language stringlengths 2 9 | page_url stringlengths 25 757 | image_url stringlengths 54 738 | page_title stringlengths 1 239 | section_title stringlengths 1 674 ⌀ | hierarchical_section_title stringlengths 1 1.2k ⌀ | caption_reference_description stringlengths 1 15.6k ⌀ | caption_attribution_description stringlengths 1 47.4k ⌀ | caption_alt_text_description stringlengths 1 2.08k ⌀ | mime_type stringclasses 7
values | original_height int32 100 25.5k | original_width int32 100 46.6k | is_main_image bool 1
class | attribution_passes_lang_id bool 1
class | page_changed_recently bool 1
class | context_page_description stringlengths 1 2.87k ⌀ | context_section_description stringlengths 1 4.1k ⌀ |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
ru | https://ru.wikipedia.org/wiki/%D0%91%D0%B0%D0%BF%D1%82%D0%B8%D1%81%D1%82%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F_%D1%86%D0%B5%D1%80%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D1%8C_%D0%BD%D0%B0_%D0%9E%D0%BA%D1%81%D1%84%D0%BE%D1%80%D0%B4-%D1%82%D0%B5%D1%80%D1%80%D0%B0%D1%81 | Баптистская церковь на Оксфорд-террас | Объект культурного наследия | Баптистская церковь на Оксфорд-террас / Объект культурного наследия | Здание церкви после обрушения 22 февраля 2011 года. | English: Photo from a different angle, taken on 25 February 2011. | null | image/jpeg | 1,880 | 2,816 | true | true | true | Бапти́стская це́рковь на О́ксфорд-террас была расположена в городском центре Крайстчерча, Новая Зеландия. Фасад церкви был обращён к реке Эйвон, протекающей неподалёку. Основное здание церкви получило серьёзные повреждения в результате землетрясения 2010 года и окончательно разрушилось в результате повторного толчка в феврале 2011 года. Здание церкви было включено в список культурного наследия под защитой Фонда по охране исторических мест Новой Зеландии. | 10 сентября 2004 года баптистская церковь на Оксфорд-террас была включена в список культурного наследия в ведении Фонда по охране исторических мест Новой Зеландии за номером 1853, как историческое место второй категории. Церковь получила признание за свой архитектурный неоклассический стиль, являющийся необычным для Крайстчерча. На тот момент фасад церкви был последним из сохранившихся храмовых фасадов в Новой Зеландии.
Петер Бек, настоятель кафедрального собора Крайстчерча, назвал баптистскую церковь на Оксфорд-террас одной из «знаковых церквей города». | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Instantprodukt | Instantprodukt | null | Instantprodukt | Gefriergetrockneter Instantkaffee | Polski: Kawa liofilizowana Deutsch: gefriergetrockneter Kaffee English: Freeze-dried coffee | null | image/jpeg | 1,800 | 2,700 | true | true | true | Als Instantprodukte werden halbfertige Lebensmittel bezeichnet, die in der Regel aus Pulver, Granulat oder getrockneten Zutaten bestehen und die mit einer kalten oder warmen Flüssigkeit angerührt werden. Das Garen bei der Zubereitung entfällt. Die Produkte sind sofort löslich und neigen nicht zum Klumpen. | Als Instantprodukte werden halbfertige Lebensmittel bezeichnet, die in der Regel aus Pulver, Granulat oder getrockneten Zutaten bestehen und die mit einer kalten oder warmen Flüssigkeit angerührt werden. Das Garen bei der Zubereitung entfällt. Die Produkte sind sofort löslich und neigen nicht zum Klumpen. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Kalle_Rovanper%C3%A4 | Kalle Rovanperä | null | Kalle Rovanperä | Rovanperä at 2020 Rally Sweden | English: Kalle Rovanperä during Rally Sweden 2020. | null | image/jpeg | 1,721 | 3,199 | true | true | true | Kalle Rovanperä is a Finnish rally driver. Rovanperä is the son of former World Rally Championship driver Harri Rovanperä. He has garnered international attention by starting rallying at an exceptionally young age. He is the 2019 World Rally Championship-2 Pro champion, and also the 2016 and 2017 Latvian open class champion and the 2015 Latvian R2 class champion. | Kalle Rovanperä (born October 1, 2000) is a Finnish rally driver. Rovanperä is the son of former World Rally Championship driver Harri Rovanperä. He has garnered international attention by starting rallying at an exceptionally young age. He is the 2019 World Rally Championship-2 Pro champion, and also the 2016 and 2017 Latvian open class champion and the 2015 Latvian R2 class champion. | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E9%A2%B1%E9%A2%A8%E5%B1%B1%E7%A5%9E_(2012%E5%B9%B4) | 颱風山神 (2012年) | null | 颱風山神 (2012年) | null | English: The MTSAT satellite on October 27, 2012 captured this infrared satellite image of Typhoon Son-Tinh, at peak intensity, off the southern coast of Hainan island on October 27, 2012, with an 28kilometer wide eye. | 10月27日，正處最高強度的中度颱風山廷 | image/png | 1,024 | 1,024 | true | true | true | 中度颱風山廷為2012年太平洋颱風季第二十三個被命名的風暴。「山廷」一名由越南提供，是越南民間傳說四不死中的山神，本名稱為第一次使用，取代2006年在中國東南部沿海造成重大災害的颱風桑美。 | 中度颱風山廷（英語：Typhoon Son-Tinh，國際編號：1223，聯合颱風警報中心：WP242012，菲律賓大氣地球物理和天文管理局：Ofel）為2012年太平洋颱風季第二十三個被命名的風暴。「山廷」（越南語：Sơn Tinh／山精）一名由越南提供，是越南民間傳說四不死中的山神，本名稱為第一次使用，取代2006年在中國東南部沿海造成重大災害的颱風桑美。 | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Jean_Auguste_Dominique_Ingres | Jean Auguste Dominique Ingres | Florència | Jean Auguste Dominique Ingres / Florència | Louis-François Bertin, 1832, Louvre | Français : Portrait de Louis-Francois Bertin, directeur du Journal des débats English: Portrait of French journalist Louis-François Bertin (1766-1814) | null | image/jpeg | 1,400 | 1,139 | true | true | true | Jean Auguste Dominique Ingres va ser un pintor francès d'estètica neoclàssica. Tot i que es considerava a si mateix un pintor de temes històrics, en la tradició de Nicolas Poussin i Jacques-Louis David, són els retrats que va realitzar al final de la seua carrera, ja foren dibuixats o pintats, els que han assentat la seua fama i el que es considera el seu llegat fonamental. | Ingres i la seua muller van traslladar-se a Florència l'any 1820 persuadits per l'escultor florentí Bartolini, un vell amic dels anys de París, qui esperava que Ingres poguera millorar la seua situació material, però Ingres, com havia fet abans, va haver de recórrer als dibuixos per a turistes per a poder sobreviure. La seua amistat amb Bartolini, l'èxit mundial del qual en aquells anys contrastava amb la pobresa d'Ingres, prompte va deteriorar-se, i Ingres va trobar nous benefactors. L'any 1821 va concloure una obra encarregada per un amic de la infantesa, Monsieur de Pastoret, l'Entrada de Carles V a París; Pastoret també va encarregar-li un retrat d'ell mateix i una obra religiosa (Mare de Déu amb vel blau). Tanmateix, la major empresa d'aquest període va ser la comanda rebuda a l'agost de 1820 amb l'ajut de Pastoret, per a pintar el Vot de Lluís XIII per a la Catedral de Montalban. Reconeixent-hi l'oportunitat per a establir-se definitivament com a pintor de temes històrics, va emprar quatre llargs anys a completar el gran llenç, i el va portar personalment a París l'octubre de 1824. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Vanille | Vanille | Modes de culture et de transformation de l'épice | Vanille / Modes de culture et de transformation de l'épice | Culture sous ombrière synthétique. | null | null | image/jpeg | 700 | 933 | true | true | true | La vanille est une épice constituée par le fruit de certaines orchidées lianescentes tropicales d'origine mésoaméricaine du genre Vanilla, principalement de l'espèce Vanilla planifolia.
Vanilla pompona peut également être cultivé pour la production de la vanille, son fruit court lui valant aussi l'appellation de vanillon. Quant à Vanilla tahitensis, la vanille de Tahiti, les qualités agronomiques et aromatiques particulières de ce cultivar de Vanilla planifolia l'ont fait longtemps considérer comme une variété distincte.
Les plantes mises en culture pour la production de la vanille se nomment « vanille » ou, parfois, « vanillier ». Ce sont les seules orchidées mises en culture pour l'alimentation humaine. Botaniquement, les fruits obtenus se nomment « capsules ».
Pour obtenir une épice richement aromatique, la culture et la transformation de la vanille nécessitent de la part des agriculteurs des soins longs et attentifs. Cela en fait, rapporté au poids, l'un des produits agricoles alimentaires à la valeur la plus élevée au monde. Il se présente sous la forme de bâtonnets noirs et luisants, communément appelés « gousses de vanille ». | null | |
ro | https://ro.wikipedia.org/wiki/Coriano | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/c6/Coriano.jpg | Coriano | null | Coriano | null | Italiano: Panorama di Coriano. | Coriano | image/jpeg | 864 | 1,760 | true | true | true | Coriano este un oraș de 10.267 de locuitori în provincia Rimini, Emilia-Romagna. | Coriano este un oraș de 10.267 de locuitori în provincia Rimini, Emilia-Romagna (Italia). |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Henry_Grace_%C3%A0_Dieu | Henry Grace à Dieu | null | Henry Grace à Dieu | Henry Grace à Dieau afbildet i Anthonyrullen | English: Illustration of the carrack Henry Grace a Dieu, also known as Great Harry. Svenska: Illustration av karacken Henry Grace a Dieu ("Henry av Guds nåde"), även känd som Great Harry ("Store Harry"). | null | image/jpeg | 3,656 | 4,721 | true | true | true | Henry Grace à Dieu eller Great Harry var en karrak i den engelske flåde i 1500-tallet. Det er samtidigt med den berømte Mary Rose, men Henry Grace à Dieu var større. Det var Henrik 8.'s flagskib og var 50 m langt, vejede 1.000–1.500 tons og havde en besætning på mellem 7.00 og 1.000. Det havde en bak fire dæk høj og agter to dæk højt
Skibet skulle være bestilt af Henrik 8. som svar på skotternes Michael fra 1511.
Skibet brændte sandsynligvis i Woolwich i 1553. Den eneste samtidige afbildning af skibet findes i Anthonyrullen. | Henry Grace à Dieu ("Henrik af Guds nåde") eller Great Harry var en karrak i den engelske flåde i 1500-tallet. Det er samtidigt med den berømte Mary Rose, men Henry Grace à Dieu var større. Det var Henrik 8.'s flagskib og var 50 m langt, vejede 1.000–1.500 tons og havde en besætning på mellem 7.00 og 1.000. Det havde en bak fire dæk høj og agter to dæk højt
Skibet skulle være bestilt af Henrik 8. som svar på skotternes Michael fra 1511.
Skibet brændte sandsynligvis i Woolwich i 1553. Den eneste samtidige afbildning af skibet findes i Anthonyrullen. | |
bs | https://bs.wikipedia.org/wiki/Aspergerov_sindrom | Aspergerov sindrom | Mehanizam | Aspergerov sindrom / Mehanizam | Snimak funkcionalnom magnetnom rezonancom pruža neke dokaze i za teoriju smanjene povezanosti i za teoriju "ogledalnih neurona" | English: Sample fMRI data This example of fMRI data shows regions of activation including primary visual cortex (V1, BA17), extrastriate visual cortex and lateral geniculate body in a comparison between a task involving a complex moving visual stimulus and rest condition (viewing a black screen). The activations (yellow-red) are shown (as is typical) against a background based on the average structural images from the subjects in the experiment. | null | image/jpeg | 208 | 250 | true | true | true | Aspergerov sindrom jedan je od nekoliko poremećaja iz autističkog spektra karakteriziran poteškoćama u društvenoj interakciji i ograničenim, stereotipnim interesima i aktivnostima. Također se naziva Aspergerov poremećaj ili samo Asperger. Aspergerov sindrom razlikuje se od ostalih poremećaja iz spektra autizma po tome što kod njega općenito nema zastoja u jezičkom i kognitivnom razvoju. Ipak, u standardnom dijagnostičkom kriteriju nije spomenuta motorička nespretnost i atipična upotreba jezika, što se zna često javljati.
Sindrom je dobio ime po austrijskom pedijatru Hansu Aspergeru, koji je 1944. opisao djecu koja očigledno imaju normalnu inteligenciju, ali im nedostaje vještina neverbalne komunikacije, fizički su nespretna i ne pokazuju empatiju. Pedeset godina kasnije poremećaj je ušao u ICD i DSM klasifikaciju, ali su ipak ostala neriješena pitanja o njegovim aspektima. Npr, postoji sumnja oko toga da li se AS razlikuje od visokofunkcionalnog autizma; djelomično i zbog te sumnje, njegova učestalost nije čvrsto ustanovljena. | Izgleda da Aspergerov sindrom rezultira iz razvojnih faktora koji pogađaju mnoge ili sve sisteme u mozgu, za razliku od lokaliziranih efekata. Iako su specifična objašnjenja za AS ili faktore po kojima se razlikuje od ostalih ASD-ova još uvijek nepoznata i iako još ne postoji patologija koja bi bila zajednička ljudima s AS-om, još uvijek je moguće da je mehanizam AS-a odvojen od ostalih ASD-ova. Neuroanatomske studije i povezanost sa teratogenima snažno sugeriraju da mehanizam uključuje promjenu u razvoju mozga nedugo nakon začeća. Abnormalna migracija embrioničkih ćelija tokom fetusne faze može utjecati na konačnu strukturu i povezanost mozga, rezultirajući promjenama u nervnim sklopovima koji kontroliraju mišljenje i ponašanje. Postoji više teorija o mehanizmu AS-a, ali izgleda da nijedna ne nudi konačno objašnjenje.
Teorija o smanjenoj (unutrašnjoj) povezanosti mozga pretpostavlja smanjeno funkcioniranje nervnih sklopova "visokog nivoa" i smanjenu sinhroniziranost, zajedno s prekomjernim povećanjem procesâ "nižeg nivoa". To se dosta slaže s teorijama o generalnom procesuiranju, kao što je teorija slabe centralne koherencije, koja pretpostavlja da na ograničenoj sposobnosti da se vidi "veća slika" počiva glavna smetnja kod ASD-ova. Druga teorija povezana s ovom – pojačano perceptivno funkcioniranje – fokusira se više na superiornost lokalno orijentiranih i perceptivnih operacija kod autističnih osoba.
Teorija o sistemu ogledalnih neurona (MNS) pretpostavlja da se promjene u razvoju MNS-a miješaju s oponašanjem i dovode do ključne karakteristike AS-a: oslabljenosti društvene interakcije. Npr, jedna je studija pokazala da aktivacija u centru za oponašanje kod osoba s AS-om kasni. Ova se teorija slaže s teorijama socijalne kognicije, kao što je teorija uma, koja pretpostavlja da autistično ponašanje nastaje zbog poremećaja u pripisivanju mentalnih stanja sebi i drugima, ili teorija hipersistemiziranja, prema kojoj autistične osobe mogu sistematizirati unutrašnje operacije kako bi se mogli nositi s unutrašnjim događajima, ali su manje efektivni pri empatiziranju, gdje se moraju nositi s događajima koje su uzrokovali drugi agensi.
U ostale moguće mehanizme spadaju disfunkcija serotonina te disfunkcija malog mozga. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Stargate_(apparaat) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e6/UniverseGlyph11.png | Stargate (apparaat) | Destiny stargates | Stargate (apparaat) / Typen / Destiny stargates | null | English: Universe Glyph 11 | null | image/png | 240 | 240 | true | true | true | De Stargate is een fictieve poort die centraal staat in de gelijknamige franchise. De poort kwam voor het eerst voor in de gelijknamige film uit 1994. | In Stargate Universe doet weer een ander model stargate zijn intrede. Deze stargate bevindt zich aan boord van een ruimteschip genaamd de Destiny. Net als de Pegasus-stargates hebben Destiny-stargates 36 symbolen, en worden ze bediend met computers die automatisch een poort kunnen openen en meerdere adressen kunnen onthouden.
De symbolen op een Destiny-stargate zijn: |
uk | https://uk.wikipedia.org/wiki/%D0%AE%D0%BB%D1%96%D0%B0%D0%BD_%D0%A0%D0%BE%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D1%87%D1%83%D0%BA | Юліан Романчук | null | Юліан Романчук | null | This is a photo of a monument in Ukraine, number: 46-101-3140 | зображення місця поховання | image/jpeg | 2,816 | 2,112 | true | true | true | Юліян Романчу́к — довголітній політичний провідник галицьких українців, визначний громадський та культурно-освітній діяч.
Член-засновник материнського товариства «Просвіта» та довголітній його голова, один із засновників НТШ, «Рідної школи», Учительської Громади.
Батько та дід художників Тита й Антона Романчуків. | Юліян (Юліа́н) Романчу́к (24 лютого 1842, с. Крилос, нині Галицький район — 22 квітня 1932, Львів) — довголітній політичний провідник галицьких українців, визначний громадський та культурно-освітній діяч (педагог, письменник, журналіст, видавець).
Член-засновник материнського товариства «Просвіта» (1868) та довголітній його голова (1896—1906), один із засновників НТШ (1873), «Рідної школи» (1881), Учительської Громади (другий голова, згодом почесний член).
Батько та дід художників Тита й Антона Романчуків. | |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Pau_Alabajos_i_Ferrer | Pau Alabajos i Ferrer | Premis | Pau Alabajos i Ferrer / Premis | Pau Alabajos actuant a Torrent l'any 2007 | Pau Alabajos & fiddler Laura Navarro performing live, open air, in Torrent | null | image/jpeg | 375 | 500 | true | true | true | Pau Alabajos és un cantautor valencià que porta en actiu des de 2003, amb set treballs discogràfics en el mercat. Actualment és secretari del Col·lectiu Ovidi Montllor, associació de músics i cantants del País Valencià.
A les eleccions municipals de 2015 va ser elegit regidor de l'Ajuntament de Torrent amb Compromís. | 2006: Premi Ovidi a la millor lletra per "Cançó explícita"
2008: Premi Ovidi al millor disc de cançó d'autor "Teoria del Caos"
2008: Premi Enderrock al millor disc de cançó d'autor "Teoria del Caos"
2008: Premi Enderrock al millor artista de cançó d'autor
2009: Premi Muixeranga 2009 per Votació Popular al Millor Disc del Domini Lingüístic per "Teoria del caos"
2010: Premi Sobirania i República, per la seua tasca de difusió internacional de la cultura i de la llengua catalanes
2011: Premi Fundació Gaetà Huguet a la millor producció cultural de 2011, per "Una amable, una trista, una petita pàtria" i finalista dels Premis Ovidi en les categories de Millor Disc de Cançó d'Autor per "Una amable, una trista, una petita pàtria", Millor Cançó per "Inventari" i Millor Disseny per "Una amable, una trista, una petita pàtria" il·lustrat per Paula Bonet.
2016: Premi Ovidi al millor Disseny pel disc "L'amor i la ferocitat" il·lustrat per Alba López Soler i finalista en les categories de Millor Disc de Cançó d'Autor pel disc "L'amor i la ferocitat", Millor Producció Artística i Arranjaments per la gravació del mateix disc sota les ordres de Brad Jones a l'estudi Alex the Great (Nashville) i Millor Videoclip per la realització audiovisual de Pau Berga i Tubal Perales de la cançó "La transició modèlica i la mare que m'ha parit".
2019: XLV Premi de Teatre Ciutat d'Alcoi 2019 pel text dramàtic Hotel Fontana. | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/S%C3%A3o_Vicente_(Lisboa) | São Vicente (Lisboa) | null | São Vicente (Lisboa) | Freguesias existentes antes da criação em 2012 da freguesia de São Vicente. | null | null | image/svg+xml | 1,900 | 2,179 | true | true | true | São Vicente é uma freguesia portuguesa do concelho de Lisboa, pertencente à Zona do Centro Histórico da capital, com 1,99 km² de área e 15 339 habitantes. Densidade: 7 708 hab/km².
Foi criada no âmbito da reorganização administrativa de Lisboa de 2012, que entrou em vigor após as eleições autárquicas de 2013, resultando da agregação das antigas freguesias de Graça, São Vicente de Fora e Santa Engrácia, conforme a tabela e o mapa apresentados a seguir: | São Vicente é uma freguesia portuguesa do concelho de Lisboa, pertencente à Zona do Centro Histórico da capital, com 1,99 km² de área e 15 339 habitantes. Densidade: 7 708 hab/km².
Foi criada no âmbito da reorganização administrativa de Lisboa de 2012, que entrou em vigor após as eleições autárquicas de 2013, resultando da agregação das antigas freguesias de Graça, São Vicente de Fora e Santa Engrácia, conforme a tabela e o mapa apresentados a seguir: | |
pl | https://pl.wikipedia.org/wiki/Kabel_symetryczny | Kabel symetryczny | null | Kabel symetryczny | 300 Ω kabel symetryczny (twin lead) | English: A piece of 300 ohm twin lead transmission line, formerly used to connect televisions with their antennas. It consists of two stranded copper wires held a precise distance apart with a polyethylene ribbon. | null | image/gif | 115 | 200 | true | true | true | Kabel symetryczny jest dwużyłową taśmą wykorzystywaną jako linia przesyłowa sygnałów radiowych. | Kabel symetryczny (ang. twin-lead) jest dwużyłową taśmą wykorzystywaną jako linia przesyłowa sygnałów radiowych. | |
ms | https://ms.wikipedia.org/wiki/Senarai_penerima_Nobel_wanita | Senarai penerima Nobel wanita | Penerima | Senarai penerima Nobel wanita / Penerima | null | English: Toni Morrison speaking at "A Tribute to Chinua Achebe - 50 Years Anniversary of 'Things Fall Apart'". The Town Hall, New York City, February 26th, 2008. | null | image/jpeg | 2,004 | 2,108 | true | true | true | Sehingga 2018, Hadiah Nobel telah dianugerahkan kepada 844 lelaki, 49 wanita, dan 27 pertubuhan.
Pengagihan Penerima Nobel wanita seperti berikut:
16 wanita telah memenangi Hadiah Keamanan Nobel,
14 telah memenangi Hadiah Nobel dalam Kesusasteraan,
12 telah memenangi Hadiah Nobel dalam Fisiologi atau Perubatan,
lima telah memenangi Hadiah Nobel dalam Kimia,
tiga telah memenangi Hadiah Nobel dalam Fizik,
dan satu, Elinor Ostrom, telah memenangi Hadiah Peringatan Nobel dalam Ekonomi Sans.
Wanita pertama yang memenangi Hadiah Nobel ialah Marie Curie, yang memenangi Hadiah Nobel dalam Fizik pada 1903 bersama suaminya, Pierre Curie, dan Henri Becquerel. Curie ialah satu-satunya wanita yang memenangi pelbagai Hadiah Nobel; pada 1911, beliau memenangi Hadiah Nobel dalam Kimia. Anak perempuan Curie, Irène Joliot-Curie, memenangi Hadiah Nobel dalam Kimia pada 1935, menjadikan mereka satu-satunya pasangan ibu-anak yang memenangi Hadiah Nobel.
