text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Kategorie:Onderrig
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Onderrig"
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
|
<urn:uuid:2552a63b-bed1-4778-83da-f73b1a3107a7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Onderrig
|
2019-07-17T05:11:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00045.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999869
| false
|
Lou Nova
Jump to navigation
Jump to search
Lou Nova | |
Geboorte | 16 Maart 1913 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 29 September 1991 (op 78) |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Lou Nova (16 Maart 1913 – 29 September 1991) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Somewhere in the Night (1946) en World for Ransom (1954), en in die televisiereekse Space Patrol (1950) en Get Smart (1965).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1946: Somewhere in the Night
- 1954: World for Ransom
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1950: Space Patrol
- 1965: Get Smart
|
<urn:uuid:65e61aec-9679-491d-a7c2-614c60b28323>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lou_Nova
|
2019-07-18T09:21:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00205.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996655
| false
|
Prinses Louise, Hertogin van Argyll
Prinses Louise | |
---|---|
Die Hertogin van Argyll | |
Volle naam | Louise Caroline Alberta |
Eggenoot | John Campbell, 9de Hertog van Argyll |
Titels | HKH prinses Louise, die Hertogin van Argyll HKH prinses Louise, Markiesin van Lorne HKH prinses Louise |
Huis | Sakse-Koburg en Gotha |
Vader | Albert van Sakse-Koburg en Gotha |
Moeder | Victoria van die Verenigde Koninkryk |
Gebore | 18 Maart 1848; Buckingham-paleis, Londen |
Oorlede | 3 Desember 1939; Buckingham-paleis, Londen |
Prinses Louise (Louise Caroline Alberta, ook bekend as die Markiesin van Lorne en die Hertogin van Argyll deur haar huwelik; 18 Maart 1848 – 3 Desember 1939) was die vierde dogter en sesde kind van koningin Victoria van die Verenigde Koninkryk en Albert van Sakse-Koburg en Gotha.
Louise was ’n goeie kunstenaar en beeldhouer en verskeie van haar beeldhouwerke het behou gebly. Sy was ook ’n ondersteuner van feminisme: Sy het met Josephine Butler gekorrespondeer en Elizabeth Garrett besoek. Albei was bekende feministe.
As ongetroude dogter van haar ma was Louise tussen 1866 en 1871 ’n nie-amptelike sekretaresse vir Victoria. Ondanks teenkanting van lede van die koninklike familie het Louise verlief geraak op John, die Markies van Lorne, die erfgenaam van die Hertog van Argyll. Hulle is op 21 Maart 1871 getroud. Ondanks ’n gelukkige begin het die egpaar verwyder geraak, waarskynlik weens die feit dat hulle nie kinders gehad het nie en die koningin se beperking op hul bedrywighede.[1]
In 1878 is Lorne aangestel as goewerneur-generaal van Kanada, maar Louise was ongelukkig in dié land vanweë ’n verlange huis toe en omdat sy nie van Ottawa gehou het nie.[1] Ná koningin Victoria se dood op 22 Januarie 1901 het sy die sosiale kringe betree van haar broer, die nuwe koning, Edward VII. Louise se huwelik het gehou danksy lang tydperke van skeiding, maar die egpaar het in 1911 versoen geraak en sy is swaar getref deur die dood van haar man in 1914. Sy is op 3 Desember 1939 op 91-jarige leeftyd in Kensington-paleis dood.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel en:Princess Louise, Duchess of Argyll
- Stocker, Mark. "Princess Louise, Duchess of Argyll". Besoek op 2008-01-23.
