Search is not available for this dataset
ca
stringlengths
3
1.79k
gl
stringlengths
4
734
Premi de Novel·la per Entregas de La Voz de Galicia el 2014, per A Dúbida.
Premio de Novela por Entregas de La Voz de Galicia no 2014 , por A dúbida .
Premi Xosé María Álvarez Blázquez de l'Associació Galega d'Editors a l'autor o autora més destacat de 2014.
Premio Xosé María Álvarez Blázquez da Asociación Galega de Editores ao autor ou autora máis destacado de 2014 .
La serra del Faro és un accident geogràfic muntanyenc gallec.
A serra do Faro é un accidente xeográfico montañoso galego .
Separa la comarca del Deza de la comarca de Chantada i també les conques fluvials del Miño i de l'Ulla, i està unida pel sud a la serra del Farelo.
Separa a comarca do Deza da comarca de Chantada e máis tamén as concas fluviais do Miño e do Ulla , e está unida polo sur á serra do Farelo .
Presenta una direcció NE-SO i dominen les roques granítiques molt fracturades.
Presenta unha dirección NL-SO e dominan as rochas graníticas moi fracturadas .
Es divideix morfològicament en tres grans blocs, el superior situat a 900 metres, el central a 800 metres i l'inferior a 700 metres.
Divídese morfoloxicamente en tres grandes bloques , o superior situado a 900 metros , o central a 800 metros e o inferior a 700 metros .
La muntanya Faro, amb 1.187 metres és la màxima altura, altres cims destacats són Piorno (1059 metres), Peñas Grandes (1026 metres), Cabeza (968 metres), Peña de Francia (914 metres) i Cantelle (896 metres).
O monte Faro , con 1187 metros é a máxima altura , outros cumes destacados son Piorno ( 1059 metros ) , Penas Grandes ( 1026 metros ) , Cabeza ( 968 metros ) , Pena de Francia ( 914 metros ) e Cantelle ( 896 metros ) .
La serra del Far presenta tres ecosistemes diferenciats, el principal és el constituït per muntanya baixa, predominant els tojos, falgueres, estepes, brucs i ginestes en el qual habiten els conills, llebres, llops, guineus i talps al costat d'aloses, guatlles, coloms i mallerengues.
A serra do Faro presenta tres ecosistemas diferenciados , o principal é o constituído por monte baixo , predominando os toxos , fentos , carpazas , queirogas e xestas no que habitan os coellos , lebres , lobos , raposos e toupas alén de cotovías , lavercas , paspallás , pombas e ferreiros .
En els tàlvegs apareix el bosc caducifoli, compost per roures, melojos, bedolls i aranyoners juntament amb nabius.
Nas valgadas aparece o bosque caducifolio , composto por carballos , cerquiños , bidueiros e abruñeiros xunto con arandeiras , cabaciñas ou xabroneiras .
Finalment el monocultiu de pins constitueix el tercer ecosistema.
Por último o monocultivo de piñeiros constitúe o terceiro ecosistema .
Les muntanyes de Galícia.
As montañas de Galiza .
Vladimir Sorokin Georgievich (en rus : <unk> <unk> <unk> ) , nascut el 7 d'agost de 1955 en Bykovo ( Moscou ) és un escriptor i dramaturg rus postmodern, un dels més populars de la literatura russa contemporània.[1][ 2 ] Sorokin viu entre Moscou i Berlín.[3]
Vladimir Sorokin Georgievich ( en ruso : Владимир Георгиевич Сорокин ) , nado o 7 de agosto de 1955 en Bykovo ( Moscova ) é un escritor e dramaturgo ruso posmoderno , un dos máis populares da literatura rusa contemporánea. [ 1 ] [ 2 ] Sorokin vive entre Moscova e Berlín. [ 3 ]
Les seves obres segueixen diferents gèneres, des del thriller fins a la distopia passant pels guions per al cinema, però sempre generen debat en els mitjans russos, sobretot amb el Apparatchik rus, en tractar temes com el totalitarisme i tabús socials (droga, canibalisme, homosexualitat, coprofàgia), havent estat criti...
