Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
λελωβημένον γἀρ σὺ^ θύ_εται A 70.
λελωβημένον γἀρ σὺ θύεται A 70.
ἀ^πὸ τοῦ ῇδεα “ῆδη” ὅς ῃδη τὸ ος κοινὴ συλλα^βή τὰ^ νῦν, τὰ^ μέλλοντα^, τὰ^ παρρχηκότα^ A 72.
ἀπὸ τοῦ ῇδεα “ῆδη” ὅς ῃδη τὸ ος κοινὴ συλλαβή τὰ νῦν, τὰ μέλλοντα, τὰ παρρχηκότα A 72.
ἐυφρονέων ἤτοι μά^ντι^ς ἢ ἐκ πα^ρα^λλήλου τὸ αὑτό, ἢ τὸ “ἀγορήσατο” ἀντὶ^ τοῦ ἀπλῶς εἰπὲν, τὸ δὲ “μετέειπεν” κα^τὰ^ λεπτὸν ἐξηγήσα^το.
ἐυφρονέων ἤτοι μάντις ἢ ἐκ παραλλήλου τὸ αὑτό, ἢ τὸ “ἀγορήσατο” ἀντὶ τοῦ ἀπλῶς εἰπὲν, τὸ δὲ “μετέειπεν” κατὰ λεπτὸν ἐξηγήσατο.
ὁ δὲ πορφύριος τὸ μὲν “ἀγορήσατο” ὅτι^ εἶπεν ὰ ἐγέν ετο, τὸ δὲ “μετέειπεν” ἃ^ μετἀ ταῦτα^ ὤφεαιλε γενέσθαι 75.
ὁ δὲ πορφύριος τὸ μὲν “ἀγορήσατο” ὅτι εἶπεν ὰ ἐγέν ετο, τὸ δὲ “μετέειπεν” ἃ μετἀ ταῦτα ὤφεαιλε γενέσθαι 75.
τοίγαρ δή 78, χολωσέμεν τῶν δωριέων·
τοίγαρ δή 78, χολωσέμεν τῶν δωριέων·
ἐκενοι γὰ^ρ τὰ^ εἰς ειν εἰς εμ εν μετα^ποιοῦσι^, τύψειν τυψέμεν·
ἐκενοι γὰρ τὰ εἰς ειν εἰς εμ εν μεταποιοῦσι, τύψειν τυψέμεν·
οἱ δὲ αἰολεῖς εμεναι λέγουσι^ν 80.
οἱ δὲ αἰολεῖς εμεναι λέγουσιν 80.
χέρηι χερείων χερεί ονον χερείονι^ χερ ίι·
χέρηι χερείων χερεί ονον χερείονι χερ ίι·
δἰ σῦν ἐπαλ ληλίαν τῶν δύ^ο τι^ τροπῇ τοῦ ἑνὸς εἰς ῇ “χέρηι” 88.
δἰ σῦν ἐπαλ ληλίαν τῶν δύο τι τροπῇ τοῦ ἑνὸς εἰς ῇ “χέρηι” 88.
δερκομένοιο βλεπομένου 90.
δερκομένοιο βλεπομένου 90.
ἀγαμέμνων ὁ τρί^τος ἔξοχος 98.
ἀγαμέμνων ὁ τρίτος ἔξοχος 98.
“, ἕλι” κα^τὰ^ δι^άλεκτον κα^λεῖ τὸ μέλα^ν 100.
“, ἕλι” κατὰ διάλεκτον καλεῖ τὸ μέλαν 100.
μὶν πεπί^θοιμεν τὸν ἀπόλλωνα πείσαιμεν 103.
μὶν πεπίθοιμεν τὸν ἀπόλλωνα πείσαιμεν 103.
ἐκ τοῦ ἄ^χος ἄχτω ἀχύω, καὶ κα^τὰ^ πλεονασμόν τοῦ ν ἀχύνω, καὶ ἐν ὑπερθέσει ἀχνύω, καὶ ὁ χὶ ἐνεστς ἄχνυμι^ καὶ τὸ πα^θητι^κὸν ἄχνυ^μαι μένος σημαίνει τρί^α^, τὸν θυ_μόν, ὡς ἐπὶ^ τούτου, τὴν ἰσχύν, ὡς τὸ “δῶκε μένος καὶ θάρσος” Od.