- Benson, E. F. Queen Victoria's Daughters (Appleton & Company, 1938)
- Blake McDougall Edmonton, D. Princess Louise Caroline Alberta (Wetgewende Vergadering van Alberta, 1988) URL besoek op 24 Jan 2008
- Buckle, George Earle, Letters of Queen Victoria 1862–1878 (John Murray, Londen, 1926)
- Chomet, Seweryn, Helena: A princess reclaimed (Begell House, New York, 1999)
ISBN 1-56700-145-9
- Longford, Elizabeth, Darling Loosy: Letters to Princess Louise 1856 to 1939 (Weidenfeld & Nicolson, Londen, 1991)
ISBN 0-297-81179-7
- Lutyens, Mary, Lady Lytton's Diary (Rupert Hart-Davies, Londen, 1961)
- Wake, Jehanne, Princess Louise: Queen Victoria's unconventional daughter (Collins, London, 1988) ISBN 0-00-217076-0
|
<urn:uuid:0db45ed5-074c-4ad0-8c0f-9823236e166c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Prinses_Louise,_Hertogin_van_Argyll
|
2019-07-18T09:20:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00205.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999142
| false
|
Gebruikersbydraes
For Atoom
- 14:48, 16 Mei 2011 -1 k Overberg-distriksmunisipaliteit →Plaaslike munisipaliteite: Spelfout
- 12:49, 19 April 2011 -2 k Wikipedia:Kernartikels Uranium na Uraan
- 12:03, 4 Maart 2011 +193 Gebruiker:Atoom laaste wysiging
- 20:33, 11 Februarie 2011 +1 k Afrikaanse musiek Tikfoute Gekorrigeer
- 19:19, 5 Februarie 2011 +35 k Weer (meteorologie)
- 19:18, 5 Februarie 2011 +20 k Klimaat →Sien ook
- 19:18, 5 Februarie 2011 +24 k Klimaat
- 19:10, 5 Februarie 2011 +18 k Weer (meteorologie)
- 19:06, 5 Februarie 2011 +1 Weer (meteorologie)
- 19:06, 5 Februarie 2011 +4 k Weer (meteorologie)
- 18:25, 5 Februarie 2011 +2 Weer (meteorologie)
- 18:19, 5 Februarie 2011 +3 604 N Weer (meteorologie) Nuwe blad: thumb|250px|'n Donderstorm iewers naby die [[Madeiraeilande.]] '''Weer''' is die toestand van die atmosfeer, tot die mate dat d...
- 17:41, 5 Februarie 2011 +18 Gebruiker:Atoom/Doenlys →Doen laaste wysiging
- 12:37, 31 Januarie 2011 +42 Gebruiker:Atoom →Kortpaaie
- 12:34, 31 Januarie 2011 +46 Gebruiker:Atoom →Kortpaaie
- 10:49, 4 Januarie 2011 +1 k Pieter Willem Botha →Jeug
- 12:58, 7 Desember 2010 0 k Vuurtorings van Namibië
- 10:02, 9 November 2010 +1 k Uraan →Hidrides, karbides, en nitrides
- 08:58, 13 Augustus 2010 +42 Gebruiker:Atoom →Doenlys
- 08:56, 13 Augustus 2010 -6 417 Gebruiker:Atoom/Toets Alle inhoud uit bladsy verwyder laaste wysiging
- 08:52, 13 Augustus 2010 -9 631 Gebruiker:Atoom/Toets/doc Alle inhoud uit bladsy verwyder laaste wysiging
- 08:34, 13 Augustus 2010 +9 631 N Gebruiker:Atoom/Toets/doc Nuwe blad: == Usage == {{Infobox dam | name = {{{name}}} | image = {{{image}}} | image_size = {{{image_size}}} | caption = {{{caption}}} | official_name = {{{official_name}}} | crosses = {{{crosses}...
- 08:33, 13 Augustus 2010 +6 417 Gebruiker:Atoom/Toets
- 08:19, 13 Augustus 2010 0 Kragsentrale
- 08:19, 13 Augustus 2010 0 k Kragsentrale
- 11:02, 12 Augustus 2010 +16 Kwagga
- 11:00, 12 Augustus 2010 +20 k Kwagga Kategorie:Diere toegevoeg (met HotCat.js)
- 10:59, 12 Augustus 2010 +1 040 N Kwagga Nuwe blad: thumb|right|'n Foto van 'n kwagga, Londen Dieretuin, 1870. Die '''kwagga''' is 'n uitgestorwe subspesie van die sebra familie<ref>[http://www.petermaas.nl/...
