text stringlengths 4 7.43k |
|---|
Καλησπέρα σας, θα θέλατε να μου πείτε το όνομά σας; |
Είναι Πέμπτη 30 Σεπτεμβρίου του 2021, είμαι με τον κύριο Γιάννη και βρισκόμαστε στην Ξάνθη. Εγώ ονομάζομαι Κόντε Βενιαμίν και είμαι ερευνητής στο Istorima, και ξεκινάμε. Κύριε Γιάννη, πού γεννηθήκατε; |
Πώς ήταν τα παιδικά χρόνια στην Ξάνθη; |
Πολύ ωραία και πολύ ευχάριστα. Με τρομερές αναμνήσεις. Με δασκάλους σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης που άφησαν το στίγμα και μπορούμε μετά από χρόνια πραγματικά και τους θυμόμαστε και λέμε ήταν πραγματικοί δάσκαλοι, και ήταν και δάσκαλοι και με όλη την έννοια. Τι εννοώ; «Δάσκαλοι» συνήθως λέμε αυτούς που είναι μέχρι τ... |
Όμορφα. Παρόλα αυτά κι εσείς αφήσατε το στίγμα όταν πηγαίνατε στο σχολείο, ήσασταν μέλος στο δεκαπενταμελές άμα δεν κάνω λάθος; |
Αυτά που τα ξέρεις; Που τα έμαθες; |
Ωραία. Δυστυχώς από τότε - δυστυχώς σε εισαγωγικά, δυστυχώς για κάποιους, όχι για μένα – ασχολούμουνα με τα κοινά. Είναι χαρακτηριστικό ότι είναι από τις λιγοστές περιπτώσεις που ήμουνα πρόεδρος του δεκαπενταμελούς και στην Δευτέρα και στην Τρίτη Γυμνασίου, και στην Δευτέρα και στην Τρίτη Λυκείου. Με αγαπούσαν οι συμμα... |
Πώς βιώσατε εσείς αυτή την εμπειρία με τα κοινά και τα λοιπά του σχολείου; |
Όλες είναι τρομερές εμπειρίες. Το καθένα πιστεύω ότι διαμόρφωσε και έχτισε και τον χαρακτήρα μου - πέρα απ’ το μέσα από το οικογενειακό περιβάλλον - αλλά και τον τρόπο που συμπεριφέρομαι καθ’ όλη την πορεία της ζωής μου μετέπειτα. Είπα να ξεφύγω όταν πέρασα στο τμήμα λογιστικής το ΤΕΙ και τον πρώτο ενάμιση χρόνο όντως... |
Όμορφα. Αναφερθήκατε στον αθλητισμό. Πώς ξεκίνησε αυτό το ταξίδι για εσάς; |
Αυτό ξεκίνησε από εφτά-οχτώ χρονών, όπου με έπαιρνε μαζί του ο αδερφός μου. Μετά κάποια στιγμή γίνανε τεστ, αν θυμάμαι καλά στην πέμπτη ή στην έκτη τάξη του δημοτικού, που δοκίμαζαν όλα τα παιδιά τις δεξιότητες τους, τις αθλητικές. Θυμάμαι μας βάλανε να τρέξουμε, μας βάλανε να πηδήξουμε μήκος. Τότε [Δ.Α.] είχε και το λ... |
Και πήγα και σε πανελλήνιο σχολικό πρωτάθλημα Αλλά ήταν σαν εμπειρία, δεν μπόρεσα να τρέξω τελικά εκεί. Ενώ εδώ ήμουνα πρώτος στην Ξάνθη, εκεί δεν μπόρεσα να τρέξω γιατί ξεχάστηκε ο συγχωρεμένος ο γυμναστής μας ο Νίκος ο Παπανικολάου, πήγε να δει κάποια κουμπαριά του και ξέχασε να μας δηλώσεις στους αγώνες. Κι έτσι απλ... |
Θυμάστε κάποιον, έτσι, χαρακτηριστικό… Μάλλον, κάποιον αγώνα χαραγμένο στη μνήμη σας; |
Α, έχω πολλούς αγώνες που έχω χαραγμένους στη μνήμη και τα λοιπά. Γιατί το όνειρο μου βασικά ήταν να περάσω στη γυμναστική ακαδημία. Ήθελα να ασχοληθώ με τον αθλητισμό, τον ερασιτεχνικό αθλητισμό - σε εισαγωγικά - επαγγελματικά. Πηγαίναμε σε διάφορα τουρνουά. Τι με βάζεις να θυμηθώ τώρα; Δεν με είχες προετοιμάσει για α... |
