_id
string
text
string
title
string
38931
ما در حال برنامه ریزی برای توسعه api پایگاه داده برای پروژه خود هستیم. من می خواهم بدانم چگونه می توانیم اسناد خود را بهبود دهیم. ساختار فعلی یک سند به این صورت است: مقدمه: اشیاء پایگاه داده: فهرست هر شی (جدول) فهرست فیلد فهرست پارامترهای ورودی رایج. حلقه هر فرمان پایگاه داده api پارامتر ورودی فرمان پارامتر خروجی فرمان مثال استفاده از دستور پایان حلقه لطفاً پیشنهاد دهید اگر می‌توانیم مستندات خود را بهبود ببخشیم. :)
چگونه می توانیم اسناد پروژه را بهبود ببخشیم
183807
من یک الگوریتم جستجوی بازگشتی برای یافتن مرزهای یک ساختار داده وکسل نوشته‌ام تا بتوانم آن را کارآمدتر ارائه دهم. من به اطراف نگاه کرده‌ام، و یا آنقدر ساده و واضح است که هیچ‌کس زحمت ثبت آن را نمی‌دهد، یا بدیع است و هیچ‌کس قبلاً آن را به این شکل انجام نداده است. آشکارا در GitHub منتشر می شود و تحت GPL محافظت می شود. می‌خواهم آن را به دیگران نشان دهم، تا ببینم آیا می‌توان آن را بهبود بخشید، با این حال... می‌ترسم اگر چه آن را نوشته و منتشر کرده‌ام، ممکن است کسی تلاش کند همان ایده را به ثبت برساند. آیا من ایمن هستم، توسط بنرهای نرم افزار منبع باز محافظت می شوم، یا باید مانند تفنگ های بزرگ و ترول های ثبت اختراع از خودم محافظت کنم؟ اعتقاد من این است که پتنت های نرم افزاری شیطانی هستند و برای اینکه بهترین نرم افزار نوشته شود، چشمان زیادی باید آن را ببینند. من نگران هستم که این دیدگاه نسبتاً ساده‌لوحانه‌ای در مورد نحوه نگارش نرم‌افزار باشد، و کنجکاو هستم که ببینم دیگران چه فکر می‌کنند.
آیا شخص دیگری می تواند الگوریتم منبع باز من را ثبت اختراع کند؟
130143
می خواستم بدونم که آیا برنامه نویسان php گزارش error_report در php.ini را پس از تحویل وب سایت روشن یا خاموش می کنند؟
آیا برنامه نویسان گزارش خطا را روشن یا خاموش می کنند؟
54663
من به دنبال یک کنفرانس یا آموزشی هستم که به من در معرض دید وسیعی از معماری نرم افزار در سطح سازمانی قرار دهد. من به مدت 10 سال با همین شرکت کار کرده‌ام و به اندازه‌ای رسیده‌ایم که واقعاً به ایجاد چارچوبی برای برنامه‌هایی که از تجارت شرکت ما پشتیبانی می‌کنند نیاز داریم. رشد ارگانیک در 10 سال گذشته ما را با مجموعه‌ای از برنامه‌های کاربردی کاملاً مرتبط و نسبتاً درهم و برهم رها کرده است. ما باید کار بهتری در مولفه‌سازی نهادهای تجاری خود انجام دهیم و کنترل دقیق‌تری بر رابط بین آن نهادها و فرآیندهای تجاری خود داشته باشیم. من به دنبال دریافت یک قرار گرفتن در معرض گسترده و در عین حال کاربردی در مورد الگوهای طراحی برای پشتیبانی از آن معماری (SOA، پیام رسانی، ESB و غیره) هستم. امیدوارم از افرادی که تجربه مستقیم در پیاده‌سازی یا کار با آنچه معماری کلاس سازمانی محسوب می‌شود، بینش کسب کنم.
برخی از کنفرانس ها یا برنامه های آموزشی معماری سازمانی با کیفیت بالا چیست؟
190717
امیدوارم این سوال پاسخ های جالبی بدهد زیرا این سوالی است که برای مدتی مرا آزار می دهد. **آیا آزمایش واحد یک کنترلر در ASP.NET MVC ارزش واقعی دارد؟** منظور من از آن این است که در اکثر مواقع، (و من نابغه نیستم)، روش های کنترل کننده من، حتی در بالاترین حد ممکن است. چیزی شبیه به این پیچیده است: public ActionResult Create(MyModel model) { // start error list var errors = new List<string>(); // بررسی وضعیت مدل بر اساس حاشیه نویسی داده if(ModelState.IsValid) { // فراخوانی یک روش سرویس if(this._myService.CreateNew(model, Request.UserHostAddress, ref errors)) { // همه چیز خوب است، داده ها ذخیره می شوند , // بنابراین به کاربر بگویید که آنها درخشان هستند بازگشت View(_Success); } } // افزودن خطاها به خطاهای حالت مدل.ForEach(e => ModelState.AddModelError(, e)); // return view return View(model); } بیشتر کارهای سنگین توسط خط لوله MVC یا کتابخانه خدمات من انجام می شود. بنابراین ممکن است سوالاتی برای پرسیدن این باشد: * ارزش واحد آزمایش این روش چقدر خواهد بود؟ * آیا در «Request.UserHostAddress» و «ModelState» با NullReferenceException شکسته نمی شود؟ آیا باید سعی کنم اینها را مسخره کنم؟ * اگر من این روش را به یک کمک کننده قابل استفاده مجدد تبدیل کنم (که احتمالاً باید، با توجه به اینکه چند بار آن را انجام می دهم!)، آزمایش آن حتی ارزشمند خواهد بود، در حالی که تمام چیزی که من واقعاً آزمایش می کنم عمدتاً خط لوله است. احتمالاً، تا یک اینچ از عمر آن توسط مایکروسافت آزمایش شده است؟ فکر می کنم منظور من **واقعا** این است که انجام موارد زیر کاملاً بیهوده و اشتباه به نظر می رسد [TestMethod] public void Test_Home_Index() { var controller = new HomeController(); var expect = شاخص; var actual = ((ViewResult)controller.Index()).ViewName; Assert.AreEqual (مورد انتظار، واقعی)؛ } بدیهی است که من با این مثال به طور اغراق‌آمیز بی‌معنی مبهم رفتار می‌کنم، اما آیا کسی حکمتی دارد که اینجا اضافه کند؟ مشتاقانه منتظرم... ممنون.
آیا مقدار واقعی در واحد تست کنترلر در ASP.NET MVC وجود دارد؟
140733
پل گراهام استدلال می‌کند که: اگر یک استارت‌آپ بتواند با نوشتن نرم‌افزاری که می‌تواند باعث شود تعداد زیادی از CPU‌ها به نظر توسعه‌دهنده یک CPU بسیار سریع به نظر برسند، چیزی از قانون قدیمی مور را به ما بازگرداند، بسیار عالی خواهد بود. ... جاه طلبانه ترین کار این است که سعی کنیم آن را به صورت خودکار انجام دهیم: نوشتن کامپایلری که کد ما را برای ما موازی کند. > نامی برای این کامپایلر، کامپایلر به اندازه کافی هوشمند، وجود دارد، و این کلمه > ناممکن است. اما آیا واقعا غیر ممکن است؟ آیا کسی می تواند یک **مثال عینی** ارائه دهد که در آن یک کامپایلر موازی کننده یک نقطه درد را حل کند؟ به نظر نمی رسد که برنامه های وب مشکلی ایجاد کنند: فقط یک دسته از فرآیندهای Node را اجرا کنید. ردیابی پرتوهای بی‌درنگ مشکلی نیست: برنامه‌نویس‌ها با خوشحالی زبان اسمبلی SIMD چند رشته‌ای می‌نویسند (در واقع، اگر این کار را آسان‌تر کنیم، ممکن است برخی شکایت کنند!). جام مقدس این است که بتوانید هر برنامه ای را شتاب دهید، خواه MySQL، Garage Band یا Quicken. من به دنبال یک راه میانی هستم: آیا **مشکل واقعی در دنیای واقعی وجود دارد که شما تجربه کرده اید** که در آن یک کامپایلر به اندازه کافی هوشمند یک مزیت واقعی را فراهم می کند، یعنی کسی برای آن هزینه می کند؟ **یک پاسخ خوب ** پاسخی است که در آن فرآیندی وجود دارد که در آن رایانه با 100٪ CPU روی یک هسته واحد برای مدت زمان دردناکی کار می کند. این زمان ممکن است 10 ثانیه باشد، اگر قرار است کار سریع باشد. اگر قرار باشد این کار تعاملی باشد، ممکن است 500 میلی‌ثانیه باشد. ممکنه 10 ساعت باشه لطفا چنین مشکلی را توضیح دهید. در واقع، این تمام چیزی است که من به دنبال آن هستم: **مناطق نامزد برای بررسی بیشتر **. (بنابراین، ردیابی پرتو از لیست خارج شده است، زیرا همه میوه‌های کم‌آویز پذیرفته شده‌اند.) **علاقه‌ای ندارم که چرا نمی‌توان آن را انجام داد.** میلیون‌ها نفر وجود دارند که مایلند به دلایل منطقی آن اشاره کنند. نمی توان انجام داد. چنین پاسخ هایی مفید نیستند.
آیا نمونه مشخصی وجود دارد که در آن یک کامپایلر موازی کننده مزیت ارزش افزوده ارائه می کند؟
228999
ما در حال طراحی مجدد وب سایت شرکتی خود با عملکردهای زیر هستیم: * می خواهیم به کاربران بازاریابی انعطاف و آزادی بدهیم تا صفحات استاتیک جدید را اضافه کنند، صفحات ثابت یا محتویات صفحات ثابت را بدون دخالت توسعه دهنده(ها)/تیم استقرار تغییر دهند. * ما می خواهیم توسعه دهندگان روی بخش پویا وب سایت کار کنند. چگونه می توان وب سایت را معمار کرد تا مطمئن شویم که چیدمان / ظاهر و احساس وب سایت در تمام صفحات یکسان باقی می ماند و به کارهای ذکر شده در بالا دست می یابیم؟ هر تجربه ای؟ پیشنهادات؟
طراحی سایت شرکتی
27328
من هرگز واقعاً از مزایایی که با تغییر به RSpec از Test::Unit in Ruby on Rails بدست می آورید متقاعد نشده ام (علیرغم مطالعه گهگاهی در مورد RSpec). چه چیزی در مورد RSpec است که به نظر می رسد اکثر پروژه های Rails از آن استفاده می کنند؟ (برخی از نمونه های کد که به وضوح مزیت های یکی را نسبت به دیگری نشان می دهد بسیار قدردانی می شود)
RSpec vs Test::Unit in Rails
116056
بسیاری از دوستان غیرعلم رایانه ام از من خواسته اند که برنامه نویسی را به آنها آموزش دهم. من موافقت کرده ام که یک سمینار برای آنها برگزار کنم که تقریباً 1 تا 2 ساعت طول خواهد کشید. فکر من این است که از پایتون به عنوان زبانی برای آموزش مهارت های برنامه نویسی اولیه به آنها استفاده کنم. من فهمیدم که یادگیری پایتون از آنچه من تحقیق کرده ام نسبتاً آسان تر است. همچنین این زبانی است که می خواهم یاد بگیرم که برگزاری این سمینار را لذت بخش تر می کند. موضوعاتی که من قصد دارم به آنها بپردازم به شرح زیر است: 1. متغیرها / آرایه ها 2. منطق - عبارات If else، سوئیچ حروف، دستورات تودرتو 3. حلقه ها - برای، while، do-while و حلقه های تودرتو 4. توابع - عبور با مقدار، عبور با مرجع (آیا این عبارت صحیح برای پایتون است؟ من بیشتر یک C/C++ هستم) 5. برنامه نویسی شی گرا البته برنامه ریزی می کنم برای همه موضوعات نمونه کد داشته باشم و سعی می کنم هر نمونه در یکدیگر جریان پیدا کند تا در پایان سمینار همه یک برنامه کاری کامل داشته باشند. فکر می کنم سوال من این است که اگر به شما 1 تا 2 ساعت فرصت داده شود تا به گروهی از دانشجویان برنامه نویسی آموزش دهید، چه زبانی را انتخاب می کنید و چه موضوعاتی را پوشش می دهید؟ به روز رسانی: از بازخورد عالی شما متشکرم. من باید در پست قبلی خود در بالا ذکر می کردم که اکثر دانشجویان شرکت کننده در سمینار نوعی تجربه برنامه نویسی دارند، چه با جاوا یا استفاده از Matlab. اکثر این دانشجویان، دانشجویان سال 3/4 مهندسی هستند که می خواهند قبل از فارغ التحصیلی، در برنامه نویسی تجدید نظر کنند.
هنگام آموزش برنامه نویسی به دانشجویان غیر CS چه زبان و موضوعاتی باید پوشش داده شود؟
128512
من مشخصاتی را برای یک سرویس REST جمع‌آوری می‌کنم، که بخشی از آن شامل توانایی دریچه گاز کاربران در سطح سرویس و گروه‌هایی از منابع یا منابع فردی است. به همین ترتیب، زمان‌بندی‌ها برای هر منبع/گروه/سرویس قابل تنظیم هستند. من فقط مشخصات HTTP 1.1 را بررسی می‌کنم و سعی می‌کنم تصمیم بگیرم که چگونه با یک مشتری ارتباط برقرار کنم که درخواستی برآورده نمی‌شود زیرا آنها به حد مجاز خود رسیده‌اند. در ابتدا متوجه شدم که کد کلاینت «403 - ممنوع» است، اما این، از مشخصات: > مجوز کمکی نمی‌کند و درخواست نباید تکرار شود، مرا آزار می‌دهد. در واقع به نظر می رسد که 503 - Service Unavailable برای استفاده بهتر است - زیرا امکان برقراری ارتباط زمان تلاش مجدد را از طریق استفاده از هدر Retry-After فراهم می کند. این امکان وجود دارد که در آینده به دنبال حمایت از «خرید» درخواست‌های بیشتر از طریق تجارت الکترونیک باشم (در این صورت اگر کد مشتری «402 - پرداخت مورد نیاز» نهایی شده باشد، خوب خواهد بود!) - اما من فکر می‌کنم که این می‌تواند به همان اندازه فشرده شود. به یک پاسخ 503 نیز. به نظر شما از کدوم استفاده کنم؟ یا دیگری هست که من در نظر نگرفته باشم؟
کد وضعیت HTTP REST پیشنهادی برای «به حد مجاز درخواست رسیده است»
27323
من نمی توانم عنوان کامل این سوال را حدس بزنم، پس لطفا مورد من را بخوانید و لطفا به من کمک کنید. ما 4 محصول مختلف داریم. هر کدام سایت و پایگاه داده خود را دارند، یعنی کاملاً مستقل هستند. اکنون من یک سیستم مشترک می خواهم که بتواند درخواست های صفحه تماس با ما را مدیریت کند. علاوه بر این، من می توانم درخواست های تماس را از هر پایگاه داده بیرون بکشم. و حتی من باید بتوانم برای همه آنها نامه انبوه ارسال کنم. و غیره. پس این چه نوع برنامه ای است؟ نرم افزاری موجود هست؟ اگر بله، آن ها کدامند؟ یا باید یک برنامه سفارشی جدید ایجاد کنم؟ لطفا راهنمایی کنید..
چگونه درخواست های بیش از یک محصول را مدیریت کنیم؟
48413
جاوا اجازه می دهد تا متغیرها (فیلدها / محلی / پارامترها) را به عنوان نهایی علامت گذاری کنید تا از تخصیص مجدد به آنها جلوگیری شود. من آن را برای فیلدها بسیار مفید می‌دانم، زیرا به من کمک می‌کند به سرعت ببینم آیا برخی از ویژگی‌ها - یا کل کلاس - غیرقابل تغییر هستند یا خیر. از سوی دیگر، من آن را در مورد محلی‌ها و پارامترها بسیار کمتر مفید می‌دانم، و معمولاً از علامت‌گذاری آن‌ها به‌عنوان «نهایی» اجتناب می‌کنم، حتی اگر هرگز مجدداً به آن اختصاص داده نشوند (به استثنای آشکار زمانی که نیاز به استفاده در یک کلاس داخلی). با این حال، اخیراً به کدی برخورده‌ام که هر زمان که می‌تواند از نهایی استفاده می‌کند، که حدس می‌زنم از نظر فنی اطلاعات بیشتری را ارائه دهد. دیگر در مورد سبک برنامه نویسی خود مطمئن نیستم، نمی دانم مزایا و معایب دیگر استفاده از «نهایی» در همه جا چیست، رایج ترین سبک صنعتی چیست و چرا.
