Datasets:
mteb
/
TRECCOVID-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
8
8
text
stringlengths
0
5.05k
title
stringlengths
0
900
9sc2xmqr
بیماری های عفونی فجایع بزرگی در تاریخ بشر ایجاد کرده اند، مانند نمونه طاعون که نیمی از جمعیت اروپا را در قرن چهاردهم از بین برد. ویروس ابولا و ویروس آنفلوانزای پرندگان H7N9 دو پاتوژن کشنده هستند که در دهه دوم قرن بیست و یکم با آنها مواجه شده ایم. عفونت ابولا در حال حاضر در غرب آفریقا دیده می شود و به نظر می رسد آنفولانزای مرغی H7N9 در جنوب شرقی آسیا مستقر شده است. این مقاله بر وضعیت فعلی و چشم انداز آینده این تهدیدات عفونی بالقوه برای بشر تمرکز دارد.
تهدیدات ویروسی جدید جهانی
ff3j7i7i
سابقه و هدف: خصوصیات خوش خیمی که قبلاً به عفونت پلاسمودیوم ویواکس نسبت داده می‌شد، با افزایش تعداد گزارش‌های بیماری شدید مرتبط با عفونت با این انگل از بین رفته است و نیاز به توصیف دقیق‌تر و جامع‌تر طیف عوارض بالینی حاصل را برانگیخته است. نواحی اندمیک تغییرات گسترده ای را در مورد فراوانی بیماری شدید نشان می دهند. این مطالعه، به طور همزمان در برزیل و هند انجام شد، به دانش ما، اولین مطالعه چند سایتی متمرکز بر خصوصیات بالینی بیماری شدید P. vivax است. MethodsPatients بستری شده با P. vivax mono-infection در مراکز مرجع در Manaus (آمازون - برزیل) و Bikaner (راجستان - هند)، که در آن P. vivax غالب است، به ارزیابی‌های بالینی و آزمایشگاهی کامل استاندارد ارائه شدند تا تظاهرات بالینی را مشخص کنند. و بیماری های همزمان را شناسایی کنید. نتایج: در مجموع، 778 بیمار (88.0٪ بالای 12 سال) با صلاحدید بالینی با P. vivax مونو عفونت تایید شده (316 در Manaus و 462 در Bikaner) در بیمارستان بستری شدند که از این تعداد 197 (25.3٪) حداقل ارائه شدند. یک معیار شدت که توسط سازمان بهداشت جهانی (2010) تعریف شده است. هیپرلاکتاتمی، دیسترس تنفسی، هیپوگلیسمی و انعقاد داخل عروقی منتشر در مانائوس بیشتر بود. قابل توجه، وضعیت بارداری به عنوان یک عامل خطر برای بیماری شدید همراه بود (OR = 2.03؛ 95% CI = 1.2-3.4؛ P = 0.007). نرخ کلی مرگ و میر موارد 0.3/1000 مورد در Manaus و 6.1/1000 مورد در Bikaner بود، با تمام مرگ‌ها در میان بیمارانی که حداقل یک معیار شدت را برآورده می‌کردند. در این زیر گروه، میزان مرگ و میر به ترتیب به 7.5٪ در Manaus و 4.4٪ در Bikaner افزایش یافت. نتیجه گیری: شدت مرتبط با P. vivax قابل چشم پوشی نیست، و اگرچه مرگ و میر مشاهده شده برای موارد پیچیده مشابه بود، میزان مرگ و میر کلی در هند در مقایسه با برزیل حدود 20 برابر بیشتر بود، که تنوع مشاهده شده در تنظیمات مختلف را برجسته می کند. مشاهدات ما نشان می‌دهد که زنان باردار و بیماران مبتلا به بیماری‌های همراه به دلیل ابتلا به این انگل به دلیل خطر بالاتر عوارض، به توجه ویژه نیاز دارند. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1186/s12916-015-0302-y) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
مشخصات پذیرش های مرتبط با پلاسمودیوم ویواکس در بیمارستان های مرجع در برزیل و هند
5704lsf4
خلاصه ای از سی و هشتمین گردهمایی سالانه انجمن پزشکان داخلی عمومی
zdb0xjic
هدف: بروز ملانوم بدخیم (MM) سریعتر از هر سرطان دیگری در ایالات متحده در حال افزایش است و بقای کلی در 5 سال کمتر از 10٪ است. پروتئین 31 مرتبط با سلول B (BAP31) در اکثر MM بیش از حد بیان می شود و ممکن است یک هدف امیدوارکننده برای ایمونوتراپی این بیماری باشد. طراحی آزمایشی: در ابتدا، ما پروفایل های بیان BAP31 انسان (hBAP31) و BAP31 موش (mBAP31) را به ترتیب در بافت های طبیعی انسان و موش بررسی کردیم. سطح بیان hBAP31 در MMهای انسانی و mBAP31 در سلول‌های ملانوما B16 نیز مورد بررسی قرار گرفت. سپس واکسن‌های جدید mBAP31 DNA را ساختیم و توانایی تحریک پاسخ‌های ایمنی خاص mBAP31 و ایمنی ضد توموری را در موش‌های حامل ملانوم B16 آزمایش کردیم. نتایج: برای اولین بار، ما متوجه شدیم که بیان پروتئین hBAP31 در مقایسه با بافت‌های طبیعی انسان به طور چشمگیری در MMهای انسانی تنظیم می‌شود. بیان پروتئین غالب mBAP31 در سلول های ملانوم B16 موش یافت شد اما در اندام های مهم موش مشاهده نشد. هنگامی که موش ها با واکسن های DNA mBAP31 ایمن شدند، پاسخ سلولی قوی به mBAP31 در موش های واکسینه شده مشاهده شد. CTL های جدا شده از موش های ایمن شده می توانند به طور موثر سلول های تومور ملانوما B16 موش هدف مثبت mBAP31 را در شرایط آزمایشگاهی بکشند و واکسیناسیون با واکسن های DNA mBAP31 فعالیت ضد توموری قوی در مدل درمانی با استفاده از سلول های ملانوما B16 داشت. نتیجه‌گیری: اینها اولین داده‌هایی هستند که از واکسنی برای هدف قرار دادن BAP31 حمایت می‌کنند که می‌تواند ایمنی مؤثری در برابر MMهای بیان‌کننده BAP31 ایجاد کند و برای MMهای انسانی و واکسن DNA hBAP31 در آزمایش‌های بالینی انسانی قابل استفاده است. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1186/s13046-015-0153-6) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
BAP31، یک هدف امیدوارکننده برای ایمونوتراپی ملانوماهای بدخیم
yy5gq0ki
پروتئین سطحی هماگلوتینین (HA) واسطه اتصال ویروس آنفولانزا به گیرنده های سلول میزبان حاوی اسید سیالیک است و ورود ویروس به سلول های میزبان را تسهیل می کند. بنابراین، پروتئین HA به عنوان یک هدف مناسب برای توسعه دستگاه های تشخیص ویروس آنفولانزا در نظر گرفته می شود. در این مطالعه، ما آپتامرهای تک رشته‌ای DNA (ssDNA) را جدا کردیم که به زیرواحد HA1 زیرگروه H1 (H1-HA1) متصل می‌شدند، اما نه به زیرواحد HA1 زیرگروه H5 (H5-HA1)، با استفاده از یک تکامل ضد سیستماتیک لیگاندها با روش غنی سازی نمایی (ضد-SELEX). سنجش ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم و مطالعات تشدید پلاسمون سطحی نشان داد که آپتامرهای انتخاب شده به طور محکم به H1-HA1 با ثابت های تفکیک در محدوده نانومولاری متصل می شوند. تجزیه و تحلیل وسترن بلات نشان داد که آپتامرها به روشی وابسته به غلظت به H1-HA1 متصل می شوند، اما به H5-HA1 متصل نمی شوند. جالب توجه است که آپتامرهای انتخاب شده حاوی توالی های غنی از G در ناحیه نوکلئوتیدهای تصادفی مرکزی بودند. تجزیه و تحلیل بیوفیزیکی بیشتر نشان داد که توالی‌های غنی از G یک ساختار G-quadruplex را تشکیل می‌دهند که یک ساختار متمایز در مقایسه با کتابخانه اولیه ssDNA است. با استفاده از آنالیز فلوسیتومتری، دریافتیم که آپتامرها به محل اتصال گیرنده H1-HA1 متصل نمی شوند. این نتایج نشان می‌دهد که آپتامرهای انتخابی که H1-HA1 را از H5-HA1 متمایز می‌کنند، می‌توانند به عنوان پروب‌های منحصربه‌فرد برای تشخیص زیرگروه H1 ویروس آنفولانزا توسعه داده شوند.
جداسازی آپتامرهای تک رشته ای DNA که هماگلوتینین زیرگروه H1 ویروس آنفولانزا را از H5 متمایز می کند
awguczze
سابقه و هدف: عفونت ویروسی یکی از عوامل خطر برای تشدید آسم است. با این حال، مشخص نیست که کدام پاتوژن‌ها با تشدید آسم در بزرگسالان مرتبط هستند. هدف: ارتباط بین عفونت های مختلف و تشدید آسم بزرگسالان در عمل بالینی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روشها: افراد مورد مطالعه شامل 50 بیمار بزرگسال بستری به دلیل تشدید آسم و 20 بیمار سرپایی پایدار برای مقایسه بودند. پاتوژن های یک سواب نازوفارنکس با آنالیز Multiplex PCR اندازه گیری شد. نتایج: تشدید آسم پس از سرماخوردگی در 48 بیمار بستری رخ داد. تعداد بیماران مبتلا به عفونت ویروسی، باکتریایی یا هر دو به ترتیب 16، 9 و 9 نفر بود. ویروس‌های غالب راینوویروس‌ها، ویروس سنسیشیال تنفسی، ویروس آنفولانزا و متاپنوموویروس بودند. باکتری های اصلی S. pneumoniae و H. influenzae بودند. در مقایسه با بیماران بدون پاتوژن، بیماران مبتلا به پاتوژن مسن‌تر و غیر آتوپیک بودند و شروع دیرتر بیماری، سطوح FeNO پایین‌تر، تیتر IgE پایین‌تر، و بروز بالاتر سینوزیت همراه، COPD یا ذات‌الریه داشتند. در مقایسه با بیماران سرپایی پایدار، بیماران بستری با تشدید آسم، شیوع بیشتری از سیگار کشیدن و سینوزیت همراه، COPD یا پنومونی داشتند. ویروس‌ها در 50 درصد بیماران سرپایی ثابت شناسایی شد، اما شیوع بالاتری از عفونت‌های رینوویروس، ویروس سنسیشیال تنفسی و عفونت‌های متاپنوموویروس در بیماران بستری تشدید آسم مشاهده شد. H. influenzae در بیماران مبتلا به آسم پایدار مشاهده شد. سایر باکتری ها، به ویژه S. pneumoniae، در بیماران بستری با تشدید آسم مهم بودند. نتیجه‌گیری: عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی در 70 درصد از بیماران بستری با تشدید آسم در عمل بالینی مشاهده شد. عفونت با استافیلوکوکوس پنومونیه با تشدید آسم بزرگسالان مرتبط بود.
اهمیت عفونت های باکتریایی و ویروسی مرتبط با تشدید آسم بزرگسالان در عمل بالینی
2ffnuc8f
ویروس آنفلوانزای خوکی و استرپتوکوک سوئیس دو عامل مهم در مجموعه بیماری های تنفسی خوک هستند و هر دو دارای اثرات اقتصادی قابل توجهی هستند. از نظر بالینی، عفونت های همزمان ویروس آنفولانزا و استرپتوکوک سوئیس در خوک ها بسیار شایع است که اغلب به ذات الریه شدید کمک می کند و می تواند مرگ و میر را افزایش دهد. با این حال، پاتوژنز عفونت همزمان در خوک ها نامشخص است. در مطالعه حاضر، آزمایش‌های عفونت همزمان با استفاده از ویروس آنفلوانزای H1N1 خوکی و سروتیپ 2 استرپتوکوک سوئیس (SS2) انجام شد. خوک های آلوده به H1N1-SS2 علائم بالینی شدیدتر، تغییرات پاتولوژیک جدی و آپوپتوز قوی ریه ها را در 6 روز پس از عفونت در مقایسه با عفونت های H1N1 و SS2 جداگانه نشان دادند. یک پروفایل بیان ژن جامع با استفاده از یک رویکرد ریزآرایه برای بررسی پاسخ میزبان جهانی ریه‌های خوکی در برابر عفونت H1N1 خوکی، عفونت SS2، عفونت همزمان و کنترل سالین بافر فسفات انجام شد. نتایج نشان داد به ترتیب 457، 411 و 844 ژن با بیان متفاوت در گروه‌های H1N1، SS2 و H1N1-SS2 در مقایسه با گروه شاهد. به طور قابل توجهی، ژن‌های مرتبط با پاسخ‌های ایمنی، التهابی و آپوپتوز در گروه مبتلا به عفونت بیش از حد بیان شدند. تجزیه و تحلیل مسیر نشان داد که فعل و انفعالات گیرنده سیتوکین-سیتوکین، MAPK، گیرنده شبه عوارض، آبشارهای کمپلمان و انعقاد، پردازش و ارائه آنتی ژن، و مسیر آپوپتوز به طور قابل توجهی در گروه آلوده تنظیم شده است. با این حال، ژن های مربوط به این در گروه های عفونت H1N1 و SS2 جداگانه تنظیم کمتری داشتند. این مشاهدات نشان داد که سطح خاصی از هم افزایی توسط عفونت همزمان H1N1 و SS2 با پاسخ‌های التهابی و آپوپتوز قوی‌تر، که ممکن است منجر به سندرم بیماری تنفسی جدی‌تر و ضایعه پاتولوژیک ریوی شود، القا می‌شود.
بررسی پاتوژنز ویروس آنفلوانزای H1N1 و عفونت همزمان سروتیپ 2 استرپتوکوک سوئیس خوکی در خوک ها با استفاده از آنالیز ریزآرایه
jcnusj7d
ویروس آنفولانزای A باعث اپیدمی های سالانه و پاندمی های گاه به گاه در انسان می شود. در اینجا، ما چهار عضو از خانواده گیرنده فاکتور رشد فیبروبلاست (FGFR) را بررسی کردیم. FGFR1 تا 4، و الگوهای بیان آنها را در سلول های اپیتلیال ریه انسان A549 با عفونت ویروس آنفولانزای A مورد بررسی قرار داد. ما نقش عملکردی FGFR1 را در تکثیر ویروس آنفولانزا A/Puerto Rico/8/1934 (PR8) و A/Anhui/01/2005 (H5N1) شناسایی کردیم. نتایج ما نشان داد که خاموش کردن FGFR1 توسط تداخل siRNA تکثیر ویروس آنفولانزای A/PR8 و H5N1 را در سلول‌های A549 ترویج می‌کند، در حالی که بیان FGFR1 برون‌زا با واسطه لنتی‌ویروس به‌طور قابل‌توجهی تکثیر ویروس آنفولانزای A را سرکوب می‌کند. با این حال، FGFR4 اثرات یکسانی نداشت. علاوه بر این، سطوح فسفوریلاسیون FGFR1 در سلول های A549 توسط عفونت ویروس آنفولانزای A کاهش یافت، در حالی که سرکوب FGFR1 کیناز با استفاده از PD173074، یک مهارکننده قوی و انتخابی FGFR1، می تواند تکثیر ویروس را افزایش دهد. علاوه بر این، ما دریافتیم که FGFR1 درونی شدن ویروس آنفولانزا را مهار می‌کند، اما در طول ورود ویروس، اتصال نمی‌یابد. این نتایج نشان داد که FGFR1 به طور خاص با تکثیر ویروس آنفولانزای A، احتمالاً با مسدود کردن ورود ویروس، مخالفت می کند.
نقش عملکردی گیرنده فاکتور رشد فیبروبلاست 1 (FGFR1) در سرکوب تکثیر ویروس آنفولانزا A
xlnxtvjf
پشه ها ناقل طبیعی بسیاری از عوامل ایجاد کننده بیماری های ویروسی انسانی هستند. فلاوی ویروس های منتقله از پشه می توانند به طور مداوم سیستم عصبی مرکزی پشه را بدون ایجاد آسیب شناسی چشمگیر یا تأثیر بر رفتار و طول عمر پشه آلوده کنند. مکانیسم مقاومت سیستم عصبی پشه در برابر عفونت فلاوی ویروسی هنوز تا حد زیادی ناشناخته است. در اینجا گزارش می‌دهیم که یک همولوگ Aedes aegypti از فاکتور عصبی Hikaru genki (AaHig) به طور موثر عفونت فلاویویروس سیستم عصبی مرکزی را محدود می‌کند. AaHig عمدتاً در سیستم عصبی پشه بیان شد و در غشای پلاسمایی سلول‌های عصبی موضعی شد. محاصره عملکردی AaHig ویروس دنگی (DENV) و ویروس آنسفالیت ژاپنی (JEV)، اما نه ویروس Sindbis (SINV)، تکثیر در سر پشه و در نتیجه باعث آپوپتوز عصبی و کاهش چشمگیر در طول عمر پشه شد. به طور مداوم، تحویل AaHig نوترکیب به پشه ها باعث کاهش عفونت ویروسی شد. علاوه بر این، AaHig موضعی غشایی به طور مستقیم با یک موتیف بسیار حفاظت شده در پروتئین های پوشش سطحی DENV و JEV ارتباط برقرار کرد و در نتیجه ورود ویروس درون سلولی به سلول های پشه را قطع کرد. از دست دادن هدف قرار دادن غشای پلاسمایی یا توانایی اتصال به ویریون، AaHig را غیرعملکردی کرد. جالب توجه است، Culex pipien pallens Hig همچنین یک فعالیت ضد فلاویویروس برجسته نشان داد، که نشان دهنده یک عملکرد حفظ شده عملکردی برای Hig است. نتایج ما نشان می‌دهد که یک مکانیسم ضد ویروسی حفظ‌شده تکاملی از عفونت فلاویویروسی کشنده سیستم عصبی مرکزی در پشه‌ها جلوگیری می‌کند و بنابراین ممکن است انتقال فلاوی ویروس در طبیعت را تسهیل کند.
یک مکانیسم ضد ویروسی خاص نورون از عفونت کشنده فلاویویروس پشه ها جلوگیری می کند
2glwghfn
در دهه گذشته افزایش چشمگیری در تعداد فلاوی ویروس های مخصوص حشرات (ISFs) کشف شده است. از لحاظ تاریخی، این ویروس‌ها به دلیل ناتوانی در آلوده کردن سلول‌های مهره‌داران، علاقه محدودی را ایجاد کرده‌اند. این دیدگاه در سال‌های اخیر تغییر کرده است، زیرا نشان داده شده است که برخی از ISF‌ها تکثیر فلاوی ویروس‌های مهم پزشکی را در سلول‌های پشه‌های آلوده به هم‌آلودگی تقویت یا سرکوب می‌کنند. علاوه بر این، مطالعات مقایسه‌ای بین ISF و فلاوی ویروس‌های مهم پزشکی می‌تواند دیدگاه منحصربه‌فردی را در مورد اینکه چرا برخی از فلاوی ویروس‌ها توانایی آلوده کردن و ایجاد بیماری‌های ویرانگر در انسان را دارند، در حالی که دیگران این توانایی را ندارند، ارائه دهد. ISFها به طور انحصاری از پشه‌ها در طبیعت جدا شده‌اند، اما تشخیص توالی‌های ISF مانند در پشه خاکی و کیرونومیدها نشان می‌دهد که آنها ممکن است سایر دیپتران‌ها را نیز آلوده کنند. ISF ها را می توان به دو گروه فیلوژنتیکی مجزا تقسیم کرد. گروه اول در حال حاضر تقریباً از 12 ویروس تشکیل شده است و شامل ویروس عامل همجوشی سلولی، ویروس رودخانه Kamiti و فلاوی ویروس Culex است. این ویروس ها از نظر فیلوژنتیکی از همه فلاوی ویروس های شناخته شده دیگر متمایز هستند. گروه دوم که ظاهراً مونوفیلتیک نیستند، در حال حاضر از 9 ویروس تشکیل شده و شامل ویروس Chaoyang، ویروس Nounané و ویروس Lammi است. این ویروس ها علیرغم فنوتیپ ظاهری محدود شده توسط حشرات، از نظر فیلوژنتیکی به فلاوی ویروس های پشه/مهره داران وابسته هستند. این مقاله مروری بر کشف، محدوده میزبان، نحوه انتقال، توانایی حذف سوپر عفونت و سازماندهی ژنومی ISFها ارائه می‌کند. این مقاله همچنین سعی دارد تا نام ISF را روشن کند زیرا برخی از این ویروس ها به دلیل کشف همزمان آنها توسط گروه های تحقیقاتی مستقل بیش از یک نام به خود اختصاص داده اند.
فلاوی ویروس های خاص حشرات: بررسی سیستماتیک کشف آنها، محدوده میزبان، نحوه انتقال، پتانسیل حذف ابر عفونت و سازمان ژنومی
jsvcjlz7
سابقه و هدف: سپسیس در حال حاضر علت اصلی مرگ در بخش مراقبت‌های ویژه غیر قلبی عروقی (ICU) است. تحقیقات اخیر نشان می دهد که سپسیس احتمالاً به دلیل تعامل بین عوامل ژنتیکی و محیطی است. جهش های ژنتیکی ژن های گیرنده شبه 4 (TLR4) و خوشه تمایز 14 (CD14) در پاسخ ایمنی و (یا) التهابی نقش دارند. اینها ممکن است به استعداد ابتلا به سپسیس در بیماران کمک کنند. این مطالعه به منظور بررسی اینکه آیا پلی‌مورفیسم‌های ژن TLR4 و خوشه‌ای CD14 با حساسیت به سپسیس مرتبط هستند طراحی شده است. روش‌ها: پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی (SNPs) TLR4 (rs10759932، rs11536889، rs7873784، rs12377632، rs1927907، rs1153879، rs1153879) و 56rss299 در افراد شاهد (rs10759932). S در استان گوانگشی با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت روش های تک باز پسوند (PCR-SBE) و تعیین توالی DNA. نتایج: پلی‌مورفیسم rs11536889 در TLR4 و پلی‌مورفیسم rs2563298 در CD14 در مقایسه با گروه کنترل به طور قابل‌توجهی با خطر سپسیس مرتبط بود. فراوانی پلی‌مورفیسم‌های rs11536889 و rs2563298 در گروه مبتلا به سپسیس بیشتر از گروه شاهد بود (OR = 1.430، 95% فاصله اطمینان (CI)، 1.032-1.981، P<0.05؛ OR = 2.454,0454,454, 454/0, 95/0 = P. <0.05، به ترتیب). تجزیه و تحلیل هاپلوتیپ پیگیری نشان داد که دو هاپلوتیپ وجود دارد که در آنها عوامل خطر افزایش یافته برای سپسیس نشان داده شده است. نتیجه‌گیری: پلی‌مورفیسم rs11536889 در TLR4 و پلی‌مورفیسم rs2563298 در CD14 و دو هاپلوتیپ با افزایش حساسیت به سپسیس مرتبط بودند.
ارتباط پلی‌مورفیسم‌های ژن‌های TLR4 و CD14 با حساسیت به سپسیس در جمعیت چینی
6it6pukx
استفاده از واکسیناسیون علیه ویروس آنفلوانزا همچنان موثرترین روش برای کاهش عوارض و مرگ و میر قابل توجه ناشی از این ویروس است. آنتی بادی های استخراج شده توسط واکسن های آنفولانزای دارای مجوز در حال حاضر عمدتاً آنتی بادی های دارای قابلیت مهار هماگلوتیناسیون (HI) هستند که سر کروی هماگلوتینین (HA) را هدف قرار می دهند و بنابراین ورود ویروس آنفولانزا به سلول های هدف را مهار می کنند. این آنتی‌بادی‌ها عمدتاً محافظت خاص هموسابتایپی/ سویه را ایجاد می‌کنند و به ندرت محافظت هتروسوبتایپی را ارائه می‌دهند. با این حال، تحقیقات و توسعه اخیر توسط دانشگاه ها یا داروسازی به سمت تولید واکسن جهانی بر ایجاد آنتی بادی هایی علیه ساقه آنفولانزا HA متمرکز شده است که نشان داده شده است که محافظت گسترده ای را در طیفی از زیرگروه های مختلف ایجاد می کند (H1- H16). با این حال، اندازه‌گیری دقیق و حساس پاسخ‌های آنتی‌بادی که توسط این واکسن‌های «نسل بعدی» آنفولانزا ایجاد می‌شود، به دلیل عدم حساسیت سنجش‌های سروولوژیکی سنتی آنفولانزا HI، همولیز شعاعی منفرد، و خنثی‌سازی ریز مختل شده است. نشان داده شده است که سنجش با استفاده از شبه‌تایپ‌ها، ویروس‌های کایمریک حاوی گلیکوپروتئین آنفولانزا، برای اندازه‌گیری آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده هموسوب تایپی و هتروسوبتایپی بسیار کارآمد هستند و آنها را به ابزارهای سرولوژیکی ایده‌آل برای مطالعه پاسخ‌های محافظت متقابل در برابر زیرگروه‌های بالقوه آنفولانزای متعدد با همه‌گیری تبدیل می‌کند. در این بررسی، ما ادبیات مربوط به تولید شبه‌تیپ‌های آنفولانزا را با تأکید ویژه بر استفاده از آن‌ها در سنجش‌های خنثی‌سازی آنتی‌بادی سرم تجزیه و تحلیل و مقایسه خواهیم کرد. این ما را قادر می‌سازد تا پارامترهای مورد نیاز برای بهینه‌سازی را ایجاد کنیم و یک پروتکل اجماع پیشنهاد کنیم تا برای استقرار بیشتر این سنجش‌ها در مطالعات ایمنی‌زایی واکسن آنفلوآنزا به کار گرفته شود.
سنجش های خنثی سازی مبتنی بر شبه برای آنفولانزا: یک تحلیل سیستماتیک
w5basxr0
ما تولید و توصیف آنتی‌بادی‌های مونوکلونال انسانی (mAb) اختصاصی برای پروتئین S اصلی ویروس هپاتیت B (HBV) را توصیف می‌کنیم. بادی‌آب‌ها، دو IgG1κ و یک IgG1λ، توسط کلون‌های سلول B به‌دست‌آمده از سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی (PBMC) یک فرد در حال نقاهت از هپاتیت حاد B و یک فرد واکسینه‌شده ترشح شدند. اولی یک اپی توپ غیر حساس به دناتوره شدن را در پروتئین p24 تشخیص داد در حالی که دومی یک اپی توپ ساختاری حساس به دناتوره شدن را که در تعیین کننده a مشترک HBsAg قرار دارد شناسایی کرد. این بادی‌آب که ADRI-2F3 نامیده می‌شود، یک تیتر حفاظتی بسیار بالای بیش از 43000 IU/mg بادی‌آب نشان داد و یک فعالیت خنثی‌کننده بسیار قوی در مدل آزمایشگاهی عفونت HBV با استفاده از سلول‌های کبدی اولیه از Tupaia belangeri به عنوان هدف نشان داد. توالی‌های نوترکیب دامنه سنگین و سبک به دست آمده از mAb ADRI-2F3 در وکتورهای بیان یوکاریوتی کلون شدند و ویژگی ریز یکسان و 1 log (10) تیتر بالاتر از IgG1λ اصلی را نشان دادند. پیش‌بینی می‌شود که چنین mAb می‌تواند به طور موثر از عفونت مجدد HBV پس از پیوند کبد برای عفونت مزمن HBV یا عفونت پس از قرار گرفتن در معرض سوزن در مرحله نهایی جلوگیری کند و منبع نامحدودی از آنتی‌بادی ضد HBs محافظ ارزشمند را فراهم کند.
آنتی بادی مونوکلونال انسانی علیه آنتی ژن سطحی هپاتیت B با فعالیت خنثی کننده قوی
89j0om5b
ویروس سندرم تنفسی و تولید مثل خوک (PRRSV) یک تهدید بزرگ برای صنعت خوکی و امنیت غذایی در سراسر جهان است. پروتئین نوکلئوکپسید (N) یک پروتئین ساختاری اصلی PRRSV است. عملکرد اصلی این پروتئین محصور کردن ژنوم RNA ویروسی است و همچنین تصور می‌شود که در تعدیل زیست‌شناسی سلول میزبان و به‌کارگیری عوامل سلولی برای تسهیل عفونت ویروسی شرکت می‌کند. به منظور درک بهتر این نقش های اخیر، تعامل سلولی پروتئین PRRSV N با استفاده از پروتئومیکس کمی بدون برچسب تعریف شد. این چندین فاکتور سلولی را شناسایی کرد که می‌توانند با پروتئین N تعامل داشته باشند، از جمله پلی [ADP-ribose] polymerase 1 (PARP-1)، یک پروتئین سلولی که می‌تواند آدنوزین دی فسفات ریبوز را به پروتئین اضافه کند. استفاده از بازدارنده مولکول کوچک PARP-1، 3-AB، در سلول های آلوده به PRRSV نشان داد که PARP-1 مورد نیاز است و به عنوان یک عامل تقویت کننده برای زیست شناسی ویروس عمل می کند. رشد سریالی PRRSV در غلظت‌های مختلف 3-AB، ویروس‌هایی را که قادر به رشد با سینتیک‌های نوع وحشی بودند، به همراه نداشت، و این نشان می‌دهد که با هدف قرار دادن پروتئین سلولی حیاتی برای زیست‌شناسی ویروس، فنوتیپ‌های مقاوم ظاهر نشدند. این مطالعه شواهد بیشتری ارائه می‌کند که پروتئین‌های سلولی، که برای زیست‌شناسی ویروس حیاتی هستند، نیز می‌توانند هدف قرار گیرند تا رشد ویروس را از بین ببرند و مانعی برای ظهور مقاومت دارویی ایجاد کنند.
