Datasets:
mteb
/
TRECCOVID-Fa

Dataset card Data Studio Files
xet
Community
_id
stringlengths
8
8
text
stringlengths
0
5.05k
title
stringlengths
0
900
fhm8abxp
سابقه و هدف: در مطالعه حاضر، کل ریزآرایه الیگو ژنوم انسانی برای بررسی مشخصات بیان ژن در آمبولی ریوی علامت دار (PE) استفاده شد. روش‌ها: بیست بیمار مبتلا به PE و 20 بیمار همسان با سن و جنس بدون PE به عنوان شاهد در مطالعه حاضر در همان دوره وارد شدند. تشخیص PE بر اساس تظاهرات بالینی و یافته های معاینات تصویربرداری بود. ترومبوز شریانی و/یا وریدی حاد در گروه شاهد حذف شد. کل ریزآرایه الیگو ژنوم انسان برای تشخیص استفاده شد. تجزیه و تحلیل آماری با آزمون t پس از تجزیه و تحلیل نمونه های بسیار کوچک از اندازه گیری های مکرر و تجزیه و تحلیل ژن هستی شناسی (GO) انجام شد. نتایج: داده‌های ژنومی هیچ آسیبی به سلول‌های اندوتلیال عروقی در بیماران PE نشان نداد. داده های ژنومی فقط افزایش بیان mRNA مقدار کمی از فاکتورهای انعقادی را در بیماران PE یافت. در گروه PE، پروتئین‌های ضد انعقاد، سیستم فیبرینولیتیک و پروتئین‌های مربوط به عملکرد پلاکت‌ها تنها نقش جزئی در پاتوژنز PE داشتند. علاوه بر این، بیان mRNA کسری از مولکول های چسبندگی به طور قابل توجهی تنظیم شد. تجزیه و تحلیل هستی‌شناسی ژن نشان داد که ژن‌هایی با عبارات پایین‌تنظیم شده عمدتاً ایمنی سلول‌های T به خطر افتاده را توضیح می‌دهند. بیماران VTE علامت دار ایمنی سلول های T را به خطر انداخته اند. نتیجه‌گیری: آسیب به سلول‌های اندوتلیال عروقی در پاتوژنز VTE ضروری نیست و تنها کسری از عوامل دخیل در آبشار انعقادی مشترک فعال می‌شوند. نتایج ژنومی ممکن است سرنخ جدیدی برای تشخیص بالینی، درمان و پیشگیری از VTE ارائه دهد.
تجزیه و تحلیل پاتوژنز آمبولی ریوی علامت دار با ژنومیک انسانی
clyc1va2
کشف ژن‌های tRNA ناپیوسته مطالعاتی را آغاز کرد که فرآیند پیوند tRNA را تشریح کردند. در نتیجه، ما دانش مکانیکی دقیقی در مورد حذف آنزیمی اینترون‌های tRNA که توسط پروتئین‌های اندونوکلئاز و لیگاز کاتالیز می‌شوند، به دست آورده‌ایم. علاوه بر توضیح پردازش tRNA، این مطالعات کشف عملکردهای اضافی لیگازهای RNA مانند تعمیر RNA و رویدادهای پیوند غیر متعارف mRNA را تسهیل کرد. اخیراً، شناسایی نوع جدیدی از لیگازهای RNA در باکتری‌ها، باستان‌ها و انسان‌ها، شکاف طولانی‌مدت در زمینه پردازش tRNA را برطرف کرد. این بررسی یافته‌های گذشته و اخیر در زمینه پیوند tRNA را با تمرکز بر بستن RNA که ترجیحاً در باستان‌ها و انسان‌ها رخ می‌دهد، خلاصه می‌کند. علاوه بر ارائه دیدگاهی یکپارچه از انواع و توزیع فیلتیک پروتئین های RNA لیگاز شناخته شده تا به امروز، این بررسی همچنین با هدف برجسته کردن عملکردهای بیولوژیکی شناخته شده و بالقوه جانبی لیگازهای RNA است. مواد تکمیلی الکترونیکی: نسخه آنلاین این مقاله (doi:10.1007/s00018-012-0944-2) حاوی مطالب تکمیلی است که در دسترس کاربران مجاز است.
تنوع و نقش لیگازهای (t)RNA
7whai7nr
ESP Abstracts 2012
o7ttiu97
تصویربرداری مولکولی به عنوان یک رویکرد ممکن برای مطالعه پیشرفت التهاب و پویایی بیماری مورد توجه قرار گرفته است. در اینجا ما از [(18)F]-2-دئوکسی-2-فلوئورو-D-گلوکز ([(18)F]-FDG) به عنوان ردیاب رادیویی برای تصویربرداری PET همراه با CT (FDG-PET/CT) برای به دست آوردن بینش استفاده کردیم. به پیشرفت فضایی و زمانی پاسخ التهابی موش خرماهای آلوده به جدایه بالینی ویروس آنفولانزای همه گیر، H1N1 (H1N1pdm). نواحی قفسه سینه موش های آلوده به H1N1pdm قبل از عفونت و در روزهای 1، 2، 3 و 6 پس از آلودگی (DPI) تصویربرداری شد. در 1 DPI، تصویربرداری FDG-PET/CT مناطقی از تثبیت را در لوب دمی راست نشان داد که با افزایش جذب [(18)F]-FDG (حداکثر مقادیر جذب استاندارد شده (SUVMax)، 4.7-7.0) مطابقت داشت. در روزهای 2 و 3، تثبیت (CT) و التهاب ([(18)F] -FDG) در لوب دمی چپ ظاهر شد. با 6 DPI، تصاویر CT مناطق وسیعی از کدورت های شیشه ای لکه دار (GGO) و ادغام با بزرگترین ضایعات دارای SUVMax بالا (6.0-7.6) را نشان دادند. ریزش و تکثیر ویروس در اکثر سواب‌های بینی، گلو و رکتوم و شاخک‌های بینی و ریه‌ها به ترتیب در 1، 2 و 3 DPI تشخیص داده شد، اما نه در روز 7. در نتیجه، تصویربرداری مولکولی از فرت‌های آلوده یک ادغام پیشرونده را در CT با جذب [(18)F] -FDG مربوطه نشان داد. همبستگی مثبت قوی بین SUVMax و امتیاز پاتولوژیک مرتبط با برونشیولیت اندازه گیری شد (75/0 = ρ اسپیرمن). نکته مهم این است که نواحی وسیع GGO تکه تکه و ادغام که در CT در مدل فرت در 6 DPI دیده می‌شود، مشابه آنچه برای عفونت‌های H1N1pdm انسانی گزارش شده است. به طور خلاصه، این اولین مطالعات تصویربرداری مولکولی عفونت دستگاه تنفسی تحتانی با H1N1pdm نشان می‌دهد که FDG-PET می‌تواند بینشی در مورد پیشرفت فضایی و زمانی التهاب در زمان واقعی ارائه دهد.
تصویربرداری مولکولی التهاب پیشرونده ریوی در مجاری هوایی تحتانی را در فرت های آلوده به ویروس آنفلوانزای همه گیر H1N1 2009 نشان می دهد.
5b936n3g
شیوع سریع بیماری های عفونی یک خطر جدی برای سلامت عمومی است. پویایی و عوامل ایجاد کننده شیوع این بیماری ها را می توان با استفاده از مدل های ریاضی مناسب با داده ها بهتر درک کرد. در اینجا ما پویایی شیوع هپاتیت E را در منطقه کیتگم در شمال اوگاندا طی سال‌های 2007 تا 2009 بررسی می‌کنیم. ابتدا، از داده‌ها برای تعیین اینکه [تصویر: متن را ببینید] تقریباً 2.25 برای شیوع است استفاده می‌کنیم. ثانیاً، ما از مدلی برای تخمین اینکه سطح بحرانی پوشش‌های توالت و سوراخ سوراخ مورد نیاز برای ریشه‌کن کردن همه‌گیری به ترتیب حداقل [تصویر: متن را ببینید] و [تصویر: متن را ببینید] است استفاده می‌کنیم. در نهایت، ما بیشتر رابطه بین عامل عفونت همزمان برای مالاریا و هپاتیت E را بر روی مقدار [تصویر: متن را ببینید] برای هپاتیت E بررسی می‌کنیم. این نتایج در کنار هم، درک بهتری از پویایی و علل احتمالی این بیماری را به ما ارائه می‌دهند. شیوع هپاتیت E
پویایی، علل و پیشگیری احتمالی از شیوع هپاتیت E
leedutqo
گاستروانتریت یک بیماری شایع است که باعث عوارض و مرگ و میر قابل توجهی در سراسر جهان می شود. علیرغم پیشرفت در روش های تشخیص، شکاف تشخیصی قابل توجهی هنوز باقی مانده است. بوکاویروس‌های انسانی (HBoV) که با عفونت‌های تنفسی مرتبط هستند، اغلب در نمونه‌های مدفوع در موارد گاستروانتریت شناسایی شده‌اند و قبلاً ارتباط آزمایشی بین HBoVs و به‌ویژه HBoVs نوع 2 و گاستروانتریت ایجاد شده بود. هدف از این مطالعه تعیین نقش HBoVs در گاستروانتریت با استفاده از نمونه‌های DNA آرشیو شده از مطالعه مورد-شاهدی بیماری‌های عفونی روده (IID) بود. DNA استخراج شده از نمونه مدفوع از 2256 مورد و 2124 کنترل برای حضور HBoV DNA مورد آزمایش قرار گرفتند. همه نمونه‌ها با روش Real-time PCR pan-HBoV غربال‌گری شدند و نمونه‌های مثبت سپس در سنجش‌های اختصاصی ژنوتیپ 1 تا 3 مورد آزمایش قرار گرفتند. HBoV در 7.4 درصد مشاهده شد، اما تفاوت معنی‌داری بین افراد مورد و شاهد مشاهده نشد. در سنجش‌های اختصاصی ژنوتیپ، 106 نمونه از 324 نمونه HBoV مثبت، ژنوتیپ شدند که HBoV-1 عمدتاً در گروه شاهد یافت شد در حالی که HBoV-2 بیشتر با موارد گاستروانتریت همراه بود (01/0p<). بخش قابل توجهی از HBoV مثبت را نمی توان با استفاده از روش های نوع خاص تایپ کرد، 67٪ از کل موارد مثبت، و این به احتمال زیاد به دلیل وجود بارهای ویروسی کم در نمونه ها بود. با این حال، توزیع سویه‌های HBoV بدون تایپ بین افراد مورد و شاهد تفاوتی نداشت. در نتیجه، HBoVs، از جمله HBoV-2 به نظر نمی‌رسد که علت مهمی برای گاستروانتریت در جمعیت بریتانیا باشد.
بوکاویروس های انسانی به طور قابل توجهی با گاستروانتریت مرتبط نیستند: نتایج آزمایش مجدد DNA آرشیو از یک مطالعه مورد شاهدی در بریتانیا
w9iwmqgq
لوکوترین A4 هیدرولاز انسانی (hLTA4H)، که آنزیم نهایی و محدود کننده سرعت مسیر اسید آراشیدونیک است، اپوکسید ناپایدار LTA4 را از طریق عملکرد هیدرولاز خود به یک واسطه لیپیدی پیش التهابی LTB4 تبدیل می کند. LTA4H یک آنزیم دو عملکردی است که همچنین فعالیت آمینوپپتیداز را با ارجحیت نسبت به تری پپتیدهای آرژینیل نشان می دهد. جهش های مختلف از جمله E271Q، R563A و K565A هر دو عملکرد این آنزیم را به طور کامل یا جزئی لغو کرده اند. ساختارهای کریستالی با این جهش ها هیچ تغییر ساختاری برای رفع از دست دادن توابع نشان نداده اند. شبیه‌سازی دینامیک مولکولی ساختارهای پیچیده LTA4 و تری پپتیدی با جهش‌های عملکردی برای بررسی تغییرات ساختاری و ساختاری که تفاوت‌های مشاهده‌شده در توابع کاتالیزوری را نشان می‌دهد، انجام شد. پیوندهای هیدروژنی پروتئین لیگاند مشاهده شده و فواصل بین اجزای مهم کاتالیزوری به خوبی با نتایج تجربی همبستگی دارد. این مطالعه همچنین بر اساس مشاهدات ساختاری تأیید می‌کند که E271 برای هر دو عملکرد بسیار مهم است زیرا یون فلز کاتالیزوری را در محل خود برای کاتالیز نگه می‌دارد و همچنین به عنوان باقیمانده تشخیص ترمینال N در طول اتصال پپتید عمل می‌کند. مقایسه حالت‌های اتصال بسترها، تغییرات ساختاری را نشان داد که اهمیت باقی‌مانده‌های R563 و K565 و تراز مورد نیاز بستر در محل فعال را توضیح می‌دهد. نتایج این مطالعه اطلاعات ارزشمندی را برای طراحی مهارکننده‌های قوی hLTA4H به عنوان عوامل ضد التهابی ارائه می‌دهد.
ریشه های ساختاری برای از دست دادن فعالیت های کاتالیزوری LTA4H انسان دوکاره از طریق شبیه سازی دینامیک مولکولی آشکار شد
wo20st5w
میعانات تنفسی بازدم (EBC) به طور فزاینده ای به عنوان یک روش غیر تهاجمی برای تشخیص بیماری و ارزیابی قرار گرفتن در معرض محیطی استفاده می شود. با استفاده از سطح آبگریز، یخ و مهار قطرات، یک روش جمع آوری ساده بر اساس نهفتگی و چگالش در اینجا گزارش شده است. افراد انسانی برای بازدم به سمت دستگاه به مدت 1، 2، 3 و 4 دقیقه انتخاب شدند. نفس بازدم به سرعت به قطرات ریز روی سطح آبگریز تبدیل شد که متعاقباً به یک قطره آب یونیزه شده غلتان 10 میکرولیتری تبدیل شد. EBC جمع آوری شده بیشتر با استفاده از کشت، رنگ آمیزی DNA، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) و رنگ سنجی (VITEK 2) برای باکتری ها و ویروس ها تجزیه و تحلیل شد. داده‌های تجربی نشان داد که باکتری‌ها و ویروس‌ها در EBC را می‌توان با استفاده از روش توسعه‌یافته در اینجا به سرعت جمع‌آوری کرد، با کارایی مشاهده‌شده 100 میکرولیتر EBC در عرض 1 دقیقه. روش‌های کشت، رنگ‌آمیزی DNA، SEM و qPCR همگی غلظت‌های بالای باکتری را تا 7000 CFU/m(3) در تنفس بازدم، شامل سلول‌های زنده و مرده در انواع مختلف شناسایی کردند. گونه های Sphingomonas paucimobilis و Kocuria در نمونه های EBC با استفاده از سیستم VITEK 2 غالب بودند. تصاویر SEM نشان داد که اکثر باکتری‌ها در بازدم در محدوده اندازه 0.5 تا 1.0 میکرومتر شناسایی می‌شوند، که می‌تواند آنها را قادر می‌سازد برای مدت طولانی‌تری در هوا باقی بمانند، بنابراین خطری برای انتقال بیماری‌های بالقوه از طریق هوا ایجاد می‌کند. با استفاده از qPCR، ویروس آنفولانزا A H3N2 نیز در یک نمونه EBC شناسایی شد. متفاوت از سایر دستگاه‌هایی که صرفاً به تراکم محدود می‌شوند، روش توسعه‌یافته را می‌توان به راحتی هم از طریق نهفتگی و هم تراکم در آزمایشگاه به دست آورد و می‌تواند روی عملکرد فعلی جمع‌آوری EBC تأثیر بگذارد. با این وجود، کار گزارش‌شده اثبات مفهومی است، و عملکرد آن در تشخیص بیماری‌های غیرتهاجمی مانند عفونت‌های باکتریمی و ویروسی، از جمله اثرات ماتریکس تأثیرگذار آن، باید بیشتر تأیید شود.
تجزیه و تحلیل مولکولی و میکروسکوپی باکتری ها و ویروس ها در تنفس بازدم جمع آوری شده با استفاده از روش ضربه و متراکم ساده
lzhobnch
رابطه بین آگاهی، ادراک خطر، اعتقاد بهداشتی نسبت به آنفلوانزای فصلی و واکسیناسیون و رفتارهای واکسیناسیون پرستاران مورد بررسی قرار گرفت. پرستاران واجد شرایطی که در دوره‌های آموزش حرفه‌ای مداوم در یک دانشگاه بزرگ لندن بین 18 آوریل و 18 اکتبر 2010 شرکت می‌کردند مورد بررسی قرار گرفتند (522/672؛ نرخ پاسخ 7/77٪). از این تعداد، 6/82 درصد در بیمارستان ها کار می کردند. 0/37 درصد گزارش کردند که واکسن آنفولانزای فصلی را در فصل قبل دریافت کرده اند و 9/44 درصد گزارش کرده اند که در طول 5 سال گذشته هرگز واکسینه نشده اند. همه پاسخ دهندگان با استفاده از تجزیه و تحلیل خوشه ای دو مرحله ای به گروه های هرگز، گهگاهی و به طور مداوم واکسینه نشده طبقه بندی شدند. پرستارانی که در فصل قبل واکسینه شده بودند، در مقایسه با پرستاران واکسینه نشده، نمرات بالاتری از آگاهی و درک خطر داشتند (001/0P<). پرستارانی که هرگز واکسینه نشده بودند کمترین نمره آگاهی و درک خطر را در مقایسه با سایر گروه ها داشتند (001/0 P<). رفتارهای واکسیناسیون آنفلوانزای فصلی پرستاران پیچیده است. دانش و ادراک خطر، جذب واکسیناسیون را در پرستاران پیش‌بینی می‌کند.
دانش واکسیناسیون آنفلوانزای فصلی، درک خطر، باورهای بهداشتی و رفتارهای واکسیناسیون پرستاران
rafwlw0t
دمیلیناسیون و دژنراسیون آکسون از عوامل تعیین کننده ناتوانی عصبی پیشرونده در بیماران مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس (MS) هستند. سلول های ساکن در سیستم عصبی مرکزی (CNS) شرکت کنندگان فعال در توسعه، پیشرفت و کنترل بعدی بیماری خود ایمنی هستند. با این حال، مشارکت فردی آنها به خوبی درک نشده است. آستروسیت‌ها، فراوان‌ترین نوع سلول CNS، به نشانه‌های محیطی بسیار حساس هستند و در پیامدهای مضر و محافظتی در طول دمیلیناسیون خودایمنی نقش دارند. آنسفالومیلیت خودایمنی تجربی (EAE) در موش‌های تراریخته القا شد که گیرنده‌های گاما اینترفرون غالب منفی (IFN-γ) معیوب را بر روی آستروسیت‌ها بیان می‌کردند تا تأثیر التهاب بر فعالیت آستروسیت را تعیین کنند. مهار سیگنال دهی IFN-γ به آستروسیت ها بر بروز بیماری، شروع، پیشرفت اولیه علائم، یکپارچگی سد خونی مغزی (BBB) ​​یا ترکیب پاسخ التهابی حاد CNS تأثیری نداشت. با این وجود، افزایش دمیلیناسیون در اوج بیماری حاد در غیاب سیگنال دهی IFN-γ به آستروسیت ها با علائم بالینی پایدار مرتبط بود. به دنبال اوج بیماری، کاهش بهبودی بالینی، افزایش مرگ و میر و فعال سازی پایدار آستروسیت در ماده خاکستری نقش مهمی از سیگنال دهی IFN-γ به آستروسیت ها در محافظت عصبی را نشان می دهد. کاهش بهبودی بیماری با افزایش دمیلیناسیون، دژنراسیون آکسون و التهاب پایدار همراه بود. ترکیب لکوسیت نفوذ CNS تغییر نکرده است. با این حال، کاهش IL-10 و IL-27 با بیماری پایدار در ارتباط است. این داده‌ها نشان می‌دهند که آستروسیت‌ها نقش مهمی در محدود کردن بیماری خودایمنی CNS وابسته به یک مسیر سیگنال‌دهی محافظت‌کننده عصبی با واسطه درگیری گیرنده‌های IFN-γ ایفا می‌کنند.
سیگنال دهی IFN-γ به آستروسیت ها از ناتوانی عصبی ناشی از خود ایمنی محافظت می کند
tonaaft2
اعتقاد بر این است که PrP(Sc) به عنوان الگویی برای تبدیل PrP(C) به ایزوفرم غیرعادی عمل می کند. این فرآیند مستلزم تماس بین دو پروتئین است و به این معنی است که ممکن است مکان‌های تماس حیاتی برای تبدیل وجود داشته باشد. ما فرض کردیم که آنتی‌بادی‌هایی که به PrP(c) یا PrP(Sc) متصل می‌شوند، مانع یا از تشکیل کمپلکس PrP(C)-PrP(Sc) می‌شوند و بنابراین فرآیند تبدیل را کند یا مانع می‌شوند. دو سیستم برای تجزیه و تحلیل اثر آنتی‌بادی‌های مختلف بر روی تشکیل PrP(Sc) استفاده شد: (1) سلول‌های نوروبلاستوما که به طور مداوم با لکه 22 لیتری اسکراپی سازگار با موش آلوده می‌شوند، و (ii) تقویت چرخه‌ای تاشو اشتباه پروتئین (PMCA) که از PrP( Sc) به عنوان یک الگو یا دانه، و یک سری انکوباسیون و سونیکاسیون، برای تبدیل PrP(C) به PrP(Sc). این دو سیستم در بیشتر موارد نتایج مشابهی به همراه داشتند و نشان می‌دهند که آنتی‌بادی‌های مونوکلونال اختصاصی PrP (Mabs) در توانایی آنها برای مهار فرآیند تبدیل PrP (C) - PrP (Sc) متفاوت است. بر اساس Mab های متعدد و متنوع تجزیه و تحلیل شده، به نظر نمی رسد که اثر مهاری اپی توپ خاص، مربوط به ترکیب PrP(C) یا محلی سازی غشای سلولی باشد، اما تحت تاثیر ناحیه PrP هدف قرار گرفته است (آمینو در مقابل کربوکسی).
تأثیر Mabs بر تشکیل PrP(Sc) با استفاده از سیستم‌های In vitro و بدون سلول
n297c39q
سابقه و هدف: سل میلیاری (TB) یک علت غیر معمول سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) با مرگ و میر بالا است. هدف از مطالعه حاضر بررسی ویژگی‌های بالینی، پیش‌بینی‌کننده‌ها و پیامد بیماران مبتلا به ARDS ناشی از سل میلیاری بود. مواد و روشها: یک مطالعه گذشته نگر در بین بیماران با تشخیص ARDS با سل میلیاری در چهار بیمارستان از سال 2006 تا 2010 انجام شد. سوابق پزشکی و معاینات آزمایشگاهی این بیماران در 24 ساعت اول پذیرش گرفته شد. نتایج: هشتاد و پنج بیمار مبتلا به سل میلیاری به ARDS مبتلا شدند که 45 نفر از آنها زنده ماندند (9/52%). میانگین سنی 12.5 ± 36.6 سال با 38 مرد (44.7٪) بود. ديابت شيرين شايع ترين بيماري زمينه اي (8/18 درصد) بود. مرگ و مير در بخش مراقبت هاي ويژه 1/47 درصد بود. زمان از پذیرش تا درمان ضد سل 0/2 ± 5/4 روز بود. میانگین مدت زمان تهویه مکانیکی در همه بیماران 0/3 ± 5/8 روز بود. مدت زمان تا تشخیص، زمان از تشخیص تا تهویه مکانیکی و زمان تا درمان ضد سل در بازماندگان به طور قابل توجهی کوتاه‌تر از افراد غیربازمانده بود. دیابت شیرین (OR 5.431، 95% CI: 1.471-20.049؛ P = 0.005)، ALT (70-100U/L، OR 10.029، 95% CI 2.764-36.389؛ P = 0.001 ASTL (0.001>OR) 95% CI 2.200-29.341، P = 0.002)، D-dimer (> 1.6mg/L، OR 3.167، 95% CI 0.896-11.187؛ P = 0.042)، هموگلوبین (<90g/L, 2.8%، OR 3.713-59.179 نتیجه‌گیری: تشخیص دقیق، شروع زودهنگام درمان ضد سل و تهویه مکانیکی برای نتیجه بیماران مبتلا به ARDS ناشی از سل میلیاری مهم است. DM، ALT، AST، D-dimer، هموگلوبین و آلبومین پیش بینی کننده مستقل توسعه ARDS در بیماران مبتلا به سل میلیاری هستند.
پیش بینی ها و نتیجه بیماران مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی حاد ناشی از سل میلیاری: یک مطالعه گذشته نگر در چونگ کینگ، چین
ligqoj24
ویژگی‌های ژنومیک انسان و عملکرد ایمنی سلولی بین ترومبوآمبولی وریدی علامت‌دار بالینی (VTE) و گروه کنترل به طور سیستماتیک برای بررسی پاتوژنز ایمونولوژیک VTE مقایسه شد. سنجش ریزآرایه نشان داد که بیان mRNA ژن‌های مربوط به ایمنی سلولی غیر اختصاصی و سیتوکین‌ها به طور قابل‌توجهی کاهش یافت. بیان غیر طبیعی CD3+، CD4+، CD8+، نشانگر NK CD16+56+، CD19 و نسبت نابجای CD4+/CD8+ در 54 بیمار در بین 56 بیمار شناسایی شد. در بیماران PE، سنجش ریزآرایه عدم تعادل در بیان ژن‌های مربوط به سیستم ایمنی را نشان داد. بیان ژن‌های مربوط به سلول‌های ایمنی غیراختصاصی و سیتوکین‌ها به طور قابل‌توجهی تنظیم شده و آن‌هایی که با ایمنی سلولی مرتبط هستند به طور چشمگیری کاهش یافتند. در بیماران VTE، بررسی سیتولوژیک نشان داد که عملکرد سلول های NK به طور قابل توجهی به خطر افتاده است و شناسایی آنتی ژن و عملکرد کشتن سلول های T به طور قابل توجهی کاهش یافته است. سازگاری بین بررسی ژنومی و سیتولوژیکی نشان می دهد که VTE علامت دار ارتباط نزدیکی با عفونت و اختلال عملکرد سیستم ایمنی دارد.