آیا در جاوا باید از final برای پارامترها و محلی ها استفاده کنم، حتی اگر مجبور نباشم؟
165233
من در حال مطالعه منبع رویداد هستم و یک سوال در مورد تداوم دارم. من هنوز هم می توانم یک DB با همه موجودیت ها داشته باشم، درست است؟ یا باید هر بار که برنامه شروع به کار کرد، رویدادها دوباره پخش شوند تا آخرین نسخه هر موجودیت در حافظه دریافت شود؟ به نظر می رسد در سیستم های بزرگتر هدر می رود (مانند حجم زیادی از داده ها)؟ نکته ای که در مورد منبع یابی رویداد وجود دارد این است که می توانم در صورت نیاز، رویدادها را برای پر کردن یک فروشگاه داده دوباره پخش کنم؟ (یا داده ها را تجزیه و تحلیل کنید)
منبع یابی و تداوم رویداد
224857
من در حال حاضر به عنوان یک توسعه دهنده دات نت کار می کنم و تا 3 سال تجربه در صنعت و همچنین مدرک علوم کامپیوتر به ویژه مهندسی نرم افزار دارم (می دانم که معنایی ندارد، فقط می خواستم توضیح دهم که من اتاق خواب عمومی شما نیستم. برنامه نویس). وقتی Uni را تمام کردم، شروع به قرارداد با یک شرکت کردم. من نام آنها را ذکر نمی کنم، اما ممکن است برخی از شما فقط با توضیحات نام آنها را شنیده باشید. اساساً آنها فارغ التحصیلان تازه وارد می گیرند و در ازای آموزش و تجربه قراردادی باید حداقل برای دو سال به سراغ مشتریانی بروید که آنها می گویند. نمی‌توانم بگویم این عالی بود، اما احساس می‌کنم بیشتر از افرادی با سال‌ها تجربه مانند خودم می‌دانم. مشکل این است که من اکنون به دلیل عدم انتخاب در مشتریان، مسیر توسعه وب را شروع کرده ام. تغییر از یک فیلد نت به برنامه نویسی تعبیه شده/پایین چقدر دشوار است؟ من برای آن اشتیاق و تلاش دارم، اما کاملاً مطمئن نیستم که چگونه حرکت کنم. برخلاف توسعه اپلیکیشن، دانستن زبان و داشتن برخی آداب تجاری کافی به نظر نمی رسد. به عنوان مثال از نظر سخت افزاری می توانم یک کامپیوتر راه اندازی کنم اما نمی دانم چگونه سیم ها را به صورت دستی وصل کنم و این سیستم ها را برنامه ریزی کنم. آیا این نوع دانش > ضروری است؟ پیشاپیش از شما متشکرم. همچنین اگر کسی تجربه مشابهی از تعویض دارد، باید من؟ tl;dr برنامه نویسی که نمی داند چگونه از نقش های توسعه وب به سیستم های جاسازی شده وارد شود. ویرایش:: ممنون از راهنمایی همه شما.
سوال در مورد انتقال به سیستم های تعبیه شده
28129
من به یک کد php نیاز دارم که فراتر از توانایی های من باشد، بنابراین باید شخصی را برای انجام آن استخدام کنم. واقعاً چیز خیلی طولانی یا پیچیده ای نیست، بنابراین می خواستم بدانم آیا راه ساده ای برای ارسال درخواست من و پیدا کردن کسی برای انجام آن برای مبلغ مشخصی وجود دارد یا خیر. آیا چنین وب سایتی وجود دارد یا بهترین جایگزین چیست؟ به هر حال خیلی ممنون
آیا سایت خوبی برای استخدام برنامه نویس برای پروژه های کوچک وجود دارد؟
186837
من در حال حاضر در حال طراحی مجدد سیستم Entity خود برای C++ هستم و مدیران زیادی دارم. در طراحی من، من این کلاس ها را دارم تا کتابخانه ام را به هم گره بزنم. من در مورد کلاس های مدیریت چیزهای بد زیادی شنیده ام، شاید نام کلاس هایم را مناسب نمی گذارم. با این حال، من نمی دانم چه نام دیگری برای آنها بگذارم. اکثر مدیران در کتابخانه من از این کلاس ها تشکیل شده اند (اگرچه کمی متفاوت است): * Container - ظرفی برای اشیاء در مدیر * ویژگی ها - ویژگی ها برای اشیاء در مدیر در طراحی جدید من برای من کتابخانه، من این کلاس های خاص را دارم تا کتابخانه ام را به هم ببندم. * ComponentManager - اجزای موجود در Entity System * ComponentContainer * ComponentAttributes * Scene* - ارجاع به یک صحنه (به پایین مراجعه کنید) * SystemManager - مدیریت سیستم ها در Entity System * SystemContainer * Scene* - ارجاع به یک صحنه (به زیر مراجعه کنید) * EntityManager - موجودیت ها را در سیستم Entity مدیریت می کند * EntityPool - مجموعه‌ای از موجودیت‌ها * EntityAttributes - ویژگی‌های یک موجودیت (این فقط برای کلاس‌های ComponentContainer و System قابل دسترسی است) * صحنه* - ارجاع به یک صحنه (به زیر مراجعه کنید) * صحنه - همه مدیران را به هم پیوند می‌دهد * ComponentManager * SystemManager * EntityManager من به این فکر می کردم که فقط تمام کانتینر/استخرها را در خود کلاس Scene قرار دهم. یعنی به جای این: صحنه صحنه. // ایجاد یک صحنه // توجه: // از نظر فنی می‌توانم این خط را در یک فراخوانی ()createEntity در کلاس Scene قرار دهم Entity entity = scene.getEntityManager().getPool().create(); این می تواند این باشد: صحنه صحنه. // ایجاد یک موجودیت صحنه = scene.getEntityPool().create(); اما، من مطمئن نیستم. اگر بخواهم دومی را انجام دهم، به این معنی است که بسیاری از اشیاء و متدها را در کلاس Scene اعلام کرده‌ام. ## یادداشت: 1. سیستم موجودیت به سادگی طرحی است که برای بازی ها استفاده می شود. از 3 بخش اصلی تشکیل شده است: اجزاء، موجودیت ها و سیستم ها. مؤلفه ها صرفاً داده ای هستند که ممکن است به نهادها «اضافه شوند» تا موجودیت ها متمایز باشند. یک موجودیت با یک عدد صحیح نشان داده می شود. سیستم ها حاوی منطق یک موجودیت با اجزای خاص هستند. 2. دلیل اینکه من طرحم را برای کتابخانه‌ام تغییر می‌دهم، این است که فکر می‌کنم می‌توان آن را بسیار تغییر داد، در حال حاضر احساس/جریان آن را دوست ندارم.
چگونه از مدیران در کد من اجتناب کنم
236630
من شروع به ساختن یک کتابخانه نمودار بر روی d3js با استفاده از ارث بری جاوا اسکریپت کرده ام. هدف من توسعه اجزای نمودار قابل استفاده مجدد و کاملاً قابل تنظیم است. مقاله را خواندم: به سمت نمودارهای قابل استفاده مجدد. سپس کد منبع nvd3 را مرور کردم. NVD3 در هر نمودار از کد صفحه دیگ مانند: کپی و چسباندن تعاریف برای عرض، ارتفاع، حاشیه و غیره استفاده می‌کند. من می‌خواهم ویژگی‌هایی مانند: ابعاد، محورها و عملکردهایی مانند بزرگ‌نمایی و شنوندگان رویداد قابل استفاده مجدد در بین همه نمودارها و قابل تنظیم از طریق هر نمونه (ابجکت) نمودار باشد. در اینجا به نظر می رسد که کتابخانه فعلی من چگونه است. (در حال حاضر فقط نمودار حبابی را پشتیبانی می کند.) var BaseChart = function(){ this.width = 200; this.height = 200;//و موارد دیگری مانند: margin/ عنوان نمودار } //XYChart از BaseChart var XYChart = function() به ارث می‌برد{ //شامل اعضایی برای محورها، گروه‌های محور، برچسب‌ها، تیک‌ها، دامنه‌ها و محدوده‌ها // مثال: یکی از اعضای آن this.yAxis this.yAxis = است d3.svg.axis().scale(this.scaleY) .orient(سمت چپ) .ticks(this.yTickCnt) .tickSize(-this.width); } //XYChart را گسترش می‌دهد و زوم کردن را اضافه می‌کند ZoomableXYChart = function(){ this.zoom = function(){ this.svg.selectAll(this.dataShape) .attr(transform, function(d, i) { var translate = that.calculateTranslation(d) return ( + translate.x + , + translate.y + )); } } // نمودار XY قابل بزرگنمایی را گسترش می دهد و برای ترسیم اشکال روی نقاط داده پشتیبانی می کند var BubbleChart = function(){ this.dataShape = path; this.drawChart = function() { this.prepareChart();// بزرگنمایی را پیوست می کند، محورها را ترسیم می کند و غیره var that = this; this.svg.selectAll(that.dataShape) .data(that.data) .enter() .append(that.dataShape) .attr(transform, function(d) { return that.transformXYData(d); }) .attr(d, symbolGenerator().size(100).type(function(d) { return that.generateShape(d))) .attr(fill, function(d) { return that.generateColor(d)); d }) } } من می توانم یک نمودار به این صورت ایجاد کنم: var chart = new BubbleChart(); chart.data = someData; chart.width = 900; chart.elementId = #myChart; chart.onClickListener = function(this,d){} chart.drawChart(); این راه حل به من اجازه می دهد تا از ویژگی ها و توابع مشترک در همه نمودارها استفاده کنم. علاوه بر آن، به هر نمونه ای از هر نمودار اجازه می دهد تا ویژگی ها و توابع پیش فرض را لغو کند (مانند: onClickListener). آیا محدودیتی در چنین راه حلی می بینید؟ من واقعاً ندیده‌ام که ارثی جاوا اسکریپت برای d3.js استفاده شود و تعجب می‌کنم که چرا؟ آیا «زنجیره کردن» آنقدر مهم است؟ با استفاده از پیشنهادات مایک بوستاک، چگونه می‌توانیم عملکردهایی مانند بزرگنمایی را در تمام نمودارهای XY به اشتراک بگذاریم؟ آیا وراثت برای به اشتراک گذاشتن توابع و خواص کاملاً ضروری نیست؟
کتابخانه نمودار قابل استفاده مجدد و قابل تنظیم در بالای d3js
27094
من متوجه هستم که هر چه بیشتر به سمت طیف فریلنسر بروید، نیاز به یک نمونه کار (حداقل برای توسعه وب) وجود دارد، اما فکر می کنم یک کار قراردادی ساختاریافته (مثلاً یک قرارداد 3 ماهه برای استخدام) ) در درک این موضوع که یک برنامه نویس حرفه ای بیشتر وقت خود را صرف نوشتن برنامه های کاربردی اختصاصی برای شرکت ها می کند، کمی حرفه ای تر خواهد بود. مرکز فناوری، بنابراین بسیاری از کارفرمایان و استخدام‌کنندگان در اینجا زمانی که صحبت از مسائل فناوری می‌شود کمی کمتر از حرفه‌ای به نظر می‌رسند (اما این شهر بزرگ ایالات متحده است) و من معمولاً اغلب از استخدام‌کنندگان می‌پرسند که آیا یک نمونه کار برای به اشتراک گذاشتن دارم و غیره. مطمئناً من پروژه‌های خودم را انجام داده‌ام، اما آنها را به‌روز نگه نمی‌دارم و کاری که برای کارفرمای فعلی‌ام انجام می‌دهم تمرکز اصلی من است. به هر حال، حدس می‌زنم این فقط یک سؤال کلی در مورد نحوه تمایز بین «فریلنسر» و «قرارداد» باشد (حتی اگر فکر می‌کردم در رزومه خود این کار را انجام داده‌ام)
آیا یک برنامه نویس قراردادی باید یک نمونه کار داشته باشد؟
85596
من به دنبال نمودار معماری یک ویروس کامپیوتری هستم. کسی لینکی به نمونه خوب داره؟ **ویرایش** به نظر می رسد من با رای منفی مواجه می شوم. من موافقم که هیچ معماری واحدی برای ویروس وجود ندارد. اما برای اینکه یک برنامه ویروسی شود باید چیزهایی گنجانده شود. مثالی برای مؤلفه‌ها در SAD: * روش Replication * Trigger * Payload * Hosts targeted * آسیب‌پذیری‌ها هدف‌گیری شده * روش ضد تشخیص **Edit 2** یک مثال خوب در اینجا پیدا کردید: http://static.northpole.fi/download/1318959037124281/ w32_duqu_the_precursor_to_the_next_stuxnet.pdf
نمودار معماری یک ویروس کامپیوتری
53468
من اکثر موضوعات اصلی WPF در مقابل WinForms را خوانده‌ام و متوجه شدم که در دوگانگی ناخوشایندی که می‌توانید هنگام تصمیم‌گیری بین فناوری قبلی آزمایش شده و واقعی (Winforms) و جانشین آن (WPF) در آن قرار بگیرید، گرفتار شده‌ام. من یک برنامه نویس باسابقه دلفی هستم که سال هاست و بالاخره در حال پرش به C# هستم. همکارهای برنامه نویس دلفی من در آنجا متوجه خواهند شد که من از دانستن اینکه Anders Hejlsberg، مشهور دلفی، معمار پشت سی شارپ بود، هیجان زده هستم. من اعتیاد شدیدی به اجزای سفارشی VCL دلفی دارم، به ویژه آنهایی که در ساخت جادوگران چند مرحله ای و اجزایی که به عنوان ظرفی برای اجزای کودک عمل می کنند، دخیل هستند. با این پیشینه، امیدوارم کسانی از شما که از دلفی به سی شارپ تغییر کرده اند، بتوانید در تصمیم گیری WinForms در مقابل WPF برای نوشتن برنامه های اولیه ام به من کمک کنید. توجه داشته باشید، زمانی که کدنویسی و مواردی مانند تکمیل خودکار کامل و پشتیبانی درست از اشکال‌زدا می‌تواند پروژه‌ای را برای من ایجاد کند یا آن را خراب کند، بسیار بی‌صبر هستم، از جمله اینکه می‌توانم اطلاعات آسان در دسترس درباره ویژگی‌های API و تماس‌ها و حتی بیشتر از آن، راه‌حل‌های رفع اشکال‌ها را پیدا کنم. . موضوعات و نظرات SO در محدوده تاریخ اوایل سال 2009 باعث نگرانی من در مورد WPF در مورد ناامیدی های احتمالی می شود که می تواند کدنویسی توسعه UI C# من را مختل کند. از سوی دیگر، صرف زمان زیادی برای یادگیری یک فناوری API که حتی اگر رها نشود، به زودی جایگزین می‌شود (WinForms)، به همان اندازه مشکل‌ساز است و من پشتیبانی GPU را در WPF وسوسه‌انگیز می‌دانم. از این رو دوگانگی من است. از آنجایی که من هنوز هیچ یک از این فناوری‌ها را یاد نگرفته‌ام، فرصت نادری برای شروعی تازه دارم و مجبور نیستم با منحنی بزرگ «بی‌آموزی» روبرو شوم، دیده‌ام که وقتی یک برنامه‌نویس WinForms به WPF می‌رود در تاپیک‌های مختلف به آن اشاره می‌کنند. از طرف دیگر، اگر استفاده از WPF برای توسعه‌دهنده RAD بی‌صبر مانند خودم بسیار خسته‌کننده است یا پیامدهای منفی عمده‌ای دارد، آنگاه من فقط به WinForms می‌مانم تا زمانی که WPF به همان سطح پشتیبانی و سهولت استفاده برسد. برای اینکه مثالی ملموس در زمینه روانشناسی خود به عنوان یک برنامه نویس به شما بدهم، از VB و متعاقباً از دلفی استفاده کردم تا به طور کامل از درد بسیار واقعی کدنویسی با MFC اجتناب کنم، یک کتابخانه UI ویندوز که بسیاری از توسعه دهندگان در هنگام توسعه برنامه های اولیه ویندوز از آن رنج بردند. من هرگز از شانس خود در اجتناب از MFC پشیمان نشده ام. دانستن اینکه آیا Anders Hejlsberg دستی در معماری WPF و/یا WinForms داشته است یا خیر، و آیا تفاوت‌هایی در دیدگاه خلاقانه و سهولت استفاده که در هر کدام از این دو پایه کد گنجانده شده‌اند، آرامش‌بخش خواهد بود. در نهایت، برای برنامه نویسان دلفی، مجدداً به من اطلاع دهید که هنگام استفاده از WPF در مقایسه با WinForms، به خصوص در مورد پشتیبانی از اشکال زدایی، چقدر درگیر IDE Schock هستم. هر گونه نظر بازار کار که برای سال 2011 به روز شود نیز قدردانی خواهد شد.
