Datasets:
mteb
/
TRECCOVID-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
8
8
text
stringlengths
0
5.05k
title
stringlengths
0
900
tvhybr82
ما بررسی کردیم که آیا RNA کوچک (sRNA) توالی‌یابی شده از پشه‌ها و کایرونومیدهای جمع‌آوری‌شده در مزرعه (Diptera) می‌تواند به عنوان نشانه‌ای از شیوع ویروسی در طیف وسیعی از گونه‌ها و گروه‌های ویروسی، با استفاده از sRNA های توالی‌یابی شده از نمونه‌های صید شده وحشی، برای اطلاع رسانی به کل استفاده شود. توالی یابی عمیق RNA نمونه های مورد علاقه خاص با استفاده از این استراتژی، از Anopheles maculipennis s.l بزرگسالان توالی یابی کردیم. پشه ها ژنوم ظاهراً تقریباً کامل یک ویروس قبلاً توصیف نشده مربوط به ویروس فلج مزمن زنبور عسل و از مجموعه ای از Ochlerotatus caspius و Oc هستند. پشه های ریز، یک ژنوم تقریبا کامل انتوموبیرناویروس. ما همچنین توالی های طولانی (1503-6557 nt) مربوط به حداقل نه ویروس دیگر را بازسازی کردیم. مهمتر از همه، چندین توالی شناسایی شده از ارگانیسم های میزبان بسیار متفاوت از آنهایی که قبلاً ویروس های مرتبط در آنها جدا شده یا کشف شده بودند، بازسازی شدند. واضح است که چرخه‌های انتقال و نگهداری ویروس در طبیعت به‌طور قابل‌توجهی پیچیده‌تر و از نظر طبقه‌بندی متنوع‌تر از آنچه قبلاً انتظار می‌رفت، هستند.
کشف ویروس جدید و بازسازی ژنوم از نمونه‌های RNA میدانی، ویروس‌های بسیار واگرا را در میزبان‌های دیپتران نشان می‌دهد.
2yvyiiuy
کاهش حافظه و یادگیری پیامدهای پیری طبیعی است. از آنجایی که این عملکردها با هیپوکامپ مرتبط هستند، من داده‌های بیان ژن جهانی را از بافت هیپوکامپ پس از مرگ 25 سالمند (سن 60 سال ≥) و 15 جوان (سن 45 سال ≤) از نظر شناختی سالم مورد تجزیه و تحلیل قرار دادم. با به کارگیری یک رویکرد بیوانفورماتیک چند روشی دقیق، من 36 ژن را شناسایی کردم که از نظر بیان افتراقی مهم‌ترین ژن‌ها بودند. و با استفاده از مدل‌سازی ریاضی، نشان دادم که 7 ژن از 36 ژن می‌توانند بین افراد پیر و جوان با دقت بالایی تمایز قائل شوند. قابل توجه است که 90 درصد از ژن های شناخته شده از آن 36 ژن مهم با التهاب یا فعال شدن سیستم ایمنی مرتبط هستند. این نشان می‌دهد که التهاب مزمن و فعالیت بیش از حد سیستم ایمنی ممکن است زمینه‌ساز فرآیند پیری مغز انسان باشد و درمان‌های ضد التهابی بالقوه که این ژن‌ها را هدف قرار می‌دهند ممکن است این روند را کند کرده و علائم آن را کاهش دهند.
التهاب و فعال سازی سیستم ایمنی در پیری: یک رویکرد ریاضی
llb4f74a
پس زمینه: مطالعات تجربی اخیر شواهدی را ارائه می دهد که نشان می دهد دستکاری فنوتیپ فاگوسیت تک هسته ای می تواند یک رویکرد عملی برای تغییر شدت و تداوم آسیب ریوی و فیبروز باشد. گیرنده مینرالوکورتیکوئید (MR) به عنوان هدفی برای تنظیم پلاریزاسیون ماکروفاژها گزارش شده است. کار حاضر برای بررسی پتانسیل درمانی آنتاگونیسم MR در آسیب حاد ریه و فیبروز ناشی از بلئومایسین طراحی شده است. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: ما برای اولین بار بیان MR را در مونوسیت‌های در گردش Ly6G-/CD11b+ خالص‌شده با مهره مغناطیسی و در ماکروفاژهای آلوئولی جمع‌آوری‌شده در مایع لاواژ برونکوآلوئولار (BALF) از موش‌های C57BL/6 نشان دادیم. سپس، یک مطالعه مداخله‌ای دارویی با استفاده از اسپیرونولاکتون (20 میلی‌گرم/کیلوگرم در روز با گاواژ خوراکی) نشان داد که تضاد MR منجر به کاهش انفیلتراسیون سلولی التهابی، تولید سیتوکین (پروتئین جذب‌کننده شیمیایی مونوسیتی تنظیم‌نشده-1، تبدیل فاکتور رشد β1 و اینترلوکین-1β در mRNA شد. و سطوح پروتئین) و رسوب کلاژن (کاهش محتوای هیدروکسی پرولین تام ریه و ناحیه کلاژن مثبت با رنگ آمیزی تری کروم ماسون) در موش های نر C57BL/6 تیمار شده با بلئومایسین (2.5 میلی گرم بر کیلوگرم، از طریق القای اوروفارنکس). علاوه بر این، تجزیه و تحلیل جریان سیتومتری سریال در خون، BALF و بافت ریه هضم شده آنزیمی، نشان داد که اسپیرونولاکتون می تواند تا حدی از گسترش مونوسیت Ly6C(hi) در گردش ناشی از بلئومایسین جلوگیری کند و فعال سازی جایگزین (F4/80+CD11c+CD206+) مونوسیت را کاهش دهد. آلوئول ها، در حالی که فنوتیپ ماکروفاژ بینابینی (F4/80 + CD11c-) در طول بررسی تحت تأثیر اسپیرونولاکتون قرار نگرفت. نتیجه‌گیری/ اهمیت: کار حاضر شواهد تجربی را ارائه می‌کند که اسپیرونولاکتون می‌تواند آسیب حاد ریوی و فیبروز ناشی از بلئومایسین را تا حدی از طریق مهار تغییر فنوتیپ ماکروفاژ آلوئولی و مونوسیت در گردش با واسطه MR کاهش دهد.
اسپیرونولاکتون آسیب ریوی ناشی از بلئومایسین را تا حدی از طریق تغییر فنوتیپ فاگوسیت تک هسته‌ای تعدیل‌کننده در محفظه‌های گردشی و آلوئولی کاهش می‌دهد.
bcwcjf01
یکی از موانع درک نقش شبه گونه های ویروسی در رویدادهای انتقال بین گونه ای ویروس RNA (CST) نیاز به تجزیه و تحلیل یک شیوع نمونه متراکم با استفاده از توالی یابی عمیق به منظور اندازه گیری میزان جهش رخ داده در مقیاس زمانی کوچک است. در سال 2009، وزارت بهداشت عمومی کالیفرنیا افزایش چشمگیری (350) در تعداد روباه های خاکستری آلوده به نوع ویروس هاری را گزارش کرد که اسکان های راه راه به عنوان میزبان مخزن در شهرستان هامبولت خدمت می کنند. برای درک بهتر تکامل هاری، توالی یابی عمیق روی 40 نمونه ویروس هاری بدون عبور از شیوع هومبولت اعمال شد. برای هر نمونه، تقریباً 11 کیلوبایت از ژنوم 12 کیلوبایتی با استفاده از پلت فرم Illumina تکثیر و توالی یابی شد. میانگین پوشش 17448 بود و این امکان شناسایی جمعیت ویروس هاری موجود در هر نمونه در اعماق بی سابقه را فراهم کرد. تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک داده‌های توالی اجماع نشان داد که نمونه‌ها بر اساس تاریخ (1995 در مقابل 2009) و موقعیت جغرافیایی (شمال در مقابل جنوبی) خوشه‌بندی شدند. یک تغییر اسید آمینه واحد در پروتئین G، زیرمجموعه‌ای از روباه‌های شمالی را از هاپلوتیپ موجود در روباه‌ها و اسکنک‌ها متمایز می‌کند، که نشان می‌دهد این جهش ممکن است در افزایش انتقال مشاهده شده در بین روباه‌های این منطقه نقش داشته باشد. داده‌های توالی‌یابی عمیق نشان داد که بسیاری از تغییرات ژنتیکی مرتبط با رویداد CST قبل از سال 2009 رخ داده است، زیرا چندین جهش غیرمترادف که در توالی‌های اجماع نمونه‌های هاری اسکنک و روباه به‌دست‌آمده از 20032010 وجود داشت در سطح زیر اجماع (به عنوان انواع نادر) وجود داشت. در جمعیت ویروسی) در نمونه‌های اسکنک و روباه از سال 1995. این نتایج نشان می‌دهد که تجزیه و تحلیل واریانت‌های کمیاب در یک جمعیت ویروسی ممکن است سرنخ‌هایی از ژنوم‌های اجدادی به دست دهد و گونه‌های نادری را شناسایی کند که در صورت تغییر شرایط محیطی، پتانسیل انتخاب شدن را دارند.
توالی بسیار عمیق جمعیت های ویروس هاری درون میزبان در طول انتقال بین گونه ای
sxohecoi
مکانیسم هایی که توسط آن ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 (HIV-1) از سطوح مخاطی برای ایجاد عفونت عبور می کند ناشناخته است. ترشحات اسیدی تناسلی زنان آلوده به HIV-1 حاوی HIV-1 احتمالاً با آنتی بادی پوشانده شده است. ما دریافتیم که ترکیب pH اسیدی و IgG اختصاصی Env، از جمله مایعات دهانه‌واژینال و مایع منی افراد آلوده به HIV-1، ترانس سیتوز در سلول‌های اپیتلیال را تا 20 برابر در مقایسه با IgG اختصاصی Env در pH خنثی یا افزایش می‌دهد. IgG غیر اختصاصی در هر PH ترانس سیتوز تقویت‌شده با جدایه‌های HIV-1 بالینی، از جمله سویه‌های منتقل‌شده/بنیان‌گذار، مشاهده شد و در سلول‌های اپیتلیال گیرنده نوزادان Fc (FcRn) حذف شد. آنتی بادی های غیر خنثی کننده ترانس سیتوز مشابه یا کمتری را نسبت به آنتی بادی های خنثی کننده مجاز می کنند. با این حال، نسبت کل: ویروس عفونی برای آنتی بادی های خنثی کننده بالاتر بود، که نشان می دهد آنها اجازه ترانس سیتوز را می دهند در حالی که عفونت ویروس ترانس سیتو شده را مسدود می کنند. ایمونوسیتوشیمی بیان FcRn فراوان را در اپیتلیوم ستونی پوشاننده اندوسرویکس انسان و مجرای ادرار آلت تناسلی نشان داد. اسیدیته و IgG اختصاصی Env، ترانس سیتوز ویروس را در سلول‌های اپیتلیال از طریق FcRn افزایش می‌دهد و می‌تواند انتقال ویروس را به سلول‌های هدف حساس پس از قرار گرفتن در معرض جنسی تسهیل کند.
گیرنده Fc نوزادی (FcRn) ترانس سیتوز ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 (HIV-1) را در سلول های اپیتلیال افزایش می دهد.
fxd533b4
نشان داده شده است که خانواده پروتئین‌های غشایی قابل القای اینترفرون (IFITM) طیف وسیعی از ویروس‌ها را در شرایط آزمایشگاهی و درون تنی با توقف پیشرفت در مسیر انتهایی آندوزوم محدود می‌کند. علاوه بر این، پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی (SNPs) در توالی آن با خطر ابتلا به عفونت‌های شدید ویروس آنفلوانزا در انسان مرتبط است. تعداد ویروس های محدود شده توسط این پروتئین میزبان از زمانی که برای اولین بار نشان داده شد که نقش ضد ویروسی ایفا می کند به رشد خود ادامه داده است. همه آنها از طریق مسیر اندوزومی وارد سلول می شوند. بنابراین ما به دنبال آزمایش محدودیت‌های ضد میکروبی توسط Ifitm3 با استفاده از یک مدل موش حذفی هستیم. ما نشان دادیم که Ifitm3 بر محدودیت یا پاتوژنز پاتوژن‌های باکتریایی (سالمونلا تیفی موریوم، سیتروباکتر رودنتیوم، مایکوباکتریوم توبرکلوزیس) یا تک یاخته‌ها (Plasmodium berghei) تأثیری ندارد، علی‌رغم شواهد آزمایشگاهی. با این حال، Ifitm3 قادر به محدود کردن ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV) در داخل بدن است یا از طریق محدود کردن مستقیم عفونت سلولی RSV، یا با اعمال یک عملکرد ناشناخته قبلی که پاتوژنز بیماری را کنترل می‌کند. این نشان دهنده اولین نمایش ویروسی است که مستقیماً از طریق غشای پلاسما وارد می شود، بدون نیاز به مسیر اندوزومی، که توسط خانواده IFITM محدود شده است. بنابراین نقش این پروتئین های ضد ویروسی را بیشتر تعریف می کند.
تعریف محدوده پاتوژن های حساس به محدودیت Ifitm3 با استفاده از مدل موش ناک اوت
j5mo1hyk
ویروس هانتان (HTNV) یک پاتوژن مشترک بین انسان و دام است که باعث تب خونریزی دهنده با سندرم کلیوی (HFRS) در آسیا، به ویژه در چین می شود. استان شانشی، که در شمال غربی چین واقع شده است، یکی از مناطقی است که سالانه به شدت در چین با اپیدمی های HFRS مواجه می شود. هدف این مطالعه ایجاد یک سنجش کمی RT-PCR (qRT-PCR) برای تشخیص HTNV هم در کشت سلولی و هم در نمونه‌های سرم بالینی است. ما یک سنجش qRT-PCR یک مرحله‌ای مبتنی بر SYBR Green Ⅰ ایجاد کردیم که بخش S ژنوم HTNV را برای تشخیص و کمی‌سازی سریع هدف قرار می‌دهد. استانداردهای HTNV cRNA با رونویسی in vitro ساخته شد و تعداد کپی cRNA HTNV کمی سازی شد. منحنی استاندارد با تعیین مقادیر آستانه چرخه متوسط ​​(Ct) در مقابل رقت های سریالی 10 برابری cRNA HTNV در محدوده 1 × 10 (8) تا 1 × 10 (3) کپی / میکرولیتر ایجاد شد. منحنی استاندارد دارای راندمان واکنش 102.1 درصد، ضریب همبستگی (R(2)) 0.998 و شیب 3.273- بود. ضریب تغییرات (CV) درون و بین سنجش به ترتیب از 0.68٪ تا 3.00٪ و از 0.86٪ تا 3.21٪ متغیر بود. فواصل چرخه سنجش qRT-PCR بین هر رقت بین 2.9 تا 3.8 چرخه بود و کمترین حد تشخیص در روش qRT-PCR 10 کپی در میکرولیتر بود. آزمون ویژگی بالایی را نشان داد که با تجزیه و تحلیل منحنی ذوب تأیید شد و هیچ واکنش متقابلی با ویروس سئول (SEOV) و سایر ویروس‌ها (HBV، HCV و HIV) مشاهده نشد. RNA HTNV همچنین در 27 نمونه سرم بیماران HFRS بالینی با استفاده از روش تشخیص داده شد و بار ویروسی RNA HTNV از 10 (1) × 2.06 تا 1.95 × 10 (5) کپی / میکرولیتر متغیر بود. روش QRT-PCR یک مرحله ای مبتنی بر SYBR Green Ⅰ یک روش حساس، اختصاصی، قابل تکرار و ساده برای تشخیص و تعیین کمیت HTNV در کشت سلولی و نمونه های بالینی است.
تعیین کمیت ویروس Hantaan با روش QRT-PCR یک مرحله‌ای مبتنی بر سبز SYBR
ffiguxo8
آنسفالومیلیت موشی تیلر یک بیماری دمیلینه کننده التهابی نخاعی ناشی از ویروس است که شباهت های بالینی و پاتولوژیک را با مولتیپل اسکلروزیس پیشرونده مزمن نشان می دهد. هدف از این مطالعه شناسایی مسیرهای مرتبط با دمیلیناسیون مزمن با استفاده از روش ترکیبی میکروآرایه و ایمونوهیستولوژی بدون فرض بود. کنترل حرکت همانطور که با روش روتارود تعیین شد به طور قابل توجهی در موش‌های SJL/J آلوده به ویروس آنسفالومیلیت موشی Theiler از 42 تا 196 روز پس از عفونت بدتر شد (dpi). در طناب نخاعی، تغییرات التهابی 14 تا 196 dpi تشخیص داده شد، و دمیلیناسیون به تدریج از 42 به 196 dpi افزایش یافت. تجزیه و تحلیل ریزآرایه 1001 ژن متفاوت بیان شده را در طول دوره مطالعه نشان داد. تغییرات غالب که توسط k-means و خوشه‌بندی حاشیه‌نویسی عملکردی نشان داده شد، شامل مقررات بالا مربوط به تولید آنتی‌بادی داخل نخاعی و پردازش و ارائه آنتی‌ژن از طریق مولکول‌های اصلی سازگاری بافتی کلاس II بود. یک الگوریتم تصادفی یادگیری ماشین جنگل نشان داد که بیوسنتز چربی و کلسترول با تنظیم پایین، مورفوژنز نوریت با بیان متفاوت و مسیرهای ناشی از گیرنده 4- شبه تلفات تنظیم‌شده ارتباط نزدیکی با دمیلیناسیون دارند که توسط ایمونوهیستولوژی اندازه‌گیری شد. در نتیجه، اگرچه تغییرات رونویسی تحت سلطه پاسخ ایمنی تطبیقی ​​بود، مسیرهای اصلی مرتبط با دمیلینه سازی شامل تنظیم بالا بر گیرنده 4 شبه تلفات و کاهش بیوسنتز کلسترول بود. بیوسنتز کلسترول یک مرحله محدودکننده سرعت میلین‌سازی است و پیشنهاد می‌شود کاهش آن در دمیلیناسیون مزمن با مهار میلین‌سازی مجدد نقش داشته باشد.
رویکرد یادگیری ماشینی مسیرهای جدید مرتبط با دمیلیناسیون را در یک مدل ویروسی مولتیپل اسکلروزیس شناسایی می کند
n2e4s7bu
گیرنده لنتی ویروس اسبی 1 (ELR1) به عنوان تنها گیرنده ویروس کم خونی عفونی اسبی (EIAV) شناخته شده است و عضوی از خانواده گیرنده فاکتور نکروز تومور (TNFR) است. علاوه بر شکل مرتبط با غشاء ELR1 که قبلاً توضیح داده شد، دو mRNA ژن جایگزین اصلی دیگر در ماکروفاژهای مشتق شده از مونوسیت اسب (eMDMs) شناسایی شدند. یکی از گونه‌های اصلی متصل شده (ELR1-IN) حاوی 153 nt بود که منجر به یک کدون توقف زودرس شد که 561 nt در بالادست دامنه پوشا غشایی پیش‌بینی‌شده قرار داشت. گونه اصلی دیگر (ELR1-DE) دارای حذف 109 nt است که باعث تغییر قاب خواندن باز می شود و یک کدون توقف 312 nt در پایین دست تولید می کند. از آنجا که ELR1-DE احتمالاً یک پپتید از 23 باقیمانده را رمز می کند، تنها ELR1-IN بیشتر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. بیان یک شکل محلول ELR1 (sELR1) توسط ELR1-IN توسط وسترن بلات و ایمونوفلورسانس آنالیز تایید شد. مشابه ELR1، سطح رونویسی ELR1-IN در بین اسب‌های منفرد و در نقاط زمانی مختلف در افراد مشابه متفاوت بود. نسبت گونه های mRNA ELR1-IN به mRNA ژن ELR1 تقریباً 1∶2.5 بود. قبل از جوجه کشی sELR1 نوترکیب با EIAV به طور قابل توجهی عفونت EIAV را در ماکروفاژهای اسب، سلول هدف اولیه in vivo ویروس، مهار کرد. سلول‌های پوستی جنین اسب (FED) در شرایط آزمایشگاهی به EIAV حساس هستند و تکثیر EIAV در سلول‌های FED که به طور موقت با ELR1-IN ترانسفکت شده‌اند در مقایسه با تکثیر در سلول‌های ترانسفکت‌شده با ناقل خالی به‌طور قابل توجهی کاهش یافت. در نهایت، سطح بیان هر دو شکل گیرنده EIAV به طور قابل توجهی توسط عفونت با این ویروس تنظیم شد. روی هم، داده های ما نشان می دهد که sELR1 به عنوان یک عامل سلولی ترشح شده عمل می کند که عفونت EIAV را در سلول های میزبان مهار می کند.
شکل محلول گیرنده EIAV کدگذاری شده توسط یک نوع جایگزینی جایگزین، عفونت EIAV سلول های هدف را مهار می کند.
qcjbtflt
اگرچه اینترفرون های نوع I (IFN-I) در ابتدا به عنوان عوامل ضد ویروسی قوی تعریف شدند، اما می توانند باعث کاهش مقاومت میزبان در برابر برخی عفونت های باکتریایی و ویروسی شوند. بسیاری از عملکردهای ضد ویروسی IFN-I شامل سرکوب مستقیم تکثیر ویروسی و فعال کردن پاسخ ایمنی در برابر ویروس ها است. علاوه بر اثرات ضد ویروسی، IFN-I در برابر چندین عفونت باکتریایی خارج سلولی نیز محافظت می کند، تا حدی با تحریک القای TNF-α و اکسید نیتریک. در مقابل، اثر منفی IFN-I بر مقاومت میزبان در طول عفونت مزمن با ویروس کوریومننژیت لنفوسیتی (LCMV) و عفونت‌های حاد با باکتری‌های داخل سلولی وجود دارد. در مورد LCMV، سیگنال دهی مزمن IFN-I باعث سرکوب سازگاری سیستم ایمنی می شود. مسدود کردن سیگنال دهی IFN-I سرکوب را حذف می کند و به حل عفونت با واسطه سلول های CD4 و IFN-γ اجازه می دهد. در طول عفونت حاد باکتریایی داخل سلولی، IFN-I ایمنی ذاتی را حداقل با دو مکانیسم تعریف شده سرکوب می کند. در طول عفونت فرانسیلا، IFN-I از دخول IL-17 در سلول های γδ T و جذب نوتروفیل جلوگیری می کند. به دنبال عفونت لیستریا، IFN-I باعث مرگ سلولی ماکروفاژها و لنفوسیت ها می شود که منجر به سرکوب ذاتی ایمنی می شود. این یافته‌های متفاوت برای نقش IFN-I در کنترل پاتوژن بر پیچیدگی سیستم اینترفرون تاکید می‌کند و ارزیابی مکانیکی بیشتری از نقش آن در پاتوژنز را وادار می‌کند. این مرور IFN-I را در طول عفونت با تاکید بر کار انجام شده در موش های فاقد گیرنده IFN-I ارزیابی می کند.
نقش های مخدوش کننده اینترفرون های نوع I در طول پاتوژنز باکتریایی و ویروسی
qtbrelfv
انواع ویروس اسهال اپیدمی خوک با بیماری زایی بالا، چین
uqr00nzd
دو گونه از ویروس DNA Torque teno sus virus (TTSuV)، TTSuV1 و TTSuV2، در سال های اخیر به طور گسترده در کشورهای پرورش خوک توزیع شده اند. در این مطالعه، ما یک تحلیل جامع از سوگیری استفاده از کدون مترادف در 41 توالی کدگذاری TTSuV2 (CDS) را انجام دادیم و الگوهای استفاده از کدون TTSuV2 و TTSuV1 را مقایسه کردیم. الگوهای استفاده از کدون TTSuV به لحاظ فیلوژنتیکی حفظ شده بودند. مقادیر برای تعداد موثر کدون (ENC) نشان داد که میزان کلی سوگیری استفاده از کدون در هر دو TTSuV2 و TTSuV1 معنی‌دار نیست، کدون‌هایی که اغلب رخ می‌دهند دارای A یا C در موقعیت کدون سوم هستند. تجزیه و تحلیل متناظر (COA) انجام شد و توالی‌های TTSuV2 و TTSuV1 در ربع‌های مختلف دو محور اصلی اول قرار گرفتند. نمودار ENC نشان داد که محدودیت ترکیبی عامل اصلی تعیین کننده سوگیری استفاده از کدون برای TTSuV2 بود. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل خوشه‌ای سلسله مراتبی 41 جدایه TTSuV2 بر اساس مقادیر استفاده از کدون مترادف نسبی (RSCU) نشان داد که هیچ ارتباطی بین توزیع جغرافیایی و بایاس کدون توالی‌های TTSuV2 وجود ندارد. در نهایت، مقایسه RSCU برای TTSuV2، TTSuV1 و توالی میزبان مربوطه نشان داد که الگوی استفاده از کدون TTSuV2 شبیه به TTSuV1 است. با این حال شباهت برای هر ویروس و میزبان آن کم بود. این نتایج بینش مهمی در مورد الگوی استفاده از کدون مترادف TTSuV2 و همچنین درک بهتر تکامل مولکولی ژنوم های TTSuV2 ارائه می دهد.
استفاده از کدون مترادف در TTSuV2: تجزیه و تحلیل و مقایسه با TTSuV1
lvs3gy3m
پویایی عفونت ویروس سنسیشیال تنفسی گاو (BRSV) در گله های شیری نروژی به طور تصادفی انتخاب شد. در مجموع 134 گله دو بار به فاصله شش ماه آزمایش شدند. اگر حداقل یک حیوان بین 150 تا 365 روزه از نظر آنتی بادی بر علیه BRSV مثبت باشد، گله‌ها برای BRSV مثبت طبقه‌بندی می‌شوند، بنابراین گله‌هایی را نشان می‌دهند که به احتمال زیاد در طول سال گذشته ویروس را داشته‌اند. شیوع گله های مثبت در نمونه گیری اول و دوم به ترتیب 34 درصد و 41 درصد بود، اما بین مناطق بسیار متفاوت بود. گله های منفی در مجاورت گله های مثبت یافت شدند. برخی از این گله ها با وجود چندین عفونت جدید در اطراف، منفی باقی ماندند. از گله هایی که در ابتدا منفی بودند، 42 درصد در طول شش ماه وضعیت را به مثبت تغییر دادند. این در طول تابستان به همان میزان زمستان رخ می‌دهد، اما نرخ بالاتری از حیوانات در گله‌ها اگر در زمستان اتفاق می‌افتد مثبت بود. از گله هایی که در ابتدا مثبت بودند، 33 درصد به منفی تغییر کردند. این نشان می‌دهد که یک استراتژی مؤثر برای کاهش شیوع و تأثیر BRSV می‌تواند استفاده از نظارت دقیق و تمرکز بالای امنیت زیستی بر روی گله‌های منفی باشد.