ترومبوآمبولی وریدی علامتی یک بیماری مرتبط با عفونت و اختلال عملکرد سیستم ایمنی است
iq30z094
جنس Henipavirus در خانواده Paramyxoviridae شامل دو ویروس Hendra virus (HeV) و Nipah virus (NiV) است که خفاش‌های پتروپید به عنوان مخزن اصلی طبیعی برای آنها عمل می‌کنند. هر ویروس همچنین باعث عفونت جدی و معمولاً کشنده افراد و همچنین گونه های مختلف حیوانات اهلی می شود، با این حال اطلاعات کمی در مورد مکانیسم های مرتبط با بیماری زایی وجود دارد. در اینجا، جداسازی و شناسایی یک پارامیکسوویروس جدید از خفاش‌های پتروپید، ویروس سدر (CedPV) را گزارش می‌کنیم که ویژگی‌های مهمی را با هنیپا ویروس‌های شناخته شده به اشتراک می‌گذارد. اندازه ژنوم (18162 nt) و سازمان CedPV بسیار شبیه به HeV و NiV است. پروتئین نوکلئوکپسید آن واکنش متقابل آنتی ژنی را با هنیپاویروس ها نشان می دهد. و از همان مولکول گیرنده (افرین-B2) برای ورود در هنگام عفونت استفاده می کند. مطالعات چالشی اولیه با CedPV در موش خرماها و خوکچه هندی، هر دو مستعد ابتلا به عفونت و بیماری با هنیپا ویروس های شناخته شده، تکثیر ویروس و تولید آنتی بادی های خنثی کننده را تایید کرد، اگرچه بیماری بالینی مشاهده نشد. در این زمینه، جالب توجه است که تفاوت ژنتیکی عمده بین CedPV و HeV یا NiV در استراتژی کدگذاری ژن P نهفته است که نقش مهمی در فرار از سیستم ایمنی ذاتی میزبان دارد. برخلاف HeV، NiV و تقریباً همه پارامیکسوویروس‌های شناخته شده، ژن CedPV P فاقد ویرایش RNA و همچنین ظرفیت کدگذاری برای پروتئین V بسیار حفاظت شده است. مطالعه اولیه نشان داد که عفونت CedPV سلول‌های انسانی باعث ایجاد پاسخ قوی‌تر IFN-β نسبت به HeV می‌شود.
ویروس سدر: ویروس Henipa جدید جدا شده از خفاش های استرالیایی
bqount8a
ویروس آنفولانزای A سالانه 5 تا 20 درصد از جمعیت را آلوده می کند که منجر به مرگ 35000 نفر و عوارض قابل توجهی می شود. درمان‌های فعلی شامل واکسن‌ها و داروهایی است که پروتئین‌های ویروسی را هدف قرار می‌دهند. با این حال، هر دوی این رویکردها دارای محدودیت‌هایی هستند، زیرا واکسن‌ها نیاز به توسعه سالانه دارند و تکامل سریع پروتئین‌های ویروسی باعث مقاومت دارویی می‌شود. در نتیجه استراتژی‌های مداخله اضافی، که عوامل میزبان مورد نیاز برای چرخه زندگی ویروسی را هدف قرار می‌دهند، در دست بررسی هستند. در اینجا ما از استراتژی‌های غربالگری siRNA کل ژنوم برای شناسایی اجزای مولکولی مستقل سلولی استفاده کردیم که برای حمایت از عفونت ویروس H1N1 آنفولانزای A سلول‌های اپیتلیال برونش انسانی واژگون شده‌اند. ادغام در میان مجموعه داده‌های عمومی مرتبط، محصولات ژنی قابل داروسازی مورد نیاز برای عفونت سلول‌های اپیتلیال یا پروتئین‌های ویروسی مورد نیاز برای منحرف کردن فعال‌سازی پست بازرسی خودکشی سلول میزبان را در معرض قرار می‌دهد. مهار فارماکولوژیک اهداف نماینده، RGGT و CHEK1، منجر به محافظت قابل توجهی در برابر عفونت سلول های اپیتلیال انسان توسط ویروس A/WS/33 شد. علاوه بر این، مهار شیمیایی RGGT تا حدی در برابر H5N1 و سویه همه گیر H1N1 در سال 2009 محافظت می کند. مشاهدات گزارش‌شده در اینجا به مجموعه گسترده‌ای از مطالعات مربوط به رمزگشایی آسیب‌پذیری‌ها در شبکه‌های فرماندهی و کنترل مشخص‌شده توسط عوامل حدت آنفلوانزا کمک می‌کند.
تعدیل‌کننده‌های میزبان سیتوپات‌زایی H1N1
pyy1ega9
پس زمینه: به عنوان تنظیم کننده های مهم سیستم ایمنی، گیرنده های Fcγ انسانی (FcγRs) نقش مهمی در پاتوژنز بیماری های عفونی مختلف ایفا می کنند. هدف از مطالعه حاضر شناسایی ارتباط بین پلی مورفیسم های FCGR و مننژیت کریپتوکوکی بود. روش‌شناسی/یافته‌های اصلی: در این مطالعه ارتباط ژنتیکی مورد شاهدی، ما چهار پلی‌مورفیسم عملکردی را در FcγRs با میل ترکیبی پایین ژنوتیپ کردیم که شامل FCGR2A 131H/R، FCGR3A 158F/V، FCGR3B NA1/NA2، و در بیماران 232BT، و 232BT و 32/31BT و 32/31BT بیماران مبتلا به FcγR می‌باشند. مننژیت کریپتوکوکی و 190 کنترل سالم توسط فناوری Multiplex SNaPshot. از بین 117 بیمار مبتلا به مننژیت کریپتوکوکی، 59 نفر دارای عوامل مستعد کننده بودند. در بیماران مبتلا به مننژیت کریپتوکوکی، ژنوتیپ FCGR2B 232I/I بیش از حد ارائه شد (OR = 1.652، 95% فاصله اطمینان (CI [1.02-2.67]؛ 0.039 = P) و ژنوتیپ FCGR2B 232I/T کمتر ارائه شده بود (2 = 05.5). 95% CI [0.33-0.90]؛ P = 0.016) در مقایسه با گروه کنترل. در بیماران مننژیت کریپتوکوکی بدون فاکتورهای مستعد کننده، ژنوتیپ FCGR2B 232I/I نیز بیشتر تشخیص داده شد (OR = 1.958، 95% فاصله اطمینان (CI [1.05-3.66]؛ 0.033 = P)، و ژنوتیپ FCGR2B 232I/T نیز کمتر تشخیص داده شد. OR = 0.467، 95٪ CI [0.24-0.91]؛ P = 0.023) نسبت به گروه کنترل. تفاوت معنی داری بین فراوانی ژنوتیپ FCGR2A 131H/R، FCGR3A 158F/V و FCGR3B NA1/NA2 بین بیماران و گروه شاهد مشاهده نشد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: ما برای اولین بار ارتباط بین مننژیت کریپتوکوکی و ژنوتیپ‌های FCGR2B 232I/T پیدا کردیم که نشان می‌دهد FcγRIIB ممکن است نقش مهمی در عفونت سیستم عصبی مرکزی توسط کریپتوکوک در افراد غیر آلوده به HIV داشته باشد.
ارتباط پلی مورفیسم گیرنده Fcγ IIB با مننژیت کریپتوکوک در بیماران چینی غیر آلوده به HIV
bnl5qxlm
انتقال بیماری های عفونی از طریق پیوند اعضا و بافت ها با عوارض شدید در گیرندگان همراه بوده است. تعیین خطر عفونی ناشی از اهدا کننده مرتبط با پیوند اعضا و بافت چالش برانگیز و محدود به در دسترس بودن و ویژگی های عملکرد غربالگری اپیدمیولوژیک اهداکننده فعلی (به عنوان مثال، پرسشنامه) و ابزارهای آزمایش آزمایشگاهی است. روش‌ها و استانداردهای رایج برای ارزیابی اهداکنندگان بالقوه اندام‌ها و بافت‌ها برای تسهیل جمع‌آوری داده‌های مؤثر برای ارزیابی خطر انتقال بیماری‌های عفونی مورد نیاز است. برنامه‌های تحقیقاتی می‌توانند از فناوری‌های میکروبیولوژیکی پیشرفته برای تعریف خطرات عفونی ناشی از پاتوژن‌هایی که به عنوان قابل انتقال پیوند شناخته شده‌اند، استفاده کنند و بینش‌هایی را در مورد پتانسیل انتقال بیماری‌های عفونی نوظهور که ویژگی‌های انتقال آن‌ها ناشناخته است، ارائه دهند. نیازهای کلیدی تحقیق بررسی می شود. همکاری ذینفعان برای زیرساخت های نظارتی و تحقیقاتی برای افزایش ایمنی پیوند مورد نیاز است.
انتقال بیماری های عفونی در حین پیوند اعضا و بافت
o2mim4it
سابقه و هدف: پنومونی پنوموسیستیس غیر HIV (PCP) می تواند در بیماران سرکوب شده سیستم ایمنی مبتلا به بدخیمی یا داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی رخ دهد. برای طبقه بندی شدت، مقیاس A-DROP پیشنهاد شده توسط انجمن تنفسی ژاپن (JRS)، امتیاز CURB-65 انجمن تنفسی بریتانیا (BTS) و شاخص شدت پنومونی (PSI) انجمن بیماری های عفونی آمریکا (IDSA) به طور گسترده در بیماران مبتلا به پنومونی اکتسابی از جامعه (CAP) در ژاپن استفاده می شود. برای ارزیابی اینکه چگونه این دستورالعمل‌های پیش‌آگهی مرسوم برای CAP شدت PCP غیر HIV را منعکس می‌کنند، به طور گذشته‌نگر 21 بیمار مبتلا به PCP غیر HIV را تجزیه و تحلیل کردیم. MethodsA در مجموع 21 بیمار با رنگ آمیزی معمولی و واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) برای نمونه های تنفسی با اشعه ایکس قفسه سینه و توموگرافی کامپیوتری (CT) یافته ها تشخیص داده شد. ما شدت 21 بیمار را با PCP طبقه بندی شده توسط A-DROP، CURB-65 و PSI مقایسه کردیم. همچنین ویژگی‌های بیماران، تصاویر بالینی، نتایج آزمایشگاهی در اولین ویزیت یا پذیرش و فواصل زمانی تشخیص تا شروع درمان با PCP اختصاصی در هر دو گروه بازمانده و غیربازمانده ارزیابی شد. نتایج: بر اساس A-DROP، 18 بیمار به عنوان خفیف یا متوسط ​​طبقه بندی شدند. نارسایی تنفسی در 15 مورد از این 18 نفر (83.3%) ایجاد شد و 7/15 (46.7%) فوت کردند. بر اساس CURB-65، 19 بیمار به عنوان خفیف یا متوسط ​​طبقه بندی شدند. نارسایی تنفسی در 19/16 (84.2%) ایجاد شد و 8 نفر از 16 نفر (50%) فوت کردند. در مقابل، PSI 14 را به عنوان شدید یا بسیار شدید طبقه بندی کرد. همه 14 نفر (100%) دچار نارسایی تنفسی شدند و 8/14 (57.1%) فوت کردند. نتایج آزمایشگاهی در این گروه ها تفاوت معنی داری نداشت. زمان بین ویزیت اولیه و تشخیص، و زمان بین ویزیت اولیه و شروع درمان با PCP اختصاصی از نظر آماری در گروه بازمانده کمتر از گروه غیربازمانده بود. نتیجه‌گیری: دستورالعمل‌های پیش‌آگهی مرسوم برای CAP می‌تواند شدت PCP غیر HIV را دست‌کم بگیرد، که منجر به تاخیر درمانی و مرگ‌ومیر بالا می‌شود. مهم ترین عامل برای بهبود مرگ و میر PCP غیر HIV تشخیص زودهنگام و شروع هر چه سریعتر درمان اختصاصی PCP است.
پنومونی پنوموسیستیس غیر HIV: آیا دستورالعمل‌های معمول پنومونی اکتسابی از جامعه شدت آن را تخمین می‌زند؟
g0ke3xh1
این مطالعه به منظور تجزیه و تحلیل تغییرات در پروتئوم سرم انسانی در نتیجه عفونت توسط انگل های مالاریا Plasmodium falciparum و P. vivax برای به دست آوردن بینش مکانیکی در مورد پاتوژنز بیماری، پاسخ ایمنی میزبان و شناسایی نشانگرهای پروتئینی بالقوه انجام شد. نمونه‌های سرم بیماران مبتلا به مالاریا فالسیپاروم (FM) (20 نفر)، مالاریا ویواکس (VM) (17 نفر) و افراد سالم (HC) (20 نفر) با استفاده از تکنیک‌های پروتئومیک متعدد مورد بررسی قرار گرفتند و نتایج با استفاده از آن تایید شد. رویکردهای مبتنی بر ایمونواسی ویژگی نشانگرهای سرمی مرتبط با مالاریا با استفاده از تجزیه و تحلیل لپتوسپیروز به عنوان یک کنترل تب دار (FC) مورد بررسی قرار گرفت. در مقایسه با HC، 30 و 31 پروتئین سرم با بیان متفاوت و معنی دار آماری (05/0p<) به ترتیب در FM و VM شناسایی شدند و تقریباً نیمی (46.2٪) از این پروتئین ها معمولاً به دلیل هر دو عفونت پلاسمودیایی تعدیل می شدند. 13 پروتئین به طور متفاوت در FM در مقایسه با VM بیان می شوند. تجزیه و تحلیل مسیر عملکردی شامل پروتئین‌های شناسایی‌شده، مدولاسیون مسیرهای فیزیولوژیکی حیاتی مختلف، از جمله سیگنال‌دهی پاسخ فاز حاد، سیگنال‌دهی کموکاین و سیتوکین، آبشارهای مکمل و انعقاد خون در مالاریا را نشان داد. پانلی از پروتئین های شناسایی شده از شش نامزد تشکیل شده است. آمیلوئید A، هموپکسین، آپولیپوپروتئین E، هاپتوگلوبین، پروتئین متصل شونده به رتینول و آپولیپوپروتئین A-I سرم برای ساخت مدل‌های پیش‌بینی کلاس نمونه آماری استفاده شد. با استفاده از PLS-DA و سایر روش‌های طبقه‌بندی، کلاس‌های فنوتیپی بالینی (FM، VM، FC و HC) با دقت پیش‌بینی بیش از 95 درصد پیش‌بینی شدند. عملکرد فردی سه پروتئین طبقه بندی کننده. هاپتوگلوبین، آپولیپوپروتئین A-I و پروتئین متصل شونده به رتینول در تشخیص مالاریا با استفاده از منحنی‌های مشخصه عامل گیرنده (ROC) آنالیز شد. تمایز گروه‌های FM، VM، FC و HC بر اساس پروتئین‌های سرمی با بیان متفاوت، پتانسیل این رویکرد تحلیلی را برای تشخیص مالاریا و همچنین سایر بیماری‌های انسانی نشان می‌دهد.
بررسی پروتئومی مالاریا فالسیپاروم و ویواکس برای شناسایی نشانگرهای پروتئین جایگزین
7vmevd9g
سلول‌های کلارا سلول‌های اپیتلیال برونشیولی ترشحی و غیر سیلی هستند که برای سم‌زدایی مواد مضر استنشاقی عمل می‌کنند. سلول های کلارا همچنین به عنوان سلول های بنیادی / پیش ساز برای ترمیم در برونشیل ها عمل می کنند. پروتئین ترشحی سلول کلارا (CCSP) به طور خاص در سلول های کلارا ریوی بیان می شود و به طور گسترده ای به عنوان نشانگر سلول کلارا استفاده می شود. علاوه بر این، پروموتر CCSP معمولاً برای هدایت بیان ژن به داخل ریه در مدل‌های تراریخته استفاده می‌شود. کشف رنگ پذیری CCSP در غشای پلاسمایی سلول های پوشش راه هوایی ما را بر آن داشت تا امکان غنی سازی سلول های کلارا با فلوسیتومتری را بررسی کنیم. ما یک روش جدید و ساده را برای جداسازی سلول‌های کلارا بیانگر CCSP با استفاده از ترکیبی از تفکیک مکانیکی و آنزیمی و به دنبال فناوری مرتب‌سازی فلوسیتومتری ایجاد کردیم. ما نشان دادیم که 25٪ از سلول های جدا شده از کل ریه CCSP را بیان می کنند. در آماده سازی حاصل، تا 98 درصد از سلول ها CCSP را بیان کردند. قابل ذکر است، ما دریافتیم که چندین نشانگر سلول بنیادی رایج از جمله CD44، CD133، Sca-1 و Sox2 در سلول‌های CCSP(+) بیان می‌شوند. علاوه بر این، سلول‌های CCSP (+) قادر به تشکیل کلنی‌های کروی در شرایط آزمایشگاهی با راندمان 0.97 ‰ بودند. مطالعات موازی در داخل بدن تأیید کرد که جمعیت کوچکی از سلول‌های بیان‌کننده CCSP (-) در راه‌های هوایی موش، ویژگی‌های مشابه سلول‌های بنیادی مانند حفظ برچسب و نگهداری سلول‌های بنیادی نایاب برونش آلوئولار (BASCs) در برونشیول‌های انتهایی (TBs) را نشان می‌دهند. نتیجه می‌گیریم که سلول‌های CCSP(+) تعدادی ویژگی شبیه سلول‌های بنیادی از جمله بیان نشانگر سلول‌های بنیادی، تشکیل کلونی برونکوسفر و توانایی خود تجدیدی را نشان می‌دهند. جداسازی سلول های کلارا با مرتب سازی فلوسیتومتری روشی مفید برای بررسی عملکرد سلول های اولیه کلارا در تحقیقات سلول های بنیادی و مدل های موش است.
روش جدید برای جداسازی سلول های ترشح کننده پروتئین موش کلارا با آثار ساقه
6f8vyziv
پس زمینه: آرایه Real-time PCR برای تشخیص سریع چندین پاتوژن ویروسی باید در مواردی که حجم نمونه و زمان آزمایش محدود است، به عنوان مثال در آزمایش واجد شرایط بودن اهداکنندگان بافت و عضو، بسیار مفید باشد. یافته ها: ما یک آرایه PCR بلادرنگ ایجاد کردیم که قادر به شناسایی همزمان هشت پاتوژن ویروسی انسانی است: ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 و 2 (HIV-1 و -2)، ویروس هپاتیت B (HBV)، ویروس هپاتیت C (HCV)، ویروس انسانی. ویروس لوسمی سلول T-1 و -2 (HTLV-1 و -2)، ویروس واکسینیا (VACV) و ویروس نیل غربی (WNV). یکصد و بیست (120) آغازگر با استفاده از ترکیبی از رویکردهای بیوانفورماتیک طراحی شد و پس از آزمایش تجربی، 24 مجموعه آغازگر با هدف قرار دادن هشت پاتوژن ویروسی برای تنظیم آرایه با شیمی SYBR Green انتخاب شد. ویژگی و حساسیت مجموعه‌های پرایمر ویژه ویروس انتخاب شده برای آرایه با استفاده از پانل‌های تحلیلی با مقادیر شناخته‌شده ویروس‌هایی که به پلاسمای انسانی وارد شده‌اند، ارزیابی شد. آرایه شناسایی کرد: 10 معادل ژنوم (geq)/ml HIV-2 و HCV، 50 geq HIV-1 (زیرگروه B)، HBV (ژنوتیپ A) و WNV. 100-1000 geq/ml از پلاسمای زیرگروه HIV-1 (A-G)، گروه N و CRF (AE و AG) جدا شده را شناسایی کرد. ارزیابی بیشتر با یک پانل متشکل از 28 ایزوله بالینی HIV-1 و HIV-2 هیچ واکنش متقاطع پرایمرهای اختصاصی HIV-1 یا HIV-2 را با نوع دیگری از HIV نشان داد. همه 28 ایزوله ویروسی با مجموعه‌های پرایمر خاصی شناسایی شدند که مناطق ژنومی حفاظت‌شده را هدف قرار می‌دهند. آرایه PCR به درستی عفونت های ویروسی را در پانل 17 نمونه پلاسمای بالینی که قبلاً کمیت شده بودند، برای HIV-1، HCV یا HBV با حداقل چند geq در هر واکنش PCR شناسایی کرد. نتیجه گیری: آرایه ویروسی شرح داده شده در اینجا عملکرد مناسبی را در آزمایش نمونه های بالینی اهداکنندگان نشان داد. بهبود بیشتر در حساسیت آن برای طیف گسترده ای از زیرگروه های HIV-1 در دست توسعه است.
توسعه آرایه PCR Real-Time برای تشخیص همزمان هشت پاتوژن ویروسی منتقله از خون انسان
6ogoktah
در دهه گذشته، کلستریدیوم دیفیسیل به عنوان یک پاتوژن مهم روده ظاهر شده است. علائم عفونت C. difficile از اسهال خفیف تا کولیت کاذب غشایی است که گاهی منجر به کولکتومی یا مرگ می شود. عوامل بیماریزای اصلی C. difficile سموم A و توکسین B هستند. علاوه بر ژن‌های کدکننده این سموم (tcdA و tcdB)، مکان بیماریزایی (PaLoc) همچنین حاوی ژن‌هایی است که یک فاکتور سیگما (tcdR) و یک عامل ضد سیگما را کد می‌کنند. (tcdC). نقش مهم TcdR به عنوان یک فاکتور سیگما برای بیان توکسین بلامنازع است، در حالی که نقش TcdC به عنوان یک عامل ضد سیگما، مهار بیان توکسین، در حال حاضر موضوع بحث است. برای روشن شدن نقش TcdC در بیان توکسین، ما یک جهش یافته مبتنی بر ClosTron از tcdC را در سویه Clostridium difficile 630Δ Erm (CT::tcdC) تولید کردیم و سطوح رونویسی ژن‌های PaLoc و سطح بیان سموم را در آن تعیین کردیم. سویه نوع وحشی و سویه جهش یافته tcdC. ما تنها تفاوت‌های جزئی در سطوح رونویسی ژن‌های PaLoc بین نوع وحشی و سویه‌های CT::tcdC و سطح کل سم نیز تفاوت معنی‌داری نداشتیم. این نتایج نشان می دهد که در C. difficile 630Δerm TcdC تنظیم کننده اصلی بیان سم تحت شرایط آزمایش شده نیست.
TcdC به طور قابل توجهی بیان سم را در کلستریدیوم دیفیسیل 630ΔErm سرکوب نمی کند
tptwlmy4
سندرم هموفاگوسیتیک یک عارضه تهدید کننده زندگی عفونت سیستمیک است که در نتیجه یک پاسخ ایمنی اغراق آمیز به یک عامل محرک ایجاد می شود. شناخت و درمان سریع این اختلال می تواند مرگ و میر بالای مرتبط با این اختلال را لغو کند. یک دختر 2 ساله با آنتریت حاد، تب طولانی مدت و ارگانومگالی که با نارسایی چند عضوی عارضه یافته بود، مراجعه کرد. او معیارهای تشخیصی برای لنفوهیستوسیتوز هموفاگوسیتیک از جمله شواهد هموفاگوسیتوز مغز استخوان را برآورده کرد. علاوه بر این، او شواهد سرولوژیکی عفونت سل و همچنین سابقه خانوادگی سل مثبت داشت. او به سرعت به درمان سرکوب کننده سیستم ایمنی و درمان ضد سل پاسخ داد. مورد ما ارتباط سندرم هموفاگوسیتیک با سل و همچنین پاسخ مطلوب به دست آمده با تشخیص و درمان سریع را نشان می دهد.
سل دوران کودکی با سندرم هموفاگوسیتیک
wyy6yw2o
سیگنال دهی توسط پروتئین های مورفوژنتیک استخوان (BMP) در رشد اولیه ریه، هموستاز ریه بزرگسالان و ترمیم آسیب بافتی نقش دارد. با این حال، مکانیسم دقیق عمل و الگوی مکانی-زمانی سیگنال‌دهی BMP در طول این فرآیندها به‌طور کافی توصیف نشده است. برای پرداختن به این موضوع، ما از یک خط تراریخته حاوی یک آلل گزارشگر eGFP پاسخگو به BMP (BRE-eGFP) برای ساختن اولین نقشه مکانی-زمانی دقیق از فعال‌سازی مسیر BMP متعارف در طول رشد ریه، هموستاز و ترمیم آسیب ریه بزرگسالان استفاده کرده‌ایم. ما نشان می‌دهیم که در مرحله شبه غندولار، زمانی که مورفوژنز شاخه‌ای در ریه در حال توسعه پیشرفت می‌کند، مسیر BMP متعارف عمدتاً در شبکه عروقی و لایه عضله صاف زیر اپیتلیال راه‌های هوایی پروگزیمال فعال است. فعال شدن مسیر BMP در بخش‌های اپیتلیال تنها پس از روز جنینی (E) 14.5 آشکار می‌شود، عمدتاً در سلول‌های منفی برای نشانگرهای خط اپیتلیال، واقع در بخش پروگزیمال درخت راه هوایی، خوشه‌های مجاور اجسام عصبی-اپیتلیال (NEBs) ) و در بخش قابل توجهی از سلول های اپیتلیال آلوئولی. مسیر در جوانه‌های اپیتلیال دیستال بدون مزانشیم E12.5 که در ماتریژل کشت شده‌اند فعال می‌شود و نشان می‌دهد که فقدان فعالیت گزارشگر در این مناطق ناشی از گفتگوی متقابل پویا بین آندودرم و مزانشیم است. سلول های اپیتلیال با مسیر BMP فعال شده در اجدادی غنی می شوند که قادر به تشکیل کلونی در کشت های سه بعدی ماتریژل هستند. همانطور که مورفوژنز ریه به پایان نزدیک می شود، بیان eGFP کاهش می یابد و در ریه بزرگسالان بیان آن به سختی قابل تشخیص است. با این حال، پس از آسیب بافتی، چه با نفتالین یا بلئومایسین، مسیرهای متعارف BMP به ترتیب در سلول‌های اپیتلیال برونش یا آلوئول مجدداً فعال می‌شوند، به شیوه‌ای که یادآور رشد اولیه ریه و در مناطق بافتی است که سلول‌های پیش ساز ترمیمی در آن ساکن هستند. مطالعات ما فعال شدن پویای مسیر BMP متعارف را در طول رشد ریه و ترمیم بافت ریه بزرگسالان نشان می‌دهد و دخالت آن را در دو فرآیند مهم، یعنی توسعه اولیه عروق ریوی و مدیریت استخرهای پیش ساز اپیتلیال در طول رشد ریه و نیز برجسته می‌کند. ترمیم آسیب بافت ریه بزرگسالان
فعال سازی مسیر پروتئین مورفوژنتیک استخوان متعارف (BMP) در طی مورفوژنز ریه و ترمیم بافت ریه بزرگسالان
aclzp3iy
همه گیر آنفولانزای خوکی (H1N1) آنفولانزا به سرعت در سراسر جهان گسترش یافت. بسیاری از بیماران یک بیماری بالینی خفیف را نشان دادند، اما برخی از آنها دچار پنومونی و نارسایی تنفسی شدند. مرگ و میر بالایی در بیماران مبتلا به بیماری شدید مشاهده شد. در میان بازماندگان، مطالعات محدود است. تیرگی شیشه زمین در یک اسکن توموگرافی کامپیوتری با وضوح بالا و کاهش ظرفیت انتشار پس از 3 ماه در یک مطالعه مشاهده شد. اما عوارض طولانی مدت در بیماران مبتلا به پنومونی آنفولانزای خوکی به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته است. ما در حال ارائه یک مورد غیرعادی ذات الریه آنفولانزای خوکی هستیم که پس از بهبودی به بیماری ریه بینابینی مبتلا شد.