WPF در مقابل WinForms - دیدگاه برنامه نویس دلفی؟
74358
من در حال حاضر روی یک کتابخانه کوچک به عنوان یک پروژه سرگرمی کار می کنم. من تنها کسی هستم که به طور فعال برای آن کد می نویسم، اما چند نفر از دوستانم برای شرکت در آینده ابراز علاقه کرده اند. هنگامی که از کتابخانه برای اهداف خود استفاده می کنم، معمولاً فقط فایل های منبع مناسب را با استفاده از یک IDE به پروژه خود اضافه می کنم. (به عنوان مثال، کشیدن یک فایل «.h» و «.cpp» به Xcode.) با افزایش اندازه و پیچیدگی کتابخانه، من سعی کرده ام به سمت یک رویکرد حرفه ای تر برای سازمان حرکت کنم. من در نظر گرفته‌ام که نوعی از makefile را تنظیم کنم که شرکت‌کنندگان آینده بتوانند از آن برای کامپایل کتابخانه در یک فایل کتابخانه یکپارچه استفاده کنند. این ممکن است برای من نیز مفید باشد، زیرا من روی چندین رایانه کدنویسی می کنم. آیا چنین سرمایه گذاری ارزش تلاش را دارد؟ توجه: من سعی کردم به کتابخانه Boost نگاه کنم تا ببینم آنها چگونه کارها را انجام می دهند، اما پیمایش بدون تجربه قبلی بسیار دشوار است و در درک ساختار مشکل داشتم.
آیا فایل های Makefiles مهم هستند؟
193696
داشتم این مقاله را می خواندم: نقد Common Lisp و فهمیدن تعریف دقیق دستگاه سخت افزاری و تفاوت آن با ماشین های micro-coded برایم سخت بود. سعی کردم تعریف دقیقی از اولی جستجو کنم که فایده ای نداشت. چیزی که من در حال حاضر آن را ماشین سخت افزاری استوک می دانم این است که به مجموعه چیپ کامپیوتری که معمولاً در بازار موجود است (بدون سفارشی سازی زیاد) اشاره دارد. بنابراین با توجه به اینکه می‌خواهم بپرسم منظور از ماشین سخت‌افزاری (در متن مقاله) چیست و چه تفاوتی با ماشین‌های میکروکددار دارد؟
تفاوت بین یک سخت افزار استوک و یک ماشین رمزگذاری شده میکرو در نقدی از Lisp مشترک چیست؟
224142
من در مورد محاسبه کوتاهترین مسیرها روی یک نمودار وزنی و بدون جهت مشکل دارم. از کدام الگوریتم برای محاسبه کوتاه ترین مسیر بین گره A و گره B که از گره C در یک گراف بدون جهت و وزن نشده می گذرد استفاده می کنم؟
برای یافتن کوتاه ترین مسیر در این نمودار از چه الگوریتمی استفاده کنم
166763
من برخی از توسعه دهندگان دارم که یک برنامه آیفون ایجاد می کنند، اغلب این برنامه روی یک نوع آیفون کار نمی کند حتی اگر روی دیگری با استفاده از همان نسخه iOS کار کند. بنابراین، من به دنبال سرویسی هستم که بتوانم برنامه را به صورت بومی روی تمام نسخه‌های آیفون که دارای نسخه‌های مختلف iOS هستند، آزمایش کنم. من می‌خواهم خودم بتوانم با آیفون‌ها تعامل داشته باشم، تا بدانم یک باگ خاص قبلاً برطرف شده است، به App Store فشار آورده و 9 روز منتظر بررسی هستم تا بتوانم اخبار ناراحت کننده را از مشتریان بشنوم. گوگل به جایی نرسید. آیا چنین خدماتی وجود دارد؟
سرویس تست اپلیکیشن روی همه آیفون ها؟
224758
مجموعه محدودی از نقاط در یک صفحه وجود دارد (حدود 1500 نقطه در کار فعلی). من باید روی آن نقاط مثلث هایی بسازم، مثلاً هر مثلث کاملاً در داخل یک مثلث بزرگتر قرار دارد: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/GSvTE.png) حالا من الگوریتمی می خواهم برای به حداکثر رساندن تعداد این مثلث ها از کجا شروع کنم؟ من فکر می کنم یکی از راه ها انتخاب یک مرکز و یافتن سه جهت از این مرکز با بیشترین تراکم نقطه در نزدیکی آن جهات خواهد بود. یا فقط یک مثلث مرکزی دلخواه را به صورت دستی انتخاب کنید و سپس به طور مکرر یک مثلث بزرگتر با کمترین مساحت یا کمترین فاصله را انتخاب کنید.
به حداکثر رساندن تعداد مثلث های تو در تو
166768
سلام دوستان برنامه نویس من در حال مطالعه کتاب سی شارپ هستم و نویسنده در حال مقایسه کلاس های Abstract و Interfaces است. او ادعا می کند که اگر کلاس انتزاعی زیر را داشته باشید: کلاس انتزاعی CloneableType { public abstract object Clone(); } سپس شما نمی توانید این کار را انجام دهید: کلاس عمومی MiniVan : Car, CloneableType {} این را متوجه شدم. با این حال او ادعا می کند که به دلیل این ناتوانی در انجام وراثت چندگانه، باید از یک رابط برای CloneableType استفاده کنید، مانند این: رابط عمومی ICloneable { object Clone(); } سوال من این است که آیا این تا حدودی گمراه کننده نیست، زیرا می توانید یک کلاس انتزاعی که کلاس بالاتر است، Car با متد Clone ایجاد کنید، سپس Car آن کلاس را به ارث ببرد و سپس Minivan با تمام این متدها، کلاس CloneAble، Car را به ارث ببرد. -> کلاس خودرو -> کلاس مینی ون. نظر شما چیست؟ با تشکر
کلاس Abstract + Inheritance vs Interface
77511
Stack Overflow دارای مجموعه‌ای عالی از نشان‌ها است که سهم افراد را در جامعه تشخیص می‌دهد و به توانایی‌های فرد اجازه می‌دهد تا هر چه بیشتر مشارکت کند رشد کند. از چه تکنیک هایی می توانم برای پروژه های متن باز یا کدنویسی استفاده کنم؟ به عنوان مثال، مشارکت یک فرد در پایه کد، نشان هایی را به همراه مجموعه ای از قابلیت های روزافزون در پروژه برای او به ارمغان می آورد؟ > ### یادداشت گرداننده > > ارائه پیوند به یک توصیه کافی نیست: لطفاً پاسخ های مفصل > درباره _چگونه_ ترکیب عناصر گیمیفیکیشن در یک پروژه > منبع باز ارائه دهید. هر پاسخی که این کار را انجام ندهد **حذف خواهد شد.** > > برای اطلاعات بیشتر در مورد انواع > سؤالات و انواع پاسخ ها، ما در برنامه نویسان به دنبال آن هستیم.
چگونه می توانم نشان ها را در پروژه منبع باز خود کار کنم؟
27091
من حدود 3 سال است که به عنوان یک توسعه دهنده کار می کنم (مستقیم از uni)، می دانم، اگر یک یا دو سال از آن خارج شوم، بازگشت به صنعت غیرممکن است؟ من بعد از یونی چیزی گپ سال را از سیستمم خارج نکردم و به این فکر می کنم که احتمالا باید قبل از رسیدن به 30 (الان 24) این کار را انجام دهم، نگرانی اصلی من این است که اگر الان صنعت را ترک کنم، ممکن است به هیچ وجه به آن باز نگردید و در نهایت به کار بن بست پایان دهید. روشی که من به چیزها می بینم این است که مفاهیم کلی / الگوهای طراحی و غیره در طول سال ها مشابه باقی می مانند، و این عمدتاً نحو کدنویسی / اجرای واقعی است که تکامل می یابد، بنابراین نباید به طور چشمگیری ادامه یابد. همچنین، توسعه‌دهندگان زن (بله برخی از آنها وجود دارند!) سال‌ها برای بچه‌دار شدن وقت می‌گذرانند و هنوز هم پس از آن به کار خود ادامه می‌دهند، بنابراین غیرممکن نیست. اولتیماتوم: آیا یک یا دو سال بیرون رفتن شغل (کوچکی) را که تا به حال ساخته ام نابود می کند؟
اگر یک یا دو سال از توسعه‌دهنده بودن فاصله بگیرید، آیا واقعاً بازگشت به آن سخت است؟
252448
من یک بار در کودکی‌ام داستانی SF را خواندم که در آن فرض بر این بود که حرف بزرگ «P» نماینده خوبی برای علامت سؤال است، اگر نمی‌توانید مستقیماً از آن شخصیت استفاده کنید، مثلاً. در نام متغیرها با این حال داستان کاملا قدیمی است و ممکن است همه چیز تغییر کرده باشد :) **آیا این تمرین خوبی است؟** BTW: نام داستان Enter P یا چیزی شبیه به آن بود. * * * ### ویرایش سوالات اضافی که در زیر به آنها پاسخ داده شده است. **آیا این فقط فانتزی نویسنده است یا بر اساس عادت واقعی زبان است؟** **اگر بله، کدام زبان است؟**
نمایش علامت سوال در نام متغیرها
115085
ما از sourcesafe استفاده می کنیم تا همه کدهایمان را در کارهایی که در دفترمان انجام می دهیم به روز نگه داریم، اما کار به جایی می رسد که باید چند یادداشت بنویسیم و نسخه های مختلف کد خود را برای موارد مختلف (عمدتاً برنامه های وب، asp. net) آیا ویکی برای این کار طراحی شده است؟ من به Trac نگاه کردم اما مطمئن نیستم که برای این کار بهترین باشد. ما واقعاً فقط به جایی نیاز داریم که بتوانیم وارد شویم و ببینیم oky x یک نسخه به سرور اصلی ما در y با تغییرات z انجام داد. ما می‌توانیم یکی بسازیم اما واقعاً در حال حاضر وقت نداریم. پیشنهادی دارید؟ خیلی ممنون، تام
چه نوع ویکی یا راه حل دیگری را می توان برای اعمال به روز رسانی/تغییر نرم افزار در دفتر ما استفاده کرد؟
85595
کدام یک از اینها ساده‌ترین/سریع‌ترین انتخاب برای توسعه برنامه‌ها/بازی‌های ساده اندروید است؟ من با همه این فناوری ها آشنا هستم. • Android SDK یا NDK • C# در پلتفرم MonoDroid • Adobe Flash و Adobe AIR • Corona SDK • ابزارهای تبدیل مانند PhoneGap اساساً، ممکن است مزایا و معایب این روش را توضیح دهید.
چه روشی ساده ترین/سریع ترین راه برای توسعه برنامه های اندروید است
256110
من ایده ایجاد یک برنامه چت ساده p2p را که در محیط لینوکس اجرا می شود و احتمالاً به زبان C نوشته می شود، در نوگین قدیمی ایجاد کرده ام. من می‌خواستم کارهای بیشتری با C انجام دهم. من همیشه کنجکاو بودم که برنامه‌های p2p چگونه کار می‌کنند، بنابراین فکر می‌کنم این روش خوبی برای درک بیشتر من از زبان برنامه‌نویسی C و معماری است. از برنامه های p2p تنها مشکل این است که من کاملاً مطمئن نیستم از کجا شروع کنم. من کمی تحقیقات اولیه انجام داده ام و کتابخانه C زیر را برای برنامه های p2p در اینجا پیدا کرده ام. در حال حاضر سوالات من این خواهد بود: 1. چه چیز دیگری باید قبل از شروع پروژه تحقیق کنم؟ 2. آیا کسی کتابخانه C دیگری برای برنامه های p2p می شناسد؟ 3. آیا کسی لینک های خوبی دارد یا کتاب های خوبی در مورد پروتکل های p2p می شناسد؟ هدف نهایی من برای این کار این است که یک فایل اجرایی داشته باشم که دو نفر بتوانند روی سیستم خود باز کنند و با هم ارتباط برقرار کنند... ساده است، اما آموزش هدف اصلی من در اینجاست. هر گونه اطلاعات دیگری در مورد موضوع نیز بسیار قدردانی می شود! ممنون :)
توسعه برنامه های لینوکس p2p
70638
اسپایک‌ها عمدتاً کارهای تحقیقاتی سریعی هستند که با هدف ایجاد امکان‌سنجی یا نمونه‌سازی اولیه یک ایده انجام می‌شوند. بنابراین، ساختار آنها به گونه ای است که کارها یا به سرعت تمام می شوند یا با شکست سریع. با این حال، هنگامی که یک دوجین یا بیشتر اسپک به سرعت فعلی اضافه می شود، این احتمال وجود دارد که چندین مورد از آنها به طور کامل با شکست مواجه شوند. فرض کنید 4 راه ممکن برای انجام کاری وجود دارد، و وظیفه این است که مناسب ترین راه را انتخاب کنید و یک نمونه اولیه ارائه کنید. اگر اولین تلاش با شکست مواجه شد، راه ممکن بعدی را امتحان کنید، و غیره. اگر اولین انتخاب در حال حاضر یک برنده واضح است، 3 بعدی دیگر ضروری نیستند. بنابراین، وقتی سرعت کنونی عمدتاً از اسپک‌ها تشکیل می‌شود، آیا منطقی است که زمان اسپرینت را به چند روز کاهش دهیم تا اولویت‌بندی مجدداً تکرار شود؟
وقتی اسپرینت فعلی عمدتاً از سنبله ها تشکیل می شود، آیا باید سرعت دویدن کوتاه شود؟
238668
من امیدوار هستم که یک غلط‌گیر املا برای عبارت‌های جستجو در یک برنامه وب بنویسم - نه بر خلاف آیا منظورتان گوگل است؟ الگوریتم به طور ضعیف بر این اساس خواهد بود: http://catalog.ldc.upenn.edu/LDC2006T13 به طور خلاصه، نامزدهای تصحیح را ایجاد می کند و آنها را بر اساس تعداد دفعات ظاهر شدن آنها (همراه با کلمات مجاور در جستجوی جستجو) در یک جستجوی عظیم امتیاز می دهد. مجموعه داده n-gram های شناخته شده - Google Web 1T - که حاوی بیش از 1 میلیارد 5 گرم است. من از مجموعه داده Web 1T استفاده نمی کنم، اما مجموعه های n-gram خود را از اسناد خودم می سازم - حدود 200 هزار سند، و تخمین می زنم ده ها یا صدها میلیون n-gram تولید خواهد شد. این نوع فرآیند محدودیت‌های درک من از عملکرد محاسباتی اولیه را افزایش می‌دهد - آیا می‌توانم به سادگی n-gram خود را در هنگام شروع برنامه در یک هشتبل یا فرهنگ لغت در حافظه بارگذاری کنم؟ آیا تنها عامل محدود کننده میزان حافظه دستگاه است؟ یا من از درخت اشتباهی پارس می کنم؟ شاید قرار دادن تمام n-gram های من در یک پایگاه داده گراف با نوعی بهینه سازی پرس و جو درختی؟ آیا ممکن است به اندازه کافی سریع باشد؟
نوشتن یک غلط‌گیر املایی شبیه به «آیا منظورت بود»
198275
بسیاری از برنامه ها هیچ کاری برای جدا کردن رابط از منطق دامنه انجام نمی دهند. من چند دهه است که برنامه نویسی می کنم و در بیش از ده ها فروشگاه کار کرده ام و هیچ یک از آنها هیچ اقدامی برای جداسازی رابط از منطق دامنه انجام نداده اند. یعنی همه آنها از الگوی نمای خودکار استفاده می کنند. این در تضاد با تمام حکمتی است که من در مورد جدا کردن نگرانی ها خوانده ام. هنگامی که کاربر نیاز به انتخاب یک آیتم از مجموعه ای از آیتم ها دارد، آن انتخاب به جای یک انتزاع مستقیما به یک جعبه ترکیبی گره خورده است. یک اشکال بزرگ با همه این جفت شدن این است که نوشتن تست های واحد را غیرممکن می کند. برای اجرای هر آزمایش واحد ابتدا باید برنامه به طور کامل بارگذاری شود. به نظر من، مورد استفاده باید در یک انتزاع محصور شود که بعداً می تواند یک پایگاه داده و یک رابط متصل به آن داشته باشد. این نوع جداسازی، اجرای آزمون‌های واحد را در مقایسه بی‌اهمیت می‌سازد. با توجه به اینکه یک فروشگاه معمولی رابط کاربری و منطق دامنه خود را کاملاً مرتبط است، چگونه می‌توانیم جداسازی را تغییر دهیم؟ یعنی بازنویسی کامل از جدول خارج شده است. آنچه من در مورد آن صحبت می کنم ارائه یک پیشنهاد به مدیریت در مورد چگونگی ایجاد اشیاء دامنه (هر شکلی که به نظر می رسد) است که جدا از پایگاه داده و رابط زندگی می کنند. به عبارت دیگر، مفید خواهد بود که بتوانیم توضیح دهیم که چگونه این مفهوم ارائه یک انتخاب به کاربر (چیزی که اکنون با ترکیب‌های ترکیبی روی فرم‌ها نشان داده می‌شود) و ببینیم که چگونه برخی از روش‌ها/چارچوب‌ها/الگوها آن را به معنای انتزاعی نشان می‌دهند. و چگونه آن انتزاع به رابط گره خورده است. این باعث می‌شود جایگزینی کمبوها با فهرست‌باکس‌ها چیزی جز جزییات جزئی نباشد. چند راه خوب برای استخراج انتزاعات (مورد استفاده از دامنه) از فرم ها چیست؟ آیا منابع آنلاین خوبی وجود دارد؟ فروشگاه فعلی من در دات نت است، اگرچه به ایده هایی از هر پلت فرم توسعه علاقه مند هستم. در نهایت، آنچه که من باید ارائه کنم یک مثال (کد) ملموس از چگونگی انجام این کار است.