As súas obras seguen distintos xéneros , desde o thriller ata a distopía pasando polos guións para o cinema , pero sempre xeran debate nos medios rusos , sobre todo co Apparatchik ruso sobre todo ao tratar temas como o totalitarismo e tabús sociais ( droga , canibalismo , homosexualidade , coprofaxia ) , tendo sido cri...
Sorokin va néixer el 7 d'agost de 1955 a Bykovo, a la província de Moscou, prop de la capital russa.
Sorokin naceu o 7 de agosto de 1955 en Bykovo , no Óblast de Moscova , preto da capital .
En 1972 va publicar el seu primer relat en el periòdic Za Kadry Neftyanikov.
En 1972 publicou o seu primeiro relato no xornal Za Kadry Neftyanikov .
Va estudiar a l'Institut Gubkin de Petroli i Gas de Moscou mentre participava en exposicions i il·lustrant llibres, escalonant-se com a enginyer el 1977.
Estudou no Instituto Gubkin de Petróleo e Gas de Moscova mentres participaba en exposicións e ilustrando libros , graduándose como enxeñeiro en 1977 .
Després de graduar-se va treballar durant un any a la revista <unk> ("Canvi") però va haver de deixar la feina en no voler entrar al Konsomol (organització juvenil del PCUS).
Tras graduarse traballou durante un ano na revista Смена ( " Cambio " ) pero tivo que deixar o emprego ao non querer entrar no Konsomol ( organización xuvenil do PCUS ) .
Als anys 80 s'introduí en l'escenari underground moscovita, fugint de l'ortodòxia soviètica i el 1985 aconseguí publicar sis relats a la revista A-ja, una revista d'art rus contemporània no oficial feta a Moscou però publicada a París, aconseguint cridar l'atenció dels editors francesos de Syntaxe, que li publicaren la...
Nos anos 80 introduciuse no escenario underground da capital , fuxindo da ortodoxia soviética e en 1985 conseguiu publicar seis relatos na revista A-ja , unha revista de arte rusa contemporánea non oficial feita en Moscova pero publicada en París , conseguindo chamar a atención dos editores franceses de Syntaxe , que l...
No seria fins a 1989 quan les autoritats soviètiques van donar el permís per publicar les seves obres, apareixent en revistes i antologies de literatura russa contemporània: Tretya Modernizatsiya ("La tercera modernització"), Mitin Zhurnal ("Diari de Mitia"), Konets Veka ("Fi de segle") i Vestnik Novoy Literatury (Butl...
Non sería ata 1989 cando as autoridades soviéticas deron o permiso para publicar as súas obras , aparecendo en revistas e antoloxías de literatura rusa contemporánea : Tretya Modernizatsiya ( " A terceira modernización " ) , Mitin Zhurnal ( " Xornal de Mitia " ) , Konets Veka ( " Fin de século " ) e Vestnik Novoy Liter...
El 1992, l'editorial russa Russlit va publicar Sbornik Rasskazov ("Històries recopilades"), primer llibre de Sorokin a ser nominat a un Premi Booker rus.[7] L'any 2001 va rebre el Premi Andrei Bely per les seves contribucions a la literatura russa i el 2013 va ser nominat al premi Booker Internacional.
En 1992 , a editorial rusa Russlit publicou Sbornik Rasskazov ( " Historias recompiladas " ) , primeiro libro de Sorokin en ser nomeado a un Premio Booker ruso. [ 7 ] No ano 2001 recibiu o Premio Andrei Bely polas súas contribucións á literatura rusa e en 2013 foi nomeado ao premio Booker Internacional .
Ochered ("La Cola") (1983).
Ochered ( " A Cola " ) ( 1983 ) .
