_id stringlengths 8 8 | text stringlengths 0 5.05k | title stringlengths 0 900 |
|---|---|---|
ud3x78u3 | اطلاعات جامع مولکولهای کوچک و فعالیتهای بیولوژیکی آنها در پایگاه داده PubChem به محققان شیمیانفورماتیک اجازه میدهد تا به دادههای فعالیت بیولوژیکی در مقیاس بزرگ دسترسی داشته باشند و از آنها برای بهبود دقت پروفایل دارویی استفاده کنند. یک رویکرد کمی ساختار-فعالیت، برای طبقهبندی، برای پیشبینی ترکیبات فعال/غیرفعال نسبت به فعالیت کلی بیولوژیکی، فعالیتهای ضد توموری و آنتیبیوتیکی با استفاده از مجموعه دادهای از ۱۸۰۴ ترکیب از PubChem استفاده شد. با استفاده از بهترین مدلهای طبقهبندی برای فعالیتهای آنتیبیوتیکی و ضد توموری، مجموعه دادهای از محصولات طبیعی دریایی و میکروبی از پایگاهداده AntiMarin غربالگری شد - به ترتیب 57 و 16 ترکیب سرب جدید برای طراحی داروهای آنتیبیوتیک و ضد تومور پیشنهاد شدند. تمام ترکیبات ارائه شده توسط رویکرد ما به عنوان ترکیبات غیر آنتی بیوتیک و غیر ضد تومور در پایگاه داده AntiMarin طبقه بندی می شوند. اخیراً تعدادی از ترکیبات سرب مانند پیشنهاد شده توسط ما به عنوان فعال در ادبیات گزارش شده است. | رویکرد شیمی انفورماتیک برای کشف مولکول های سرب مانند از منابع دریایی و میکروبی در مسیر داروهای ضد تومور و آنتی بیوتیک |
brsailag | سابقه و هدف: پاروویروس 2 سگ (CPV 2) یکی از علل عفونی عمده مرگ و میر در توله سگ ها است. علامت مشخصه بیماری CPV 2 خونریزی روده همراه با اسهال شدید خونی است. بلافاصله پس از شناسایی CPV در اواخر دهه 1970، ویروس اصلی، CPV 2، در جمعیت سگ ها با سویه های حامل انواع آنتی ژنی جزئی (معروف به 2a، 2b، و 2c) ژن VP2 جایگزین شد که با استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال قابل تشخیص بودند. و آنالیزهای مولکولی در اینجا، ما مشخصات مولکولی به روز شده ای از CPV 2 در گردش در تایوان را ارائه می دهیم. روش ها: در این مطالعه، 28 جدایه CPV 2 از 144 سگ مشکوک به عفونت CPV از شمال، مرکز و جنوب تایوان از سال 2008 تا 2012 به دست آمد و با روش PCR غربالگری شد. 28 جدایه تعیین توالی شدند و تجزیه و تحلیل فیلوژنتیکی ژن VP2 انجام شد. نتایج: از 28 جدایه CPV 2 تایوانی، 15 مورد به عنوان CPV 2a جدید و 13 مورد به عنوان CPV 2b جدید شناسایی شدند. در مقایسه با مرجع CPV 2a، تمام 15 توالی CPV 2a جمع آوری شده در این مطالعه حاوی جهش Ile324 ناشی از جهش TAT به ATT در نوکلئوتیدهای 970-972 ژن VP2 هستند. نتیجهگیری: دادههای توالی VP2 ما نشان داد که هر دو نوع در حال حاضر سویههای میدانی CPV2 رایج هستند که در تایوان در گردش هستند، و یک جهش منحصربهفرد Ile324 VP2 در جدایههای CPV 2a تایوانی ما و ایزولههای آسیایی اخیر یافت شد. CPV 2c در این مطالعه مشاهده نشد. | شناسایی ژنتیکی پاروویروسهای سگ نوع 2a از تایوان، ظهور یک جهش Ile324 در VP2 را نشان میدهد. |
517gka4h | ناکامی در گنجاندن باورها و نگرش های مردم در مدل های نظری آمادگی به عنوان یک ضعف در استراتژی های کاهش شیوع بیماری های عفونی شناخته شده است. ما یک نظرسنجی تلفنی مقطعی را بر روی یک نمونه نماینده (443 = n) از جمعیت بزرگسال سوئد انجام دادیم تا بررسی کنیم که آیا قصد خود گزارش شده برای بهبود بهداشت شخصی و افزایش فاصله اجتماعی در طول شیوع آنفولانزا را می توان با اعتماد به اطلاعات رسمی توضیح داد. -سلامت گزارش شده (SF-8)، عوامل اجتماعی و جمعیت شناختی، و عوامل تعیین کننده فرض شده در نظریه انگیزه حفاظت، یعنی ارزیابی تهدید و ارزیابی مقابله. از مصاحبه شوندگان خواسته شد که ارزیابی خود را برای دو سناریو انجام دهند: الف) آنفولانزا با مرگ و میر کم و تأثیر خفیف سبک زندگی. ب) آنفولانزای شدید با مرگ و میر بالا و اختلالات جدی در عملکردهای اجتماعی. هر دوم پاسخ دهندگان (50.0%) اعتماد بالایی به اطلاعات رسمی در مورد آنفولانزا گزارش کردند. نسبتی که قصد انجام اقدامات عمدی برای بهبود بهداشت فردی در طول شیوع بیماری را گزارش کردند، بین 45 تا 85 درصد بود، در حالی که کمتر از 25 درصد گفتند که قصد دارند فاصله اجتماعی را افزایش دهند. مدلهای رگرسیون لجستیک چندگانه با ارزیابی مقابلهای بهعنوان عامل توضیحی که اغلب به توضیح واریانس در نیات کمک میکند، عملکرد تبعیضآمیز قوی برای ماندن در خانه در حالی که بیمار نیست نشان داد (شیوع خفیف: ناحیه زیر منحنی [AUC] 0.85 (95% فاصله اطمینان 0.82 ؛ 0.89)، شیوع شدید AUC 0.82 (95% فاصله اطمینان (CI): 0.77; 0.85)) و عملکرد قابل قبول با توجه به اجتناب از حمل و نقل عمومی (AUC 0.78 (0.74; 0.82)، AUC 0.77 (0.72; 0.82))، با استفاده از محصولات شستشوی دستی (AUC) (0.65; 0.75)، AUC 0.76 (0.71; 0.80))، و شستن مکرر دست ها (AUC 0.71 (0.66; 0.76)، AUC 0.75 (0.71; 0.80)). نتیجه میگیریم که ارزیابی مقابله عامل توضیحی است که اغلب در مدلهای آماری گنجانده میشود و اهداف خود گزارششده برای انجام اقدامات بهداشتی غیردارویی در زمینه سوئدی را توضیح میدهد، و اینکه تغییرات در ارزیابی تهدید نقش کوچکتری در این مدلها با وجود عدم قطعیتهای علمی ایفا میکند. پیرامون کمپین واکسیناسیون گسترده اخیر | نیت انجام رفتارهای محافظتی غیردارویی در طول شیوع آنفولانزا در سوئد: یک مطالعه مقطعی پس از یک کمپین واکسیناسیون انبوه |
bg4au9u2 | این مفهوم که بافت بالغ، از جمله مغز استخوان (BM)، حاوی سلولهایی با رشد اولیه با پتانسیل تمایز گستردهتر است، اخیراً دوباره به چالش کشیده شده است. در پاسخ، ما میخواهیم شواهد انباشتهشده از چندین آزمایشگاه مستقل را بررسی کنیم که نشان میدهد بافتهای بالغ، از جمله BM، جمعیتی از سلولهای بنیادی بسیار کمیاب را در خود جای دادهاند که ممکن است در پتانسیل تمایز خود از لایههای جوانه عبور کنند. بنابراین، سلسله مراتب محفظه سلول های بنیادی BM نیاز به بازنگری دارد. این سلولهای خفته و زود رشد که گروه ما آنها را به عنوان سلولهای بنیادی شبه جنینی بسیار کوچک (VSELs) توصیف کرد، به احتمال زیاد با جمعیتهای مشابه سلولهای بنیادی که در بافتهای بالغ توسط محققان دیگر در نتیجه استراتژیهای تجربی مختلف شناسایی شدهاند همپوشانی دارند. نام های مختلفی داده شده است. همانطور که گزارش شده است، VSEL های موش دارای برخی از ویژگی های سلول های بنیادی پرتوان هستند. علاوه بر این، آنها چندین نشانگر اپی بلاست / ژرملاین را نشان می دهند که منشا جنینی و رسوب رشد آنها را در BM بالغ نشان می دهد. علاوه بر این، در سطح مولکولی، تغییرات در بیان ژنهای نقشدار والدین (بهعنوان مثال، Igf2-H19) و مقاومت به سیگنالدهی فاکتور رشد شبه انسولین/انسولین (IIS) حالت سکون آنها را در بافتهای بالغ تنظیم میکند. در چندین موقعیت اضطراری مربوط به آسیب اندام، VSEL ها را می توان فعال و در خون محیطی بسیج کرد، و در مدل های حیوانی مناسب، آنها به اندام/بازسازی بافت کمک می کنند. جالب توجه است که تعداد آنها با طول عمر در موش ها مرتبط است و همچنین ممکن است در برخی از بدخیمی ها دخیل باشند. VSEL ها با موفقیت در چندین آزمایشگاه جدا شده اند. با این حال، برخی از محققان مشکلاتی را در جداسازی خود تجربه می کنند. | سلول های بنیادی بسیار کوچک شبه جنینی (VSELs) یک چالش واقعی در زیست شناسی سلول های بنیادی را نشان می دهد: مزایا و معایب اخیر در میان یک بحث پر جنب و جوش |
due9tloa | ECR 2014، قسمت A | |
q07shyw5 | هدف: بررسی کارایی سیستم بستری هنگ کنگ بر اساس روزهای بستری در بیمارستان. طراحی: مطالعه گذشته نگر. تنظیم: داده های بستری شدن در بیمارستان (2000-2010) برای تمام بیمارستان های دولتی در هنگ کنگ. جمعیت: داده های بستری برای کل جمعیت هنگ کنگ (7.0 میلیون در سال 2011). MethodsA روش تجزیه برای تعیین اثرات در کل روزهای بستری در طول دوره 2000-2010 از سه عامل زیر استفاده شد: (من) نرخ بستری در بیمارستان برای هر نفر. (2) تعداد ویزیت به ازای هر بیمار. و (iii) میانگین مدت اقامت در هر بازدید. اندازهگیریهای نتیجه اصلی: روش تجزیه معیارهای تجربی را ارائه میدهد که چگونه این سه عامل در تغییر در کل روزهای بستری در طول دوره 2000-2010 نقش داشتهاند و مؤثرترین راه برای مهار افزایش روزهای بستری در بیمارستان را شناسایی میکند. یافتهها: نتایج تحلیل تجزیه نشان میدهد که کاهش میانگین مدت اقامت در هر ویزیت (کاهش از 6.83 به 4.58 روز) مهمترین عامل در کاهش تعداد کل روزهای بستری علیرغم افزایش جمعیت کل (از 6.7 تا 7.0 میلیون)، تعداد پذیرشهای بیمارستانی انفرادی (از 583 000 به 664 000) و تعداد قسمتها (از 1.2 تا 1.4 میلیون) از 2000 تا 2010. روزهای بستری برای هر نفر از 1.18 در سال 2030 به 20 کاهش یافته است. کاهش میانگین مدت اقامت در هر ویزیت 200.6 درصد به این کاهش کمک کرد، اما به دلیل رشد خفیف تعداد ویزیت به ازای هر بیمار، 51.1 درصد و در نتیجه تغییر نرخ بستری شدن در بیمارستان به میزان 49.4 درصد جبران شد. . نتیجهگیری: مدیریت بهتر مدت اقامت در هر ویزیت بدون به خطر انداختن سطح رضایت بیمار یا کیفیت خدمات، مهمترین عامل برای کنترل افزایش هزینههای بهداشتی در هنگ کنگ است. | چه چیزی سیستم بستری را کارآمدتر می کند؟ کاربرد روش تجزیه برای داده های عوارض هنگ کنگ |
6sb3ipab | ورود ویروس ابولا (EBOV) به گلیکوپروتئین مرتبط با سطح ویریون (GP) نیاز دارد که از یک تریمر از هترودیمرها (GP1/GP2) تشکیل شده است. زیرواحد GP1 شامل دو دامنه به شدت گلیکوزیله شده، کلاهک گلیکان و دامنه موسین مانند (MLD) است. کلاهک گلیکان فقط حاوی گلیکان های N-linked است، در حالی که MLD حاوی گلیکان های N- و O-linked است. جهش زایی سایت-directed بر روی EBOV GP1 انجام شد تا به طور سیستماتیک سایت های گلیکان مرتبط با N را مختل کند تا درک درستی از نقش آنها در ساختار و عملکرد GP بدست آید. همه 15 محل N-گلیکوزیلاسیون EBOV GP1 را می توان بدون به خطر انداختن بیان GP حذف کرد. از دست دادن این 15 سایت گلیکوزیلاسیون به طور قابل توجهی باعث افزایش انتقال پسودوویریون در سلول های Vero شد که با افزایش حساسیت پروتئاز مرتبط بود. جالب توجه است، افشای دامنه اتصال گیرنده (RBD) با حذف سپر گلیکان اجازه تعامل با گیرنده اندوزومی، NPC1 را نمی دهد، که نشان می دهد دامنه های کلاهک / MLD گلیکان، باقی مانده های RBD مورد نیاز برای اتصال را می پوشانند. اثرات از دست دادن گلیکان های مرتبط با GP1 بر روی انتقال وابسته به لکتین (CLEC) وابسته به Ca2+ (C-C) پیچیده بود و این اثر برای هر یک از CLEC های آزمایش شده منحصر به فرد بود. با کمال تعجب، ورود EBOV به ماکروفاژهای صفاقی موش مستقل از GP1 N-گلیکان بود، که نشان می دهد که تعاملات CLEC-GP1 N-گلیکان برای ورود به این سلول اولیه مهم مورد نیاز نیست. در نهایت، حذف تمام N-گلیکان های GP1 خارج از MLD حساسیت آنتی سرم و آنتی بادی را افزایش داد. در مجموع، نتایج ما شواهدی را ارائه میکند که نشان میدهد گلیکانهای مرتبط با N در هسته EBOV GP1 از GP در برابر خنثیسازی آنتیبادی با وجود تأثیر منفی گلیکانها بر کارایی ورود ویروس محافظت میکنند. | تجزیه و تحلیل عملکردی جامع گلیکان های N-Linked در ویروس ابولا GP1 |
ur76wh1x | انتقال با واسطه پپتید سلولی الیگومرهای مورفولینو فسفرودیامیدات (PMOs) نویدبخش درمان با اگزون پرش دیستروفی عضلانی دوشن (DMD) است. Pip6a-PMO، یک مزدوج اخیراً توسعه یافته، به ویژه در مدل DMD موش کارآمد است، اگرچه مکانیسمهای مسئول افزایش فعالیت بیولوژیکی آن مطالعه نشده است. در اینجا، ما قاچاق سلولی و فعالیت بیولوژیکی Pip6a-PMO را در سلولهای عضلانی اسکلتی و کاردیومیوسیتهای اولیه ارزیابی میکنیم. نتایج ما نشان میدهد که Pip6a-PMO در سلولهای ماهیچهای اسکلتی توسط اندوسیتوز با واسطه انرژی و caveolae جذب میشود. جالب توجه است که توزیع سلولی آن در سلول های ماهیچه ای اسکلتی تمایز نیافته و تمایز یافته (وزیکولی در مقابل هسته ای) متفاوت است. به همین ترتیب، Pip6a-PMO عمدتاً در وزیکولهای سیتوپلاسمی در کاردیومیوسیتهای اولیه تجمع مییابد، که در آن به نظر میرسد اندوسیتوز با واسطه کلاترین مسیر جذب غالب است. این تفاوتها در قاچاق سلولی به خوبی با دادههای پرش اگزون مطابقت دارد، با فعالیت بالاتر در میوتوبلها نسبت به میوبلاستها یا کاردیومیوسیتها. بنابراین، این تفاوتها در قاچاق سلولی، توضیح مکانیکی ممکنی برای تغییرات در فعالیت اگزون پرش و بازیابی پروتئین دیستروفین در عضله قلب در مقایسه با بافتهای عضلانی اسکلتی در مدلهای DMD ارائه میدهد. به طور کلی، Pip6a-PMO به عنوان کارآمدترین مزدوج تا به امروز به نظر می رسد (EC(50) نانومولار کم)، حتی اگر محدودیت هایی از فرار آندوزومی باقی بماند. | قاچاق سلولی فعالیت پرش اگزون Pip6a-PMO را در سلول های اسکلتی mdx و عضلات قلبی تعیین می کند. |
fh0mhqhv | تب خونریزی دهنده کریمه کنگو (CCHF) یک بیماری شدید منتقله از طریق کنه است که در بسیاری از کشورهای آفریقا، خاورمیانه، اروپای شرقی و آسیا بومی است. بین 15 تا 70 درصد موارد گزارش شده کشنده هستند. هیچ واکسن تایید شده ای در دسترس نیست، و حفاظت پیش بالینی در داخل بدن توسط یک واکسن تجربی قبلا نشان داده نشده است. در مطالعه حاضر، ناقل ویروس آبله ضعیف، Modified Vaccinia virus Ankara، برای تولید واکسن کاندید نوترکیب بیان کننده گلیکوپروتئین های ویروس CCHF استفاده شد. ایمنی زایی سلولی و هومورال در دو سویه موش، از جمله موش های حذفی گیرنده اینترفرون نوع I، که مستعد ابتلا به بیماری CCHF هستند، تایید شد. این واکسن در یک مدل چالشی که برای نشان دادن عفونت از طریق نیش کنه سازگار شده بود، از تمام حیوانات دریافتکننده در برابر بیماریهای کشنده محافظت کرد. هیستوپاتولوژی و تجزیه و تحلیل بار ویروسی حیوانات محافظت شده تأیید کرد که آنها در معرض ویروس چالش برانگیز قرار گرفته بودند، حتی اگر آنها علائم بالینی را نشان ندادند. این اولین نمایش اثربخشی واکسن CCHF است. | واکسن جدید علیه تب خونریزی دهنده کریمه کنگو 100 درصد از حیوانات را در برابر چالش کشنده در مدل موش محافظت می کند. |
n6qipu17 | اگرچه آستروگلیوز و فعال شدن میکروگلیا ویژگیهای مشخصه مولتیپل اسکلروزیس (MS) و سایر ضایعات سیستم عصبی مرکزی (CNS) هستند، اما عملکرد دقیق این رویدادها به طور کامل شناخته نشده است. مدلهای حیوانی به درک تعامل پیچیده بین انواع سلولهای مختلف CNS و کشف مکانیسمهای کلی آسیب و ترمیم غلافهای میلین کمک میکنند. به اصطلاح مدل کوپریزون یک مدل سمی از دمیلیناسیون در ماده سفید و خاکستری CNS است که فاقد یک جزء خودایمنی است. کوپریزون آپوپتوز الیگودندروسیت های بالغ را القا می کند که منجر به دمیلیناسیون قوی و فعال شدن عمیق هر دو آستروسیت و میکروگلیا با ناهمگنی منطقه ای بین مناطق مختلف ماده سفید و خاکستری می شود. اگرچه برای مطالعه دمیلیناسیون با واسطه خودایمنی مناسب نیست، این مدل برای روشن کردن مکانیسمهای سلولی و مولکولی اساسی در طول میلینزدایی و بهویژه میلینزدایی مستقل از تعامل با سلولهای ایمنی محیطی بسیار مفید است. به نظر می رسد فاگوسیتوز و حذف میلین آسیب دیده یکی از نقش های اصلی میکروگلیا در این مدل باشد و به خوبی شناخته شده است که حذف بقایای میلین پیش نیاز بازسازی مجدد موفقیت آمیز است. علاوه بر این، میکروگلیا سیگنالهای متعددی را ارائه میکند که از میلینسازی مجدد پشتیبانی میکنند. نقش آستروسیت ها در خلال میلین زدایی و مجدداً مشخص نیست. هر دو عملکرد حمایتی و مخرب پیشنهاد شده است. با استفاده از مدل کوپریزون میتوانیم نشان دهیم که تداخل مهمی بین آستروسیتها و میکروگلیا وجود دارد. در این بررسی ما بر روی نقش واکنشهای گلیال و برهمکنش در مدل کوپریزون تمرکز میکنیم. مزایا و محدودیت ها و همچنین ارتباط درمانی بالقوه آن برای بیماری MS انسانی در مقایسه با سایر مدل های حیوانی مورد بحث قرار گرفته است. | پاسخ گلیال در طول میلین زدایی و ریمیلیناسیون ناشی از کوپریزون در CNS: درس های آموخته شده |
9kroonl1 | گلیوبلاستوما مولتی فرم (GBM) شایع ترین و مخرب ترین تومور اولیه سیستم عصبی مرکزی است که تعداد کمی از بیماران بیش از 2 سال پس از تشخیص زندگی می کنند. آسیب های ناشی از این بیماری و درمان های ما برای بیماران اغلب آنها را از نظر جسمی و شناختی ضعیف می کند. به طور کلی، GBM ها پس از تاریخچه های بالینی بسیار کوتاه ظاهر می شوند و با تصویربرداری (با استفاده از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی [MRI]) کشف می شوند، و تشخیص با آسیب شناسی، پس از برداشتن جراحی تایید می شود. پاسخ درمانی و تشخیص عود تومور نیز توسط MRI ردیابی می شود، اما مشکلات متعددی با این روش های نظارتی مانند تفسیر مبهم و اشکال پیشروی کاذب وجود دارد. بیومارکرهای تشخیصی، پیشآگهی و پیشبینیکننده برای دنبال کردن طرحهای درمانی و تعیین عود، که اغلب به بیوپسی داخل جمجمهای تهاجمی برای تأیید دادههای تصویربرداری نیاز دارد، موهبت بزرگی است. وزیکول های خارج سلولی (EVs) ذرات پایدار، محصور در غشاء و به اندازه ویروس هستند که از سطح سلول یا از مسیرهای اندوزومی آزاد می شوند که منجر به آزادسازی سیستمیک EVs در بیو سیالات قابل دسترس مانند سرم/پلاسما، ادرار، مایع مغزی نخاعی و بزاق وسایل نقلیه الکتریکی طیف گستردهای از پروتئینها، اسیدهای نوکلئیک، لیپیدها و سایر متابولیتها را با ویژگیهای مشترک فراوان اما دارای فردیت کافی برای شناسایی سلول منشأ وزیکولها هستند. این اجزا، اگر به درستی مورد بازجویی قرار گیرند، می توانند امکان شناسایی EV های مشتق از تومور را در بیو سیالات فراهم کنند که نشان دهنده پیشرفت تومور، عود یا شکست درمان است. این دانش به پزشکان اجازه میدهد تا به رژیمهای درمانی که واقعاً مؤثر بودند ادامه دهند یا در صورت شکست درمانها، مسیر خود را تغییر دهند. در اینجا، ما ویژگیهای EVs GBM را از نظر محتوای EV و فعالیتهایی که ممکن است منجر به استفاده از EVs بهعنوان نشانگرهای زیستی قابل دسترسی سریال برای تشخیص و پاسخ درمانی در نوروآنکولوژی شود، مرور میکنیم. | وزیکول های خارج سلولی گلیوبلاستوم: مخازن نشانگرهای زیستی بالقوه |
4eh22ek7 | [تصویر: متن را ببینید] چرخه زندگی ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 (HIV-1) یک نیاز مطلق برای تغییر چارچوب ریبوزومی در طول ترجمه پروتئین به منظور تولید پیش ساز پلی پروتئین آنزیم های ویروسی دارد. در حالی که یک ساختار حلقه ساقه RNA (HIV-1 Frameshift Stimulating Signal یا HIV-1 FSS) کارایی تغییر چارچوب را کنترل می کند و به عنوان یک هدف درمانی جذاب فرض شده است، ترکیباتی در حال توسعه است که به طور انتخابی به این RNA متصل می شود و با HIV- تداخل می کند. ثابت شده است که 1 تکرار چالش برانگیز است. با تکیه بر کشف قبلی ما از یک مولکول ضربه که می تواند این حلقه ساقه را متصل کند، اکنون توسعه ترکیباتی را گزارش می کنیم که میل ترکیبی بالایی برای HIV-1 FSS نشان می دهند. این ترکیبات قادر به افزایش بیش از 50 درصدی تغییر قاب در یک سنجش دوگانه لوسیفراز در سلولهای کلیه جنینی انسان هستند و به شدت از عفونتپذیری ویریونهای HIV-1 کاذب جلوگیری میکنند. | تشخیص قرابت بالا HIV-1 Frameshift-Stimulating RNA تغییر چارچوب را در شرایط آزمایشگاهی تغییر می دهد و با عفونت HIV-1 تداخل می کند. |
h74ux547 | سرکوبکنندههای پروتئینهای سیگنالینگ سیتوکین (SOCS) پاسخهای سیتوکین را تنظیم میکنند و تعادل ایمنی را کنترل میکنند. چندین مطالعه تایید کرده اند که SOCS3 در بیماران مبتلا به آسم افزایش می یابد و بیان SOCS3 با شدت بیماری در ارتباط است. هدف از این مطالعه ارزیابی این بود که آیا تحویل RNA مداخلهگر کوتاه SOCS3 (siRNA) به صورت داخل بینی در ریهها میتواند یک رویکرد درمانی خوب در مدل موش مزمن آسم باشد. نتایج ما نشان داد که درمان داخل بینی با SOCS3-siRNA منجر به بهبود تعداد ائوزینوفیل ها و عادی سازی واکنش بیش از حد به متاکولین شد. به طور همزمان، این درمان منجر به بهبود ترشح مخاط، کاهش کلاژن ریه، که از ویژگی های برجسته بازسازی راه هوایی است، می شود. این مکانیسم دلالت بر مسیر سیگنالینگ JAK/STAT و RhoA/Rho-Kinase دارد، زیرا ما کاهش در وضعیت فسفوریلاسیون STAT3 و کاهش بیان پروتئین RhoA/Rho-Kinase را پیدا کردیم. این نتایج ممکن است منجر به درمان جدیدی برای درمان آسم مزمن شود. | خاموش کردن ژن SOCS3 توسط تحویل داخل بینی siRNA فنوتیپ آسم را در موش مهار می کند |
