text
stringlengths
4
7.43k
Αυτό μαθαίνεται όμως; Διδάσκεται;
Διδάσκεται. Αυτό όμως πάλι, ο διπλανός μου πρέπει να έχει και λίγο όραμα. Κοιτάξτε, το ΤΕΠ… Το ΤΕΠ γενικώς χρήματα δεν θα βγάλεις. Δεν υπάρχει και περίπτωση. Πρέπει να είσαι δοτικός, να αγκαλιάσεις τον άρρωστο και να σκεφτείς-. Να σκεφτείς… Δηλαδή δεν μπορείς να το σκεφτείς, αυτό πρέπει να είναι μέσα στο πνεύμα σου. Ότ...
Ωραία. Οπότε τελειώνετε τις σπουδές σας τώρα-.
Να σας πω λίγο. Τα καλά του κομμουνισμού λίγο. Εκεί παντρεύομαι, γεννάω την κόρη μου. Κάνουμε τα πολιτικά βαφτίσια, γιατί κάπως έπρεπε να γυρίσω στην Ελλάδα, που με ζόρισαν οι Ρώσοι, μέχρι τότε έπρεπε να φύγω, να την αφήσω, γιατί έπρεπε να συνεχίσω τις σπουδές μου –θα σας πω τι γίνεται–, και οι Ρώσοι μου σπάνε τα νεύρα...
Με Έλληνα. Με τον οποίο χώρισα.
Όχι, δεν ήταν πολιτικός πρόσφυγας, κομματική υποτροφία. Το καλό είναι, να σας πω τι γίνεται. Αυτό δεν υπάρχει εδώ. Το σύστημα περίθαλψης ήταν τρομερό εκεί. Δηλαδή αυτό το οποίο δεν το ζουν τώρα στη Ρωσία. Δηλαδή γεννάω –φυσικά δεν υπάρχει τέτοιο, δεν πλήρωνε κανένας εκεί, δεν πλήρωνε τότε– γεννάω, μένω πέντε μέρες στο ...
Ωραία, οπότε επιστρέφετε με την κόρη σας;
Η κόρη μου επιστρέφει πιο νωρίς και το μεγαλώνουν πάλι οι δικοί μου. Που λέει και η κόρη μου ότι: «Ο παππούς και η γιαγιά κατάλαβαν τι λάθη κάνανε στο πρώτο τέτοιο, στο πρώτο παιδί, σε εμένα, οπότε το δεύτερο είναι καλύτερη εκδοχή». Επιστρέφει η Ειρήνη εδώ. Την Ειρήνη την ονομάσαμε έτσι, συμβολικά. Ήταν το Κίνημα Ειρήν...
Τα έχουμε διαβάσει. Πιστεύω ότι ήταν ένας αιώνας ο οποίος ήτανε… Μας συγκλόνισε όλους.
Και εδώ πέρα έρχεστε και γίνεται η αναγνώριση του πτυχίου σας;
Έρχομαι το ‘90. Λοιπόν, κοιτάξτε… Ερχόμαστε εδώ, φυσικά αυτές οι σχολές δεν είναι αναγνωρίσιμες, δεν είναι χώρες της δυτικής Ευρώπης, και πρέπει να δώσω εξετάσεις για να αναγνωρίσω το πτυχίο μου. Πάλι κάτι. Έπρεπε πρώτα να
περάσουν από το ΔΙ.Κ.Α.Τ.Σ.Α. Παίρνουν όλα τα πτυχία μας. Φυσικά οι ώρες των μαθημάτων ήταν παραπάνω από τις αντίστοιχες ώρες των Ιατρικών Σχολών εδώ και πολύ παραπάνω. Παρά ταύτα, πάω να δώσω εξετάσεις, πάλι με πιάνει πείσμα, γιατί πάλι δεν υπάρχουν χρήματα και πρέπει να μεγαλώσω ένα παιδί. Και φυσικά πάω, γράφω πάρα ...
Και το αγροτικό σας πού ξεκινάει;
Στους Σοφάδες. Στις Σοφάδες, στους Σοφάδες Καρδίτσας.