Λοιπόν, είχαμε καλή ομάδα, είχαμε κι άλλους – πώς να το πω - αθλητές στο σύλλογο. Και επειδή διακρινόμασταν και οι υπόλοιποι στις ταχύτητες, αποφασίσαμε ταυτόχρονα - θα σου πω πού οδηγώ την κουβέντα… Αποφασίσαμε το προπονητικό team να κάνουμε και ομάδα σκυταλοδρομίας 4 x 80. Αυτό όμως μας επιβάρυνε γιατί κάναμε διπλή π... |
Το γεγονός είναι ότι πρώτος τότε σε εκείνη τη χρονιά είχε βγει – |
αν θυμάμαι, το μικρό του δεν το θυμάμαι, ο φίλος είναι συναθλητής από την Καβάλα - Δοξάκης, πρώτος στο πανελλήνιο πρωτάθλημα. Και βγήκε, μου φαίνεται, και τη δεύτερη χρονιά εκείνος. Με τον οποίο συγκεκριμένο αθλητή συναντιόμασταν στα διασυλλογικά της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, και τολμώ να πω ότι πάντα τον άφηνα... |
Γενικά σε όλη σας τη ζωή ασχολείστε ενεργά με τον εθελοντισμό. Ο εθελοντισμός για εσάς ξεκίνησε μετά το στρατό ακριβώς, ή πώς - |
Ουσιαστικά ξεκίνησε μετά το στρατό, γιατί μέχρι και το στρατό ουσιαστικά ασχολούμουν με τον αθλητισμό. Όσο μπορούσα, γιατί με γονάτισαν πάρα πολύ οι διάφοροι τραυματισμοί που είχα - και στα δυο μου πόδια, δεξιά-αριστερά, και κάποια στιγμή και στη μέση, βέβαια. Όχι τόσο έντονα τότε, βγήκε μετά από χρόνια το πρόβλημα της... |
Λοιπόν, δεν θα πω ότι βρήκα το κλίμα εδώ, να αποδεχτούν ουσιαστικά έναν ξένο - ξένος σε εισαγωγικά. Κι έτσι δεν ασχολήθηκα. Αλλά τότε έτυχε - ιδίως το ’99 -, έτυχε ένα σημαντικό περιστατικό, που ο μπαμπάς μου χρειάστηκε… Ο πατέρας μου χρειάστηκε να κάνει μία εγχείρηση. Δύσκολη εγχείρηση, που χρειάστηκε πέντε φιάλες αί... |
Βρέθηκε λοιπόν τότε ο Δήμος ο Σαμουηλίδης, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εθελοντών Αιμοδοτών Ξάνθης «Η Αγάπη» πριν από εμένα, και μου λέει: «Εμείς θα σε βοηθήσουμε. Σαν σύλλογος, θα σε βοηθήσουμε. Αλλά θα δώσεις δύο υποσχέσεις». Λέω: «Εντάξει». Ακούγεται σαν δοσοληψία αυτό τώρα. Πρόσεξε να ακούσεις όμως τη συνέχεια, ποιες ήτ... |
Να σου πω ότι είναι ταυτόχρονα και μεγάλη και μικρή. Σου είπα ένα μικρό παράδειγμα, πώς δυσκολεύτηκα - σε εισαγωγικά - να βρω εγώ. Φαντάσου τώρα, κάποιοι άλλοι που δεν έχουν και συγγενικό περιβάλλον, που μπορεί να χρειαστούν μεγάλη ποσότητα αίματος, γιατί μπορεί να είναι με καρκίνο με λευχαιμία, με γαστρορραγία, με κάπ... |
Θυμάμαι ότι έγινα αιμοδότης για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 1999, και άρχισα να ασχολούμαι ενεργά με το σύλλογο. Την επόμενη χρονιά έγιναν εκλογές στο σύλλογο και με βάλανε στο συμβούλιο σαν απλό μέλος. Μέσα στον χρόνο, στο εξάμηνο, παραιτήθηκε ο γενικός γραμματέας γιατί έπρεπε να φύγει εκτός Ξάνθης, άρα δεν μπορούσε ν... |
γενικοί γραμματείς στο σύλλογο είναι σαν γενικοί κουμανταδόροι γιατί ξέρουν τα πάντα. Εγώ δεν ήξερα τίποτα, αλλά έκανα - γιατί έτσι λειτουργώ πάντα -ταχύρρυθμα σεμινάρια. Προσπάθησα να μάθω τα πάντα, γρήγορα δηλαδή, για να μπορέσω να ανταποκριθώ στα καθήκοντά μου και στην αποστολή – γιατί δεν [Δ.Α.] αποστολή. Και είναι... |