عواقب ریوی در یک بیمار بهبود یافته از آنفولانزای خوکی
yggoeu00
سابقه و هدف: عفونت ویروس دنگی (DENV) شایع ترین بیماری ویروسی منتقله از طریق پشه است که سلامت انسان را در سراسر جهان تهدید می کند. اینترفرون نوع I (IFN) و تولید سیتوکین در سیستم ایمنی ذاتی حیاتی هستند. ما قبلاً گزارش داده‌ایم که سروتیپ 2 DENV (DENV-2) سطوح پایینی از فاکتور تنظیم‌کننده اینترفرون 3 و فعال‌سازی NF-kB را القا می‌کند، بنابراین منجر به کاهش تولید IFN-β در مرحله اولیه عفونت می‌شود. در اینجا، ما تعیین کردیم که آیا عفونت DENV نه تنها فعال‌سازی IFN نوع I را مختل می‌کند، بلکه تولید سیتوکین‌های ناشی از سیگنال‌دهی گیرنده‌های شبه Toll (TLR) را نیز مختل می‌کند یا خیر. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: ما از RT-PCR کمی استفاده کردیم و دریافتیم که فقط سطوح پایین IFN-β و سایتوکین‌های التهابی مانند اینترلوکین 10 (IL-10)، IL-12 و mRNA ژن فاکتور نکروز تومور α (TNFα) در DENV شناسایی شد. -2-سلول های دندریتیک مشتق از مغز استخوان آلوده. علاوه بر این، عفونت DENV-2 تولید سیتوکین ناشی از سیگنال دهی TLR را سرکوب کرد. برای روشن کردن مکانیسم‌های مولکولی زیربنایی این رویداد سرکوب، ما فعال‌سازی NF-kB را با انتقال هسته‌ای p65 و سنجش گزارشگر لوسیفراز اندازه‌گیری کردیم و دریافتیم که فعال‌سازی NF-kB ایجاد شده توسط لیگاندهای TLR توسط عفونت DENV-2 مسدود شد. همچنین، فعالیت کیناز تنظیم‌شده با سیگنال خارج سلولی (ERK) توسط عفونت DENV-2 سرکوب شد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: برای کاهش ایمنی ذاتی میزبان، DENV-2 به خودی خود یک القاکننده ضعیف IFN و سیتوکین‌های نوع I است، علاوه بر این DENV-2 همچنین می‌تواند فعال‌سازی ERK-NF-kB تحریک‌شده با TLR و تولید سیتوکین را مسدود کند.
سروتیپ 2 ویروس دنگی فعال سازی کیناز با سیگنال خارج سلولی و فاکتور هسته ای-kB را مسدود می کند تا تولید سیتوکین را کاهش دهد.
0r4z1zea
در دهه گذشته، نقش حیات وحش در انتقال پاتوژن های نوظهور به حیوانات اهلی اغلب اشاره شده است. برعکس، توجه کمتری به انتقال پاتوژن از حیوانات اهلی به حیات وحش شده است. در اینجا، ما بر روی مورد ذخیره‌سازی بازی‌ها تمرکز می‌کنیم، که به معنای آزادسازی میلیون‌ها حیوان در سراسر جهان در هر سال است. ما یک مطالعه 2 ساله را در Camargue (جنوب فرانسه) انجام دادیم تا تأثیر رهاسازی مالارد پرورش یافته با دست بر روی پویایی ویروس آنفولانزای پرندگان در حیات وحش اطراف را بررسی کنیم. ما در سال‌های 2009 و 2010 قبل از انتشار، از اردک‌های اردک (سواب‌های کلوآکال) نمونه‌برداری کردیم. نرخ عفونت بسیار بالا (99٪) ناشی از سویه H10N7 در مرکز پرندگان شکاری که در سال 2009 نمونه برداری کردیم، شناسایی شد. فصل ها در سال 2010 میزان آلودگی در اردک های پرورش یافته با دست بین 0 تا 24 درصد متغیر بود. سویه H10N7 2009 به طور کامل توالی یابی شد. این ناشی از رویدادهای چندگانه بازآرایی بین سویه های بیماری زا کم اوراسیا است. جالب اینجاست که سویه‌های H10N7 قبلاً باعث عفونت‌های انسانی در مصر و استرالیا شده بودند. بخش های H10 و N7 که ما توالی یابی کردیم به وضوح از بخش های استرالیایی متمایز بودند، اما آنها به همان خوشه های بزرگ مصری تعلق داشتند. ما هیچ جهشی مرتبط با افزایش حدت، انتقال به پستانداران یا مقاومت ضد ویروسی را در سویه H10N7 که شناسایی کردیم مشاهده نکردیم. نتایج ما نشان می‌دهد که با توجه به خطر احتمالی تبادل ویروسی بین تأسیسات پرندگان شکار و زیستگاه‌های وحشی، به دلیل شرایط پرورش اردک، باید نقش بالقوه اردک‌های دست‌پرورش در همه‌گیری‌های ویروس آنفولانزا در نظر گرفته شود. اقدامات انجام شده برای محدود کردن انتقال از حیات وحش به حیوانات اهلی و همچنین اقدامات برای کنترل انتقال از حیوانات اهلی به حیوانات وحشی باید به همان اندازه تقویت شوند.
نرخ بالای آلودگی به ویروس آنفولانزا A در اردک های اردک پرورش یافته برای شکار در Camargue، جنوب فرانسه
7yo3qr0u
بوکاویروس انسانی 1 (HBoV1) به عنوان یکی از عوامل ایجاد کننده خس خس سینه در کودکان خردسال مبتلا به عفونت های حاد دستگاه تنفسی شناسایی شده است. در این مطالعه، ما توالی یک ژنوم HBoV1 تمام قد (شامل هر دو انتهایی) را با استفاده از DNA ویروسی استخراج شده از آسپیراسیون نازوفارنکس یک بیمار آلوده به دست آوردیم، ژنوم تمام قد HBoV1 را کلون کردیم، و همانندسازی DNA، کپسیداسیون را نشان دادیم. ژنوم ssDNA و انتشار ویریون های HBoV1 از سلول های 293 کلیه جنینی انسان. ویریون های HBoV1 تولید شده از این سیستم تولید مبتنی بر رده سلولی، ساختار ایکوسادرال معمولی با قطر تقریبی 26 نانومتر را نشان می دهد و قادر است اپیتلیوم پلاریزه اولیه راه هوایی انسان (HAE) را از سطح آپیکال آلوده کند. HAE آلوده علائم مشخصی از آسیب مجرای تنفسی ریه را نشان داد، از جمله اختلال در مانع اتصال محکم، از بین رفتن مژک ها و هیپرتروفی سلول های اپیتلیال. قابل ذکر است، HAE قطبی شده کشت شده از یک رده سلولی اپیتلیال راه هوایی جاودانه، CuFi-8 (در اصل از یک بیمار فیبروز کیستیک مشتق شده بود)، همچنین از عفونت مولد HBoV1 پشتیبانی کرد. بنابراین، ما یک سیستم ژنتیک معکوس ایجاد کرده‌ایم و اولین سیستم کشت مبتنی بر رده سلولی را برای مطالعه عفونت HBoV1 ایجاد کرده‌ایم که مطالعه تکثیر HBoV1 و پاتوژنز را به طور قابل‌توجهی پیش خواهد برد.
ایجاد یک سیستم ژنتیک معکوس برای مطالعه ویروس بوکای انسانی در اپیتلیوم راه هوایی انسان
t1ma6njp
اپیدمی های جدید بیماری های عفونی اغلب کارکنان مراقبت های بهداشتی را شامل می شود. در این ارتباط کوتاه، گزارش موردی از یک متخصص مراقبت های بهداشتی را ارائه می دهیم که اولین مورد ابتلا به ویروس آنفولانزا H1N1 در امارات متحده عربی بود. مسائل متعددی مربوط به ملاحظات محل کار و سلامت عمومی عمومی است، از جمله اقدامات پیشگیرانه، نیاز به ایزوله کردن بیمار، برخورد با تماس ها، بازگشت به کار و ارتباط با نیروی کار.
دیدگاه های شخصی، شغلی و بهداشت عمومی در برخورد با اولین مورد آنفولانزای A (H1N1) در امارات متحده عربی
43bdjxe2
سابقه و هدف: اگرچه چندین گزینه درمانی برای بیماران مبتلا به لنفوم سلول T جلدی (CTCL) در دسترس قرار گرفته است، هیچ درمانی درمانی نداشته است. مطالعات اخیر نشان داده اند که سلول های CTCL گیرنده کموکاین CC 4 (CCR4) را بیش از حد بیان می کنند. روش‌شناسی/یافته‌های اصلی: در این مطالعه، یک مدل پیوند زنوگرافت از CTCL ایجاد شد و یک وکتور سروتیپ ویروسی نوترکیب مرتبط با آدنو (AAV8) که یک قطعه متغیر تک زنجیره‌ای انسانی شده (scFv)-Fc (scFvFc) یا «minibody» را بیان می‌کند. آنتی بادی مونوکلونال ضد CCR4 (mAb) h1567 برای درمان درمانی مورد بررسی قرار گرفت. موش‌های حامل تومور CCR4(+) انسانی که یک‌بار با تزریق داخل وریدی ویریون‌های AAV8 کدکننده مینی‌بادی h1567 (AAV8-h1567) تحت درمان قرار گرفتند، فعالیت ضد توموری را در داخل بدن نشان دادند و بقا را افزایش دادند. مینی بادی AAV8-h1567 به‌طور قابل‌توجهی تعداد نوتروفیل‌های موشی Ly-6G(+) FcγRIIIa (CD16A) (+) نفوذ کننده تومور را در پیوندهای تومور نسبت به موش‌های تحت درمان با مینی‌بادی AAV8 افزایش داد. علاوه بر این، در موش‌های حامل تومور CCR4 (+) که با مینی‌بادی AAV8-h1567 و تزریق شده با سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی انسان (PBMCs)، نفوذ تومور مشخصی از سلول‌های NK CD16A (+) CD56 (+) NK انسانی مشاهده شد. مینی بادی h1567 همچنین فعالیت ADCC در شرایط آزمایشگاهی را از طریق نوتروفیل‌های موش و سلول‌های NK انسانی القا کرد. نتیجه‌گیری/ اهمیت: به طور کلی، داده‌های ما نشان می‌دهد که فعالیت ضد توموری in vivo مینی‌بادی h1567، حداقل تا حدی، از طریق مکانیسم‌های ADCC سلول‌های عامل ایمنی CD16A(+) واسطه می‌شود. این داده‌ها بیشتر کاربرد سیستم انتقال ژن AAV-minibody را در ارزیابی سریع mAbs ضد تومور و قدرت h1567 به‌عنوان یک درمان جدید بالقوه برای CTCL نشان می‌دهند.
انتقال ژن مینی بادی ضد CCR4 انسانی برای درمان لنفوم سلول T پوستی
nebf6u0z
سابقه و هدف: مولکول چسبندگی بین سلولی اختصاصی سلول دندریتیک غیر اینتگرین 3-گیرنده (DC-SIGNR) می تواند به گلیکوپروتئین پوششی gp120 ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV-1) متصل شود و بنابراین برای تعامل میزبان و پاتوژن در HIV مهم است. 1 عفونت مطالعات مربوط به ارتباط بین پلی مورفیسم تکرار متوالی تعداد متغیر (VNTR) ژن DC-SIGNR و حساسیت HIV-1 نتایج بحث برانگیزی تولید کرده است. روش ها و یافته ها: ما یک متاآنالیز از داده های موجود در ادبیات را برای روشن شدن این یافته ها انجام دادیم. در مجموع، 10 مطالعه شامل 2683 بیمار HIV-1 و 3263 کنترل (2130 کنترل سالم و 1133 کنترل HIV-1 در معرض اما سرم منفی (HESN)) وارد شدند. نسبت شانس (ORs) با فاصله اطمینان 95٪ (95٪ CIs) در تحلیل های اصلی ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل های طبقه بندی شده بیشتر بر اساس قومیت و حجم نمونه انجام شد. با تقسیم کنترل ها به دو گروه، کنترل سالم و گروه کنترل HIV-1 در معرض اما سرم منفی (HESN)، مدل های ژنتیکی مختلف را برای تشخیص هر گونه ارتباط بین پلی مورفیسم VNTR و استعداد ابتلا به عفونت HIV-1 بررسی کردیم. نتایج نشان داد که حاملان آللی 5 تکراری (OR = 0.84، 95% CI = 0.73-0.96) و 5/5 هموزیگوت (OR = 0.68، 95% CI = 0.50-0.93) به طور قابل توجهی خطر را در هنگام استفاده از HIV کاهش دادند. -1 در معرض اما سرم منفی (HESN) به عنوان شاهد. تجزیه و تحلیل طبقه بندی شده بر اساس قومیت و حجم نمونه این یافته ها را تایید کرد. با این حال، درجه ناهمگونی کم تا متوسطی نیز در بین مطالعات یافت شد. نتیجه‌گیری: یافته‌های ما نشان می‌دهد که پلی‌مورفیسم VNTR ژن DC-SIGNR با تأثیر متوسطی بر حساسیت میزبان به عفونت HIV-1 مرتبط است. مشابه حذف 32 جفت باز در ژن گیرنده کموکاین 5 (CCR5Δ32)، آلل 5 تکراری DC-SIGNR VNTR ممکن است نقشی در مقاومت به عفونت HIV، به ویژه در جمعیت های آسیایی داشته باشد.
چند شکلی VNTR ژن DC-SIGNR و حساسیت به عفونت HIV-1: یک متاآنالیز
4ac52f72
بروسلا spp. باعث تب مواج در انسان و تب مالت در سایر حیوانات می شود. نشان داده شده است که هم ایمنی ذاتی و هم ایمنی تطبیقی ​​در کنترل عفونت بروسلا مهم هستند. گیرنده‌های شبه تلفن (TLRs) نشان‌دهنده گروهی از گیرنده‌های تشخیص الگو (PRRs) هستند که نقش‌های حیاتی در پاسخ ایمنی ذاتی میزبان و همچنین ایجاد ایمنی تطبیقی ​​دارند. در گزارش حاضر، ما نقش سیگنال دهی TLR را در پاکسازی بروسلا و ایجاد ایمنی تطبیقی ​​در موش های TLR2(-/-)، TLR4(-/-)، یا MyD88(-/-) پس از قرار گرفتن در معرض آئروسل با B بررسی کردیم. Melitensis 16 M. مطابق با گزارش های قبلی، MyD88 برای پاکسازی موثر بروسلا از هر سه اندام (ریه، طحال و کبد) مورد نیاز است. نتایج نشان می‌دهد که پاسخ‌های ایمنی ناهنجار Th2 در موش‌های TLR2(-/-) در اواخر عفونت و از نیاز TLR2 برای پاکسازی موثر بروسلا از ریه‌ها پشتیبانی می‌کند، اما نه از طحال یا کبد. به طور مشابه، TLR4 برای پاکسازی موثر بروسلا از ریه مورد نیاز است، اما سهم جزئی در پاکسازی از طحال و هیچ سهم قابل اثباتی در پاکسازی از کبد ندارد. سنجش تکثیر لنفوسیت نشان می دهد که TLR ها در ایجاد پاسخ حافظه با واسطه سلولی به آنتی ژن بروسلا نقشی ندارند. تشخیص آنتی بادی نشان می دهد که TLR2 و 4 برای تولید اولیه IgG آنتی ژن خاص مورد نیاز هستند، اما نه در مراحل پایانی عفونت. TLR2 و 4 فقط به صورت موقت برای تولید IgM مورد نیاز هستند و اصلاً برای تولید IgA مورد نیاز نیستند. در مقابل، MyD88 برای تولید آنتی ژن اختصاصی IgG در اواخر عفونت ضروری است، اما برای تولید IgM در طول عفونت لازم نیست. با کمال تعجب، علیرغم نقش برجسته MyD88 در پاکسازی از تمام بافت ها، موش های حذفی MyD88 سطوح بالاتری از IgA سرم را نشان می دهند. این نتایج نقش مهم MyD88 را در کنترل عفونت در طحال تایید می‌کند و در عین حال شواهدی از نقش برجسته در محافظت در سایر بافت‌ها ارائه می‌دهد. علاوه بر این، اگرچه TLR4 و TLR2 کمک کمی به کنترل عفونت طحال می کنند، سهم قابل توجهی در پاکسازی عفونت ریه توصیف شده است.
گیرنده‌های شبه تلفن برای پاکسازی بروسلا حیاتی هستند و نقش‌های مختلفی در ایجاد ایمنی تطبیقی ​​پس از چالش آئروسل در موش دارند.
g4aw4ves
از زمان توسعه تکنیک واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR)، اطلاعات ژنومی از مقادیر کمتری از DNA نسبت به گذشته قابل بازیابی بوده است. تقویت‌های مبتنی بر PCR به ابزارهای با دقت بالا برای انجام واکنش‌های چرخه دما نیاز دارند. علاوه بر این، آنها برای استفاده معمول بالینی دست و پا گیر هستند. با این حال، استفاده از روش های همدما می تواند بسیاری از عوارض مرتبط با ترموسایکلینگ را از بین ببرد. کاربرد دستگاه های تشخیصی برای تقویت DNA همدما اخیراً به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته است. در این مقاله، مفاهیم اساسی چندین رویکرد تقویت همدما را توصیف می‌کنیم و پیشرفت‌های اخیر در توسعه دستگاه‌های تشخیصی را مرور می‌کنیم.
دستگاه های تشخیصی برای تقویت اسید نوکلئیک ایزوترمال
o2os9jj6
پس زمینه: ویروس آنفولانزای همه گیر A (H1N1) (PIA) در سال 2009 بخش های زیادی از جمعیت کودکان را با طیف بالینی گسترده و میزان عوارض اولیه ناشناخته آلوده کرد. هدف از مطالعه ما تعریف ویژگی‌های بالینی و پیامد بستری‌های مرتبط با آنفلوانزای همه‌گیر A (H1N1) 2009 (PIAH) در کودکان کمتر از 18 سال بود. همه موارد بستری کودکان کمتر از 18 سال مبتلا به آنفولانزای همه‌گیر A (H1N1) 2009 در منطقه وورتسبورگ (باواریای شمالی، آلمان) بین ژوئیه 2009 و مارس 2010 شناسایی شدند. برای این کودکان یک بررسی نمودار پزشکی برای تعیین مشخصات بالینی و عوارض آنها انجام شد. نتایج: بین جولای 2009 و مارس 2010، 94 PIAH (62٪ مرد) در کودکان کمتر از 18 سال، با میانگین سنی 7 سال (IQR: 3-12 سال) رخ داد. بیماری های زمینه ای و عوامل مستعد کننده در 40 کودک (43%) ثبت شد. چاقی (n = 12، 30٪)، آسم (n = 10، 25٪) و اختلالات عصبی (n = 8، 20٪) اغلب گزارش شده است. 16 کودک (17%) مکمل اکسیژن دریافت کردند. سه (3%) کودک نیاز به تهویه مکانیکی دارند. شش کودک (6%) در بخش مراقبت‌های ویژه بستری شدند که چهار نفر از آنها دارای بیماری‌های مزمن زمینه‌ای بودند. نتیجه گیری: اکثر PIAH یک دوره خوش خیم بیماری را نشان دادند. با این حال، شش کودک (6٪) به دلیل عوارض شدید نیاز به درمان در بخش مراقبت های ویژه داشتند.
ویژگی‌های بالینی بستری‌های کودکان مرتبط با آنفولانزای همه‌گیر A (H1N1) 2009 در شمال باواریا، آلمان
l9ozvlae
الیگونوکلئوتیدهای آنتی سنس (AOs) در حال حاضر امیدوارکننده ترین مداخله درمانی برای دیستروفی عضلانی دوشن (DMD) هستند. AOs پیوند دیستروفین پیش-mRNA را تعدیل می کند، در نتیجه به طور خاص چارچوب خواندن دیستروفین را بازیابی می کند و یک پروتئین دیستروفین کوتاه اما نیمه عملکردی تولید می کند. چالش‌های توسعه این رویکرد، تحویل سیستمیک AO نسبتا ضعیف و اصلاح ناکارآمد دیستروفین در بافت‌های عضلانی غیراسکلتی آسیب‌دیده، از جمله قلب است. ما قبلاً فعالیت قلب چشمگیری را گزارش کرده‌ایم که شامل راندمان پیوند بالا و ترمیم دیستروفین به دنبال یک تجویز منفرد یک پپتید نافذ سلولی غنی از آرژنین (CPPs) کونژوگه به ​​یک مورفولینو الیگونوکلئوتید فسفرودی آمیدات (PMO): Pip5e-PMO است. با این حال، مکانیسم های زیربنایی این فعالیت به خوبی درک نشده است. در اینجا، ما مطالعات مربوط به تجویز تک دوز (12.5 میلی گرم بر کیلوگرم) از مشتقات Pip5e-PMO را گزارش می کنیم که به طور متوالی به عنوان Pip6-PMO اختصاص داده می شوند. این پپتید-PMOها شامل تغییراتی در هسته مرکزی آبگریز پپتید Pip5e هستند و نشان می‌دهند که تغییرات خاصی در توالی پپتید باعث بهبود فعالیت آن می‌شود. با این حال، حذف جزئی در هسته آبگریز کارایی آن را لغو می کند. داده‌های ما نشان می‌دهد که هسته آبگریز توالی‌های Pip برای تحویل PMO به قلب حیاتی است و تغییرات خاص در این منطقه می‌تواند فعالیت را بیشتر افزایش دهد. نتایج پیامدهایی برای توسعه PMO درمانی برای DMD دارند.
Pip6-PMO، نسل جدیدی از مزدوجات پپتید-الیگونوکلئوتیدی با بهبود فعالیت حذف اگزون قلبی برای درمان DMD
y7urtkxo
هدف: این مطالعه ویژگی‌های بالینی و پیامد عفونت Penicilliummarneffei مرتبط با HIV را در شمال ویتنام گزارش می‌کند. MethodsWe یک بررسی نمودار گذشته نگر از همه بیماران مبتلا به عفونت Penicilliummarneffei تایید شده آزمایشگاهی را که بین جولای 2006 و سپتامبر 2009 در بیمارستان ملی بیماری های گرمسیری در هانوی، ویتنام بستری شده بودند، انجام دادیم. نتایج: 127 بیمار مبتلا به عفونت P. marneffei شناسایی شدند. همه مبتلا به HIV بودند. میانه تعداد سلولهای CD4+ T 24 سلول در میکرولیتر بود (IQR: 12-48). 76 درصد مرد بودند. علائم بالینی شایع عبارت بودند از تب (92.9%)، ضایعات پوستی (82.6%)، هپاتومگالی (61.4%)، لنفادنوپاتی (40.2%)، کاهش وزن (59.1%) و سرفه (49.6%). عفونت های فرصت طلب همزمان در 22.0٪ وجود داشت. نیمی از آنها سل داشتند. رژیم های درمانی اولیه عبارت بودند از: ایتراکونازول یا کپسول کتوکونازول (77.2%)، آمفوتریسین B (20.5%) و فلوکونازول (1.6%). مرگ و میر در بیمارستان 12.6٪ بود و تفاوت معنی داری در بیماران تحت درمان با ایتراکونازول (یا کتوکونازول) و آمفوتریسین B (0.43 = P) نشان نداد. تنگی نفس، آسیت و افزایش سطح LDH پیش بینی کننده مستقل مرگ و میر بودند. هیچ فصلی مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: ویژگی‌های بالینی، درمان‌ها و پیامدهای عفونت P. marneffei مرتبط با HIV در شمال ویتنام مشابه موارد گزارش‌شده در سایر مناطق بومی است. تنگی نفس یک پیش بینی کننده مهم مرگ و میر بود. بیماران بیشتری با ایتراکونازول نسبت به آمفوتریسین B تحت درمان قرار گرفتند و تفاوت معنی داری در نتیجه درمان مشاهده نشد. مقایسه اثربخشی ایتراکونازول خوراکی و آمفوتریسین B در یک کارآزمایی بالینی دارای ارزش بالینی است.
ویژگی های بالینی و پیامد عفونت پنی سیلیوم مارنفی در بین بیماران آلوده به HIV در شمال ویتنام
0e34chf3
سابقه و هدف: بازدیدهای بخش اورژانس با شروع و افزایش اولیه در طول همه گیری آنفولانزای H1N1 2009 در شهر نیویورک از آوریل تا ژوئن 2009 چهار برابر شد. این دوره زمانی منحصر به فرد بود زیرا بیش از 90 درصد از ویروس در گردش به عنوان H1N1 جدید 2009 بررسی شد. آنفولانزای A به گفته اداره بهداشت شهر نیویورک. ما تجربه خود را با استفاده از اولتراسوند ریه در یک سری از بیماران با علائم تنفسی که نیاز به اشعه ایکس قفسه سینه در طول شروع اولیه و افزایش همه‌گیری آنفلوانزای H1N1 در سال 2009 داشتند، شرح می‌دهیم. روش‌ها: ما مجموعه‌ای از بیماران را از یک مطالعه کوهورت مشاهده‌ای آینده‌نگر از سونوگرافی ریه توصیف می‌کنیم که بیمارانی را که برای ذات‌الریه مشکوک به اشعه ایکس قفسه سینه نیاز دارند که همزمان با شروع و افزایش همه‌گیری آنفولانزای H1N1 در سال 2009 بود، ثبت‌نام می‌کنند. نتایج: بیست بیمار آنفلوانزای همه‌گیر 2009 H1N1 که نیاز به اشعه ایکس قفسه سینه داشتند، در این دوره زمانی ثبت‌نام شدند. میانگین سنی 6.7 سال بود. سونوگرافی ریه از طریق سونوگرافی اصلاح شده ریه کنار بستر در پروتکل اضطراری به شناسایی پنومونی ویروسی (تعداد 15؛ 75%)، پنومونی ویروسی با پنومونی باکتریایی روی هم (n = 7؛ 35%)، تنها پنومونی باکتریایی جدا شده (n = 1) کمک می کند. 5٪، و هیچ یافته ای از پنومونی ویروسی یا باکتریایی وجود ندارد (n = 4؛ 20٪) در این گروه از بیماران. بر اساس 54 مشاهدات، توافق بین مشاهده‌گر برای تشخیص پنومونی ویروسی از باکتریایی با استفاده از سونوگرافی ریه 0.82 = (0.63 تا 0.99) بود. نتیجه گیری: سونوگرافی ریه ممکن است برای تشخیص پنومونی ویروسی از باکتریایی استفاده شود. سونوگرافی ریه ممکن است در طول اپیدمی ها یا بیماری های همه گیر بیماری های حاد تنفسی برای تریاژ و مدیریت سریع بیماران در نقطه مراقبت مفید باشد.