Kebanyakan Hadiah Nobel dianugerahkan kepada wanita dalam satu tahun ialah pada 2009, lima daripadanya menjadi penerima. | null | |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%ED%94%84%EB%9E%80%EC%8B%9C%EC%8A%A4%EC%BD%94_%ED%8C%8C%EC%B2%B4%EC%BD%94 | 프란시스코 파체코 | null | 프란시스코 파체코 | null | Español: Supuesto retrato del pintor español Francisco Pacheco (1564-1644) pintado por Diego Velázquez. | null | image/jpeg | 2,953 | 2,588 | true | true | true | 프란시스코 파체코는 스페인의 화가이다. 디에고 벨라스케스와 아론소 카노의 스승으로도 잘 알려져 있다. 성상뿐만 아니라 동시대의 예술 작품에 대한 자세한 설명이 담긴 그의 논문은 17세기 스페인 예술 연구의 중요한 자료이다.
파체코가 운영하던 학교는 종교적 대상을 상상이 아니라 그대로 표현하는데 중점을 두었으며 이는 그가 세비야 이교도 심문소 담당관이었기 때문이다. 때문에 그의 작품은 기념비적인 의미를 갖고 있지만 상상력을 자극하지는 않는다는 평이 있다.
디에고 벨라스케스의 경우 파체코 문하생으로 6년간 지냈고 그의 딸인 후아나와 1618년 결혼하기도 했으나 그 작품에서 파체코의 형태는 드러나지 않는다. | 프란시스코 파체코(Francisco Pacheco, 1564년 11월 3일 ~ 1644년 11월 27일)는 스페인의 화가이다. 디에고 벨라스케스와 아론소 카노의 스승으로도 잘 알려져 있다. 성상뿐만 아니라 동시대의 예술 작품에 대한 자세한 설명이 담긴 그의 논문은 17세기 스페인 예술 연구의 중요한 자료이다.
파체코가 운영하던 학교는 종교적 대상을 상상이 아니라 그대로 표현하는데 중점을 두었으며 이는 그가 세비야 이교도 심문소 담당관이었기 때문이다. 때문에 그의 작품은 기념비적인 의미를 갖고 있지만 상상력을 자극하지는 않는다는 평이 있다.
디에고 벨라스케스의 경우 파체코 문하생으로 6년간 지냈고 그의 딸인 후아나와 1618년 결혼하기도 했으나 그 작품에서 파체코의 형태는 드러나지 않는다. | |
sl | https://sl.wikipedia.org/wiki/Silvestrovo | Silvestrovo | null | Silvestrovo | Silvestrski ognjemet v Frankfurtu za novo leto 2009 | English: New Year fireworks in Frankfurt am Main, Germany Deutsch: Silvester-Feuerwerk in Frankfurt am Main | null | image/jpeg | 1,800 | 2,400 | true | true | true | Silvestrovo je god papeža Silvestra I., ki ga obhajamo 31. decembra, kar je tudi zadnji dan v koledarskem letu. Ob pričakovanju novega leta v mnogih državah po svetu priredijo velika praznovanja - silvestrovanja, ki jih pogosto spremlja tudi ognjemet. | Silvestrovo je god papeža Silvestra I., ki ga obhajamo 31. decembra, kar je tudi zadnji dan v koledarskem letu. Ob pričakovanju novega leta v mnogih državah po svetu priredijo velika praznovanja - silvestrovanja, ki jih pogosto spremlja tudi ognjemet. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Pennantia | Pennantia | null | Pennantia | null | English: Pennantia corymbosa in Auckland Botanic Gardens | Pennantia corymbosa | image/jpeg | 3,072 | 4,608 | true | true | true | Pennantia ist die einzige Gattung der Pflanzenfamilie Pennantiaceae innerhalb der Ordnung der Doldenblütlerartigen. | Pennantia ist die einzige Gattung der Pflanzenfamilie Pennantiaceae innerhalb der Ordnung der Doldenblütlerartigen (Apiales). | |
pt | https://pt.wikipedia.org/wiki/Lista_de_primatas_do_Brasil | Lista de primatas do Brasil | Espécies de primatas brasileiros da família Cebidae | Lista de primatas do Brasil / Espécies de primatas brasileiros da família Cebidae | null | English: Guyanan brown capuchin (Sapajus apella apella) in French Guyana. | null | image/jpeg | 2,400 | 3,000 | true | true | true | O Brasil é o país com o maior número de primatas conhecidos. Excluindo o ser humano, são cerca de 118 espécies distribuídas em 4 famílias e 19 gêneros. Muitas espécies foram descobertas recentemente, e cerca de 10 foram descritas desde 1995. Mesmo em áreas muito fragmentadas, como na Mata Atlântica, espécies novas foram descritas, como o mico-leão-de-cara-preta e duas espécies de guigó, Callicebus coimbrai e Callicebus barbarabrownae, todas descritas na década de 1990. Todas as famílias e quase todos os gêneros de espécies de primatas americanos ocorrem no Brasil, e alguns gêneros e linguas, como Leontopithecus, Brachyteles, Callibella, Callithrix são endêmicos do país.Taxonomicamente, todos os macacos brasileiros são Platyrrhini. A classificação dos primatas brasileiros é a seguinte:
Parvordem Platyrrhini: macacos do Novo Mundo
Família Aotidae: macacos-da-noite
Família Atelidae
Subfamília Alouattinae: bugios ou guaribas
Subfamília Atelinae: macacos-aranhas, macacos-barrigudo e muriquis
Família Cebidae
Subfamília Cebinae: macacos-pregos
Subfamília Saimiriinae: macacos-de-cheiro
Família Callitrichidae:saguis e micos-leões
Família Pitheciidae
Subfamília Callicebinae: sauás ou guigós | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_Bodendenkmale_in_Barby | Liste der Bodendenkmale in Barby | null | Liste der Bodendenkmale in Barby | null | Zuchau,Steinkreuz | null | image/jpeg | 1,944 | 2,592 | true | true | true | In der Liste der Bodendenkmale in Barby sind alle Bodendenkmale der Stadt Barby und ihrer Ortsteile aufgelistet. Grundlage ist die Veröffentlichung der Landesdenkmalliste mit Stand vom 25. Februar 2016. Die Baudenkmale sind in der Liste der Kulturdenkmale in Barby aufgeführt. | In der Liste der Bodendenkmale in Barby sind alle Bodendenkmale der Stadt Barby und ihrer Ortsteile aufgelistet. Grundlage ist die Veröffentlichung der Landesdenkmalliste mit Stand vom 25. Februar 2016. Die Baudenkmale sind in der Liste der Kulturdenkmale in Barby aufgeführt. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Szabads%C3%A1g_t%C3%A9r | Szabadság tér | Bebauung ab 1900 | Szabadság tér / Bebauung ab 1900 | Szabadság tér (Postkarte um 1900) | Magyar: Szabadság tér, Budapest. | null | image/jpeg | 2,140 | 3,280 | true | true | true | Der Szabadság tér ist ein parkähnlicher Platz im zentral gelegenen V. Bezirk der ungarischen Hauptstadt Budapest. Seine Anlage mit einer Vielzahl von Denkmälern und einer repräsentativen Randbebauung erfolgte ab ca. 1900 auf einem ehemaligen Kasernengelände. Er wurde mehrfach umgestaltet, zuletzt 2003. | Der Szabadság tér weist heute eine Mischung aus Geschäfts- und Wohnbebauung mit weit überwiegend älterer Bausubstanz aus der Zeit der ursprünglichen Bebauung um und kurz nach 1900 auf. Neben dem Hauptsitz der Ungarischen Nationalbank befindet sich hier die Botschaft der USA, die seit 1935 in dem 1900 für die ungarische Handelskammer errichteten Gebäude residiert. Mehrere Gebäude sind im Stil des Historismus gestaltet worden. Hier sind zunächst die Nationalbank (1902–1905, Nr. 8–9) und der ehemalige, neoklassizistische, mit Jugendstil-Dekorationen verzierte Börsenpalast (1902–1905), der von 1957 bis 2009 den Sitz des Ungarischen Fernsehens beherbergte, zu nennen. Bei beiden Bauten hatte sich Ignác Alpár in Architekturwettbewerben mit seinen historisierenden Entwürfen gegen Ödön Lechner, den Initiator der modernen ungarischen Architektur im Jugendstil in Verbindung mit Motiven der Volkskunst, durchgesetzt, dessen Postsparkassen-Gebäude 1899 bis 1901 in der Hold utca 4, einer Parallelstraße des Szabadság tér, realisiert worden war. Zwei weitere neobarocke Gebäude stammen von Arthur Meinig: der von 1900 bis 1902 errichtete Palast der ehemaligen ungarischen Seereederei Adria (Nr. 16) und der Lázár-Dungyerszky-Palast (1903, Nr. 14), heute ein Geschäftshaus, das 2010 von La Générale Société Immobilière Magyarország erneuert wurde. Andere Gebäude am Freiheitsplatz zählen zum Jugendstil, wie das von Imre Sváb entworfene Sváb-ház (Nr. 13, 1900–1901) oder die schon erwähnte US-Botschaft.
Auf dem Platz befinden sich Statuen für den US-Präsidenten Ronald Reagan von István Máté und den US-General Harry Hill Bandholtz von Miklós Ligeti. Unweit der US-amerikanischen Botschaft befindet sich im Nordteil des Platzes auch eine repräsentative Denkmalanlage für die Befreiung Ungarns von der nationalsozialistischen Besatzung im Zweiten Weltkrieg durch die Rote Armee, die beim Ungarischen Volksaufstand der Staatssymbole der UdSSR beraubt wurde und für die in jüngerer Zeit wiederholt Abrisspläne – allerdings ergebnislos – diskutiert worden waren. Vor dem Zweiten Weltkrieg standen in diesem Bereich vier 1921 aufgestellte Statuen. Diese versinnbildlichten die Himmelsrichtungen, in denen die Gebiete liegen, die Ungarn im Ergebnis des Ersten Weltkriegs nach dem Vertrag von Trianon 1920 an die übrigen Nachfolgestaaten der Donaumonarchie verloren hatte; sie waren entworfen worden von János Pásztor (Osten), István Szentgyörgyi (Süden), Ferenc Sídlo (Westen) und Zsigmond Kisfaludi Strobl (Norden) – siehe die Postkarte.
Schließlich wurde an der Südseite des Platzes 2014 ein Denkmal für die Opfer der 1944 erfolgten NS-Besetzung Ungarns von Péter Párkányi eingeweiht, das in der ungarischen Öffentlichkeit und der Opposition umstritten ist. Kritiker werfen der ungarischen Regierung, insbesondere Viktor Orbán, Geschichtsfälschung vor, da Ungarn als Opfer dargestellt werde, obwohl es als Verbündeter Deutschlands im Zweiten Weltkrieg kämpfte. Bereits vor dem Bau demonstrierten Menschen gegen die Errichtung des Denkmals. Die Budapester Bürger errichteten aus Protest ein eigenes Denkmal in Form eines Zauns mit Gegenständen, Bildern und Informationen zur Rolle Ungarns während des Krieges. | |
sr | https://sr.wikipedia.org/wiki/%D0%9C%D1%83%D0%B7%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D0%BE_(%D0%9F%D0%B5%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%80%D0%B0) | Музеларо (Пескара) | null | Музеларо (Пескара) | null | Italiano: Musellaro: Piazza SS. Crocifisso | null | image/jpeg | 1,536 | 2,048 | true | true | true | Музеларо је насеље у Италији у округу Пескара, региону Абруцо.
Према процени из 2011. у насељу је живело 189 становника. Насеље се налази на надморској висини од 391 м. | Музеларо (итал. Musellaro) је насеље у Италији у округу Пескара, региону Абруцо.
Према процени из 2011. у насељу је живело 189 становника. Насеље се налази на надморској висини од 391 м. | |
la | https://la.wikipedia.org/wiki/Ioannes_Ocellus | Ioannes Ocellus | null | Ioannes Ocellus | null | Čeština: znak kardinála Jana Očka z Vlašimi | Vexillum Ioannes Ocellus | image/png | 544 | 432 | true | true | true | Ioannes Ocellus fuit episcopus Olomucensis, deinde secundus archiepiscopus Pragensis et sedis apostolice legatus. Erat primus Bohemus, qui ecclesiae catholicae cardinalis factus est. | Ioannes Ocellus (Bohemice Jan Očko z Vlašimi; obiit die 14 Januarii 1380) fuit episcopus Olomucensis (1351–1364), deinde secundus archiepiscopus Pragensis (1364–1378) et sedis apostolice legatus (ab anno 1365). Erat primus Bohemus, qui ecclesiae catholicae cardinalis factus est (anno 1378). | |
iw | https://he.wikipedia.org/wiki/%D7%90%D7%A6%D7%91%D7%A2%D7%95%D7%AA_%D7%9B%D7%A3_%D7%94%D7%A8%D7%92%D7%9C | אצבעות כף הרגל | תפקידים | אצבעות כף הרגל / תפקידים | אצנים בשלבים שונים של מחזור הריצה. מנחי כפות הרגליים מהאצן הימני עד לשמאלי: האצבעות וראשי עצמות המסרק במגע עם הקרקע, רק האצבעות במגע עם הקרקע, כף הרגל באוויר. | World Athletics Championships 2007 in Osaka - World Record Holder Asafa Powell running away from Keston Bledman (left) and Florin Suciu (middle) during the first round heat in the men's 100 meters. | null | image/jpeg | 1,709 | 2,057 | true | true | true | אצבעות כף הרגל של האדם הן עשר אצבעות הנמצאות בכפות הרגליים. האצבעות מורכבות מעצמות קצרות המכונות גלילים ומונעות על ידי שרירים הממוקמים בשוק ובכף הרגל. שרירי האצבעות פועלים בקבוצות המשתתפות בשמירה על מבנה כף הרגל, ובהנעת הגוף קדימה בעת הליכה או ריצה. קולטנים תחושתיים בשרירי האצבעות ובאצבעות לוקחים חלק בשמירה על שיווי משקל.
מבנה אצבעות כף הרגל הוא תוצר של התפתחות אבולוציונית שהקבילה להתפתחות המין האנושי הניצב זקוף, מאצבעות קופיות המתאימות לטיפוס על עצים לאצבעות המתאימות לעמידה זקופה ותנועה על שתי רגליים. באצבעות כף הרגל מתגלים לעיתים ליקויים הנובעים מסיבות תורשתיות או סביבתיות, כאשר האחרונות קשורות בדרך כלל לטיפוח לקוי של האצבעות או הנעלה לא מתאימה. | אצבעות כף הרגל משמשות בשמירה על שיווי משקל ובהנעת הגוף קדימה בהליכה ובריצה.
כדי לשמור על שיווי משקל, קולטנים הנמצאים באזור האצבעות ובשריריהן מעבירים מידע על שינויים בעומס המופעל עליהן (פועל יוצא של תנועת מרכז הכובד של הגוף במישור המקביל לקרקע) ומשתתפות בתיקונים לשמירת הגוף במצב יציב.
בזמן הליכה וריצה פועלים השרירים האקסטרינסים של האצבעות לריסון תנועת השוק מעבר לכף הרגל או להאצת תנועתה. לפני הרמת הרגל מהקרקע חולקות האצבעות את משקל הגוף עם ראשי עצמות המסרק ונושאות ב־40 אחוזים ממשקל הגוף, כשהבוהן נושאת ברוב העומס. בזמן מאוצים פועלים ללא הפסק השרירים האינטרינסים של האצבעות. הוצע שהאצבעות פועלות כאמצעי להארכת או לקיצור מנוף הפעולה של השרירים הדוחפים את כף הרגל מטה. בדרך זו יכולים לפעול השרירים הללו באופן אופטימלי בזמן האצה (מנוף קצר היוצר כוח רב ומעט מהירות) ובזמן שמירה על המהירות (מנוף ארוך בעל פחות כוח אך יותר מהירות). אך יש הסבורים כי תפקיד האצבעות בזמן ריצה מסתכם בקליטת אינפורמציה המשמשת לשמירה על שיווי המשקל.
אצבעות כף הרגל אינן הכרחיות לעמידה, הליכה או ריצה. אפילו אובדן הבוהן אינו גורם למגבלה תפקודית. קטועי אצבעות יכולים לבצע פעולות אלו תוך ביצוע שינויים קלים בדרך הביצוע. תותבות מותאמים לקטועי אצבעות מטעמים אסתטיים בלבד. הדוגמה העתיקה ביותר לתותב כלשהו נמצאה בדמות תותב עץ של בוהן רגלה של אישה מצרייה משנת 1000 לפנה"ס לערך. | |
bg | https://bg.wikipedia.org/wiki/%D0%A2%D1%8A%D0%BC%D1%80%D1%8A%D1%88_(%D1%81%D0%B5%D0%BB%D0%BE) | Тъмръш (село) | История | Тъмръш (село) / История | Стари мюсюлмански гробища от Търмръш | Български: Останки от гробищен парк от опожареното и заличено село Тъмръш | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Тъмръш е обезлюдено село, намиращо се в едноименната историко-географска област, на Тъмрашка река западно от връх Пангарлийца. Освен център на областта, то е и „столица“ на т. нар. Тъмръшка република. | Най-ранните сведения за Тъмраш, под името „Село Тъмраш“, като част от нахията Филибе(Пловдив), се съдържат в подробния тимарски регистър на Пловдивско и Старозагорско от 1489 г., в който се посочва, че селото е било част от тимара на спахията "Сюлейман войвода, гулям(слуга)на Иса бей"(Istanbul – BOA, TD 26, s.139).
Селото се споменава в османски списък на хората, натоварени да събират овце за султанския двор от 1576 година. Посочени са жителите Мустафа, син на Ширмерд, Герги Рум, Хюсеин Чобан Абдуллах, Герги Лека, Златил Радослав, Драгуш Чавдарлъ, Тодорчо Добре и Коджа Ширмерд, натоварени да събират съответно 25, 30, 50, 30, 25, 25, 25 и 25 овце.
Според османски списък на селищата и немюсюлманските семейства в тях, предвид облагането им с джизие от 8 ноември 1635 година, броят на немюсюлманските семейства в Тъмръш е 20, като 5 от тях са нови.
Селото е изгорено през 1877 година и повторно през 1912 година от българи-християни за отмъщение на местните помаци, които са участвали активно в потушаването на Априлското въстание, като подпалват и разграбват селата Бойково, Дедово, Перущица и Сотир (днес Храбрино) и подлагат българското население там на масови убийства, изнасилвания и други зверства. Селото е подпалено отново от перущенци по време на Балканската война през 1912 година, а оцелялата част от помашкото му население окончателно се изселва в Турция. Останали са от него основите на 300 къщи и две гробища. Според Любомир Милетич към 1912 година населението на Тъмръш (Тъмръшъ) се състои от помаци.