تفکیک پروتئوم سلولی پروتئین نوکلئوکپسید از یک جدایه بسیار بیماری زا از ویروس سندرم تنفسی و تولید مثل خوک، PARP-1 را به عنوان یک هدف سلولی شناسایی می کند که تعامل آن برای زیست شناسی ویروس حیاتی است.
xteeybsj
سابقه و هدف: ویروس آنفلوانزای خوکی (SIV) علت یک بیماری حاد تنفسی است که خوکی ها را در سراسر جهان تحت تاثیر قرار می دهد. در برزیل، SIV از سال 1978 در خوک ها شناسایی شده است. پس از ظهور بیماری همه گیر H1N1 در سال 2009 (H1N1pdm09)، مطالعات اندکی وجود ویروس آنفولانزا را در گله های برزیلی گزارش کردند. ObjectivesThe هدف از این مطالعه، بررسی مشخصات سرولوژیکی برای ویروس آنفولانزا در مزارع خوک از farrow-to-finish در ایالت Minas Gerais، برزیل بود. MethodsThirty مزارع بدون سابقه واکسیناسیون SIV از چهار منطقه بزرگتر تولید خوک در ایالت Minas Gerais (Zona da Mata، Triângulo Mineiro / Alto Paranaíba، جنوب / جنوب غربی و منطقه شهری Belo Horizonte) انتخاب شدند. در هر مزرعه، نمونه خون به طور تصادفی از 20 حیوان در هر دسته چرخه تولید جمع آوری شد: حیوانات مولد (خروس و گیلت)، جعبه زاد و ولد (2-3 هفته)، مهد کودک (4-7 هفته)، خوک های پرورش دهنده (8-14 هفته). ، و خوک های پایانی (15-16 هفته)، با 100 نمونه در هر مزرعه و در مجموع 3000 حیوان در این مطالعه. نمونه‌ها برای فعالیت مهار هماگلوتیناسیون در برابر سویه همه‌گیر H1N1 (A/swine/Brazil/11/2009) و H3N2 SIV (A/swine/Iowa/8548-2/98) مورد آزمایش قرار گرفتند. ResultsThe درصد حیوانات سرم مثبت برای H1N1pdm09 و H3N2 26.23٪ و 1.57٪ بود، و درصد گله های سرم مثبت برای هر دو ویروس به ترتیب 96.6٪ و 13.2٪ بود. نتیجه‌گیری: پروفایل‌های سرولوژیکی برای هر دو ویروس و در میان مناطق مورد مطالعه متفاوت است، که نشان‌دهنده تنوع بالای گردش ویروس در سراسر ایالت و همچنین وجود حیوانات سرم منفی مستعد ابتلا به عفونت آنفولانزا و در نتیجه شیوع بیماری‌های تنفسی جدید است.
توزیع آنتی بادی علیه ویروس آنفولانزا در خوک ها از مزارع پرورشگاهی در ایالت Minas Gerais، برزیل
13cii3on
به خوبی ثابت شده است که انتقال ویروس تب خوکی کلاسیک (CSFV) از طریق جفت در اواسط بارداری می‌تواند منجر به عفونت دائمی فرزندان شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی توانایی CSFV در القای ماندگاری ویروسی در عفونت‌های اولیه پس از زایمان بود. دو بستر 10 بچه خوک در روز تولد به ترتیب با ویروس CSFV با حدت کم و متوسط ​​آلوده شدند. در طول شش هفته پس از عفونت پس از تولد، بیشتر خوک‌ها علیرغم وجود تیترهای ویروسی بالای مداوم در سرم، از نظر بالینی سالم ماندند. نکته مهم این است که این حیوانات قادر به ایجاد پاسخ ایمنی هومورال و سلولی قابل تشخیص نیستند. در کالبدگشایی، برجسته ترین ضایعه پاتولوژیک ناخالص، آتروفی شدید تیموس بود. چهار هفته پس از عفونت، PBMCs از خوک‌های سرم منفی آلوده به هر دو، CSFV خاص و تحریک غیراختصاصی PHA از نظر سلول‌های تولیدکننده IFN-γ، پاسخگو نبودند. این نتایج نشان دهنده ایجاد حالت سرکوب سیستم ایمنی در این خوک‌های آلوده پس از تولد است. با این حال، IL-10 در سرم حیوانات به طور مداوم آلوده غیر قابل کشف بود. جالب توجه است، PBMC های تحریک شده با CSFV از خوکچه های آلوده به طور مداوم IL-10 تولید کردند. با این وجود، علی‌رغم افزودن آنتی‌بادی ضد IL-10 در کشت PBMC از خوک‌های آلوده دائمی، پاسخ سلول‌های تولیدکننده IFN-γ بازسازی نشد. بنابراین، عوامل دیگری غیر از IL-10 ممکن است در سرکوب کلی پاسخ‌های سلول T بر روی CSFV و فعال‌سازی میتوژن دخیل باشند. جالب توجه است که گرانولوسیت‌های نابالغ مغز استخوان در خوک‌های آلوده دائماً توسط ویروس افزایش یافته و هدف قرار گرفتند. در مجموع، ما اولین داده‌هایی را ارائه کردیم که امکان‌سنجی CSFV را در ایجاد یک بیماری پایدار پس از تولد نشان می‌دهد، که هنوز برای سایر اعضای جنس Pestivirus نشان داده نشده است. از آنجایی که روش‌های سرولوژیکی به طور معمول در نظارت CSFV استفاده می‌شود، خوک‌هایی که دائماً آلوده می‌شوند ممکن است مورد توجه قرار نگیرند. علاوه بر اهمیت اپیدمیولوژیک و اقتصادی عفونت CSFV پایدار، این مدل می تواند برای درک مکانیسم های ماندگاری ویروسی مفید باشد.
عفونت مداوم پس از تولد با ویروس تب خوکی کلاسیک و پیامدهای ایمونولوژیکی آن
8nq7e8z6
این مقاله محدوده مرجعی را برای مقادیر بیوشیمی خونی و پلاسما در روباه پرنده سیاه وحشی (Pteropus alecto) که در جنوب شرقی کوئینزلند، استرالیا گرفته شده است، ایجاد می کند. مقادیر با ارزش های دیگر گونه های Pteropus مطابقت داشت. چهارصد و چهل و هفت حیوان طی 12 ماه نمونه‌برداری شدند و تفاوت‌های معنی‌داری بین گروه‌های سن، جنس، باروری و وضعیت بدن در جمعیت نمونه مشاهده شد. مقادیر میانگین برای هر گروه در محدوده مرجع طبیعی تعیین شده بالغ قرار گرفت، به استثنای سطوح بالا آلکالین فسفاتاز در حیوانات جوان. پارامترهای هماتولوژیک و بیوشیمی حیوانات آسیب دیده انحراف کمی یا بدون انحراف از مقادیر مرجع طبیعی برای صدمات جزئی نشان دادند، در حالی که دو حیوان با آسیب یا آبسه شدیدتر لکوسیتوز، کم خونی، ترومبوسیتوز، هیپرگلوبولینمی و هیپوآلبومینمی را نشان دادند.
هماتولوژی و بیوشیمی پلاسما روباه های پرنده سیاه وحشی، (Pteropus alecto) در کوئینزلند، استرالیا
ug2ewxyl
پس زمینه: درک علت ویروسی و بروز عفونت های تنفسی حاد در نوزادان می تواند به شناسایی گروه های خطر و اطلاع رسانی واکسن کمک کند، اما داده های مبتنی بر جامعه در محیط های گرمسیری وجود ندارد. روش ها: هزار و چهارصد و هفتاد و هشت نوزاد در شهر هوشی مین و 981 نوزاد در یک منطقه نیمه روستایی در جنوب ویتنام در بدو تولد ثبت نام کردند و تا 1 سالگی دنبال شدند. دوره‌های عفونت حاد تنفسی (ARI) از طریق نظارت بر بیماری مبتنی بر کلینیک، پذیرش در بیمارستان و گزارش‌های شخصی شناسایی شدند. سواب های نازوفارنکس از نوزادانی که علائم تنفسی داشتند جمع آوری شد و برای 14 پاتوژن تنفسی با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز رونویسی معکوس چندگانه آزمایش شد. نتایج: میزان بروز ARI 542 و 2691 در هر 1000 سال شیرخوارگی و نرخ بستری شدن در بیمارستان برای ARI 81 و 138 در هر 1000 سال شیرخوارگی در گروه‌های شهری و نیمه روستایی به ترتیب از نظر مراقبت‌های مبتنی بر کلینیک و بیمارستان بود. با این حال، قسمت‌های ARI گزارش‌شده توسط خود در گروه نیمه روستایی در مقابل شهری فقط 1.5 برابر بیشتر بود، که نشان می‌دهد بخشی از تفاوت شهری و روستایی با عدم اطمینان در گروه شهری توضیح داده شده است. بروز در نوزادان ≥6 ماهه بیشتر از کمتر از 6 ماه بود، اما این پاتوژن خاص بود. یک یا چند ویروس به ترتیب در 53 درصد (شهری) و 64 درصد (نیمه روستایی) از نمونه‌های بیماران سرپایی مبتلا به ARI و در 78 درصد و 66 درصد از نمونه‌های بیماران ARI بستری در بیمارستان شناسایی شد. شایع ترین ویروس های شناسایی شده راینوویروس، ویروس سنسیشیال تنفسی، ویروس آنفولانزای A و بوکاویروس بودند. بستری‌های مرتبط با ARI نسبت به سایر عفونت‌ها با اقامت طولانی‌تر و پذیرش بیشتر در ICU همراه بود. نتیجه‌گیری: ARI عامل مهمی برای عوارض در نوزادان ویتنامی است و ویروس آنفولانزای A یک علت نادرست برای بیماری‌های قابل پیشگیری با واکسن و بستری شدن در بیمارستان در این محیط گرمسیری است. استراتژی های بهداشت عمومی برای کاهش میزان بروز ARI نوزادان و میزان بستری شدن در بیمارستان مورد نیاز است.
اپیدمیولوژی و ویروس شناسی عفونت های حاد تنفسی در سال اول زندگی: یک مطالعه کوهورت تولد در ویتنام
mi5gcfcw
پس‌زمینه: تأثیرگذاری بر واکنش عمومی به همه‌گیری‌ها یک اولویت بهداشت عمومی است. با این حال، یک دیدگاه غالب وجود دارد که عموم مردم نسبت به ارتباطات در مورد آنفلوانزای همه گیر مقاوم هستند و پاسخ های رفتاری به همه گیری H1N1 2009/10 کافی نبود. این مقاله با استفاده از روش‌های کیفی، چگونگی واکنش اعضای عموم مردم به آنفولانزای همه‌گیر و بهداشت، انزوای اجتماعی و سایر اقدامات پیشنهادی بهداشت عمومی را بررسی می‌کند. فراتر از این مفهوم رایج که عموم مردم در برابر ارتباطات بهداشت عمومی مقاوم هستند، این مقاله به بررسی این موضوع می‌پردازد که چگونه فردگرایی سلامت، جنسیت و محدودیت‌های دنیای واقعی، اقدام فردی را قادر می‌سازد و محدود می‌کند. روش ها: مصاحبه های عمیق (57 نفر) و گروه های متمرکز (ده گروه متمرکز؛ 59 نفر) با نمونه های جامعه در ملبورن، سیدنی و گلاسکو انجام شد. شرکت کنندگان بر اساس نمونه گیری حداکثر تنوع با معیارهای هدفمند انتخاب شدند، از جمله: 1) بارداری در سال 2009/2010. 2) بیماری مزمن؛ 3) سن 70 سال و بالاتر. 4) هیچ مشکل بهداشتی فاش نشده است. رونوشت های کلمه به کلمه مورد تجزیه و تحلیل استقرایی و موضوعی قرار گرفتند. نتایج: پاسخ‌دهندگان در برابر ارتباطات بهداشت عمومی مقاومت نشان ندادند، اما بینشی در مورد نحوه تفسیر و اجرای دستورالعمل‌ها ارائه کردند. رویکرد فردگرایانه به خطر همه‌گیری غالب بود. استفاده از راهبردهای بهداشت، انزوای اجتماعی و واکسن با دیدن خود در معرض خطر اما نه خطر برای دیگران محدود شد. هنجارهای جنسیتی نحوه اجرای عمومی بهداشت و انزوای اجتماعی را شکل می دهند. چالش‌های دیگر مربوط به اتکای بیش از حد به دور بودن درک شده از خطر، انتظار بهبودی از عفونت و محدودیت‌های عملی در جذب واکسیناسیون است. نتیجه‌گیری: به طور کلی، پاسخ‌دهندگان با توصیه‌های بهداشت عمومی در مورد آنفولانزای همه‌گیر درگیر بودند، که نشان می‌دهد ایده مقاومت عمومی قدرت توضیحی محدودی دارد. ارتباطات عمومی تایید می شود، اما چالش ها همچنان ادامه دارد. رویکردهای فردی به خطر بیماری همه گیر مانع از عمل به نفع دیگران می شود و ممکن است شکاف ها را در جامعه بر اساس وضعیت سلامت عمیق تر کند. ارتباطات عمومی در مورد بیماری های همه گیر با واسطه هنجارهای جنسیتی انجام می شود که ممکن است زنان را بیش از حد تحت فشار قرار دهد و عملکرد مردان را محدود کند. تحقیقات اجتماعی در مورد واکنش عمومی به بیماری های همه گیر باید بر ساختارهای اجتماعی و تنظیمات و روابط دنیای واقعی تمرکز کند که کنش افراد را شکل می دهد.
فراتر از مقاومت: عوامل اجتماعی در واکنش عموم مردم به آنفولانزای همه گیر
ajp9uw87
زیرمجموعه متنوعی از گیرنده‌های تشخیص الگو (PRRs) اسیدهای نوکلئیک مرتبط با پاتوژن را برای شروع پاسخ‌های ایمنی ذاتی حیاتی در ارگانیسم‌های میزبان شناسایی می‌کنند. با انعکاس اهمیت آنها برای دفاع میزبان، پاتوژن ها اقدامات متقابل مختلفی را برای فرار یا مهار این عوامل ایمنی رمزگذاری می کنند. PRRهایی که مستقیماً توسط مهارکننده‌های پاتوژن درگیر می‌شوند، اغلب تحت حملات مکرر انتخاب مثبت که به عنوان «مسابقه‌های تسلیحاتی» مولکولی توصیف شده‌اند، تکامل می‌یابند. با اتصال DNA دو رشته‌ای سیتوپلاسمی (dsDNA) از ویروس‌های مختلف، cGAS پیام‌رسان ثانویه نوکلئوتیدی کوچک cGAMP را تولید می‌کند تا سیگنال فعال‌سازی دفاع ذاتی را نشان دهد. در اینجا ما یک تاریخچه تکاملی cGAS با انتخاب مثبت مکرر در دودمان پستانداران گزارش می‌کنیم. مطالعات اخیر نشان دهنده درجه بالایی از شباهت ساختاری بین cGAS و 2'-5'-oligoadenylate synthase 1 (OAS1)، یک PRR است که RNA دو رشته ای (dsRNA) را با وجود هویت توالی کم بین ژن های مربوطه تشخیص می دهد. ما تجزیه و تحلیل تکاملی مقایسه‌ای جامعی از توالی‌های پستانداران cGAS و OAS1 ارائه می‌کنیم و انتخاب مثبت را در رابط‌های اتصال اسید نوکلئیک مشاهده می‌کنیم و در هر دو ژن توزیع می‌شوند. داده‌های ما مناطق همولوگ را با نشانه‌های قوی انتخاب مثبت نشان داد، که مکانیسم‌های مشترکی را نشان می‌دهد که توسط مهارکننده‌های کدگذاری شده پاتوژن ناشناخته و حالت‌های مشابه فرار از تضاد به کار می‌رود. تجزیه و تحلیل ما از تنوع cGAS همچنین فرم‌های بهم پیوسته را که چندین سایت را تحت انتخاب مثبت از دست داده بودند شناسایی کرد. تجزیه و تحلیل بیشتر انتخاب روی خانواده OAS در پستانداران، که شامل OAS1، OAS2، OAS3 و OASL است، فرضیه‌ای را پیشنهاد می‌کند که در آن تکرار ژن‌ها و رویدادهای همجوشی دامنه منجر به پارالوگ‌هایی می‌شوند که ابزار دیگری برای فرار از مهارکننده‌های پاتوژن فراهم می‌کنند. با هم تجزیه و تحلیل تکاملی مقایسه‌ای ما از cGAS و OAS بینش‌های جدیدی را در مورد مکانیسم‌های متمایز ارائه می‌دهد که توسط آن نگهبان‌های مولکولی کلیدی سیستم ایمنی ذاتی برای دور زدن مهارکننده‌های کدگذاری شده با ویروس سازگار شده‌اند.
الگوهای همپوشانی تکامل سریع در حسگرهای اسید نوکلئیک cGAS و OAS1 مکانیسم مشترکی برای تضاد و فرار پاتوژن پیشنهاد می‌کند.
khrx6rnh
درک اینکه چگونه یک پاتوژن استعمار می کند و با یک محیط میزبان جدید سازگار می شود، هدف اصلی در مطالعه بیماری های عفونی نوظهور است. جهش‌های تطبیقی ​​در میان هزاران گونه‌ای که در طول عفونت ویروس RNA ایجاد می‌شوند، به وجود می‌آیند، و شناسایی این گونه‌ها چگونگی ایجاد تغییرات در استوپیسم و ​​جهش گونه‌ها را روشن می‌کند. در اینجا، ما ویروس Coxsackie B3 را با محیطی بسیار مجاز و کمتر مجاز تطبیق دادیم. با استفاده از توالی یابی عمیق و بیوانفورماتیک، یک فرآیند تطبیقی ​​چند مرحله ای برای سازگاری را شناسایی کردیم که شامل باقی مانده هایی در ردپای گیرنده است که با در دسترس بودن گیرنده و افزایش تناسب ویروس به شیوه ای خاص محیطی مرتبط است. ما نشان می‌دهیم که سازگاری با انتخاب یک جهش غالب و به دنبال انتخاب گروهی از گونه‌های اقلیت رخ می‌دهد که با هم، به جای انتخاب یک ژنوتیپ غالب، افزایش تناسب مشاهده شده در جمعیت را ایجاد می‌کنند.
انتخاب گروهی و مشارکت انواع اقلیت در طول سازگاری با ویروس، تناسب و فنوتیپ ویروس را تعیین می کند.
jkit3c8f
سیستم تماس که به نام سیستم کالیکرئین-کینین پلاسما نیز نامیده می شود، از سه پروتئیناز سرین تشکیل شده است: فاکتورهای انعقادی XII (FXII) و XI (FXI) و پرکالیکرئین پلاسما (PK) و کوفاکتور غیر آنزیمی کینینوژن با وزن مولکولی بالا (HK). این سیستم بیش از 50 سال است که به طور فعال مورد بررسی قرار گرفته است. اجزای این سیستم و فعل و انفعالات آن‌ها از آزمایش‌های آزمایشگاهی مشخص شده‌اند، که نشان می‌دهد این سیستم با فعال کردن مسیر ذاتی، پروترومبوتیک و با تولید پپتید زیست فعال برادی کینین، پیش التهابی است. اگرچه فعال‌سازی سیستم تماس در انواع مختلف بیماری‌های انسانی نقش دارد، تنها در موارد معدودی نقش آن به وضوح مشخص شده است. در 10 سال گذشته، درک ما از سیستم تماس، به‌ویژه بیولوژی و (پاتو)فیزیولوژی آن از طریق تحقیقات با استفاده از مدل‌های حیوانی اصلاح‌شده با ژن، بسیار افزایش یافته است. در این بررسی ما یک دیدگاه احیا شده از سیستم تماس را به عنوان یک واسطه فیزیولوژیکی (پاتو) حیاتی انعقاد و التهاب توصیف خواهیم کرد.
مسیر تماس انعقاد و التهاب
hug3mbs1
رونویسی ژن RNA (rRNA) ریبوزومی (rDNA) توسط RNA پلیمراز I (Pol I) رشد سلولی را هدایت می کند و زیربنای ساختار و عملکرد هسته است و به طور غیرمستقیم بسیاری از فرآیندهای بنیادی سلولی را هماهنگ می کند. اهمیت نگه داشتن رونویسی rDNA تحت کنترل دقیق با این واقعیت منعکس می شود که رونویسی ناهنجار Pol I یکی از ویژگی های سرطان و سایر اختلالات انسانی است. در این بررسی، ما جنبه‌های مختلف عملکرد rDNA از جمله رابطه بین رونویسی Pol I و ظرفیت تکثیر، نقش رونویسی Pol I در میانجی‌گری ساختار و یکپارچگی هسته‌ای، و تعاملات rDNA/هسته‌ای با ژنوم و تأثیر آنها بر هتروکروماتین و جهانی را مورد بحث قرار می‌دهیم. پایداری ژنوم علاوه بر این، در مورد اینکه چگونه اختلالات در ساختار جایگاه‌های rDNA ممکن است به بیماری‌های انسانی کمک کند، در برخی موارد مستقل از تأثیرات روی بیوژنز ریبوزوم بحث می‌کنیم.
اختلالات در مکان ژن های ریبوزومی در مرکز اختلال عملکرد سلولی و بیماری های انسانی است.
p9mbmfaq
سابقه و هدف: بیماری بورس عفونی (IBD) یک بیماری ویروسی بسیار مسری و حاد است که بیش از دو دهه است که باعث مرگ و میر بالا در پرندگان و خسارات اقتصادی قابل توجهی در نقاط مختلف جهان شده است و هنوز هم تهدیدی قابل توجه برای طیور است. مطالعه حاضر به منظور اندازه‌گیری دقیق قابلیت اطمینان یک نشانگر فیلوژنتیکی موجود در بخش B طراحی شده است. این نشانگر می‌تواند مطالعات اپیدمیولوژی مولکولی را تسهیل کند، این بخش از ژنوم ویروس را در بر می‌گیرد تا ارتباط بین ظهور، گسترش و نگهداری از بیماری بسیار خطرناک را توضیح دهد. سویه های ویروس IBD (vvIBDV) در سراسر جهان. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: توالی‌های ژن سگمنت B از سویه‌های IBDV جدا شده از مکان‌های جغرافیایی مختلف از پایگاه داده GenBank به‌دست آمد. سکانس های کوبایی در کار فعلی به دست آمد. یک نشانگر فیلوژنتیکی به نام B-marker با اصول مختلف فیلوژنتیکی مانند اشباع جایگزینی، نویز فیلوژنتیک و قوام بالا ارزیابی شد. این آخرین پارامتر بر اساس توانایی B-مارکر برای بازسازی توپولوژی مشابه با بخش B کامل ژنوم ویروس است. از نتایج به‌دست‌آمده از نشانگر B، تاریخچه دموگرافیک برای هر دو اصل و نسب اصلی IBDV در رابطه با بخش B توسط تجزیه و تحلیل نمودار خط افق بیزی انجام شد. تجزیه و تحلیل فیلوژنتیکی برای هر دو بخش از ژنوم IBDV نیز انجام شد، که حضور یک سویه طبیعی را با بخش A از سویه‌های vvIBDV و بخش B از سویه‌های غیر vvIBDV در جمعیت IBDV کوبا نشان داد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: این مطالعه به درک بهتر ظهور سویه‌های vvIBDV کمک می‌کند و اپیدمیولوژی مولکولی IBDV را با استفاده از روش‌شناسی پیشرفته در مورد بازسازی فیلوژنتیک توصیف می‌کند. این مطالعه همچنین حضور یک سویه طبیعی جدید را به عنوان نمایانگر تغییر در ساختار ژنتیکی و پایداری سویه‌های vvIBDV نشان داد. بنابراین، نیاز به کسب اطلاعات در مورد هر دو بخش ژنوم IBDV برای مطالعات اپیدمیولوژی مولکولی را برجسته می کند.
ارزیابی یک نشانگر فیلوژنتیکی بر اساس بخش B ژنومی ویروس بیماری بورس عفونی: تسهیل ادغام امکان پذیر این بخش در مطالعات اپیدمیولوژی مولکولی برای این عامل ویروسی
aghh3orn
Drak2 یک سرین/ترئونین کیناز است که در سلول‌های T و سلول‌های B بیان می‌شود. موش‌های Drak2(-/-) به خودایمنی در مدل‌های موشی دیابت نوع 1 و مولتیپل اسکلروزیس مقاوم هستند. مقاومت در برابر این بیماری ها تا حدی به این دلیل رخ می دهد که Drak2 برای بقای سلول های T خودواکنشی که باعث بیماری می شوند مورد نیاز است. با این حال، مکانیسم های مولکولی که توسط آن Drak2 بر بقای سلول های T و خودایمنی تأثیر می گذارد، شناخته شده نیست. یک گزارش اخیر نشان داد که Drak2 سیگنال‌دهی فاکتور رشد تبدیل‌کننده β (TGF-β) را در رده‌های سلولی تومور به طور منفی تنظیم می‌کند. بنابراین، افزایش سیگنالینگ TGF-β در غیاب Drak2 ممکن است به مقاومت در برابر خودایمنی در موش Drak2 (-/-) کمک کند. بنابراین، ما بررسی کردیم که آیا Drak2 به‌عنوان تنظیم‌کننده منفی سیگنال‌دهی TGF-β در سلول‌های T عمل می‌کند، و اینکه آیا افزایش حساسیت به مرگ سلول‌های T Drak2 (-/-) به دلیل سیگنال‌دهی تقویت‌شده TGF-β است یا خیر. با استفاده از چندین سنجش آزمایشگاهی برای آزمایش سیگنال‌دهی TGF-β و عملکرد سلول T، متوجه شدیم که فعال‌سازی Smad2 و Smad3، که در پایین دست گیرنده TGF-β هستند، بین سلول‌های T نوع وحشی و Drak2(-/-) مشابه بود. علاوه بر این، اثرات با واسطه TGF-β بر تکثیر سلول های T ساده، بقای سلول های T CD8 (+) فعال، و القای سلول های T تنظیمی بین سلول های T نوع وحشی و Drak2 (-/-) مشابه بود. در نهایت، افزایش حساسیت به مرگ در غیاب Drak2 به دلیل افزایش سیگنالینگ TGF-β نبود. با هم، این داده ها نشان می دهد که Drak2 به عنوان یک تنظیم کننده منفی سیگنالینگ TGF-β در سلول های T اولیه تحریک شده در شرایط آزمایشگاهی عمل نمی کند. بررسی و تشخیص مکانیسم‌های مولکولی بالقوه که توسط آن Drak2 عملکرد می‌کند، به منظور درک بهتر علت بیماری‌های خودایمنی، و همچنین اعتبارسنجی استفاده از Drak2 به عنوان یک هدف برای درمان درمانی این بیماری‌ها، مهم است.
Drak2 سیگنال دهی TGF-β را در سلول های T تنظیم نمی کند
wi055syt
تداخل RNA (RNAi) یک ابزار قدرتمند برای تنظیم بیان ژن است. RNA های غیرکدکننده اگزوژن کوچک (ncRNA ها) مانند siRNA و shRNA عوامل خاموش کننده فعال هستند که برای هدف قرار دادن و شکافتن mRNA های مکمل به روشی خاص طراحی شده اند. آنها به طور گسترده و با موفقیت در مطالعات عملکردی استفاده می شوند و چندین آزمایش بالینی مبتنی بر siRNA در حال انجام و تکمیل شده نتایج دلگرم کننده ای را در تنظیم ژن های بیان بیش از حد در بیماری نشان می دهد. siRNAها جنبه های زیادی از بیوژنز و عملکرد خود را با miRNA ها به اشتراک می گذارند، مولکول های کوچک ncRNA رونویسی شده از ژن های درون زا که می توانند بیان mRNA های هدف را با مهار ترجمه یا ترویج تخریب آنها سرکوب کنند. اگرچه مولکول‌های siRNA و miRNA مصنوعی می‌توانند به طور قابل توجهی بیان ژن‌های هدف را که بیش از حد بیان می‌شوند کاهش دهند، سرطان و سایر بیماری‌ها نیز می‌توانند توسط miRNA‌های تنظیم‌شده بالا تحریک یا حفظ شوند. بنابراین، در سال های اخیر، ابزارهای مولکولی برای خاموش کردن miRNA، مانند آنتاگومیRs و اسفنج های miRNA، توسعه یافته اند. این مولکول‌ها کارایی خود را در مهار ژن‌هایی که توسط miRNA‌های بیان شده بیش از حد تنظیم می‌شوند، نشان داده‌اند. به طور خاص، در حالی که یک آنتاگومیR منفرد می‌تواند یک miRNA مکمل را مهار کند، یک ساختار اسفنج مصنوعی معمولاً حاوی یک یا چند محل اتصال برای یک یا چند miRNA است و با رقابت با اهداف طبیعی این miRNA‌ها عمل می‌کند. در نتیجه، اهداف miRNA طبیعی در سطح فیزیولوژیکی خود بیان می شوند. در این فصل موفق‌ترین روش‌ها برای طراحی محاسباتی siRNA، آنتاگوmiRs و اسفنج‌های miRNA را بررسی می‌کنیم و محبوب‌ترین ابزارهایی را که آنها را پیاده‌سازی می‌کنند، توصیف می‌کنیم.