ویروس سنسیشیال تنفسی گاو: پویایی عفونت در داخل و بین گله
pwtouv76
Sphaeranthus indicus Linn. از خانواده رایحه Asteraceae است. همچنین با مترادف های دیگری مانند Munditika، Mundi، Shravana، Bhikshu، Tapodhana، Mahashravani، Shravanahva، Shravanashirshaka شناخته می شود. به وفور در مناطق مرطوب دشت ها و همچنین به عنوان علف هرز در مزارع برنج پراکنده است. در سیستم پزشکی هند، گیاه به عنوان یک گیاه کامل یا بخش های مختلف تشریحی آن یعنی برگ، ساقه، پوست، ریشه، گل و دانه به طور گسترده ای برای درمان بسیاری از بیماری ها استفاده می شود. این گیاه تلخ، معده، ترمیم کننده، جایگزین، سینه ای، آرام بخش و تسکین دهنده خارجی است. کل گیاه و بخش های تشریحی آن با انواع مختلفی از متابولیت های ثانویه گزارش شده است که شامل اودسمانولیدها، سسکوی ترپنوئیدها، لاکتون های سسکوی ترپن، اسیدهای سسکوی ترپن، گلیکوزیدهای فلاون، فلاونوئید C-گلیکوزید، ایزوفلاون گلیکوزید، استرول ها، استرول آلکالوئید گلیکوزید، آلکالوئید گلیکوزید، اسیدها و قندها اسانس های به دست آمده از گل ها و گیاهان کامل توسط نویسندگان مختلف مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و وجود بسیاری از هیدروکربن های مونوترپن، مونوترپن های اکسیژن دار، هیدروکربن های سسکوی ترپن و سسکوی ترپن های اکسیژن دار گزارش شد. کل گیاهان، متابولیت‌های ثانویه جدا شده و بخش‌های مختلف آناتومیکی آن برای تخم‌کشی، ضد تغذیه، ضد کرم، ضد میکروبی، ضد ویروسی، ماکروفیلاریسیدال، لاروکش، ضد درد، تب بر، محافظ کبد، ضد سرفه، ترمیم‌کننده زخم، تثبیت‌کننده سلول‌های برونش، ماکروفیلاریسید، گزارش شده است. نورولپتیک، تعدیل کننده سیستم ایمنی، ضد دیابت، ضد هیپرلیپیدمیک و آنتی اکسیدان، آنتی اکسیدان، مهارکننده سیستم عصبی مرکزی، فعالیت های ضد آرتریت، محافظت از نفر، ضد تشنج و بسیاری از فعالیت های دیگر. در پسوریازیس نیز موثر است. در مقاله حاضر، این گیاه از نظر گزارشات فیتوشیمیایی و فارماکولوژیک به تفصیل مورد بررسی قرار گرفته است.
مروری بر Sphaeranthus indicus Linn. (Koṭṭaikkarantai)
gi2kswai
گیرنده های RIG-I مانند پستانداران، RIG-I، MDA5 و LGP2، خانواده ای از هلیکازهای RNA جعبه DExD/H هستند که مسئول تشخیص سیتوپلاسمی RNA ویروسی هستند. این گیرنده‌ها انواع ویروس‌های RNA یا ویروس‌های DNA را که گونه‌های غیرعادی RNA را بیان می‌کنند، شناسایی می‌کنند که بسیاری از آنها مسئول تعداد زیادی از بیماری‌های شدید و کشنده هستند. پروتئین‌های نگهبان ذاتی میزبان که در شناسایی پاتوژن دخیل هستند باید به سرعت در یک مسابقه تسلیحاتی پویا با پاتوژن‌ها تکامل پیدا کنند و بنابراین برای جلوگیری از عفونت‌های بالقوه تحت فشار انتخاب مثبت طولانی‌مدت قرار می‌گیرند. با استفاده از شش روش حداکثر درستنمایی مبتنی بر کدون، توانستیم کدون های خاصی را تحت انتخاب مثبت در هر یک از این سه ژن شناسایی کنیم. بیشترین تعداد کدون‌های انتخاب‌شده مثبت در MDA5 شناسایی شد، اما درصد زیادی از این کدون‌ها خارج از حوزه‌های پروتئینی تعریف‌شده فعلی برای MDA5 قرار داشتند، که احتمالاً نشان‌دهنده اعمال محدودیت‌های عملکردی و ساختاری است. علاوه بر این، نتایج ما از LGP2 به عنوان کمترین مستعد تغییر تکاملی پشتیبانی می‌کند، زیرا کمترین تعداد کدون‌های تحت انتخاب برای این ژن مشاهده شد. از سوی دیگر، برتری کدون‌های انتخاب‌شده مثبت برای RIG-I در حوزه‌های عملکردی پروتئین شناخته‌شده شناسایی شد، که نشان می‌دهد فشار توسط تعداد زیادی از ویروس‌هایی که توسط این RNA هلیکاز شناسایی می‌شوند، تحمیل شده است. علاوه بر این، دامنه سرکوبگر RIG-I، منطقه ای که مسئول تشخیص و اتصال به بسترهای RNA آن است، قوی ترین شواهد فشارهای انتخابی را نشان داد. تجزیه و تحلیل شاخه-محل انجام شد و چندین شاخه گونه در سه درخت ژن گیرنده شواهدی از انتخاب مثبت اپیزودیک را نشان داد. در نتیجه، با جستجوی شواهدی مبنی بر انتخاب تکاملی مثبت روی ژن‌های گیرنده RIG-I پستانداران، پیشنهاد می‌کنیم که تعداد زیادی از ویروس‌ها عملکرد بیولوژیکی گیرنده‌ها را در دفاع میزبان، به‌ویژه برای ژن RIG-I، ایجاد کرده‌اند که در ذاتی نقش دارند. مقاومت/حساسیت خاص گونه به پاتوژن های ویروسی مختلف.
انتخاب تکاملی مثبت در ژن های گیرنده RIG-I-Like در پستانداران
x8hp66yh
سابقه و هدف: اسکرپی کلاسیک در گوسفند یک بیماری تخریب کننده عصبی کشنده است که با تبدیل PrP(C) به PrP(Sc) همراه است. اطلاعات زیادی در مورد حساسیت ژنتیکی، جذب و انتشار PrP(Sc) در بدن وجود دارد، اما بسیاری از جنبه های بیماری های پریون هنوز ناشناخته هستند. تکنیک‌های مختلف پروتئومیک در دهه گذشته برای بررسی تفاوت‌های پروفایل پروتئینی بین حیوانات مبتلا و کنترل‌های سالم استفاده شده است. ما پروفایل های پروتئینی در سرم گوسفندان مبتلا به اسکرپی و شاهد سالم توسط SELDI-TOF-MS و LC-MS/MS را بررسی کرده ایم. برای توصیف داده‌های MS از روش‌های متغیر پنهان مانند تجزیه و تحلیل مؤلفه اصلی، تحلیل جزئی حداقل مربعات-تمایز و روش‌های طرح‌ریزی هدف استفاده شد. نتایج: پروفایل‌های پروتئومی سرم تفاوت‌های متغیری را بین گروه‌ها در طول دوره کمون و در مرحله پایانی بالینی اسکرپی نشان داد. در مرحله پایانی، مدل طرح ریزی هدف، دو گروه را با حساسیت 97.8 درصد از هم جدا کرد و آمیلوئید A سرم به عنوان یکی از پیک های پروتئینی که بین گروه ها تفاوت معنی داری داشت، شناسایی شد. نتیجه گیری: در مرحله پایانی بالینی اسکرپی کلاسیک، ده پیک SELDI به طور قابل توجهی گروه اسکرپی را از گروه کنترل سالم متمایز کرد. در طول دوره انکوباسیون غیر بالینی، پیک های فردی SELDI به طور متفاوتی بین گروه ها در مقاطع زمانی مختلف بیان شد. بررسی تفاوت‌ها در پروفایل‌های omic می‌تواند به بینش‌های جدیدی در مورد فرآیندها و مسیرهای بیماری زمینه‌ای کمک کند و درک ما از بیماری‌های پریون را ارتقا دهد، اما مقایسه و اعتبارسنجی در آزمایشگاه‌ها دشوار و چالش برانگیز است.
بررسی پروفایل های پروتئین سرم در گوسفندان مبتلا به اسکرپی با استفاده از روش SELDI-TOF-MS و تجزیه و تحلیل داده های چند متغیره
pm3dztyv
پیوند فیبولار عروقی آزاد (FVFG) یک روش موثر برای درمان استئونکروز سر استخوان ران (ONFH) گزارش شده است. این مطالعه بررسی کرد که آیا دوزهای نگهدارنده کورتیکواستروئیدها پس از عمل اثر نامطلوبی بر پیامدهای FVFG در بیماران مبتلا به ONFH ناشی از کورتیکواستروئید دارد یا خیر. ما به صورت گذشته نگر سوابق 39 بیمار (67 باسن) را که دوزهای نگهدارنده کورتیکواستروئیدها را به دنبال FVFG دریافت کرده بودند، مرور کردیم. این گروه با گروهی از بیمارانی که پس از عمل تحت درمان با کورتیکواستروئید قرار نگرفته بودند مطابقت داده شد. میانگین مدت پیگیری برای گروه تجویز کورتیکواستروئید بعد از عمل (گروه PCA) 5.4 سال و برای گروه کنترل 5.0 سال بود. در آخرین پیگیری، میانگین افزایش امتیاز هیپ هریس 7/8 ± 1/11 امتیاز برای همه باسن در گروه PCA و 4/7 ± 6/12 امتیاز برای همه باسن در گروه کنترل بود (05/0 > P). در گروه PCA، از طریق ارزیابی رادیوگرافی، 49 لگن بهبود یافتند، 10 لگن بدون تغییر و 8 لگن بدتر ظاهر شدند. در گروه کنترل، 47 لگن بهبود یافته، 13 لگن بدون تغییر و 7 لگن بدتر ظاهر شدند. نتایج نشان داد که دوزهای نگهدارنده کورتیکواستروئیدها پس از عمل اثر نامطلوبی بر پیامدهای FVFG در بیماران مبتلا به ONFH ناشی از کورتیکواستروئید ندارد.
تأثیر تجویز کورتیکواستروئید بعد از عمل بر پیوند فیبولار عروقی رایگان برای درمان استئونکروز سر استخوان ران
1f65y7j6
پس‌زمینه: دهه گذشته شاهد رشد بی‌سابقه‌ای در تعداد تلفن‌های همراه در کشورهای در حال توسعه بوده است، بنابراین میلیون‌ها نفر از مردمی که قبلاً ارتباطی با هم نداشتند، به یکدیگر متصل شدند. فراگیر شدن تلفن های همراه که امکان سرویس پیام کوتاه (SMS) را فراهم می کند، فرصت های جدید و نوآورانه ای را برای تلاش های پیشگیری از بیماری ها فراهم می کند. هدف: هدف از این بررسی، توصیف ویژگی‌ها و نتایج مداخلات پیام کوتاه برای پیشگیری از بیماری در کشورهای در حال توسعه و ارائه توصیه‌هایی برای کار آینده بود. روش‌ها: یک جستجوی نظام‌مند از ادبیات بررسی‌شده و خاکستری برای مقالات منتشر شده به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و آلمانی قبل از می 2011 انجام شد که برنامه‌های SMS را برای پیشگیری از بیماری در کشورهای در حال توسعه توصیف می‌کنند. نتایج: در مجموع 34 برنامه کاربردی SMS توصیف شد که در میان آنها 5 مورد یافته های یک ارزیابی گزارش شده بودند. اکثر برنامه های کاربردی پیام کوتاه پروژه های آزمایشی در سطوح مختلف پیچیدگی بودند. تقریباً همه از منابع ادبیات خاکستری آمده اند. بسیاری از برنامه ها توسط این پروژه با حالت های مداخله متفاوت بین ارتباط یک طرفه یا دو طرفه، با یا بدون انگیزه، و با بازی های آموزشی آغاز شد. مداخلات ارزیابی شده به خوبی توسط ذینفعان پذیرفته شد. موانع اصلی شناسایی شده عبارت بودند از زبان، زمان ارسال پیام ها، نوسانات شبکه تلفن همراه، عدم وجود انگیزه های مالی، حریم خصوصی داده ها و گردش تلفن همراه. نتیجه‌گیری: این بررسی نشان می‌دهد که در حالی که بسیاری از برنامه‌های SMS برای پیشگیری از بیماری وجود دارد، تعداد کمی مورد ارزیابی قرار گرفته‌اند. کمبود مطالعات بررسی شده و شواهد محدود یافت شده در این بررسی سیستماتیک، نیاز به مطالعات اثربخشی با کیفیت بالا را نشان می‌دهد که نتایج رفتاری، اجتماعی و اقتصادی برنامه‌های پیام کوتاه و مداخلات تلفن همراه را با هدف ارتقای سلامت در کشورهای در حال توسعه بررسی می‌کنند.
کاربردهای سرویس پیام کوتاه (SMS) برای پیشگیری از بیماری در کشورهای در حال توسعه
ce3sd1ju
پس زمینه واریانت های ژنتیکی در مهارکننده FcγRIIB پاسخ های ضد التهابی را واسطه می کنند و بر مقاومت IVIG (IVIG-R) تأثیر می گذارند. با این حال، این گونه‌ها در جمعیت‌های آسیایی و اسپانیایی نادر هستند، بنابراین ژن‌های دیگر در مسیر می‌توانند به طور بالقوه درگیر شوند. IVIG در موش های فاقد SIGN-R1، مولکول مرتبط با DC-SIGN انسان، بی اثر است. علاوه بر این، DC-SIGN یک گیرنده شناخته شده برای Fc ​​سیالیله، جزء مسئول عمل ضد التهابی IVIG است. بنابراین، ما فرض کردیم که DC-SIGN نیز در مسیر پاسخ IVIG در بیماران مبتلا به بیماری کاوازاکی (KD) نقش دارد. یافته ها: یک رویکرد مورد شاهدی برای بررسی توزیع افتراقی پنج پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی (SNPs) در پروموتر DC-SIGN با IVIG-R در بین سفید (158 در مقابل 62)، آسیایی (64 در مقابل 12) و اسپانیایی (64 در مقابل 12) انجام شد. 55 در مقابل 20) بیماران KD. تفاوت‌های متمایز در توزیع فراوانی آلل چندین گونه در پروموتر DC-SIGN در سه گروه قومی مشاهده شد. علاوه بر این، آسیایی‌هایی که آلل اصلی «A» در rs2287886 دارند (OR = 1.76، 0.04 = p) به احتمال زیاد به IVIG پاسخ نمی‌دهند، اما این آلل در دو گروه قومی دیگر یک آلل فرعی است، جایی که ارتباط آشکار نبود. . نتیجه‌گیری: DC-SIGN به طور بالقوه می‌تواند نقش FcγRIIB در آبشار ضد التهابی درگیر در مکانیسم پاسخ IVIG را تکمیل کند.
انواع پروموتر ژن DC-SIGN و پاسخ درمانی IVIG در بیماری کاوازاکی
8ljgxnhf
سابقه و هدف: ویروس سندرم تنفسی و تولید مثل خوک (PRRSV) یک ویروس RNA با تنوع ژنتیکی بالا است. این ویروس در اکثر کشورهای تولید کننده خوک خسارات اقتصادی قابل توجهی ایجاد می کند. تظاهرات بالینی PRRSV از بدون علامت تا مخرب متغیر است. در این مطالعه، ما یک روش حساس و خاص PCR مبتنی بر پروب نوکلئیک اسید زیپ را برای ارزیابی ویرمی خوک‌های طبیعی آلوده به PRRSV در تایوان توسعه دادیم. نمونه سرم از 577 خوک 5-12 هفته جمع آوری شد. اینها شامل 444 خوک سالم از نظر بالینی و 133 خوک علامتدار تایید شد که دارای کمپلکس بیماری تنفسی خوک (PRDC) هستند. ResultsViremia در 79 از 444 خوک (17.8٪) از نظر بالینی سالم و در 112 از 133 (84.2٪) موارد PRDC اندازه گیری شد. ویرمی ها در خوک های مبتلا به PRDC در مقایسه با خوک های سالم بالینی به طور قابل توجهی شایع تر بودند (0001/0 > P). این نتایج نشان می دهد که یک بار ویروسی بالا یکی از ویژگی های اصلی خوک های مبتلا به PRRSV است. نتیجه‌گیری: PCR بلادرنگ مبتنی بر پروب ZNA می‌تواند ابزار مفیدی برای تشخیص خوک‌های آلوده به PRRSV علامت‌دار و بدون علامت باشد. حضور این نشانگر در نمونه ای از حیوانات با بارهای PRRSV بالا (بیش از 10 (4.2) ژنوم PRRSV / میکرولیتر سرم) نشان می دهد که با حضور PRDC در خوک ها ارتباط دارد.
مقایسه ویرمی ویروس های سندرم تنفسی و تولیدمثلی خوک نوع II در خوک های آلوده به طور طبیعی توسط PCR واقعی مبتنی بر پروب نوکلئیک اسید
ezdm4cfc
HNF1B در سرطان تخمدان اپیتلیال سلول شفاف بیش از حد بیان می شود و ما خاموشی اپی ژنتیکی را در سرطان سروزی اپیتلیال تخمدان مشاهده کردیم، که ما را به این فرضیه سوق داد که تنوع در این ژن به طور متفاوتی با خطر سرطان تخمدان اپیتلیال بر اساس زیرگروه بافت شناسی مرتبط است. در اینجا ما به طور جامع تنوع در HNF1B را با توجه به خطر سرطان تخمدان اپیتلیال ترسیم می کنیم و متیلاسیون DNA و پروفایل های بیان را در زیرگروه های بافت شناسی تجزیه و تحلیل می کنیم. پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی مختلف با سروز مهاجم (rs7405776 نسبت شانس (OR) = 1.13، P = 3.1 × 10 (-10)) و سلول شفاف (rs11651755 OR = 0.77، P = 1.6 × 10-opial) ارتباط دارند. سرطان در این تومورها، آلل‌های خطر برای زیرگروه سروزی با متیلاسیون محرک HNF1B بالاتر مرتبط است. HNF1B بیان شده بدون متیله، که عمدتاً در تومورهای سلولی شفاف وجود دارد، همزمان با یک فنوتیپ متیلاتور جزیره CpG است که بر سایر پروموترها در سراسر ژنوم تأثیر می گذارد. انواع مختلف HNF1B با خطر سرطان تخمدان اپیتلیال سلولی سروز و شفاف مرتبط است. متیلاسیون DNA و الگوهای بیان نیز به طور قابل توجهی بین این زیرگروه ها متمایز است. این یافته‌ها بر مکانیسم‌های متفاوتی تأکید می‌کنند که زیرگروه‌های بافت‌شناسی سرطان تخمدان مختلف را هدایت می‌کنند. اطلاعات تکمیلی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1038/ncomms2629) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
تجزیه و تحلیل اپی ژنتیک منجر به شناسایی HNF1B به عنوان یک ژن مستعد ابتلا به سرطان تخمدان می شود.
jquxicdr
ژن‌ها یا مناطق مجزا هنوز معمولاً برای تخمین روابط فیلوژنتیکی بین جدایه‌های ویروسی استفاده می‌شوند. مناطق ژنومی که می توانند به طور صادقانه ارزیابی های منطبق با موارد پیش بینی شده با توالی های ژنومی تمام طول ارائه دهند، ترجیح داده می شوند که به عنوان کاندیدهای خوبی برای نشانگرهای فیلوژنتیکی برای مطالعات اپیدمیولوژیک مولکولی بسیاری از ویروس ها عمل کنند. در اینجا ما از یک روش آماری برای ارزیابی روابط تکاملی بین ژن‌های ویروسی منفرد و ژنوم‌های تمام قد بدون ساخت درخت به‌عنوان راهی برای تعیین اینکه کدام ژن می‌تواند به خوبی با ژنوم در آنالیزهای فیلوژنتیکی مطابقت داشته باشد، استفاده کردیم. این روش با محاسبه همبستگی خطی بین ماتریس‌های فاصله ژنتیکی توالی‌های ژنی منفرد و توالی‌های ژنومی هم‌تراز انجام شد. ما این روش را برای آنالیزهای فیلوژنتیکی سیرکوویروس 2 خوک (PCV2)، ویروس سرخک (MV)، ویروس هپاتیت E (HEV) و ویروس آنسفالیت ژاپنی (JEV) اعمال کردیم. درختان فیلوژنتیک برای مقایسه ساخته شدند و عوامل احتمالی مؤثر بر دقت روش نیز در محاسبات مورد بحث قرار گرفتند. نتایج نشان داد که این روش می‌تواند نتایجی مطابق با نتایج مطالعات قبلی در مورد توالی‌های اجماع مناسبی که می‌توانند با موفقیت به عنوان نشانگرهای فیلوژنتیک مورد استفاده قرار گیرند، تولید کند. و نتایج ما همچنین نشان داد که این همبستگی‌های تکاملی می‌توانند اطلاعات مفیدی برای شناسایی ژن‌هایی فراهم کنند که می‌توانند به طور موثر برای استنباط روابط ژنتیکی مورد استفاده قرار گیرند.
محاسبه همبستگی تکاملی بین ژن های فردی و ژنوم تمام قد: روشی مفید برای انتخاب نشانگرهای فیلوژنتیک برای اپیدمیولوژی مولکولی
553cjp9f
پس زمینه: دانش دقیق دوره کمون برای بررسی و کنترل بیماری های عفونی و انتقال آنها مهم است، با این حال اظهارات دوره کمون در ادبیات اغلب ذکر نشده، متناقض، و/یا مبتنی بر شواهد نیستند. روش‌ها: در یک بررسی سیستماتیک از ادبیات پنج ویروس روده‌ای با اهمیت بهداشت عمومی، ما 256 مقاله را با تخمین دوره کمون پیدا کردیم، از جمله 33 مقاله با داده‌هایی برای تجزیه و تحلیل تلفیقی. نتایج: ما یک توزیع نرمال ورود به سیستم را به داده های تلفیقی برازش دادیم و دریافتیم که دوره نهفتگی میانه 4.5 روز (95% فاصله اطمینان (CI): 3.9-5.2 روز) برای آستروویروس، 1.2 روز (95% فاصله اطمینان (CI 1.1-1.2 روز) برای ژنوگروه های نورویروس I و II، 1.7 روز (95% CI 1.5-1.8 روز) برای ساپوویروس، و 2.0 روز (95% فاصله اطمینان 1.4-2.4 روز) برای روتاویروس. نتیجه‌گیری: تخمین‌های ما داده‌های منتشر شده را ترکیب می‌کند و جزئیات کمی کافی را ارائه می‌کند تا امکان استفاده از این تخمین‌ها در طیف گسترده‌ای از کاربردهای بالینی و مدل‌سازی را فراهم کند. این می تواند به بهبود تلاش های پیشگیری و کنترل در محیط هایی با انتقال یا خطر انتقال تبدیل شود.
دوره کمون گاستروانتریت ویروسی: یک بررسی سیستماتیک
8xv064k3
پس زمینه: زئونوزها یک تهدید بین المللی رو به رشد هستند که در رابط انسان-حیوان-محیط تعامل دارند و به منظور دستیابی به مدیریت موثر بیماری نیازمند رویکردهای فرا رشته ای و چند بخشی هستند. ظهور اخیر بیماری لایم در کبک، کانادا نمونه خوبی از یک موضوع بهداشتی پیچیده است که بخش بهداشت عمومی باید مداخلات محافظتی برای آن پیدا کند. مداخلات پیشگیرانه و کنترلی سنتی می تواند اثرات زیست محیطی، اجتماعی و اقتصادی مهمی داشته باشد و در نتیجه، تصمیم گیری نیازمند یک رویکرد سیستمی است که بتواند این جنبه های متعدد مداخلات را یکپارچه کند. این مقاله نتایج حاصل از مطالعه یک رویکرد تحلیل تصمیم چند معیاره (MCDA) برای مدیریت بیماری لایم در کبک، کانادا را ارائه می‌کند. روش‌های MCDA امکان مقایسه مداخلات یا جایگزین‌ها را بر اساس معیارهای متعدد فراهم می‌کنند. روش‌ها: مدل‌های MCDA برای ارزیابی معیارهای تصمیم‌گیری پیشگیری و کنترل مختلف مربوط به مدیریت جامع بیماری لایم توسعه یافتند: مدل اول برای مداخلات نظارتی و مدل دوم برای مداخلات کنترلی توسعه داده شد. تجزیه و تحلیل های چند معیاره تحت دو سناریو اپیدمیولوژیک انجام شد: یک سناریوی ظهور بیماری و یک سناریوی اپیدمی. نتایج: به طور کلی، ما سطح خوبی از توافق را بین ذینفعان مشاهده کردیم. برای مدل نظارت، سه مداخله ترجیحی عبارت بودند از: نظارت فعال بردارها با پرچم گذاری یا کشیدن، نظارت فعال بردارها با به دام انداختن جوندگان کوچک و نظارت غیرفعال بردارهای منشأ انسانی. برای مدل مداخلات کنترلی، ارتباطات پیشگیرانه اولیه، واکسیناسیون انسانی و محوطه سازی در مقیاس کوچک سه مداخله ترجیحی بودند. سناریوها تنها تأثیر کمی بر رتبه بندی گروهی مداخلات در مدل کنترل دارند. نتیجه گیری: MCDA برای ساختار معیارهای تصمیم گیری کلیدی و گرفتن پیچیدگی مدیریت بیماری لایم استفاده شد. این امر شناسایی شکاف‌ها را در ادبیات علمی تسهیل کرد و شناسایی واضح مداخلات تکمیلی را که می‌توان برای بهبود ارتباط و مقبولیت استراتژی پیشنهادی پیشگیری و کنترل مورد استفاده قرار داد، امکان‌پذیر کرد. به طور کلی، MCDA خود را به عنوان یک رویکرد سیستماتیک جالب برای برنامه ریزی بهداشت عمومی و مدیریت بیماری های مشترک انسان و دام با دیدگاه یک سلامت معرفی می کند.
تجزیه و تحلیل تصمیم چند معیاره به عنوان یک رویکرد نوآورانه برای مدیریت بیماری های مشترک انسان وحش: نتایج یک مطالعه بر روی بیماری لایم در کانادا
30p8n0vz
بسیاری از محصولات غذایی طبیعی از التهاب آلرژیک پیشگیری یا درمان می کنند. با این حال، توانایی مخلوط این داروهای طبیعی برای سرکوب التهاب پوستی آلرژیک ناشناخته است. ما اثرات مهاری مخلوط محصولات غیرطبیعی (NPM-9) را که فعال‌سازی تنظیم‌کننده ایمنی را بر التهاب آلرژیک پوستی با واسطه Th2 ارائه می‌کند، بررسی کردیم. تجویز خوراکی NPM-9 در موش باعث کاهش ضخامت گوش و تولید اختصاصی IgE در حساسیت تماسی (CHS) ناشی از انیدرید تری ملیتیک (TMA-) شد. NPM-9 همچنین تولید IL-4 و IL-1β را در سلول های طحال سرکوب کرد اما فقط از تولید IL-1β ناشی از TMA در گوش های ملتهب جلوگیری کرد. برای مشخص کردن مکانیسم این اثر، سرکوب سیستم ایمنی NPM-9 را در حالت آلرژیک Th2 ناشی از OVA بررسی کردیم. تجویز خوراکی NPM-9 تولید بیش از حد IgE سرم با واسطه Th2 را مهار کرد. NPM-9 همچنین پاسخ Th2 پلاریزه را کاهش داد، در حالی که پاسخ Th1 را در سلول‌های طحال تنظیم کرد. این داده ها نشان می دهد که NPM-9 ممکن است یک عامل درمانی مفید برای بیماری های التهابی آلرژیک از طریق سرکوب پاسخ آلرژیک با واسطه Th2 باشد.