По време на Балканските войни по-голямата част от жителите на селото се изселват в Анадола край Кония, където основават село Тъмрашкьой (Tımraşköy), днешно Гьокхююк (Gökhüyük). Друга група се установява в село Елегьол край Одрин, една част заминава за Измир, а някои семейства се установяват в съседни села, в Смолян и в Пловдив. Тъмръшлии се нанасят в предградието Газиемир на Измир и до днес повечето му кметове са наследници на тъмръшлии. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Gustav_Willgohs | Gustav Willgohs | Werke | Gustav Willgohs / Werke | null | Hauptgebäude Universität in Rostock Detail / University in Rostock, detail main building | null | image/jpeg | 1,944 | 1,458 | true | true | true | Gustav Adolph Friedrich Willgohs war ein deutscher Bildhauer. | null | |
az | https://az.wikipedia.org/wiki/Rusiya_Bank%C4%B1n%C4%B1n_bileti | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/14/RussiaP271b500Rubles2001b.jpg | Rusiya Bankının bileti | Adi banknotların | Rusiya Bankının bileti / Adi banknotların | null | Русский: Банкнота достоинством 500 рублей образца 1997 года, модификация 2001 года. Обратная сторона English: Russian banknote. 500 rubles. Version of 1997 year, 2001 мод. Back | null | image/jpeg | 373 | 850 | true | true | true | Rusiya Rublu - Rusiyaın pul vahididir. | Pul ilə əlaqədar olan bu məqalə qaralama halındadır. Məqaləni redaktə edərək Vikipediyanı zənginləşdirin. |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Drslavice_(Zl%C3%ADn) | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/7c/Drslavice%2C_znak.jpg | Drslavice (Zlín) | null | Drslavice (Zlín) | null | English: Drslavice,_coat of arms Čeština: Drslavice,_znak | Drslavice – Stemma | image/jpeg | 600 | 599 | true | true | true | Drslavice è un comune della Repubblica Ceca facente parte del distretto di Uherské Hradiště, nella regione di Zlín. | Drslavice (in tedesco Derslawitz) è un comune della Repubblica Ceca facente parte del distretto di Uherské Hradiště, nella regione di Zlín. |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Solenopsis_mameti | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/3c/Solenopsis_mameti_casent0005972_label_1.jpg | Solenopsis mameti | Bildgalleri | Solenopsis mameti / Bildgalleri | null | English: Label view of ant Solenopsis mameti specimen casent0005972. | null | image/jpeg | 808 | 829 | true | true | true | Solenopsis mameti är en myrart som beskrevs av Horace Donisthorpe 1946. Solenopsis mameti ingår i släktet eldmyror, och familjen myror. Inga underarter finns listade i Catalogue of Life. | null |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Podbielskistra%C3%9Fe | Podbielskistraße | null | Podbielskistraße | Die Podbielskistraße, Stadtbahnhaltestelle Pelikanstraße | Deutsch: Bilder aus Hannover östlicher Bereich English: Pictures Italiano: Immagini | null | image/jpeg | 900 | 1,200 | true | true | true | Die Podbielskistraße, im Volksmund Podbi genannt, ist eine größtenteils vierstreifige Straße in Hannover. Mit einer Länge von ca. 5,2 km ist sie eine der wichtigsten Ein- und Ausfallstraßen der Stadt. Benannt ist sie nach dem preußischen Generalleutnant Victor von Podbielski. | Die Podbielskistraße, im Volksmund Podbi genannt, ist eine größtenteils vierstreifige Straße in Hannover. Mit einer Länge von ca. 5,2 km ist sie eine der wichtigsten Ein- und Ausfallstraßen der Stadt. Benannt ist sie nach dem preußischen Generalleutnant Victor von Podbielski. | |
hu | https://hu.wikipedia.org/wiki/Beloiannisz_(telep%C3%BCl%C3%A9s) | Beloiannisz (település) | Képek az ortodox templomról | Beloiannisz (település) / Nevezetességei / Képek az ortodox templomról | null | Magyar: Beloiannisz, Görög ortodox templom. Saját kép. Egresi János 2006. szeptember 23., 15:35 (CEST) | null | image/jpeg | 778 | 583 | true | true | true | Beloiannisz görög nemzetiségi község Fejér megye Dunaújvárosi járásában. | null | |
zh | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E4%B8%AD%E5%9C%8B | 中國 | 基础建设 | 中國 / 建筑 / 基础建设 | 赵州桥（图）与广济桥、芦沟桥、洛阳桥并称为中国四大古桥[101]。 | English: The Zhaozhou Bridge was built by the architect Li Chun from 595 to 605 AD, during the Chinese Sui Dynasty. It is the world's oldest fully-stone, open-spandrel, segmental arch bridge. | null | image/jpeg | 1,704 | 2,272 | true | true | true | 中国是位于亚欧大陆的国家或地理区域。此名称最早见于西周，理解为“居天下之中的邦国”，是与“四夷”相对的领域概念，有时也用以指“以洛阳盆地为中心的中原地区”，从西周至清的各政权秉持传统的天下观念，皆使用“中国”称呼本国。清末以来，传统的天下观念被扬弃，伴随着中华民族概念的流行，中华民国与中华人民共和国先后用以自称。中国疆域随着历史演变而有所增减，但大多不脱以中原王朝根基所在的汉地九州为中心，在文化上历代王朝政权透过与周边各民族政权的交流与征战，而互相影响。现今国际上广泛承认代表“中国”的政权是中华人民共和国。
中国文明是世界上最早的文明之一。 新石器时期，中原地区开始出现聚落组织；公元前27世纪左右出现方国，以共主为首的制度；前20世纪开始，古代中国进入世袭的封建皇朝阶段；公元前2世纪，秦灭六国，完成中国第一次大一统。此后几千年来，中国的政治制度以半传统的夏代为基础的世袭君主制以朝代更换政权运作。此后经多次扩大，破裂，重组，朝代更迭，经过数次统一与分裂交替进行。直到1911年辛亥革命后，中国废除君主制，实行共和制，清朝被1912年成立的中华民国取代。1945年第二次国共内战爆发后，中国共产党逐渐控制中国的大部分领土，最终于1949年10月1日建立中华人民共和国，形成了中华民国与中华人民共和国双方相隔台湾海峡对峙的局面；惟做为国际关系核心场域的联合国系统内，中华民国政府仍持拥有“中国”代表权，直到1971年联合国大会2758号决议通过后，才被中华人民共和国政府完全取代。
中国经济曾经在相当长的历史时期中在世界上占有重要的地位，其周期通常与王朝的兴衰与更替相对应。中国经济史可分为几个阶段：第一阶段为远古至西晋末年，其中以三国孙吴时转变较大；第二阶段为东晋至北宋末年，其中以唐安史之乱划分为前后；第三阶段为南宋建立至鸦片战争。工业革命后，西方国家的工业成品，无论在数量和质量上，相较于当时中国纯手工业经济出产的商品，占有压倒性的优势。而且，由于明清两代以来，中国对外政策趋于保守，并对外实行海禁，使得西方工业化的影响步伐在中国国门前站住了脚，中国在19世纪末以前，受重农抑商的影响以及对于工业的轻视，工业化程度一直处于较低水平，而同时期的西方由于工业革命的影响，工业化水平大幅提高，以工业为基础的经济也快速发展，致使中国经济遂落后于西方，且从1840年起战争不断，缺乏经济发展的社会环境。1949年中华人民共和国成立后，经济在一定程度上得到恢复和发展，但是此后一系列经济政策的失误加之后来文化大革命的出现导致经济发展严重倒退。1978年改革开放施行后，中国经济发展迅速，对世界经济的影响也日渐显著。
中国文化历经上千年的历史演变，是各区域、各民族古代文化长期相互交流、借鉴、融合的结果。其中汉文化对日本、朝鲜和东南亚有深远影响，形成汉字文化圈。 | 据考古发掘分析，中国石器时代的桥梁为木梁桥。随着铁器时代的来临，加工大型石料成为可能，石材成为主要的建筑材料。其中，王莽时期修建的灞桥，以石为墩，以木为梁，是石木结合的代表作。石拱桥的出现使中国古代桥梁进入了一个新纪元。建于隋朝的赵州桥制作精良，结构独创，其石拱桥跨径纪录，直到1959年湖南黄虎港桥的建成才被打破。而卢沟桥和双龙桥都属于厚墩联拱石拱桥。与厚墩联拱相对应的是薄墩联拱石拱桥，多见于南方软基水网地区，其中最著名的是建于唐朝的苏州宝带桥。而最著名的竹索桥是四川省都江堰安澜桥，是以竹蔑为索材的吊桥。而中国最著名的铁索吊桥是四川省甘孜的泸定桥。中国古代的造桥技术，特别是石拱桥的建造技术，为现代桥梁建设奠定了良好的基础。
目前中国有超过100万座公路和铁路桥梁，近十年来，平均以每年2.7万座的速度增长。同时，中国桥梁不断刷新世界桥梁纪录，创造了众多“第一”和“之最”（参见世界大桥列表、世界悬索桥列表、世界斜拉桥列表、世界拱桥列表、世界最高桥梁列表(桥面高度)、世界最高桥梁列表(结构高度)）。不过中国桥梁建设取得的许多“第一”，多集中在跨径、塔高等指标上，在桥梁工程技术的基础理论研究、结构的耐久性和安全性、成套施工技术等方面，与发达国家相比还有一定距离。 | |
zh | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E9%A9%AC%E6%9D%A5%E8%A5%BF%E4%BA%9A%E9%9B%87%E5%91%98%E5%85%AC%E7%A7%AF%E9%87%91 | 马来西亚雇员公积金 | null | 马来西亚雇员公积金 | 马来西亚雇员公积金标志 | Bahasa Melayu: Logo baru KWSPEnglish: New EPF logo | null | image/png | 136 | 279 | true | true | true | 马来西亚雇员公积金，通称EPF，是财政部辖下的联邦法定机构。它管理强制储蓄计划和退休金。马来西亚公民和在马来西亚工作的外国公民可取得公积金会员的资格。 | 马来西亚雇员公积金（马来语：Kumpulan Wang Simpanan Pekerja，英语：Employees Provident Fund），通称EPF，是财政部辖下的联邦法定机构。它管理强制储蓄计划（英语：compulsory savings plan）和退休金。马来西亚公民和在马来西亚工作的外国公民可取得公积金会员的资格。 | |
sv | https://sv.wikipedia.org/wiki/Jamie_Ren%C3%A9e_Smith | Jamie Renée Smith | null | Jamie Renée Smith | null | English: American actress Jamie Renée Smith interviewed by RealTVFilms | null | image/jpeg | 503 | 453 | true | true | true | Jamie Renée Smith, född 10 april 1987 på Manhattan i New York, är en amerikansk skådespelare. Hon är kanske mest känd för sina roller i filmerna Children of the Corn IV: The Gathering och Dante's Peak. | Jamie Renée Smith, född 10 april 1987 på Manhattan i New York, är en amerikansk skådespelare. Hon är kanske mest känd för sina roller i filmerna Children of the Corn IV: The Gathering (1996) och Dante's Peak (1997). | |
gl | https://gl.wikipedia.org/wiki/Atol_Enewetak | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/8/8c/Enewetak_or_Eniwetok_atoll.jpg | Atol Enewetak | null | Atol Enewetak | Vista aérea de Enewetak e Parry. | English: Aerial view of Enewetak after second world war, during nuclear weapon test period. Français : vue aérienne de l'atoll d'Enewetok aussi appelé Eniwetok par les USA à cette époque Suomi: Ilmakuva Enewetak atollista toisen maailman sodan jälkeen, ydinkoeajalta. | null | image/jpeg | 470 | 374 | true | true | true | Enewetak é un atol das Illas Marshall situado no Océano Pacífico. Componse de 40 illotes cunha área de 5,85 km² e unha lagoa interior de 80 km de circunferencia. En 1999 a poboación ascendía a 820 persoas.
Forma un distrito lexislativo da Cadea Ralik nas Illas Marshall. É o segundo atol máis occidental da cadea Ralik, e atópase a 305 km ao oeste de atol Bikini. O goberno de EE.UU. chamou ao atol "Eniwetok" ata 1974, cando cambiou a súa denominación oficial a "Enewetak" para reflectir máis adecuadamente a súa pronunciación correcta. | Enewetak (ou Eniwetok) é un atol das Illas Marshall situado no Océano Pacífico. Componse de 40 illotes cunha área de 5,85 km² e unha lagoa interior de 80 km de circunferencia. En 1999 a poboación ascendía a 820 persoas.
Forma un distrito lexislativo da Cadea Ralik nas Illas Marshall. É o segundo atol máis occidental da cadea Ralik, e atópase a 305 km ao oeste de atol Bikini. O goberno de EE.UU. chamou ao atol "Eniwetok" ata 1974, cando cambiou a súa denominación oficial a "Enewetak" (xunto con moitos outros nomes locales das illas Marshall) para reflectir máis adecuadamente a súa pronunciación correcta. |
ko | https://ko.wikipedia.org/wiki/%EB%82%A8%EB%8C%80%EB%AC%B8%EC%8B%9C%EC%9E%A5 | 남대문시장 | 갤러리 | 남대문시장 / 갤러리 | null | The Namdaemun Market in Seoul Taken by myself (iGEL (talk) 03:55, 8 October 2005 (UTC), Johannes Barre) on 2005-August-07 | null | image/jpeg | 1,704 | 2,272 | true | true | true | 남대문시장은 서울특별시 중구, 숭례문 부근 동쪽에 위치한 종합재래시장이다. 서울 지하철 4호선 회현역과 가깝다.
남대문 부근 시장의 기록은 조선 초기인 태종 때나 세종 때에도 확인된다. 임진왜란 이후로 선혜청이 세워져 시장이 형성되었다. 일제 강점기인 1922년 이후로는 일본인 회사에 의해 운영되었으나, 광복 후 상인연합회가 구성되었다.
현재 남대문 시장은 동대문 시장과 함께 서울의 2대 시장 중 하나이다. 숭례문을 기점으로 사방에 크고 작은 1만점 이상의 상점이 줄지어 서 있다. 이 시장에는 토산물/일용품/식료품/의료품 등을 취급하고 있다.
근처에는 명동, 한국은행, 국민은행 본점 등이 있다. 또한 남대문 시장 외곽에 신세계백화점 본점이 있어 외국인이 많이 찾는다. 또한 버스로 한 정거장 뒤에는 롯데백화점 본점이 있다. | null | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Jardin_de_Versailles | Jardin de Versailles | Galerie des images historiques des bosquets | Jardin de Versailles / Les bosquets et « l’affaire de l’Apollon Perigrinator » / Galerie des images historiques des bosquets | null | Vue perspective des Trois-Fontaines avec des amours qui ratissent et arrosent. Dimensions : 200,5 x 137,5 cm. Cadre : 227,5 x 165,5 x 8,5 cm. Matière et technique : huile sur toile. | null | image/jpeg | 1,976 | 1,374 | true | true | true | Le jardin de Versailles, également appelé jardin du château de Versailles ou, au pluriel, les jardins de Versailles ou les jardins du château de Versailles, est situé à l'ouest du château de Versailles.
Au cours de l’Ancien Régime, le domaine de Versailles était constitué du Grand Parc – la vaste région boisée aux abords du château et du village de Versailles – et du Petit Parc – la partie entourée d’un mur qui fut développé en jardins à la française près du château.
Aujourd'hui, la différence entre Grand Parc et Petit Parc persiste sous d'autres appellations. Le Grand Parc est aujourd'hui désigné sous le terme parc de Versailles et comprend l'ensemble des espaces verts appartenant au domaine de Versailles. Le Petit Parc, aujourd'hui désigné sous le terme jardin de Versailles, est la partie de ce parc de Versailles située entre à l'est le château de Versailles, à l'ouest le bassin du char d'Apollon, au nord le bassin de Neptune et au sud l'Orangerie et qui comprend les jardins à la française proches du château.
Cet article traite du Petit Parc, aujourd'hui appelé jardin de Versailles, et de son évolution. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/DEC_Professional_(computer) | DEC Professional (computer) | Technical specifications | DEC Professional (computer) / Technical specifications | DEC "Fonz-11" (F11) Chipset | English: CPU DEC "Fonz-11" (DC303E and DC303F) | null | image/jpeg | 626 | 1,277 | true | true | true | The Professional 325, Professional 350, and Professional 380 were PDP-11 compatible microcomputers introduced in 1982 by Digital Equipment Corporation as high-end competitors to the IBM PC. | The PRO-325 and -350 used the F-11 chipset (as used in LSI-11/23 systems) to create a single-board PDP-11 with up to six expansion slots of a proprietary CTI (Computing Terminal Interconnect) bus using 90-pin ZIF connectors. The PRO family used dual RX50 floppy drives for storage; the PRO-325 had only floppies, and the 350 and 380 also included an internal hard drive. Mainline PDP-11s generally used separate serial terminals as console and display devices; the PRO family used in-built bit-mapped graphics to drive a combined console and display.
All other I/O devices in the PRO family were also different (in most cases, radically different) from their counterparts on other PDP-11 models. For example, while the internal bus supported direct memory access (DMA), none of the available I/O devices actually used this feature. The interrupt system was implemented using Intel PC chips of the time, which again made it very different from the PDP-11 standard interrupt architecture. For all these reasons, support of the PRO family required extensive modifications to the previously-existing operating system software, and the PRO could not run standard PDP-11 software without modification.
The default PRO-3xx operating system was DEC's Professional Operating System (P/OS), a modified version of RSX-11M with a menu-driven core user interface. Industry critics complained that this user interface was awkward, slow, and inflexible, offering few advantages over the command-line based MS-DOS user interface that was coming into widespread use.
Other available operating systems included DEC RT-11, VenturCom Venix, and 2.9BSD Unix.
Later, the Professional 380 (PRO-380) was introduced using the much faster J-11 chip set (as used in 11/73 systems). However, due to clocking issues on the motherboard, the J-11 chip ran at 10 MHz instead of 16-18 MHz, thus making the PRO-380 slower than a stock 11/73 system.
The DEC Professional Series PC-38N was a PRO-380 with a real-time interface (RTI) that was used as the console for the VAX 8500 and 8550. The RTI has two serial line units: one connects to the VAX environmental monitoring module (EMM) and the other is a spare that could be used for data transfer. The RTI also has a programmable peripheral interface (PPI) consisting of three 8-bit ports for transferring data, address, and control signals between the console and the VAX console interface. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Ruhmeshalle_(M%C3%BCnchen) | Ruhmeshalle (München) | Rechte Flügelwand | Ruhmeshalle (München) / Büsten / Rechte Flügelwand | Gedenktafel für 1944 zerstörte Büsten von Geehrten, die in die Walhalla aufgenommen wurden | English: English: Memorial plate at Ruhmeshalle ("Hall of fame") for busts that have beeb destroyed in 1944, but busts of honoured persons have been taken up into Walhalla and thus have not been restored for Ruhmeshalle. Location: München, Germany. Picture taken by myself: Dominik Hundhammer, München, 27 March 2006. | null | image/jpeg | 560 | 818 | true | true | true | Die Ruhmeshalle ist eine von Leo von Klenze im Auftrag König Ludwigs I. von Bayern entworfene, dreiflügelige dorische Säulenhalle auf einer Isarhangkante oberhalb der Theresienwiese in München. Sie wurde in den Jahren 1843 bis 1853 zusammen mit der Statue der Bavaria erbaut und bildet mit ihr eine bauliche Einheit. Das Ensemble wird von einem Teil des Bavariaparks umschlossen.
Die Halle ist 68 Meter breit und 32 Meter tief. Sie hat eine Dachtraufenhöhe von 16 Metern und steht auf einem 4,3 Meter hohen, leicht geböschten Sockel. Das Dach wird von 48 frontalen Säulen und der Rückwand getragen. Erbaut wurde die Halle aus Kelheimer Kalkstein.
König Ludwig wollte mit ihrem Bau und den darin ausgestellten Büsten bedeutender Personen aus Bayern – insbesondere auch aus den erst um 1800 zu Altbayern hinzugekommenen „Stämmen“ Pfalz, Franken und Schwaben – eine Selbstdarstellung Bayerns vermitteln.
In Verbindung mit der monumentalen Bavaria-Statue legte er es darauf an, die „kulturelle neubayerische Dignität“ anzuerkennen und „sie für den Rang des neuen, gesamtbayerischen Staates fruchtbar zu machen“. | Gedenktafel für 1944 zerstörte Büsten von Personen, die in die Walhalla aufgenommen wurden und deren Büsten daher für die Ruhmeshalle nicht restauriert oder neu gefertigt wurden
JOHANN REICHLIN, GELEHRTER
FRANZ V. SICKINGEN, RITTER
ALBRECHT DUERER, MALER
GEORG V. FRUNDSBERG, LANDSKNECHT
PETER FISCHER, KÜNSTLER IN ERZ
JOH. TURMAIR GEN. AVENTIN, GESCHICHTSSCHREIBER
HANS HOLBEIN D.J., MALER
JOH. CHRISTOPH V. GLUCK*, TONDICHTER
FRIED. WILH. V. SCHELLING, WELTWEISER
* Gluck hieß richtig Christoph Willibald. Vermutlich wurde der falsche Name Joh. übertragen von einer Büste Glucks in der Münchner Residenz, die ebenfalls irrtümlich mit Johann Christoph v. Gluck beschriftet ist. | |
eo | https://eo.wikipedia.org/wiki/Dufurfurila_dusulfido | Dufurfurila dusulfido | Sintezo 2 | Dufurfurila dusulfido / Sintezoj / Sintezo 2 | null | Español: Modelo de bolas y varillas de una molécula de 2-furfurilmercaptano English: Ball-and-stick model of a furan-2-ylmethanethiol molecule. | furfurila merkaptano | image/png | 985 | 1,400 | true | true | true | Dufurfurila dusulfido aŭ C₁₀H₁₀O₂S₂ estas kemia kombinaĵo, apartenanta al la funkcia grupo de la dusulfidoj de la dusulfida acido kaj furfurila alkoholo. Dufurfurila dusulfido estas senkolora likvaĵo, analiza reakciaĵo uzata en kemiaj sintezoj kaj en la fabrikado de kosmetikaĵoj kaj farmaciaĵoj. Kutime ĝi estiĝas per kondensiĝa reakcio aŭ per esterigo de Fischer-Speyer kun sulfata acido kiel katalizilo. Dufurfurila dusulfido estas malmulte solvebla en akvo, sed tute solvebla en alkoholo, duetila etero, kloroformo kaj plejmulto el la organikaj solvantoj. Dufurfurila dusulfido reakcias kun fortaj oksidigagentoj kaj fortaj bazoj. Dusulfidaj esteroj malkomponiĝas per varmigo aŭ kun la tempopaso en sulfuro aŭ sulfuraj derivaĵoj. | Preparado per kondensiĝo de furfurila merkaptano | |
sr | https://sr.wikipedia.org/wiki/%D0%8F%D0%B5%D0%BA_%D0%92%D0%B8%D0%BB%D1%88%D0%B8%D1%80 | Џек Вилшир | null | Џек Вилшир | Вилшир у дресу Вест Хем јунајтеда 2019. | Deutsch: Freundschaftsspiel Hertha BSC (blau-weiße Trikots) gegen West Ham United (rot-blaue Trikots) am 31. Juli 2019 3:5 (3:2) im Sonnenseestadion in Roitzing. – Das Bild zeigt Jack Wilshere (West Ham United). English: Friendly match Hertha BSC (blue-white shirts) vs. West Ham United (red-blue shirts) at 31-07-2019 3-5 (3-2) in the Sonnenseestadium in Ritzing. – The photo shows Jack Wilshere (West Ham United). | null | image/jpeg | 3,000 | 2,000 | true | true | true | Џек Ендру Гари Вилшир је енглески фудбалер који тренутно игра за Вест Хем јунајтед, као и за репрезентацију Енглеске.
Вилшир је производ Арсеналове фудбалске академије, у којој је импресионирао од најмлађих категорија. За први тим Арсенала дебитовао је 2008, када је постао најмлађи дебитант који је играо утакмицу у лиги у историји Арсенала, са само 16 година и 256 дана. Вилшир је освојио бројне награде, укључујући и ПФА млади играч године, био је укључен у ПФА тим године, као и награду за играча године Арсенала, по гласовима навијача у његовој првој целој сезони у Арсеналу током сезоне 2010-2011.
Вилшир је репрезентативац Енглеске, а претходно је наступао и за репрезентативне селекције узраста до 16, 17, 19 и 21 годину. За сениорску репрезентацију дебитовао је на мечу против Мађарске, када је имао само 18 година и 222 дана, што га је учинило дванаестим најмлађим дебитантом у историји Енглеске репрезентације. | Џек Ендру Гари Вилшир (енгл. Jack Andrew Garry Wilshere; рођен 1. јануара 1992.) је енглески фудбалер који тренутно игра за Вест Хем јунајтед, као и за репрезентацију Енглеске.
Вилшир је производ Арсеналове фудбалске академије, у којој је импресионирао од најмлађих категорија. За први тим Арсенала дебитовао је 2008, када је постао најмлађи дебитант који је играо утакмицу у лиги у историји Арсенала, са само 16 година и 256 дана. Вилшир је освојио бројне награде, укључујући и ПФА млади играч године, био је укључен у ПФА тим године, као и награду за играча године Арсенала, по гласовима навијача у његовој првој целој сезони у Арсеналу током сезоне 2010-2011.
Вилшир је репрезентативац Енглеске, а претходно је наступао и за репрезентативне селекције узраста до 16, 17, 19 и 21 годину. За сениорску репрезентацију дебитовао је на мечу против Мађарске, када је имао само 18 година и 222 дана, што га је учинило дванаестим најмлађим дебитантом у историји Енглеске репрезентације. | |
es | https://es.wikipedia.org/wiki/Polincove | Polincove | null | Polincove | Escudo | null | null | image/svg+xml | 660 | 600 | true | true | true | Polincove es una población y comuna francesa, situada en la región de Norte-Paso de Calais, departamento de Paso de Calais, en el distrito de Saint-Omer y cantón de Audruicq. | Polincove es una población y comuna francesa, situada en la región de Norte-Paso de Calais, departamento de Paso de Calais, en el distrito de Saint-Omer y cantón de Audruicq. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Thierry_Neuville | Thierry Neuville | 2017 | Thierry Neuville / Rally career / Hyundai (2014–present) / 2017 | Neuville won the 2017 Tour de Corse, his first rally victory of the 2017 season. | Polski: Thierry Neuville podczas wygranego Rajdu Korsyki 2017 | null | image/jpeg | 3,000 | 4,500 | true | true | true | Thierry Jean Neuville is a Belgian rally driver who is competing in the World Rally Championship for Hyundai Motorsport. During his career, he has finished as runner-up in the drivers' championship five times and helped Hyundai win their first manufacturers' title, in 2019. His current co-driver is compatriot Nicolas Gilsoul, who has been his co-driver since 2011.
Born in St. Vith, Neuville started rallying in 2007. Between 2009 and 2011 he competed in the Intercontinental Rally Challenge, in 2009 he also made his World Rally Championship debut at the Rally Catalunya and in 2010 he competed in the Junior World Rally Championship. With promising results across the categories between 2009 to 2011, he was signed by the Citroën Junior Team and made his World Rally Car debut in 2012. In 2013, driving for the Qatar World Rally Team, he was a surprise runner-up in the championship, having scored his first podiums in the sport, finishing 114 points behind Sébastien Ogier who dominated the season.
When Hyundai Motorsport re-entered the sport in 2014, the Korean manufacturer signed Neuville as their lead driver. | In 2017 Neuville and his teammates Paddon and Sordo started with yet another new version of the i20, the i20 Coupe.
The season however started badly for the Belgian, finishing the first two rallies in 15th and 13th, having led both rallies before crashing. He finished the power stages in both rallies in first and third, still scoring eight points. After finishing the Rally Mexico in third place Neuville won the Tour de Corse and the Rally Argentina, becoming a world championship contender against Sébastien Ogier. In Portugal, both fought for the victory and Ogier won. Then, in Sardinia, where he had won in the previous season, Neuville only finished third, however, ahead of Ogier who finished fifth. His next victory came in Poland, and then, in Finland, Neuville only finished sixth, however, after his arch rival Ogier retired, it was enough for Neuville to take the championship lead for the first time in his career.
Heading into the 2017 Rallye Deutschland, Neuville's goal was to retain the championship lead. However, a small impact on the first stage of the second day was enough to damage suspension and transmission of his car which resulted in having to retire from the day. Neuville was third before the accident and in front of Ogier who was fourth after the first day. He aimed to salvage points on the Power stage but could only manage sixth fastest, meaning he would score no points for the first time in 2017. Ogier retook the championship after finishing third and opened a 17-point lead over Neuville. Lightning then struck twice for the Belgian, as a lackluster performance in Spain ended when he clipped a rock on stage 16 and broke the steering, leaving him pointless for the second rally in a row and dropping him to third in the standings behind Ott Tänak.