Εκεί μόνη σας σε ένα... Πώς είναι το αγροτικό;
Παθαίνεις ένα πολιτισμικό σοκ ξανά. Πώς είναι τα Κέντρα Υγείας; Πώς τα ακούμε τώρα; Το ίδιο και τότε. Δηλαδή πάω στο Κέντρο Υγείας, παθαίνω ένα πολιτισμικό σοκ, βάζω τα ακουστικά, με βοηθάν οι προηγούμενοι συνάδελφοι. Καταλαβαίνω ότι μάλλον δεν κάνουμε τίποτα, παρά μόνο διακομίζουμε στο πλησιέστερο νοσοκομείο, και απλά...
Δεν πιστεύετε δηλαδή ότι ο γιατρός πέφτει έτσι «στα βαθιά» που λέμε;
Όχι, δεν πέφτει… Κοιτάξτε, μπορεί να πέσει στα βαθιά αν επιλέξει ένα αγροτικό το οποίο είναι σε κάποιο νησί. Εμένα ήταν συγκεκριμένη η στόχευση να πάω σε ένα αγροτικό, πάντα όταν έψαχνα το αγροτικό, ήταν να είναι κοντά σε νοσοκομείο, να έχει και το Κέντρο Υγείας ασθενοφόρο, για να μπορώ να τον διακομίσω. Δεν θα πήγαινα...
Είναι μεγάλο, με το πού τελειώσεις τη σχολή…
Ναι, είναι μεγάλη. Λέω: «Παιδιά θα πάθω εγκεφαλικό έτσι και μου έρθει κάποιος και δεν ξέρω τι να τον κάνω». Και περνάνε δυο χρόνια, γιατί έπρεπε να ανοίξει και η θέση μου για ειδικότητα, αποφασίζω αρχικά ότι θέλω να κάνω γυναικολογία. Ξαφνικά καταλαβαίνω ότι δεν θα κάνω ποτέ γυναικολογία και αποφασίζω παθολογία. Κάπως ...
Ξεκινάω να κάνω την παθολογία με τον δάσκαλο μου, τον κύριο Τσικρίκα, ο οποίος στη συνέχεια γίνεται αναπληρωτής καθηγητής. Ένας μεγάλος δάσκαλος, ο κύριος Τσικρίκας και η κυρία Μακρή, τους οποίους τους είχα από κοντά. Ήταν οι δάσκαλοι μου. Είναι η δοτικότητα στον άρρωστο, η αφοσίωση στον άρρωστο και να είσαι κοντά. Δηλ...
Με το πού τελειώνετε το αγροτικό, πού πρωτο-;
Εδώ στη Λάρισα, στο Γενικό Νοσοκομείο.
Ειδικευόμενη παθολογίας. 5 χρόνια.
Αυτά τα χρόνια πώς ήταν εδώ πέρα;
Κοιτάξτε, αυτά τα χρόνια πάλι συνεχίζω να έχω την Ειρήνη, η οποία πρέπει να πάει σχολείο. Πρέπει να ασχοληθώ με την Ειρήνη, κάθε βράδυ διαβάζαμε μαζί. Πρέπει να κάνω και την ειδικότητα, η οποία είναι από 8 μέχρι 10 εφημερίες. Ξενυχτισμένος, τότε δεν υπήρχαν και τα ρεπό και την επόμενη μέρα φεύγαμε. Ε, τα καταφέραμε. Τι...
Με βοηθάνε οι δικοί μου πάλι, γιατί στις εφημερίες κάποιος πρέπει να μου κρατάει το παιδί, γιατί στο μεταξύ έχω χωρίσει με τον άντρα μου. Πάλι με βοηθάνε οι δικοί μου σε μέρες εφημερίας. Σίγουρα με την Ειρήνη, ακόμα μου το λέει, ότι: «Ποτέ δεν ήρθες να πάρεις τους βαθμούς μου. Ποτέ δεν ήρθες να ενημερωθείς από τους καθ...
Και μετά από αυτό, πότε γίνεστε εδώ πέρα; Περνάνε χρόνια;
Λοιπόν, ακούστε με λίγο. Τελειώνω το 1997. Τα χρόνια πάλι είναι δύσκολα, γιατί δεν ανοίγουν θέσεις στο Ε.Σ.Υ. Δεν ανοίγει τίποτα. Υπάρχει ένα μεγάλο κενό. Μένω έναν χρόνο άνεργη, που δυσκολεύομαι πάρα πολύ. Μπαίνω στο ταμείο ανεργίας μετά από τρεις μήνες για να βγάλω χρήματα. Η Ειρήνη πρέπει να πάει σχολείο, να συνεχίσ...
