Search is not available for this dataset
ca stringlengths 3 1.79k | gl stringlengths 4 734 |
|---|---|
El cos superior està envoltat per un bossell i té fornel·la de mig punt. | O corpo superior está rodeado por un bocel e ten fornela de medio punto . |
La cornisa reposa sobre un arquitrau intermedi, ressaltant els volums. | A cornixa repousa sobre un arquitrabe intermedio , resaltando os volumes . |
A la corona hi ha el pedestal d'una creu. | Na coroa hai o pedestal dunha cruz . |
El lloc de les Maus va pertànyer al Vedat Mixt fins a 1864. | O lugar das Maus pertenceu ao Couto Mixto até 1864 . |
En ell hi ha una capella. | Nel hai unha capela . |
Tosende pot fer referència a: | O topónimo galego Tosende pode referirse a : |
Tosende, parròquia de l'ajuntament de Baltar; Tosende, lloc d'aquesta parròquia; Tosende, lloc de la parròquia d'Aigües Santes, de l'ajuntament d'Allariz; Tosende, lloc de la parròquia de Ferroi, de l'ajuntament de Guntín. | Tosende , parroquia do concello de Baltar ; Tosende , lugar da devandita parroquia ; Tosende , lugar da parroquia de Augas Santas , do concello de Allariz ; Tosende , lugar da parroquia de Ferroi , do concello de Guntín ; |
San Bartolomé de Baltar és una parròquia de l'ajuntament de Baltar a la comarca de La Limia, a la província d'Ourense. | San Bartolomeu de Baltar é unha parroquia do concello de Baltar na comarca da Limia , na provincia de Ourense. Segundo o IGE en 2011 tiña 276 habitantes , deles 149 eran homes e 127 eran mulleres , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 309 habitantes . |
Vicente Carnota Pérez (Órdenes, La Corunya, 7 d'octubre de 1855 - Santiago de Compostel·la, 6 de juliol de 1920) va ser un sacerdot i periodista gallec. | Vicente Carnota Pérez , nado en Ordes o 7 de outubro de 1855 e finado en Santiago de Compostela o 6 de xullo de 1920 , foi un sacerdote e xornalista galego . |
Fou redactor d'El Clamor de Galicia i redactor en cap d'El Diario de Galicia (1895). | Foi redactor de El Clamor de Galicia e redactor xefe de El Diario de Galicia ( 1895 ) . |
Fundà el periòdic El Noroeste, fou director del periòdic conservador La Monarquía de Ferrol (1896), a més de redactor de Fra Prudencio i La Voz de Galicia (fins a 1910). | Fundou o xornal El Noroeste , foi director do xornal conservador La Monarquía de Ferrol ( 1896 ) e redactor de Fray Prudencio e La Voz de Galicia ( até 1910 ) . |
Es convertí en sacerdot el 1912 a Jaca, Osca, on exercí com a professor al seminari. | Ordenouse sacerdote en 1912 en Jaca , onde exerceu como profesor no seminario . |
Després seria capellà de la presó de Santiago. | Despois foi capelán do cárcere de Santiago . |
Sempre es va interessar per la literatura i la poesia gallega. | Interesouse pola literatura e pola poesía galega . |
Vicente Carnota (1855-1920): xornalista i sacerdot. | Dicionario biográfico de Galicia 1. Ir Indo Edicións. 2010-2011 . |
Ordes: A. C. Obradoiro da Historia, 2003. | Vicente Carnota ( 1855-1920 ) : Xornalista e sacerdote. Ordes : A. C. Obradoiro da Historia , 2003 . |
Els ordenesos recuperen la figura del capellà Vicente Carnota Pérez | Os ordenses recuperan a figura do crego Vicente Carnota Pérez |
Santa María de Taboada de los Frailes és una parròquia del municipi de Taboada a la comarca de Chantada, a la província de Lugo. | Santa María de Taboada dos Freires é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada , na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 84 habitantes ( 43 homes e 41 mulleres ) , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 117 habitantes . |