Neuville retook second place in the driver's standings in Wales, as he finished the rally in second position while Tänak finished sixth. Unable to match the pace set by rally winner Elfyn Evans, who used DMACK tyres, Neuville was the fastest of the drivers competing on Michelin. He finished ahead of Ogier, who was third, but the two extra points Ogier scored on the Power stage meant the Frenchman was crowned world champion for a fifth consecutive time.
At the final rally of the season in Australia, Neuville took his fourth win of the season. The event was characterized by changeable conditions but after initial leader Andreas Mikkelsen suffered a double puncture, Neuville held off Latvala who was his closest challenger for most of the rally, the Finn eventually crashed on the last stage. The win meant Neuville secured the runners-up spot in the standings for the third time in his career. | |
fy | https://fy.wikipedia.org/wiki/Luchtfersmoarging | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/b/b3/Pollution_de_l%27air.jpg | Luchtfersmoarging | null | Luchtfersmoarging | Luchtfersmoarging | null | null | image/jpeg | 271 | 231 | true | true | true | Luchtfersmoarging is in ferskynsel dat optreedt as de lucht fersmoarge wurdt mei mikroskopysk lytse dieltsjes fan stoffen dy't dêr oarspronklik net thúshearre. Dat kin komme troch in natuerlike oarsaak of troch oarsaken dêr't de minskede hân yn hat. De media hawwe it yn 'e regel benammen oer de luchtfersmoarging bûtendoar, hoewol't de fersmoarging yn ús hûs krekt sa skealik foar de sûnens is. Fierders binne der resinte ûndersiken fan it U.S. Environmental Protection Agency, dy't stelle dat de luchtfersmoarging yn 'e binnenstêd 2 oant 5 kear slimmer is as op it plattelân. | Luchtfersmoarging is in ferskynsel dat optreedt as de lucht fersmoarge wurdt mei mikroskopysk lytse dieltsjes fan stoffen dy't dêr oarspronklik net thúshearre. Dat kin komme troch in natuerlike oarsaak (lykas by in fulkaanútbarsting) of troch oarsaken dêr't de minskede hân yn hat (lykas yndustry of intinsive feehâlderij). De media hawwe it yn 'e regel benammen oer de luchtfersmoarging bûtendoar, hoewol't de fersmoarging yn ús hûs krekt sa skealik foar de sûnens is. Fierders binne der resinte ûndersiken fan it U.S. Environmental Protection Agency, dy't stelle dat de luchtfersmoarging yn 'e binnenstêd 2 oant 5 kear slimmer is as op it plattelân. |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Gro%C3%9F_Gr%C3%B6nau | Groß Grönau | null | Groß Grönau | null | English: Coat of arms of the municipality Groß Grönau in Schleswig-Holstein, Germany. Deutsch: Wappen der Gemeinde Groß Grönau im Kreis Herzogtum Lauenburg. Blasonierung: In Rot mit von Silber und Schwarz zwölfmal gestücktem Bord eine silberne heraldische Lilie. | Coat of arms of Groß Grönau | image/png | 483 | 437 | true | true | true | Groß Grönau er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Lauenburgische Seen under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten. | Groß Grönau er en kommune i det nordlige Tyskland, beliggende i Amt Lauenburgische Seen under Kreis Herzogtum Lauenburg. Kreis Herzogtum Lauenburg ligger i delstaten Slesvig-Holsten. | |
fi | https://fi.wikipedia.org/wiki/Ilmatorjuntapatteri | Ilmatorjuntapatteri | null | Ilmatorjuntapatteri | Yhdysvaltain armeijan kevyt ilmatorjuntatykki tuliasemassa Algerian rannikolla vuonna 1943. Kalustona on Suomessakin paljon käytetty Boforsin 40-millinen it-kanuuna 40 ItK 38. | English: Anti-aircraft bofors gun in at position on a mound overlooking the beach in Algeria with a United States anti-aircraft artillery crew in position. | null | image/jpeg | 2,981 | 3,816 | true | true | true | Ilmatorjuntapatteri on ilmatorjuntatykistön perusyksikkö, vastaten siis organisatorisesti maavoimien komppaniaa. Henkilöstön määrä riippuu muun muassa käytetystä asejärjestelmästä.
Se voi olla erillinen patteri, tehtävänään esimerkiksi maavoimien tietyn joukon suojaaminen, mutta tavallisimmin ainakin hallinnollisesti ilmatorjuntapatteriston osa. Patteristo puolestaan on joko erillinen tai kuuluu johonkin ilmatorjuntarykmenttiin.
Patterien lukumäärä patteristossa vaihtelee kaluston mukaan. Tavallisesti patteristossa on 2-4 patteria, mutta tulenjohtokaluston ja -menetelmien salliessa enemmänkin.
Nykyisin yhä useampi ilmatorjuntapatteri on ohjuspatteri. Ammusilmatorjunta on menettänyt paljon merkitystään, joskaan ei häviämässä kokonaan. Muun muassa kustannussyistä ammusilmatorjunnalla on matalatorjunnassa edelleen merkitystä.
Ilmatorjuntapatteri voi jakaantua jaoksiin, joita tavallisesti on kaksi. Jaoksille voidaan antaa erillisiäkin torjuntatehtäviä, harvemmin yksittäisille tykeille. Kevyitä ohjuksia kuitenkin voidaan käyttää yksittäinkin.
Ilmatorjuntapatterilla voi olla yhtenäinen kalusto, asejärjestelmiä tyypillisesti 2 - 4 kappaletta. | Ilmatorjuntapatteri on ilmatorjuntatykistön perusyksikkö, vastaten siis organisatorisesti maavoimien komppaniaa. Henkilöstön määrä riippuu muun muassa käytetystä asejärjestelmästä.
Se voi olla erillinen patteri, tehtävänään esimerkiksi maavoimien tietyn joukon suojaaminen, mutta tavallisimmin ainakin hallinnollisesti ilmatorjuntapatteriston osa. Patteristo puolestaan on joko erillinen tai kuuluu johonkin ilmatorjuntarykmenttiin.
Patterien lukumäärä patteristossa vaihtelee kaluston mukaan. Tavallisesti patteristossa on 2-4 patteria, mutta tulenjohtokaluston ja -menetelmien salliessa enemmänkin.
Nykyisin yhä useampi ilmatorjuntapatteri on ohjuspatteri. Ammusilmatorjunta on menettänyt paljon merkitystään, joskaan ei häviämässä kokonaan. Muun muassa kustannussyistä ammusilmatorjunnalla on matalatorjunnassa edelleen merkitystä.
Ilmatorjuntapatteri voi jakaantua jaoksiin, joita tavallisesti on kaksi. Jaoksille voidaan antaa erillisiäkin torjuntatehtäviä, harvemmin yksittäisille tykeille. Kevyitä ohjuksia kuitenkin voidaan käyttää yksittäinkin.
Ilmatorjuntapatterilla voi olla yhtenäinen kalusto, asejärjestelmiä tyypillisesti 2 - 4 kappaletta. Toisinaan osalla patterista ("suojajaos") on tehtävänä keveämmillä aseilla suojata raskaampia ja tehokkaampia aseita.
Rauhanajan organisaatiossa ilmatorjuntapatteri on, muiden aselajien tapaan, kouluttamisen perusyksikkö. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Liste_du_patrimoine_culturel_immat%C3%A9riel_de_l%27humanit%C3%A9_au_Venezuela | Liste du patrimoine culturel immatériel de l'humanité au Venezuela | Registre des meilleures pratiques de sauvegarde | Liste du patrimoine culturel immatériel de l'humanité au Venezuela / Listes / Registre des meilleures pratiques de sauvegarde | null | English: girl selling for Palm Sunday Español: Niña vendiendo palmas para el domingo de Ramos en Maracaibo, VenezuelaDeutsch: Ein Mädchen verkauft Accessoires für Palmsonntag in Maracaibo, Venezuela | null | image/jpeg | 2,848 | 4,288 | true | true | true | Cet article recense les pratiques inscrites au patrimoine culturel immatériel au Venezuela. | Le Venezuela compte une pratique listée au registre des meilleures pratiques de sauvegarde : | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/M%C3%A9tro_l%C3%A9ger_de_Manchester | Métro léger de Manchester | Matériel roulant | Métro léger de Manchester / Matériel roulant | Rame de type Class M5000 dans le centre-ville de Rochdale en mars 2014 | English: A tram running through the streets towards Rochdale railway station. | null | image/jpeg | 2,525 | 3,351 | true | true | true | Le Manchester Metrolink est le réseau de métro léger du Grand Manchester, en Angleterre. Il est composé de six lignes comprenant 92,5 kilomètres de voies et 93 stations qui convergent vers le centre de Manchester et desservent les communes environnantes d'Altrincham, Ashton-under-Lyne, Bury, Chorlton-cum-Hardy, Didsbury, Eccles et Rochdale, ainsi que l'aéroport de Manchester. Dans le centre de Manchester et sur les tronçons les plus récents, les rames du Metrolink circulent sur la voirie en mode tramway tandis que d'autres branches sont des anciennes lignes de trains de banlieue reconverties.
Le réseau est détenu par Transport for Greater Manchester, l'autorité organisatrice des transports du Grand Manchester, et entretenu et exploité dans un cadre contractuel par un groupement formé par Keolis et Amey, qui, le 15 juillet 2017, a succédé à l'ancien exploitant RATP Dev. | Les rames du Metrolink sont des trains à plancher haut, l'accès pour les passagers étant assuré par des quais d'une hauteur de 915 mm, y compris sur les tronçons sur lesquels le Metrolink circule en mode tramway. Le choix de véhicules à plancher haut résulte du fait que les premières branches du réseau reprenaient des anciennes lignes de trains de banlieue.
Le parc comprend 26 rames du type « T-68 » et six rames du type « T-68a » (commandées à l'occasion de la mise en service de la branche vers Eccles), construites par l'entreprise italienne AnsaldoBreda. Dans le cadre des projets d'extensions du réseau, le parc est complété par des nouvelles rames du type Flexity Swift (dénommées « M5000 ») construites par l'entreprise canadienne Bombardier et similaires à celles du Croydon Tramlink londonien ou aux rames du type « K5000 » du Stadtbahn de Cologne et Bonn. La commande initiale de 8 rames a rapidement été suivie par des commandes supplémentaires en vue de la mise en service de la branche vers Chorlton et a été élargie à une option sur un total de 62 rames en vue des autres projets de développement en cours. En juillet 2011, 38 rames de ce type ont été livrées. Chaque véhicule a une longueur de 28,4 m et dispose de 52 places assises.
En 2012, la décision fut prise par la Greater Manchester Combined Authority de remplacer les anciennes rames T-68 et T-68A par les nouveaux M5000 afin d'avoir une flotte homogène d'ici la fin 2014. 120 rames de type M5000 sont prévues pour servir l'ensemble du réseau, 79 étant en service en janvier 2014. Le dernier T-68 a quitté le service en février 2014. | |
fa | https://fa.wikipedia.org/wiki/%DB%8C%D9%88%D8%A2%D9%86%D8%A7_%DA%A9%D9%88%D8%B3-%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D9%88%D8%B2%D9%87 | یوآنا کوس-کراوزه | null | یوآنا کوس-کراوزه | null | Polski: Joanna Kos-Krauze (ur. 8 grudnia 1972 roku w Olsztynie) - polska reżyser i scenarzystka. | null | image/jpeg | 724 | 478 | true | true | true | یوآنا کوس-کراوزه کارگردان فیلم، و فیلمنامهنویس اهل لهستان است. | یوآنا کوس-کراوزه (لهستانی: Joanna Kos-Krauze؛ زادهٔ ۸ دسامبر ۱۹۷۲) کارگردان فیلم، و فیلمنامهنویس اهل لهستان است. | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E5%BC%80%E5%B0%94%E6%96%87%E8%88%B9%E6%B3%A2 | 开尔文船波 | null | 开尔文船波 | null | English: Two boat wake, Avon Gorge | null | image/jpeg | 536 | 750 | true | true | true | 開爾文船波。鴨子或船隻在深水湖面經過時，在後面會激起一道V形的波。開爾文男爵最先對船波進行數學研究，因此稱為開爾文船波。船波動形狀和福祿數有密切關係。
其中g為重力常數，V是船速，l是船的長度。
令船的長度
則.
對於長度大而速度低的輪船，Fr數小，開爾文船波主要是長波，其波前與速度矢量的夾角比較小。
而小快艇，長度小，速度高，Fr 數大，開爾文船波則以短波長的水波為主，而波前則與速度矢量成較大的夾角。
開爾文船波動研究，對於船舶的設計有重要意義，因為船舶的馬力，有一部分消耗在激起船波。利用Fr數與速度成正比，與長度的平方根成反比的規律，可以利用小的模型，縮小船長倍，同時縮小速度M倍，可以在實驗室中模擬海上舟。 | 開爾文船波（Kelvin Wake, Kelvin ship wave）。鴨子或船隻在深水湖面經過時，在後面會激起一道V形的波。開爾文男爵最先對船波進行數學研究，因此稱為開爾文船波。船波動形狀和福祿數有密切關係。
其中g為重力常數，V是船速，l是船的長度。
令船的長度
則.
對於長度大而速度低的輪船，Fr數小，開爾文船波主要是長波，其波前與速度矢量的夾角比較小。
而小快艇，長度小，速度高，Fr 數大，開爾文船波則以短波長的水波為主，而波前則與速度矢量成較大的夾角。
開爾文船波動研究，對於船舶的設計有重要意義，因為船舶的馬力，有一部分消耗在激起船波。利用Fr數與速度成正比，與長度的平方根成反比的規律，可以利用小的模型，縮小船長倍，同時縮小速度M倍，可以在實驗室中模擬海上舟。 | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Groot-Bulgaarse_Rijk | Groot-Bulgaarse Rijk | null | Groot-Bulgaarse Rijk | Groot-Bulgaarse Rijk en aangrenzende gebieden, ca. 650 n.Chr. | The Pontic steppe region, c. 650 AD. (Dutch translation) | null | image/png | 448 | 406 | true | true | true | Het Groot-Bulgaarse Rijk was een rijk dat bestond van de zesde tot de tiende eeuw in Zuid-Rusland, ten noorden van de Kaukasus in de steppe tussen de Dnjestr en de Beneden-Wolga.
Het rijk werd gesticht door Koebrat en werd bewoond door de Boelgaren, een Turks volk, waaraan het rijk zijn naam dankt. Tussen de zevende en de dertiende eeuw maakten de in Rusland aan de Wolga wonende Wolgabulgaren deel uit van het rijk. | Het Groot-Bulgaarse Rijk (Grieks (in Byzantijnse bronnen): Η παλαιά μεγάλη Βουλγαρία, I palaiá megáli Voulgaría, oud groot Bulgarije, alternatieve naam: Onogoeria) was een rijk dat bestond van de zesde tot de tiende eeuw in Zuid-Rusland, ten noorden van de Kaukasus in de steppe tussen de Dnjestr en de Beneden-Wolga.
Het rijk werd gesticht door Koebrat en werd bewoond door de Boelgaren, een Turks volk, waaraan het rijk zijn naam dankt. Tussen de zevende en de dertiende eeuw maakten de in Rusland aan de Wolga wonende Wolgabulgaren deel uit van het rijk. | |
iw | https://he.wikipedia.org/wiki/%D7%99%D7%95%D7%A8%D7%9D_%D7%A4%D7%A8%D7%99 | יורם פרי | null | יורם פרי | null | עברית: he:יורם פרי | null | image/jpeg | 975 | 1,206 | true | true | true | יורם פרי הוא פרופסור לסוציולוגיה פוליטית ולתקשורת. כיום עומד בראש המכון ללימודי ישראל ע"ש ג'וזף ואלמה גילדנהורן באוניברסיטת מרילנד בארצות הברית. בזמן היותו מרצה באוניברסיטת תל אביב, ייסד את מכון חיים הרצוג לתקשורת, חברה ופוליטיקה ועמד בראשו. כמו כן, עמד בראש בית ספר רוטשילד-קיסריה לתקשורת. בעברו היה פעיל פוליטי במפלגת העבודה ועתונאי. | יורם פרי (נולד ב-1944) הוא פרופסור לסוציולוגיה פוליטית ולתקשורת. כיום עומד בראש המכון ללימודי ישראל ע"ש ג'וזף ואלמה גילדנהורן באוניברסיטת מרילנד בארצות הברית. בזמן היותו מרצה באוניברסיטת תל אביב, ייסד את מכון חיים הרצוג לתקשורת, חברה ופוליטיקה ועמד בראשו. כמו כן, עמד בראש בית ספר רוטשילד-קיסריה לתקשורת. בעברו היה פעיל פוליטי במפלגת העבודה ועתונאי. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_windmills_in_North_Holland | List of windmills in North Holland | null | List of windmills in North Holland | null | Nederlands: Rustenburg: Strijkmolen L This is an image of rijksmonument number 21080 | null | image/jpeg | 1,700 | 1,296 | true | true | true | A list of windmills in the Dutch province of North Holland. | A list of windmills in the Dutch province of North Holland. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Tranent | Tranent | null | Tranent | null | English: High Street, Tranent. Once, and quite recently, the A1. | null | image/jpeg | 480 | 640 | true | true | true | Tranent est une ville britannique de l’East Lothian, en Écosse. Elle est près de la route A1 et environ à 18 km d’Édimbourg. Elle est l’une des plus anciennes villes de l’East Lothian, et a été construite à environ 90 mètres au-dessus du niveau de la mer. | Tranent est une ville britannique de l’East Lothian, en Écosse. Elle est près de la route A1 et environ à 18 km d’Édimbourg. Elle est l’une des plus anciennes villes de l’East Lothian, et a été construite à environ 90 mètres (300 pieds) au-dessus du niveau de la mer. | |
fa | https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%82%DB%8C%D9%81%E2%80%8C%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%86%D9%87 | قیفدالانه | null | قیفدالانه | طرحی از شکل یک قیفدالانه. سمت راست تصویر نام چند قیفدالانه و ژرفای آنها معروف آمدهاست. | Diagram of a volcanic pipe. | null | image/jpeg | 801 | 795 | true | true | true | قیفدالانه یا دیاترم عبارت است از دهانههای انفجاری که بر اثر انفجار ناشی از وجود گازهای آتشفشانی تشکیل گردیده است. این گازها خاستگاه ماگمایی و غیر ماگمایی دارند. قیفدالانه نوعی کانال طبیعی شامل حفرهها و چاههایی در دهانههای آتشفشانی است که بر اثر انفجارهای شدید گازهای آتشفشانی تشکیل میشود.
قیفدالانه تنورهٔ بـِرشی قیفشکلی بهشمار میآید که ژرفای آن در حدود ۲ کیلومتر و قطر آن از ۲۰۰ متر تا ۲ کیلومتر است.
منشأ گازهایی که انفجار آنها باعث تشکیل قیفدالانه میشود ممکن است ماگمایی باشد یا از بخار شدن آبهای زیرزمینی بر اثر حرارت حاصل شود. قیفدالانهها که انواعی از دودکش هستند که در اعماق پوسته واقع شدهاند و پر از برشهای سنگی هستند. سازوکار ایجاد قیفدالانهها هنوز بهدرستی مشخص نشده است. منشأ گازهای داغ و پرفشار در اعماق، قدرت انفجار گازهایی که بتواند حجمهای زیاد برشها را در داخل دودکشها در اعماق ایجاد کند، و سازوکار حرکت مواد فرار هنوز بهدرستی شناخته نشده است.
گاهی پیدایش حفرهها، ممکن است بدون انفجار و بر اثر خروج گازها در دهانههای بعضی از آتشفشانها باشد. این عمل سبب پراکنده شدن مواد سبک وزن و خاکستری میگردد و حفرههای قیفی شکل حاصل میشود که به آنها نیز، قیفدالانه میگویند. | قیفدالانه یا دیاترم (انگلیسی: Diatreme) عبارت است از دهانههای انفجاری که بر اثر انفجار ناشی از وجود گازهای آتشفشانی تشکیل گردیده است. این گازها خاستگاه ماگمایی و غیر ماگمایی دارند. قیفدالانه نوعی کانال طبیعی شامل حفرهها و چاههایی در دهانههای آتشفشانی است که بر اثر انفجارهای شدید گازهای آتشفشانی تشکیل میشود.
قیفدالانه تنورهٔ بـِرشی (breccias pipe) قیفشکلی بهشمار میآید که ژرفای آن در حدود ۲ کیلومتر و قطر آن از ۲۰۰ متر تا ۲ کیلومتر است.
منشأ گازهایی که انفجار آنها باعث تشکیل قیفدالانه میشود ممکن است ماگمایی باشد یا از بخار شدن آبهای زیرزمینی بر اثر حرارت حاصل شود. قیفدالانهها که انواعی از دودکش هستند که در اعماق پوسته واقع شدهاند و پر از برشهای سنگی هستند. سازوکار ایجاد قیفدالانهها هنوز بهدرستی مشخص نشده است. منشأ گازهای داغ و پرفشار در اعماق، قدرت انفجار گازهایی که بتواند حجمهای زیاد برشها را در داخل دودکشها در اعماق ایجاد کند، و سازوکار حرکت مواد فرار هنوز بهدرستی شناخته نشده است.
گاهی پیدایش حفرهها، ممکن است بدون انفجار و بر اثر خروج گازها در دهانههای بعضی از آتشفشانها باشد. این عمل سبب پراکنده شدن مواد سبک وزن و خاکستری میگردد و حفرههای قیفی شکل حاصل میشود که به آنها نیز، قیفدالانه میگویند. | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%D9%85%D9%BE%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%B1%DB%8C%D8%B3_%D8%B3%D9%88%DB%8C%DA%A9%D9%88 | امپراتریس سویکو | null | امپراتریس سویکو | null | English: Empress Suiko | null | image/jpeg | 410 | 308 | true | true | true | امپراتریس سویکو ۸ دسامبر ۵۹۲ – ۷ مارس ۶۲۸ ایللر آراسیندا حؤکومت ائدیب. آتاسی کیممی دیر. | امپراتریس سویکو (اینگیلیسیجه: Empress Suiko)۸ دسامبر ۵۹۲ – ۷ مارس ۶۲۸ ایللر آراسیندا حؤکومت ائدیب. آتاسی کیممی (ایمپیراتور) دیر. | |
ga | https://ga.wikipedia.org/wiki/Liosta_speiceas_na_n-iasc_a_choinn%C3%ADtear_in_uiscead%C3%A1in_fhionnuisce | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/1/17/Crossocheilus_siamensis.jpg | Liosta speiceas na n-iasc a choinnítear in uisceadáin fhionnuisce | Cyprinidae | Liosta speiceas na n-iasc a choinnítear in uisceadáin fhionnuisce / Cyprinidae | null | Crossocheilus siamensis Deutsch: Nahaufnahme einer siamesischen Rüsselbarbe (Geschlecht unbekannt), Größe ca. 6 cm English: Close-up of a Siamese algae eater (sex unknown). Length circa 6 cm. Remark It is certainly not Crossocheilus siamensis but an undescribed Crossocheilus species treated as Crossocheilus langei Alfred 1971, which has two pairs of barbels and a dark anal blotch as Crossocheilus langei has, but is larger. The second pair of barbels, the maxillary one, is hardly visible without magnifying device. No rudiments of maxillary barbels existed in the holotype of Crossocheilus siamensis, and no ones exist in Crossocheilus oblongus. | null | image/jpeg | 934 | 934 | true | true | true | D'éirigh le líon mór speiceas uisceach oiriúnú go rathúil chun cónaí san uisceadán fionnuisce. Tugann an liosta seo roinnt samplaí de na speicis is coitianta atá le fáil in uisceadáin bhaile. | null |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Felice_Beato | Felice Beato | Beatos Techniken und Einfluss auf die Fotografie | Felice Beato / Beatos Techniken und Einfluss auf die Fotografie | Samurai | English: Samurai of the Chosyu clan, during the Boshin War period Русский: Самураи клана Симадзу из княжества Сацума, воевавшие на стороне императора в период Войны Босин (фотография Феликса Беато) | null | image/jpeg | 786 | 999 | true | true | true | Felice Beato war einer der ersten Fotografen, der militärische Auseinandersetzungen und das Leben in Ostasien dokumentierte. Bekannt ist er für seine Porträts sowie seine Landschafts- und Architekturaufnahmen in Asien und im Mittelmeerraum. Wegen seines umfangreichen Œuvres zählt man ihn heute zu den frühen Fotojournalisten.