Οπότε κάπως έρχεται και κουμπώνει, χωρίς να το έχετε υπολογίσει.
Ναι. Δηλαδή η εντατικολογία, επειγοντολογία δεν ήταν στο όνειρο μου. Ξεκινάμε, γιατρός δεν ήθελα να γίνω, γίνομαι. Αρχικά, αφού γίνομαι, λέω θα γίνω γυναικολόγος, μου άρεσε αυτό που… Η ζωή που έρχεται. Αποφασίζω, δεν θα γίνω γυναικολόγος, θα γίνω παθολόγος. Μου αρέσει η παθολογία τελικά, γιατί μάλλον μου αρέσει η παθολ...
Θέλετε να μου πείτε λίγο, ειδικά για την περίοδο που ήσασταν άνεργη και είχατε και μια κόρη να μεγαλώσετε, πώς παίρνετε την απόφαση; Που το μόνο εύκολο εκείνη την περίοδο φαντάζομαι ήταν-.
Ήταν να ανοίξεις ένα γραφείο. Εσείς επιλέγετε να μην ανοίξετε.
Με τίποτα. Αυτό το είχα πάρει απόφαση. Με τίποτα.
Δεν μπορώ την οικονομική συναλλαγή. Και φοβόμουν πάρα πολύ τον εαυτό μου, ότι θα δω τον άρρωστο ως εμπόρευμα. Το φοβόμουν αυτό.
Κι αυτό πιστεύετε έχει να κάνει με την-.
Χωρίς να κατηγορώ τους ιδιώτες. Απλά δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου στη θέση, ότι θα έρθει κάποιος να τον εξετάσω και θα πρέπει μετά να του πάρω χρήματα. Δεν μπορώ δηλαδή αυτό, δεν το χωρούσε το μυαλό μου. Φοβόμουν ότι μετά δεν θα ήμουν αντικειμενική απέναντι του.
Κι αυτό πιστεύετε έχει να κάνει με την διαπαιδαγώγηση που είχατε ως παιδί;
Ή και με τις σπουδές σας σε ένα καθεστώς μη ανταγωνιστικό;
Όχι, όχι, όχι! Γιατί ήρθαν κάποιοι συνάδελφοι, οι οποίοι μάλλον έχουν βγάλει άπειρα χρήματα. Δηλαδή από αυτούς, δηλαδή δεν ήρθαμε όλοι το ίδιο. Δεν θα τους κατηγορήσω, είναι δικαίωμα τους. Ο καθένας πορεύεται όπως νομίζει και βάζει κάποιους στόχους. Όχι, νομίζω ήταν από τους γονείς μου αυτό. Δηλαδή οι γονείς μου στο τέ...
Ωραία οπότε ξεκινάτε εδώ πέρα με τον κύριο Τσικρίκα και την κυρία Μακρή.
Στο Πανεπιστημιακό πλέον. Ξανά πάλι. Η ζωή κάνει κύκλους. Καθηγητής είναι ο κύριος Σταθάκης. Το Πανεπιστημιακό μόλις έχει ανοίξει και εφημερεύει κάθε έξι μέρες και προσπαθούμε να στήσουμε την Παθολογική Κλινική. Έχουν έρθει διάφορα μέλη, διάφοροι καθηγητές, είναι μια η παθολογική κλινική και δουλεύουμε όλοι μαζί.
Και στο τμήμα επειγόντων εδώ πέρα, πότε έρχεστε;
Λοιπόν, δουλεύω από το 2000 μέχρι το 2017. Και τότε αποφασίζεται το 2017 από την κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α να αυτονομηθούν τα ΤΕΠ. Φαίνεται πως βγαίνουν κάποιες… Είχε δοθεί πάρα πολύ δημοσιότητα, ότι τα ΤΕΠ πρέπει να δουλέψουνε, για να υπάρχει μικρότερη αναμονή, όλα αυτά, να αυτονομηθούν. Και ο τότε διοικητής του Νοσοκομε...
Διευθύντρια. Αντιμετωπίσατε και σαν γυναίκα…
Σαν γυναίκα, όχι. Σαν γυναίκα δεν μπορώ να πω ότι το αντιμετώπισα. Το bullying υπήρχε. Υπήρχε γιατί ήταν ένα αυτόνομο ΤΕΠ. Είμαι σε ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο όπου οι διευθυντές των περισσότερων κλινικών είναι καθηγητές, και ξαφνικά μια «ΕΣΥτισσα» έρχεται, αναλαμβάνει ένα τμήμα και θα πρέπει να πει ότι: «Εγώ αυτό το...