Πήγα να… Δεν ήμουν να βάλω υποψηφιότητα εκεί. Πήγα να κάνω εφορευτική επιτροπή. Αλλά επειδή δεν είχαν να συμπληρώσουνε, τελευταία στιγμή – και επειδή ήμουνα και νέος - με παροτρύνουν να παραιτηθώ από μέλος εφορευτικής επιτροπής και να βάλω για το διοικητικό συμβούλιο της πανελλήνιας, πλέον, ομοσπονδίας συλλόγων. Τώρα μ... |
Ωραία δημοσιογραφική έρευνα κάνεις, εγώ τα λέω όλα… Λοιπόν - |
Εδώ σταματάω. Όχι, εδώ σταματάω. Θα μου κανείς ερωτήσεις εσύ. Δεν τελειώνω. |
Ωραία. Λοιπόν, ήθελα να σας ρωτήσω, λοιπόν… Ένα λεπτάκι δώστε μου. Θυμάστε την ημέρα που σας εκλέξανε ως εκπρόσωπο της Ελλάδας, ας πούμε, στην παγκόσμια γενική συνέλευση - |
Εκείνο δεν ήταν εκλογή. Θυμάμαι την ημέρα που έγινε εκλογή και έγινε ένα μέλος του εννιαμελές, του διοικητικού συμβουλίου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Εθελοντών Αιμοδοτών. Και μετά ήταν εσωτερική διαδικασία, το συζητούσαμε στο συμβούλιο, ότι πρέπει να στείλουμε εκπρόσωπο στην πανελλήνια, στην παγκόσμια γενική σ... |
Και μετά πήγα στην παγκόσμια γενική συνέλευση. Και εκείνο τρομερή εμπειρία! Έρχεται η πρόσκληση, θυμάμαι, για να πάμε στην παγκόσμια γενική συνέλευση στο Παρίσι. Δεν είχα βγει ποτέ εκτός Ελλάδος. Δηλαδή ούτε εδώ τοπικά, κοντά, να πω Βουλγαρία η Τουρκία, που πάμε Ανδριανούπολη ή Κωσταντινούπολη για ψώνια συνήθως οι της ... |
Θυμάμαι, παίρνω το αεροπλάνο από την Καβάλα, κατεβαίνω στην Αθήνα και από την Αθήνα πάμε κατευθείαν στο Παρίσι! Λοιπόν, σε ένα μεγάλο αεροδρόμιο, που να πας τώρα τέλος πάντων, σε ποιο ξενοδοχείο μας είχαν, να βρω το συνεδριακό μετά κέντρο... Ήταν adventure, που λένε στα αγγλικά, περιπέτεια! Τέλος πάντων, γεγονός είναι ... |
Τι έχετε να θυμάστε; Δηλαδή, κατεβαίνετε στη Γαλλία, στο Παρίσι, όπως μου είπατε. Τι ήτανε αυτό που είδατε πρώτα ξέρω ‘γω και… Γενικά, μπορείτε να μου περιγράψετε λίγο την ημέρα που φτάσατε στο Παρίσι; |
Τι να θυμηθώ; Ένα τεράστιο αεροδρόμιο - δεν είχε γίνει τότε ακόμα το Ελευθέριος Βενιζέλος, ακόμα το παλιό αεροδρόμιο θυμάμαι - ένα τεράστιο αεροδρόμιο που κατέβαιναν πτήσεις, ανακοινώσεις, χαμός, κόσμος οτιδήποτε άλλο. Και δεν άκουσα καν ελληνικά, στην επιστροφή άκουσα ελληνικά - βρισιές ως συνήθως και τα λοιπά και λέω... |
Είναι γεγονός πάντως… Σε εκείνη την συνέλευση αποφασίστηκε ότι θα γινόταν για ένα συνέδριο της νεολαίας, την επόμενη χρονιά. Εγώ πήγα τότε στα 33, αν θυμάμαι καλά, η νεολαία είναι μέχρι τα 30 χρόνια. Ζήτησα κατ’ εξαίρεσή να πάω για να δω και εμπειρίες, πώς δουλεύουν η παγκόσμια νεολαία στα θέματα της αιμοδοσίας. Και έγ... |
Και την επόμενη χρονιά λοιπόν - αυτή τη φορά όχι μόνος μου βέβαια, γιατί ζήτησε να πάει και κάποιος άλλος - πήγα στο Τάλιν της Εσθονίας. Στο παγκόσμιο συνέδριο νεολαίας, μήνα Ιούλιο. Το καλοκαίρι τους αυτοί είναι μέχρι 18-20 βαθμούς και νιώθουν ότι ζεσταίνονται πάρα πολύ. Τρομερό ήταν, δηλαδή απίστευτο. Πόση ώρα έχουμε... |
