Search is not available for this dataset
ca
stringlengths
3
1.79k
gl
stringlengths
4
734
María Xosé Silvar, més coneguda com a Sés, nascuda a la Corunya el 1983, és una cantautora gallega.
María Xosé Silvar , máis coñecida como Sés , nada na Coruña en 1983 , é unha cantautora galega .
Va començar la seva formació en el ball i en la música tradicional gallega.
Comezou a súa formación no baile e na música tradicional galega .
A més d'això, és mestra i llicenciada en filologia gallega i antropologia social.
Ademais diso , é mestra e licenciada en filoloxía galega e antropoloxía social .
Va ser l'any 2007 quan va crear el grup Chámalle Xis! juntament amb altres tres amics.
Foi no ano 2007 cando creou o grupo Chámalle Xis ! xunto con outros tres amigos .
Van ser un dels grups revelació d'aquell any i un dels guanyadors del concurs Acoruña Son, apadrinat per Santiago Auserón.
Foron un dos grupos revelación daquel ano e un dos gañadores do concurso Acoruña Son , apadriñado por Santiago Auserón .
Després de més de 30 concerts per tota Galícia amb Chámalle Xis! i després de col·laborar amb grups i artistes com Zënzar, Xabier Díaz, Xosé Bocixa i Guillerme Fernández, el 2010 Maria va gravar una maqueta amb tres temes “Tola atrás de ti”, “Admirando a condición” i “Se te vas”, produïda per Airapro.
Despois de máis de 30 concertos por toda Galiza con Chámalle Xis ! e logo de colaborar con grupos e artistas coma Zënzar , Xabier Díaz , Xosé Bocixa e Guillerme Fernández , en 2010 Sés gravou unha maqueta con tres temas " Tola atrás de ti " , " Admirando a condición " e " Se te vas " , producida por Airapro .
Al març de 2011 va gravar el seu primer àlbum d'estudi anomenat Admirando a condición, i el 7 de juny de 2013 va presentar el segon àlbum Con xenio destrozado, al Teatre Principal de Santiago de Compostel·la.
En marzo de 2011 gravou o seu primeiro álbum de estudio chamado Admirando a condición , e o 7 de xuño de 2013 presentou o segundo álbum Co xenio destrozado , no Teatro Principal de Santiago de Compostela .
El 2015 va sortir a la venda el seu tercer disc: Tronzar os valos.
En 2015 saíu á venda o seu terceiro disco : Tronzar os valos
Banda completa d'11 músics, Formació reduïda (guitarra, baix, bateria i veu), Format acústic, acompanyada pel guitarrista Tito José Calviño.
Banda completa de 11 músicos , Formación reducida ( guitarra , baixo , batería e voz ) , Formato acústico , acompañada polo guitarrista Tito José Calviño .
Admirando a condición ( 2011 ) Co xenio destrozado ( 2013 ) [ 2 ] Tronzar os valos ( 2015 ) [ 3 ]
Admirando a condición ( 2011 ) Co xenio destrozado ( 2013 ) [ 2 ] Tronzar os valos ( 2015 ) [ 3 ]
Tomás Regueiro Cacheiro, nascut a Abegondo el 19 de març de 1943,[1] és un polític gallec.
Tomás Regueiro Cacheiro , nado en Abegondo o 19 de marzo de 1943 [ 1 ] , é un político galego .
Va ser elegit únic representant del CDS a l'ajuntament d'Abegondo en les eleccions municipals de 1991.
Foi elixido único representante do CDS no concello de Abegondo nas eleccións municipais de 1991 .
El juny de 1991 va donar suport juntament amb el PP i la CNG a investidura com a alcalde de José Antonio Santiso Miramontes, també únic regidor d'una de les forces representades en el ple, la UMI.
En xuño de 1991 apoiou xunto co PP e a CNG a investidura como alcalde de José Antonio Santiso Miramontes , tamén único concelleiro dunha das forzas representadas no pleno , a UMI .
Tomás Regueiro va ser també Jutge de Pau de l'ajuntament i president del club de futbol San Tirso Sociedad Deportiva.[1]
Tomás Regueiro foi tamén Xuíz de Paz do concello [ 5 ] e presidente do club de fútbol San Tirso Sociedad Deportiva [ 1 ] .