طراحی محاسباتی مولکول های RNA مصنوعی برای تنظیم ژن
bom9fk1y
پس زمینه: پتانسیل رشد تومور مانند Echinococcus multilocularis metacestode (که باعث اکینوکوکوز آلوئولی، AE می شود) مستقیماً با ماهیت/عملکرد فرآیندهای با واسطه ایمنی میزبان پری انگلی مرتبط است. ما قبلا نشان دادیم که پروتئین شبه فیبرینوژن 2 (FGL2)، یک مولکول موثر CD4(+)CD25(+) Treg، بیش از حد در کبد موش‌هایی که بطور تجربی با E. multilocularis آلوده شده بودند، بیان شد. با این حال، اطلاعات کمی در مورد سهم آن در کنترل این عفونت مزمن کرمی وجود دارد. روش‌ها/ یافته‌ها: پارامترهای کلیدی برای پیامد عفونت در موش‌های fgl2(-/-) آلوده به E. multilocularis (AE-fgl2(-/-)) و نوع وحشی (AE-WT) در 1 و 4 ماه پس از عفونت عبارت بود از (i) بار انگل (یعنی وزن مرطوب بافت متاستود انگلی)، و (ب) تکثیر سلولی انگل که با تعیین سطوح بیان ژن E. multilocularis 14-3-3 ارزیابی شد. سطح سرمی FGL2 با روش الایزا اندازه گیری شد. سلول های طحال با ConA به مدت 48 ساعت یا با سیال وزیکول E. multilocularis (VF) به مدت 96 ساعت کشت داده شدند، در شرایط in vivo و in vitro مورد بررسی قرار گرفتند. علاوه بر این، سلول‌های طحال موش‌های WT غیر آلوده با rFGL2/anti-FGL2 یا rIL-17A/anti-IL-17A برای مطالعات عملکردی بیشتر کشت داده شدند. برای سنجش سرکوب سیستم ایمنی Treg، تعلیق CD4 (+) CD25 (+) Treg با سلول‌های T موثر CD4 در حضور ConA و سلول‌های طحال تحت تابش به عنوان APCs انکوبه شدند. فلوسایتومتری و qRT-PCR برای ارزیابی پاسخ های ایمنی نوع Treg، Th17-، Th1-، Th2 و بلوغ سلول های دندریتیک استفاده شد. ما نشان دادیم که موش های AE-fgl2(-/-) (در مقایسه با حیوانات AE-WT) (الف) بار انگل به طور قابل توجهی کمتر با فعالیت تکثیر کاهش یافته، (ب) افزایش پاسخ تکثیر سلول T به ConA، (ج) نشان دادند. ) اعداد و تابع Treg را کاهش داد و (د) ظرفیت پایدار قطبش Th1 و بلوغ DC. نتیجه‌گیری: FGL2 به‌عنوان یکی از بازیگران کلیدی در فرآیندهای تنظیم‌کننده ایمنی به نظر می‌رسد که با ترویج فعالیت سلول‌های Treg و تولید IL-17A که به تنظیم FGL2 کمک می‌کند، بقای متاستود را حمایت می‌کند. در آینده نگر، هدف قرار دادن FGL2 می تواند گزینه ای برای ایجاد یک ایمونوتراپی علیه AE و سایر بیماری های انگلی مزمن باشد.
حذف پروتئین شبه فیبرینوژن 2 (FGL-2)، یک مولکول جدید CD4(+) CD25(+) Treg Effector، منجر به بهبود کنترل عفونت Echinococcus multilocularis در موش می شود.
0vm2hhdr
شناسایی اسید نوکلئیک ویروس نیل غربی (WNV) در اهدای خون از وین، اتریش، و همچنین در شفیره‌های Culex pipiens و قایق‌های تخم‌مرغ، نمونه‌برداری شده در نزدیکی محل سکونت اهداکننده گزارش شده است. توالی‌های ژنومی کامل ویروس‌های مشتق از انسان و پشه ایجاد شد، ژنتیکی مقایسه شد و فیلوژنتیکی آنالیز شد. ویروس‌ها یکسان نبودند، اما ارتباط نزدیکی با یکدیگر و جدایه‌های اخیر چک و ایتالیا داشتند، که نشان‌دهنده هم‌گردش سویه‌های WNV مرتبط در یک منطقه جغرافیایی محدود است. تشخیص WNV در اهدای خون منشأ گرفته از منطقه‌ای با شیوع کم WNV در انسان (فقط سه مورد تشخیص سرولوژیکی بین سال‌های 2008 و 2014) تعجب‌آور است و بر اهمیت آزمایش اسید نوکلئیک WNV در اهدای خون حتی در چنین مناطقی تاکید می‌کند. برنامه های فعال نظارت بر پشه ها
اهدای خون مثبت ویروس نیل غربی و بررسی حشره شناسی بعدی، اتریش، 2014
r7me6seg
آنفولانزای پرندگان (AI) یک بیماری عفونی است که توسط ویروس های آنفلوانزای پرندگان (AIVs) که متعلق به گروه ویروس آنفولانزای A است ایجاد می شود. هوش مصنوعی زیان‌های اقتصادی عظیمی را در صنعت طیور ایجاد می‌کند و سلامت انسان را تهدید می‌کند. نظارت سرولوژیک فعال برای جلوگیری و کنترل شیوع AI ضروری است. در این مطالعه، یک ریزآرایه پروتئینی با استفاده از نوکلئوپروتئین (NP) H5N1 AIV بیان شده در سلول‌های حشره برای تشخیص آنتی‌بادی‌ها علیه پروتئین AIV NP ساخته شد. ریزآرایه پروتئین برای آزمایش ویروس بیماری نیوکاسل (NDV)، ویروس بیماری بورس عفونی (IBDV)، سرم AIV مثبت و منفی استفاده شد. نتایج نشان داد که ریزآرایه پروتئین می تواند به طور خاص با آنتی بادی های ضد AIV با سیگنال های قوی و بدون هیبریداسیون متقابل هیبرید شود. علاوه بر این، 76 نمونه سرم صحرایی با استفاده از ریزآرایه، سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) و تست مهار هماگلوتیناسیون (HI) شناسایی شد. میزان مثبت به ترتیب 1/92 درصد (76/70)، 4/93 درصد (76/71) و 4/89 درصد (76/68) با تست ریزآرایه پروتئین، الایزا و تست HI بود. در مقایسه با ELISA، ریزآرایه 100٪ (20/20) نسبت توافق را در مرغ و 98.2٪ (55/56) در پرنده زینتی نشان داد. در نتیجه، این روش یک تشخیص سرولوژیکی جایگزین برای غربالگری آنتی‌بادی آنفولانزا ارائه می‌کند و مبنایی برای توسعه ریزآرایه‌های پروتئینی فراهم می‌کند که می‌توانند به ترتیب برای شناسایی آنتی‌بادی‌های زیرگروه‌های مختلف AIV و سایر پاتوژن‌ها استفاده شوند.
تشخیص آنتی بادی علیه ویروس آنفولانزای پرندگان توسط ریزآرایه پروتئین با استفاده از نوکلئوپروتئین بیان شده در سلول های حشرات
k6f3luil
کموکاین مشتق از ماکروفاژ، کموکاین ۲۲ با موتیف C-C (MDC/CCL22)، یکی از کموکاین‌های التهابی است که حرکت مونوسیت‌ها، سلول‌های دندریتیک مشتق از مونوسیت و سلول‌های کشنده طبیعی را کنترل می‌کند. سطوح MDC/CCL22 سرم و پوست در درماتیت آتوپیک افزایش می‌یابد، که نشان می‌دهد کموکاین‌های تولید شده از کراتینوسیت‌ها مسئول جذب لنفوسیت‌های التهابی به پوست هستند. یک مسیر سیگنالینگ اصلی در پاسخ التهابی تحریک‌شده با اینترفرون γ (IFN-γ) شامل مبدل‌های سیگنال و فعال‌کننده‌های رونویسی 1 (STAT1) است. در مطالعه حاضر، اثر ضد التهابی دیکول و مکانیسم‌های عمل احتمالی آن را در دسته التهاب‌های پوستی از جمله درماتیت آتوپیک بررسی کردیم. Dieckol تولید MDC/CCL22 ناشی از IFN-γ (10ng/mL) را به صورت وابسته به دوز مهار کرد. دیکول (5 و 10 میکرومولار) فسفوریلاسیون و جابجایی هسته ای STAT1 را سرکوب کرد. این نتایج نشان می دهد که دیکول اثر ضد التهابی را از طریق تنظیم پایین فعال سازی STAT1 نشان می دهد.
Dieckol، یکی از اجزای Ecklonia cava، تولید MDC/CCL22 را از طریق مسیر STAT1 تنظیم‌کننده پایین در کراتینوسیت‌های انسانی HaCaT تحریک‌شده با اینترفرون-γ سرکوب می‌کند.
57ghjur1
چکیده ای از سی و هفتمین نشست سالانه انجمن پزشکان عمومی داخلی
aaglh001
پس زمینه. بار بالای عوارض و مرگ و میر مرتبط با ویروس سنسیشیال تنفسی (RSV) توسعه واکسن را در اولویت قرار می دهد. روش ها به عنوان بخشی از کارآزمایی اثربخشی واکسن‌های آنفلوانزای همه‌گیر (NCT01051661)، اپیدمیولوژی RSV در کودکان سالم 6 ماه تا کمتر از 10 سال در اولین واکسیناسیون با بیماری شبه آنفلوانزا (ILI) در استرالیا، برزیل، کلمبیا، کاستاریکا، مکزیک مورد ارزیابی قرار گرفت. ، فیلیپین، سنگاپور و تایلند بین فوریه 2010 و آگوست 2011. نظارت فعال برای ILI برای تقریباً 1 سال انجام شد، با سواب های بینی و گلو که توسط واکنش زنجیره ای پلیمراز تجزیه و تحلیل شدند. شیوع و بروز RSV در بین قسمت های ILI محاسبه شد. نتایج. در مجموع 6266 کودک شامل 2421 کودک، 3717 قسمت ILI را با یک نمونه تنفسی در دسترس تجربه کردند. RSV برای 359 قسمت ILI، شیوع 9.7٪ (فاصله اطمینان 95٪: 8.7-10.7) شناسایی شد. بیشترین شیوع در کودکان 12 تا 23 یا 24 تا 35 ماهه در همه کشورها به جز فیلیپین، که در کودکان 6 تا 11 ماهه بود، بود. بروز ILI مرتبط با RSV 7.0 (6.3-7.7) در هر 100 نفر-سال (PY) بود. هشتاد و هشت قسمت ILI منجر به بستری شدن در بیمارستان شد که 8 مورد با RSV همراه بود (شیوع 9.1٪ [4.0-17.1]؛ بروز 0.2 [0.1-0.3] در 100 PY). بروز ILI مرتبط با RSV که منجر به حضور پزشکی شد 6.0 (5.4-6.7) در هر 100 PY بود. زیرگروه RSV B بیشتر از زیرگروه A مشاهده شد. نتیجه گیری نظارت فعال بار قابل توجهی از بیماری های مرتبط با RSV را نشان داد که از طریق نظارت بیمارستانی قابل شناسایی نیست، و بخش قابل توجهی از بار در نوزادان و کودکان بزرگتر رخ می دهد.
شیوع و بروز ویروس سنسیتیال تنفسی و سایر عفونت های ویروسی تنفسی در کودکان 6 ماهه تا 10 ساله مبتلا به بیماری شبه آنفلوانزا در یک کارآزمایی تصادفی شده ثبت نام کردند.
aq48eris
فصلی بودن عفونت های ویروس آنفلوانزا در آب و هوای معتدل و نقش شرایط محیطی مانند دما و رطوبت در انتقال ویروس آنفولانزا از طریق هوا به خوبی شناخته نشده است. با استفاده از فرت‌هایی که در چهار شرایط محیطی مختلف قرار داشتند، انتقال قطرات تنفسی دو ویروس آنفولانزا (یک ویروس H3N2 فصلی و یک ویروس نوع H3N2، ویروس عاملی عفونت تابستانی خوکی به انسان) را ارزیابی کردیم و همزمان پروفایل‌های ریزش آئروسل آلوده را مشخص کردیم. حیوانات مقایسه‌هایی بین شرایط مختلف دما و رطوبت و بین دو ویروس انجام شد تا مشخص شود که آیا ویروس نوع H3N2 قابلیت‌های افزایش‌یافته‌ای را نشان می‌دهد که ممکن است در بروز عفونت‌ها در تابستان نقش داشته باشد. ما در اینجا گزارش می‌کنیم که اگرچه سطوح افزایش یافته ویروس نوع H3N2 در نمونه‌های آئروسل شستشوی بینی و بازدم در مقایسه با ویروس H3N2 فصلی یافت شد، افزایش انتقال قطرات تنفسی تحت هیچ یک از تنظیمات محیطی مشاهده نشد. با این حال، شرایط کلی محیطی نشان داده شد که فرکانس انتقال ویروس آنفولانزا از طریق هوا را تعدیل می کند. انتقال اغلب در دمای 23 درجه سانتیگراد / 30٪ RH رخ می دهد، در حالی که سطوح ویروس عفونی در آئروسل های بازدم شده توسط موش های آلوده با این نتایج موافق است. بهبود درک ما از چگونگی تأثیر شرایط محیطی بر عفونت و انتقال ویروس آنفولانزا ممکن است راه‌هایی را برای محافظت بهتر از مردم در برابر عفونت‌های ویروس آنفلوانزا نشان دهد.
شرایط محیطی بر بازدم ویروس های آنفلوانزای فصلی و نوع H3N2 و انتقال قطرات تنفسی در فرت ها تأثیر می گذارد
9sgrw1qp
بیماری های عفونی یکی از علل اصلی مرگ و میر در سراسر جهان هستند. بنابراین، پیش‌بینی تأثیر آنها برای برنامه‌ریزی یک استراتژی پاسخ مؤثر حیاتی است. بر اساس گزارش مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC)، آنفولانزای فصلی 5 تا 20 درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تاثیر قرار می دهد و باعث اثرات اقتصادی عمده ناشی از بستری شدن در بیمارستان و غیبت از کار می شود. درک پویایی آنفولانزا و پیش‌بینی تأثیر آن برای توسعه راهبردهای پیشگیری و کاهش آن ضروری است. ما روش‌های شبیه‌سازی داده‌های مدرن را با گزارش‌های دسترسی ویکی‌پدیا و گزارش‌های بیماری شبه آنفلوانزای CDC (ILI) ترکیب می‌کنیم تا یک پیش‌بینی هفتگی برای آنفلوانزای فصلی ایجاد کنیم. این روش‌ها برای فصل آنفولانزای 2013-2014 اعمال می‌شوند، اما برای پیش‌بینی شیوع بیماری، با توجه به داده‌های بروز یا تعداد موارد، به اندازه کافی عمومی هستند. ما مقداردهی اولیه و پارامترسازی یک مدل بیماری را تنظیم می کنیم و نشان می دهیم که این به ما امکان می دهد سوگیری مدل سیستماتیک را تعیین کنیم. علاوه بر این، ما راهی برای تعیین اینکه مدل در کجا از مشاهدات متفاوت است و دقت پیش‌بینی را ارزیابی می‌کنیم، ارائه می‌کنیم. گزارش‌های دسترسی به مقاله ویکی‌پدیا نشان داده شده است که با سوابق تاریخی ILI همبستگی زیادی دارد و امکان پیش‌بینی دقیق داده‌های ILI را چندین هفته قبل از در دسترس شدن فراهم می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که قبل از اوج فصل آنفولانزا، روش پیش‌بینی ما 50 درصد و 95 درصد فواصل معتبر برای مشاهدات ILI 2013-2014 تولید می‌کند که شامل مشاهدات واقعی برای بیشتر هفته‌ها در پیش‌بینی بود. با این حال، از آنجایی که مدل ما عفونت مجدد یا سویه های متعدد آنفولانزا را در نظر نمی گیرد، پس از سپری شدن اوج فصل آنفولانزا، دنباله اپیدمی به خوبی پیش بینی نمی شود.
پیش بینی فصل آنفولانزا 2013-2014 با استفاده از ویکی پدیا
7zw2kue9
ویروس Reticuloendotheliosis (REV)، یکی از اعضای جنس Gammaretrovirus در خانواده Retroviridae، باعث ایجاد یک سندرم سرکوبگر ایمنی، انکوژنیک و رشد کوتاه مدت در چندین میزبان پرندگان می شود. برای درک بهتر فعل و انفعالات میزبان در سطح رونویسی، تجزیه و تحلیل داده های ریزآرایه در سلول های فیبروبلاست جنین مرغ در روزهای 1، 3، 5 و 7 پس از آلودگی با REV انجام شد. این مطالعه 1785 ژن با بیان متفاوت را شناسایی کرد که در چندین گروه عملکردی از جمله انتقال سیگنال، پاسخ ایمنی، چسبندگی بیولوژیکی و اندوسیتوز طبقه‌بندی شدند. تفاوت‌های قابل‌توجهی عمدتاً در بیان ژن‌های دخیل در پاسخ ایمنی، به‌ویژه در زمان‌های بعدی پس از عفونت مشاهده شد. این نتایج نشان داد که ژن‌های بیان شده متفاوت IL6، STAT1، MyD88، TLRs، NF-kB، IRF-7 و ISG نقش مهمی در بیماری‌زایی عفونت REV ایفا می‌کنند. مطالعه ما اولین مطالعه ای است که از تجزیه و تحلیل ریزآرایه برای بررسی REV استفاده می کند، و این یافته ها بینش هایی را در مورد مکانیسم های اساسی پاسخ ضد ویروسی میزبان و اساس مولکولی پاتوژنز ویروسی ارائه می دهد.
پروفایل رونویسی بیان ژن میزبان در فیبروبلاست های جنین مرغ آلوده به ویروس رتیکولواندوتلیوز سویه HA1101
531twx5p
آرناویروس‌ها ویروس‌های RNA دو بخش و تک رشته‌ای هستند که باعث بیماری‌های انسانی قابل توجهی می‌شوند. نحوه تنظیم تکثیر ژنوم خود به خوبی درک نشده است. این تا حدی به دلیل عدم وجود یک روش بسیار حساس برای اندازه گیری گونه های منفرد از RNA های تکثیر کننده arenavirus است. برای غلبه بر این مانع، ما یک روش رونویسی معکوس کمی (RT) -PCR برای تعیین کمیت انتخابی هر یک از RNA های ژنومی یا آنتی ژنومیک ویروس کوریومننژیت لنفوسیتی (LCMV) طراحی کردیم. در طول طراحی سنجش، ما یک پدیده پرایمینگ غیراختصاصی را شناسایی کردیم که به موجب آن، در غیاب پرایمر RT، cDNAهای مکمل هر یک از گونه‌های RNA تکثیر شونده LCMV در طول RT تولید می‌شوند. ما با موفقیت این رویداد پرایمینگ غیر اختصاصی را از طریق استفاده از آغازگرهای بیوتینیله در واکنش RT دور زدیم، که خالص‌سازی میل ترکیبی cDNAهای اختصاصی پرایمر را با استفاده از دانه‌های مغناطیسی پوشش‌داده‌شده با استرپتاویدین مجاز می‌سازد. به عنوان اثبات اصل، ما از این روش برای ترسیم پویایی همانندسازی LCMV در نقاط زمانی حاد و پایدار و تعیین مقادیر RNA های ژنومی و آنتی ژنومیکی که در ذرات LCMV گنجانده شده اند استفاده کردیم. این سنجش را می توان برای اندازه گیری کل RNA های ویروسی مشتق از بخش S یا L تطبیق داد و بنابراین یک پلت فرم تشخیصی بسیار حساس برای غربالگری عفونت LCMV در نمونه های جوندگان و بافت انسانی را نشان می دهد و همچنین می تواند برای تعیین کمیت اتصال ویروس به سلول استفاده شود.
آزمون رونویسی معکوس کمی رشته ای-واکنش زنجیره ای پلیمراز برای اندازه گیری RNA های ژنومیک و آنتی ژنومیک آرناویروس
navjkevd
Dickkopf-1 (DKK1)، یک مهارکننده ترشحی سیگنال دهی متعارف Wnt، نقش مهمی در برخی بیماری های از دست دادن استخوان دارد. مطالعات نشان داده اند که سطوح سرمی DKK1 در بیماران آرتریت روماتوئید (RA) به طور قابل توجهی بالاتر است و با شدت بیماری همبستگی دارد، که نشان دهنده این احتمال است که فرسایش استخوان در RA ممکن است با خنثی کردن فعالیت بیولوژیکی DKK1 مهار شود. در این مطالعه، ما پانلی از دوازده پپتید را با استفاده از نرم‌افزار DNASTAR 7.1 انتخاب کردیم و اپی‌توپ‌های میل ترکیبی بالا و ایمنی‌زایی را در روش‌های in vitro و in vivo غربال کردیم. علاوه بر این، ما چهار اپی توپ سلول B را برای طراحی یک واکسن جدید DNA چند اپی توپی DKK1 بهینه کردیم و اثرات محافظتی استخوان آن را در آرتریت ناشی از کلاژن (CIA)، یک مدل موش RA ارزیابی کردیم. بیان سطح بالای واکسن طراحی شده در مایع رویی سلول های COS7 اندازه گیری شد. علاوه بر این، ایمن‌سازی عضلانی موش‌های BALB/c با این واکسن نیز برای القای تولید طولانی‌مدت IgG، که DKK1 طبیعی را در داخل بدن خنثی می‌کند، بسیار بیان شده و کافی بود. نکته مهم این است که این واکسن به طور قابل توجهی فرسایش استخوان را در موش های سیا در مقایسه با موش های کنترل مثبت کاهش داد. این نتایج شواهدی مبنی بر ساخت واکسن DNA هدف قرار داده شده علیه DKK1 برای کاهش فرسایش استخوان فراهم می کند.
تعیین یک واکسن جدید DNA چند اپی توپی DKK1 و مهار از دست دادن استخوان در موش های مبتلا به آرتریت ناشی از کلاژن
fowjmjtr
مقدمه: عفونت انسانی با ویروس آنفلوانزای پرندگان A (H7N9) اولین بار در مارس 2013 در منطقه دلتای رودخانه یانگ تسه چین گزارش شد. اکثر موارد انسانی در سرزمین اصلی چین شناسایی شد. سایر مناطق خارج از سرزمین اصلی چین موارد انسانی وارداتی از جمله هنگ کنگ SAR، تایوان (جمهوری چین) و مالزی را به دلیل حمل و نقل انسان گزارش کردند. در اینجا، اولین مورد انسانی عفونت H7N9 را گزارش می کنیم که در طول فصل سفر جشنواره بهار در ژانویه 2014 به استان گوئیژو وارد شد. استان ژجیانگ تحت تاثیر قرار گرفته، به عنوان اولین مورد انسانی آلوده به ویروس آنفلوانزای پرندگان A(H7N9) در استان گوئیژو شناسایی شد. او در آغاز ژانویه 2014 در ژجیانگ تب کرد و روز بعد برای سال نو چینی به گوئیژو بازگشت. او به دنبال مراقبت های پزشکی رفت، اما به سرعت وخیم شد و در روز هشتم پس از شروع بیماری درگذشت. ویروس آنفولانزا A/Guizhou/01502/2014 جدا شده از بیمار 99 درصد با ویروس‌های در حال گردش در منطقه دلتای رودخانه یانگ تسه هویت داشت. جایگزینی اسیدهای آمینه انتخاب شده، که به خوبی با سازگاری پستانداران، تکثیر ویروسی و مقاومت دارویی مرتبط است، مشابه سایر ویروس‌های H7N9 بود که در انسان در گردش هستند. نتیجه‌گیری: بررسی اپیدمیولوژی و نتایج آزمایشگاهی تایید کرد که این اولین مورد وارداتی عفونت H7N9 در استان گوئیژو است. این یافته همچنین نشان داد که موارد بیشتری از H7N9 انسانی ممکن است در مناطق دیگر به دلیل سفرهای مکرر در داخل و خارج از کشور شناسایی شود.
یک کارگر مهاجر بازگشته با عفونت ویروس آنفولانزای پرندگان A (H7N9) در گوئیژو، چین: گزارش موردی
o2zfilcl
پس زمینه. اپیدمی های سالانه آنفولانزا مسئول عوارض و مرگ و میر قابل توجهی هستند. استفاده از عوامل تعدیل کننده ایمنی مانند استاتین ها برای هدف قرار دادن پاسخ های التهابی میزبان در عفونت ویروس آنفولانزا به عنوان یک درمان کمکی پیشنهاد شده است، به ویژه در طول بیماری های همه گیر، زمانی که مقادیر ضد ویروسی محدود است یا تولید واکسن می تواند به تاخیر بیفتد. روش ها ما از داده‌های مراقبت بستری در بیمارستان مبتنی بر جمعیت، آنفولانزا، تجزیه و تحلیل همسان امتیاز گرایش، و رگرسیون کاکس برای تعیین اینکه آیا ارتباطی بین مرگ‌ومیر (در عرض 30 روز پس از آزمایش مثبت آنفولانزا) و درمان با استاتین در بین گروه‌های بستری در بیمارستان از 2 فصل آنفولانزا وجود دارد استفاده کردیم. 1 اکتبر 2007 تا 30 آوریل 2008 و 1 سپتامبر 2009 تا 31 آوریل 2010). نتایج نسبت خطر مرگ در دوره پیگیری 30 روزه 0.41 (فاصله اطمینان 95٪ [CI]، 0.25-.68) برای یک نمونه همسان از فصل 2007-2008 و 0.77 (95٪ فاصله اطمینان (CI)، 0.43-. 1.36) برای یک نمونه همسان از همه گیری سال 2009. نتیجه گیری تجزیه و تحلیل نشان می دهد که یک اثر محافظتی در برابر مرگ ناشی از آنفولانزا در میان بیماران بستری در بیمارستان در سال های 2007-2008 اما نه در طول همه گیری. تجزیه و تحلیل حساسیت نشان می دهد که یافته های 2007-2008 ممکن است تحت تأثیر عوامل مخدوش کننده اندازه گیری نشده باشد. این تجزیه و تحلیل استفاده از استاتین ها را به عنوان یک درمان کمکی برای پیشگیری از مرگ در میان افرادی که به دلیل آنفولانزا در بیمارستان بستری شده اند، پشتیبانی نمی کند.