- 13:12, 2 Augustus 2010 +219 Panama
- 11:34, 2 Augustus 2010 +1 k Internasionale Fonetiese Alfabet →Letters
- 07:52, 30 Julie 2010 -13 Gebruiker:Atoom/Toets Alle inhoud uit bladsy verwyder
- 06:04, 30 Julie 2010 +194 Gebruikerbespreking:Anrie →Sjabloon:Chemiekas
- 13:56, 29 Julie 2010 +419 Gebruikerbespreking:Anrie →Sjabloon:Chemiekas: nuwe afdeling
- 13:46, 29 Julie 2010 +13 N Gebruiker:Atoom/Toets Nuwe blad: {{chemiekas}}
- 13:06, 29 Julie 2010 +34 Gebruiker:Atoom →Doenlys
- 14:26, 28 Julie 2010 -116 Zakumi
- 14:23, 28 Julie 2010 +116 Zakumi
- 20:20, 23 Julie 2010 +27 N Aardverhitting Stuur aan na Aardverwarming laaste wysiging
- 09:11, 20 Julie 2010 +59 Gebruiker:Atoom →Doenlys
- 09:10, 20 Julie 2010 -59 Gebruiker:Atoom →Kortpaaie
- 09:10, 20 Julie 2010 +1 Gebruiker:Atoom →Kortpaaie
- 09:08, 20 Julie 2010 +58 Gebruiker:Atoom →Kortpaaie
- 09:07, 20 Julie 2010 +15 k Suid-Afrikaanse siviele ordes en dekorasies: 2002-
- 08:32, 20 Julie 2010 +38 Anton van Wouw →Werk
- 08:31, 20 Julie 2010 -1 k Anton van Wouw →Biografie
- 09:14, 19 Julie 2010 +3 Vloed (dubbelsinnig)
- 06:46, 19 Julie 2010 +229 N Vloed (dubbelsinnig) Nuwe blad: '''Vloed''' mag na die volgende verwys: * 'n Oorstroming, wanneer water hoër as die normale vlak styg * 'n Sinoniem vir hoogwater, soos eb en vloed * Magnetiese vloed {{Dub...
- 06:40, 19 Julie 2010 +33 N Vloed Stuur aan na Vloed (dubbelsinnig) laaste wysiging
- 05:57, 19 Julie 2010 0 k Gebruiker:Atoom/Doenlys
- 05:49, 19 Julie 2010 -4 k Reën
|
<urn:uuid:6f1fe71a-4f89-4dbb-9c2b-a00b5280f89a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Bydraes/Atoom
|
2019-07-18T09:24:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00205.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.98676
| false
|
35ste Oscar-toekenningsaand
Datum | 8 April 1963 | |
Plek | Santa Monica-burgerouditorium, Santa Monica, Kalifornië | |
Aanbieder | Frank Sinatra | |
Pryse & benoemings | ||
Beste rolprent | Lawrence of Arabia | |
Meeste pryse | Lawrence of Arabia (7) | |
Meeste benoemings | Lawrence of Arabia (10) |
Mutiny on the Bounty was die eerste en tot in 2013 die enigste reproduksie van ’n vorige jaar se Oscar-wenner vir beste rolprent wat ook benoem is vir beste prent.
Pryse[wysig | wysig bron]
Hier volg ’n lys van die belangrikste wenners en benoemdes (die wenners word eerste genoem en is in vet druk):[1]
Beste rolprent | Beste regisseur |
---|---|
Beste akteur | Beste aktrise |
Beste manlike byspeler | Beste vroulike byspeler |
Beste oorspronklike draaiboek | Beste verwerkte draaiboek |
Beste buitelandse rolprent | Beste oorspronklike musiek |
Beste lang dokumentêr | Beste kort dokumentêr |
Beste kinematografie, swart-wit | Beste kinematografie, kleur |
Beste redigering | Beste spesiale effekte |
Jean Hersholt- Humanitêre Prys[wysig | wysig bron]
- Steve Broidy
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "The 35th Academy Awards (1963) Nominees and Winners". oscars.org. Besoek op 2011-08-23.