سرکوب سیستم ایمنی پاسخ Th2 ناشی از انیدرید تریملیتی توسط مخلوط محصولات غیر طبیعی جدید در موش
y9isrt3v
آنژیوتانسین II (Ang II) نقش مهمی در هیپرتروفی کاردیومیوسیت دارد. اثر ترکیبی فاکتور رشد هپاتوسیت (HGF) و Ang II بر روی قلب ناشناخته است. مطالعه حاضر به منظور تعیین اثر HGF بر هیپرتروفی قلب و بررسی اثر ترکیبی HGF و Ang II بر هیپرتروفی کاردیومیوسیت طراحی شده است. کاردیومیوسیت‌های اولیه از قلب موش‌های صحرایی نوزاد جدا شده و در شرایط آزمایشگاهی کشت داده شدند. سلول ها با Ang II (1 میکرومولار) به تنهایی، HGF (10 نانوگرم در میلی لیتر) به تنهایی، و Ang II (1 میکرومولار) به همراه HGF (10 نانوگرم در میلی لیتر) به مدت 24، 48 و 72 ساعت تحت درمان قرار گرفتند. مقدار [(3)H]-لوسین اختلاط سپس برای ارزیابی سنتز پروتئین اندازه گیری شد. سطوح mRNA زنجیره سنگین β-میوزین و فاکتور ناتریورتیک دهلیزی با روش Real-time PCR برای ارزیابی حضور فنوتیپ های بیان ژن جنینی تعیین شد. اندازه سلول های کاردیومیوسیت نیز مورد مطالعه قرار گرفت. Ang II (1 میکرومولار) هیپرتروفی کاردیومیوسیت را افزایش داد. مشابه با Ang II، درمان با 1 میکرومولار HGF باعث افزایش هیپرتروفی کاردیومیوسیت شد. علاوه بر این، ترکیب 1 میکرومولار Ang II و 10 نانوگرم در میلی‌لیتر HGF به وضوح یک اثر ترکیبی پیش از هیپرتروفی را بر روی کاردیومیوسیت‌ها ایجاد کرد. مطالعه حاضر برای اولین بار اثر جدید ترکیبی HGF و Ang II را در ترویج هیپرتروفی قلب نشان می دهد.
اثر فاکتور رشد هپاتوسیت و آنژیوتانسین II بر هیپرتروفی کاردیومیوسیت موش صحرایی
xkqxawj2
ویروس آنسفالیت ژاپنی (JEV) می تواند باعث بیماری شدید عصبی مرکزی با میزان مرگ و میر بالا شود. هیچ داروی ضد ویروسی برای درمان اختصاصی JEV وجود ندارد. در این مطالعه، یک سنجش غربالگری مبتنی بر اثر سیتوپاتیک و با کارایی بالا برای غربالگری مهارکننده‌های JEV از Library of Pharmacologically Active Compounds 1280 توسعه داده شد. در سلول ها با وسترن بلات، روش ایمونوفلورسانس غیرمستقیم، و روش کاهش پلاک مورد بررسی قرار گرفتند. یک سنجش زمان افزودن ثابت کرد که هر سه ترکیب JEV را در مرحله همانندسازی مهار می‌کنند. EC50های FGIN-1-27، سیلنیدیپین و نیکوزامید به ترتیب 3.21، 6.52 و 5.80 میکرومولار بودند، در حالی که شاخص های انتخابی 38.79، 30.67 و 7.49 بود. FGIN-1-27 و سیلنیدیپین دارای کارایی و گزینش پذیری بالایی در برابر JEV هستند. این مطالعه دو مهارکننده ضد ویروسی JEV را به عنوان کاندیدای درمان عفونت JEV ارائه کرد.
شناسایی سه مهارکننده ضد ویروسی علیه ویروس آنسفالیت ژاپنی از کتابخانه ترکیبات فعال دارویی 1280
puj74k7y
تبادل اندام‌های بخش NS ویروس‌های آنفلوانزای نوع A و C در سیستم‌های ژنتیک معکوس برای ارزیابی نقش احتمالی آنها در ویژگی نوع استفاده شد. ترمیم هر پانل پروگزیمال خاص اجباری بود تا امکان نجات ویروس‌هایی با اندام‌های هتروتیپی فراهم شود. علاوه بر این، به نظر می‌رسید که سطح رونویسی بخش اصلاح‌شده مستقیماً تحت تأثیر استحکام پانه دیستال قرار می‌گیرد.
Panhandle که توسط مناطق غیر کد کننده NS ویروس A و C تشکیل شده است، بیان بخش NS را تعیین می کند.
xtj2ywf3
گیرنده های GH و GH در طول زندگی بیان می شوند و GH طیف متنوعی از پاسخ ها از جمله رشد و متابولیسم را تغییر می دهد. بنابراین درک طیف کامل مسیرهای سیگنالینگ GH و پاسخ های سلولی مهم است. ما فسفوپروتئومیک مبتنی بر طیف‌سنجی جرمی را همراه با برچسب‌گذاری ایزوتوپ پایدار با اسیدهای آمینه در کشت سلولی برای شناسایی پروتئین‌هایی که به سرعت در پاسخ به GH در پره‌آدیپوسیت‌های 3T3-F442A فسفریله می‌شوند، اعمال کردیم. ما 132 فسفوسیت را در 95 پروتئین شناسایی کردیم که افزایش سریع (5 یا 15 دقیقه) وابسته به GH در فسفوریلاسیون بیش از 50٪ و 96 فسفوسیت در 46 پروتئین را نشان دادند که توسط GH بیش از یا مساوی کاهش یافتند. تا 30 درصد چندین محل فسفوریلاسیون تحریک شده با GH شناخته شده بودند (مانند Thr/Tyr تنظیمی در Erks 1 و 2، Tyr در مبدل های سیگنال و فعال کننده های رونویسی (Stat) 5a و 5b، Ser939 در پروتئین اسکلروز توبروس (TSC) 2 یا توبرین). 126 مکان باقی مانده با GH تحریک شده قبلا با GH همراه نبودند. تجزیه و تحلیل مسیر ژن‌ها و ژنوم کیوتو در سایت‌های تحریک‌شده با GH، غنی‌سازی پروتئین‌های مرتبط با انسولین و هدف پستانداران راپامایسین (mTOR)، تنظیم اسکلت سلولی اکتین و چسبندگی‌های کانونی را نشان داد. سایت‌های اجماع Akt/پروتئین کیناز A (RXRXXS/T) شایع‌ترین مکان‌های اجماع فسفریله بودند. ایمونوبلات فسفوریلاسیون تحریک شده با GH را در تمام هفت سایت جدید وابسته به GH تأیید کرد [محل های تنظیمی در بستر Akt غنی از پرولین، 40 کیلو دالتون (PRAS40)، پروتئین مرتبط تنظیمی mTOR، ATP-سیترات لیاز، Na(+)/H(+ مبدل-1، ژن N-myc تنظیم شده پایین دست 1 و Shc]). نتایج ایمونوبلات نشان می‌دهد که بسیاری از فسفوزیت‌های تحریک‌شده با GH که در این تجزیه و تحلیل فسفوپروتئومیکس کمی در مقیاس بزرگ شناسایی شده‌اند، از جمله مکان‌هایی در چندین پروتئین در مسیر Akt/mTOR کمپلکس 1، در پاسخ به GH فسفریله می‌شوند. شناسایی آنها به طور قابل توجهی تفکر ما را در مورد عملکردهای سلولی تنظیم شده با GH گسترش می دهد.
منبع تحقیق: شناسایی مکان‌های فسفوریلاسیون جدید تحت کنترل هورمون رشد توسط فسفوپروتئومیکس کمی
36f6amze
ویروس انتریت راسو (MEV) یکی از مهم ترین پاتوژن های ویروسی در صنعت راسو است. مطالعات اخیر نشان داده‌اند که microRNAها (miRNA)، RNA‌های غیرکدکننده کوچک با طول 18 تا 23 نوکلئوتید (nt) در شبکه‌های برهمکنش میزبان-پاتوژن شرکت می‌کنند. با این حال، اینکه آیا miRNA ها در عفونت MEV دخالت دارند یا خیر، گزارش نشده است. مطالعه ما نشان داد که miRNA miR-181b از تکثیر MEV در رده سلولی کلیه گربه (F81) با هدف قرار دادن ناحیه کد کننده RNA (mRNA) پیام رسان پروتئین غیر ساختاری MEV 1 (NS1) جلوگیری می کند و منجر به سرکوب ترجمه NS1 می شود، در حالی که عفونت MEV می شود. کاهش بیان miR-181b این اولین توصیف از miRNA‌های سلولی است که عفونت MEV را در سلول‌های F81 تعدیل می‌کنند، که بینش بیشتری در مورد مکانیسم‌های عفونت ویروسی ارائه می‌دهد و ممکن است در توسعه استراتژی‌های ضد ویروسی miRNA‌های طبیعی مفید باشد.
microRNA سلولی miR-181b با سرکوب پروتئین غیر ساختاری 1، تکثیر ویروس انترییت راسو را مهار می کند.
hc9ssruz
سیتوتوکسین A (VacA) یکی از فاکتورهای بیماریزای مهم تولید شده توسط هلیکوباکتر پیلوری است. VacA باعث مرگ سلولی آپوپتوز می شود که توسط آمونیاک تقویت می شود. VacA همچنین باعث مرگ سلولی در اثر آسیب میتوکندری می شود، از طریق مسیرهای سیگنالینگ که به طور کامل تعریف نشده اند. هدف ما تعیین اینکه آیا استرس شبکه آندوپلاسمی (ER) با اختلال عملکرد میتوکندری و آپوپتوز ناشی از VacA مرتبط است یا خیر بود. ما دریافتیم که پروتئین همولوگ C/EBP (CHOP)، یک پروتئین سیگنال‌دهنده کلیدی آپوپتوز ناشی از استرس ER، پس از انکوباسیون سلول‌های اپیتلیال معده با VacA، از نظر رونویسی تنظیم می‌شود. اثر VacA بر القای CHOP به طور قابل توجهی با انکوباسیون همزمان با کلرید آمونیوم افزایش یافت. فسفوریلاسیون فاکتور شروع یوکاریوتی 2 (eIF2) -آلفا، که مشخص است در پایین دست حسگر استرس ER PKR-مانند ER موضعی eIF2-آلفا کیناز (PERK) و برای تنظیم بیان CHOP، نیز پس از انکوباسیون با VacA در مشاهده شد. وجود آمونیوم کلرید حذف CHOP توسط siRNA منجر به مهار آپوپتوز ناشی از VacA شد. مطالعات بیشتر نشان داد که خاموش کردن ژن PERK با siRNA فسفوریلاسیون eIF2-alpha با واسطه VacA، القای CHOP، بیان پروتئین BH3-فقط فعال سازی Bim و Bax و مرگ سلولی ناشی از VacA با کلرید آمونیوم را کاهش داد، که نشان می دهد استرس ER ممکن است منجر به اختلال عملکرد میتوکندری در طول سمیت ناشی از VacA می شود. فعال شدن استرس ER و تنظیم پروتئین‌های فقط BH3 نیز در مخاط معده آلوده به هلیکوباکتر پیلوری انسان مشاهده شد. در مجموع، این مطالعه ارتباط احتمالی بین آپوپتوز ناشی از VacA در سلول های اپیتلیال معده و فعال شدن استرس ER در مخاط معده مثبت هلیکوباکتر پیلوری را نشان می دهد.
استرس شبکه آندوپلاسمی به آپوپتوز ناشی از هلیکوباکتر پیلوری VacA کمک می کند
4vo7n6nh
سلول های دندریتیک (DCs) برای شروع پاسخ ایمنی و حفظ تحمل، بسته به وضعیت و زیر مجموعه های مختلف، حیاتی هستند. پروفایل بیان microRNA ها (miRNAs) در زیر مجموعه های مختلف DC و سلول های بنیادی خونساز (HSCs)، که DC ها را تولید می کنند، هنوز به طور کامل شناسایی می شوند. در اینجا ما miRNomes HSCهای مغز استخوان موش، DCهای نابالغ، DCهای بالغ و DCهای تنظیمی تولید کننده IL-10/NO را با توالی یابی عمیق بررسی می کنیم. ما تعداد زیادی miRNAهای خاص مرحله و اصلاح هیستون را در HSCها و DCها در مراحل مختلف تمایز شناسایی می‌کنیم. miR-30b، که به طور قابل توجهی از طریق مسیر اپی ژنتیکی با واسطه TGF-beta/Smad3 در DCهای تنظیمی تنظیم می شود، می تواند Notch1 را برای ترویج تولید IL-10 و NO هدف قرار دهد، که نشان می دهد miR-30b تنظیم کننده منفی پاسخ ایمنی است. ما همچنین miRNomes همتایان in vivo DCهای بالغ و DCهای نظارتی را شناسایی کرده و به طور سیستماتیک آنها را با DCهای کشت شده در شرایط آزمایشگاهی مقایسه می کنیم. این نتایج منبعی برای مطالعه نقش miRNA ها در زیست شناسی سلول های بنیادی، توسعه و تنظیم عملکردی زیر مجموعه های DC فراهم می کند.
miRنام سلول های بنیادی خون ساز و سلول های دندریتیک miR-30b را به عنوان تنظیم کننده Notch1 شناسایی می کند.
5u6mhr82
لکتین نوع C سلول اندوتلیال سینوسی کبد و غدد لنفاوی انسان (hLSECtin)، یک پروتئین غشایی انتگرال نوع II، حاوی دامنه تشخیص کربوهیدرات وابسته به Ca(2+) (CRD)، دارای فعالیت بیولوژیکی کاملاً ثابتی است، اما ساختار سه بعدی به دلیل بازده بیان کم و تجمع در اجسام گنجاندن ناشناخته است. مطالعه قبلی نشان داده است که پپتید Tat رمزگذاری شده با ویروس HIV-1 (YGRKKRRQRRR) می تواند بازده و حلالیت پروتئین های هترولوگ را افزایش دهد. با این حال، مشخص نیست که آیا پپتید Tat می‌تواند بیان بازده و محلول پروتئین‌های غشایی را در اشریشیا کلی افزایش دهد یا خیر. بنابراین، وکتور بیانی پروکاریوتی pET28b-Tat-hLSECtin-CRD (با استفاده از pET28b و pET28b-hLSECtin-CRD به عنوان کنترل) ساخته شد و به سلول های E. coli BL21 (DE3) تبدیل شد و با ایزوپروپیل-β-d-تیوگالاکتوزید القا شد. IPTG) به دنبال شناسایی با SDS-PAGE و وسترن بلات. متعاقباً، ساختار درون سلولی باکتری که در آن پروتئین‌های هترولوگ Tat-hLSECtin-CRD و hLSECtin-CRD بدون Tat بیان می‌شد، به ترتیب با میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) تجزیه و تحلیل شد و فعالیت اتصال مانوز Tat-hLSECtin-CRD نیز تعیین کرد. انتظار می رود، حلالیت Tat-LSECtin-CRD به طور قابل توجهی در مقایسه با LSECtin-CRD بدون Tat افزایش یافته است (**p <0.01) با زمان طولانی، و Tat-LSECtin-CRD دارای فعالیت اتصال قابل توجهی به مانوز بود. تجزیه و تحلیل ساختار درون سلولی نشان داد که سلول‌های باکتریایی Tat-hLSECtin-CRD ناحیه متراکم‌تری را در مقایسه با گروه کنترل نشان می‌دهند، در حالی که ناحیه متراکم‌تر نقطه جمع‌شده در دو انتهای سلول‌های باکتریایی hLSECtin-CRD بدون Tat را بیان می‌کنند. این مطالعه یک روش جدید برای بهبود بیان محلول پروتئین‌های غشایی در سیستم‌های پروکاریوتی با همجوشی با پپتید Tat ارائه کرد که ممکن است به طور بالقوه به بیان پروتئین‌های غشایی دیگر گسترش یابد.
بیان محلول با واسطه پپتید Tat از پروتئین غشایی LSECtin-CRD در اشریشیا کلی
s0l3uib0
ما دو جهش محل پیوند دهنده را توصیف می‌کنیم که بر اگزون‌های 16 و 45 دیستروفین تأثیر می‌گذارند که منجر به دیستروفی عضلانی دوشن (DMD) از طریق غیرفعال‌سازی فاجعه‌بار mRNA شد. این ضایعات ژنی به طور غیرمنتظره ای منجر به حفظ اینترون های پایین دست شد و در نتیجه طول mRNA دیستروفین را به ترتیب 20.2 و 36 کیلوبایت افزایش داد. الیگومرهای آنتی سنس جابجایی با اتصال به اگزون 16، این اگزون درون قاب و اینترون زیر را از رونوشت دیستروفین بیمار در شرایط آزمایشگاهی بسیار کارآمد جدا کردند، در نتیجه چارچوب خواندن را بازیابی کردند و اجازه سنتز سطوح تقریباً نرمال یک ایزوفرم دیستروفین را که احتمالاً عملکردی دارند، می‌دهند. در مقابل، هدف قرار دادن الیگومرهای جابه‌جایی به اگزون 45 در سلول‌های بیمار، تنها سطوح متوسطی از رونوشت دیستروفین خارج از چارچوب را پس از ترانسفکشن در غلظت‌های الیگومر بالا ارتقا داد، در حالی که هدف‌گیری دوگانه اگزون‌های 44 و 45 یا 45 و 46 منجر به کارآمدی بیشتر شد. پرش اگزون، همراه با حذف اینترون 45. جهش‌های محل اتصال گزارش‌شده در اینجا به نظر می‌رسد که به شدت در برابر مداخله الیگومر آنتی‌سنس قرار دارند. ما پیشنهاد می‌کنیم که سایر جهش‌های محل اتصال ممکن است برای مداخلات الیگومری به صورت موردی مورد ارزیابی قرار گیرند.
سرکوب آنتی سنس جهش های محل پیوند دهنده در رونوشت ژن دیستروفین
oc1syzur
سیکلوفیلین A (CypA) یک سیس-ترانس-پرولیل ایزومراز در همه جا حاضر با نقش کلیدی در ایمنی و عفونت ویروسی است. CypA فعال سازی سلول های T را از طریق کمپلکس سیکلوسپورین (Cs) سرکوب می کند و برای تکثیر موثر HIV-1 در سلول های میزبان لازم است. ما نشان می‌دهیم که CypA در رده‌های سلولی انسانی مختلف استیله می‌شود و از یک جفت سنتز استیل-لیزیل-tRNA سنتتاز/tRNA(CUA) که به طور مصنوعی تکامل یافته برای تولید CypA استیله نوترکیب در E. coli استفاده می‌کنیم. ما ساختارهای تفکیک اتمی CypA استیله و کمپلکس های آن را با کپسید Cs و HIV-1 تعیین می کنیم. استیلاسیون به طور چشمگیری از کاتالیز CypA سیس به ایزومریزاسیون ترانس جلوگیری می کند و شکل های سیس را به جای ترانس کپسید HIV-1 تثبیت می کند. علاوه بر این، استیلاسیون CypA با مهار مراحل متوالی اتصال Cs و مهار کلسینورین، با اثرات سرکوب کننده سیستم ایمنی Cs مخالفت می کند. نتایج ما نشان می‌دهد که استیلاسیون عملکردهای کلیدی CypA را در ایمنی و عفونت ویروسی تنظیم می‌کند و مجموعه‌ای از مکانیسم‌های کلی را ارائه می‌کند که توسط آن استیلاسیون برهمکنش‌ها را برای تنظیم عملکرد سلولی تعدیل می‌کند.
استیلاسیون کاتالیز سیکلوفیلین A، سرکوب سیستم ایمنی و ایزومریزاسیون HIV را تنظیم می کند.
mdej7nhj
در مطالعه فعلی ما، یک مشتق آمین عامل دار جدیدتر صمغ گوار برای اثربخشی آن در دارورسانی کولون مورد مطالعه قرار گرفت. از نمک مونو آمونیوم گلیسیریزیک اسید به عنوان داروی مدل استفاده شد. میکروذرات بارگذاری شده با دارو با اتصال عرضی یونی با استفاده از تری پلی فسفات سدیم فرموله شدند. مطالعه میکروسکوپی الکترونی روبشی ذرات کروی با اندازه‌های 3.8 ± 4.9 میکرومتر تا 3.9 ± 6.9 میکرومتر را نشان داد. مطالعات FT-IR یک تعامل احتمالی بین دارو و پلیمر را نشان داد. همانطور که از مطالعات پراش پرتو ایکس پودر مشاهده شد، دارو به شکل آمورف کپسوله شد. یک مطالعه آزادسازی تجمعی دارو در مایعات شبیه‌سازی شده معده، روده و کولون انجام شد. مطالعات آزادسازی تجمعی دارو، انتشار انفجاری را به دنبال انتشار مداوم دارو در مایع کولون شبیه سازی شده حاوی محتویات سکوم موش نشان داد. نسبت دارو به پلیمر با استفاده از طرح فاکتوریل 3(2) با در نظر گرفتن مقادیر اسید گلیسیریزیک (X(1)) و گوار صمغ آلکیل آمین (X(2)) به عنوان متغیرهای مستقل بهینه شد. درصد انتشار تجمعی دارو در 240 دقیقه (Q(240))، 720 دقیقه (Q(720)) و در 1440 دقیقه (Q(1440)) به عنوان متغیرهای وابسته در نظر گرفته شد. اثربخشی فرمول بهینه شده در مدل کولیت موش صحرایی ناشی از اسید سولفونیک 2،4،6-تری نیتروبنزن مورد مطالعه قرار گرفت. مشخص شد که فعالیت‌های اکسید نیتریک، مالون دی آلدئید و میلوپراکسیداز بافت در گروه تحت درمان با میکروذرات در مقایسه با گروه تحت درمان با داروی آزاد بسیار کمتر است. بافت شناسی بافت کولون از گروه حیوانات تحت درمان تقریباً هیچ نفوذی از سلول های التهابی در بافت را برای گروه حیوانات تحت درمان با میکروذرات نشان نداد. مشتق آمین سنتز شده صمغ گوار در شرایط آزمایشگاهی با کارایی بهتر در داخل بدن در انتقال کولون نمک مونوآمونیوم اسید گلیسیریزیک بهتر است و می تواند به عنوان یک پلیمر زیستی اصلاح شده جدیدتر برای دارورسانی کولون در نظر گرفته شود.
کاربرد یک بیوپلیمر عامل دار آمینی در تحویل کولون گلیسیریزین: یک مطالعه کارایی طراحی و in vivo
v6uc0ijw
RNA های کوچک نقش مهمی در تعامل میزبان و پاتوژن دارند. در واقع، خاموش کردن کوچک با واسطه RNA یا تداخل RNA (RNAi) یکی از اولین اشکال ایمنی ضد ویروسی است. اگرچه این سیستم دفاعی اصلی در برابر ویروس ها در بسیاری از موجودات زنده است، نقش ضد ویروسی RNAi در مهره داران عالی به وضوح ثابت نشده است. با این حال، به خوبی ثابت شده است که پاسخ آنها به عفونت ویروسی به شناسایی RNA های ویروسی توسط گیرنده های تشخیص الگوی میزبان (PRRs) برای فعال شدن مسیر اینترفرون متکی است. در کار حاضر، ما وجود یک جمعیت جدید RNA غیر کدکننده جدید تولید شده در سلول‌های پستانداران بر اثر عفونت ویروس RNA را گزارش می‌کنیم. با استفاده از ویروس Sindbis (SINV) به عنوان یک مدل آربوویروس اولیه، ما جمعیت RNA کوچک سلول‌های آلوده را در رده‌های سلولی انسان و میمون سبز آفریقایی مشخص کردیم. در اینجا، ما شواهدی مبنی بر وجود RNA‌های کوچک مجزا با منشأ ویروسی ارائه می‌کنیم که با کمپلکس خاموش‌کننده ناشی از RNA (RISC) مرتبط نیستند، که با تجزیه و تحلیل شمالی بلات بسیار بیان و شناسایی می‌شوند، و به صورت 21 تا 28 تجمع می‌یابند. گونه های نوکلئوتیدی (nt) در طول عفونت. ما گزارش می‌دهیم که اندوریبونوکلئاز سلولی ضد ویروسی RNase L ژنوم ویروس را می‌شکند و به نوبه خود RNA‌های کوچک تولید می‌کند. با کمال تعجب، ما وجود تغییری را در نوکلئوتید 3' انتهایی RNA های کوچک ویروسی مشتق از SINV (SvsRNA) که ممکن است در منشأ پایداری آنها باشد، کشف کردیم. در مجموع، یافته‌های ما نشان می‌دهد که RNA‌های ویروسی کوچک اصلاح‌شده پایدار می‌توانند راه جدیدی را برای تعدیل تعامل ویروس میزبان بر عفونت SINV نشان دهند.
شناسایی RNA های کوچک ویروسی وابسته به RNase L، 3'-End-Modified، در سلول های پستانداران آلوده به ویروس Sindbis
gt3v8km1
مرگ و میر نوزادان در اثر عفونت ویروسی همچنان یک نگرانی عمده برای سلامت جهانی است: ویروس‌هایی که باعث عفونت حاد در میزبان‌های بالغ از نظر ایمنی می‌شوند، اغلب در اوایل زندگی سیر شدیدتری را دنبال می‌کنند، با تکثیر ویروسی طولانی یا پایدار. به طور مشابه، سویه WE ویروس کوریومننژیت لنفوسیتی (LCMV-WE) باعث عفونت حاد خود محدود شونده در موش‌های بالغ می‌شود، اما یک دوره طولانی را در حیوانات شیرخوار دنبال می‌کند که در آن سلول‌های T CD8(+) اختصاصی LCMV قادر به گسترش و کنترل عفونت نیستند. با ایجاد اختلال در سیگنال دهی IFN های نوع I در موش های بالغ یا ارائه مکمل IFN-α به موش های شیرخوار، در اینجا نشان می دهیم که اختلال در پاسخ های سلول های T اولیه و کنترل ویروسی ناشی از پاسخ های محدود اولیه IFN نوع اول است. ما فرض کردیم که سلول‌های دندریتیک پلاسماسیتوئید (pDC)، که به عنوان یکی از منابع اصلی IFN-I فوری-اوایل شناسایی شده‌اند، ممکن است عملکردی شبیه به بزرگسالان را در محیط زیست در ریزمحیط اولیه زندگی اعمال نکنند. ما این فرضیه را با مطالعه توابع pDC در داخل بدن در طی عفونت LCMV آزمایش کردیم و یک تنظیم منفی هماهنگ بلوغ، فعال‌سازی و عملکرد pDC نوزاد را شناسایی کردیم: علیرغم ظرفیت فعال‌سازی آزمایشگاهی pDCهای نوزاد مانند بزرگسالان، بیان تنظیم‌کننده اصلی pDC E2-2 (و ژن‌های ضد ویروسی پایین دستی حیاتی مانند MyD88، TLR7/TLR9، NF-kB، IRF7 و IRF8) در ابتدا و در طول عفونت LCMV در داخل بدن کاهش می‌یابند. یک الگوی مشابه در پاسخ به ssRNA polyU، یک لیگاند مدل سنسور ویروسی TLR7 مشاهده شد. این نشان می‌دهد که دفاع محدود با واسطه سلول T در برابر عفونت‌های ویروسی اولیه زندگی تا حد زیادی به پاسخ‌های pDC نوزادان نسبت داده می‌شود/تنظیم می‌شود و انگیزه‌هایی برای استراتژی‌های جدید برای تکمیل یا تحریک پاسخ‌های IFN-α در اوایل اولیه فراهم می‌کند.