ἐκ τοῦ ἄχος ἄχτω ἀχύω, καὶ κατὰ πλεονασμόν τοῦ ν ἀχύνω, καὶ ἐν ὑπερθέσει ἀχνύω, καὶ ὁ χὶ ἐνεστς ἄχνυμι καὶ τὸ παθητικὸν ἄχνυμαι μένος σημαίνει τρία, τὸν θυμόν, ὡς ἐπὶ τούτου, τὴν ἰσχύν, ὡς τὸ “δῶκε μένος καὶ θάρσος” Od.
1.
1.
321, τὴν ψυ_χήν, ὡς τὸ “μένος ἄρηος” Il.
321, τὴν ψυχήν, ὡς τὸ “μένος ἄρηος” Il.
18.
18.
264 104.
264 104.
ἀ^πὸ τοῦ λάμπω ἐγέ νετο λαμπετῶ, τὸ οὐδέτερον τὸ λαμ πετῶν, ἡ γενι^κὴ τοῦ λαμπετοῶντος, ἡ δοτι^κὴ λαμπετῶντι^, καὶ πλεονα^ σμῷ τοῦ α_ “λαμπετόωντι” 112.
ἀπὸ τοῦ λάμπω ἐγέ νετο λαμπετῶ, τὸ οὐδέτερον τὸ λαμ πετῶν, ἡ γενικὴ τοῦ λαμπετοῶντος, ἡ δοτικὴ λαμπετῶντι, καὶ πλεονα σμῷ τοῦ α “λαμπετόωντι” 112.
ἐπειδή ἐπεί 114.
ἐπειδή ἐπεί 114.
οὔ ἑθεν οὐδα^μῶς αὑτῆς 118.
οὔ ἑθεν οὐδαμῶς αὑτῆς 118.
ὄφρα^ τὸ ε καὶ ο πρὸ δα^σέος ψιλοῦται 120.
ὄφρα τὸ ε καὶ ο πρὸ δασέος ψιλοῦται 120.
ἄλλῃ ἀλλαχοῦ α_ 121.
ἄλλῃ ἀλλαχοῦ α 121.
ποδάρκης ὁ ἐπαρκεῖν ἑαυτῷ δυ^νά^μενος δι^ὰ^ τῆς ὀξύτητος τῶν ποδῶν καὶ ἀποφεύγειν τοὺς πολεμί^ους B 123.
ποδάρκης ὁ ἐπαρκεῖν ἑαυτῷ δυνάμενος διὰ τῆς ὀξύτητος τῶν ποδῶν καὶ ἀποφεύγειν τοὺς πολεμίους B 123.
μεγάθυ_μοι ἐπαίρει τοὺς ἕλληνας εἰς ἑαυτόν 124.
μεγάθυμοι ἐπαίρει τοὺς ἕλληνας εἰς ἑαυτόν 124.
ἴδμεν οἴδα^μεν ἦν ἀ^φαιρέσει^ τοῦ ο καὶ συγκοπῇ τοῦ ᾱ ἴδμεν·
ἴδμεν οἴδαμεν ἦν ἀφαιρέσει τοῦ ο καὶ συγκοπῇ τοῦ ᾱ ἴδμεν·
ὁ δεύτερος ἀ^όρι^στος ἴ^δον , τὸ πρῶτον τῶν πληθυντι^κῶν ἴ^δομεν, καὶ κα^τὰ^ συγκοπὴν τοῦ 0 “ζδμεν” 125.
ὁ δεύτερος ἀόριστος ἴδον , τὸ πρῶτον τῶν πληθυντικῶν ἴδομεν, καὶ κατὰ συγκοπὴν τοῦ 0 “ζδμεν” 125.
δέδασται δαίω τὸ κόπτω καὶ τὸ μερίξω, ὁ μέλλων δαίσω καὶ ἐξ αὑτοῦ δέδαικα^ καὶ ἀποβολῆ τοῦ ῑ δέδακα^, ὁ πα^θητι^κὸς πα^ρα κείμενος δέδασμαι “δέSασrαι” 129.