|
<urn:uuid:479bb5de-230b-4505-a0e4-fc96d39e7b5a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/35ste_Oscar-toekenningsaand
|
2019-07-20T20:26:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526670.1/warc/CC-MAIN-20190720194009-20190720220009-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999289
| false
|
Hulp
Kategorie:Voornaamwoorde in Engels
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
P
►
Persoonlike voornaamwoorde in Engels
(1 B)
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Kategorie:Voornaamwoorde_in_Engels&oldid=161453
"
Kategorie
:
Woorde in Engels
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Ænglisc
العربية
Asturianu
Azərbaycanca
Brezhoneg
Bosanski
Català
Corsu
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Gàidhlig
Galego
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Íslenska
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Kurdî
Lëtzebuergesch
Limburgs
ລາວ
Lietuvių
Latviešu
Māori
Malti
မြန်မာဘာသာ
Plattdüütsch
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk
Occitan
Português
Română
Русский
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Српски / srpski
Svenska
Тоҷикӣ
ไทย
Türkmençe
Tagalog
Türkçe
Українська
Tiếng Việt
Walon
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 16 November 2017 om 23:42 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:b4176e5d-b178-461b-8d99-381465a92f16>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Kategorie:Voornaamwoorde_in_Engels
|
2019-07-17T04:32:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00069.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.984514
| false
|
dwing
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Tydvorm | Persoon | Woordvorm |
---|---|---|
Teenwoordige Tyd | ek | dwing |
Verlede Tyd | ek | het gedwing |
- Verplig; forseer; iemand teen sy wil iets oplê/laat doen.
- As daar ná ekstra tyd nog steeds nie 'n wenner is nie word ander metodes gebruik om 'n uitslag af te dwing.
- Die regering het besluit dat alle staatsdepartemente 'n enkele taal moes kies vir kommunikasie, wat effektief alle staatsamptenare gedwing het om slegs in Engels te kommunikeer.
Vertalings: dwing | |||
---|---|---|---|
- eerste persoon enkelvoud teenwoordige tyd van dwingen
- (by inversie) tweede persoon enkelvoud teenwoordige tyd van dwingen
- gebiedende wys van dwingen
- 1.: Ik dwing.
- 2.: Dwing je?
- 3.: Dwing!
|
<urn:uuid:bb82a202-8571-4988-ad35-b2d94ddb6e0b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/dwing
|
2019-07-18T09:28:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999802
| false
|
reënboog
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
reënboog | reënboë |
Verkleiningsvorm | |
Enkelvoud | Meervoud |
reënbogie | reënbogies |
- رَِینْبُوَخْ , meervoud: رَِیبُووِی
- reenboog, meervoud: reenbó-ë
- Sewekleurige, halfsirkelvormige optiese verskynsel in die lug by sekere reëntoestande en bewolkte lug met al die kleure van die spektrum: rooi, oranje, geel, groen, blou, indigo en pers.
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor reënboog.
|
<urn:uuid:09869a5e-64ae-4bde-9cff-3fbac6953722>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/re%C3%ABnboog
|
2019-07-18T08:41:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00229.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997166
| false
|
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/27 Januarie
Jump to navigation
Jump to search
- 1756 – Wolfgang Amadeus Mozart word in Salzburg in die aartsbisdom Salzburg gebore.
- 1775 – Friedrich Schelling, Duitse filosoof, word gebore in Leonberg in Württemberg.
- 1888 – Die National Geographic Society, uitgewer van die tydskrif National Geographic, word gestig.
- 1945 – Die Rooi Leër bevry 7 500 gevangenes wat deur Nazi-personeel in die Auschwitz-konsentrasiekampe in Oświęcim, Pole, agtergelaat is.