Eleccions municipals a Abegondo
Eleccións municipais en Abegondo
El topònim gallec A Axilda es pot referir a:
O topónimo galego A Axilda pode referirse a :
A Axilda, lloc de la parròquia de Meangos a l'ajuntament d'Abegondo; A Axilda, lloc de la parròquia de Presedo a l'ajuntament d'Abegondo.
A Axilda , lugar da parroquia de Meangos no concello de Abegondo ; A Axilda , lugar da parroquia de Presedo no concello de Abegondo .
Michèle de Saint Laurent, també coneguda com Michèle Dechancé, nascuda el 9 de desembre de 1926 a Fontainebleau, Seine-et-Marne (Illa de França), i morta l'11 de juliol de 2003 a Lannion, Côtes-d'Armor, fou una biòloga francesa especialitzada en carcinoloxía.[1]
Michèle de Saint Laurent , tamén coñecida como Michèle Dechancé , nada o 9 de decembro de 1926 en Fontainebleau , Seine-et-Marne ( Illa de Francia ) , e finada o 11 de xullo de 2003 en Lannion , Côtes-d ' Armor , foi unha bióloga francesa especializada en carcinoloxía. [ 1 ]
José Antonio Santiso Miramontes, nascut a Mabegondo (Abegondo) el 26 de setembre de 1960, és un polític gallec del PPdeG.
José Antonio Santiso Miramontes , nado en Mabegondo ( Abegondo ) o 26 de setembro de 1960 , é un político galego do PPdeG .
Va ser alcalde d'Abegondo entre els anys 1991 i 1992 com independent per la UMI, entre 1995 i 2004 pel Partit Popular de Galícia (PPdeG), i de nou des del 2009.[1] Va ser conseller de Política Agroalimentària de la Xunta de Galícia des del 2004 fins al 2005, i més tard parlamentari del Parlament de Galícia.
Foi alcalde de Abegondo entre os anos 1991 e 1992 como independente pola UMI [ 1 ] . , entre 1995 e 2004 polo Partido Popular de Galicia ( PPdeG ) , e de novo dende o 2009. Foi conselleiro de Política Agroalimentaria da Xunta de Galicia desde o 2004 ata o 2005 , e máis tarde parlamentario do Parlamento de Galicia .
També fou membre de la Comissió de Medi Ambient de la Federació Espanyola de Municipis i Províncies (FEMP).
Tamén foi membro da Comisión de Medio Ambiente da Federación Española de Municipios y Provincias ( FEMP ) .
Santiso va ocupar el càrrec de conseller succeint a Juan Miguel Diz Guedes.
Santiso ocupou o cargo de conselleiro sucedendo a Juan Miguel Diz Guedes .
Posteriorment, a partir del 2005 fins a la seva reincorporació a l'alcaldia, va ocupar un escó al Parlament de Galícia.[2][3]
Posteriormente , a partir do 2005 ata a súa reincorporación á alcaldía , ocupou un escano no Parlamento de Galicia. [ 2 ] [ 3 ]
Santiso va accedir a l'alcaldia d'Abegondo el 1991, com a únic regidor de l'UMI, i amb el suport de PP, CNG i CDS.
Santiso accedeu á alcaldía de Abegondo en 1991 , como único concelleiro do UMI , e co apoio de PP , CNG e CDS .
Al cap d'un any va sofrir una moció de censura passant a ser alcalde Tomás Regueiro Cacheiro, del CDS.[1] El 1995 va recuperar l'alcaldia d'Abegondo després de presentar una moció de censura ja integrat en el PP, i a quatre mesos d'acabar la legislatura.[2]
Ao cabo dun ano sufriu unha moción de censura [ 1 ] pasando a ser alcalde Tomás Regueiro Cacheiro [ 4 ] , do CDS. No 1995 recuperou a alcaldía de Abegondo tras presentar unha moción de censura xa integrado no PP , e a catro meses de rematar a lexislatura [ 1 ] .
Santiso va seguir com a alcalde d'Abegondo entre 1995 i 2004, amb tres majories absolutes amb més del 70% dels vots, el que el va convertir en el regidor més votat d'Espanya en municipis de més de 5.000 habitants.
Santiso seguiu como alcalde de Abegondo entre 1995 e 2004 , con tres maiorías absolutas con máis do 70% dos votos , o que o converteu no rexedor máis votado de España en municipios de máis de 5.000 habitantes .