درمان و مرگ و میر استاتین: تجزیه و تحلیل‌های همسان امتیاز گرایش در سال‌های 2007-2008 و 2009-2010 بستری شدن در بیمارستان آنفولانزای تایید شده توسط آزمایشگاه
uqw74ra0
آرناویروس‌ها یکی از بزرگترین خانواده‌های ویروس‌های تب خونریزی‌دهنده انسانی هستند و هم پستانداران و هم مارها را آلوده می‌کنند. آرناویروس ها یک بخش ژنوم بزرگ (L) و کوچک (S) را در ویریون های خود بسته بندی می کنند. برای ویروس‌های RNA قطعه‌بندی‌شده مانند این، ژنوتیپ‌های جدید را می‌توان از طریق جهش، نوترکیبی، و دسته‌بندی مجدد تولید کرد. اگرچه اعتقاد بر این است که یک رویداد نوترکیبی باستانی منجر به ظهور دودمان جدیدی از آرناویروس‌های پستانداران شده است، نه نوترکیبی و نه دسته‌بندی مجدد به طور قطعی در عفونت‌های عرصه ویروس طبیعی ثبت نشده است. در اینجا، ما از توالی متاژنومیک برای بررسی تنوع ویروسی موجود در مارهای آلوده به arenavirus اسیر استفاده کردیم. از 48 حیوان آلوده، توالی کامل یا تقریباً کامل 210 بخش ژنوم را تعیین کردیم که در ژنوتیپ‌های 23 L و 11 S گروه‌بندی شدند. اکثر مارها چند برابر آلوده بودند، با تا 4 ژنوتیپ S مجزا و 11 قطعه L مجزا در حیوانات. این عدم تعادل S/L معمولی بود: در همه موارد، ژنوتیپ‌های بخش L درون میزبان از ژنوتیپ S بیشتر بودند، و یک ژنوتیپ بخش S خاص در حیوانات فردی و در سطح جمعیت غالب بود. ما نتایج توالی‌یابی را با qRT-PCR و جداسازی ویروس تأیید کردیم، و جدایه‌ها به‌صورت مجموعه‌ای در فرهنگ تکثیر شدند. نمونه‌های متعددی از نوترکیبی و مرتب‌سازی مجدد شناسایی شد، از جمله بخش‌های نوترکیب با سازمان‌های غیرمعمول دارای ۲ ناحیه بین ژنی و محتوای اضافی، که علیرغم ساختار غیر معمول خود قادر به تکرار و انتقال پایدار بودند. به طور کلی، این نشان دهنده تنوع درون میزبانی با وسعت و شکلی است که بسیار فراتر از آن چیزی است که برای arenavirus ها یا به طور کلی برای ویروس ها مشاهده شده است. این تنوع را می توان به طور قابل قبولی به اختلاط اسیر مارهای صید شده وحشی آلوده تحت بالینی نسبت داد. بنابراین، فراتر از ارائه یک فرصت منحصر به فرد برای مطالعه تکامل و انطباق arenavirus، این یافته ها اجازه می دهد تا اثرات ناخواسته انسانی بر اکولوژی ویروسی، تنوع، و پتانسیل بیماری بررسی شود.
بازترکیب گسترده، مرتب سازی مجدد و انتقال ژنوتیپ های ویروسی مرکب نامتعادل در عفونت های طبیعی آرناویروس
js68cj0f
یک تست تشخیصی سریع و مقرون به صرفه برای تشخیص عفونت حاد HIV-1 بسیار مورد نظر است. تکنیک‌های تقویت همدما، مانند تقویت همدما با واسطه حلقه رونویسی معکوس (RT-LAMP)، ویژگی‌هایی را نشان می‌دهند که برای توسعه آزمایش تقویت اسید نوکلئیک سریع (NAAT) ایده‌آل هستند، زیرا انجام آن‌ها سریع، آسان است و نیازی به آن ندارند. مجتمع، تجهیزات اختصاصی و فضای آزمایشگاهی. در این مطالعه، ما توانایی روش HIV-1 RT-LAMP برای تشخیص عفونت حاد HIV را در مقایسه با یک آزمایش آنتی بادی سریع نماینده و چندین سنجش مبتنی بر آزمایشگاه تایید شده توسط FDA ارزیابی کردیم. سنجش HIV-1 RT-LAMP، افراد در حال تبدیل به سرم را یک تا سه هفته زودتر از آزمایش آنتی بادی سریع HIV و تا دو هفته زودتر از آزمایش ایمونواسی ترکیبی آنزیم آنتی ژن/آنتی بادی مبتنی بر آزمایشگاه (Ag/Ab) (EIA) شناسایی کرد. RT-LAMP به اندازه یک سنجش RNA کیفی مبتنی بر آزمایشگاه حساس نبود، که می‌توان آن را به حجم ورودی اسید نوکلئیک بسیار کوچک‌تر نسبت داد. طبق دانش ما، این اولین نمایش تشخیص عفونت حاد HIV با استفاده از روش RT-LAMP است. در دسترس بودن یک NAAT سریع، مانند سنجش HIV-1 RT-LAMP، در نقطه مراقبت (POC) یا در آزمایشگاه‌هایی که به پلتفرم بزرگ NAAT دسترسی ندارند، می‌تواند درصد افرادی را که عفونت حاد HIV دریافت می‌کنند افزایش دهد. وضعیت یا تایید وضعیت HIV آنها، در حالی که بلافاصله آنها را به مشاوره و مراقبت های پزشکی مرتبط می کند. علاوه بر این، آگاهی اولیه از وضعیت HIV می تواند منجر به کاهش رفتارهای پرخطر در زمانی که افراد در معرض خطر بیشتری برای انتقال ویروس هستند، شود.
تشخیص عفونت حاد HIV-1 توسط RT-LAMP
dgtyacl9
اردک ها و پرندگان دریایی میزبان طبیعی ویروس آنفولانزای A (IAV) هستند. در جزایر اقیانوسی، بوم شناسی IAV می تواند تحت تأثیر تنوع نسبی، فراوانی و تراکم پرندگان دریایی و اردک ها باشد. پرندگان دریایی فراوان ترین و گسترده ترین جانوران در اقیانوس هند غربی هستند و در این منطقه، جزایر اقیانوسی مکان های اصلی تولید مثل برای تنوع زیادی از گونه های میزبان بالقوه IAV هستند. بر اساس سنجش‌های سرولوژیکی، ما دامنه میزبان IAV و زیرگروه‌های ویروس را در ماهی‌های دریایی جزایر اقیانوس هند غربی ارزیابی کردیم. ما بیشتر تنوع فضایی در الگوهای انتقال ویروس بین جزایر را بررسی کردیم و منشا ویروس‌های در گردش را با استفاده از یک رویکرد مولکولی شناسایی کردیم. یافته‌های ما نشان می‌دهد که درناها میزبان اصلی برای IAV در جزایر اقیانوسی هستند، نه تنها برای زیرگروه‌های ویروس مربوط به پرندگان دریایی مانند H16، بلکه برای آنهایی که معمولاً در اردک‌های وحشی و اهلی جدا می‌شوند (زیرگروه‌های H3، H6، H9، H12). ما همچنین تنوع قوی مرتبط با گونه‌ها را در قرار گرفتن در معرض ویروس شناسایی کردیم که ممکن است به تفاوت‌ها در اکولوژی و رفتار درناها مرتبط باشد. ما درباره نقش مهاجرت درنا در گسترش ویروس‌ها به جزایر اقیانوسی و بین آن‌ها، به ویژه برای زیرگروه‌های H2 و H9 IAV بحث می‌کنیم.
ویروس آنفلوانزا A در جزایر اقیانوسی: تنوع میزبان و ویروسی در پرندگان دریایی در اقیانوس هند غربی
algzczs8
ویروس اسهال اپیدمی خوک (PEDV) یکی از اعضای خانواده Coronaviridae است و می تواند باعث شیوع شدید اسهال در خوکچه های گروه های سنی مختلف شود. در اینجا، توالی ژنوم کامل (28028 nt) یک سویه PEDV جدا شده در طی یک شیوع جدید در بلژیک را گزارش می‌کنیم.
توالی ژنوم کامل ویروس اسهال اپیدمی خوک از یک شیوع جدید در بلژیک، ژانویه 2015
8tif7p7p
Francisella tularensis به دلیل دوز عفونی کم و احتمال استفاده از ارگانیسم به عنوان یک سلاح زیستی، توسط CDC به عنوان یک عامل انتخابی ردیف 1 طبقه بندی می شود. دوز کم عفونت نشان می دهد که فرانسیلا به طور غیرعادی در فرار از دفاع میزبان کارآمد است. اگرچه ~ 50 cfu برای ایجاد عفونت تنفسی انسان ضروری است، تعامل اولیه فرانسیسلا بدخیم با محیط ریه به خوبی شناخته نشده است. برای ارائه بینش های اضافی در مورد این فعل و انفعالات در طول عفونت اولیه فرانسیسلا موش، ما تجزیه و تحلیل TEM را بر روی ریه های موش آلوده به سویه های F. tularensis Schu S4، LVS و جهش O-آنتی ژن Schu S4 waaY انجام دادیم:: TrgTn. برای هر سه سویه، اکثر باکتری‌هایی که می‌توانستیم شناسایی کنیم، در سلول‌های اپیتلیال آلوئولی نوع II در 16 ساعت پس از عفونت مشاهده شدند. اگرچه هیچ تفاوت قابل تشخیصی در میزان باکتری در یک سلول آلوده بین سه سویه وجود نداشت، اما افزایش قابل توجهی در میزان باقی مانده سلولی مشاهده شده در فضاهای هوایی ریه ها در جهش Schu S4 waaY::TrgTn در مقایسه با سویه Schu S4 یا LVS. ما همچنین تعامل سویه‌های فرانسیلا با سلول‌های AT-II انسانی را در شرایط آزمایشگاهی با مشخص کردن توانایی این سه سویه برای تهاجم و تکثیر درون این سلول‌ها مورد مطالعه قرار دادیم. سنجش جنتامایسین و میکروسکوپ کانفوکال هر دو تایید کردند که F. tularensis Schu S4 به شدت در این سلول ها تکثیر می شود در حالی که F. tularensis LVS سطوح رشد قابل توجهی پایین تری را در طی 24 ساعت نشان می دهد، اگرچه سویه قادر به ورود به این سلول ها در تقریباً همان سطح Schu S4 بود. (1 ارگانیسم در هر سلول)، همانطور که توسط تصویربرداری کانفوکال تعیین می شود. جهش Schu S4 waaY::TrgTn که قبلاً به عنوان ضعیف‌شده برای رشد در ماکروفاژها و حدت موش توصیف کردیم، خواص جالبی نیز نشان داد. این جهش یافته التهاب قابل توجه راه هوایی (بقایای سلولی) را القا کرد و یک فنوتیپ رشد ضعیف در سلول های AT-II انسانی داشت. این داده‌ها با نشان دادن اینکه فرانسیلا تعداد قابل توجهی از سلول‌های AT-II را در ریه وارد می‌کند و کپسول و LPS نوع وحشی Schu S4 به جلوگیری از آسیب ریه موش در طول عفونت کمک می‌کند، درک ما را از عفونت اولیه فرانسیلا گسترش می‌دهد. علاوه بر این، داده‌های ما نشان داد که سلول‌های AT-II انسانی اجازه رشد Schu S4 را می‌دهند، اما همین سلول‌ها از رشد ضعیف سویه LVS ضعیف شده در شرایط آزمایشگاهی پشتیبانی می‌کنند. در مجموع، این داده‌ها درک ما را از نقش سلول‌های AT-II در عفونت‌های فرانسیلا بیشتر می‌کنند.
برهمکنش فرانسیسلا تولارنسیس با سلول های اپیتلیال آلوئولی نوع II و اپیتلیوم تنفسی موش
flznxurb
یک روش اصلی برای تجزیه و تحلیل انبوه داده‌های ژنومی موجود امروزه، شناسایی مناطق همولوگ مشترک در ژنوم‌ها و به دنبال آن استخراج اطلاعات بیولوژیکی از الگوهای حفاظت و تنوع مشاهده شده در چنین مناطقی است. اگرچه از اهمیت محوری برخوردار است، اما روش‌های ژنومی مقایسه‌ای که بر استنباط همسانی تکیه دارند، در صورتی که هیچ ناحیه همولوگ قابل تشخیص نباشد، بدیهی است که قابل اجرا نیستند. این واقعیت بخش قابل توجهی از ماده تاریک ژنومی را بدون شباهت قابل توجه - و در نتیجه، هیچ تشابه استنباط شده ای با هیچ توالی شناخته شده دیگری - از چندین روش مقایسه ای ژنومی پایین دست حذف می کند. در این بررسی ما چندین معیار توالی را گردآوری می‌کنیم که بر استنتاج همسانی تکیه ندارند و می‌توانند برای مقایسه توالی‌های نوکلئوتیدی و استخراج اطلاعات بیولوژیکی معنی‌دار از آنها استفاده شوند. این معیارها شامل چندین پارامتر ترکیبی هستند که از داده‌های توالی به تنهایی محاسبه می‌شوند، مانند محتوای GC، نسبت شانس دی نوکلئوتید، و چندین معیار بایاس کدون. آنها همچنین ویژگی های جالب دیگری مانند فراگیر بودن (الگوها در مقیاس های کوچکتر باقی می مانند) و سیگنال فیلوژنتیک مشترک هستند. ما همچنین نمونه‌هایی را ذکر می‌کنیم که در آن این معیارهای مستقل از همسانی با موفقیت برای پشتیبانی از چندین چالش بیوانفورماتیک، مانند طبقه‌بندی تاکسونومیک توالی‌های بیولوژیکی بدون استنتاج همسانی، به کار گرفته شده‌اند. آنها همچنین برای شناسایی الگوهای مرتبه بالاتر از تعاملات در سیستم های بیولوژیکی استفاده می شوند، از تشخیص روندهای تکاملی بین ژنوم ویروس ها و میزبان های آنها تا شناسایی مخزن های ژنی کل جوامع میکروبی. ما استدلال می‌کنیم که اگر به درستی درک و اعمال شود، معیارهای مستقل از همسانی می‌توانند لایه‌های مهمی از اطلاعات بیولوژیکی را در مطالعات ژنومی مقایسه‌ای بدون استنتاج همسانی قبلی اضافه کنند.
معیارهای همسانی مستقل برای ژنومیک مقایسه ای
dj9bxhwb
مقدمه: آسیب آلوئولار منتشر (DAD) مشخصه پاتولوژیک سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) است، با این حال، وجود DAD در معیارهای بالینی بیماران ARDS با تعریف برلین کمی شناخته شده است. این مطالعه به منظور بررسی نقش DAD در بیماران ARDS که تحت بیوپسی ریه باز قرار گرفتند، طراحی شده است. روش‌ها: ما به‌طور گذشته‌نگر همه بیماران ARDS را که تعریف برلین را برآورده کردند و از ژانویه 1999 تا ژانویه 2014 در یک مرکز پزشکی ارجاع‌شده تحت بیوپسی ریه باز قرار گرفتند، مرور کردیم. DAD با تشکیل غشای هیالین، ادم ریه، التهاب، خونریزی و آسیب سلول های اپیتلیال آلوئولی مشخص می شود. داده‌های بالینی شامل ویژگی‌های پایه، شدت ARDS، تشخیص‌های بالینی و پاتولوژیک، و نتایج بقا مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: در مجموع 1838 بیمار مبتلا به ARDS شناسایی شدند و بیوپسی ریه باز روی 101 بیمار (5.5 درصد) در طول دوره مطالعه انجام شد. از این 101 بیمار، شدت ARDS در تشخیص خفیف 16.8 درصد، متوسط ​​56.5 درصد و شدید 26.7 درصد بود. میزان مرگ و میر بیمارستانی بین سه گروه تفاوت معنی داری نداشت (7/64 درصد در مقابل 4/61 درصد در مقابل 6/55 درصد، 81/0 = p). از 101 بیمار ARDS بالینی با بیوپسی ریه باز، 56.4٪ (57/101) بیمار DAD بر اساس نتایج بیوپسی داشتند. نسبت DAD 76.5 درصد (13/17) در خفیف، 56.1 درصد (32/57) در متوسط ​​و 44.4 درصد (27/12) در ARDS شدید بود و تفاوت معنی داری بین سه گروه وجود نداشت (p = 0.113). . یافته های پاتولوژیک بیماران DAD نسبت به بیماران غیر DAD میزان مرگ و میر بیمارستانی بالاتری داشتند (71.9٪ در مقابل 45.5٪، 0.007 = p). یافته های پاتولوژیک DAD (نسبت شانس: 3.554، 95% فاصله اطمینان (CI)، 1.385-9.12؛ p = 0.008) و نمره ارزیابی متوالی نارسایی اندام در روز بیوپسی (نسبت شانس: 1.424، 95% فاصله اطمینان (CI)، 1.70-1.18، <1.70; به طور معنی داری و به طور مستقل با مرگ و میر بیمارستان مرتبط بود. مشخصات دموگرافیک و بالینی پایه بین بیماران DAD و غیر DAD تفاوت معنی داری نداشت. نتیجه‌گیری: همبستگی یافته‌های پاتولوژیک DAD و ARDS که با تعریف برلین تشخیص داده می‌شوند، متوسط ​​است. یافته پاتولوژیک DAD در بیماران ARDS با مرگ و میر بیمارستانی مرتبط است و هیچ ویژگی بالینی وجود ندارد که بتواند بیماران DAD را قبل از بیوپسی باز ریه شناسایی کند.
مرگ و میر مرتبط با آسیب منتشر آلوئولی در بیماران منتخب سندرم زجر تنفسی حاد با بیوپسی باز ریه
xprr8pmr
شدیدترین عارضه آنفولانزا، پنومونی ویروسی است که می تواند منجر به سندرم دیسترس تنفسی حاد شود. سلول های اپیتلیال آلوئولار (AECs) اولین سلول هایی هستند که ویروس آنفولانزا پس از ورود به آلوئول با آنها مواجه می شود. سلول های اپیتلیال آلوده، سیتوکین هایی تولید می کنند که نوتروفیل ها و ماکروفاژها را جذب و فعال می کنند، که به نوبه خود باعث آسیب به سد اپیتلیال-اندوتلیال می شود. فاکتور رشد هپاتوسیت (HGF)/c-Met و گیرنده فاکتور رشد-α (TGF-α)/فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR) به خوبی شناخته شده است که با تحریک مهاجرت و تکثیر سلولی، ترمیم اپیتلیوم آلوئولی آسیب دیده را تنظیم می کند. اخیراً، سیگنال دهی TGF-α/EGFR نیز نشان داده شده است که پاسخ های ایمنی ذاتی را در سلول های اپیتلیال برونش تنظیم می کند. با این حال، اطلاعات کمی در مورد اینکه آیا سیگنال دهی HGF/c-Met پاسخ های ایمنی ذاتی را تغییر می دهد و اینکه آیا پاسخ های ایمنی ذاتی در AEC ها توسط HGF/c-Met و TGF-α/EGFR تنظیم می شود، شناخته شده است. ما فرض کردیم که HGF/c-Met و TGF-α/EGFR پاسخ‌های ایمنی ذاتی به عفونت ویروس آنفولانزای A را در AECهای انسانی تنظیم می‌کنند. ما دریافتیم که HGF نوترکیب انسانی (rhHGF) و rhTGF-α AECهای اولیه انسانی را برای ترشح IL-8 و فاکتور تحریک کننده کلنی ماکروفاژ گرانولوسیت (GM-CSF) به شدت و IL-6 و پروتئین کموتاکتیک مونوسیت 1 را به طور متوسط ​​تحریک می کند. عفونت آنفولانزا باعث تحریک ترشح IL-8 و GM-CSF توسط AEC های کاشته شده بر روی کلاژن دم موش صحرایی از طریق فعال سازی EGFR به احتمال زیاد توسط TGF-α آزاد شده از AEC ها و از طریق c-Met فعال شده توسط HGF ترشح شده از فیبروبلاست های ریه شد. ترشح HGF توسط فیبروبلاست ها با تولید AEC پروستاگلاندین E2 در طول عفونت آنفولانزا تحریک شد. نتیجه می گیریم که سیگنال دهی HGF/c-Met و TGF-α/EGFR پاسخ های ایمنی ذاتی توسط AEC های انسانی را در طول عفونت آنفولانزا افزایش می دهد.
آنفولانزا ترشح IL-8 و GM-CSF را توسط سلول های اپیتلیال آلوئولی انسان از طریق سیگنال دهی HGF/c-Met و TGF-α/EGFR القا می کند.
cxxk09t2
سابقه و هدف: درمان استاندارد فعلی برای عفونت ویروس هپاتیت C (HCV) شامل دو رژیم است، یعنی درمان‌های مبتنی بر اینترفرون و درمان‌های بدون اینترفرون. درمان از طریق ترکیب ریباویرین و اینترفرون پگیله گران است، فقط اثربخشی ملایمی دارد و با عوارض جانبی شدید همراه است. در سال 2011، دو داروی ضد ویروسی با اثر مستقیم (DAA)، بوسپرویر و تلاپرویر، مجوز دریافت کردند که پاسخ ویروسی پایدار (SVR) را در کارآزمایی بالینی فاز III نشان دادند، با این حال، این درمان‌های بدون اینترفرون به عفونت ژنوتیپ 1 HCV حساس‌تر هستند. . ماهیت متغیر HCV، و تعداد محدودی از مهارکننده‌های توسعه‌یافته، به دنبال گسترش فهرست اهداف دارویی موجود است که در نتیجه مجموعه ویروس را از نظر درمانی هدف قرار می‌دهد. هدف: ما این مطالعه را برای پیش‌بینی ساختار سه بعدی پروتئین p7 از ژنوتیپ‌های 3 و 4 HCV انجام دادیم. تقریباً 63 باقی مانده اسید آمینه کدگذاری شده در HCV، این کانال را به مهارکننده‌ها حساس می‌کند و p7 را به یک هدف امیدوارکننده برای درمان‌های جدید تبدیل می‌کند. پروتئین HCV p7 یک غشای کوچک به نام ویروپورین را تشکیل می‌دهد و برای خودآرایی مؤثر کانال‌های بزرگی که مونتاژ کاتیون‌ها را انجام می‌دهند و ذرات ویریون عفونی را تخلیه می‌کنند، ضروری است. روش: در این مطالعه، ما داروها و فلاونوئیدهای شناخته شده برای مختل کردن ترجمه و تولید پروتئین‌های HCV را غربال کردیم که در برابر محل فعال باقی‌مانده‌های p7 ژنوتیپ HCV 3 (GT3) (isolatek3a) و ژنوتیپ HCV 4a (GT4) (isolateED43) مورد هدف قرار گرفتند. علاوه بر این، ما یک مطالعه کمی ساختار-فعالیت و مطالعه تعامل داکینگ انجام دادیم. نتایج: داروی NB-DNJ بیشترین تعداد برهمکنش‌های پیوند هیدروژنی را با هر دو پروتئین p7 مدل‌سازی‌شده با انرژی برهمکنش بالا، و به دنبال آن BIT225 تشکیل داد. یک صفحه فلاونوئید نشان داد که اپی گالوکاتچین گالات (EGCG)، نوبیلتین و کوئرستین، حالت های اتصال بیشتری در GT3 نسبت به GT4 دارند. بنابراین، مولکول پروتئین p7 پیش‌بینی‌شده HCV از GT3 و GT4 یک راه کلی برای هدف قرار دادن ترکیبات ضد ویروسی مبتنی بر ساختار فراهم می‌کند. نتیجه‌گیری: ما فرض می‌کنیم که مهارکننده‌های p7 ویروسی شناسایی‌شده در این صفحه ممکن است کلاس جدیدی از عوامل قوی باشند، اما تأیید بیشتر در شرایط آزمایشگاهی و درون تنی ضروری است. این طراحی دارویی با هدایت ساختار برای GT3 و GT4 می‌تواند منجر به شناسایی ترکیبات طبیعی شبیه دارو شود و p7 را به عنوان یک هدف جدید در دوران رو به افزایش HCV تأیید کند.
مطالعه اتصال محاسباتی کانال یونی p7 از ژنوتیپ 3 و ژنوتیپ 4 HCV و برهمکنش آن با ترکیبات طبیعی
gth58p4s
سلول های کمکی فولیکولی CD4(+) T (T(FH)) در مراکز ژرمینال برای بلوغ سلول های B مورد نیاز هستند. در حالی که نقش سلول های T(FH) در خون و غدد لنفاوی افراد آلوده به HIV-1 مورد مطالعه قرار گرفته است، نقش آن در بافت های مخاطی بررسی نشده است. ما نشان می‌دهیم که روده و دستگاه تناسلی ماده (FRT) موش‌های DRAG انسانی دارای سطح بالایی از لنفوسیت‌های انسانی و فرکانس بالایی از T(FH) (CXCR5(+)PD-1(++)) و پیش ساز-T( FH) سلول های (CXCR5(+)PD-1(+)). اکثر سلول‌های T(FH) CCR5 و CXCR3 را بیان می‌کنند و نسبت به HIV-1 راحت‌تر هستند. یک چالش با دوز پایین HIV-1 داخل واژینال موش‌های انسانی DRAG منجر به عفونت 100٪ با تجمع سلول‌های T(FH) عمدتاً در تکه‌های Peyer و FRT می‌شود. یافته‌های جدید سلول‌های T(FH) در FRT ممکن است به حساسیت بالای موش‌های DRAG به عفونت HIV-1 کمک کند. بنابراین، این مدل موش فرصت‌های جدیدی را برای مطالعه سلول‌های T(FH) و ارزیابی واکسن‌های HIV-1 فراهم می‌کند.
سلول‌های T(FH) در بافت‌های مخاطی موش‌های انسانی DRAG تجمع می‌یابند و نسبت به HIV-1 بسیار مجاز هستند.
qqy1xgta
شیوع بیماری ویروس ابولا (EVD) در طول 5 دهه گذشته رخ داده است، اما هیچ یک مانند اپیدمی سال 2014 در غرب آفریقا بر کشورهای اروپایی تأثیری نداشته است. ما از یک پرسشنامه آنلاین برای بررسی ادراک خطر در آلمان در طول این اوج اپیدمی استفاده کردیم. پرسشنامه ما درک خطر، دانش در مورد مسیرهای انتقال، استفاده از رسانه، واکنش به شیوع، نگرش نسبت به اقدامات برای جلوگیری از گسترش EVD و واکسیناسیون علیه EVD، و تمایل به داوطلب شدن برای ماموریت های کمکی را پوشش می دهد. از 974 شرکت‌کننده، 29 درصد اظهار داشتند که نگران EVD هستند، 4 درصد به درستی مسیرهای انتقال ویروس را بیان کرده‌اند، و 75 درصد به اشتباه رتبه‌بندی نادرست انتقال و انتقال از طریق هوا توسط بیماران بدون علامت را تا حد امکان ارزیابی کرده‌اند. بسیاری نشان دادند که اگر یک بیمار برای درمان در بیمارستان مجاور به آلمان منتقل شود، رفتارهای پیشگیرانه را تطبیق خواهند داد. اگرچه اکثر شرکت‌کنندگان در مرحله فعلی همه‌گیری نگران EVD نبودند، تصورات نادرست در مورد انتقال شایع بود و می‌توانست باعث تغییرات رفتاری نامناسب شود.
درک خطر ابولا در آلمان، 2014
o3oec843
طی اکتبر 2013 تا مه 2014، 102 مورد پنومونی در دانشجویان آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده تشخیص داده شد. در مجموع 73 درصد از شستشوهای بینی آزمایش شده حاوی کلامیدوفیلا پنومونیه بودند. این عامل را می‌توان در محیط‌های پردیس در هنگام شیوع بیماری‌ها با موارد متعدد و ظاهراً جدا از ذات‌الریه نسبتاً خفیف در نظر گرفت.
شیوع پنومونی ناشی از کلامیدوفیلا پنومونیه در بین دانشجویان آکادمی نیروی هوایی ایالات متحده، کلرادو، ایالات متحده
2a51n8ym
در مطالعه قبلی، ما نشان دادیم که ایمن سازی خوراکی با استفاده از باکولوویروس Autographa californica که باعث بیان قطعه Gal-lectin LC3 (AcNPV-LC3) Entamoeba histolytica می شود، محافظت در برابر رشد ALA در همسترها را به همراه دارد. در این مطالعه، ما توانایی AcNPV-LC3 برای محافظت در برابر ALA از طریق مسیر عضلانی و همچنین پاسخ ایمنی کبد مرتبط با محافظت را تعیین کردیم. نتایج نشان داد که 55 درصد از همسترهای IM ایمن‌شده با AcNPV-LC3 محافظت استریل در برابر ALA نشان دادند، در حالی که 20 درصد دیگر کاهش در اندازه و وسعت آبسه‌ها را نشان دادند که در نتیجه در 75 درصد حیوانات در مقایسه با گروه شاهد شم محافظت شد. سطوح حفاظت همبستگی خطی را با ایجاد و شدت پاسخ‌های سلولی و هومورال آنتی آمیب خاص نشان داد که به ترتیب در سرم و طحال همسترها ارزیابی شدند. ارزیابی الگوهای سیتوکین Th1/Th2 بیان شده در کبد همستر نشان داد که حفاظت استریل با تولید سطوح بالای IFNγ و IL-4 مرتبط است. این نتایج نشان می‌دهد که سیستم باکولوویروس از طریق راه‌های داخل عضلانی و خوراکی برای محافظت از ALA به همان اندازه کارآمد است و قطعه Gal-lectin LC3 یک آنتی ژن بسیار محافظ در برابر آمیبیاز کبدی از طریق القای موضعی IFNγ و IL-4 است.