- 1967 – Die Apollo 1-ruimtetuig word deur 'n brand vernietig by die Kennedy-ruimtesentrum. Die ruimtevaarders Gus Grissom, Edward Higgins White en Roger B. Chaffee sterf in die voorval.
|
<urn:uuid:2f063210-876d-4dc6-9f75-b51d348b8bec>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Uitgesoekte_herdenkings/27_Januarie
|
2019-07-22T03:41:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00149.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99883
| false
|
Emma Pierson
Jump to navigation
Jump to search
Emma Pierson | |
Geboortenaam | Emma Jane Pierson |
---|---|
Geboorte | 30 April 1981 |
Nasionaliteit | Engels |
Beroep(e) | Aktrise |
Aktiewe jare | 1999–nou |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Emma Pierson (gebore 30 April 1981) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente Guest House Paradiso (1999) en Absolutely Anything (2015).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1999: Guest House Paradiso
- 2006: The Lives of the Saints
- 2011: The Engagement
- 2015: Absolutely Anything
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1997: Armstrong and Miller
- 1999: Days Like These
- 2000: Beast
- 2001: Bedtime
- 2002: I Saw You
- 2003: Spine Chillers
- 2004: The Worst Week of My Life
- 2004: The Last Chancers
- 2006: Hotel Babylon
- 2007: Talk to Me
- 2013: Up the Women
- 2015: SunTrap
- 2015: The Kennedys
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2005: Bloodlines
- 2005: Riot at the Rite
- 2007: Who Gets the Dog?
- 2008: Meebox
|
<urn:uuid:86decc9d-1b43-4408-bcd6-cd01d0e1104d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Emma_Pierson
|
2019-07-15T22:28:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524254.28/warc/CC-MAIN-20190715215144-20190716001144-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.900985
| false
|
re
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
1
Italiaans (it)
1.1
Manlik
1.2
Uitspraak
1.3
Selfstandige naamwoord
1.3.1
Betekenisse
Italiaans (it)
Enkelvoud
Meervoud
(sonder lidwoord)
re
re
(met lidwoord)
il re
i re
Manlik
Uitspraak
IPA
: [
re
],
bepaald
:
[
ilˈre
];
meervoud
:
[
re
]
bepaald
:
[
iˈre
]
Selfstandige naamwoord
Betekenisse
Koning
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=re&oldid=201068
"
Kategorieë
:
Woorde in Italiaans
Selfstandige naamwoorde in Itialiaans
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Aragonés
Aymar aru
Azərbaycanca
Brezhoneg
Català
ᏣᎳᎩ
Corsu
Čeština
Deutsch
Ελληνικά
English
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Frysk
Galego
Magyar
Հայերեն
Interlingua
Bahasa Indonesia
Ido
Italiano
日本語
ಕನ್ನಡ
한국어
Kurdî
Кыргызча
Latina
Limburgs
Lietuvių
Latviešu
Malagasy
Македонски
Монгол
မြန်မာဘာသာ
Nāhuatl
Nederlands
Occitan
Polski
Português
Română
Русский
Sicilianu
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenščina
Gagana Samoa
Shqip
Sesotho
Svenska
Kiswahili
తెలుగు
ไทย
Tagalog
Türkçe
Oʻzbekcha/ўзбекча
Tiếng Việt
中文
Die bladsy is laas op 28 Februarie 2018 om 20:00 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:5c5b72b9-0de3-4412-954f-ea40443fad44>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/re
|
2019-07-17T05:30:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00093.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.981125
| false
|
Rated 5 out of 5 stars
Amazing add-on. Works perfectly so far.
Great job!
Om eie versamelings te bou, is 'n Mozilla-byvoegingsrekening nodig.
Amazing add-on. Works perfectly so far.
Great job!