Està situada a l'oest del municipi i limita amb les parròquies de Fradé, Cerdeda, Bouzoa, O Mato, Esperante, Piñeira de Gondulfe. | Está situada no oeste do municipio e linda coas parroquias de Fradé , Cerdeda , Bouzoa , O Mato , Esperante , Piñeira de Gondulfe . |
La parròquia s'estén en un petit espai rectangular, travessat pel riu Toldao (que dóna nom a un llogaret) i la vall que aquest forma. | A parroquia esténdese nun pequeno espazo rectangular , atravesado polo río Toldao ( que dá nome a unha aldea ) e o val que este forma . |
Prolifera el roure, el castanyer i altres espècies autòctones. | Prolifera o carballo , o castiñeiro e outras especies autóctonas do país . |
Hi ha quatre Castro (fortificació), tots ells sense excavar, que delimiten l'espai de la parròquia: el de Carbonero (entre Bouzoa i Cerdeda), el de San Lourenzo de Gondulfe, el de Piñeira i el de Cimbraos (a O Mato). | Hai catro poboados castrexos , todos eles sen escavar , que delimitan o espazo da parroquia : o de Carboeiro ( entre Bouzoa e Cerdeda ) , o de San Lourenzo de Gondulfe , o de Piñeira e o de Cimbraos ( no Mato ) . |
L'església de Santa Maria de Taboada dos Freires va ser construïda en 1190 pel Mestre Pelaxio. | A igrexa de Santa María de Taboada dos Freires foi construída en 1190 polo Mestre Pelaxio . |
Té planta rectangular, i fou ampliada amb posterioritat. | Ten planta rectangular , e foi ampliada con posterioridade . |
Formava part d'un antic monestir, del qual prengué el topònim la parròquia, situat segons Nicanor Rielo Roble en el lloc que ocupava l'horta de la casa rectoral. | Formaba parte dun antigo mosteiro , do cal tomou o topónimo a parroquia , situado segundo Nicanor Rielo Carballo no lugar que ocupaba a horta da casa reitoral . |
A començament del segle XIII el monestir pertanyia a l'Orde del Temple, que el 1233 –coincidint amb el Capítol General que celebraven a Benavente–, van signar una concòrdia amb el bisbe Miquel i el seu cabildo sobre els drets episcopals a les esglésies que posseïen a la diòcesi, entre les quals si cita la de Taboada. | A comezos do século XIII o mosteiro pertencía á Orde do Temple , que en 1233 - coincidindo co Capítulo Xeral que celebraban en Benavente , asinaron unha concordia coo bispo Miguel e o seu cabido sobre os dereitos episcopais nas igrexas que posuían na diocese , entre as que se cita a de Taboada . |
L'església de Santa Maria de Taboada dos Freires és una de les poques esglésies d'origen templer del país. | A Igrexa de Santa María de Taboada dos Freires é unha das poucas igrexas de orixe templaria do país . |
Construïda en el 1191, és obra del Mestre Pelaxio, com figura en el timpà, on està representant a Samsó degollant un lleó. | Construída no 1191 , é obra do Mestre Pelaxio , como figura no tímpano , onde está representando a Sansón degolando un león . |
Devia ser part d'un monestir avui desaparegut. | Debeu ser parte dun mosteiro hoxe desaparecido . |
Santo Estevo de Ansar és una parròquia del municipi de Taboada a la comarca de Chantada, a la província de Lugo. | Santo Estevo de Ansar é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada , na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 36 habitantes , deles 19 eran homes e 17 eran mulleres , o que supón unha diminución de 8 habitantes en relación ao ano anterior , 2006 . |
Taboada és un lloc de la parròquia de Mandiá en el concello de Ferrol, província de la Corunya, Espanya. | Taboada é un lugar da parroquia de Mandiá no concello de Ferrol na provincia da Coruña. Tiña 171 habitantes no ano 2007 segundo datos do Instituto Galego de Estatística dos cales eran 85 homes e 86 mulleres , o que supón unha diminución con relación ao ano 2004 cando tiña 212 habitantes . |