محافظت در برابر آبسه کبد آمیبی در همستر با ایمن سازی عضلانی با باکولوویروس Autographa californica که بیان قطعه گال-لکتین LC3 را تحریک می کند.
uazbc26u
تزریق Danhong (DHI) یک محصول استاندارد چینی Materia Medica برای درمان بالینی آنسفالوپاتی ایسکمیک و بیماری عروق کرونر قلب است. اتصالات هشت جزء طبیعی در DHI بین آلبومین سرم گاوی (BSA) با فناوری طیف‌سنجی فلورسانس و اتصال مولکولی مورد مطالعه قرار گرفت. با توجه به نتایج، فرآیند کوئنچ سالویانولیک اسید B و هیدروکسی اففلور زرد A یک روش کوئنچ ایستا از طریق تجزیه و تحلیل داده های کوئنچ توسط معادله استرن-ولمر، معادله استرن-ولمر اصلاح شده و معادله اسکاچارد اصلاح شده بود. در همین حال، syringin (Syr) فلورسانس BSA را افزایش داد و داده ها با استفاده از معادله Lineweaver-Burk تجزیه و تحلیل شدند. اتصال مولکولی پیشنهاد کرد که همه این اجزای طبیعی در محل I به آلبومین سرم متصل شوند. آزمایش‌های رقابتی بیشتر SaB، نتیجه مطالعات اتصال مولکولی به جابجایی وارفارین توسط SaB را تأیید کرد. بر اساس این مطالعات، ما SaB را به عنوان یک هدف تحقیقاتی انتخاب کردیم زیرا قوی‌ترین توانایی اتصال را به BSA ارائه می‌کرد و تأثیر چند مؤلفه همزیستی در DHI بر تعامل بین اجزای سیستم اتصال SaB-BSA را بررسی کرد. مشارکت این اجزای طبیعی در DHI بر تعامل بین اجزای سیستم SaB-BSA تأثیر گذاشت. بنابراین، هنگامی که DHI در پستانداران استفاده می شود، SaB از آلبومین سرم سریعتر از آن به تنهایی آزاد می شود. این کار یک مبنای آزمایشی جدید برای آشکار کردن اصل علمی سازگاری با طب سنتی چینی فراهم می کند.
تعامل بین اجزای طبیعی در تزریق Danhong (DHI) با سرم آلبومین (SA) و تأثیر چند مؤلفه همزمان بر روی سیستم اتصال SaB-BSA: مطالعات فلورسانس و اتصال مولکولی
pq7xa4rr
اینترفرون-α و ریباویرین پگیله شده (PEG-IFN/RBV) به طور گسترده برای درمان عفونت مزمن ویروس هپاتیت C با واکنش‌های نامطلوب بدنام از آنجایی که بیان گسترده گیرنده‌های IFN-α در تمام سلول‌های هسته‌دار هستند، استفاده می‌شود. بر این اساس، IFN نوع III با توزیع گیرنده های محدود به عنوان جایگزینی برای درمان HCV بسیار ایمن تر است. علاوه بر این، پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی (SNPs) در نزدیکی ژن IFN-λ3 انسانی، IL-28B، به شدت با توانایی دستیابی به یک پاسخ ویروسی پایدار (SVR) به درمان با IFN-α پگیله به همراه ریباویرین در بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن مرتبط است. ج. علاوه بر این، ما همچنین آخرین یافته ها را مورد بحث قرار می دهیم: IFN-λ4 نتایج درمان عفونت HCV را پیش بینی می کند. با توجه به محدودیت های ظاهری درمان فعلی HCV، به ویژه میزان شکست بالا و عوارض جانبی جهانی، پیش بینی نتایج درمان قبل از شروع درمان و توسعه داروهای جایگزین جدید دو هدف مهم در تحقیقات HCV است.
IFN-λ: یک کلاس جدید از اینترفرون با عملکردهای متمایز - پیامدها برای تحقیقات ویروس هپاتیت C
czhgc1v2
پیشینه: پیچیدگی ارائه مراقبت‌های پزشکی در محیطی با فناوری پیشرفته با نیروی کار بسیار متخصص و محدود، بیمارستان‌ها را بیشتر از سایر صنایع در معرض بحران قرار می‌دهد. دفاع موثر در برابر بحران تنها در صورتی امکان پذیر است که تاب آوری سازمانی و ظرفیت مدیریت بحران به بخشی از فرهنگ سازمانی بیمارستان ها تبدیل شود. برای انعطاف‌پذیری بیشتر در برابر بحران‌ها، افزایش آگاهی - به ویژه در حوزه منابع انسانی (HR) - ضروری است. هدف این مقاله کمک به استحکام فرآیند در برابر بحران‌ها از طریق شناسایی و ارزیابی بحران‌های منابع انسانی مرتبط و علل آن در بیمارستان‌ها است. روش‌ها: روش‌های کمی و کیفی برای شناسایی و ارزیابی بحران‌ها در بیمارستان‌ها در بخش منابع انسانی ترکیب شدند. یک کارگاه آموزشی ساختاریافته با کارشناسان برای شناسایی بحران های منابع انسانی و توصیف آنها و همچنین علل و پیامدهای آن برای بیماران و بیمارستان ها برگزار شد. برای ارزیابی یافته‌ها، یک نظرسنجی آنلاین برای ارزیابی وقوع (گذشته، آینده) و خطرناک بودن هر بحران انجام شد. نتایج: شش بحران منابع انسانی در این مطالعه شناسایی شد: کمبود کارکنان، از دست دادن حاد پرسنل پس از یک بیماری همه گیر، آسیب به شهرت، ارتباطات ناکافی در طول بازسازی، قلدری، و سوء استفاده از مواد مخدر. بیشترین احتمال وقوع در آینده در کمبود کارکنان و به دنبال آن از دست دادن حاد پرسنل به دنبال یک بیماری همه گیر مشاهده شد. کمبود کارکنان، آسیب به شهرت و از دست دادن شدید پرسنل در پی یک بیماری همه گیر به عنوان خطرناک ترین بحران ها تلقی می شدند. نتیجه گیری: این مطالعه نتیجه می گیرد که مقابله با بحران های منابع انسانی در بیمارستان ها برای بیمارستان ها وجود دارد و نیاز به افزایش آگاهی دارد. شش بحران منابع انسانی شناسایی شده به طور منظم در گذشته در بیمارستان‌های آلمان رخ می‌دادند و احتمال وقوع آن‌ها برای آینده بالا بود.
بحران های منابع انسانی در بیمارستان های آلمان - یک مطالعه اکتشافی
8vfks3qs
پاسخ به “نظرات در مورد محاسبه خطر و زمان سپری شده فوشیه برای فرار عفونت اکتسابی آزمایشگاهی از آزمایشگاه وی”
7lh8iqm1
نظرات در مورد محاسبه خطر و زمان سپری شده برای فرار یک عفونت آزمایشگاهی از آزمایشگاه او توسط فوشیه
ij9mifov
سیستم‌های مشارکتی برای نظارت بر عفونت حاد تنفسی اطلاعات بلادرنگی در مورد عفونت‌های در حال گردش در جامعه ارائه می‌دهند، با این حال تا به امروز فقط به اطلاعات سندرمی گزارش‌شده توسط خود و فاقد روش‌های مرتبط کردن گزارش‌های علائم به انواع عفونت محدود شده‌اند. ما پلتفرم GoViral را توسعه دادیم تا ارزیابی کنیم که آیا گروهی از داوطلبان غیرعادی می‌توانند، و آن را مفید می‌دانند تا علائم خود را به صورت آنلاین گزارش کنند و انواع نمونه‌ها را برای اطلاعات تشخیصی جمع‌آوری‌شده با کیفیت کافی برای نظارت بر عفونت تنفسی مقایسه کنند. داوطلبان انتخاب شدند، کیت (مواد جمع آوری و دستورالعمل های سفارشی) به آنها داده شد، به آنها آموزش داده شد که علائم خود را به صورت هفتگی گزارش کنند، و در صورت بیماری با علائم سرماخوردگی یا آنفولانزا، از آنها خواسته شد که نمونه ها را جمع آوری کنند (بزاق و سواب بینی). ما انواع نمونه را برای حساسیت تشخیص ویروس تنفسی (از طریق واکنش زنجیره ای پلیمراز) و سهولت جمع آوری مقایسه کردیم. شرکت کنندگان برای تعیین میزان پذیرش شرکت در هنگام بیماری، دریافت اطلاعات در مورد نوع پاتوژن عامل عفونت آنها و انواعی که در نزدیکی آنها در گردش هستند مورد بررسی قرار گرفتند. بین 1 دسامبر 2013 و 1 مارس 2014، 295 شرکت کننده در مطالعه ثبت نام کردند و یک کیت دریافت کردند. از بین کسانی که علائم را گزارش کردند، نیمی (71) نمونه ها را جمع آوری و برای تجزیه و تحلیل فرستادند. شرکت کنندگان کیت ها را به طور متوسط ​​2.30 روز (95 CI: 1.65 تا 2.96) پس از شروع علائم ارسال کردند. ما تطابق خوبی بین نمونه‌های بینی و بزاق برای پاتوژن‌های متعدد، با اختلاف کمی پیدا کردیم. افراد گزارش می دهند که جمع آوری بزاق ساده ترین است و گزارش می دهند که دریافت اطلاعات در مورد پاتوژن های آنها و افراد نزدیک به آنها ارزشمند است و می تواند رفتارهای بهداشت عمومی را شکل دهد. نمونه‌های ارائه‌شده توسط جامعه می‌توانند برای تشخیص عفونت حاد تنفسی با افرادی که برای مشارکت و علاقه به تصویری بلادرنگ از پاتوژن‌های تنفسی در نزدیکی خود نشان می‌دهند، استفاده شوند.
نظارت بر عفونت‌های حاد تنفسی با استفاده از علائم و نمونه‌های ارائه‌شده توسط جامعه برای آزمایش‌های تشخیصی مولکولی
tp4o7fxx
مسیر مرسوم پردازش آنتی ژن که به خوبی توضیح داده شده است مسئول بیشتر پپتیدهایی است که در مولکول های کلاس I MHC در سطح سلول قرار می گیرند. این پپتیدها آزادسازی توسط پروتئازوم و انتقال توسط ناقل پپتید TAP را تجربه کردند. با این حال، جاده‌های متعددی وجود دارد که به رم منتهی می‌شوند، که با افزایش تعداد مسیرهای پردازش جایگزین که در سال‌های گذشته گزارش شده‌اند، نشان داده شده است. جالب است که افراد دارای کمبود TAP تسلیم عفونت های ویروسی نمی شوند، که نشان می دهد ایمنی سلول های T CD8 به اندازه کافی توسط مسیرهای پردازش مستقل از TAP پشتیبانی می شود. تا به امروز، تنوعی از پپتیدهای مستقل از TAP ویروسی و درون زا در شیارهای آلل های مختلف MHC کلاس I شناسایی شده است. برخی از این پپتیدها توسط سلول‌های طبیعی TAP مثبت نشان داده نمی‌شوند و بنابراین ما آنها را TEIPP می‌نامیم تا اپی توپ‌های سلول T مرتبط با اختلال در پردازش پپتید باشند. TEIPP ها خود آنتی ژن های پنهان هستند، از پروتئین های معمولی خانه داری مشتق شده اند و از طریق مسیرهای پردازش غیر متعارف پردازش می شوند. طبق تعریف، TEIPP ها از طریق مسیرهای مستقل از TAP ارائه می شوند، اما داده های اخیر نشان می دهد که بخشی از این مجموعه هنوز به فعالیت پروتئازوم و متالوپروتئاز بستگی دارد. یک استثنا، پپتید C ترمینال شبکه آندوپلاسمی (ER) - غشایی پوشا سرامید سنتاز Trh4 است که به طور شگفت انگیزی توسط پپتید پپتیداز سیگنال (SPP)، آنزیم پروتئولیتیک درگیر در شکاف توالی های رهبر آزاد می شود. SPP شکاف درون غشایی به این ترتیب یکی از عوامل مهم پپتیدهای مستقل از TAP است. بر اساس داده های اولیه ما، اعضای خانواده آن، مانند پرسنیلین های مرتبط با آلزایمر، ممکن است در این امر نقش داشته باشند. در نهایت، مسیریابی پپتید جایگزین یک زمینه نوظهور است و شامل فرآیندهایی مانند پاسخ پروتئین بازشده، تخریب مرتبط با ER، و مسیرهای تاولی مرتبط با اتوفاژی است. این داده‌ها ما را متقاعد می‌کنند که دنیایی وجود دارد که در زمینه پردازش آنتی ژن غیر متعارف باید کشف شود.
پردازش آنتی ژن جایگزین برای MHC کلاس I: جاده های متعدد منتهی به رم
9717nzr7
عفونت های فصلی ویروس آنفولانزا سالانه باعث مرگ صدها هزار نفر می شود در حالی که جهش ویروسی تهدید یک سویه جدید همه گیر را افزایش می دهد. داروهای ضد ویروسی اثر محدودی از خود نشان می دهند مگر اینکه زودتر تجویز شوند و ممکن است باعث ایجاد مقاومت ویروسی شوند. بنابراین، هدف قرار دادن پاسخ میزبان به طور مستقیم به عنوان یک استراتژی درمانی جدید با مزیت بالقوه اضافه شده از عدم ایجاد مقاومت ویروسی پیشنهاد شده است. عفونت های شدید ویروس آنفولانزا با نارسایی تنفسی به دلیل ایجاد نشت میکروواسکولار ریه و آسیب حاد ریه پیچیده می شود. ما فرض کردیم که افزایش یکپارچگی سد اندوتلیال ریه می تواند نتیجه را بهبود بخشد. در اینجا نشان می‌دهیم که پپتید تترامری Tie2-agonist Vasculotide بقا را در مدل‌های موشی آنفولانزای شدید بهبود می‌بخشد، حتی اگر تا 72 ساعت پس از عفونت تجویز شود. فایده با استفاده از سه سویه ویروس و دو سویه موش مشاهده شد. اثر مورد نیاز Tie2، مستقل از تکثیر ویروسی بود و جذب نوتروفیل ریه را مختل نکرد. تجویز دارو ادم ریه، هیپوکسمی شریانی و آپوپتوز اندوتلیال ریه را کاهش داد. مهمتر از همه، تولید واسکولوتید ارزان است، از نظر شیمیایی پایدار است و با هیچ لیگاند Tie2 ارتباطی ندارد. بنابراین، واسکولوتید ممکن است یک درمان جدید و عملی برای عفونت های شدید با آنفولانزا باشد.
Tie2-agonist Vasculotide موش ها را از عفونت ویروس آنفولانزا نجات می دهد
68y733y3
ویروس‌های آنفولانزا چالش‌های عمده‌ای را برای سلامت عمومی ایجاد می‌کنند که در همه‌گیری آنفلوانزا در سال ۲۰۰۹ مشهود است. عفونت‌های ویروسی آنفولانزای بسیار بیماری‌زا عموماً با سطوح اولیه و بالای سیتوکین‌های التهابی که برخی مطالعات نشان داده‌اند ممکن است به شیوه‌ای وابسته به سویه تنظیم شوند، همزمان است. با این حال، یک توصیف جامع از پویایی پیچیده پاسخ التهابی ناشی از سویه‌های آنفولانزای بدخیم وجود ندارد. در اینجا، ما بیان ژن و تجزیه و تحلیل رگرسیون غیرخطی را برای داده‌های ریزآرایه‌ای که از ریه موش آلوده به آنفولانزا ایجاد شده بود برای ایجاد مدل‌های ریاضی پاسخ التهابی میزبان به کار بردیم. ما دریافتیم که پویایی بیان ژن مرتبط با التهاب توسط یک مکانیسم فوق حساس تنظیم می‌شود که در آن سطوح پایین ویروس حداقل بیان ژن را القا می‌کند، اما بیان به شدت القا می‌شود وقتی از تیتر ویروس آستانه فراتر رفت. سنجش سیتوکین تایید کرد که تولید چندین سایتوکین التهابی کلیدی، مانند اینترلوکین 6 و پروتئین کموتاکتیک مونوسیت 1، رفتار فوق حساسی را نشان می دهد. یک کاوش سیستماتیک از مسیرهای تنظیم کننده پاسخ ژن مرتبط با التهاب نشان می دهد که منشاء مولکولی این مکانیسم واکنش فوق حساس در شاخه ای از مسیر گیرنده Toll مانند است که فسفوریلاسیون STAT1 را تنظیم می کند. این مطالعه اولین شواهدی را از یک مکانیسم فوق حساس برای تنظیم التهاب ناشی از ویروس آنفولانزا در کل ریه‌ها ارائه می‌کند و بینشی در مورد اینکه چگونه گونه‌های مختلف ویروس می‌توانند پروفایل‌های پاسخ التهاب زمانی متمایز را القا کنند، ارائه می‌کند. رویکرد توسعه‌یافته در اینجا باید ساخت مدل‌های تنظیم‌کننده ژن سایر بیماری‌های عفونی را تسهیل کند.
یک مکانیسم فوق حساس، التهاب ناشی از ویروس آنفولانزا را تنظیم می کند
p6ikd8ns
ناقل‌های آدنوویروسی به‌عنوان حامل واکسن برای جلوگیری از بیماری‌های عفونی در انسان و حیوانات در حال بررسی هستند. دو استراتژی با هدف بیان یک آنتی ژن واکسن توسط وکتورهای آدنوویروسی وجود دارد. اولی شامل درج کاست بیان ژن خارجی در ناحیه E1 است. استراتژی دوم ادغام آنتی ژن در پروتئین های کپسید ویروسی است. برای گسترش این روش، ما به دنبال سایت‌های جدید در سروتیپ 5 آدنوویروس انسانی هگزون اصلی پروتئین کپسید برای درج آنتی‌ژن واکسن گشته‌ایم. برای این منظور، ما از سایت‌هایی در ناحیه هیپرمتغیر هگزون (HVR) 7، 8 و 9 برای نمایش یک پپتید 15 متری حاوی اپی توپ اصلی خنثی‌کننده ویروس سندرم تنفسی و تولید مثل خوک استفاده کردیم. با این حال، ما نتوانستیم ویروس ها را با درج پپتید در HVR 8 و 9 نجات دهیم، زیرا ویروس ها قادر به تحمل درج در این مکان ها نیستند. در مقابل، ویروس با قرار دادن پپتید در HVR 7 زنده بود - در کشت سلولی به خوبی رشد می‌کرد و پپتید وارد شده روی سطح ویریون قرار می‌گرفت.
کاوش سایت‌های جدید در آدنوویروس هگزون برای درج پپتیدهای خارجی
f5aog3ky
سابقه و هدف: هماتوفاژی به طور مستقل چندین بار در طول تکامل متازوئن ها به وجود آمد، با چندین دودمان از حیوانات خون آشام به ویژه در بی مهرگان متنوع. با این حال، بیوشیمی هماتوفاژی در تعداد کمی از گونه های مورد علاقه مستقیم پزشکی مورد مطالعه قرار گرفته است و هنوز در اکثر بی مهرگان توسعه نیافته است، همانطور که به طور کلی مطالعه سموم زهر است. در حلزون های مخروطی، زالو، بندپایان و مارها، ویژگی هدف قوی سموم زهر به طور منحصر به فردی آنها را با فعالیت های صنعتی و دانشگاهی (کاربردهای دارویی، کنترل آفات و غیره) همسو می کند و یک ابزار بیوشیمیایی برای مطالعه فعالیت های بیولوژیکی از جمله سیگنال دهی سلولی و پاسخ ایمنی فراهم می کند. حلزون های نئوگاستروپود (مخروط، مته صدف و غیره) گوشتخوار هستند و شامل شکارچیان فعال، لاشخورها، چرندگان بی مهرگان بی مهره و انگل های هماتوفاژ می شوند. اکثر آنها از سم برای تغذیه موثر استفاده می کنند. این فرضیه وجود دارد که نوآوری های تغذیه ای محرک های اصلی تشعشعات سریع نئوگاستروپودا در اواخر کرتاسه بوده است. ما در اینجا اولین توصیف مولکولی ترشح گوارشی یک نئوگاستروپود غیرکونوئیدی، Colubraria reticulata را ارائه می‌کنیم. کولوبریدها با موفقیت از خون ماهی ها تغذیه می کنند و در طول ترشح به میزبان مخلوط پیچیده ای از بیهوش کننده ها و ضد انعقادها وارد می شوند. ما از یک رویکرد NGS RNA-Seq، ادغام شده با تجزیه و تحلیل بیان تفاضلی و جستجوهای سفارشی برای پروتئین‌های ترشحی مرتبط با تغذیه، برای توصیف جزئیات رونوشت‌های بزاقی و میانی مری این حلزون خون آشام مدیترانه‌ای، با بینش‌های عملکردی و تکاملی در مورد خانواده‌های اصلی استفاده کردیم. از مولکول های فعال زیستی ResultsA سطح قابل توجهی کم همپوشانی بین بیان ژن در دو بافت هدف مشاهده شد، که همچنین حاوی درصد بالایی از پروتئین های ترشح شده در مقایسه با کل بدن بود. حداقل 12 خانواده از پروتئین های مرتبط با تغذیه شناسایی شدند، از جمله: 1) بیهوش کننده ها، مانند پروتئین های حاوی سم ShK و توری پپتیدها (مسدود کننده های کانال یونی)، پروتئین های ترشحی غنی از سیستئین (CRISPs)، آدنوزین دآمیناز (ADA). 2) مهارکننده‌های هموستاز اولیه، مانند پروتئین‌های جدید حاوی دامنه vWFA، اکتونوکلئوتید پیروفسفاتاز/فسفودی استراز عضو خانواده 5 (ENPP5) و آنتی‌ژن-5 زنبور. 3) ضد انعقادها، مانند مهارکننده‌های پروتئاز چندگانه کونیتز مانند TFPI، پپتیدازهای S1 (PS1)، پروتئین‌های حاوی دامنه CAP/ShKT، متالوپروتئازهای آستاسین و پروتئین‌های حاوی دامنه Astacin/ShKT. 4) پروتئین های اضافی، مانند آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE: وازوپرسیو) و پورین های سیتولیتیک. نتیجه گیری: به نظر می رسد فیزیولوژی تغذیه کولوبراریا شامل مهارکننده های هموستاز اولیه و ثانویه، داروهای بیهوشی، یک آنزیم منقبض کننده عروق برای کاهش زمان تغذیه و پروتئین های تخریب کننده بافت مانند پورین ها و آستاسین ها است. پیچیدگی کوکتل سمی Colubraria و انحراف از زرادخانه معدود نئوگاستروپودهای مورد مطالعه تا به امروز (عمدتاً conoideans) نشان می دهد که تنوع بیوشیمیایی نئوگاستروپودها ممکن است تا حد زیادی دست کم گرفته شود و ارزش تحقیقات گسترده را داشته باشد. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1186/s12864-015-1648-4) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
کوکتل سمی حلزون خون آشام Colubraria reticulata (Mollusca، Gastropoda)
93my9qqe
مکانیسم های تحمل میزبان در برابر عفونت ویروس آنفلوانزای پرندگان (H5N1) که آسیب بافتی را محدود می کند ناشناخته باقی مانده است. شواهد در حال ظهور نشان می دهد که تنظیم کننده هدایت غشایی گذرنده فیبروز کیستیک (CFTR)، یک کانال Cl(-) وابسته به cAMP، التهاب راه هوایی را تعدیل می کند. ژانوس تیروزین کیناز (JAK) 3، یکی از اعضای خانواده JAK که نقش مرکزی در پاسخ های التهابی ایفا می کند، به طور برجسته در پاسخ ایمنی ذاتی نامنظم پس از اتصال H5N1 نقش دارد. بنابراین، این مطالعه با هدف روشن کردن اینکه آیا فعال سازی JAK3 ناشی از هماگلوتینین H5N1 (HA) کانال های CFTR وابسته به cAMP را مهار می کند یا خیر. ما آنالیزهای جریان اتصال کوتاه، ایمونوهیستوشیمی و مولکولی اپیتلیوم راه هوایی را در موش‌های Jak3 (+/+) و Jak3 (+/-) انجام دادیم. ما نشان می‌دهیم که اتصال H5N1 HA کانال‌های CFTR Cl(-) وابسته به cAMP را از طریق سرکوب آدنیلیل سیکلاز (AC) با واسطه JAK3، که تولید cAMP را کاهش می‌دهد، مهار می‌کند. این مهار منجر به افزایش سیگنال‌دهی فاکتور هسته‌ای کاپا B (NF-kB) و پاسخ‌های التهابی می‌شود. H5N1 HA توسط TLR4 که بر روی سلول های اپیتلیال تنفسی بیان می شود، شناسایی می شود و فعال سازی JAK3 را تسهیل می کند. این فعال سازی باعث ایجاد تعامل بین TLR4 و پروتئین Gai می شود که AC ها را مسدود می کند. یافته‌های ما بینش جدیدی را در مورد پاتوژنز آسیب حاد ریه از طریق مهار کانال‌های CFTR وابسته به cAMP ارائه می‌کند، که نشان می‌دهد تجویز عوامل افزایش دهنده cAMP و هدف قرار دادن JAK3 ممکن است تحمل میزبان نسبت به عفونت را برای مدیریت پنومونی کشنده ناشی از ویروس آنفولانزا فعال کند. .
هماگلوتینین ویروس H5N1 مهار CFTR وابسته به cAMP از طریق فعال‌سازی ژانوس تیروزین کیناز 3 با واسطه TLR4، التهاب ریه را تشدید می‌کند.
w70or31z
یک بیوسنسور رنگ سنجی ساده و همه کاره برای تشخیص حساس و اختصاصی طیف وسیعی از مولکول‌های زیستی مانند الیگونوکلئوتیدها و اهداف شناسایی شده توسط آپتامر ساخته شده است. با ترکیب مبدل سیگنال و تقویت سیگنال مبتنی بر مونتاژ کاتالیز شده (CHA)، DNA هدف به DNA سنجاق سر متصل می‌شود تا یک توالی اسید نوکلئیک جدید ایجاد کند و یک حفره در مبدل برای شروع واکنش تقویت بازیافت CHA ایجاد می‌کند. فرآیند مونتاژ کاتالیز شده مقدار زیادی DNA غنی از G تولید می کند. در حضور هیمین، DNA غنی از G تشکیل کمپلکس G-quadruplex/hemin را می دهد و فعالیت پراکسیداز ترب کوهی را تقلید می کند، که یک واکنش رنگ سنجی را کاتالیز می کند. در شرایط بهینه، منحنی کالیبراسیون DNA هدف مصنوعی دارای خطی بودن خوب از 50 pM تا 200 نانومولار با حد تشخیص 32 pM است. این استراتژی با موفقیت برای شناسایی استافیلوکوکوس پنومونیه به اندازه 156 CFU mL(-1) به کار گرفته شده است، و ویژگی خوبی را در برابر استرپتوکوک‌های نزدیک مرتبط و باکتری‌های بیماری‌زای اصلی نشان می‌دهد. علاوه بر این، روش توسعه‌یافته، آنالیز بصری موفق S. pneumoniae در نمونه‌های بالینی را با چشم غیرمسلح امکان‌پذیر می‌سازد. نکته مهم این است که این روش تطبیق پذیری بسیار خوبی را برای تشخیص حساس الیگونوکلئوتیدها یا اهداف شناسایی شده توسط آپتامر نشان می دهد.
