che
stringlengths
9
469
ru
stringlengths
1
384
Дика леха, вон а ца лоьхуш, шаьш дийна дисийтархьама. ТІаккха массо а ницкъийн Веза Дела, аша ма-бохху, шуьца хир ву.
Ищите добра, а не зла, чтобы вам остаться в живых,— и тогда Господь Бог Саваоф будет с вами, как вы говорите.
Вон а ца дезаш, дика дезийша, меттахІоттадейша дов хаттар. ТІаккха къинхетам бан мега массо а ницкъийн Везачу Дала Юсупан цІийнах бисинчех.
Возненавидьте зло и возлюбите добро, и восстановите у ворот правосудие; может быть, Господь Бог Саваоф помилует остаток Иосифов.
Цундела иштта боху Везачу Эло, массо а ницкъийн Везачу Дала: «Массо а урамашкахь белхар хир ду. Массо а некъашкахь мохь хьоькхур бу: „Маржа-яІ! Маржа-яІ!“ – бохуш. Латталелорхо латкъам бан, ткъа тийжаме назманаш ала говзанаш белха а тІекхойкхур бу.
Посему так говорит Господь Бог Саваоф, Вседержитель: на всех улицах будет плач, и на всех дорогах будут восклицать: «увы, увы!», и призовут земледельца сетовать и искусных в плачевных песнях — плакать,
Кемсийн бошмашкахь а хир ду белхар, хІунда аьлча Со халкъана юккъехула чекхвер ву, шуна таІзар дархьама», – боху Везачу Эло.
и во всех виноградниках будет плач, ибо Я пройду среди тебя, говорит Господь.
Декъаза бу Везачу Элан де тІекхача луурш. Стенна оьшу шуна и де? Иза-м бода бай, серло яций.
Горе желающим дня Господня! для чего вам этот день Господень? он тьма, а не свет,
Иза, нагахь цхьаъ, лоьмах а ведда, чена тІе нисвалар, я, шен цІа а веана, куьйгаца пенна тІетевжича, лаьхьано къовзор санна ду.
то же, как если бы кто убежал от льва, и попался бы ему навстречу медведь, или если бы пришёл домой и опёрся рукою о стену, и змея ужалила бы его.
Серло а йоцуш, бода бац ткъа Везачу Элан и де? Іаьржа бода бу иза, цуьнца нур лепар дац.
Разве день Господень не мрак, а свет? он тьма, и нет в нём сияния.
«Суна ца деза, Суна дегаза хета аша даздеш долу денош. Шун динан гуламаш Суна дегаза хета.
Ненавижу, отвергаю праздники ваши и не обоняю жертв во время торжественных собраний ваших.
Нагахь санна Суна лерина дийнаташ дагоран а, кІен а сагІанаш аша дахахь а, Аса тІеоьцур дац уьш. Со дІахьожур вац аша шайн дерстинчу даьхних Суна лерина даьккхинчу сагІане.
Если вознесёте Мне всесожжение и хлебное приношение, Я не приму их и не призрю на благодарственную жертву из тучных тельцов ваших.
Суна генаяккха лоькхучу хьайн эшарийн гІовгІа, хІунда аьлча хьан дечиг-пондарийн аьзнашка Ас ладугІур дац.
Удали от Меня шум песней твоих, ибо звуков гуслей твоих Я не буду слушать.
Нийсо, доьду хи санна, дІагІойла, ткъа бакъдерг – лекъар доцу татол санна!
Пусть, как вода, течёт суд, и правда — как сильный поток!
Исраилан халкъ! Шовзткъа шарахь яьссачу арахь Суна тешаме хилар гайтархьама, дийнаташ дагоран а, кІен а сагІанаш даха ма ца дийзира хьан!
Приносили ли вы Мне жертвы и хлебные дары в пустыне в течение сорока лет, дом Израилев?
Шайн паччахь-делан Сакутан а, шайн седа-делан Кайвулин шайн куьйгашца дина долу суьрташ хІетахь а леладора те аша? Ткъа хІинца аша уьш лела ма бо!
Вы носили скинию Молохову и звезду бога вашего Ремфана, изображения, которые вы сделали для себя.
Аша иза дарна, шу махках а даьхна, Дамасакхана дехьа дохур ду Ас», – боху Везачу Эло. Цуьнан цІе – массо а ницкъийн Веза Дела ю.
За то Я переселю вас за Дамаск, говорит Господь; Бог Саваоф — имя Ему!