Quan Santiso va abandonar l'alcaldia va ser succeït per Juan José Rocha, també del PPdeG.
Cando Santiso abandonou a alcaldía foi sucedido por Juan José Rocha , tamén do PPdeG .
Santiso va accedir per tercera vegada a l'alcaldia en prosperar la moció de censura presentada pel seu grup i recolzada per l'únic regidor socialista.
Santiso accedeu por terceira vez á alcaldía ó prosperar a moción de censura presentada polo seu grupo e apoiada polo único concelleiro socialista .
Tant els regidors del PPdeG com el socialista s'havien donat de baixa amb anterioritat dels seus respectius partits.
Tanto os concelleiros do PPdeG como o socialista déranse da baixa con anterioridade dos seus respectivos partidos .
La moció va rebre 7 vots a favor i 6 en contra del BNG i de l'Agrupació Progressista d'Abegondo (APdeA), fundada per l'anterior alcalde, Juan José Rocha, després d'abandonar el PPdeG.[1]
A moción recibiu 7 votos a favor e 6 en contra do BNG e da Agrupación Progresista de Abegondo ( APdeA ) , fundada polo anterior alcalde , Juan José Rocha , tras abandonar o PPdeG. [ 1 ] [ 5 ]
Al juliol del 2011, José Antonio Santiso va ser elegit president del Consorci As Marines[6] pels representants dels nou ajuntaments que el conformen, prenent el relleu de l'anterior president Julio Sacristán.
En xullo do 2011 , José Antonio Santiso foi elixido presidente do Consorcio As Mariñas [ 6 ] polos representantes dos nove concellos que o conforman , tomando o relevo do anterior presidente Julio Sacristán .
El 2015 va ser reelegit per a aquest càrrec.[7]
En 2015 foi reelixido para este cargo [ 7 ] .
El cor petri del mestre Mateo va ser una estructura interna de la catedral de Santiago de Compostel·la, tallada totalment en pedra pel taller de Mateo, construït cap a l'any 1200, que ocupava els primers quatre trams de la nau major.
O coro pétreo do mestre Mateo foi unha estrutura interna da catedral de Santiago de Compostela , tallada totalmente en pedra polo taller de Mateo , construído cara ao ano 1200 , que ocupaba os primeiros catro tramos da nave maior .
Va ser desmuntat entre 1603 i 1604 per ordre de l'arquebisbe Sanclemente per ser substituït per un altre de fusta que va encarregar a Xoán Davila i Gregorio Español i que va ser desmuntat al seu torn en 1945.
Foi desmontado entre 1603 e 1604 por orde do arcebispo Sanclemente para ser substituído por outro de madeira que encargou a Xoán Davila e Gregorio Español e que foi desmontado á súa vez en 1945 .
El cor tenia una estructura rectangular, en U oberta cap a l'altar major, i ocupava els quatre primers trams de la nau major a partir del creuer.
O coro tiña unha estrutura rectangular , en U aberta cara ao altar maior , e ocupaba os catro primeiros tramos da nave maior a partir do cruceiro .
En els tres primers trams es distribuïen les cadires dels canonges, mentre que el quart tram estava ocupat per una tribuna i el leedoiro sobre ella.
Nos tres primeiros tramos distribuíanse as cadeiras dos cóengos , mentres que o cuarto tramo estaba ocupado por unha tribuna e o leedoiro sobre ela .
Les peces del cor enderrocat van ser aprofitades en altres obres que es van realitzar a la catedral i als voltants.
As pezas do coro derruído foron aproveitadas noutras obras que se realizaron na catedral e nas inmediacións .
L'ús que se li va donar va dependre de la qualitat i estima que els mereixés cada peça: les escultures d'apòstols i profetes van ser reutilitzades per a la construcció de la Porta Santa o com a ornament de capelles i altres estances de la catedral, però també en altres punts més llunyans.
O uso que se lle deu dependeu da calidade e aprecio que lles merecese cada peza : as esculturas de apóstolos e profetas foron reempregadas para a construción da Porta Santa ou como ornato de capelas e outras estancias da catedral , pero tamén noutros puntos máis afastados .
Després de diverses reconstruccions limitades a una petita mostra (el dibuix d'una cadira el 1953 i la reconstrucció d'una altra el 1961, dues el 1971 i tres el 1985) els professors Yzquierdo Perrín i Otero Túñez van aconseguir muntar el 1999 una reconstrucció virtual de l'estructura completa i una altra física, formad...