b7wp0gqn | اینترفرون های نوع 1 (IFN) با درگیر کردن یک گیرنده همزاد (متشکل از زنجیره های IFNAR1/IFNAR2) و القای سیگنال دهی پایین دست و بیان ژن، میزبان را در برابر ویروس ها محافظت می کند. با این حال، محرکهای التهابی میتوانند یوبیکوئیتیناسیون و کاهش IFNAR1 را تحریک کنند و در نتیجه اثرات IFN را در شرایط آزمایشگاهی کاهش دهند. اهمیت این مقررات متناقض ناشناخته است. نتایج ارائه شده در اینجا نشان می دهد که ناتوانی در تحریک یوبیکوئیتیناسیون IFNAR1 در موش های کوبنده Ifnar1 (SA) آنها را به شدت مستعد ابتلا به سندرم های التهابی متعدد از جمله پانکراتیت حاد و مزمن و هپاتیت خود ایمنی و سمی می کند. موشهای Ifnar1 (SA) (یا حیوانات نوع وحشی دریافتکننده مغز استخوان آنها) نفوذ ایمنی مداوم بافتهای ملتهب، آسیبهای گسترده و بازسازی بافتی به شدت ناکافی را نشان میدهند. تحریک دارویی یوبیکوئیتیناسیون IFNAR1 در برابر هپاتیت سمی و التهاب فراگیر برقآسا در موشهای نوع وحشی محافظت میکند، اما نه در موشهای Ifnar1 (SA). این نتایج نشان میدهد که مکانیسمهای درونزا که باعث ایجاد یوبیکوئیتیناسیون IFNAR1 برای محدود کردن آسیب بافتی ناشی از التهاب میشوند، میتوانند عمداً برای مزایای درمانی تقلید شوند. دسته بندی های موضوع ایمونولوژی; سیستم گوارش | تحریک ubiquitination IFNAR1 از بافت ها در برابر آسیب التهابی محافظت می کند |
7wuhtsep | پروتئینهای گذرنده کوچک مرتبط با همجوشی p10 (FAST) از reoviruses پرندگان (ARV) و Nelson Bay (NBV) کوچکترین پروتئینهای همجوشی غشای ویروسی شناخته شده هستند و عوامل حدت ویروسهای همجوشی هستند. اندازه کوچک پروتئینهای FAST با مسیر همجوشی غشایی پارادایمایی که برای پروتئینهای همجوشی ویروسی پوششدار پیشنهاد شده است، ناسازگار است. درک اینکه چگونه این فیوزوژن های ویروسی کوچک واسطه فرآیند پیچیده همجوشی غشاء هستند، از هر دو منظر پاتوژنز و مکانیسم عمل، از اهمیت قابل توجهی برخوردار است. با استفاده از سازه های کایمریک ARV/NBV p10، اکتودومین 36-40 باقی مانده به عنوان عامل اصلی تعیین کننده بازده همجوشی متفاوت این پروتئین های P10 همولوگ شناسایی شد. تجزیه و تحلیل جهش زا گسترده مشخص کرد که اکتودومین شامل دو موتیف عملکردی ضروری و مجزا است. سنجش سنسیتیوژنز، بیوتینیلاسیون سطحی تیول خاص، و سنجش اختلاط لیپید لیپوزوم یک موتیف N ترمینال با 25 باقیمانده را شناسایی کرد که تشکیل یک پپتید همجوشی حلقه سیستین را در ARV و NBV p10 دیکته میکند. رنگآمیزی ایمونوفلورسانس سطحی، تجزیه و تحلیل FRET و مطالعات کاهش/پرکردن کلسترول مشخص کرد که موتیف حلقه سیستین از طریق یک پیوند دهنده دو باقیمانده به یک ناحیه اکتودومین پروگزیمال غشایی 13 باقیمانده (MPER) متصل است. MPER موتیف دوم و مستقلی را تشکیل می دهد که مونتاژ برگشت پذیر و وابسته به کلسترول مولتیمرهای p10 را در غشای پلاسمایی حاکم می کند. نتایج بیشتر نشان می دهد که: (1) هممولتیمرهای ARV و NBV به ریز دامنه های مجزا و وابسته به کلسترول در غشای پلاسمایی جدا می شوند. (2) homomultimerization P10 و محلی سازی microdomain وابسته به کلسترول به همکاری وابسته هستند. و (3) چهار باقیمانده MPER کنار همدیگر موجود در موتیف مولتیمریزاسیون، ارتباط میکرو دامنهای خاص و هممولتیمرسازی را دیکته میکنند. بنابراین، ectodomain p10 یک ماژول همجوشی بسیار فشرده و چند منظوره را تشکیل میدهد که کارایی syncytiogenic و مونتاژ خاص گونهای هممولتیمرهای p10 را به پلتفرمهای همجوشی وابسته به کلسترول در غشای پلاسما هدایت میکند. | یک ماژول فیوژن فشرده و چند منظوره، هممولتیمریزاسیون وابسته به کلسترول و کارایی سینتیوژنیک پروتئینهای Reovirus p10 FAST را هدایت میکند. |
cja6rc64 | اتوفاژی یک فرآیند کاتابولیک است که به طور معمول از لیزوزوم استفاده می کند. پیامدهای گسترده این سیستم در بیماری به طور فزاینده ای درک می شود. مطالعه اتوفاژی به دلیل نقش آن در بقای سلولی و مرگ برنامه ریزی شده سلولی و دخالت نشانگر متعارف اتوفاژی، Atg8/LC3، در نقش های غیر اتوفاژیک متعدد پیچیده است. انگل مالاریا، پلاسمودیوم، جنبههای خاصی از ماشینهای اتوفاژیک را حفظ کرده است، اما برای چه هدفی مدتها یک راز باقی مانده است. پیشرفتهای عمدهای اخیراً به دست آمده است و نقش Atg8 را در نگهداری آپیکوپلاست، تجزیه هم در داخل واکوئل غذایی و احتمالاً قاچاق پروتئینها یا اندامکها به خارج از غشای انگل نشان میدهد. اتوفاژی همچنین ممکن است در مرگ سلولی برنامه ریزی شده تحت درمان دارویی یا به عنوان یک ابزار انتخابی برای محدود کردن بار انگل شرکت کند. ما یافتههای فعلی را بررسی میکنیم و در مورد اختلافات در زمینه اتوفاژی در انگل پلاسمودیوم بحث میکنیم. | اتوفاژی در پلاسمودیوم، یک مسیر چند منظوره؟ |
xldjt2eu | داروهای مبتنی بر فلز با کاربردهای بالینی گسترده، نوید زیادی برای توسعه عوامل شیمی درمانی سرطان دارند. در چند دهه اخیر، پایگاه های شیف و مجتمع های آنها به دلیل پتانسیل بیولوژیکی گسترده خود به خوبی شناخته شده اند. در مطالعه حاضر، ما اثر ضد پرولیفراتیو کمپلکس مس (II) را بر روی سلولهای سرطانی کولون HT-29 بررسی کردیم. ترکیب پایه Cu (BrHAP) (2) شیف یک اثر ضد تکثیر قوی در سلولهای HT-29 با مقدار IC (50) 2.87 میکروگرم بر میلیلیتر پس از 72 ساعت درمان نشان داد. سلولهای HT-29 تحت درمان با مجتمعهای مس (II) تحت مرگ آپوپتوز قرار گرفتند، همانطور که با افزایش تدریجی نسبت جمعیت سلولی G1 نشان داده شد. در غلظت 6.25 میکروگرم بر میلی لیتر، ترکیب Cu (BrHAP) (2) باعث افزایش قابل توجهی در تولید ROS به دنبال اختلال پتانسیل غشای میتوکندری و انتشار سیتوکروم c شد که با اندازهگیری شدت فلورسانس در سلولهای رنگآمیزی ارزیابی شد. علاوه بر این، فعال شدن کاسپازهای 3/7 و 9 بخشی از آپوپتوز ناشی از کمپلکس مس (II) بود که دخالت آپوپتوز با واسطه میتوکندری را تایید کرد. در همین حال، فعال سازی قابل توجهی کاسپاز 8 وجود نداشت. روی هم رفته، این نتایج نشان میدهد که ترکیب Cu(BrHAP)(2) یک کاندید بالقوه برای مطالعات بالینی سرطان روده بزرگ و in vivo برای توسعه عوامل شیمیدرمانی جدید مشتقشده از عوامل مبتنی بر فلز است. | یک کمپلکس مس مشتق از پایه شیف (II) با فعال کردن مسیر درونی، یک القاکننده قوی آپوپتوز در سلول های سرطانی روده بزرگ است. |
g7mjit8i | مطالعات اخیر نشان داده است که پروتئازهای کدگذاری شده توسط سه گروه ویروس RNA بسیار متنوع شباهت ساختاری با آنزیم های تومور تخمدانی (OTU) از خانواده دئوبیکوئیتینازها (DUBs) دارند. انتشار جدیدترین این گزارش ها به صورت متوالی مانع از شناخت صحیح و بحث در مورد ویژگی های مشترک این آنزیم های ویروسی شد. در اینجا ما یک مقایسه ساختاری و عملکردی مختصری از این OTU DUB های کدگذاری شده با ویروس ارائه می دهیم. جالب توجه است، اگرچه ویژگیهای ساختاری مشترک و ویژگی سوبسترا آنها را به طور آزمایشی در یک ابرخانواده پروتئاز قرار میدهد، اما تفاوتهای جالبی را نیز نشان میدهند که باعث گمانهزنی در مورد منشأ آنها میشود. | Deubiquitinases OTU ویروسی: مقایسه ساختاری و عملکردی |
wzt9w46s | رینوویروس انسانی (RV) جدا شده از گونه RV-C اخیراً عوامل عفونی کشف شده ای هستند که ارتباط نزدیکی با علل آسم و خس خس در نوزادان دارند. نمونههای مطالعه بالینی جمعآوریشده در دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، 41 توالی ژنوم تقریباً کامل را توصیف میکنند که نشاندهنده 21 ژنوتیپ RV-C است. | توالی ژنوم جدایه های راینوویروس C از مطالعات تنفسی کودکان ویسکانسین |
cgiok0ce | سندرم تناسلی و تنفسی خوک (PRRS) یک بیماری تنفسی ویرانگر اقتصادی خوک ها است. این بیماری توسط ویروس PRRS (PRRSV) ایجاد می شود، یک ویروس آرتری که یک ویروس RNA بسیار جهش یافته است. واکسن های زنده اصلاح شده PRRSV که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند، نتوانسته اند از شیوع و عفونت مجدد PRRS جلوگیری کنند. علاوه بر این، ایمنی واکسن های ویروس زنده مورد تردید است. اگرچه واکسن PRRSV غیرفعال شده ایمن زا نیست، اما بی خطر است. PRRSV در درجه اول ماکروفاژهای ریه را آلوده می کند. بنابراین، ما سعی کردیم ایمنی زایی آنتی ژن های واکسن PRRSV غیرفعال/کشته شده (KAg) را به ویژه در سیستم تنفسی خوک تقویت کنیم: 1) به دام انداختن KAg در نانوذرات زیست تخریب پذیر پلی (لاکتیک-کو-گلیکولیک اسید) (NP-KAg) ; 2) جفت کردن NP-KAg با یک ادجوانت مخاطی قوی، لیز سلول کامل مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (M. tb WCL). و 3) تحویل فرمول واکسن دو بار داخل بینی به خوک های در حال رشد. ما قبلا نشان دادهایم که یک دوز واحد NP-KAg تا حدی PRRSV هترولوگ به چالش کشیده را پاک کرد. اخیراً، ما گزارش دادیم که NP-KAg همراه با M. tb WCL به دام نیافتاده به طور قابل توجهی ویرمی PRRSV هترولوگ به چالش کشیده را پاک کرد. از آنجایی که PRRSV در درجه اول یک بیماری ریوی است، هدف ما در این مطالعه بررسی بار ویروسی ریه و همبستگیهای ایمنی مختلف محافظت در سطوح مخاطی ریه و پارانشیم آن در خوکهای هترولوگ واکسینه شده با PRRSV بود. نتایج ما نشان داد که از پنج فرمول واکسن کمکی مختلف، ترکیب NP-KAg و M.tb WCL غیربه دام افتاده به طور قابل توجهی PRRSV عفونی قابل تشخیص تکرار شونده را با کاهش ده برابری در بار RNA ویروسی در ریهها پاکسازی کرد که با کاهش قابل ملاحظه ناخالص و میکروسکوپی همراه بود. آسیب شناسی ریه از نظر ایمونولوژیکی، پاسخهای ایمنی هومورال قوی (تیترهای خنثیسازی ویروس افزایش یافته توسط آنتیبادیهای با اشتیاق بالا) و پاسخهای ایمنی سلولی (افزایش جمعیت لنفوسیتهای CD4(+) و CD8(+) ترشح کننده اینترفرون و کاهش ترشح سیتوکینهای سرکوبگر ایمنی) در ریهها مشاهده شد. . در نتیجه، ترکیب NP-KAg و محلول M. tb WCL باعث ایجاد ایمنی متقابل ضد PRRSV در سیستم تنفسی خوک میشود. | رویکردی نوآورانه برای ایجاد ایمنی متقاطع در برابر ویروس سندرم تولیدمثلی و تنفسی خوک در ریههای خوک از طریق واکسیناسیون مبتنی بر نانوتکنولوژی کمکی |
ww9k0cf0 | پس زمینه. بیماری دستگاه تنفسی تحتانی ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV) یک عارضه تهدید کننده زندگی در گیرندگان پیوند سلول های خونساز (HCT) است. لنفوپنی با افزایش خطر پیشرفت از عفونت دستگاه تنفسی فوقانی (URI) به LRD مرتبط است. روش ها این مطالعه به صورت گذشتهنگر اهمیت پویایی پیوند لنفوسیت، عملکرد ریه، سابقه سیگار کشیدن، کورتیکواستروئیدها، درمان ضد ویروسی، زیرگروههای ویروسی و آنتیبادیهای خنثیکننده اختصاصی RSV را برای پیشرفت به LRD در 181 گیرنده HCT با RSV URI تجزیه و تحلیل کرد. نتایج در مدلهای چند متغیره، سابقه سیگار کشیدن، شرطیسازی با تابش کل بدن با دوز بالا و تعداد مطلق لنفوسیت (ALC) ≤100/mm (3) در زمان شروع URI به طور قابلتوجهی با پیشرفت بیماری مرتبط بود. هیچ پیشرفتی در بیماران مبتلا به ALCهای >1000/mm(3) در شروع URI رخ نداد. پویایی پیوند لنفوسیت در پیشرونده و غیرپیشرونده مشابه بود. سطوح آنتیبادی خنثیکننده خاص RSV، زیرگروههای ویروسی RSV و کورتیکواستروئیدهای اهداکننده قبل و بعد از پیوند و گیرنده پس از پیوند نیز با پیشرفت LRD ارتباط معنیداری نداشتند. نتیجه گیری به نظر می رسد عوامل مرتبط با میزبان و پیوند بیشتر از عوامل ویروسی خطر پیشرفت به LRD را تعیین می کنند. به نظر می رسد که ایمنی ناکارآمد سلولی در پاتوژنز بیماری RSV پیشرونده پس از HCT مهم باشد. توصیف ایمنی سلول T اختصاصی RSV ضروری است. | ویروس سنسیتیال تنفسی در گیرندگان پیوند سلولی خونساز: عوامل تعیین کننده پیشرفت به بیماری دستگاه تنفسی تحتانی |
sdjqth8d | سابقه و هدف: شواهد رو به رشدی برای آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین محلول-2 (sACE2) به عنوان یک نشانگر زیستی در نارسایی قلبی قطعی (HF) وجود دارد، اما اطلاعات کمی در مورد تغییرات در فعالیت sACE2 در فشار خون بالا با نارسایی قلبی قریب الوقوع و در بازسازی معکوس وجود دارد. روشها، یافتهها: بیماران مبتلا به HF سیستولیک (NYHAII-IV، ثبتنام برای درمان همگامسازی مجدد قلبی، CRT، 100=n) با بیماران مبتلا به فشار خون بالا (239=n) و با یک گروه سالم (n=45) با کسر جهشی حفظ شده مقایسه شدند. EF> 50٪ در یک مطالعه بالینی آینده نگر تک مرکز. وضعیت بیماران نارسایی قلبی قبل و بعد از CRT بررسی شد. بیوشیمیایی (فعالیت ACE و sACE2، غلظت ACE) و پارامترهای اکوکاردیوگرافی (EF، انتهای دیاستولیک بطن چپ (EDD) و قطر انتهای سیستولیک (ESD) و dP/dt) اندازهگیری شد. فعالیت sACE2 با EF و با ESD و EDD در همه جمعیتهای بیمار همبستگی منفی داشت، در حالی که در گروه سالم مستقل بود. فعالیت sACE2 قبلاً در گروه پرفشاری خون افزایش یافته بود، جایی که علائم نارسایی قلبی قریب الوقوع (کمی کاهش EF و به سختی افزایش سطح NT-proBNP) تشخیص داده شد. فعالیتهای sACE2 در بیماران مبتلا به نارسایی قلبی قطعی بیشتر افزایش یافت (EF<50%)، در حالی که فعالیتهای sACE2 با بهبود نارسایی قلبی پس از CRT (بازسازی معکوس) کاهش یافت. غلظت سرمی آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) در جمعیتهای بیمار کمتر بود، اما همبستگی قوی با پارامترهای اکوکاردیوگرافی نشان نداد. نتیجه گیری: فعالیت ACE2 محلول به نظر می رسد نشانگر زیستی در نارسایی قلبی و فشار خون بالا باشد که نارسایی قلبی ممکن است قریب الوقوع باشد. داده های ما نشان می دهد که sACE2 در پاتومکانیسم فشار خون بالا و HF نقش دارد. | دیدگاه های جدید در سیستم رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون (RAAS) IV: ACE2 در گردش به عنوان نشانگر زیستی اختلال عملکرد سیستولیک در فشار خون و نارسایی قلبی انسان |
2brelywe | HMGB1 یک جزء هسته ای است که در تثبیت نوکلئوزوم و تنظیم رونویسی دخیل است، اما از نظر خارج سلولی می تواند به عنوان یک واسطه بالقوه دیرهنگام کشندگی عمل کند. در مطالعه حاضر، فعالیت تحریککننده التهاب HMGB1 و مسدود کردن آزادسازی خارج سلولی HMGB1 توسط گلیسیریزین (GL) را در آسیب کبدی موش با LPS/GalN بررسی کردیم. در 1 تا 10 ساعت پس از درمان LPS/GalN، موش ها برای جمع آوری خون از سوراخ قلب بیهوش شدند و ترانس آمیناز سرم و HMGB1 مورد ارزیابی قرار گرفتند. تجویز LPS/GalN باعث ایجاد آسیب بافتی مرتبط با تغییر وابسته به زمان در سطوح سرمی HMGB1 می شود. در 8 ساعت محصولات immunoreactive هسته ای به طور قابل ملاحظه ای کاهش یافت و بیان HMGB1 خارج سلولی به طور انحصاری در کانون های اطراف مرکزی پیدا شد. درمان با GL به طور قابل توجهی سطوح سرمی ALT، AST، و HMGB1 را علاوه بر مهار قوی آسیب بافتی و واکنشپذیری خارج سلولی نسبت به HMGB1 و استیله لیزین کاهش داد. علاوه بر این، GL باعث کاهش قابل توجهی در تعداد سلولهای کبدی آپوپتوز برچسبگذاری شده با روش TUNEL شد. بر اساس این نتایج، سه ژن مرتبط با آپوپتوز با تجزیه و تحلیل ریزآرایه و PCR بلادرنگ شناسایی شدند. سنجش تراشه اتصال پروتئین HMGB1 به توالی پروموتر Gsto1 را در موش های تحت درمان با LPS/GalN و کاهش قابل توجه پروتئین HMGB1 ترکیبی توسط GL را نشان داد. یافتههای فعلی ادعا میکنند که یک تزریق LPS/GalN ممکن است آپوپتوز سلولهای کبدی را از طریق اتصال پروتئین HMGB1 به ناحیه پروموتر Gsto1 تحریک کند و درمان GL ممکن است از آپوپتوز و نفوذهای التهابی ناشی از تزریق LPS/GalN با اختلال در اتصال جلوگیری کند. پروتئین HMGB1 به دنباله پروموتر Gsto1. | پاسخ آپوپتوز از طریق یک مکانیسم وابسته به پروتئین باکس 1 با تحرک بالا در نارسایی کبد موش ناشی از LPS/GalN و مهار با واسطه گلیسیریزین |
2vlq2k1u | مقدمه: در سرتاسر جهان، سه زیرگروه ویروس آنفولانزا-A (H1N1، H1N2 و H3N2) در خوکها مسائل عمده بهداشت عمومی هستند. در نیجریه، وجود این زیرگروه ها در خوک ها به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است. این مطالعه با هدف تعیین شیوع و همبستگی ویروسهای آنفلوانزا-A در حال گردش در کارگران خوکزنی و خوکها در جوامع Oke-aro و Goshen در لاگوس، نیجریه انجام شد. روشها: سوابهای بینی از 197 کارگر خوکزنی رضایتبخش و 281 خوک بهطور تصادفی انتخاب شده برای تعیین شیوع آنفلوآنزای A (H1، H3، H5) با استفاده از تست واکنش زنجیرهای پلیمراز رونوشت معکوس (ژن M) گرفته شد. برای جمعآوری اطلاعات در مورد دموگرافیک، علائم تجربه شده مربوط به آنفولانزای A، بهداشت شخصی و شیوههای مدیریت از کارگران خوکپزی از پرسشنامهای استفاده شد. از آمار توصیفی و آزمون مجذور کای در سطح معنی داری 5 درصد استفاده شد. نتایج: آزمایش همه کارگران خوکزنی و سوابهای بینی خوکها برای ویروس آنفلوآنزا-A منفی بود، بنابراین ارتباط آنها قابل آزمایش نبود. میانگین سنی کارگران خوکزنی 6/13 ± 41 سال و 60 درصد زن بودند. 42 درصد خدمه مزرعه، 38.0 درصد خوک و بقیه قصاب بودند. 19 درصد سابقه سردرد داشتند. 14.0 درصد آب مروارید و سرفه داشتند. 4.0% گلودرد داشتند. 5.0% اسهال داشتند. در حالی که 48.0% در زمان جمع آوری داده ها درد عضلانی داشتند. میانگین دمای بدن برای کارگران خوک 0.5 ± 36.5 درجه سانتیگراد بود. تفاوت معنی داری (05/0p<) در بین کارگران خوکزنی که درد عضلانی داشتند وجود داشت. نتیجهگیری: کارگران و خوکها در منطقه مورد مطالعه عاری از ویروس آنفولانزای A (H1, H3, H5) بودند. اقدامات فعلی کارگران خوکزنی باید تشویق شود. | شیوع و همبستگی آنفلوانزا-a در کارگران خوکزنی و خوکها در دو جامعه در لاگوس، نیجریه |
8xvbnuv0 | رتروترانسپوزون ها عناصر ژنتیکی متحرک هستند و تحرک آنها می تواند منجر به بی ثباتی ژنومی شود. درج رتروترانسپوزون با طیف متنوعی از بیماری های پراکنده از جمله سرطان مرتبط است. بنابراین، جای تعجب نیست که مکانیسمهای دفاعی میزبان چندگانه، انتقال مجدد را سرکوب میکنند. سیستم 2',5'-oligoadenylate (2-5A) synthetase (OAS)-RNase L مکانیزمی برای محدود کردن عفونت های ویروسی در طول پاسخ ضد ویروسی اینترفرون است. در اینجا، ما نقش بالقوه سیستم OAS-RNase L را در محدودیت رتروترانسپوزون ها بررسی کردیم. بیان نوع وحشی (WT) و یک شکل فعال اصلی RNase L (NΔ385)، اما نه یک جهش یافته RNase L غیرفعال کاتالیزوری (R667A)، تحرک LINE-1 انسانی مهندسی شده (L1) و ذرات نوع A داخل سیسترنال موش را مختل کرد. رتروترانسپوزون ها در سلول های انسانی کشت شده علاوه بر این، WT RNase L، اما نه یک جهش یافته RNase L غیر فعال (R667A)، سطوح RNA L1 و بیان پروتئین های کدگذاری شده با L1 (ORF1p و ORF2p) را کاهش داد. به طور مداوم، میکروسکوپ ایمونوفلورسانس کانفوکال نشان داد که WT RNase L، اما نه RNase L R667A، از تشکیل کانونهای سیتوپلاسمی L1 جلوگیری میکند. در نهایت، کاهش با واسطه siRNA از RNase L درون زا در یک رده سلولی سرطان تخمدان انسانی (Hey1b) سطح انتقال مجدد L1 را تا 2 برابر افزایش داد. با هم، این داده ها نشان می دهد که RNase L ممکن است به عنوان یک سرکوب کننده رتروترانسپوزون های ساختاری متمایز عمل کند. | RNase L تحرک رتروترانسپوزون های مهندسی شده را در سلول های انسانی کشت شده محدود می کند |