Декъаза бу Цийон-лома тІехь гІайгІане а боцуш Іаш берш, Шамранан ломахь шаьш маьрша хеташ берш, хьалхе йоккхучу халкъан цІе яххана берш, шайна тІе Исраилан цІа тІедогІуш болу.
Горе беспечным на Сионе и надеющимся на гору Самарийскую именитым первенствующего народа, к которым приходит дом Израиля!
Даха а гІой, Хална-гІалане хьовса, цигара сийлахьчу Хьамат-гІала дІагІо. ПІелаштамхойн Гати-гІала охьадисса. Аша боху: «Церан ницкъе хьаьжжина, царах цхьа а ЯхІудан а, Исраилан а пачхьалкхе ма ца кхочу!» Церан мохк боккха бац шун чул?
Пройдите в Калне и посмотрите, оттуда перейдите в Емаф великий и спуститесь в Геф Филистимский: не лучше ли они сих царств? не обширнее ли пределы их пределов ваших?
Бала тІебогІу де геннахь а хеташ, Іазап толар гергадаладо аша.
Вы, которые день бедствия считаете далёким и приближаете торжество насилия,—
Пийлан кІомсарех бинчу маьнгеш тІехь Іохку шу, дегІана там лоьху аш кечдинчу меттанашкахь. Дикачу дежийлашкара шайн бежанашна юкъара тоьлла долу кой а, эсий а доу аша.
вы, которые лежите на ложах из слоновой кости и нежитесь на постелях ваших, едите лучших овнов из стада и тельцов с тучного пастбища,
Дечиг-пондарийн аьзнашца мукъамаш балабо аша. Шуна хета, шайн а, Даудан санна, эшарийн гІирсаш лело говзалла ю.
поёте под звуки гуслей, думая, что владеете музыкальным орудием, как Давид,
Кедаш чуьра чагІар муьйлу аша, уггар а дикачех хьакхарш хьоькху, амма Юсупан цІенна хин болчу бохамех доьлхуш дац шу!
пьёте из чаш вино, мажетесь наилучшими мастями, и не болезнуете о бедствии Иосифа!
Цундела хІинца шу, йийсархошна хьалха а девлла, йийсаре гІур ду, чекхдер ду шун тойнаш хІиттор а, сакъерар а.
За то ныне пойдут они в плен во главе пленных, и кончится ликование изнеженных.
Ша-шех чІагІо йо Хьалдолчу Эло, массо а ницкъийн Везачу Дала иштта боху: «Суна ца еза Якъубан куралла, Со ца веша цуьнан исбаьхьачу гІишлойх, Ас гІала а, гІалахь мел дерг а дІалур ду мостагІашна».
Клянётся Господь Бог Самим Собою, и так говорит Господь Бог Саваоф: гнушаюсь высокомерием Иакова и ненавижу чертоги его, и предам город и всё, что наполняет его.
Иштта хир ду: нагахь санна цхьана цІа чохь итт стаг висахь а, уьш массо а хІаллакьхир ву.
И будет: если в каком доме останется десять человек, то умрут и они,
ТІаккха церан гергарчо я уьш багош волчо схьаоьцур бу уьш, церан декъий цІа чуьра арадахархьама. ЦІа чохь висначуьнга хоттур ду цо: «Кхин цхьа а висний хьоьца?» Вукхо жоп лур ду: «Цхьа а ца висна». ХІокхо эр ду: «ГІовгІа ма е! Везачу Элан цІе яккха мегар дац».
и возьмёт их родственник их или сожигатель, чтобы вынести кости их из дома, и скажет находящемуся при доме: есть ли ещё у тебя кто? Тот ответит: нет никого. И скажет сей: молчи! ибо нельзя упоминать имени Господня.
ХІунда аьлча Везачу Эло, омра а дина, даккхий а, кегий а цІенош хІаллакдийр ду, царах аьхгаш а еш.
Ибо вот, Господь даст повеление и поразит большие дома расселинами, а малые дома — трещинами.
Говраш тархашна тІехула евдда лелий те? Стерчашца хІордана тІехь охана далур дуй те? Аша-м нийсонах дІовш а дина, бакъдолчух стим а бина.
Бегают ли кони по скале? можно ли распахивать её волами? Вы между тем суд превращаете в яд и плод правды в горечь;
Шаьш Ладебар-гІала?» – боху аша.
вы, которые восхищаетесь ничтожными вещами и говорите: «не своею ли силою мы приобрели себе могущество?»
«Ткъа хІинца, Исраилан цІа, Ас халкъ дуьхьалдоккхур ду хьуна. Къилбаседера Хьамат-Іин долчуьра къилбера Іариба-тогІин хина тІекхаччалц дІалохкур ду шу», – боху массо а ницкъийн Везачу Дала.