σας αποδείξω ότι εγώ αντέχω. Εσείς δεν αντέχετε. Κι αυτός που θα φύγει από το πανεπιστημιακό τελευταίος θα είμαι εγώ. Όχι εσείς».
Και η ιστορία μέχρι τώρα έχει δείξει ότι…
Ναι, ναι, ναι. Ξέρετε κάτι; Εγώ τους είπα: «15 μέρες εφημερεύει το νοσοκομείο, 15 μέρες θα είμαι εγώ εδώ. Εγώ θα σας το αποδείξω ότι αντέχω. Και αντέχω όχι για να το αποδείξω σε εσάς, για να το αποδείξω πρώτα στον εαυτό μου. Και ξέρετε γιατί αντέχω; Γιατί έχω μια ιδεολογία την οποία δεν την έχετε εσείς. Και ξέρετε γιατ...
Θέλετε να μου πείτε, θυμάστε την πρώτη μέρα που δουλέψατε στο τμήμα επειγόντων;
Στο τμήμα επειγόντων πάντα δούλευα, από το 2000, γιατί δεν είχε αυτονομηθεί. Πάντα δούλευα. Αλλά ήμασταν οι εφημερίες που ήταν. Δηλαδή, τρεις εφημερίες έκανα στα τμήματα επειγόντων; Ερχόμουν. Γενικώς όμως, όταν το ανέλαβα, αρχίζαν να έρχονται έγγραφα διάφορα. Ότι εφόσον το ΤΕΠ είναι αυτόνομο, εμείς αποσυρόμαστε από την...
Εγώ θέλω να μας πάτε, σε ό,τι θυμάστε εσείς, στην πρώτη φορά, το 2000; Δεν ξέρω πότε ήταν. Να μας περιγράψετε λίγο πώς είναι μια βάρδια επειγόντων περιστατικών. Δηλαδή με τι έρχεσαι αντιμέτωπος; Κόσμος, ιστορίες, διάφορα;
Λοιπόν, η βάρδια ξεκινάει από τις 8.00 η ώρα και κλείνει 8.00. Καθημερινή, σας λέω μια εικόνα. Ερχόμαστε 7:50 εδώ για να πάρουμε βάρδια και ήδη ο κόσμος περιμένει απέξω. Είναι ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο, είναι πάρα πολλές ειδικότητες. Μπορεί να έρθει ένας ασθενής… Συνήθως έρχεται ένας ασθενής ο οποίος είναι ο βαρέως πά...
Οπότε πιστεύετε ότι πρέπει να υπάρχει διαβάθμιση των περιστατικών.
Διαβάθμιση υπάρχει. Είναι το ιατρείο “Fast track”. Αλλά και πάλι, αυτό ασχολείται με αυτά. Δηλαδή πρέπει να ασχοληθούν δυο νοσηλευτές, δυο γιατροί στο fast track, οπότε φεύγουν δυνάμεις από κει και μου μειώνουν από το κυρίως ΤΕΠ, που θα έρθουν τα βαριά περιστατικά. Να σας φέρω παράδειγμα. Χθες ήρθε περιστατικό το οποίο...
Και σε μια βάρδια, που περιγράφετε όλα αυτά τα περιστατικά, όπου οι ασθενείς μπορεί να είναι εκνευρισμένοι, γιατί πονάνε, γιατί, γιατί, γιατί, εσείς από που αντλείτε τη δύναμη σας και καταφέρνετε-;
Αυτό είναι η χημεία. Τα καταφέρνω. Και προσπαθώ να το εμπνεύσω και στους δικούς μας. Στους δικούς μου γιατρούς. Ο γιατρός στο ΤΕΠ δεν πρέπει να είναι μόνο επειγοντολόγος και καλός γιατρός. Πρέπει να έχει την ικανότητα, το ταλέντο, να καθησυχάσει τον ασθενή. Αυτό είναι ικανότητα. Πρέπει να μάθεις. Και πάλι πιστεύω ότι α...