استخراج منطق دامنه از فرم هایی که به آنها کوپل شده اند؟
127101
یکی از محبوب ترین سوالات در stackoverflow.com این است: http://stackoverflow.com/questions/4025768/what-do-people-find-difficult- about-c-pointers به ​​نظر می رسد بسیاری از پاسخ ها به سمت این واقعیت که دانش‌آموزان اغلب درک خوبی از آنچه از نظر فیزیکی در هنگام اجرای کد می‌گذرد را نمی‌دانند... ابتدایی‌ترین بخش این به نظر می‌رسد پشته/هپ باشد. من دوبار از طریق K&R خوانده‌ام و در نهایت درک خوبی از زبان دارم، اما فکر نمی‌کنم این کافی باشد. تقریباً هر سؤال سختی در اینجا دارای «پشته» یا «هیپ» در پاسخ است، و در حالی که من درک محدودی از معنای آن‌ها فقط از طریق زمینه و جستجوهای ویکی‌پدیا دارم، رویکرد جامع یک کتاب درسی را ترجیح می‌دهم. بنابراین، لطفاً یک کتاب درسی توصیه کنید که مواردی مانند پشته، پشته، تخصیص حافظه و غیره را از دیدگاه فیزیکی توضیح دهد، زیرا به برنامه نویسی C مربوط می شود. من سعی کردم این سوال را در stackoverflow بپرسم و ظاهراً جای مناسبی برای پرسیدن آن نبود. بنابراین امیدوارم این سایت مکان بهتری باشد. اگر نه، لطفاً انتقال آن را به سایت stackexchange مناسب در نظر بگیرید. با تشکر
متنی را توصیه کنید که اجرای فیزیکی C (پشته، پشته و غیره) را توضیح دهد.
253275
من مدتی در اینترنت جستجو کردم، اما نتوانستم هیچ نمونه ای از نحوه تست سرعت پرس و جوی ravenDb پیدا کنم. آنچه من در تلاش برای رسیدن به آن هستم این است که دو session.query را با هم مقایسه کنم و بفهمم که جادوگر از این دو بهترین سرعت عملکرد را دارد. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ //Thanks EDIT: من در حال ساخت یک برنامه MVC Notes هستم که کاربر بتواند یک حساب کاربری ایجاد کند و یادداشت ها را ذخیره کند. فرض کنید من این دو کلاس را دارم: public class SingleNote : ContentPage { public string Header { get; مجموعه؛ } رشته عمومی Note { get; مجموعه؛ } رشته عمومی رده { get; مجموعه؛ } } و این یکی: public class LoginViewModel { [Required] [Display(Name = Username)] public string UserName { get; مجموعه؛ } [لازم] [DataType(DataType.Password)] [Display(Name = password)] public string Password { get; مجموعه؛ } } آیا بهتر است فهرستی از کاربران singleNotes را در LoginViewodel قرار دهید و تمام یادداشت‌های کاربر را در آنجا ذخیره کنید یا باید یک ویژگی در SingleNote-ravenDocument قرار دهم که به کاربر اشاره دارد. چیزی که من سعی می کنم به آن دست یابیم این است که اینها را برای انواع مختلف کواریس آزمایش کنم و ببینم که جادوگر آنها بهترین سرعت عملکرد را دارند. بنابراین، آیا می‌توانم آن را آزمایش کنم و این دو پرس‌وجو را با بهترین سرعت عملکرد مقایسه کنم: مورد 1: جایی که من رشته پایه UserThatOwnsTheDoc را در SingleNote کلاس `var listOfSpecificUsersDocuments = RavenSession.Query<SingleNote>() قرار داده‌ام. o => o.UserThatOwnsTheDoc == User.Identity.Name).
بهترین روش آزمایش سرعت پرس و جوهای پایگاه داده ravendb
200318
آیا بهترین روش برای فراخوانی توابع بومی زبان هنگام نوشتن کد قابل آزمایش وجود دارد؟ من کمی با کد php آزمایش کرده ام و به دو روش رسیده ام: * ایجاد یک کلاس wrapper برای همه توابع بومی و تمسخر این wrapper هنگام نوشتن تست * با استفاده از namespace magic: فراخوانی همه توابع بومی بدون تعیین فضای نام جهانی (` aFunction به جای «\aFunction») و سپس نوشتن یک روش خرد در فضای نام داده شده در طول آزمایش، که منجر به کد می شود. آزمایش شده با استفاده از خرد به جای تابع بومی آیا رویکرد رایج تری وجود دارد؟ مزایا و کاستی‌های متدولوژی‌های متداول برای آزمایش فراخوانی تابع زبان مادری چیست؟
تست های واحد و فراخوانی تابع بومی زبان
224852
من یک راه حل استودیوی تصویری دارم که در میان پروژه های دیگر دارای سه مورد زیر است: * **NamespacePrefix.NancyFX.csproj:** برخی از ماژول های نانسی * **NamespacePrefix.NancyFX.IISHosting.csproj:** یک راه حل وب برای میزبانی nancy ماژول ها * **NamespacePrefix.NancyFX.Selfhost.csproj:** یک exe برای میزبانی ماژول های nancy علاوه بر خدمات استراحت، برخی از html javascript و css در پوشه های Views/، Scripts/، و Content/ وجود دارد. من این محتوا را هم در پروژه میزبانی IIS و هم در پروژه میزبانی خود می خواهم. در حال حاضر فایل‌ها را در پروژه وب ذخیره می‌کنم و آنها را در پروژه میزبانی خود کپی می‌کنم و csproj xml را به این صورت ویرایش می‌کنم: <Target Name=BeforeBuild> <ItemGroup> <ContentItems Include=..\NamespacePrefix.NancyFX. IISHosting\Content\**\*.* /> <ScriptItems Include=..\NamespacePrefix.NancyFX.IISHosting\Scripts\**\*.* /> <ViewItems Include=..\NamespacePrefix.NancyFX.IISHosting\Views\*.* /> </ItemGroup> < SourceFiles=@(ContentItems) را کپی کنید DestinationFiles=$(TargetDir)\Content\%(RecursiveDir)%(Filename)%(Extension) /> <Copy SourceFiles=@(ScriptItems) DestinationFiles=$(TargetDir)\Scripts\%(RecursiveDir)% (نام فایل)%(پسوند) /> <کپی SourceFiles=@(ViewItems) DestinationFolder=$(TargetDir)\Views /> </Target> این کار خوب است، اما آیا راه بهتری وجود دارد؟ به نظر می رسد این بهترین هوش و غیره را به من می دهد.
بهترین روش برای کپی کردن محتوای ثابت بین یک پروژه وب و یک پروژه EXE میزبانی شده توسط خود
91918
من برنامه ای دارم که بارگذاری خودکار سنگین را انجام می دهد، به این معنی که فقط دو کلاس به طور مستقیم شامل می شوند. برای هر ماژولی که برنامه دارد (در مجموع 14 ماژول)، آن ماژول یک بارگذاری خودکار تعریف می کند. با این حال، می خواستم بدانم که آیا بارگذاری همه کلاس ها با استفاده از بارگذاری خودکار زمان زیادی گران است و برای افزایش سرعت آن چه کاری می توانم انجام دهم. به عنوان یک نکته جانبی، در این مرحله من یک برنامه کند را تجربه نمی کنم، فقط سعی می کنم پیش بینی کنم که آیا ممکن است اتفاق بیفتد. پیشاپیش ممنون
هزینه بارگذاری خودکار سنگین در برنامه های PHP؟
27096
توجه: من مطمئن نیستم که آیا این سوال برای Stack Overflow مناسب تر است یا برنامه نویسان. فرآیند فکری پشت قرار دادن آن در اینجا این بود که در واقع به خود کدنویسی مربوط نمی شود. متوجه شدم که یک ابزار نرم افزار رایگان کوچکی که در رایانه خود دارم از چند DLL استفاده می کند. از نام آنها (RenderAllChunks و RenderSlice)، به نظر می رسد که آنها فقط برای توابع خاص استفاده می شوند. اگر برون سپاری توابع خاص برنامه واقعاً ضروری است، آیا بهتر نیست آنها را فقط در یک فایل هدر جداگانه قرار دهیم؟ به نظر می رسد بسیار بی معنی است که تمام مشکلات کامپایل، پیوند و توزیع DLL ها را فقط برای یک تابع انجام دهید. * آیا استفاده از کتابخانه های مشترک برای پروژه های کوچک بد است؟ * چه زمانی/چرا کتابخانه های مشترک بر کتابخانه های ایستا (یا حتی فایل های هدر) ترجیح داده می شوند؟
زمان استفاده از کتابخانه های مشترک
130491
من درباره فیلتر کردن هرزنامه بیزی مطالعه کرده‌ام و فکر می‌کنم تئوری را درک می‌کنم، اما نمی‌دانم چرا این رویکرد برای محاسبه احتمال هرزنامه بودن یک پیام، با توجه به اینکه حاوی کلمه خاصی است، لازم است. اگر مجموعه‌ای از پیام‌ها را داشته باشیم که قبلاً توسط کاربر به‌عنوان «هرزنامه» یا «ham» طبقه‌بندی شده‌اند و پیام جدیدی (شامل کلمه انتخابی) دریافت می‌کنیم که می‌خواهیم آن را طبقه‌بندی کنیم، مطمئناً تنها کاری که باید انجام دهیم این است که عدد را تقسیم کنیم. از پیام‌های هرزنامه‌ای که حاوی کلمه هستند، با تعداد کل پیام‌هایی که حاوی کلمه هستند... چرا همه معادلات؟
چرا از یک طبقه‌بندی کننده Bayes برای فیلتر کردن هرزنامه استفاده می‌شود؟
182039
فرض کنید می خواهم یک افزونه برای جوملا ایجاد کنم که از یک پلاگین جی کوئری یا هر کتابخانه شخص ثالثی استفاده می کند. تصور کنید که من یک ماژول جوملا ایجاد می کنم که از پلاگین jquery Nivo Slider (مجوز MIT) http://nivo.dev7studios.com/license/ استفاده می کند. مطمئن نیستم که بتوانم این ماژول را با این مجوز بفروشم. اگر افزونه مجوز GPL داشته باشد، می توانم آن را بفروشم؟
فروش افزونه جوملا با افزونه جی کوئری شخص ثالث
182034
بدیهی است که روش های تست مستقل از زبان هستند. یک آزمون یکپارچه سازی صرف نظر از اینکه چه فناوری دارد، یک آزمون یکپارچه می ماند. اما پلتفرم‌ها انواعی از پشتیبانی آزمایشی را اجرا می‌کنند. و جزئیات بین اجراها متفاوت است، بنابراین یک برنامه نویس باید یاد بگیرد که چگونه از ابزارهای چارچوب خود استفاده کند. و پلتفرم‌ها تکامل می‌یابند، بنابراین بهترین شیوه‌ها در یک نسخه ممکن است در نسخه بعدی منسوخ یا حداقل ناکارآمد شوند. به عنوان مثال به این سؤال StackOverflow در مورد آزمون‌های واحدی که حداقل سه پاسخ اول برای آنها معتبر به نظر می‌رسد، نگاه کنید: یکی توضیح راه‌حل صحیح برای نسخه فعلی، یکی توضیح راه‌حلی که قبل از چارچوب دات‌نت بهترین بود شامل ویژگی ExpectedException بود. و یکی که یک راه حل عمومی را توصیف می کند که مستقل از ابزار است. سوال من این است: آیا تغییرات عمده مرتبط با آزمایش بین فریم ورک دات نت نسخه های 3.5 و 4.5 وجود داشته است؟ چیزی به اندازه معرفی ژنریک در آزمایش، به طور کلی برنامه نویسی را مختل می کرد، یا معرفی چارچوب عضویت برای احراز هویت؟ یا فقط تغییرات کوچک تقویت کننده وجود داشت؟ من این را می‌پرسم زیرا نمی‌دانم که آیا مطالب آموزشی که برای 3.5 نوشته شده است امروزه هنوز معتبر هستند یا خیر.
آیا تغییرات عمده ای در روش های تست در ASP .NET بین 3.5 و 4.5 وجود داشت؟
230816
چه نوع داده هایی را نمی توان با استفاده از کدهای هافمن فشرده کرد و چرا؟ من سعی کردم به دنبال پاسخ باشم، اما فقط با فشرده سازی بدون اتلاف و اتلاف مواجه شدم. من واقعا نمی دانم چه نوع داده هایی را نمی توان توسط هافمن فشرده کرد و چرا نمی توان آنها را با استفاده از آن فشرده کرد.
چه داده هایی را نمی توان با کدهای هافمن فشرده کرد؟
83331
من پیاده سازی صفحه بندی را در asp.net mvc به طور خاص بررسی کرده ام و واقعاً احساس می کنم که چیزی کمتر کارآمد در پیاده سازی وجود دارد. اول از همه همه پیاده سازی ها از مقادیر صفحه بندی مانند زیر استفاده می کنند. public ActionResult MostPopulars(int pageIndex,int pageSize) { } چیزی که به نظر من اشتباه است pageIndex است و pageSize کاملاً باید عضو کلاس Pagination باشد در غیر این صورت این روش بسیار کاربردی به نظر می رسد. همچنین عبور پارامترهای غیر ضروری را در لایه های برنامه ساده می کند. نکته دوم این است که آنها از رابط زیر استفاده می کنند. رابط عمومی IPagedList<T> : IList<T> { int PageCount { get; } int TotalItemCount { get; } int PageIndex { get; } int PageNumber { get; } int PageSize { get; } bool HasPreviousPage { get; } bool HasNextPage { get; } bool IsFirstPage { get; } bool IsLastPage { get; } } اگر می‌خواهم صفحه‌بندی خود را به اکشن دیگری هدایت کنم، بنابراین باید یک مدل نمای جدید برای کپسوله کردن نام اقدام یا حتی نام کنترلر در آن ایجاد کنم. راه حل دیگر می تواند این باشد که ارسال این مدل واسط برای مشاهده و سپس مشخص کردن اکشن و کنترلر سخت کد شده در روش پیجر به عنوان پارامتر، اما من به طور کامل قابلیت استفاده مجدد از نمای خود را از دست می دهم زیرا به شدت به یک عمل بستگی دارد. نکته دیگر این است که از کد زیر در نمای Html.Pager (Model.PageSize، Model.PageNumber، Model.TotalItemCount) استفاده می کنند، اگر مدل IPagedList است، چرا یک روش اضافه بار مانند `@Html.Pager(Model)` ارائه نمی دهند. یا حتی بهتر از آن `@Html.Pager()` است. می دانید که ما نوع مدل را به این شکل می شناسیم. قبل از اینکه من اشتباه می کردم چون از Model.PageIndex به جای Model.PageNumber استفاده می کردم. مشکل بزرگ دیگر این است که آنها به شدت به رابط IQueryable متکی هستند. چگونه آنها می دانند که من از IQueryable در لایه داده خود استفاده می کنم؟ من انتظار داشتم که آنها به سادگی با مجموعه هایی کار کنند که تداوم اجرای صفحه بندی را نادیده می گیرند. ایده های بهبود من نسبت به پیاده سازی صفحه بندی آنها چه اشکالی دارد؟ دلیل آنها برای عدم اجرای صفحه بندی خود به این شکل چیست؟
سوال در مورد طراحی پیاده سازی صفحه بندی فعلی
168358
من در حال نوشتن نرم افزاری برای بررسی دوره ای محدوده خاصی از قابلیت دسترسی دستگاه های تحت شبکه هستم. من محدوده آدرس و فرکانس زمانی را برای بررسی دسترس پذیری آنها در یک فایل xml مشخص می کنم. از کدام تکنیک می توانم برای بررسی آن فایل xml در حین راه اندازی برنامه برای تغییرات انجام شده در محدوده یا فرکانس استفاده کنم و به روز رسانی لازم را در پایگاه داده خاص انجام دهم؟
تکنیک بررسی تغییرات در فایل پیکربندی هنگام راه اندازی یک برنامه
232539
![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/qLzG4.png) من می‌خواهم با استفاده از الگوی بیشتر جمله‌های منطبق را شناسایی کنم. این بدان معناست که با استفاده از الگوریتم جاوا می‌خواهم مقدار یکسانی برای هر جمله ایجاد کنم. هر جمله هنگام وارد شدن به آن الگوریتم می‌تواند مقداری یکسان باشد. چگونه می توانم آن را توسعه دهم؟ چه چیزی را می توانم به سایت های اینترنتی ارجاع دهم؟ چه نوع سایت هایی را باید جستجو کنم؟ در واقع می‌خواهم در مورد زمانی که به عنوان مثال می‌گویم: 5 جمله به الگوریتمی که امکان تولید نوعی از 5 مقدار را می‌دهم، توضیح دهم. سپس با آن مقادیر با مقادیر تولید شده قبلی مقایسه می‌کنم (من باید آن مقادیر را در پایگاه داده خود ذخیره کنم) و دریافت می‌کنم. فاصله بین 5 مقدار جدید و مقادیر ذخیره شده قبلی. سپس فاصله را دریافت می کنم و مناسب ترین جمله را به عنوان کمترین مقدار شکاف انتخاب می کنم. من از آن چیزها برای ابزار ترجمه ماشینی خود استفاده می کنم. به عنوان مثال، ما فکر می کنیم با استفاده از مدل ترجمه مبتنی بر قانون من، 2 جمله تولید می شود. 1\. من میخوام سیب بخورم 2\. میخوام خونه بخورم در مجموعه من، ما فکر می‌کنیم که جملات بیشتری شامل مقادیر جملات در پایگاه داده‌ام می‌شوند و من آن‌ها را ذخیره می‌کنم. (قسمت تخصیص مقدار هنوز نمی دانم) من می خواهم الگوریتم جاوا ایجاد کنم تا برای هر جمله مقدار تعیین کنم. به عنوان مثال اگر ما فکر کنیم جمله 1 مقدار: 250.8 جمله 2 مقدار: 290.5 پایگاه داده شامل مقادیر 248, 400,800 است سپس تفاوت را دریافت کردم. بنابراین می‌توانیم در اینجا ببینیم که بیشترین تفاوت حداقل برای 250.8 و مناسب‌ترین جمله 1 یک است.