Mehr als irgendein anderer Fotograf des 19. Jahrhunderts konzentrierte sich Felice Beato auf die fotografische Dokumentation kriegerischer Auseinandersetzungen und Konflikte. Unter anderem dokumentierte er gemeinsam mit James Robertson die Ereignisse in Russland gegen Ende des Krimkrieges und in Indien nach dem Sepoy-Aufstand, und zusammen mit Charles Wirgman berichtete er aus China über die Besetzung Pekings im Jahr 1860 durch britische und französische Truppen.
Beatos Fotografien machten Europäer und Nordamerikaner mit dem Leben und den Geschehnissen in Asien bekannt. Von ihm stammen beispielsweise die ersten jemals belegbaren Aufnahmen aus Korea. Seine Fotos sind häufig die einzigen Bilddokumente für Ereignisse in Asien in der zweiten Hälfte des 19. Jahrhunderts.
Beatos Arbeiten haben die Entwicklung der Fotografie stark geprägt. | Von Mitte bis Ende des 19. Jahrhunderts waren die technischen Möglichkeiten der Fotografie noch eng begrenzt. In den 1850er-Jahren verwendete Beato vor allem Albuminplatten (mit lichtempfindlichen Silbersalzen beschichtete Glasplatten), mit denen sich Negative herstellen ließen, die in Brillanz und Feinheit der Zeichnung den Daguerreotypien nahe kamen. Solche Albuminplatten ließen sich lange vor der eigentlichen Verwendung präparieren: Beispielsweise fotografierte Beato 1857 die Folgen des indischen Sepoy-Aufstandes mit Platten, die er einige Monate zuvor in Athen beschichtet hatte. Albuminplatten hatten allerdings nur eine geringe Lichtempfindlichkeit. Bei Verwendung eines Objektives von großer Brennweite und einer Lichtstärke von f/52 benötigte Beato anfangs selbst für gut beleuchtete Gegenstände eine Belichtungszeit von bis zu drei Stunden. Es gelang ihm allerdings laut eigenen Angaben, diese Zeit auf vier Sekunden zu verkürzen, indem er die Platte mehrere Stunden in einer gesättigten Gallussäure-Lösung entwickelte. Diese Technik veröffentlichte er jedoch erst 1886, als die Fotografie mit Albuminplatten bereits überholt war, und sie wurde von Fachleuten heftig angezweifelt. Trotz wiederholter Anfragen blieb Beato den Nachweis für diese Aufnahme- und Entwicklungstechnik schuldig.
Felice Beatos Leistung besteht darin, im Rahmen der damaligen Möglichkeiten hervorragende Fotografien produziert zu haben. Neben rein ästhetischen Überlegungen waren es auch die damals langen Belichtungszeiten, die dazu geführt haben, dass Beato die Objekte seine Fotografien sorgfältig platzierte, besonders im Studio und bei sorgfältig komponierten Porträtfotografien. Die durchdachte Platzierung von Einheimischen als ästhetisch-dekorative Staffage vor Bauwerken und Landschaften, um deren Wirkung entsprechend zu unterstreichen, ist für seine Bilder kennzeichnend. In den Aufnahmen, in denen dies keine Rolle für ihn spielte, sind sowohl Menschen als auch andere sich bewegende Objekte wegen der langen Belichtungszeiten häufig nur als verwischte Flecken zu sehen. Diese verschwommenen Flecken sind allerdings auch ein häufiges, technisch bedingtes Merkmal von Fotografien des 19. Jahrhunderts.
Beato produzierte später vor allem Abzüge von Kollodium-Nassplatten auf Albuminpapier. Wie andere Fotografen des 19. Jahrhunderts fotografierte er häufig seine eigenen Originale ab. Das Original wurde dazu mit Nadeln auf einer festen Oberfläche befestigt und dann fotografiert, um auf diese Weise von einem zweiten Negativ weitere Abzüge herstellen zu können. Die Nadeln, mit denen das Original befestigt war, sind gelegentlich auf den Kopien zu erkennen. Trotz des Qualitätsverlustes war das zur damaligen Zeit ein effektiver und ökonomischer Weg, Fotografien zu vervielfältigen. Beato zählt außerdem zu den Pionieren handkolorierter Fotografien und der Panoramafotografie. Die Idee, Fotos zu kolorieren, ist vermutlich auf einen Vorschlag seines zeitweiligen Partners Charles Wirgman zurückzuführen. Es ist aber auch möglich, dass er kolorierte Fotos von Charles Parker und William Parke Andrew gesehen hatte. Bei Landschaften ist die Kolorierung zurückhaltend und naturalistisch. Die Porträtaufnahmen sind häufig kräftiger koloriert, gelten aber gleichfalls als exzellente Arbeiten.
Während seiner gesamten fotografischen Karriere hat Beato immer wieder spektakuläre Landschaftsfotografien in Form von Panoramafotografien geschaffen. Dazu machte er mehrere zusammenhängende Aufnahmen einer Szenerie und verband die Abzüge so miteinander, dass es keine Überlappungen gab. Auf diese Weise gelang es ihm, ein Gefühl für die Weite einer Landschaft zu vermitteln. Als besonders gelungen gilt sein Panorama von Pehtang, das aus neun Einzelaufnahmen besteht, die nahtlos ineinander übergehen und insgesamt eine Länge von 2,5 Meter haben.
Für die japanische Geschichte der Fotografie ist Felice Beato besonders bedeutsam. Er führte als erster die Standards der europäischen Studiofotografie in Japan ein und beeinflusste dadurch zahlreiche japanische Kollegen maßgeblich. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Onderaardse_klaver | Onderaardse klaver | null | Onderaardse klaver | null | Trifolium subterraneum at Humboldt Bay National Wildlife Refuge Complex, California, USA | null | image/jpeg | 490 | 750 | true | true | true | Onderaardse klaver of ondergrondse klaver is een eenjarige plant die behoort tot de vlinderbloemenfamilie. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en sterk in aantal afgenomen. De naam van de plant verwijst naar het feit dat de zaden zich in de grond ontwikkelen, in tegenstelling tot andere klaversoorten. De plant heeft 2n = 12 of 16 chromosomen. Onderaardse klaver komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied en in West-Europa en heeft zich van daaruit verspreid naar Australië en Noord- en Zuid-Amerika.
De plant wordt 5-25 cm hoog. De zachtbehaarde stengel ligt of is opstijgend en kan 10-30 cm lang worden. De omgekeerd-hartvormige, 0,8-1,2 cm lange deelblaadjes zijn behaard. De steunblaadjes zijn eirond.
Onderaardse klaver bloeit van april tot in juni met roze gestreepte, witte, 2-3 cm grote bloemen. De kroonbladen vallen na de bloei af. De bloeiwijze bestaat uit twee tot zeven vruchtbare bloemen met daarbinnen onontwikkelde, onvruchtbare en kroonbladloze bloemen, die na de bloei groter worden en dan naar buiten krommen, waardoor de teruggekromde vruchtkelken bedekt worden. | Onderaardse klaver (Trifolium subterraneum) of ondergrondse klaver is een eenjarige plant die behoort tot de vlinderbloemenfamilie (Leguminosae). De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en sterk in aantal afgenomen. De naam van de plant verwijst naar het feit dat de zaden zich in de grond ontwikkelen, in tegenstelling tot andere klaversoorten. De plant heeft 2n = 12 of 16 chromosomen. Onderaardse klaver komt van nature voor in het Middellandse Zeegebied en in West-Europa en heeft zich van daaruit verspreid naar Australië en Noord- en Zuid-Amerika.
De plant wordt 5-25 cm hoog. De zachtbehaarde stengel ligt of is opstijgend en kan 10-30 cm lang worden. De omgekeerd-hartvormige, 0,8-1,2 cm lange deelblaadjes zijn behaard. De steunblaadjes zijn eirond.
Onderaardse klaver bloeit van april tot in juni met roze gestreepte, witte, 2-3 cm grote bloemen. De kroonbladen vallen na de bloei af. De bloeiwijze bestaat uit twee tot zeven vruchtbare bloemen met daarbinnen onontwikkelde, onvruchtbare en kroonbladloze bloemen, die na de bloei groter worden en dan naar buiten krommen, waardoor de teruggekromde vruchtkelken bedekt worden. Na de bloei buigt de bloeisteel zich naar de grond en dringen de vruchten tot 1,5 cm in de grond. De tentakelvormige stekels van de teruggekromde vruchtkelken zorgen voor verankering, waarbij ze zich in de grond ook nog zij- en opwaarts krommen. De zaden rijpen in de grond.
De vrucht is korter dan de kelk en is een peul met één lensvormig, zwart, 2,5 mm groot zaad.
Onderaardse klaver komt voor op droge, matig voedselrijke, zandige grond op dijkhellingen en in grasland langs de kust. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Turkish_desserts | List of Turkish desserts | null | List of Turkish desserts | null | English: "Komposto" (compote) of peaches in Turkey. | null | image/jpeg | 1,920 | 2,560 | true | true | true | This is a list of desserts from Turkish cuisine. | This is a list of desserts from Turkish cuisine. | |
ja | https://ja.wikipedia.org/wiki/%E4%B8%89%E8%8F%B1%E3%83%BB%E3%83%87%E3%82%A3%E3%82%A2%E3%83%9E%E3%83%B3%E3%83%86 | 三菱・ディアマンテ | 基本グレード | 三菱・ディアマンテ / 2代目（1995年-2005年）F3#型 / 基本グレード | null | 2002-2003 Mitsubishi Diamante photographed in College Park, Maryland, USA. | null | image/jpeg | 1,047 | 1,902 | true | true | true | ディアマンテは、三菱自動車工業がかつて製造・販売していた高級乗用車である。 | null | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_Eintr%C3%A4ge_im_National_Register_of_Historic_Places_im_Hampden_County | Liste der Einträge im National Register of Historic Places im Hampden County | Aktuelle Einträge | Liste der Einträge im National Register of Historic Places im Hampden County / Aktuelle Einträge | null | Building at the now-vacant Monson Developmental Center, Monson, Massachusetts | Monson Developmental Center | image/jpeg | 680 | 1,024 | true | true | true | Die Liste der Einträge im National Register of Historic Places im Hampden County in Massachusetts führt alle Bauwerke, National Historic Landmarks und historischen Stätten im Hampden County auf, die in das National Register of Historic Places aufgenommen wurden.
Aufgrund der Vielzahl der vorhandenen Einträge gibt es für die Stadt Springfield eine eigene Liste:
Liste der Einträge im National Register of Historic Places in Springfield, 86 Einträge | null | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/%C5%92uvre_peint_de_Bouguereau | Œuvre peint de Bouguereau | Années 1900 | Œuvre peint de Bouguereau / Années 1900 | null | Dans les montagnes (french for "in the mountains") by William-Adolphe Bouguereau. The painting is also known as femme aux chardons ("woman with thristles") Catalogue number: 1902/06 Dimensions: 116 × 73,5 cm In 2010 the painting was owned by a private collector. This file was uploaded with Commonist. | null | image/png | 1,163 | 717 | true | true | true | L'œuvre peinte de William Bouguereau est constitué de 828 peintures réalisées par l'artiste entre 1845 et 1905. Il est classé par ordre chronologique. | null | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/zh-tw/%E7%BE%85%E5%A7%86%E5%85%A7%E5%8D%80_(%E7%83%8F%E5%85%8B%E8%98%AD) | 羅姆內區 (烏克蘭) | null | 羅姆內區 (烏克蘭) | null | Romenskyi-Raion map | null | image/png | 2,604 | 2,000 | true | true | true | 羅姆內區是烏克蘭的一個區，位於該國東北部，由蘇梅州負責管轄，首府設於羅姆內，面積1,900平方公里，2011年人口34,734，人口密度每平方公里18.28人。 | 羅姆內區（烏克蘭語：Роменський район）是烏克蘭的一個區，位於該國東北部，由蘇梅州負責管轄，首府設於羅姆內，面積1,900平方公里，2011年人口34,734，人口密度每平方公里18.28人。 | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E6%96%B0%E9%83%BD%E6%9C%83%E5%BB%A3%E5%A0%B4 | 新都會廣場 | 千禧年代 | 新都會廣場 / 歷史 / 千禧年代 | null | Metroplaza L3 after renovation | null | image/jpeg | 1,514 | 2,272 | true | true | true | 新都會廣場為香港新界葵青區葵涌的大型商場之一，位於港鐵葵芳站對面。兩幢寫字樓高35-36層，商場樓高9層，面積540,000平方呎，是葵涌最大型的商場。新都會廣場的發展商為新鴻基地產，由王董建築師事務有限公司設計，於1993年正式開幕。 | 2002年，商場開始進行大型翻新工程，除了商場內部進行翻新外，商場中央的露天廣場亦進行翻新，並且增加了兒童遊樂場。2006年5月24日，來往新都會廣場至港鐵葵芳站的行人天橋建成了E出口，增加了新都會廣場的人流。此外，同年6樓的辦公大樓業戶會所「帝豪會」關閉後，便進行改建工程，並且新增兩部扶手電梯連接5-6樓。而6樓改建工程於2006年9月完成，新增了年青會所Yo Park、大眾書局（其後結業）及Living Yoga。2008年初，商場6樓Yo Park結業，拆細為多間美容中心及髮廊，命名為「凝美空間」。一樓的大快活繼續營業，而KFC因租約期滿而不獲續租。於2008年7月中轉為英王旗下的英王餐廳及雪國拉麵店。2008年10月，商場將3樓前Double Star食肆位置改建為「聚美長廊」，引入9個彩妝護膚品牌開放式專櫃，採用獨立銷售運作模式經營。
到2014年，商場斥資約4億港元進行大型翻新工程，並於2017年11月18日全面開通。翻新工程由本地著名建築師何周禮和巴馬丹拿集團負責設計，將原有3樓的戶外休憩空間收回作為零售舖，4樓改為佔地4萬方呎的戶外大型露天廣場，設有季節主題花海、歷奇公園及都市農莊等5項嶄新主題設施。同時提供戶外露天餐飲區。
而入口部份設橫跨兩層，佔地1.2萬方呎的無印良品，以提高顧客購物體驗在商戶方面。翻新後商戶約增至230間，30間為食肆，當中逾四成商戶為首次進駐，逾90個品牌為區內獨有。主要租戶包括佔地3萬平方呎的美容區、Global Work、Lowrys Farm、UNIQLO及2018年1月開幕的一田超市，佔地1.5萬方呎。
2014年，6樓的大眾書局和美容院相繼結業，變成了三間食肆：太興、靠得住和御苑。1樓於2016年12月改為運動主題專層，雲集多個潮流運動服裝品牌，包括BSX、Herschel、Superdry、Skechers及VANS等。5樓酒樓舊址翻新工程於2014年中結業後動工，2017年4月完成後分拆為多間電器店、優品360及CD Warehouse。食肆為Simplylife及麥當勞。
5樓平台的其中一個兒童遊樂場改為佔地逾萬呎，全港首個商場全天候開放的都市農莊，於2018年5月1日正式開放。原有的兒童遊樂場改建為歷奇公園，以巨型蔬菜藝術雕塑為主題，並設長達3.5米高、香港罕見的半透明設計滑梯。歷奇公園在2018年7月31日開放。 | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Franz_Baumgartner | Franz Baumgartner | Bauwerk in Techelsberg | Franz Baumgartner / Bildergalerie / Bauwerk in Techelsberg | null | English: Electric power plant Forstsee, designed in the year 1923 by Franz Baumgartner, community Techelsberg, district Klagenfurt-Land, Carinthia, Austria Deutsch: Elektrizitäts-Kraftwerk Forstsee, Entwurf von Franz Baumgartner aus dem Jahr 1923, in der Gemeinde Techelsberg, Bezirk Klagenfurt-Land, Kärnten, Österreich   This media shows the protected monument with the number 13173 in Austria. (Commons, de, Wikidata) | null | image/jpeg | 2,848 | 4,288 | true | true | true | Franz Eduard Josef Baumgartner war ein österreichischer Architekt und der bedeutendste Vertreter der Wörthersee-Architektur. | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Gull | Gull | List of species | Gull / List of species | Ivory gull | Ivory Gull (Pagophila eburnea), adult plumage. | null | image/jpeg | 857 | 1,200 | true | true | true | Gulls, or colloquially seagulls, are seabirds of the family Laridae in the suborder Lari. They are most closely related to the terns and only distantly related to auks, skimmers and even more distantly to waders. Until the 21st century, most gulls were placed in the genus Larus, but that arrangement is now considered polyphyletic, leading to the resurrection of several genera. An older name for gulls is mews, which is cognate with German Möwe, Danish måge, Swedish mås, Dutch meeuw, and French mouette, and can still be found in certain regional dialects.
Gulls are typically medium to large birds, usually grey or white, often with black markings on the head or wings. They typically have harsh wailing or squawking calls; stout, longish bills; and webbed feet. Most gulls are ground-nesting carnivores which take live food or scavenge opportunistically, particularly the Larus species. Live food often includes crabs and small fish. Gulls have unhinging jaws which allow them to consume large prey. Gulls are typically coastal or inland species, rarely venturing far out to sea, except for the kittiwakes. | This is a list of the 54 gull species, presented in taxonomic sequence.
Genus Larus
Pacific gull, Larus pacificus
Belcher's gull, Larus belcheri
Olrog's gull, Larus atlanticus
Black-tailed gull, Larus crassirostris
Heermann's gull, Larus heermanni
Common gull or mew gull, Larus canus
Ring-billed gull, Larus delawarensis
California gull, Larus californicus
Great black-backed gull, Larus marinus
Kelp gull, Larus dominicanus (called "southern black-backed gull" or "karoro" in New Zealand)
Cape gull, Larus dominicanus vetula
Glaucous-winged gull, Larus glaucescens
Western gull, Larus occidentalis
Yellow-footed gull, Larus livens
Glaucous gull, Larus hyperboreus
Iceland gull, Larus glaucoides
Kumlien's gull, Larus glaucoides kumlieni
Thayer's gull, Larus glaucoides thayeri
European herring gull, Larus argentatus
American herring gull, Larus smithsonianus
Caspian gull, Larus cachinnans
Yellow-legged gull, Larus michahellis
East Siberian herring gull, Larus vegae
Armenian gull, Larus armenicus
Slaty-backed gull, Larus schistisagus
Lesser black-backed gull, Larus fuscus
Heuglin's gull, Larus fuscus heuglini
Genus Ichthyaetus
White-eyed gull, Ichthyaetus leucophthalmus
Sooty gull, Ichthyaetus hemprichii
Great black-headed gull or Pallas's gull, Ichthyaetus ichthyaetus
Audouin's gull, Ichthyaetus audouinii
Mediterranean gull, Ichthyaetus melanocephalus
Relict gull, Ichthyaetus relictus
Genus Leucophaeus
Dolphin gull, Leucophaeus scoresbii
Laughing gull, Leucophaeus atricilla
Franklin's gull, Leucophaeus pipixcan
Lava gull, Leucophaeus fuliginosus
Gray gull, Leucophaeus modestus
Genus Chroicocephalus
Silver gull, Chroicocephalus novaehollandiae
Red-billed gull, Chroicocephalus novaehollandiae scopulinus
Hartlaub's gull, Chroicocephalus hartlaubii
Brown-hooded gull, Chroicocephalus maculipennis
Gray-headed gull, Chroicocephalus cirrocephalus
Andean gull, Chroicocephalus serranus
Black-billed gull, Chroicocephalus bulleri
Brown-headed gull, Chroicocephalus brunnicephalus
Black-headed gull, Chroicocephalus ridibundus
Slender-billed gull, Chroicocephalus genei
Bonaparte's gull, Chroicocephalus philadelphia
Saunders's gull, Chroicocephalus saundersi
Genus Hydrocoloeus (may include Rhodostethia)
Little gull, Hydrocoloeus minutus
Genus Rhodostethia
Ross's gull, Rhodostethia rosea
Genus Rissa
Black-legged kittiwake, Rissa tridactyla
Red-legged kittiwake, Rissa brevirostris
Genus Pagophila
Ivory gull, Pagophila eburnea
Genus Xema
Sabine's gull, Xema sabini
Genus Creagrus
Swallow-tailed gull, Creagrus furcatus | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/1926 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/5/54/Maunu_Kurkvaara.jpg | 1926 | July | 1926 / Births / July | Maunu Kurkvaara | English: Finnish film director and screenwriter Maunu Kurkvaara. Suomi: Suomalainen elokuvaohjaaja ja käsikirjoittaja Maunu Kurkvaara. | null | image/jpeg | 561 | 440 | true | true | true | 1926 was a common year starting on Friday of the Gregorian calendar, the 1926th year of the Common Era and Anno Domini designations, the 926th year of the 2nd millennium, the 26th year of the 20th century, and the 7th year of the 1920s decade. | July 1
Fernando J. Corbató, American computer scientist (d. 2019)
Robert Fogel, American economist, Nobel Prize laureate (d. 2013)
Carl Hahn, German automotive executive, chairman of Volkswagen
Hans Werner Henze, German composer (d. 2012)
July 2
Liu Dajun, Chinese agricultural scientist, educator and an academician (d. 2016)
Alfons Oehy, Swiss swimmer (d. 1977)
Carlo Rolandi, Italian sailor
July 3
Rae Allen, American actress, director, and singer
María Lorenza Barreneche, former First Lady of Argentina (d. 2016)
July 4
Alfredo Di Stéfano, Argentine-born footballer (d. 2014)
Amos Elon, Israeli writer (d. 2009)
Lopön Tenzin Namdak, Tibetan religious leader
Mary Stuart, American soap actress (d. 2002)
July 5
Roy Hawes, American first baseman in Major League Baseball (d. 2017)
Viola Harris, American actress (d. 2017)
Salvador Jorge Blanco, President of the Dominican Republic (d. 2010)
Diana Lynn, American actress (d. 1971)
Mario Picone. American pitcher (d. 2013)
Anthony Purssell, English brewing executive and rower
July 6 – Serge Roullet, French film director and screenwriter
July 7
Yvonne Ciannella, American coloratura soprano in opera and concert
Armand Lemieux, Canadian professional hockey player (d. 2015)
Thorkild Simonsen, Danish politician
Nuon Chea, Cambodian politician, 31st Prime Minister of Cambodia (d. 2019)
Mel Clark, American Major League Baseball outfielder (d. 2014)
July 8
David Malet Armstrong, Australian philosopher (d. 2014)
Elisabeth Kübler-Ross, Swiss-born psychiatrist (d. 2004)
July 9
Jens Juul Eriksen, Danish cyclist
Mathilde Krim, founding chairman of amfAR, the American Foundation for AIDS Research (d. 2018)
Ben Roy Mottelson, American-born physicist, Nobel Prize laureate
July 10
Carleton Carpenter, American actor and dancer
Donald Geary, American ice hockey player (d. 2015)
Fred Gwynne, American actor and author (d. 1993)
Harry MacPherson, American pitcher (d. 2017)
Tony Settember, American racing driver (d. 2014)
Aldo Tortorella, Italian journalist, former politician and partisan
July 11
Frederick Buechner, American author and theologian
Joe Houston, American saxophonist (d. 2015)
July 12
Abe Addams, American soccer player (d. 2017)
Siti Hasmah Mohamad Ali, spouse of Malaysian Prime Minister Tun Dr. Mahathir Mohamad
July 13
Cheng Chi-sen, Taiwanese sports shooter
T. Loren Christianson, American politician (d. 2019)
Thomas Clark, American politician (d. 2020)
July 14
Wallace Jones, American professional basketball player (d. 2014)
Harry Dean Stanton, American film and television actor (d. 2017)
July 15
Sir John Graham, 4th Baronet, English diplomat (d. 2019)
Leopoldo Galtieri, Argentine dictator (d. 2003)
Raymond Gosling, English physicist (d. 2015)
July 16
Emile Degelin, Belgian film director and novelist (d. 2017)
Paul M. Ellwood Jr., prominent figure in American health care
Michael Otedola, Nigerian politician (d. 2014)
Irwin Rose, American biologist, recipient of the Nobel Prize in Chemistry (d. 2015)
Stef Wertheimer, German-born Israeli industrialist, investor, philanthropist and former politician
July 17
Édouard Carpentier, Canadian professional wrestler (d. 2010)
William Pierson, American television, motion picture and stage actor (d. 2004)
Charles Zwick, American civil servant (d. 2018)
July 18
Maunu Kurkvaara, Finnish film director and screenwriter
Bernard Pons, French politician and medical doctor
Nita Bieber, American actress (d. 2019)
July 19
Terry Cavanagh, Canadian politician (d. 2017)
Helen Gallagher, American actress, dancer, and singer
Robert E. Lavender, American judge (d. 2020)
July 20
Charles David Ganao, Congolese politician (d. 2012)
Odd Kallerud, Norwegian politician
July 21
Otto Beyeler, Swiss cross country skier
Norman Jewison, Canadian film director
July 22 – Bryan Forbes, English film director (d. 2013)
July 24 – Hans Günter Winkler, German show jumping rider (d. 2018)
July 25
Whitey Lockman, American player, coach, manager (d. 2009)
Beatriz Segall, Brazilian actress (d. 2018)
Ray Solomonoff, American inventor (d. 2009)
July 26
James Best, American actor and acting coach ( |
qu | https://qu.wikipedia.org/wiki/Bartolom%C3%A9_Esteban_Murillo | Bartolomé Esteban Murillo | Llimphiqankuna | Bartolomé Esteban Murillo / Llimphiqankuna | null | Español: En la mayoría de las Inmaculadas de Bartolomé Esteban Murillo, de las que llegó a pintar unas veinticuatro, la Virgen María aparece vestida con una túnica blanca y un manto de color azul, con sus manos cruzadas sobre el pecho, y al mismo tiempo con una luna creciente a sus pies y con la vista puesta en el Cielo. Esta obra le fue encargada a Murillo por Justino de Neve (1625-1685), que era un canónigo de la catedral de Sevilla, con destino al Hospital de los Venerables de la ciudad de Sevilla, ya que en España se había extendido extraordinariamente desde el siglo XVI la devoción por la Inmaculada Concepción de María, siendo además dicho país el principal defensor del misterio y el que luchó con mayor insistencia hasta que se convirtió en uno de los dogmas de la Fe católica, aunque ello no ocurriría oficialmente hasta el año 1854. A lo largo de su vida, Murillo pintó unas dos docenas de Inmaculadas que en la actualidad se encuentran repartidas por todo el mundo, aunque cuatro de ellas se conservan en el Museo del Prado y otras tantas en el Museo de Bellas Artes de Sevilla, la ciudad natal del pintor. | null | image/jpeg | 2,952 | 2,012 | true | true | true | Bartolomé Esteban Pérez Murillo sutiyuq runaqa huk Ispaña mama llaqtayuq llimphiq runam karqan.