Om eie versamelings te bou, is 'n Mozilla-byvoegingsrekening nodig.
|
<urn:uuid:2ffb3ceb-1c48-46fa-b481-da3989d03550>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://addons.thunderbird.net/af/thunderbird/addon/tbsync/reviews/1157012/
|
2019-07-18T09:39:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.933358
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Mycale tenuityla" skakel
←
Mycale tenuityla
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Mycale tenuityla
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Mycale (spons)
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Mycale tenuityla
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Mycale_tenuityla
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:88ae9557-0cc6-4e6d-bb86-48ad7077bedc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Mycale_tenuityla
|
2019-07-18T09:43:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00253.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994555
| false
|
Kultuur
Kultuur in die algemeen verwys na die patroon van menslike aktiwiteit en die simboliese strukture wat hierdie aktiwiteite 'n sekere betekenis gee. Daar bestaan uiteenlopende definisies van "kultuur", wat dui op verskillende teoretiese benaderinge tot die vorming of evaluasie van menslike aktiwiteite en die produkte daarvan.
Die definisie van kultuur in die HAT is “Die ganse geestelike besitting van ‘n volk of groep op elke lewensterrein; die geesteslewe; die beskawingstoestand van ‘n groep."
Verskillende volkere, nasies en groepe besig verskillende kulture. Kultuur word van geslag tot geslag deur 'n leerproses oorgedra. Kultuur kan in mense se skrywes, gelowe, musiek, kleredrag, eetgewoontes en wat hulle doen waargeneem word.
Eintlik het kultuur baie betekenisse. Kultuur kan 'n manier van lewe vir iemand wees, of dit kan 'n persoon se agtergrond wees, of dit kan net baie verskillende nasionaliteite uitbeeld wat saam kom as 'n gemeenskap. Soms kan dit die artistieke of intellektuele lewe van 'n gemeenskap uitbeeld.
Die studierigting wat kultuur bestudeer word antropologie genoem.
Boere- of AfrikanerkultuurWysig
Generaal Koos de la Rey
|
<urn:uuid:247e3b07-22aa-4068-b8e2-d67959034f92>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kultuur
|
2019-07-19T14:51:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526254.26/warc/CC-MAIN-20190719140355-20190719162355-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000004
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
Bosnië en Herzegowina
(wysig)
Wysiging soos op 17:59, 18 Maart 2012
Geen grootteverandering nie
,
7 jaar gelede
k
r2.7.1) (robot Verander:
chr:ᏆᏍᏂᏯ ᎠᎴ ᎲᏤᎪᏫᎾ
[[ce:Босни а Герцеговина]]
[[ceb:Bosnia ug Herzegovina]]
[[chr:
ᏉᏍᏂᏯ
ᏆᏍᏂᏯ
ᎠᎴ ᎲᏤᎪᏫᎾ]]
[[ckb:بۆسنیا و ھەرزەگۆڤینا]]
[[co:Bosnia è Erzegovina]]
AvocatoBot
Robotte
1 741
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/922609
"
|
<urn:uuid:504503b3-235d-4505-9b75-1651183299eb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/922609
|
2019-07-15T21:53:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524254.28/warc/CC-MAIN-20190715215144-20190716001144-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.92408
| false
|
Kopenhagen
Kaart | Wapen |
Stadseël | |
Land | Denemarke |
Gewes | Hovedstaden |
Koördinate | 55° 51' N, 12° 34' O |
Stigting | Omtrent 1000 |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 88,25 vk km |
Hoogte bo seevlak | 0-24 m |
Bevolking: | |
- Totaal (1 Januarie 2012) | 549 050[1] |
- Bevolkingsdigtheid | 6 221,5/vk km |
- Stedelike gebied | 1 213 822 |
Tydsone | UTC +1 (MET) |
Burgemeester | Frank Jensen |
Amptelike Webwerf | www3.kk.dk |
Kopenhagen (Deens: København, Sweeds: Köpenhamn) is die hoofstad van Denemarke. Kopenhagen het 'n oppervlakte van 88,25 vierkante kilometer en 'n bevolking van 549 050 (soos op 1 Januarie 2012). Die agglomerasie van Kopenhagen - die tweede grootste in Noord-Europa na Stockholm - het 1,21 miljoen inwoners.