Вот Я, говорит Господь Бог Саваоф, воздвигну народ против вас, дом Израилев, и будут теснить вас от входа в Емаф до потока в пустыне.
Цкъа сан Хьалдолчу Эло, хаам беш, иштта сурт гайтира суна. Дала цІоз кхоьллира тІаьххьара буц хьалайолучу хенахь. И дара, цани тІера паччахьан декъана мангал хьаькхначул тІаьхьа, керла буц хьалайолуш.
Такое видение открыл мне Господь Бог: вот, Он создал саранчу в начале произрастания поздней травы, и это была трава после царского покоса.
ЦІазо буц дІайиъна яьлча, ас элира: «Сан Хьалдолу Эла! Къинхетам бехьа! Якъубах схьадаьлла Хьан халкъ дийна муха дуьсур ду? Иза чІогІа жима ду-кх».
И было, когда она окончила есть траву на земле, я сказал: Господи Боже! пощади; как устоит Иаков? он очень мал.
Везачу Элана къахийтира цунах. «Иза хир дац», – элира Везачу Эло.
И пожалел Господь о том; «не будет сего», сказал Господь.
Сан Хьалдолчу Эло, хаам беш, иштта сурт гайтира суна: Везачу Эло кхел ян цІе кхоьллира. Оцу цІеро лаьттана бухахь болу боккха хІорд а бакъийра, ткъа кхаш дІа а кхаьллира.
Такое видение открыл мне Господь Бог: вот, Господь Бог произвёл для суда огонь,— и он пожрал великую пучину, пожрал и часть земли.
Ас тІаккха элира: «Сан Хьалдолу Эла! Къинхетам бехьа! Якъубах схьадаьлла Хьан халкъ дийна муха дуьсур ду? Иза чІогІа жима ду-кх».
И сказал я: Господи Боже! останови; как устоит Иаков? он очень мал.
Везачу Элана къахийтира цунах. «Иза хир дац», – элира сан Хьалдолчу Эло.
И пожалел Господь о том; «и этого не будет», сказал Господь Бог.
Цо, хаам беш, иштта сурт гайтира суна: Веза Эла пенна уллохь лаьтташ вара, ткъа Цуьнан карахь санисбийриг яра.
Такое видение открыл Он мне: вот, Господь стоял на отвесной стене, и в руке у Него свинцовый отвес.
Везачу Эло соьга хаьттира: «Іамос, хьуна хІун го?» «Санисбийриг го», – жоп делира ас. ТІаккха Везачу Эло элира: «Ас хІинца Сайн Исраилан халкъана юккъе санисбийриг охьаюьллур ю. Ас цунна кхин гечдийр дац.
И сказал мне Господь: что ты видишь, Амос? Я ответил: отвес. И Господь сказал: вот, положу отвес среди народа Моего, Израиля; не буду более прощать ему.
Яссийна хир ю Исхьакхан тІаьхьенийн сагІанаш доху лакхенаш. Исраил-мехкан еза меттигаш а йохийна хир ю. ЯрбаІам-паччахьан цІенна а Со туьраца дуьхьалвер ву».
И опустошены будут [жертвенные] высоты Исааковы, и разрушены будут святилища Израилевы, и восстану с мечом против дома Иеровоамова.
Бетал-гІалин динан да волчу Амци-ЯхІус исраилхойн паччахьна ЯрбаІамна тІе нах бахийтира хІара дІаала: «Исраилхошна юкъахь а волуш, Іамос, барт а бина, хьуна дуьхьалволуш ву. Лаьтте а ца лало цо мел дуьйцург.
И послал Амасия, священник Вефильский, к Иеровоаму, царю Израильскому, сказать: Амос производит возмущение против тебя среди дома Израилева; земля не может терпеть всех слов его.
ХІунда аьлча Іамоса иштта боху: „ЯрбаІам туьрах хІаллакьхир ву, ткъа исраилхой, шайн лаьтта тІера схьа а баьхна, йийсаре буьгур бу“».
Ибо так говорит Амос: «от меча умрёт Иеровоам, а Израиль непременно отведён будет пленным из земли своей».
Амци-ЯхІус иштта элира Іамосе: «Хиндерг хууш верг! Вало, ЯхІуд-махка дІа а гІой, цигахь бепиг даа хьайна алапа эца, цигахь, пайхамаро санна, хаамаш а бе.