Θέλετε να πάμε στο έγκλημα στα Τέμπη;
Ναι, αμέ. Ήσασταν παρούσα εδώ, ναι φυσικά. Νόμιζα ότι ήταν με το Γενικό…
Όχι, απλά το Γενικό βγήκε και έδωσε πολλές συνεντεύξεις. Εμείς ήμασταν πιο αφανείς ήρωες.
Δεν το ήξερα αυτό. Θέλω σίγουρα να πάμε.
Να πάμε εκεί. Αυτό είναι, ενώ η βάρδια κυλάει όσο μπορούσε να είναι ομαλά-.
Εσείς ήσασταν παρούσα την ώρα που χτύπησε το τηλέφωνο και μαθαίνετε ότι…
Θέλετε να μου πείτε για αυτά τα περιστατικά; Για αυτή τη στιγμή δηλαδή.
Λοιπόν, θα σας πω. 23:20 το βράδυ. Χτυπάει το τηλέφωνο, παίρνει το ΕΚΑΒ, το σηκώνει η συνάδελφος μου. Λέω: «Νίκο τι είναι;». Λέει: «Το ΕΚΑΒ, τίποτα, μια σύγκρουση τρένων». Εμένα με έλουσε κρύος ιδρώτας. Εντάξει, αυτό είναι, ξέρετε, λίγο το ένστικτο, λίγο κάτι δεν πάει καλά. Παίρνω το ΕΚΑΒ, δεν μου απαντάει, που το ΕΚΑΒ...
Θέλετε να μου πείτε για τα πρώτα περιστατικά που έρχονται;
Τα πρώτα περιστατικά που ήρθαν ήταν δυο παιδάκια. Τα οποία ήταν με τις μαμάδες τους. Το ένα ήταν ογκολογικός άρρωστος, που ήταν στο ογκολογικό στον Άγιο Σάββα. Με port μάλιστα ειδικά, έπαιρνε χημειοθεραπεία. Ευτυχώς δεν είχε πάθει τίποτα, η μαμά του ήταν τραυματισμένη, η οποία όμως –είναι το ένστικτο της μάνας– προσπαθ...
Και μιλάμε και για καταστάσεις…
Μετά ήρθαν οι νεκροί, ναι. Μετά ήρθαν οι νεκροί. Καταστάσεις που ήρθαν… Τέσσερις χρειάστηκαν να διασωληνωθούν, εκ των οποίων οι δύο πήγανε χειρουργεία. Πραγματικά εκείνη την ημέρα, χωρίς να θέλω να το πω, εγώ προσπάθησα να τα συντονίζω και παίρναμε και τις ειδικότητες, δεν ακούστηκε κιχ στο ΤΕΠ. Που συνήθως υπάρχει μεγ...
Κι αυτό που προβλέψαμε τότε, που το ήξερα, ότι το βασικότερο
είναι να κρατήσω τους συγγενείς και κάπου έπρεπε να τους πάω. Ξέρεις ότι οι συγγενείς δεν πρέπει να είναι απ’ έξω, γιατί άρχισαν να έρχονται και συγγενείς. Το «Σχέδιο Περσέας» προβλέπει να είναι στον χώρο του αμφιθεάτρου. Τους πήγαμε εκεί με διοικητικό υπάλληλο και καλέσαμε τους ψυχιάτρους να τους μιλάνε, γιατί έπρεπε ...
Ήτανε πάρα πολύ τέτοιο… Εγώ δηλαδή ακόμα, κάθε φορά που το αναφέρω… Θυμάμαι ότι τότε ήμασταν κάτω και μπαίνανε συνεχώς οι συγγενείς, οι οποίοι πραγματικά οι ψυχίατροι είχαν κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά. Το προβλέπει το Σχέδιο Περσέας, το ήξερα, γι’ αυτό και ήτανε. Αλλά οι ερωτήσεις, αυτό, «Εμείς που δεν ακούσαμε το όνο...
Φαντάζομαι οι επόμενες μέρες μετά από αυτό το περιστατικό, εδώ πέρα ήσασταν όλοι μουδιασμένοι…
Πάλι παίρνεις μπρος. Πάλι αρχίζεις και δουλεύεις. Απλά κάθε φορά που το συζητάμε, ή όταν παρουσιάζουμε, ξαφνικά έρχονται όλα στο μυαλό σου. Όλη αυτή η εικόνα. Πρέπει να πάρεις… Η ζωή συνεχίζεται, δεν μπορείς να το συνεχίσεις. Εγώ εκείνη την μέρα, την επόμενη μέρα, έκατσα μέχρι τις 04:00, 05:00 η ώρα, γιατί ερχόντουσαν ...