Moscou: Tri Kita en cooperació amb Obscurio Viri, 1994.
Moscova : Tri Kita en cooperación con Obscurio Viri , 1994 .
Moscou: Tri Kita en cooperació amb Obscurio Viri, 1994.
Moscova : Tri Kita en cooperación con Obscurio Viri , 1994 .
Moscou: Izdanie R. Elinina, 1995.
Moscova : Izdanie R. Elinina , 1995 .
Chetyryokh Serdtsa ("Quatre cors valents") (1991).
Chetyryokh Serdtsa ( " Catro corazóns valentes " ) ( 1991 ) .
Moscou: Literary Miscel·lània Konets Veka, 1994.
Moscova : Literary Miscelánea Konets Veka , 1994 .
Pervy Subbotnik (El primer dissabte del dia del treball) (1979-1984).
Pervy Subbotnik ( " O Primeiro sábado do Día do traballo " ) ( 1979-1984 ) .
En "Obres Completes" (dos volums).
En " Obras Completas " ( dous volumes ) .
Moscou: Ad Marginem, 1998.
Moscova : Ad Marginem , 1998 .
Goluboe Salo ("Tocino blau") (1999).
Goluboe Salo ( " Touciño azul " ) ( 1999 ) .
Moscou: Ad Marginem, 1999.
Moscova : Ad Marginem , 1999 .
Pir ("La Festa") (2000).
Pir ( " A Festa " ) ( 2000 ) .
Moscou: Ad Marginem, 2000.
Moscova : Ad Marginem , 2000 .
Lyod ("Gel") (2002).
Lyod ( " Xeo " ) ( 2002 ) .
Moscou: Ad Marginem, 2002.
Moscova : Ad Marginem , 2002 .
Moscou: Zakharov Books, 2004.
Moscova : Zakharov Books , 2004 .
23.000 (2005) Al costat dels anteriors (Lyod i Bro) és part d'una trilogia.
23.000 ( 2005 ) Xunto aos anteriores ( Lyod e Bro ) forma parte dunha triloxía .
Moscou: Zakharov Books, 2005.
Moscova : Zakharov Books , 2005 .
Oprichnika Den ("El Dia de l'Oprichnik") (2006).
Oprichnika Den ( " O Día do Oprichnik " ) ( 2006 ) .
Moscou: Zakharov Books, 2006.
Moscova : Zakharov Books , 2006 .
Moscou: AST, 2008 .
Moscova : AST , 2008 .
Saharniy Kreml ("Kremlin fet de Sucre").
Saharniy Kreml ( " Kremlin feito de Azucre " ) .
Moscou: AST, 2008 .
Moscova : AST , 2008 .
Moscou: AST, 2013.
Moscova : AST , 2013 .
El Renault Voiturette va ser el primer automòbil produït per Renault, i va ser fabricat entre 1898 i 1903.
O Renault Voiturette foi o primeiro automóbil Renault producido , e foi fabricado entre 1898 e 1903 .
El nom va ser utilitzat per cinc models.
O nome foi utilizado por cinco modelos .
Els primers Voiturettes muntaven motors De Dion-Bouton, que es van utilitzar fins a mitjans dels setanta per diversos automòbils Renault.
Os primeiros Voiturettes montaban motores De Dion-Bouton , que se utilizaron ata mediados dos setenta por varios automóbiles Renault .
El cotxe utilitzava pneumàtics Continental, que segueixen utilitzant-se per a diversos models Renault moderns.
O coche utilizaba pneumáticos Continental , que seguen utilizándose para diversos modelos Renault modernos .
El Voiturette va ser dissenyat per Louis Renault el 1898.
O Voiturette foi deseñado polo creador da máquina Louis Renault en 1898 .
El primer Voiturette va ser venut a un amic del pare de Louis després d'anar a fer una passejada amb Louis pel carrer Lepic el 24 de desembre de 1898.