δέδασται δαίω τὸ κόπτω καὶ τὸ μερίξω, ὁ μέλλων δαίσω καὶ ἐξ αὑτοῦ δέδαικα καὶ ἀποβολῆ τοῦ ῑ δέδακα, ὁ παθητικὸς παρα κείμενος δέδασμαι “δέSασrαι” 129.
λάπαθος βοτά^νη κα^θα^ρτι^κή·
λάπαθος βοτάνη καθαρτική·
καὶ γί_νεται ἐξ αὑτοῦ λαπάζω καὶ κα^τὰ^ πλεονασμὸν τοῦ ᾱ ἀλα^πάζω 134.
καὶ γίνεται ἐξ αὑτοῦ λαπάζω καὶ κατὰ πλεονασμὸν τοῦ ᾱ ἀλαπάζω 134.
σθαι πα^ρὰ^ τὸ ἕω τὸ κα^θέζομαι·
σθαι παρὰ τὸ ἕω τὸ καθέζομαι·
τούτου τὺ πα^ραγωγὸν ἕημι^ καὶ ὁ πα^θητι^κὸς ἕεμαι καὶ κρά_σει ἥμαι καὶ ἤσται καὶ “ἦσθα,” 136.
τούτου τὺ παραγωγὸν ἕημι καὶ ὁ παθητικὸς ἕεμαι καὶ κράσει ἥμαι καὶ ἤσται καὶ “ἦσθα,” 136.
ἔσται λείπει κα^λόν·
ἔσται λείπει καλόν·
ἢ ὅπως ἴ^σον τῇ ἐμῇ ἀ^ξί^ᾳ γένηται·
ἢ ὅπως ἴσον τῇ ἐμῇ ἀξίᾳ γένηται·
ἢ μεθ' ὑποστολῆς, εἷτα^ τὸ “ἔσται” 143.
ἢ μεθ' ὑποστολῆς, εἷτα τὸ “ἔσται” 143.
ἐπίτηδες ἐπι^τηδείως 144.
ἐπίτηδες ἐπιτηδείως 144.
καλλιπάρηον δι^ὰ^ τοῦ δωρικίῶς 147.
καλλιπάρηον διὰ τοῦ δωρικίῶς 147.
ἐκπαγλότατα^ μεταθέσει τοῦ η εἰς ᾱ·
ἐκπαγλότατα μεταθέσει τοῦ η εἰς ᾱ·
πα^ρὰ^ γὰ^ρ τὸ πλήσσω·
παρὰ γὰρ τὸ πλήσσω·
ἐπὶ^ μὲν ψυ_χι^κοῦ πά^θους δι^ὰ^ τοῦ ᾱ, ἐπί^ δὲ τοῦ σαωματι^κοῦ πλήγμα^τος δι^ὰ^ τοῦ η·
ἐπὶ μὲν ψυχικοῦ πάθους διὰ τοῦ ᾱ, ἐπί δὲ τοῦ σαωματικοῦ πλήγματος διὰ τοῦ η·
ἐπλάγην γὰ^ρ καὶ ἐξεπλάγην ἐπὶ^ τῆς ψυ_χῆς 150.
ἐπλάγην γὰρ καὶ ἐξεπλάγην ἐπὶ τῆς ψυχῆς 150.
ὑπόδρα^ ἰ^δών δεινὸν ὑποβλεψάμενος A ὑπόδρα^ ἐπίρρημα^.
ὑπόδρα ἰδών δεινὸν ὑποβλεψάμενος A ὑπόδρα ἐπίρρημα.