سوئیچ سیگنال فعال شده توسط مبدل DNA برای تجزیه و تحلیل زیستی رنگ سنجی بصری
9vq05yf2
سابقه و هدف: تحقیقات قبلی یک اثر درمانی بالقوه استاتین درمانی را در بیماران مبتلا به سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) فرض کرده اند. انتظار می رود استاتین ها به دلیل اثرات ضد التهابی خود، التهاب ریه های بیماران مبتلا به ARDS را کاهش دهند. بررسی های بالینی نقش درمان با استاتین نتایج متناقضی را نشان داده است. این مطالعه با هدف بررسی اینکه آیا پیش درمانی و درمان مداوم با استاتین ها در بیماران مبتلا به ARDS مرتبط با سپسیس با بقای 28 روزه بر اساس شدت بیماری (خفیف، متوسط ​​یا شدید) مرتبط است یا خیر. MethodsPatients با ARDS مرتبط با سپسیس از مراقبت های ویژه جراحی در این بررسی مشاهده ای آینده نگر ثبت نام کردند. ARDS به سه گروه (خفیف، متوسط ​​و شدید) طبقه بندی شد. مرگ و میر 28 روزه به عنوان متغیر پیامد اولیه و نارسایی اندام به عنوان متغیر پیامد ثانویه ثبت شد. نمرات ارزیابی نارسایی متوالی ارگان و الزامات حمایت از اندام در طول دوره مشاهده برای ارزیابی نارسایی اندام مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج: 404 بیمار مبتلا به ARDS مرتبط با سپسیس در این بررسی وارد شدند. توزیع زیرگروه های ARDS برای بیماری خفیف، متوسط ​​و شدید به ترتیب 13، 59 و 28 درصد بود. استاتین درمانی بقای 28 روزه را منحصراً در بیماران مبتلا به ARDS شدید در مقایسه با بیماران بدون درمان با استاتین بهبود بخشید (به ترتیب 88.5% و 62.5%؛ 0.0193 = P). برای حذف اثرات چندین عامل مخدوش کننده، تحلیل رگرسیون کاکس چند متغیره را انجام دادیم که نشان داد استاتین درمانی یک متغیر کمکی قابل توجه برای مرگ و میر باقی می ماند (نسبت خطر، 5.46؛ 95٪ CI، 1.38-21.70؛ P = 0.0156). علاوه بر این، پس از انجام یک تطابق امتیاز گرایش در گروه ARDS شدید، تجزیه و تحلیل بقای Kaplan-Meier بهبود بقای 28 روزه را در بین بیماران تحت درمان با استاتین تأیید کرد (0205/0 = P). بیماران مبتلا به ARDS شدید که درمان با استاتین دریافت کردند، در مقایسه با بیماران بدون درمان با استاتین به طور قابل توجهی روزهای بدون وازوپرسور بیشتری داشتند (به ترتیب 7 ± 13 و 7 ± 9؛ 0.0034 = P)، و همچنین نیاز به اکسیژن‌رسانی غشای خارج بدنی (ECMO) کمتری داشتند. روزهای بدون ECMO بیشتری داشتند (به ترتیب 9 ± 18 و 9 ± 15؛ 0.0873 = P). نتیجه‌گیری: این تحقیق تأثیر مفید درمان مداوم استاتین را در بیماران مبتلا به ARDS شدید مرتبط با سپسیس و سابقه درمان قبلی با استاتین نشان می‌دهد. مطالعات بیشتر برای روشن کردن این اثر بالقوه ضروری است. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1186/s12916-015-0368-6) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
تاثیر درمان با استاتین بر مرگ و میر در بیماران مبتلا به سندرم زجر تنفسی حاد مرتبط با سپسیس (ARDS) به شدت ARDS بستگی دارد: یک مطالعه کوهورت مشاهده ای آینده نگر
b3ncc3kh
سابقه و هدف: باکتری ها و ویروس های تنفسی در پاتوژنز اوتیت میانی حاد (AOM) نقش دارند. با این حال، داده های کشورهای با درآمد متوسط ​​کم هستند. ما علت AOM را در کودکان آفریقای جنوبی آلوده به HIV (HIV +)، غیر آلوده به HIV (HIV-) و در معرض HIV از نظر بالینی بدون علامت برای عفونت HIV (HEU) بررسی کردیم. Methods Children ≥3 ماه تا کمتر از 5 سال مبتلا به AOM بین مه 2009 و آوریل 2010 ثبت نام کردند (NCT01031082). نمونه مایع گوش میانی برای باکتری کشت داده شد. حساسیت ضد باکتریایی انجام شد و سروتیپ برای استرپتوکوک پنومونیه و هموفیلوس آنفولانزا انجام شد. آسپیرات های نازوفارنکس برای ویروس های تنفسی با استفاده از روش ایمونوفلورسانس و واکنش زنجیره ای پلیمراز مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: از 260 قسمت AOM (HIV +: 15؛ HIV-: 182؛ HEU: 63)، باکتری در 54.6٪ از جمله هموفیلوس آنفولانزا (30.8٪)، 98.8٪ غیر قابل تایپ شدن، و استرپتوکوک پنومونیه (20.4٪) یافت شد. استافیلوکوکوس اورئوس (15.8%)، Moraxella catarrhalis (5.0%) و استرپتوکوک پیوژنز (1.5%). عدم حساسیت استرپتوکوکوس پنومونیه به پنی سیلین 2/64 درصد بود. ویروس های تنفسی در 2/74 درصد موارد شناسایی شد. راینوویروس انسانی اغلب (37.7%) و پس از آن آدنوویروس (14.2%) و بوکاویروس انسانی (11.5%) به طور کلی و صرف نظر از وضعیت HIV شناسایی شد. ویروس‌های تنفسی همزمان با استافیلوکوکوس پنومونیه، H. آنفلوانزا، M. catarrhalis (76.9-78.8٪) و استافیلوکوکوس اورئوس (63.4٪) از مایع گوش میانی و همچنین در 72.0٪ از قسمت‌ها برای هر گونه باکتری منفی کشت داده شدند. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان می‌دهد که ویروس‌های تنفسی و باکتری‌های بیماری‌زا نقش مهمی در ایجاد AOM در کودکان دارند. طیف مشابهی از پاتوژن ها مستقل از وضعیت HIV مشاهده شد. واکسن هایی که هموفیلوس آنفلوانزای غیرقابل توصیف و استافیلوکوکوس پنومونیه را هدف قرار می دهند ممکن است تأثیر گسترده ای بر AOM در آفریقای جنوبی داشته باشند.
تداخلات ویروسی باکتریایی و تنفسی در اتیولوژی اوتیت میانی حاد در کودکان مبتلا به HIV و غیر آلوده به HIV در آفریقای جنوبی
fvoke2yc
ایمونوتراپی با واسطه سلول های T بدخیمی های هماتولوژیک نیازمند انتخاب آنتی ژن های مرتبط با تومور و اپی توپ های سلول T موجود در این پروتئین های تومور است. زیرلایه مسیر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی 8 (EPS8)، که عملکرد آن برای تکثیر، پیشرفت و متاستاز تومور حیاتی است، در اکثر انواع تومورهای انسانی بیش از حد بیان می شود، در حالی که بیان آن در بافت طبیعی کم است. هدف از مطالعه حاضر شناسایی اپی توپ های محدود شده با آنتی ژن لوسمی انسانی (HLA)-A*0201 EPS8 با استفاده از رویکرد ایمونولوژی معکوس بود. برای رسیدن به این هدف، الگوریتم‌های کامپیوتری برای پیش‌بینی اتصال مولکولی HLA-A*0201، الگوهای برش پروتئازوم و همچنین جابه‌جایی ناقل‌های مرتبط با پردازش آنتی‌ژن مورد استفاده قرار گرفتند. پپتیدهای کاندید به طور تجربی با روش میل ترکیبی اتصال T2 و روش واپاشی برفلدین-A تأیید شدند. اشتیاق عملکردی لنفوسیت‌های T سیتوتوکسیک پپتید خاص (CTLs) القا شده از سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی داوطلبان سالم با استفاده از روش نقطه‌ای ایمونوسوربنت مرتبط با آنزیم و سنجش سمیت سلولی مورد ارزیابی قرار گرفت. چهار پپتید با نام‌های P455، P92، P276 و P360، میل ترکیبی و پایداری بالایی در اتصال به مولکول HLA-A*0201 داشتند و CTL‌های خاص القا شده توسط آنها به طور قابل‌توجهی به پپتیدهای مربوطه پاسخ دادند و IFN-γ ترشح کردند. در همان زمان، CTLها قادر بودند به طور خاص خطوط سلولی بیانگر EPS8 را به روشی محدود HLA-A*0201 لیز کنند. مطالعه حاضر نشان داد که P455، P92، P276 و P360 اپی توپ‌های CTL EPS8 بودند و می‌توانستند برای انتقال سلول T پذیرفته شده توسط اپی توپ و طراحی واکسن مبتنی بر چند اپی توپ مورد استفاده قرار گیرند.
شناسایی اپی توپ های محدود شده با آنتی ژن لوسمی انسانی A*0201 مشتق شده از مسیر فاکتور رشد اپیدرمی شماره 8
fl8fm8pp
چربی ها و سدیم غذایی هر دو خوش طعم هستند و فرض بر این است که به طور هم افزایی در رفتار هضمی و در نتیجه چاقی نقش دارند. برخلاف این فرضیه، موش‌های C57BL/6J که با رژیم غذایی پرچرب 45 درصد تغذیه شدند، افزایش وزنی را نشان دادند که با افزایش محتوای سدیم در رژیم غذایی مهار شد. این اثر سرکوب‌کننده سدیم رژیم غذایی بر افزایش وزن به طور خاص از طریق کاهش کارایی گوارشی، بدون هیچ تأثیری بر رفتار مصرف غذا، فعالیت بدنی یا متابولیسم استراحت انجام شد. جایگزینی سطوح آنژیوتانسین II در گردش، اثرات سدیم بالای رژیم غذایی را برای سرکوب کارایی گوارشی معکوس کرد. در حالی که لوزارتان آنتاگونیست گیرنده AT(1) تاثیری در موش هایی که سدیم کم تغذیه شده بودند نداشت، آنتاگونیست گیرنده AT(2) PD-123319 کارایی گوارشی را سرکوب کرد. به همین ترتیب، حذف ژنتیکی گیرنده AT2 در موش‌های FVB/NCrl منجر به کاهش کارایی گوارشی حتی در رژیم غذایی استاندارد شد. این داده ها با هم بر اهمیت کارایی گوارشی در پاتوژنز چاقی تاکید می کنند و سدیم رژیم غذایی، سیستم رنین-آنژیوتانسین و گیرنده AT2 را در کنترل کارایی گوارش بدون توجه به سویه موش یا ترکیب درشت مغذی رژیم غذایی دخیل می دانند. این یافته‌ها نیاز به درک بیشتر فیزیولوژی کنترل جذب مواد مغذی را برجسته می‌کند و ارزیابی یکنواخت‌تر کارایی گوارش را در مطالعات حیوانی در مورد تعادل انرژی ضروری می‌کند.
سدیم رژیم از طریق سیستم رنین-آنژیوتانسین کارایی گوارش را سرکوب می کند
pof78bwb
پس زمینه: بیش از 2.5 میلیارد نفر در معرض خطر ابتلا به تب دنگی (DF) قرار دارند. تشخیص زودهنگام DF به کاهش بار آن بر سلامت عمومی کمک می کند. سنجش‌های تقویت پلیمراز رونویسی معکوس در زمان واقعی (RT-PCR) روش استاندارد برای تشخیص مولکولی ویروس دنگی (DENV) است. تجزیه و تحلیل RT-PCR در زمان واقعی برای غربالگری در محل مناسب نیست زیرا دستگاه های تلفن همراه بزرگ، گران و پیچیده هستند. در این مطالعه، دو سنجش تقویت پلیمراز RT-recombinase (RT-RPA) برای تشخیص DENV1-4 توسعه داده شد. روش‌شناسی/یافته‌های اصلی: با استفاده از دو استاندارد مولکولی RNA کمی، حساسیت تحلیلی یک RT-RPA که ناحیه 3 ترجمه‌نشده DENV1-4 را هدف قرار می‌دهد از 14 (DENV4) تا 241 (DENV1-3 RNA) یافت شد. شناسایی شد. این آزمایش اختصاصی بود و دیگر فلاوی ویروس‌ها را تشخیص نمی‌داد. سنجش RT-RPA در یک آزمایشگاه متحرک با ترکیب استخراج اسید نوکلئیک کل مبتنی بر مهره مغناطیسی و یک دستگاه تشخیص قابل حمل در Kedougou (سنگال) و در بانکوک (تایلند) آزمایش شد. در Kedougou، RT-RPA در دمای محیط 38 درجه سانتیگراد با برق کمکی از یک وسیله نقلیه موتوری کار می کرد و حساسیت و ویژگی بالینی به ترتیب 98٪ (n=31) و 100٪ (n=23) داشت. . در حالی که در کارآزمایی میدانی در بانکوک، حساسیت و ویژگی بالینی به ترتیب 72% (90=n) و 100% (41=n) بود. نتیجه‌گیری/ اهمیت: در طول 5 روز اول عفونت، سنجش‌های توسعه‌یافته DENV1-4 RT-RPA یک سنجش دقیق و سریع مناسب برای تشخیص DENV را تشکیل می‌دهند. علاوه بر این، استفاده از یک دستگاه فلورسانس خوان قابل حمل پتانسیل کاربرد آن را تا نقطه مراقبت برای تحقیقات شیوع گسترش می دهد.
سنجش تقویت پلیمراز Recombinase برای تشخیص سریع عفونت دنگی
0wtq1c15
موش های تراریخته (Tg) که آپولیپوپروتئین D انسانی (H-apoD) را بیش از حد بیان می کنند در مغز به تخریب عصبی مقاوم هستند. علیرغم استفاده از یک پروموتر خاص نورون برای تولید موش های Tg، آنها سطوح قابل توجهی از H-apoD را در پلاسما و کبد بیان کردند و به آرامی استئاتوز کبدی و مقاومت به انسولین را ایجاد کردند. ما در اینجا نشان می‌دهیم که بیان PPARγ کبدی در موش‌های Tg در مقایسه با موش‌های نوع وحشی (WT) 2 برابر افزایش می‌یابد. در نتیجه، ژن های هدف PPARγ Plin2 و Cide A/C بیش از حد بیان می شوند که منجر به افزایش تشکیل قطرات چربی می شود. بیان ناقل اسید چرب CD36، یکی دیگر از اهداف PPARgamma، نیز در موش‌های Tg مرتبط با افزایش جذب اسید چرب همانطور که در سلول‌های کبدی اولیه اندازه‌گیری می‌شود، افزایش می‌یابد. افزایش بیان AMPK در کبد Tg منجر به فسفوریلاسیون استیل کوآ کربوکسیلاز می شود که نشان دهنده کاهش فعالیت آنزیم است. بیان سنتاز اسید چرب نیز القا می شود، اما لیپوژنز کبدی اندازه گیری شده در داخل بدن بین موش های WT و Tg تفاوت معنی داری ندارد. علاوه بر این، بیان کارنیتین پالمیتویل ترانسفراز 1، آنزیم محدود کننده سرعت بتا اکسیداسیون، کمی افزایش می یابد. در نهایت، نشان می‌دهیم که بیان بیش از حد H-apoD در سلول‌های HepG2 در حضور آراشیدونیک اسید (AA)، لیگاند اصلی apoD، فعالیت رونویسی PPARγ را افزایش می‌دهد. با حمایت از نقش apoD در حمل و نقل AA، ما غنی‌سازی در AA کبدی و کاهش غلظت AA پلاسمایی را مشاهده کردیم. روی هم رفته، نتایج ما نشان می‌دهد که استئاتوز کبدی مشاهده‌شده در موش‌های apoD Tg نتیجه افزایش فعالیت رونویسی PPARγ توسط AA است که منجر به افزایش جذب اسید چرب توسط کبد می‌شود.
موش های تراریخته آپولیپوپروتئین D از طریق فعال سازی PPARγ و جذب اسیدهای چرب استئاتوز کبدی ایجاد می کنند.
paax8pqh
نقش مهندسی بافت استخوان در زمینه پزشکی بازساختی موضوع تحقیقات قابل توجهی در دو دهه گذشته بوده است. پیشرفت های تکنولوژیکی ایمپلنت های ارتوپدی و تکنیک های جراحی برای بازسازی استخوان را بهبود بخشیده است. با این حال، پیشرفت در تکنیک های جراحی برای بازسازی استخوان به دلیل کمبود مواد اتولوگ در دسترس و عوارض ناحیه اهداکننده محدود شده است. پیشرفت‌های اخیر در توسعه بیومواد، جایگزین‌های جذابی برای پیوند استخوان فراهم کرده است که گزینه‌های جراحی برای بازیابی شکل و عملکرد استخوان آسیب دیده را گسترش می‌دهد. به طور خاص، مواد زیست فعال جدید (نسل دوم) توسعه یافته‌اند که با کنش و واکنش کنترل‌شده به محیط بافت میزبان مشخص می‌شوند، در حالی که تجزیه شیمیایی کنترل‌شده و جذب با جایگزینی نهایی با بازسازی بافت را نشان می‌دهند. نسل‌های آینده بیومواد (نسل سوم) به گونه‌ای طراحی شده‌اند که نه تنها رسانای استخوان، بلکه باعث تحریک استخوان‌سازی نیز می‌شوند، یعنی برای تحریک بازسازی بافت میزبان با ترکیب مهندسی بافت و روش‌های بازسازی بافت در محل با تمرکز بر کاربردهای جدید. این تکنیک ها به امکانات جدیدی برای بازسازی و ترمیم بافت منجر می شود. در حال حاضر، سازه های مهندسی بافتی که ممکن است در آینده به عنوان پیوند استخوان برای نقایص اسکلتی پیچیده، چه ناشی از منشاء پس از ضربه، دژنراتیو، نئوپلاستیک یا مادرزادی/تکاملی استفاده شوند، نیاز به بازسازی استخوانی دارند تا از یکپارچگی ساختاری و عملکردی اطمینان حاصل شود. مهندسی استخوان عملکردی با استفاده از ترکیبی از سلول ها، داربست ها و فاکتورهای فعال زیستی یک استراتژی امیدوارکننده و یک ویژگی خاص برای توسعه آینده در زمینه مواد هیبریدی است که قادر به نشان دادن خواص بیومیمتیک و مکانیکی مناسب هستند. این بررسی وضعیت هنر در این زمینه و آنچه می‌توانیم از نسل‌های آینده مفاهیم بازسازی استخوان انتظار داشته باشیم را مورد بحث قرار می‌دهد.
بازسازی استخوان بر اساس مفاهیم مهندسی بافت - چشم انداز قرن بیست و یکم
u61mcemm
این مطالعه گذشته‌نگر مروری بر بیماری‌های خود به خودی رخ داده در 38 گربه‌سان وحشی اسیر ارائه‌شده برای کالبدگشایی توسط باغ‌های جانورشناسی آلمان بین سال‌های 2004 تا 2013 ارائه می‌کند. گونه‌های شامل 18 ببر، 8 پلنگ، 7 شیر، 3 یوزپلنگ و 2 گربه‌سان با رده سنی 0.5 تا 22 سال. ضایعات کلیوی، تغییرات عمدتاً لوله‌ای (کانکرمنت‌های داخل لوله‌ای، دژنراسیون لوله‌ای، نکروز، بقایای سلولی داخل لوله‌ای، گچ‌های پروتئینی، لوله‌های متسع) و به دنبال آن بینابینی (التهاب لنفوپلاسمیتیک، فیبروز، التهاب متاستاتیک-چرکی گلومری، ائوزینوفولار) و ضایعات (گلومرولونفریت، گلومرولواسکلروز، آمیلوئیدوز) در 33 مورد از 38 حیوان (87٪) مشاهده شد. تومورها در 19 مورد از 38 گربه سانان (50٪) با 12 حیوان که بیش از یک نئوپلاسم را نشان می دادند، پیدا شد. با افزایش سن، شیوع تومور افزایش یافت. نئوپلاسم ها از اندوکرین (11)، تناسلی (8)، لنفاوی خونساز (5) و دستگاه گوارش (4) و همچنین مزوتلیوم (3) منشاء می گیرند. شایع ترین نئوپلاسم ها شامل لیومیوم رحم/تخمدان (5/2)، آدنوم/آدنوکارسینوم تیروئید (5/1)، مزوتلیوم پلور (3)، همانژیوسارکوم (2) و پاپیلوم های گلاسه (2) می باشد. تغییرات التهابی اغلب در روده و ریه مشاهده شد. دو حیوان جوان کانی سازی متاستاتیک نشان دادند که نشان دهنده مسمومیت با ویتامین D یا کلسیم بود. یک ببر تغییرات ماده سفید دژنراتیو مطابق با موجودیتی به نام لکوآنسفالومیلوپاتی بزرگ گربه را نشان داد. تغییرات هیپرپلاستیک، دژنراتیو و التهابی مختلف با اهمیت بالینی جزئی در چندین اندام یافت شد. به طور خلاصه، ضایعات کلیوی به دنبال تغییرات نئوپلاستیک و همچنین تغییرات التهابی در ریه و دستگاه گوارش نشان دهنده شایع ترین یافته ها در گربه سانان وحشی اسیر ساکن در باغ های جانورشناسی آلمان است.
آسیب شناسی در گربه سانان وحشی اسیر در باغ جانورشناسی آلمان
ysrs0w40
شواهد فزاینده ای وجود دارد مبنی بر اینکه فاکتورهای کدگذاری شده توسط ویروس های تکثیر سیتوپلاسمی به طور عملکردی با اجزای دستگاه انتقال نوکلئوسیتوپلاسمی تعامل دارند. آنها این کار را یا برای دسترسی به هسته سلول انجام می دهند، در نتیجه بر بیان ژن ها تأثیر می گذارند، یا برای تداخل با عملکرد حمل و نقل هسته ای، مانع از پاسخ ایمنی میزبان می شوند. مطالعات اخیر نشان داد که ویروس هپاتیت C (HCV) از این قاعده مستثنی نیست و در دو سطح مختلف با ماشین‌های انتقال هسته‌ای سلول میزبان تعامل دارد. از یک طرف، مقادیر کمی از هسته و NS5A در طول عفونت مولد در هسته سلول میزبان قرار می گیرند و بیان ژن و عملکردهای سیگنال دهی را برای ترویج عفونت پایدار تعدیل می کنند. از سوی دیگر، عفونت HCV باعث توزیع مجدد عمیق نوکلئوپروتئین‌های خاص در نزدیکی کارخانه‌های تکثیر ویروسی مشتق از غشای شبکه آندوپلاسمی می‌شود، جایی که تکثیر RNA ویروسی رخ می‌دهد. اعتقاد بر این است که این نوکلئوپورین ها ساختارهای پیچیده مانند منافذ هسته ای را تشکیل می دهند، همانطور که توسط توانایی آنها در به کارگیری پروتئین های حاوی توالی محلی سازی هسته ای پیشنهاد می شود. بنابراین، هر دو فرآیند با تداوم و پاتوژنز ناشی از ویروس مرتبط هستند، که نشان دهنده اهداف احتمالی برای توسعه داروهای جدید ضد HCV هستند.
ویروس هپاتیت C و ماشین آلات حمل و نقل هسته ای سلول میزبان: یک امر مخفیانه
cn21fgug
ویروس آبله میمون (MPXV) عامل ایجاد کننده انسان (MPX) است. این یک بیماری زئونوز ویروس ارتوپاکس در حال ظهور در جنگل های بارانی استوایی آفریقا است و در حوضه کنگو بومی و در غرب آفریقا پراکنده است. این یک بیماری استوایی نادیده گرفته شده برای افراد در مناطق روستایی فقیر باقی مانده است. تعامل جمعیت انسانی با حیات وحش باعث افزایش آلودگی انسان به ویروس MPX (MPXV) می شود و عفونت از انسان به انسان امکان پذیر است. واکسیناسیون آبله محافظت متقابل خوبی در برابر MPX ایجاد می کند. با این حال، کمپین واکسیناسیون در آفریقا در سال 1980 پایان یافت، به این معنی که بخش بزرگی از جمعیت در حال حاضر در برابر عفونت MPXV محافظت نمی شوند. کنترل بیماری به جلوگیری از قرار گرفتن در معرض ویروس مشترک بین انسان و دام و جلوگیری از آن، جلوگیری از انتقال فرد به فرد بستگی دارد. با این حال، هیچ درمان تایید شده توسط FDA علیه MPX وجود ندارد و واکسن های فعلی به دلیل نگرانی های ایمنی محدود هستند. به همین دلیل، مطالعات جدید در مورد پاتوژنز، پیشگیری و درمان هنوز هم نه تنها برای جامعه علمی بلکه برای دولت‌هایی که MPXV می‌تواند به عنوان یک عامل بیوترور مورد استفاده قرار گیرد، بسیار مورد توجه است. در مطالعه حاضر، یک رویکرد استراتژی جدید واکسیناسیون مبتنی بر سه ناقل ویروس هرپس گاوی نوترکیب 4 (BoHV-4) که هر کدام گلیکوپروتئین‌های MPXV، A29L، M1R و B6R مختلف را بیان می‌کنند، از نظر محافظت در برابر چالش کشنده MPXV در موش‌های حذفی STAT1 مورد بررسی قرار گرفت. . BoHV-4-A-CMV-A29LgD(106)ΔTK، BoHV-4-A-EF1α-M1RgD(106)ΔTK و BoHV-4-A-EF1α-B6RgD(106)ΔTK با ترکیب مجدد با موفقیت ساخته شدند، و ظرفیت آنها برای بیان ژن آنها نشان داده شد. یک مطالعه چالش کوچک انجام شد و هر سه BoHV-4 نوترکیب پس از تجویز داخل صفاقی بی خطر (بدون کاهش وزن یا عوارض جانبی آشکار) به نظر می رسید. علاوه بر این، BoHV-4-A-EF1α-M1RgD(106)ΔTK به تنهایی یا در ترکیب با BoHV-4-A-CMV-A29LgD(106)ΔTK و BoHV-4-A-EF1α-B6RgD(106)ΔTK، نشان داده شد. برای اینکه بتواند 100٪ به تنهایی و 80٪ به صورت ترکیبی از موش های STAT1((-/-)) در برابر مرگ و میر و عوارض محافظت کند. این کار کارایی وکتورهای مبتنی بر BoHV-4 و استفاده از BoHV-4 را به عنوان یک پلت فرم واکسن ناقل نشان داد.
تحویل آنتی ژن هترولوگ وکتوری مبتنی بر BoHV-4 از موش های STAT1((-/-)) در برابر چالش کشنده ویروس آبله میمون محافظت می کند.
jm3uzg2i
ویروس‌های آنفولانزای A (IAV) که به تازگی ظهور کرده‌اند، با ایجاد اپیدمی‌های فصلی و/یا بیماری‌های همه‌گیر، تهدید بزرگی برای سلامت انسان به شمار می‌روند، که دومی اغلب به دلیل فقدان ایمنی از قبل موجود در جمعیت عمومی تسهیل می‌شود. شناسایی زودهنگام ویروس‌های آنفولانزای همه‌گیر نامزد (CPIV) برای محدود کردن انتقال ویروس و توسعه استراتژی‌های درمانی و پیشگیری از جمله واکسن‌های موثر اهمیت حیاتی دارد. اغلب، پتانسیل همه گیر IAV تازه در حال ظهور تنها زمانی به طور کامل شناسایی می شود که ویروس شروع به انتشار موثر و ایجاد بیماری های جدی در انسان کند. در اینجا، ما از یک الگوریتم فیلوژنتیک جدید مبتنی بر روش طیف اطلاعاتی (ISM) برای شناسایی CPIV بالقوه با پیش‌بینی جهش‌هایی در ژن هماگلوتینین ویروسی (HA) استفاده کردیم که احتمالاً (به‌طور متفاوت) بر تعامل‌های حیاتی بین پروتئین HA و سلول‌های هدف تأثیر می‌گذارد. منشاء پرنده و انسانی به ترتیب. پیش‌بینی‌ها متعاقباً با تولید ذرات رتروویروس کاذب و IAV مهندسی ژنتیک شده حاوی این جهش‌ها و مشخص کردن اثرات بالقوه بر ورود و تکثیر ویروس در سلول‌هایی که به ترتیب گیرنده‌های IAV انسانی و پرندگان را بیان می‌کنند تأیید شد. داده‌های ما نشان می‌دهد که الگوریتم مبتنی بر ISM برای شناسایی CPIV در میان سویه‌های IAV که در میزبان‌های حیوانی در گردش هستند مناسب است و بنابراین ممکن است ابزار جدیدی برای ارزیابی خطرات همه‌گیری مرتبط با سویه‌های خاص باشد.
در پیش‌بینی سیلیکونی و تأیید تجربی باقی‌مانده‌های HA که ویژگی گیرنده انسانی پیشرفته ویروس‌های آنفلوانزای A H5N1 را ایجاد می‌کنند.
izea05z4
نوروویروس های انسانی (HuNoV) یکی از علل مهم گاستروانتریت حاد در جهان توسعه یافته هستند، و با این حال درک ما از مسیرهای مولکولی درگیر در تکثیر و پاتوژنز نوروویروس به دلیل ناتوانی در کشت موثر این ویروس ها در آزمایشگاه محدود شده است. با استفاده از مدل نوروویروس موشی (MNV)، ما اخیراً شبکه‌ای از عوامل میزبان را شناسایی کرده‌ایم که با اندام‌های 5 و 3 ژنوم RNA نوروویروس تعامل دارند. علاوه بر تعدادی از پروتئین های شناخته شده اتصال RNA سلولی، چپرون مولکولی Hsp90 به عنوان جزئی از کمپلکس ریبونوکلئوپروتئین شناسایی شد. در اینجا، ما نشان می‌دهیم که مهار فعالیت Hsp90 بر تکثیر نورویروس در کشت سلولی تأثیر منفی می‌گذارد. مهار فعالیت Hsp90 با واسطه مولکول‌های کوچک با استفاده از 17-DMAG (17-dimethylaminoethylamino-17-demethoxygeldanamycin) نشان داد که Hsp90 نقش پلیوتروپیک را در چرخه زندگی نوروویروس ایفا می‌کند، اما پایداری پروتئین کپسید ویروسی به طور یکپارچه با فعالیت Hsp90 مرتبط است. علاوه بر این، ما نشان می‌دهیم که هر دو پروتئین کپسید MNV-1 و HuNoV برای پایداری خود به فعالیت Hsp90 نیاز دارند و هدف قرار دادن Hsp90 در داخل بدن می‌تواند به طور قابل توجهی تکثیر ویروس را کاهش دهد. به طور خلاصه، ما نشان می‌دهیم که هدف قرار دادن پروتئوستاز سلولی می‌تواند تکثیر نوروویروس را مهار کند و یک هدف درمانی جدید بالقوه برای درمان عفونت‌های نوروویروسی شناسایی کند. اهمیت HuNoV عامل اصلی گاستروانتریت حاد در سراسر جهان است. ویروس‌های RNA، از جمله نوروویروس‌ها، برای تمام جنبه‌های چرخه زندگی خود به شدت به پروتئین‌ها و مسیرهای سلول میزبان متکی هستند. در اینجا، ما یکی از این پروتئین ها را شناسایی می کنیم، همراه مولکولی Hsp90، به عنوان یک عامل مهم مورد نیاز در طول چرخه زندگی نوروویروس. ما نشان می‌دهیم که نورویروس‌های موش و انسان برای پایداری پروتئین‌های کپسید خود به فعالیت Hsp90 نیاز دارند. علاوه بر این، ما نشان می‌دهیم که هدف قرار دادن فعالیت Hsp90 در داخل بدن با استفاده از مهارکننده‌های مولکول کوچک نیز تولید ویروس عفونی را کاهش می‌دهد. با توجه به علاقه قابل توجه به توسعه مهارکننده‌های Hsp90 برای استفاده در درمان‌های سرطان، ما در اینجا هدف جدیدی را شناسایی می‌کنیم که می‌تواند برای توسعه استراتژی‌های ضد ویروسی برای کنترل شیوع نورو ویروس و درمان عفونت مزمن نوروویروس در بیماران مبتلا به سرکوب سیستم ایمنی مورد بررسی قرار گیرد.