O primeiro Voiturette foi vendido a un amigo do pai de Louis logo de ir dar un paseo con Louis pola rúa Lepic o 24 de decembro de 1898 .
Dotze cotxes més es van vendre aquella nit.
Doce coches máis se venderon esa noite .
La raó principal per comprar el cotxe era la increïble capacitat del cotxe per pujar carrers sense cap dificultat i la seva economia de combustible.
A razón principal para comprar o coche era a incrible capacidade do coche para subir rúas sen ningunha dificultade e a súa economía de combustible .
El cotxe muntava un motor d'un cilindre De Dion-Bouton, la qual cosa li permetia aconseguir una velocitat màxima de 32 km/h.
O coche montaba un motor de un cilindro De Dion-Bouton , o que lle permitía alcanzar unha velocidade máxima de 32 km/h .
El tipus C va ser el primer cotxe de quatre places de Renault.
O tipo C foi o primeiro coche de catro prazas de Renault .
Després de diverses modificacions mecàniques i físiques, el cotxe es va posar en marxa el 1900.
Logo de varias modificacións mecánicas e físicas , o coche púxose en marcha en 1900 .
El cotxe va ser presentat en el Saló de l'Automòbil de París de 1900, que va presentar per primera vegada, Renault Frères com un fabricant d'automòbils.
O coche foi presentado no Salón do automóbil de París de 1900 , que presentou por primeira vez , Renault Frères como un fabricante de automóbiles .
Els Voiturettes Tipus D i I eren similars al Tipus C, però amb algunes diferències, sobretot el motor millorat de 5CV.
Os Voiturettes Tipo D e E foron similares ó Tipo C , pero con algunhas diferenzas , sobre todo o motor mellorado de 5CV .
El Tipus D era idèntic al tipus C excepte el sostre retràctil i el Tipus I mostrava un sostre més llarg que el del tipus B, però sense cap tipus de porta.
O Tipo D era idéntico ó tipo C agás o teito retráctil e o Tipo E mostraba un teito máis longo que o do tipo B , pero sen ningún tipo de porta .
El tipus G utilitza el mateix xassís i carrosseria que el Tipus D i I, però amb motor millorat.
O tipo G utiliza o mesmo chasis e carrocería que o Tipo D e E , pero cun motor mellorado .
Mercedes Núñez Targa (Barcelona, 16 de gener de 1911 - Vigo, 4 d'agost de 1986) va ser una política republicana espanyola.
Mercedes Núñez Targa , nada en Barcelona o 16 de xaneiro de 1911 e finada en Vigo o 4 de agosto de 1986 , foi unha política republicana española .
Núñez Targa era filla de José Núñez Otero, natural de Bergondo, que s'havia establert a Barcelona amb una joieria.
Filla de José Núñez Otero , natural de Bergondo , que se establecera en Barcelona cunha xoiería .
Durant la República, va treballar com a secretària per a Pablo Neruda, mentre aquest exercia de cònsol de Xile a la capital de Catalunya. També va ser tresorera del Club Femeni i d'Esports de la ciutat comtal. Es va afiliar a les Joventuts Socialistes Unificades i més endavant al PSUC.
Durante a República foi secretaria de Pablo Neruda , sendo este cónsul de Chile en Barcelona , e tesoureira do Club Femeni i d’Esports ; afiliouse ás Juventudes Socialistas Unificadas e máis adiante ao PSUC .
En acabar la Guerra Civil, marxà a França i després fou enviada a La Corunya per fer-se càrrec de la direcció comunista.
Ao rematar a guerra pasou a Francia , e despois foi enviada á Coruña para facerse cargo da dirección comunista .
Va ser detinguda el 10 de novembre de 1939 i traslladada a la presó madrilenya de Ventas en 1940.
Foi detida o 10 de novembro de 1939 e trasladada ao cárcere madrileña de Ventas en 1940 .
Condemnada a 12 anys i 1 dia de presó, encara que un error burocràtic la va posar en llibertat dos anys després.