چگونه یک نوع ارزش برای جملات ایجاد کنیم؟
51746
آیا منابع متعارفی برای یادگیری نحوه ساخت برنامه های چند رشته ای وجود دارد؟ حتی با وجود تمام کلاس‌های کاربردی همزمانی که جاوا فراهم می‌کند، من در ساختاربندی درست برنامه‌های چند رشته‌ای مشکل دارم. هر زمان که رشته‌ها درگیر می‌شوند، کد من بسیار شکننده می‌شود، هر تغییر کوچکی می‌تواند به طور بالقوه برنامه را از بین ببرد، زیرا کدی که بین رشته‌ها به جلو و عقب می‌پرد، بسیار پیچیده است.
ساختار برنامه های چند رشته ای
123422
اگر بخواهم یک برنامه توییتر یا فیس بوک با استفاده از فناوری های صرفاً سمت کلاینت مانند HTML و جاوا اسکریپت بسازم، چگونه کلیدهای API خود را پنهان یا پنهان کنم؟ به عنوان مثال، برای توییتر من کلید مصرف کننده و راز مصرف کننده دارم. برای اینکه بتوانم با API توییتر تماس بگیرم، باید این کلیدها را برای احراز هویت برنامه‌ام پاس کنم. اگر از فناوری‌های سمت مشتری خالص استفاده می‌کنم، خود را در معرض دید قرار می‌دهم. بنابراین، کلیدهای API در دسترس هستند و هر کسی می تواند به عنوان برنامه من احراز هویت کند. چگونه می توانم از این امر جلوگیری کنم؟ آیا اصلا می توانم جلوی این را بگیرم؟ این سوال بسیار شبیه به این موضوع است، با این حال، این یک برنامه دسکتاپ نیست.
کلید و توکن oAuth API را برای فناوری‌های سمت مشتری خالص بپوشانید
208469
به نظر می رسد این روزها برنامه نویسی ناهمزمان بسیار محبوب شده است. یکی از مزیت‌های ذکر شده، افزایش عملکرد ناشی از حذف عملیاتی است که رشته‌ها را مسدود می‌کند. اما من همچنین افرادی را دیدم که می گویند مزیت آنقدرها هم زیاد نیست. و این مجموعه رشته ای که به درستی پیکربندی شده باشد می تواند همان اثر کد کاملا ناهمزمان را داشته باشد. سوال من این است که آیا معیارهای واقعی وجود دارد که بلاک کردن را با کد ناهمزمان مقایسه کند؟ این می تواند هر زبانی باشد، اما من فکر می کنم C# و جاوا بیش از همه معرف هستند. مطمئن نیستم که این معیار با Node.js یا موارد مشابه چقدر خوب خواهد بود. **ویرایش**: به نظر می رسد تلاش من برای سوال کلی همراه با اصطلاحات نامشخص شکست خورده است. منظور من از کد ناهمزمان چیزی است که برخی از پاسخ ها به عنوان برنامه نویسی رویداد یا پاسخ به تماس توصیف می کنند. در نتیجه نهایی، عملیاتی که می‌تواند رشته را مسدود کند، به برخی از سیستم‌های برگشتی انتقال داده می‌شود تا بتوان از رشته‌ها بهتر استفاده کرد. و اگر بخواهم سوال خاصی بپرسم: _آیا معیارهایی وجود دارد که توان عملیاتی/افزایش تاخیر کد سرور async/wait را در دات نت مقایسه کند؟ یا مقایسه مشابه دیگری؟_
معیار کد ناهمزمان
139343
من وب‌سایت‌های زیادی را خوانده‌ام که در مورد چگونگی اجتناب و طراحی و غیره صحبت می‌کنند. من کاملاً این استراتژی‌ها را درک می‌کنم. سوال من بر اساس پیش شرط های زیر است: 1. شما یک شرکت با 1000 توسعه دهنده دارید. 2. تیم های مختلفی روی یک محصول کار می کنند اما به صورت ماژول کار می کنند. 3. توسعه دهندگان جدید که کد جدید می نویسند بدون اینکه سیستم کلی را بدانند، لطفاً یک برنامه Enterprise را در نظر بگیرید. 4. توسعه نرم افزار در دسترس بالا که در آن خرابی 15 دقیقه به عنوان نقض SLA در نظر گرفته می شود. من می‌توانستم چند پیش‌شرط دیگر بنویسم، اما فکر می‌کردم این‌ها می‌توانند به اندازه کافی قوی باشند تا سؤال من را در مورد اینکه چرا ممکن است برای یک «بن‌بست» در یک نرم‌افزار به یک استراتژی بازیابی نیاز داشته باشم، پشتیبانی کند. لطفاً توجه داشته باشید که طراحی مجدد ماژول ها هر زمان که به بن بست رسیدیم واقع بینانه نیست. اکنون این گفته شده است. آیا کسی می تواند مدتی طول بکشد تا یک ورودی یا طوفان فکری در مورد چگونگی حل یک بن بست در صورتی که اصلاً اتفاق بیفتد، ارائه دهد، تا بتوانیم آن را گزارش کنیم و به جای توقف کامل، به جلو حرکت کنیم. 1. یک آشکارساز بن بست را اجرا کنید که به صورت دوره ای برای جستجوی بن بست در سیستم اجرا می شود. 2. اگر بن بست شناسایی شد، با یک رویداد اطلاع دهید تا بن بست برطرف شود. 3. شنونده رویداد بن بست سپس وارد شده و بر روی رشته های بن بست عمل می کند. 4. برای هر موضوع اختلاف را مشخص کنید. 5. یک الگوریتم هوشمند بنویسید که بتواند قفل ها را آزاد کند و نخ را بکشد یا قفل ها را آزاد کند و نخ را دوباره ارزیابی کند. 6. در مرحله 2، اعلان را به روش‌های متعددی مدیریت می‌کنیم، که لاگین کردن یکی از شنوندگان است. من می دانم چگونه مراحل 1،2،6 را طی کنم. در مورد 3،4 و 5 به کمک نیاز دارم. من می دانم که Oracle RDBMS در حال حاضر یک استراتژی شناسایی و حل بن بست دارد، نمی دانم آیا آنها هرگز استراتژی های خود را در این تاپیک به اشتراک می گذارند :) نمی توانم نظر من را به عنوان پاسخ اضافه کنم. اضافه کردن آن به عنوان یک نظر در اینجا. ================================================== =============== من کاملاً خطر کشتن نخ ها را درک می کنم. من 100٪ مطمئن بودم که چنین پاسخ هایی را دریافت خواهم کرد، اما همچنین امیدوار بودم که کسی چیز جدیدی را پیشنهاد کند. من تاپیک را باز نگه می دارم زیرا هیچ پاسخی در اینجا وجود ندارد که من قبلاً نمی دانم، از تلاش شما بسیار سپاسگزارم.
چگونه از توقف JVM به دلیل بن بست در جاوا جلوگیری کنیم؟
154931
من به تازگی استفاده از requirejs را شروع کردم و آن را دوست دارم. هر چند من یک نگرانی دارم. من تمام فایل های js خود را در یک فایل فشرده فشرده کرده ام. حتی با بهینه‌ساز requirejs، من باید هر از چند گاهی فایل‌های ماژول را از سرور بارگیری کنم و نگران آن هستم. از نظر عملکرد و تجربه کاربری، کدام یک بهتر است؟
یک فایل فشرده js در مقابل فایل های ماژول فشرده نیازمندی
123428
Google App Engine برای آزمایش ایده‌ها و یادگیری چیزها عالی بوده است، اما تاکنون اعتماد چندانی در جامعه در استفاده از آن برای برنامه‌های تولید ندیده‌ام. یکی از مسائل مهمی که بارها و بارها مطرح شده است این است که وقتی همه چیز اشتباه می شود، صحبت کردن با کسی در گوگل تقریبا غیرممکن است. این واقعاً ترسناک است اگر شرکت شما برای برنامه تولید به این خدمات وابسته باشد. با این حال، ادبیات آنها در مورد اکانت های Premier امیدوارکننده به نظر می رسد، با وعده سطوح بهتر پشتیبانی. تجربه شما از استفاده از Google App Engine در حل مشکلات پشتیبانی چیست؟ آیا واقعاً 4 ساعت طول می کشد تا فقط یک P1 را تأیید کنید؟
آیا سطح پشتیبانی Google App Engine برای تولید در دنیای واقعی به اندازه کافی قوی است؟
61984
بنابراین، من در درجه اول یک توسعه دهنده دات نت هستم که هر از گاهی کارهایی را در جاوا، پایتون و چند مورد دیگر انجام می دهم. من شنیده‌ام که بسیاری از افراد Vim و Emacs را به دلیل افزایش کارایی بسیار زیاد پس از پایان یافتن اصول اولیه تعریف می‌کنند. من قطعاً می توانم ببینم که چه تعداد از ویژگی ها با تمرین کافی می توانند بسیار مفید باشند، و حتی معتقدم که منحنی یادگیری احتمالاً ارزش تلاش را دارد. با این حال...به نظر می رسد که شما واقعاً باید به نوعی جادوگر ماکروها و کلیدهای میانبر باشید تا در Vim یا Emacs به همان اندازه کارآمد باشید که توسعه دهندگان معمولی در Visual Studio، Netbeans، Eclipse یا دیگر پلتفرم ها کارآمد هستند. من شروع به یادگیری استفاده از Vim کرده‌ام و فکر می‌کنم برخی از ویژگی‌های آن فوق‌العاده هستند (مثلاً ویرایش ستون)، اما به نظر می‌رسد که بسیاری از ابزارهای ارائه شده توسط IDE‌های سنگین به سادگی نمی‌توانند جایگزین شوند، حتی پررنگ‌ترین متن را بخرید. ویرایشگر چند فرآیندی که من شک دارم که هر کسی بتواند در Vim در آنها کارآمدتر باشد عبارتند از (من VS را بهتر می دانم، بنابراین به آنها پایبند می مانم): * تولید فایل های dbml برای Linq-to-SQL * تست خودکار * طراحی رابط های کاربری * ایجاد/ سازماندهی پروژه‌ها و راه‌حل‌ها که می‌دانم Vim و Emacs می‌توانند بسیاری از کارهای مشابه را با قدرت VS انجام دهند (مانند intellisense، refactoring و غیره) و ممکن است بتواند برخی یا همه نمونه هایی را که ارائه کردم انجام دهد، اما آیا این واقع بینانه است که بگوییم شخصی که روی این پلتفرم ها کار می کند واقعاً از Vim یا Emacs بهره می برد؟
آیا Vim یا Emacs برای زبان هایی مانند Net یا Java کاربردی هستند؟
142648
من مجموعه‌ای از ویژگی‌های پایه، و سپس تعدادی از انواع فرعی دارم. هر نمونه _باید_ یکی از انواع فرعی باشد، اما می تواند چندین نوع فرعی در آن واحد باشد. انواع فرعی هر چیز می تواند تغییر کند. در کل برایم مهم نیست که چه نوع فرعی دارم، اما گاهی اوقات برایم مهم است. این بسیار شبیه به یک نوع رابطه User-Roles است که در آن کاربر با داشتن یک نقش خاص ویژگی های اضافی را به کاربر می دهد. چیزی شبیه به تایپ کردن اردک (به عنوان مثال، اگر «فو» من «نوار» داشته باشد، می‌توانم با آن مانند «ThingWithABar» رفتار کنم.) وراثت مستقیم کار نمی‌کند، زیرا اجازه ترکیب/تطابق زیر-ها را نمی‌دهد. انواع (یعنی بدون ارث چندگانه). ترکیب مستقیم کار نمی کند زیرا من نمی توانم آن را در زمان اجرا تغییر دهم. چگونه می توانم این را مدل کنم؟
چه ساختار کلاسی اجازه یک کلاس پایه و ترکیب/تطابق زیر کلاس ها را می دهد؟ (مشابه کاربران با نقش)
202204
بلوک در نهایت برای ساختار try-catch به خوبی شناخته شده است، و یک راه واقعا آسان و زیبا برای مقابله با برخی از کدهایی که باید انجام شوند را ارائه می دهد. بنابراین، دلیلی نمی بینم که چرا برای روش ها نیز خوب نباشد. برای مثال، بیایید بگوییم که من منطق بسیار پیچیده ای را در یک روش می نویسم، و انتظار دارم در نهایت با یک دسته از پرچم های بولی مواجه شوم که به نوبه خود منجر به تصمیم گیری می شود. بسیاری از اوقات در چنین روش‌هایی، من شاخه‌هایی از کد دارم که می‌خواهم جریان را «شکست» کنم و فقط «چیزهای واقعی» را که این روش را برای آن نامیده‌ام، با اطلاعات رضایت‌بخشی که تاکنون جمع‌آوری کردم، اجرا کنم. بنابراین، چرا چنین الگویی وجود ندارد؟ یا وجود دارد؟
در نهایت روش‌ها را مسدود کنید - آیا این ایده بدی است؟
219721
من می‌توانم در این آموزش در مورد دستکاری بیت، تحت عنوان «Extracting every last bit»، ببینم که - > فرض کنید می‌خواهیم پایین‌ترین بیت مجموعه x را پیدا کنیم (که مشخص است غیر-> صفر است). اگر 1 را از x کم کنیم، این بیت پاک می شود، اما همه بیت های دیگر > یک در x تنظیم می شوند. من متوجه نمی شوم که چگونه این گفته درست است. اگر x = 110 را در نظر بگیریم، با کم کردن 1، 101 به دست می‌آید. در اینجا، پایین ترین بیت مجموعه پاک نمی شود. آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه به روشی اشتباه به این مشکل برخورد می کنم؟
پاک کردن پایین ترین بیت مجموعه یک عدد
146771
الگوی استراتژی به خوبی کار می کند تا از ساختارهای بزرگ اگر...دیگر جلوگیری می کند و افزودن یا جایگزینی عملکرد را آسان تر می کند. با این حال، هنوز هم به نظر من یک نقص باقی می گذارد. به نظر می رسد که در هر پیاده سازی هنوز باید یک ساختار شاخه ای وجود داشته باشد. ممکن است یک فایل کارخانه یا داده باشد. به عنوان مثال یک سیستم سفارش را در نظر بگیرید. Factory: // همه این کلاس ها سوئیچ OrderStrategy (orderType) را اجرا می کنند { case NEW_ORDER: return new NewOrder(); case CANCELLATION: return new Cancellation(); case RETURN: return new Return(); } کد بعد از این نیازی به نگرانی ندارد و اکنون فقط یک مکان برای افزودن نوع سفارش جدید وجود دارد، اما این بخش از کد هنوز قابل توسعه نیست. بیرون کشیدن آن در یک فایل داده تا حدودی به خوانایی کمک می کند (من می دانم که قابل بحث است): <strategies> <order type=NEW_ORDER>com.company.NewOrder</order> <order type=CANCELLATION>com.company.Cancellation </order> <order type=RETURN>com.company.Return</order> </strategies> اما این همچنان اضافه می کند کد دیگ بخار برای پردازش فایل داده - اعطا شده است، کد آسان تر قابل آزمایش و نسبتاً پایدار است، اما با این وجود پیچیدگی بیشتری دارد. همچنین، این نوع ساختار به خوبی تست یکپارچه سازی نمی شود. ممکن است اکنون تست کردن هر یک از استراتژی‌ها آسان‌تر باشد، اما هر استراتژی جدیدی که اضافه می‌کنید پیچیدگی بیشتری برای آزمایش است. اگر از الگو استفاده نمی‌کردید، کمتر از چیزی است که داشتید، اما همچنان وجود دارد. آیا راهی برای اجرای الگوی استراتژی وجود دارد که این پیچیدگی را کاهش دهد؟ یا آیا این به همان اندازه ساده است، و تلاش برای جلوتر رفتن تنها لایه دیگری از انتزاع را بدون هیچ فایده ای اضافه می کند؟
آیا می توان الگوی استراتژی را بدون انشعاب قابل توجه اجرا کرد؟
231255
من یک برنامه باغ وحش را اجرا می کنم. باغ وحش من شامل یک کلاس انتزاعی از حیوان و چندین کلاس مشتق شده - گورخر، فیل، اورانگوتان، بابون و غیره است. از هر کلاس چند نمونه دارم. سوال من این است: می خواهم بررسی کنم که آیا دو نمونه حیوان می توانند جفت شوند یا خیر. منطق کسب و کار به دو بخش تقسیم می شود: 1. می خواهم بررسی کنم که آیا هر یک از شرکای جفت گیری برای جفت گیری مناسب هستند یا خیر. نه خیلی جوان یا خیلی پیر یا بیمار و غیره. گورخر نمی تواند با فیل جفت گیری کند اما اورانگوتان می تواند با بابون جفت گیری کند. من فرض می‌کنم که اولین الزام توسط یک تابع انتزاعی که در زیر کلاس پایه حیوانات قرار می‌گیرد، اجرا می‌شود. اما شرط دوم چطور؟ چگونه کلاس‌ها را در کلی‌ترین موضوع طراحی می‌کنید که افزودن انواع جدید حیوانات به هزینه زیادی نیاز ندارد؟
اعتبارسنجی اشیاء با یکدیگر - الگوی طراحی مورد نیاز است
205493
در یک مفهوم کلی، برای پروژه های متوسط/بزرگ، بهترین راه برای مدیریت کد جاوا اسکریپت/آژاکس چیست؟ آیا بهتر است یک فایل اسکریپت داشته باشیم که هر اسکریپت را در آن قرار دهیم یا اینکه اسکریپت را مستقیماً به فایل html بین تگ ها اضافه کنیم؟ من می دانم که از نظر نتیجه هیچ تفاوتی ندارد، اما می خواهم بدانم چه چیزی در درازمدت راحت تر است.