И сказал Амасия Амосу: провидец! пойди и удались в землю Иудину; там ешь хлеб, и там пророчествуй,
Ткъа Бетал-гІалахь пайхамаралла кхин ма де, хІунда аьлча иза паччахьо Іибадат деш йолу меттиг а ю, пачхьалкхан Деза цІа а ду».
а в Вефиле больше не пророчествуй, ибо он святыня царя и дом царский.
Іамоса Амци-ЯхІуна жоп делира: «Со пайхамар а вац, я шайна алапа оьцучу пайхамарийн тобана юкъавогІуш а вац. Со жаІу вара, цул сов, ас инжиран дитташ а Іалашдора.
И отвечал Амос и сказал Амасии: я не пророк и не сын пророка; я был пастух и собирал сикоморы.
Амма Везачу Эло уьстагІий долчуьра схьаваьккхира со. Цо соьга иштта элира: „Вало, Сан халкъана, исраилхошна, Соьгара болу хаамаш бан гІо“.
Но Господь взял меня от овец и сказал мне Господь: «иди, пророчествуй к народу Моему, Израилю».
ЛадогІа хІинца Везачу Элан даше. Ахь боху: „Исраилан халкъе Делера болу хаамаш ма бе. Исхьакхан тІаьхьенашна дуьхьал цхьа а вон дош ма ала“.
Теперь выслушай слово Господне. Ты говоришь: «не пророчествуй на Израиля и не произноси слов на дом Исааков».
Ахьа иштта аларна, Везачу Эло хІара боху: „Хьан зуда гІалахь, кхахьпа а дина, лелор ю. Хьан кІентий а, йоІарий а туьро хІаллакбийр бу. Хьан латта, асанаш йохучу муьшца декъа а декъна, кхечарна дІалур ду. Хьо хийрачу махкахь лийр ву, ткъа Исраилан халкъ, шен махкара ара а даьккхина, йийсаре дуьгур ду“».
За это, вот что говорит Господь: жена твоя будет обесчещена в городе, сыновья и дочери твои падут от меча, земля твоя будет разделена межевою вервью, а ты умрёшь в земле нечистой, и Израиль непременно выведен будет из земли своей.
Сан Хьалдолчу Эло, хаам беш, иштта сурт гайтира суна: лаьтташ стоьмаш чохь болу тускар дара.
Такое видение открыл мне Господь Бог: вот корзина со спелыми плодами.
Цо хаьттира: «Іамос, хьуна хІун го?» Ас жоп делира: «Аьхкенан чаккхенгахь кхиъна болчу стоьмийн тускар го суна», – аьлла. ТІаккха Везачу Эло соьга элира: «Сан халкъан, исраилхойн, чаккхе тІекхаьчна. Ас цунна кхин гечдийр дац.
И сказал Он: что ты видишь, Амос? Я ответил: корзину со спелыми плодами. Тогда Господь сказал мне: приспел конец народу Моему, Израилю: не буду более прощать ему.
Цу дийнахь паччахьан цІа чуьра эшарш белхаре йоьрзур ю, – боху Хьалдолчу Эло. – Дукха декъий хир ду. Уьш тийналлехь миччахьа а дІакхуьссур ду».
Песни чертога в тот день обратятся в рыдание, говорит Господь Бог; много будет трупов, на всяком месте будут бросать их молча.
ЛадогІа кху дешнашка, мисканаш дІакхалла а, къенаш хІаллакбан а хьаьгна долчу а,
Выслушайте это, алчущие поглотить бедных и погубить нищих,—
иштта дешнаш бохуш долчу а аша: «Керла бутт а, цкъа мацца байна а, дІабовр бу, вайна ялта дІадохка меттиг ялийтархьама. Далла лерина шоьтан де а дІадер ду, вайга чІоьнаш дІаеллийтархьама, барам лахбалийтархьама, шекхалан мах хьалабаккхархьама, нийса доцучу терзанца нах лебархьама.
вы, которые говорите: «когда-то пройдёт новолуние, чтобы нам продавать хлеб, и суббота, чтобы открыть житницы, уменьшить меру, увеличить цену сикля и обманывать неверными весами,
Иза хир ду хьал доцурш детих эца а, мисканаш шина мачех хийца а, дІаден мегаш доцу хІу дохка а».
чтобы покупать неимущих за серебро и бедных за пару обуви, а высевки из хлеба продавать».
Исраилан халкъах дозалла дечу Везачу Эло чІагІо йора: «Билггала цкъа а церан гІуллакхех цхьа а дицдийр дац Аса!
Клялся Господь славою Иакова: поистине во веки не забуду ни одного из дел их!