wtpo1xvw | سابقه و هدف: اولین مورد عفونت انسانی با ویروس آنفلوانزای پرندگان A (H7N9) در مارس 2013 شناسایی شد و ویروس H7N9 جدید تا 30 سپتامبر 2013، 134 بیمار را آلوده کرد و 45 نفر را در چین کشت. خوشه های خانوادگی با تایید یا مشکوک بودن عفونت جدید ویروس H7N9 قبلا گزارش شده بود، اما خوشه خانواده عفونت ویروس H7N9 برای اولین بار در استان شاندونگ گزارش شد. ارائه مورد: مردی 36 ساله با دیسترس تنفسی پیشرونده و مشکوک به سندرم زجر تنفسی حاد قریب الوقوع در 21 آوریل در بیمارستان شهر Zaozhuang بستری شد. رادیوگرافی قفسه سینه کدورت های شیشه ای دو طرفه و ضایعات ریوی را نشان داد. مورد دوم، پسر 4 ساله مورد اول، در 28 آوریل با تب و سایه های تکه تکه در ریه های دو طرفه در همان بیمارستان بستری شد. هر دو مورد با نتایج واکنش زنجیره ای رونوشت معکوس پلیمراز (rRT-PCR)، جداسازی ویروس و تیتر آنتی بادی سرم، آلوده شدن به ویروس H7N9 را تایید کردند. در همان زمان، یک نمونه محیط برای ویروس H7N9 در بازار مرغ زنده در Zaozhuang مثبت تشخیص داده شد. تجزیه و تحلیل همولوگ توالی ژنوم کامل نشان داد که هر دو ویروس از بیماران تقریباً از نظر ژنتیکی یکسان هستند. بررسی اپیدمیولوژی میدانی نشان داد که این دو مورد هیچ گونه تماس شناسایی شده با طیور نداشتند، اما در معرض محیط زیست قرار داشتند. مورد دوم تماس نزدیک محافظت نشده قابل توجهی با پدر بیمار داشت و علائم هفت روز پس از آخرین تماس با پدرش بروز کرد. پس از عمل جراحی، مورد ایندکس و پسرش به ترتیب 26 و 15 اردیبهشت ترخیص شدند. 11 تماس نزدیک هر دو بیمار شناسایی شد و تست سواب گلو و آنتی بادی سرم منفی شد. ConclusionThe عفونت مورد شاخص احتمالا ناشی از تماس با مواد آلوده به محیط زیست است. برای پسر، منبع عفونت احتمالی از مورد شاخص در هنگام قرار گرفتن در معرض محافظت نشده بود، اما این احتمال از محیط یا سایر منابع را نمی توان به طور کامل رد کرد. | یک خوشه خانواده عفونت ویروس آنفولانزای پرندگان A(H7N9) در شاندونگ، چین |
65drhnk8 | توالی یابی عمیق امکان توصیف سریع و دقیق توالی های DNA و RNA میکروبی را در بسیاری از انواع نمونه ها فراهم می کند. توالی یابی عمیق (که توالی یابی نسل بعدی یا NGS نیز نامیده می شود) برای کمک به تشخیص طیف گسترده ای از بیماری های عفونی در حال توسعه است. در این مطالعه، هفت نمونه مغز منجمد از افراد متوفی مبتلا به آنسفالیت اخیر مورد بررسی قرار گرفت. RNA از هر نمونه استخراج شد، به طور تصادفی رونویسی معکوس و توالی یابی شد. آنالیز توالی به صورت کور انجام شد و با PCR اختصاصی پاتوژن تأیید شد. این تجزیه و تحلیل با موفقیت توالی ویروس سرخک را در دو نمونه مغز و توالی ویروس هرپس سیمپلکس نوع 1 را در سه نمونه مغز شناسایی کرد. هیچ عامل بیماری زایی در دو نمونه مغز دیگر شناسایی نشد. این نتایج با PCR اختصاصی پاتوژن و تا حدی با معاینات آسیب شناسی عصبی قبلی مطابقت داشت و نشان داد که توالی یابی عمیق می تواند عفونت های ویروسی را در بافت مغز منجمد به دقت شناسایی کند. | توالی یابی عمیق برای شناسایی علل آنسفالیت ویروسی |
qdld7hdc | گیرنده های هسته ای (NRs) با بیماری های عمده مختلفی مانند سرطان، دیابت، بیماری های التهابی و پوکی استخوان ارتباط نزدیکی دارند. بنابراین، NR ها به یک هدف مکرر برای توسعه دارو تبدیل شده اند. در طول فرآیند تولید داروهای ضد این بیماری ها با هدف قرار دادن NR ها، ما اغلب با یک مشکل مواجه هستیم: با توجه به NR و ترکیب شیمیایی، آیا می توانیم تشخیص دهیم که آیا آنها واقعاً در یک سلول با یکدیگر تعامل دارند یا خیر؟ برای رفع این مشکل، یک پیش بینی کننده به نام iNR-Drug ساخته شد. در پیش بینی، ترکیب دارویی مورد نظر توسط یک بردار 256 بعدی (بعدی) مشتق از اثر انگشت مولکولی آن، و NR توسط یک بردار 500-D که از ترکیب اطلاعات تکامل متوالی و ویژگیهای فیزیکوشیمیایی آن در شکل کلی شبه شکل گرفته بود، فرموله شد. ترکیب اسید آمینه، و موتور پیشبینی توسط الگوریتم SVM (ماشین بردار پشتیبانی) کار میکرد. در مقایسه با روشهای پیشبینی موجود در این زمینه، iNR-Drug نه تنها میتواند نرخ موفقیت بالاتری داشته باشد، بلکه توسط یک وب سرور کاربرپسند که در http://www.jci-bioinfo.cn/iNR- ایجاد شده است، مشخص میشود. دارو/، که به ویژه برای اکثر دانشمندان تجربی مفید است تا داده های مورد نظر خود را به موقع به دست آورند. پیشبینی میشود که سرور iNR-Drug ممکن است به ابزاری با توان عملیاتی بالا برای تحقیقات پایه و توسعه دارو تبدیل شود و رویکرد فعلی ممکن است به راحتی برای مطالعه تعاملات دارو با سایر اهداف نیز گسترش یابد. | iNR-Drug: پیش بینی تعامل داروها با گیرنده های هسته ای در شبکه های سلولی |
kbzh3trr | اهداف: عفونت های تنفسی مسئول بار بزرگ جهانی بیماری هستند. ما سرمایهگذاریهای عمومی و بشردوستانه اعطا شده به مؤسسات بریتانیا برای تحقیقات بیماریهای عفونی تنفسی را ارزیابی کردیم تا زمینههای سرمایهگذاری کم را شناسایی کنیم. هدف ما شناسایی پروژه ها و دسته بندی آنها بر اساس پاتوژن، بیماری و موقعیت در طول زنجیره ارزش تحقیق و توسعه بود. تنظیمات: انگلستان. شرکت کنندگان: مؤسساتی که میزبان و انجام تحقیقات بیماری های عفونی هستند. اندازهگیریهای پیامد اولیه و ثانویه: کل مبلغ صرف شده و تعداد مطالعات با تمرکز بر چندین پاتوژن یا بیماری تنفسی مختلف، و برای همبستگی آنها با بار جهانی بیماری. همچنین کل مبلغ هزینه شده و تعداد مطالعات مربوط به نوع علم، تامین کننده مالی غالب در هر دسته و میانگین و میانگین اندازه جایزه. نتایج: ما 6165 مطالعه بیماری های عفونی را با سرمایه گذاری کل 2.6 میلیارد پوند شناسایی کردیم. تحقیقات تنفسی 419 میلیون پوند (16.1٪) در 1192 (19.3٪) مطالعه دریافت کردند. Wellcome Trust بیشترین سرمایه گذاری را ارائه کرد (135.2 میلیون پوند؛ 32.3٪). سل 155 میلیون پوند (37.1 درصد)، آنفولانزا 80 میلیون پوند (19.1 درصد) و ذات الریه 27.8 میلیون پوند (6.6 درصد) دریافت کرد. علیرغم بار زیاد، سرمایه گذاری نسبتا کمی روی بیماری های قابل پیشگیری با واکسن از جمله دیفتری (0.1 میلیون پوند، 0.03٪)، سرخک (5.0 میلیون پوند، 1.2٪) و سل مقاوم به دارو انجام شد. 802 مطالعه پیش بالینی (67.3٪) 273 میلیون پوند (65.2٪) دریافت کردند، در حالی که تحقیقات اجرایی 81 میلیون پوند (19.3٪) در 274 مطالعه (23٪) دریافت کردند. آزمایشات فاز I-IV یا مطالعات توسعه محصول نسبتاً کمی وجود داشت. تحقیقات بهداشت جهانی 68.3 میلیون پوند (16.3٪) دریافت کرد. سرمایه گذاری نسبی به شدت با بار بیماری در سال 2010 همبستگی داشت. نتیجهگیری: بریتانیا عمدتاً علم پیش بالینی را تأمین میکند. سل مهمترین بیماری تنفسی است که مورد مطالعه قرار گرفته است. بار جهانی بالای بیماری های مرتبط با ذات الریه مستلزم سرمایه گذاری بیشتر از آن چیزی است که در طول تاریخ دریافت کرده است. سایر زمینه های اولویت دار عبارتند از مقاومت ضد میکروبی (به ویژه در سل)، اقتصاد و سرمایه گذاری های پیشگیرانه برای تهدیدات عفونی در حال ظهور. | سرمایه گذاری در تحقیقات بیماری های عفونی تنفسی 1997-2010: تجزیه و تحلیل سیستماتیک بودجه بریتانیا |
yuv8h375 | کموکاین CXCL-8 با اتصال به گیرنده CXCR1 و فعال کردن آن، که عضوی از خانواده گیرنده های جفت شده با پروتئین G (GPCR) است، نقشی مرکزی در پاسخ ایمنی انسان ایفا می کند. ساختار تمام قد CXCR1 با ترکیب ساختارهای آزمایشهای NMR قبلی با نمونههای مدلسازی همسانی مدلسازی میشود. اتصال مولکولی برای جستجوی مکانهای اتصال مطلوب مونومر و دیمر CXCL-8 با CXCR1 و شکل جهشیافته آن انجام میشود. کمپلکس گیرنده لیگاند در یک لایه دولایه لیپیدی تعبیه شده و در شبیهسازیهای دینامیک مولکولی چند NS (MD) استفاده میشود. یک حالت اتصال چند مرحله ای پیشنهاد شده است: (من) حلقه N CXCL-8 در ابتدا به دامنه N ترمینال گیرنده CXCR1 که عمدتاً توسط فعل و انفعالات الکترواستاتیک هدایت می شود، متصل می شود. (ب) فعل و انفعالات آبگریز به موتیف N ترمینال Glu-Leu-Arg (ELR) CXCL-8 اجازه می دهد تا به حلقه های خارج سلولی CXCR1 نزدیکتر شود. (iii) برهمکنش های الکترواستاتیک در نهایت بر تعامل بین موتیف ELR ترمینال N CXCL-8 و حلقه های EC CXCR1 غالب است. جهش CXCR1 این حالت اتصال را لغو می کند. فرآیند اتصال دقیق ممکن است به تسهیل کشف آگونیست ها و آنتاگونیست ها برای طراحی منطقی دارو کمک کند. | در تجزیه و تحلیل سیلیکو، برهمکنش های متوالی و تغییرات ساختاری پروتئین در طول اتصال کموکاین CXCL-8 به گیرنده آن CXCR1 را نشان می دهد. |
pxzbirqd | سلول های T سیتوتوکسیک (CTLs) نقش کلیدی در کنترل عفونت ویروس هپاتیت B (HBV) و پاکسازی ویروس دارند. با این حال، اکثر اپی توپ های CTL شناسایی شده از HBV ژنوتیپ های A و D مشتق شده اند و تعداد کمی در ویروس ژنوتیپ های B و C که در آسیا شیوع بیشتری دارند، تعریف شده اند. از آنجایی که پروتئین هسته HBV (HBc) محافظهکارترین و ایمنیزاترین جزء است، در این مطالعه ما از یک استخر پپتیدی 9-مری همپوشانی پوشاننده HBc برای غربالگری و شناسایی اپی توپهای خاص CTL استفاده کردیم. یک اپی توپ HBc141-149 محدود با HLA-A2 نامتعارف کشف شد و از نظر ساختاری با تجزیه و تحلیل کریستالیزاسیون مشخص شد. ایمنی زایی و فعالیت ضد HBV در موش های تراریخته HBV و HLA-A2 بیشتر تعیین شد. در نهایت، ما نشان می دهیم که جهش در اپی توپ HBc141-149 با پارامترهای ویروسی و پیشرفت بیماری در بیماران آلوده به HBV مرتبط است. بنابراین دادههای ما بینشهایی درباره ویژگیهای ساختاری این اپی توپ غیر متعارف اتصال به مولکولهای MHC-I، و همچنین فعالیت CTL اختصاصی اپیتوپ که پاسخ سلولهای T و فرار ایمنی را در بیماران مبتلا به HBV هماهنگ میکند، ارائه میکند. | یک اپی توپ جدید غیر متعارف محدود شده با HLA-A2 از پروتئین هسته HBV باعث ایجاد لنفوسیت های T سیتوتوکسیک ضد ویروسی می شود. |
o13leezl | برای ایجاد یک واکسن مخاطی ایمن و مؤثر علیه ویروسهای بیماریزای آنفولانزا، ما سویههای لاکتوباسیلوس کازئی نوترکیب ساختیم که پروتئین ماتریکس حفاظتشده 2 را با (pgsA-CTA1-sM2/L. casei) یا بدون (pgsA-sM2/L. casei) سم وبا بیان میکنند. زیر واحد A1 (CTA1) روی سطح. محلی سازی سطحی پروتئین فیوژن با تجزیه و تحلیل شکنش سلولی، فلوسیتومتری و میکروسکوپ ایمونوفلورسانس تایید شد. تلقیح دهان و بینی L. casei نوترکیب به موش منجر به سطوح بالای ایمونوگلوبولین G (IgG) و IgA مخاطی سرم شد. با این حال، کونژوگاسیون زیرواحد A1 توکسین وبا باعث واکنشهای ایمنی قویتر مخاطی، هومورال و سلولی شد. در یک آزمایش چالشی با 10 MLD(50) A/EM/Korea/W149/06(H5N1)، A/Puerto Rico/8/34(H1N1)، A/Aquatic bird /Korea/W81/2005(H5N2)، ویروس های A/Aquatic bird/Korea/W44/2005(H7N3) و A/Chicken/Korea/116/2004(H9N2)، pgsA-CTA1-sM2/L نوترکیب. casei نسبت به pgsA-sM2/L محافظت بهتری در برابر چالش های کشنده ارائه می دهد. casei، pgsA/L. کازئی و PBS در موش این نتایج نشان میدهد که ایمنسازی مخاطی با L. casei نوترکیب که پروتئین sM2 کونژوگه CTA1 را بر روی سطح آن بیان میکند، وسیلهای مؤثر برای برانگیختن پاسخهای ایمنی محافظتی در برابر زیرگروههای مختلف آنفلوانزا است. | واکسیناسیون مخاطی با لاکتوباسیلوس کازئی نوترکیب پروتئین-2 ماتریس اجماع CTA1 نمایش داده شده (sM2) باعث ایجاد حفاظت گسترده در برابر زیرگروه های آنفلوانزای واگرا در موش های BALB/c می شود. |
awn9ayy6 | ویروس بیماری گوسفند نایروبی (NSDV) از جنس Nairovirus باعث یک گاستروانتریت خونریزی دهنده در گوسفند و بز با مرگ و میر تا 90٪ می شود. این ویروس در شرق و مرکز آفریقا و در هند، جایی که ویروس گنجام نامیده می شود، یافت می شود. NSDV ارتباط نزدیکی با پاتوژن انسانی ویروس تب خونریزی دهنده کریمه کنگو دارد که باعث یک بیماری خونریزی دهنده نیز می شود. همانند سایر نایروویروسها، تکثیر NSDV در سیتوپلاسم صورت میگیرد و ذرات ویروس جدید به دستگاه گلژی جوانه میزنند. با این حال، اثر تکثیر ویروسی بر روی محفظه های سلولی به طور گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته است. ما دریافتیم که ساختار کلی شبکه آندوپلاسمی (ER)، محفظه میانی ER-Golgi و گلژی تحت تأثیر عفونت با NSDV قرار نگرفته است. با این حال، مشاهده کردیم که عفونت NSDV منجر به از دست دادن پروتئین دی سولفید ایزومراز (PDI)، یک اکسیدوردوکتاز موجود در مجرای شبکه آندوپلاسمی (ER) و که در طول تا شدن پروتئین، از ER کمک میکند، شد. بررسی های بیشتر نشان داد که سلول های آلوده به NSDV دارای سطوح بالایی از PDI در سطح خود هستند و PDI نیز در محیط کشت سلول های آلوده ترشح می شود. یکی دیگر از اعضای خانواده PDI، ERp57، به طور مشابه تحت تاثیر قرار گرفت. تجزیه و تحلیل سلول های آلوده و بیان گلیکوپروتئین های ویروسی فردی نشان داد که گلیکوپروتئین PreGn NSDV در توزیع مجدد این اکسیدوردوکتازهای محلول ER نقش دارد. پیشنهاد شده است که PDI خارج سلولی می تواند اینتگرین ها و فاکتور بافتی را فعال کند که به ترتیب در پاسخ های پیش التهابی و انعقاد داخل عروقی منتشر نقش دارند، که هر دو در بسیاری از تب های خونریزی دهنده ویروسی ظاهر می شوند. کشف افزایش ترشح PDI از سلولهای آلوده به NSDV ممکن است یک یافته مهم برای درک مکانیسمهای زمینهای بیماریزایی نایروویروسهای هموراژیک باشد. | ویروس نایروویروس نایروبی بیماری گوسفند/ویروس گنجام باعث انتقال پروتئین دی سولفید ایزومراز مانند اکسیدرودوکتاز از شبکه آندوپلاسمی به سطح سلول و فضای خارج سلولی می شود. |
f76ktynl | ویروس آنفولانزای A یک پاتوژن وحشتناک حیوانات و انسان است که باعث عفونت گسترده و عوارض و مرگ و میر شدید می شود. توصیف تعامل ویروس آنفولانزا-میزبان و ایجاد اقدامات مقابله ای موثر در برابر عفونت ویروسی ضروری است. اتوفاژی به عنوان یک فرآیند کاتابولیک برای بازیافت ماکرومولکول های سیتوپلاسمی شناخته می شود. اخیراً نشان داده شده است که اتوفاژی یک مکانیسم حیاتی است که بر تعامل بین ویروس آنفولانزای A و میزبان آن نقش دارد. اتوفاژی می تواند توسط عفونت با ویروس آنفولانزای A ایجاد شود، که به عنوان یک فرآیند ضروری برای تکثیر ویروس، از جمله تجمع عناصر ویروسی در طول تکثیر ویروس آنفولانزای A در نظر گرفته می شود. از سوی دیگر، ویروس آنفولانزای A میتواند از طریق تعامل با ژنهای مرتبط با اتوفاژی (Atg) و مسیرهای سیگنالینگ، تشکیل اتوفاژیک را مهار کند. علاوه بر این، اتوفاژی در مرگ سلولی تنظیم شده توسط ویروس آنفولانزا نقش دارد و منجر به تغییرات قابل توجهی در آپوپتوز میزبان می شود. جالب توجه است، سویههای بیماریزای بالای ویروس آنفولانزای A، مانند H5N1، مرگ سلولی اتوفاژیک را تحریک میکنند و به نظر میرسد در مقایسه با سویههای بیماریزای پایین، به روشهای متفاوتی با اتوفاژی تعامل دارند. این بررسی در مورد تنظیم اتوفاژی، یک فرآیند مبتنی بر ویروس آنفولانزای A بحث میکند. | تنظیم اتوفاژی توسط ویروس آنفلوانزا A |
forh7lw4 | اجرای برنامه های غربالگری گسترده نوزادان، مرگ و میر و عوارض ناشی از کمبود آسیل کوآ دهیدروژناز با زنجیره متوسط (MCADD) ناشی از جهش در ژن ACADM را کاهش داد. با این حال، این بیماری هنوز به طور بالقوه کشنده است. MCADD ناشی از Missense یک بیماری تاخوردگی اشتباه پروتئین با فنوتیپ از دست دادن عملکرد مولکولی است. در اینجا ما یک تنظیم آزمایشی جامع برای تجزیه و تحلیل پیامدهای ساختاری هشت جهش نادرست ACADM ایجاد کردیم (p.Ala52Val، p.Tyr67His، p.Tyr158His، p.Arg206Cys، p.Asp266Gly، p.Lys329Glu، p.Arg3S.Args1. پس از غربالگری نوزاد شناسایی شد و فنوتیپ تا کردن اشتباه پروتئین مربوطه را با توجه به دامنه به محل جایگزینی زنجیره جانبی مرتبط کرد. با توجه به اینکه تب عامل خطر حیاتی برای جبران متابولیک بیماران مبتلا به MCADD است، تأکید ویژه ای بر تجزیه و تحلیل اختلالات ساختاری و عملکردی مربوط به استرس حرارتی شد. بر اساس ترکیب پروتئین، پایداری حرارتی و پایداری جنبشی، فنوتیپ مولکولی در MCADD به ناحیه ساختاری که تحتتاثیر تغییرات ساختاری ناشی از سوءمعنا قرار میگیرد، بستگی دارد، بهطوریکه حوزه β مرکزی بهویژه مستعد آشفتگی و بیثباتی ساختاری است. از آنجایی که طبقهبندی سیستماتیک اختلالات ساختاری ناشی از جهشهای ACADM ممکن است ابزار مفیدی در ارزیابی خطر بالینی بیماران باشد، ما فنوتیپ تاشو نادرست واریانتها را در مقایسه با p.Lys329Glu (K304E)، جهش شدید کلاسیک و p.Tyr67His امتیاز دادیم. (Y42H)، ملایم بودن. آزمایشهایی که تأثیر تنش حرارتی را ارزیابی میکردند نشان داد که جهشها در ژن ACADM آستانه دمایی را که در آن از دست دادن عملکرد MCAD رخ میدهد، کاهش میدهد. در نتیجه، افزایش دما همانطور که در طول عفونت های میانی رخ می دهد، به طور قابل توجهی خطر اختلال ساختاری بیشتر و از دست دادن عملکرد آنزیم MCAD را افزایش می دهد که دوره های بالینی تهدید کننده زندگی مشاهده شده در طول دوره های تب را توضیح می دهد. بنابراین، درمان زودهنگام و تهاجمی تب بر ممکن است در بیماران مبتلا به MCADD نجات بخش باشد. | فنوتیپ تاشو نادرست پروتئین وابسته به دامنه خاص و وابسته به دما از نوع آسیل کوآ دهیدروژناز با زنجیره متوسط |
vnxnjgx1 | ظهور پاتوژنهای تنفسی جدید میتواند ظرفیت منابع کلیدی مراقبتهای بهداشتی، مانند واحدهای مراقبتهای ویژه را که محدود به خدمترسانی به جمعیتهای جغرافیایی خاص هستند، به چالش بکشد. توانایی پیشبینی میزان و زمان اوج بروز در مقیاس یک جمعیت بزرگ به ارزیابی دقیق ارزش مداخلات طراحیشده برای کاهش آن اوج کمک میکند. با این حال، نظریه پویای بیماری فعلی درک روشنی از رابطه بین: مسیرهای همه گیر در مقیاس مورد علاقه (به عنوان مثال شهر) ارائه نمی دهد. تحرک جمعیت؛ و اثرات فضایی با وضوح بالاتر (به عنوان مثال انتقال در محله های کوچک). در اینجا، ما از یک مدل فراجمعیت تصادفی فضایی صریح از تفکیک فضایی دلخواه برای تعیین تأثیر وضوح بر مسیرهای همهگیر ناشی از مدل استفاده کردیم. ما یک پاتوژن شبه آنفولانزا را شبیهسازی کردیم که در تراکمهای نظری و واقعی جمعیت پخش میشد و فرضیات خود را در مورد تحرک با استفاده از نمونهگیری لاتین-Hypercube تغییر دادیم. اگرچه، با طراحی، نرخ حمله تجمعی برای همه وضوح و تحرک یکسان بود، اوج بروز متفاوت بود. آستانههای واضح برای همه جمعیتهای آزمایششده وجود داشت، بهطوری که مدلهایی با وضوح پایینتر از آستانه، به طور قابلتوجهی میزان بروز اوج جمعیت را بیش از حد تخمین زدند. تأثیر تفکیک پذیری در جمعیت هایی که تراکم کمتر و تحرک کمتری داشتند بیشترین اهمیت را داشت. با انتظار مجموعه دادههای دقیق وقوع مکانی در آینده نزدیک، هدف ما ارائه چارچوبی برای نحوه استفاده صحیح از این دادهها در یک مدل فراجمعیت فضایی بود. نتایج ما نشان می دهد که یک تفکیک فضایی اساسی برای هر جفت پاتوژن-جمعیت وجود دارد. اگر فعل و انفعالات اساسی بین پاتوژنها و جمعیتهای ناهمگن فضایی در این وضوح یا بالاتر نشان داده شود، پیشبینی دقیق اوج بروز برای اپیدمیها در مقیاس شهر امکانپذیر است. | حل فضایی پیک های اپیدمی |
3jnkki5z | تست آزمایشگاهی تنها فعالیت پزشکی با بالاترین حجم است، که این سوال را مفید میسازد که چگونه میتوان پیشبینی کرد که آیا نتیجه آزمایش داده شده بالا، پایین یا در فاصله مرجع (طبیعی) خواهد بود. ما 10 سال پرونده الکترونیکی سلامت - در مجموع 69.4 میلیون آزمایش خون - را تجزیه و تحلیل کردیم تا ببینیم تکنیکهای استاندارد استخراج قوانین میتوانند نتایج آزمایش را بر اساس سن و جنسیت بیمار، تشخیصهای اخیر و نتایج آزمایشهای آزمایشگاهی اخیر پیشبینی کنند. ما قوانین را با توجه به ارزش اخباری مثبت و منفی آنها (PPV و NPV) و ناحیه زیر منحنی مشخصه گیرنده-اپراتور (ROC AUCs) ارزیابی کردیم. با استفاده از قطعی دقیق PPV و/یا NPV≥0.95، تکنیکهای استاندارد قوانین کمی را برای آزمایشهای ارسالی ارائه میکنند، اما چندین قانون برای آزمایشهای داخلی، عمدتاً برای آزمایشهای آزمایشگاهی تکراری که بخشی از شمارش کامل خون و پانل متابولیک پایه هستند، ارائه میکنند. اکثر قوانین از نظر بالینی و پاتوفیزیولوژیک قابل قبول بودند و چندین قواعد از نظر بالینی برای اطلاع رسانی احتمال قبل از آزمون یک نتیجه معین مفید به نظر می رسید. اما به طور کلی، بعید بود که قوانین بتوانند به عنوان یک جایگزین کلی برای سفارش واقعی یک آزمون عمل کنند. بهبود استفاده از آزمایشگاه احتمالا به داده های ورودی متفاوت و/یا روش های جایگزین نیاز دارد. | مزایا و محدودیتهای پیشبینی نتایج آزمایش آزمایشگاهی از قواعد رگرسیونی و درختی برگرفته از دادههای ثبت الکترونیک سلامت |