Taboada és un lloc de la parròquia de San Fiz de Monfero, concello de Monfero, comarca de l'Eume, província de La Corunya, Espanya. | Taboada é un lugar da parroquia de San Fiz de Monfero no concello coruñés de Monfero na comarca do Eume. Tiña 2 habitantes no ano 2010 segundo datos do INE , dos cales 1 era home e 1 era muller . |
Antón Presa Viso (Ribadetea, Puenteareas, Pontevedra; 1895 - Ribadetea; 14 de gener de 1924) va ser un escriptor gallec. | Antonio Presa Viso , nado en Ribadetea ( Ponteareas ) en 1895 e finado na mesma parroquia o 14 de xaneiro de 1924 [ 1 ] , foi un escritor galego . |
Va ser corresponent de l'Heraldo de Vigo a Puenteareas. | Foi correspondente de Heraldo de Vigo en Ponteareas . |
Oficial d'Hisenda, treballà en les Delegacions d'Hisenda de Segòvia i Lleó. | Oficial de Facenda , traballou nas Delegacións de Facenda de Segovia e León . |
Pertanyia al Partit Nacionalista Gallec. | Pertencía ao Partido Nazonalista Gallego . |
Va publicar poemes en Vida Gallega, Diario de León i Blanco y Negro i va ser col·laborador d'El Tea on publicava una secció titulada Enxebradas. | Publicou poemas en Vida Gallega , Diario de León e Blanco y Negro e foi colaborador de El Tea onde publicaba unha sección titulada " Enxebradas . |
Va ser autor del joguet còmic A dona do agrario (en espanyol: La dueña del agrario) estrenada pel cor Foliadas e Cantigas de Pontevedra, en el Saló Quiroga de Marín, el 22 d'abril de 1923. | Foi autor do xoguete cómico A dona do agrario estreada polo coro Foliadas e Cantigas de Pontevedra , no Salón Quiroga de Marín , o 22 de abril de 1923 ; da comedia en dous actos e un prólogo A Morriña estreada tamén por Foliadas e Cantigas no Teatro Tamberlik de Vigo en xuño dese mesmo ano e doutra obra titulada Cornet... |
Va morir als 28 anys a Puenteareas. | Morreu aos 28 anos . |
Es va casar a Ourense amb Mercedes Sas Murias el 1917.[1] | Casou en Ourense con Mercedes Sas Murias en 1917. [ 2 ] |
A Morriña, 1925 (amb il·lustracions de Castelao). | A Morriña , 1925 ( con ilustracións de Castelao ) . |
Terra adourada (obra rescatada el 1995). | Terra adourada ( Obra rescatada ) , 1995 . |
Taboada és un lloc de la parròquia de Paderne a l'ajuntament d'Oza-Cesuras, comarca de Betanzos, província de la Corunya,[1] Espanya. | Taboada é un lugar da parroquia de Paderne no concello coruñés de Oza-Cesuras , na comarca de Betanzos. Segundo o IGE [ 1 ] , en 2011 tiña 32 habitantes ( 13 homes e 19 mulleres ) . |
Taboada és una vila de la parròquia de Carballo, al municipi luguès de Taboada (Lugo), comarca de Chantada. | Taboada é unha vila da parroquia do Carballo no concello lugués de Taboada , na comarca de Chantada. Segundo o IGE en 2014 tiña 796 habitantes ( 432 mulleres e 364 homes ) , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 849 habitantes . |
És la capital municipal. | É a capital municipal . |
Pàgina web d'Ediciones A Nosa Terra a l'Internet Archive. | Páxina web de Edicións A Nosa Terra en Internet Archive. Ficha na Asociación Galega de Editores en Internet Archive . |
Ediciones A Nosa Terra va ser una empresa editorial espanyola, amb seu a Vigo, fundada el 1987 i desapareguda el 2010. | Edicións A Nosa Terra foi unha empresa editorial galega , con sede en Vigo , fundada en 1987 e desaparecida en 2010 . |
Va començar la seva marxa en 1987 en el si de Promocions Culturals Gallegues. | Comezou a súa andaina en 1987 no seo de Promocións Culturais Galegas . |