محدودیت‌های عملکردی سلول‌های دندریتیک پلاسماسیتوئیدی محدودیت نوع یک اینترفرون، پاسخ‌های سلول T و کنترل ویروس در سنین اولیه زندگی
7k59ogn0
مقدمه. پیشرفت های پزشکی منجر به افزایش جمعیت افراد سرکوب شده سیستم ایمنی در جهان شده است. شدیدترین بیماران دچار نقص ایمنی، کسانی هستند که بدخیمی خونی، تومور اندام جامد، یا سایر شرایطی که نیاز به درمان های سرکوب کننده سیستم ایمنی و/یا پیوند اعضای جامد یا سلول های بنیادی دارند، دارند. مواد و روش ها. بیماران تحت مراقبت پزشکی با تشخیص بالینی مثبت آنفولانزا به صورت آینده نگر انتخاب شدند و از نظر بالینی مورد ارزیابی قرار گرفتند. شستشوی بینی و سرم جمع آوری شد. ارزیابی ریزش ویروس، سیتوکین های بینی و سرم، بیماری بالینی و پیامدهای بالینی برای مقایسه افراد دارای نقص ایمنی شدید با افراد غیر نقص ایمنی مبتلا به عفونت آنفولانزا انجام شد. نتایج بیماران دچار نقص ایمنی مبتلا به آنفولانزا، بیماری/عوارض شدیدتر، ریزش ویروسی طولانی‌تر و مقاومت ضد ویروسی بیشتری داشتند در حالی که علائم و نشانه‌های بالینی کمتری را در ارزیابی بالینی نشان دادند. نتیجه گیری بیماران دچار نقص ایمنی در معرض خطر بیماری شدیدتر یا پیچیده ناشی از آنفولانزا هستند، که ممکن است پیشگیری از آن با واکسن‌های موجود و درمان‌های ضد ویروسی دشوار باشد. مسائل خاصی که باید در هنگام مدیریت یک میزبان با نقص ایمنی شدید در نظر گرفته شود عبارتند از ایجاد ریزش بدون علامت، مقاومت چند دارویی در طول درمان طولانی مدت ضد ویروسی، و خطر بالقوه بالای درگیری ریوی. ثبت کارآزمایی‌های بالینی، شناسه ClinicalTrials.gov NCT00533182.
تاریخچه طبیعی عفونت آنفولانزا در میزبان های شدیداً نقص ایمنی در مقابل غیر سیستم ایمنی
af18f756
ما پسری را توصیف می‌کنیم که به فنوتیپ‌های خود التهابی (استئومیلیت چند کانونی استریل مزمن) و خودایمنی (سیتوپنی‌های خودایمنی؛ ویتیلیگو) مبتلا شد که متعاقباً به بیماری گرانولوماتوز منتشر مبتلا شد. توالی یابی کل اگزوم جهش های RAG1 هموزیگوت را نشان داد، بنابراین طیف نقص ایمنی ترکیبی با خودایمنی و گرانولوما را که می تواند با کمبود RAG رخ دهد گسترش می دهد.
توالی یابی Exome جهش های RAG1 را در یک کودک مبتلا به خودایمنی و استئومیلیت چند کانونی مزمن استریل نشان می دهد که به بیماری گرانولوماتوز منتشر تبدیل می شود.
k2keaggr
پس‌زمینه بازارهای حیوانات زنده از نظر فرهنگی یک ویژگی مهم زنجیره‌های توزیع گوشت در بسیاری از جمعیت‌ها هستند، اما فرصتی برای نگهداری و انتقال عوامل بیماری‌زای مشترک بین انسان و دام بالقوه اضطراری فراهم می‌کنند. شیوع مداوم H7N9 پرندگان در چین نیاز به نظارت و کنترل بیشتر در این بازارهای پرندگان زنده (LBM) را برجسته می کند. بحث: بسته شدن بازارهای خرده فروشی در مناطق آسیب دیده به سرعت موارد انسانی را به موارد نادر و پراکنده کاهش داد، اما تاکنون توجه کمی به نقش عناصر بالادستی زنجیره توزیع طیور مانند بازارهای عمده فروشی شده است. این می تواند تا حدی توضیح دهد که چرا انتقال در جمعیت طیور به طور گسترده حذف نشده است. ما داده‌های نظارتی را از هر دو بازار عمده‌فروشی پرندگان زنده (wLBMs) ​​و rLBMs در شانتو، چین (از سال 2004 تا 2006) ارائه می‌کنیم و از نظریه دینامیک بیماری برای نشان دادن اینکه چرا بستن rLBMs تنها تأثیرات جزئی بر حجم کلی انتقال دارد، فرا می‌خوانیم. ما نشان می‌دهیم که مدت زمانی که پرندگان در rLBM‌ها می‌مانند می‌تواند به شدت انتقال را در آنجا محدود کند، اما این اثر در سراسر سیستم ممکن است به طور قابل‌توجهی با سطوح بالای انتقال بالادست بازارهای خرده‌فروشی کاهش یابد. خلاصه: برنامه های مدیریتی که انتقال را در کل زنجیره تامین طیور به حداقل می رساند برای به حداقل رساندن قرار گرفتن در معرض عموم ضروری است. اینها شامل کاهش زمان ماندن پرندگان در بازارها به 1 روز، استاندارد کردن زنجیره تامین طیور برای محدود کردن انتقال در محیط‌های قبل از خرده‌فروشی، و نظارت بر گونه‌هایی با ویژگی‌های اپیدمیولوژیک هستند که خطر ظهور بالایی دارند. این اقدامات بیشتر قرار گرفتن انسان در معرض ویروس های موجود را محدود می کند و با کاهش حجم کلی انتقال، احتمال ظهور سویه های جدید را کاهش می دهد.
به حداقل رساندن خطر ظهور همه گیر از آنفولانزای پرندگان در سیستم های طیور
pdvaf3xa
انتروویروس 71 (EV71) عامل اصلی بیماری کشنده دست، پا و دهان (HFMD) است. کار قبلی ما در مورد یک مدل نوزاد میمون رزوس آلوده به EV71 گزارش داد که با تغییرات هیستوپاتولوژیک سیستم عصبی مرکزی (CNS) و ریه ها ارائه شد. این مطالعه بر روی مدولاسیون همبسته بیان ژن در سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی (PBMCs) از نوزادان میمون رزوس آلوده به EV71 متمرکز شده است. بیان بیش از 500 ژن عملکردی مرتبط با مسیرهای متعدد تعدیل شد. بیان ژن‌های مرتبط با پاسخ‌های التهابی ایمنی در طول دوره از روزهای 4 تا 10 پس از عفونت تنظیم شد. بیان دو ژن (TAC1 و IL17A) که نقش عمده‌ای در واکنش‌های التهابی ایفا می‌کنند، به طور قابل‌توجهی در طول دوره عفونت تنظیم شد. علاوه بر این، سطح بیان بالاتری از ژن TAC1 در CNS در مقایسه با ریه‌ها شناسایی شد، اما سطح بیان بالای ژن IL-17A در ریه‌ها و نه در CNS مشاهده شد. نتایج این مطالعه حداقل دو واقعیت را در مورد عفونت EV71 نشان می‌دهد که عبارتند از: ژن TAC1 که ماده P و نوروکینین-A را رمزگذاری می‌کند در PBMCs و هیپوتالاموس وجود دارد. و افزایش تنظیم IL-17A در خون محیطی حفظ می شود.
نمایه بیان ژن سلول های تک هسته ای خون محیطی از نوزادان رزوس آلوده به EV71 و اهمیت در پاتوژنز ویروسی
geixma05
62 (ND) کنفرانس ASMS در مورد طیف سنجی جرمی و موضوعات مرتبط
l56eboio
پایگاه داده پروفایل مولکول سیگنال انسانی (HSMPD) به عنوان یک پایگاه داده پزشکی آینده نگر برای بیوانفورماتیک ترجمه (TBI) طراحی شده است. برای بررسی امکان سنجی ساخت پایگاه داده کم هزینه، نقشه راه HSMPD را مطالعه کردیم. یک ابزار HSMPD گرا، به نام تراشه سیگنال مولکول پروفایل (SMP) برای جمع آوری داده ها توسعه یافته است، که می تواند در آزمایش های خون معمول در بیمارستان ها استفاده شود. نتایج به طور خودکار در سیستم HSMPD ذخیره می شود. سیستم HSMPD می‌تواند خدمات داده‌ای را برای جامعه TBI فراهم کند که درآمد پایداری را برای پشتیبانی از اکتساب داده‌ها ایجاد می‌کند. آزمایش تجربی در مقیاس کوچک برای تأیید تراشه‌های SMP و نرم‌افزار آزمایشی HSMPD در بیمارستان انجام شد. یکصد و هشتاد و نه رکورد SMP کامل جمع‌آوری شد و سیستم آزمایشی HSMPD نیز در مطالعه نظرسنجی روی بیماران و پزشکان مورد ارزیابی قرار گرفت. عملکرد تراشه SMP تأیید شد، در حالی که نرم افزار آزمایشی HSMPD نیاز به بهبود داشت. مطالعه نظرسنجی نشان داد که بیماران تنها زمانی آزمایش های رایگان تراشه های SMP را می پذیرند که در ابتدا به معاینه خون نیاز داشته باشند. این مطالعه نشان داد که ساخت HSMPD به همکاری خودانگیخته جامعه TBI و سیستم مراقبت های بهداشتی سنتی متکی است. نقشه راه پیشنهادی به طور بالقوه یک راه حل اجرایی برای ساخت HSMPD بدون هزینه های بالا ارائه می دهد.
طراحی و رویکرد تجربی برای ساخت یک پایگاه داده سیگنال انسانی-مولکول-پروفایل
fcrdrc9y
شناسایی یک نامزد ایمنی زا خاص که به طور موثر مسیر مناسب را برای خنثی کردن تولید آنتی بادی فعال می کند، برای طراحی واکسن اساسی است. با استفاده از یک آنتی بادی مونوکلونال (1H8) که HCV را در شرایط آزمایشگاهی خنثی می کند، در اینجا نشان دادیم که 1H8 یک اپی توپ نقشه برداری شده بین باقی مانده های A524 و W529 پروتئین E2 را تشخیص داد. ما همچنین دریافتیم که باقی‌مانده‌های اپی‌توپ A524، P525، Y527 و W529 برای اتصال آنتی‌بادی بسیار مهم هستند، در حالی که باقی‌مانده‌های T526، Y527 و W529 در همان اپی‌توپ در تعامل با فاکتور ورود میزبان CD81 هستند. علاوه بر این، ما آنتی‌بادی‌های «شبه 1H8» را که به عنوان آنتی‌بادی‌هایی با خاصیت اسید آمینه مشابه با 1H8 تعریف می‌شوند، در پلاسمای بیماران مبتلا به عفونت مزمن HCV شناسایی کردیم. مطالعه دوره زمانی نمونه‌های پلاسما از بیمار H، یک مورد مشخص از هپاتیت C پس از انتقال خون، نشان داد که آنتی‌بادی‌های «شبه 1H8» را می‌توان در نمونه‌ای که تقریباً دو سال پس از عفونت اولیه جمع‌آوری شده بود، شناسایی کرد، بنابراین ایمنی‌زایی را تأیید کرد. این اپی توپ در داخل بدن. توصیف این اپی توپ خنثی سازی با عملکردی در تعامل فاکتور ورود میزبان CD81 باید درک ما را از خنثی سازی عفونت های HCV با واسطه آنتی بادی افزایش دهد.
یک اپی توپ خنثی سازی در ویروس هپاتیت C گلیکوپروتئین E2 با فاکتور ورودی میزبان CD81 تعامل دارد
231s58eq
پس زمینه: میمون cynomolgus (Macaca fascicularis) به طور فزاینده ای به عنوان یک مدل نخستی غیر انسانی در تحقیقات زیست پزشکی استفاده شده است. از آنجایی که ایجاد رادیوگرافی قفسه سینه پایه برای میمون سینومولگوس ضروری است، ما این فرضیه را آزمایش کردیم که سن و جنس ممکن است بر پارامترهای رادیوگرافی قفسه سینه این گونه تأثیر بگذارد. روش‌ها: در اینجا، 697 میمون سینومولگوس سالم بر اساس جنسیت و سن (سه گروه سنی: 25-36 ماه، 37-48 ماه، 49-60 ماه) جدا شدند. طول ریه (LL)، حداکثر عمق قفسه سینه داخلی (TD)، حداکثر وسعت قفسه سینه داخلی (TBr)، وسعت شبح قلب (CBr)، نسبت قلب (CR)، زاویه راست و چپ کوستوفرنیک (RCA و LCA)، و ناف راست نسبت قد (R-HHR) با فیلم قفسه سینه ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل آماری برای بررسی تأثیر سن، جنس، و سن × جنس استفاده شد. نتایج: اثرات قابل توجهی بر اساس سن برای LL، TD، TBr، CBr، و CR نشان داده شد. اثرات قابل توجهی بر اساس جنسیت برای TD، TBr، CBr، CR، و R-HHR یافت شد. اثرات قابل توجهی بر اساس سن × جنس برای TD، TBr، CBr، و CR مشاهده شد. هر دو TD و TBr با افزایش سن در هر دو جنس افزایش یافتند، و هر دو به طور قابل توجهی در مردان بیشتر از زنان در گروه 60-49 ماهه بودند. CBr با افزایش سن افزایش یافت و در تمام گروه های سنی در مردان به طور قابل توجهی بیشتر از زنان بود. CR با افزایش سن کاهش یافت و به طور قابل توجهی در نرها بیشتر از ماده ها در تمام گروه های سنی بود، و CR نسبت به آنهایی که قبلاً در سایر گونه های پستانداران غیر انسانی یافت شده بود مشابه یا کمی بالاتر بود. در مورد سایر پارامترها بدون تفاوت جنسی و سنی قابل توجه، R-HHR بیشتر از 1.00 بود و زاویه زوایای کوستوفرنیک دو طرفه تیز بود. نتیجه‌گیری: پارامترهای رادیوگرافی قفسه سینه برای میمون سینومولگوس سالم ارائه شده در اینجا باید در عمل دامپزشکی، تحقیقاتی که شامل مدل‌های پستانداران غیر انسانی اختلالات تنفسی یا قلبی عروقی، و مطالعات مورفولوژیکی روی میمون‌های سینومولگوس است، مفید باشد.
ظاهر طبیعی رادیوگرافی قفسه سینه میمون سینومولگوس (Macaca fascicularis)
z8cbbit3
سابقه و هدف: در سال 2009، ویروس آنفلوانزای همه گیر H1N1 (2009 H1N1) در سرتاسر جهان ظهور کرد و باعث عوارض و مرگ و میر شد که به طور نامتناسبی بر بزرگسالان جوان تأثیر گذاشت. عفونت تنفسی فوقانی (URI)، که عمدتاً به دلیل آدنوویروس است، یک علت بومی عوارض در آموزش نظامی است. اینکه آیا تظاهرات بالینی متفاوت است یا عوارض بیش از حد ناشی از عفونت همزمان مشخص نیست. روش‌ها: مرکز تشخیص مولکولی پیشرفته اپیدمیولوژی و تشخیص سریع پاتوژن‌های تنفسی را در کارآموزان مبتلا به URI ارزیابی می‌کند. از 1 می 2009 تا 30 نوامبر 2009، داده های دموگرافیک، بالینی و PCR از نمونه های گلو و بینی برای آدنوویروس و H1N1 2009 به صورت آینده نگر جمع آوری شد. نتایج: 375 کارآموز با URI ثبت نام کردند و برای هر دو آدنوویروس و H1N1 2009 توسط PCR (سن متوسط ​​20 سال؛ 89٪ مرد) آزمایش شدند. آدنوویروس PCR در 72% (96% سروتیپ E-4) و H1N1 2009 در 20% مثبت بود. احتمال ابتلای مردان به آدنوویروس و زنان بیشتر به H1N1 2009 بیشتر بود (0.047 = p). افراد مبتلا به H1N1 2009 به طور متوسط ​​1 هفته زودتر در دوره آموزشی ارائه شدند، طول مدت بیماری کوتاه‌تر قبل از ثبت‌نام، گلودرد کمتر، اسهال و یافته‌های غیرطبیعی کمتری در معاینه گلو داشتند. کوریزا و سرفه با H1N1 2009 در مقایسه با آدنوویروس شایع تر بود. افراد مبتلا به H1N1 2009 با وجود فراوانی مداوم تشخیص آدنوویروس در هفته های اوج H1N1 در سال 2009 (15٪ در مقابل 83٪، p <0.01) احتمال کمتری داشت که به آدنوویروس مبتلا شوند. عفونت همزمان با آدنوویروس و H1N1 2009 نادر بود (4%). میزان بستری شدن در بیمارستان و پنومونی بین آدنوویروس، H1N1 2009 یا گروه‌های آلوده به هم تفاوتی نداشت. نتیجه‌گیری: کارآموزان نظامی با H1N1 2009 در مقابل آدنوویروس تظاهرات بالینی متفاوتی دارند و مردان احتمال بیشتری برای ابتلا به آدنوویروس دارند. با وجود فرکانس بالای عفونت آدنوویروس، عفونت همزمان با آدنوویروس و H1N1 2009 نادر است و ظاهراً منجر به افزایش عوارض نمی شود.
ویروس آنفولانزای همه‌گیر 2009 H1N1 و آدنوویروس در جمعیت پرخطر بزرگسالان جوان: اپیدمیولوژی، مقایسه تظاهرات بالینی و عفونت همزمان
w771kjvk
سلول‌های بنیادی مزانشیمی (MSCs) سلول‌های چندقوی و ساکن بافت هستند که می‌توانند بازسازی بافت را تسهیل کنند و بنابراین، به عنوان عوامل درمانی بالقوه امیدوارکننده هستند. سلول‌های بنیادی مزانشیمی عملکردی از طیف وسیعی از بافت‌های بالغ جدا شده و مشخص شده‌اند و به طور جهانی با بیان مشترک پانل هسته‌ای از نشانگرهای سلول‌های بنیادی مزانشیمی شناسایی می‌شوند. یکی از این نشانگرها، پپتیداز CD13 چند عملکردی سطح سلولی است که نشان داده شده است که روی سلول های بنیادی مزانشیمی انسان و موش از بسیاری از بافت ها بیان می شود. برای بررسی اینکه آیا این بیان جهانی نقش عملکردی CD13 را در بیولوژی MSC نشان می‌دهد، ما سلول‌های بنیادی مزانشیمی را از مغز استخوان موش‌های نوع وحشی (WT) و CD13 (KO) جدا، گسترش و مشخص کردیم. خصوصیات این سلول ها نشان داد که سلول های بنیادی مزانشیمی WT و CD13(KO) مکمل کامل نشانگرهای MSC (CD29، CD44، CD49e، CD105، Sca1) را بیان می کنند، نرخ تکثیر قابل مقایسه ای را نشان می دهند و قادر به تمایز به سمت دودمان های چربی زا و استخوان ساز هستند. با این حال، سلول‌های بنیادی مزانشیمی فاقد CD13 قادر به تمایز به سلول‌های عروقی نبودند، مطابق با توصیف قبلی ما از CD13 به عنوان یک تنظیم‌کننده رگ‌زایی. در مقایسه با سلول های بنیادی مزانشیمی WT، چسبندگی و مهاجرت بر روی ماتریس های مختلف خارج سلولی سلول های بنیادی مزانشیمی CD13(KO) به طور قابل توجهی مختل شد که با کاهش سطوح فسفو-FAK و تغییرات اسکلت سلولی مرتبط بود. اتصال عرضی سلول های بنیادی مزانشیمی انسانی با آنتی بادی های فعال کننده CD13 باعث افزایش چسبندگی سلولی به تک لایه های اندوتلیال شد و فعال سازی FAK را به روشی وابسته به زمان القا کرد. مطابق با این داده‌های آزمایشگاهی، تزریق عضلانی سلول‌های بنیادی مزانشیمی CD13(KO) در مدل آسیب شدید ایسکمیک اندام منجر به پرفیوژن ضعیف‌تر، کاهش حرکت، افزایش نکروز و اختلال عروقی در مقایسه با کسانی که سلول‌های بنیادی مزانشیمی WT دریافت می‌کنند، شد. این مطالعه نشان می‌دهد که CD13 فعال‌سازی FAK را برای ترویج چسبندگی و مهاجرت MSC تنظیم می‌کند، بنابراین، به ترمیم بافت با واسطه MSC کمک می‌کند. CD13 ممکن است یک هدف مناسب برای افزایش اثربخشی درمان‌های سلول‌های بنیادی مزانشیمی باشد.
CD13 باعث بازسازی عضله ایسکمیک با واسطه سلول های بنیادی مزانشیمی می شود
ary5eafy
سیستم رنین آنژیوتانسین (RAS) یک سیستم هورمونی مهم در تنظیم فیزیولوژیکی فشار خون است. در واقع، اختلال در تنظیم RAS ممکن است منجر به ایجاد پاتولوژی های قلبی عروقی از جمله آسیب کلیه شود. علاوه بر این، محاصره این سیستم با مهار آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) یا آنتاگونیسم گیرنده آنژیوتانسین نوع 1 (AT(1)R) یک رژیم درمانی موثر را تشکیل می دهد. اکنون با شناسایی اجزای متعدد RAS آشکار می شود که این سیستم از پپتیدهای آنژیوتانسین مختلف با اقدامات بیولوژیکی متنوع با واسطه زیرگروه های گیرنده مجزا تشکیل شده است. RAS کلاسیک را می توان به عنوان محور ACE-Ang II-AT(1)R تعریف کرد که باعث انقباض عروق، احتباس سدیم و مکانیسم های دیگر برای حفظ فشار خون و همچنین افزایش استرس اکسیداتیو، فیبروز، رشد سلولی و التهاب در پاتولوژیک می شود. شرایط در مقابل، RAS غیر کلاسیک متشکل از محور گیرنده ACE2-Ang-(1-7)-Mas به طور کلی با اعمال یک محور Ang II-AT(1)R تحریک شده از طریق افزایش اکسید نیتریک و پروستاگلاندین ها مخالف است و واسطه می شود. اتساع عروق، ناتریورز، دیورز و استرس اکسیداتیو. بنابراین، کاهش تن از سیستم Ang-(1-7) ممکن است به این آسیب شناسی نیز کمک کند. علاوه بر این، اجزای غیر کلاسیک RAS ممکن است به اثرات محاصره درمانی سیستم کلاسیک برای کاهش فشار خون و کاهش شاخص‌های مختلف آسیب کلیوی کمک کنند. این مرور مطالعات اخیر را در مورد محور گیرنده ACE2-Ang-(1-7)-Mas در مورد پیش ساز برای Ang-(1-7)، بیان درون سلولی و تفاوت های جنسی این سیستم و همچنین نقش در حال ظهور مسیر Ang1-(1-7) در رویدادهای برنامه ریزی جنین و اختلال عملکرد قلبی عروقی.
به روز رسانی آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 - آنژیوتانسین (1-7) - محور گیرنده جرم: برنامه ریزی جنین، تفاوت های جنسی، و مسیرهای درون سلولی
t9cqzxtx
ویروس آنفولانزای پرندگان H5N1 (HPAI H5N1) بسیار بیماری زا می تواند پستانداران از جمله انسان را آلوده کند و با مهار سیستم ایمنی و نرخ مرگ و میر بالا باعث بیماری سیستمیک شدید شود. در شرایط تخلیه بافت لنفاوی، کبد نقش مهمی در دفاع میزبان در برابر ویروس ها دارد. تغییرات در کبد موش های آلوده به ویروس HPAI H5N1 A/goose/Krasnoozerskoye/627/05 مورد مطالعه قرار گرفته است. نشان داده شده است که ماندگاری ویروس در کبد منجر به بیان سیتوکین های پیش التهابی (TNF-α، IL-6) و پروتئازهای داخل سلولی (لیزوزیم، کاتپسین D و میلوپراکسیداز) توسط سلول های کوپفر می شود. پاسخ ضد ویروسی معیوب فرآیندهای مخرب در کبد را تشدید می کند و توسعه نارسایی کبد را تسریع می کند.
تظاهرات ایمونومورفولوژیک در کبد موش آلوده به آنفولانزای A/H5N1، A/Goose/Krasnoozerskoye/627/05 سویه
5s10b9zy
گونه‌های فعال اکسیژن (ROS) و گونه‌های نیتروژن فعال (RNS) تولید شده توسط انفجار اکسیداتیو در ماکروفاژها و نوتروفیل‌های فعال شده باعث بیماری‌های ناشی از استرس اکسیداتیو می‌شوند. کوئرستین فلاونوئیدی است که به طور طبیعی در گیاهان وجود دارد و به دلیل خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی که دارد به طور گسترده به عنوان مکمل غذایی استفاده می شود. در این مطالعه، ما فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی و مکانیسم‌های اثر را در ماکروفاژهای کوئرستین و فلاونوئیدهای مرتبط با کورستین مانند کوئرسیترین، ایزوکوئرسیترین، کوئرستین 3-O-β-(2 اینچ-گالویل)-رامنوپیرانوسید (QGR) و کوئرستین القا شده با زیموسان بررسی کردیم. 3-O-β-(2″-گالویل)-گلوکوپیرانوزید (QGG) و همچنین اسید گالیک، بخش ساختمانی از QGR و QGG. QGR و QGG فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی قوی‌تری در مقایسه با کورستین نشان دادند، در حالی که کوئرسیترین، ایزوکورسیترین و گالیک اسید فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی ضعیف‌تری از خود نشان دادند که توسط مهار رادیکال 2،2-دی فنیل-1-پیکریل هیدرازیل (DPPH)، تولید سوپراکسید، حذف سوپراکسید، ارزیابی شد. (NO) تولید، پراکسی نیتریت (ONOO(-)) مهار و فعالیت میلوپراکسیداز (MPO). با توجه به مکانیسم‌ها، کوئرستین حاوی فلاونوئیدهای QGR و QGG در مقایسه با کورستین در مسیر سیگنال‌دهی NF-κB که فعالیت اتصال DNA کمپلکس NF-kB را بدون تأثیر بر تخریب و فسفوریلاسیون فسفریلاسیون IκBα و NF-kB مهار می‌کند، به طور متفاوتی هدف قرار می‌گیرد. علاوه بر این، QGR و QGG با مهار سیگنالینگ cAMP/ پروتئین کیناز A (PKA) و پروتئین کیناز C (PKC) به روشی متفاوت از کورستین، فعالیت رونویسی CRE و پروتئین فعال (AP-1) و فسفوریلاسیون JNK را مهار کردند. نتایج ما نشان داد که اگرچه QGR و QGG فعالیت‌های آنتی‌اکسیدانی قوی‌تری نسبت به کوئرس قلع در ماکروفاژها نشان دادند، مکانیسم‌های عمل آنها از نظر مسیرهای سیگنالینگ NF-kB، PKA و PKC متفاوت بود.