Дегор-м дац те и бахьана долуш латта? Лаьтта тІехь вехаш волу хІора а воьлхур-м вац те? Дерриге а, доьду хи санна, тохалур ду. Мисар-махкара хи санна, лакхадолуш а, лахлуш а хир ду иза.
Не поколеблется ли от этого земля, и не восплачет ли каждый, живущий на ней? Взволнуется вся она, как река, и будет подниматься и опускаться, как река Египетская.
Оцу дийнахь иштта хир ду, – боху сан Хьалдолчу Эло – дийнан делкъехь Ас малх дІахьулбийр бу, сирла де юккъе дахча, лаьтта тІе бода боссор бу.
И будет в тот день, говорит Господь Бог: произведу закат солнца в полдень и омрачу землю среди светлого дня.
Шун деза денош гІайгІане дийр ду Ас, аша локху массо а эшар, белхар а дина, дІахІоттор ю. Массарна а сингаттаман духар тІедухур ду, хІораннан а корта баьшна хуьлуьйтур бу. Махкахь белхар доккхур ду, цхьаъ бен воцучу кІантана деш долу белхар санна, цуьнан чаккхе къаьхьа де санна хир ю.
И обращу праздники ваши в сетование и все песни ваши в плач, и возложу на все чресла вретище и плешь на всякую голову; и произведу [в] [стране] плач, как о единственном сыне, и конец её будет — как горький день.
Денош тІедогІур ду, – боху сан Хьалдолчу Эло, – Ас лаьтта тІехь мацалла хуьлуьйтур йолу. Иза бепиг доцу мацалла а хир яц, хи доцу хьогалла а хир яц. Иза Везачу Элан дош хазаре сатуьйсу хьогалла хир ю.
Вот наступают дни, говорит Господь Бог, когда Я пошлю на землю голод,— не голод хлеба, не жажду воды, но жажду слышания слов Господних.
Уьш, Везачу Элан дош лоьхуш, Дуьрачу хІорда тІера Дуьненаюккъерчу хІорда тІе а, къилбаседера малхбале а лелар бу, амма иза карор дац.
И будут ходить от моря до моря и скитаться от севера к востоку, ища слова Господня, и не найдут его.
Оцу дийнахь хаза мехкарий а, кегийрхой а хьагбаларна гІора дайна хир бу.
В тот день истаявать будут от жажды красивые девы и юноши,
Цара Шамранан цІуйх дуйнаш боу: „Дийна волчу Данан делах дуй боу!“ я „Беар-ШабаІан делах дуй боу!“ – олий. И чІагІонаш еш берш охьаоьгур бу, кхин хьала а гІовттур бац».
которые клянутся грехом Самарийским и говорят: «жив бог твой, Дан! и жив путь в Вирсавию!» — Они падут и уже не встанут.
Веза Эла сагІа доккхучу кхерчана уллохь гира суна. Цо элира: «Делан цІенна хІиттийначу бІогІамашна тІе, баххаш ластийттал, хІума тоха. И бІогІамаш массеран а кортош тІе эгаде. Ткъа царах биснарш Ас туьраца хІаллакбийр бу. Царах цхьа а дІа а вадалур вац, цхьа а кІелхьар а валалур вац.
Видел я Господа стоящим над жертвенником, и Он сказал: ударь в притолоку над воротами, чтобы потряслись косяки, и обрушь их на головы всех их, остальных же из них Я поражу мечом: не убежит у них никто бегущий и не спасётся из них никто, желающий спастись.
Уьш, эхарта кхаччалц, лаьттах чубахнехь а, цигара а Сан куьйго схьабохур бу. Уьш, тийсалуш, стигала хьалабевллехь а, цигара а чукхуьссур бу Ас.
Хотя бы они зарылись в преисподнюю, и оттуда рука Моя возьмёт их; хотя бы взошли на небо, и оттуда свергну их.
Кармал-ломан боххьехь къайлабевлча а, цигахь а, схьа а карийна, схьалоьцур бу Ас уьш. Сан бІаьргашна хьалхара дІабевлла, хІордан бухахь уьш дІаловчкъахь а, цигахь а Ас хІордан лаьхьане омра дийр ду, уьш лаца аьлла.
И хотя бы они скрылись на вершине Кармила, и там отыщу и возьму их; хотя бы сокрылись от очей Моих на дне моря, и там повелю морскому змею уязвить их.
Нагахь санна, шайн мостагІашна хьалха а бевлла, уьш йийсаре гІахь а, цигахь а Ас туьре омра дийр ду, уьш байа аьлла. Ас Сайн бІаьргаш, царна диканна а ца хьажош, бохам бан тІехьажор бу».