کاربرد آینده نگر سونوگرافی ریه توسط پزشک در طول همه گیری آنفلوانزای A H1N1 در سال 2009: تشخیص پنومونی ویروسی از باکتریایی
gowyfu55
پس زمینه. آترواسکلروز یک بیماری التهابی مزمن است و تظاهرات بالینی حاد نشان دهنده التهاب حاد بر مزمن است. لیپوکالین مرتبط با ژلاتیناز نوتروفیل (NGAL) در گرانول های نوتروفیل های انسانی یافت می شود که دارای عملکردهای متنوع بسیاری است. هدف از این مطالعه بررسی این فرضیه بود که سطوح NGAL در خون ممکن است منعکس کننده فرآیند التهابی در مراحل مختلف بیماری عروق کرونر باشد. روش ها ما 140 بیمار را با SA 40، UA 35، NSTEMI 40 و STEMI 25 و 20 فرد سالم مورد مطالعه قرار دادیم. NGAL سرم پس از بستری و قبل از آنژیوگرافی عروق کرونر اندازه گیری شد. نتایج در مقایسه با UA (108.00 (68.34-177.59))، NSTEMI (166.49-109.109) با SA (79.23 (IQR، 37.50-100.32) SA (79.23 (IQR، 37.50-100.32)) تفاوت های قابل توجهی در سرم-NGAL (ng/mL) متوسط ​​مشاهده شد. و STEMI (178.63 (111.18-305.92)) بیماران و شاهد (50.31 (44.30-69.78)) با ارزش افزایشی قابل توجهی از SA به STEMI. ما یک همبستگی مثبت و معنادار بین سرم-NGAL و hs-CRP (ضریب اسپیرمن rho = 0.685، P <0.0001) و همچنین با تعداد نوتروفیل ها (r = 0.511، P <0.0001) مشاهده کردیم. نتیجه گیری در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر سطح سرمی NGAL افزایش می یابد و منعکس کننده درجه فرآیند التهابی است. در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری، سطوح سرمی NGAL ارزش اخباری منفی بالایی دارد و منعکس کننده وضعیت التهابی می تواند شدت سندرم بالینی کرونری را نشان دهد.
سطوح سرمی لیپوکالین مرتبط با ژلاتیناز به عنوان شاخصی از وضعیت التهابی در بیماری عروق کرونر
wnk44cf7
پروفیل پروتئین مبتنی بر فعالیت (ABPP) یک تکنیک جدید در حال ظهور است که از پروب های فعال جهت نظارت بر وضعیت عملکرد آنزیم ها استفاده می کند. سرین هیدرولازها یکی از بزرگترین خانواده آنزیم ها در پستانداران هستند. بیش از 200 هیدرولاز سرین شناسایی شده است، اما اطلاعات کمی در مورد نقش خاص آنها وجود دارد. سرین هیدرولازها در انواع عملکردهای فیزیولوژیکی از جمله هضم، پاسخ ایمنی، انعقاد خون و تولید مثل نقش دارند. ABPP اخیراً برای بررسی فعل و انفعالات میزبان-ویروس و درک پاتوژنز مولکولی عفونت‌های ویروسی استفاده شده است. نظارت بر هیدرولازهای سرین تغییر یافته در طول عفونت ویروسی، بینشی در مورد فعالیت کاتالیزوری این آنزیم ها به دست می دهد که به شناسایی اهداف جدید برای کاربردهای تشخیصی و درمانی کمک می کند. این بررسی سودمندی ABPP را در تشخیص و تجزیه و تحلیل حاشیه نویسی عملکردی هیدرولازهای سرین سلول میزبان در نتیجه تعامل میزبان-ویروس نشان می دهد.
پروفایل پروتئین مبتنی بر فعالیت برای تشخیص تغییرات سرین هیدرولاز در سلول های آلوده به ویروس
mbv7pk21
به نظر می رسد کیفیت میکروسکوپ الکترونی باکتریوفاژ از دهه 1980 در مسیر نزولی قرار داشته باشد. این مصادف است با معرفی میکروسکوپ‌های الکترونی دیجیتال و کاهش کلی استانداردها، احتمالاً به دلیل ناپدید شدن چندین میکروسکوپ الکترونی کلاس جهانی. مهم‌ترین مشکل کنتراست ضعیف به نظر می‌رسد. رنگ آمیزی مثبت اغلب به عنوان یک مصنوع نامطلوب شناخته نمی شود. قطعات فاژ، بقایای باکتریایی و ذرات نابجا یا آسیب دیده فاژ ممکن است به اشتباه به عنوان ویروس باکتریایی تشخیص داده شوند. میکروسکوپ های الکترونی دیجیتال اغلب به نظر می رسد که بدون کنترل بزرگنمایی کار می کنند زیرا این کار دشوار و ناخوشایند است. به طور خلاصه، بیشتر مشکلات میکروسکوپ الکترونی فاژ ممکن است به شکست انسان نسبت داده شود. مجلات آخرین دفاع هستند و مسئولیت سنگینی در انتخاب داوران شایسته و رد یا عدم پذیرش مقالات نامطلوب دارند.
قانون مورفی - اگر هر چیزی ممکن است اشتباه پیش برود، اتفاق می افتد: مشکلات در میکروسکوپ الکترونی فاژ
gbyqrxg2
طب مکمل و جایگزین طیف وسیعی از رویکردها را جستجو کرده و در بر می گیرد. استفاده از آن در چین باستان در زمان سلسله شیا و در هند در دوره ودایی آغاز شد، اما به لطف اثر درمانی طولانی مدت، در دسترس بودن آسان، روش طبیعی درمان و عوارض جانبی ضعیف، در سراسر جهان اهمیت پیدا می کند. در عمل بالینی ما یک بررسی انجام دادیم که اثرات و محدودیت‌های استفاده از محصولات گیاهی در بیماری مزمن کبدی را توصیف می‌کرد و توجه خود را بر روی شناخته‌ترین‌هایی مانند کورستین یا کورکومین متمرکز کرد. ما سعی کردیم فارماکوکینتیک، خواص بیولوژیکی و اثرات مفید آنها (به عنوان نقش آنتی اکسیدانی) را در هپاتیت متابولیک، الکلی و ویروسی (با توجه به اینکه استرس اکسیداتیو مسیر رایج بیماری های مزمن کبدی با علل مختلف است) توصیف کنیم. محدودیت اصلی کاربرد CAM ناشی از فقدان کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی شده و کنترل‌شده با دارونما است که اثبات واقعی اثربخشی آن محصولات را ارائه می‌دهد، به طوری که موفقیت حکایتی و تجربه شخصی اغلب نیروی محرکه پذیرش CAM در جمعیت است.
محصولات گیاهی: مزایا، محدودیت ها و کاربردها در بیماری مزمن کبد
bz66g9a0
سابقه و هدف: سوابق مرگ منبع غنی از داده ها هستند که می توانند برای کمک به نظارت عمومی و/یا پشتیبانی تصمیم استفاده شوند. با این حال، برای استفاده از این نوع داده برای چنین مقاصدی باید به یک قالب کدگذاری شده تبدیل شود تا قابل محاسبه باشد. از آنجایی که علت مرگ در گواهینامه ها به صورت متن آزاد گزارش شده است، رمزگذاری داده ها در حال حاضر بزرگترین مانع استفاده از گواهی فوت برای نظارت است. بنابراین، هدف از این مطالعه نشان دادن امکان‌سنجی استفاده از یک خط لوله، متشکل از یک قانون تشخیص و یک پردازشگر زبان طبیعی، برای رمزگذاری بلادرنگ گواهی‌های فوت با استفاده از شناسایی موارد ذات‌الریه و آنفولانزا به عنوان مثال و نشان دادن اینکه دقت آن با روش های موجود قابل مقایسه است. نتایج: خط لوله گواهی‌های مرگ (DCP) برای کدگذاری خودکار گواهی‌های مرگ و شناسایی موارد ذات‌الریه و آنفولانزا ایجاد شد. این خط لوله از MetaMap برای رمزگذاری گواهی‌های مرگ از وزارت بهداشت یوتا برای سال 2008 استفاده کرد. سپس خروجی MetaMap با قوانین تشخیص که موارد ذات‌الریه و آنفولانزا را بر اساس تعریف موردی مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) مشخص می‌کرد، مشاهده شد. . خروجی از DCP با روش فعلی مورد استفاده توسط CDC و با جستجوی کلمه کلیدی مقایسه شد. یادآوری، دقت، ارزش اخباری مثبت و اندازه گیری F با توجه به روش CDC برای دو روش دیگر در نظر گرفته شده در اینجا محاسبه شد. دو تکنیک مختلف در مقایسه با روش CDC نتایج یادآوری/دقت زیر را نشان دادند: DCP: 0.998/0.98 و جستجوی کلمه کلیدی: 0.96/0.96. اندازه گیری F به ترتیب 0.99 و 0.96 بود (DCP و جستجوی کلمه کلیدی). هر دو کلمه کلیدی و DCP می توانند به شکل تعاملی با منابع کامپیوتری کم اجرا شوند، اما DCP عملکرد برتری را نشان داد. نتیجه‌گیری: خط لوله پیشنهادی در اینجا برای کدگذاری گواهی فوت و تشخیص موارد امکان‌پذیر است و می‌توان آن را به شرایط دیگر تعمیم داد. این روش جایگزینی را ارائه می دهد که امکان کدگذاری گواهی های مرگ متن آزاد را در زمان واقعی فراهم می کند که ممکن است استفاده از آن را نه تنها در حوزه سلامت عمومی بلکه برای محققان و توسعه دهندگان زیست پزشکی افزایش دهد. ثبت کارآزمایی: این مطالعه شامل هیچ کارآزمایی بالینی نبود.
شناسایی مرگ و میر ناشی از ذات الریه و آنفلوانزا با استفاده از خط لوله گواهی فوت
a04e06zy
ویروس تب دره ریفت (RVFV)، متعلق به جنس Phlebovirus از خانواده Bunyaviridae است که باعث نرخ بالای سقط جنین و ناهنجاری جنین در نشخوارکنندگان آلوده و همچنین ایجاد اختلالات عصبی، کوری یا تب خونریزی دهنده کشنده در انسان می شود. RVFV به عنوان یک پاتوژن اولویت دار دسته A و یک عامل انتخابی در ایالات متحده طبقه بندی می شود و در حال حاضر هیچ گونه درمانی برای بیماران RVF وجود ندارد. پروتئین NSs، یک فاکتور اصلی حدت RVFV، رونویسی میزبان از جمله سنتز mRNA اینترفرون (IFN)-β را مهار می کند و باعث تخریب پروتئین کیناز وابسته به dsRNA (PKR) می شود. NSs خود در C-پایانه 17 aa.، در حالی که NSs در aa.210-230 به پروتئین مرتبط با Sin3A (SAP30) متصل می شود تا از فعال شدن پروموتر IFN-β جلوگیری کند. بنابراین، ما فرض می‌کنیم که عملکرد(های) NSs را می‌توان با کوتاه کردن دامنه‌های خاص از بین برد، و بیان همزمان NSs غیرعملکردی با NSs دست نخورده منجر به تضعیف عملکرد NSs توسط اثر غالب منفی می‌شود. به طور غیر منتظره، ما متوجه شدیم که RVFV NSs در aa کوتاه شده است. 6-30، 31-55، 56-80، 81-105، 106-130، 131-155، 156-180، 181-205، 206-230، 231-248 یا 249-265-mbRNA فاقد توابع IFN مهار سنتز و تخریب PKR. NSهای کوتاه در سلول‌های آلوده پایداری کمتری داشتند، در حالی که محلی‌سازی هسته‌ای در NSs فاقد هر یک از aa.81-105، 106-130، 131-155، 156-180، 181-205، 206-230 یا 231-248 مهار شد. علاوه بر این، هیچ یک از NS های کوتاه شده عملکردهای غالب منفی قابل توجهی را برای سرکوب IFN-β با واسطه NSs یا تخریب PKR پس از بیان همزمان در سلول های آلوده به RVFV نشان ندادند. ما همچنین دریافتیم که هیچ یک از NS های کوتاه شده به جز NS های دست نخورده با NS های RVFV حتی در حضور دامنه خود تداعی C-پایانه دست نخورده تعامل ندارد. نتایج ما نشان می‌دهد که یکپارچگی ساختاری NSs برای پایداری، محلی‌سازی سلولی و عملکردهای بیولوژیکی NSs RVFV مهم است، و بیان مشترک NSs کوتاه‌شده، فنوتیپ غالب منفی را نشان نمی‌دهد.
تجزیه و تحلیل عملکردی ویروس تب دره ریفت NSs که یک برش جزئی را کد می کند
36dhfptw
همانطور که اخیرا توسط موسسه پزشکی اشاره شده است، مدل‌های کاهش بیماری همه‌گیر موجود فاقد قابلیت پشتیبانی تصمیم پویا هستند. ما یک مدل بهینه‌سازی مبتنی بر شبیه‌سازی در مقیاس بزرگ برای تولید توزیع پیش‌بینی پویا واکسن‌ها و ضد ویروس‌ها در شبکه‌ای از شیوع بیماری‌های همه‌گیر منطقه‌ای ایجاد می‌کنیم. این مدل معیارهایی از عوارض، مرگ و میر و فاصله گذاری اجتماعی را در بر می گیرد که به هزینه های از دست رفته بهره وری و هزینه های پزشکی ترجمه می شود. عملکرد این استراتژی با سیاست نزدیک‌بین واکنشی مقایسه می‌شود، با استفاده از یک شیوع نمونه در فلوریدا، ایالات متحده، با جمعیت آسیب‌دیده بیش از چهار میلیون نفر. مقایسه در سطوح مختلف در دسترس بودن و ظرفیت تجویز واکسن و ضد ویروس انجام می شود. تحلیل حساسیت برای ارزیابی تأثیر تغییرپذیری برخی از عوامل حیاتی بر عملکرد سیاست انجام می‌شود. این مدل برای حمایت از سیاست گذاری بهداشت عمومی برای توزیع موثر منابع کاهش محدود در نظر گرفته شده است.
توزیع پیش‌بینی‌کننده و واکنشی واکسن‌ها و ضد ویروس‌ها در طول شیوع همه‌گیری بین‌منطقه‌ای
4yfohp9w
با استفاده از فناوری نانوذرات پپتیدی، ما دو ساختار واکسن جدید را طراحی کرده‌ایم که نشان دهنده M2e در اشکال مونومر (Mono-M2e) و تترامر (Tetra-M2e) است. گروه هایی از جوجه های بدون پاتوژن خاص (SPF) به صورت عضلانی با Mono-M2e یا Tetra-M2e با و بدون ادجوانت ایمن شدند. دو هفته پس از تقویت دوم، جوجه ها با 107.2 EID50 ویروس H5N2 بیماری زایی کم آنفلوانزای پرندگان (LPAI) به چالش کشیده شدند. پاسخ آنتی بادی اختصاصی M2e به هر یک از سازه‌های واکسن توسط ELISA مورد آزمایش قرار گرفت. جوجه‌های واکسینه‌شده پاسخ‌های IgG اختصاصی M2e را برای هر یک از سازه‌ها در مقایسه با یک گروه غیر واکسینه نشان دادند. با این حال، سازه واکسن Tetra-M2e پاسخ آنتی بادی قابل توجهی بالاتری را در هنگام استفاده از یک ادجوانت ایجاد کرد. از سوی دیگر، سنجش های خنثی سازی ویروس نشان داد که حفاظت ایمنی از طریق خنثی کردن آنتی بادی ها نیست. سطح حفاظت با استفاده از PCR زمان واقعی کمی در 4، 6 و 8 روز پس از چالش با H5N2 LPAI با اندازه‌گیری دفع ویروس از نای و کلواکا ارزیابی شد. Tetra-M2e با کمک کمکی با کاهش ریزش ویروس AI، حفاظت آماری معنی‌داری (0.05 > P) در برابر زیرنوع H5N2 LPAI ارائه می‌کند. نتایج نشان می دهد که نانوذرات پلی پپتیدی خودآرایی به عنوان یک پلت فرم بالقوه برای توسعه واکسنی علیه هوش مصنوعی نویدبخش است.
یک واکسن جدید با استفاده از بستر نانو ذرات برای ارائه M2e ایمونوژن در برابر عفونت آنفلوانزای مرغی
kmdxxx76
هدف از این مطالعه ارزیابی عوامل مرتبط با افزایش درک خطر آنفولانزای همه گیر در استرالیا بود. نمونه شامل 2081 بزرگسال استرالیایی 16 ساله و بالاتر بود که یک ماژول سؤال کوتاه سه موردی آنفلوانزای همه گیر را تکمیل کردند که در نظرسنجی سلامت جمعیت بزرگسالان NSW در سه ماهه اول سال 2007 گنجانده شد. پس از تعدیل متغیرهای کمکی، تجزیه و تحلیل چند متغیره نشان داد که زندگی در مناطق روستایی به طور قابل توجهی بیشتر احتمال دارد که خطر ابتلا به آنفولانزای همه گیر را درک کنند، در حالی که افرادی که از سلامتی ضعیف برخوردار بودند، هم احتمال ابتلا به بیماری همه گیر و هم نگرانی زیادی از اینکه خود/خانواده مستقیماً تحت تأثیر چنین رویدادی قرار می گیرند، درک می کردند. رخ دهد. کسانی که در خانه به زبانی غیر از انگلیسی صحبت می‌کردند و افراد کم‌درآمد و افراد جوان‌تر (16 تا 24 سال) در مقایسه با افرادی که صحبت می‌کردند، به‌دلیل احتمال ابتلا به آنفلوآنزای همه‌گیر، به طور قابل‌توجهی شیوه زندگی خود را تغییر دادند. به ترتیب فقط انگلیسی در خانه، افراد با درآمد متوسط ​​و بالا و گروه های سنی بالاتر. این داده‌ها یک خط پایه جمعیت استرالیا را ارائه می‌دهند که بر اساس آن می‌توان ادراکات ریسک زیر گروه‌های جمعیتی در مورد همه‌گیری فعلی و بالقوه آینده را مقایسه و پایش کرد.
عوامل مرتبط با افزایش درک خطر آنفولانزای همه گیر در استرالیا
jx518gz3
شیوع آنفلوانزای فوق حاد پرندگان H5N1 (HPAI) در سال 2003-2004 در ژاپن، اولین بار در 79 سال گذشته در ژاپن بود. همه گیری های همه گیر در آسیای جنوب شرقی رخ داده است که آخرین آن در سال 2010 بوده است. آگاهی از مسیر انتقال عامل شیوع HPAI در این کشورها هنوز مبهم است. مطالعات ما قویاً پیشنهاد می‌کند که مطالعات میدانی و آزمایشگاهی با تمرکز بر انتقال مکانیکی توسط مگس‌های بادکن برای کنترل شیوع آنفلوانزای پرندگان H5N1، به‌ویژه در مناطق اپیدمی، جایی که تراکم بالایی از گونه‌های مختلف مگس در طول سال وجود دارد، در نظر گرفته شود. در این مقاله، این مطالعات حشره‌شناسی آزمایشگاهی و میدانی را مرور می‌کنیم و احتمال انتقال ویروس H5N1 توسط مگس‌های دمنده را مورد بحث قرار می‌دهیم.
Blow Flies یکی از نامزدهای احتمالی برای انتقال ویروس آنفولانزای مرغی H5N1 بسیار بیماری زا در طی شیوع سال 2004 در ژاپن بود.
72oh3vze
پیش‌زمینه: قبل از در دسترس بودن واکسن همه‌گیر خاص، استراتژی‌هایی برای کاهش تأثیر بیماری معمولاً شامل درمان ضد ویروسی و مداخلات اجتماعی «غیردارویی» می‌شد. با این حال، انطباق با این استراتژی‌ها با ادراک ریسک، شدت درک شده و اثربخشی درک شده از استراتژی‌ها مرتبط است. در سال 2010، ما مطالعه‌ای را انجام دادیم تا دانش، نگرش، ادراک خطر، شیوه‌ها و موانع راهبردهای کنترل آنفولانزا و عفونت را در بین دانشجویان داخلی و بین‌المللی بررسی کنیم. روش‌ها: مطالعه‌ای با استفاده از روش‌های کیفی که شامل 20 مصاحبه نیمه ساختاریافته بود با دانشجویان داخلی و بین‌المللی در مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد مستقر در یکی از دانشگاه‌های سیدنی، استرالیا انجام شد. از شرکت‌کنندگان دعوت شد تا برداشت‌های خود از آنفولانزا (فصلی در مقابل همه‌گیری) را از نظر شدت و تأثیر درک شده و نگرش نسبت به اقدامات کنترل عفونت از جمله شستن دست‌ها و استفاده از فاصله‌گذاری اجتماعی، انزوا یا آداب سرفه مورد بحث قرار دهند. نتایج: در حالی که شرکت‌کنندگان عموماً در مورد انتقال آنفولانزا آگاه بودند، نمی‌توانستند دقیقاً معنای «آنفلوآنزای همه‌گیر» را تعریف کنند. در حالی که آنفولانزای مرغی یا سارس به عنوان نمونه هایی از همه گیری های گذشته اشتباه گرفته می شد، تقریباً همه شرکت کنندگان توانستند وضعیت اخیر آنفولانزای خوکی را به عنوان نمونه ای از یک رویداد همه گیر مرتبط بدانند. جای تعجب نیست که تشخیص دانشجویان دانشگاه در معرض خطر ابتلا به آنفولانزای همه گیر برای شرکت کنندگان غیرمعمول بود. در میان مصاحبه شوندگان، احساس می شد که «دانشجویان» قادر به مبارزه با هر بیماری هستند. شستن دست شرکت‌کننده در مقایسه با فاصله‌گذاری اجتماعی و استفاده از ماسک به‌عنوان عملی‌ترین و قابل قبول‌ترین شستن دست معرفی شد. نتیجه گیری: با توجه به سطوح بالای تعاملی که در یک محیط دانشگاه رخ می دهد، بسیار مهم است که دانش آموزان در مورد انتقال بیماری و خطر ابتلا به عفونت مطلع شوند. شاید لازم باشد تاکید شود که آنفولانزای همه‌گیر می‌تواند تهدیدی واقعی برای آنها باشد، اینکه محافظت از خود در برابر عفونت مهم است و اقدامات کنترل عفونت می‌تواند موثر باشد.
بررسی دانش، نگرش و عملکرد دانشجویان داخلی و بین المللی نسبت به آنفولانزای فصلی و همه گیر
ma0h8bfc
ریزآرایه ها با ارائه روشی با توان عملیاتی بالا برای بررسی هزاران ژن با یک آزمایش واحد و غلبه بر محدودیت های بسیاری از رویکردهای مستقل از فرهنگ، تحولی در مطالعه میکروبیولوژی ایجاد کرده اند. آرایه‌های ژنی عملکردی (FGA) طیف وسیعی از ژن‌های دخیل در انواع عملکردهای مورد علاقه بوم‌شناسی میکروبی (مانند تخریب کربن، تثبیت N، مقاومت فلزات) را از بسیاری از میکروارگانیسم‌های مختلف، کشت‌شده و کشت‌نشده بررسی می‌کنند. جامع ترین FGA تا به امروز آرایه GeoChip است که ده ها هزار ژن درگیر در چرخه ژئوشیمیایی کربن، نیتروژن، فسفر و گوگرد، مقاومت و کاهش فلزات، پردازش انرژی، مقاومت آنتی بیوتیکی و تخریب آلاینده ها و همچنین فیلوژنتیک را هدف قرار می دهد. اطلاعات (gyrB). از زمان توسعه ژئوچیپ‌ها، مطالعات زیادی با استفاده از این FGA انجام شده است و نشان داده است که آن ابزاری قدرتمند برای بررسی سریع، حساس و خاص جوامع میکروبی به روشی با توان بالا است. به این ترتیب، GeoChip برای پیوند دادن فرآیندهای ژئوشیمیایی با عملکرد و ساختار جامعه میکروبی مناسب است. این فناوری به طور موفقیت آمیزی برای بررسی جوامع میکروبی قبل، حین و بعد از پاکسازی زیستی در محل در انواع مکان های آلوده استفاده شده است. این مطالعات درک ما را از فرآیندهای تخریب زیستی و زیست پالایی و میکروارگانیسم‌های مرتبط و شرایط محیطی مسئول گسترش داده‌اند. این بررسی مروری بر توسعه FGA با تمرکز بر ژئوچیپ ارائه می‌کند و مطالعات ژئوچیپ خاصی را که شامل اصلاح زیستی درجا می‌شود، برجسته می‌کند.
استفاده از آرایه های ژن عملکردی برای روشن کردن تجزیه زیستی درجا
r7y1cqou
تنظیم کننده رونویسی منفی منبع ica، TcaR، پروتئین های دخیل در بیوسنتز پلی-N-استیل گلوکزامین (PNAG) را تنظیم می کند. عدم وجود TcaR تولید PNAG را افزایش می دهد و تشکیل بیوفیلم را در استافیلوکوک ها افزایش می دهد. پیش از این، ساختار سه بعدی TcaR در فرم آپو و ساختار پیچیده آن با چندین آنتی بیوتیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. با این حال، مکانیسم دقیق پروتئین‌های خانواده تنظیم‌کننده مقاومت آنتی‌بیوتیکی متعدد (MarR) مانند TcaR نامشخص است و فقط به توانایی اتصال DNA دو رشته‌ای (dsDNA) محدود می‌شود. در اینجا با استفاده از روش تغییر تحرک الکتروفورتیک (EMSA)، میکروسکوپ الکترونی (EM)، دو رنگی دایره‌ای (CD) و تجزیه و تحلیل Biacore نشان می‌دهیم که TcaR می‌تواند به شدت با DNA تک رشته‌ای (ssDNA) تعامل داشته باشد و در نتیجه نقش جدیدی در پروتئین‌های خانواده MarR شناسایی کند. . علاوه بر این، ما نشان می‌دهیم که TcaR ترجیحاً ssDNA 33 mer را به DNA دو رشته‌ای متصل می‌کند و تکثیر ssDNA ویروسی را مهار می‌کند. در مقابل، چنین ویژگی‌های اتصال ssDNA برای سایر پروتئین‌های خانواده MarR و پروتئین خانواده TetR مشاهده نشد، که نشان می‌دهد نتایج حاصل از مطالعات ما به دلیل برهمکنش‌های بار ساده بین TcaR و ssDNA یک مصنوع نیستند. به طور کلی، این نتایج نقش جدیدی را برای TcaR در تنظیم تکثیر DNA نشان می‌دهد. ما پیش‌بینی می‌کنیم که نتایج این کار درک ما را از پروتئین خانواده MarR گسترش دهد و توسعه استراتژی‌های درمانی جدید را برای استافیلوکوک‌ها گسترش دهد.