είναι η ίδια γεύση, ακόμα και ίδια τιμή. Και ευτυχώς, γιατί θα ήμουνα νηστικός τρεις μέρες, είναι γεγονός. Εντάξει… Είπα ότι πρέπει να τρως τροπική κουζίνα, αλλά εντάξει, δεν… Ναι. Λοιπόν, και ήτανε μία τρομερή εμπειρία και εκεί. Διότι κρατήσαμε επαφές με τα παιδιά. Θυμάμαι, τότε γύρισα στον πρόεδρο της ομοσπονδίας και... |
Και μάλιστα τη δεύτερη χρονιά να φανταστείς από το Τάλιν, πάλι κατ’ εξαίρεση αλλά σαν επικεφαλής της ομοσπονδίας, πήγαμε στο επόμενο συνέδριο στην Τυνησία με μια δέκαμέλη επιτροπή - νέων και τα λοιπά - που πήγαμε εκεί… Τρομερές εμπειρίες. Εκεί φάγαμε τα κους κους και τα καυτερά, βέβαια. Εμείς περιμέναμε σε μία χώρα που... |
Α, δεν είχες ερωτήσεις, εσύ πιάνεσαι από τα λόγια μου! |
Είναι πράγματα, ας πούμε, τα οποία θεωρώ ότι έχουνε υπερβολικά πολύ- |
Εντάξει, τώρα με βάζεις να θυμάμαι όμως χρόνια και δεν είμαι προετοιμασμένος γι’ αυτό, το έφερε η κουβέντα έτσι. Ποιά κουβέντα δηλαδή, ένας μονόλογος είναι, δεν είναι… Λοιπόν, είχαμε επιτυχία στο Λουτράκι. Και φάνηκε και η Ελλάδα… Εντάξει, ούτως ή άλλως η φιλοξενία των Ελλήνων ξέρεις, σε οποιαδήποτε επίπεδο είναι… Δηλα... |
Από τότε λοιπόν ό,τι εφαρμόζεται στο σύλλογο της Ξάνθης, με τις εκδηλώσεις, με τα γκάτζετ, τα μπλουζάκια, τις κονκάρδες, ό,τι, εκθέσεις ζωγραφικής παιδιών, ό,τι είναι που τα ‘βλεπα απ’ έξω και τα λοιπά… Και φυσικά οι ιδέες δημιουργούσαν μετά νέες ιδέες, που τις στέλναμε εμείς στο εξωτερικό, να τις ενστερνιστούν αν μπορ... |
Λοιπόν, μου είχε κάνει τότε εντύπωση ότι ο παλιότερος σύλλογος που είχε ιδρυθεί στην Ελλάδα, η Ξάνθη… Περνόντας όμως και σαν γενικός γραμματέας της ομοσπονδίας τυχαία απ’ όλη την Ελλάδα, ότι παρόλο τις προσπάθειες που είχαμε εδώ τις 25 χρόνια σαν αιμοδοτικό κίνημα, ήμασταν κάτω όσον άφορά… Δεν είχαμε βάλει τις μηχανές ... |
Και το καταφέραμε, γιατί θυμάμαι τότε τα στοιχεία που είχε ο σύλλογος - και τα κρατάει ευλαβικά από το 1975 -, το 2000 ο σύλλογος προσέφερε αισίως ετησίως περίπου 1100 με 1200 μονάδες στο Νοσοκομείο Ξάνθης. Αυτή ήταν η προσφορά των μελών του. Λοιπόν, και σιγά-σιγά αρχίσαμε να ανεβαίνουμε. Φτάσαμε σε ένα σημείο να προσφ... |
Τέλος πάντων, είναι μία μεγάλη κουβέντα γιατί καλέσαμε και καλούμε ακόμα κι άλλα νοσοκομεία στην Ξάνθη, απλώς να το κλείσω εδώ ότι έχουμε μία παράδοση από 2007 να καλούμε και άλλα νοσοκομεία να μαζεύουν αίματα στην Ξάνθη, γιατί έχουμε δημιουργήσει τόσους πολλούς αιμοδότες που δυστυχώς δεν μπορεί να τους απορροφήσει το ... |
ε τα κατάλληλα εργαλεία να απορροφήσουμε όλο αυτό το αίμα. Και έτσι αναγκαστήκαμε, και μας βοήθησε πάρα πολύ, να φέρουμε κι άλλα νοσοκομεία. Στην αρχή, λοιπόν, φέραμε το Νοσοκομείο Παίδων, τώρα φέραμε και το Νοσοκομείο Παπανικολάου και πιθανότητα και στο μέλλον να έρθει και το Νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης. Δόξα τω Θε... |
Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να ξαναπάρει τα πάνω της. |
Να τελειώσει η πανδημία πρώτα και να δούμε, γιατί δημιουργεί πολλά προβλήματα. |