γί_νεται δὲ ὥσπερ ἀ^πὸ τοῦ ἠρεμῶ ἡρέμα^ καὶ σι_γῶ σῖγα^ οῦτως ἐκ τοῦ ὁρῶ ὄρα^, καὶ μετὰ^ τῆς ὑ^πό ὑπόρα^ καὶ πλεονασμῷ τοῦ δ “ὑπόδρα^,” τὸ ὑ^φορᾶσθαι καὶ ἄλλως :
γίνεται δὲ ὥσπερ ἀπὸ τοῦ ἠρεμῶ ἡρέμα καὶ σιγῶ σῖγα οῦτως ἐκ τοῦ ὁρῶ ὄρα, καὶ μετὰ τῆς ὑπό ὑπόρα καὶ πλεονασμῷ τοῦ δ “ὑπόδρα,” τὸ ὑφορᾶσθαι καὶ ἄλλως :
ἔστι^ν δρῶ καὶ σημαίνει τὸ βλέπω, ἐξ οὖ δρᾶσι^ς καὶ δρᾶμα^·
ἔστιν δρῶ καὶ σημαίνει τὸ βλέπω, ἐξ οὖ δρᾶσις καὶ δρᾶμα·
ὲκ τοῦ οὖν δρῶ γί_νεται δρᾶ, καὶ μετὰ^ τῆς ὑ^πό “ὑπόδρα^,” τὸ ὑποβλέπειν·
ὲκ τοῦ οὖν δρῶ γίνεται δρᾶ, καὶ μετὰ τῆς ὑπό “ὑπόδρα,” τὸ ὑποβλέπειν·
καὶ δραπετεύειν 162.
καὶ δραπετεύειν 162.
ῷ ἔπι ἀναστραφέν A 171.
ῷ ἔπι ἀναστραφέν A 171.
πλοῦτον συ^νεξάκουε τὸν τῶν τρώων 173.
πλοῦτον συνεξάκουε τὸν τῶν τρώων 173.
πα^ρὰ^ τῷ ποιητῇ πέντε σημαίνει ὁ θυ_μός·
παρὰ τῷ ποιητῇ πέντε σημαίνει ὁ θυμός·
τὴν ὀργήν, ὡς τὸ “θυ_μὸς δὲ μέγα^ς δι^οτρεφέων βασιλήων” Il.
τὴν ὀργήν, ὡς τὸ “θυμὸς δὲ μέγας διοτρεφέων βασιλήων” Il.
2.
2.
196, τὴν ψυ_χήν, ὡς τὸ “μελιηδέα θυ_μὸν ἀπηύρα” Il.
196, τὴν ψυχήν, ὡς τὸ “μελιηδέα θυμὸν ἀπηύρα” Il.
10.
10.
495 al.
495 al.
, τὴν ἐπι^θυ_μί^αν, “ᾦ θυ_μῷ εἴξα_σα^ μί_γη φιλότητι^ καὶ εὺνῇ” Od.
, τὴν ἐπιθυμίαν, “ᾦ θυμῷ εἴξασα μίγη φιλότητι καὶ εὺνῇ” Od.
5.
5.
126, τὸν ἐπι^λο γισμόν, ὡς τὸ “ἕτερος δέ τε θυ_μὸς ἀνῆκεν” Od.
126, τὸν ἐπιλο γισμόν, ὡς τὸ “ἕτερος δέ τε θυμὸς ἀνῆκεν” Od.
9.
9.
302, τὴν ὁμόνοια^ν, ὡς τὸ “ἔνα θυ_μὸν ἔχοντε” Od.
302, τὴν ὁμόνοιαν, ὡς τὸ “ἔνα θυμὸν ἔχοντε” Od.
3.
3.
128 α.
128 α.
μητιέτα^ μητιέτης ἐστί^ν·
μητιέτα μητιέτης ἐστίν·
ὁ δὲ τοιοῦτος σχημα^τισμὸς τῶν βοιωτῶν καὶ αἰολέων ἐστί^ν, ὡς τὸ “ὀύεστα” Il.
ὁ δὲ τοιοῦτος σχηματισμὸς τῶν βοιωτῶν καὶ αἰολέων ἐστίν, ὡς τὸ “ὀύεστα” Il.
2.
2.
07 ἀντὶ^ τοῦ ουέστης καὶ “νεφεληγερέτα” ἀντὶ^ τοῦ νεφεληγερέτης·
07 ἀντὶ τοῦ ουέστης καὶ “νεφεληγερέτα” ἀντὶ τοῦ νεφεληγερέτης·
παρ' ἡμῖν δὲ οὐδὲν ὄνομα^ ἀρσενι^κὸν ἐπὶ^ τῆς εὐθεία_ς εἰς ᾱ λήγει A 176.