И если пойдут в плен впереди врагов своих, то повелю мечу и там убить их. Обращу на них очи Мои на беду им, а не во благо.
ХІунда аьлча массо а ницкъийн Хьалдолу Эла лаьттах хьакхало, тІаккха латта дІасадекъало. Лаьтта тІехь вехаш мел верг воьлху. Дерриг а латта, Мисар-махкара Нил-хи санна, лакха а долу, юха лах а ло.
Ибо Господь Бог Саваоф коснётся земли,— и она растает, и восплачут все живущие на ней; и поднимется вся она как река, и опустится как река Египетская.
Дала Шена лерина хІусамаш стигалшкахь йина, ткъа Шен стигалан нартол лаьтта тІехь дІахІоттийна. Цо хІордан хиш схьа а гулдо, уьш лаьтта тІехула дІа а Іанадо. Цуьнан цІе – Веза Эла ю!
Он устроил горние чертоги Свои на небесах и свод Свой утвердил на земле, призывает воды морские, и изливает их по лицу земли; Господь имя Ему.
«Шу а, исраилхой, хушахой санна дац ткъа Суна? Со вац ткъа исраилхой Мисар-махкара, пІелаштамхой Крит-гІайре тІера, арамхой Кхирера арабаьхнарг?» – боху Везачу Эло.
Не таковы ли, как сыны Ефиоплян, и вы для Меня, сыны Израилевы? говорит Господь. Не Я ли вывел Израиля из земли Египетской и Филистимлян — из Кафтора, и Арамлян — из Кира?
«Хьалдолчу Элан бІаьргаш къинош летийначу пачхьалкхана тІехьажийна бу. Ас, хІаллак а йина, лаьтта тІера тІепаза йойур ю иза. Амма Якъубан цІа Ас кхоччуш хІаллакдийр дац, – боху Везачу Эло.
Вот, очи Господа Бога — на грешное царство, и Я истреблю его с лица земли; но дом Иакова не совсем истреблю, говорит Господь.
– Ас, омра а дина, Исраилан халкъ массо а халкъашна юкъахь дІасадаржор ду, цецана чу дожош долу буьртигаш санна, амма царах цхьа а вониг лаьтта ца бужу.
Ибо вот, Я повелю и рассыплю дом Израилев по всем народам, как рассыпают зёрна в решете, и ни одно не падает на землю.
Сан халкъана юкъара къинош летийнарш берриге а туьрах хІаллакьхир бу, цара бахахь а: „И бохам тхох хьакха а лур бац, тхуна тІе а богІур бац“».
От меча умрут все грешники из народа Моего, которые говорят: «не постигнет нас и не придёт к нам это бедствие!»
«Охьадоьжна четар санна йолу Даудан пачхьалкх юхаметтахІоттор ю Ас оцу дийнахь. Цуьнан йохийна а, лилхина а меттигаш, дІа а къевлина, ширачу заманахь ма-хиллара, дІахІоттор ду иза.
В тот день Я восстановлю скинию Давидову падшую, заделаю трещины в ней и разрушенное восстановлю, и устрою её, как в дни древние,
Иза Эдомах диснарг а, Сан долахь хилла массо къаьмнаш а церан карадахийтархьама дийр ду Ас», – боху хІара дерриге а деш волчу Везачу Эло.
чтобы они овладели остатком Едома и всеми народами, между которыми возвестится имя Моё, говорит Господь, творящий всё сие.
«ТІекхочур ду, – боху Везачу Эло, – охуш волчунна – оруш верг гун волу а, ткъа кемсаш хьуьйш верг уьш дІаюьйш волчунна тІаьхьа кхуьур воцу а токхе денош. Кемсийн мутта лаьмнех охьаІийдалур ду, массо а баьрзнех схьаоьхур ду иза.
Вот, наступят дни, говорит Господь, когда пахарь застанет ещё жнеца, а топчущий виноград — сеятеля; и горы источать будут виноградный сок, и все холмы потекут.
Ас Сайн халкъ йийсарера шен лаьтта тІе юхадерзор ду. Яссийначу гІаланашкахь гІишлош а йина, царна чохь баха охьаховшор бу уьш. Кемсийн бошмаш а йоьгІна, царах даьккхина мутта а муьйлур ду, бошмаш а кхиийна, царах бевлла стоьмаш а буур бу цара.
И возвращу из плена народ Мой, Израиля, и застроят опустевшие города и поселятся в них, насадят виноградники и будут пить вино из них, разведут сады и станут есть плоды из них.