Condenada a 12 anos e 1 día de prisión , un erro burocrático púxoa en liberdade dous anos despois .
Va tornar a fugir a França, on la van internar al Camp d'Argelers.
Volve fuxir a Francia , onde a internaron no Campo de Argelés .
Es va incorporar a la Resistència francesa a Carcassona al gener de 1943 en la "5a Agrupació de Guerrillers Espanyols", on va treballar com a cuinera en la Caserna General.
Incorporouse á Resistencia francesa en Carcassonne en xaneiro de 1943 na " 5a Agrupación de Guerrilleros Españoles " , traballou de cociñeira no Cuartel Xeral de Carcassone pero foi detida pola Gestapo en maio de 1944 .
Però va ser detinguda per la Gestapo el maig de 1944 i conduïda a Alemanya, on va ser internada al Camp de concentració de Ravensbrück.
Conducida a Alemaña foi internada no Campo de concentración de Ravensbrück. Alí permaneceu pouco menos dun ano , sendo liberada polos aliados en 1945 .
El govern francès la va condecorar el 1959 amb la Médaille Militaire i el president De Gaulle li va concedir el títol de "Chevalier" de la Legió d'Honor el 1960.
O goberno francés concedeulle a " Médaille Militaire " en 1959. O presidente De Gaulle concedeulle o título de " Chevalier da Légion d ' Honneur " en 1960 .
En 1968, va participar en la creació del Partit Comunista de Galícia i en 1975 va tornar a Espanya.
En 1968 participou na creación do Partido Comunista de Galicia e en 1975 volveu a España .
En 1983, va ser nominada delegada a Galícia de l'«Amical de Mauthausen i altres camps» i es va dedicar a elaborar el cens dels gallecs morts als camps de concentració nazis.
En 1983 foi nomeada delegada en Galicia da “ Amical de Mauthausen e outros campos ” e dedicouse a elaborar o censo dos galegos mortos nos campos de concentración nazis .
El carretó dels gossos, 1980.
Traducida ao galego como Cárcere de Ventas en 2005 .
Destinada al crematori, 2011.
El carretó dels gossos , 1980. Destinada al crematorio , 2011 .
Traducció al castellà de "El carretó dels gossos" (Editorial Renacimiento / Sevilla).
Tradución ao castelán de " El carretó dels gossos " ( Editorial Renacimiento / Sevilla ) . La valeur de la mémoire , 2012. Tradución ao francés de " El carretó dels gossos " ( Editorial Renacimiento / Sevilla ) .
Subtitulada Revista gallega, va aparèixer el juliol de 1911.
Subtitulada Revista gallega , apareceu en xullo de 1911 .
Va ser fundada per Xerardo Álvarez Limeses, que exercia de gerent, i dirigida per Eugenio López Aydillo.
Foi fundada por Xerardo Álvarez Limeses , que exercía de xerente , e dirixida por Eugenio López Aydillo .
Després de fracassar el projecte de Galicia Ilustrada (de la qual només va aparèixer el número 0), que també pretenia recollir la tradició de La Ilustración Gallega y Asturiana, Xerardo Álvarez Limeses va fundar Mi Tierra, però tampoc va tenir èxit doncs va desaparèixer als pocs números, no va aconseguir passar d'un me...
Logo de fracasar o proxecto de Galicia Ilustrada ( da que só apareceu o número 0 ) , que tamén pretendía recoller a tradición de La Ilustración Gallega y Asturiana , Xerardo Álvarez Limeses fundou Mi Tierra , pero tampouco tivo éxito pois desapareceu aos poucos números , non conseguiu pasar dun mes de vida .
La seva transcendència va estar en el fet de posar en contacte a Castelao amb el grup d'intel·lectuals d'Ourense que anys més tard donaria origen al grup Nós
A súa transcendencia estivo no feito de poñer en contacto a Castelao co grupo de intelectuais ourensáns que anos máis tarde daría orixe ao grupo Nós .