y2knt8g0 | مشخص شد که آنتی بادی های ضد DNA با میل ترکیبی بالا یکی از اجزای اصلی پاسخ IgG داخل نخاعی در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) است [Williamson et al., PNAS, 2001]. اخیراً نشان داده ایم که IgGهای سرم بیماران ام اس در هیدرولیز DNA فعال هستند. در اینجا ما برای اولین بار نشان دادیم که میانگین غلظت کل پروتئین ها (132 برابر)، کل IgGs (194 برابر) و آنتی بادی های ضد DNA (200 برابر) در سرم به طور قابل توجهی بیشتر از مغز نخاعی است. مایع (CSF) پانزده بیمار ام اس. فعالیتهای نسبی پروتئین کل از سرم و CSF به طور قابلتوجهی از بیمار به بیمار متفاوت بود. تعجب آور بود که فعالیت DNase اختصاصی کل پروتئین ترمیم CSF 198 برابر بیشتر از نمونه های سرمی بود. IgGهای همگن از نظر الکتروفورتیک و ایمونولوژیک با کروماتوگرافی میل ترکیبی متوالی پروتئینهای CSF بر روی پروتئین G-Sepharose و فیلتراسیون ژل FPLC به دست آمد. ما اولین شواهدی را ارائه میکنیم که نشان میدهد IgGهای CSF نه تنها به DNA متصل میشوند، بلکه به طور موثری DNA را هیدرولیز میکنند و میانگین فعالیت DNase اختصاصی آنتیبادیهای همگن از CSF به طور غیرقابل پیشبینی 49 برابر بیشتر از سرمهای همان بیماران MS است. برخی از دلایل احتمالی این یافته ها مورد بحث قرار می گیرند. ما پیشنهاد میکنیم که DNase IgGهای CSF ممکن است مکانیسمهای عصبی آسیبشناسی مهمی را در این اختلال التهابی مزمن و توسعه پاتوژنز MS ترویج کنند. | مقایسه آنتی بادی های هیدرولیز کننده DNA از مایع مغزی نخاعی و سرم بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس |
q8n34269 | آپولیپوپروتئین D (ApoD) یک عضو قدیمی از خانواده لیپوکالین با درجه بالایی از حفظ توالی از حشرات تا پستانداران است. از نظر ساختاری با دیگر آپولیپوپروتئین های اصلی مرتبط نیست و به عنوان یک پروتئین حامل کوچک و محلول مولکول های چربی دوست شناخته شده است که بیشتر در نورون ها و سلول های گلیال در سیستم عصبی مرکزی و محیطی بیان می شود. داده های اخیر نشان می دهد که ApoD نه تنها سلول ها را با مولکول های چربی دوست تامین می کند، بلکه سرنوشت این لیگاندها را با تعدیل ثبات و وضعیت اکسیداسیون آنها کنترل می کند. جالب توجه خاص اتصال ApoD به اسید آراشیدونیک و مشتقات آن است که نقش مرکزی در عملکرد سالم مغز دارند. ApoD به عنوان یک کاتالیزور در کاهش ایکوزانوئیدهای پراکسید شده و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی در مغز عمل می کند. دستکاری سطح بیان آن در مگس میوه و موش نشان داده است که ApoD تأثیر مطلوبی بر مقاومت استرس و طول عمر دارد. ژن APOD ژنی است که بیش از همه در مغز انسان سالخورده تنظیم می شود. علاوه بر این، سطح ApoD در سیستم عصبی در تعداد زیادی از اختلالات عصبی از جمله بیماری آلزایمر، اسکیزوفرنی و سکته مغزی افزایش می یابد. شواهد فزاینده ای برای نقش محافظت کننده عصبی برجسته ApoD به دلیل فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد التهابی آن وجود دارد. ApoD به عنوان یک پروتئین ضد استرس حفظ شده در تکامل ظاهر می شود که توسط استرس اکسیداتیو و التهاب القا می شود و ممکن است یک عامل درمانی موثر در برابر انواع آسیب شناسی عصبی و حتی در برابر پیری باشد. | آپولیپوپروتئین D در پاسخ به استرس پیری و مغز دژنراتیو نقش اساسی دارد () |
28u3c7u5 | تترین فاکتور محدود کننده القایی اینترفرون (همچنین به عنوان CD317، BST-2 یا HM1.24 شناخته می شود) به عنوان یک جزء کلیدی از پاسخ ایمنی ضد ویروسی ظاهر شده است. در ابتدا، تترین نشان داده شد که تکثیر ویروس های مختلف پوششی را با مهار آزادسازی ویریون های جوانه زده از سلول های آلوده محدود می کند. اخیراً مشخص شده است که تترین همچنین به عنوان یک گیرنده تشخیص الگو عمل می کند و بیان ژن پیش التهابی وابسته به NF-kB را در سلول های آلوده به ویروس القا می کند. در حالی که توانایی محدود کردن انتشار ویریون در میان ارتولوگهای تترین پستانداران بسیار حفظ شده است و بنابراین احتمالاً یک عملکرد قدیمی این پروتئین است، به نظر میرسد حس ذاتی یک فعالیت تکاملی اخیر باشد. فعالیت ضد ویروسی قوی و گسترده تترین با این واقعیت منعکس می شود که بسیاری از ویروس ها ابزاری برای مقابله با این عامل محدود کننده ایجاد کرده اند. یک مسابقه تسلیحاتی مداوم با ویروس ها ظاهراً باعث تکامل ایزوفرم های مختلف تترین با ویژگی های عملکردی متفاوت شده است. جالب توجه است که تترین در فرآیندهای سلولی که به ایمنی مرتبط نیستند، مانند سازماندهی شبکه اکتین آپیکال و میکرو دامنههای غشایی یا تثبیت دستگاه گلژی، دخیل است. در این بررسی، من دانش فعلی خود را از عملکردهای مختلف تترین خلاصه میکنم و استراتژیهای مولکولی را که ویروسها برای مقابله یا فرار از این عامل محدودکننده میزبان چند منظوره تکامل دادهاند، شرح میدهم. | مقابله با عامل محدودکننده چند منظوره تترین |
t21l6i3f | تکثیر ویروسهای RNA رشتهای به فاکتورهای میزبانی که به چندین مرحله حیاتی در طول تکثیر کمک میکنند بستگی دارد. تعدادی از فاکتورهای میزبان انتخاب شده به RNA ویروسی متصل می شوند، که نقش های متعددی از جمله عملکرد mRNA را ایفا می کند، به عنوان یک پلت فرم مونتاژ برای replicase ویروسی (VRC)، قالبی برای سنتز RNA، و کپسیداسیون در طول عفونت. این احتمال وجود دارد که بازسازی RNA های ویروسی و کمپلکس های RNA-پروتئین در طی جابجایی از یک مرحله به مرحله دیگر به هلیکازهای RNA نیاز داشته باشد. در این مقاله، گروه دومی از هلیکازهای RNA سلولی، از جمله مخمر Fal1p مانند eIF4AIII و Dbp3p مانند DDX5 و هلیکازهای جعبه گیاهی ارتولوگ AtRH2 و AtRH5 DEAD را کشف کردهایم که توسط ویروسهای تامبوس انتخاب میشوند. برخلاف هلیکازهای AtRH20/Ded1p شبه DDX3 که قبلاً مشخص شده بود که به ناحیه پروموتر انتهایی 3 در RNA منهای رشته ویروسی (-) متصل میشوند، دسته دیگر هلیکازهای RNA شبه eIF4AIII به یک عنصر متفاوت با اثر cis متصل میشوند. عنصر تقویت کننده تکثیر 5' پروگزیمال RIII(-) (REN) در TBSV (-)RNA. ما نشان میدهیم که اتصال هلیکازهای AtRH2 و AtRH5 به TBSV (-) RNA میتواند ساختار dsRNA را در RIII (-) REN باز کند. این ویژگی منحصربهفرد به هلیکازهای شبیه eIF4AIII اجازه میدهد تا عملکردهای جدید پیشویروسی را انجام دهند که شامل RIII(-) REN در تحریک سنتز RNA رشتهای (+) میشود. ما همچنین نشان میدهیم که هلیکازهای AtRH2 و AtRH5 اجزای VRCs ویروس تامبوس بر اساس آزمایشهای تصفیه مشترک هستند. ما پیشنهاد میکنیم که هلیکازهای شبیه eIF4AIII، واسطه تکثیر dsRNA را در RIII(-) REN بیثبات میکنند که باعث میشود دنبالههای RNA (-) ترمینال 5' و 3' در مجاورت نزدیک از طریق جفتسازی باز RNA-RNA با برد بلند قرار گیرند. این ساختار RNA تازه تشکیلشده توسط هلیکاز eIF4AIII همراه با هلیکاز AtRH20 ممکن است بازیافت کپیهای ویروسی را برای دورهای متعدد سنتز رشتهای (+) تسهیل کند، بنابراین منجر به تکثیر نامتقارن ویروسی میشود. | عملکردهای در حال گسترش هلیکازهای سلولی: تقویت کننده تکثیر RNA ویروس Tombus از گیاه eIF4AIII-مانند AtRH2 و DDX5-Like AtRH5 DEAD-Box RNA هلیکازها برای ترویج تکثیر RNA نامتقارن ویروسی استفاده می کند. |
60j1dm90 | اتوفاژی اجزای سلولی را بازیافت می کند و از سلول ها در برابر پاتوژن های درون سلولی دفاع می کند. در حالی که ویروس ها باید از تخریب اتوفاگوسیتی فرار کنند، برخی از ویروس ها نیز می توانند اتوفاژی را به نفع خود بر هم بزنند. توانایی ویروس آنفولانزای A (IAV) برای فرار از اتوفاژی به پروتئین کانال یونی ماتریکس 2 (M2) بستگی دارد. ما نشان میدهیم که دم سیتوپلاسمی IAV M2 به طور مستقیم با پروتئین اتوفاژی ضروری LC3 تعامل دارد و مکانیابی مجدد LC3 را به مقصد غیرمنتظره غشای پلاسمایی ترویج میکند. اتصال LC3 توسط یک منطقه تعاملی LC3 بسیار حفاظت شده (LIR) در M2 واسطه می شود. M2 LIR برای توزیع مجدد LC3 به غشای پلاسمایی در سلول های آلوده به ویروس مورد نیاز است. جهش در M2 که اتصال LC3 را لغو می کند با جوانه زدن رشته ای تداخل می کند و پایداری ویریون را کاهش می دهد. بنابراین IAV با تقلید از موتیف برهمکنش پروتئین-پروتئین خطی میزبان، اتوفاژی را زیر و رو میکند. این استراتژی ممکن است انتقال عفونت بین ارگانیسم ها را با افزایش پایداری نتاج ویروسی تسهیل کند. | یک موتیف تعاملی LC3 در پروتئین M2 ویروس آنفولانزا برای براندازی اتوفاژی و حفظ پایداری ویریون مورد نیاز است. |
q0onzv1z | گلیسیریزین در تنظیم ایمنی در سیستم عصبی مرکزی نقش دارد، اما تاثیر آن بر آسیب عصب سیاتیک قبلا گزارش نشده بود. در این مطالعه، از مدل موش BALB/c آسیب عصب سیاتیک برای بررسی نقش گلیسیریزین در ترمیم عصب سیاتیک و مکانیسم زیربنایی آن استفاده شد. گلیسیریزین با گاواژ داخل معده 10 و 20 میلی گرم بر کیلوگرم وزن در روز (به ترتیب با دوز متوسط و بالا) بیان گیرنده نوروتروفین p75 (p75NTR) را در سطوح پروتئین و mRNA در مقابل گروه 5 میلی گرم بر کیلوگرم (دوز کم) مهار کرد. و شاهد (9/0% محلول NaCl) در یک، دو، چهار و هشت هفته پس از آسیب عصب سیاتیک، و به طور همزمان دامنه پتانسیل عمل و سرعت هدایت عصب حرکتی را بهبود بخشید. نتایج ترکیبی از رنگآمیزی نقرهای مارسلند، گلیز و اریکسون و رنگآمیزی سریع آبی لوکسول نشان داد که گلیسیریزین با دوز بالا و متوسط باعث بهبود میلیناسیون عصب سیاتیک در مقایسه با گروههای با دوز پایین یا کنترل میشود. رنگآمیزی ایمونوفلورسانس نشان داد که گلیسیریزین تا حدی اثر مهاری بر اسکار هیپرتروفیک موضعی و پاسخهای التهابی در مدل موش دارد. در نتیجه، گلیسیریزین میتواند بازسازی عصب سیاتیک و ترمیم عملکردی را تقویت کند، که در آن دوزهای 10 و 20 میلیگرم بر کیلوگرم در روز مؤثرتر از دوزهای پایینتر هستند و چنین بازسازی با کاهش p75NTR همراه است. | گلیسیریزین بازسازی عصب سیاتیک مرتبط با p75NTR را در مدل موش BALB/c بهبود می بخشد. |
6krujv2m | [تصویر: متن را ببینید] ایمن سازی فعال وسیله ای مؤثر برای جلوگیری از اثرات فارماکودینامیک داروها است و به عنوان درمانی برای اعتیاد به هروئین نویدبخش است. پیش از این، ما اثربخشی واکسن نسل اول خود را در جلوگیری از مصرف خودسرانه هروئین در موشها نشان دادهایم، با این حال، بسیاری از اجزای واکسن را میتوان برای بهبود عملکرد اصلاح کرد. در اینجا ما تأثیرات مختلف مسیر تزریق واکسن هروئین و فرمول کمکی را بررسی میکنیم. موش های ایمن سازی شده از طریق تزریق زیر جلدی (sc) تیتر ضد هروئین پایین تری نسبت به روش های تزریق داخل صفاقی (IP) و sc/ip نشان دادند. افزودن آگونیست TLR9 سیتوزین-گوانین الیگودئوکسی نوکلئوتید 1826 (CpG ODN 1826) به ادجوانت آلوم اصلی باعث ایجاد تیتر آنتی بادی برتر و شباهت به مواد افیونی در مقایسه با آلوم به تنهایی شد. برای ارزیابی کامل اثربخشی واکسن، منحنیهای دوز-پاسخ کامل برای بیدردی ناشی از هروئین در هر دو آزمایش غوطهوری در صفحه داغ و دم ایجاد شد. موشهای تحت درمان با CpG ODN 1826 منحنیهای دوز-پاسخ بسیار تغییر یافته را نشان دادند (10-13 برابر در مقابل گروههای کنترل واکسینه نشده) در حالی که گروههای واکسن غیر CpG ODN همان اثر قوی را نشان ندادند (تغییر 2-7 برابر برای IP و ترکیبی، 2). – شیفت 3 برابری برای sc). نتایج ما نشان میدهد که CpG ODN 1826 یک ادجوانت بسیار قوی است و راههای تزریق باید برای توسعه واکسنهای کونژوگه مولکول-پروتئین کوچک در نظر گرفته شود. در نهایت، این مطالعه استاندارد جدیدی را برای ارزیابی داروهای سوء مصرف واکسن ایجاد کرده است که در آن منحنی دوز-پاسخ کامل باید در یک کار رفتاری مناسب انجام شود. | روش تزریق و افزودن آگونیست TLR9 به طور قابل توجهی بر کارایی واکسن هروئین تأثیر می گذارد |
c7xvf6dm | امکان استفاده از آنتی بادی های زنجیره سنگین دامنه متغیر (آنتی بادی های VHH) به عنوان ابزار تشخیصی برای پروتئین NS1 ویروس دنگی (DENV) نوع 2 مورد بررسی قرار گرفت و با استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال معمولی مقایسه شد. پس از بیان موفقیتآمیز پروتئین NS1 نوع 2 DENV، ژنهای آنتیبادیهای VHH علیه پروتئین NS1 از یک کتابخانه لامای غیرایمنی با نمایش فاژ جداسازی شدند. سپس آنتی بادی های VHH بیان و از اشریشیا کلی خالص سازی شدند. به طور همزمان، آنتی بادی های مونوکلونال با روش معمولی به دست آمد. تجزیه و تحلیل توالی آنتیبادیهای VHH نواحی 3 (CDR3) تعیینکننده مکمل جدید و طولانی را نشان داد. نقشه برداری اپی توپ از طریق یک کتابخانه پپتید نمایش فاژ با استفاده از VHH خالص و آنتی بادی های مونوکلونال به عنوان هدف انجام شد. جالب توجه است، همان ناحیه NS1، که شامل اسیدهای آمینه (224) HWPKPHTLW (232) است، برای هر دو نوع آنتی بادی حفظ شد که موتیف اجماع هیستیدین-تریپتوفان-تریپتوفان یا تریپتوفان-پرولین-تریپتوفان را نشان می دهد. از دو نوع آنتی بادی برای تهیه کیت های تشخیصی سریع بر اساس روش ایمونوکروماتوگرافی استفاده شد. کیت تشخیص سریع تثبیت شده آنتی بادی VHH حساسیت و ویژگی بهتری نسبت به کیت تشخیص سریع تثبیت شده با آنتی بادی مونوکلونال نشان داد، که ممکن است به دلیل مناطق طولانی CDR3 آنتی بادی های VHH و توانایی آنها برای اتصال به پاکت و شکاف آنتی ژن مورد نظر باشد. این نشان میدهد که آنتیبادیهای VHH احتمالاً گزینهای برای توسعه آزمایشهای نقطهای مراقبت علیه عفونت DENV هستند. | توسعه آنتی بادی های VHH علیه ویروس دنگی نوع 2 NS1 و مقایسه با آنتی بادی های مونوکلونال برای استفاده در تشخیص ایمونولوژیک |
8s7g2wvd | پس زمینه: مطالعات اخیر نشان داده اند که سلول های بنیادی مزانشیمی (MSCs) پاسخ ایمنی را تعدیل می کنند و آسیب ریه را در مدل های حیوانی کاهش می دهند. در حال حاضر، هیچ مطالعه بالینی در مورد اثرات MSCها در سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) وجود ندارد. اهداف این مطالعه ابتدا بررسی عوارض جانبی احتمالی پس از تجویز سیستمیک سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی آلوژنیک در بیماران ARDS و دوم تعیین اثربخشی بالقوه سلول های بنیادی مزانشیمی بر ARDS بود. روشها: دوازده بیمار بالغ با تعریف برلین از سندرم زجر تنفسی حاد با نسبت PaO(2)/FiO(2) کمتر از 200 برای دریافت MSCهای مشتق از چربی آلوژنیک یا دارونما به روش 1:1 تصادفی شدند. بیماران یک دوز داخل وریدی 1 × 10(6) سلول به ازای هر کیلوگرم وزن بدن یا سالین دریافت کردند. عوارض جانبی احتمالی پس از درمان بررسی شد. بیومارکرهای آسیب حاد ریه، از جمله IL-6، IL-8 و پروتئین سورفکتانت D (SP-D)، برای تعیین اثرات سلول های بنیادی مزانشیمی بر آسیب و التهاب ریه مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: هیچ سمیت انفوزیون یا عوارض جانبی جدی مربوط به تجویز MSCها وجود نداشت و تفاوت معنیداری در تعداد کلی عوارض جانبی بین دو گروه وجود نداشت. مدت بستری در بیمارستان، روزهای بدون ونتیلاتور و روزهای بدون ICU در روز 28 پس از درمان مشابه بود. هیچ تغییری در بیومارکرهای مورد بررسی در گروه دارونما وجود نداشت. در گروه سلول های بنیادی مزانشیمی، سطح سرمی SP-D در روز 5 به طور قابل توجهی کمتر از روز 0 بود (027/0 = p) در حالی که تغییرات در سطوح IL-8 معنی دار نبود. سطوح IL-6 در روز 5 روندی به سمت سطوح پایینتر را در مقایسه با روز صفر نشان داد، اما این روند از نظر آماری معنیدار نبود (06/0=p). نتیجه گیری: به نظر می رسد تجویز سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی آلوژنیک در درمان ARDS ایمن و امکان پذیر باشد. با این حال، اثر بالینی با دوزهای سلول های بنیادی مزانشیمی مورد استفاده ضعیف است و احتمالاً بهینه سازی بیشتر این استراتژی برای رسیدن به هدف کاهش آسیب اپیتلیال آلوئولار در ARDS مورد نیاز خواهد بود. ثبت کارآزمایی: Clinical trials.gov, NCT01902082 | درمان سندرم زجر تنفسی حاد با سلولهای بنیادی مزانشیمی مشتق از چربی آلوژنیک: یک مطالعه آزمایشی تصادفیسازی و کنترلشده با دارونما |
hqxiyxfj | ویروس Chikungunya (CHIKV) یک آلفا ویروس است که باعث آرترالژی مزمن و ناتوان کننده در انسان می شود. اگرچه مطالعات کوهورت بیماران تولید آنتی بادی های اختصاصی CHIKV را نشان داده است، اما ویژگی دقیق پاسخ آنتی بادی در برابر CHIKV به طور کامل تعریف نشده است. مدل ماکاک عفونت CHIKV به دلیل محدودیتهای نمونههای بالینی ایجاد شد. مهمتر از آن، ارتباط نزدیک آن با انسان امکان مطالعه عفونت مزمن و شناسایی بیشتر اهداف مهم CHIKV را فراهم می کند. در این مطالعه، نمونههای سرمی از ماکاکهای آلوده به CHIKV جمعآوریشده در مقاطع زمانی مختلف پس از عفونت برای توصیف الگوی تولید آنتیبادی و سینتیک استفاده شد. نتایج نشان داد که آنتیبادیهای ضد CHIKV خنثیکننده بودند و پروتئینهای گلیکوپروتئین E2، Capsid، nsP1، nsP3 و nsP4 اهداف پاسخ آنتیبادی ضد CHIKV در ماکاکها بودند. علاوه بر این، اپی توپهای سلول B خطی شناسایی شده توسط این آنتیبادیهای ضد CHIKV شناسایی شدند و با مکانیابی ساختاری آنها نقشهبرداری شدند. این ویژگی پاسخ آنتی بادی ضد CHIKV در ماکاک ها را مشخص می کند و اهمیت مناطق مختلف در پروتئین های کدگذاری شده با CHIKV را در پاسخ ایمنی تطبیقی نشان می دهد. اطلاعات این مطالعه دانش مهمی را ارائه میکند که به درک عفونت و ایمنی CHIKV، طراحی واکسن و مطالعات اثربخشی پیش بالینی کمک میکند. | اپی توپ های منحصر به فرد شناسایی شده توسط آنتی بادی های القا شده در نخستی های غیر انسانی آلوده به ویروس Chikungunya: پیامدهایی برای مطالعه آسیب شناسی ایمنی و توسعه واکسن |
wwvogjw8 | پزشکی ترجمه یک ترن هوایی با موفقیت های درخشان گاه به گاه و اکثریت بزرگی از شکست ها است. Lost in Translation 1 («LiT1»)، که از دهه 1950 شروع شد، دوران طلایی بود که بر اساس پیشرفتهای قبلی در فیزیولوژی تجربی، بیوشیمی و فارماکولوژی، همراه با طمأنینهای غمانگیز ساخته شد که منجر به کشف بسیاری از داروهای جدید برای بیماریهای جدی شد. LiT2 شاهد صنعتی شدن در مقیاس بزرگ کشف دارو با استفاده از نمایشگرها و سنجش های با توان بالا بر اساس تمایل به مولکول هدف بود. پیوند بین توسعه دارو و علوم دانشگاهی و پزشکی ضعیف شد، اما هنوز موفقیت های درخشانی وجود داشت. در LiT3، پوشش پزشکی ترجمه از بیولوژی مولکولی به بودجه دارویی، با تاکید بسیار بیشتر بر ایمنی و مقررات رسمی گسترش یافت. در مقایسه با هزینههای تحقیق و توسعه، تعداد اکتشافات پیشرفت در LiT3 ناامیدکننده بود، اما آنتیبادیهای مونوکلونال برای ایمنی و التهاب دوران طلایی جدیدی را به وجود آوردند و مهارکنندههای کیناز مانند ایماتینیب پیشرفتهایی در سرطان بودند. صنعت داروسازی در تلاش است تا رویکرد LiT1 را با استفاده از سنجش فنوتیپی و پیوندهای نزدیک تر با دانشگاه احیا کند. LiT4 با یک انفجار داده تولید شده توسط پروژه ژنوم، GWAS، ENCODE و omics مواجه است که در خطر رها کردن LiT4 در یک ابر کامپیوتری قرار دارد. آزمایشگاههای صنعتی مملو از انبوهی از ماشینآلات خودکار هستند در حالی که دانشمندان در اتاقی جداگانه نشستهاند و نتایج را روی رایانههای خود مشاهده میکنند. Big Data به Big Thinking در LiT4 نیاز خواهد داشت، اما با توجه به نیازهای پزشکی برآورده نشده و فرصت های جدید فراوان، امیدهای زیادی وجود دارد که ترن هوایی دوباره بالا برود. | گمشده در ترجمه (LiT) |