Δεν το πιστεύαν. «Ξαναδείτε, μήπως κάποιος αγνώστων στοιχείων που νοσηλεύεται». Και σας λέω ότι το δράμα εκείνη την ημέρα ήταν ότι συνέχιζε την εφημερία του το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και ερχόντουσαν κι άλλα περιστατικά. Αλλά η εντολή ήταν αυτή, ότι, ό,τι έρχεται, δεν απασχολεί το ΤΕΠ, μπαίνει εισαγωγή κατευθείαν.
Αυτό το Σχέδιο Περσέας, πού το διδαχτήκατε;
Είχαμε κάνει μια προσομοίωση. Μια άσκηση προσομοίωσης.
Μήπως αυτό που το θυμόσασταν, λέω, είχε να κάνει με το γεγονός ότι ζήσατε Τσέρνομπιλ στην παιδική ηλικία;
Όχι, όχι. Πιστεύω ότι ο άνθρωπος έχει απίστευτες δυνατότητες. Δηλαδή εκείνη την μέρα πραγματικά πήρα πρωτοβουλίες, οι οποίες ήταν τρομερές, δηλαδή πήρα τη μονάδα και λέω: «Παιδιά ανοίγετε την μονάδα Covid». Δεν είχαμε κλείσει την μονάδα Covid. «Την ανοίγετε, γιατί δεν ξέρω τι περιμένω». Παίρνω το Γενικό Νοσοκομείο και ...
Δεν είχε ξαναγίνει και δεν χρειαζόταν. Τώρα… Θέλετε να μου πείτε πώς ονειρεύεστε ένα σύστημα υγείας; Πώς είναι το ιδανικό σύστημα υγείας για εσάς;
Πρώτον να υπάρχει μια πρωτοβάθμια περίθαλψη. Πρωτοβάθμια περίθαλψη, που σημαίνει ότι ο άρρωστος, έχω αρρωστήσει, έχω αμυγδαλίτιδα, δεν πρέπει να πάω στο νοσοκομείο. Πρέπει να βρει τον γιατρό του. Πρέπει να βρει τον γιατρό του, όμως, άμεσα. Το σύστημα υγείας σημαίνει ότι έρχομαι ανεξαρτήτως τάξης, οικονομικών απολαβών. ...
Παρακαλώ. Έρχεται ένας άρρωστος με όγκο εγκεφάλου. «Δεν μπορώ να σου κάνω μαγνητική γιατί δεν έχω θέση. Γιατί δεν έχουμε… Πρέπει να γίνονται κάθε μέρα πέντε μαγνητικές». Ήδη είναι προγραμματισμένες από άλλα τμήματα. Θα πας να το κάνεις έξω. «Μα γιατρέ, είμαι ανασφάλιστος». «Θα πας να το κάνεις έξω». «Πώς θα το πληρώσω ...
«Κλείσε ραντεβού». Ξέρετε τι σημαίνει; Είναι μια ογκολογική άρρωστη, η οποία μέχρι τώρα… Και έρχεται, ήρθε μόνη της, τι θα την κάνω; Δηλαδή δεν είναι ούτε για εισαγωγή, γιατί είναι κρίμα να τους βάζεις τους ανθρώπους εισαγωγή. «Πες της να κλείσει ραντεβού στο 1179». Ο ογκολογικός άρρωστος για μένα, είτε είναι σταθερός ...
Και πώς πιστεύετε ότι θα είναι το σύστημα υγείας στο μέλλον;
Από ποια άποψη; Δηλαδή πώς το φαντάζεστε; Όπως τα βλέπετε τώρα τα πράγματα.
Εγώ σας λέω τι βλέπω το τελευταίο διάστημα. Πρώτον, έχει επιτραπεί στους νοσοκομειακούς γιατρούς, στους πανεπιστημιακούς, να είναι έξω. Άρα, εξ ορισμού, ο ασθενής που θα αναζητήσει τον γιατρό του, τον καθηγητή –και καλά κάνει και τον αναζητεί–, θα πρέπει να πάει έξω. Δεν μπορεί να τον βρει εδώ. Αυτό είναι απαράδεκτο. Κ...
Εδώ βλέπουμε ιδιωτικές κλινικές να χτίζονται ακριβώς δίπλα από τις δημόσιες.