Ο σύλλογος «Η Αγάπη» δημιούργησε την φιλανθρωπική επιτροπή «Γυναίκες της Αγάπης». Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα; Αν δεν κάνω λάθος είσαστε ένας από τους εμπνευστές της; |
Ναι, ακόμα και στο όνομά της. Λοιπόν, αυτά ξεκίνησαν τα χρόνια του μνημονίου. Να πούμε λοιπόν ότι οι εθελοντές αιμοδότες και οι σύλλογοι πάντα, πέρα απ’ το ότι βοηθούσαν και βοηθάνε κόσμο με το αίμα, αιμοπετάλια - γιατί δεν είναι μόνο το αίμα, είναι και τα αιμοπετάλια, είναι το πλάσμα, είναι ο μυελός, ό,τι χρειαστεί δη... |
Ξεκινήσαμε λοιπόν να κάνουμε κάποια δέματα τα Χριστούγεννα, όπως κάνουν συνήθως οι περισσότεροι. Κάναμε κάποια δέματα για τα Χριστούγεννα σε κάποιους χριστιανούς. Μετά έπεσε η ιδέα ότι και κάποιους μουσουλμάνος ήτανε Χριστούγεννα, και αυτοί είχανε την ανάγκη. Κάναμε και εκεί πέντε δέματα και βάζαμε λεφτά από το σύλλογο... |
Εδώ λοιπόν είχαμε τις «Γυναίκες Χωρίς Σύνορα», που ήτανε μία εθελόντρια μας, μεγάλη τότε, που βοηθούσε και το σύλλογο αιμοδοτών - η Κούλα η Ψωμά, η κυρία Βασιλική -, η οποία ξαφνικά πέθανε. Και το όνειρο της έμεινε στη μέση. Βοηθούσαν κάποιες οικογένειες, κάνανε κάποιες δράσεις. Την αγαπούσα και μ’ αγαπούσε πολύ και εί... |
Τους κάναμε λοιπόν ξεχωριστό κανονισμό λειτουργίας και από εκεί και πέρα έχει μεγαλώσει αρκετά το έργο τους. Τώρα, αυτό το χρόνο, αυτά τα χρόνια πλέον, θα αρχίσουμε να το επικοινωνούμε λίγο πιο έξω, γιατί όσο επικοινωνούμε στον κόσμο τι πράγματα κάνουμε, τόσο περισσότερο θα κερδίσουμε κι άλλους συνεργάτες. Δηλαδή, ήδη ... |
Λοιπόν, τους πήραμε σχολικά, τους πήραμε παπούτσια. Γιατί τα παιδάκια, ξέρεις… Κι εμένα μου κάνει εντύπωση, μα κάθε χρόνο να παίρνουμε τα ίδια και τα ίδια παιδιά παπούτσια; Ναι, ένα γιατί μεγαλώνουνε, μεγαλώνουν τα ποδαράκια τους, και ένα γιατί όντως μέσα σε μία χρόνια ή και λιγότερο επειδή τα χρησιμοποιούνε πάρα πολύ ... |
Τέλος πάντων. Φέτος, παρόλο την κρίση του κορονοϊού, προχωρήσαμε ένα βήμα παραπάνω. Κάναμε ειδικά… Ένα ξεχωριστό κτίριο νοικιάσαμε, η οποία λέγεται «Στέγη Αγάπης και Προσφοράς» και πλέον κάνουμε τακτικές διανομές κάθε δύο μήνες, κάθε ένα μήνα. Γιατί τώρα, σου είπα. Ένας προσφέρει 50 κιλά αλεύρι, ο άλλος μας δίνει κάθε ... |
ατικά τόπο αυτά εκεί που τα…. Έχουμε κάνει φροντιστήρια στα παιδάκια. Έχουμε βοηθήσει γονείς που είναι άρρωστοι να πάνε να κάνουν εξετάσεις σε άλλες πόλεις - κυρίως στη Θεσσαλονίκη - με τα οδοιπορικά και τέτοια. Όπου μπορούμε να βοηθήσουμε, βοηθάμε. Αυτό που δεν κάναμε είναι να δώσουμε λεφτά στο χέρι. |
Αυτό το είχα θέσει σαν όρο από την αρχή! Δεν ήθελα ποτέ και δεν θέλω ποτέ, δεν θα δώσουμε λεφτά στο χέρι. Θα πληρώσουμε δαπάνες - γιατί μην ξεχνάς ότι είμαστε και φορέας, έτσι; Πρέπει εμείς και να έχουμε και αντίστοιχα παραστατικά στα ταμεία μας. Λοιπόν, έξοδα μετακινήσεως; Θα πάνε να βάλουνε βενζίνη, θα κόψουνε την σχ... |