Tras varias reconstrucións limitadas a unha pequena mostra ( o debuxo dunha cadeira en 1953 e a reconstrución doutra en 1961 , dúas en 1971 e tres en 1985 ) os profesores Yzquierdo Perrín e Otero Túñez conseguiron montar en 1999 unha reconstrución virtual da estrutura completa e outra física , formada por 17 cadeiras ,...
Santa María de Presedo
Presedo , Abegondo
The Turre's Band és una banda musical gallega formada a Torroso (Mos) l'any 2001.
The Turre ' s Band é unha banda musical formada en Torroso ( Mos ) no ano 2001 .
Està format per deu instruments de vent (saxòfons, trombó, trompetes, tuba, bateria, percussions...)
Está formado por dez instrumentos de vento ( saxofóns , trombón , trompetas , tuba ... ) , batería e percusións .
Van editar el disc Algho hai.
Editaron o disco Algho hai .
El seu repertori està compost per versions de temes populars: música balcànica (Emir Kusturica, Fanfaria Ciocarlia), bandes sonores (Ennio Morricone, John Barry), grups gallecs (Los Tamara) i temes populars (gos-gos, ska, música italiana...)
O seu repertorio está composto por versións de temas populares : música balcánica ( Emir Kusturica , Fanfaria Ciocarlia ) , bandas sonoras ( Ennio Morricone , John Barry ) , grupos galegos ( Los Tamara ) e temas populares ( can-can , ska , música italiana ... )
En 2006 van ser seleccionats per a la Xarxa Gallega de Música al Viu, i participen en el concurs de la cançó de l'estiu en gallec A pol ghit, organitzat per Vieiros i la Ràdio Gallega, amb el tema "Hawaii 5.0".
En 2006 foron seleccionados para a Rede Galega de Música ao Vivo , e participan no concurso da canción do verán en galego A polo ghit , organizado por Vieiros e a Radio Galega , co tema " Hawai 5.0 " .
Des del 2006 participen en festivals de tota Galícia, Barcelona i Segòvia, a més d'en les principals festes de Galícia com les Festes de Sant Froilà de Lugo, Maria Pita de la Corunya, Festes de l'Apòstol de Santiago de Compostel·la, festa de les flors de Pontevedra i Vigo, o les festes del Crist del Porriño.
Dende o 2006 participan en festivais de toda Galicia , Barcelona e Segovia , amais de nas principais festas de Galicia como as Festas de San Froilán de Lugo , María Pita da Coruña , Festas do Apóstolo de Santiago de Compostela , festa das flores de Pontevedra e Vigo , ou as festas do Cristo do Porriño .
San Martiño de Carantoña és una parròquia que es localitza a l'oest de l'ajuntament corunyès de Vimianzo a la comarca de la Terra de Soneira.
San Martiño de Carantoña é unha parroquia que se localiza no oeste do concello coruñés de Vimianzo na comarca da Terra de Soneira .
Segons el padró municipal de 2004 tenia 742 habitants (371 dones i 371 homes) distribuïts en 6 entitats de població, el que suposa una disminució en relació a l'any 1999 quan comptava amb 755 habitants.
Segundo o padrón municipal de 2004 tiña 742 habitantes ( 371 mulleres e 371 homes ) distribuídos en 6 entidades de poboación , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando contaba con 755 habitantes .
Segons l'IGE, en 2014 la seva població havia descendit fins als 649 habitants, sent 310 homes i 339 dones.
Segundo o IGE , no 2014 a súa poboación descendera ata os 649 habitantes , sendo 310 homes e 339 mulleres .
Hilde Palm, coneguda com a Hilde Domin, nascuda a Colònia el 27 de juliol de 1909 i difunta a Heidelberg el 22 de febrer de 2006, és una poeta alemanya.
Hilde Palm , coñecida como Hilde Domin , nada en Colonia o 27 de xullo de 1909 e finada en Heidelberg o 22 de febreiro de 2006 , é unha poeta alemá .
Entre 1929 i 1932 estudià a les universitats de Heidelberg, Colònia i Berlín.
Entre 1929 e 1932 estuda nas universidades de Heidelberg , Colonia e Berlín .
A causa de l'ascens del partit Nazi, s'exilia a Roma el 1932.