Εννοείται! Οι οποίες δεν προσφέρουν τίποτα, σας το λέω εγώ. Θα είναι χειρότερα τα πράγματα, τώρα αρχίζει και επιτρέπεται και στους γιατρούς του ΕΣΥ. Πάει να το περάσει αυτό. Καταλαβαίνετε ότι στο νοσοκομείο δεν θα βρίσκουμε γιατρούς. Θα είναι έξω. Ο άρρωστος θα αναζητεί τον γιατρό του έξω. Και φυσικά, οι άρρωστοι που θ...
Αυτό που ήθελα να αποφύγω εγώ.
Ξεχάσαμε και τελείως την περίοδο covid. Σαν να μην... Γιατί είναι και τέτοια τα περιστατικά μετά.
Και έχουμε πάρα πολλούς ανασφάλιστους. Αυτοί τι θα απογίνουν;
Αυτοί δεν θα έχουν πρόσβαση, λέτε, σε λίγα χρόνια.
Δεν ξέρω τι θα γίνει με αυτούς. Έτσι όπως τα προβλέπουν αυτοί, οι άρρωστοι ή δεν θα ‘ρθούνε… Ένας άρρωστος με χολοκυστίτιδα ή ένας άρρωστος ο οποίος έχει έναν όγκο στο πάγκρεας και πρέπει να χειρουργηθεί, σύμφωνα με αυτά που λένε κι αυτό που πάνε να κάνουνε, είναι αν θέλεις να χειρουργηθείς έξω εφόσον έχεις λεφτά, ειδά...
Θέλετε να πιείτε λίγο νεράκι; Να πούμε τώρα, γιατί κι αυτοί που μας ακούνε δεν ξέρουν, ότι εγώ δεν σας γνωρίζω προσωπικά. Ο λόγος που σας επέλεξα, ήταν γιατί σας θυμόμουν, όταν ήταν η μητέρα μου καρκινοπαθής τελευταίου σταδίου, είχαμε έρθει εδώ στο Πανεπιστημιακό, γιατί δεν αισθανόταν καλά. Είχε πολύ χαμηλό νάτριο, θυμ...
Ο ογκολογικός άρρωστος δεν πρέπει να περιμένει. Είναι επείγουσα κατάσταση. Είναι σαν να έρχεται πολυτραυματίας. Θεωρώ ότι ο ογκολογικός άρρωστος –παρότι δεν είχα ογκολογικούς στην οικογένεια, δεν είχα βιώματα από ογκολογικό άρρωστο– θεωρώ ότι αυτός είναι άρρωστος ο οποίος δίνει τεράστια μάχη και πρέπει να κάνεις τα πάν...
Και μετά μας πιάσατε προσωπικά και μας είπατε ότι, όποτε πάμε στο ογκολογικό, θα ερχόμαστε πριν από το ογκολογικό σε εσάς, για να βάζετε τους απαραίτητους ορούς που χρειάζεται, και μετά θα συνεχίζουμε. Και μου έκανε εντύπωση γιατί σας είδα και με τους υπόλοιπους ασθενείς. Θυμάμαι ότι τότε ερχόταν σαν ένα κύμα.
Ναι. Και τώρα έτσι έρχονται. Αν θα έρθετε ένα πρωί, θα δείτε τι έρχεται.
Και θυμάμαι πώς αντιμετωπίζατε τον καθένα ξεχωριστά. Πηγαίνατε στον έναν, γνωρίζατε το κάθε περιστατικό προσωπικά, ολιστικά, στη στιγμή. Και αντιμετωπίζατε τον καθένα κατά πάνω και μου έκανε εντύπωση, και λέω: «Ποια είναι αυτή;».
Είναι η χημεία αυτό. Αυτό βγαίνει μόνο του. Και πολλές φορές και χαριτολογώντας βγαίνει αυτό. Δηλαδή, προχθές ήταν ένας άρρωστος που περνάω μέσα, λέει «Γιατρέ, εγώ σήμερα θα κοιμηθώ εδώ». Του λέω: «Κι εγώ!». Είδες; Αυτό είναι η χημεία όμως, έτσι κερδίζεις την εμπιστοσύνη του, δηλαδή χαριτολογώντας, αυτό βγαίνει αυθόρμη...
Οπότε πάντα κάπως, όπως μας είπατε, σας κινούσε το πείσμα σας…