بهترین روش برای مدیریت کد جاوا اسکریپت/آژاکس در یک پروژه چیست؟
226282
مزیت اصلی داشتن یک محصول بالقوه قابل حمل در پایان هر اسپرینت، امکان عرضه سریع محصول در صورت تغییر شرایط بازار است. با این حال، معمولاً در نیمه اول سال یا بیشتر، محصول ارزش کافی برای حمل واقعی ندارد. پس چرا اگر با اطمینان کامل می‌دانید که محصول ارسال نمی‌شود، این همه انرژی را صرف افزایش بالقوه قابل حمل در هر اسپرینت کنید؟
ارزش حمل و نقل بالقوه زمانی که محصول هنوز حداقل قابل دوام نیست
113344
شاید قبلا بحث شده بود. پس از مرور برخی از سؤالات مشابه در اینجا در مورد مدیریت رمز عبور، هنوز هم می خواهم این سؤال را بپرسم. اگر 100 سایت وجود دارد که برای ورود نیاز به رمز عبور نام کاربری دارند. ایجاد یک نام کاربری و رمز عبور دیگر فقط برای منحصر به فرد بودن یک کابوس است. اما اگر از یک نام کاربری و رمز عبور استفاده کنیم، خود را در معرض حمله متقاطع قرار می دهیم. شاید بتوانیم 100 نام کاربری و رمز عبور مختلف بسازیم، اما چگونه می توانیم آن را به خاطر بسپاریم؟ مغز قابل اعتماد نیست حرفه ای ها توصیه می کنند هیچ رمز عبوری را روی کاغذ یادداشت نکنید. و نرم افزارهای مدیریت رمز عبور وجود دارد. من هرگز از این نرم افزار استفاده نکرده ام، بنابراین در آنجا نابینا هستم. آیا به آن چیزها اعتماد دارید؟ تصور کنید اگر شخصی کامپیوتر شما را بدزدد و بخواهد وارد این نرم افزارها شود، آیا این خطر را دارید که تمام هویت خود را از دست بدهید؟
روشی امن برای به خاطر سپردن نام کاربری و رمز عبور
121888
من به دنبال ایجاد یک بازی در جاوا هستم و دوست دارم روی ویندوز، لینوکس و مک کار کند. من تقریباً مطمئن هستم که C# انتخاب بدی برای این کار است و من تجربه کافی در C یا C ++ ندارم. من می خواهم از فلش دور باشم. بنابراین، آیا جاوا انتخاب خوبی برای من است؟ بیشتر، من از سی شارپ استفاده می‌کنم و فکر می‌کنم که جاوا مشابه است، بنابراین فکر می‌کنم یادگیری آن چندان سخت نخواهد بود. اما آیا به اندازه کافی سریع است؟ آیا زبانی مناسبتر از جاوا برای نیازهای من وجود دارد؟
آیا جاوا گزینه خوبی برای بازی های کراس پلتفرم است؟
33115
داگلاس کراکفورد در این مقاله درباره **اولویت اپراتور از بالا به پایین** به **جاوا اسکریپت ساده** اشاره می کند. متأسفانه او فقط در این مقاله به آن اشاره می کند. بهترین توضیحی که **اینجا** پیدا کردم. اما من هنوز سرنخی ندارم که واقعاً چیست. **جاوا اسکریپت ساده شده چیست؟**
جاوا اسکریپت ساده شده چیست؟
233673
اگر جاوا یک زبان همه منظوره است و ساختن برنامه چیزی است که می توان با استفاده از زبان جاوا توصیف کرد، چرا این بهترین راه برای نوشتن فایل های بیلد نیست و در عوض از ابزارهایی مانند Ant، ​​Maven و Gradle استفاده می کنیم؟ آیا این ساده تر نیست و همچنین نیاز به یادگیری یک زبان برنامه نویسی دیگر را برطرف نمی کند؟ (BTW - این سوال می تواند برای زبان های دیگر مانند C# نیز اعمال شود)
چرا از جاوا به عنوان زبان ساخت استفاده نمی شود؟
71585
می‌دانم که این موضوع قبلاً مورد بحث قرار گرفته است، اما فکر می‌کردم این ممکن است یک سؤال مفصل‌تر باشد... یکی از دوستان خانوادگی پسری 12 ساله مبتلا به ADHD، و در این میان، بچه‌ای باهوش است. به نظر می رسد که او غریزه محکمی از رایانه دارد و من واقعاً فکر می کنم او در برنامه نویسی عالی خواهد بود. به عنوان مثال، امروز او داشت به اطراف ما لگد می زد و بنابراین من Visual Studio Express C# را باز کردم و به او نشان دادم که چگونه یک برنامه کنسول ایجاد کند (او بود که همه را تایپ می کرد). در حدود 10 تا 20 دقیقه او در حال نوشتن کدهای خود، ReadLine(s) و Writeline(s و غیره بود، و حتی شروع به کار بر روی یک حلقه کرد. باعث شد فکر کنم که حتی چیزی مانند سی شارپ هم قطعا در اختیار او خواهد بود. اگرچه Lego Mindstorms به ذهنم خطور کرد، اما خانواده او وضعیت چندان خوبی ندارند و به احتمال زیاد امکان پذیر نیست. به این فکر کردم که یکی از کتاب‌های مقدمه‌ام برای سی شارپ را به او قرض بدهم، اما با توجه به ADHD، نمی‌دانم که آیا او حوصله انجام آن را دارد یا نه. من همچنین فکر می کنم چیزی مانند آلیس یا اسکرچ برای او خیلی کودکانه است و توجه او را جلب نمی کند... من سعی می کنم بفهمم بهترین راه برای نزدیک شدن به این موضوع چیست و چه نوع مطالبی در آنجا وجود دارد. که بتواند برنامه نویسی را به خود بیاموزد. نظر یا پیشنهادی دارید؟؟ یکی از فکرهای من این کتاب بود، اما ممکن است حداقل بدون پیش زمینه اولیه سی شارپ خیلی پیشرفته باشد... کتاب بازی آمازون سی شارپ: با تشکر!
آموزش برنامه نویسی به کودک / نوجوان
204813
یک سال پیش، من فناوری WPF را کشف کردم و به عنوان اولین آزمایش، یک برنامه کاربردی کوچک برای مقایسه محتوای دو فهرست مختلف توسعه دادم. محتوای هر دایرکتوری در یک DataGrid متفاوت نشان داده می شود. در آن زمان، من برنامه را با استفاده از الگوی MVVM توسعه ندادم، زیرا فقط یک آزمایش بود، نه چندان خوب، اما کار می کرد. اکنون که تجربه بسیار بیشتری با WPF و الگوهای طراحی دارم، چندان به آن کار افتخار نمی کنم و می خواهم برنامه را بازنویسی کنم، آن را بهبود بخشم و از الگوی توصیه شده MVVM پیروی کنم. در واقع، من برنامه را به این صورت طراحی کردم: * MainModel، با الگوریتم اصلی رایج. * MainView نمای منحصربه‌فرد برنامه با شبکه‌های داده است که می‌توانم نتایج الگوریتم‌هایم را نشان دهم. * یک MainViewModel، که از ارتباط بین دو ViewModel دیگر، MainModel و MainView مراقبت می کند. * یک ViewModel برای هر DataGrid. به این ترتیب، رفتار و داده های دو DataGrid را از هم جدا می کنم. MainModel شامل الگوریتم اصلی مورد استفاده برای جستجوی فایل‌ها در یک پوشه مشخص است، مانند این: public class MainModel { public MainModel() {} public List<Results> GetFiles(string directoryPath) } MainViewModel یک شی را برای هر ViewModel نمونه‌سازی می‌کند ( من برای هر دیتاگرید یک ViewModel دارم که از برخی ویژگی ها برای انجام آن استفاده می کنم: public class MainViewModel { public MainViewModel() { FirstViewModel = new ViewModelDG1(); SecondViewModel = new ViewModelDG2(); } public ViewModelDG1 FirstViewModel {get;set;} public ViewModelDG2 SecondViewModel {get;set;} } می‌خواستم یک الگوی طراحی برای کمک به مدیریت برنامه اعمال کنم، مانند Factory Method یا Builder یا Template Method، اما فکر می‌کنم آنها برای کاربردها/شرایط مختلف آن الگوهای طراحی برای کاربرد من مناسب نیست. من از این طراحی مطمئن نیستم، نمی‌دانم آیا این a اجرای صحیح الگوی MVVM است یا خیر و آیا باعث ایجاد اتصال شل و انسجام بالا می‌شود. آیا می توانید در طراحی به من کمک کنید؟ آیا مال من پیاده سازی صحیح MVVM است؟ اگر نه، پس راه درست چیست؟ نظرات شما چیست؟ متشکرم.
الگوی MVVM - بهترین رویکرد طراحی برای مدیریت یک برنامه
182037
هنگامی که من برای اولین بار شروع به کار کردم، یک برنامه نویس اسمبلر مین فریم به من نشان داد که چگونه آنها را بدون استفاده از الگوریتم سنتی به مقادیر مبادله می کنند: a = 0xBABE b = 0xFADE temp = a a = b b = temp آنچه آنها برای تعویض دو مقدار استفاده می کردند - از یک بیت به یک بزرگ. بافر - بود: a = 0xBABE b = 0xFADE a = a XOR b b = b XOR a a = a XOR b اکنون b == 0xBABE a == 0xFADE که محتویات 2 شیء را بدون نیاز به سومین فضای نگهدارنده دمای تعویض می کند. سوال من این است: آیا این الگوریتم swap XOR هنوز در حال استفاده است و هنوز در کجا قابل استفاده است.
آیا این الگوریتم تعویض مقدار XOR هنوز در حال استفاده است یا مفید است؟
233672
تا آنجا که من می توانم بگویم، می توانید با ارائه فایل h خود رابط کاربری خود را به دیگران بشناسانید. cpp. شما پیاده سازی است. سپس آنها می توانند نام توابع، انواع پارامترها، نوع بازگشتی، شاید توضیحی در مورد نحوه استفاده از یک تابع و شاید آنچه که در فایل h انجام می دهد را ببینند. سپس در پست‌های اینجا درباره استفاده از فضای نام برای جدا کردن رابط از پیاده‌سازی مطالعه کردم. این به چه معناست؟ آیا یک فضای نام فقط به شما اطلاع نمی دهد که یک نام در آن فضای نام وجود دارد؟ پس لطفا یک مثال بزنید، من نمی توانم نمونه ای را پیدا کنم.
چگونه از فضاهای نام برای جداسازی رابط از پیاده سازی در c++ استفاده کنیم؟
226283
من اساساً یک جدول غول پیکر بزرگ (حدود 1.000.000.000.000 رکورد) در یک پایگاه داده با این فیلدها دارم: id، block_id، شناسه رکورد منحصر به فرد است، block_id یکتا نیست، حاوی حدود 10k (حداکثر) رکورد با همان block_id است، اما با رکوردهای مختلف برای ساده کردن کارم که با DB سروکار دارد، API مشابه این دارم: Engine e = new Engine(...); // برای بهبود همزمانی این روش باید رشته ای ایمن باشد اما با ریزدانه قفل شده باشد (block_id) e.add(block_id, asdf); // asdf حداکثر تا 1 کیلوبایت // این باید تمام رکوردهای اضافه شده قبلی اضافه شده block_id را به هم متصل کند و نیازی به بزرگتر از 10 مگابایت نیست (بدترین حالت) میانگین <5 مگابایت رشته = e.getConcatenatedRecords(block_id); اگر من هر بلوک را به یک فایل نگاشت کنم (هنوز این کار را انجام نداده‌ام)، هر رکورد یک خط در فایل خواهد بود و من همچنان می‌توانم از آن API استفاده کنم، اما می‌خواهم بدانم که آیا افزایش عملکردی با با استفاده از فایل های مسطح در مقایسه با پایگاه داده postgresql که به خوبی تنظیم شده است؟ (حداقل برای این سناریوی خاص) بزرگترین نیاز من این است که متد getConcatenatedRecords به طرز احمقانه ای سریع برگردد (در مورد عملیات افزودن چنین نیست). من در حال بررسی کش کردن و نگاشت حافظه نیز هستم، فقط نمی خواهم قبل از اینکه بپرسم آیا راه حلی برای این نوع سناریو از قبل ساخته شده است یا نه، خودم را پیچیده کنم؟
موتور ذخیره سازی فایل فوق سریع
241147
تفاوت بین Composition و Aggregation در UML (و گاهی اوقات در برنامه نویسی نیز) این است که در Composition، طول عمر اشیاء سازنده کامپوزیت (مانند یک موتور و یک فرمان در یک ماشین) به جسم ترکیبی بستگی دارد. در حالی که با تجمع، طول عمر اجسام سازنده کامپوزیت مستقل از کامپوزیت است. با این حال من در مورد چیزی مربوط به ترکیب در UML مطمئن نیستم. بگویید ClassA از یک شی ClassB تشکیل شده است: class ClassA{ ClassB bInstance; public ClassA(){ bInstance = new ClassB(); } } این نمونه ای از ترکیب است، زیرا «bInstance» به طول عمر شی محصور آن وابسته است. با این حال، در مورد نماد UML - ** مطمئن نیستم که آیا رابطه بین ClassA و ClassB را با یک الماس پر شده (ترکیب) یا یک الماس سفید (تجمیع) یادداشت کنم. «نمونه‌ها وابسته به نمونه‌های «ClassA» هستند - نمونه‌های «ClassB» در هر جای دیگری در برنامه وجود دارد - نه تنها در نمونه‌های «ClassA». * * * **سوال این است:** اگر **_some_** اشیاء ClassB با اشیاء ClassA تشکیل شده باشند (و در نتیجه به طول عمر اشیاء ClassA وابسته هستند)، اما **_بعضی از آنها_** نیستند. رابطه بین دو کلاس در UML یک رابطه تجمیع یا ترکیبی باشد؟
درک بهتر ترکیب UML
202205
من در حال ایجاد یک ویجت برای موضوعات چرخشی هستم. عملکرد به شرح زیر است: * هر موضوع یک به یک در صفحه اصلی نمایش داده می شود و مدت زمان آن 30 ثانیه است. * یک تایمر شمارش معکوس در صفحه نمایش داده می شود. وقتی به صفر رسید موضوع فعلی به عنوان نشان داده شده علامت گذاری می شود و موضوع بعدی نمایش داده می شود. * کاربران می توانند موضوعات را لایک انتخاب کنند، در این صورت موضوع 5 ثانیه بیشتر طول می کشد (تایمر شمارش معکوس باید خود را در این مرحله به روز کند). * تایمر شمارش معکوس همیشه باید مدت زمان تخصیص داده شده فعلی را برای موضوع نمایش دهد، بنابراین برای مثال اگر یک کاربر موضوعی را پسند کند، افرادی که به سایت دسترسی دارند باید فورا مدت زمان به روز شده برای آن موضوع را ببینند. اساساً همه چیز باید در زمان واقعی نشان داده شود. موضوعات در پایگاه داده MySQL ذخیره می شوند. من با دو نکته آخر در بالا مشکل دارم. روشی که من تا به حال سعی کردم این کار را انجام دهم این است که یک درخواست AJAX داشته باشم که در هر ثانیه ارسال می شود تا 1 ثانیه از مدت زمان موضوع فعلی کسر شود. پاسخ درخواست مدت زمان موضوع فعلی است. مشکل این است که فقط تا زمانی کار می کند که کسی به سایت دسترسی داشته باشد. می‌دانم که احتمالاً می‌توانم یک اسکریپت CRON برای اجرای این فرآیند در پس‌زمینه ایجاد کنم، اما اجرای آن در هر ثانیه کمی دیوانه‌کننده خواهد بود. باید راه حل بسیار ساده تری برای این مشکل وجود داشته باشد. کارآمدترین راه برای این کار چه خواهد بود؟
نمایش موارد با تایمر شمارش معکوس
204362
ما حدود 40 توسعه دهنده هستیم که روی یک پایه کد کار می کنیم و از Git برای کنترل نسخه استفاده می کنیم. سوال من این است: اگر مثلاً برخی از توسعه دهندگان نسخه بسیار قدیمی Git را روی سیستم خود نصب کرده باشند، ممکن است مشکلی پیش بیاید؟ یا باید سعی کنیم قوانینی را اجرا کنیم که چیزی مانند شما باید Git را در دستگاه خود حداقل یک بار در سال به آخرین نسخه ارتقا دهید؟ شاید در نسخه های قدیمی Git، ساختار اشیا کمی متفاوت باشد. یا ممکن است برخی از اشکالات در الگوریتم وجود داشته باشد که محاسبه می کند کدام خطوط از فایل ها اضافه/حذف شده اند. این مسائل می‌توانند باعث خرابی مخازن یا مقادیر متفاوتی برای هش‌های SHA-1 در مکان‌هایی شوند که باید همان مقدار را داشته باشند.1 بدیهی است که از آنجایی که Git یک VCS توزیع‌شده است، یک مخزن خراب هرگز به معنای از دست دادن حیاتی داده نخواهد بود، زیرا وجود دارد. 40 نفر دیگر هستند که می توانید یک نسخه جدید را از آنها کلون کنید. بنابراین بیشتر یک کنجکاوی است تا یک نگرانی. من گمان می کنم که هنگام انتشار نسخه جدیدی از Git، سازگاری به عقب چیزی بسیار مهم است. اما هنوز: مسائل بالقوه ذکر شده در بالا یک احتمال هستند. 1 = تا جایی که من میدونم ما همچین مشکلی نداشتیم... هنوز.