مطالعات عملکردی توانایی اتصال ssDNA پروتئین خانواده MarR TcaR از استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس
affnaoni
استفاده از بیوانفورماتیک برای ادغام داده‌های فنوتیپی و ژنومی از مدل‌های پستانداران به عنوان ابزاری برای درک بیولوژی و بیماری انسان به خوبی تثبیت شده است. فراتر از کاربردهای بیوپزشکی مستقیم این رویکردها در پیش‌بینی روابط ساختار-عملکرد بین توالی‌های کدکننده و فعالیت‌های پروتئینی، مطالعات تطبیقی ​​همچنین درک تکامل مولکولی و رابطه بین توالی ژنومی و تخصص‌های مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی را ارتقا می‌دهند. اخیراً پتانسیل مطالعات تطبیقی ​​برای شناسایی مناطق نظارتی مهم از نظر عملکردی و ایجاد فرضیه‌های آزمایش‌پذیر تجربی که به درک مکانیسم‌هایی که بیان ژن را تنظیم می‌کنند، از جمله فعالیت رونویسی، پیوند جایگزین و پایداری رونوشت کمک می‌کند، شناسایی شده است. آزمون‌های عملکردی فرضیه‌های ایجاد شده توسط رویکردهای محاسباتی به سیستم‌های آزمایشگاهی قابل حمل تجربی، از جمله کشت سلولی، نیاز دارند. استراتژی‌های تجزیه و تحلیل توالی مقایسه‌ای که از توالی‌های ژنومی از ارگانیسم‌های متنوع تکاملی استفاده می‌کنند، برای شناسایی موتیف‌های تنظیمی حفاظت‌شده در 5'-بالادست، 3'-پایین‌دست و اینترون‌های ژن‌ها حیاتی هستند. توالی‌های ژنومی و ارتولوگ‌های ژنی در اولین موجودات مهره‌دار و پیش مهره‌دار آبزی که به طور کامل توالی‌یابی می‌شوند (Fugu rubripes، Ciona intestinalis، Tetraodon nigroviridis، Danio rerio) و همچنین در elasmobranchs، سگ‌ماهی کوچک خاردار (Rubripes, Ciona intestinalis, Danio rerio) ، و مدل های بی مهرگان دریایی مانند خارپشت دریایی (Strongylocentrotus purpuratus) در پیش بینی مناطق تنظیم کننده ژنومی احتمالی ارزشمند هستند. کشت های سلولی برای این گونه ها و سایر گونه های مدل به دست آمده است. داده‌ها و ابزارهای حاصل از این نوع مطالعات به درک تنظیم رونویسی ژن‌های مهم زیست‌پزشکی کمک می‌کنند و راه‌های جدیدی را برای درمان‌های پزشکی و پیشگیری از بیماری فراهم می‌کنند.
زیست شناسی سلولی موجودات دریایی و توالی تنظیمی کشف ژنومیک عملکردی مقایسه ای
sccd23l3
تحقیقات پایه معاصر به سرعت شبکه‌های تنظیمی مولکولی پیچیده‌تر را آشکار می‌کند که اغلب از طریق یکپارچه‌کننده‌های سیگنال کلیدی به هم متصل می‌شوند. این ارتباطات بین شبکه‌های نظارتی و کاتالیزوری اغلب مهندسان زیستی را ناامید می‌کند، زیرا استراتژی‌های مهندسی متابولیک امیدوارکننده توسط پاسخ‌های متابولیکی جبرانی دور زده می‌شوند یا باعث پیامدهای غیرمنتظره و نامطلوب مانند آپوپتوز، تخریب پروتئین محصول یا اصلاح نامناسب پس از ترجمه می‌شوند. بنابراین، برای اینکه مهندسی متابولیک به موفقیت بیشتر در فرآیندهای کشت سلولی پستانداران دست یابد و برای کاربردهای آتی مانند ژن درمانی و مهندسی بافت مهم شود، این فناوری باید تقویت شود تا امکان تغییر شکل همزمان مسیرهای متابولیک برای دسترسی دشوار را فراهم کند، در موارد مشروط. برای رسیدن به حالات سلولی پیشرفت‌های اخیر در این قلمرو جدید مهندسی متابولیک چند ژنی ارتباط نزدیکی با توسعه فناوری بیان چند سیسترونیک دارد که امکان بیان همزمان و در برخی موارد تنظیم‌شده چندین ژن در سلول‌های پستانداران را فراهم می‌کند. در اینجا ما دستاوردهای اخیر در فناوری بیان چند سیسترونیک را با توجه به مهندسی متابولیک چند ژنی مرور می کنیم.
فناوری بیان چند سیسترونیک تنظیم شده برای مهندسی متابولیک پستانداران
nofojf8m
HSV-2 تک سیکل عفونی غیر فعال (DISC) در رده سلولی مکمل CR2 کشت داده شده است تا مواد حجیم با عیار بالا و مناسب برای خالص سازی ویروس به عنوان یک واکسن ویروسی زنده فراهم کند. سلول‌های CR2 روی ریزحامل Cytodex-1 در 5 گرم در لیتر در راکتورهای مقیاس کوچک (1 لیتر) و مقیاس بزرگتر (15 لیتر) کشت داده می‌شوند. سلول ها در MOI 0.01 pfu cell-1 آلوده می شوند و کشت 60-72 ساعت بعد برداشت می شود. سلول های آلوده با افزودن یک سالین هیپوتونیک و ویروسی که با تکنیک های اختلال در فشار کم آزاد می شود از میکروناقل ها خارج می شوند. تیترهای ویروس به دست آمده با فرآیند استاندارد بطری غلتکی مقایسه می شود. ماده به دست آمده نقطه شروع برای خالص سازی ویروس DISC-HSV است.
تولید HSV تک چرخه عفونی با تیتر بالا (DISC) از یک کشت میکروناقل
ecgyz78q
در 15 آوریل و 17 آوریل 2009، ویروس جدید آنفولانزای خوکی با منشاء A (H1N1) در نمونه های به دست آمده از دو بیمار اپیدمیولوژیک غیر مرتبط در ایالات متحده شناسایی شد. شیوع مداوم آنفلوانزای جدید H1N1 2009 (آنفلوانزای خوکی) باعث بیش از 399232 مورد تایید شده آزمایشگاهی آنفولانزای همه گیر H1N1 و بیش از 4735 مورد مرگ در سراسر جهان شده است. این ویروس جدید آنفلوانزای 2009 با نام H1N1 A/Swine/California/04/2009 ویروس آنفولانزای مشترک بین انسان و دام نیست و از فردی به فرد دیگر منتقل می‌شود و قابلیت انتقال بالاتری نسبت به ویروس‌های آنفلوانزای فصلی دارد. در هند عفونت جدید ویروس H1N1 از سراسر کشور گزارش شده است. در مجموع 68919 نمونه از افراد مشکوک بالینی برای آنفولانزای A H1N1 در سراسر کشور مورد آزمایش قرار گرفته اند و 13330 (18.9%) از آنها مثبت و 427 مورد مرگ و میر بوده اند. در مؤسسه علوم پزشکی سراسر هند، دهلی نو، ما 1096 نمونه بالینی را برای وجود ویروس جدید آنفلوانزای H1N1 و ویروس‌های آنفلوانزای فصلی آزمایش کردیم. از این 1096 نمونه، 194 نمونه (7/17 درصد) از نظر ویروس آنفلوانزای جدید H1N1 و 197 نمونه (18 درصد) برای ویروس آنفلوانزای فصلی مثبت بودند. در طول شیوع بیماری‌های عفونی نوظهور، تشخیص دقیق و سریع برای به حداقل رساندن شیوع بیشتر از طریق اجرای به موقع واکسن‌های مناسب و درمان ضد ویروسی حیاتی است. از آنجایی که علائم عفونت آنفلوانزای جدید H1N1 مشخص نیست، تأیید آزمایشگاهی موارد مشکوک از اهمیت بالایی برخوردار است.
تشخیص ویروس های آنفلوانزا با اشاره ویژه به ویروس جدید آنفلوانزا H1N1 2009
kc1xl0sg
در دهه گذشته شاهد ظهور دو زیرگروه جدید آنفولانزای A بوده ایم و آنها به دلیل نگرانی جامعه جهانی تبدیل شده اند. اینها ویروس آنفولانزای A H5N1 بسیار بیماری زا (H5N1) و ویروس آنفلوانزای همه گیر 2009 H1N1 هستند. از سال 2003، ویروس H5N1 باعث بیماری و مرگ و میر گسترده در طیور، عمدتا در جنوب شرق آسیا و آفریقا شده است. در انسان تعداد موارد آلوده به این ویروس کم است اما مرگ و میر آن حدود 60 درصد بوده است. اکثر بیماران با پنومونی شدید و سندرم دیسترس تنفسی حاد مراجعه کرده اند. دومین ویروس آنفولانزا، همه گیر H1N1 2009، در مارس امسال در مکزیک ظاهر شد. این ویروس توانایی انتقال پایدار انسان به انسان را به دست آورد و در عرض چند ماه در سراسر جهان گسترش یافت و بیش از 4 میلیون نفر را مبتلا کرد. علائم عفونت با این ویروس شبیه آنفولانزای فصلی است اما در حال حاضر بیشتر افراد جوان را تحت تاثیر قرار می دهد. خوشبختانه مرگ و میر پایین بوده است. هر دوی این ویروس های جدید آنفلوانزا در حال حاضر در گردش هستند و ویژگی های بالینی و اپیدمیولوژیکی متفاوتی دارند.
آنفولانزای A: از H5N1 بسیار بیماری زا تا H1N1 همه گیر 2009. اپیدمیولوژی و ویژگی های بالینی
suzhg1yd
همه‌گیری آنفلوانزا در سال 1918 یکی از خطرناک‌ترین گونه‌های آنفلوانزا در تاریخ بود. شواهد فیلوژنیک سویه جدید آنفلوانزای H1N1 که در بهار گذشته (2009) در مکزیک کشف شد، آن را به سویه آنفلوانزای 1918 مرتبط می‌کند. با اطلاعات به دست آمده از تجزیه و تحلیل ژنتیک ویروسی، سوابق بهداشت عمومی و پیشرفت های علم پزشکی می توانیم با آنفولانزای H1N1 2009 در مقیاس جهانی مقابله کنیم. این مقاله علل و ویژگی های یک بیماری همه گیر، و مسائل عمده در کنترل گسترش بیماری را تجزیه و تحلیل می کند. واکسیناسیون گسترده عمومی و ارتباطات باز بین دولت و متخصصان علوم بهداشتی یک جزء ضروری و حیاتی در مدیریت همه‌گیری H1N1 2009 و هر بیماری همه‌گیر آینده خواهد بود.
درس های آموخته شده از همه گیری آنفولانزای 1918-1919
ydu0l0st
فعل و انفعالات پیچیده بین سلول های T موثر و سلول های T تنظیم کننده Foxp3 (+) (Treg) به نتایج بالینی در سرطان و بیماری های خود ایمنی و عفونی کمک می کند. کار قبلی نشان داد که IL-12 سرکوب با واسطه Treg از تکثیر سلول های T CD4 (+) Foxp3 (-) (Tconv) را معکوس کرد. ما و دیگران همچنین نشان داده‌ایم که Tregs T-bet و IFN-γ را در محل‌های التهاب Th1 بیان می‌کنند و IL-12 باعث تولید IFN-γ توسط Tregs در شرایط آزمایشگاهی می‌شود. برای بررسی اینکه آیا زمانی که IFN-γ توسط Tregs بیان می شود از دست دادن سرکوب سیستم ایمنی رخ می دهد، ما کشت لنفوسیت موش را با IL-12 درمان کردیم. بیان IFN-γ توانایی Tregs برای سرکوب تکثیر Tconv را کاهش نداد. در عوض، درمان IL-12 فرکانس Treg و سطوح Foxp3 را در Tregs کاهش داد. ما همچنین نشان دادیم که IL-12 بیان IL-2R را در سلول های Tconv و CD8 T افزایش داد، بیان آن را در Tregs کاهش داد و تولید IL-2 توسط سلول های Tconv و CD8 T را کاهش داد. با هم، این تغییرات با واسطه IL-12 منجر به رشد غیر Tregs شد. علاوه بر این، ما نشان دادیم که درمان با سیتوکین دوم، IL-27، بیان IL-2 را بدون افزایش Tconv و تکثیر سلول T CD8 کاهش داد. شایان ذکر است، IL-27 فقط کمی سطح IL-2R را در سلول های T غیرTreg تغییر داد. با هم، این نتایج نشان می‌دهد که IL-12 دارای اثرات متعددی است که تعادل بین Tregs و non-Tregs را تغییر می‌دهد و نقش مهمی را برای سطوح نسبی IL-2R پشتیبانی می‌کند، اما نه برای بیان IFN-γ در معکوس کردن Treg با واسطه IL-12. سرکوب سیستم ایمنی
اثرات متفاوت IL-12 بر روی سلول های Tregs و غیرTreg T: نقش IFN-γ، IL-2 و IL-2R
x53t9i4k
سابقه و هدف: فاکتور نکروز تومور (TNF) و پاسخ ایمنی با واسطه بر خانواده گیرنده TNF (TNFR) نقش اساسی در پاتوژنز سپسیس شدید دارند. مطالعاتی که ارتباط TNF و پلی‌مورفیسم‌های تک نوکلئوتیدی لنفوتوکسین α (LTA) را با سپسیس شدید بررسی می‌کنند، نتایج متناقضی را تولید کرده‌اند. هدف از این مطالعه بررسی اینکه آیا تنوع ژنتیکی در TNF، LTA، TNFRSF1A و TNFRSF1B با استعداد یا مرگ ناشی از سپسیس شدید در جمعیت هان چین مرتبط است یا خیر. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: ده SNP در TNF، LTA، TNFRSF1A و TNFRSF1B در نمونه‌های بیماران مبتلا به سپسیس شدید (432 نفر)، سپسیس (384=n) و افراد سالم (624=n) ژنوتیپ شدند. نتایج ما نشان داد که rs1800629، یک SNP در ناحیه پروموتر TNF، به طور قابل توجهی با خطر سپسیس شدید مرتبط است. فراوانی آلل جزئی rs1800629 در بیماران سپسیس شدید به طور قابل توجهی بالاتر از هر دو گروه کنترل سالم (P(adj) = 0.00046، نسبت شانس (OR) (adj) = 1.92) و بیماران سپسیس (P(adj) = 0.002، OR بود. (adj) = 1.56). علاوه بر این، ما ارتباط بین ژنوتیپ‌های rs1800629 و غلظت TNF-α را در سلول‌های تک هسته‌ای خون محیطی (PBMCs) داوطلبان سالم در معرض لیپوپلی‌ساکاریدها (LPS) در شرایط in vivo، و ارتباط بین سطوح rs1800629 و سطوح سرمی TNF-α در بیماران سرمی شدید بررسی کردیم. پس از قرار گرفتن در معرض LPS، غلظت TNF-α در رویی کشت PBMCs در افراد دارای ژنوتیپ AA + AG به طور قابل توجهی بیشتر از ژنوتیپ GG بود (007/0 = P). علاوه بر این، در بیماران مبتلا به سپسیس شدید، افراد با ژنوتیپ های AA+AG غلظت سرمی TNF-α به طور قابل توجهی بالاتر از افراد دارای ژنوتیپ GG بودند (P(adj) = 0.02). با این حال، هیچ ارتباط معناداری بین SNP ها در چهار ژن کاندید و مرگ و میر 30 روزه برای بیماران مبتلا به سپسیس شدید وجود نداشت. نتیجه‌گیری/ اهمیت: یافته‌های ما نشان می‌دهد که ژن عملکردی TNF SNP rs1800629 به شدت با استعداد ابتلا به سپسیس شدید مرتبط است، اما نه با کشندگی در جمعیت هان چین.
تنوع ژنتیکی در ژن TNF با حساسیت به سپسیس شدید مرتبط است، اما نه با مرگ و میر
rhsgqprf
پس زمینه: همولوگ شیب قدامی 2 (AGR2) یک پروتئین کاربردی با نقش های حیاتی در طیف متنوعی از سیستم های بیولوژیکی، از جمله توسعه بافت مهره داران، پاسخ های آسیب بافت التهابی، و پیشرفت سرطان است. مطالعات بالینی نشان داده است که پروتئین AGR2 در طیف وسیعی از سرطان های انسانی، از جمله سرطان مری، لوزالمعده، سینه، پروستات و ریه بیش از حد بیان می شود و پروتئین را به عنوان یک بیومارکر سرطان بالقوه تبدیل می کند. با این حال، عملکردهای بیوشیمیایی عمومی AGR2 در سلول های انسانی تعریف نشده باقی می ماند و مکانیسم های سیگنال دهی که AGR2 را برای مهار p53 هدایت می کند هنوز به وضوح نشان داده نشده است. بنابراین، توسعه کاوشگرهای مولکولی که به طور خاص AGR2 را برای تشخیص آن و برای روشن کردن مکانیسم مولکولی مرتبط با AGR2 تشخیص می‌دهند، بسیار جالب است. روش‌شناسی/ یافته‌های اصلی: از طریق فناوری SELEX مبتنی بر مهره و فلوسیتومتری نظارت شده، گروهی از آپتامرهای DNA را شناسایی کرده‌ایم که می‌توانند به طور خاص به AGR2 با مقادیر K(d) در محدوده نانومولار پس از 14 دور انتخاب متصل شوند. آپتامر C14B به دلیل میل اتصال و ویژگی بالای آن برای مطالعه بیشتر انتخاب شد. C14B1 بهینه‌شده و کوتاه‌شده دارای ویژگی‌های غنی از G ویژه است، و منطقه غنی از G این موتیف اتصال بیشتر مشخص شد تا یک G-quaduplex موازی درون مولکولی را با طیف‌سنجی CD و طیف‌سنجی UV نشان دهد. آزمایش‌های ما تأیید کرد که پایداری ساختار G-quadruplex به شدت به ماهیت یون‌های تک ظرفیتی وابسته است و تشکیل ساختار G-quadruplex نیز برای ظرفیت اتصال C14B1 به هدف مهم است. علاوه بر این، ما نوعی پروب مولکول آلوستریک (aMB) را برای تشخیص انتخابی و حساس AGR2 طراحی کرده‌ایم. نتیجه‌گیری/ اهمیت: در این کار، ما پروب‌های آپتامر جدیدی را برای تشخیص خاص AGR2 توسعه داده‌ایم. مطالعات ساختاری نشان داده است که موتیف اتصال آپتامر یک ساختار موازی G-quadruplex درون مولکولی است و ساختار و میل اتصال آن به شدت به ماهیت یون تک ظرفیتی وابسته است. علاوه بر این، با طراحی ما از AGR2-aMB، AGR2 می تواند به صورت حساس و انتخابی شناسایی شود. این کاوشگر آپتامر دارای پتانسیل بالایی است تا به عنوان یک ابزار مفید برای تشخیص زودهنگام و پیش آگهی سرطان و برای تحقیقات اساسی برای روشن کردن عملکردهای بیوشیمیایی AGR2 عمل کند.
شناسایی، خصوصیات و کاربرد آپتامر DNA ساختار یافته G-Quadruplex در برابر بیومارکر سرطانی همولوگ گرادیان قدامی پروتئین 2
p9o2cwgl
القای تحمل ایمنی هنوز یک چالش بزرگ در پیوند اعضا است. سلول‌های دندریتیک (DCs) نقش مهمی در تنظیم پاسخ‌های ایمنی با واسطه‌سازی پاسخ‌های ایمنی محافظ یا القای تحمل خاص آنتی‌ژن ایفا می‌کنند. مطالعات قبلی نشان داد که گیرنده تیروزین کیناز 3 شبه fms (Flt3) و لیگاند آن (Flt3L) نقش اساسی در تنظیم تعهد و توسعه DC دارند. در اینجا، ما یک اثر سینرژیک بین Flt3L و راپامایسین با دوز پایین (Rapa) را در محافظت از رد آلوگرافت گزارش می‌کنیم. مشخص شد که Flt3L همراه با Rapa به طور قابل توجهی زمان بقای آلوگرافت قلبی موش را در مقایسه با گیرندگان درمان نشده یا گیرنده‌هایی که تنها با Rapa یا Flt3L درمان می‌شوند، طولانی‌تر می‌کند. مطالعات مکانیکی نشان داد که Flt3L همراه با دوز کم Rapa باعث تولید DCهای تحمل‌زا همراه با تولید سلول‌های T تنظیم‌کننده CD25(+) Foxp3(+) و ترشح IL-10 می‌شود. ما همچنین اتوفاژی افزایش یافته را در آلوگرافت قلبی مشاهده کردیم که می‌تواند یکی دیگر از دارایی‌های کمک کننده به افزایش بقای آلوگرافت باشد. مجموع این داده ها نشان می دهد که Flt3L همراه با دوز کم Rapa می تواند یک رویکرد درمانی موثر برای القای تحمل در محیط بالینی پیوند باشد.
Flt3L همراه با راپامایسین با القای سلول های دندریتیک تنظیمی و اتوفاژی آلوگرافت در موش باعث افزایش تحمل آلوگرافت قلبی می شود.
25qfbbdb
برای مطالعه بیان و توزیع رنالاز در بافت‌ها و سلول‌های کلیوی، واکسن DNA کددار رنالاز ساخته شد و آنتی‌بادی‌های مونوکلونال ضد رنالاز با استفاده از روش ایمن‌سازی DNA و هیبریدوما تولید شد و به دنبال آن تحقیقات بیشتر با آزمایش ایمونولوژیک و وسترن بلات برای تشخیص بیان و توزیع انجام شد. رنالاز در بین بافت و سلول های کلیه آنتی بادی های مونوکلونال ضد رنالاز با استفاده از روش ایمن سازی DNA با موفقیت تهیه شد. مطالعات بیشتر با آنتی بادی مونوکلونال ضد رنالاز نشان داد که رنالاز در گلومرول‌ها، توبول‌ها، سلول‌های مزانژیال، پودوسیت‌ها، سلول‌های اپیتلیال توبول کلیوی و سلول‌های رویی آن بیان می‌شود. رنالاز به طور وحشی در کلیه، از جمله گلومرول ها، توبول ها، سلول های مزانژیال، پادوسیت ها و سلول های اپیتلیال توبول بیان می شود و ممکن است عمدتاً توسط سلول های اپیتلیال توبول ترشح شود.
بیان و توزیع رنالاز در بافت و سلول های کلیوی
7cty5s6o
برخلاف آلودگی توسط میکروب‌ها و مایکوپلاسما که می‌توان نسبتاً آسان آن را تشخیص داد، آلودگی ویروسی به دلیل دشواری در شناسایی برخی ویروس‌ها و فقدان روش‌های مؤثر برای درمان کشت‌های سلولی آلوده، یک تهدید جدی است. در حالی که برخی از ویروس‌ها می‌توانند تغییرات مورفولوژیکی در سلول‌های آلوده ایجاد کنند (مانند اثر سیتوپاتیک) که با میکروسکوپ قابل تشخیص است، برخی از آلودگی‌های ویروسی منجر به ادغام ژنوم ویروسی به عنوان پروویروس می‌شوند، این امر با اصلاح مورفولوژی سلولی هیچ مدرک بصری ایجاد نمی‌کند. . تولید ویروس از چنین رده‌های سلولی، به دلیل عفونت بالقوه برای سایر کشت‌های سلولی (در آزمایشگاه‌های تحقیقاتی) از طریق آلودگی‌های متقابل یا برای اپراتورها و بیماران (در مورد تولید مواد بیولوژیکی تزریقی) خطرناک است. تنها راه برای عاری از ویروس نگه داشتن کشت های سلولی برای تحقیق، توسعه و صنعت بیوتکنولوژی، جلوگیری از چنین آلودگی هایی است. کشت‌های سلولی می‌توانند به روش‌های زیر آلوده شوند: اولاً ممکن است قبلاً به عنوان کشت اولیه آلوده شده باشند (چون منبع سلول‌ها قبلاً آلوده شده بود)، ثانیاً به دلیل استفاده از مواد خام آلوده آلوده شده بودند یا ثالثاً آنها از طریق گذرگاه حیوانات آلوده شدند. این بررسی اجمالی مشکلات و خطرات مرتبط با آلودگی های ویروسی در کشت سلولی حیوانی را تشریح می کند، منشا این آلودگی ها و همچنین مهمترین ویروس های مرتبط با آلودگی های ویروسی در کشت سلولی را شرح می دهد. علاوه بر این، راه‌های پیشگیری از آلودگی‌های ویروسی و همچنین اقدامات انجام شده برای جلوگیری و ارزیابی خطرات آلودگی‌های ویروسی که در صنعت بیوتکنولوژی انجام می‌شود، به اختصار شرح داده شده‌اند.
آلودگی های ویروسی کشت های سلولی - دیدگاه بیوتکنولوژیکی
m4t7jwqe
ویروس دنگی (DENV) یک پاتوژن با تأثیر زیاد بر سلامت انسان است. در طیف گسترده ای از سلول های درگیر در پاسخ ایمنی تکثیر می شود. برای آلوده کردن مؤثر انسانها، DENV باید از عناصر اساسی سیستم ایمنی ذاتی، یعنی پاسخ اینترفرون نوع I، اجتناب کند یا آن را مهار کند. DENV با بیان پروتئین هایی که با ایمنی ذاتی سلولی مخالفت می کنند، پاسخ ایمنی میزبان را دور می زند. ما اخیراً مهار تولید IFN نوع I را توسط فعالیت پروتئولیتیک کمپلکس پروتئاز DENV NS2B3 در سلول‌های دندریتیک مشتق از مونوسیت انسانی (MDDCs) ثبت کرده‌ایم. در گزارش حاضر، ما مولکول آداپتور انسانی STING را به عنوان هدف کمپلکس پروتئاز NS2B3 شناسایی می‌کنیم. ما مکانیسم مهار تولید IFN نوع I در MDDCهای اولیه انسان را توسط این عامل ویروسی مشخص می کنیم. با استفاده از سلول‌های اولیه انسان و موش فاقد STING، تکثیر DENV را افزایش دادیم. برعکس، نسخه‌های جهش‌یافته STING که نمی‌توانند توسط پروتئاز DENV NS2B3 جدا شوند، سطوح بالاتری از IFN نوع I را پس از عفونت با DENV القا کردند. علاوه بر این، ما نشان می‌دهیم که DENV NS2B3 قادر به تخریب نسخه موشی STING نیست، پدیده‌ای که به شدت تکثیر DENV در سلول‌های موش را محدود می‌کند، و نشان می‌دهد که STING نقش کلیدی در مهار عفونت DENV و انتشار در موش دارد.