Debido ao ascenso do partido Nacionalsocialista , exíliase en Roma en 1932 .
A Itàlia estudia Filosofia, Dret i Ciències Polítiques, doctorant-se en 1936 per la Universitat de Florència.
En Italia estuda Filosofía , Dereito e Ciencias Políticas , doutorándose en 1936 pola Universidade de Florencia .
Va marxar després als Estats Units i a la República Dominicana, on exerceix com a professora universitària.
Marchou despois aos Estados Unidos e á República Dominicana , onde exerce como profesora universitaria .
En 1954 torna a Alemanya, on treballarà com a docent a les universitats de Frankfurt i Magúncia.
En 1954 retorna a Alemaña , onde traballará como docente nas universidades de Frankfurt e Maguncia .
El pebrot d'Arnoia és una varietat de pebrot (Capsicum annuum L.) denominació d'origen protegit, originària de l'ajuntament ourensano d'Arnoia i conreada principalment al llarg de la comarca del Ribeiro.
O pemento de Arnoia é unha variedade de pemento ( Capsicum annuum L. ) denominación de orixe protexida , orixinaria do concello ourensán de Arnoia e cultivada principalmente ao longo da comarca do Ribeiro .
Una cooperativa va començar a comercialitzar-los l'any 1969, i aprofitant la concentració de l'oferta, se celebra des de llavors la festa del pebrot d'Arnoia, declarada d'interès turístic, a primer cap de setmana (de dijous a diumenge) del mes d'agost.
Unha cooperativa comezou a comercializalos no ano 1969 , e aproveitando a concentración da oferta , celébrase dende entón a festa do pemento de Arnoia , declarada de interese turístico , a primeiro fin de semana ( de xoves a domingo ) do mes de agosto .
La zona de producció coincideix amb la de condicionament i envasat, estant constituïda pel municipi de l'Arnoia i per la parròquia de Meréns, pertanyent a l'ajuntament de Cortegada.
A zona de produción coincide coa de acondicionamento e envasado , estando constituída polo termo municipal da Arnoia e pola parroquia de Meréns , pertencente ao concello de Cortegada .
La qualitat del producte està avaluada per un consell regulador provisional, presidit per Rodrigo Aparicio Santamaría.
A calidade do produto está avaliada por un consello regulador provisorio , presidido por Rodrigo Aparicio Santamaría .
María Isaura Vázquez Blanco, coneguda com a Maruxa Villanueva, nascuda a la Barrela (Lousada, Carballedo) el 1906 i difunta a Santiago de Compostel·la el 24 de novembre de 1998, va ser una actriu gallega.
María Isaura Vázquez Blanco , coñecida como Maruxa Villanueva , nada na Barrela ( Lousada , Carballedo ) en 1906 e finada en Santiago de Compostela o 24 de novembro de 1998 , foi unha actriz galega .
Va emigrar a l'Argentina amb 20 anys, i allí es va fer cantant i actriu, també va col·laborar en les activitats culturals dels emigrats gallecs a Buenos Aires i en els actes en favor de la República.
Emigrou a Arxentina con 20 anos , e alí fíxose cantante e actriz , tamén colaborou nas actividades culturais dos emigrados galegos en Buenos Aires e nos actos en favor da República. Casou con Manuel Daniel Varela Buxán e con el formou a Compañía Gallega de Comedias Marujita Villanueva , coa que estreou Os vellos non de...
A l'Argentina va fer amistat amb Salvador de Madariaga, Eduardo Blanco Amor, Fernando Iglesias ‘Tacholas' i Castelao.
En Arxentina trabou amizade con Salvador de Madariaga , Eduardo Blanco Amor , Fernando Iglesias ' Tacholas ' e Castelao .
En 1949 retornà a Galícia on muntà la companyia Os Labregos, però la censura franquista acabà amb la seva activitat, i retornà a Buenos Aires en 1958.
En 1949 regresou a Galicia onde montou a compañía Os Labregos , pero a censura franquista rematou coa súa actividade , e volveu a Buenos Aires en 1958 .
En 1962 va retornar definitivament a Galícia.
En 1962 retornou definitivamente a Galicia .
En 1971 el president de la Fundació Rosalía de Castro Agustín Sixto Seco li va proposar atendre la Casa Museu Rosalía de Castro, de la qual va ser cuidadora fins a la seva mort, i on va viure a partir de 1974.