Είναι πολύ ανθρώπινη και πολύ όμορφη αυτή η δράση που κάνετε. Αλήθεια, συγχαρητήρια. Τώρα θα σας αλλάξω λίγο κλίμα. Ήθελα να ρωτήσω κλείνοντας το πώς επηρέασε ο κορονοϊός τις αιμοδοσίες, και τον εθελοντισμό γενικότερα. |
Επηρέασε. Καταρχήν, έχουμε μείωση της προσέλευσης των αιμοδοτών. Είχαμε και μείωση προσέλευσης των αιμοδοτών τα χρόνια του μνημονίου. Απλώς… Μιλάω τώρα και για τοπικά, και για πανελλήνια. Απλώς επειδή εμείς είχαμε αναπτύξει όλα τα προηγούμενα χρόνια αρκετά την εθελοντική αιμοδοσία στην Ξάνθη - δηλαδή είχαμε κάνει περισ... |
Γιατί τώρα τι τυχαίνει; Καταρχήν είναι όλο το ψυχολογικό που έχει επηρεάσει. Έχουν πέσει οι μονάδες αίματος και η προσέλευση του κόσμου, γιατί μέσα σε όλο τον πληθυσμό έχουν ασθενήσει και αρκετοί αιμοδότες μας. Ή είναι σε περιορισμό ή αυτοπεριορισμό γιατί είχανε περιστατικά στην οικογένειά τους. Άρα, μπορεί να ήταν η η... |
Αυτό το καταφέραμε, να κάνουμε εξωτερικές αιμοληψίες, γιατί είχα πει στον διευθυντή της αιμοδοσίας ότι: «Κοίτα να σου πω, αν θέλεις να έχουμε αίματα για να μπορείτε να δουλέψετε… Ο κόσμος δεν έρχεται. Άρα θα πρέπει να πάμε εμείς στην πηγή . Για να πάμε στην πηγή, θα πρέπει να βγούμε έξω». Έτσι είχαμε καθιερώσει λοιπόν ... |
Όμως έχουμε και πάρα πολλά άτομα - που δεν το ξέρει ο κόσμος, όχι μόνο στην Ξάνθη, και πανελλαδικά - που μετάγγιζαν σταθερά κάθε μηνά. Και αυτά είναι τα παιδιά με μεσογειακή αναιμία, οι λεγόμενοι θαλασσαιμικοί. Είναι οι διάφοροι που έχουνε καρκίνο, λευχαιμία. Είναι κάποια αυτοάνοσα ή κάποιες ασθένειες του αίματος, ή ηλ... |
Έχουμε ένα πρόβλημα τώρα αυτή την περίοδο, και με τις αναστολές του προσωπικού στο νοσοκομείο. Αυτό έχει επίπτωση και στην αιμοδοσία. Άσχετα αν λέει επίσημα το κράτος ότι θα αντικατασταθούν σύντομα οι νοσηλευτές, το προσωπικό δηλαδή, στα νοσοκομεία. Δεν είναι τόσο εύκολο. Δεν είναι τόσο εύκολο για όλες τις κλινικές και... |
ύνης, έτσι; Θα έλεγα κάπως έτσι απλά παραστατικά, νομίζω σου γέμισα το χρόνο της συνέντευξης σήμερα. |
Σας ευχαριστώ πάρα μα πάρα πολύ για τη συνέντευξη. |
Και στα είπα και πολύ συνοπτικά να ξέρεις! Και εγώ ευχαριστώ για την φιλοξενία, έτσι; |
Καλησπέρα. Ονομάζομαι Παναγιώτης Τόλιας, ερευνητής για το Istorima. Βρισκόμαστε… Είναι ώρα 09:45, στις 29 Ιουνίου, βρισκόμαστε στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, πριν από τη βάρδια. |
Μετά τη βάρδια! Ναι, είστε βραδινοί. |
Είμαστε εικοσιτετράωρο. Επί εικοσιτετραώρου βάσεως. |
Και ποια είναι η ιδιότητα σας; |
Είμαι παθολόγος-επειγοντολόγος και είμαι διευθύντρια του Τμήματος Επειγόντων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας. |
Ωραία. Κυρία Παπαδάμου, θέλετε να μου πείτε… Ας το πιάσουμε από την παιδική ηλικία. Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με την Ιατρική; Το σκεφτόσασταν; |