فعالیت های آنتی اکسیدانی نسبی کورستین و مواد مرتبط ساختاری آن و اثرات آنها بر سیگنال دهی NF-κB/CRE/AP-1 در ماکروفاژهای موش
f8ptue03
کنترل کیفیت پروتئین (PQC) برای اطمینان از سلامت سلولی مورد نیاز است. PQC برای هدف قرار دادن تخریب پلی پپتیدهای معیوب شناخته شده است، در حالی که مکانیسم های تخریب پروتئین تنظیم شده غلظت پروتئین های خاص را در هماهنگی با نیازهای فیزیولوژیکی تعدیل می کند. به عنوان مثال، سطوح کانال یونی از نظر فیزیولوژیکی در محدوده‌های محدود تنظیم می‌شوند، اما یک رویکرد سیستمی برای تعریف اینکه کدام سیستم‌های تخریبی درگیر هستند وجود ندارد. ما بر روی کانال پتاسیم Kir2.1 تمرکز می کنیم زیرا سطوح Kir2.1 تغییر یافته منجر به بیماری انسانی می شود و Kir2.1 رشد را در محیط کم پتاسیم در مخمر جهش یافته برای کانال های پتاسیم درون زا بازیابی می کند. با استفاده از این سیستم، ابتدا متوجه می‌شویم که Kir2.1 برای تخریب مرتبط با شبکه آندوپلاسمی (ERAD) هدف قرار گرفته است. سپس یک آرایه ژنی مصنوعی، ژن‌های غیرضروری را شناسایی می‌کند که Kir2.1 را به طور منفی تنظیم می‌کنند. برجسته ترین خانواده ژنی که از این تلاش پدید می آید، اعضای مجموعه مرتب سازی اندوزومی مورد نیاز برای حمل و نقل (ESCRT) را رمزگذاری می کند. ERAD و ESCRT همچنین تخریب Kir2.1 را در سلول های انسانی واسطه می کنند و ESCRT نقش برجسته تری ایفا می کند. بنابراین مسیرهای پروتئولیتیک متعدد سطوح Kir2.1 را در غشای پلاسمایی کنترل می کنند.
ESCRT بیان سطحی کانال پتاسیم Kir2.1 را تنظیم می کند
iogmaulh
سابقه و هدف: التهاب و بازسازی راه‌های هوایی کوچک، تعیین‌کننده‌های اصلی پیشرفت و شدت COPD هستند. مطالعه حاضر به بررسی ارتباط بین فعالیت پروتئین کیناز فعال شده با میتوژن خلط p38 (MAPK) و التهاب راه هوایی و کاهش عملکرد ریه در بیماران مبتلا به بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD) پرداخت. مواد/روش ها: نمونه خلط از 48 بیمار COPD و 12 فرد سالم جمع آوری شد. فعالیت MAPK خلط p38 با وسترن بلات و سطح خلط CXCL8 و نوتروفیل اندازه‌گیری شد و عملکرد ریه اندازه‌گیری شد. ارتباط بین فعالیت p38MAPK و التهاب راه هوایی و کاهش عملکرد ریه مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نتایج ما افزایش معنی‌دار بیان فسفو-p38 MAPK و CXCL8 در نمونه‌های خلط بیماران COPD را نشان داد. فعالیت MAPK p38 به طور قابل ملاحظه ای با سطح CXCL8 و نفوذ نوتروفیل ها در راه هوایی و کاهش عملکرد ریه در بیماران COPD مرتبط بود. نتیجه گیری: این یافته ها نقش محوری MAPK p38 را در التهاب راه هوایی بیماران COPD نشان می دهد. ما MAPK p38 را به عنوان یک هدف بالقوه برای درمان COPD پیشنهاد می کنیم.
فعالیت MAPK خلط p38 با التهاب راه هوایی و کاهش FEV(1) در بیماران COPD در ارتباط است.
6sfleb1b
سابقه و هدف: اپیدمی های شدید انتروویروس اغلب در مالزی، سنگاپور، تایوان، کامبوج، و چین رخ داده است که شامل مواردی از ادم ریوی، خونریزی و آنسفالیت است و واکسن موثری در دسترس نیست. هدف خاص این مطالعه درک ویژگی‌های اپیدمیولوژیک موارد خفیف و شدید انتروویروسی از طریق داده‌های نظارتی یکپارچه بود. روش‌ها: همه موارد انتروویروس در تایوان طی تقریباً ده سال از سه پایگاه داده اصلی، از جمله نظارت ملی بیماری‌های قابل اطلاع، نظارت پزشک نگهبان و برنامه‌های نظارت آزمایشگاهی از 1 ژوئیه 1999 تا 31 دسامبر 2008 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. ضریب همبستگی پیرسون برای اندازه‌گیری سازگاری روندها در موارد بین سیستم‌های نظارتی مختلف اعمال شد. تحلیل همبستگی متقاطع در مدل سری زمانی برای بررسی قابلیت پیش‌بینی عفونت‌های شدید انتروویروسی استفاده شد. آمار پواسون زمانی، مکانی و فضا-زمان اسکن برای شناسایی محتمل ترین خوشه های شیوع شدید انتروویروس استفاده شد. روش توزیع جهت با دو انحراف استاندارد بیضی برای اندازه گیری اندازه و حرکت همه گیری استفاده شد. نتایج: روند سکولار نشان داد که تعداد موارد شدید EV در سال 2008 به اوج خود رسید، و تعداد موارد خفیف EV به طور قابل توجهی با موارد شدیدی که در همان هفته اتفاق افتاد همبستگی داشت [r = 0.553، p <0.01]. این موارد شدید EV ارتباط قابل‌توجهی با میزان جداسازی مثبت هفتگی EV-71 نسبت به موارد خفیف نشان دادند [شدید: 0.498، p <0.01 در مقابل خفیف: 0.278، p <0.01]. در مدل سری زمانی، افزایش موارد خفیف EV پیش بینی کننده قابل توجهی برای وقوع موارد شدید EV بود. توزیع جهت نشان داد که هر دو مورد خفیف و شدید EV به طور گسترده در طول اوج گسترش یافتند. قبل از شناسایی خوشه های مکانی-زمانی در ژوئن 2008، موارد خفیف از می 2008 شروع به افزایش کرده بودند و شیوع از جنوب به شمال گسترش یافته بود. نتیجه‌گیری: متخصصان بهداشت عمومی محلی می‌توانند روندهای زمانی و مکانی به‌علاوه خوشه‌های مکانی-زمانی و میزان جداسازی EV-71 را در موارد خفیف و شدید EV در جامعه‌ای که انتقال ویروس بالا است، برای ارائه سیگنال‌های هشدار اولیه و جلوگیری از شدید بعدی نظارت کنند. اپیدمی ها
تجزیه و تحلیل مکانی-زمانی روی موارد انتروویروس از طریق نظارت یکپارچه در تایوان
0nyy7vjo
سابقه و هدف: در دوران آنتی بیوتیک، سل (TB) هنوز باعث تعداد قابل توجهی از مرگ و میر می شود. هدف ما شناسایی علل و خطرات مرگ در میان بیماران سل بود. مواد و روشها: سوابق پزشکی موارد مرگ و میر ناشی از سل که در طی سالهای 2003-2007 تشخیص داده شده بودند، مورد بررسی قرار گرفت. همه مرگ‌های ناشی از سل بر اساس علت اصلی مرگ به 2 گروه (مرتبط با سل و غیرمرتبط با سل) طبقه‌بندی شدند. نتایج: در طول دوره مطالعه، 2016 مورد (مرد: 71.1٪) از سل ثابت شده با کشت شناسایی شد. میانگین سنی 59.3 (محدوده: 0.3-96) سال بود. میزان کلی مرگ و میر 12.3% (249 مورد) و میانگین سن مرگ 74 سال بود. 17.3% (43 مورد) از کل مرگ و میرهای سل مربوط به سل بود. اکثر مرگ و میرهای مرتبط با سل زود هنگام اتفاق افتاد (متوسط ​​بقا: 20 روز)، و بیمار بر اثر شوک سپتیک درگذشت. بدخیمی، سیروز کبدی، نارسایی کلیوی، و الگوهای رادیوگرافی میلیاری و پنومونی، همه پیش بینی کننده مستقل برای همه مرگ و میر سل بودند. الگوهای رادیوگرافی حفره ای، میلیاری و پنومونی همه عوامل پیش بینی کننده قابل توجهی برای مرگ مرتبط با سل بودند. درگیری خارج ریوی و سیروز کبدی نیز از عوامل موثر در مرگ ناشی از سل بودند. نتیجه‌گیری: اکثر مرگ‌ومیرهای سل به علل غیر مرتبط با سل نسبت داده می‌شوند. مدیریت TB و همچنین بیماری های زمینه ای در یک رویکرد چند رشته ای برای بهبود نتیجه بیماران در یک جمعیت مسن ضروری است. با این حال، تظاهرات بالینی بیماران مبتلا به مرگ مرتبط با سل متفاوت است. بسیاری از آنها به شوک سپتیک برق آسا پیشرفت کردند که نیاز به شناسایی به موقع با درمان سریع برای جلوگیری از مرگ زودرس دارد.
مرگ و میر سل: ویژگی ها و علل بیمار
a0e3kwbe
پس‌زمینه: H7N9 چالش‌های سلامتی بالقوه جدی برای جامعه چین ایجاد کرد. شیوع قبلی سارس در این کشور با اطلاعات ضد و نقیض همراه بود، در حالی که نگرانی در مورد شیوع گسترده آنفلوانزا منجر به تبعیض در سراسر جهان شد. بنابراین درک زودهنگام ادراک تهدید عمومی برای ارتباط و مداخله مؤثر در سلامت عمومی مهم است. روش ها: ما با 1011 پاسخگو دو هفته پس از اولین مورد از طریق تلفن مصاحبه کردیم. سوالات آگاهی از خطر و استفاده از رسانه، باورها در مورد ظهور تهدید و کسانی که بیشتر در معرض خطر هستند، اضطراب در مورد عفونت و رفتارهای پیشگیرانه و اجتنابی را مورد بررسی قرار دادند. نتایج: نتایج سطوح متوسطی از اضطراب اما سطوح نسبتاً بالایی از اعتماد به مقامات دولتی را نشان می‌دهند. ظهور تهدید با سطح بهداشت، تغییر دما، شناور خوک ها در رودخانه Huangpu و مهاجرت به شهر همراه بود. اضطراب تغییرات رفتاری توصیه شده و غیرتوصیه شده را پیش بینی می کرد. نتیجه‌گیری: سطح نسبتاً بالایی از اعتماد به توصیه‌های دولت چین در مورد H7N9 در تضاد مثبت با ارتباطات قبلی همه‌گیری در چین است. اضطراب هم به رفتارهای توصیه شده و هم غیرتوصیه شده، با پیامدهای بالقوه مهم اقتصادی و اجتماعی کمک کرد. این شامل شواهدی از «دیگر» افراد مرتبط با تهدید (مثلاً مهاجران) بود. یافته ها بر نیاز به مدیریت ارتباطات عمومی در اوایل شیوع آنفولانزای جدید تاکید می کند.
پاسخ های اولیه به H7N9 در جنوب سرزمین اصلی چین
9n3vhfs9
پس زمینه: تکثیر غیر طبیعی و کنترل نشده فیبروبلاست های ریه ممکن است به فیبروز ریوی کمک کند. لیپوپلی ساکارید (LPS) می تواند تکثیر و تمایز فیبروبلاست را از طریق فعال سازی مسیر فسفوئینوزیتید3-کیناز (PI3-K) القا کند. با این حال، مکانیسم جزئیاتی که توسط آن LPS به ایجاد فیبروز ریه کمک می کند به وضوح درک نشده است. برای بررسی نقش همولوگ فسفاتاز و تنسین (PTEN)، یک سرکوب‌کننده مسیر PI3-K، بر تکثیر فیبروبلاست ریه ناشی از LPS، تمایز، ترشح کلاژن و فعال‌سازی PI3-K، ما لنتی‌ویروس بیان بیش‌ازحد PTEN را با فیبروبلاست کشت‌شده ریه موش ترانسفکت کردیم. یا بدون درمان LPS برای ارزیابی تکثیر با روش های MTT و فلوسیتومتری. بیان PTEN، اکتین عضله صاف آلفا (آلفا-SMA)، گلیکوژن سنتاز کیناز 3 بتا (GSK3β) و فسفوریلاسیون Akt توسط سنجش وسترن بلات یا زمان واقعی RT-PCR تعیین شد. فعالیت فسفوریلاسیون PTEN با روش مبتنی بر مالاشیت سبز اندازه گیری شد. محتوای پروپپتید C ترمینال پروکلاژن نوع I (PICP) در رویی کشت سلولی با روش الایزا مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: ما دریافتیم که بیان بیش از حد PTEN به طور موثر بیان و فعالیت فسفاتاز PTEN را افزایش می‌دهد و همزمان تکثیر فیبروبلاست، تمایز و ترشح کلاژن ناشی از LPS را مهار می‌کند. فسفوریلاسیون سطوح بیان پروتئین Akt و GSK3بتا در سلول های ترانسفکت شده با بیان بیش از حد PTEN القا شده با LPS به طور قابل توجهی کمتر از سلول های غیر ترانسفکت شده القا شده با LPS بود که می تواند توسط مهار کننده PTEN، bpV(phen) معکوس شود. نتیجه‌گیری: در مجموع، نتایج ما نشان می‌دهد که بیان بیش از حد و فعالیت فسفاتاز القایی PTEN، تکثیر فیبروبلاست ریه، تمایز و ترشح کلاژن ناشی از LPS را از طریق غیرفعال‌سازی مسیرهای سیگنالینگ PI3-K-Akt-GSK3بتا مهار می‌کند، که می‌تواند توسط PTEN انتخابی لغو شود. بنابراین، بیان و فعالیت فسفاتاز PTEN می تواند یک هدف درمانی بالقوه برای فیبروز ریوی ناشی از LPS باشد. در مقایسه با سطح بیان PTEN، فعالیت فسفاتاز PTEN در تأثیرگذاری بر تکثیر فیبروبلاست ریه، تمایز و ترشح کلاژن بسیار مهم است.
بیان بیش از حد PTEN از طریق مهار مسیر PI3-K-Akt-GSK3beta، تکثیر فیبروبلاست ریه ناشی از لیپوپلی ساکارید، تمایز و ترشح کلاژن را سرکوب می کند.
0zsn4lu3
ما قبلا چندین فاکتور روماتوئید IgG (RFs) را از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید و پورپورای ترومبوسیتوپنی ایدیوپاتیک با استفاده از سیستم نمایش فاژ جدا کرده ایم. برای مطالعه RF های IgG در بیماران مبتلا به سایر بیماری های خودایمنی، کتابخانه های آنتی بادی نمایش فاژی از یک بیمار آلوده به ویروس هپاتیت C با سندرم شوگرن ساخته شد. پس از پانینگ، یک کلون خاص RFL11 برای شناسایی از قبل جدا شد. فعالیت اتصال و ویژگی RFL11 به قطعه Fc IgG با RFهایی که قبلا جدا شده بودند قابل مقایسه بود. تجزیه و تحلیل با ساختارهای کمپلکس RF-Fc موجود نشان داد که مدل همسانی RFL11 شبیه کمپلکس IgM RF61 با میل اتصال بالا در حدود 6 × 10 (-8) M است. این اثر ناشی از ترکیب کلید ترکیبی منطقه تعیین کننده مکمل (CDR) طولانی تر است. جهش های جسمی در رابط های RFL11-Fc، حلقه CDR-H3 یک ساختار انگشت مانند را تشکیل می دهد که تا انتهای جیب Fc گسترش می یابد و منجر به برهمکنش های قوی یون و کاتیون-pi می شود. علاوه بر این، یک فرآیند بلوغ مبتنی بر آنتی‌ژن توسط باقی‌مانده‌های VH جهش‌یافته در حلقه‌های H2 و H3 CDR در رابط‌ها ثابت شد. در مجموع، این نتایج نشان داد که RF های IgG میل ترکیبی بالا می توانند در بیماران مبتلا به سندرم شوگرن تولید شوند و ممکن است نقش مهمی در پاتوژنز این بیماری خودایمنی داشته باشند.
جداسازی، خصوصیات و مدلسازی مولکولی یک فاکتور روماتوئید از یک بیمار مبتلا به ویروس هپاتیت C مبتلا به سندرم شوگرن
ij7g0ynq
آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 (ACE2) به شدت در لوله پروگزیمال کلیه بیان می شود، جایی که آنژیوتانسین (Ang) II را به Ang-(1-7) می شکند. سطح ACE2 ادرار در دیابت افزایش می یابد، که نشان می دهد ACE2 ممکن است از سلول های لوله ای دفع شود. هدف از این مطالعه تعیین اینکه آیا ACE2 از سلول های لوله پروگزیمال ریخته می شود، برای مشخص کردن قطعات ACE2 و مطالعه مسیرهای ریزش بود. مطالعات شامل کشت های اولیه سلول های لوله پروگزیمال موش، با فعالیت ACE2 با استفاده از یک بستر مصنوعی و تجزیه و تحلیل قطعات ACE2 توسط ایمونوبلات و طیف سنجی جرمی بود. محیط کشت از سلول های لوله پروگزیمال موش افزایش وابسته به زمان در فعالیت ACE2 را نشان داد که نشان دهنده ریزش سازنده ACE2 است. ACE2 در رسانه ها به عنوان دو باند در حدود 90 کیلو دالتون و 70 کیلو دالتون در ایمونوبلات تشخیص داده شد. در مقابل، ACE2 تمام طول در حدود 100 کیلو دالتون در لیز سلولی یا قشر کلیه موش ظاهر شد. طیف سنجی جرمی دو قطعه گلیکوزیله، پپتیدهای مطابق با ACE2 موش را به ترتیب در موقعیت های 18-706 و 18-577 شناسایی کرد. C-پایانه قطعه پپتید 18-706 حاوی یک سایت غیر تریپتیک است که نشان می‌دهد Met(706) یک مکان برش ACE2 است. جوجه کشی سلول ها در D-گلوکز بالا (25 میلی مولار) (و به میزان کمتر Ang II) به مدت 48 تا 72 ساعت باعث افزایش فعالیت ACE2 در محیط شد (001/0p<)، اثری که با مهار یک دیس اینگرین و متالوپروتئیناز (ADAM) مسدود می شود. ) 17. D-گلوکز بالا باعث افزایش فعالیت ADAM17 در لیزهای سلولی شد (05/0p<). این داده‌ها نشان می‌دهند که دو قطعه ACE2 گلیکوزیله شده از سلول‌های لوله‌ای پروگزیمال موش خارج می‌شوند. ریزش ACE2 توسط D-گلوکز بالا، حداقل تا حدی از طریق یک مسیر با واسطه ADAM17 تحریک می شود. نتایج نشان می‌دهد که ریزش لوله پروگزیمال ACE2 ممکن است در دیابت افزایش یابد، که می‌تواند تخریب Ang II را در لومن لوله‌ای افزایش دهد و سطوح Ang-(1-7) را افزایش دهد.
مشخصه ریزش اکتودومین آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 از سلول های لوله پروگزیمال موش
7m71pqu9
سابقه و هدف: Peste des petits ruminants (PPR) یک بیماری مهم اقتصادی در نشخوارکنندگان کوچک مانند گوسفند و بز است. این بیماری با تب شدید، ترشحات چشمی بینی، ذات الریه، نکروز و زخم غشای مخاطی و التهاب دستگاه گوارش که منجر به اسهال شدید می شود، مشخص می شود. یک RT-PCR زمان واقعی مبتنی بر SYBR Green I که ژن N PPRV را هدف قرار می دهد برای تشخیص PPRV ایجاد نشده است. بنابراین، هدف از مطالعه حاضر توسعه RT-PCR در زمان واقعی SYBR Green I برای تشخیص و تعیین کمی PPRV در نمونه‌های بالینی بود. مجموعه ای از آغازگرها برای تشخیص ژن نوکلئوکپسید (N) PPRV طراحی شد. نتایج: آزمون ویژگی بالایی را نشان داد زیرا همه ویروس‌هایی که شباهت‌های بالینی و ساختاری با PPRV دارند، از جمله ویروس دیستمپر سگ (CDV)، ویروس سرخک (MV)، ویروس زبان آبی (BTV) و ویروس بیماری نیوکاسل (NDV) نتوانستند یک تقویت را نشان دهند. سیگنال حد تشخیص پایین‌تر سنجش 5.11 کپی در میکرولیتر (مقدار Ct 0.5 ± 33.67) و 0.001 TCID(50) / ml (مقدار Ct 0.5 ± 34.7) بر اساس تعداد کپی پلاسمید و تیتر عفونت‌پذیری کشت بافت بود. سنجش 3-log حساس تر از RT-PCR معمولی بود. مقادیر ضریب تغییرات (CV) برای تنوع درون و بین آزمون کم بود و به ترتیب از 0.32٪ - 2.31٪ و 0.71٪ - 5.32٪ متغیر بود. برای ارزیابی عملکرد روش جدید توسعه یافته، در مجموع 36 نمونه بالینی مشکوک به PPR برای حضور PPRV به موازات RT-PCR معمولی غربالگری شدند. روش Real-time RT-PCR PPRV را در 30 نمونه (83.3%) از نمونه های بالینی در مقایسه با 16 (44.4%) توسط RT-PCR معمولی تشخیص داد. نتیجه‌گیری: روش دو مرحله‌ای SYBR Green I مبتنی بر زمان واقعی RT-PCR که در اینجا گزارش شده است برای تشخیص و تعیین کمیت اسیدهای نوکلئیک PPRV بسیار حساس، اختصاصی، تکرارپذیر و سریع است.
یک روش Real Time RT-PCR مبتنی بر SYBR Green I برای تشخیص و کمیت ویژه ویروس Peste des Petits نشخوارکنندگان
0y80k5kw
برای به دست آوردن بینش در مورد پاتوژنز عفونت‌های ویروس آنفولانزای A (IAV)، این مطالعه بر توصیف شبکه التهابی و شناسایی پروتئین‌های کلیدی با ترکیب داده‌های با توان بالا و تکنیک‌های محاسباتی متمرکز شد. ما شبکه‌های نرمال و التهابی خاص سلول را برای عفونت‌های H5N1 و H1N1 از طریق یکپارچه‌سازی داده‌های با توان بالا ساختیم. ما نشان دادیم که تمایز بهتر بین شبکه‌های عادی و التهابی با آنتروپی شبکه نسبت به سایر معیارهای توپولوژیکی. علاوه بر این، ما با استفاده از الگوریتم بهینه‌سازی، تعاملات دینامیکی مختلفی را بین TLR2، IL-1β، IL10 و NFκB بین شبکه‌های عادی و التهابی شناسایی کردیم. به ویژه، استحکام و پایداری خوب زیرشبکه های التهابی کشف شد. علاوه بر این، ما یک کمپلکس به نام TNFSF10/HDAC4/HDAC5 را شناسایی کردیم که ممکن است نقش مهمی در کنترل التهاب داشته باشد و نشان داد که تغییرات در آنتروپی شبکه این مجموعه با سه پروتئین TNFα، NFκB و COX-2 همبستگی منفی دارد. این یافته‌ها فرضیه‌های مهمی را برای بررسی بیشتر مکانیسم‌های مولکولی بیماری‌های عفونی و توسعه استراتژی‌های کنترل ارائه می‌کنند.
شناسایی و کنترل شبکه التهابی در طول عفونت ویروس آنفولانزای A
gkek599u
در این مقاله، ابتدا مفهوم جدیدی از وزن برای 64 سه قلو ارائه می کنیم و وزن متفاوتی را برای هر نوع سه قلو تعریف می کنیم. سپس، یک نمایش گرافیکی دوبعدی جدید برای توالی‌های DNA ارائه می‌کنیم، که می‌تواند یک توالی DNA را به یک مجموعه نمودار تبدیل کند تا مقایسه کمی توالی‌های DNA را تسهیل کند. پس از آن، در ارتباط با اندازه گیری شباهت جدید طراحی شده، ما یک رویکرد جدید را برای تجزیه و تحلیل شباهت ها / عدم شباهت های توالی های DNA معرفی می کنیم. در نهایت، برنامه‌های کاربردی در تجزیه و تحلیل شباهت‌ها/تفاوت‌های توالی کدگذاری کامل ژن‌های β-گلوبین ۱۱ گونه، کاربردهای روش جدید پیشنهادی ما را نشان می‌دهد.
یک نمایش گرافیکی دو بعدی از توالی های DNA بر اساس سه قلوها و کاربرد آن
2528jrn6
فعال شدن مجدد و عود ویروس هپاتیت B (HBV) در بیماران تحت سرکوب سیستم ایمنی شایع است و می توان آن را با ایمونوگلوبولین هپاتیت B، ضد ویروس ها و واکسن هپاتیت B کنترل کرد. با این حال، تجزیه و تحلیل دقیق عفونت HBV تحت سرکوب سیستم ایمنی برای پیشگیری و درمان برای فعال شدن مجدد و عود HBV ضروری است. در این مطالعه، تکثیر HBV و پاسخ‌های سلول T در یک مدل موش HBV ترانسفکت‌شده تحت درمان سرکوب‌کننده ایمنی مورد بررسی قرار گرفت. در طول درمان، تکثیر HBV در موش‌های تحت درمان با دگزامتازون، سیکلوسپورین و سیکلوفسفامید در سطح بالایی بود، در حالی که در موش‌های تحت درمان با مایکوفنولات موفتیل پایان یافت. پس از قطع، تکثیر HBV در موش های تحت درمان با دگزامتازون یا در موش های تحت درمان با سیکلوسپورین و سیکلوفسفامید در سطوح پایین یا بالا بود. خروج زودهنگام سیکلوسپورین به بازیابی پاسخ های سرکوب شده سلول های T منجر شد و منجر به پاکسازی بعدی HBV شد، در حالی که انتقال ایمنی پذیرفته شده به موش هایی با تداوم HBV منجر به سرکوب HBV شد. روی هم رفته، تداوم طولانی مدت HBV تحت سرکوب سیستم ایمنی به داروهای سرکوب کننده ایمنی استفاده شده و مدت درمان بستگی دارد و با واسطه سرکوب شده سلول های CD8 T داخل کبدی انجام می شود. این داده‌ها ممکن است برای درمان سرکوب‌کننده ایمنی فردی در بیماران با خطر بالای فعال‌سازی و عود HBV مفید باشد و سیستم موش برای مطالعه فعال‌سازی مجدد و عود HBV تحت سرکوب ایمنی مناسب است.