Entre els seus col·laboradors estaven Antón del Olmet, Vicente Risco, Castelao, Manuel Murguía, Antonio Rey Soto, Fernández Mato, Noriega Varela, Vicente Risco, Avelino Rodríguez Elías i Antón Vilar Ponte que signava amb el pseudònim d'Antón de Rabodegalo.
Entre os seus colaboradores estaban Antón del Olmet , Vicente Risco , Castelao , Manuel Murguía , Antonio Rey Soto , Fernández Mato , Noriega Varela , Vicente Risco , Avelino Rodríguez Elías e Antón Vilar Ponte que asinaba co pseudónimo de Antón de Rabodegalo .
Com a responsable de la informació gràfica figurava José Pacheco.
Como responsable da información gráfica figuraba José Pacheco .
L'emissora va quedar fora de les concessions de llicències per a la TDT local de 2006 però en 2009 una sentència del Tribunal Superior de Justícia de Galícia va anul·lar les concessions en la demarcació de Ferrol atorgant-li una de les autoritzacions a l'emissora pel que va poder començar a emetre en digital al febrer ...
A emisora quedou fóra das concesións de licenzas para a TDT local de 2006 pero en 2009 unha sentenza do Tribunal Superior de Xustiza de Galicia anulou as concesións na demarcación de Ferrol outorgándolle unha das autorizacións á emisora [ 1 ] polo que puido comezar a emitir en dixital en febreiro de 2010 nesa demarcaci...
Ismael Ruego Botana, nascut a Monte Alto (La Corunya) el 5 d'octubre de 1993, més conegut com a Wismichu, és un humorista, youtuber i personalitat de twitter gallec.
Ismael Prego Botana , nado en Monte Alto ( A Coruña ) o 5 de outubro de 1993 , máis coñecido coma Wismichu , é un humorista , youtuber e personalidade de twitter galego .
Va començar la seva carrera a la plataforma de vídeos en streaming Youtube, on realitzava vídeos sobre diversos videojocs, entre els quals destaquen Call Of Duty, Scott Pilgrim o Minecraft.
Comezou a súa carreira na plataforma de vídeos en streaming Youtube , onde realizaba vídeos sobre diversos videoxogos , entre os que destacan Call Of Duty , Scott Pilgrim ou Minecraft .
La fama al seu canal va començar el 25 de febrer de 2012, i el 2015 va superar els 2,5 milions de subscriptors.
A súa andaina na súa canle comezou o 25 de febreiro de 2012 , e en 2015 superou os 2,5 millóns de subscritores .
L'abril de 2015 el seu canal va ser tancat per Youtube per violar la política de la pàgina en incloure una escena de sexe explícit.[1] Després d'una recollida de signatures a Change.org, on van ser aconseguides més de 21.000 signatures, l'humorista va poder recuperar el seu canal.[2]
En abril de 2015 a súa canle foi pechada por Youtube por violar a política da páxina ao incluír unha escena de sexo explícito. [ 1 ] Após dunha recollida de sinaturas en Change.org , onde foron acadadas máis de 21.000 sinaturas [ 2 ] , o humorista puido recuperar a súa canle. [ 1 ]
Al desembre de 2015 va aparèixer al programa d'Antena 3 Él rincón de pensar, presentat per Risto Mejide, en el qual se li va preguntar per les crítiques que qualificaven de misòxinos els seus vídeos de Youtube.
En decembro de 2015 apareceu no programa de Antena 3 El rincón de pensar , presentado por Risto Mejide , e no que se lle preguntou polas críticas que cualificaban de misóxinos os seus vídeos de Youtube .
Al programa, Ismael Prego va reconèixer haver-se equivocat gravant vídeos de contingut masclista, i va assegurar no ser xenòfob ni masclista.[3]
No programa , Ismael Prego recoñeceu terse equivocado gravando vídeos de contigo machista , e asegurou non ser xenófobo nin machista. [ 3 ]
A més, va actuar com a personatge secundari en la pel·lícula Torrente 5, juntament amb altres youtubers cèlebres com Rubius, Mangel o WillyRex.