Tayta: Gaspar Esteban, Mama: María Pérez Murillo.
Warmi: Beatriz Cabrera.
Wawakuna: María | null | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Arlette_Cousture | Arlette Cousture | null | Arlette Cousture | Arlette Cousture | Français : Arlette Cousture, lors du Salon international du livre de Québec 2012 | Arlette Cousture | image/jpeg | 1,260 | 887 | true | true | true | Arlette Cousture, OC CQ is a Canadian writer. She writes historical fiction, often depicting the lives of women in Quebec. Many of her novels have become best-sellers in the French language. | Arlette Cousture, OC CQ (born April 3, 1948) is a Canadian writer. She writes historical fiction, often depicting the lives of women in Quebec. Many of her novels have become best-sellers in the French language. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Fergie | Fergie | Karriere | Fergie / Biografie / Karriere | Fergie mit will.i.am beim Walmart Shareholders' Meeting 2011 | English: Fergie and will.i.am during Walmart Shareholders' Meeting 2011 Português: Fergie e will.i.am durante o Walmart Shareholders' Meeting 2011 | null | image/jpeg | 3,264 | 4,896 | true | true | true | Fergie Duhamel, bekannt als Fergie, ist eine US-amerikanische Sängerin, Songwriterin, Rapperin und Schauspielerin. Von 2003 bis 2017 war sie Mitglied der Band The Black Eyed Peas, die mehrere Grammys gewinnen konnte. | Später wurde Ferguson Mitglied des Gesangstrios Wild Orchid. Die dreiköpfige Band veröffentlichte fünf Singles und zwei wenig erfolgreiche Alben. Nach Fertigstellung des dritten Albums verhinderten Label-interne Konflikte das Erscheinen der Platte. Ferguson verließ daraufhin Wild Orchid und war auf Grund psychischer Probleme (die unter anderem zur Sucht nach Ecstasy und Crystal führten) gezwungen, eine Therapie zu besuchen.
Im Sommer 2003 ersetzte Ferguson die einstige Backgroundsängerin der Black Eyed Peas, Kim Hill. Obwohl sie zunächst nur als Gastinterpretin eingeplant war, überredeten will.i.am, Apl.de.ap und Taboo Ferguson später, der Band als vollwertiges Mitglied beizutreten. Die Gruppe konnte seitdem mehr als 50 Millionen Tonträger verkaufen.
Im Juli 2006 veröffentlichte Ferguson schließlich ihre erste Solosingle London Bridge. Schon in der zweiten Woche sprang der Song von Platz 84 auf 5; danach erreichte London Bridge sowohl Platz 1 der US-Charts, als auch die Top 5 in den deutschen und österreichischen Single-Charts. Ihr Solodebüt, The Dutchess, wurde am 19. September 2006 in den Vereinigten Staaten veröffentlicht und erreichte dort Platz 2. Auch in anderen Ländern erreichte das Album hohe Chartpositionen und verkaufte sich weltweit bisher über fünf Millionen Mal. Mit der dritten Singleauskopplung, Glamorous, konnte Ferguson indes in den USA einen weiteren Nummer-eins-Hit verbuchen und auch die vierte Single, Big Girls Don’t Cry, stieg auf die Spitze der amerikanischen Charts, womit Ferguson seit Christina Aguilera die erste weibliche Solokünstlerin ist, der es gelungen war, drei Nummer-1-Hits vom selben Album in den U.S. Hot 100 zu platzieren. 2008 brachte Big Girls Don’t Cry Ferguson auch eine Grammy-Nominierung ein. Am 14. Mai 2007 startete sie in Seattle ihre Solotour durch die Vereinigten Staaten.
Im Juli 2006 war Ferguson außerdem in ihrer ersten größeren Nebenrolle auf der Kinoleinwand zu sehen. In Wolfgang Petersens Filmremake Poseidon, für dessen Soundtrack sie zwei Titel beisteuerte, verkörperte Ferguson die Sängerin Gloria. 2007 hatte sie eine Nebenrolle in dem Horrorfilm Grindhouse inne. Außerdem sang sie den Titelsong zu Shrek der Dritte.
2006 wurde sie ausgezeichnet als die Frau mit den schönsten Beinen im Showgeschäft. Ein Jahr zuvor hatte noch Jennifer Aniston diesen Titel erhalten.
Im September 2007 brachte Ferguson außerdem ihre erste eigene Handtaschenkollektion auf den Markt.
Ferguson wurde 2006 von den Lesern des Männermagazins Maxim auf Platz 36 der 100 attraktivsten Frauen der Welt gewählt; im nächsten Jahr erreichte sie in der gleichen Liste Position 10.
Bei den MTV Video Music Awards 2007 gewann Ferguson in der Kategorie Best Female Artist Of The Year, bei den Teen Choice Awards war sie zweimal nominiert und gewann den Award für Choice Female Artist. Bei den Latin Grammy Awards 2007 war sie mit Daddy Yankee für Impacto nominiert. Auch gewann sie bei den American Music Awards 2007 in der Kategorie Pop/Rock den Preis als beste Künstlerin.
Anfang 2008 nahm Ferguson für die Jubiläumsedition des Albums Thriller von Michael Jackson das Lied Beat It neu auf.
In ihrem Lied Clumsy aus dem Jahr 2008 benutzte Ferguson im Refrain ein Sample des berühmten amerikanischen Rappers Jay-Z.
Im Jahr 2008 nahm sie ein Featuring mit der japanischen Sängerin Kumi Kōda auf. Der Song heißt That Ain't Cool, dazu gibt es ein Musikvideo und die Single worauf sich das Lied befindet heißt Moon. Die Single verkaufte sich laut den Oricon-Charts 138.000-mal in Japan und erreichte Platz 2 der Oricon Weekly Charts.
2009 bis 2010 arbeitete sie viel mit dem Ex-Guns-N’-Roses-Gitarrist Slash zusammen. Neben zahlreichen Gastauftritten bei seinen Konzerten ging sie auch mit ihm ins Studio. Auf der B-Seite der Single Sahara (mit Kōshi Inaba) war eine neue Version des Songs Paradise City, bei dem auch Cypress Hill mitwirkte. Auf dem 2010 erschienenen Soloalbum Slash sang sie den Song Beautiful Dangerous.
Im Mai 2010 kam ihr erstes Parfüm Outspoken auf den Markt.
2016 veröffentlichte sie die Single M.I.L.F. $. Das Album Double D | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Liste_der_Baudenkm%C3%A4ler_in_Br%C3%BChl_(Rheinland) | Liste der Baudenkmäler in Brühl (Rheinland) | null | Liste der Baudenkmäler in Brühl (Rheinland) | null | Deutsch: Brühl-Schwadorf, Oberstr./Am Falter, Wegekreuz von 1863 | Wegekreuz von 1863 | image/jpeg | 5,184 | 3,456 | true | true | true | Die Liste der Baudenkmäler in Brühl (Rheinland) enthält die denkmalgeschützten Bauwerke auf dem Gebiet der Stadt Brühl im Rhein-Erft-Kreis in Nordrhein-Westfalen. Diese Baudenkmäler sind in der Denkmalliste der Stadt Brühl eingetragen; Grundlage für die Aufnahme ist das Denkmalschutzgesetz Nordrhein-Westfalen. | Die Liste der Baudenkmäler in Brühl (Rheinland) enthält die denkmalgeschützten Bauwerke auf dem Gebiet der Stadt Brühl im Rhein-Erft-Kreis in Nordrhein-Westfalen (Stand: August 2009). Diese Baudenkmäler sind in der Denkmalliste der Stadt Brühl eingetragen; Grundlage für die Aufnahme ist das Denkmalschutzgesetz Nordrhein-Westfalen (DSchG NRW). | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Jacob_Erlandsen | Jacob Erlandsen | null | Jacob Erlandsen | null | Svenska: Archbishop Jacob Erlandsens seal 1200s | Image illustrative de l’article Jacob Erlandsen | image/jpeg | 1,890 | 1,162 | true | true | true | Jacob Erlandsen est un archevêque danois de Lund de 1254 à 1274 et le principal protagoniste du premier conflit entre l'église et le pouvoir royal au Danemark. | Jacob Erlandsen (mort le 18 février 1274) est un archevêque danois de Lund de 1254 à 1274 et le principal protagoniste du premier conflit entre l'église et le pouvoir royal au Danemark. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Emil_Orl%C3%ADk | Emil Orlík | null | Emil Orlík | Zelfportret | null | null | image/jpeg | 650 | 486 | true | true | true | Emil Orlík was een Tsjechisch schilder, etser, lithograaf en houtsnijder.
Orlík werkte in Praag, maar ook in Oostenrijk en Duitsland. Hij was lid van de Wiener Secession, en was in eerste instantie vooral als portretschilder actief. Hij schilderde onder anderen Henrik Ibsen, Bernhard Pankok, Gustav Mahler, Hermann Bahr en Max Klinger.
In 1905 begon hij aan een opleiding aan de Meisterschule für Graphik und Buchgewerbe in Berlijn. In die tijd schilderde hij onder anderen Ernst Barlach, Lovis Corinth, Max Slevogt, Otto Dix, Käthe Kollwitz, Franz Werfel, Thomas Mann, Albert Einstein, Wanda Landowska, Wilhelm Furtwängler en Alfred Döblin. Orlík werkte samen met Max Reinhardt, en maakte voor hem decors en kostuumontwerpen. | Emil Orlík (Praag, 21 juli 1870 - Berlijn, 28 september 1932) was een Tsjechisch schilder, etser, lithograaf en houtsnijder.
Orlík werkte in Praag, maar ook in Oostenrijk en Duitsland. Hij was lid van de Wiener Secession, en was in eerste instantie vooral als portretschilder actief. Hij schilderde onder anderen Henrik Ibsen, Bernhard Pankok, Gustav Mahler, Hermann Bahr en Max Klinger.
In 1905 begon hij aan een opleiding aan de Meisterschule für Graphik und Buchgewerbe in Berlijn. In die tijd schilderde hij onder anderen Ernst Barlach, Lovis Corinth, Max Slevogt, Otto Dix, Käthe Kollwitz, Franz Werfel, Thomas Mann, Albert Einstein, Wanda Landowska, Wilhelm Furtwängler en Alfred Döblin. Orlík werkte samen met Max Reinhardt, en maakte voor hem decors en kostuumontwerpen. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Novalis | Novalis | Herkunft | Novalis / Leben / Herkunft | Schloss Oberwiederstedt | Deutsch: Schloss Oberwiederstedt | null | image/jpeg | 2,304 | 3,072 | true | true | true | Novalis, eigentlich Georg Philipp Friedrich von Hardenberg, war ein deutscher Schriftsteller der Frühromantik und Philosoph. | Friedrich von Hardenberg entstammte altem norddeutschem Adel. Er wurde auf dem Rittergut Oberwiederstedt in dem unter kursächsischer Sequesterverwaltung stehenden Teil der Grafschaft Mansfeld geboren. Dort war sein Vater einer von drei Mitbesitzern eines kleinen Renaissanceschlosses mit Gutshof. In Oberwiederstedt und auf dem Gut Schlöben verbrachte Novalis einen Teil seiner Kindheit und Jugend.
Sein Vater, der seit 1784 als kursächsischer Salinendirektor in Dürrenberg, Artern und Kösen tätige Heinrich Ulrich Erasmus von Hardenberg (1738–1814), war ein streng pietistischer Mensch, der wegen des frühen Todes seiner ersten Frau, den er als Strafe für sein bisheriges außerordentlich weltliches Leben sah, ein enger Freund der Herrnhuter Brüdergemeine wurde. In zweiter Ehe war er verheiratet mit Auguste Bernhardine von Hardenberg, geborene von Bölzig (1749–1818), die elf Kindern das Leben schenkte, so auch – als zweitem Kind – Friedrich.
In der Kirche in Oberwiederstedt wurde er auf den Namen Georg Philipp Friedrich getauft. Andere Namen, vor allem Leopold, dürfen als bloße Zueignungen oder Widmungen an Bekannte und Verehrte durch den Vater und Friedrich von Hardenberg selbst gelten. Sein Rufname war – wie zu dieser Zeit allgemein üblich – der letzte Vorname vor dem Familiennamen, also „Friedrich“ oder kurz „Fritz(e)“. Das mutmaßliche Taufhäubchen von 1772, das Sophie von Hardenberg aufbewahrte, wird heute neben dem einzigen Ölgemälde in der Dauerausstellung im Schloss Oberwiederstedt gezeigt. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Austin_Cambridge | Austin Cambridge | A40 Cambridge | Austin Cambridge / A40 Cambridge | Austin A40 Cambridge | English: Austin A40 Cambridge. Same body as the A5o Cambridge, just a smaller engine and simpler trim to make a cheaper car.Redsimon 21:00, 3 July 2007 (UTC) | null | image/jpeg | 1,360 | 2,048 | true | true | true | The Austin Cambridge is a motor car range produced by the Austin Motor Company, in several generations, from September 1954 through to 1971 as cars and to 1973 as light commercials. It replaced the A40 Somerset and was entirely new, with modern unibody construction. The range had two basic body styles with the A40, A50, and early A55 using a traditional rounded shape and later A55 Mark IIs and A60s using Pininfarina styling.
The A40 number was re-used on a smaller car from 1958 to 1968, and the Cambridge name had previously been used to designate one of the available body styles on the pre-war 10 hp range.
The Austin Cambridge was initially offered only with a four-passenger, four-door saloon body, although a few pre-production two-door models were also made. It had a modern body design with integrated wings and a full-width grille. Independent suspension was provided at the front by coil springs and wishbones while a live axle with anti-roll bar was retained at the rear.
A van derivative introduced in November 1956 and a coupé utility introduced in May 1957 and remained available until 1974, some three years after the demise of the cars on which they had been based. | A 1.2-litre straight-four pushrod engine B-Series engine based on the one used in the previous Austin Somerset (although sharing no parts) powered the new Austin Cambridge. A maximum power output of 42 bhp (31 kW) was claimed: power was transmitted to the wheels by means of a four-speed gear box controlled with a column-mounted lever.
The A40 Cambridge was intended to be available in both two-door saloon and four-door saloon variants; however, the two-door body style did not reach production.
Only 30,666 A40 Cambridge models were produced. After the A40 Cambridge was dropped early in 1957, the A40 name was re-used on the smaller A40 Farina, though that car, the 'Countryman' version of which was an early example of a hatchback, was neither a replacement nor much related to the A40 Cambridge. | |
iw | https://he.wikipedia.org/wiki/%D7%9E%D7%A9%D7%91%D7%A8_%D7%99%D7%95%D7%9C%D7%99 | משבר יולי | null | משבר יולי | גברילו פרינציפ (שני מימין) נעצר על ידי המשטרה האוסטרו-הונגרית | English: This picture is often said to depict the arrest of en:Gavrilo Princip, although several scholars say that it depicts the arrest of Ferdinand Behr, a bystander who was initially suspected of involvement in the assassination.[1][2] ↑ (1981) The last courts of Europe, Dent, p. 247 ↑ (2010) One Morning In Sarajevo, Hachette UK “He was photographed on the way to the station and the photograph has been reproduced many times in books and articles, claiming to depict the arrest of Gavrilo Princip. But there is no photograph of Gavro's arrest - this photograph shows the arrest of Behr.” | null | image/jpeg | 1,028 | 1,602 | true | true | true | משבר יולי היה משבר דיפלומטי בין המעצמות המרכזיות של אירופה בקיץ 1914 שהוביל למלחמת העולם הראשונה.
מיד לאחר שהלאומן הסרבי-בוסני גברילו פרינציפ, התנקש ביורש העצר האוסטרו-הונגרי הדוכס פרנץ פרדיננד בסרייבו, סדרת מהלכים פוליטיים הובילו לאולטימטום של אוסטרו-הונגריה על סרביה ובסופו של דבר למלחמת העולם הראשונה.
האולטימטום היה חלק מסדרת מהלכים שנקטה אוסטרו-הונגריה כדי להחליש את ממלכת סרביה, כדי להביא לכיבוש חבל הבלקן הצפוני, שבדרומו שכן מיעוט סלאבי, כולל רוב הקהילה הסלאבית בבוסניה. חבל זה היווה איום על ממלכת אוסטרו-הונגריה, ועל כן רצתה היא להשיג בו שליטה, או באמצעים דיפלומטיים או באמצעות מלחמה. לאחר שנכשלו המאמצים הדיפלומטיים ואירע רצח הדוכס פרדיננד, הציבו האוסטרו-הונגרים שורת תנאים שהגבילו קשות את עצמאות סרביה, מתוך מטרה שלא תקבל אותם, ותהיה עילה לפתוח במלחמה.
חודש לאחר ההתנקשות בחייו של פרנץ פרדיננד, הכריזה האימפריה האוסטרו הונגרית מלחמה על סרביה, וכך נפתחה בפועל מלחמת העולם הראשונה. | משבר יולי היה משבר דיפלומטי בין המעצמות המרכזיות של אירופה בקיץ 1914 שהוביל למלחמת העולם הראשונה.
מיד לאחר שהלאומן הסרבי-בוסני גברילו פרינציפ, התנקש ביורש העצר האוסטרו-הונגרי הדוכס פרנץ פרדיננד בסרייבו, סדרת מהלכים פוליטיים הובילו לאולטימטום של אוסטרו-הונגריה על סרביה ובסופו של דבר למלחמת העולם הראשונה.
האולטימטום היה חלק מסדרת מהלכים שנקטה אוסטרו-הונגריה כדי להחליש את ממלכת סרביה, כדי להביא לכיבוש חבל הבלקן הצפוני, שבדרומו שכן מיעוט סלאבי, כולל רוב הקהילה הסלאבית בבוסניה. חבל זה היווה איום על ממלכת אוסטרו-הונגריה, ועל כן רצתה היא להשיג בו שליטה, או באמצעים דיפלומטיים או באמצעות מלחמה. לאחר שנכשלו המאמצים הדיפלומטיים ואירע רצח הדוכס פרדיננד, הציבו האוסטרו-הונגרים שורת תנאים שהגבילו קשות את עצמאות סרביה, מתוך מטרה שלא תקבל אותם, ותהיה עילה לפתוח במלחמה.
חודש לאחר ההתנקשות בחייו של פרנץ פרדיננד, הכריזה האימפריה האוסטרו הונגרית מלחמה על סרביה, וכך נפתחה בפועל מלחמת העולם הראשונה. | |
gl | https://gl.wikipedia.org/wiki/RMS_Queen_Mary_2 | RMS Queen Mary 2 | null | RMS Queen Mary 2 | null | Español: El RMS Queen Mary 2 amarrado en el puerto de Vigo English: The RMS Queen Mary 2 in the port of Vigo ,Spain Galego: O RMS Queen Mary 2 amarrado no porto de Vigo | null | image/jpeg | 1,952 | 3,264 | true | true | true | O Royal Mail Ship Queen Mary 2 é un transatlántico pertencente á compañía Cunard Line. Foi construído no estaleiro galo "Chantiers de l'Atlantique" en Saint-Nazaire en 2003, daquela propiedade de Alstom, cun custo superior a 800 millóns de dólares estadounidenses. É tamén o transatlántico máis grande, máis luxoso e caro construído na historia marítima.
O Queen Mary 2 está destinado para a ruta do Atlántico Norte, mais tamén é parcialmente utilizado para cruceiros. Botouse ao mar o 12 de xaneiro de 2004. Daquela era o barco de pasaxeiros maior do mundo, até o ano 2006, cando a empresa naval Royal Caribbean International lanzou ao mar o Freedom of the Seas, que malia ser 6 metros máis curto ca o Queen Mary 2, ten 15 metros máis de manga. Dende setembro de 2009, cando o Oasis of the Seas terminou de ser construído, o Queen Mary 2 pasou a ser o terceiro barco de pasaxeiros máis grande do mundo, aínda que segue a ser o transatlántico máis grande do mundo xa que os dous anteriores non son transatlánticos. | O Royal Mail Ship Queen Mary 2 é un transatlántico pertencente á compañía Cunard Line. Foi construído no estaleiro galo "Chantiers de l'Atlantique" en Saint-Nazaire en 2003, daquela propiedade de Alstom, cun custo superior a 800 millóns de dólares estadounidenses (550 millóns de libras esterlinas). É tamén o transatlántico máis grande, máis luxoso e caro construído na historia marítima.