داروهای سرکوبگر سیستم ایمنی، تکثیر ویروس هپاتیت B (HBV) را در مدل موش تزریقی هیدرودینامیکی تعدیل می‌کنند.
10ynhrl3
IFITM ها تکثیر ویروس آنفولانزای A (IAV) را در شرایط in vitro و in vivo مهار می کنند. در اینجا، ما ثابت می‌کنیم که هپتان ضد قارچ، آمفوتریسین B (AmphoB)، از محدودیت IAV با واسطه IFITM3 جلوگیری می‌کند و در نتیجه تکثیر ویروسی را افزایش می‌دهد. مطابق با خنثی سازی IFITM3، یک آماده سازی بالینی از AmphoB، AmBisome، اکثریت اثر محافظتی اینترفرون در برابر IAV را در شرایط آزمایشگاهی کاهش می دهد. مطالعات مکانیکی نشان می‌دهد که IFITM1 سیالیت غشاء میزبان را کاهش می‌دهد، که هم مکانیسم احتمالی برای محدودیت واسطه‌ای IFITM و هم نفی آن توسط AmphoB را نشان می‌دهد. قابل ذکر است، ما نشان می‌دهیم که موش‌های تحت درمان با AmBisome به یک عفونت IAV معمولی خفیف تسلیم شدند، مشابه حیواناتی که در Ifitm3 کمبود داشتند. بنابراین، بیمارانی که درمان ضد قارچی با آماده‌سازی‌های بالینی AmphoB دریافت می‌کنند ممکن است از نظر عملکردی نقص ایمنی داشته باشند و بنابراین در برابر آنفولانزا، و همچنین سایر عفونت‌های ویروسی محدود شده با IFITM3 آسیب‌پذیرتر باشند.
آمفوتریسین B با جلوگیری از محدودیت IFITM3، عفونت ویروس آنفولانزای A را افزایش می دهد.
ayz80rvp
به خوبی ثابت شده است که ویروس‌های RNA نسبت به ویروس‌ها و میکروارگانیسم‌های DNA، نرخ جهش خود به خودی بالاتری را نشان می‌دهند. با این حال، نرخ جهش آنها بسیار متفاوت است، از 10 (-6) تا 10 (-4) جایگزینی در هر نوکلئوتید در هر دور کپی (s/n/r) و علل این تنوع هنوز به خوبی شناخته نشده است. علاوه بر تفاوت در وفاداری ذاتی یا قابلیت تصحیح خطا، نرخ جهش ویروسی ممکن است به عوامل میزبان وابسته باشد. در اینجا، ما تأثیر محیط سلولی را بر میزان جهش خودبه‌خودی ویروس استوماتیت تاولی (VSV) که دارای دامنه میزبان گسترده و تروپیسم سلولی است، ارزیابی کردیم. تست‌های نوسانات لوریا-دلبروک و تعیین توالی نشان داد که VSV به طور مشابه در کلیه بچه همستر، فیبروبلاست‌های جنینی موش، سرطان کولون و سلول‌های نوروبلاستوما جهش یافته است (تقریباً 10 (-5) s/n/r). جاودانگی سلول از طریق غیرفعال کردن p53 و سطوح اکسیژن (1-21٪) تأثیر قابل توجهی بر وفاداری همانندسازی ویروسی نداشت. این نشان می‌دهد که نرخ‌های جهش منتشر شده قبلی را می‌توان با وجود اینکه مبتنی بر مجموعه‌ای محدود و مصنوعی از شرایط آزمایشگاهی است، قابل اعتماد در نظر گرفت. جالب توجه است، ما همچنین دریافتیم که VSV تقریباً چهار برابر آهسته تر در سلول های مختلف حشرات در مقایسه با سلول های پستانداران جهش می یابد. این ممکن است به توضیح تکامل نسبتاً آهسته VSV و سایر ویروس‌های منتقله از بندپایان در طبیعت کمک کند.
تنوع در نرخ جهش ویروس RNA در سلول های میزبان
kbwmbxog
نظارت بر سلول T به طور فزاینده ای با استفاده از PBMC منجمد شده انجام می شود. پیشنهاد شده است که استراحت PBMC پس از ذوب، یعنی کشت یک شبه آن ها در محیط آزمایش، تعداد لکه های ناشی از آنتی ژن بیشتری را در سنجش ELISPOT ایجاد می کند. برای ارزیابی اهمیت استراحت شبانه، ما به طور سیستماتیک PBMC منجمد شده را از ۲۵ اهداکننده سالم آزمایش کردیم. پپتیدهای CEF (شامل آنتی ژن های CMV، EBV و آنفولانزا) برای تحریک سلول های CD8 و آنتی ژن اوریون برای تحریک سلول های CD4 استفاده شد. داده‌ها نشان می‌دهند که استراحت به طور قابل‌توجهی پاسخ سلول‌های T استخراج‌شده با آنتی‌ژن را فقط برای PBMC با پاسخ‌دهی بالا CEF افزایش می‌دهد. حداکثر افزایش مشاهده شده دو برابر شدن شمارش نقطه بود. برای پاسخ دهندگان کم CEF، و برای پاسخ دهندگان به اوریون با سطوح واکنش کم یا زیاد، استراحت هیچ اثر آماری معنی داری بر تعداد لکه های مشاهده شده نداشت. بنابراین، استراحت یک رویکرد کلی کاربردی برای بهبود عملکرد سنجش ELISPOT نیست، اما می‌تواند فقط برای گروه‌های بالینی و آنتی‌ژن‌هایی که مزایای ثابت شده‌ای برای آنها دارد، توصیه شود. از آنجا که استراحت دائماً منجر به از دست دادن حدود نیمی از PBMC موجود برای آزمایش می‌شود، و از آنجا که دوبرابر کردن اعداد PBMC در آزمایش به طور قابل اعتمادی تعداد نقاط ناشی از آنتی‌ژن را دو برابر می‌کند، ما رویکرد دوم را به عنوان یک جایگزین ساده و قابل اعتماد برای استراحت برای تقویت آن پیشنهاد می‌کنیم. عملکرد سنجش ELISPOT داده‌های ما نشان می‌دهد که اگر PBMC در شرایطی که آپوپتوز سلول‌ها را به حداقل می‌رساند، انجماد و ذوب شوند، استراحت لازم نیست. بنابراین، این مطالعه باید توجه را به نیاز به بهینه سازی شرایط انجماد و ذوب برای کار موفق سلول T جلب کند.
استراحت PBMC منجمد شده به طور کلی به نفع عملکرد سنجش ELISPOT سلول T آنتی ژن خاص نیست.
j4iwq2ld
اتوفاژی یک مسیر تخریب درون سلولی برای پروتئین ها و اندامک های با عمر طولانی است. این فرآیند بالاتر از سطوح پایه بر اثر استرس درونی یا محیطی سلولی فعال می‌شود و اختلال در تنظیم اتوفاژی با بیماری‌های مختلف انسانی، از جمله بیماری‌های ناشی از عفونت ویروسی مرتبط است. بسیاری از ویروس ها استراتژی هایی را برای تداخل مستقیم با اتوفاژی، احتمالاً برای تسهیل تکثیر آنها یا فرار از تشخیص ایمنی ایجاد کرده اند. با این حال، در برخی موارد، مدولاسیون اتوفاژی به نظر می‌رسد که نتیجه اختلال ویروس در شبکه‌های سیگنالینگ متابولیک سلول باشد. در اینجا، ما پیشرفت‌های اخیر در تحقیقات در رابط اتوفاژی و عفونت ویروسی را خلاصه می‌کنیم و توجه ویژه‌ای به استراتژی‌هایی داریم که ویروس‌های تومور انسانی تکامل یافته‌اند.
تعدیل فرآیندهای شبیه اتوفاژی توسط ویروس های تومور
aq2y9pm0
هدف: سپسیس یک سندرم التهابی است که در اثر عفونت ایجاد می شود و هم میزان بروز و هم مرگ و میر آن بالا است. از آنجا که اینترفرون گاما (IFN-γ) نقش مهمی در التهاب ایفا می کند، این کار پلی مورفیسم تک نوکلئوتیدی IFN-γ (SNPs) را که ممکن است با سپسیس مرتبط باشد، ارزیابی کرد. روش‌ها: در مجموع 196 بیمار مبتلا به سپسیس ناشی از پنومونی و 213 داوطلب سالم همسان با سن و جنس در مطالعه ما از ژوئیه 2012 تا ژوئیه 2013 در گوانگژو، چین شرکت کردند. اطلاعات بالینی بیمار جمع آوری شد. آسیب شناسی بالینی در زیرگروه های تعریف شده بر اساس معیارهای بالینی، امتیازات APACHE II (فیزیولوژی حاد و ارزیابی سلامت مزمن) و SOFA (ارزیابی نارسایی اندام مرتبط با سپسیس) و میزان ترشح مورد ارزیابی قرار گرفت. چهار SNP عملکردی، -1616T/C (rs2069705)، -764G/C (rs2069707)، +874A/T (rs2430561) و +3234C/T (rs2069718)، توسط Snapshot و در هر دو مرحله شاهد، ژنوتیپ شدند. برای تجزیه و تحلیل توزیع SNP ها از آزمون کای دو پیرسون یا آزمون دقیق فیشر استفاده شد و مقادیر احتمال (مقدار P)، نسبت شانس (OR) و فاصله اطمینان 95٪ (CIs) محاسبه شد. ResultsNo جهش در IFN-γ-764G/C SNP در میان شرکت کنندگان در مطالعه ما تشخیص داده شد. SNPهای +874A/T و +3234C/T در عدم تعادل پیوند قوی (LD) بودند (r(2) = 0.894). ژنوتیپ -1616 TC + TT، + 874 AT + AA و هاپلوتیپ TAC به طور قابل توجهی با حساسیت به سپسیس مرتبط بودند، در حالی که هاپلوتیپ CTT با محافظت در برابر بروز سپسیس همراه بود. ژنوتیپ -1616 TT نه تنها در برابر شدت سپسیس محافظت می کند، بلکه در برابر امتیازهای بالاتر APACHE II و SOFA به عنوان +874 AA و +3234 CC محافظت می کند. هاپلوتیپ TAC در برابر پیشرفت به سپسیس شدید نیز محافظت می کند. نتیجه گیری: نتایج ما نشان می دهد که SNP های عملکردی IFN-γ و هاپلوتیپ های آنها با سپسیس ناشی از پنومونی مرتبط هستند.
چند شکلی عملکردی اینترفرون گاما بر سپسیس ناشی از پنومونی تأثیر می گذارد
zgbci6gv
پس زمینه: هدف از این مطالعه ارائه توصیفی از ویژگی های آسیب های ترافیکی جاده ای (RTIs) جمعیت مهاجر شناور با مقایسه با ساکنان محلی در یک شهر بندری چین است. MethodsA مطالعه توصیفی مبتنی بر جمعیت بین سال های 2007 و 2010 با سوابق بیماران RTI از بیمارستان مرکز پنجم تیانجین انجام شد. تشخیص‌های بستری بیماران RTI با استفاده از کدهای طبقه‌بندی بین‌المللی بیماری‌ها، نسخه دهم (ICD-10) تعریف شد. ما دموگرافیک و ویژگی‌های عمومی بیماران RTI را که در طول چهار سال در بیمارستان بودند، تجزیه و تحلیل کردیم. به منظور مقایسه تفاوت‌های گروهی بین بیماران مقیم محلی و بیماران مهاجر شناور، توزیع سن، تشخیص، شدت جراحات، مدت اقامت بستری، هزینه بستری در بیمارستان مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: افراد بین 16 تا 55 سال بیشترین احتمال ابتلا به RTI را داشتند. بیماران مهاجر شناور بین سنین 16 تا 45 سال بروز تصادفات بالاتری داشتند، در حالی که بیماران ساکن محلی بین 46 تا 55 سال بروز تصادفات بیشتری داشتند. در مقایسه با بیماران ساکن محلی، بیماران مهاجر شناور در برابر آسیب های باز و آسیب های شدید ترافیکی آسیب پذیرتر بودند. با رتبه بندی شدت جراحات از خفیف تا شدید، بیماران مهاجر شناور مدت زمان بستری کمتری داشتند، اما هزینه های بستری بالاتری در مقایسه با بیماران مقیم محلی داشتند. نتیجه‌گیری: بیماران مهاجر شناور توزیع سنی، شدت جراحات، بیماری‌ها، مدت زمان بستری و هزینه بستری در بیمارستان در مقایسه با بیماران مقیم محلی متفاوت بودند. در مقایسه با بیماران مقیم محلی، مهاجران شناور خطر بیشتری برای RTI داشتند و در سنین پایین تر در برابر حوادث رانندگی شدیدتر آسیب پذیر بودند.
مقایسه ویژگی‌های آسیب ترافیک جاده‌ای بین بیماران مهاجر محلی و شناور در یک بیمارستان عالی بین سال‌های 2007 و 2010
9l8nuz5g
ضدعفونی‌کننده‌های سطح بخشی از استراتژی‌های پیشگیرانه گسترده‌تر برای جلوگیری از انتقال باکتری‌ها، قارچ‌ها و ویروس‌ها در موسسات پزشکی هستند. برای ارزیابی اثر ویروس کشی، این محصولات باید با ویروس های مدل مناسب با خواص فیزیکی و شیمیایی مختلف تحت شرایطی که کاربرد عملی در بیمارستان ها را نشان می دهد، آزمایش شوند. هدف از این مطالعه ارزیابی یک روش کمی حامل بود. علاوه بر این، ویروس‌های مدل فرضی مختلف مانند آدنوویروس نوع 5 (AdV-5) و پاروویروس‌های حیوانی مختلف با توجه به سرسختی و عملی بودن آنها در حمل‌ونقل آزمایشگاهی مورد ارزیابی قرار گرفتند. برای ارزیابی استحکام روش، برخی از ویروس ها به صورت موازی در آزمایشگاه های مختلف در یک مطالعه چند مرکزی مورد آزمایش قرار گرفتند. در این آزمایش از بیوسیدهای مختلف که از ترکیبات فعال رایج مواد ضدعفونی کننده سطح هستند استفاده شد. پس از خشک شدن بر روی دیسک های فولادی ضد زنگ به عنوان حامل، ویروس های مدل در معرض غلظت های مختلف سه الکل، اسید پراستیک (PAA) یا گلوتارآلدئید (GDA)، با زمان قرار گرفتن در معرض ثابت 5 دقیقه قرار گرفتند. ویروس باقی مانده پس از درمان با تیتراسیون نقطه پایانی تعیین شد. همه پاروویروس‌ها پایداری مشابهی نسبت به GDA نشان دادند، در حالی که AdV-5 حساس‌تر بود. برای PAA، پاروویروس خوک نسبت به سایر پاروویروس‌ها حساس‌تر بود و دوباره، AdV-5 حساسیت بیشتری نسبت به پاروویروس‌ها نشان داد. همه پاروویروس‌ها به الکل‌ها مقاوم بودند، در حالی که AdV-5 تنها زمانی پایدار بود که با 2-پروپانول درمان شوند. تجزیه و تحلیل نتایج حاصل از مطالعه چند مرکزی، تکرارپذیری بالای این سیستم آزمایشی را نشان داد. در نتیجه، دو ویروس با خواص فیزیکی و شیمیایی متفاوت را می توان به عنوان ویروس های مدل مناسب برای ارزیابی کارایی ویروس کشی ضدعفونی کننده های سطحی توصیه کرد: AdV-5 که تأثیر بالینی بالایی دارد و پاروویروس موش (MVM) با بالاترین قابلیت عملی بودن. در میان پاروویروس های آزمایش شده
ارزیابی یک آزمایش حامل کمی ویروسی برای ضد عفونی کننده های سطحی
jkg7qkj6
در طول بهار و تابستان 2009، چندین مطالعه مشاهده‌ای از کانادا افزایش خطر ابتلا به بیماری A(H1N1)pdm09 تایید شده توسط پزشکی و تایید شده توسط آزمایشگاه را در بین دریافت‌کنندگان قبلی واکسن آنفولانزای غیرفعال سه ظرفیتی (TIV) در سال‌های 2008-2009 نشان داد. فرضیه های توضیحی شامل اثرات مستقیم و غیرمستقیم واکسن بود. در یک مطالعه تصادفی کنترل شده با دارونما، آزمایش کردیم که آیا دریافت قبلی TIV 09-2008 ممکن است مستقیماً بر بیماری A(H1N1)pdm09 تأثیر داشته باشد یا خیر. سی و دو فرت (16/گروه) 0.5 میلی‌لیتر تزریق داخل عضلانی از دارونمای فلوویروس یا PBS ساخت کانادا، تجاری موجود، غیر کمکی، تقسیم‌بندی شده 09-2008 Fluviral یا PBS را در روزهای 0 و 28 دریافت کردند. در روز 49 همه حیوانات مورد آزمایش قرار گرفتند. (Ch0) با A(H1N1)pdm09 به چالش کشیده شد. چهار فرت در هر گروه به طور تصادفی برای قربانی در روز پنجم پس از چالش (Ch+5) انتخاب شدند و بقیه تا Ch+14 دنبال شدند. سرم ها برای آنتی بادی به آنتی ژن های واکسن و A(H1N1)pdm09 با مهار هماگلوتیناسیون (HI)، میکروخنثی سازی (MN)، ELISA مبتنی بر نوکلئوپروتئین و سنجش ریزآرایه مبتنی بر HA1 مورد آزمایش قرار گرفتند. مشخصات بالینی و تیتر ویروس بینی قبل از چالش و سپس پس از چالش تا زمانی که تیتر ویروس ریه، سیتوکین ها و نمرات التهابی مشخص شد قربانی شدند، ثبت شد. ویژگی های پایه بین دو گروه از حیوانات ساده آنفولانزا مشابه بود. افزایش آنتی بادی به آنتی ژن های واکسن توسط ELISA و ریزآرایه مبتنی بر HA1 مشهود بود، اما نه با سنجش HI یا MN. چالش ویروس، آنتی بادی A(H1N1)pdm09 را با همه سنجش‌ها در هر دو گروه افزایش داد. با شروع Ch+2، حیوانات واکسینه شده کاهش اشتها و وزن بیشتری را نسبت به حیوانات دارونما تجربه کردند و به بیشترین تفاوت بین گروهی در کاهش وزن نسبت به سطح پایه در Ch+5 رسیدند (7.4% در مقابل 5.2%؛ p = 0.01). در حیوانات واکسینه شده با Ch+5، تیتر ویروس ریه بالاتر (به ترتیب log-mean 4.96 در مقابل 4.23 pfu/mL؛ p = 0.01)، نمرات التهابی ریه (5.8 در مقابل 2.1، به ترتیب؛ p = 0.051) و سطوح سیتوکین (p >0.05). در Ch+14، هر دو گروه بهبود یافته بودند. یافته‌های موجود در موش‌های تازه مبتلا به آنفلوآنزا، ممکن است تجربه انسان را تکرار نکند. در حالی که نمی توان آنها را برای توضیح مشاهدات انسانی قاطعانه در نظر گرفت، این یافته های فرت با تأثیر مستقیم و نامطلوب دریافت قبلی TIV 2008-09 بر بیماری A(H1N1)pdm09 سازگار است. به این ترتیب، آنها تحقیقات عمیق و جستجوی بیشتر برای توضیحات مکانیکی احتمالی را تضمین می کنند.
مطالعه تصادفی کنترل شده فرت برای ارزیابی تأثیر مستقیم واکسن آنفلوانزای سه ظرفیتی غیرفعال 2008-09 بر خطر بیماری A(H1N1)pdm09
sx8821wf
ویروس های آنفولانزای خوکی (SIV) به طور منظم باعث بیماری قابل توجهی در خوک ها در سراسر جهان می شوند. از آنجایی که هیچ درمان مسببی برای SIV وجود ندارد، ما آزمایش کردیم که آیا پروبیوتیک Enterococcus (E.) Faecium NCIMB 10415 یا اکسید روی (Zn) به عنوان مکمل های خوراک اثرات مفیدی بر عفونت SIV در خوکچه ها دارند یا خیر. هفتاد و دو خوک از شیر گرفته شده با سه رژیم غذایی مختلف حاوی E. faecium یا سطوح مختلف روی (2500 ppm، روی (بالا)، 50 ppm، روی (کم)) تغذیه شدند. نیمی از خوک‌ها دو بار به‌صورت عضلانی (VAC) با واکسن سه ظرفیتی غیرفعال SIV واکسینه شدند، در حالی که همه خوک‌ها سپس به صورت داخل بینی با H3N2 SIV آلوده شدند. افزایش وزن هفتگی به طور قابل توجهی در گروه E. faecium قبل از عفونت ویروس مشاهده شد، و خوکچه ها در گروه روی (بالا) و E. faecium پس از عفونت وزن اضافه کردند در حالی که در گروه کنترل (روی (کم)) وزن کم کردند. با استفاده از ELISA، ما سطوح آنتی بادی اختصاصی H3N2 را در گروه E. faecium+VAC 2 روز قبل و در روز عفونت چالش و همچنین در 4 و 6 روز پس از عفونت چالش مشاهده کردیم. تیترهای مهار هماگلوتیناسیون (HI) بالاتر نیز در گروه روی (بالا) + VAC و E. faecium + VAC در 0، 1 و 4 روز پس از عفونت مشاهده شد. با این حال، تفاوت معنی داری در ریزش ویروس و ضایعات ریوی بین گروه های غذایی وجود نداشت. با استفاده از آنالیز فلوسایتومتری سلول‌های کمکی T فعال و درصد لنفوسیت T سیتوتوکسیک در PBMCs در گروه‌های روی (بالا) و E. faecium در نقاط زمانی واحد پس از عفونت در مقایسه با گروه کنترل روی (کم) شناسایی شد، اما هیچ طولانی‌مدت نداشت. اثر پیدا شد. در سلول های BAL هیچ تأثیری از مکمل های غذایی بر درصد سلول های ایمنی قابل تشخیص نیست. نتایج ما نشان می‌دهد که تغذیه با دوزهای بالای اکسید روی و به ویژه E. faecium می‌تواند به طور مفیدی بر پاسخ‌های ایمنی هومورال پس از واکسیناسیون و بهبودی از عفونت SIV تأثیر بگذارد، اما بر ریختن ویروس و آسیب‌شناسی ریه تأثیری ندارد.
رژیم غذایی Enterococcus faecium NCIMB 10415 و زینک اکسید واکنش های ایمنی به واکسیناسیون آنفولانزای سه ظرفیتی در خوک ها را تحریک می کنند اما بر پاسخ ویروسی در برابر عفونت چالشی تأثیر نمی گذارند.
yc8wn5sn
سابقه و هدف: سویه مقاوم به دارو ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 (HSV-I) علاقه به استفاده از مواد طبیعی را افزایش داده است. هدف: این مطالعه با هدف تعیین حداقل غلظت بازدارنده عصاره هیدروالکلی گیاه گیاهی مرسوم به نام Quercus persica L. بر تکثیر HSV-1 روی سلول های کلیه بچه همستر (BHK) انجام شد. مقدمه: این مطالعه در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد. طراحی: این یک مطالعه تجربی بود. مواد و روش‌ها: سلول‌های BHK در کشت تک‌لایه‌ای با محیط Eagle اصلاح‌شده Dulbecco (DMEM) همراه با 5% سرم جنین گوساله رشد کردند و روی صفحات کشت 48 چاهی قرار گرفتند. غلظت 50 درصد سیتوتوکسیک (CC50%) Q. persica L. بر روی سلول های BHK تعیین شد. سپس غلظت بازدارندگی 50% (IC50%) عصاره در تکثیر HSV-1 در موارد بین سلولی و خارج سلولی مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل آماری: برای تجزیه و تحلیل آماری از مدل آماری پروبیت استفاده شد. اثر وابسته به دوز فعالیت ضد ویروسی عصاره ها با رگرسیون خطی تعیین شد. نتایج: Q. persica L. هیچ اثر سیتوتوکسیک بر این رده سلولی نداشت. بین غلظت عصاره و مرگ سلولی رابطه معنی داری وجود داشت (01/0>P). IC50s Q. persica L. روی HSV-1، قبل و بعد از اتصال به سلول های BHK به ترتیب 1.02 و 0.257 میکروگرم بر میلی لیتر بود. بین غلظت این عصاره و مهار اثر سیتوپاتیک (CPE) رابطه معنی‌داری وجود داشت (05/0P<). ظرفیت آنتی اکسیدانی عصاره 67.5 درصد بود. نتیجه گیری: عصاره هیدروالکلی Q. persica L. به طور بالقوه یک داروی گیاهی ضد تبخال مناسب و امیدوارکننده است.
فعالیت ضد ویروسی Quercus persica L.: اثربخشی بالا و سمیت کم
oefyszar
پس زمینه: یک هدف کلیدی برای طراحی ایمونوژن پوششی HIV-1 القای آنتی بادی های خنثی کننده واکنش متقاطع (nAbs) است. از آنجایی که دریافت کنندگان واکسن ایدز به دلیل وجود شبه گونه های متعدد HIV-1 در جمعیت انسانی در سراسر جهان در معرض سویه هایی قرار نخواهند گرفت که دقیقاً مطابق با هر یک از ایمونوژن ها هستند، چالش های SHIV هترولوگ برای آزمایش اثربخشی واقعی واکسن در پستانداران ضروری است. ما ارزیابی کردیم که آیا IgG پلی کلونال، جدا شده از میمون‌های رزوس (RMs) با nAbs با تیتر بالا (موسوم به SHIVIG)، می‌تواند از RMs در برابر R5-tropic Tier-2 SHIV-2873Nip که هترولوگ با ویروس‌ها یا پوشش‌های HIV-1 بود محافظت کند. SHIVIG را برانگیخت. نتایج: SHIVIG اتصال به HIV Gag، Tat و Env کلادهای مختلف را نشان داد و با آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده گسترده b12، VRC01، 4E10، و 17b رقابت کرد. SHIVIG ویروس های ردیف 1 و 2 از جمله SHIV-2873Nip را خنثی کرد. کاهش سلول NK باعث کاهش فعالیت خنثی کننده SHIVIG در سنجش PBMC 20 برابر شد. اگرچه SHIVIG SHIV-2873Nip را در شرایط آزمایشگاهی خنثی کرد، این آماده سازی IgG پلی کلونال نتوانست از اکتساب آن پس از چالش های مکرر ویروس با دوز کم داخل رکتوم جلوگیری کند، اما در دوز 400 میلی گرم بر کیلوگرم، به طور قابل توجهی اوج ویرمی را کاهش داد (001/0 = P). به طور غیرمنتظره، تجزیه و تحلیل تک ژنوم تعداد بیشتری از گونه های منتقل شده را در دوز پایین 25 میلی گرم بر کیلوگرم نشان داد، که نشان دهنده افزایش اکتساب در سطوح پایین SHIVIG است. در شرایط آزمایشگاهی، SHIVIG افزایش عفونت وابسته به اب (C'-ADE) با واسطه مکمل را در غلظت‌هایی مشابه با غلظت‌های مشاهده شده در پلاسمای RMs تحت درمان با 25 میلی‌گرم بر کیلوگرم SHIVIG نشان داد. نتیجه‌گیری: داده‌های مدل پستانداران ما نقش دوگانه را برای Abs ضد HIV-1 پلی کلونال بسته به سطح پلاسما در مواجهه با ویروس نشان می‌دهد.