παρ' ἡμῖν δὲ οὐδὲν ὄνομα ἀρσενικὸν ἐπὶ τῆς εὐθείας εἰς ᾱ λήγει A 176.
ἐσσί ἔω τὸ ὑ^πά^ρχω ἐσμί^ ἐμ μ ί ἐμσί^ ἅ_περ οὐx εῦρηται καὶ τροπῇ τοῦ μ εἰς σ “ἐσσί” 178.
ἐσσί ἔω τὸ ὑπάρχω ἐσμί ἐμ μ ί ἐμσί ἅπερ οὐx εῦρηται καὶ τροπῇ τοῦ μ εἰς σ “ἐσσί” 178.
θεός ἡ εἱμαρμένη 182.
θεός ἡ εἱμαρμένη 182.
ὡς ἐμέ σπερ ἐμέ 187.
ὡς ἐμέ σπερ ἐμέ 187.
ἷσον ἰσήγορον 190.
ἷσον ἰσήγορον 190.
πα^ρά^ ἐπί^ 191.
παρά ἐπί 191.
ἀ^να^στήσειεν ἀναστατώσειε, θορυβήσειεν 194.
ἀναστήσειεν ἀναστατώσειε, θορυβήσειεν 194.
κολεοῖο τῆς ξιφοθήκης τῆς τὸ κολοβοποιὸν φερούσης ξί^φος.
κολεοῖο τῆς ξιφοθήκης τῆς τὸ κολοβοποιὸν φερούσης ξίφος.
κόλον γὰ^ρ τὸ κολοβόν 195.
κόλον γὰρ τὸ κολοβόν 195.
οὐρα^νὸν τὴν κεφαλήν φησι^ δι^ὰ^ τὸ σφαιροειδές ἀθηνᾶ ἐστι^ν ἡ τοῦ διὸς σύ^νεσι^ς, ἡ αὑτὴ οὖσα^ τῇ ἐν αὑτῷ προνοί·
οὐρανὸν τὴν κεφαλήν φησι διὰ τὸ σφαιροειδές ἀθηνᾶ ἐστιν ἡ τοῦ διὸς σύνεσις, ἡ αὑτὴ οὖσα τῇ ἐν αὑτῷ προνοί·
δι^ὸ καὶ προνοίας ἀθηνᾶς ἵδρυ_ται να_ός.
διὸ καὶ προνοίας ἀθηνᾶς ἵδρυται ναός.
λέγεται δὲ γεννη θῆναι ἐκ τῆς κεφα^λῆς τοῦ διός, ὡς τῶν ἀρχαίων ὑπολαβόνταων τὸ ἡγεμονι^κὸν τῆς ψυ_χῆς ἡμῶν ἐνταῦθα^ εἰναι, ὡς καὶ ἕτεροι μετὰ^ ταῦτα^ ἐδόξασα^ν.
λέγεται δὲ γεννη θῆναι ἐκ τῆς κεφαλῆς τοῦ διός, ὡς τῶν ἀρχαίων ὑπολαβόνταων τὸ ἡγεμονικὸν τῆς ψυχῆς ἡμῶν ἐνταῦθα εἰναι, ὡς καὶ ἕτεροι μετὰ ταῦτα ἐδόξασαν.
ἀμήτωρ δέ ἐστι^ν ἡ ἀθηνᾶ δι^ὰ^ τὸ ἀλλοία_ν εἰναι τὴν τῆς ἀ^ρετῆς γένεσι^ν καὶ οὺχ οἵα_ τῶν ἐκ συνδυασμοῦ γενομένων.
ἀμήτωρ δέ ἐστιν ἡ ἀθηνᾶ διὰ τὸ ἀλλοίαν εἰναι τὴν τῆς ἀρετῆς γένεσιν καὶ οὺχ οἵα τῶν ἐκ συνδυασμοῦ γενομένων.