O Queen Mary 2 está destinado para a ruta do Atlántico Norte, mais tamén é parcialmente utilizado para cruceiros. Botouse ao mar o 12 de xaneiro de 2004. Daquela era o barco de pasaxeiros maior do mundo, até o ano 2006, cando a empresa naval Royal Caribbean International lanzou ao mar o Freedom of the Seas, que malia ser 6 metros máis curto ca o Queen Mary 2, ten 15 metros máis de manga. Dende setembro de 2009, cando o Oasis of the Seas (tamén da empresa Royal Caribbean International) terminou de ser construído, o Queen Mary 2 pasou a ser o terceiro barco de pasaxeiros máis grande do mundo, aínda que segue a ser o transatlántico máis grande do mundo xa que os dous anteriores non son transatlánticos.
Hoxe en día, a rivalidade entre as empresas navais de pasaxeiros non é contar co buque máis rápido, xa que estes non son usados máis coma un medio de transporte, senón contar co máis grande e luxoso. O Queen Mary 2 deu este título á Cunard en 2004, e foi o primeiro transatlántico que se construíu dende o Queen Elizabeth 2 de 1969.
Digno sucesor de grandes mitos da historia marítima, coma os primeiros transatlánticos de luxo alemáns de antes da I Guerra Mundial, que introduciron o concepto de hotel de luxo na navegación marítima, e transatlánticos famosos como o Titanic, o Mauretania, o Queen Mary, o Queen Elizabeth e mailo Queen Elizabeth 2; o Queen Mary 2 é 44,8 metros máis longo ca a Torre Eiffel e tres veces e medio máis ca a torre de Westminster (Big Ben). Ademais, é só 35,7 metros máis curto ca o edificio Empire State de Nova York.
En decembro de 2011 cambiou o se porto de rexistro a Hamilton, nas Bermudas.
Dende os seus comezos o Queen Mary 2 abarloou en numerosas ocasión no Porto de Vigo. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Andr%C3%A9_Beauneveu | André Beauneveu | null | André Beauneveu | Alabasterstatue der hl. Katharina in der Grafenkapelle in Kortrijk | Nederlands: Hl. Catharina, André Beauneveu 1380 This is a photo of onroerend erfgoed number 59447 | null | image/jpeg | 1,274 | 850 | true | true | true | André Beauneveu war ein Bildhauer, Buchmaler und Baumeister im Frankreich des späten 14. Jahrhunderts. | André Beauneveu (geboren: 1335/1340 in Valenciennes; gestorben: 1401/1403 in ?) war ein Bildhauer, Buchmaler und Baumeister im Frankreich des späten 14. Jahrhunderts. | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Rover_400er-Serie | Rover 400er-Serie | Rover 400 (HH-R, 1995–1999) | Rover 400er-Serie / Rover 400 (HH-R, 1995–1999) | null | created by Mazurka | null | image/jpeg | 808 | 1,336 | true | true | true | Rover 400, später als Rover 45 bezeichnet, ist eine Pkw-Modellreihe der unteren Mittelklasse des britischen Fahrzeugherstellers Rover, die von Frühjahr 1990 bis Mitte 2005 produziert wurde. Die Fahrzeuge wurden gemeinsam mit Honda entwickelt und basieren technisch auf dem Honda Concerto und dem Honda Civic bzw. dem Honda Domani. | Die zweite Generation des Rover 400 wurde im Mai 1995 als Schräghecklimousine und kurz darauf als Stufenhecklimousine auf dem Markt gebracht. Das Modell basierte technisch auf dem fünftürigen Honda Civic, der auch im Frühjahr 1995 erschien. Den ebenfalls 1995 vorgestellten Rover 200 der 3. Generation hatte Rover in eigener Regie überarbeitet, diese Modellreihe wurde fortan unabhängig weiter entwickelt.
Als Antrieb dienten 1,4-Liter- und 1,6-Liter-Motoren der Rover K-Serie, ein 1,6-Liter-SOHC-Motor der Honda D-Serie (nur mit Automatikgetriebe) und der 2,0-Liter-Benzinmotor der Rover T-Serie sowie wie der 2,0-Liter-Turbodiesel der größeren Rover 600er-Serie. Die Rover 400er-Serie entsprach in der Größe dem Ford Escort, aber Rover versah unter anderem das Armaturenbrett mit Holzapplikationen (die Leiste im Armaturenbrett war dabei aus echtem Furnier, die Leisten in den Türen und Mittelkonsole waren Imitat) und platzierte das Modell preislich auf dem Niveau des Ford Mondeo. Dies führte dazu, dass die Wagen trotz Anfangserfolgen die Verkaufszahlen der ersten 200er-/400er-Generation nicht mehr erreichen konnten.
Diese Rover-Baureihe wurde schon in der Grundversion gut ausgestattet und konnte durch Extras wie Alarmanlage mit Ultraschall-Innenraumüberwachung, Lederausstattung, Klimaanlage, elektrischen Glasschiebe-Hubdach und vierfachen elektrischen Fensterhebern etc. weiter aufgewertet werden, womit die 400er-Baureihe gehobenen Ansprüchen genügte. Die Ersatzteilversorgung ist bedingt durch die seinerzeitige Kooperation mit Honda bis heute (Stand 2016) gesichert. Als Gebrauchtwagen wird insbesondere die Version mit dem 1.6l Honda-SOHC-Motor bevorzugt, da die Motoren der Rover K-Serie unter Problemen mit schwachen Zylinderkopfdichtungen litten, die nicht selten durchbrannten und teure Reparaturen nach sich zogen.
Bei einem Radstand von 2620 mm waren die Limousinen 4315 mm lang, 1695 mm breit und 1395 mm hoch. Die Maße des Kombis betrugen 4370 mm Länge, 1680 mm Breite und 1400 mm Höhe. Das Leergewicht war mit 1120 bis 1210 kg angegeben. | |
no | https://no.wikipedia.org/wiki/Sven-G%C3%B6sta_Jonsson | Sven-Gösta Jonsson | null | Sven-Gösta Jonsson | null | Sven-Gösta Jonsson | null | image/jpeg | 748 | 400 | true | true | true | Sven-Gösta Jonsson var en svensksamisk sanger fra Ammarnäs som fikk en stor hit med låten Vid foten av fjället i 1959, og som siden opptrådte under navnet Den rockande samen.
Etter år med turnéer, alltid ikledd samedrakt, trakk han seg tilbake fra rampelyset i 1967. Han har likevel hatt noen opptredener også senere, 8. mai 2009 hadde han en bejublet konsert i Norrköping med 1 300 personer som publikum | Sven-Gösta Jonsson (eg. Sven Gösta Jonsson, født 30. juli 1939, død 14. desember 2013) var en svensksamisk sanger fra Ammarnäs som fikk en stor hit med låten Vid foten av fjället ("Jag är lapp och jag har mina renar ...") i 1959, og som siden opptrådte under navnet Den rockande samen.
Etter år med turnéer, alltid ikledd samedrakt, trakk han seg tilbake fra rampelyset i 1967. Han har likevel hatt noen opptredener også senere, 8. mai 2009 hadde han en bejublet konsert i Norrköping med 1 300 personer som publikum | |
eu | https://eu.wikipedia.org/wiki/Sega_Dreamcast | Sega Dreamcast | null | Sega Dreamcast | null | Español: Logo DreamCast | null | image/png | 162 | 220 | true | true | true | Sega Dreamcast, 1998an Sega japoniar enpresaren 32 biteko bideokontsola bat da. Sega Saturn kontsola ordezkatzeko diseinatua izan zen. Sega etxeak merkaturatutako seigarren eta azken kontsola izan zen, 2001ean enpresaren finantza arazoen ondorioz, barne berregituraketa bat egin eta kontsolak ekoitzitzeari laga eta soilik bideo-jokoak programatzeari ekin baitzion.
Sonyren PlayStation eta Nintendoren Nintendo 64 kontsolekin lehiatu zen. | Sega Dreamcast, 1998an Sega japoniar enpresaren 32 biteko bideokontsola bat da. Sega Saturn kontsola ordezkatzeko diseinatua izan zen. Sega etxeak merkaturatutako seigarren eta azken kontsola izan zen, 2001ean enpresaren finantza arazoen ondorioz, barne berregituraketa bat egin eta kontsolak ekoitzitzeari laga eta soilik bideo-jokoak programatzeari ekin baitzion.
Sonyren PlayStation eta Nintendoren Nintendo 64 kontsolekin lehiatu zen. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Polish_National_Government_(November_Uprising) | Polish National Government (November Uprising) | null | Polish National Government (November Uprising) | Coat-of-arms of the November Uprising, 1831 | null | null | image/svg+xml | 578 | 363 | true | true | true | Polish National Government of 1831 was a Polish supreme authority during the November Uprising against the Russian occupation of the Polish–Lithuanian Commonwealth. It was formed by the decree of the Sejm of the Congress Poland on 29 January 1831 to assume the competences of the Polish head of state in the follow-up of an earlier decree of 25 January: deposing the usurping Tsar Nicholas I of Russia from the throne of Poland.
The government concentrated on issues related to the fight with the Russian Empire. In August the government of Prince Adam Jerzy Czartoryski resigned, facing loss of support and radicalization among the Varsovians. Czartoryski was replaced by Jan Krukowiecki. After the capitulation of Warsaw the government was taken over by lawyer Bonawentura Niemojowski. After the government went into exile, it passed its powers to General Maciej Rybiński.
Presidents
Prince Adam Czartoryski 30 January-17 August 1831, head of Department of Foreign Affairs
Jan Krukowiecki 17 August-7 September 1831
Bonawentura Niemojowski 7 September-25 September 1831
General Maciej Rybiński 25 September-9 October 1831
Others | Polish National Government of 1831 was a Polish supreme authority during the November Uprising against the Russian occupation of the Polish–Lithuanian Commonwealth. It was formed by the decree of the Sejm (parliament) of the Congress Poland on 29 January 1831 to assume the competences of the Polish head of state in the follow-up of an earlier decree of 25 January: deposing the usurping Tsar Nicholas I of Russia from the throne of Poland.
The government concentrated on issues related to the fight with the Russian Empire. In August the government of Prince Adam Jerzy Czartoryski resigned, facing loss of support and radicalization among the Varsovians. Czartoryski was replaced by Jan Krukowiecki. After the capitulation of Warsaw the government was taken over by lawyer Bonawentura Niemojowski. After the government went into exile, it passed its powers to General Maciej Rybiński.
Presidents
Prince Adam Czartoryski 30 January-17 August 1831, head of Department of Foreign Affairs
Jan Krukowiecki 17 August-7 September 1831
Bonawentura Niemojowski 7 September-25 September 1831 (left the country with archives, refusing to capitulate)
General Maciej Rybiński 25 September-9 October 1831 (not a president per se, but a legal successor)
Others
Stanisław Barzykowski, head of Department of War, Drafts and Armaments
Alojzy Biernacki
Aleksander Bniński
Leon Dembowski
Kajetan Garbiński
Antoni Gliszczyński
Andrzej Horodyski
Joachim Lelewel, head of Department of Religion, Education and Justice
Franciszek Lewiński
Gustaw Małachowski
Teodor Morawski
Izydor Krasiński
Teofil Morawski, head of Department of Finance
Franciszek Morawski
Wincenty Niemojowski, head of Department of Administration and Police
Andrzej Plichta
Wiktor Rembieliński
Jan Olrych Szaniecki | |
zh-TW | https://zh.wikipedia.org/wiki/%E7%BE%8E%E5%9C%8B%E5%9C%8B%E6%9C%83%E9%81%B8%E5%8D%80%E5%88%97%E8%A1%A8 | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/6e/WYAtlarge.png | 美國國會選區列表 | 懷俄明州 | 美國國會選區列表 / 懷俄明州 | 懷俄明州單一選區1869年起的區劃 | null | null | image/png | 344 | 552 | true | true | true | 美國國會選區為選舉美國眾議院議員而設。眾議院目前有435個席位，每個席位代表約711,000人。此數字自1913年訂下，於阿拉斯加與夏威夷兩州加入合眾國後，總議席曾有一段時間暫時增至437席。眾議院議席總數於1929年選區重劃案封頂，除此之外，美國五個島嶼地區與華盛頓特區俱各有一名無投票權的眾議院代表。
美國普查局依美國憲法每十年進行一次人口普查，其數據將用以決定每州所得選區數量。2012年選舉是首次以2010年人口普查所得數據為準分配選區的選舉。
每一州負責劃分自身的選區，亦有數州僅有一個「單一」選區。若在重劃案後有議席數量改變、或選區人口有顯著改變，則須重劃選區。在選區數量改變時，有時會有選區邊界維持不變的情形。
以下是眾議院當前的435個國會區，超過200個裁撤選區以及六個現任和一個裁撤的無表決權代表團的完整列表。 | 領地: 1869–1890（立州起裁撤）
單一選區: 1890至今 |
ca | https://ca.wikipedia.org/wiki/Arquebisbat_de_Cebu | Arquebisbat de Cebu | Episcopologi | Arquebisbat de Cebu / Episcopologi | Escut de l'arxidiòcesi | English: Representation of the Coat of Arms of the Archdiocese of Cebu. | null | image/jpeg | 858 | 570 | true | true | true | L'arquebisbat de Cebu és una seu metropolitana de l'Església Catòlica a Filipines. Al 2013 tenia 4.079.738 batejats sobre una població de 4.609.590 habitants.; sent actualment la major arxidiòcesi a les Filipines i al sud-est asiàtic, tenint la major quantitat de fidels catòlics, preveres i seminaristes. Actualment està regida per l'arquebisbe Jose Serofia Palma.
La patrona de la diòcesi és la Mare de Déu de Guadalupe de Cebu, i el segon patró és el sant filipí Pedro Calungsod.
Des de l'inici de la Conferència episcopal filipina la major part dels seus presidents són prelats de l'arxidiòcesi, també l'arquebisbe Gabriel Reyes serví com a primer president de l'Organització Catòlica pel Benestar. | Pedro de Agurto, O.S.A. † (30 d'agost de 1595 - 14 d'octubre de 1608 mort)
Sede vacante (1608-1612)
Pedro Arce, O.S.A. † (17 de setembre de 1612 - 16 d'octubre de 1645 mort)
Sede vacante (1645-1660)
Juan Vélez † (26 de gener de 1660 - 1662 mort)
Juan López † (23 d'abril de 1663 - 14 de novembre de 1672 nomenar arquebisbe de Manila)
Sede vacante (1672-1676)
Diego de Aguilar, O.P. † (16 de novembre de 1676 - 1 d'octubre de 1692 mort)
Sede vacante (1692-1697)
Miguel Bayot, O.F.M.Disc. † (13 de maig de 1697 - 28 d'agost de 1700 mort)
Sede vacante (1700-1705)
Pedro Sanz de la Vega y Landaverde, O. de M. † (26 de gener de 1705 - 17 de desembre de 1717 mort)
Sede vacante (1717-1722)
Sebastián Foronda † (2 de març de 1722 - 20 de maig de 1728 mort)
Sede vacante (1728-1734)
Manuel de Ocio y Campo † (20 de gener de 1734 - 21 de juliol de 1737 mort)
Sede vacante (1737-1740)
Protacio Cabezas † (29 d'agost de 1740 - 3 de febrer de 1753 mort)
Sede vacante (1753-1757)
Miguel Lino de Ezpeleta † (18 de juliol de 1757 - 1771 mort)
Sede vacante (1771-1775)
Mateo Joaquín Rubio de Arevalo † (13 de novembre de 1775 - 1788 mort)
Sede vacante (1788-1792)
Ignacio de Salamanca † (24 de setembre de 1792 - de febrer de 1802 mort)
Joaquín Encabo de la Virgen de Sopetrán, O.A.R. † (20 d'agost de 1804 - 8 de novembre de 1818 mort)
Sede vacante (1818-1825)
Francisco Genovés, O.P. † (21 de març de 1825 - 1 d'agost de 1827 mort)
Santos Gómez Marañón, O.S.A. † (28 de setembre de 1829 - 23 d'octubre de 1840 mort)
Sede vacante (1840-1846)
Romualdo Jimeno Ballesteros, O.P. † (19 de gener de 1846 - 17 de març de 1872 mort)
Sede vacante (1872-1876)
Benito Romero, O.F.M. † (28 de gener de 1876 - de novembre de 1885 mort)
Martín García y Alcocer, O.F.M. † (7 de juny de 1886 - 30 de juliol de 1904 renuncià)
Thomas A. Hendrick † (17 de juliol de 1903 - 29 de novembre de 1909 mort)
Juan Bautista Gorordo † (2 d'abril de 1910 - 19 de juny de 1931 renuncià)
Gabriel Martelino Reyes † (29 de juliol de 1932 - 25 d'agost de 1949 nomenar arquebisbe de Manila)
Julio Rosales y Ras † (17 de desembre de 1949 - 24 d'agost de 1982 jubilat)
Ricardo Jamin Vidal (24 d'agost de 1982 succeduto - 15 d'octubre de 2010 jubilat)
Jose Serofia Palma, des del 15 d'octubre de 2010 | |
sk | https://sk.wikipedia.org/wiki/M%C3%A9dillac | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/a/aa/Map_commune_FR_insee_code_16215.png | Médillac | null | Médillac | null | Map commune FR insee code 16215.png | Mapa obce Médillac | image/png | 605 | 756 | true | true | true | Médillac je francúzska obec, ktorá sa nachádza v departemente Charente, v regióne Poitou-Charentes. | Médillac je francúzska obec, ktorá sa nachádza v departemente Charente, v regióne Poitou-Charentes. |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Flag_of_Maryland | Flag of Maryland | History | Flag of Maryland / History | Coat of arms of Cecil Calvert, 2nd Baron Baltimore | null | null | image/svg+xml | 519 | 676 | true | true | true | The flag of the State of Maryland is the 17th-century heraldic banner of arms of Cecil Calvert, 2nd Baron Baltimore. It consists of the escutcheon of his father George Calvert, 1st Baron Baltimore, with the charges and fields from his coat of arms quartered with those of his grandmother, heiress of the Crossland family in the Kingdom of England. The flag was officially adopted by the General Assembly of Maryland in 1904. | The Maryland colony was founded by Cecil Calvert, 2nd Baron Baltimore (1605–1675), which was granted to him as George Calvert's son and heir by King Charles I, hence the use of his banner of arms as the flag. During the colonial period, only the gold (yellow) and black Calvert arms were associated with Maryland. The state stopped using the colors following American independence, but they were reintroduced in 1854.
The red and white cross bottony counterchanged had gained popularity during the American Civil War. Maryland had remained loyal to the U.S. despite a large proportion of the citizenry's support for the Confederacy, especially in the central city of Baltimore, the counties of the southern part of the state, and the Eastern Shore of the Chesapeake Bay. Those Marylanders who supported the Confederacy, many of whom fought in the Army of Northern Virginia of Robert E. Lee, adopted the Crossland banner (seen as "secession colors") and often used a metal bottony cross pinned to their gray uniforms or caps (kepis). The black and gold bend dexter counterchanged of the Barons Baltimore was used in the flags and devices and pinned on the uniforms of Union Army regiments in the Army of the Potomac. After the war, Marylanders who had fought on either side of the conflict returned to their state in need of reconciliation.
The present design, which incorporates both of the coats of arms used by George Calvert, began to appear officially after the Civil War. The flag in its present form was first flown in Baltimore, on October 11, 1880, at a parade marking the 150th anniversary of the founding of Baltimore (1729–1730). It was flown again on October 25, 1888, at the Gettysburg Battlefield during ceremonies dedicating monuments to the Maryland regiments of the Army of the Potomac by reorganized regiments of the former state militia, now the Maryland National Guard.
The flag was not officially adopted as the state flag until 1904. The present flag is symbolic of the reunion of all the citizens in the state and is represented through the colors of the flag.
In 2001, a survey conducted by the North American Vexillological Association placed Maryland's flag fourth best in design quality out of the 72 flags of the Provinces of Canada, the U.S. states, and the territories of the United States. It finished behind the flags of New Mexico, Texas and Quebec respectively. | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Trogon_(genus) | Trogon (genus) | Species | Trogon (genus) / Taxonomy / Species | null | English: Masked Trogon resting on a branch at San Jorge Eco-lodge Tandayapa, Ecuador | null | image/jpeg | 2,517 | 1,888 | true | true | true | Trogon is a genus of Coraciimorphae birds in the trogon family. Its members occur in forests and woodlands of the Americas, ranging from southeastern Arizona to northern Argentina.
They have large eyes, stout hooked bills, short wings, and long, squared-off, strongly graduated tails; black and white tail-feather markings form distinctive patterns on the underside. Males have richly colored metallic plumage, metallic on the upperparts. Although many have brightly coloured bare eye-rings, they lack the colorful patches of bare facial skin in their African counterparts, Apaloderma. Females and young are duller and sometimes hard to identify in the field. Eggs are white or bluish-white, unlike the pale blue eggs of quetzals. See the family account for further details. | The genus contains 20 species: | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Rugby_%C3%A0_sept_aux_Jeux_olympiques_de_la_jeunesse_de_2018 | Rugby à sept aux Jeux olympiques de la jeunesse de 2018 | Classement final | Rugby à sept aux Jeux olympiques de la jeunesse de 2018 / Résultats / Tournoi masculin / Classement final | null | Español: Ceremonia de premiación del torneo masculino de rugby sevens de los Juegos Olímpicos de la Juventud Buenos Aires 2018. English: Victory ceremony of the boys rugby seven tournament of the 2018 Summer Youth Olympics. Français : Cérémonie des vainqueurs des Jeux olympiques de la jeunesse de 2018. Rugby à sept masculin. | null | image/jpeg | 3,456 | 5,184 | true | true | true | Les épreuves de rugby à sept des Jeux olympiques de la jeunesse de 2018 ont lieu sur le terrain de La Boya à San Isidro, du 13 au 15 octobre 2018.
Les équipes masculine d'Argentine et féminine de Nouvelle-Zélande sont sacrées championnes olympiques, après avoir battu l'équipe de France dans les deux catégories. | null | |
da | https://da.wikipedia.org/wiki/Etruskere | Etruskere | Navn | Etruskere / Navn | Ruiner efter en etruskisk by. | Scavi archeologici della antica città etrusco romana di Mevaniola | null | image/jpeg | 150 | 200 | true | true | true | Etruskerne var et folkeslag, der levede i Etrurien i det nordlige Italien. Den etruskiske civilisation varede fra før 800 f.Kr. til efter 300 f.Kr., hvor kulturen blev assimileret i den romerske republik.