ایمن سازی غیرفعال ماکاک ها با پلی کلونال ضد SHIV IgG در برابر SHIV هترولوگ ردیف 2: نتیجه بستگی به دوز IgG دارد
g3rfwhwr
پیش‌بینی اپیدمی‌های مشترک بین انسان و دام ویروسی به یک مسئله مهم بهداشت عمومی تبدیل شده است. درک عمیق از جمعیت ویروسی در گونه های جانوری کلیدی که به عنوان مخزن عمل می کنند، گام مهمی به سوی این هدف است. خفاش ها حامل ویروس های مختلفی هستند که برخی از آنها به دلیل ایجاد بیماری های شدید انسانی مورد توجه خاص هستند. با این حال، اطلاعات کمی در مورد تنوع جمعیت جهانی ویروس های موجود در خفاش ها (ویروم) وجود دارد. ما تنوع ویروسی پنج گونه مختلف خفاش حشره‌خوار فرانسوی (در مجموع نه نمونه) را در تماس نزدیک با انسان تعیین کردیم. تقویت مستقل از توالی، توالی یابی با توان عملیاتی بالا با فناوری Illumina و خط لوله تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک اختصاصی بر روی بافت های ترکیبی (مغز، کبد و ریه ها) استفاده شد. مقایسه توالی‌های contigs و خوانده نشده یک توزیع طبقه‌بندی جهانی از توالی‌های مرتبط با ویروس برای هر نمونه ارائه می‌کند، که تفاوت‌ها را هم در درون و هم بین گونه‌های خفاش برجسته می‌کند. بسیاری از خانواده‌های ویروسی در این ویروس‌ها وجود داشتند، از جمله ویروس‌هایی که باکتری‌ها، گیاهان/قارچ‌ها، حشرات یا مهره‌داران را آلوده می‌کنند که مرتبط‌ترین آنها آنهایی هستند که پستانداران را آلوده می‌کنند (Retroviridae، Herpesviridae، Bunyaviridae، Poxviridae، Flaviviridae، Reoviridae، Pinavico). به طور خاص، ما چندین ویروس پستانداران جدید، از جمله روتاویروس‌ها، گامارتروویروس‌ها، بورناویروس‌ها و بونیاویروس‌ها را با شناسایی اولین نایروویروس خفاش شناسایی کردیم. این مشاهدات نشان می‌دهد که خفاش‌ها به طور طبیعی حامل ویروس‌هایی از خانواده‌های مختلف هستند که بیشتر آنها پستانداران را آلوده می‌کنند. بنابراین آنها ممکن است مخزن اصلی تنوع ویروسی را تشکیل دهند که باید به دقت مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد تا نقش خفاش ها در گسترش عفونت های ویروسی مشترک بین انسان و دام مشخص شود.
مطالعه مقدماتی متاژنومیکس ویروسی گونه های خفاش فرانسوی در تماس با انسان: شناسایی ویروس های جدید پستانداران
pgqsezq2
بیماری‌های شبیه طاعون سفید (WP) مرجان‌های گرمسیری در کاهش صخره‌ها در سراسر جهان نقش دارند، اگرچه علت آن‌ها به طور کلی ناشناخته است. مطالعات تاکنون بر پاتوژن های باکتریایی یا یوکاریوتی به عنوان منبع این بیماری ها متمرکز شده اند. هیچ مطالعه ای نقش ویروس ها را بررسی نکرده است. با استفاده از ترکیبی از میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و پیروسکانسینگ 454، ما 24 متاژنوم ویروسی تولید شده از مرجان‌های Montastraea annularis را که نشانه‌هایی از بیماری WP مانند و/یا سفید شدن نشان می‌دهند، مرجان‌های هم‌خصوصی و آب دریا مجاور را مقایسه کردیم. TEM برای بازرسی بصری بافت مرجانی بیمار استفاده شد. هیچ باکتری از نظر بصری در بافت‌های مرجانی بیمار شناسایی نشد، اما ذرات ویروسی و شباهت‌های توالی به ویروس‌های DNA تک رشته‌ای رمزکننده Rep دایره‌ای یوکاریوتی و ماهواره‌های مرتبط با آن‌ها (SCSDVs) در بافت‌های بیمار WP فراوان بودند. در مقابل، شباهت های توالی به SCSDV ها در هیچ بافت مرجانی سالم یافت نشد، که نشان می دهد SCSDV ها ممکن است در بیماری WP نقش داشته باشند. علاوه بر این، امضاهای ژن Herpesviridae بر بافت‌های سالم تسلط داشتند و گزارش‌هایی را تأیید می‌کنند که ویروس‌های تبخال‌مانند همه مرجان‌ها را آلوده می‌کنند. توالی‌های ویروس DNA بزرگ نوکلئوسیتوپلاسمی (NCLDV)، شبیه به آنهایی که اخیراً در کشت‌های سیمبیودینیوم (همزیستی جلبکی مرجان‌ها) شناسایی شده‌اند، در مرجان‌های سفید شده رایج‌تر بودند. این یافته بیشتر نشان می دهد که این ویروس های NCLDV ممکن است نقشی در سفید کردن داشته باشند، همانطور که در مطالعات قبلی پیشنهاد شده است. این مطالعه مشخص کرد که گروه خاصی از ویروس‌ها با مرجان‌های بیمار کارائیب مرتبط هستند و پتانسیل بیماری‌های ویروسی را در کاهش صخره‌های مرجانی منطقه‌ای نشان می‌دهد.
نقش بالقوه ویروس ها در بیماری مرجانی طاعون سفید
zbogocki
یک مرد داوطلب سالم 23 ساله در یک کارآزمایی بالینی شرکت کرد که در آن داوطلب شیمی‌پروفیلاکسی کلروکین را مصرف کرد و سه دوز داخل جلدی را در فواصل چهار هفته‌ای از پلاسمودیوم فالسیپاروم اسپوروزوئیدهای آسپتیک و خالص شده دریافت کرد تا ایمنی محافظتی در برابر مالاریا ایجاد کند. پنجاه و نه روز پس از آخرین تجویز اسپوروزویت ها و 32 روز پس از آخرین دوز کلروکین، داوطلب تحت عفونت مالاریا کنترل شده انسانی (CHMI) توسط نیش پنج پشه آلوده به P. falciparum قرار گرفت. یازده روز پس از CHMI یک اسمیر خون ضخیم مثبت بود (6 P. falciparum / میکرولیتر خون) و درمان با اتواکون / پروگوانیل (Malarone®) آغاز شد. در روز دوم درمان، روز 12 پس از CHMI، تروپونین T، نشانگر آسیب بافت قلبی، شروع به بالا رفتن از حد طبیعی کرد و به حداکثر 1115 نانوگرم در لیتر (محدوده بالای طبیعی = 14 نانوگرم در لیتر) رسید. روز 16 پس از CHMI. داوطلب یک ~ 20 دقیقه درد قفسه سینه و احساس سنگینی در بازوی چپ خود در روز 14 پس از CHMI داشت. ECG در آن زمان اختلالات رپلاریزاسیون جزئی را نشان داد، و MRI قلب مناطق کانونی ساب اپیکارد و دیواره میانی را نشان داد که باعث تاخیر در افزایش بطن چپ با مقداری ادم و هیپوکینزی شد. تشخیص میوکاردیت داده شد. سطح تروپونین T طی 16 روز طبیعی بود و داوطلب بدون عواقب بالینی بهبود یافت. پیگیری MRI قلب تقریباً در پنج ماهگی عملکرد طبیعی هر دو بطن و ناپدید شدن ادم را نشان داد. افزایش تاخیری نواحی ساب اپیکارد و دیواره میانی کاهش یافت، اما همچنان وجود داشت. به استثنای یک سواب گلو که برای راینوویروس در روز 14 پس از CHMI مثبت بود، هیچ آزمایش دیگری برای علل بالقوه میوکاردیت مثبت نبود. تعدادی از عوامل اتیولوژیک احتمالی ممکن است این مورد میوکاردیت را توضیح دهند یا در ایجاد آن نقش داشته باشند، از جمله، 1) عفونت P. فالسیپاروم، 2) عفونت راینوویروس، 3) پاتوژن های ناشناس، IV) ایمن سازی بیش از حد (داوطلب 6 واکسن مسافرتی را بین آخرین واکسن دریافت کرده است. ایمن سازی و CHMI)، v) درمان با اتواکون/پروگوانیل، یا vi) ترکیبی از این عوامل. علت قطعی و مکانیسم پاتوفیزیولوژیک برای میوکاردیت ثابت نشده است.
میوکاردیت حاد ایدیوپاتیک در طول درمان عفونت مالاریا کنترل شده انسانی: گزارش یک مورد
9pgm9hcw
آمیب های اجتماعی Dictyostelid یکی از چندین اختراع طبیعت در زمینه چند سلولی است. اگرچه معمولاً به صورت تک سلولی تغذیه می‌شود، اما استرس مواد مغذی باعث جمع‌آوری آمیب‌ها به کلنی‌هایی می‌شود که ساختارهای میوه‌دهی ظریفی را تشکیل می‌دهند که در آن سلول‌ها به هاگ و تا سه نوع سلول برای حمایت از توده هاگ تمایز می‌یابند. آدنوزین مونوفسفات حلقوی (cAMP) نقش بسیار مهمی در کنترل مورفوژنز و تمایز سلولی در گونه مدل Dictyostelium discoideum ایفا می کند. به عنوان یک جذب کننده شیمیایی ترشح شده cAMP حرکت سلولی را در طول تجمع و مورفوژنز بدن بارده هماهنگ می کند. cAMP ترشح شده همچنین بیان ژن را در مراحل مختلف رشد کنترل می کند، در حالی که cAMP درون سلولی به طور گسترده برای انتقال اثر سایر محرک هایی که برنامه رشد را کنترل می کنند استفاده می شود. در این بررسی، من یک نمای کلی از نقش‌های مختلف cAMP در مدل D. discoideum ارائه می‌دهم و مطالعاتی را با هدف حل چگونگی ظهور این نقش‌ها در طول تکامل Dictyostelid خلاصه می‌کنم.
تکامل سیگنال دهی چرخه ای آدنوزین مونوفسفات در Dictyostelia از یک پاسخ استرس آمیبوزوایی
kjmz9c0n
این مطالعه نقش رفتارهای سفرهای طولانی مدت را در گسترش فضایی در مقیاس بزرگ بیماری‌های عفونی مستقیماً منتقل می‌کند، با تمرکز بر دو نوع سفر متفاوت از نظر مسافرانی که به یک گروه خاص سفر می‌کنند یا نه. برای این منظور، ما یک مدل فراجمعیت را فرموله و تجزیه و تحلیل کرده‌ایم که در آن افراد در هر زیرجمعیت در یک شبکه تماس بدون مقیاس سازماندهی می‌شوند. مسافران مسافت طولانی بین زیرجمعیت ها به طور موقت ساختار شبکه زیرجمعیت مقصد را از طریق اثرات ادغام (MEs) تغییر می دهند که نشان می دهد مسافران به عنوان اجزای متصل یا گره های جدا شده در شبکه تماس در نظر گرفته می شوند. نتایج نشان می‌دهد که حضور MEs در مقایسه با سناریویی که در آن تنوع انواع سفرهای طولانی‌مدت به‌طور خودسرانه کنار گذاشته می‌شود، به طور مداوم انتقال بیماری‌ها را تسریع کرده و شیوع بیماری‌ها را تشدید کرده است. تجزیه و تحلیل حساسیت نشان می دهد که این نتایج در رابطه با تنوع گسترده ای از چندین پارامتر مدل نسبتاً ثابت هستند. مطالعه ما چندین علت مهم را برجسته کرده است که می تواند به طور قابل توجهی بر پویایی بیماری فضایی-زمانی که توسط مطالعات حاضر نادیده گرفته شده است، تأثیر بگذارد.
رفتارهای سفرهای طولانی مدت، گسترش فضایی گسترده بیماری‌های عفونی را تسریع و تشدید می‌کند.
qm7fjojv
فاکتور H (FH)، یک تنظیم کننده محلول فعال سازی کمپلمان، هنگامی که به پوشش ویروس ها متصل می شود، به محافظت در برابر یک مکانیسم دفاعی قوی ایمنی، یعنی لیز با واسطه مکمل (CML) کمک می کند. بنابراین، حذف FH از سطح، ویروس هایی مانند HIV را مستعد ابتلا به CML می کند. برای اثبات مفهوم، ساختاری متشکل از قطعه متغیر تک‌زنجیره‌ای نوترکیب (scFv) بر اساس یک آنتی‌بادی مونوکلونال علیه پروتئین پاکت Gp70 ویروس لوسمی موش دوست (F-MuLV) ایجاد کردیم که به حوزه‌های اتصال خاص (کوتاه) جفت شد. اجماع تکرار 19-20 SCR1920) از FH. ما از Pichia pastoris به‌عنوان سیستم بیان در فلاسک‌های شیک معمولی و بیان بهینه‌سازی شده در تخمیر روی میز با چگالی بالا استفاده کردیم. اتصال خاص scFv نوترکیب توسط فلوسایتومتری ثابت شد. نوترکیب scFv-SCR به طور قابل توجهی CML F-MuLV را در شرایط آزمایشگاهی افزایش داد که نشان می دهد اتصال FH به سطح ویروس توسط scFv-SCR مختل شده است. این مفهوم جدید برای تقویت ویرولیز ممکن است رویکرد جدیدی برای درمان ضد ویروسی ارائه دهد.
قطعات آنتی بادی متغیر تک زنجیره ای دو عملکردی جدید برای تقویت ویرولیز توسط مکمل: تولید و اثبات مفهوم
bhlxglyd
ما ریشه های تاریخی و فلسفی مراقبت از محیط زیست و چگونگی ارتباط آنها با حفاظت و سلامت انسان را بررسی می کنیم. نگرانی برای محیط زیست در ایالات متحده از دو ایدئولوژی تاریخی متمایز ناشی می شود که ما آنها را محیط زیست گرایی سبز و قهوه ای می نامیم. ما یک سنتز مدرن از این ایدئولوژی‌ها را پیشنهاد می‌کنیم که تشخیص می‌دهد تخریب محیط‌زیست و ظهور بیماری‌های مشترک بین انسان و دام و بیماری‌های همه‌گیر که هم انسان و هم حیات وحش را تحت تأثیر قرار می‌دهند (یعنی آلودگی بیماری‌زا) به هم مرتبط هستند. این ارتباط متقابل دلیل جدید قانع کننده ای برای حفاظت و حفظ تنوع زیستی فراهم می کند.
پیوند ریشه های تاریخی حفاظت از محیط زیست با سلامت انسان و حیات وحش
8ikut006
پس زمینه. مقاومت ضد میکروبی به طور فزاینده ای به عنوان یک چالش جهانی شناخته می شود. مطالعات اندکی در مورد اپیدمیولوژی ارگانیسم‌های مقاوم به چند دارو در محیط‌های مراقبت ثالث در خلیج عربی پدیدار شده‌اند. هدف. برای توصیف اپیدمیولوژی ارگانیسم های مقاوم به چند دارو (MDRO) در بیمارستان دانشگاه سلطان قابوس، یک بیمارستان عالی در عمان. روش ها یک بررسی گذشته‌نگر از سوابق MDRO در طول دوره از ژانویه 2012 تا دسامبر 2012 انجام شده است. ارگانیسم‌ها توسط یک سیستم شناسایی و حساسیت خودکار شناسایی و آزمایش شدند، و آزمایش حساسیت آنتی‌بیوتیکی با روش انتشار دیسک تأیید شد. نتایج از مجموع 29245 بستری، 315 بیمار به عنوان بیماران MDRO ثبت شده اند که میزان شیوع کلی آن 10.8 (95% فاصله اطمینان (CI 9.3، 12.4) مورد MDRO در هر 1000 پذیرش است. علاوه بر این، میزان شیوع ایزوله های MDRO 11.2 (95% فاصله اطمینان (CI 9.7، 12.9) در هر 1000 پذیرش بود. به طور کلی، روند افزایشی در میزان شیوع بیماران MDRO و ایزوله های MDRO در طول دوره مطالعه مشاهده شد. نتیجه گیری مقاومت ضد میکروبی یک چالش در حال ظهور در عمان است. نظارت مستمر حساسیت ضد میکروبی و رعایت دقیق دستورالعمل های پیشگیری از عفونت برای جلوگیری از تکثیر MDRO ضروری است. در کنار چنین تلاشی، دستورالعمل‌های دقیق تجویز آنتی‌بیوتیک در کشور مورد نیاز است.
اپیدمیولوژی ارگانیسم های مقاوم به چند دارو در یک بیمارستان آموزشی در عمان: یک مطالعه یک ساله بیمارستان محور
9khx93c0
پیشینه: سیاست یک فرزند برای هر زوج در چین، که در سال 1979 معرفی شد، منجر به تغییرات جمعیتی عمیق برای تقریباً یک چهارم جمعیت جهان شد. چندین دهه بعد، پیامدهای آن شامل کاهش نرخ باروری، پیری جمعیت، کاهش اندازه خانوار، تغییر در ساختار خانواده و نسبت جنسی نامتعادل است. اپیدمیولوژی بیماری های واگیر ممکن است تحت تأثیر این تغییرات قرار گرفته باشد زیرا پویایی انتقال بیماری های عفونی به ویژگی های جمعیت شناختی جمعیت بستگی دارد. آنفولانزا از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا چین و آسیای جنوب شرقی در مرکز شبکه جهانی انتقال آنفولانزا قرار دارند. علاوه بر این، تغییرات در ساختار خانه ممکن است بر انتقال آنفولانزا تأثیر بگذارد. آیا ممکن است تغییرات جمعیتی آشکاری که در چین رخ داده است بر انتقال آنفولانزا تأثیر بگذارد؟ روش‌ها و یافته‌ها: برای پرداختن به این سوال، ما یک مدل شبیه‌سازی مبتنی بر فرد با زمان پیوسته، تصادفی برای انتقال آنفولانزا ایجاد کردیم. با این مدل، ما 30 سال انتقال آنفولانزا را شبیه‌سازی کردیم و نرخ‌های انتقال آنفولانزا را در جمعیت‌هایی با و بدون کنترل سیاست تک‌فرزندی مقایسه کردیم. ما دریافتیم که میانگین نرخ حمله سالانه 6.08٪ (SD 2.21٪) در حضور سیاست تک فرزندی در مقایسه با جمعیتی که هیچ تغییر جمعیتی در آن رخ نداده است، کاهش می یابد. هیچ تفاوت قابل‌توجهی در میزان حمله ثانویه، -0.15٪ (SD 1.85٪)، بین جمعیت‌های با و بدون سیاست تک فرزندی وجود نداشت. ما همچنین انتقال آنفولانزا را در یک دوره زمانی ده ساله در جمعیتی با سیاست دو فرزند با این فرضیه که سیاست دو فرزند در هر زوج در سال 2015 اجرا می شود، پیش بینی کردیم و تفاوت ناچیزی در میانگین سالانه یافتیم. نرخ حمله در مقایسه با جمعیت با سیاست تک فرزندی. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که میانگین نرخ حمله سالانه در جمعیتی با سیاست تک فرزندی کمی کاهش می‌یابد، که ممکن است ناشی از کاهش اندازه خانوار و نسبت کودکان در جمعیت باشد.
تأثیر سیاست تک فرزندی بر انتقال آنفولانزا در چین: مدل انتقال تصادفی
4szweuku
از اواخر سال 2010، شیوع اسهال اپیدمی خوک (PED) در چین منجر به مرگ میلیون ها خوک شیرده شده است. علت اصلی شیوع بیماری ناشناخته بود. در این مطالعه، ژن های سنبله جزئی (S)، ORF3 و غشاء (M) تکثیر شده از این گونه ها توالی یابی و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج نشان داد که واریانت‌ها را می‌توان در یک تا سه زیر گروه دسته‌بندی کرد و نشان داد که ژن‌های S متغیر بودند، در حالی که ژن‌های M نسبتاً حفظ شدند. علاوه بر این، در مقایسه با سویه واکسن CV777، تجزیه و تحلیل‌های هم‌ترازی توالی نشان داد که ژن‌های S سویه‌های تازه جدا شده حاوی چندین جهش در سطح aa هستند. ممکن است این جهش ها آبگریزی پروتئین S را تغییر داده و آنتی ژنی و حدت ویروسی را تحت تأثیر قرار داده باشد. جالب توجه است، تجزیه و تحلیل‌های همولوژی مبتنی بر ORF3 نشان داد که جدایه‌ها دارای یک قاب خواندن دست‌نخورده باز (ORF) بودند که با سویه ضعیف‌شده DR13 متفاوت بود. در نتیجه، جدایه‌های ویروس PED گسترده (PEDV) دارای ویژگی‌های بدخیم بودند. علاوه بر این، درجه بالای تنوع در ژن ها، به ویژه ژن S، ممکن است توضیحی برای ایمنی ضعیف و گسترش سریع بیماری ارائه دهد.
تنوع ژنتیکی و فیلوژنی سویه‌های ویروس اسهال اپیدمی خوک چینی بر اساس ژن‌های اسپایک، ORF3 و غشاء
v6lycc7k
توالی‌های غنی از گوانین می‌توانند به ساختارهای چهار رشته‌ای از تترادهای گوانین روی هم، به اصطلاح G-quaduplexes (G4) تا شوند. این نقوش منحصر به فرد به طور گسترده در سطح DNA مورد مطالعه قرار گرفته است. با این حال، اکتشاف نقش بیولوژیکی G4s در سطح RNA به تازگی در حال ظهور است. در اینجا نشان می‌دهیم که RNA G4 وقتی در مناطق کدکننده معرفی می‌شود، قادر به تحریک -1 تغییر چارچوب ریبوزومی (-1 FS) در شرایط آزمایشگاهی و در سلول‌های کشت‌شده است. دستکاری سیستماتیک طول حلقه بین هر دستگاه G نشان داد که بازده -1 FS با پایداری G4 ارتباط مثبت دارد. افزودن یک لیگاند تثبیت کننده G4، PhenDC3، منجر به افزایش -1 FS شد. علاوه بر این، ما نشان دادیم که G4s می تواند FS +1 را تحریک کرده و بازخوانی کدون را نیز متوقف کند. این نتایج یک مکانیسم تنظیم ژن انتقالی بالقوه جدید با واسطه RNA G4 را نشان می دهد.
تحریک تغییر قاب ریبوزومی توسط ساختارهای RNA G-quadruplex
xcrshplk
پس‌زمینه: ما سیستم فوریت‌های پزشکی (EMS) را در تایوان بررسی کردیم تا اطلاعاتی را به سیاست‌گذاران مسئول تصمیم‌گیری در مورد توزیع مجدد منابع پزشکی ملی ارائه دهیم. روش‌ها: یک روش نمونه‌گیری سیستماتیک برای نمونه‌گیری تصادفی یک پایگاه‌داده نماینده از پایگاه‌داده بیمه سلامت ملی (NHI) در تایوان، در دوره بین سال‌های 2000 تا 2004 استفاده شد. بازدیدها در سال های 2000، 2001، 2002، 2003 و 2004 به ترتیب. تعداد مردان بیشتر از زنان بود و اکثریت بزرگسالان کمتر از 50 سال بودند. تشخیص آسیب/مسمومیت شایع ترین دسته تشخیصی در بخش های اورژانس (EDs) در تایوان بود. 13196 (24.3%) و 2952 (5.4%) بیمار به ترتیب با 2 و 3 تشخیص همزمان بودند. بین سن بالا و وجود تشخیص های متعدد ارتباط معنی داری وجود داشت (001/0 > P). به استثنای علائم/علائم/شرایط نامشخص، دو مورد شایع‌ترین تشخیص بیماری‌های سیستم گردش خون و بیماری‌های دستگاه تنفسی در بیماران 65 ساله یا بالاتر بودند. به طور متوسط، هزینه های مرتبط با درمان و هزینه های مرتبط با دارو در اورژانس های تایوان به ترتیب میانگین 1155 NT دلار (35.0 دلار) و 190 NT دلار (5.8 دلار) بود که معادل 64.5 درصد و 10.6 درصد از کل هزینه های مرتبط با ED بود. هزینه های پزشکی عمومی ED با افزایش سن بیمار افزایش یافت. افزایش نسبت هزینه به دلیل سن 8 درصد در سال برآورد شد (001/0 > P). نتیجه‌گیری: فراوانی مشکلات عمده سلامت تشخیص داده شده در بازدیدهای ED با سن متفاوت است: شکایات پیچیده‌تر و تشخیص‌های متعدد در بیماران مسن‌تر شایع‌تر بود. در تایوان، احتمالاً به دلیل هزینه کم یک بازدید ED، سیستم ED بیش از حد بارگذاری می شود.
استفاده از و هزینه مستقیم برای مراقبت های پزشکی اورژانس در تایوان: یک مطالعه توصیفی مبتنی بر جمعیت
2tji14il
انتروویروس 71 (EV-71) عامل اصلی بیماری دست، پا و دهان (HFMD) است. شیوع های اخیر EV-71 در آسیا و اقیانوسیه به HFMD خفیف محدود نشد، بلکه با عوارض عصبی شدید مانند مننژیت آسپتیک و آنسفالیت ساقه مغز همراه بود که ممکن است منجر به نارسایی قلبی ریوی و مرگ شود. فقدان داروهای مجاز برای استفاده بالینی، تحقیقات در مورد توسعه ضد EV-71 را تشدید کرده است. این بررسی عوامل ضد ویروسی بالقوه ای را برجسته می کند که اتصال EV-71، ورود، برداشتن پوشش، ترجمه، پردازش پلی پروتئین، تشکیل مجتمع های تکثیر RNA غشایی ناشی از ویروس، و RNA پلیمراز وابسته به RNA را هدف قرار می دهند. استراتژی‌های توسعه ضد ویروسی شامل ترکیبات مصنوعی مبتنی بر هدف، غربالگری کتابخانه‌های ضد راینوویروس و فلج اطفال و غربالگری کتابخانه‌های ترکیبات طبیعی است. رشد دانش در مورد چرخه زندگی EV-71 منجر به توسعه موفقیت آمیز ضد ویروس ها می شود. تلاش مداوم برای تولید عوامل ضد ویروسی برای درمان در غیاب واکسن بسیار مهم است. جفت شدن داروهای ضد ویروسی با یک واکسن موثر ریشه‌کنی بیماری را تسریع می‌کند.