Από την παιδική ηλικία δεν το σκεφτόμουν. Το όνειρο μου ήταν να γίνω δασκάλα. Γεννήθηκα στην Τασκένδη, είμαι παιδί πολιτικών προσφύγων. Οι γονείς μου μετά τον δεύτερο εμφύλιο εξαναγκάστηκαν να φύγουν στο εξωτερικό, στην πρώην Σοβιετική Ένωση και γεννήθηκα… Δηλαδή είμαι παιδί της προσφυγιάς. Δεν ήταν ποτέ το όνειρο μου ... |
Ζω ένα bullying σαν παιδί προσφύγων, όπως ζούνε όλοι. Όπως βλέπεις αυτούς που βλέπεις τώρα, τα παιδιά των προσφύγων, των μεταναστών, των Αλβανών. Και με πιάνει ένα πείσμα… Ζούμε ένα bullying, γιατί είμαστε από αριστερή οικογένεια, από τους συγγενείς της μητέρας μου, και από πείσμα, φυσικά, τους αποδεικνύω ότι εγώ και θ... |
Και κάπως έτσι συνεχίζω εγώ να έχω το όνειρο μου. Οι εποχές είναι δύσκολες. Να ζω το όνειρο μου, ότι θέλω να γίνω δημοσιογράφος. Λεφτά δεν υπάρχουν στην οικογένεια, παιδί πολιτικών προσφύγων, η οποία Εθνική Αντίσταση δεν έχει αναγνωριστεί μέχρι τότε. Ζούσαμε πάρα πολύ φτωχά. Οι συγγενείς μου είχαν κόψει το ρεύμα και θυ... |
Έπρεπε να σπουδάσω. Ήμουν η μόνη από όλους τους κομματικούς υποτρόφους που θεωρούσαν ότι μπορούσα να πάρω την υποτροφία για την Ιατρική. Όταν το άκουσα αυτό, όταν μου το είπαν στην Κεντρική Επιτροπή ότι: «Θα πας να σπουδάσεις Ιατρική», πραγματικά μου ήρθε… Έπεσα από τα σύννεφα. Λέω: «Εγώ γιατρός; Με τίποτα. Με τίποτα!»... |
Θέλω να μου πείτε για αυτές τις αλλαγές. |
Αυτές οι αλλαγές πραγματικά ήταν τεράστιες. Ούτε οι ντόπιοι το κατάλαβαν ούτε εμείς μπορούσαμε να το αντιληφθούμε έγκαιρα. Ό,τι μαθαίναμε, υπήρχε η «Πράβντα», η οποία έβγαζε ότι έρχεται η ανασυγκρότηση. Το διαβάζαμε αλλά δεν το καταλαβαίναμε. Υπήρχε μια επιφύλαξη, τότε, από τον Τύπο που βλέπαμε από την Ελλάδα. Δεν φάνη... |
Θέλετε να μου πείτε… Θα ξαναγυρίσουμε στην παιδική ηλικία, θέλω να μου πείτε για το περιστατικό του Τσερνόμπιλ. Πότε το μάθατε; |
Το μάθαμε την επόμενη μέρα. Εμείς. Δεν το μάθαμε εμείς. |
Θέλω να γυρίσουμε σε εκείνη τη στιγμή. Δηλαδή, εσείς προφανώς και ως γιατρός και με τις επιστήμες που ασχοληθήκατε, καταλαβαίνατε περί τίνος πρόκειται, όταν καταλάβατε τι είναι αυτό το πράγμα. |
Εμένα αυτό που με ρώτησαν οι γονείς μου, αν είμαστε καλά. Το μάθαμε από την Ελλάδα. Δεν το μάθαμε από τα μέσα. Φυσικά δεν υπήρχε και το Internet εκείνα τα χρόνια, τα μέσα δεν το βγάζανε. Εγώ, να σας πω, από μικρή, επειδή μάλλον πέρασα πάρα πολύ δύσκολα χρόνια, δεν τρομάζω γενικώς. Λέω: «Μπαμπά, μην ανησυχείς, μια χαρά ... |
Αλλά εμένα προσωπικά, πραγματικά ήταν ένα σύμβαμα που ήταν κάπου παραδίπλα. Εμένα προσωπικά δεν με απασχόλησε. Ουδεμία στιγμή φοβήθηκα. |
Μπορούμε να γυρίσουμε λίγο πίσω; Θέλω-. |
Να σας πω λίγο κάτι. Αυτό που έζησα με την Περεστρόικα, αυτό που λέγατε. Ότι ξαφνικά –το ‘87 ήρθε η Περεστρόικα; Τώρα δεν μπορώ να το συγκρατήσω, να το θυμηθώ–, ξαφνικά αρχίζει και αλλάζουν τα πράγματα. Μπαίνει η ελεύθερη αγορά στην πόλη. Σχηματίζονται τεράστιες ουρές –το θυμάμαι αυτό– στα McDonalds, όλα αυτά, ξαφνικά ... |
οργιάζει η μαύρη αγορά. Η μαύρη αγορά άρχισε να οργιάζει. Ήταν τρομερό αυτό που ζούσα. |