λέγεται δὲ ὡς τὴν μῆτιν καταπιὼν ὁ σεὺς ταύτην ἐγέννησεν' μη τιέτης γὰ^ρ καὶ συ^νετὸς ὣν οὐδα^μόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῆς καθ' αὑτὸν βουλῆς τὴν ἀρχὴν τοῦ φρονεῖν ἔσχεν.
λέγεται δὲ ὡς τὴν μῆτιν καταπιὼν ὁ σεὺς ταύτην ἐγέννησεν' μη τιέτης γὰρ καὶ συνετὸς ὣν οὐδαμόθεν ἄλλοθεν ἢ ἐκ τῆς καθ' αὑτὸν βουλῆς τὴν ἀρχὴν τοῦ φρονεῖν ἔσχεν.
ἐτυμολογεῖται δὲ ἀθηνᾶ ἢ ἀ^πὸ τοῦ ἀθρεῖν πά^ντα^, ἤτοι ἀθρηνᾶ τι^ς οὖσα^, ἢ ἄθηλᾶ τι^ς οὖσα^ δι^ὰ^ τὸ καίπερ θήλεια^ οὖσα^ ἦκιστα^ θηλύτητος καὶ ἐκλύσεως μετέ χειν·
ἐτυμολογεῖται δὲ ἀθηνᾶ ἢ ἀπὸ τοῦ ἀθρεῖν πάντα, ἤτοι ἀθρηνᾶ τις οὖσα, ἢ ἄθηλᾶ τις οὖσα διὰ τὸ καίπερ θήλεια οὖσα ἦκιστα θηλύτητος καὶ ἐκλύσεως μετέ χειν·
τοιοῦτοι γἀρ οἱ.
τοιοῦτοι γἀρ οἱ.
φρόνιμοι, ἀθροῦντες ἤτοι προβλέποντες τὰ^ μέλλοντα^ καὶ ἥκιστα^ χαυνότητος μετέχοντες.
φρόνιμοι, ἀθροῦντες ἤτοι προβλέποντες τὰ μέλλοντα καὶ ἥκιστα χαυνότητος μετέχοντες.
παρθενεία δέ ἐστι^ σύμβολον τοῦ κα^θα^ροῦ καὶ ἀ^μι^ά^ντου ἥτοι τῆς ἀ^ρετῆς.
παρθενεία δέ ἐστι σύμβολον τοῦ καθαροῦ καὶ ἀμιάντου ἥτοι τῆς ἀρετῆς.
πλισμένη δὲ πλάττεται, καὶ οὕταως ἱστοροσιν αὑτὴν γεγονέναι, πα^ριστά^ντες ἐκ τούτου ὅτι^ αὐτάρκης καὶ ὡπλισμένη ἐστι^ν ἡ φρόνησι^ς πρὸς τὰ_ς μεγί^στα_ς καὶ δυσχερεστάτα_ς πράξεις.
πλισμένη δὲ πλάττεται, καὶ οὕταως ἱστοροσιν αὑτὴν γεγονέναι, παριστάντες ἐκ τούτου ὅτι αὐτάρκης καὶ ὡπλισμένη ἐστιν ἡ φρόνησις πρὸς τὰς μεγίστας καὶ δυσχερεστάτας πράξεις.
δι^ὰ^ ταύτην τὴν αἰτί^α_ν καὶ τὸ γοργωπὸν ἔχει καὶ τὸ ἀνδρεον καὶ τὸ γλαυκῶπι^ς λέγεσθαι·
διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν καὶ τὸ γοργωπὸν ἔχει καὶ τὸ ἀνδρεον καὶ τὸ γλαυκῶπις λέγεσθαι·
τῶν γὰ^ρ θηρί^ων τὰ^ ἀλκιμώτατα^, ὡς λέοντες καὶ πα^ρδά^λεις, τοιαῦτά^ εἰσι^ν.
τῶν γὰρ θηρίων τὰ ἀλκιμώτατα, ὡς λέοντες καὶ παρδάλεις, τοιαῦτά εἰσιν.
ἱστόρηται δὲ ἔχουσα^ προτομὴν οργόνος κα^τὰ^ τὸ μέσον στῆθος δι^ὰ^ τὸ γοργὸν τῆς φρονήσετως ἔξτω προβεβληκυαν τὴν γλῶσσα^ν, ὡς ὄν ἐκφανεστά^του ὄντος ἐν τῇ τῶν πάντων οἰκονομί^, τοῦ λόγου.