Ас шайн лаьтта тІе охьаховшор бу исраилхой. Уьш кхин Ас царна деллачу лаьтта тІера лелхийна лелор бац», – боху хьан Везачу Дала.
И водворю их на земле их, и они не будут более исторгаемы из земли своей, которую Я дал им, говорит Господь Бог твой.
Аматин кІанте Юнусе Везачу Элера хаам хилира:
И было слово Господне к Ионе, сыну Амафиину:
«Хьала а гІаттий, йоккхачу Нунав-гІала гІо! Цигахь лелачу зуламечу гІуллакхех лаьцна хаам кхаьчна сан лерге. Нунав-гІалара бахархошна дуьхьал болу хьехамаш бе».
встань, иди в Ниневию, город великий, и проповедуй в нём, ибо злодеяния его дошли до Меня.
Юнус ваха новкъавелира. Амма иза Таршаш-гІалахьа дІаволавелира, Везачу Элах дІавадархьама. ХІордан йистехь йолчу Яппи-гІала а кхаьчна, Таршаш-гІала доьду хинкема карийра цунна. Мах а белла, оцу хинкеманна тІе велира иза, Везачу Элан юьхь-дуьхьлара дІавадархьама.
И встал Иона, чтобы бежать в Фарсис от лица Господня, и пришёл в Иоппию, и нашёл корабль, отправлявшийся в Фарсис, отдал плату за провоз и вошёл в него, чтобы плыть с ними в Фарсис от лица Господа.
Амма Дала, хІорда тІехь чІогІа мох а балийтина, хІорд ловзабаьккхира. Хинкема дохха доллуш дара.
Но Господь воздвиг на море крепкий ветер, и сделалась на море великая буря, и корабль готов был разбиться.
Кхерабелла, массо кемалелорхой маьхьарий хьоькхуш бара, хІораммо а шен-шен деланашка а кхойкхуш. Хинкеманан чуьра кира хІорда чу кхоьссира цара, кема дайдалийтархьама. Ткъа Юнус, кеманан лаха чу а воьссина, чІогІа наб кхетта вижина Іаш вара.
И устрашились корабельщики, и взывали каждый к своему богу, и стали бросать в море кладь с корабля, чтобы облегчить его от неё; Иона же спустился во внутренность корабля, лёг и крепко заснул.
ТІаккха цунна тІевеара хинкеманан коьрта хьаькам. «Вижина хІунда Іа хьо? ХьалагІатта, хьайн Деле кхайкха! Хьан Далла дага а даьхкина, вай хІаллак ца хуьлуш дуьсур дац-те?» – элира цо.
И пришёл к нему начальник корабля и сказал ему: что ты спишь? встань, воззови к Богу твоему; может быть, Бог вспомнит о нас и мы не погибнем.
Юххехь болчара барт бира: «Дуьйло, вай кхаж тосур бу, вайна тІе хІара бала балийнарг мила ву хаархьама», – аьлла. Цара кхаж тесира. Юнусана белира и кхаж.
И сказали друг другу: пойдём, бросим жребии, чтобы узнать, за кого постигает нас эта беда. И бросили жребии, и пал жребий на Иону.
ТІаккха хаьттира хІордахоша Юнусе: «Дийцахь, хьенан бехк болуш беана вайна тІе хІара беза бала? Хьо хІун лелош ву? Стенгара вогІу хьо? Мичахь бу хьан мохк? Муьлхачу къомах ву хьо?» – бохуш.
Тогда сказали ему: скажи нам, за кого постигла нас эта беда? какое твоё занятие, и откуда идёшь ты? где твоя страна, и из какого ты народа?
«Со Іебархо ву. Со латта а, хІорд а кхоьллина волу Веза Эла, стигалара Дела, лоруш ву», – аьлла, жоп делира цаьрга Юнуса.
И он сказал им: я Еврей, чту Господа Бога небес, сотворившего море и сушу.
Іаламат чІогІа кхерабелира нах, хІунда аьлча Юнуса ша Далла дуьхьалара къайлаваларан бахьана ма-дарра дийцинера цаьрга. Наха бохура цуьнга: «ХІунда дина-те ахьа иза?»
И устрашились люди страхом великим и сказали ему: для чего ты это сделал? Ибо узнали эти люди, что он бежит от лица Господня, как он сам объявил им.
Юха а хаьттира цара Юнусе: «ХІун дан деза оха хІорд дІатейтархьама?» – хІунда аьлча хІорд карзахбаьллачуьра соцуш бацара.