En 1971 o presidente da Patronato Rosalía de Castro Agustín Sixto Seco propúxolle atender a Casa Museo Rosalía de Castro , da que foi coidadora ata o seu pasamento , e onde viviu a partir de 1974 .
Va dedicar el seu temps a la casa i a l'obra de Rosalía i es va convertir en especialista en el tema.
Dedicou o seu tempo á casa e á obra de Rosalía e converteuse en especialista no tema .
Va rebre nombrosos premis i homenatges, entre ells la Medalla Castelao de la Xunta de Galícia i el premi María Casares de teatre a títol pòstum.
Recibiu numerosos premios e homenaxes , entre eles a Medalla Castelao da Xunta de Galicia e o premio María Casares de teatro a título póstumo .
L'any 2001 l'ajuntament de Padró va crear el premi Maruxa Villanueva.
En 2001 o concello de Padrón creou o premio Maruxa Villanueva .
Biografia a la web de la Fundació i Casa Museu Rosalía de Castro.
Biografía na web da Fundación e Casa Museo Rosalía de Castro .
Mònaco participa als Jocs Europeus de Bakú 2015 amb una delegació de 5 esportistes.
Mónaco participa nos Xogos Europeos de Bakú 2015 cunha delegación de 5 deportistas .
El responsable de l'equip nacional és el Comitè Olympique Monégasque, així com les federacions esportives nacionals responsables de cada esport amb participació en els jocs.
O responsábel do equipo nacional é o Comité Olympique Monégasque , así como as federacións deportivas nacionais responsábeis de cada deporte con participación nos xogos .
↑ "Esportistes de Mònaco als Jocs Europeus de Bakú 2015".
↑ " Deportistas de Monaco nos Xogos Europeos de Bakú 2015 " .
Consultat el 15 de juny de 2015.
Consultado o 15 de xuño de 2015 .
A Braña de Arriba és un lloc de la parròquia de Rus a l'ajuntament corunyès de Carballo a la comarca de Bergantiños.
A Braña de Arriba é un lugar da parroquia de Rus no concello coruñés de Carballo na comarca de Bergantiños .
Tenia 7 habitants l'any 2009 segons dades de l'Institut Nacional d'Estadística, dels quals eren 3 homes i 4 dones.
Tiña 7 habitantes no ano 2009 segundo datos do Instituto Nacional de Estatística , dos cales eran 3 homes e 4 mulleres .
L'església romànica de San Vicenzo de Cespón, de la segona meitat del segle XII i reconstruïda el 1690, amb posteriors ampliacions.
A igrexa románica de San Vicenzo de Cespón , da segunda metade do século XII e reconstruída en 1690 , con posteriores ampliacións .
El calvari de Sant Roc.
O Calvario de San Roque .
Los castros, grande y pequeño, de Punta Neixón.
Os castros , Grande e Pequeno , de Punta Neixón .
El petroglif de la Cabra de Cubeliño i de la Muntanya Ferreiro.
O petróglifo da Cabra de Cubeliño e do Monte Ferreiro .
El Centre Arqueològic del Barbanza, a la Punta Neixón.
O Centro Arqueolóxico do Barbanza , na Punta Neixón .
El Pazo de Sandrenzo.
O pazo de Sandrenzo .
Pueblito de Herreros, / aldea que me enamora / aún me las ha de pagar / quien de ella me eche fuera.[1] Per a sabaters, Noia, / per a lluços, el Son, / per a xics ¡viva Boiro! / per a borratxos, Cespón.[2]
Aldeíña de Ferreiros , / aldea que me namora / aínda mas ha de pagar / quen dela me bote fóra [ 1 ] . Para zapateiros , Noia , / para pescadas , o Son , / para mozos ¡ viva Boiro ! / para borrachos , Cespón [ 2 ] .
San Vicenzo de Cespón és una parròquia que es localitza a l'est de l'ajuntament de Boiro, a la comarca de la Barbanza.
San Vicenzo de Cespón é unha parroquia que se localiza no leste do concello de Boiro , na comarca da Barbanza .
Segons el padró municipal (INE 2013) compta amb 1.941 habitants (937 homes i 1.004 dones), el que suposa una disminució en relació a l'any 1999 quan tenia 2.187 habitants.
Segundo o padrón municipal ( INE 2013 ) conta con 1.941 habitantes ( 937 homes e 1.004 mulleres ) , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 2.187 habitantes .