Molecular Chaperone Hsp90 یک هدف درمانی برای نورویروس ها است
h7lvun9a
پس زمینه: اکثر مطالعات در مورد شوک سپتیک میزان مرگ و میر خامی را گزارش می دهند که نه بین مرگ های زودهنگام و دیررس تمایز قائل می شود و نه به علل مستقیم مرگ می پردازد. هدف ما در اینجا تعیین روش های مرگ در شوک سپتیک بود. MethodsThis یک مطالعه گذشته نگر 6 ساله (2008-2013) تک مرکزی بود. تمام بیماران متوالی که برای شوک سپتیک در 48 ساعت اول پذیرش در بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) تشخیص داده شدند، وارد شدند. مرگ زودرس و دیررس به ترتیب در طی یا بعد از 3 روز پس از بستری در ICU رخ می دهد. علت اصلی مرگ در آی سی یو از روی پرونده پزشکی مشخص شد. تجزیه و تحلیل رگرسیون لجستیک چند جمله ای با استفاده از وضعیت زنده به عنوان دسته مرجع برای شناسایی عوامل پیش آگهی مرتبط با مرگ های زودرس و دیررس انجام شد. نتایج: پانصد و چهل و سه بیمار با میانگین سنی 15 ± 66 سال و نسبت بالایی (67 درصد) از بیماری‌های همراه وارد مطالعه شدند. میزان مرگ و میر در بخش مراقبت های ویژه و در بیمارستان به ترتیب 2/37 و 45 درصد بود. مرگ زودهنگام برای 78 (32%) و بعداً برای 166 (68%) بیمار در ICU (124=n) یا در بیمارستان (n=42) اتفاق افتاد. مرگ و میرهای اولیه عمدتاً به نارسایی غیرقابل درمان ارگان های متعدد مربوط به عفونت اولیه (82%) و ایسکمی مزانتریک (6.4%) نسبت داده می شد. مرگ‌های دیرهنگام در بخش مراقبت‌های ویژه در 29 درصد بیماران مستقیماً با تصمیمات پایان زندگی مرتبط بود و در غیر این صورت بیشتر مربوط به عوارض اکتسابی در بخش مراقبت‌های ویژه از جمله عفونت‌های بیمارستانی (4/20 درصد) و ایسکمی مزانتریک (6/16 درصد) بود. عوامل مستقل تعیین کننده مرگ زودرس سن، بدخیمی، دیابت، عدم شناسایی پاتوژن و شدت اولیه بودند. در میان بازماندگان 3 روزه، عوامل خطر مستقل برای مرگ دیرهنگام سن، سیروز، عدم شناسایی پاتوژن و درمان قبلی با کورتیکواستروئید بود. نتیجه‌گیری: مطالعه ما یک ارزیابی جامع از مرگ‌های مرتبط با شوک سپتیک ارائه می‌کند. شناسایی عوامل خطر مرگ زودرس و دیررس ممکن است الگوهای پیش آگهی افتراقی را تعیین کند.
زمان و علل مرگ در شوک سپتیک
tl9mbybz
پروتئینوز آلوئولار ریوی (PAP) یک بیماری خودایمنی شدید ناشی از اتوآنتی بادی هایی است که GM-CSF را خنثی می کند و در نتیجه عملکرد ماکروفاژهای آلوئولی را مختل می کند. در این مطالعه، ما 21 اتوآنتی بادی GM-CSF را از بیماران PAP مشخص می‌کنیم و متوجه می‌شویم که جهش‌های سوماتیک به طور انتقادی ویژگی آن‌ها را برای خود آنتی‌ژن تعیین می‌کنند. آنتی‌بادی‌های منفرد تنها تا حدی فعالیت GM-CSF را با استفاده از یک زیست‌سنجی آزمایشگاهی، بسته به شرایط آزمایشی، خنثی می‌کنند، در حالی که، وقتی به موش‌ها همراه با GM-CSF انسانی تزریق می‌شوند، منجر به تجمع یک مخزن بزرگ از GM-CSF در گردش می‌شوند که باقی می‌ماند. تا حدی در دسترس زیستی در مقابل، ترکیبی از سه آنتی‌بادی غیر متقابل، فعالیت GM-CSF را در شرایط آزمایشگاهی با جداسازی سیتوکین در کمپلکس‌های با وزن مولکولی بالا، کاملاً خنثی می‌کند، و در داخل بدن باعث تخریب سریع کمپلکس‌های ایمنی حاوی GM-CSF در یک دستگاه می‌شود. روشی وابسته به Fc روی هم رفته، این یافته‌ها توضیح قابل قبولی برای فنوتیپ شدید بیماران PAP و ایمنی درمان‌های مبتنی بر آنتی‌بادی‌های مونوکلونال ضد GM-CSF ارائه می‌دهند.
خنثی سازی و پاکسازی GM-CSF توسط اتوآنتی بادی ها در پروتئینوز آلوئولار ریوی
jy705l0d
با استفاده از یک دستگاه یونیزر اصلاح شده، ما پیشگیری موثر از عفونت ویروس آنفولانزای A منتقل شده از طریق هوا (سویه پاناما 99) بین حیوانات و غیرفعال کردن ویروس (بیش از 97٪) را توصیف می کنیم. یونیزر فعال 100٪ (4/4) خوکچه های هندی را از عفونت جلوگیری می کند. علاوه بر این، دستگاه به طور موثر کلسی ویروس، روتاویروس و ویروس آنفولانزا منتقل شده از طریق هوا را با نرخ بهبودی تا 21٪ پس از 40 دقیقه در یک اتاق 19 متری (3) ضبط کرد. یونیزه کننده یون های منفی تولید می کند و ذرات معلق در هوا/قطرات آئروسل را دارای بار منفی می کند و به صورت الکترواستاتیک آنها را به صفحه جمع کننده با بار مثبت جذب می کند. سپس ویروس های به دام افتاده با رونویسی معکوس PCR کمی در زمان واقعی شناسایی می شوند. این دستگاه امکانات منحصر به فردی را برای حذف سریع و ساده ویروس از هوا فراهم می کند و امکان شناسایی و جلوگیری از انتقال ویروس ها از طریق هوا را به طور همزمان ارائه می دهد.
هوای یونیزه بر عفونت ویروس آنفولانزا تأثیر می گذارد و از انتقال از طریق هوا جلوگیری می کند
2jxrnngg
یک بیمار زن 12 ساله مبتلا به آترزی صفراوی تحت عمل پیوند کبد اهدایی زنده (LDLT) قرار گرفت. دوازده ماه پس از LDLT، او به هپاتیت حاد (آلانین آمینوترانسفراز 584 IU/L) مبتلا شد و با عفونت منتشر ویروس واریسلا زوستر (VZV) با سطح بالایی از VZV-DNA سرم (1.5 × 10 (5) کپی / میلی لیتر تشخیص داده شد. و بثورات تاولی عمومی. او واکسن VZV را در 5 سالگی دریافت کرده بود و قبل از LDLT در معرض آبله مرغان قرار نگرفته بود و سرم وی برای ایمونوگلوبولین G VZV در زمان LDLT مثبت بود. اگرچه او تحت درمان با آسیکلوویر داخل وریدی، ایمونوگلوبولین داخل وریدی و قطع داروهای سرکوب کننده ایمنی قرار گرفت، علائم او بدتر شد و با انعقاد داخل عروقی منتشر، ذات الریه و آنسفالیت همراه بود. این عوارض نیاز به درمان در بخش مراقبت های ویژه به مدت 16 روز داشت. پنج هفته بعد، یافته‌های بالینی او بهبود یافت، اگرچه سطوح VZV-DNA او بالا باقی ماند (8.5 × 10 (3) کپی / میلی‌لیتر). آسیکلوویر خوراکی به مدت 2 هفته اضافه شد و سرانجام در روز 86 پس از پذیرش از بیمارستان مرخص شد. او عود را تجربه نکرده است. در نتیجه، اگرچه عفونت VZV منتشر شده با نارسایی اندام های متعدد پس از LDLT کودکان یک بیماری تهدید کننده زندگی است، اما می توان آن را از طریق تشخیص زودهنگام و درمان فشرده درمان کرد.
نجات موفقیت‌آمیز عفونت واریسلا منتشر شده با نارسایی ارگان‌های متعدد در یک گیرنده پیوند کبد اهداکننده زنده کودکان: گزارش مورد و بررسی ادبیات
h7zxyzca
انگیزه: مطالعه جمعیت ویروس RNA یک کار چالش برانگیز است. هر جمعیت ویروس RNA از مجموعه ای از ژنوم های مختلف و در عین حال مرتبط تشکیل شده است که اغلب به عنوان طیف یا شبه گونه های جهش یافته شناخته می شود. ویروس‌شناسانی که از فناوری‌های توالی‌یابی عمیق استفاده می‌کنند، در هنگام مطالعه دینامیک جمعیت ویروس، چه به صورت تجربی و چه در محیط‌های طبیعی، به دلیل نرخ خطای نسبتاً بالای این فناوری‌ها و فقدان خطوط لوله با کارایی بالا، با موانع بزرگی مواجه می‌شوند. به منظور غلبه بر این موانع، ما یک خط لوله محاسباتی به نام ViVan (تحلیل واریانس ویروسی) ایجاد کردیم. ViVan یک خط لوله کامل است که شناسایی، توصیف و مقایسه واریانس توالی در جمعیت‌های ویروس توالی عمیق را تسهیل می‌کند. نتایج: با استفاده از ViVan روی داده‌های توالی عمیق به‌دست‌آمده از نمونه‌هایی که قبلاً با رویکردهای کلاسیک‌تر مشخص می‌شدند، ما جنبه‌های جدید و بالقوه حیاتی جمعیت‌های ویروس را کشف کردیم. با کار تجربی خود، نشان می‌دهیم که چگونه می‌توان از ViVan برای مطالعات مختلف از تشخیص عملی‌تر، جهش‌های مقاوم‌تر و اثرات درمان‌های ضد ویروسی تا خصوصیات زمانی نظری‌تر جمعیت در مطالعات تکاملی استفاده کرد. در دسترس بودن و پیاده سازی: به صورت رایگان در وب در http://www.vivanbioinfo.org در دسترس است تماس: nshomron@post.tau.ac.il اطلاعات تکمیلی: داده های تکمیلی در Bioinformatics به صورت آنلاین موجود است.
تجزیه و تحلیل توالی یابی عمیق عفونت و تکامل ویروسی امکان توصیف سریع و دقیق طیف جهش یافته ویروسی را فراهم می کند.
lgtgs4fy
آرتریت ناشی از کلاژن یک بیماری خودایمنی با واسطه سلول B است. مطالعات منتشر شده اخیر نشان داده است که در برخی موارد نادر پاتوژن ها می توانند از خود ایمنی محافظت کنند. انگل های Trypanosoma brucei تک یاخته های خارج سلولی منتقل شده توسط مگس تسه هستند که باعث بیماری خواب در انسان و ناگانا در دام در مناطق بومی جنوب صحرا می شوند. در گذشته، ما نشان دادیم که عفونت‌های تریپانوزوم، هموستاز سلول‌های B را مختل می‌کند و حفاظت ناشی از واکسن را در برابر آنتی‌ژن‌های نامرتبط لغو می‌کند. از این رو، در اینجا فرض کردیم که عفونت تریپانوزوم می‌تواند با تضعیف پاسخ‌های خاص سلول B و تیتر آنتی‌بادی کلاژن نوع II در موش‌های مستعد DBA/1 بر شروع CIA تأثیر بگذارد. ما تأخیر قابل‌توجهی در شروع آرتریت ناشی از کلاژن در موش‌های DBA/1 آلوده به T. brucei مشاهده کردیم که با کاهش شدید تیترهای کلاژن نوع II ایزوتیپ‌های مختلف IgG در سرم مرتبط است. درمان موش‌های آلوده با برنیل، یک داروی تریپانوسیدال، باعث بهبود علائم بالینی مرتبط با سیا شد. جالب توجه است، این داده‌ها با چالش موش‌های مستعد DBA/1 واکسینه شده با مگس‌های تسه‌سه آلوده به T. brucei تأیید شد. با هم، این نتایج نشان می‌دهد که عفونت T. brucei باعث اختلال در نگهداری مخزن سلول‌های B پلاسما اختصاصی آنتی‌ژن می‌شود که باعث ایجاد CIA در موش‌های مستعد DBA/1 می‌شود.
عفونت تجربی تریپانوزوم آفریقایی از طریق گذرگاه سوزنی یا چالش طبیعی مگس تسه تسه، توسعه آرتریت ناشی از کلاژن را در موش‌های مستعد DBA/1 از طریق اختلال در تیتر آنتی‌بادی سلول B اختصاصی آنتی‌ژن خنثی می‌کند.
dm4ddxt7
هلیکوباکتر پیلوری باعث ایجاد واکوئلاسیون سلولی در سلول های میزبان می شود، یک رویداد سیتوتوکسیک که به سیتوتوکسین واکوئله (VacA) و وجود بازهای ضعیف نفوذپذیر مانند آمونیاک نسبت داده می شود. ما در اینجا نقش γ-گلوتامیل ترانس پپتیداز (GGT)، یک آنزیم ترشحی بیان شده سازنده هلیکوباکتر پیلوری را در تقویت تشکیل واکوئلاسیون وابسته به VacA در AGS آلوده به هلیکوباکتر پیلوری و سلول های اولیه معده گزارش می کنیم. این افزایش توسط GGT هیدرولیز گلوتامین موجود در محیط خارج سلولی ایجاد می شود، در نتیجه آمونیاک آزاد می شود که واکوئلاسیون ناشی از VacA را تشدید می کند. رویدادهای واکوئلاسیون در انواع وحشی هلیکوباکتر پیلوری (WT) - و سلول های AGS آلوده به Δggt برای اولین بار توسط میکروسکوپ فاز کنتراست بلادرنگ ضبط و تجسم شدند که در آن WT مشاهده شد که واکوئل های بیشتری را نسبت به Δggt ایجاد می کند. با استفاده از روش جذب قرمز خنثی نیمه کمی، ما در مرحله بعد نشان دادیم که Δggt در مقایسه با سویه والدین (P<0.05) واکوئلاسیون کمتری را در AGS و سلول‌های اپیتلیال اولیه معده ایجاد می‌کند که نشان می‌دهد GGT اثر واکوئلینگ VacA را تقویت می‌کند. قابل توجه، واکوئلاسیون ناشی از WT در غیاب سوبسترای GGT، گلوتامین (P<0.05) یا در حضور یک مهارکننده رقابتی GGT، مجموعه سرین-بورات، به طور قابل توجهی کاهش یافت. علاوه بر این، توانایی واکوئلاسیون Δggt به طور قابل توجهی در هنگام انکوبه شدن با GGT نوترکیب خالص (rGGT) بازسازی شد، اگرچه rGGT خود به طور مستقل واکوئلاسیون را القا نکرد. به طور مشابه، افزودن کلرید آمونیوم اگزوژن به عنوان منبع آمونیاک نیز توانایی Δggt را برای القای واکوئلاسیون نجات داد. علاوه بر این، ما همچنین نشان می‌دهیم که آنتی‌بادی‌های مونوکلونال علیه GGT به طور موثری فعالیت GGT را مهار کرده و واکوئلاسیون ناشی از هلیکوباکتر پیلوری را با موفقیت سرکوب می‌کنند. در مجموع، نتایج ما به وضوح نشان می دهد که تولید آمونیاک توسط GGT از طریق هیدرولیز گلوتامین مسئول افزایش واکوئلاسیون وابسته به VacA است. یافته های ما دیدگاه جدیدی در مورد GGT به عنوان یک عامل بیماریزای مهم و یک هدف امیدوارکننده در مدیریت بیماری های معده مرتبط با هلیکوباکتر پیلوری ارائه می دهد.
نقش ابزاری هلیکوباکتر پیلوری γ-گلوتامیل ترانس پپتیداز در واکوئلاسیون وابسته به VacA در سلول های اپیتلیال معده
c6elsnag
فیلوویروس‌ها، که شامل ویروس‌های ماربورگ و ابولا می‌شوند، باعث شیوع‌های متعدد در بین انسان‌ها در این دهه شده‌اند. نشان داده شده است که آنتی بادی‌ها علیه گلیکوپروتئین سطحی فیلوویروس (GP) درمان نجات‌بخشی را در پستانداران غیرانسانی ارائه می‌دهند، اما چنین آنتی‌بادی‌هایی معمولاً مختص ویروس هستند. بسیاری از آنتی بادی های مونوکلونال (mAbs) علیه ویروس ابولا توصیف شده اند. در مقابل، نسبتا کمی در برابر ویروس ماربورگ توصیف شده است. در اینجا 10 mAbs را ارائه می‌کنیم که توسط ایمن‌سازی موش‌ها با استفاده از GPهای حذف شده با موسین نوترکیب از سویه‌های مختلف ویروس ماربورگ (MARV) استخراج شده‌اند. با کمال تعجب، دو تا از mAbs ایجاد شده علیه MARV GP نیز با هسته‌های GP حذف شده با موسین تمام ویروس‌های ابولای آزمایش‌شده (ابولا، سودان، بوندی‌بوگیو، رستون) واکنش متقابل نشان می‌دهند، اما این اپی توپ‌ها به‌طور متفاوتی توسط خود حوزه‌های موسین مانند پوشانده می‌شوند. مؤثرترین mAbها در این پانل مشخص شد که ویژگی جدید «بال» را در زیرواحد GP2 تشخیص می‌دهند که منحصر به ماربورگ است و در ابولا وجود ندارد. دو تا از این آنتی‌بادی‌های ضد بال به ترتیب 90 و 100 درصد محافظت را یک ساعت پس از قرار گرفتن در معرض در موش‌های به چالش کشیده با MARV ایجاد می‌کنند.
mAbs محافظ و mAbs متقابل واکنشی که توسط ایمن سازی با پزشکان عمومی ویروس ماربورگ مهندسی شده ایجاد شده اند
p6bktqvh
مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی این موضوع بود که آیا واریانت های رایج در ژن فاکتور هسته ای 2 شبه اریتروئید 2 (NFE2L2) به ایجاد سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) در بیماران مبتلا به سپسیس شدید کمک می کند. NFE2L2 در پاسخ به استرس اکسیداتیو نقش دارد و نشان داده شده است که با ایجاد ARDS در بیماران تروما مرتبط است. روش‌ها: ما یک مطالعه مورد-شاهدی را روی 321 بیمار انجام دادیم که معیارهای بین‌المللی سپسیس و ARDS شدید را که در یک شبکه اسپانیایی از واحدهای مراقبت‌های ویژه پس از جراحی و مراقبت‌های ویژه و همچنین 871 کنترل مبتنی بر جمعیت بستری شده بودند، انجام دادیم. شش پلی‌مورفیسم تک نوکلئوتیدی برچسب‌گذاری شده (SNPs) NFE2L2 ژنوتیپ شدند و پس از انتساب بیشتر 34 SNP دیگر، آزمایش ارتباط با حساسیت ARDS با استفاده از تحلیل رگرسیون لجستیک انجام شد. نتایج: پس از تنظیمات آزمایشی متعدد، تجزیه و تحلیل ما 10 SNP غیر کدکننده را در عدم تعادل پیوندی محکم (0.75 ≤ r(2 ≤ 1) نشان داد که با حساسیت ARDS به عنوان یک سیگنال ارتباطی منفرد مرتبط بودند. یکی از آن SNP ها (rs672961) قبلاً با ARDS ناشی از تروما مرتبط بود و فعالیت پروموتر ژن NFE2L2 را اصلاح کرد و نسبت شانس 1.93 در هر آلل T را نشان داد (فاصله اطمینان 95٪، 1.17-3.18؛ p = 0.0089). نتیجه‌گیری: یافته‌های ما از دخالت واریانت‌های ژن NFE2L2 در حساسیت به ARDS حمایت می‌کند و کاوش بیشتر در مورد نقش پاسخ استرس اکسیدانی به عنوان یک عامل خطر برای ARDS در بیماران بدحال را تقویت می‌کند.
انواع رایج ژن NFE2L2 مستعد ابتلا به سندرم دیسترس تنفسی حاد در بیماران مبتلا به سپسیس شدید است.
ecnt35no
[تصویر: متن را ببینید] نرخ بالای جهش ویروس ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 (HIV-1) یک مشکل بزرگ است زیرا از عملکرد آنتی‌بادی‌ها و مهارکننده‌های شیمیایی فرار می‌کند. در اینجا، ما یک استراتژی تشخیص ویروس را بر اساس اصول زیست شناسی مصنوعی برای تشخیص یک عملکرد ویروسی خاص به جای یک پروتئین ویروسی خاص نشان می دهیم. مقاومت ناشی از جهش ها را می توان دور زد زیرا جهش هایی که باعث از دست دادن عملکرد می شوند، ویروس را نیز ناتوان می کنند. بسیاری از پاتوژن ها پروتئازهایی را رمزگذاری می کنند که برای تکثیر آنها ضروری است و دارای ویژگی سوبسترای مشخصی هستند. یک حسگر رمزگذاری شده ژنتیکی متشکل از یک لنگر غشایی ذوب شده، محل هدف پروتئاز ویروسی و یک فعال کننده رونویسی متعامد در یک رده سلولی انسانی مهندسی شد. پروتئاز HIV-1 فعال کننده رونویسی را از غشاء آزاد کرد و در نتیجه رونویسی ژن های انتخاب شده را القا کرد. این دستگاه هنوز به شدت توسط جهش یافته های پروتئاز مرتبط بالینی که به مهارکننده های پروتئاز مقاوم هستند، فعال می شد. در آینده، یک اصل مشابه می تواند برای شناسایی سایر پاتوژن ها و عملکردها نیز اعمال شود.
دستگاه سیگنال دهی مصنوعی مقاوم در برابر جهش مبتنی بر عملکرد فعال شده توسط پروتئولیز HIV-1
pdxm0iiw
سیاه زخم یک بیماری عفونی بسیار کشنده است که توسط باکتری باسیلوس آنتراسیس ایجاد می شود و شوک مرتبط با سم کشنده (LeTx) تولید شده توسط این باکتری ارتباط نزدیکی دارد. نقش مرکزی ناحیه آنتی ژن محافظ 63 کیلو دالتون (PA63) LeTx در پاتوفیزیولوژی سیاه زخم، آن را به یک هدف درمانی عالی تبدیل می کند. در مطالعه حاضر، یک mAb IgG کایمریک انسان/موش، hmPA6، با قرار دادن نواحی متغیر آنتی‌بادی موشی در مناطق ثابت انسان با استفاده از فناوری مهندسی آنتی‌بادی توسعه یافت. hmPA6 بیان شده در سلول های 293F می تواند LeTx را هم در شرایط in vitro و هم in vivo خنثی کند. در دوز 0.3 میلی گرم بر کیلوگرم، می تواند از تمام موش های آزمایش شده در برابر دوز کشنده LeTx محافظت کند. حتی تجویز 0.6 mg/kg hmPA6 48 ساعت قبل از چالش LeTx از تمام موش‌های آزمایش‌شده محافظت کرد. نتایج نشان می دهد که hmPA6 یک کاندید بالقوه برای کاربرد بالینی در درمان سیاه زخم است.
آنتی بادی خنثی کننده کایمریک جدید برای پیشگیری و درمان سیاه زخم پس از مواجهه
lgvnz7ke
خلاصه ساده: عفونت تنفسی فوقانی گربه یک بیماری شایع در پناهگاه های حیوانات است. بدون نظارت، کنترل و پیشگیری موثر مشکل است. ما به یک سیستم نرم افزاری (a) مورد استفاده در پناهگاه ها در سراسر ایالات متحده نگاه کردیم تا تعیین کنیم که آیا می توان از آن برای ردیابی فرکانس URI و عوامل خطر در یک جمعیت استفاده کرد یا خیر. گزارش های سیستم نرم افزاری (الف) با داده های جمع آوری شده به صورت دستی مقایسه شد. این نشان داد که داده‌های جمع‌آوری‌شده در حال حاضر برای ردیابی فرکانس URI و عوامل خطر مفید نیستند. با این حال، پتانسیل افزایش عملی و سودمندی این سیستم نرم افزاری پناهگاه برای نظارت بر URI و سایر بیماری ها وجود دارد. چکیده: هدف: عفونت تنفسی فوقانی گربه (URI) یک سندرم بیماری عفونی شایع و چند عاملی است که در بسیاری از پناهگاه های حیوانات بومی است. اگرچه یک علت مهم مرگ و میر در گربه های پناهگاه است، URI به ندرت به طور رسمی در جمعیت گربه های پناهگاه کنترل می شود. بدون نظارت، کنترل موثر و پیشگیری از این بیماری اغلب بومی دشوار است. ما به یک سیستم نرم افزار مدیریت پرونده یکپارچه (الف) برای سازمان های مراقبت از حیوانات نگاه کردیم که به طور گسترده در پناهگاه ها در سراسر ایالات متحده استفاده می شود. کارکنان پناهگاه به طور معمول اطلاعات مربوط به حیوانات و وضعیت بیماری را وارد می کنند، اما معمولاً از سیستم نرم افزاری برای ردیابی فراوانی بیماری استفاده نمی کنند. هدف از این مطالعه تعیین اینکه آیا سیستم نرم افزاری (a) می تواند برای ردیابی فرکانس URI و عوامل خطر انتخابی در یک جمعیت مورد استفاده قرار گیرد و برای ارزیابی کیفیت و کامل بودن داده هایی که در حال حاضر در یک پناهگاه جمع آوری می شود، بود. طرح (نوع مطالعه) - پیمایش توصیفی. حیوانات (یا نمونه) - 317 گربه در پناهگاه حیوانات. رویه‌ها - گزارش‌هایی از سیستم نرم‌افزاری (الف) حاوی داده‌های مربوط به موجودی روزانه، مصرف روزانه، شناسایی حیوان، مکان، سن، وضعیت واکسیناسیون، تشخیص URI و مدت URI مورد ارزیابی قرار گرفت. گزارش‌ها با داده‌های جمع‌آوری‌شده دستی توسط یک ناظر (Ann Therese Kommedal) برای ارزیابی مغایرت‌ها، کامل بودن، به موقع بودن، در دسترس بودن و دقت مقایسه شدند. داده ها 6 روز در هفته در یک دوره 4 هفته جمع آوری شد. نتایج- مقایسه بین گزارش‌های سیستم نرم‌افزاری (الف) و گزارش‌های جمع‌آوری‌شده دستی نشان داد که 93% گزارش‌های موجودی کامل و از این 99% دقیق بودند. 52 درصد از گزارش های واکسیناسیون کامل بود که 97 درصد آن دقیق بود. دقت گزارش های سنی سیستم نرم افزاری 76 درصد بود. دویست و بیست و سه گربه با تشخیص URI مثبت یا منفی توسط ناظر تعیین شدند. ارزش پیش‌بینی وضعیت URI در سیستم نرم‌افزاری (a) زیر 60% برای تشخیص URI مثبت و منفی بود. نتیجه‌گیری و ارتباط بالینی - داده‌هایی که در حال حاضر جمع‌آوری و وارد سیستم‌های نرم‌افزاری در پناهگاه مطالعه می‌شوند، برای ردیابی فرکانس URI و عوامل خطر مفید نبودند، به دلیل مسائل مربوط به کیفیت داده‌ها و جمع‌آوری. با این حال، پتانسیل افزایش عملی و سودمندی این سیستم نرم افزاری پناهگاه برای نظارت بر URI و سایر بیماری ها وجود دارد. برای تسهیل جمع‌آوری و گزارش‌دهی داده‌های مفیدتر، نقاط داده مربوطه، یعنی وضعیت سلامتی در زمان دریافت و نتیجه، تاریخ و وضعیت واکسیناسیون و همچنین سن، باید اجباری شوند.