Etrurien lå mellem floderne Tiberen i syd, Arno i nord og Apenninerbjergene i øst. Det svarer nogenlunde til Toscana og Umbria i dag. | Etruskerne kaldte sig selv rasenna ifølge den græske forfatter Dionysios af Halikarnassos. Grækerne kaldte
dem tyrsenoi eller tyrrhenoi (heraf betegnelsen det Tyrrhenske Hav). Romerne, som selv boede i lave hytter, bemærkede etruskernes bygninger i flere etager, opfattet som en art tårne, og kaldte dem derfor "tårnbyggerne", dvs. tursci eller tyrsenoi (heraf italiensk Toscana om regionen) forvansket til etrusci og deres land Etrūria. Tyrrhenske hav har ligeledes navn efter etruskerne. | |
iw | https://he.wikipedia.org/wiki/%D7%97%D7%9C%D7%95%D7%A7%D7%94_%D7%9E%D7%A0%D7%94%D7%9C%D7%99%D7%AA_%D7%A9%D7%9C_%D7%A9%D7%95%D7%95%D7%93%D7%99%D7%94 | חלוקה מנהלית של שוודיה | נפות (קומינר) שוודיה | חלוקה מנהלית של שוודיה / חלוקה נוכחית / פורמלית / נפות (קומינר) שוודיה | null | Kungsör Municipality in Västmanland County Designed by me. Mere outlines are a PD source from www.scb.se | Kungsör | image/png | 478 | 515 | true | true | true | ממלכת שוודיה, בדומה למדינות אחרות ביבשת אירופה, מחולקת לארבע יחידות שלטוניות: ארץ, חבל, מחוז ונפה. אך בעוד שלמחוזות ישנם מושלים נבחרים שממלאים תפקיד רשמי, כיום נהוג להתייחס לארצות ולחבלים בעיקר בענפי הספורט והתיירות, ולעיתים גם בנושאים הנוגעים להיסטוריה ולתרבות.
לעיתים ישנם הבדלים בלתי ניכרים לעין בחלוקה שבין החבל למחוז, לעיתים הם אף חופפים לגמרי, ולעיתים חבל חולש על מספר מחוזות, או מחוז כפוף למספר חבלים. זאת מאחר שהחלוקה ביניהם בוצעה במשך כ-1,000 שנים, ונבעה בין היתר מריבים פוליטיים בין שליטים שונים לאורך ההיסטוריה ולאו דווקא מחלוקה שבטית או תרבותית. | ערך מורחב – קומין
קומין (בשוודית: Kommun וברבים קומינֶר, מלטינית: Communis - "קהילה", "התאגדות") היא היחידה הגאוגרפית-השלטונית הקטנה ביותר הנהוגה בשוודיה. ה'קומין' מהווה מעין נפה, כאשר מספר נפות מצויות תחת סמכות מנהלית של מחוז. היקף סמכותה המקומית דומה לזה של עירייה (כפי שמוכרת בישראל), בהבדל הניכר שגבול השיפוט שלה אינו חופף בהכרח אזור עירוני ספציפי ואינו מקיף שטח בנוי רציף אחד, אלא לעיתים מספר יישובים.
הערות:
המספרים מייצגים את המחוזות + קומין (לדוגמה: מחוז סטוקהולם 01 + קומין אופלנד וסבי 14 = 0114) | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Sterlina_scozzese | Sterlina scozzese | null | Sterlina scozzese | null | Scotland. David II of Scotland. 1329-1371. AR Penny (18mm, 1.31 g, 12h). First coinage, second issue. Edinburgh mint. Struck circa 1351-1357. +DAVID DEI GRACIA, crowned head left; scepter before [REX] SCT TOR Vm+, long cross; mullets in quarters. Burns 2 (fig. 230); SCBI 35 (Ashmolean & Hunterian) -; SCBC 5087 var. (rev. legend). | null | image/jpeg | 388 | 800 | true | true | true | La sterlina scozzese era l'unità monetaria del Regno di Scozia prima dell'Unione politica e monetaria con il Regno d'Inghilterra del 1707.
Fu introdotta da Davide I di Scozia sul modello delle monete inglese e francese, secondo le caratteristiche della monetazione carolingia.
La sterlina era divisa in 20 scellini ciascuno di 12 pence. La moneta scozzese in seguito subì una forte svalutazione nei confronti della sterlina inglese, e al tempo di Giacomo III di Scozia, la sterlina inglese valeva 4 sterline scozzesi.
Oltre alla sterlina scozzese, vennero coniate monete d'argento denominate merk, dal valore di 13 scellini e 4 pence.
Quando Giacomo VI di Scozia divenne Re Giacomo I d'Inghilterra nel 1603, la monetazione fu riformata per corrispondere a quella inglese, con 12 sterline scozzesi che valevano esattamente una sterlina inglese. Nel 1707, la sterlina scozzese fu sostituita da quella inglese con un cambio di 12 a 1. Tuttavia la sterlina scozzese continuò ad essere usata in Scozia come unità di conto per gran parte del XVIII secolo.
Oggi non c'è distinzione tra sterlina inglese e scozzese, ma le tre più grandi banche scozzesi continuano a stampare banconote per l'uso interno. | La sterlina scozzese (in inglese: Pound Scots, Scots: Pund Scots) era l'unità monetaria del Regno di Scozia prima dell'Unione politica e monetaria con il Regno d'Inghilterra del 1707.
Fu introdotta da Davide I di Scozia sul modello delle monete inglese e francese, secondo le caratteristiche della monetazione carolingia.
La sterlina era divisa in 20 scellini ciascuno di 12 pence. La moneta scozzese in seguito subì una forte svalutazione nei confronti della sterlina inglese, e al tempo di Giacomo III di Scozia, la sterlina inglese valeva 4 sterline scozzesi.
Oltre alla sterlina scozzese, vennero coniate monete d'argento denominate merk, dal valore di 13 scellini e 4 pence (2/3 di una sterlina scozzese).
Quando Giacomo VI di Scozia divenne Re Giacomo I d'Inghilterra nel 1603, la monetazione fu riformata per corrispondere a quella inglese, con 12 sterline scozzesi che valevano esattamente una sterlina inglese. Nel 1707, la sterlina scozzese fu sostituita da quella inglese con un cambio di 12 a 1. Tuttavia la sterlina scozzese continuò ad essere usata in Scozia come unità di conto per gran parte del XVIII secolo.
Oggi non c'è distinzione tra sterlina inglese e scozzese, ma le tre più grandi banche scozzesi (Royal Bank of Scotland, Bank of Scotland e Clydesdale Bank) continuano a stampare banconote per l'uso interno. Queste banconote sono generalmente accettate anche nel resto del Regno Unito, ma si possono trovare molto più facilmente in Scozia. Hanno lo stesso valore della sterlina inglese come quelle stampate dalla Bank of England in Inghilterra e Galles. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/TEE_Cycnus | TEE Cycnus | null | TEE Cycnus | null | Deutsch: FS E444 English: FS Class E444 in Naples Français : Locomotive E 444 Tartaruga à Naples Magyar: FS class E444 Italiano: Locomotiva FS E.444 a Napoli | Image illustrative de l’article TEE Cycnus | image/jpeg | 444 | 573 | true | true | true | Le TEE Cycnus est un train de type Trans-Europ-Express ou TEE qui relia, entre 1973 et 1978, Milan et Vintimille. | Le TEE Cycnus est un train de type Trans-Europ-Express ou TEE qui relia, entre 1973 et 1978, Milan et Vintimille. | |
fr | https://fr.wikipedia.org/wiki/Tours_Martello_de_Qu%C3%A9bec | Tours Martello de Québec | Les tours | Tours Martello de Québec / Les tours | null | Français : Tour Martello No 4, Rue Lavigueur, (Canada). (Protection ÉFP reconnu. Voir la liste des lieux patrimoniaux de Québec pour plus de détails). | null | image/jpeg | 2,402 | 2,848 | true | true | true | Les tours Martello de Québec sont des éléments du système de défense militaire britannique déployé à Québec au début du XIXᵉ siècle. Elles furent acquises par la Commission des champs de bataille nationaux en 1910. Elles font partie du lieu historique national du Canada des Fortifications de Québec. | Des quatre tours construites en 1812, Québec en a conservé trois. La tour nᵒ 3 a été démolie en 1904. Les trois autres tours ont été restaurées au début des années 1990.
La tour nᵒ 1, surplombant le fleuve Saint-Laurent sur les plaines d'Abraham fait office de musée. (46° 48′ 06″ N, 71° 13′ 02″ O)
La tour nᵒ 2, près de l'entrée du parc, à l'angle des avenues Wilfrid-Laurier et Taché, est utilisée lors d'évènement spéciaux. (46° 48′ 13″ N, 71° 13′ 10″ O)
La tour nᵒ 4, située sur la rue Lavigueur dans le quartier Saint-Jean-Baptiste, est un trésor caché appelé à être mis à niveau pour recevoir des groupes de visiteurs en 2015. (46° 48′ 34″ N, 71° 13′ 38″ O) | |
en | https://en.wikipedia.org/wiki/Acontias_percivali | Acontias percivali | null | Acontias percivali | null | English: Acontias percivali, also known as Percival's Legless Lizard, Tanzanian Legless Lizard, and Percival's Lance Skink. Original photo by Jeremy Britton. | null | image/jpeg | 789 | 2,536 | true | true | true | Acontias percivali, also known commonly as Percival's lance skink, Percival's legless lizard, and the Tanzanian legless lizard, is a species of small, legless lizard in the family Scincidae. The species is endemic to Africa. | Acontias percivali, also known commonly as Percival's lance skink, Percival's legless lizard, and the Tanzanian legless lizard, is a species of small, legless (snake-like) lizard in the family Scincidae. The species is endemic to Africa. | |
nl | https://nl.wikipedia.org/wiki/Katsushika_Hokusai | Katsushika Hokusai | De grote golf bij Kanagawa | Katsushika Hokusai / Werken / De grote golf bij Kanagawa | De grote golf bij Kanagawa[8] | English: The Great Wave at Kanagawa. Designed by Hokusai 日本語: 神奈川沖浪裏、日本の画家 葛飾北斎、東洋文化における芸術の一例。 | null | image/jpeg | 5,640 | 8,242 | true | true | true | Katsushika Hokusai was een Japanse prentkunstenaar, schilder en tekenaar. Hij hield zich vooral bezig met het maken van houtsnedeprenten, beter bekend als ukiyo-e. Hokusai heeft binnen alle genres van ukiyo-e gewerkt, maar het beroemdst werd hij door zijn landschapsafbeeldingen. Zijn leven vat de overgang samen van de elegantie in de prentkunst van de 18e eeuw tot het hoogtepunt ervan in de 19e eeuw. Tot zijn bekendste werken behoren De grote golf bij Kanagawa, de Zesendertig gezichten op de berg Fuji en zijn Manga. | Hokusais bekendste werk is De grote golf bij Kanagawa, waar enkele bootjes op een zee van reusachtige golven proberen te varen. Vooral de grootste golf is indrukwekkend en heeft iets van een monster met klauwen. Deze golf verbeeldt de kracht van de natuur en evenzo de kracht van de roeiers in de bootjes. Op de achtergrond staat de berg Fuji, maar Hokusai heeft hem waarschijnlijk ook in de voorste golf afgebeeld, aangezien die golf precies dezelfde vorm heeft als de Fuji vanuit een ander perspectief.
Dit werk heeft sindsdien veel kunstenaars geïnspireerd, maar ook veel tekenaars van politieke (spot)prenten. | |
hi | https://hi.wikipedia.org/wiki/%E0%A4%B2%E0%A4%A6%E0%A5%8D%E0%A4%A6%E0%A4%BE%E0%A4%96%E0%A4%BC | लद्दाख़ | इतिहास | लद्दाख़ / इतिहास | 1560 से 1600 ई. के लगभग राजा सेवांग रनाम रग्याल 1 और राजा जामयांग रनाम रग्याल का साम्राज्य | English: The empire of King Tsewang Rnam Rgyal 1., and that of King Jamyang Rnam Rgyal., about 1560 and 1600 A.D. as depicted in A History of Western Tibet by A.H. Francke, 1907 republished as A History of Ladakh with Critical Introduction and Annotations by S.S. Gergan and F.M. Hassnain, depicting not just the Aksai Chin but also inter alia Rudokh and Guge and the area to the west of the ridges which separate the plateau of Tibet from the highlands of Kashmir wherein are the Aling Kangri and Mavang Kangri peaks, to the south of the Pulu Pass at the point where the Kuen Lun Range in Kashmir which runs southeast to northwest and the Altyn Tagh range in Tibet running southwest to northeast, converge forming a "V" shape and culminating near the vicinity of Mayum La, as integral part of Ladakh. | null | image/jpeg | 1,198 | 1,768 | true | true | true | लद्दाख़ भारत का एक केन्द्र शासित प्रदेश है, जो उत्तर में काराकोरम पर्वत और दक्षिण में हिमालय पर्वत के बीच में है। यह भारत के सबसे विरल जनसंख्या वाले भागों में से एक है। भारत गिलगित बलतिस्तान और अक्साई चिन को भी इसका भाग मानता है, जो वर्तमान में क्रमशः पाकिस्तान और चीनके अवैध कब्ज़े में है।
ऊपर से दक्षिणावर्त:
रंगदुम ग्राम, त्सो मोरीरी, लेह और लिकिर मठ
लद्दाख का क्षेत्रफल 1,66,698वर्ग किलोमीटर है ।केन्द्र शासित प्रदेश लद्दाख के अंतर्गत पाक अधिकृत गिलगित बलतिस्तान, चीन अधिकृत अक्साई चिन और शक्सगम घाटी का क्षेत्र भी शामिल है । इसमें पाकिस्तान द्वारा अवैध रूप से कब्जाये गये क्षेत्र गिलगित बलतिस्तान का क्षेत्रफल 64, 817 वर्ग किलोमीटर है ।जबकि चीन द्वारा 1962 में कब्जाये गये क्षेत्र अक्साई लद्दाख का क्षेत्रफल 37, 555 वर्ग किलोमीटर है ।इसके अलावा सन1963 में पाकिस्तान द्वारा 5180 वर्ग किलोमीटर का शक्सगम घाटी क्षेत्र चीन को उपहार में दिया गया, जो लद्दाख का हिस्सा है । इसके उत्तर में चीन तथा पूर्व में तिब्बत की सीमाएँ हैं। सीमावर्ती स्थिति के कारण सामरिक दृष्टि से इसका बड़ा महत्व है। लद्दाख, उत्तर-पश्चिमी हिमालय के पर्वतीय क्रम में आता है, जहाँ का अधिकांश धरातल कृषि योग्य नहीं है। गॉडविन आस्टिन और गाशरब्रूम I सर्वाधिक ऊँची चोटियाँ हैं। यहाँ की जलवायु अत्यंत शुष्क एवं कठोर है। | लद्दाख में कई स्थानों पर मिले शिलालेखों से पता चलता है कि यह स्थान नव-पाषाणकाल से स्थापित है। लद्दाख के प्राचीन निवासी मोन और दार्द लोगों का वर्णन हेरोडोट्स, नोर्चुस, मेगस्थनीज, प्लीनी, टॉलमी और नेपाली पुराणों ने भी किया है। पहली शताब्दी के आसपास लद्दाख कुषाण राज्य का हिस्सा था। बौद्ध धर्म दूसरी शताब्दी में कश्मीर से लद्दाख में फैला। उस समय पूर्वी लद्दाख और पश्चिमी तिब्बत में परम्परागत बोन धर्म था। सातवीं शताब्दी में बौद्ध यात्री ह्वेनसांग ने भी इस क्षेत्र का वर्णन किया है।
आठवीं शताब्दी में लद्दाख पूर्व से तिब्बती प्रभाव और मध्य एशिया से चीनी प्रभाव के टकराव का केन्द्र बन गया। इस प्रकार इसका आधिपत्य बारी-बारी से चीन और तिब्बत के हाथों में आता रहा। सन 842 में एक तिब्बती शाही प्रतिनिधि न्यिमागोन ने तिब्बती साम्राज्य के विघटन के बाद लद्दाख को कब्जे में कर लिया और पृथक लद्दाखी राजवंश की स्थापना की। इस दौरान लद्दाख में मुख्यतः तिब्बती जनसंख्या का आगमन हुआ। राजवंश ने उत्तर-पश्चिम भारत खासकर कश्मीर से धार्मिक विचारों और बौद्ध धर्म का खूब प्रचार किया। इसके अलावा तिब्बत से आये लोगों ने भी बौद्ध धर्म को फैलाया।
तिबतन सिविलाइजेशन के लेखक रोल्फ अल्फ्रेड स्टेन के अनुसार शांग शुंग का इलाका ऐतिहासिकि रूप से तिब्बत का भाग नहीं था। यह तिब्बतियों के लिये विदेशी भूमि था। उनके अनुसार:
``और पश्चिम में तिब्बतियों का सामना एक विदेशी राज्य शुंग शांग से हुआ जिसकी राजधानी क्युंगलुंग थी। कैलाश पर्वत और मानसरोवर झील इस राज्य के भाग थे। इसकी भाषा हमें प्रारम्भिक आलेखों से पता चलती है। यह अभी भी अज्ञात है, लेकिन यह इण्डो-यूरोपियन लगती है। ... भौगोलिक रूप से यह राज्य भ्रत व कश्मीर दोनों के रास्ते नेपाल से मिलता है। कैलाश नेपालीयों के लिये पवित्र स्थान है। वे यहां की तीर्थयात्रा पर आते हैं। कोई नहीं जानता कि वे ऐसा कब से कर रहे हैं, लेकिन वे तब से पहले से आते हैं जब शांगशुंग तिब्बत से आजाद था।
शांगशुंग कितने समय तक उत्तर, पूर्व और पश्चिम से अलग रहा, यह नहीं मालूम।... हमारे पास यह मानने के पर्याप्त कारण हैं कि पवित्र कैलाश पर्वत के कारण यहां हिन्दू धर्म से मिलता-जुलता धर्म रहा होगा। सन 950 में, काबुल के हिन्दू राजा के पास विष्णु की तीन सिर वाली एक मूर्ति थी जिसे उसने भोट राजा से प्राप्त हुई बताया था।
17वीं शताब्दी में लद्दाख का एक कालक्रम बनाया गया, जिसका नाम ला ड्वाग्स रग्याल राब्स था। इसका अर्थ होता है लद्दाखी राजाओं का शाही कालक्रम। इसमें लिखा है कि इसकी सीमाएं परम्परागत और प्रसिद्ध हैं। कालक्रम का प्रथम भाग 1610 से 1640 के मध्य लिखा गया और दूसरा भाग 17वीं शताब्दी के अन्त में। इसे ए. एच. फ्रैंक ने अंग्रेजी में अनुवादित किया और “नेपाली प्राचीन तिब्बत” के नाम से 1926 में कलकत्ता में प्रकाशित कराया। इसके दूसरे खण्ड में लिखा है कि राजा साइकिड-इडा-नगीमा-गोन ने राज्य को अपने तीन पुत्रों में विभक्त कर दिया और पुत्रों ने राज्य की सीमाओं को सुरक्षित रखा।
पुस्तक के अवलोकन से पता चलता है कि रुडोख लद्दाख का अभिन्न भाग था। परिवार के विभाजन के बाद भी रुडोख लद्दाख का हिस्सा बना रहा। इसमें मार्युल का अर्थ है निचली धरती, जो उस समय लद्दाख का ही हिस्सा थी। दसवीं शताब्दी में भी रुडोख और देमचोक दोनों लद्दाख के हिस्से थे।
13वीं शताब्दी में जब दक्षिण एशिया में इस्लामी प्रभाव बढ रहा था, तो लद्दाख ने धार्मिक मामलों में तिब्बत से मार्गदर्शन लिया। लगभग दो शताब्दियों बाद सन 1600 तक ऐसा ही रहा। उसके बाद पडोसी मुस्लिम राज्यों के हमलों से यहां आंशिक धर्मान्तरण हुआ।
राजा ल्हाचेन भगान ने लद्दाख को पुनर्संगठित और शक्तिशाली बनाया व नामग्याल वंश की नींव डाली जो वंश आज तक जीवित है। नामग्याल राजाओं ने अधिकतर मध्य एशियाई हमलावरों को खदेडा और अपने राज्य को कुछ समय के लिये नेपाल तक भी बढा लिया। हमलावरों ने क्षेत्र को धर्मान्तरित करने की खूब कोशिश की और बौद्ध कलाकृतियों को तोडा फोडा। सत्रहवीं शताब्दी के आरम्भ में कलाकृतियों का पुनर्निर्माण हुआ और राज्य को जांस्कर व स्पीति में फैलाया। फिर भी, मुगलों के हाथों हारने के बावजूद भी लद्दाख ने अपनी स्वतन्त्रता बरकरार रखी। मुगल पहले ही कश्मीर व बाल्टिस्तान पर कब्जा कर चुके थे।
सन 1594 में बाल्टी राजा अली शेर खां अंचन के नेतृत्व में बाल्टिस्तान ने नामग्याल वंश वाले लद्दाख को हराया। कहा जाता है कि बाल्टी सेना सफलता से पागल होकर पुरांग तक जा पहुंची थी जो मानसरोवर झील की घाटी में स्थित है। लद्दाख के राजा ने शान्ति के लिये विनती की और चूंकि अली शेर खां की इच्छा लद्दाख पर कब्जा करने की नहीं थी, इसलिये उसने शर्त रखी कि गनोख और गगरा नाला गांव स्कार्दू को सौंप दिये जायें और लद्दाखी राजा हर साल कुछ धनराशि भी भेंट करे। यह राशि लामायुरू के गोम्पा तब तक दी जाती | |
de | https://de.wikipedia.org/wiki/Zaitzkofen_(Adlkofen) | Zaitzkofen (Adlkofen) | Baudenkmäler | Zaitzkofen (Adlkofen) / Baudenkmäler | Wohnstallhaus aus dem 19. Jahrhundert | Deutsch: Wohnstallhaus; zweigeschossiges Gebäude mit Flachsatteldach, Blockbau mit Traufschrot, Stallteil teilweise Ziegelstein, Anfang 19. Jahrhundert. This is a photograph of an architectural monument. It is on the list of cultural monuments of Bayern, no. D-2-74-111-51 | null | image/jpeg | 1,728 | 2,304 | true | true | true | Zaitzkofen ist ein Ortsteil der Gemeinde Adlkofen im niederbayerischen Landkreis Landshut. | Es gibt eine Kapelle in Zaitzkofen. Vom Anfang des 19. Jahrhunderts stammt ein zweigeschossiges Wohnstallhaus mit Flachsatteldach. Es wurde als Blockbau mit Traufschrot errichtet. Der Stallteil ist teilweise aus Ziegelstein gebaut. | |
azb | https://azb.wikipedia.org/wiki/%D8%A7%DB%8C%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D8%8C_%D8%A7%D9%88%DA%A9%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%85%D8%A7 | ایبارا، اوکایاما | null | ایبارا، اوکایاما | null | 日本語: 井原駅前の道路 English: The street in front of Ibara Station. | null | image/jpeg | 1,536 | 2,048 | true | true | true | ایبارا، اوکایاما ژاپون اؤلکهسینده یئر آلان بیر شهردیر | ایبارا، اوکایاما (اینگیلیسجه: Ibara, Okayama ) ژاپون اؤلکهسینده یئر آلان بیر شهردیر | |
it | https://it.wikipedia.org/wiki/Paul_Bonatz | http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/e/e0/SG_1912.jpg | Paul Bonatz | Opere | Paul Bonatz / Opere | null | Schubart-Gymnasium Aalen | null | image/jpeg | 456 | 700 | true | true | true | Paul Bonatz è stato un architetto tedesco. | Biblioteca universitaria di Tubinga (1910-1912);
Stazione ferroviaria di Stoccarda (1911-1928);
Stazione elettrica della Neckar;
Zeppelin Hotel di Stoccarda;
Stadthalle di Hannover (1914);
Kunstmuseum di Basilea (1931-1937);
Ponti e viadotti per le autostrade tedesche (1935-1941);
Edifici di Saraçoğlu;
Palazzo dell'opera di Ankara (1947-1948);
Casa di Falih Rıfkı Atay;
Palazzo dell'aeroporto di Ankara;
Sirel House a Istanbul;
Opera Haus di Düsseldorf (1956). |
Subsets and Splits
Rainbow References in WIT
The query retrieves entries containing the word 'rainbow' in various fields, providing a basic search and limited context about where the term appears.