Diví Salvador de Leiro
Leiro , Miño
San Vicente de Lousada és una parròquia de l'ajuntament de Piedrafita del Cebrero, a la comarca dels Ancares.
San Vicente de Lousada é unha parroquia do concello lucense de Pedrafita do Cebreiro , na comarca dos Ancares .
Segons el padró municipal (INE 2013 ) compta amb 124 habitants ( 74 homes i 50 dones ).
Segundo o padrón municipal ( INE 2013 ) conta con 124 habitantes ( 74 homes e 50 mulleres ) .
L'església parroquial de Sant Vicenç de Lousada té imatges barroques de Sant Pere i Sant Pau.
A igrexa parroquial de San Vicente de Lousada ten imaxes barrocas de San Pedro e San Paulo .
Compta també amb retaules neoclàssics, un d'ells amb la imatge de la Verge i el Nen del segle XVI.
Conta tamén con retablos neoclásicos , un deles coa imaxe da Virxe e o Neno do século XVI .
Piedrafita del Cebrero
Lugares de Pedrafita do Cebreiro
Sant Vicenç de Lousada
Lousada , Pedrafita do Cebreiro
Reinaldo Javier García Mallea, nascut a San Juan de la Frontera (Argentina) el 15 de gener de 1983, és un jugador d'hoquei patins argentí que actualment juga en la posició de defensa al FC Barcelona.
Reinaldo Javier García Mallea , nado San Juan de la Frontera ( Arxentina ) o 15 de xaneiro de 1983 , é un xogador de hóckey a patíns arxentino que actualmente xoga na posición de defensa no FC Barcelona .
Reinaldo García va iniciar en l'hoquei a patins als 7 anys d'edat al Club Rivadavia de la seva ciutat natal.
Reinaldo García iniciouse no hóckey a patíns aos 7 anos de idade no Club Rivadavia da súa cidade natal .
A l'any següent va signar per l'Olimpia de San Juan, un dels equips més importants d'aquest esport a l'Argentina, on va jugar fins als 18 anys.
Ao ano seguinte asinou polo Olimpia de San Juan , un dos equips máis importantes deste deporte na Arxentina , onde xogou ata os 18 anos .
En la temporada 2001-02 el FC Port portuguès es va fer en ell i es va fer amb els seus serveis.
Na tempada 2001-02 o FC Porto portugués fixouse nel e fíxose cos seus servizos .
Amb el club portuguès va guanyar 6 Lligues portugueses de manera consecutiva entre el 2002 i el 2007, així com 2 Copes i 3 Supercopes.
Co club portugués gañou 6 Ligas portuguesas de xeito consecutivo entre o 2002 e o 2007 , así como 2 Copas e 3 Supercopas .
A nivell continental amb el Port va disputar tres finals de la Copa d'Europa consecutives, perdent-les totes (dues enfront del FC Barcelona i una enfront de l'AP Follonica Hoquei).
A nivel continental co Porto desputou tres finais da Copa de Europa consecutivas , perdéndoas todas ( dúas fronte ao FC Barcelona e unha fronte ao AP Follonica Hockey ) .
La temporada 2007-08 va arribar a Galícia de la mà de l'H.C. Liceo de la Corunya, club en el qual va jugar dues temporades i amb el qual no va arribar a guanyar cap títol, però va tenir un paper important que va fer que el FC Barcelona es fixés en ell i l'havia fitxat la temporada 2009-10 per ocupar la plaça que va dei...
Na tempada 2007-08 chegou a Galiza da man do H.C. Liceo de A Coruña , club no que xogou dúas tempadas e co cal non chegou a gañar ningún título , mais tivo un papel importante que fixo que o FC Barcelona se fixase nel e o fichara na tempada 2009-10 para ocupar a praza que deixou Miquel Masoliver .
Paral·lelament, Reinaldo García també participa de manera habitual en la selecció argentina, amb la qual va guanyar la Copa Amèrica 2008 i va aconseguir els subcampionats del món el 2005 i 2009.
Paralelamente , Reinaldo García tamén participa de xeito habitual na selección arxentina , coa que gañou a Copa América 2008 e acadou os subcampionatos do mundo en 2005 e 2009 .
Fitxa del jugador a la web oficial del FC Barcelona.
Ficha do xogador na web oficial do FC Barcelona ( en castelán )