Va ser una editorial generalista i les seves col·leccions cobrien diversos camps i temàtiques: història, recuperació de la memòria social, literatura, fotografia, viatge, assaig, infantil, divulgació científica, enciclopèdia i text escolar. | Foi unha editorial xeralista e as súas coleccións cubrían varios campos e temáticas : historia , recuperación da memoria social , literatura , fotografía , libro de viaxes , ensaio , libro infantil , divulgación científica , enciclopedia e texto escolar . |
Té més d'un miler de títols editats.[1] El 2010 es va declarar en suspensió de pagaments.[2] | Ten máis dun millar de títulos editados. [ 1 ] En 2010 declarouse en suspensión de pagamentos. [ 2 ] [ 3 ] |
Ediciones A Nosa Terra a la Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada. | " Edicións A Nosa Terra " en Gran Enciclopedia Galega Silverio Cañada . |
" Edicions A Nosa Terra " en el Diccionari Enciclopèdic Gallec Universal, t . | " Edicións A Nosa Terra " en Diccionario Enciclopédico Galego Universal , t . |
Heraldo de Vigo va ser un periòdic editat a Vigo (Galícia, Espanya) entre 1912 i 1914. | Heraldo de Vigo foi un periódico editado en Vigo entre 1912 e 1914 . |
Fundat per Manuel Posada García-Barros, va aparèixer l'1 de juliol de 1912. | Fundado por Manuel Posada García-Barros , apareceu o 1 de xullo de 1912 . |
Diari liberal que representava a Vigo la política de Montero Ríos, estava dirigit per Justo Fernández Herba. | Diario liberal que representaba en Vigo a política de Montero Ríos , estaba dirixido por Justo Fernández Herba . |
Entre els seus col·laboradors van figurar Manuel Linares Rivas, Javier Montero Mejuto, Valentín Paz Andrade, Manuel Lustres Rivas i Laureano Domínguez Cao-Cordido. | Entre os seus colaboradores figuraron Manuel Linares Rivas , Javier Montero Mejuto , Valentín Paz-Andrade , Manuel Lustres Rivas e Laureano Domínguez Cao-Cordido . |
Incloïa informació general i un apartat literari. | Incluía información xeral e un apartado literario . |
Va cessar la seva edició al març de 1914. | Cesou a súa edición en marzo de 1914 . |
En aquesta parròquia, al costat del riu Deza, es troba l'estació de Puente Taboada, amb parada per a viatgers de la línia de ferrocarril Santiago-Orense. | Nesta parroquia , a carón do río Deza , atópase a estación da Ponte Taboada , con parada para viaxeiros da liña de ferrocarril Santiago-Ourense . |
A més destaca la Casa de Carballeda, al lloc del mateix nom, que compta amb una capella sota l'advocació de Sant Roc i que fou propietat en el seu moment de la família Gil Taboada. | Ademais destaca a Casa de Carballeda , no lugar do mesmo nome , que conta cunha capela baixo a advocación de San Roque e que foi propiedade no seu momento da familia Gil Taboada . |
Santiago de Taboada és una parròquia del municipi de Silleda a la comarca del Deza, província de Pontevedra, Espanya. | Santiago de Taboada é unha parroquia que se localiza no concello de Silleda na comarca do Deza. Segundo o padrón municipal de 2014 tiña 214 habitantes ( 106 homes e 108 mulleres ) , distribuídos en 9 entidades de poboación , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 237 habitantes . |
La història de la parròquia gira al voltant del pont que comunicava Deza amb Trasdeza, o anant més enllà, Castella amb Santiago, en el camí de la maragateria. | A historia da parroquia xira ó redor da ponte que comunicaba Deza con Trasdeza ou indo máis alá , Castela con Santiago , no camiño da maragatería . |