Ademais , actuou coma personaxe secundaria na película Torrente 5 , xunto con outros youtubers célebres coma Rubius , Mangel ou WillyRex .
En 2016 va realitzar una gira per Espanya actuant en el seu espectacle Hay un Wismichu en mi, on va visitar Santa Cruz de Tenerife, Valladolid, Bilbao, Barcelona, la Corunya, Vigo, Palma de Mallorca i Avilés.[4] En la primera de les seves actuacions, que va tenir lloc a Tenerife, Wismichu va rebre crítiques pels contin...
En 2016 realizou unha xira por España actuando no seu espectáculo Hay un Wismichu en mi , [ 4 ] onde visitou Santa Cruz de Tenerife , Valladolid , Bilbao , Barcelona , A Coruña , Vigo , Palma de Mallorca e Avilés. Na primeira das súas actuacións , que tivo lugar en Tenerife , Wismichu recibiu críticas polos contidos do...
Xulio Ríos Paredes, nascut a Moaña el 2 d'octubre de 1958, és un assagista gallec especialitzat en política internacional.
Xulio Ríos Paredes , nado en Moaña o 2 de outubro de 1958 , é un ensaísta galego especializado en política internacional .
Graduat Social i llicenciat en Dret per la Universitat de Santiago de Compostel·la.
Graduado Social e licenciado en Dereito pola Universidade de Santiago de Compostela .
És director de l'Institut Gallec d'Anàlisi i Documentació Internacional des de la seva fundació el 1991, així com de la Fundació Plácido Castro.
É director do Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional desde a súa fundación en 1991 , así como da Fundación Plácido Castro e do Fondo Galego de Cooperación e Solidariedade .
Participa en nombroses publicacions i revistes, tant gallegues com internacionals.
Participa en numerosas publicacións e revistas , tanto galegas como internacionais .
Dirigeix "Tempo Exterior", revista gallega d'anàlisi i estudis internacionals, i és membre dels Consells Assessors de Casa Àsia i de la Fundació Carlos Casar, membre corresponent de la Reial Acadèmia Gallega i de la comissió de cultura gallega a l'exterior del Consello da Cultura Galega.
Dirixe Tempo Exterior , revista galega de análise e estudios internacionais , e é membro dos Consellos Asesores de Casa Asia e da Fundación Carlos Casares , membro correspondente da Real Academia Galega e da comisión de cultura galega no exterior do Consello da Cultura Galega .
És, també, director de l'Observatori de la Política Xinesa i promotor i coordinador de la Xarxa Iberoamericana de Sinologia.
É , tamén , director do Observatorio de la Política China e promotor e coordinador da Red Iberoamericana de Sinología .
Dirigeix l'Informe Anual sobre Política Xinesa que es publica des de 2007, i des de 2011, el Simposi Electrònic Internacional sobre Política Xinesa.
Dirixe o Informe Anual sobre Política China que se publica desde 2007 , e desde o 2011 , o Simposio Electrónico Internacional sobre Política China .
Xina: superpotència d'ell segle XXI?, 1997, Icària.
China : ¿ superpotencia del siglo XXI ? , 1997 , Icaria .
La política exterior de la Xina, la diplomàcia d'una potència emergent, 2005, Bellaterra.
La política exterior de China , la diplomacia de una potencia emergente , 2005 , Bellaterra .
Taiwan, el problema de la Xina, 2005, La Cataracta.
Taiwán , el problema de China , 2005 , La Catarata .
L'acció narrativa és la successió d'esdeveniments que constitueixen l'argument d'una obra de literatura o d'una pel·lícula.
A acción narrativa é a sucesión de acontecementos que constitúen o argumento dunha obra de literatura ou dun filme .