01yc7lzk | شیوع بیماری های عفونی نیازمند واکنش سریع سیاست گذاران است. انتخاب سطح مناسب پاسخ به دانش موجود در مورد پارامترهای مکانی و زمانی حاکم بر گسترش پاتوژن بستگی دارد که از جمله بر شدت پیشبینیشده اپیدمی تأثیر میگذارد. با این حال، هنگامی که یک پاتوژن جدید به یک محیط بیگانه وارد می شود، چنین اطلاعاتی اغلب فاقد یا بی فایده است و پارامترهای اپیدمیولوژیک باید از اولین مشاهدات اپیدمی تخمین زده شوند. این امر چالشی را برای اپیدمیولوژیست ها ایجاد می کند: با چه سرعتی می توان پارامترهای یک بیماری در حال ظهور را تخمین زد؟ چقدر زود می توان پیشرفت آینده اپیدمی را به طور قابل اعتماد پیش بینی کرد؟ ما این مسائل را با استفاده از یک مجموعه داده منحصربفرد، مکانی و زمانی حلشده برای تهاجم یک بیماری گیاهی، شانکر مرکبات آسیایی در میامی شهری بررسی میکنیم. ما از مدلهای اپیدمیولوژیک، مونت کارلو زنجیره مارکوف بیزی و روشهای آماری فضایی پیشرفته برای تجزیه و تحلیل میزان و میزان گسترش بیماری استفاده میکنیم. یک رفتار اپیدمی غنی و پیچیده آشکار می شود. مقیاس فضایی گسترش تقریباً در طول زمان ثابت است و می توان به سرعت با دقت زیاد تخمین زد (اگرچه شواهدی مبنی بر انتقال دوربرد قطعی نیست). در مقابل، میزان آلودگی با نوسانات شدید ماهانه مشخص می شود که ما آن را با رویدادهای شدید آب و هوایی مرتبط می کنیم. پیشبینیهای ناآگاه از مراحل اولیه اپیدمی، با فرض ناآگاهی کامل از محرکهای محیطی آینده، به دلیل تنوع غیرقابل پیشبینی نرخ آلودگی با شکست مواجه میشوند. برعکس، اگر دانش قبلی از روند اصلی محیطی یا رویدادهای اصلی محیطی را فرض کنیم، پیشبینیها به طرز چشمگیری بهبود مییابند. تضادی بین جزئیات بالایی که با مدلسازی در توصیف فضایی و زمانی همهگیری به دست میآید و گلوگاه تحمیلشده بر پیشبینی اپیدمی توسط محدودیتهای قابل پیشبینی هواشناسی پدیدار میشود. ما استدلال می کنیم که شناسایی چنین تنگناهایی گامی اساسی در مدل سازی آینده اپیدمی های ناشی از آب و هوا خواهد بود. | تحلیل بیزی برای استنتاج یک اپیدمی در حال ظهور: شانکر مرکبات در مناظر شهری |
wpuwo96e | کاهش تدریجی توده عضلانی مشخصه بسیاری از دیستروفیهای عضلانی، کارآیی بیشتر درمانهای ژنی و مولکولی را که در حال حاضر برای درمان این اختلالات دنبال میشوند، مختل میکند. به طور فزاینده ای آشکار می شود که یک برنامه درمانی، برای موثر بودن، نه تنها نیاز به هدف قرار دادن سلول های پیش ساز عضلانی یا سلول های بنیادی ماهیچه ای دارد که قادر به تشکیل بافت عضلانی جدید و بازیابی میوفیبرهای از دست رفته در نتیجه بیماری ها یا در طی آن هستند. هموستاز طبیعی به طوری که اثرات ماندگار موثر و از دست رفته را تضمین کند. اصلاح نقص ژنتیکی با استفاده از الیگودئوکسی نوکلئوتیدها (ODNs) یا نوکلئازهای مهندسی شده پتانسیل زیادی برای درمان بسیاری از اختلالات اسکلتی عضلانی دارد. نتایج دلگرمکننده بهدستآمده از مطالعه سیستمهای in vitro و ارگانیسمهای مدل، زمینهای را برای آنچه احتمالاً به یک رشته نوظهور در حوزه پزشکی مولکولی و بازساختی تبدیل میشود، ایجاد کرده است. علاوه بر این، توانایی جداسازی و گسترش انواع سلولهای پیشساز عضلانی از بیماران که قادر به ارتکاب به دودمان میوژنیک هستند، فرصت ایجاد خطوط سلولی را فراهم میکند که میتوانند برای پیوند به دنبال دستکاری و گسترش خارج از بدن مورد استفاده قرار گیرند. هدف این مقاله ارائه دیدگاهی در مورد رویکردهایی با هدف اصلاح نقص ژنتیکی با استفاده از استراتژیهای ویرایش ژن و در حال حاضر در حال توسعه برای درمان دیستروفی عضلانی دوشن (DMD)، شدیدترین اختلال عصبی عضلانی است. تاکید بر توصیف پتانسیل استفاده از سلول های بنیادی خود بیمار به عنوان منبع پیوند و چالش هایی است که فناوری های ویرایش ژن در زمینه زیست شناسی احیا کننده با آن روبرو هستند. | استراتژی های نوظهور ویرایش ژن برای دیستروفی عضلانی دوشن که سلول های بنیادی را هدف قرار می دهد |
ttu6xum8 | پس زمینه. ویروس پاراآنفلوانزا (PIV) معمولاً بیماران را به دنبال پیوند سلول های خونساز (HCT) آلوده می کند و اغلب باعث بیماری دستگاه تنفسی تحتانی (LRTD) می شود. تعریف LRTD به طور قابل توجهی در بین مطالعاتی که تأثیر PIV را پس از HCT ارزیابی می کنند، متفاوت است. روش ها ما به طور گذشته نگر 544 گیرنده HCT را با PIV تایید شده آزمایشگاهی ارزیابی کردیم و LRTD را به 3 گروه طبقه بندی کردیم: ممکن (تشخیص PIV در دستگاه تنفسی فوقانی با ارتشاح ریوی جدید با/بدون علائم LRTD)، احتمالی (تشخیص PIV در ریه با علائم LRTD بدون اینفیلترای ریوی جدید). و ثابت شده است (تشخیص PIV در ریه با ارتشاح ریوی جدید با/بدون علائم LRTD). نتایج احتمال بقای 90 روزه پس از LRTD در موارد ممکن، احتمالی و اثبات شده به ترتیب 87، 58 و 45 درصد بود. بیماران با LRTD احتمالی و اثبات شده بقای قابل توجهی بدتر از بیماران مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی فوقانی داشتند (احتمالاً: نسبت خطر [HR]، 5.87 [P <.001]؛ اثبات شده: HR، 9.23 [P <.001])، در حالی که LRTD ممکن است. نکرد (HR، 1.49 [P = 0.27]). در میان موارد اثبات شده/احتمالی، نیاز به اکسیژن در هنگام تشخیص، تعداد کم مونوسیت ها و استفاده از استروئید با دوز بالا (> 2 میلی گرم بر کیلوگرم در روز) با مرگ و میر بالا در تجزیه و تحلیل چند متغیره همراه بود. نتیجه گیری PIV LRTD با تشخیص ویروسی در ریه ها (LRTD اثبات شده/احتمالی) با نتایج بدتری نسبت به PIV LRTD با تشخیص ویروسی در نمونه های تنفسی فوقانی به تنهایی (LRTD احتمالی) همراه بود. این طبقه بندی جدید باید بر طراحی کارآزمایی بالینی تأثیر بگذارد و امکان مقایسه نتایج را در بین مراکز فراهم کند. | ویروس پاراآنفلوآنزا بیماری دستگاه تنفسی تحتانی پس از پیوند سلول های خونساز: تشخیص ویروس در ریه نتیجه را پیش بینی می کند |
sc0ersky | هدف: برای نشان دادن پروفایل های بیان ژنی که توسط پروتئین X ویروس هپاتیت B (HBx) واسطه می شود، ویژگی های مولکولی پاتوژنز مرتبط با HBx را در یک مدل سلول کبدی انسانی مشخص کردیم. روشها: ما پروفایلهای بیان ژن را در سلولهای L-O2-X، یک رده سلولی مهندسیشده L-O2 که به طور اساسی HBx را نسبت به سلولهای L-O2 بیان میکند، با استفاده از یک ریزآرایه الیگونوکلئوتیدی 70 mer انسانی Agilent 22 K که بیش از 21329 منحصر به فرد را نشان میدهد، بررسی کردیم. ژن های هومو ساپینس که به خوبی مشخص شده اند. تجزیه و تحلیل وسترن بلات و تداخل RNA (RNAi) که mRNA HBx را هدف قرار می دهد بیان بیش از حد آنتی ژن هسته ای سلولی در حال تکثیر (PCNA) و Bcl-2 را در سلول های L-O2-X تایید کرد. در همین حال، سنجش ادغام BrdU برای آزمایش تکثیر سلولی با واسطه سیکلواکسیژناز-2 تنظیم شده (COX-2) مورد استفاده قرار گرفت. ResultsThe ریزآرایه نشان داد که سطح بیان 152 ژن به طور قابل توجهی تغییر یافته است. 82 ژن در سلول های L-O2-X تنظیم مثبت و 70 ژن کاهش یافت. ژن های تغییر یافته با مسیرهای انتقال سیگنال، چرخه سلولی، متاستاز، تنظیم رونویسی، پاسخ ایمنی، متابولیسم و سایر فرآیندها مرتبط بودند. PCNA و Bcl-2 در سلول های L-O2-X تنظیم مثبت شدند. علاوه بر این، ما دریافتیم که دخیل COX-2 در سلول های L-O2-X با استفاده از روش ادغام BrdU، تکثیر را افزایش داد، در حالی که ایندومتاسین (یک مهارکننده COX-2) ارتقاء را لغو کرد. نتیجهگیری: یافتههای ما شواهد جدیدی ارائه میدهند که HBx قادر به تنظیم بسیاری از ژنهایی است که ممکن است در سرطانزایی دخیل باشند. این ژنهای تنظیمشده با واسطه HBx ممکن است به عنوان اهداف مولکولی برای پیشگیری و درمان کارسینوم سلولهای کبدی عمل کنند. | پروفایل های بیان ژن سلول های کبد انسان با واسطه پروتئین X ویروس هپاتیت B |
td2uk2wc | فیبروز ریوی (PF) یک عارضه شایع در بیماران بینابینی ریه است که منجر به پیش آگهی ضعیف و بقای کوتاه می شود. روش های درمانی سنتی مانند گلوکوکورتیکوئیدها و داروهای سیتوتوکسیک برای درمان PF کافی نیستند و ممکن است عوارض جانبی شدیدی ایجاد کنند. مطالعات اخیر نشان داد که انتزاع گیاهی سنتی چینی مانند Tanshinone IIA (TIIA) اثرات ضد PF قابل توجهی در مدل های حیوانی نشان داده است. با این حال، مکانیسم های دقیق زیربنای اثرات محافظتی TIIA به طور کامل شناخته نشده است. در اینجا ما بیشتر اثرات محافظتی TIIA و مکانیسم های زیربنایی آن را بررسی کردیم. مدل PF موش توسط بلئومایسین (BLM) القا شد. TIIA متعاقباً اجرا شد. تغییرات PF با تجزیه و تحلیل هیستوپاتولوژیک مشخص شد. نتایج نشان داد که BLM منجر به PF شدید و التهاب آلوئول می شود. همراه با افزایش قابل توجه فاکتور رشد تبدیل کننده-β1 (TGF-β1). آنزیم مبدل آنژیوتانسین 2 (ACE-2) همراه با آنژیوتانسین-(1-7) [ANG-(1-7)] پس از تجویز BLM به شدت کاهش یافت. درمان TIIA به طور قابل توجهی PF و التهاب ناشی از BLM را کاهش داد، بیان TGF-β1 را کاهش داد و تولید ACE-2 و ANG-(1-7) را در ریههای موش معکوس کرد. بنابراین ممکن است نتیجه بگیریم که TIIA ممکن است اثرات محافظتی بر PF ناشی از BLM در موشها اعمال کند، و محور ACE-2/ANG-(1-7) ممکن است به آن اثرات محافظتی نسبت دهد. | Tanshinone IIA فیبروز ریوی ناشی از بلئومایسین را از طریق آنزیم مبدل آنژیوتانسین تعدیل کننده 2 / محور آنژیوتانسین (1-7) در موش صحرایی کاهش می دهد. |
l8aa9cl3 | مطالعات روی گربه خانگی به بسیاری از پیشرفت های علمی، از جمله درک کنونی از قشر مغز پستانداران کمک کرده است. یک قابلیت عملی برای تراریختی گربه برای درک پتانسیل متمایز تحقیق روی این گونه عصبی-رفتاری پیچیده و قابل دسترس برای پیشبرد سلامت انسان و گربه مورد نیاز است. به عنوان مثال، انسان ها و گربه ها به لنتی ویروس های همه گیر ایدز مبتلا هستند که به عوامل محدود کننده گونه های خاص حساس هستند. در اینجا ما ژنهایی را که چنین فاکتوری را رمزگذاری میکنند، Rhesus macaque TRIMCyp و eGFP را در رده مولد گربه معرفی کردیم. این روش برای اولین بار در یک گوشتخوار، تراریختی با هدف گامت را ایجاد می کند. ما پیامدهای تراریخته یکنواخت، بیان گسترده، بدون موزائیسم و بدون خاموش شدن F1 را مشاهده کردیم. لنفوسیت های تراریخته گربه TRIMCyp در برابر تکثیر ویروس نقص ایمنی گربه مقاومت کردند. این قابلیت برای دستکاری تجربی ژنوم گونه های حساس به ایدز می تواند برای آزمایش پتانسیل عوامل محدود کننده برای ژن درمانی HIV و ساخت مدل هایی از سایر بیماری های عفونی و غیر عفونی استفاده شود. اطلاعات تکمیلی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1038/nmeth.1703) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است. | تراریخت فاکتور محدود کننده ضد ویروسی در گربه خانگی |
41b8ar5w | پسزمینه موشهای فاقد گیرنده اینترفرون نوع I (موش IFNAR(-/-)) جنبههای مربوط به تب خونریزیدهنده کریمه کنگو (CCHF) را در انسان، از جمله آسیب کبدی، تولید میکنند. هدف ما مشخص کردن آسیبشناسی کبد در موشهای IFNAR(-/-) آلوده به ویروس CCHF توسط ایمونوهیستوشیمی بود و این مدل را برای ارزیابی اثر ضد ویروسی ریباویرین، آربیدول و T-705 در برابر ویروس CCHF به کار گرفتیم. روششناسی/ یافتههای اصلی: موشهای IFNAR(-/-) آلوده به ویروس CCHF 2 تا 6 روز پس از عفونت با سطوح آمینوترانسفراز بالا و تیتر ویروس بالا در خون و اندامها مردند. تغییر پاتولوژیک اصلی هپاتیت حاد با نکروز پل زدن گسترده، تکثیر سلولی فعال کبدی و پاسخ التهابی خفیف تا متوسط با فعال شدن مونوسیت/ماکروفاژ بود. هپاتوسیت های آلوده به ویروس و آپوپتوز در نواحی نکروزه جمع شده اند. ریباویرین، آربیدول و T-705 تکثیر ویروس را در شرایط آزمایشگاهی با بیش از 3 واحد log سرکوب کردند (IC(50) 0.6-2.8μg/ml؛ IC(90) 1.2-4.7μg/ml). ریباویرین [100 میلی گرم/(کیلوگرم × روز)] میزان بقای موش های IFNAR (-/-) را افزایش نداد، اما زمان مرگ را طولانی کرد (001/0p<) و سطح آمینوترانسفراز و تیتر ویروس را کاهش داد. آربیدول [150 میلی گرم/(کیلوگرم × روز)] در داخل بدن هیچ اثری نداشت. حیوانات تحت درمان با T-705 در 1 ساعت [15، 30 و 300 میلیگرم/(کیلوگرم در روز)] یا تا 2 روز [300 میلیگرم/(کیلوگرم × روز)] پس از عفونت زنده ماندند، هیچ نشانهای از بیماری را نشان ندادند، و هیچ ویروسی در خون و اندام ها نداشت. مصرف همزمان ریباویرین و T-705 به جای اثرات نامطلوب، مفید بود. نتیجهگیری/ اهمیت: ماکروفاژهای فعال کبدی و سلولهای مشتق از مونوسیت ممکن است در پاسخ سیتوکین پیش التهابی در CCHF نقش داشته باشند. خوشهبندی سلولهای کبدی آلوده در نواحی نکروز بدون التهاب مشخص نشاندهنده اثرات سیتوپاتیک ویروسی است. T-705 در برابر ویروس CCHF در شرایط in vitro و in vivo بسیار قوی است. اثربخشی آن در داخل بدن از داروی استاندارد فعلی برای درمان CCHF، ریباویرین، بیشتر است. | بررسی اثر ضد ویروسی ریباویرین، آربیدول و T-705 (فاویپیراویر) در مدل موش برای تب خونریزی دهنده کریمه کنگو |
z9nwechy | شیوع بالای بیماریهای عفونی نوظهور، اهمیت استراتژیهای ایمنسازی مؤثر، بهویژه الگوریتمهای تصادفی مبتنی بر اطلاعات شبکه محلی موجود را برجسته کرده است. استراتژیهای تصادفی کنونی عمدتاً بر اساس مدلهای شبکه کلاسیک، مانند شبکههای بدون مقیاس و شبکههای جهان کوچک ارزیابی میشوند و بنابراین ناکافی هستند. سه استراتژی ایمنسازی تصادفی - ایمنسازی آشنا، ایمنسازی پل جامعه و واکسیناسیون حلقه - در این کار مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نسبت های ایمن سازی بهینه برای راهبردهای ایمن سازی آشنایی و ایمن سازی پل جامعه مورد بررسی قرار گرفت و اثربخشی این سه استراتژی در کنترل گسترش اپیدمی ها بر اساس شبکه های تماس اجتماعی واقع بینانه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان میدهد که تمامی استراتژیها پوشش اپیدمی را در مقایسه با سناریوی پایه (بدون اقدامات کنترلی) کاهش دادهاند. با این حال، اثربخشی ایمنسازی آشنا و ایمنسازی پل اجتماعی بسیار محدود است، و ایمنسازی آشنا کمی بهتر از ایمنسازی پل اجتماعی است. واکسیناسیون حلقه ای به طور قابل توجهی بهتر از ایمن سازی آشنا و ایمن سازی پل جامعه عمل می کند، و تجزیه و تحلیل حساسیت نشان می دهد که می تواند برای کنترل اپیدمی ها با طیف گسترده عفونی استفاده شود. اثربخشی چندین استراتژی ایمن سازی تصادفی کلاسیک بر اساس شبکه های تماس واقع بینانه برای اولین بار در این مطالعه ارزیابی شد. این نتایج می تواند اهمیت مهمی برای تحقیق و عمل کنترل همه گیر داشته باشد. | تحلیل مقایسه ای اثربخشی سه راهبرد ایمن سازی در کنترل شیوع بیماری در شبکه های اجتماعی واقع بینانه |
plz1ja2e | اینترفرون ها (IFNs) پروتئین های ترشح شده از خانواده سیتوکین ها هستند که پاسخ های ایمنی ذاتی و سازگار به عفونت را تنظیم می کنند. اگرچه اهمیت IFN ها در پاسخ ضد ویروسی مدت هاست که مورد توجه قرار گرفته است، نقش آنها در عفونت های باکتریایی پیچیده تر است و در حال حاضر تمرکز اصلی تحقیقات است. این بررسی دانش فعلی ما را در مورد نقش این سایتوکینها در دفاع میزبان در برابر پاتوژن باکتریایی لیستریا مونوسیتوژنز خلاصه میکند و اکتشافات اخیر در مورد مکانیسمهای مولکولی تکامل یافته توسط این باکتری درون سلولی برای براندازی پاسخهای IFN را برجسته میکند. | پاتوژن باکتری لیستریا مونوسیتوژنز و خانواده اینترفرون: اینترفرون نوع I، نوع II و نوع III |
vz0qvp01 | اطلاعات ژنتیکی در مورد ناحیه رهبر (L) و کد کننده کامل کپسید (P1) ویروسهای سروتیپ A و O FMD شایع در قاره آفریقا وجود ندارد. در اینجا، ما توالی کامل L-P1 را برای هشت ویروس سروتیپ A و نه سروتیپ O ارائه میکنیم که از شیوع FMDV در شرق و غرب آفریقا در طول 33 سال گذشته بازیابی شدهاند. تجزیه و تحلیل فیلوژنتیکی P1 و مناطق کدکننده کپسید نشان داد که جدایههای آفریقایی بر اساس سروتیپ و خوشههای خاص گروهبندی شدهاند، نشاندهنده گسترش فرامرزی و همچنین درون منطقهای ویروس هستند. با این حال، تجزیه و تحلیل مشابه از منطقه L گروه بندی تصادفی جدایه ها از سروتیپ های O و A را نشان داد. مقایسه بین درختان فیلوژنتیک مشتق شده از مناطق کد کننده ساختاری و منطقه L به احتمال نوترکیبی ژنتیکی اشاره کرد. تنوع نوکلئوتیدی و آمینو اسیدی بین تمام ایزولهها در این مطالعه از نتایج مطالعات قبلی پشتیبانی میکند که در آن 1D واقع در خارج متغیرترین بود در حالی که 1A واقع در داخل بیشترین حفاظت را داشت که احتمالاً فشار انتخابی روی این پروتئینها را منعکس میکند. اسیدهای آمینه ای که قبلاً برای ساختار و عملکرد FMDV مهم شناخته شده بودند، بسیار محافظت شده بودند. اطلاعات بهدستآمده از این مطالعه به ساخت واکسنهای FMDV با طراحی ساختاری در آفریقا کمک میکند. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1007/s00705-013-1838-9) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است. | ناهمگونی ژنتیکی در مناطق رهبر و کد کننده P1 سروتیپ های ویروس تب برفکی A و O در آفریقا |
a9o2dvke | واکسنهای مبتنی بر ذرات شبه ویروس L1 پروتئین کپسید اصلی ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) در کلینیک، پاسخهای آنتیبادی خنثیکنندهی خاص HPV را تحریک میکنند. برای تولید واکسنهای pan-HPV، در اینجا، نشان میدهیم که پروتئین فیوژن E3R4 شامل سه تکرار HPV16 L2 aa 17-36 اپی توپ (E3) و یک داربست IgG1 Fc انسانی اصلاحشده (R4) باعث ایجاد آنتیبادیهای خنثیکننده متقاطع و ایمنی محافظتی در برابر میشود. انواع مختلف HPV E3R4 به عنوان یک پروتئین ترشح شده در سیستم بیان باکولوویروس بیان شد و می تواند به سادگی با کروماتوگرافی میل ترکیبی پروتئین A با خلوص بالای 90 درصد خالص شود. واکسیناسیون E3R4 فرموله شده با ادجوانت فروندز نه تنها باعث ایجاد آنتی بادی های خنثی کننده متقاطع علیه شبه ویروس HPV انواع 16، 18، 45، 52، 58، 6، 11 و 5 در موش ها شد، بلکه موش ها را در برابر چالش های واژن با شبه ویروس HPV، انواع 5، 16، محافظت کرد. ، 52، 58، 11 و 5 برای حداقل یازده ماه پس از اولین واکسیناسیون. علاوه بر این، واکسیناسیون E3R4 فرموله شده با زاج کمکی تایید شده FDA به همراه لیپید مونوفسفوریل A همچنین باعث ایجاد آنتی بادی های خنثی کننده متقاطع علیه انواع HPV 16، 18 و 6 در خرگوش ها شد. بنابراین، نتایج ما نشان می دهد که تحویل آنتی ژن L2 به عنوان یک پروتئین فیوژن Fc اصلاح شده ممکن است توسعه واکسن پان-HPV را تسهیل کند. | یک واکسن از اپی توپ L2 تکرار می شود که با آنتی بادی های خنثی کننده متقاطع القا شده از IgG1 Fc و ایمنی محافظتی در برابر انواع مختلف ویروس پاپیلومای انسانی ترکیب شده است. |
4r89qacd | انگلهای خونی زیرجنس Haemoproteus در پرندگان دریایی، بهویژه در گونههای راسته Suliformes گزارش شدهاند. این انگل ها توسط مگس های هیپوبوسید از جنس Olfersia منتقل می شوند. ویژگی قوی بین ناقل و میزبان مهره داران آن پیشنهاد شده است. ما شیوع عفونت هموپروتئوس را در مگسهای سولیفورم و هیپوبوسید در دو جزیره اقیانوسی غرب اقیانوس هند بررسی کردیم: اروپا و تروملین. در مجموع، 209 نمونه خون از پرندگان ناوچه بزرگ (Fregata minor)، سگهای ماسکدار (Sula dactylatra) و سگهای پا قرمز (Sula sula) جمعآوری شد. چهل و یک مگس هیپوبوسکید نیز از پرندگان جمع آوری شد. هفده پرنده ناوچه و یک مگس جمع آوری شده در اروپا برای حضور انگل های هموپروتئوس با واکنش زنجیره ای پلیمراز مثبت بودند. تجزیه و تحلیلهای فیلوژنتیکی بر اساس توالیهای جزئی ژن سیتوکروم b نشان داد که انگلها ارتباط نزدیکی با Haemoproteus iwa دارند که از پرندگان ناوچه در اقیانوس آرام و در دریای کارائیب گزارش شدهاند. پلاسمودیوم نیز در یک پرنده ناوچه در اروپا شناسایی شد. با این حال، قرار دادن آن بر روی درخت فیلوژنتیک را نمی توان حل کرد. ما از انتقال انگلهای خونی در پرندگان دریایی در اقیانوس هند غربی پشتیبانی میکنیم و پیشنهاد میکنیم که مهاجرت بین اقیانوس آرام و اقیانوس هند میتواند به توزیع گسترده Haemoproteus iwa در جمعیتهای پرنده کشتی کمک کند. | Haemoproteus iwa در پرندگان ناوچه بزرگ (Fregata minor) در جزایر اقیانوس هند غربی |