El primer era de taules (Pons Tabulata), d'aquí el seu nom, i el segon, de pedra, medieval, encara segueix alçat amb una inscripció en una roca pròxima en la qual figura l'any de la construcció (912). | A primeira era de táboas ( Pons Tabulata ) , de aí o seu nome , e a segunda , de pedra , medieval , aínda segue erguida cunha inscrición nunha rocha próxima na que figura o ano da construción ( 912 ) . |
Aigües avall, es troba el pont de l'antiga carretera a Compostel·la, aixecat en 1862, que va deixar si ser tan transitat en la dècada de 1970, en reformar-se el traçat de la N-525 i construir-se un nou viaducte. | Augas abaixo , atópase a ponte da antiga estrada a Compostela , levantada en 1862 , que deixou se ser tan transitada na década de 1970 , ao reformarse o trazado da N-525 e construírse un novo viaduto . |
Prop d'aquest pont, està localitzada l'estació de ferrocarril, a la qual s'accedeix des de l'altra riba del riu Deza gràcies a un altre viaducte, des del qual es van precipitar els últims vagons d'un comboi i van anar a parar al riu, carregats de conserves i eines agrícoles.[1] En l'actualitat, encara es poden veure le... | Preto desa ponte , está localizada a estación de ferrocarril , á que se accede desde a outra beira do río Deza grazas a outro viaduto [ 1 ] , dende o cal se precipitaron os últimos vagóns dun convoi e foron parar ao río , cargados con conservas e ferramentas agrícolas. Na actualidade , aínda se poden ver os restos dos ... |
Per Taboada passa la Via de la Plata, que transcorre pel Camí Reial. | Por Taboada pasa a Vía da Prata , que transcorre polo Camiño Real . |
L'església de Sant Jaume de Taboada és romànica, datada al segle XII, té planta i absis rectangular, destacant la portalada. | A igrexa de Santiago de Taboada é románica , data do século XII , ten planta e ábsida rectangular , destacando a portada . |
A l'adro hi ha un singular creuer de fust cònic acanalat amb altar. | No adro hai un singular cruceiro de fuste cónico acanalado con altar . |
A la rodalia, creuant la N-525, hi ha una àrea recreativa dedicada al pelegrí amb dos monuments a l'Apòstol Santiago i al Pelegrí Anònim, disseny de Francisco Alen, obra de l'Escola Taller de Silleda. | Nas proximidades , cruzando a N-525 , hai unha área recreativa dedicada ó peregrino con dous monumentos ó Apóstolo Santiago e ó Peregrino Anónimo , deseño de Francisco Alen , obra da Escola Taller de Silleda . |
Taboada és un lloc de la parròquia de Piloño, municipi de Villa de Cruces, comarca del Deza, província de Pontevedra, Espanya. | Taboada é un lugar da parroquia de Piloño , no concello pontevedrés de Vila de Cruces , na comarca do Deza. Segundo o INE , en 2008 tiña 47 habitantes ( 23 homes e 24 mulleres ) , o que supón unha diminución de 4 habitantes con respecto ao ano 2000 . |
Taboada Vella és un lloc de la parròquia de Taboada, municipi de Silleda, comarca del Deza, província de Pontevedra, Espanya. | Taboada Vella é un lugar da parroquia de Taboada no concello pontevedrés de Silleda. No ano 2007 tiña 64 habitantes , deles 31 eran homes e 33 eran mulleres. Isto supón unha diminución no número de habitantes con respecto ao a ano 2000 . |
Os Freires és un lloc de la parròquia de Mourence, municipi de Villalba, comarca de la Terra Chá, província de Lugo, Espanya. | Os Freires é un lugar da parroquia de Mourence , no concello lugués de Vilalba , na comarca da Terra Chá. Segundo o IGE , en 2010 tiña 26 habitantes ( 14 homes e 12 mulleres ) . |