آیا نسخه Git می تواند بین اعضای تیم متفاوت باشد؟
208467
من در حال توسعه زبان برنامه نویسی خود هستم تا برخی از چالش های منحصر به فرد یک پروژه را حل کنم. این زبان کد منبع را می گیرد و محتویات را به نشانه ها تبدیل می کند و سپس از یک کارخانه فرمان برای تبدیل آن نشانه ها به چیزی که می تواند اجرا شود استفاده می شود. یک نمونه از یک اسکریپت ممکن است شبیه به این باشد. قبول: همیشه؛ reject: عنوان دارای چیزی یا بدن دارای چیز دیگری است. رد کردن: طول عنوان < 10; هر خط در اسکریپت با پایان‌دهنده «;» پایان می‌یابد، و هر خط با یک قانون نام‌گذاری شده شروع می‌شود که با «:» ختم می‌شود. هر قانون از دستوری استفاده می کند که با آرگومان دنبال می شود. دستورات را می توان با استفاده از عملگرهای منطقی به یکدیگر متصل کرد. تعداد آرگومان هایی که یک فرمان می تواند داشته باشد ثابت است. بنابراین وقتی دستوری را پیدا می‌کنم، می‌توانم انتظار داشته باشم که تعداد X نشانه‌های اضافی برای نحو درست باشد. هدف کد قابل خواندن توسط انسان است زیرا غیر برنامه نویسان از آن استفاده خواهند کرد. یک راه جایگزین برای نوشتن همان کد بالا با استفاده از ساختار سبک C خواهد بود. قبول (درست)؛ reject(has(titlesomething) || has(bodysomething)); reject(طول(عنوان) < 10); اصطلاحی که برای تجزیه‌کننده‌ای استفاده می‌شود که زبانی را مدیریت می‌کند که در آن «()» برای ساختاربندی آرگومان‌ها حذف شده است، و هیچ مرز مشخصی برای آرگومان‌ها تعریف نشده است. من می خواهم در مورد چگونگی پیاده سازی این نوع تجزیه کننده ها مطالعه کنم. برای اطمینان از اینکه بیش از حد چرخ را دوباره اختراع نمی کنم یا با مشکلات رایج مواجه نمی شوم.
زبان سفارشی من چگونه دسته بندی می شود؟
233671
من یک کلاس «پیام» دارم که می‌تواند شامل چندین نوع محموله باشد (یا گاهی اوقات بدون بار) که هر کدام از یک کلاس «Payload» مشترک مشتق شده‌اند. با این حال، این مشکل‌ساز می‌شود زیرا کلاس «پیام» به دلایل مختلفی می‌خواهد در مورد زیر کلاس‌های «Payload» بداند: * بررسی برابری «پیام» اگر (قسمت‌های پیام علاوه بر محموله برابر هستند) { switch(type) { case Payload::نوع::RESPONSE: بازگشت *static_cast<ResponsePayload*>(payload.get()) == *static_cast<ResponsePayload*>(o.payload.get()); شکستن case Payload::نوع::SETUP: return *static_cast<SetupPayload*>(payload.get()) == *static_cast<SetupPayload*>(o.payload.get()); شکستن ... } } * Deserializing (از آنجایی که روش های deserialization ثابت هستند زیرا بارهای پرداختی تغییرناپذیر هستند) switch(type) { case Payload::Type::RESPONSE: load = ResponsePayload::fromJSON(payloadValue); شکستن case Payload::نوع::SETUP: load = SetupPayload::fromJSON(payloadValue); شکستن ... Case Payload::Type::START: case Payload::نوع::STOP: مورد ...: break; // بار به طور پیش فرض تهی می ماند: THROW(Exception, Error in program logic: we forgot to parse some payload); } * اطمینان از پیوستن یک «Payload» به «پیام» هنگام ساخت آن: switch(type) { case Payload::Type::RESPONSE: case Payload::Type::SETUP: case ...: ENFORCE(IOException, payload != nullptr، برای این نوع پیام، یک بارگذاری لازم است.); شکستن case Payload::Type::START: case Payload::Type::STOP: case ...: ENFORCE(IOException, payload == nullptr, برای این نوع پیام، payload باید null باشد); شکستن پیش‌فرض: THROW(Exception، خطا در منطق برنامه: فراموش کرده‌ایم مقداری بار بار را مدیریت کنیم); } زنگ‌های هشدار در ذهن من به صدا در می‌آیند - این حالت SOLID را نقض می‌کند، مثل اینکه فردایی وجود ندارد و بدیهی است که به خوبی مقیاس نمی‌شود، زیرا باید هر بار که یک بار جدید اضافه می‌کنم، عبارت «مورد» را اضافه کنم. آیا رویکرد تمیزتری وجود دارد که بتوانم اتخاذ کنم؟
حذف وابستگی ها به رفتارهای زیر کلاس خاص
71323
من در 6 سال گذشته توسعه وب انجام می دهم. اما به نوعی، هرگز این احساس را نداشتم که کارم را خوب انجام داده ام. همیشه احساس می کردم کد من کیفیت تولید نیست. احساس می‌کردم کسی هستم که محصولاتی با کیفیت پایین ارائه می‌کند. **یک قیاس:** من برنامه هایی را برای مشتریانی که پول پرداخت می کنند توسعه می دهم مانند .... یک نوجوان 14 ساله که فقط می داند چگونه تیراندازی کند و بدون افتادن در زمین بسکتبال حرکت کند و در بین حرفه ای ها در NBA بازی می کند. باید توصیف دقیقی باشه :| **اگر به جای مشتری بودم از من خرید نمی کردم.** می خواهم از این موقعیت فعلی به مرحله ای بروم که مطمئن باشم برنامه های وب وب سایت من حرفه ای، امن، مقیاس پذیر هستند. ، (همه ملزومات محصولی را وارد کنید که ارزش پرداخت یا تکیه برای کسب و کار شما را دارد). **سوال من این است:** **1\. چه چیزهایی باید یاد بگیرم، و.. ** **2\. از کجا می توانم آن ها را بیاموزم..** ***.. برای ایجاد وب سایت ها و برنامه های کاربردی وب واقعاً حرفه ای که افراد/کسب و کارها بتوانند به آنها اعتماد کنند؟ برای شروع کمک می خواهم. من می توانم یاد بگیرم اگر بدانم _ چه چیزی را یاد بگیرم. من می توانم با صرف زمان و چیزهای کافی برای آزمایش یاد بگیرم، اما نمی خواهم مشتریانم را خوکچه هندی کنم. ** در اینجا چیزی است که من می دانم و نمی دانم: ** * من می دانم یا می توانم نحو مورد نیاز در سی شارپ را یاد بگیرم تا منطق تجاری مورد نیاز را از مفهوم به کد کار تبدیل کنم. * من می توانم پرس و جوهای انتخابی تا حدودی پیچیده بنویسم و ​​در صورت نیاز برای واکشی داده ها، تعداد کمی اتصال بنویسم. البته می توانم درج کنم، آپدیت کنم، حذف کنم. اما همین. من هیچ چیز دیگری در سرور SQL نمی دانم. * من به اندازه کافی فن آوری های فرانت اند وب را برای توسعه رابط کاربری خوب می دانم. این یک منطقه مشکل نیست. * من اطلاعات کافی در مورد هاست/دامین دارم تا بتوانم هاستینگ و سرورهای همدیگر را بخرم، بنابراین example.com واقعاً وب سایت را بارگیری می کند. نه خیلی بیشتر از این. * برای تمام اهداف عملی، دانش یا تجربه صفر در مدیریت امنیت و بار سرور * هیچ ایده ای در مورد ذخیره سازی در هیچ سطحی وجود ندارد. * من فقط بهترین شیوه های کدنویسی، بایدها و نبایدها را می دانم. من در مورد برنامه های دنیای واقعی که هزاران نفر قرار است از آنها استفاده کنند، همین را نمی دانم. * هر بار که سؤالی را در SO می خوانم که ربطی به یک برنامه تولیدی دارد، تمام پاسخ ها و خود سؤال برای من تماماً یونانی و لاتین است. من احساس می کنم که چیزهای زیادی برای یادگیری وجود دارد، اما نمی توانم بفهمم چگونه شروع کنم. * * * من در درجه اول با Microsoft Stack کار خواهم کرد. بنابراین هر پاسخ خاص به آن نیز عالی خواهد بود.
انتقال از یک توسعه‌دهنده وب «نگاه کن، من می‌توانم این کار را انجام دهم» به کسی که محصولاتی را ایجاد می‌کند که مردم و کسب‌وکارها بتوانند به آن تکیه کنند.
126126
در حال حاضر یکی از برنامه های کاربردی اصلی که سازمان ما تولید می کند به عنوان نرم افزار سفارشی در نظر گرفته می شود زیرا به طور خاص برای یک سازمان مشتری خاص طراحی شده است. با این حال، ما به طور خاص سرمایه فکری پروژه را حفظ کرده ایم و تعدادی از سازمان های مختلف در کشورهای مختلف (با زبان ها و مجموعه شخصیت های مختلف) اکنون به نظر می رسد که می خواهند راه حل نرم افزاری ما را خریداری کنند. رویکرد فعلی ما به توسعه 9 ½ از آزمون جوئل را پشت سر گذاشته و در حال بهبود است. با این حال، رویکرد ما تماماً در مورد برآوردن نیازهای یک مشتری خاص و پاسخگویی سریع به نیازهای آنها است (صرف نظر از اینکه چیزی یک اشکال باشد یا درخواست تغییر). اگر می‌خواهیم به تولید بیشتر رویکرد «خارج از قفسه» با سازمان‌های مشتری متعدد --- به جای یک سازمان مشتری --- بر روی یک پایگاه کد مشترک روی بیاوریم، تفاوت‌های عمده چیست و به چه مشکلاتی نیاز داریم. آگاه باشید که انتقال را با موفقیت انجام دهید؟
انتقال از یک توسعه سفارشی به یک خانه توسعه COTS
115690
با مطالعه برخی از کلاس های اندروید متوجه شدم که اکثر متغیرهای متدها نهایی هستند. کد مثال گرفته شده از کلاس android.widget.ListView: /** * @return آیا لیست باید لبه محو بالا را نشان دهد */ بولی خصوصی showingTopFadingEdge() { final int listTop = mScrollY + mListPadding.top; بازگشت (mFirstPosition > 0) || (getChildAt(0).getTop() > listTop); } /** * @return آیا لیست باید لبه محو پایین را نشان دهد */ خصوصی بولی showingBottomFadingEdge() { final int childCount = getChildCount(); نهایی int bottomOfBottomChild = getChildAt(childCount - 1).getBottom(); نهایی int lastVisiblePosition = mFirstPosition + childCount - 1; نهایی int listBottom = mScrollY + getHeight() - mListPadding.bottom; بازگشت (lastVisiblePosition < mItemCount - 1) || (bottomOfBottomChild < listBottom); } قصد استفاده از کلیدواژه نهایی در این موارد چیست؟
چرا متغیرهای نهایی را درون متدها اعلام می کنیم؟
70981
من در حال بحث در مورد ارزش قرار دادن عملکردهای غیرفعال کردن (یا تخریب) از راه دور در نرم افزارم قبل از ارائه آن به مشتریان هستم... به عنوان یک مثال فرضی، توسعه یک برنامه Silverlight را در نظر بگیرید که در آن نگران هستید مشتری به شما پولی پرداخت نکند. شما یک تابع ایجاد می کنید که وقتی یک رشته کوئری خاص وارد می شود، همه چیز را در پایگاه داده حذف می کند. از بین بردن داده ها ممکن است کمی مثال افراطی باشد. غیرقابل استفاده کردن برنامه به طور جزئی یا کامل مثال دیگری خواهد بود. مزایا و خطرات انجام این کار چیست؟ اگر این کار را انجام داده اید، چرا این کار را انجام داده اید و چگونه آن را انجام داده اید؟
آیا باید راهی برای غیرفعال کردن نرم افزار خود پس از تحویل ارائه کنم؟
38691
من در مورد Web Services و Web API زیاد شنیده ام، آیا تفاوتی بین آنها وجود دارد یا یکسان هستند؟
تفاوت بین Web API و Web Service؟
213135
من حجم زیادی از داده ها را به سرور ارسال می کنم. اکنون در حالی که داده ها را ارسال کرده ام و منتظر پاسخ سرور هستم، ناگهان دستگاه اندرویدی من اتصال اینترنت قطع می شود. بنابراین کاری که من انجام می‌دادم این بود که یک گفتگوی هشدار از اتصال قطع شده را نشان می‌دادم، اما در سمت سرور، داده‌ها قبلاً پردازش شده بودند و در جایی به‌روزرسانی شدند، مثلاً. در هر URL اما گوشی اندرویدی من این را نمی داند زیرا هرگز پاسخی دریافت نکرده است. چگونه آن را حل کنیم. آیا می توان آن را در سمت سرور انجام داد یا در خود اندروید چگونه؟ چگونه سرور متوجه می شود که تلفن اندرویدی به پاسخ گوش نمی دهد؟ ممکن است دیدگاه بهینه سازی ارتباط مشتری-سرور باشد.
هنگامی که درخواست به سرور ارسال می شود و در انتظار پاسخ، اتصال اینترنت قطع می شود چه باید کرد؟
208464
من این فیلمنامه را دارم که روی آن کار می کنم. کاری که باید انجام دهد این است که هر بار که دکمه‌ای را فشار می‌دهم، یک div جدید ایجاد می‌کند و قبلاً این کار را انجام داده‌ام، اما آن‌ها قابل کشیدن نیستند. فکر می‌کنم این به دلیل عملکرد onLoad اتفاق می‌افتد، اما آیا جایگزین دیگری دارم؟ مشکل دوم این است که وقتی روی یکی از کادرهای آبی کلیک می‌کنم، همه آنها باید در یک خط مرتب شوند که وقتی لینک jsFiddle من را بارگذاری می‌کنید، آنها را می‌بینید، و اگر خط پر است و روی دکمه مربع جدید کلیک کنید، در صورت سرریز شدن یا اضافه کردن یک خط جدید، به جای آن آخرین کادر را می بندد و یک کادر جدید را قبل از همه کادرهای دیگر اضافه می کند. ببخشید که با این سوالات مزاحم شما شدم، اما من یک برنامه نویس PHP و MySQL هستم، من به تازگی استفاده از jQuery را شروع کرده ام. jsFiddle HTML: <div id=container> <div class=round></div> <div class=round></div> <div class=round></div> <div class =round></div> </div> <br><br><br> <input type=button class=button value=New Square> jQuery: $('.round').draggable(); $('.button').click( function (){ $(#container).append(<div class='round'></div>); }); $('.round'). کلیک کنید ( ); من کد بیشتری در jQuery داشتم، اما همه گزینه های بی فایده را حذف کردم زیرا می خواهم به راحتی بفهمید من می خواهم چه کار کنم.