استفاده از یک نرم افزار پناهگاه (الف) برای ردیابی فراوانی و عوامل خطر انتخابی برای عفونت تنفسی فوقانی گربه
dl79v71g
مقدمه: آمادگی برای مقابله با بلایا و شرایط اضطراری در سطوح فردی، اجتماعی و سازمانی می تواند ابزار موثرتری در کاهش (بروز فزاینده) خطر بلایا و بهبود اثرات آن باشد. یعنی نقش مهم تری در کاهش خطر بلایا (DRR) ایفا کند. تلاش‌های آمادگی بر تغییر رفتارهای انسانی به روش‌هایی متمرکز است که خطر افراد را کاهش داده و توانایی آنها را برای مقابله با پیامدهای خطر افزایش می‌دهد. در حالی که ابتکارات آمادگی از تئوری های رفتاری برای تسهیل DRR استفاده شده است، بسیاری از نظریه ها مورد استفاده قرار گرفته اند و اطلاعات کمی در مورد اینکه کدام نظریه های رفتاری بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند، کجا استفاده شده اند و چرا بر نظریه های رفتاری جایگزین ترجیح داده شده اند، وجود دارد. با توجه به اینکه نظریات با توجه به متغیرهای مورد استفاده و رابطه بین آنها متفاوت است، تجزیه و تحلیل سیستماتیک اولین گام اساسی برای پاسخ به سؤالات در مورد سودمندی نسبی نظریه ها و ارائه یک پایه شواهد قوی تر برای مؤلفه های آمادگی استراتژی های DRR است. هدف این بررسی سیستماتیک جستجو و خلاصه‌سازی شواهد با ارزیابی کاربرد نظریه‌های رفتاری برای آمادگی در برابر بلایا و اضطرار در سراسر جهان بود. روش‌ها: پروتکلی تهیه شد که در آن اهداف مطالعه، سؤالات، معیارهای ورود و خروج و راهبردهای جستجوی حساس تدوین و در ابتدای مطالعه به صورت آزمایشی مورد آزمایش قرار گرفتند. با استفاده از کلمات کلیدی انتخاب شده، مقالات عمدتاً در پایگاه‌های اطلاعاتی PubMed، Scopus، Mosby’s Index (Nursing Index) و Safetylit جستجو شدند. مقالات بر اساس عناوین، چکیده ها و متن کامل آنها ارزیابی شد. داده ها از مقالات منتخب استخراج و نتایج با استفاده از روش های کمی و کیفی ارائه شد. یافته‌ها: در مجموع، 2040 عنوان، 450 چکیده و 62 متن کامل مقاله از نظر معیارهای واجد شرایط بودن مورد ارزیابی قرار گرفتند و پنج مقاله از منابع دیگر بایگانی شدند و در نهایت 33 مقاله انتخاب شدند. مدل اعتقاد بهداشتی (HBM)، مدل فرآیند موازی گسترده (EPPM)، تئوری رفتار برنامه ریزی شده (TPB) و نظریه های شناختی اجتماعی بیشتر در مورد آنفولانزا (H1N1 و H5N1)، سیل و خطرات زلزله به کار گرفته شدند. مطالعات عمدتاً در ایالات متحده آمریکا انجام شد (13 مطالعه). در آسیا که تعداد سالانه بلایا و قربانیان از سایر قاره ها بیشتر است، تنها سه مطالعه شناسایی شد. به طور کلی، سازه های اصلی HBM (حساسیت درک شده، شدت، مزایا و موانع)، EPPM (تهدید بالاتر و کارایی بالاتر)، TPB (نگرش و هنجار ذهنی)، و اکثر سازه های مورد استفاده در نظریه های شناختی اجتماعی با آمادگی در برابر خطرات مختلف با این حال، در حالی که تمام نظریه‌هایی که در بالا توضیح داده شد، روابط بین متغیرهای سازنده را توصیف می‌کنند، به استثنای تحقیق در مورد نظریه‌های شناختی اجتماعی، مطالعات کمی در مورد نظریه‌ها و مدل‌های دیگر از تحلیل مسیر برای شناسایی روابط وابستگی متقابل بین سازه‌های توصیف‌شده در نظریه‌ها/مدل‌های مربوطه استفاده کردند. . به طور مشابه، تعداد کمی شناسایی کردند که چگونه سایر متغیرهای میانجی می توانند بر آمادگی در برابر بلایا و شرایط اضطراری تأثیر بگذارند. نتیجه‌گیری: شواهد موجود مبنی بر کاربرد نظریه‌ها و مدل‌های رفتاری برای آمادگی در برابر بلایا و اضطرار عمدتاً از کشورهای توسعه‌یافته است. این موضوع مسائلی را در مورد کاربرد آنها در کشورها، به ویژه در آسیاسا و خاورمیانه، که در آن ویژگی‌های فرهنگی با آنچه در کشورهای غربی که در آن نظریه‌ها توسعه و آزمایش شده‌اند، بسیار متفاوت است، ایجاد می‌کند. تئوری‌ها و مدل‌های مورد بحث در اینجا عمدتاً برای شیوع بیماری‌ها و خطرات طبیعی به کار گرفته شده‌اند و اطلاعاتی در مورد کاربرد آنها به‌عنوان راهنمای آمادگی برای خطرات انسان‌ساز وجود ندارد. از این رو، مطالعات آتی مرتبط با نظریه‌های رفتاری و مدل‌های مربوط به آمادگی باید کشورهای در حال توسعه را هدف قرار دهند که خطر بلایا و در نتیجه نیاز به آمادگی بالاست. نیاز به کار اضافی برای نشان دادن روابط متغیرها و سازه‌ها، از جمله بیان واضح‌تر نقش‌ها برای تأثیرات میانجی نیز در این تحلیل شناسایی شد.
کاربرد نظریه های رفتاری در آمادگی بهداشتی در بلایا و اورژانس: مروری نظام مند
piyo00yg
داده های بار بیماری های محلی برای تنظیم سیاست ملی واکسیناسیون آنفلوانزا ضروری است. در سال 2010 جمعیت آفریقای جنوبی 50 میلیون نفر و شیوع HIV 11 درصد بود. ما از روشی که قبلا توسعه یافته بود برای تعیین بار شدید آنفولانزا در آفریقای جنوبی استفاده کردیم. بروز بیماری حاد تنفسی حاد بستری در بیمارستان، با استفاده از داده‌های نظارت مبتنی بر جمعیت در یک سایت واقع در استان گاوتنگ برای سال‌های 2009-2011، با وضعیت HIV طبقه‌بندی شده، برای چهار گروه سنی محاسبه شد. این نرخ‌ها برای هر یک از 8 استان باقی‌مانده بر اساس شیوع عوامل خطر برای ذات‌الریه و رفتار جستجوی مراقبت‌های بهداشتی تنظیم شد. ما SARI مرتبط با آنفولانزای غیر بیمارستانی را از بررسی‌های استفاده از مراقبت‌های بهداشتی در دو مکان تخمین زدیم و از درصد موارد SARI مثبت برای آنفولانزا از نظارت نگهبان برای استخراج نرخ SARI مرتبط با آنفولانزا استفاده کردیم. ما نرخ SARI مرتبط با آنفولانزای بستری و غیر بیمارستانی را برای داده‌های سرشماری برای محاسبه تعداد ملی موارد اعمال کردیم. درصد موارد SARI که برای آنفولانزا مثبت بودند بین 7 تا 17 درصد بسته به گروه سنی، سال، استان و وضعیت HIV متغیر بود. در سال 2010، در مجموع 21555 مورد آنفلوانزای شدید در افراد غیر آلوده به HIV و 13876 مورد در افراد آلوده به HIV وجود داشت. در سال 2011، در مجموع 29892 مورد آنفلوانزای شدید در افراد غیر آلوده به HIV و 17289 مورد در افراد آلوده به HIV وجود داشت. بروز SARI مرتبط با آنفولانزا در کودکان کمتر از 5 سال بیشتر بود و در افراد آلوده به HIV بیشتر از افراد غیر آلوده به HIV در تمام گروه های سنی بود. ویروس آنفولانزا با مقدار قابل توجهی از بیماری های شدید، به ویژه در کودکان خردسال و جمعیت های آلوده به HIV در آفریقای جنوبی مرتبط بود.
تعیین بار استانی و ملی بیماری حاد تنفسی شدید مرتبط با آنفلوانزا در آفریقای جنوبی با استفاده از روش ارزیابی سریع
e6a8qz45
اینترلوکین (IL)-8 یک عامل کموتاکتیک نوتروفیلی قوی و یک واسطه مهم در التهاب وابسته به نوتروفیل است. انواع مختلف سلول IL-8 را یا در پاسخ به محرک های خارجی مانند سیتوکین ها یا عفونت باکتریایی یا پس از تبدیل بدخیم تولید می کنند. استراتژی های ضد IL-8 برای درمان ضد التهابی در نظر گرفته شده است. در این مقاله نشان می‌دهیم که تکنیک تداخل RNA می‌تواند برای کاهش مؤثر بیان پروتئین IL-8 در سلول‌های اپیتلیال راه هوایی استفاده شود. ما از یک وکتور آدنوویروسی وابسته به کمک کننده برای بیان یک سنجاق موی کوچک (sh)RNA استفاده کردیم که IL-8 انسان را در سلول های اپیتلیال راه هوایی کشت داده شده (IB3-1، Cftr(-/-)؛ C38، Cftr-تصحیح) تحریک شده با TNF-α هدف قرار می دهد. IL-1β یا Burkholderia cenocepacia غیر فعال شده با حرارت. بیان IL-8 تحریک شده در سلول های IB3-1 و C38 به طور قابل توجهی با بیان shRNA کاهش یافت. shRNA که IL-8 را هدف قرار می دهد هیچ تأثیری بر فعال شدن NF-kB یا روی سطوح پروتئین IkB یا IL-6 نداشت، که نشان می دهد این استراتژی ضد IL-8 بسیار خاص است و بنابراین ممکن است پتانسیلی برای درمان ارائه دهد. از بیماری های التهابی اطلاعات تکمیلی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1038/sj.cr.7290275) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
کاهش بیان IL-8 در سلول های اپیتلیال راه هوایی انسان از طریق تداخل RNA با واسطه آدنوویروس وابسته به کمک کننده
9o3ivbc2
متاژنومیکس ویروسی اخیراً ماهیت همه جا حاضر و متنوع ویروس های DNA تک رشته ای (ssDNA) را نشان داده است که یک پروتئین آغازگر همانندسازی حفاظت شده (Rep) را در محیط دریایی کد می کند. اگرچه در ابتدا تصور می‌شد که ویروس‌های یوکاریوتی دایره‌ای Rep رمزکننده ssDNA (CRESS-DNA) فقط گیاهان و مهره‌داران را آلوده می‌کنند، مطالعات اخیر این ویروس‌ها را در تعدادی از بی‌مهرگان شناسایی کرده‌اند. برای بررسی بیشتر ویروس‌های CRESS-DNA در محیط دریایی، این مطالعه ویروس‌های CRESS-DNA را در گونه‌های مختلف بی‌مهرگان دریایی بررسی کرد. در مجموع 27 ژنوم جدید CRESS-DNA، با Reps که کمتر از 60.1٪ با ویروس های گزارش شده قبلی اشتراک دارند، از 21 گونه بی مهرگان، عمدتا سخت پوستان، بازیابی شدند. تجزیه و تحلیل فیلوژنتیک بر اساس Rep یک دسته جدید از ویروس‌های CRESS-DNA را نشان داد که تقریباً یک سوم از ویروس‌های مرتبط با بی مهرگان دریایی شناسایی شده در اینجا را شامل می‌شود و اعضای آن ممکن است یک خانواده جدید را نشان دهند. بررسی پروتئین‌های کپسید فرضی (Cap) کدگذاری‌شده در ژنوم‌های ویروسی یوکاریوتی CRESS-DNA از این مطالعه و آن‌هایی که در GenBank الگوهای حفاظت‌شده مناطق آشفته ذاتی پیش‌بینی‌شده (IDRs) را نشان دادند، که می‌توانند برای تکمیل جستجوهای مبتنی بر شباهت برای شناسایی ساختارهای متفاوت استفاده شوند. پروتئین ها در ژنوم های جدید به طور کلی، این مطالعه دانش ما را در مورد ویروس‌های CRESS-DNA مرتبط با بی مهرگان گسترش می‌دهد و ابزار جدیدی را برای ارزیابی پروتئین‌های ساختاری متفاوت کدگذاری شده توسط این ویروس‌ها بررسی می‌کند.
ویروس‌های DNA تک رشته‌ای دایره‌ای جدید شناسایی شده در بی‌مهرگان دریایی تنوع توالی بالا و الگوهای اختلال ذاتی پیش‌بینی‌شده سازگار را در پروتئین‌های ساختاری فرضی نشان می‌دهند.
9gftenfz
جمعیت انسان در سراسر جهان به طور فزاینده ای با بیماری های عفونی و مقاومت ضد میکروبی که سریعتر گسترش می یابد و به طور مکرر ظاهر می شود، مواجه می شوند. دانش در مورد وقوع آنها و انتقال در سراسر جهان برای کنترل شیوع و جلوگیری از همه گیری مهم است. در اینجا، ما توالی ضایعات توالت را از 18 هواپیمای بین المللی که از 9 شهر در سه منطقه جهان وارد کپنهاگ، دانمارک شده بودند، انجام دادیم. به طور متوسط ​​18.6 گیگابیت (14.8 تا 25.7 گیگابایت) از داده های توالی انتهایی جفت شده Illumina تولید شد، تمیز شد، برش داده شد و با پایگاه های داده توالی مرجع برای باکتری ها و ژن های مقاومت ضد میکروبی نقشه برداری شد. به طور متوسط ​​106839 (0.06٪) خوانده شده به ژن های مقاومت با ژن های کد کننده مقاومت به ژن های مقاومت به تتراسایکلین، ماکرولید و بتالاکتام به عنوان فراوان ترین در همه نمونه ها اختصاص داده شد. ما فراوانی و تنوع قابل‌توجهی ژن‌های کدکننده مقاومت ضد میکروبی، از جمله مقاومت مهم حیاتی (مانند bla (CTX-M)) را که در هواپیماهای آسیای جنوبی در مقایسه با آمریکای شمالی حمل می‌شود، یافتیم. وجود سالمونلا انتریکا و نوروویروس نیز در مقادیر بالاتر از جنوب آسیا شناسایی شد، در حالی که کلستریدیوم دیفیسیل در نمونه‌های آمریکای شمالی فراوان‌تر بود. مطالعه ما اولین گام را به سوی یک استراتژی جدید بالقوه برای نظارت جهانی ارائه می دهد که امکان تشخیص همزمان چندین عنصر ژنتیکی تهدید کننده سلامت انسان، عوامل عفونی و ژن های مقاومت را فراهم می کند.
تجزیه و تحلیل متا ژنومی زباله های توالت از پروازهای مسافت طولانی. گامی به سوی نظارت جهانی بیماری های عفونی و مقاومت ضد میکروبی
2yq3pz3j
Nogo-B، عضوی از خانواده پروتئین رتیکولون 4، نقش مهمی در ترمیم بافت و التهاب حاد دارد. نقش آن در آسیب حاد ریه (ALI) نامشخص است. در اینجا، ما عملکرد Nogo-B را در طول آسیب بافتی در مدل موش ALI ناشی از لیپوپلی ساکارید (LPS) ارزیابی کردیم. ما دریافتیم که Nogo-B ریوی به طور قابل توجهی پس از القای LPS در موش های C57BL/6 سرکوب شد. بیان بیش از حد Nogo-B ریوی با استفاده از یک وکتور آدنوویروس حامل ژن Nogo-B-RFP-3flag (Ad-Nogo-B) به طور قابل توجهی بقای موش هایی را که با دوز کشنده LPS به چالش کشیده شده بودند طولانی کرد. موش‌های تحت درمان با Ad-Nogo-B همچنین در مقایسه با موش‌های تحت درمان با Ad-RFP آسیب کمتری به ریه، ترشح پروتئین آلوئولی کمتر، و تعداد ماکروفاژها بیشتر، اما نفوذ نوتروفیل کمتری داشتند. جالب توجه است، تجزیه و تحلیل ریزآرایه نشان داد که موش‌های تحت درمان با Ad-Nogo-B پروفایل‌های بیان ژن متفاوتی در مقایسه با گروه شاهد و بیان برجسته ژن‌های مربوط به بهبود زخم و پاسخ ایمنی هومورال پس از القای LPS داشتند. از 49 ژن متفاوت بیان شده، ما دریافتیم که بیان PTX3 به دنبال بیان بیش از حد Nogo-B همانطور که در بافت‌های ریه و سلول‌های RAW264.7 مشاهده شد، به طور قابل‌توجهی تنظیم شد. در نتیجه، Nogo-B نقش محافظتی در برابر ALI ناشی از LPS ایفا می کند، و این اثر ممکن است از طریق مدولاسیون استخدام ماکروفاژ آلوئولی و تولید PTX3 اعمال شود.
Nogo-B از موش ها در برابر آسیب حاد ریوی ناشی از لیپوپلی ساکارید محافظت می کند
a1sbdhhn
سرطان زایی ریه فرآیند پیچیده ای است که در محیط های التهابی تنظیم نشده رخ می دهد. EGCG به طور گسترده به عنوان یک ترکیب ضد تومور و ضد التهابی چند هدفه مورد بررسی قرار گرفته است. در این مطالعه، ما مکانیسم جدیدی را نشان دادیم که توسط آن EGCG مهاجرت ناشی از نوتروفیل الاستاز سلول‌های A549 را معکوس می‌کند. ما دریافتیم که نوتروفیل الاستاز مستقیماً باعث مهاجرت سلولی آدنوکارسینوم انسانی A549 می شود و EGCG افزایش مهاجرت سلول های تومور ناشی از نوتروفیل الاستاز را سرکوب می کند. ما مشاهده کردیم که EGCG به طور مستقیم به نوتروفیل الاستاز متصل می شود و فعالیت آنزیمی آن را بر اساس الگوریتم CDOCKER، تحریک MD توسط GROMACS، سنجش SPR و سنجش فعالیت آنزیمی الاستاز مهار می کند. به عنوان مهار کننده طبیعی نوتروفیل الاستاز، α1-آنتی تریپسین در سلول های تومور سنتز می شود. ما بیشتر نشان دادیم که بیان α1-آنتی تریپسین پس از درمان EGCG در سلول‌های A549 تحت درمان با نوتروفیل الاستاز تنظیم شد. ما ابتدا متوجه شدیم که القای بیان α1-آنتی تریپسین با واسطه EGCG ممکن است با اثر تنظیمی EGCG در مسیر PI3K/Akt مرتبط باشد. به طور کلی، نتایج ما نشان می دهد که EGCG مهاجرت ناشی از نوتروفیل الاستاز سلول های A549 را بهبود می بخشد. مکانیسم زیربنایی این اثر ممکن است شامل دو فرآیند باشد: EGCG به طور مستقیم به نوتروفیل الاستاز متصل می شود و فعالیت آنزیمی آن را مهار می کند. EGCG بیان α1-آنتی تریپسین را با تنظیم مسیر PI3K/AKT افزایش می دهد.
EGCG با اتصال مستقیم به HNE و با تنظیم α1-AT، مهاجرت ناشی از نوتروفیل الاستاز انسانی در سلول های A549 را معکوس می کند.
gnz96tzj
سابقه و هدف: از سال 2010، یک نوع ویروس اسهال اپیدمی خوک (PEDV)، که باعث یک بیماری روده ای ویروسی حاد، بسیار مسری و ویرانگر با میزان مرگ و میر بالا در خوک های شیرده می شود، در چین شیوع پیدا کرد و به سرعت در کشورهای همسایه حتی به کشورهای همسایه گسترش یافت. آمریکای شمالی این ویروس به تدریج به زیرگروه اصلی PEDV در سراسر جهان تبدیل شد. با این حال، هیچ گزارشی از بیماری زایی خفیف یک نوع ویروس اسهال اپیدمی خوک در چین وجود ندارد. یافته ها: در سال 2013، یک نمونه PEDV مثبت از یک خروس با علائم بالینی بسیار خفیف برای تلقیح در سلول های Vero برای جداسازی ویروس استفاده شد. این سویه میدانی PEDV با نام سویه FL2013 با موفقیت تکثیر و از نظر ژنتیکی مشخص شد. درختان فیلوژنتیک بر اساس ژنوم کامل یا ژن S نشان دادند که سویه FL2013 متعلق به ژنوگروه G2b است. ژن S FL2013 دارای یک حذف 7-aa (FEKVHVQ) در مقایسه پایانه C با سایر توالی های G2 PEDV است. مطالعه پاتولوژی مقایسه ای بیشتر نشان داد که سویه FL2013 حدت را در خوکچه های تازه متولد شده کاهش داده است. ConclusionsA گونه جدید PEDV سویه FL2013 با کاهش حدت، همانطور که توسط مطالعه پاتولوژیک تعیین شد، از شرق چین شناسایی شد. این سویه ارتباط نزدیکی با سویه‌های PEDV ژنوگروه 2 دارد که در حال حاضر در ایالات متحده و چین رایج است، اما حذف کوتاهی در انتهای 3'- ژن سنبله داشت.
شناسایی و بیماری زایی سویه میدانی ویروس اسهال اپیدمی خوک با کاهش حدت
jfawhnsq
در اکولوژی، گروه بندی گونه ها به گروه های عملکردی نقش ارزشمندی در ساده سازی پیچیدگی اکولوژیکی ایفا کرده است. در اپیدمیولوژی، توضیحات بیشتری در مورد عملکردهای اپیدمیولوژیک مورد نیاز است: در حالی که نقش میزبان ممکن است تعریف شود، اغلب به دلیل عدم شفافیت در رابطه بین عملکرد میزبان و نقش اپیدمیولوژیک آن، به طور آزاد مورد استفاده قرار می گیرند. در اینجا ما بر تعریف میزبان پل و پیامدهای اپیدمیولوژیک آنها تمرکز می کنیم. میزبان‌های پل پیوندی را فراهم می‌کنند که از طریق آن پاتوژن‌ها می‌توانند از جمعیت‌ها یا جوامع میزبان نگهدارنده به جمعیت‌های پذیرایی که مردم می‌خواهند از آنها محافظت کنند (یعنی میزبان‌های هدف) منتقل شوند. یک میزبان پل باید (1) برای پاتوژن صلاحیت داشته باشد یا قادر به انتقال مکانیکی آن باشد. و (2) در تماس مستقیم یا اشتراک زیستگاه با جمعیت نگهداری و هدف قرار گیرند. نشان دادن پل زدن نیازمند یک چارچوب عملیاتی است که رویکردهای اکولوژیکی و اپیدمیولوژیک را ادغام کند. ما این چارچوب را با استفاده از مثال انتقال ویروس‌های آنفلوانزای پرندگان از طریق رابط‌های پرندگان و طیور وحشی در آفریقا نشان می‌دهیم و طیف وسیعی از نمونه‌های دیگر را مورد بحث قرار می‌دهیم که سودمندی تعریف ما را برای سیستم‌های چند میزبان دیگر نشان می‌دهد. میزبان‌های پل می‌توانند به ویژه برای درک و مدیریت پویایی بیماری‌های عفونی در سیستم‌های چند میزبان در رابط‌های حیات وحش/خانگی/انسان، از جمله عفونت‌های در حال ظهور، مهم باشند. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1186/s13567-015-0217-9) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
میزبان های پل، یک حلقه گمشده برای بوم شناسی بیماری در سیستم های چند میزبان
xvc2154y
آپولیپوپروتئین L9b (Apol9b) یک ژن تحریک‌شده با اینترفرون (ISG) است که دارای فعالیت ضد ویروسی است و در نورون‌های اولیه موش در مقایسه با سایر انواع سلول ضعیف بیان می‌شود. در اینجا، نشان می‌دهیم که هر دو ایزوفرم Apol9 (Apol9b و Apol9a) از تکثیر ویروس آنسفالومیلیت موشی Theiler (TMEV) جلوگیری می‌کنند، اما تکثیر ویروس استوماتیت تاولی (VSV)، هرپس ویروس Murid-4 (MuHV-4) یا عفونت توسط یک ناقل لنتی‌ویروسی را مهار نمی‌کنند. . ژن های Apol9 به شدت در کبد موش و به میزان کمتری در پانکراس، بافت چربی و روده بیان می شوند. بیان آنها با اینترفرون نوع I و عفونت ویروسی افزایش می یابد. برخلاف آپولیپوپروتئین‌های اصلی که در انتقال لیپیدها نقش دارند، ApoL9 دارای محلی‌سازی داخل سیتوپلاسمی است و به نظر نمی‌رسد ترشح شود. محلی سازی سیتوپلاسمی ApoL9 مطابق با این مشاهدات است که ApoL9 مرحله تکثیر عفونت TMEV را مهار می کند. برخلاف ApoL6 انسانی، ApoL9 علیرغم وجود یک دامنه محفوظ BH3 که برای فعالیت ضد ویروسی مورد نیاز است، سلول‌ها را به آپوپتوز حساس نمی‌کند. ایزوفرم های ApoL9a و b با پروهیبیتین سلولی 1 (Phb1) و پروهیبیتین 2 (Phb2) تعامل دارند و این برهمکنش ممکن است به فعالیت ضد ویروسی ApoL9 کمک کند. از بین بردن Phb2، صرف نظر از بیان بیش از حد ApoL9، تکثیر TMEV را اندکی افزایش داد. فعالیت ضد ویروسی پروهیبیتین ها در برابر TMEV با فعالیت ضد ویروسی پروهیبیتین هایی که برای VSV مشاهده شده و قبلاً برای ویروس های دنگی 2 (DENV-2)، چیکونگونیا (CHIKV) و آنفولانزا H5N1 گزارش شده بود، در تضاد است. بنابراین ApoL9 نمونه ای از ISG است که محدوده ضد ویروسی باریکی را نشان می دهد، که احتمالاً به صورت پیچیده با ممنوعیت ها برای محدود کردن تکثیر TMEV عمل می کند.
آپولیپوپروتئین L9 موش القایی با اینترفرون و منع کننده ها برای محدود کردن تکثیر ویروس Theiler همکاری می کنند.
lbtdex4p
سابقه و هدف: فصل آنفولانزای 2014/15 در کانادا با یک اپیدمی زودهنگام به دلیل ویروس‌های آنفلوانزای A(H3N2) که با واکسن مطابقت نداشتند مشخص شد، که به طور نامتناسبی افراد مسن ≥65 سال را تحت تاثیر قرار می‌دهد. ما اثربخشی واکسن (VE) را در برابر بستری شدن در بیمارستان A(H3N2) در میان افراد مسن در طول هفته‌های اوج اپیدمی 2014/15 در کبک، کانادا ارزیابی کردیم. روش‌ها: نمونه‌های بینی و داده‌های بالینی/اپیدمیولوژیک ظرف 7 روز پس از شروع بیماری از بیماران مسن بستری با علائم تنفسی در یکی از چهار بیمارستان شرکت‌کننده بین 30 نوامبر 2014 تا 13 ژانویه 2015 جمع‌آوری شد. آزمایش موارد RT-PCR برای آنفولانزای A مثبت بود. (H3N2) و گروه کنترل برای هر آنفلوانزا منفی بود. VE توسط طرح مورد-شاهدی با آزمون منفی ارزیابی شد. ResultsThere 314 شرکت کننده شامل 186 مورد (62٪ واکسینه) و 128 کنترل (59٪ واکسینه) در تجزیه و تحلیل اولیه VE. میانه سن 81.5 سال بود، دو سوم از جامعه بستری شده بودند و 91 درصد بیماری های زمینه ای داشتند. VE خام در برابر بستری A(H3N2) 17-% بود (95% CI: -86% تا 26%)، با تعدیل سن و بیماری های همراه و به 23-% کاهش یافت (95% CI: -99 تا 23%). -39٪ (95٪ CI: -142 تا 20٪) با تنظیم اضافی برای فاصله جمع آوری نمونه، زمان تقویم، نوع محل اقامت و بیمارستان. در تحلیل‌های حساسیت، تخمین‌های VE با محدودیت برای شرکت‌کنندگان پذیرفته‌شده از جامعه (-2٪؛ 95٪ CI: -105 تا 49٪) یا با جمع‌آوری نمونه ≤4 روز از شروع بیماری (- 8٪؛ 95٪) به سمت صفر بهبود یافتند. ٪CI: -104 تا 43٪، اما بیشتر از صفر با محدودیت برای شرکت کنندگان مبتلا به بیماری همراه (-51٪؛ 95٪ CI: -169 تا 15٪). نتیجه‌گیری: واکسن ناهماهنگ آنفلوانزا در سال‌های 2014/15، هیچ گونه محافظت متقاطع در برابر بستری شدن در بیمارستان با سویه اپیدمی A(H3N2) را به بیماران مسن ارائه کرد و نیاز به اقدامات حفاظتی کمکی را در میان افراد در معرض خطر تقویت کرد و گزینه‌های واکسن را بهبود بخشید.
برآوردهای میان فصلی از اثربخشی واکسن آنفولانزا در برابر آنفولانزای A(H3N2) بستری در بیمارستان در سالمندان در کبک، کانادا، ژانویه 2015