San Paio de Arxiz és una parròquia del municipi de Taboada, comarca de Chantada, província de Lugo, Espanya. | San Paio de Arxiz é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada , na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 63 habitantes , deles 26 eran homes e 37 eran mulleres , o que supón unha diminución de 1 habitante en relación ao ano anterior , 2006 . |
L'Església de Sant Pere de Bembibre es troba a un quilòmetre del pazo-fortalesa dels comtes de Taboada. | A Igrexa de San Pedro de Bembibre atópase a un quilómetro do pazo-fortaleza dos condes de Taboada . |
De planta rectangular i amb absis semicircular, té un interessant retaule, conserva el púlpit al mur nord, frescos en bon estat i el sarcòfag del primer comte de Taboada, Xoán Taboada de Ribadeneira i Figueroa. | De planta rectangular e con ábsida semicircular , ten un interesante retablo , conserva o púlpito no muro norte , frescos en bo estado e o sartego do primeiro conde de Taboada , Xoán Taboada de Ribadeneira e Figueroa . |
Va ser declarada Monument Nacional. | Foi declarada Monumento Nacional. [ Cómpre referencia ] |
La capella del Sant Roc està situada en una chousa del lloc homònim. | A capela do San Roque está situada nunha chousa do lugar homónimo . |
És propietat del pazo dels comtes i el seu recinte està complementat per un conjunt de creus de pedra. | É propiedade do pazo dos condes e o seu recinto está complementado por un conxunto de cruces de pedra . |
La capella de Deilás està en el llogaret del mateix nom i es va erigir en honor a la Verge dels Remeis. | A capela de Deilás está na aldea do mesmo nome e ergueuse en honor á Virxe dos Remedios . |
Aquí se celebra una novena abans del 9 de setembre, dia en què si celebra la festa. | Aquí celébrase unha novena antes do 9 de setembro , día en que se celebra a festa e , antes , tamén unha comida campestre con grande afluencia. [ Cómpre referencia ] |
El pazo de San Pedro de Bembibre o dels Comtes de Taboada, construït el 1413 i residència dels comtes de Taboada des de llavors. | O pazo de San Pedro de Bembibre ou dos Condes de Taboada , construído en 1413 e residencia dos condes de Taboada dende entón . |
Té una planta en U i l'aspecte d'una fortalesa: torre emmerletada i aspecte auster i fort. | Ten unha planta en U e o aspecto dunha fortaleza : torre ameada e aspecto austero e robusto . |
San Pedro de Bembibre és una parròquia del municipi de Taboada, comarca de Chantada, província de Lugo, Espanya. | San Pedro de Bembibre é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada , na provincia de Lugo. No ano 2007 tiña 99 habitantes ( 47 homes e 52 mulleres ) , sete menos ca no ano anterior . |
El seu topònim procedeix del galaic Paemeiobris, amb el significat de "oppidum entre rius". | O seu topónimo procede do galaico Paemeiobris , co significado de " oppidum entre ríos " . |
Està situada al centre-nord del municipi de Taboada, just al nord de la parròquia de Santo Tomé del Carballo (on hi ha la capital del municipi). | Está situada no centro-norte do concello de Taboada , xusto ao norte da parroquia de Santo Tomé do Carballo ( onde está a capital do municipio ) . |
Té un relleu accidentat, amb turons i valls. | Ten un relevo accidentado , con outeiros e vales . |
Abunden els roures i els castanyers, encara que en zones sense nuclis de població, on es dóna més la muntanya, proliferen els pins i els matolls. | Abundan os carballos e os castiñeiros , aínda que en zonas sen núcleos de poboación , onde se dá máis o monte , proliferan os piñeiros e as matogueiras . |
Els rius més importants són el rierol de Portarríos, que travessa el centre de la parròquia, i el de l'Anguieira, que ho fa pel sud. | Os ríos máis importantes son o rego de Portarríos , que atravesa o centro da parroquia , e o da Anguieira , que o fai polo sur . |