DENV تولید IFN نوع I را در سلول های آلوده با از بین بردن STING انسان مهار می کند.
wfrmvlhi
واکسن‌های مبتنی بر ویروس‌های زنده جذاب هستند زیرا ایمنی‌زا، مقرون‌به‌صرفه هستند و می‌توانند از راه‌های مختلف تحویل داده شوند. با این حال، واکسن‌های ویروس زنده نیز عوارض جانبی واکنش‌زا مانند تب، میالژی و درد محل تزریق ایجاد می‌کنند که پذیرش آن‌ها را در کلینیک کاهش داده است. چندین مطالعه اخیر، عوارض جانبی واکنش‌زای ناشی از واکسن را با تولید سیتوکین اینترلوکین 1β (IL-1β) در انسان مرتبط دانسته‌اند. بنابراین هدف ما تعیین اینکه آیا IL-1β به آسیب شناسی پس از ایمن سازی با ناقل های واکسن ویروس استوماتیت تاولی نوترکیب (rVSV) کمک می کند یا خیر، و اگر چنین است، شناسایی استراتژی هایی بود که توسط آن آسیب شناسی واسطه IL-1β ممکن است بدون به خطر انداختن ایمنی زایی کاهش یابد. ما دریافتیم که واکسن rVSV تولید موضعی و سیستمیک IL-1β را در داخل بدن القا می کند، و تجمع IL-1β با آسیب شناسی حاد پس از ایمن سازی rVSV مرتبط است. آسیب شناسی ناشی از rVSV در موش هایی که دارای کمبود گیرنده IL-1 نوع I بودند، کاهش یافت، اما موش های IL-1R-/- با دوز بالای VSV به طور کامل از چالش مجدد کشنده محافظت شدند. این نتیجه نشان داد که IL-1 به واکنش زایی rVSV کمک می کند، اما برای القای ایمنی محافظتی ضروری است. مقدار IL-1β شناسایی شده در موش های دارای کمبود کاسپاز-1 یا مولکول آداپتور التهابی ASC پس از ایمن سازی rVSV تفاوت معنی داری با تولید شده توسط حیوانات نوع وحشی نداشت و موش های کاسپاز-1-/- و ASC-/- فقط تا حدی از آسیب شناسی ناشی از rVSV محافظت می شود. این داده ها از این ایده حمایت می کنند که برخی از IL-1β بیان شده در داخل بدن در پاسخ به VSV ممکن است توسط یک مکانیسم مستقل از کاسپاز-1 و ASC فعال شوند. این نتایج با هم نشان می دهد که وکتورهای rVSV مهندسی شده برای سرکوب القای IL-1β یا سیگنال دهی از طریق IL-1R در داخل بدن کمتر واکنش زا هستند، اما ایمنی زایی و ظرفیت محافظتی خود را حفظ می کنند. چنین rVSV به عنوان ناقل واکسن یا درمان انکولیتیک بسیار مطلوب است و احتمالاً در واکسن های انسانی بهتر تحمل می شود.
واکنش زایی حاد پس از ایمن سازی عضلانی با ویروس استوماتیت تاولی نوترکیب با تولید IL-1β مرتبط است
pzbhq26m
ویروس آنفولانزای A (IAV) حاوی یک ژنوم RNA رشته منفی است. اینکه چگونه IAV بین تکثیر و رونویسی بخش‌های ژنوم متعدد خود تعادل ایجاد می‌کند، مشخص نیست. ما یک سنجش رقابت دوگانه را بر اساس ترانسفکشن مشترک بخش‌های ژنوم کدکننده‌کننده لوسیفراز شب تاب یا گاوسیا همراه با پلاسمیدهایی که زیر واحدهای پلیمراز IAV و نوکلئوپروتئین را کد می‌کنند، توسعه دادیم. در مقادیر محدود زیر واحدهای پلیمراز، بیان بخش لوسیفراز کرم شب تاب به طور منفی تحت تاثیر حضور همتای لوسیفراز گاوسیا آن قرار گرفت، که نشان دهنده رقابت بین بخش های ژنوم گزارشگر است. این رقابت را می توان به ترتیب با افزایش یا کاهش مقادیر نسبی کرم شب تاب یا بخش گزارشگر گاوسیا کاهش داد. تعادل بین سطوح بیان لوسیفراز نیز تحت تأثیر هویت مناطق ترجمه نشده (UTRs) و همچنین طول بخش قرار گرفت. به طور کلی به نظر می‌رسد که بخش‌های ژنومی که سطوح بیان ذاتی بالاتری را نشان می‌دهند، رقبای کارآمدتری برای بخش دیگر هستند. وقتی بخش‌های ژنوم طبیعی برای توانایی آن‌ها در سرکوب بیان ژن گزارشگر مورد آزمایش قرار گرفتند، بخش‌های ژنوم کوتاه‌تر به طور کلی بیان لوسیفراز کرم شب‌تاب را به میزان بیشتری کاهش دادند و بخش‌های M و NS بیشترین تأثیر را داشتند. تعادل بین بخش های مختلف گزارشگر به طور چشمگیری تحت تاثیر معرفی جهش های تثبیت کننده پانل UTR قرار گرفت. علاوه بر این، تنها بخش های ژنوم گزارشگر حامل این جهش ها قادر به رقابت موثر با بخش های ژنوم طبیعی در سلول های آلوده بودند. داده های ما نشان می دهد که بخش های ژنوم IAV برای پلیمرازهای موجود رقابت می کنند. رقابت تحت تأثیر طول بخش، منطقه کدگذاری و UTR ها قرار می گیرد. این رقابت احتمالاً در اوایل عفونت، زمانی که مقادیر محدودی از پلیمرازها وجود دارد، آشکار است و ممکن است به تنظیم تکثیر و رونویسی خاص بخش کمک کند.
رقابت بین بخش های ژنومی ویروس آنفولانزا A
j6o3141a
بیماری های دهان و دندان برای مدت طولانی یکی از مشکلات عمده بهداشت عمومی به دلیل شیوع و بروز بالای آن در سراسر جهان است که به ویژه در مورد جمعیت های کم درآمد صادق است. از زمان اصلاحات اقتصادی چین در سال 1978، تغییرات بزرگی در چین رخ داده است. این تغییرات تأثیر قابل توجهی بر روند بیماری های دهان و دندان در چین دارد و در آن منعکس شده است. این مقاله مروری و ارزیابی وضعیت سلامت دهان و دندان در چین را ارائه می دهد. این بر تغییرات در مشخصات جمعیتی کشور، در بازار، وضعیت بیماری دهان و روند و روند تمرکز دارد. این مقاله همچنین برخی از اقدامات و استراتژی‌های ممکن را برای بهبود سلامت دهان در چین آینده پیشنهاد می‌کند.
سلامت دهان در چین - روندها و چالش ها
32jrya90
پس زمینه: ارائه مراقبت های بهداشتی اولیه در جهان در حال توسعه با چالش های زیادی مواجه است. اولویت بندی به نفع مداخلات HIV، سل و مالاریا است. اطلاعات کمی در مورد چالش‌های پیش روی این محیط با توجه به پزشکی مراقبت‌های ویژه وجود دارد. هدف از این مطالعه، تجزیه و تحلیل و دسته‌بندی تشخیص و پیامدهای 1774 بیمار بستری در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستانی (ICU) در یک کشور کم‌درآمد طی یک دوره 7 ساله بود. ما همچنین ظرفیت تخت‌های ICU کشور را ارزیابی کردیم و چالش‌های پیش روی در برخورد با بیماران بدحال را در این محیط شرح دادیم. یافته ها: یک ممیزی گذشته نگر در یک ICU عمومی در یک بیمارستان دانشگاهی در اوگاندا انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، تشخیص بستری و مدت اقامت در ICU برای 1774 بیمار مراجعه کننده به ICU در بازه زمانی ژانویه 2003 تا دسامبر 2009 ثبت شد. میانگین سنی آنها 35.5 سال بود. مردان 56.5 درصد از جمعیت مورد مطالعه را تشکیل می دهند. 92.8 درصد بومی و 42.9 درصد مراجعین از واحدهای بالادستی بودند. میانگین میزان مرگ و میر در طول دوره مورد مطالعه 40.1٪ (n = 715) بود. بیشترین میزان مرگ و میر (44%) در سال 2004 و کمترین آن (33.2%) در سال 2005 ثبت شد. کودکان 11.6% از بستری ها (40.1% مرگ و میر) را تشکیل می دادند. سپسیس، ARDS، آسیب های مغزی تروماتیک و بیماری های مرتبط با HIV شایع ترین تشخیص های بستری بودند. بررسی تلفنی نشان داد که 33 تخت ICU بزرگسالان در کل کشور وجود دارد. نتیجه‌گیری: مرگ و میر 40.1 درصد بود که سپسیس، آسیب سر، آسیب حاد ریه و HIV/AIDS شایع‌ترین تشخیص‌های بستری بودند. این کشور ظرفیت تخت ICU بسیار پایینی دارد. اولویت بندی بیماری های عفونی چالشی را برای اطمینان از اینکه مراقبت های ویژه بخشی ضروری از بسته مراقبت های بهداشتی در اوگاندا است، ایجاد می کند.
ظرفیت تخت بخش مراقبت های ویژه ملی و ویژگی های بیمار ICU در یک کشور کم درآمد
k9skma4k
برای تعیین اینکه آیا پستانداران غیرانسانی در طبیعت به ویروس‌های آنفولانزا آلوده هستند یا خیر، ما مطالعات سرولوژیکی و سواب را در میان ماکاک‌ها از چندین بخش از جهان انجام دادیم. تشخیص ما از ویروس آنفولانزا و آنتی بادی های ویروس آنفولانزا سوالاتی را در مورد نقش پستانداران غیرانسانی در اکولوژی آنفولانزا ایجاد می کند.
عفونت ویروس آنفولانزا در پستانداران غیر انسانی
baugu1gh
ما یک استراتژی سنجش زیستی الکتروشیمیایی ساده برای تشخیص بدون برچسب ویروس هپاتیت B (HBV) روی سطح الکترود طلا ایجاد کرده‌ایم. پلی پپتید متصل شونده به طلا (GBP) با آنتی بادی تک زنجیره ای (ScFv) علیه آنتی ژن سطحی HBV (HBsAg)، در اشکال پروتئین مهندسی شده ژنتیکی، مورد استفاده قرار گرفت. این پروتئین همجوشی GBP-ScFv می‌تواند مستقیماً به زیرلایه طلا با پیوند قوی بین GBP و سطح طلا متصل شود، در حالی که محل تشخیص همزمان برای اتصال هدف به سمت نمونه جهت می‌گیرد. علاوه بر این، این استراتژی تثبیت یک مرحله‌ای، فرآیند ساخت را بدون هیچ گونه تغییر شیمیایی و همچنین حفظ فعالیت عناصر تشخیص بیولوژیکی را ساده می‌کند. این سیستم امکان تثبیت خاص پروتئین ها و تشخیص حساس اهداف را فراهم می کند، که با تجزیه و تحلیل رزونانس پلاسمون سطحی تأیید شد و با موفقیت در ولتامتری چرخه ای الکتروشیمیایی و طیف سنجی امپدانس تا 0.14 نانوگرم بر میلی لیتر HBsAg اعمال شد.
تشخیص الکتروشیمیایی بدون برچسب آنتی ژن های ویروسی با پروتئین فیوژن دستکاری شده ژنتیکی
f2zc5rjj
آزمایشگاه روی یک تراشه می تواند ابزارهای تشخیصی راحت و دقیق را ارائه دهد. در این مقاله، یک تراشه ایمنی میکروسیال مبتنی بر پلاستیک برای تشخیص آنفولانزای خوکی (H1N1) با تثبیت آنتی ژن هماگلوتینین بر روی سطح طلا با استفاده از یک پلی پپتید مهندسی شده ژنتیکی ساخته شد. یک آنتی بادی نشاندار رنگ فلورسنت (Ab) برای تعیین کمیت غلظت Ab در تراشه ایمونوسنسور با استفاده از تکنیک فلورسنت استفاده شد. برای افزایش راندمان تشخیص و کاهش خطاها، سه محفظه و سه میکروکانال در یک تراشه میکروسیال طراحی شد. این پروتکل می‌تواند برای تشخیص سایر بیماری‌های عفونی در یک دستگاه میکروفلوئیدی اعمال شود.
توسعه تراشه ایمونوسنسور میکروفلوئیدی مبتنی بر پلاستیک برای تشخیص آنفولانزای H1N1
ofpcgxce
اگرچه بسیاری از مطالعات شواهد قوی در حمایت از توسعه واکسن‌های مبتنی بر ذرات شبه ویروس HCV (VLP) ارائه می‌کنند، این واقعیت که ناقل‌های ویروسی هترولوگ و/یا رژیم‌های دوز متعدد برای القای ایمنی محافظتی مورد نیاز هستند، نشان می‌دهد که بهبود ایمنی‌زایی آنها ضروری است. در این مطالعه، ما استفاده از یک لیپوپپتید خود کمکی آنیونی حاوی آگونیست TLR2 Pam(2)Cys (E(8)Pam(2)Cys) را برای افزایش ایمنی زایی VLP های حاوی پروتئین های ساختاری HCV (هسته، E1 و E2) ژنوتیپ 1a. در حالی که فرمولاسیون مشترک این لیپوپپتید با VLP ها تنها منجر به بهبودهای حاشیه ای در جذب سلول های دندریتیک (DC) شد، توانایی آن در القای همزمان بلوغ DC در دوزهای بسیار کم ویژگی است که با استفاده از VLP به تنهایی یا در حضور یک هیدروکسید آلومینیوم مشاهده نمی شود. ادجوانت مبتنی بر (Alum). بهبود چشمگیر پاسخ های آنتی بادی اختصاصی VLP و E2 در موش های VLP+E(8)Pam(2)Cys مشاهده شد که تا 3 دوز از VLP های غیر کمکی یا به طور سنتی با آلوم ادجوانت برای مطابقت با تیتر آنتی بادی به دست آمده با تک دوز VLPs فرموله شده با این لیپوپپتید. این نتیجه همچنین با تعداد قابل‌توجهی سلول‌های ترشح‌کننده آنتی‌بادی خاص که در طحال موش‌های واکسینه شده با VLP+E(8)Pam(2)Cys و توانایی بیشتر سرم‌های این موش‌ها برای خنثی‌سازی اتصال و جذب VLPs توسط این موش‌ها، مرتبط بود. سلول های Huh7. علاوه بر این، واکسیناسیون موش‌های تراریخته HLA-A2 با این فرمول همچنین پاسخ‌های با واسطه IFN-γ اختصاصی VLP را در مقایسه با VLP‌های غیرادجوانتی ایجاد کرد، اما سطوح قابل مقایسه با میزانی که هنگام تجویز همزمان با ادجوانت کامل فروند به دست می‌آید. این نتایج به طور کلی نشان می دهد که ایمنی زایی VLP های HCV را می توان با افزودن این ادجوانت جدید با هدف قرار دادن تحویل آنها به DCها به طور قابل توجهی بهبود بخشید و بنابراین می تواند یک استراتژی واکسن مناسب برای درمان HCV باشد.
VLP های هپاتیت C که توسط یک لیپوپپتید هدفمند TLR2 به سلول های دندریتی تحویل داده می شوند، منجر به افزایش آنتی بادی و پاسخ های سلولی می شوند.
vpm9drvz
پس زمینه: در نتیجه رشد سریع جمعیت انسانی، تشدید تولید دام و افزایش بهره برداری از زیستگاه های حیات وحش برای کشاورزی حیوانات، رابط بین حیات وحش، دام و انسان در حال گسترش است و اثرات بالقوه ای بر سلامت حیوانات اهلی و انسان دارد. حیوانات وحشی به‌عنوان مخزن بسیاری از ویروس‌ها عمل می‌کنند، که گاهی ممکن است منجر به عفونت‌های جدید حیوانات اهلی و/یا جمعیت انسانی شود. با توجه به این پیش‌زمینه، ما از متاژنومیکس برای بررسی حضور پاتوژن‌های ویروسی در سرم‌های جمع‌آوری‌شده از خوک‌های بوته‌ای (Potamochoerus larvatus)، گونه‌ای شبانه از Suid وحشی که بین پارک‌های ملی و زمین‌های کشاورزی در اوگاندا حرکت می‌کند، استفاده کردیم. نتایج: کاربرد 454 pyrosequencing حضور ویروس Torque teno sus (TTSuV)، پاروویروس 4 خوک (PPV4)، رتروویروس درون زا خوک (PERV)، یک ویروس مشابه هپاتیت C GB و یک ویروس شبه کم‌ویروسی مرتبط با Sclerotinia را نشان داد. سرم از خوک های بوته ای سنجش‌های PCR برای هر ویروس خاص همراه با توالی‌یابی Sanger، دو نوع TTSuV-1، یک نوع TTSuV-2 و همچنین PPV4 را در نمونه‌های سرم نشان داد و در نتیجه یافته‌های توالی‌یابی 454 را تأیید کرد. نتیجه‌گیری: با استفاده از یک رویکرد متاژنومیک ویروسی، ما یک تجزیه و تحلیل اولیه از ویروس‌های موجود در سرم خوک‌های بوته‌ای انجام دادیم و برای اولین بار حضور PPV4 را در یک Suid آفریقایی وحشی نشان دادیم. علاوه بر این، ما انواع جدیدی از TTSuV-1 و 2 را در خوک های بوته ای شناسایی کردیم.
تجزیه و تحلیل متاژنومی ویروسی خوک های بوته ای (Potamochoerus larvatus) در اوگاندا انواع جدیدی از پاروویروس 4 خوک و ویروس 1 و 2 Torque teno sus را شناسایی می کند.
6nas74q1
فلاوی ویروس های منتقله از کنه (TBFV) در طبیعت از طریق دوچرخه سواری بین میزبان پستانداران و کنه ها حفظ می شوند. در این مطالعه، ما از سلول‌های کلیه میمون سبز آفریقایی (Vero) و سلول‌های کنه Ixodes scapularis (ISE6) برای مقایسه تغییرات ناشی از ویروس در سلول‌های پستانداران و بندپایان استفاده کردیم. با استفاده از میکروسکوپ کانفوکال، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) و توموگرافی الکترونی (ET)، توزیع پروتئین ویروسی و تغییرات فراساختاری را که در طول عفونت TBFV رخ می‌دهد، بررسی کردیم. در داخل سلول های میزبان، فلاوی ویروس ها باعث بازآرایی پیچیده غشاهای سلولی به منظور تکثیر ویروس می شوند. عفونت ویروسی با گسترش قابل توجهی در رنگ‌آمیزی شبکه آندوپلاسمی (ER) همراه بود و نشانگرهای تکثیر TBFV عمدتاً در هر دو رده سلولی به ER محلی‌سازی شدند. TEM سلول‌های Vero وزیکول‌های متصل به غشاء را نشان داد که در شبکه‌ای از مخازن ER گشاد شده و آناستوموزکننده محصور شده بودند. ویریون ها در داخل ER دیده می شدند و گاهی اوقات در آرایه های پاراکریستالی بودند. گاهی اوقات ساختارهای لوله ای یا وزیکول های کشیده مشاهده می شد. در سلول های ISE6 آلوده به طور حاد و مداوم، تکثیر غشاء و وزیکول ها نیز مشاهده شد. با این حال، میزان انبساط غشاء و فراوانی وزیکول کمتر بود و هیچ ذرات ویروسی مشاهده نشد. پروفیل های لوله ای در سلول های ISE6 آلوده دائمی نسبت به سلول های آلوده حاد بسیار شایع تر بود. بوسیله ET، پروفیل های لوله ای، در سلول های کنه آلوده دائمی، دارای قطر مقطع 60-100 نانومتر بودند، طول آن به 800 نانومتر می رسید، در انتها بسته می شدند و اغلب در بسته های فاسیکل مانند قرار می گرفتند که با آنها پوشانده شده بود. غشای ER. آزمایش‌های ما تجزیه و تحلیل محلی‌سازی پروتئین ویروسی را در زمینه رده‌های سلولی پستانداران و بندپایان و همچنین عفونت سلولی بندپایان حاد و پایدار ارائه می‌دهند. علاوه بر این، ما برای اولین بار عفونت فلاوی ویروس سه بعدی را در یک رده سلولی ناقل و اولین ET عفونت فلاویویروس پایدار را نشان می دهیم.
مقایسه سه بعدی عفونت فلاوی ویروس منتقله از کنه در رده های سلولی پستانداران و کنه ها
vret3sh1
پیشرفت چشمگیر در فناوری توالی یابی و افزایش علاقه به میکروبیولوژی پزشکی و محیطی، بیوتکنولوژی و زیست شناسی مصنوعی منجر به سیل از ژنوم های میکروبی منتشر شده شد. با این حال، حاشیه نویسی، مقایسه و مدل سازی ژنوم یک گلوگاه اصلی برای ترجمه اطلاعات توالی به دانش بیولوژیکی باقی مانده است، از این رو ابزارهای تحلیل محاسباتی به طور مداوم برای حاشیه نویسی و تفسیر ژنوم سریع توسعه می یابند. در میان اولین و جامع ترین منابع برای تجزیه و تحلیل ژنوم پروکاریوتی، پروژه SEED، که در سال 2003 به عنوان ادغام داده های ژنومی و ابزارهای تجزیه و تحلیل آغاز شد، اکنون حاوی بیش از 5000 ژنوم کامل است، مجموعه ای از حاشیه نویسی به روز شده که در مجموعه ای بزرگ و رو به رشد گنجانده شده است. از زیرسیستم های کدگذاری شده، مجموعه ای مشتق شده از خانواده های پروتئینی و صدها مدل متابولیک در مقیاس ژنومی. با این حال، تا همین اواخر، نگهداری نسخه‌های فعلی کد و داده‌های SEED در مکان‌های دور یک مسئله مبرم بوده است. برای اجازه دسترسی از راه دور با کارایی بالا به پایگاه داده SEED، سرورهای SEED (http://www.theseed.org/servers) را توسعه دادیم: چهار سرور مبتنی بر شبکه که قرار است داده ها را در پایگاه داده رابطه ای زیرین نشان دهند، از حاشیه نویسی اولیه پشتیبانی می کنند. خدمات، دسترسی برنامه‌ریزی شده به قابلیت‌های سرور حاشیه‌نویسی RAST را ارائه می‌دهد و دسترسی به مجموعه رو به رشدی از مدل‌های متابولیک را فراهم می‌کند که از تحلیل تعادل شار پشتیبانی می‌کنند. سرورهای SEED دسترسی آزاد به داده های به روز رسانی منظم، توانایی حاشیه نویسی ژنوم های پروکاریوتی، توانایی ایجاد بازسازی های متابولیک و مدل های دقیق متابولیسم، و دسترسی به صدها مدل متابولیک موجود را ارائه می دهند. این کار چارچوبی را ارائه می‌کند و از آن پشتیبانی می‌کند که گروه‌های دیگر می‌توانند تلاش‌های تحقیقاتی مستقل را بر اساس آن ایجاد کنند. ادغام‌های بزرگ داده‌های ژنومی یکی از منابع فکری اصلی را نشان می‌دهد که باعث تحقیقات در زیست‌شناسی می‌شود، و دسترسی برنامه‌ای به داده‌های SEED، ابزار قابل توجهی را برای مجموعه گسترده‌ای از کاربران بالقوه فراهم می‌کند.
سرورهای SEED: دسترسی با عملکرد بالا به ژنوم ها، حاشیه نویسی ها و مدل های متابولیک SEED
dwfb81aj
ECR 2012 Book of Abstracts - A - برنامه آموزشی تحصیلات تکمیلی
ob2xoxlq
انتقال گردشی ویروس‌ها در Luteoviridae، مانند ویروس کوتوله زرد غلات (CYDV)، به یک سری از تعاملات دقیق بین پروتئین‌های ویروس، گیاه و شته نیاز دارد. انتخاب طبیعی باعث شده تا این ویروس ها در آبکش نگهداری شوند تا جذب و انتقال توسط شته ها تسهیل شود. ما نشان می‌دهیم که تیمار هموژنه بافت جو دوسر آلوده با سولفیت سدیم، انتقال ویروس خالص شده توسط شته‌ها را کاهش می‌دهد. داده های میکروسکوپ الکترونی عبوری نشان داد که هیچ تغییر ناخالصی در مورفولوژی ویریون به دلیل تیمارها وجود ندارد. با این حال، ویریون های درمان شده توسط شته ها از طریق سلول های اپیتلیال روده عقبی به دست نیامدند و هنگامی که مستقیماً به هموکول تزریق می شدند منتقل نمی شدند. تجزیه و تحلیل آماده‌سازی ویروس با استفاده از کروماتوگرافی مایع نانو جریان همراه با طیف‌سنجی جرمی پشت سر هم تعدادی از پروتئین‌های گیاه میزبان را نشان داد که با ویروس‌ها تصفیه می‌شوند، که برخی از آنها به دنبال تیمار سولفیت سدیم از بین رفتند. با استفاده از طیف‌سنجی جرمی هدفمند، داده‌هایی را نشان می‌دهیم که نشان می‌دهد چندین پروتئین گیاه میزبان مرتبط با ویروس در شته‌هایی که از گیاهان آلوده به CYDV در مقایسه با گیاهان سالم تغذیه شده‌اند، به سطوح بالاتری تجمع یافته‌اند. ما دو فرضیه را برای توضیح این مشاهدات پیشنهاد می‌کنیم، و اینها متقابلاً منحصر به فرد نیستند: (الف) اینکه تیمار سولفیت سدیم برهمکنش‌های حیاتی پروتئین میزبان-ویریون مورد نیاز برای انتقال شته را مختل می‌کند، یا (ب) اینکه عفونت میزبان با CYDV بیان پروتئین آبکش را تعدیل می‌کند. راهی که برای جذب ویروس توسط شته ها مفید است. نکته مهم این است که ژن‌های کدکننده پروتئین‌های گیاهی مرتبط با ویروس ممکن است به‌عنوان هدف در پرورش محصولات غلات برای حالت‌های جدید مقاومت ویروس که برهمکنش‌های آبکش-ویروس یا شته-ویروس را مختل می‌کنند، بررسی شوند.