عناصر قابل کشیدن را در خط تراز کنید و بدون سرریز یا خط جدید تولید کنید
132170
من یک توسعه دهنده جاوا هستم و قصد دارم برای آشنایی با برنامه های موبایل با اندروید کار کنم. من با ابزارهای Ajax کار کرده ام، اما هیچ توسعه موبایلی انجام نداده ام. من شاهد تغییر بزرگی در توسعه ابزارهای خاصی بوده‌ام که در آن منحنی یادگیری واقعاً بالا می‌رود، مانند GWT 1.5 در مقابل 2.4. من فقط می‌خواهم وارد عمل شوم و اصول اولیه (همراه با بهترین روش‌ها) را در حال حاضر پایین بیاورم. نمی‌دانم که آیا اندروید 2 در مقابل نسخه 4 این کار را انجام می‌دهد یا خیر، اما نسخه 4 ممکن است ویژگی‌های اضافی را وارد کند که ممکن است فعلاً نیازی به دانستن آنها نداشته باشم و تمرکز اصلی من را از بین ببرد. آیا بهتر است با آخرین نسخه اندروید بروید یا برای اطمینان از اینکه اصول اولیه پوشش داده شده است، نسخه قدیمی‌تری را انتخاب کنید که ورود به آن و شروع توسعه با آن آسان‌تر باشد؟
هنگام یادگیری اندروید، آیا باید روی جدیدترین و بهترین ها تمرکز کنم؟
69768
ما سه توسعه‌دهنده، یک مدیر سیستم و یک هنرمند داریم که عمدتاً در یک وب‌سایت واحد (فروم) در اوقات فراغت خود کار می‌کنند تا به‌طور مداوم ویژگی‌های انجمن را توسعه دهند (اما پروژه‌های دیگری نیز وجود دارد که ما روی آنها کار می‌کنیم). از آنجا که سرپرست سیستم ما اخیراً به آن ملحق شده است، میزبانی مدیریت شده را برای یک سرور کنار گذاشتیم و تصمیم گرفتیم دو سرور مدیریت نشده (یکی برای آزمایش و دیگری برای تولید) اجاره کنیم. در سرور قدیمی، ما به سادگی از Git به عنوان یک واسطه برای ارسال به‌روزرسانی‌ها از تیم توسعه‌دهنده غیریکپارچه به سرور بدون به‌روزرسانی متناقض استفاده می‌کردیم. سایر به‌روزرسانی‌های توسعه‌دهنده را بکشید. به روز رسانی های خودمان را فشار دهیم. اگر چیزی خراب شد، برگردید. از آنجایی که در حال حاضر دو سرور داریم، قصد داریم به‌روزرسانی‌ها را به سرور توسعه فشار دهیم و به‌نوعی به‌روزرسانی‌ها را به سرور تولید فشار دهیم. توسعه دهنده (ها) -> سرور توسعه (برهنه) -> سرور تولید ما می خواهیم مخازن را در سرور توسعه و درخت کاری وب سایت را در سرور تولید (وب سرور) نگه داریم. آیا راهی کارآمد برای انجام این کار بدون فشار دادن از سرور توسعه دهنده به تولید وجود دارد؟ آیا گردش کار بهتری برای دو سرور به طور کلی وجود دارد؟ P.S. تیم توسعه متشکل از نوجوانان دبیرستانی و برخی از بچه های کالج است که هرگز در تیم هایی برای کسب و کارهای انتفاعی ایجاد نشده اند.
گردش کار روی سرورهای توسعه و تولید برای یک وب سایت در حال به روز رسانی مداوم
205963
من در حال حاضر در حال راه اندازی یک پایگاه داده MongoDB برای یک برنامه وب هستم. من node.js را اجرا می کنم و از Mongoose برای کمک به مدیریت نقشه برداری، اعتبارسنجی و غیره استفاده می کنم. من می‌پرسم آیا جدا کردن MongoDB از کدم ایده خوبی است یا نه، فقط در فرصتی که می‌خواهیم کمی بعد به چیزی مانند CouchDB تغییر دهیم. به طور خاص، ماژول «databaseManger» را می‌سازم که مسئول راه‌اندازی Mongoose/Mongo، تعریف مدل‌های mongoose، مدیریت مجموعه‌های مشابه و انجام برخی اعتبارسنجی اضافی است. این مدیر یک API عمومی صادر می‌کند و جزئیات درخواست‌ها را به صورت داخلی مدیریت می‌کند. سپس مدیر از طریق تزریق وابستگی منتقل می شود. آیا این منطقی است؟ یا به نوعی دارم برخی از عملکردهای مانگوس را دوباره انجام می دهم؟ هر توصیه ای قابل تقدیر است.
اتصال بسیار شل و تزریق وابستگی برای مدیریت پایگاه داده
84171
اخیراً با یک مشکل جدید مواجه شدم، برای ارائه تخمینی برای پروژه ای که در آن باید از چارچوبی (و احتمالاً قطعاتی از چارچوب دیگر) استفاده کنم که با آن ناآشنا هستم. برای من بسیار ساده‌تر است که وقتی آزادم از چیزهایی که با آن‌ها آشنا هستم، تخمین بزنم، اما گویی فلج فلج‌کننده‌ای از طریق تجزیه و تحلیل زمانی شروع شد که برآوردی برای کار در قلمرو ناآشنا درخواست شد. راه حل من، در گذشته، اشتباه بود. من فقط شروع به کار کردم. چگونه می‌توانم پروژه‌ها و وظایف را بهتر تخمین بزنم وقتی که باید با زبان‌ها، فناوری‌ها، چارچوب‌های ناآشنا کار کنم؟
ارائه برآورد هنگام کار با فناوری ناآشنا؟
89666
من 3 سال گذشته به عنوان برنامه نویس کار می کنم، اخیراً شرکت من مرا به عنوان مدیر پروژه ارتقا داده است. الان با مسائل مدیریت منابع مواجه هستم و به عنوان مدیر راحت نیستم و می خواهم به عنوان برنامه نویس به حرفه ام ادامه دهم. من با کارگردانم صحبت کرده ام تا از من به عنوان یک برنامه نویس عقب نشینی کند اما او مجبورم کرد به عنوان مدیر پروژه ادامه دهم زیرا این یک قدم از برنامه نویسی جلوتر است. حالا به من پیشنهاد بده چیکار کنم؟
ترفیع یا بی انگیزگی
234900
با فکر کردن به طراحی یک زبان جدید بالقوه، نمی‌دانم که مفاهیم ساخت یک OO شبیه به رابط‌های GO و چند روش چقدر مرتبط هستند (من این را از http://docs.julialang.org/en/latest/manual/ دریافت می‌کنم. روش ها/). اگر این را درست درک کنم، رابط‌ها صرفاً گروهی از روش‌ها هستند که باید توسط هر نسل پیاده‌سازی شوند، و روش‌های چندگانه راه خوبی برای تخصصی کردن آنها بدون انجام زیاد دیگ بخار یا ریخته‌گری فراهم می‌کنند. با این حال، شهود من این است که هر دو می توانند به خوبی با هم کار کنند، اما نمی دانم که آیا درست است یا خیر. به عنوان مثال، اگر یک رابط اعلام کند: نوع Animal interface { Speak() string } func (d Dog) Speak() string { return Woof! } اما در جولیا بیشتر شبیه است: speak(x::Dog) = return Woof!; بنابراین احساس می شود که هر دو یکسان هستند، اما متفاوت هستند. آیا انجام هر دوی اینها مشکل خواهد بود؟ چه زمانی می تواند منطقی باشد؟ همچنین، اگر فقط باید از یک مسیر استفاده کرد، چه چیزی باعث ایجاد یک مسیر بهتر می شود؟
رابط های Go مانند + چند روش منطقی هستند؟
159571
می‌خواهم بدانم که آیا تجربه کاری در پروژه‌های منبع باز واقعاً چشم‌انداز/رزومه کاری یک توسعه‌دهنده را روشن می‌کند، غیر از برنامه‌نویسی روزانه‌شان یا انجام گواهی‌نامه‌ها برای یک توسعه‌دهنده کافی است؟
فرصت های شغلی برای تجربه پروژه منبع باز
72802
دو پروژه مرتبط، اما مستقل -- دو مخزن یا یک؟
253277
معماری زمین میانی برای برنامه های iOS سرویس گیرنده-سرور؟
171757
پیچیدگی محاسباتی همبستگی در زمان در مقابل ضرب در فضای فرکانس
213604
دو تماس مختلف API را در یک ادغام کنید
766
برای آزمایش‌های تجاری یا آزمایش‌کننده روی پروژه‌ها (نه آزمایش‌های واحد)، من معمولاً از FitNesse استفاده می‌کنم، اما با RSpec آشنا شده‌ام و به یادگیری سلنیوم و ربات علاقه‌مندم. آیا در این (یا سایر) ابزارهای آزمون پذیرش تجربه دارید؟ مزایا و معایب چیست؟ برای FitNesse، در ابتدا می توانم به مزایا و معایب زیر فکر کنم. مزایا: * ویرایش مبتنی بر ویکی، که اکثر مردم آن را درک می‌کنند * پشتیبانی و افزونه‌های زیادی برای زبان‌های مختلف * کاملاً مستقل است، فقط دانلود کنید و بروید معایب: * بازسازی مجدد تست‌ها می‌تواند کمی بد باشد * باید بدانید (یا مستند کنید) خواص مختلفی که هر روش در دستگاه تست شما انتظار دارد. هیچ intellisense یا IDE برای انجام این کار برای شما وجود ندارد که من از آن آگاه باشم.
از چه چارچوب های آزمون پذیرش استفاده کرده اید؟ مزایا و معایب چیست؟
40714
یک استراتژی رشد خوب برای جداول هش چیست؟ اگر تعداد عناصر از تعداد سطل ها بیشتر شود، تعداد سطل ها را با فرمول زیر افزایش می دهم: n = int(n * 1.618033988749895) | 1 آیا این معقول به نظر می رسد؟ (قسمت «| 1» مطمئن می شود که من یک عدد فرد را دریافت می کنم.)
استراتژی رشد هشینگ
108566
من در حال حاضر یک توسعه دهنده نرم افزار هستم. به عنوان نقطه عطف بعدی در حرفه‌ام، فکر می‌کنم باید خودم را به‌عنوان رهبر تیمی تثبیت کنم که تیم توسعه کوچکی را رهبری می‌کند تا به موارد قابل تحویل، استقرار، و غیره پاسخ دهد. کار از خانه اما من مطمئن نیستم که آیا این جنبه کاملاً مورد بحث / بحث قرار گرفته است یا خیر. من به خودی خود وارد نقش اصلی تیم نشده‌ام، اما می‌خواهم مسئولیت‌هایی را که به همراه این عنوان به همراه دارد، و اینکه آیا (و چگونه) می‌توان در حین کار از خانه مدیریت کرد، بدانم.
آیا می توان کار یک سرپرست تیم را از راه دور انجام داد؟
150702
من در حال شروع یک برنامه کارآموزی برای بخش نرم افزار خود هستم و در مورد ایجاد یک موقعیت (کارآموز ارشد، ناظر کارآموز یا هر نام دیگری که باید آن را نامگذاری کنیم) با مسئولیت های زیر تعجب کردم: * **آموزش** کارآموز * ** مربی** کارآموز * **مدیریت پروژه ها و وظایف** کارآموزان * **نظارت** بر کار کارآموز از نظر **ریتم و کیفیت** * **عمل به عنوان رابط** بین نیازهای تیم اصلی و عملکرد/آرزوهای کارآموز * ارزیابی و تسهیل پیشرفت کارآموز **زمانی که آنها می‌خواهند یک وظیفه سطح بالاتر مربوط به دامنه را انجام دهند** (در این مرحله، یکی از اعضای اصلی تیم توسعه‌دهنده می‌تواند انجام دهد. مربیگری) * **آزادانه در وظایف توسعه نرم افزار تیم اصلی شرکت کنید تا خودش بتواند رشد کند**، و از تیم اصلی توسعه دهنده راهنمایی کامل داشته باشد. من فکر می کنم که یک مهندس در سطح کارآموز (زیر جونیور یا جونیور؛ اما فارغ التحصیل و کار تمام وقت) می تواند برای مدتی از عهده این کار برآید (او ابتدا توسط تیم اصلی توسعه دهنده آموزش خواهد دید)، تا زمانی که یک دو اتفاق می افتد: 1. او **تصمیم می گیرد که با پیشنهاد یک جایگزین مناسب به تیم توسعه دهنده اصلی برود** (یا من یکی دیگر را به عنوان یک استخدام جدید پیدا کنم) 2. **به رهبری کارآموزان ادامه دهید** در حالی که هنوز می‌توانم به Jr Eng., Eng., Sr. Eng برسم، می‌دانم که مفهوم کارآموز ارشد در دنیای پزشکی رایج است، اما من واقعاً در مورد آن در دنیای نرم‌افزار نمی‌دانم (من بیشتر سالهای دانشگاهم کارمند آزاد بودم). یکی از اهداف جانبی این نیز این است که، اگر به این دلیل که ناظر کارآموز می‌خواهد به تیم توسعه‌دهنده اصلی بپیوندد، به یک موقعیت چرخشی بالاتر (از لحاظ ارگانیک) تبدیل شود، **این می‌تواند به کارآموزانی که آرزوی این موقعیت را دارند کمک کند تا به عنوان رهبر ظاهر شوند**. ** قصد اصلی من از این کار، حذف عوامل حواس پرتی از تیم اصلی است، اما بدون اینکه کارآموزان از کمبود توجه رنج ببرند، که می تواند منجر به کسالت و حفظ اندک کارآموز شود. ** آیا این ایده کارآموز ارشد رایج است (یا حداقل خوب است)؟، آیا خطرات آشکاری برای آن وجود دارد که ممکن است من نبینم؟ * * * **ویرایش**: من پیش نویس برنامه ای برای نوع کاری که کارآموزان انجام می دهند دارم: آیا پروژه های کوچک تحقیق و توسعه فعالیت خوبی برای کارآموزان است؟ **ویرایش شماره 2**: قصد من این نیست که آنها را منزوی نگه دارم، بلکه هدف من این است که وقتی نمی توانیم به آنها توجه کنم. **ویرایش شماره 3**: اکنون متقاعد شده ام که این ایده خوبی است، اما برای استخدام فردی در چنین موقعیتی از رویکرد ارگانیک استفاده می کنم: خودم این کار را انجام دهم تا زمانی که نتوانم. به این ترتیب بهتر می‌دانم از فردی که در آینده برای این نقش استخدام می‌کنم چه انتظاری داشته باشم، و همچنین می‌دانم چه چیزی برای کارآموزان مفید است و چه چیزی مفید نیست.
آیا استخدام کارآموز ارشد ایده خوبی است؟
245462
سازمان ها، به ویژه سازمان هایی با برند شناخته شده، استانداردهای مختلفی برای نرم افزار دارند. این شامل مواردی مانند امنیت، قابلیت استفاده، کیفیت و خوانایی کد، طراحی UI، اتوماسیون تست و غیره است. در سازمان ما برای هر یک از این حوزه ها یک سرنخ داریم. هر سرکرده فردی بسیار با تجربه است و مورد اعتماد مدیریت است. هر سرنخ مسئول این است که نرم افزار استانداردهای مربوط به حوزه تخصص رهبر را برآورده کند. راهنمای اسکرام می گوید: تیم های توسعه خود سازماندهی می شوند. هیچ کس (حتی اسکرام مستر) به تیم توسعه نمی گوید که چگونه Backlog محصول را به افزایش هایی با عملکرد بالقوه قابل انتشار تبدیل کند. سوال من این است که چگونه یک سازمان می تواند به تیم ها برای تولید محصولی مطابق با استانداردهای مختلف ذکر شده در بالا اعتماد کند، در صورتی که سرنخ ها (مورد اعتماد سازمان) توانایی اعمال کیفیت در هر یک از زمینه ها را ندارند؟
اجرای استانداردهای سازمانی برای نرم افزار در اسکرام
171754
من در حال حاضر به طراحی وب سایت و اپلیکیشن به زبان HTML کمک می کنم. ما دوست داریم که کاربر بتواند از طریق نوار جستجو در سایت/برنامه محتوای مورد نظر خود را جستجو کند. ما همچنین می‌خواهیم یک قابلیت جستجوی پیشرفته را برای گزینه‌های جستجوی مختلف و جستجوهای متمرکزتر در نظر بگیریم. ما در تصمیم گیری برای برنامه ریزی تابع جستجو در سمت کلاینت (با جاوا اسکریپت) یا در سمت سرور (با PHP) مشکل داریم. مزایا و معایب هر دو چیست و شما چه چیزی را توصیه می کنید؟
سمت مشتری V.S. جستجوی سمت سرور؟