Ωραία. Θέλω να πάμε λίγο πίσω και να μου περιγράψετε περιστατικά που θυμάστε από το σχολείο. Φαντάζομαι ότι οι ‘Έλληνες εδώ πέρα σας αντιμετώπιζαν σαν Ρώσους όταν ήρθατε, σαν ξένους. |
Θέλω να μου περιγράψετε περιστατικά από το σχολείο, από γειτονιά, από ανθρώπους, γιατί και οι γονείς σας ήταν δακτυλοδεικτούμενοι τότε. |
Κοιτάξτε, ήταν δακτυλοδεικτούμενοι. Θυμάμαι ότι πηγαίναμε και μας παρακολουθούσαν. Ο πατέρας μου αμέσως εντάχθηκε στις γραμμές του ΚΚΕ και ήταν οργανωμένος στέλεχος, ήταν υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ. Θυμάμαι ότι, όπου και να πηγαίναμε με τους γονείς μου, θυμάμαι παίρναμε το τρένο τότε, αυτά τα γνωστά ιταλικά τρένα για ... |
Πάντως είναι πολύ ωραίο αυτό το μότο που είπατε. Απέναντι στο bullying, απέναντι σε έναν άνθρωπο όπου δέχεται υποτίμηση-. |
Αυτό που είπατε με το πείσμα σας, που λέτε ότι: «Δεν πρέπει να απαντάς, πρέπει να αποδεικνύεις». |
Πρέπει να αποδεικνύεις. Εγώ το έζησα και στην πορεία μετά. |
Νομίζω ότι είναι στάση ζωής αυτό το πράγμα. |
Αυτό είναι στάση ζωής. Πρέπει να αποδεικνύεις. Δεν έχεις να πεις τίποτα εκείνη την ώρα. Δεν χρειάζεται να απαντάς. Όχι, φυσικά, να τρως σφαλιάρες, δεν απαντάς, απλά προχωράς. Εγώ θα σου αποδείξω τι είμαι. Εσύ από εκεί και πέρα, ό,τι νομίζεις. Θυμάμαι ότι διάβαζα τότε στην παιδική μου ηλικία, διάβαζα συνέχεια, διάβαζα, ... |
Θέλετε να μου πείτε, από την περίοδο που σπουδάζατε-. |
Στο Λένινγκραντ. Ποια ήταν… Βασικά δεν ξέρετε τις διαφορές, αλλά, εννοώ, σε σχέση με τους εδώ γιατρούς, με πράγματα που ακούτε από τις σχολές που έχουν μεγαλώσει πλέον σε καπιταλιστικό περιβάλλον. Θέλω να πω: ποια είναι, τι θυμάστε σαν φιλοσοφία των καθηγητών σας; Γιατί μεγαλώσατε σε ένα σοσιαλιστικό περιβάλλον. |
Να σας πω τι γίνεται. Ναι, μεγαλώσαμε σε ένα σοσιαλιστικό περιβάλλον στην ουσία και εκπαιδευτήκαμε σε αυτό που λέμε… Γενικώς, η σχέση με τους καθηγητές ήταν πολύ απρόσωπη. Πάρα πολύ απρόσωπη. Δηλαδή, ήταν άλλο το όνειρο μου. Ότι εμάς θα μας αγκαλιάσουν, επειδή ήμασταν κομματικοί υπότροφοι και όλα αυτά. Ήταν απρόσωποι. ... |
Οπότε ήταν καθαρά επιστημονικό. |
Ναι, ήταν πολύ επιστημονικό. Ήταν πάρα πολύ επιστημονικό. Ήταν πάρα πολύ απαιτητική σχολή, δηλαδή δεν είχα δικαίωμα, παρ’ ότι είχα κομματική υποτροφία, γιατί στην ουσία μας πλήρωναν οι Ρώσοι, οι Ρώσοι μας πλήρωναν, ήταν, όμως, πάρα πολύ επαγγελματικοί και δεν είχαμε δικαίωμα, αν έδινες δυο φορές ένα μάθημα, την τρίτη φ... |
Το ερώτημα μου είναι, επειδή σας έχω δει πως δουλεύετε, δηλαδή η ενσυναίσθηση μαθαίνεται; Το να είσαι δίπλα στον ασθενή. Γιατί σε ένα περιβάλλον ανταγωνιστικό, σε ένα περιβάλλον όπου τώρα ο κάθε ένας μπορεί να σκέφτεται να γίνει γιατρός για να τα αρπάξει ή σου λέει: «Εγώ θα γίνω γιατρός για…». |
Ναι, ναι, ναι! Και δυστυχώς το βλέπω αυτό. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.