کشف و LC-MS/MS هدفمند پولروویروس خالص شده، تفاوت هایی را در اینتراکتوم ویروس-میزبان مرتبط با تغییر انتقال شته نشان می دهد.
66yurgph
مقدمه: در حالی که اطلاعات زیادی در مورد بار آنفولانزای A(H1N1)pdm09 در آمریکای شمالی وجود دارد، اطلاعات کمی در مورد بار آن در آمریکای جنوبی وجود دارد. روش‌ها: در طول آوریل تا دسامبر 2009، ما به طور فعال برای افراد مبتلا به عفونت حاد تنفسی حاد و بیماری شبه آنفلوانزا (ILI) در سه شهر نگهبان جستجو کردیم. بخشی از بیماران مورد آزمایش سواب را برای آزمایش آنفولانزا ارائه کردند. ما تعداد بیماران موردی را که آزمایش آنفولانزای مثبت داشتند، با ضرب تعداد بیماران مورد آزمایش نشده در نسبتی که آزمایش آنها مثبت بود، تخمین زدیم. ما نرخ‌ها را با تقسیم تعداد تخمینی بیماران موردی بر جمعیت سرشماری پس از تنظیم نسبت بیماران موردی با اطلاعات شروع بیماری از دست رفته و بیماران موردی ILI که چندین بار برای یک رویداد بیماری به پزشک مراجعه کرده‌اند، تخمین زدیم. نتایج: ما تخمین زدیم که میزان مرگ و میر آنفولانزای A(H1N1) pdm09 در هر 100000 نفر-سال (py) از 1.5 در بین افراد 5 تا 44 ساله تا 5.6 ​​در بین افراد بالای 65 سال متغیر است. نرخ بستری A(H1N1)pdm09 در هر 100000 py بین 26.9 در میان کودکان کمتر از 5 سال تا 41.8 در میان افراد بالای 65 سال متغیر بود. نرخ ILI آنفولانزای A(H1N1) در هر 100 py بین 1.6 در میان کودکان کمتر از 5 تا 17.1 سال در بین افراد 45 تا 64 سال متغیر بود. در حالی که 9 (53%) از 17 فرد فوتی آنفولانزای A(H1N1)pdm09 با داده های موجود چاقی و 7 (17%) از 40 نفر دیابت داشتند، کمتر از 4% از بیماران مبتلا به آنفولانزای A(H1N1)pdm09 که زنده مانده بودند، این موارد را داشتند. شرایط موجود (p≤0.001). نتیجه‌گیری: آنفلوانزای A(H1N1) pdm09 باعث بار بیماری مشابه در آرژانتین مانند سایر کشورها شد. چنین بار بیماری ارزش بالقوه واکسیناسیون به موقع آنفولانزا را نشان می دهد.
مرگ و میر، عفونت حاد تنفسی شدید، و بیماری شبه آنفلوانزا مرتبط با آنفولانزای A(H1N1)pdm09 در آرژانتین، 2009
xxnnq1w5
کلستریدیوم دیفیسیل یک باکتری گرم مثبت و بی هوازی است که می تواند اندوسپورهای بسیار مقاومی را تشکیل دهد. این باکتری عامل عفونت C. difficile (CDI) است که علائم آن می تواند از اسهال خفیف تا کولیت کاذب غشایی بالقوه کشنده و مگاکولون سمی باشد. تشکیل اندوسپور در Firmicutes، از جمله C. difficile، توسط تنظیم کننده کلیدی برای هاگ، Spo0A اداره می شود. در Bacillus subtilis، این فاکتور رونویسی به طور مستقیم یا غیرمستقیم در سایر فرآیندهای سلولی دیگر نیز دخالت دارد. در اینجا، ما گزارش می‌دهیم که C. difficile Spo0A درجه بالایی از شباهت به پروتئین B. subtilis را نشان می‌دهد و یک توالی اتصال مشابه را تشخیص می‌دهد. ما متوجه شدیم که سویه آزمایشگاهی C. difficile 630Δerm دارای یک تکرار 18 جفت باز در نزدیکی دامنه اتصال به DNA در مقایسه با سویه اجدادی آن 630 است. سنجش های اتصال آزمایشگاهی با استفاده از دامنه اتصال C ترمینال DNA خالص شده پروتئین C. difficile Spo0A اتصال مستقیم را نشان می دهد. به DNA بالادست spo0A و sigH، ژن های اولیه اسپورزایی و چندین فرض دیگر اهداف سنجش‌های اتصال آزمایشگاهی نشان می‌دهد که ژن کدکننده‌ی توکسین کلستریدیایی اصلی TcdB ممکن است هدف مستقیم Spo0A باشد، اما مایع رویی مشتق‌شده از سویه منفی spo0A نسبت به سویه‌های نوع وحشی سمی کمتری نسبت به سویه‌های نوع وحشی نداشت. گزارش می دهد. این نتایج برای اولین بار اهداف مستقیم (معمولی) پروتئین Spo0A در C. difficile را شناسایی کرده و اثر مثبت Spo0A را بر تولید سموم کلستریدیایی بزرگ بعید می‌سازد.
C. difficile 630Δerm Spo0A با اتصال مستقیم با میل ترکیبی بالا به DNA هدف، تشکیل هاگ را تنظیم می کند، اما به تولید سم کمک نمی کند.
l565gha4
عفونت ویروس هپاتیت B انسانی (HBV) و بیماری های مرتبط با HBV همچنان یک مشکل عمده بهداشت عمومی است. افرادی که همزمان با ویروس هپاتیت D ماهواره ای آن (HDV) آلوده می شوند، بیماری شدیدتری دارند. ورود سلولی هر دو ویروس توسط پروتئین های پوششی HBV انجام می شود. دامنه pre-S1 پروتئین پوشش بزرگ یک عامل کلیدی برای اتصال گیرنده (ها) است. با این حال، هویت گیرنده (ها) ناشناخته است. در اینجا، با استفاده از پیوند متقاطع عکس فاصله نزدیک و خالص سازی میل ترکیبی پشت سر هم، نشان دادیم که ناحیه اتصال گیرنده pre-S1 به طور خاص با پلی پپتید انتقال دهنده تائوروکولات سدیم (NTCP)، یک انتقال دهنده چندگانه غشایی که عمدتاً در کبد بیان می شود، تعامل دارد. خاموش کردن NTCP عفونت HBV و HDV را مهار کرد، در حالی که بیان اگزوژن NTCP سلول‌های غیر حساس هپاتوکارسینوما را نسبت به این عفونت‌های ویروسی حساس کرد. علاوه بر این، جایگزینی اسیدهای آمینه 157-165 میمون غیرعملکردی NTCP با همتای انسانی توانایی آن را در حمایت از هر دو عفونت ویروسی اعطا کرد. نتایج ما نشان می‌دهد که NTCP یک گیرنده عملکردی برای HBV و HDV است. DOI: http://dx.doi.org/10.7554/eLife.00049.001
پلی پپتید انتقال دهنده تاوروکولات سدیم یک گیرنده کاربردی برای ویروس هپاتیت B و D انسانی است.
newf1dqx
دو گلیکوپروتئین، هماگلوتینین (HA) و نورآمینیداز (NA)، روی سطح ویروس‌های آنفولانزا، نقش مهمی در ترانسفوناسیون، همجوشی غشا و آزادسازی ویریون‌های نتاج دارند. برای بررسی توزیع سایت‌های N-گلیکوزیلاسیون (گلیکوزیت‌ها) در این دو گلیکوپروتئین، توالی‌های اسید آمینه همه زیرگروه‌های HA و NA را جمع‌آوری و تراز کردیم. دو گلیکوزیت در محل‌های برش HA0 و پپتیدهای همجوشی قرار گرفتند و به طرز چشمگیری در همه زیرگروه‌های HA حفظ شدند، در حالی که گلیکوزیت‌های باقی‌مانده منحصر به زیرگروه‌های خود بودند. دو تا چهار گلیکوزیت حفاظت‌شده در حوزه ساقه NA یافت شد، اما اینها با حذف توالی‌های حوزه ساقه خاص تحت تأثیر قرار می‌گیرند. گلیکوزیت بسیار حفاظت شده دیگری در مرکز بالای دامنه جهانی تترامر ظاهر شد، در حالی که سایر گلیکوزیت ها در سراسر دامنه جهانی توزیع شدند. در اینجا ما یک بررسی دقیق از توزیع و الگوی تکاملی گلیکوزیت‌ها در گلیکوپروتئین‌های پوششی IVs ارائه می‌کنیم، و بیشتر بر روی ویروس H5N1 تمرکز می‌کنیم و نتیجه می‌گیریم که گلیکوزیت‌های موجود در H5N1 در HA پیچیده‌تر شده‌اند و در NA تأثیر کمتری دارند. پنج سال گذشته
الگوی تکاملی محل‌های گلیکوزیلاسیون در ویروس آنفلوانزا (H5N1) هماگلوتینین و نورآمینیداز
zlygzsm1
ویروس ها از مجموعه محدودی از مسیرهای میزبان برای عفونت استفاده می کنند. این مسیرها نشان دهنده اهداف ضد ویروسی واقعی با احتمال کم مقاومت ویروسی هستند. ما سالیسیلانیلید نیکوزامید را به عنوان یک عامل ضد ویروسی با طیف وسیعی شناسایی کردیم که اندوزوم های اسیدی شده را هدف قرار می دهد. نیکلوزامید برای استفاده انسانی در برابر عفونت های کرمی تایید شده است و دارای اثرات ضد نئوپلاستیک و ضد ویروسی است. نحوه عملکرد آن ناشناخته است. در اینجا، ما نشان می‌دهیم که نیکوزامید، که یک اسید لیپوفیلیک ضعیف است، عفونت با راینوویروس‌های انسانی وابسته به pH (HRV) و ویروس آنفولانزا را مهار می‌کند. مطالعات ساختار-فعالیت نشان داد که اثر ضد ویروسی و خنثی‌سازی pH اندولیزوزومی با هم دنبال می‌شوند و اسیدی‌سازی محیط خارج سلولی بلوک ورود ویروس را دور می‌زند. نیکلوزامید بر H(+) -ATPase واکولی تأثیری نداشت، اما وزیکول های پوشش داده شده یا لیپوزوم های مصنوعی را خنثی کرد، که نشان دهنده یک حالت عمل حامل پروتون مستقل از هر هدف پروتئینی است. این گزارش نشان می‌دهد که تداخل فیزیکی-شیمیایی با مسیرهای میزبان، اثرات ضد ویروسی گسترده‌ای دارد، و اثبات مفهومی برای توسعه ضد ویروس‌های هدایت‌شده میزبان ارائه می‌کند.
نیکلوزامید یک حامل پروتون است و اندوزوم های اسیدی را با اثرات ضد ویروسی گسترده هدف قرار می دهد.
sxdstw4a
سم وبا (CT) از Vibrio cholerae مسئول اکثر علائم بیماری اسهالی وبا است. CT یک کمپلکس پروتئینی هتروهگزامریک با یک زیرواحد A 240 باقیمانده و یک زیرواحد B پنتامریک از پلی پپتیدهای B 103 باقیمانده یکسان است. زیرواحد A به صورت پروتئولیتی در یک حلقه متصل به دی سولفید برای تولید قطعات A1 ​​و A2 شکافته می شود. زیرواحد B از نوع وحشی (wt) CT به 5 مولکول گانگلیوزید GM(1) (GM(1)) سطح سلول متصل می شود و توکسین-GM(1) از غشای پلاسمایی (PM) به صورت رتروگراد از طریق اندوزوم ها و دستگاه گلژی به شبکه آندوپلاسمی (ER). از ER، قطعه آنزیمی A1 به سیتوزول منتقل می شود و باعث بیماری می شود. خوشه‌بندی GM(1) با اتصال چند ظرفیتی به سم می‌تواند غشاهای سلولی را به روش‌هایی بازسازی کند که ممکن است به جذب سم و قاچاق رتروگراد کمک کند. با این حال، اخیراً دریافته‌ایم که CT ممکن است با بهره‌برداری از یک مسیر گلیکوسفنگولیپید درون‌زا از PM به ER منتقل شود (A. A. Wolf و همکاران، Infect. Immun. 76:1476-1484، 2008، و D. J. F. Chinnapen et al., Dev. سلول 23:573-586، 2012، نشان می دهد که اتصال چند ظرفیتی به GM(1) غیرقابل استفاده است. در اینجا ما به طور رسمی این ایده را با ایجاد هولوتوکسین های کایمریک همگن با تعداد مشخصی از محل های اتصال GM(1) بومی از صفر (غیر اتصال) تا پنج (نوع وحشی) آزمایش کردیم. ما دریافتیم که یک محل اتصال GM(1) برای فعالیت هولوتوکسین کافی است. بنابراین، بازسازی غشای سلولی توسط مکانیسم‌هایی که شامل اتصال چند ظرفیتی سم به گیرنده‌های GM(1) است برای سمیت CT ضروری نیست.
یک محل اتصال گانگلیوزید GM(1) برای سم وبا برای اتصال به سلول ها و تکمیل مسیر مسمومیت کافی است.
fvx0xof9
سابقه و هدف: مطالعات سرولوژیکی برای عفونت آنفولانزا و پاسخ واکسن اغلب شامل سنجش میکروخنثی سازی و مهار هماگلوتیناسیون برای ارزیابی آنتی بادی های خنثی کننده علیه ویروس های آنفلوانزای انسانی و پرندگان، از جمله H5N1 است. ما قبلاً ذرات لنتی ویروسی شبه‌تایپ‌شده با H5-HA (H5pp) را مشخص کرده‌ایم و یک روش مبتنی بر H5pp را به‌عنوان یک جایگزین امن برای مطالعات سرولوژیکی با کارایی بالا در تأسیسات BSL-2 تأیید کرده‌ایم. در اینجا نشان می‌دهیم که H5-HA ها از کلادهای مختلف همیشه باعث تولید کارآمد H5pp نمی‌شوند و مکانیسم‌های زیربنایی مورد بررسی قرار می‌گیرند. روش‌شناسی/یافته‌ها: ما آنالیز جهشی را برای تعیین عوامل مولکولی مسئول بسته‌بندی کارآمد HA از A/Cambodia/40808/2005 (H5Cam) و A/Anhui/1/2005 (H5Anh) به H5pp انجام داده‌ایم. نتایج ما نشان می‌دهد که یک جهش A134V در حلقه 130 دامنه اتصال گیرنده برای ارائه توانایی H5Anh برای تولید H5Anh-pp به طور موثر کافی است، در حالی که جهش معکوس V134A تولید H5Cam-pp را تا حد زیادی مختل می‌کند. اگرچه بیان پروتئین در لیزات سلولی کل برای H5Anh و H5Cam مشابه است، بیان سطح سلولی H5Cam در سطح قابل توجهی بالاتر از H5Anh تشخیص داده می شود. ما بیشتر با چندین خط شواهد مستقل نشان می‌دهیم که رفتار H5Anh را می‌توان با اتصال قوی‌تر به گیرنده‌های اسید سیالیک که بر باقی مانده 134 دلالت می‌کند توضیح داد. پاکت H5pp و مکانیسم زیربنایی را مشخص کرد. کاهش اتصال به گیرنده های اسید سیالیک در نتیجه جهش A134V نه تنها تأثیر مهمی در کارایی شبه تایپ H5-HA دارد، بلکه در سطح کل ویروس نیز تأثیر دارد. از آنجا که جایگزینی A134V به عنوان یک جهش طبیعی در میزبان انسان گزارش شده است، نتایج ما ممکن است پیامدهایی برای درک سازگاری میزبان انسان با ویروس‌های آنفلوانزای پرندگان H5N1 داشته باشد.
جایگزینی منفرد باقیمانده در حوزه اتصال گیرنده هماگلوتینین H5N1 برای بسته بندی به ذرات لنتی ویروسی شبه تایپ شده حیاتی است.
s70onyix
سابقه و هدف: قرار گرفتن در معرض ذرات معلق (PM) یک عامل خطر مهم برای افزایش عوارض قلبی ریوی و مرگ و میر است. مکانیسم پاتوفیزیولوژی با واسطه PM ناشناخته باقی مانده است. با این حال، PM پیش التهابی برای اندوتلیوم است و نفوذپذیری عروقی را در شرایط آزمایشگاهی و درون تنی از طریق تولید ROS افزایش می‌دهد. اهداف: ما نقش پروتئین های اتصال محکم را به عنوان اهدافی برای از دست دادن یکپارچگی سد سلول های اندوتلیال ریه (EC) و افزایش اختلال عملکرد قلبی ریوی ناشی از PM بررسی کردیم. MethodsChanges در نفوذپذیری تک لایه EC ریه انسان توسط مقاومت الکتریکی Transendothelial (TER) در پاسخ به چالش PM (جمع آوری شده از Ft. McHenry Tunnel، بالتیمور، MD، اندازه ذرات > 0.1 میکرومتر) ارزیابی شد. ارزیابی بیوشیمیایی تولید ROS و بسیج Ca2 نیز اندازه‌گیری شد. نتایج: قرار گرفتن در معرض PM باعث جابجایی پروتئین اتصال محکم Zona occludens-1 (ZO-1) از محیط سلولی شد که با کاهش قابل توجهی در سطح پروتئین ZO-1 همراه بود اما در پروتئین های اتصال چسبنده (VE-cadherin و β-catenin) همراه نبود. . N-استیل سیستئین (NAC، 5 میلی مولار) تولید ROS ناشی از PM را در ECها کاهش داد، که بیشتر از کاهش TER جلوگیری کرد و تخریب ZO-1 را کاهش داد. PM همچنین بسیج کلسیم داخل سلولی را از طریق کانال کاتیونی بالقوه گیرنده گذرا M2 (TRPM2) به روشی وابسته به ROS با فعال‌سازی بعدی کالپین پروتئاز وابسته به Ca (2+) واسطه کرد. کالپین فعال شده با PM مسئول تخریب ZO-1 و اختلال در سد EC است. بیان بیش از حد ZO-1 اختلال در سد اندوتلیال ناشی از PM و نفوذپذیری عروقی در داخل بدن و در شرایط آزمایشگاهی ضعیف شده است. نتیجه گیری: این نتایج نشان می دهد که PM باعث افزایش قابل توجهی در نفوذپذیری عروقی از طریق نشت کلسیم با واسطه ROS از طریق TRPM2 فعال شده و از طریق تخریب ZO-1 توسط کالپین فعال می شود. این یافته‌ها از مکانیسم جدیدی برای آسیب ریه ناشی از PM و پیامدهای نامطلوب قلبی عروقی پشتیبانی می‌کنند.
آلودگی هوا با ذرات معلق سد سلولی اندوتلیال را از طریق تخریب پروتئین اتصال محکم با واسطه کالپین مختل می کند.
afgvzxfx
بیان آلفا7 گیرنده استیل کولین نیکوتینی در سیستم شنوایی در حال توسعه و بزرگسالان با استفاده از موش‌هایی که از طریق نوترکیبی همولوگ برای بیان همزمان GFP (alpha7GFP) یا Cre (alpha7Cre) اصلاح شدند، مورد بررسی قرار گرفت. بیان alpha7GFP برای اولین بار در روز جنینی (E) E13.5 در سلول های برجستگی مارپیچی تشخیص داده می شود. با E14.5، نواحی حسی شامل سلول‌های موی بیرونی و سلول‌های Deiters، alpha7GFP را مانند الیاف وابران منفرد بیان می‌کنند. این الگو پس از E16.5 در یک پیشرفت پایه به راس کاهش می یابد، زیرا سلول های هنسن و سلول های رباط مارپیچی بیان alpha7GFP را به دست می آورند. در بدو تولد و پس از آن alpha7GFP همچنین زیرمجموعه ای از سلول های گانگلیونی مارپیچی را شناسایی می کند که فرآیندهای آنها به سلول های موی داخلی ختم می شود. فیبرهای وابران شناسایی شده توسط پریفرین یا پروتئین مرتبط با ژن کلسی تونین، alpha7GFP را همزمان بیان نمی کنند. علاوه بر ساختارهای حلزونی، بیان قوی آلفا7GFP توسط سلول های مسیرهای شنوایی مرکزی از جمله هسته حلزون خلفی شکمی، لمنیسکوس جانبی، کولیکلوس تحتانی مرکزی و هسته ژنیکوله داخلی وجود دارد. یافته‌های ما نشان می‌دهد که بیان آلفا7 توسط سلول‌های عصبی و غیر عصبی پتانسیل تأثیرگذاری بر عملکردهای شنوایی متعدد را از طریق مکانیسم‌هایی دارد که به طور سنتی به این گیرنده نسبت داده نمی‌شوند.
بیان گیرنده نیکوتین آلفا7 در طول رشد حلزون
yvjrcgxu
سابقه و هدف: سندرم تناسلی و تنفسی خوک (PRRS) یکی از مهم ترین بیماری های خوکی در سراسر جهان است. با وجود ارتباط آن، بیومارکرهای سرمی مرتبط با عفونت ویروسی زودرس، زمانی که علائم بالینی قابل تشخیص نیستند و بیماری با پاسخ ضد ویروسی ضعیف و عفونت پایدار مشخص می شود، هنوز شناسایی نشده اند. زمان یونیزاسیون دفع لیزر سطحی افزایش یافته طیف سنجی جرمی پرواز (SELDI-TOF MS) یک روش تکرارپذیر، دقیق و ساده برای شناسایی پروتئین های نشانگر زیستی مرتبط با بیماری در سرم است. این کار تجزیه و تحلیل SELDI-TOF MS را از سرم های 60 PRRSV مثبت و 60 PRRSV منفی توصیف می کند، همانطور که با PCR اندازه گیری شد، خوکچه های سفید بزرگ بدون علامت در هنگام از شیر گرفتن. سرم هایی با محتوای قابل مقایسه و کم هموگلوبین (<4.52 میکروگرم در میلی لیتر) در 6 بخش مختلف با کروماتوگرافی تبادل آنیونی تکه تکه شدند و پروفیل های پروتئین در محدوده جرمی 1-200 کیلو دالتون با سطوح CM10، IMAC30 و H50 به دست آمد. نتایج: در مجموع 200 پیک قابل توجه (05/0p<) در مرحله کشف اولیه مطالعه شناسایی شد و 47 مورد از آنها در مرحله اعتبار سنجی تایید شد. اکثر قله ها (42) در خوکچه های PRRSV مثبت تنظیم شدند، در حالی که 5 پایین تنظیم شدند. پانلی از 14 قله تبعیض‌آمیز شناسایی‌شده در کسر 1 (9=pH)، روی سطح CM10، و به‌دست‌آمده در جرم کانونی کم، یک الگوی تشخیصی پروفیل پروتئین سرم ارائه می‌کند که قادر به تشخیص بین خوک‌های PRRSV مثبت و منفی با حساسیت و ویژگی 77% و 73% به ترتیب. نتیجه‌گیری SELDI-TOF MS از سرم‌های خوک‌های بدون علامت PRRSV مثبت و PRRSV منفی یک امضای پروتئومی با پتانسیل تشخیصی در مقیاس بزرگ برای شناسایی زودهنگام عفونت PRRSV در خوک‌های از شیر گرفتن ارائه کرد. علاوه بر این، نشانگرهای پروتئین SELDI-TOF یک فنوتیپ تصفیه‌شده از عفونت PRRSV را نشان می‌دهند که ممکن است برای مطالعات مرتبط با کل ژنوم مفید باشد.
شناسایی بیومارکرهای پروتئومی سرم برای عفونت زودهنگام تولید مثل و سندرم تنفسی خوک (PRRS)
q96i25vh
پس‌زمینه آنالیز آنتی‌بادی‌های مونوکلونال انسانی (mAbs) که از اهداکنندگان آلوده به HIV-1 ایجاد شده‌اند، کمک زیادی به شناسایی اپی توپ‌های حساس خنثی‌سازی روی گلیکوپروتئین پوششی HIV-1 کرده‌اند. سومین ناحیه متغیر (V3) یک هدف حیاتی در gp120 است، در درجه اول به دلیل دخالت آن در اتصال گیرنده (CXCR4 یا CCR5) و حضور اپی توپ‌هایی که توسط آنتی‌بادی‌های خنثی‌کننده گسترده شناسایی می‌شوند. MethodsThirty و سه بیمار HIV-1 سرم مثبت ساده دارو (18 مرد و 15 زن) در محدوده سنی 20-57 سال (متوسط ​​= 33 سال) در این مطالعه برای تولید mAb انتخاب شدند. بادی‌آب‌ها از فرهنگ‌های تبدیل‌شده EBV با وبا-توکسین-B حاوی پروتئین فیوژن V3C (V3C-CTB) با ساختار محدود شده انتخاب شدند. ما بادی‌آب‌ها را برای اتصال آن‌ها به پروتئین‌ها و پپتیدهای مشتق از HIV-1 توسط ELISA و برای خنثی‌سازی در برابر ویروس‌های HIV-1 با سنجش TZM-bl آزمایش کردیم. نتایج: ما سه mAbs ضد V3، 277، 903 و 904 را از سلول‌های افراد مختلف جدا کردیم. اتصال ELISA یک اتصال اختصاصی به نوع C و زیرگروه A را برای آنتی‌بادی 277 و 903 نشان داد در حالی که mAb 904 واکنش متقابل را نیز با زیرگروه B V3 نشان داد. نقشه برداری اپی توپ از بادی مونوکلونال با پپتیدهای V3 با هم تداخل دارند، اتصال انحصاری به تاج V3 را نشان داد. آنتی بادی ها به ترتیب فعالیت خنثی کنندگی بالا و پایین را در برابر ویروس های 2/5 ردیف 1 و 1/6 ردیف 2 نشان دادند. به طور کلی، با وجود قرار گرفتن در معرض اپی توپ های شناسایی شده توسط این آنتی بادی ها بر روی دو ویروس بومی نماینده (Du156.12 و JRFL)، ​​ما مقاومت ویروس های ردیف 2 را در برابر خنثی شدن توسط mAbs ضد V3 مشاهده کردیم، که نشان می دهد میل ترکیبی بادی مولکولی ممکن است وجود داشته باشد. به همان اندازه برای خنثی سازی، به عنوان تشخیص اپی توپ بسیار مهم است. نتیجه‌گیری: مطالعه ما نشان می‌دهد که آنتی‌بادی‌های ضد V3 مشتق‌شده از بیماران هندی آلوده به زیرگروه C، پتانسیل خنثی‌سازی را در برابر ویروس‌های ردیف 1 نشان می‌دهند در حالی که چنین فعالیتی ممکن است در برابر ویروس‌های مقاوم‌تر ردیف 2 محدود شود. تعریف ویژگی های اپی توپ خوب این mAbs و دستکاری های تجربی بیشتر در شناسایی اپی توپ ها، منحصر به فرد برای کلاد C یا مشترک با ویروس های غیرکلاد C، در زمینه منطقه V3 مفید خواهد بود.