ἱστόρηται δὲ ἔχουσα προτομὴν οργόνος κατὰ τὸ μέσον στῆθος διὰ τὸ γοργὸν τῆς φρονήσετως ἔξτω προβεβληκυαν τὴν γλῶσσαν, ὡς ὄν ἐκφανεστάτου ὄντος ἐν τῇ τῶν πάντων οἰκονομί, τοῦ λόγου.
ἀνα^τί^θεται δὲ αὐτῇ καὶ ἡ γλαῦκα^ δι^ὰ^ τὸ ἐμφερὲς τῶν ὀμμά^των καὶ οἱ δρά^κοντες·
ἀνατίθεται δὲ αὐτῇ καὶ ἡ γλαῦκα διὰ τὸ ἐμφερὲς τῶν ὀμμάτων καὶ οἱ δράκοντες·
σμερδα^λέον γὰ^ρ ὁ δρά^κων δέδορκε καὶ τὸ φυλακτι^κὸν ἔχει, τοιοῦτος δὲ καὶ ὁ φρόνιμος.
σμερδαλέον γὰρ ὁ δράκων δέδορκε καὶ τὸ φυλακτικὸν ἔχει, τοιοῦτος δὲ καὶ ὁ φρόνιμος.
ἀλλὰ^ καὶ ἄγρυπνος ὁ δρά^κων καὶ οὺκ εὐθήρα_τός ἐστι^ν·
ἀλλὰ καὶ ἄγρυπνος ὁ δράκων καὶ οὺκ εὐθήρατός ἐστιν·
τοιοῦτος δὲ καὶ ὁ φρόνιμος·
τοιοῦτος δὲ καὶ ὁ φρόνιμος·
“οὐ χρὴ” γὰ^ρ “παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα” Il.
“οὐ χρὴ” γὰρ “παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα” Il.
2.
2.
24.
24.
λέγεται δὲ καὶ ἀτρυτώνη ὠs μὴ τρυ_ομένη καὶ καταπονουμένη ὑπ' οὐδενὸς πόνου·
λέγεται δὲ καὶ ἀτρυτώνη ὠs μὴ τρυομένη καὶ καταπονουμένη ὑπ' οὐδενὸς πόνου·
ἀκαταπόνητος γὰ^ρ ὁ φρόνιμος.
ἀκαταπόνητος γὰρ ὁ φρόνιμος.
ἀλλἀ καὶ ριτογένεια^ λέγεται ὡς τοῖς κα^κὸς ἐγγεννοῶσα^ τὸ τρεῖν καὶ φοβεἴσθαι ἀ^εὶ γὰ^ρ πολέμι^ός ἐστι^ πρὸς τὴν κα^κί^α_ν ἢ ὡς τὰ^ τρί^α^ γένη τοῶν σκεμμάτων τῆς κα^τἀ φι^λοσοφί^α_ν θεαωρίαs γενννσα, τὸ φυ^σιολογι^κόν, τὸ θεολογι^κὸν καὶ μα^θημα^τι^κόν.
ἀλλἀ καὶ ριτογένεια λέγεται ὡς τοῖς κακὸς ἐγγεννοῶσα τὸ τρεῖν καὶ φοβεἴσθαι ἀεὶ γὰρ πολέμιός ἐστι πρὸς τὴν κακίαν ἢ ὡς τὰ τρία γένη τοῶν σκεμμάτων τῆς κατἀ φιλοσοφίαν θεαωρίαs γενννσα, τὸ φυσιολογικόν, τὸ θεολογικὸν καὶ μαθηματικόν.
ἀλλὰ^ καὶ ἡ ἐλαία_ ταύτῃ ἀνάκειται δι^ὰ^ τὸ ἀ^εὶ θάλλειν Cornult.
ἀλλὰ καὶ ἡ ἐλαία ταύτῃ ἀνάκειται διὰ τὸ ἀεὶ θάλλειν Cornult.
Theol.
Theol.
c.
c.