И сказали ему: что сделать нам с тобою, чтобы море утихло для нас? Ибо море не переставало волноваться.
Юнуса элира цаьрга: «Со, схьа а лаций, хІорда чу кхосса, тІаккха хІорд дІатуьйр бу шуна. Суна хаьа, со бахьана долуш тІебеаний шуна хІара беза бала».
Тогда он сказал им: возьмите меня и бросьте меня в море, и море утихнет для вас, ибо я знаю, что ради меня постигла вас эта великая буря.
Ткъа хІара нах, шайгахь ницкъ мел бу гІоьртина, пийсакаш хьекха буьйлабелира, лаьтта тІе кхачархьама. Амма цунах гІуллакх ца хилира, хІунда аьлча хІорд, карзахбаьллачуьра ца соцуш, кхин а чІогІа адамашна дуьхьалбаьллера.
Но эти люди начали усиленно грести, чтобы пристать к земле, но не могли, потому что море всё продолжало бушевать против них.
ТІаккха кхайкхира уьш Везачу Эле: «Доьху Хьоьга, Веза Эла, ма дехьа тхо хІаллак хІокху стеган са бахьана долуш. Нагахь санна хІара стаг бехке вацахь, цуьнан цІий тхох ма хьарчадехьа, хІунда аьлча Ахьа, Веза Эла, Хьайна лиънарг дина дела», – бохуш.
Тогда воззвали они к Господу и сказали: молим Тебя, Господи, да не погибнем за душу человека сего, и да не вменишь нам кровь невинную; ибо Ты, Господи, соделал, что угодно Тебе!
ТІаккха цара Юнус, схьа а лаьцна, хІорда чу кхоьссира. ХІорд карзахбаьллачуьра дІатийра.
И взяли Иону и бросили его в море, и утихло море от ярости своей.
Іаламат чІогІа кхерабелира нах Везачу Элах. Цара сагІа а даьккхира, нигаташ а дира.
И устрашились эти люди Господа великим страхом, и принесли Господу жертву, и дали обеты.
Везачу Эло цхьана боккхачу чІере, Юнус дІакхалла аьлла, омра дира. Кхо де-буьйса даьккхира Юнуса оцу чІеран гай чохь.
И повелел Господь большому киту поглотить Иону; и был Иона во чреве этого кита три дня и три ночи.
Ша чІеран гай чохь воллуш, Юнуса доІанца дийхира шен Везачу Деле.
И помолился Иона Господу Богу своему из чрева кита
Цо элира:
и сказал: к Господу воззвал я в скорби моей, и Он услышал меня; из чрева преисподней я возопил, и Ты услышал голос мой.
ХІордан кІоргене, хІордан даг чу кхоьссина Ахьа со. Хин Іовраша го бина суна. Хьан массо тулгІенаш, со керчош, тІехула евлла суна.
Ты вверг меня в глубину, в сердце моря, и потоки окружили меня, все воды Твои и волны Твои проходили надо мною.
ТІаккха элира ас: „Хьайн бІаьргашна хьалхара дІаваьккхина Ахь со, амма суна юха а гур ду Хьан Деза ЦІа“.
И я сказал: отринут я от очей Твоих, однако я опять увижу святый храм Твой.
Бух боцучу хІордо къевлина со, сан син тІе а кхаьчна, дІалаьцна со хино. Сан коьртах хІордан бецаш хьаьрчина.
Объяли меня воды до души моей, бездна заключила меня; морскою травою обвита была голова моя.
Лаьмнийн буха кхаччалц охьавеана со. Гуттаренна а шен гІораш а доьхкина, лаьтто дІакъевлина со.
До основания гор я нисшел, земля своими запорами навек заградила меня; но Ты, Господи Боже мой, изведёшь душу мою из ада.
Кхин сайн тоха са ца хилча, суна дагавеана Хьо, Веза Эла, тІаккха Хьан Дезачу ЦІа чохь волчу Хьоьга дІакхаьчна сан доІанаш.
Когда изнемогла во мне душа моя, я вспомнил о Господе, и молитва моя дошла до Тебя, до храма святаго Твоего.
Эрна а, харц а деланаш лоруш берш шаьш даим дезаш волчу Делах дІакъаьстина.
Чтущие суетных и ложных [богов] оставили Милосердаго своего,
Амма сайна тІера сагІа сайн озаца хастам беш доккхур ду ас. Сайн нигат а кхочушдийр ду ас. Везачу Элан карахь ду кІелхьарвалар!»
а я гласом хвалы принесу Тебе жертву; что обещал, исполню: у Господа спасение!