hnk7ok3f | سابقه و هدف: نارسایی حاد تنفسی (ARF) و سپسیس شدید (SS) از عوارض احتمالی در بیماران مبتلا به پنومونی اکتسابی از جامعه (CAP) هستند. هدف از این مطالعه بررسی شیوع، ویژگی ها، عوامل خطر و تأثیر بر مرگ و میر بیماران بستری در بیمارستان با CAP با توجه به حضور ARF و SS در هنگام پذیرش بود. روشها: این یک مطالعه چند مرکزی، مشاهدهای و آیندهنگر بر روی بیماران متوالی CAP بود که بین سالهای 2008 تا 2010 در سه بیمارستان در ایتالیا، اسپانیا و اسکاتلند بستری شدند. تنها با ARF (گروه B) و کسانی که دارای ARF و SS (گروه C) در پذیرش هستند. نتایج: از میان 2145 بیمار ثبتنامشده، 45 درصد به گروه A، 36 درصد به گروه B و 20 درصد به گروه C تعلق داشتند. COPD (001/0p<) و نفوذهای چندلوباری (001/0p<). وقوع معاصر ARF و SS با سن (0.002 = p)، اقامت در خانه سالمندان (p = 0.007)، COPD (p <0.001)، درگیری چندلوبار (p <0.001) و بیماری کلیوی (p <0.001) مرتبط بود. 4.2٪ از بیماران در گروه A فوت کردند، 9.3٪ در گروه B و 26٪ در گروه C، P <0.001. پس از تعدیل، حضور تنها ARF دارای OR برای مرگ و میر در بیمارستان 1.85 بود (0.011 = p) و حضور هر دو ARF و SS دارای OR 6.32 بود (p <0.001). نتیجهگیری: شناسایی ARF و SS در بستری شدن در بیمارستان میتواند به پزشکان در طبقهبندی بیماران CAP به سه فنوتیپ بالینی مختلف کمک کند. | فنوتیپ پنومونی اکتسابی از جامعه با توجه به وجود نارسایی حاد تنفسی و سپسیس شدید |
lr302hur | ایمنی ذاتی شامل برهمکنش مستقیم بین میزبان و میکروارگانیسمها، هم بیماریزا و هم همزیست است، بنابراین انتظار میرود انتخاب طبیعی به شدت بر ژنهای دخیل در این فرآیندها تأثیر بگذارد. ژنتیک جمعیت تأثیر رویدادهای انتخاب طبیعی گذشته را بر روی ژنوم جمعیتهای انسانی امروزی بررسی میکند و مکمل مطالعات ژنتیکی ایمونولوژیک و همچنین بالینی و اپیدمیولوژیک است. دادههای اخیر نشان میدهد که تأثیر انتخاب بر روی خانوادههای مختلف گیرندههای ایمنی ذاتی و مولکولهای سیگنالدهنده پاییندست آنها بهطور قابلتوجهی متفاوت است. این بررسی این یافتهها را مورد بحث قرار میدهد و نشان میدهد که چگونه آنها به تعیین اهمیت عملکردی نسبی مسیرهای ایمنی ذاتی کمک میکنند، که میتواند از ضروری تا زائد بودن متغیر باشد. | ابزارهای ژنتیکی جمعیت برای تشریح ایمنی ذاتی در انسان |
kk4lyoss | سابقه و هدف: فیبروز آلوگرافت هنوز یک مشکل حیاتی در پیوند، از جمله پیوند قلب است. تعامل IL-13/TGF-β(1) قبلاً به عنوان یک مسیر کلیدی تنظیم کننده فیبروز در اختلالات ایمنی التهابی مختلف شناسایی شده است. در اینجا بررسی می کنیم که آیا این مسیر مسئول فیبروز آلوگرافت نیز هست یا خیر و آیا تداخل با تعامل IL-13/TGF-β(1) از فیبروز آلوگرافت جلوگیری می کند. MethodsFVB یا کنترل DBA/1 قلب اهدایی به صورت هتروتوپیک به موش DBA/1 دریافت کننده پیوند شد و قلب در روز 60 و 100 پس از پیوند ریزنمونه شد. بافت قلب با رنگآمیزی تری کروم ماسون و ایمونوهیستوشیمی برای CD4، CD8، CD11b، IL-13، لیگاند Fas، ماتریکس متالوپروتئیناز (MMP)-1، MMP-13، β2-میکروگلوبولین و Gremlin-1 مورد بررسی قرار گرفت. سلول های نفوذ گر پیوند جدا شده و توسط فلوسایتومتری آنالیز شدند. سطوح IL-13 و TGF-β(1) با روش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) تعیین شد و مقدار کلاژن با استفاده از روش سیرکول اندازهگیری شد. بیان IL-13Rα2 توسط وسترن بلات تشخیص داده شد. در برخی آزمایشها سیگنالدهی IL-13/TGF-β(1) با siRNA اختصاصی IL-13Rα(2) مسدود شد. علاوه بر این، یک آرایه PCR از RNA جدا شده از آلوگرافت ها برای تجزیه و تحلیل بیان ژن های متعدد درگیر در فیبروز انجام شد. نتایج: هر دو گروه به مدت طولانی (بیش از 100 روز) زنده ماندند. پیوندهای آلوژنیک با افزایش قابل توجهی از سلول های CD4 (+) (P <0.0001)، CD8 (+) (P <0.0001)، و CD11b (+) (0.0065 = P) در روز 100 نفوذ کردند. علاوه بر این، افزایش IL- 13 سطح (P = 0.0003) و تعداد سلول های نفوذی IL-13 (+) (0.0037 = P)، همراه با بیان IL-13Rα (2)، تنها در آلوگرافت شناسایی شد. بیان IL-13 و IL-13Rα(2) منجر به افزایش قابل توجه سطوح TGF-β(1) (P <0.0001)، تعداد بالاتر CD11b (بالا) Gr1 (متوسط) TGF-β(1) (+) شد. سلول ها، و رسوب کلاژن قلبی افزایش یافته است (0.0094 = P). فیبروز آلوگرافتی که در این آزمایشها یافت شد با تنظیم مثبت ژنهای پروفیبروتیک متعدد همراه بود که با رنگآمیزی ایمونوهیستوشیمی بافت آلوگرافت تأیید شد. انسداد برهمکنش IL-13/TGF-β(1) توسط siRNA IL-13Rα(2) منجر به تعداد کمتری از CD11b(بالا)Gr1(واسطه)TGF-β(1)(+)، CD4(+)، سلول های CD8 (+)، و CD11b (+) و از رسوب کلاژن (0.0018 = P) در این آلوگرافت ها جلوگیری کرد. نتیجهگیری: سیگنالدهی IL-13 از طریق IL-13Rα2، TGF-β (1) را القا میکند و باعث فیبروز آلوگرافت در مدل موشی رد پیوند مزمن میشود. انسداد این تعامل IL-13/TGF-β(1) توسط siRNA IL-13Rα(2) از فیبروز آلوگرافت قلبی جلوگیری می کند. بنابراین، IL-13Rα(2) ممکن است به عنوان یک هدف آینده برای کاهش فیبروز آلوگرافت در پیوند اعضا قابل استفاده باشد. | سیگنال دهی IL-13 از طریق IL-13Rα(2) باعث ایجاد فیبروز آلوگرافت وابسته به TGF-β(1) می شود. |
skavefji | سابقه و هدف: سودمندی آنالیز سلولی مایع برونکوآلوئولار (BAL) در پنومونی به اندازه کافی ارزیابی نشده است. این مطالعه توانایی آنالیز سلولی مایع BAL را برای تشخیص افتراقی پنومونی باکتریایی از پنومونی ویروسی در بیماران بزرگسالی که در بخش مراقبتهای ویژه بستری میشوند، بررسی کرد. تجزیه و تحلیل سلولی MethodsBAL مایع در 47 بیمار بالغ که تحت BAL برونکوسکوپی پس از کمتر از 24 ساعت قرار گرفتن در معرض عامل ضد میکروبی قرار گرفتند، مورد بررسی قرار گرفت. توانایی شمارش کل گلبولهای سفید خون (WBC) و تعداد سلولهای افتراقی برای تمایز بین پنومونی باکتریایی و ویروسی با استفاده از آنالیز منحنی مشخصه عملکرد گیرنده (ROC) مورد ارزیابی قرار گرفت. پنومونی ResultsBacterial (n = 24) و پنومونی ویروسی (n = 23) اغلب با پلوسیتوز نوتروفیل در مایع BAL همراه بود. میانه تعداد کل WBC مایع BAL (2815/μL در مقابل 300/μL، P<0.001) و درصد نوتروفیل ها (80.5٪ در مقابل 54.0٪، 0.02 = P) در گروه پنومونی باکتریایی نسبت به گروه پنومونی ویروسی به طور قابل توجهی بالاتر بود. . در تجزیه و تحلیل منحنی ROC، تعداد کل WBC سیال BAL بهترین تمایز را با سطح زیر منحنی 0.855 (95% فاصله اطمینان (CI، 0.750-0.960) نشان داد. تعداد کل WBC مایع BAL ≥510/µL دارای حساسیت 83.3٪، ویژگی 78.3٪، نسبت احتمال مثبت (PLR) 3.83، و نسبت درستنمایی منفی (NLR) 0.21 بود. هنگامی که در ترکیب با پروکلسیتونین سرم یا پروتئین واکنشی C تجزیه و تحلیل شد، حساسیت 95.8٪، ویژگی 95.7٪، PLR 8.63، و NLR 0.07 بود. تعداد کل WBC مایع BAL ≥510/μL یک پیش بینی مستقل پنومونی باکتریایی با نسبت شانس تعدیل شده 13.5 در تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک چندگانه بود. نتیجه گیری: تجزیه و تحلیل سلولی مایع BAL می تواند به تشخیص افتراقی زودهنگام پنومونی باکتریایی از پنومونی ویروسی در بیماران بدحال کمک کند. | سودمندی آنالیز سلولی مایع لاواژ برونکوآلوئولار برای پیش بینی علت پنومونی در بیماران بدحال |
qocet9y2 | سابقه و هدف: تب هموراژیک همراه با سندرم کلیوی (HFRS) به دلیل بروز و مرگ و میر بالا و درمان و واکسیناسیون محدود به یک نگرانی مهم بهداشت عمومی تبدیل شده است. تا به حال، مطالعات بالینی در مورد ویژگی ها و پیامدها در بیماران بحرانی مبتلا به HFRS محدود بوده است. هدف از این مطالعه مشاهده ویژگی های بالینی و نسبت تجمعی زنده ماندن و بررسی اثرات پیش بینی کننده و عوامل خطر برای پیش آگهی بود. MethodsA تجزیه و تحلیل گذشته نگر دقیق از سوابق بالینی برای بیماران HFRS بحرانی انجام شد. بیماران ثبتنام شده در مرکز بیماریهای عفونی، بیمارستان تانگدو، بین ژانویه 2008 و اوت 2012 تحت درمان قرار گرفتند. ویژگیهای بالینی بین بازماندگان و غیربازماندهها با آزمون t-test یا آزمون Chi-square مقایسه شد. عوامل بالینی خطر برای پیش آگهی با تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک بررسی شد. اثرات پیش بینی پیش آگهی در پارامترهای بالینی و آزمایشگاهی توسط گیرنده عامل مشخصه منحنی (ROC) تجزیه و تحلیل شد. نسبت تجمعی زنده ماندن در فواصل معین در بیماران بحرانی توسط تجزیه و تحلیل بقای Kaplan-Meier مشاهده شد. ResultsOf 75 بیمار ثبت نام، نسبت تجمعی زنده ماندن 70.7٪ در فاصله هفته دوم، با نرخ مرگ و میر 28 روزه 36.3٪ بود. افراد غیر زنده تمایل به فرکانس بالاتری از بیقراری، تنگی نفس، خونریزی ملتحمه، کما، نارسایی قلبی، سندرم دیسترس تنفسی حاد (ARDS) و انسفالوپاتی داشتند (P <0.05). ARDS، خونریزی ملتحمه و کما عوامل خطر مرگ در بیماران بحرانی مبتلا به HFRS بودند. افرادی که زنده مانده بودند سطح کراتینین سرم (Scr) پایین تری داشتند (001/0 P <) و زمان طولانی پروترومبین (PT) (006/0 = P)، زمان ترومبوپلاستین جزئی فعال (APTT) (003/0 = P) بیشتر بود. ) و افزایش سطح گلبول های سفید (WBC) (005/0 = P)، و پارامترهای آزمایشگاهی ذکر شده در بالا برای پیش بینی پیش آگهی به اهمیت آماری رسیدند (05/0 > P). نتیجه گیری: مرگ و میر بالا در بیماران بحرانی مبتلا به HFRS بر اهمیت هوشیاری پزشکان نسبت به وقوع عوارض بالقوه کشنده و تغییرات در وضعیت بیوشیمیایی تاکید می کند تا اطمینان حاصل شود که درمان حمایتی به موقع و سیستماتیک می تواند در صورت لزوم آغاز شود. | مشخصات بالینی و پیامدها در بیماران بحرانی مبتلا به تب خونریزی دهنده با سندرم کلیوی |
mggsospc | Tollip نقش مهمی در گیرنده اینترلوکین 1 IL-1R و مسیرهای Toll ایفا می کند. به عنوان تعدیل کننده مسیر ایمنی، به طور غیر مستقیم میزان پپتیدهای ضد میکروبی را کنترل می کند. این می تواند نشان دهنده گامی حیاتی در حفظ سیستم ایمنی حیوانات و جلوگیری از عفونت باشد. سؤالات تکاملی برای درک حفاظت و عملکرد مسیرهای بیوشیمیایی مانند مسیر با واسطه Tollip بسیار مهم هستند. از طریق تجزیه و تحلیل 36 دنباله از پروتئین Tollip از گونه های مختلف حیوانی، دانلود شده از پایگاه داده کیوتو دایره المعارف ژن و ژنوم (KEGG)، ما پارامترهای تکاملی متنوعی مانند انتخاب مولکولی و حفاظت از ساختار را با تجزیه و تحلیل پسماند به باقی مانده، فراتر از پارامترهای متعارف به این نوع مطالعه، به عنوان درختان حداکثر احتمال. ما متوجه شدیم که Tollip روندهای مختلفی را در تاریخ در حال تکامل خود ارائه کرده است. در پستانداران، پروتئین ناپایدارتر می شود، دقیقا برعکس در گروه بندپایان مشاهده می شود. جالب ترین یافته، غلظت باقی مانده های مثبت انتخاب شده در انتهای ترمینال آمینه بود. برخی از ناهماهنگیهای توپولوژیکی مشاهدهشده در درختهای حداکثر احتمال مجموعههای داده Tollip کامل و مدیریتشده را میتوان از طریق انتقال افقی توضیح داد، که با تشخیص نوترکیبی مشهود است. این نتایج نشان می دهد که باید در مورد این پروتئین بیشتر تحقیق و درک شود. | Tollip یا Not Tollip: سؤالات در حال تحول پشت آن چیست؟ |
3amxb7qr | پسزمینه: تعطیلی مدارس یک مداخله غیردارویی است که در بسیاری از برنامههای همهگیر ملی که قبل از شروع همهگیری آنفولانزای A(H1N1)pdm09 تدوین شده بود، در نظر گرفته شد و در طول این رویداد مورد توجه قابل توجهی قرار گرفت. در اینجا، ما تجربیات ملی و محلی را با تعطیلی مدارس در چندین کشور در طول همهگیری A(H1N1)pdm09 بررسی و مقایسه میکنیم. قصد ما این نیست که تجارب کشور را به طور سیستماتیک بررسی کنیم. بلکه ارائه تنوع تجارب تعطیلی مدارس و ارائه نمونه هایی از دیدگاه ملی و محلی است. روشها: دادهها در طول و پس از جلسهای که توسط مراکز اروپایی کنترل بیماری در مورد تعطیلی مدارس در اکتبر 2010 در استکهلم، سوئد برگزار شد، جمعآوری شد. یک فرم استاندارد جمع آوری داده ها تهیه و برای همه شرکت کنندگان ارسال شد. دوازده کشور شرکت کننده و منطقه اداری (بلغارستان، چین، فرانسه، منطقه اداری ویژه هنگ کنگ (SAR)، ایتالیا، ژاپن، نیوزیلند، صربستان، آفریقای جنوبی، تایلند، بریتانیا، و ایالات متحده) داده هایی را ارائه کردند. نتایج: بررسی ما تجربیات بسیار متنوع ملی و محلی در مورد تعطیلی مدارس در طول همهگیری A(H1N1)pdm09 را برجسته میکند. فرآیندهایی از جمله اینکه چه کسی مسئول ارائه توصیهها و چه کسی مسئول تصمیمگیری برای تعطیلی بود، استراتژیهای کنترل مبتنی بر مدرسه، میزان تعطیلی مدارس، سنت بهداشت عمومی در پاسخها و انتظارات در مورد تعطیلی مدارس بین کشورها بسیار متفاوت بود. . بررسی ما همچنین چالش های متعدد مرتبط با اجرای این مداخله را مورد بحث قرار می دهد و توصیه هایی را برای کار عملی بیشتر در این زمینه ارائه می دهد. نتیجهگیری: مهمترین عامل برای توضیح تفاوتهای مشاهدهشده بین کشورها ممکن است شیوههای مختلف بهداشت عمومی و انتظارات عمومی در مورد تعطیلی مدارس و آنفولانزا در کشورهای انتخابشده باشد. | تعطیلی مدارس در طول همهگیری آنفلوانزا در سال 2009: تجربیات ملی و محلی |
oypnbpkh | مکانیسم های محافظت از بخش قدامی در هنگام عفونت ویروس هرپس سیمپلکس 1 | |
ckl40b6c | دژنراسیون ماکولا وابسته به سن (AMD) علت اصلی از دست دادن بینایی در سالمندان در سراسر جهان صنعتی است. برجسته ترین ویژگی های پاتولوژیک آن ضایعات مربوط به اپیتلیوم رنگدانه شبکیه (RPE) غشای بروخ، انحطاط گیرنده های نوری، و در تهاجمی ترین موارد، نئوواسکولاریزاسیون مشیمیه است. ارتباط ژنتیکی بین خطر ابتلا به AMD و پلی مورفیسم در اجزای سیستم کمپلمان، و همچنین گیرنده های کموکاین بیان شده بر روی سلول های میکروگلیال و ماکروفاژها، انحطاط شبکیه و نئوواسکولاریزاسیون مشیمیه را با ایمنی ذاتی (التهاب) مرتبط کرده است. علاوه بر التهاب، بازیکنان ایمنی تطبیقی شامل سیتوکینها، کموکاینها، آنتیبادیها و سلولهای T در مدلهای حیوانی AMD و در بیماران مبتلا به این آسیبشناسی شناسایی شدهاند. این مشاهدات نشان میدهد که ایمنی تطبیقی ممکن است در فرآیندهای مختلف مرتبط با AMD مانند آتروفی RPE، نئوواسکولاریزاسیون و دژنراسیون شبکیه نقش داشته باشد. با این حال، تا به امروز، نقش دقیق (در صورت وجود) اتوآنتی بادی ها و سلول های T در AMD ناشناخته باقی مانده است. در این بررسی، اثرات بالقوه پاسخهای ایمنی تطبیقی در پاتوژنز AMD را مورد بحث قرار میدهیم. | منابع بالقوه و نقشهای ایمنی تطبیقی در دژنراسیون ماکولا وابسته به سن: آیا نام AMD را به بیماری خودایمنی ماکولا تغییر دهیم؟ |
azvscejw | هماگلوتینین سطحی گلیکوپروتئین ویروس آنفولانزا (HA) مسئول اتصال ویروسی به گیرنده های سلول میزبان حاوی اسید سیالیک است و مرحله اولیه عفونت ویروسی را تسهیل می کند. در مطالعه حاضر، ما یک آپتامر RNA مخصوص دامنه اتصال گیرنده گلیکوزیله پروتئین HA (gHA1) را پس از 12 چرخه تکامل سیستماتیک لیگاندها با روش غنیسازی نمایی (SELEX) جدا کردیم و سپس بررسی کردیم که آیا آپتامر انتخاب شده است یا خیر. عفونت ویروسی را در سلول های میزبان سرکوب می کند. آزمایش های اتصال به فیلتر نیتروسلولز و سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) نشان داد که 1 آپتامر RNA، HA12-16، به طور خاص به پروتئین gHA1 متصل می شود. سنجش بقای سلولی نشان داد که آپتامر RNA HA12-16 با افزایش زندهمانی سلول، عفونت ویروسی را در سلولهای میزبان سرکوب میکند. آنالیز میکروسکوپی ایمونوفلورسانس بیشتر نشان داد که آپتامر RNA HA12-16 با خنثی کردن محل اتصال گیرنده ویروس آنفلوانزا HA، اتصال ویروسی به سلولهای میزبان را سرکوب میکند. این نتایج نشان می دهد که آپتامر RNA جدا شده می تواند به عنوان یک معرف ضد ویروسی در برابر آنفولانزا از طریق فرمولاسیون درمانی مناسب توسعه یابد. | یک آپتامر RNA که به طور خاص به هماگلوتینین گلیکوزیله ویروس آنفلوانزای مرغی متصل می شود و عفونت ویروسی را در سلول ها سرکوب می کند. |
aftz6tbu | نظارت برای درک اپیدمیولوژی و کنترل بیماری های عفونی بسیار مهم است. نگرانی فزاینده در مورد آب و هوا و سایر محرک هایی که ممکن است تهدیدات بیماری های عفونی را برای نسل های آینده افزایش دهد، بازبینی سیستم های نظارتی و منابع داده های زیست محیطی را تحریک کرده است که ممکن است برای ارزیابی اثرات سلامتی آینده ناشی از تغییرات آب و هوایی در اروپا مورد استفاده قرار گیرند. ما مروری بر سازمانها، آژانسها و مؤسساتی ارائه میکنیم که مسئول نظارت بر بیماریهای عفونی در اروپا هستند. ما سیستمهای نظارتی، ابزارهای ردیابی، کانالهای ارتباطی، تبادل اطلاعات و خروجیها را در پرتو محرکهای محیطی و اقلیمی بیماریهای عفونی توصیف میکنیم. ما مجموعه دادههای محیطی و اقلیمی را مورد بحث قرار میدهیم که به تجزیه و تحلیل اپیدمیولوژیک کمک میکنند. بسیاری از مجموعههای دادههای زیستمحیطی کیفیت نسبتاً یکنواختی در سراسر کشورهای عضو اتحادیه اروپا دارند، زیرا آنها بر اساس اندازهگیریهای ماهوارهای یا پروژههای FP6 یا FP7 با بودجه اتحادیه اروپا با پوشش کامل اتحادیه اروپا هستند. سیستمهای گزارش موردی برای نظارت بر بیماریهای عفونی باید شامل تعاریف و فرمتهای گزارشی واضح و منسجم باشد که با وضوح مناسب در موقعیت جغرافیایی قرار میگیرند. این امکان ارتباط با منابع محیطی، اجتماعی و اقلیمی را فراهم می کند که ارزیابی خطر، ارزیابی تهدیدات آینده، مدیریت شیوع و مداخلات برای کاهش بار بیماری را امکان پذیر می کند. | سیستمهای پایش اروپا و دادهها برای ارزیابی اثرات زیستمحیطی و اقلیمی بر بیماریهای عفونی انسانی |
b5lldhi5 | ژنهای گزارشگر وارد شده در ژنومهای ویروسی، کمیت آسان و سریع تکثیر ویروس را ممکن میسازد، که برای غربالگری مؤثر ترکیبات ضد ویروسی در شرایط آزمایشگاهی یا تجزیه و تحلیل in vivo گسترش و پاتوژنز ویروس مفید است. بر اساس یک طرح منتشر شده، ما چندین ویروس آنفولانزای A با قابلیت تکثیر تولید کردهایم که حامل پروتئینهای فلورسنت یا گاوسیا لوسیفراز هستند. فعالیت گزارشگر را میتوان به آسانی در فرهنگهای آلوده اندازهگیری کرد، اما ویروس کدکننده گاوسیا لوسیفراز پایدارتر از ویروسهای حاوی پروتئینهای فلورسنت بود و بنابراین با جزئیات مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. کمی سازی فعالیت لوسیفراز گاوسیا در مایع رویی کشت آلوده امکان تشخیص راحت و بسیار حساس گسترش ویروس را فراهم کرد و فعالیت آنزیمی با تعداد ذرات عفونی آزاد شده از سلول های آلوده ارتباط داشت. علاوه بر این، ویروس کدکننده لوسیفراز گاوسیا امکان کمی حساس فعالیت ضد ویروسی مهارکننده نورآمینیداز (NAI) زانامیویر و پروتئینهای گذرنده القا شونده با اینترفرون سلول میزبان (IFITM) 1-3 را فراهم میکند، که به عنوان مهارکننده ورود ویروس آنفولانزا شناخته شدهاند. در نهایت، این ویروس برای نشان دادن اینکه عفونت ویروس آنفولانزا A به تعدیل کننده کلسترول آندوزوم حساس است استفاده شد، مطابق با این مفهوم که IFITM ها با تغییر سطح کلسترول در غشای اندوزومی، ورود ویروس را مهار می کنند. در مجموع، ما توصیف یک ویروس گزارشگر آنفولانزای جدید A را گزارش میکنیم که امکان تشخیص سریع و حساس گسترش ویروس و مهار آن را فراهم میکند، و نشان میدهیم که ورود ویروس آنفولانزای A به تغییرات سطح کلسترول اندوزومی حساس است. | ویروس آنفولانزا A کد کننده گاوسیا لوسیفراز ترشح شده به عنوان ابزار مفیدی برای تجزیه و تحلیل تکثیر ویروس و مهار آن توسط ترکیبات ضد ویروسی و پروتئین های سلولی |