پیشرفت های اخیر در عوامل ضد ویروسی در برابر عفونت انتروویروس 71
eu4vlfui
واکنش زنجیره‌ای پلیمراز کمّی بلادرنگ (qRT-PCR) یکی از پرکاربردترین روش‌ها برای مطالعه نمایه‌های بیان ژن است و برای نتایج دقیق و قابل اعتماد نیاز به نرمال‌سازی مناسب دارد. اگرچه چندین ژن معمولاً به عنوان ژن مرجع استفاده می شوند (مانند GAPDH، ACTB و 18S rRNA)، اما آنها نیز تنظیم شده اند و می توانند در سطوح مختلف بیان شوند. در این مطالعه، دوازده ژن مرجع معروف را برای شناسایی مناسب‌ترین ژن خانه‌داری برای عادی‌سازی qRT-PCR در صفحه انتهایی مهره‌های کمری انسان با تغییرات Modic، با استفاده از الگوریتم‌های geNorm، NormFinder و BestKeeper ارزیابی کردیم. نتایج ما نشان داد که SDHA که به ندرت استفاده می‌شد، پایدارترین ژن تک مرجع بود و ترکیبی از سه ژن SDHA، B2M و LDHA، مناسب‌ترین مجموعه ژن برای نرمال‌سازی در همه نمونه‌ها بود. علاوه بر این، ژن‌های رایج مورد استفاده، GAPDH، ACTB و 18S rRNA، همگی به عنوان استانداردهای داخلی نامناسب بودند. رتبه‌بندی ژن‌های مرجع برای سه نوع تغییر Modic متفاوت بود، اگرچه SDHA و RPL13A به ترتیب در جایگاه اول و آخر قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل بیان شبیه سازی شده بیشتر تأیید کرد که استفاده خودسرانه از یک ژن مرجع می تواند به تفسیر نادرست داده ها منجر شود. مطالعه ما لزوم بررسی پایداری بیان ژن‌های مرجع بالقوه را در هر بافت خاص و موقعیت تجربی قبل از ارزیابی کمی بیان ژن توسط qRT-PCR تایید کرد.
انتخاب ژن های مرجع مناسب برای عادی سازی واکنش زنجیره ای پلیمراز کمی در زمان واقعی در صفحه انتهایی غضروف انسان ستون فقرات کمری
x4vy5bm8
پس زمینه: با استفاده از تجزیه و تحلیل ریزآرایه، این مطالعه نشان داد که گیرنده های شبه شماره 1، 2، 4، 7، 8، NF-kB، TNF، p38-MAPK و MHC در سلول های تک هسته ای خون محیطی انسان به دنبال عفونت با پلاسمودیوم تنظیم می شوند. فالسیپاروم MethodsThis تجزیه و تحلیل در اینجا گزارش مطالعات بیشتر بر اساس تجزیه و تحلیل ریز آرایه دوره زمانی با تمرکز بر پاسخ ایمنی میزبان ناشی از مالاریا. نتایج: نتایج نشان می‌دهد که در مالاریا اولیه، ژن‌های منتخب مرتبط با پاسخ ایمنی از جمله ژن‌های مرتبط با اینترفرون αβ و γ، و همچنین ژن‌های IL-15، CD36، کموکاین‌ها (CXCL10، CCL2، S100A8/9) تنظیم‌تر شدند. ، CXCL9 و CXCL11)، گیرنده های TRAIL و IgG Fc. در طول تب مالاریا حاد، ژن‌های تنظیم‌شده بالا شامل ژن‌های مرتبط با اینترفرون αβ و γ، ژن‌های پایین‌دستی IL-8، IL-1b IL-10، TGFB1، انکوستاتین-M، کموکاین‌ها، گیرنده‌های IgG Fc، سیگنال‌دهی ADCC، مرتبط با مکمل بودند. ژن ها، گرانزیم ها، گیرنده های کشنده/مهار سلول NK و آنتی ژن Fas. در طول بهبودی، ژن‌های گیرنده‌های NK و گرانزیم‌ها/پرفورین تنظیم شدند. هنگامی که از نظر نوع پاسخ ایمنی در نظر گرفته شود، عفونت مالاریا به نظر می رسد که یک پاسخ مخلوط TH1 را القا می کند، که در آن به نظر می رسد پاسخ های مبتنی بر اینترفرون α و β بر مسیر کلاسیک تر مبتنی بر IL-12 غالب هستند. علاوه بر این، به نظر می رسد مسیر TH17 نیز نقش مهمی در پاسخ ایمنی به P. falciparum ایفا کند. نشانگرهای ژنی TH17 (ژن‌های مرتبط با نوتروفیل، خانواده TGFB1 و IL-6 (oncostatin-M)) و THαβ (IFN-γ و سمیت سلولی NK و ژن ADCC) پاسخ ایمنی بالا تنظیم شدند. شروع پاسخ ایمنی THαβ با پاسخ IFN-αβ همراه بود، که در نهایت منجر به IFN-γ متوسط ​​تا خفیف شد که از طریق مسیری متفاوت از الگوی کلاسیک IL-12 TH1 به دست آمد. نتیجه‌گیری: بر اساس این مشاهدات، این مطالعه حدس می‌زند که در عفونت P. falciparum، پاسخ ایمنی THαβ/TH17 ممکن است بر پاسخ ایده‌آل TH1 غالب باشد.
پاسخ های ایمنی انسان به عفونت پلاسمودیوم فالسیپاروم: شواهد مولکولی برای سوگیری THαβ و TH17 کمتر از حد مطلوب نسبت به پاسخ ایمنی سنتی ایده آل و موثر TH1
0e1w86tg
طیف پاتوژن های انسانی و بیماری های عفونی ناشی از آنها به طور مداوم از طریق تکامل و تغییر در نحوه تعامل جمعیت های انسانی با محیط خود و یکدیگر در حال تغییر است. پاتوژن های جدید انسانی اغلب از یک مخزن حیوانی بیرون می آیند و بر نقش اصلی مخازن غیرانسانی در بیماری های عفونی انسان تأکید می کنند. پاتوژن‌ها همچنین ممکن است با ویژگی‌های جدید، مانند مقاومت به چند دارو، یا در مکان‌های مختلف، مانند ویروس نیل غربی در ایالات متحده آمریکا در سال 1999، دوباره ظهور کنند تا اپیدمی‌های جدیدی ایجاد کنند. بیشتر پاتوژن‌های انسانی دارای تاریخچه تکاملی هستند که در آن ابتدا ظهور کرده و باعث ایجاد اپیدمی می‌شوند، به‌طور ناپایدار سازگار می‌شوند، به‌طور دوره‌ای دوباره ظهور می‌کنند و در نهایت با پتانسیل شیوع‌های آتی بومی می‌شوند.
بیماری های عفونی در حال ظهور
yjaiybwf
پس زمینه: ویروم مدفوع خوک، که شامل جامعه ویروس های موجود در مدفوع خوک است، پیچیده است و از ویروس های خوک، باکتریوفاژها، ویروس های گیاهی گذرا و سایر گونه های ویروس جزئی تشکیل شده است. اطلاعات کمی در مورد عوامل مؤثر بر ترکیب کلی آن وجود دارد. در اینجا، اثر باکتری پروبیوتیک Enterococcus faecium (E. faecium) NCIMB 10415 بر ترکیب ویروم مدفوع خوک در یک آزمایش تغذیه خوک با خروس‌ها و خوک‌های آن‌ها، که یا باکتری پروبیوتیک را دریافت کردند یا نه، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: از 8 نمونه مدفوع ادغام شده به دست آمده از آزمایش تغذیه، ذرات DNA و RNA ویروس تهیه شد و در معرض توالی‌یابی نسل بعدی کنترل‌شده با فرآیند قرار گرفتند که منجر به خواندن 390650 توالی شد. به طور متوسط، 14 درصد از خوانده ها، هویت توالی قابل توجهی را با ویروس های شناخته شده نشان دادند. درصد توالی ویروس پستانداران شناسایی شده بالاترین (55-77٪) در نمونه های جوانترین خوکچه ها و کمترین (8-10٪) در نمونه خروس ها بود. در مقابل، درصد توالی باکتریوفاژ از 22 تا 44 درصد در جوان‌ترین خوک‌ها به حدود 90 درصد در خروس‌ها افزایش یافت. ویروس‌های غالب پستانداران در بین خوک‌های 12 روزه (کوبوویروس)، 54 خوکچه یک روزه (بوکا، وابسته به مدفوع و مدفوع خوک ویروس DNA دایره‌ای کوچک [PigSCV]) و خروس‌ها (PigSCV، سیرکوویروس و «سیرکویروس» تفاوت قابل‌توجهی داشتند. ویروس‌های مشابه» CB-A و RW-A). علاوه بر این، شاخص شانون، که نشان‌دهنده تنوع توالی‌های موجود در یک نمونه است، به طور کلی برای خروس‌ها در مقایسه با خوک‌ها بالاتر بود. هیچ تفاوت ثابتی در ترکیب ویروم بین ویروم های گروه تحت درمان با باکتری پروبیوتیک و گروه کنترل قابل شناسایی نیست. نتیجه گیری: تجزیه و تحلیل نشان می دهد که ویروم مدفوع خوک تنوع بالایی را نشان می دهد و ترکیب کلی آن عمدتاً به سن خوک ها بستگی دارد. تغییرات ناشی از تغذیه با باکتری پروبیوتیک E. faecium را نمی توان با استفاده از روش متاژنومیکس کاربردی نشان داد.
ترکیب کلی ویروس مدفوع خوک ها به سن بستگی دارد، اما نه به تغذیه با یک باکتری پروبیوتیک
z313zltg
یک پروتکل کاتالیزوری ساده برای سنتز مشتقات جدید اسپیرو[ایندولین-پیرانودیوکسین] با استفاده از نانوذرات اکسید روی به عنوان یک کاتالیزور کارآمد، سبز و قابل استفاده مجدد توسعه یافته است. مشتقات با عملکرد متوسط ​​تا عالی با واکنش سه جزئی یک گلدانی از ایزاتین، مالونونیتریل/اتیل سیانو استات و 2،2-دی متیل-1،3-دیوکسان-4،6-دیون در اتانول مطلق تحت حرارت معمولی به دست می آیند. تابش مایکروویو کاتالیزور با فیلتراسیون از مخلوط واکنش بازیابی شد و در طی پنج دوره متوالی بدون از دست دادن فعالیت ظاهری برای همان واکنش مجددا استفاده شد. شرایط واکنش ملایم و قابلیت بازیافت کاتالیزور، آن را به روش مصنوعی خوش خیم محیطی تبدیل می کند.
سنتز یک گلدانی چند جزئی کاتالیز شده با نانو اکسید روی مشتقات جدید اسپیرو (ایندولین-پیرانودیوکسین)
vnafx1ng
ژن فسفوپروتئین (P) اکثر Paramyxovirinae چندین پروتئین را در فریم های همپوشانی رمزگذاری می کند: P و V که دارای یک N-پایانه مشترک (PNT) هستند و C که روی PNT همپوشانی دارند. ژن‌های همپوشانی از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند، زیرا پروتئین‌هایی را که از نو منشأ گرفته‌اند، کد می‌کنند، که برخی از آنها چین‌های ساختاری ناشناخته‌ای دارند، و این تصور را که طبیعت فقط از یک منطقه محدود و به خوبی نقشه‌برداری شده از فضای چین‌خوردگی استفاده می‌کند، به چالش می‌کشد. پروتئین های C در سه گروه شامل سرخک، نیپا و ویروس سندای قرار می گیرند. ما پیش‌بینی کردیم که همه پروتئین‌های C سازمانی مشابه دارند: یک پایانه N متغیر و بی‌نظم و یک پایانه C α-مارپیچ حفظ‌شده. ما این سازمان پیش‌بینی‌شده را با شناسایی بیوفیزیکی پروتئین‌های نوترکیب C از پارامیکسو ویروس Tupaia (گروه سرخک) و ویروس پاراآنفلوآنزای انسانی 1 (گروه Sendai) تأیید کردیم. ما همچنین دریافتیم که C گروه‌های سرخک و نیپا شباهت‌های آماری معنی‌داری دارند که نشان‌دهنده یک منشاء مشترک است. اگرچه C از گروه Sendai فاقد شباهت توالی با آنها است، ما حدس می زنیم که آنها همچنین دارای یک منشاء مشترک هستند، با توجه به موقعیت ژنومی مشابه و سازمان ساختاری آنها. از آنجایی که C برای تکثیر ویروسی غیرقابل استفاده است، بر خلاف PNT، ما فرض می کنیم که C ممکن است از طریق چاپ بیش از حد PNT در جد Paramyxovirinae به صورت de novo سرچشمه گرفته باشد. جالب اینجاست که در ویروس سرخک و ویروس Nipah، PNT مکان‌های اتصال STAT1 را رمزگذاری می‌کند که با مناطق مختلف C-پایانه C همپوشانی دارند، که نشان می‌دهد احتمالاً به طور مستقل منشأ گرفته‌اند. این ترتیب، که در آن همان ناحیه ژنتیکی به طور همزمان یک موتیف عملکردی حیاتی (یک محل اتصال STAT1) و یک منطقه بسیار محدود (انتهای C C) را کد می کند، متناقض به نظر می رسد، زیرا باید توانایی ویروس را به شدت کاهش دهد. تطبیق دادن این واقعیت که دو بار منشا گرفته است نشان می دهد که باید با یک مزیت تکاملی متعادل شود، شاید از کاهش اندازه ناحیه ژنتیکی آسیب پذیر در برابر جهش ها.
تکامل و سازماندهی ساختاری پروتئین های C پارامیکسوویرینا
amtrihpb
در اشرشیاکلی، کمپلکس MnmEG RNA های انتقالی (tRNA) رمزگشایی کننده کدون های NNA/NNG را تغییر می دهد. MnmEG دو واکنش اصلاحی مختلف را کاتالیز می کند که به ترتیب با استفاده از آمونیوم یا گلیسین، یک گروه آمینو متیل (nm) یا کربوکسی متیل آمینو متیل (cmnm) را به موقعیت 5 اوریدین تکان دهنده آنتی کدون اضافه می کند. در [تصویر: متن را ببینید] و [تصویر: متن را ببینید]، با این حال، cmnm(5) به عنوان اصلاح نهایی ظاهر می شود، در حالی که در tRNA های باقی مانده، محصولات MnmEG به 5-متیلامین متیل (mnm(5)) از طریق آنزیم MnmC دو دامنه ای و دو عملکردی. MnmC(o) cmnm(5) را به nm(5) تبدیل می کند، در حالی که MnmC(m) nm(5) را به mnm(5) تبدیل می کند، بنابراین یک شبکه غیر معمول از مسیرهای اصلاح تولید می کند. ما فعالیت‌ها و ویژگی tRNA MnmEG و حوزه‌های MnmC، توانایی tRNA‌ها برای دنبال کردن مسیر آمونیوم یا گلیسین و تأثیر جهش‌های mnmC بر رشد را بررسی می‌کنیم. ما نشان می‌دهیم که دو حوزه MnmC مستقل از یکدیگر عمل می‌کنند و [تصویر: متن را ببینید] و [تصویر: متن را ببینید] زیرلایه‌هایی برای MnmC(m) هستند، اما MnmC(o) نیستند. سنتز mnm(5)s(2)U توسط MnmEG-MnmC در داخل بدن از ایجاد مواد واسطه در [تصویر: متن را ببینید] جلوگیری می کند. ما همچنین نشان می دهیم که MnmEG می تواند تمام tRNA ها را از طریق مسیر آمونیوم تغییر دهد. به طور قابل توجهی، خروجی خالص مسیرهای MnmEG در داخل بدن به شرایط رشد و گونه‌های tRNA بستگی دارد. از دست دادن هر فعالیت MnmC در شرایط خاص هزینه بیولوژیکی دارد.
خروجی مسیرهای اصلاح tRNA کنترل شده توسط آنزیم های MnmEG و MnmC اشریشیا کلی به شرایط رشد و گونه های tRNA بستگی دارد.
nw09ud0r
مقدمه. از سال 2001، زمانی که متاپنوموویروس انسانی (HMPV) در هلند جدا شد، این ویروس در چندین قاره شناسایی شده است. اگرچه گزارش‌ها شیوع HMPV را در سراسر جهان تأیید کرده‌اند، داده‌های مصر محدود است. HMPV نقش مهمی در عفونت های دستگاه تنفسی در افراد در هر سنی به ویژه در کودکان ایفا می کند. این مطالعه با هدف تخمین شیوع HMPV در بیماران مبتلا به عفونت تنفسی تحتانی اکتسابی از جامعه در مصر علیا و شناسایی سویه‌های HMPV مصری در گردش برای اولین بار انجام شد. مواد و روش ها. از سال 2005 تا 2008، نمونه‌های تنفسی 520 بیمار برای حضور HMPV توسط RT-PCR بلادرنگ آنالیز شدند. آنالیزهای مولکولی و فیلوژنتیکی بر روی توالی‌های ژن فیوژن جزئی بیماران HMPV مثبت انجام شد. نتایج. بیماران HMPV مثبت در سال 2007-2008 شناسایی شدند. میزان عفونت کلی 4 درصد بود در حالی که 57 درصد از بیماران کودک بودند. تجزیه و تحلیل توالی گردش ویروس های زیر گروه B را با غلبه دودمان B2 نشان داد. هویت توالی نوکلئوتیدی در دودمان B1 98.8٪ - 99.7٪ و بالاتر از آن در دودمان B2 (94.3٪ - 100٪) بود. سه جایگزینی اسید آمینه جدید (T223N، R229K، و D280N) از دودمان B2 مشاهده شد. نتیجه گیری HMPV یک پاتوژن ویروسی اصلی در جمعیت مصر به ویژه در کودکان است. در طول 2007-2008، عمدتا HMPV B2 در مصر علیا در گردش بود.
بررسی مولکولی متاپنوموویروس انسانی در بیماران مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی تحتانی در مصر علیا
dxhhf0th
ویروس سندرم لکه سفید (WSSV) مخرب ترین ویروسی است که صنعت پرورش میگو را در سراسر جهان تهدید می کند. تغییرات عوامل محیطی در استخرهای پرورش میگو معمولاً منجر به شیوع سندرم لکه سفید (WSS) می شود. به منظور شناخت مکانیسم‌های مولکولی شیوع WSS ناشی از تغییرات دما و تغییرات بیولوژیکی میزبان در مرحله اولیه عفونت حاد WSSV، از فناوری RNA-Seq برای تجزیه و تحلیل ژن‌های بیان شده متفاوت (DEGs) در میگو با مقدار مشخصی استفاده شد. مقدار WSSV در دمای 18 درجه سانتیگراد و میگوهایی که دمای کشت آنها به 25 درجه سانتیگراد افزایش یافت. برای تجزیه و تحلیل اینکه آیا تغییرات بیان DEG ها به دلیل افزایش دما یا تکثیر WSSV بوده است، بیان DEG های انتخاب شده توسط PCR بلادرنگ با گروه میگوی دیگر، یعنی گروه T، به عنوان شاهد مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. گروه T دچار عفونت WSSV نشد اما به طور موازی در معرض افزایش دما قرار گرفت. در مرحله اولیه عفونت حاد WSSV، DEG های مربوط به تولید انرژی تنظیم شده بودند، در حالی که بیشتر DEG ها مربوط به چرخه سلولی و تنظیم مثبت مرگ سلولی بودند و کاهش یافتند. تریوز فسفات ایزومراز، انولاز و الکل دهیدروژناز درگیر در گلیکوز تا تنظیم شد، در حالی که پیروات دهیدروژناز، سیترات سنتاز و ایزوسیترات دهیدروژناز با NAD به عنوان کوآنزیم درگیر در مسیر TCA پایین تنظیم شد. همچنین ژن‌های دخیل در همانندسازی DNA میزبان، از جمله DNA پریماز، DNA توپوایزومراز و DNA پلیمراز بیان پایین‌تری را نشان دادند. چندین ژن جالب از جمله ژن‌های کراستین، ژن‌های پروتئینی متصل‌کننده یا مهارکننده، ژن پروتئین ۹ (ADAM9) حاوی دامنه متالوپروتئیناز و دی‌استگرین و ژن GRP ۷۸ نیز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. درک فعل و انفعالات بین میزبان و WSSV در مرحله اولیه عفونت حاد نه تنها به دستیابی به بینشی عمیق از پاتوژنز WSSV کمک می کند، بلکه سرنخ هایی را برای درمان ارائه می دهد.
تجزیه و تحلیل رونوشت مرحله اولیه عفونت حاد WSSV ناشی از تغییر دما
gxqufddb
ویروس Chikungunya (CHIKV) یک ویروس منتقله از بندپایان از خانواده Togaviridae است که توسط گونه های Aedes به انسان منتقل می شود. پشه ها ژنوم آن شامل یک RNA با حس مثبت تک رشته ای 12 کیلوبایتی است. در مطالعه حاضر، الگوهای استفاده از کدون مترادف در 141 ژنوم CHIKV را با محاسبه چندین شاخص استفاده از کدون و به کارگیری روش‌های آماری چند متغیره گزارش می‌کنیم. تجزیه و تحلیل استفاده از کدون مترادف نسبی (RSCU) نشان داد که کدون‌های مترادف ترجیحی G/C و A-ended بودند. تجزیه و تحلیل مقایسه ای RSCU بین CHIKV و میزبان های آن نشان داد که الگوهای استفاده از کدون CHIKV مخلوطی از تصادف و تضاد است. تجزیه و تحلیل شاخص شباهت نشان داد که الگوهای کلی استفاده از کدون CHIKV به شدت تحت تأثیر Pan troglodytes و Aedes albopictus در طول تکامل قرار گرفته است. سوگیری کلی استفاده از کدون در ژنوم های CHIKV کم بود، همانطور که از تجزیه و تحلیل تعداد موثر کدون (ENC) و شاخص تطبیق کدون (CAI) استنباط می شود. داده‌های ما نشان می‌دهد که اگرچه فشار جهش بر استفاده از کدون در CHIKV غالب است، الگوهای استفاده از کدون در CHIKV نیز تحت تأثیر انتخاب طبیعی میزبان‌ها و جغرافیای آن است. با بهترین دانش ما، این اولین گزارشی است که تجزیه و تحلیل استفاده از کدون را در ژنوم های CHIKV توصیف می کند. انتظار می رود یافته های این مطالعه درک ما را از عوامل دخیل در تکامل ویروسی و تناسب با میزبان و محیط افزایش دهد.
تجزیه و تحلیل گسترده ژنوم استفاده از کدون و عوامل موثر در ویروس های Chikungunya
vsjy9oaf
ما حساسیت کیت‌های تشخیص سریع آنتی‌ژن روتاویروس انسانی (RAD)، RT-PCR و توالی‌یابی DNA نسل بعدی (NGS) را برای تشخیص روتاویروس گروه A گاوی (RVA) بررسی کردیم. Dipstick 'Eiken' Rota (Dipstick) بالاترین حساسیت را از بین هفت کیت RAD در برابر همه سویه های انتخاب شده در آنالیزهای رقت محدود نشان داد که با نتایج روتاویروس اسب که قبلا گزارش شده بود مطابقت داشت. RT-PCR 10 (0) - 10 (3) - برابر حساسیت بیشتری نسبت به Dipstick داشت. NGS با استفاده از سیزده نمونه مدفوع RT-PCR منفی نشان داد که همه نمونه‌ها RVA خواندنی دارند و به‌ویژه که دو مورد از آنها تمام 11 بخش ژنوم را پوشش می‌دهند. علاوه بر این، نگاشت خواندن به توالی های مرجع امکان تعیین ژنوتیپ را فراهم کرد. NGS برای تجزیه و تحلیل وابستگی کمتر به آغازگرهای خاص و غربالگری ژنوتیپ ها حساس و مفید خواهد بود.
تشخیص روتاویروس گروه A گاوی با استفاده از کیت های تشخیص سریع آنتی ژن، RT-PCR و توالی یابی DNA نسل بعدی
aj8nxi3x
هدف: پیشرفت در مراقبت های حمایتی و مدیریت ونتیلاتور برای سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) منجر به کاهش مرگ و میر کوتاه مدت شده است، اما خطرات مرگ پس از زنده ماندن تا ترخیص از بیمارستان به خوبی توصیف نشده است. هدف ما تعیین کمیت تفاوت بین مرگ و میر کوتاه مدت و بلند مدت در ARDS و شناسایی عوامل خطر مرگ و علل مرگ در یک سال در میان بازماندگان بیمارستان بود. روش‌ها: این بخش مراقبت‌های چندگانه، گروه آینده‌نگر شامل بیماران مبتلا به ARDS بود که بین ژانویه 2006 و فوریه 2010 ثبت نام کرده بودند. مرگ نتایج: از 646 بیمار بستری شده در بیمارستان با ARDS، مرگ و میر در یک سال به طور قابل توجهی بالاتر بود (41٪، 95٪ فاصله اطمینان (CI): 37-45٪) نسبت به مرگ و میر در بیمارستان (24٪، 95٪ فاصله اطمینان (CI): 21-27٪)، P <0.0001. از بین 493 بیمار که پس از ترخیص از بیمارستان جان سالم به در بردند، 110 نفر (22 درصد) که در سال بعد فوت کردند مسن‌تر بودند (001/0 > P) و در مقایسه با بیمارانی که در بیمارستان زنده بودند، احتمال بیشتری داشت که به خانه سالمندان، بیمارستان‌های دیگر یا آسایشگاه ترخیص شده باشند. 1 سال (P <0.001). پیش‌بینی‌کننده‌های مهم مرگ در میان بازماندگان بیمارستان، بیماری‌های همراه موجود در زمان ARDS و زندگی نکردن در خانه قبل از پذیرش بود. اندازه گیری های مربوط به ARDS از شدت بیماری به عنوان پیش بینی کننده مستقل مرگ و میر در بازماندگان بیمارستان ظاهر نشد. نتیجه‌گیری: علیرغم بهبود در پیامدهای کوتاه‌مدت ARDS، مرگ و میر یک ساله بالا است، بیشتر به دلیل بار بزرگ بیماری‌های همراه، که در بیماران مبتلا به ARDS شایع است. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1007/s00134-013-3186-3) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
مرگ و میر یک ساله و عوامل پیش بینی کننده مرگ در بین بازماندگان بیمارستان از سندرم زجر تنفسی حاد
7s25wc6p
سیستم رنین آنژیوتانسین (RAS) نقش عمده ای در پاتوفیزیولوژی اختلالات قلبی عروقی ایفا می کند. آنژیوتانسین II (Ang-II)، محصول نهایی این مسیر، به دلیل اثرات منقبض کننده عروق و تکثیر آن شناخته شده است. آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 (ACE2)، همولوگ تازه کشف شده ACE، نقش کلیدی را به عنوان تنظیم کننده منفی مرکزی RAS ایفا می کند. تولید Ang-II وازواکتیو را به پپتید گشادکننده عروقی و بازدارنده رشد آنژیوتانسین (1-7) [Ang(1-7)] منحرف می‌کند و در نتیجه پاسخ‌های ضد تنظیمی به فعال‌سازی عصبی هورمونی ارائه می‌دهد. شواهد تجربی قابل توجهی وجود دارد که نقش ACE2/Ang (1-7) را در فشار خون بالا، نارسایی قلبی و آترواسکلروز ارزیابی می کند. در این بررسی، هدف ما تمرکز بر حقایق مفهومی محور ACE2-Ang (1-7) با توجه به پیامدهای بالینی و اهداف درمانی در اختلالات قلبی عروقی، با تاکید بر نقش درمانی بالقوه در بیماری‌های قلبی عروقی است.
آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 به عنوان یک هدف درمانی برای نارسایی قلبی