Existeix constància de presència preromana per l'existència d'un castro (Castro de la Moa) que està sense excavar. | Existe constancia de presenza prerromana pola existencia dun castro ( Castro da Moa ) que está sen escavar. [ Cómpre referencia ] |
Amb la pedra d'aquest monestir s'alçà, el 1413, el pazo de Sant Pere de Bembibre. | Coa pedra deste mosteiro ergueuse , en 1413 , o pazo de San Pedro de Bembibre . |
El seu fundador, Lope de Taboada, era originari de Castro Candaz, lloc que va abandonar després de les incursions normandes traduïdes en saquejos i atacs. | O seu fundador , Lope de Taboada , era orixinario de Castro Candaz , lugar que abandonou logo das incursións normandas traducidas en saqueos e ataques . |
Al segle XVII, el rei Filip IV li va atorgar a Xoán Taboada de Ribadeneira y Figueroa el títol de Comte de Taboada, que aviat havia quedar vinculat al Comtat de Maceda. | No século XVII , o rei Filipe IV outorgoulle a Xoán Taboada de Ribadeneira e Figueroa o título de Conde de Taboada , que pronto había quedar vinculado ao Condado de Maceda . |
Aquest noble, que va ser representant reial al Regne de Galícia, va rebre sepultura el 1681 a l'església de San Pedro de Bembibre. | Este nobre , que foi representante real no Reino de Galicia , recibiu sepultura en 1681 na igrexa de San Pedro de Bembibre . |
L'última comtessa de Taboada, Amelia González de la Maza, va crear la fundació Condado de Taboada, que és la que actualment reté el seu patrimoni. | A última condesa de Taboada , Amelia González de la Maza , creou a fundación Condado de Taboada , que é a que actualmente retén o seu patrimonio. [ Cómpre referencia ] |
Fins a l'any 1898, la part septentrional de la parròquia de Santo Tomé del Carballo pertanyia a la de San Pedro de Bembibre, servint el riu de l'Anguieira com a límit, com consta en el Cadastre d'Ensenada. | Até o ano 1898 , a parte setentrional da parroquia de Santo Tomé do Carballo pertencía á de San Pedro de Bembibre , servindo o río da Anguieira como límite , como consta no Catastro de Ensenada. [ Cómpre referencia ] |
Bouzoa pot fer referència a: | O topónimo galego Bouzoa pode referirse a : |
Bouzoa, lloc de la parròquia de Vilacova, a l'ajuntament d'Abegondo, província de la Corunya; Bouzoa, lloc de la parròquia de Grandal, a l'ajuntament de Villarmayor, província de la Corunya; Bouzoa, parròquia i lloc del municipi de Taboada, província de Lugo; | Bouzoa , parroquia do concello de Taboada ; Bouzoa , lugar de dita parroquia ; Bouzoa , lugar da parroquia de Vilacova , no concello de Abegondo ; Bouzoa , lugar da parroquia de Grandal , no concello de Vilarmaior . |
San Xoán de Bouzoa és una parròquia del municipi de Taboada, comarca de Chantada, província de Lugo, Espanya. | San Xoán de Bouzoa é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada , na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 106 habitantes ( 54 homes e 52 mulleres ) , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 120 habitantes . |
San Tomé del Carballo és una parròquia del municipi de Taboada, comarca de Chantada, província de Lugo, Espanya. | San Tomé do Carballo é unha parroquia do concello de Taboada na comarca de Chantada , na provincia de Lugo. Segundo o IGE en 2014 tiña 796 habitantes ( 364 homes e 432 mulleres ) , o que supón unha diminución en relación ao ano 1999 cando tiña 849 habitantes . |
Alberga la capital municipal. | Alberga a capital municipal . |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.