qbct63p4 | لطفاً بعداً در مقاله برای خلاصه ویراستاران ببینید | جایگزینهای اخلاقی برای آزمایشها با پاتوژنهای بالقوه همهگیر جدید |
6ylqnp5n | مقدمه: تزریق سیلیکون یک روش رایج در جراحی زیبایی است. ایجاد گرانولوم و مهاجرت شایع ترین عوارض مشاهده شده است. ارائه مورد: ما یک مورد غیر معمول از نکروز آواسکولار لگن را در یک زن 41 ساله از تایلند گزارش می کنیم که با درد لگن مراجعه می کند. ندول های زیر جلدی در معاینه بالینی مشاهده شد. اشعه ایکس لگن نکروز سر استخوان ران راست را نشان داد و تجزیه و تحلیل بافت شناسی گره های نقطه گذاری شده واکنش گرانولوم جسم خارجی را نشان داد. در طی درمان جراحی با تعویض مفصل ران، کیست های سیلیکونی منفرد برداشته شدند. نتیجهگیری: این گزارش مورد تأکید میکند که جراحان ارتوپدی که بیماران مبتلا به نکروز مفصل ران همراه با گرانولومهای قابل لمس در ناحیه گلوتئال را درمان میکنند، باید قبل از برنامهریزی برای تعویض مفصل ران، از تقویت سیلیکون و عوارض بالقوه آن آگاه باشند. | تزریق سیلیکون گلوتئال و آرتروپلاستی کامل هیپ: گزارش یک مورد |
zl4abcn0 | Hymenocallis littoralis، یک گیاه زینتی و دارویی، به طور سنتی برای التیام زخم استفاده می شد. در مطالعه حاضر، یک روش تحلیلی با استفاده از HPLC با تشخیص اشعه ماوراء بنفش برای تعیین کمیت لیکورین در عصارههای بخشهای مختلف گیاهان وحشی و نمونههای کشت بافت H. littoralis توسعه داده شد. جداسازی با استفاده از یک ستون فاز معکوس به دست آمد. روش دقیق، تکرارپذیر و حساس برای تعیین کمیت مقدار کمی لیکورین موجود در نمونهها مشخص شد. بیشترین مقدار لیکورین در عصاره پیاز (02/0 ± 54/2 میکروگرم بر میلیگرم) و کمترین آن در عصاره ریشه (02/0 ± 71/0 میکروگرم بر میلیگرم) گیاهان وحشی بود. تعداد کمی از نمونههای کشت کالوس دارای مقادیر بالای لیکورین، قابل مقایسه با گیاهان وحشی بودند. نتایج نشان داد که تنظیمکنندههای رشد گیاه، 2،4-دی کلروفنوکسی استیک اسید (2،4-D) به تنهایی در 4.5 میکرومولار (0.38 ± 2.58 میکروگرم بر میلیگرم) یا ترکیبی از 2،4-D در 9.00 میکرومولار با 4.5 میکرومولار از 6 بنزیلامینوپورین (BAP)، غلظت بهینه برای تولید لیکورین بالا بود محتوای (0.15 ± 2.45 میکروگرم / میلی گرم) در کشت کالوس. روش تحلیلی حاضر میتواند برای تعیین کمیت معمول لیکورین در تولید کشت بافت و استانداردسازی مواد خام یا عصارههای H. littoralis مفید باشد. | تجزیه و تحلیل مقایسه ای لیکورین در نمونه های کشت گیاه وحشی و کالوس Hymenocallis littoralis به روش HPLC-UV |
fo5naae7 | نیاز مبرمی به درمانهای مؤثرتر و انتخابیتر برای سرطان و سایر بیماریها وجود دارد. در نتیجه، تلاش زیادی برای توسعه رویکردهای تجربی جایگزین بر اساس سیستمهای انتخابی، که بهطور خاص علیه سلولهای هدف طراحی شدهاند، در حال انجام است. علاوه بر این، تعداد زیادی از مولکول های درمانی بسیار قوی در حال کشف هستند. با این حال، آنها به دلیل تحویل کم، ویژگی ضعیف یا ناتوانی در دور زدن غشای پلاسمایی به آزمایشات بالینی نمی رسند. پپتیدهای نافذ سلولی (CPPs) دری باز برای ترکیبات غیرقابل نفوذ سلولی برای رسیدن به اهداف درون سلولی هستند. با کنار هم قرار دادن همه اینها، تحقیقات در جهت طراحی سیستم هایی با ظرفیت انتقال داروهای جدید به سلول هدف حرکت می کند. برخی از CPP ها ویژگی نوع سلولی را نشان می دهند در حالی که برخی دیگر نیاز به اصلاح دارند یا بخشی از سیستم های پیچیده تری تحویل دارو را تشکیل می دهند. در این مقاله مروری، ما چندین استراتژی را برای دارورسانی مستقیم شامل CPP که در ادبیات گزارش شدهاند، خلاصه میکنیم. | ایجاد گزینش سلولی در استراتژی های CPP-mediated |
dfaxj3bv | سرکوب نسبی ایمنی در بیماران پس از سپسیس، تروما، سوختگی یا هر گونه توهین شدید مشاهده می شود. در حال حاضر پیشنهاد شده است که بیماران منتخب از درمان با هدف تقویت سیستم ایمنی خود بهره مند شوند. با این حال، پاسخ ایمنی میزبان باید با توجه به نوع پاتوژن، زمان، و عمدتاً ویژگی بافت در نظر گرفته شود. در واقع، وضعیت ایمنی لکوسیت ها به طور کلی کاهش نمی یابد و وضعیت فعال آنها در بافت ها به نارسایی اندام کمک می کند. بر این اساس، هر مداخله درمانی تحریککننده ایمنی جدید باید در برخی موقعیتها اثرات بالقوه مضر را در نظر بگیرد. | آیا تقویت سیستم ایمنی در سپسیس مناسب است؟ |
efk5pzov | فنآوریهای پیشرفته مبتنی بر اسید نوکلئیک ابزارهای تحقیقاتی قدرتمندی برای کشف ویروس جدید هستند، اما باید برای کاربردهای گستردهتری مانند تشخیص ویروس در محصولات بیولوژیکی و نمونههای بالینی استاندارد شوند. ما از ذخایر رتروویروسی که به خوبی مشخص شده اند برای ارزیابی حد تشخیص (LOD) برای PCR با برد وسیع با طیف سنجی جرمی یونیزاسیون الکترواسپری (PCR/ESI-MS یا PLEX-ID)، سنجش های RT-PCR و ریزآرایه های ویروس استفاده کرده ایم. نتایج نشان داد که در غیاب اسیدهای نوکلئیک سلولی پسزمینه، PLEX-ID و RT-PCR دارای LOD مشابهی برای ویروسهای وابسته به رتروویروس موش بیگانهتروپیک (XMRV؛ 3.12 ذره در میکرولیتر) بودند در حالی که حساسیت تشخیص ویروس با استفاده از آن 10 برابر بیشتر بود. ریزآرایه های ویروسی هنگامی که ویروس در پسزمینه اسیدهای نوکلئیک سلولی قرار میگیرد، LOD با استفاده از PLEX-ID یکسان باقی میماند، در حالی که تشخیص ویروس توسط RT-PCR 10 برابر کمتر حساس بود و هیچ ویروسی با ریزآرایهها قابل شناسایی نبود. توالیهای رتروویروس درونزا (ERV) در ردههای سلولی آزمایششده و توالیهای ویروسی خاص گونههای شناخته شده در سرم گاو و تریپسین خوک شناسایی شدند. یک استراتژی پیگیری با استفاده از تقویت PCR، توالی نوکلئوتیدی، و بیوانفورماتیک ایجاد شد تا نشان دهد که یک توالی رتروویروس شبیه RD114 که توسط PLEX-ID در ردههای سلولی سگ (کلیه سگ مدین-داربی (MDCK) و تیموس سگ Cf2Th شناسایی شده است) به دلیل توالیهای مرتبط با گامارتروویروس معیوب و درونزا بود. | ارزیابی سیستم طیفسنجی جرمی یونیزاسیون PCR-Electrospray (PCR/ESI-MS) و میکروآرایههای ویروسی برای تشخیص ویروس |
9daqyylb | کشف اخیر هانتاویروسهای ژنتیکی متمایز در گونههای مختلف از خفاشها و خالها با تجزیه و تحلیل بافتهای آرشیوی منجمد، ثابت شده با اتانول و حفظشده با RNAlater(®) و نمونههای مدفوع از 533 خفاش (به نمایندگی از هفت خانواده)، کاوش بیشتری در مورد تنوع میزبان آنها انجام داد. جنس و 53 گونه در راسته Chiroptera)، که در آسیا، آفریقا و آمریکا در سالهای 1981-2012 با استفاده از RT-PCR شکار شدند. RNA هانتا ویروس در خفاشهای برگ گرد پومونا (Hipposideros pomona) (خانواده Hipposideridae)، که در سالهای 1997 و 1999 در ویتنام و در پیپسترلهای موز (Neoromicia nanus) (خانواده Vespertilionidae) در آنالیز 2111وئنتیک، شکار شده در ویتنام شناسایی شد. بر اساس توالی های تمام قد و قطعه M و L با استفاده از حداکثر احتمال و روش های بیزی، نشان داد که هانتاویروس های جدید دودمان های بسیار متفاوتی را تشکیل می دهند که شامل سایر هانتاویروس های اخیراً شناسایی شده از خفاش در سیرالئون و چین است. شناسایی هانتاویروس های مرتبط با خفاش، عصر جدیدی را در هانتاویروسولوژی می گشاید و بینش هایی را درباره منشاء تکاملی آنها ارائه می دهد. | فیلوژنی مولکولی هانتا ویروس های پناه گرفته شده توسط خفاش های حشره خوار در ساحل عاج و ویتنام |
j0k00230 | تشخیص سریع متاژنومیک برای شیوع مشکوک پنومونی شدید | |
yt9cldeb | فلبوویروس های اخیراً کشف شده از طریق کنه با بیماری شدید و مرگ در میان افراد در آسیا و ایالات متحده مرتبط است. ما کشف یک فلبوویروس جدید کنه را در ایالت تاسمانی، استرالیا گزارش میکنیم که از نزدیک با ویروسهای مشترک بین انسان و دام که در آسیا و آمریکای شمالی یافت میشود، مرتبط است. | فلبوویروس جدید با پتانسیل زئونوز جدا شده از کنه، استرالیا |
pyic5s73 | در یک مطالعه اپیدمیولوژی مولکولی ویروس هپاتیت E (HEV) در dromedaries در دبی، امارات متحده عربی، HEV در نمونه مدفوع 3 شتر شناسایی شد. توالی یابی کامل ژنوم 2 سویه تفاوت کلی نوکلئوتیدی بیش از 20 درصد را با HEV های شناخته شده نشان داد. آنالیزهای مقایسه ای ژنومی و فیلوژنتیکی ژنوتیپ HEV را که قبلاً شناسایی نشده بود نشان داد. | ژنوتیپ جدید ویروس هپاتیت E در شترها، خاورمیانه |
jigc7nr7 | دلیل: اکثر تشدیدهای آسم مربوط به عفونت های تنفسی ویروسی است. برخی، اما نه همه، مطالعات قبلی گزارش داده اند که پاسخ کم اینترفرون در بیماران مبتلا به آسم خطر تشدید ناشی از ویروس را افزایش می دهد. هدف: ما به دنبال تعیین رابطه بین بیومارکرهای التهابی راه هوایی تحتانی، به ویژه بیان ژن اینترفرون، و شدت یا وجود تشدید در بیماران آسمی بودیم که یک عفونت ویروسی طبیعی را تجربه میکنند. روشها: نمونههای خلط از افراد در یک مطالعه تشدید آسم که یک عفونت ویروسی تایید شده را تجربه کرده بودند، تجزیه و تحلیل شد. آزمودنی ها از نظر علائم روزانه، مصرف دارو و حداکثر سرعت بازدم تا شروع مطالعه تحت نظر قرار گرفتند. نمونه های خلط از نظر تعداد سلولی و بیان ژن مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج: بیان IFN-γ در بیماران مبتلا به تشدید آسم در مقایسه با بیماران غیر تشدید به طور قابل توجهی بیشتر بود (002/0=p). سطوح mRNA IFN-α1، IFN-β1 و IFN-γ با اوج شاخص آسم (r=0.58، p<0.001؛ r=0.57، p=0.001؛ و r=0.51، p=0.004، به ترتیب) همبستگی داشت. علاوه بر این، سطوح mRNA پروتئین پایه اصلی IL-13، IL-10 و ائوزینوفیل در بیماران مبتلا به تشدید آسم در مقایسه با بیماران غیر تشدید بیشتر بود (به ترتیب 0.03=p، 0.06=p و 0.02=p) و IL-13. mRNA با اوج شاخص آسم همبستگی داشت (006/0=p). نتیجهگیری: یافتههای ما نشان میدهد که تشدید آسم با افزایش و نه کاهش بیان اینترفرونها در اوایل دوره عفونت همراه است. این یافتهها این احتمال را افزایش میدهد که تولید بیش از حد اینترفرون ناشی از ویروس در طول عفونتهای حاد میتواند به التهاب راههای هوایی و تشدید آسم کمک کند. | بیان ژن اینترفرون در سلول های خلط با امتیاز شاخص آسم در طول تشدیدهای ناشی از ویروس همبستگی دارد. |
2ax1e7zw | بیماری دست، پا و دهان ناشی از انترو ویروس 71 (EV71) منجر به اکثر عوارض عصبی و مرگ در کودکان خردسال می شود. در حالی که واکسن های غیرفعال فرضی فقط در حال حاضر تحت آزمایشات بالینی هستند، هنوز هیچ گزینه درمانی خاصی وجود ندارد. در حالت ایده آل، ایمونوگلوبولین های داخل وریدی اختصاصی EV71 می تواند برای درمان هدفمند موارد شدید ایجاد شود. تا به امروز، تنها یک آنتی بادی مونوکلونال خنثی کننده جهانی علیه اپی توپ خطی حفاظت شده VP1 شناسایی شده است. نشان داده شده است که سایر انتروویروسها دارای اپی توپهای خنثیکننده اصلی روی هر دو پروتئین کپسید VP2 و VP3 هستند. از این رو، ما سعی کردیم چنین آنتیبادیهای خنثیکنندهای را علیه اپی توپهای ساختاری برای پتانسیل آنها در درمان عفونت و همچنین تشخیص افتراقی و بهینهسازی واکسن جدا کنیم. در اینجا ما یک آنتی بادی مونوکلونال خنثی کننده جهانی را توصیف می کنیم که یک اپی توپ ساختاری حفاظت شده EV71 را که با استفاده از جهش یافته های فرار نقشه برداری شده است را تشخیص می دهد. هشت جهش فرار از زیر گروه های مختلف (A، B2، B4، C2، C4) نجات یافتند. آنها دارای سه جهش ضروری در موقعیت های اسید آمینه 59، 62 یا 67 پروتئین VP3 بودند که همگی در ناحیه قطعه قرار دارند. فنوتیپ جهش یافته فرار را می توان با ترکیب این جهش ها در ویروس های مهندسی شده ژنتیکی معکوس تقلید کرد که نشان می دهد P59L، A62D، A62P و E67D هر دو فعالیت اتصال و خنثی سازی آنتی بادی مونوکلونال را لغو می کنند. این اولین اپی توپ خنثی سازی ساختاری است که روی VP3 برای EV71 نقشه برداری شده است. | یک آنتی بادی مونوکلونال خنثی کننده جهانی جدید در برابر انتروویروس 71 که ناحیه بسیار محافظت شده Knob پروتئین VP3 را هدف قرار می دهد. |
ahuzdwtk | گونه جدیدی از ویروس اسهال اپیدمی خوک (PEDV) در اواخر سال 2013 در مزارع خوک در کره جنوبی پدیدار شد. DNA ژنومی جدا شده از سویه K14JB01 شناسایی شده در خوک اسهالی، تشابه توالی بالایی را با سویه های PEDV در ایالات متحده نشان داد. این اولین مطالعه برای شناسایی توالی ژنوم کامل یک نوع جدید PEDV در کره جنوبی است. | توالی ژنوم کامل K14JB01، یک سویه جدید از ویروس اسهال اپیدمی خوک در کره جنوبی |
6r25jl11 | خوک ها اغلب توسط بیش از یک گونه باکتریایی و/یا ویروسی در طول عفونت های دستگاه تنفسی مستعمره می شوند. این پدیده به عنوان مجموعه بیماری تنفسی خوک (PRDC) شناخته می شود. Actinobacillus pleuropneumoniae (App) و ویروس سندرم تنفسی و تولید مثل خوک (PRRSV) پاتوژن هایی هستند که اغلب در PRDC دخالت دارند. هدف اصلی این پروژه بررسی برهمکنش های آزمایشگاهی بین این دو پاتوژن و سلول های میزبان در زمینه عفونت های مختلط بود. برای تحقق این هدف، از رده های سلولی مجاز PRRSV مانند MARC-145، SJPL، و ماکروفاژهای آلوئولی خوک (PAM) استفاده شد. یک پیش عفونت با PRRSV در 0.5 تعدد عفونت (MOI) به دنبال عفونت با App در 10 MOI انجام شد. چسبندگی باکتری و مرگ سلولی مقایسه شد. نتایج نشان داد که قبل از عفونت PRRSV بر چسبندگی باکتری به سلول ها تأثیری نداشت. عفونت همزمان PRRSV و App یک اثر سمیت سلولی افزایشی ایجاد کرد. جالب اینجاست که قبل از عفونت سلول های SJPL و PAM با App، عفونت PRRSV را به طور کامل مسدود کرد. جوجه کشی سلول های SJPL و PAM با رویی کشت بدون سلول App نیز برای جلوگیری از عفونت PRRSV کافی است. این فعالیت ضد ویروسی به دلیل LPS نیست، بلکه به دلیل وزن مولکولی کوچک، متابولیت های App مقاوم در برابر حرارت (<1 کیلو دالتون) است. فعالیت ضد ویروسی نیز در سلولهای SJPL آلوده به ویروس آنفلوانزای خوکی مشاهده شد، اما در مقایسه با PRRSV بسیار کمتر است. مهمتر از آن، فعالیت ضد ویروسی PRRSV App با PAM نیز مشاهده شد، سلولهایی که در هنگام عفونت در خوکها توسط ویروس در داخل بدن هدف قرار میگیرند. فعالیت ضد ویروسی ممکن است حداقل تا حدی به دلیل تولید اینترفرون γ باشد. استفاده از مدلهای تجربی آزمایشگاهی برای مطالعه عفونتهای ویروسی و باکتریایی منجر به درک بهتری از تعاملات بین پاتوژنها و سلولهای میزبان آنها میشود و میتواند امکان توسعه ابزارهای پیشگیری و درمانی جدید را فراهم کند. | Actinobacillus pleuropneumoniae دارای فعالیت ضد ویروسی در برابر ویروس سندرم تناسلی و تنفسی خوک است. |
n6c6ktqr | گلیکوزیلاسیون نابجای گلیکوپروتئین سطح سلول به دلیل تغییرات خاص در فعالیت گلیکوزیل ترانسفراز معمولاً با تهاجم و متاستاز سرطان، به ویژه کارسینوم معده، همراه است. پلی پپتید N-acetylgalactosaminyltransferase 2 (ppGalNAc-T2)، که شروع O-گلیکوزیلاسیون نوع موسین را کاتالیز می کند، همچنین در مهاجرت و تهاجم تومور نقش دارد. با این حال، درک جامعی از چگونگی ارتباط ppGalNAc-T2 با پتانسیل متاستاز سرطان معده انسان در حال حاضر در دسترس نیست. در مطالعه حاضر، ppGalNAc-T2 در انواع سلولهای تومور با تمایز ضعیف تشخیص داده شد و به نظر میرسد بیان در سلولهای سرطان معده SGC7901 بیشتر باشد. علاوه بر این، ما اثرات بالقوه ppGalNAc-T2 را بر رشد و رفتار مرتبط با متاستاز در سلولهای SGC7901 پس از ترانسفکشن پایدار با وکتورهای حسی و آنتیسنس ppGalNAc-T2 بررسی کردیم. ما دریافتیم که تکثیر سلولی، چسبندگی و تهاجم در سلولهای دارای بیان بیش از حد ppGalNAc-T2 کاهش یافت، اما در سلولهای تنظیمکننده ppGalNAc-T2 افزایش یافت. بنابراین، ما سعی کردیم مکانیسمهای نهفته در فعالیتهای ضد متاستاتیک ppGalNAc-T2 را روشن کنیم. تحقیقات بیشتر نشان داد که بیان بیش از حد ppGalNAc-T2 در مهار بیان ماتریکس متالوپروتئیناز (MMP)-2 در هر دو سطح پروتئین و mRNA نقش دارد، که ممکن است با ppGalNAc-T2 در سرکوب بیان فاکتور رشد تبدیل کننده (TGF)- همراه باشد. β1. با این حال، هیچ ارتباط آشکاری با سطوح بیان MMP-14 نشان نداد. دادههای ما اثر ppGalNAc-T2 را بر تکثیر، چسبندگی یا تهاجم سلولهای سرطان معده SGC7901 نشان میدهد، که نشان میدهد ppGalNAc-T2 ممکن است از طریق کاهش MMP-2 و TGF-β1 فعالیت ضد تکثیری و ضد متاستاتیکی داشته باشد. این نتایج نشان می دهد که ppGalNAc-T2 ممکن است به عنوان یک هدف درمانی جدید برای درمان سرطان معده انسان استفاده شود. | پلی پپتید N-acetylgalactosaminyltransferase 2 رفتار مرتبط با متاستاز سلولی را در سرطان معده تنظیم می کند. |
dbmfydyu | این مطالعه آزمایشگاهی خواص ضد میکروبی نمک هشت نقره جدید ساکارز اکتاسولفات (IASOS) و همچنین یک ژل واژینال ابتکاری حاوی IASOS (SilSOS Femme) را در برابر پاتوژن های باکتریایی و مخمری جدا شده از موارد بالینی عفونت های واژن علامت دار ارزیابی کرد. در محیط های کشت BHI و LAPT، غلظت های مختلف نقره یونی و pH های مختلف مورد آزمایش قرار گرفت. IASOS یک فعالیت ضد میکروبی قوی نسبت به همه پاتوژن های آزمایش شده در هر دو محیط کشت اعمال کرد. نتایج نشان داد که نمک ها و ترکیبات آلی موجود در محیط کشت تنها تا حد متوسطی بر کارایی IASOS تأثیر می گذارد. در حالی که MBCهای قابل مقایسه (حداقل غلظت باکتریایی) برای G. vaginalis (10 mg/L Ag(+))، E. coli و E. aerogenes (25 mg/L Ag(+)) در هر دو محیط مشاهده شد، MBCهای بالاتری یافت شد. برای استافیلوکوکوس اورئوس و استافیلوکوکوس آگالاکتیه در کشت های LAPT (50 میلی گرم در لیتر Ag(+) در مقابل 25 میلی گرم در لیتر Ag(+)). هیچ غلظت حداقلی که به طور کامل رشد C. albicans را مهار کند پیدا نشد. با این وجود، در هر دو محیط در بالاترین غلظت نقره یونی (50-200 میلی گرم در لیتر Ag (+))، کاهش قابل توجهی 34-52٪ در رشد کاندیدا مشاهده شد. pH به طور متفاوتی بر خواص ضد میکروبی IASOS در برابر باکتری ها یا مخمرها تأثیر می گذارد. با این حال، یک فعالیت ضد میکروبی قوی تر در pH بالاتر از pH فیزیولوژیکی به طور کلی مشاهده شد. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که IASOS یک اثر باکتریکشی در برابر تمام باکتریهای آزمایششده و یک اثر قارچکش واضح بر علیه C. albicans اعمال میکند. فعالیت ضد میکروبی کل ژل واژینال SilSOS Femme فعالیت ضد میکروبی IASOS را بیشتر تایید کرد. به طور کلی، یافته های ما از IASOS به عنوان یک ماده فعال معتبر در ژل واژینال پشتیبانی می کند. | ساکارز نقره اکتاسولفات (IASOS™) به عنوان یک ماده فعال معتبر در یک ژل واژینال جدید علیه پاتوژن های واژن انسانی: ارزیابی فعالیت ضد میکروبی در شرایط آزمایشگاهی |
u86icqcc | ارتباط بین مالاریا شدید و گونه های پلاسمودیوم ویواکس بحث برانگیز است. در مرز تایلند و میانمار، همه زنان باردار به طور سیستماتیک با غربالگری فعال هفتگی مالاریا پیگیری میشوند. در طی یک دوره 27 ساله ارائه مراقبت های دوران بارداری، 48983 نفر به صورت آینده نگر تا زمان نتیجه بارداری (سقط جنین یا زایمان) پیگیری شده اند و 4298 زن حداقل یک بار P. vivax را تشخیص داده اند. گزارش شده در اینجا اولین مرگ شناخته شده مرتبط با P. vivax در میان این زنان است. تظاهر اولیه بیمار P. vivax بدون عارضه (0.5% پارازیتمی) در یک زن ترم چندباره بود که به سرعت به درمان خوراکی آرتسونات و مفلوکین پاسخ داد و انگل های مرحله خونی خود را ظرف 48 ساعت پاک کرد. بیمار خوب ظاهر شد، سرپایی بود و باید ترخیص شود، اما با سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) بدحال شد که سه روز (67 ساعت) پس از درمان نیاز به تهویه داشت. با وجود القا و زایمان جنین مرده، نیازهای تنفسی افزایش یافت و بیمار در روز هفتم فوت کرد. بیمار دارای شاخص توده بدنی پایینی بود. تشخیص حساس با PCR تودرتو تنها وجود گونه های P. vivax را تایید کرد و عفونت های همزمان مانند سل و ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) نیز رد شد. درمان همزمان P. vivax حاد بدون عارضه و شروع ARDS در روز 3 در این بیمار حاکی از ارتباط احتمالی اما تایید نشده با مرگ در این بیمار است. با فرض اینکه این مرگ توسط P. vivax ایجاد شده باشد، خطر مرگ و میر مادران مرتبط با ARDS در این شرایط بین پلاسمودیوم فالسیپاروم و P. vivax تفاوت معنیداری نداشت (0.24 در 1000 (1/4158) در مقابل 0.23 در هر 1000 (1/4298) بر خلاف افزایش خطر مرگ و میر مادران از P. falciparum در مقایسه با P. vivax، 2.89 در هر 1000 (12/4،158) در مقابل 0.23 در هر 1000 (1/4،298)، P = 0.003. | مالاریا پلاسمودیوم ویواکس بدون عارضه در بارداری همراه با مرگ و میر ناشی از سندرم زجر تنفسی حاد |