تولید و شناسایی آنتی بادی های مونوکلونال ضد V3 انسانی از سلول های اهداکنندگان هندی آلوده به HIV-1
i8zikevn
به عنوان یک رویکرد جدید واکسن ویروس نقص ایمنی انسانی نوع 1 (HIV-1)، سویه واکسن شوارتز ویروس زنده ضعیف شده سرخک (MV) برای بیان آنتی ژن F4 (MV1-F4) مهندسی ژنتیکی شد. F4 یک پروتئین ترکیبی است که شامل آنتی ژن های HIV-1 p17 و p24، ترانس کریپتاز معکوس و Nef است. این مطالعه سمیت، توزیع زیستی و پروفایل های ریزش MV1-F4 را ارزیابی کرد. ماکاک های سینومولگوس یک یا سه بار با بالاترین دوز MV1-F4 که برای استفاده بالینی در نظر گرفته شده بود، واکسن یا سالین سرخک مرجع (شوارتز) واکسینه شدند و به مدت 11 یا 85 روز تحت نظارت بالینی قرار گرفتند. پارامترهای سم شناسی شامل علائم بالینی موضعی و سیستمیک، وزن اندام، هماتولوژی، پاتولوژی بالینی و ناخالص و هیستوپاتولوژی بود. هر دو واکسن به خوبی تحمل شدند، بدون عوارض، علائم بالینی یا یافته‌های پاتولوژیک شدید مشاهده نشد. میانگین وزن طحال پس از سه دوز از هر دو واکسن افزایش یافت که با افزایش تعداد و/یا اندازه مراکز ژرمینال مطابقت داشت. این احتمالاً نتیجه پاسخ ایمنی به واکسن ها بوده است. هر کدام از ویروس‌های واکسن ترجیحاً در اندام‌های لنفاوی ثانویه و به میزان کمتری در بافت‌های غنی از اپیتلیوم (مانند روده، مثانه و نای) و کبد تکثیر می‌شوند. در اوج مورد انتظار ویرمی، RNA ویروسی در برخی از نمونه های مایع بیولوژیکی از حیوانات معدودی که با هر دو واکسن ایمن شده بودند، شناسایی شد، اما هیچ یک از این نمونه ها حاوی ویروس عفونی نبودند. در نتیجه، هیچ ریزش ذرات ویروسی عفونی در میمون‌های سینومولگوس پس از تزریق واکسن‌های سرخک MV1-F4 یا شوارتز شناسایی نشد. علاوه بر این، هیچ اثر سمی در رابطه با واکسیناسیون MV با این واکسن ها در این مطالعه یافت نشد.
سم شناسی، توزیع زیستی و مشخصات ریزش ناقل واکسن سرخک نوترکیب که آنتی ژن HIV-1 را بیان می کند، در cynomolgus macaques
0hlj6r10
در سال 1967، اولین شیوع تب خونریزی دهنده فیلوویروس در آلمان و یوگسلاوی سابق رخ داد. عاملی که در طی این شیوع شناسایی شد، ویروس ماربورگ، یکی از کشنده ترین پاتوژن های انسانی است. این مقاله مروری جامع بر دانش فعلی ما در مورد بیماری ویروس ماربورگ از اکولوژی گرفته تا پاتوژنز و زیست‌شناسی مولکولی ارائه می‌کند.
چهل و پنج سال تحقیق در مورد ویروس ماربورگ
ckpg9f97
در طول تکثیر ژنوم سیتومگالوویروس انسانی (HCMV)، زیرواحد DNA پلیمراز ویروسی UL44 نقش کلیدی ایفا می کند، زیرا با اتصال به DNA و زیرواحد کاتالیزوری پلیمراز، فرآیندی را به هولوآنزیم اعطا می کند. با این حال، چندین خط شواهد نشان می دهد که UL44 ممکن است نقش های اضافی در طول چرخه زندگی ویروس داشته باشد. برای روشن کردن این موضوع، ما به دنبال شرکای سلولی UL44 با غربالگری دو هیبریدی مخمری گشتیم. به طرز جالبی، ما تعامل UL44 با Ubc9 را کشف کردیم، آنزیمی که در ترکیب کووالانسی SUMO (Modifier کوچک مرتبط با یوبیکوئیتین) به پروتئین های سلولی و ویروسی دخیل است. ما دریافتیم که UL44 نه تنها در یک سیستم عاری از سلول و در سلول‌های ترانسفکت شده، بلکه در سلول‌های آلوده به HCMV نیز می‌تواند به طور گسترده سومویله شود، که در آن حدود 50 درصد پروتئین در زمان‌های پایانی پس از عفونت، زمانی که ویروسی است، تغییر می‌کند. همانندسازی ژنوم انجام می شود. مطالعات طیف سنجی جرمی نشان داد که UL44 دارای چندین سایت هدف SUMO است که در سراسر پروتئین قرار دارند. قابل توجه است، ما مشاهده کردیم که اتصال UL44 به DNA تا حد زیادی باعث تحریک sumoylation آن در شرایط in vitro و in vivo می شود. علاوه بر این، ما نشان دادیم که بیان بیش از حد SUMO توزیع درون هسته‌ای UL44 را در سلول‌های آلوده به HCMV تغییر می‌دهد، و تولید ویروس و تکثیر DNA را افزایش می‌دهد و نقش مهمی برای سومویلاسیون در چرخه زندگی HCMV و عملکرد(های) UL44 دارد. این داده ها برای اولین بار sumoylation یک فاکتور فرآیندی ویروسی را گزارش می دهند و نشان می دهند که یک فعل و انفعال عملکردی بین پروتئین HCMV UL44 و سیستم sumoylation سلولی وجود دارد.
فاکتور فرآیندی DNA پلیمراز سیتومگالوویروس انسانی UL44 توسط SUMO به روشی وابسته به DNA اصلاح شده است.
vub3ij8f
سابقه و هدف: قرار گرفتن در معرض تهویه مکانیکی آسیب ریه را در پاسخ به محرک های مختلف، مانند اندوتوکسین باکتریایی (LPS) افزایش می دهد. سیستم Fas/FasL یک سیستم لیگاند گیرنده است که دارای عملکردهای پیش آپوپتوز و پیش التهابی دوگانه است و در پاتوژنز آسیب ریه نقش دارد. در این مطالعه ما این فرضیه را آزمایش می‌کنیم که یک سیستم Fas/FasL کارآمد برای ایجاد آسیب ریه در موش‌های دارای تهویه مکانیکی مورد نیاز است. روش‌ها: موش‌های C57BL/6 (B6) و LPR با کمبود Fas در معرض PBS داخل تراشه و سپس تنفس خود به خود یا LPS داخل تراشه و به دنبال آن تهویه مکانیکی چهار ساعته با حجم جزر و مدی 10 میلی‌لیتر بر کیلوگرم، نرخ تنفس 150 قرار گرفتند. تنفس در دقیقه، اکسیژن دمی 0.21 و فشار مثبت انتهای بازدمی (PEEP) 3 سانتی متر آب. نتایج: در مقایسه با موش‌های B6، موش‌های lpr کاهش پاسخ نوتروفیلی را نشان دادند که با کاهش تعداد نوتروفیل‌های BAL و فعالیت میلوپراکسیداز ریه اندازه‌گیری شد. جالب توجه است که موش‌های B6 و lpr دارای غلظت‌های مشابهی از سیتوکین‌های پیش‌التهابی، از جمله CXCL1 (KC) و اندازه‌گیری‌های مشابهی از نفوذپذیری و آپوپتوز بودند. با این حال، موش‌های B6 رسوب بیشتری از کمپلکس‌های ایمنی ضد KC:KC را در ریه‌ها در مقایسه با موش‌های lpr نشان دادند. نتیجه‌گیری: نتیجه می‌گیریم که یک سیستم Fas/FasL کارآمد برای پاسخ نوتروفیلیک کامل به LPS در موش‌های دارای تهویه مکانیکی مورد نیاز است.
موش‌های فاقد Fas جذب نوتروفیل آلوئولی را مختل کرده و بیان کمپلکس‌های آنتی‌بادی ضد KC: کمپلکس‌های KC را در مدل آسیب حاد ریه کاهش داده‌اند.
99hjjqjn
نشان داده شده است که ژن‌های غشایی (IFITM) ناشی از اینترفرون مهره‌داران دارای عملکردهای گسترده و متنوعی هستند که نقش مهمی در تکامل مهره‌داران ایفا می‌کنند. با وجود رعایت عملکرد آنها، پویایی تکاملی این خانواده ژن پیچیده و در حال حاضر ناشناخته است. در اینجا، ما تجزیه و تحلیل‌های تکاملی دقیقی را برای کشف تاریخچه تکاملی خانواده مهره‌داران IFITM انجام دادیم. در مجموع 174 ژن ارتولوگ IFITM و 112 شبه ژن از 27 توالی ژنوم مهره داران شناسایی شد. خانواده مهره‌داران IFITM را می‌توان به زیر خانواده‌های IFITM (IR-IFITM)، IFITM5 و IFITM10 مرتبط با ایمنی در فیلوژنی تقسیم کرد که منشا آن از سه مولد مختلف است. به طور کلی ژن های IFITM مهره داران در دو جایگاه قرار دارند که یکی حاوی ژن IFITM10 و دیگری حاوی IFITM5 و تعداد مختلفی از ژن های IR-IFITM است. حفاظت از synteny تکاملی در این ژن IFITM مشاهده شد. واگرایی عملکردی قابل توجهی در بین سه زیر خانواده IFITM شناسایی شد. هیچ تکرار ژنی یا انتخاب مثبت در زیر خانواده IFITM5 یافت نشد که حاکی از حفظ عملکردی IFITM5 در تکامل مهره‌داران است که در تشکیل استخوان نقش دارد. هیچ منبع IFITM5 در ژنوم مارموست شناسایی نشد که نشان دهنده ارتباط بالقوه با اندازه کوچک این میمون است. زیر خانواده IFITM10 به دو گروه آبزی و خشکی تقسیم شدند. واگرایی عملکردی بین دو گروه شناسایی شد و پنج ژن شبیه IFITM10 از قورباغه در دو گروه پراکنده شدند. هم تکرار ژن و هم انتخاب مثبت در ژن‌های شبه IFITM10 مهره‌داران آبزی مشاهده شد که نشان می‌دهد IFITM10 ممکن است با سازگاری با محیط‌های آبی مرتبط باشد. تعداد زیادی تکثیر ژن اختصاصی دودمان و گونه در زیر خانواده IR-IFITM و انتخاب مثبت در IR-IFITM پستانداران و جوندگان مشاهده شد. از آنجایی که پستانداران سابقه طولانی عفونت ویروسی را تجربه کرده‌اند، چنین گسترش سریع و انتخاب مثبت نشان می‌دهد که تکامل ژن‌های IR-IFITM پستانداران با فعالیت ضد ویروسی با طیف وسیع مرتبط است.
دینامیک تکاملی خانواده ژن گذرنده القا شده با اینترفرون در مهره داران
pxryt8wn
برنامه های تحقیقاتی بهداشتی با هدف قرار دادن جمعیت گابن و آفریقای استوایی در مرکز بین المللی تحقیقات پزشکی در فرانس ویل (CIRMF)، گابن، طی سال های پس از آغاز آن در سال 1979 مطابق با بیماری های نوظهور تکامل یافته است. از زمان ظهور مجدد ویروس ابولا در آفریقای مرکزی، CIRMF واحد بیماری های ویروسی نوظهور ابزارهای تشخیصی و استراتژی های اپیدمیولوژیک و انتقال چنین فناوری هایی را برای حمایت از پاسخ سیستم بهداشت عمومی ملی و سازمان بهداشت جهانی به همه گیری های بیماری ویروس ابولا توسعه داد. . این واحد یک برنامه تحقیقاتی منحصربه‌فرد در مورد تاریخچه طبیعی فیلوویروس‌ها، ظهور بیماری‌های همه‌گیر و پاتوژنز ویروس ابولا انجام می‌دهد. علاوه بر این، آموزش های آکادمیک در تمام سطوح به دانشجویان منطقه ای و بین المللی ارائه می شود که شرایط نوظهور (عوامل میزبان، زیست شناسی مولکولی، ژنتیک) را پوشش می دهد که به گسترش بیماری های ویروسی کمک می کند.
تحقیقات فیلوویروس در گابن و آفریقای استوایی: تجربه یک مرکز تحقیقاتی در قلب آفریقا
9voqa1oy
پس زمینه/هدف: توصیف پارامترهای قابلیت انتقال بیماری های همه گیر گذشته از سایت های جغرافیایی متنوع برای برنامه ریزی پاسخ به شیوع های آینده حیاتی است. ما قابلیت انتقال آنفولانزای A(H1N1)pdm09 (از این پس pH1N1) در آفریقای جنوبی را در طول سال 2009 با تخمین فاصله سریال (SI)، تعداد موثر اولیه تولید مثل (R(t) اولیه) و تغییرات زمانی R(t) مشخص می‌کنیم. . روش‌ها: ما از داده‌های ثبت مرکزی تمام موارد تایید شده آزمایشگاهی pH1N1 که در سراسر آفریقای جنوبی شناسایی شده‌اند، استفاده می‌کنیم. هر زمان که تاریخ شروع علائم وجود نداشته باشد، آن را از تاریخ جمع‌آوری نمونه با استفاده از رویکرد انتساب چندگانه که 100 بار برای هر مقدار از دست رفته تکرار می‌شود، تخمین می‌زنیم. ما از یک روش مبتنی بر احتمال (روش 1) برای تخمین همزمان R(t) اولیه و SI استفاده می کنیم. تخمین R(t) اولیه از توزیع های SI که از مطالعات میدانی قبلی ایجاد شده است (روش 2). و روش Wallinga و Teunis (روش 3) برای مدل سازی تغییرات زمانی R(t). نتایج: 12360 مورد تایید شده pH1N1 در رجیستری مرکزی گزارش شد. در طول دوره رشد تصاعدی اپیدمی (21 ژوئن تا 3 آگوست 2009)، ما به طور همزمان میانگین R(t) را 1.47 (95% CI: 1.30-1.72) و میانگین SI 2.78 روز (95% CI) تخمین می زنیم: 1.80-3.75) (روش 1). مطالعات میدانی میانگین SI را 2.3 روز بین موارد اولیه و موارد ثانویه تایید شده آزمایشگاهی، و 2.7 روز در هنگام بررسی موارد مشکوک و تایید شده ثانویه نشان داد. با ترکیب تخمین SI از مطالعات میدانی با استفاده از موارد تایید شده آزمایشگاهی، ما R(t) اولیه 1.43 (95% فاصله اطمینان (CI: 1.38-1.49) را پیدا کردیم (روش 2). میانگین R(t) در 2.91 (95% فاصله اطمینان (CI: 0.85-2.91) در 21 ژوئن، با شروع همه گیری، به اوج خود رسید، و R(t)> 1 تا 22 اوت (روش 3) ادامه داشت. نتیجه‌گیری: ویژگی‌های قابل انتقال pH1N1 در آفریقای جنوبی مشابه برآوردهای گزارش‌شده توسط کشورهای خارج از آفریقا است. برآوردها با استفاده از روش مبتنی بر احتمال با یافته های میدانی مطابقت دارند.
شماره تولید مثل و فاصله سریال موج اول ویروس آنفلوانزای A(H1N1)pdm09 در آفریقای جنوبی
rsnblu4d
در مقاله ای که در این شماره آمده است، آدینی و همکاران. مبارزه ای را توصیف کنید که برای بسیاری از برنامه ریزان اضطراری آشناست - چالش برنامه ریزی برای همه سناریوها. نویسندگان معتقدند که همه خطرات یا برنامه‌ریزی مبتنی بر قابلیت‌ها، که در آن مجموعه‌ای از قابلیت‌های اصلی قابل استفاده برای انواع رویدادها توسعه می‌یابد، راه کارآمدتری برای دستیابی به آمادگی اضطراری سیستم مراقبت بهداشتی عمومی نسبت به برنامه‌ریزی مبتنی بر سناریو است. اساساً، هسته اصلی آنچه برای برنامه‌ریزی و واکنش به یک نوع بلایا (مثلاً یک رویداد بیولوژیکی) ضروری است، برای برنامه‌ریزی و واکنش به انواع دیگر بلایا نیز ضروری است که امکان بهبود در برنامه‌ریزی و به حداکثر رساندن کارایی را فراهم می‌کند. در حالی که آدینی و همکاران. علم آمادگی اضطراری مراقبت‌های بهداشتی را از طریق در نظر گرفتن 490 اقدام برای ارزیابی آمادگی، ارتقا داده‌اند، مجموعه کوتاه‌تری از اقدامات آمادگی معتبر از اهداف دوگانه پاسخگویی و نتایج بهبودیافته حمایت می‌کند و می‌تواند مبنایی برای تعیین اقداماتی به نام آمادگی فراهم کند. واقعا مهم است
اندازه گیری آمادگی مراقبت های بهداشتی: یک رویکرد همه خطرات
ck0xawdc
لنفوهیستوسیتوز هموفاگوسیتیک یک بیماری بالقوه کشنده است که با فعالیت بیش از حد ماکروفاژها و لنفوسیت ها مشخص می شود. بیماران ممکن است به دنبال فعال شدن سیستم ایمنی پس از یک محرک انکولوژیک، خودایمنی یا عفونی تحت تأثیر قرار گیرند. ممکن است یک جهش ژن مرتبط پیدا شود که عملکرد لنفوسیت سیتولیتیک را مختل می کند. ما یک مورد لنفوهیستوسیتوز هموفاگوسیتیک در کودکان را با یک جهش جدید MUNC 13-4 توصیف می‌کنیم که تشخیص آن با سرکوب سیستم ایمنی همزمان مخدوش شده بود. ارزیابی مجدد بالینی برای لنفوهیستوسیتوز هموفاگوسیتیک در بیماران تب دار مداوم با اختلالات آزمایشگاهی در شرایط مواجهه با عوامل سرکوبگر ایمنی ضروری است.
ارائه لنفوهیستوسیتوز هموفاگوسیتیک به دلیل یک جهش جدید MUNC 13-4 که ​​توسط سرکوب سیستم ایمنی جزئی پوشانده شده است.
mu5u5bvj
سابقه و هدف: بیماری بحرانی ناشی از آنفولانزای H1N1 2009 با عوارض تنفسی، از جمله آسیب حاد ریه (ALI) یا سندرم زجر تنفسی حاد (ARDS) و با مرگ و میر بالا مشخص شده است. ما شدت، پیامدها و هزینه‌های بیمارستانی بیماران مبتلا به ALI/ARDS ثانویه به عفونت آنفلوانزای همه‌گیر A را در مقایسه با ALI و ARDS سایر علل مورد مطالعه قرار دادیم. روش‌ها: یک مرور گذشته‌نگر انجام شد که شامل بیماران بستری در MICU کلینیک کلیولند با ALI/ARDS و عفونت آنفولانزای A تایید شده، و همه بیمارانی که با ALI/ARDS با هر علت دیگری از سپتامبر 2009 تا مارس 2010 بستری شدند، می‌شد. فهرستی از افراد. هزینه های بیمارستان برای هر بیمار از دفتر صورتحساب بیمارستان به دست آمد و با کد صورتحساب در یک پایگاه داده سازماندهی شد. داده های پیوسته ای که به طور معمول توزیع می شدند به عنوان میانگین ± انحراف معیار ارائه می شوند و با استفاده از آزمون t Student مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. برای ارزیابی تفاوت‌ها در نسبت‌ها بین زیرگروه‌های بیمار از آزمون‌های مجذور کای و دقیق فیشر استفاده شد. داده هایی که به طور معمول توزیع نشده بودند با آزمون مجموع رتبه ویلکاکسون مقایسه شدند. نتایج: چهل و پنج بیمار مورد مطالعه قرار گرفتند: 23 در گروه H1N1 و 22 در گروه غیر آنفلوانزا. میانگین سنی ± انحراف معیار مشابه بود (به ترتیب 13 ± 44 و 17 ± 51 سال، 0.15 = p). بیماران H1N1 نمرات APACHE III پایین تری داشتند (20 ± 66 در مقابل 32 ± 89، 0.015 = p) و Pplat و PEEP بالاتری در روزهای 1، 3 و 14 داشتند. طول مدت اقامت در بیمارستان و ICU و مدت تهویه مکانیکی قابل مقایسه بود. نمرات SOFA در 2 هفته اول در ICU نشان دهنده نارسایی شدید اندام در گروه غیر آنفلوانزا است (017/0 = p). مرگ و میر بیمارستانی در گروه غیر آنفلوانزا به طور قابل توجهی بالاتر بود (77 در مقابل 39٪، 0.016 = p). گروه غیر آنفلوانزا هزینه های کلی بالاتری داشتند، از جمله هزینه به طور قابل توجهی بالاتر فرآورده های خونی در ICU. نتیجه‌گیری: ALI/ARDS ثانویه به عفونت آنفولانزای همه‌گیر با اختلال تنفسی شدیدتر همراه است، اما به دلایل دیگر، دقت کلی پایین‌تر و نرخ بقای بهتری نسبت به ALI/ARDS دارد. هزینه مطلق بالاتر در گروه غیر آنفلوانزا احتمالاً به دلیل شرایط پزشکی زمینه‌ای است.
هزینه و پیامدهای نسبی در بخش مراقبت های ویژه آسیب حاد ریه (ALI) ناشی از آنفولانزای همه گیر در مقایسه با سایر علل: یک مطالعه تک مرکزی
gagakqw4
سابقه و هدف: پروتئین gp90 ویروس مرتبط با رتیکولواندوتلیوز پرندگان (REV-A) یک گلیکوپروتئین پوششی مهم است که مسئول القای پاسخ های ایمنی آنتی بادی محافظ در حیوانات است. اپی توپ های سلول B بر روی پروتئین gp90 REV به خوبی مطالعه و گزارش نشده است. روش ها و نتایج: این مطالعه شناسایی یک اپی توپ سلول B خطی بر روی پروتئین gp90 را با غربالگری یک کتابخانه پپتید تصادفی 12 متری نمایش داده شده در فاژ با آنتی بادی مونوکلونال خنثی کننده (mAb) A9E8 که علیه gp90 هدایت می شود، توصیف می کند. mAb A9E8 فاژهایی را که پپتیدهایی را با موتیف اجماع SVQYHPL نشان می‌دهند، تشخیص داد. توالی اسید آمینه موتیف دقیقاً با (213)SVQYHPL(219) gp90 مطابقت دارد. شناسایی بیشتر اپی توپ سلول B نمایش داده شده با استفاده از مجموعه ای از پپتیدهای کوتاه بیان شده به عنوان پروتئین های همجوشی GST انجام شد و نتایج وسترن بلات نشان داد که (213)SVQYHPL(219) حداقل تعیین کننده اپی توپ سلول B خطی بود که توسط mAb A9E8 شناسایی شد. . علاوه بر این، یک پپتید هشت آمینو اسید SVQYHPLA ثابت شد که حداقل واحد اپی توپ با حداکثر فعالیت اتصال به mAb A9E8 است. سرم مرغ REV-A مثبت با حداقل اپی توپ های خطی در وسترن بلات واکنش نشان داد و اهمیت هشت اسید آمینه اپی توپ را در فعالیت اتصال آنتی بادی به اپی توپ نشان داد. علاوه بر این، ما دریافتیم که اپی توپ یک موتیف مشترک بین REV-A و سایر اعضای گروه REV است. نتیجه‌گیری و اهمیت: ما (213)SVQYHPL (219) را به عنوان یک اپی توپ سلول B خطی مخصوص gp90 شناسایی کردیم که توسط mAb خنثی‌کننده A9E8 شناخته می‌شود. نتایج این مطالعه ممکن است کاربردهای بالقوه‌ای در توسعه تکنیک‌های تشخیصی و واکسن‌های نشانگر مبتنی بر اپی توپ علیه REV-A و سایر ویروس‌های گروه REV داشته باشد.
شناسایی یک اپی توپ سلول B حفظ شده بر روی پروتئین پوششی ویروس رتیکولواندوتلیوز با غربالگری یک کتابخانه پپتیدی تصادفی نمایش داده شده توسط فاژ
j8t98qc8
متاپنوموویروس انسانی (hMPV) به عنوان عامل عفونت شدید دستگاه تنفسی در بیماران دچار نقص ایمنی در حال ظهور است. پنومونی hMPV به ندرت در بیماران پیوند عضو جامد غیرریوی مانند دریافت کنندگان پیوند کلیه گزارش شده است. ما در اینجا یک مورد از یک بیمار 39 ساله را گزارش می کنیم که با تب، سرفه و کدورت های بینابینی در سی تی اسکن به عنوان پنومونی غیر شدید hMPV 11 سال پس از پیوند کلیه تشخیص داده شد. عفونت خود به خود برطرف شد. تشخیص افتراقی با پنومونی پنوموسیستیس مورد بحث قرار گرفت. ما ادبیات پزشکی را مرور می کنیم و روش های ارائه بالینی و تشخیص را که می توان در گیرندگان پیوند عضو جامد پیشنهاد کرد، مورد بحث قرار می دهیم.
عفونت دستگاه تنفسی تحتانی در گیرنده پیوند کلیه: متاپنوموویروس را فراموش نکنید
ycxyn2a2
روش انتقال عفونت پیامدهای عمیقی برای مهار مؤثر مداخلات بهداشت عمومی دارد. روش انتقال آبله هرگز به طور قطعی مشخص نشد. اگرچه انتقال قطره تنفسی به طور کلی به عنوان روش اصلی انتقال در نظر گرفته می شد، اما اهمیت نسبی قطرات بالستیک بزرگ و ذرات معلق در هوا که بیش از چند ثانیه در هوا معلق می مانند هرگز حل نشد. این بررسی به بررسی شواهدی از تاریخچه تنوع، داده‌های مربوط به عفونت مخاطی جمع‌آوری‌شده در دهه‌های گذشته انتقال آبله، اندازه‌گیری‌های آئروسل، مدل‌های حیوانی، گزارش‌های ریه آبله در میان کارکنان مراقبت‌های بهداشتی، و اپیدمیولوژی آبله با توجه به اهمیت بالقوه ذرات ریز ذرات معلق در هوا می‌پردازد. انتقال با واسطه من به طور خلاصه اصطلاح عفونت ناهمسانگرد را برای توصیف رفتار واریولای ماژور معرفی می کنم که در آن مسیر عفونت به نظر می رسد شدت بیماری را تغییر داده است.
راه اصلی انتقال آبله چه بود؟ پیامدهای دفاع زیستی