yxne28f0 | هدف: بازسازی شبکه محلی انتقال HIV-1 از سال 1996 تا 2011 و استفاده از داده های شبکه برای ارزیابی و هدایت تلاش ها برای قطع انتقال. DESIGN: دادههای توالی pol HIV-1 برای استنباط شبکه انتقال محلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. روشها: ما دادههای توالی pol HIV-1 را برای استنباط یک شبکه انتقال محلی جزئی در میان 478 فرد آلوده اخیراً HIV-1 و 170 نفر از تماسهای جنسی و اجتماعی آنها در سن دیگو، کالیفرنیا تجزیه و تحلیل کردیم. یک امتیاز شبکه انتقال (TNS) برای تخمین خطر انتقال HIV از یک فرد تازه تشخیص داده شده به یک شریک جدید و مداخلات پیشگیری ایجاد شد. نتایج: توالیهای HIV-1 pol از 339 فرد (52.3%) بسیار شبیه به توالیهای حداقل یک شرکتکننده دیگر (به عنوان مثال، خوشهای) بودند. TNS بالا (25٪ بالا) به طور قابل توجهی با رفتارهای خطر پایه (تعداد شرکای جنسی منحصر به فرد و مقاربت مقعدی محافظت نشده (به ترتیب 0.014 = p و 0.0455 = p) و خطر پیشبینیشده انتقال (P<0.0001) مرتبط بود. تجزیه و تحلیل گذشتهنگر استفاده از درمان ضد رتروویروسی (ART) و شبیه سازی ART برای افراد مبتلا به این بیماری بالاترین سطح انتقال اچ آی وی به میزان قابل توجهی کاهش یافته است (05/0 p<: داده های توالی از یک برنامه غربالگری HIV-1 متمرکز بر افراد اخیراً آلوده و تماس های اجتماعی و جنسی آنها، شناسایی یک شبکه بسیار متصل را فعال می کند). امتیاز ریسک مبتنی بر (TNS) با رفتارها و پیامدهای خطر انتقال همبستگی زیادی داشت و می توان از آن برای شناسایی و هدف قرار دادن مداخلات پیشگیری موثر مانند ART استفاده کرد. کسانی که در معرض خطر بیشتری برای انتقال HIV-1 هستند. | استفاده از شبکه های اچ آی وی برای اطلاع رسانی مداخلات پیشگیری در زمان واقعی |
ivz4r389 | پروتئین غیرساختاری 2 (NSP2) به عنوان یکی از پروتئین های ویروسی مهم در تکثیر و پاتوژنز ویروس سندرم تنفسی و تولید مثل خوک (PRRSV) در نظر گرفته می شود. در مطالعه حاضر، پروتئینهای سلولی میزبان که با NSP2 PRRSV تعامل دارند، با آنتیبادی ضد Myc از سلولهای MARC-145 آلوده به یک PRRSV نوترکیب با درج برچسب 3xMyc در ناحیه کدکننده NSP2، و سپس 285 پروتئین سلولی، رسوب ایمنی شدند. تعامل با NSP2 توسط LC-MS/MS شناسایی شد. هستی شناسی ژن و تجزیه و تحلیل بیوانفورماتیک مسیر KEGG غنی شده نشان داد که پروتئین های شناسایی شده را می توان به مکان های مختلف درون سلولی و کلاس های عملکردی اختصاص داد. تجزیه و تحلیل عملکردی پروفایل اینتراکتوم مسیرهای سلولی مرتبط با بیماری عفونی، ترجمه، سیستم ایمنی، سیستم عصبی و انتقال سیگنال را برجسته کرد. دو پروتئین سلولی علاقهمند - آتانوژن 6 مرتبط با BCL2 (BAG6) و فاکتور 1 القاکننده آپوپتوز (AIF1) که ممکن است در انتقال NSP2 به شبکه آندوپلاسمی (ER) یا آپوپتوز ناشی از PRRSV نقش داشته باشند، توسط وسترن بلات تأیید شدند. دادههای متقابل بین PRRSV NSP2 و پروتئینهای سلولی به درک نقش NSP2 در تکثیر و پاتوژنز PRRSV کمک میکند و همچنین پروتئینهای هدف سلولی جدیدی را برای روشن کردن مکانیسمهای مولکولی مرتبط برهمکنش پروتئینهای سلولی میزبان با پروتئینهای ویروسی در تنظیم تکثیر ویروس | نمایه اینتراکتوم پروتئین های سلولی میزبان و پروتئین غیرساختاری 2 ویروس سندرم تناسلی و تنفسی خوک |
tihc3ldd | چندین مدل موش مولتیپل اسکلروزیس (MS) اکنون در دسترس است. ما یک مدل موش ایجاد کردهایم، که در آن عفونت چشمی با HSV-1 نوترکیب که IL-2 موش را به طور اساسی بیان میکند (HSV-IL-2) باعث دمیلینه شدن CNS در سویههای مختلف موش میشود. این مدل با اکثر مدل های دیگر تفاوت دارد زیرا ترکیبی از محرک های ویروسی و ایمنی را نشان می دهد. در مطالعه حاضر، ما مستقیماً مدلهای MOG (35-55)، MBP (35-47) و PLP (190-209) EAE را با مدل MS ناشی از HSV-IL-2 مقایسه کردیم. موشهای مبتلا به بیماریهای دمیلینهکننده ناشی از HSV-IL-2 و MOG، الگوی مشابه و توزیع دمیلینهسازی را در مغز، نخاع و اعصاب بینایی خود نشان دادند. در مقابل، هیچ دمیلیناسیونی در اعصاب بینایی موشهای تزریق شده با MBP و PLP مشاهده نشد. تزریق IFN-β به طور قابل توجهی دمیلیناسیون را در مغز همه گروه ها، در طناب نخاعی گروه های MOG و MBP کاهش داد و آن را به طور کامل در طناب نخاعی گروه های PLP و HSV-IL-2 و همچنین در اعصاب بینایی MOG مسدود کرد. و گروه های HSV-IL-2. برخلاف درمان با IFN-β، IL-12p70 از گروه HSV-IL-2 از دمیلینه شدن محافظت کرد، در حالی که IL-4 به هیچ وجه در جلوگیری از دمیلینه شدن مؤثر نبود. موش های تزریق شده با MOG علائم بالینی فلج و مرگ و میر ناشی از بیماری را نشان دادند در حالی که موش های گروه های درمانی دیگر این علائم را نداشتند. در مجموع، نتایج نشان میدهد که مدل HSV-IL-2 و مدل MOG یکدیگر را تکمیل میکنند و با هم، بینش منحصربهفردی را در مورد ناهمگونی MS انسانی ارائه میدهند. | مطالعه تطبیقی مدلهای آزمایشی موش دمیلینهسازی سیستم عصبی مرکزی |
gdc2e40t | هدف این مقاله تشریح زیربناهای فلسفی و اخلاقی تشخیص پس از مرگ شخصیت های مشهور تاریخی بر اساس محصولات ادبی و هنری یا معمولاً تشخیص گذشته نگر است. چالشهای هستیشناختی و معرفتی مطرح شده در علوم انسانی و اجتماعی را مورد بحث قرار میدهد و تلاش میکند به طور سیستماتیک به انتقادات آنها از دیدگاه پزشکی بالینی، فلسفه پزشکی، بهویژه هستیشناسی بیماری و معرفتشناسی تشخیص، و اخلاق پزشکی پاسخ دهد. چالش هستی شناختی بر تردید در مورد تداوم یک بیماری در طول زمان تاریخی متمرکز است، در حالی که چالش معرفتی عدم دسترسی به تأیید علمی یک تشخیص در گذشته را مورد مناقشه قرار می دهد. من استدلال می کنم که منتقدان در ادغام طبقه بندی بیماری (نوزولوژی) و عمل تشخیص بیمار در اشتباه هستند. تشخیص پزشکی اساساً یک فرضیه-ساخت و یک ابزار توضیحی است که می تواند تحت درجات مختلف عدم قطعیت و مقدار محدود اطلاعات تولید شود. آن طور که منتقدان پیشفرض میگیرند، این یک قضاوت آخرالزمان (درست یا نادرست) نیست، بلکه یک قضاوت احتمالی (بیزی) با درجات مختلف قابل قبول بودن در شرایط عدم قطعیت است. برای جلوگیری از این سردرگمی، من پیشنهاد میکنم که تشخیص گذشتهنگر یک شخصیت تاریخی بدون شناسایی بیماری زمینهای سندروم باشد، مگر اینکه دلیل موجهی برای چنین مشخصاتی وجود داشته باشد. علاوه بر این، باید نه تنها از منظر علم پزشکی، بلکه در یک زمینه بزرگتر از دانش علوم انسانی و علوم اجتماعی با قابلیت و قوام کلی آن ارزیابی شود. از سوی دیگر، نگرانیهای آنان را در خصوص اخلاق و حرفهای بودن تشخیص گذشتهنگر تأیید میکنم و ضرورت قرار دادن چنین تشخیصی را در گسترهای میان رشتهای و زمینهی پژوهش شخصیت تاریخی میخواهم. سپس با استفاده از نمونهای از تشخیص گذشتهنگر سقراط برای علائم عصبی متناوب مادامالعمر، چندین هشدار مهم را برای تشخیص گذشتهنگر بینرشتهای برمیشمارم. در نهایت، من بحث حاضر را در زمینه بزرگتری از بحث عمده بین مورخان پزشکی و دیرینهپاتولوژیستها قرار میدهم و شباهتها و تفاوتها را مورد بحث قرار میدهم. | تشخیص گذشته نگر یک شخصیت مشهور تاریخی: ملاحظات هستی شناختی، معرفتی و اخلاقی |
3i0ymq7o | پس زمینه: ویژگی های مثبت، مانند رضایت از زندگی، خوش بینی، و خود ارزیابی اصلی (CSE)، توجه روزافزونی را از سوی محققان و متخصصان به خود جلب کرده است. با این حال، رابطه سه جانبه بین آنها نامشخص است. هدف: این مطالعه تأثیر خوش بینی گرایشی را بر رضایت از زندگی بررسی می کند و در درجه اول نقش میانجی CSE ها را تأیید می کند. روشها: ششصد و سی دانشجو از دو دانشگاه عمومی یک بسته پرسشنامه حاوی آزمون جهتگیری زندگی اصلاحشده (LOT-R)، خود ارزیابیهای اصلی و مقیاس رضایت از زندگی را تکمیل کردند. تحلیل عاملی تاییدی (CFA) برای ارزیابی بعد LOT-R انجام شد. از Bootstrap در مدل سازی معادلات ساختاری برای تحلیل اثر میانجی استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد که خوش بینی گرایشی و خود ارزیابی های اصلی با رضایت از زندگی ارتباط معنی داری داشتند. CFA ساختار دو بعدی خوش بینی گرایشی را شناسایی کرد. SEM نشان داد که خود ارزیابی های اصلی تا حدی تأثیر خوش بینی گرایشی را بر رضایت از زندگی واسطه می کند. مدل نهایی همچنین مسیرهای معناداری از خوش بینی و بدبینی به رضایت از زندگی را از طریق ارزیابی خود محوری نشان داد. نتیجهگیری: یافتهها مطالعات قبلی را گسترش دادند و چگونگی تأثیر خوشبینی گرایشی بر رضایت از زندگی را روشن کردند. این مطالعه شواهد ارزشمندی در مورد چگونگی ارتقای رضایت از زندگی انسان ها در روانشناسی مثبت گرا ارائه می دهد. یک مطالعه بیشتر می تواند به طور کامل رابطه بین آنها را در مطالعات پیگیری چند فرهنگی بررسی کند. | خودارزیابی های اصلی در ارتباط با خوش بینی تمایلی و رضایت از زندگی میانجی گری می کنند. |
1023f83a | سپسیس یکی از علل اصلی مرگ و میر در مرحله نوتروپنیک پس از درمان های سیتوتوکسیک فشرده برای بدخیمی ها است. مدیریت بهبود یافته سپسیس در طول نوتروپنی ممکن است مرگ و میر درمان های سرطان را کاهش دهد. دستورالعمل های بالینی در مورد درمان سپسیس توسط دیگران منتشر شده است. با این حال، مدیریت بهینه ممکن است بین بیماران نوتروپنی و غیر نوتروپنی متفاوت باشد. هدف ما ارائه توصیه های مبتنی بر شواهد برای هماتولوژیست ها، انکولوژیست ها و پزشکان مراقبت های ویژه در مورد نحوه مدیریت بیماران بزرگسال مبتلا به نوتروپنی و سپسیس است. | مدیریت سپسیس در بیماران نوتروپنی: دستورالعمل های به روز شده 2014 از کارگروه بیماری های عفونی انجمن هماتولوژی و انکولوژی پزشکی آلمان (AGIHO) |
6hwedoh7 | سابقه و هدف: میزان تاثیر تغییرات آب و هوایی بر سلامت انسان از طریق افزایش خطر بیماری های منتقله از طریق ناقل مورد بحث قابل توجهی قرار گرفته است. اهداف: ما اثرات بالقوه تغییرات آب و هوایی آینده را بر روی تعداد بازتولید پایه (R(0)) ناقل کنه بیماری لایم، Ixodes scapularis اندازهگیری کردیم و اهمیت آنها را برای خطر بیماری لایم و به طور کلی برای بیماریهای منتقله از طریق ناقل بررسی کردیم. روشها: ما دادههای دمایی مشاهدهشده برای آمریکای شمالی و دماهای پیشبینیشده را با استفاده از مدلهای آب و هوای منطقهای به کار بردیم تا یک مدل جمعیت I. scapularis را برای مخفیسازی اثرات اخیر و پروژهای آینده گرم شدن آب و هوا بر روی R(0) هدایت کنیم. افزایش مدلسازیشده R(0) با محدوده R(0) برای پاتوژنها و انگلهای مرتبط با تغییرات در عوامل کلیدی اکولوژیکی و اپیدمیولوژیک (بهدستآمده با بررسی ادبیات) برای ارزیابی اهمیت اپیدمیولوژیک آنها مقایسه شد. ResultsR (0) برای I. scapularis در شمال امریکا در طول سال 1971-2010 در الگوهای مکانی-زمانی سازگار با مشاهدات افزایش یافته است. افزایش دما به دلیل تغییرات آب و هوایی پیش بینی شده، R(0) را با عواملی (2-5 برابر در کانادا و 1.5-2 برابر در ایالات متحده) افزایش داد، که با محدوده مشاهده شده R(0) برای پاتوژن ها و انگل ها به دلیل تغییرات در سویه ها قابل مقایسه است. ، مکان های جغرافیایی، اپیدمی ها، تراکم میزبان و ناقل، و تلاش های کنترلی. نتیجهگیری: گرم شدن آب و هوا ممکن است باعث ظهور بیماری لایم در شمال شرقی آمریکای شمالی شود و در آینده ممکن است باعث گسترش بیماری در مناطق جغرافیایی جدید شود و خطر بیماریهای منتقله از کنه را در جایی که آب و هوا در حال حاضر مناسب است افزایش دهد. یافتههای ما پتانسیل تغییرات آب و هوایی را برای تأثیرات عمیق بر ناقلان و بیماریهای منتقله از طریق ناقل و نیاز به تمرکز مجدد تلاشها برای درک این اثرات برجسته میکند. نقل قول: Ogden NH, Radojević M, Wu X, Duvvuri VR, Leighton PA, Wu J. 2014. اثرات تخمینی تغییرات آب و هوایی پیش بینی شده بر تعداد پایه تولید مثلی ناقل بیماری لایم Ixodes scapularis. چشم انداز سلامت محیط 122:631-638; http://dx.doi.org/10.1289/ehp.1307799 | اثرات تخمینی تغییرات آب و هوایی پیش بینی شده بر تعداد پایه تولیدمثلی ناقل بیماری لایم Ixodes scapularis |
f72hl6du | نفروپاتی اندمیک بالکان (BEN) یک بیماری توبولو بینابینی مزمن خانوادگی با شروع موذی و پیشرفت آهسته است که منجر به نارسایی نهایی کلیه می شود. نتایج بررسیهای بیولوژیکی مولکولی نشان میدهد که BEN یک بیماری چند عاملی با استعداد ژنتیکی به عوامل خطر محیطی است. توالی یابی Exome 22000 ژن با کیت غنی سازی Exome Illumina Nextera بر روی 22 نمونه DNA (11 بیمار بلغاری و 11 بیمار صربستانی) انجام شد. تجزیه و تحلیل نرم افزار از طریق NextGene، Provean و PolyPhen انجام شد. فراوانی همه گونههای ژنتیکی مشروح با اثرات مضر/مضر با جمعیتهای اروپایی مقایسه شد. سپس روی انواع بدون حاشیهنویسی (بدون هیچ اطلاعاتی در مورد آنها و در کنترلهای سالم بلغاری یافت نشد) تمرکز کردیم. تفاوت آماری معنی داری بین انواع حاشیه نویسی شده در بیماران BEN و جمعیت اروپایی وجود ندارد. از انواع بدون حاشیه نویسی با فراوانی بیش از 40 درصد در هر دو گروه بیمار، ما 3 ژن را با انواع مضر/مضر احتمالی CELA1، HSPG2 و KCNK5 انتخاب کردیم. ژنهای جهش یافته (CELA1، HSPG2 و KCNK5) در بیماران BEN پروتئینهای درگیر در غشای پایه/ماتریکس خارج سلولی و تون عروقی را رمزگذاری میکنند که به طور محکم با فرآیند رگزایی مرتبط هستند. ما پیشنهاد می کنیم که یک فرآیند غیر طبیعی رگزایی نقش کلیدی در پاتوژنز مولکولی BEN ایفا می کند. | NGS CELA1، HSPG2 و KCNK5 را به عنوان ژنهای کاندید برای مستعد نفروپاتی اندمیک بالکان معرفی کرد. |
n3t7on3s | روش سطح پاسخ با استفاده از یک طراحی مکعب محور چهره برای توصیف و پیشبینی غیرفعال شدن اسپور اسپورهای Bacillus anthracis ∆Sterne و Bacillus thuringiensis Al Hakam پس از قرار گرفتن در معرض شش ماده آلوده به اسپور در هوای گرم و مرطوب استفاده شد. برای هر جفت کرنش/ماده، تلاش شد تا مدل مرتبه اول یا دوم برازش شود. هر سه متغیر پیشبینیکننده مستقل (دما، رطوبت نسبی و زمان) در مدلها معنیدار بودند با این تفاوت که زمان برای B. thuringiensis Al Hakam روی نایلون معنیدار نبود. مدلسازی برای عایق سیمکشی و هاگهای مرطوب ناموفق بود زیرا در اکثر فضای آزمایشی غیرفعالسازی کامل اسپور وجود داشت. در مواردی که یک معادله پیش بینی می تواند مناسب باشد، نمودارهای سطح پاسخ با زمان تنظیم شده به چهار روز تولید شد. با توجه به تنظیمات دما، رطوبت نسبی و زمان، می توان بقای اسپورهای باسیلوس بسیار خالص شده را برای اکثر مواد آزمایش شده پیش بینی کرد. این پیشبینیها با اندازهگیریهای غیرفعالسازی اسپور بررسی شد. | مدل سازی سطح پاسخ برای آلودگی هوای گرم و مرطوب مواد آلوده به هاگ Bacillus anthracis ∆Sterne و Bacillus thuringiensis Al Hakam |
lxdbwd5n | اسید گلیسیریزیک (GA) یک تری ترپن گلیکوزید است که در ریشه گیاهان شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra) یافت می شود. GA مهمترین ماده فعال در ریشه شیرین بیان است و دارای طیف گسترده ای از فعالیت های دارویی و بیولوژیکی است. GA همراه با اسید گلیسیرتینیک و اسید 18 بتا گلیسیرتیک در چین یا ژاپن به عنوان یک داروی ضد التهابی، ضد ویروسی و ضد حساسیت برای بیماری های کبدی ساخته شد. این بررسی فعالیتهای بیولوژیکی فعلی GA و کاربردهای پزشکی آن در بیماریهای کبدی را خلاصه میکند. اقدامات فارماکولوژیک GA شامل مهار آپوپتوز کبدی و نکروز است. اقدامات ضد التهابی و تنظیم کننده ایمنی؛ اثرات ضد ویروسی؛ و اثرات ضد تومور این مقاله مرجع مفیدی برای پزشکان و زیست شناسانی خواهد بود که در مورد GA تحقیق می کنند و راه را برای عوامل جدید در کشف و توسعه دارو از گیاهان چینی باز می کند. با تحقیقات بیشتر، GA ممکن است به طور گستردهتری در درمان بیماریهای کبدی یا سایر شرایط استفاده شود. | اسید گلیسیریزیک در درمان بیماری های کبد: بررسی ادبیات |
vhew1wwj | سابقه و هدف: عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی (URTIs) حداقل نیمی از بیماری های حاد را تشکیل می دهند. درمان ضد ویروسی خاصی علیه اکثر ویروسهای تنفسی که تصور میشود باعث URTI میشوند، ایجاد نشده است. نشان داده شده است که اثر فارماکولوژیک گلیسیریزین باعث ایجاد فعالیت ضد التهابی، تعدیل سیستم ایمنی، مهار رشد ویروس و غیرفعال کردن ویروس ها می شود. هدف: هدف از این مطالعه بررسی میزان تحمل، اثربخشی و هزینه گلیسیریزین در بهبود شدت و طول مدت علائم و نشانههای URTI بود. نقطه پایانی اولیه تحمل پذیری بود و نکات ثانویه و ثانویه شامل بهبود علائم و نشانه های URTI و هزینه بود. روشها: اعضای نیروی دفاع شخصی دریایی ژاپن (SDF) که از ژانویه 2002 تا مه 2002 برای URTIs در بیمارستان SDF Etajima (هیروشیما، ژاپن) تحت درمان قرار گرفتند، واجد شرایط این گروه موازی آیندهنگر، تصادفی، دوسوکور، کنترلشده بودند. ، مطالعه تکلیف درمان متناوب. همه بیماران در این مطالعه معیارهای ثبت نام زیر را داشتند: در اولین روز ورود به بیمارستان به عنوان سرپایی بستری شدند. تب (دمای بدن <38.0 درجه سانتیگراد) با علائم و نشانه های URTI (سردرد، گلودرد، رینوره، فارنژیت)؛ و به مدت 4 هفته قبل از مطالعه آنتی بیوتیک یا اسلتامیویر فسفات دریافت نکرده بود. بیمارانی که در یک روز زوج بستری شده بودند روزانه 40 میلی لیتر گلیسیریزین (0.2%) و 500 میلی لیتر محلول رینگر لاکتاته در طول بستری (گروه گلیسیریزین) IV قطره ای تزریق کردند. بیمارانی که در یک روز فرد بستری شده بودند انفوزیون قطره ای IV 500 میلی لیتر در روز از محلول رینگر لاکتاته را فقط (گروه کنترل) دریافت کردند. عوارض جانبی توسط پزشکان در طول بستری، با استفاده از مصاحبه بیمار و تجزیه و تحلیل آزمایشگاهی ارزیابی شد. یافتهها: چهل و یک بیمار متوالی وارد مطالعه شدند. 15 بیمار (15 مرد، 0 زن؛ میانگین سنی [SD]، 25.2 [1.5] سال) در گروه گلیسیریزین و 269 بیمار (24 مرد، 2 زن؛ میانگین [SD] سن، 22.6 [0.9] سال) قرار گرفتند. به گروه کنترل اختصاص داده شد. دو گروه از نظر ویژگی های پایه مشابه بودند. میانگین مدت بستری در بیمارستان کوتاهتر بود (01/0 = P)، میانگین حداکثر دمای بدن 24 تا 48 ساعت پس از بستری کمتر بود (05/0 = P) و هزینه درمان (03/0 = P) در گروه گلیسیریزین کمتر از گروه کنترل هیچ AE گزارش نشد. نتیجهگیری: در این مطالعه بر روی بیماران بستری با URTI، درمان با گلیسیریزین با بستری کوتاهتر، تب با درجه پایینتر و هزینه کمتر درمان در مقایسه با گروه شاهد همراه بود که نشان میدهد ممکن است برای بیماران مبتلا به URTI بدون عفونت حاد باکتریایی مفید باشد. | اثرات و هزینه گلیسیریزین در درمان عفونتهای دستگاه تنفسی فوقانی در اعضای نیروی دفاع شخصی دریایی ژاپن: گزارش مقدماتی یک کارآزمایی بالینی آیندهنگر، تصادفی، دوسوکور، کنترلشده، گروه موازی، تکلیف درمان روز متناوب |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.