Kopenhagen is aan die Öresund en op die eilande Seeland en Amager geleë en word deur 'n gekombineerde tonnel en brug met 'n totale lengte van 16 kilometer met Malmö in Swede verbind. In teenstelling met baie ander Europese metropole is min aangrensende stede by Kopenhagen ingelyf - die stad Frederiksberg met 93 000 inwoners is byvoorbeeld as 'n enklawe in die stadsgebied van Kopenhagen geleë.
Kopenhagen is 'n beduidende handelsmetropool met masjienbou, porselein- en tekstielvervaardiging, elektrotegniese, farmaseutiese, chemiese en grafiese nywerhede, brouerye, skeepsbou en 'n olieraffinadery. Die seehawe van Kopenhagen beskik oor 'n groot houerterminaal en veerbootverbindings na Swede. Die internasionale lughawe is in Kastrup geleë, en sedert 2002 beskik Kopenhagen ook oor 'n moltreinstelsel.
As die politieke, kulturele en opvoedkundige sentrum van Denemarke beskik Kopenhagen oor 'n groot aantal tersiêre onderwysinstellings soos die Universiteit van Kopenhagen wat reeds in 1479 gestig is, 'n tegniese en 'n universiteit vir inligtingtegnologie en 'n kunsakademie. Die stad is die setel van die Deense Akademie van Wetenskappe en het tot 'n beduidende Europese sentrum van biotegnologie ontwikkel.
Die bekendste baken van Kopenhagen is die "Klein Seemeermin", 'n bronsskulptuur wat in 1913 deur die beeldhouer Edvard Eriksen geskep is. Ander belangrike besienswaardighede sluit die slotte Charlottenborg en Rosenborg (17de eeu), Christiansborg (18de eeu) en Amalienborg asook die Nasionale en Thorvaldsen-museum, die Staatsmuseum vir Kuns, die Museum vir Moderne Kuns, die Gliptoteek Ny Carlsberg en die bekende vermaaklikheidspark Tivoli in.
Kopenhagen het in 1254 stadstatus verkry en fungeer sedert 1445 as die setel van die koninklike hof. Die stad is in 1658/1659 deur Sweedse troepe beleër en in 1807 deur Britse oorlogskepe gebombardeer. Tussen 1940 en 1945 was Kopenhagen deur Duitse troepe beset.
Inhoud
EtimologieWysig
Gedurende die Middeleeue het die stad in Oud-Deens as Køpmannæhafn bekend gestaan, letterlik "Koopmanshawe" - 'n verwysing na die belangrike ekonomiese rol wat koopmans destyds in Kopenhagen gespeel het. Die oorspronklike Deense naam vorm ook die basis vir benamings in 'n reeks Europese tale soos Duits, Nederlands en Afrikaans Kopenhagen; Engels Copenhagen; Frans, Portugees en Spaans Copenhague; Italiaans Copenaghen; Sweeds Köpenhamn; Hongaars Koppenhága; Fins Kööpenhamina; Tsjeggies Kodaň; Pools Kopenhaga; Russies Kопенга́ген (Kopengagen); Yslands Kaupmannahöfn en Latyns Hafnia.
Die Latynse stadsnaam het in 1923 ook as basis vir die benaming van die element hafnium gedien wat deur wetenskaplikes van die huidige Niels Bohr-instituut in Kopenhagen ontdek is.
In Afrikaans word die naam as kopən'ɦɑ:xə uitgespreek; dus sonder om die laaste n te uiter.
GeografieWysig
Die stad is verdeel in 15 distrikte (bydele):
GeskiedenisWysig
Die Tweede WêreldoorlogWysig
Kopenhagen is tydens die Tweede Wêreldoorlog net soos die res van Denemarke tussen 9 April 1940 en 4 Mei 1945 deur Duitse troepe beset. Kopenhagen is sonder gevegte deur die Duitsers ingeneem en ook later nouliks deur die oorlogshandelinge geraak. 'n Aantal nywerheidsaanlegte was teikens vir aanvalle deur die Deense weerstandsbeweging.
Aanvanklik is die Deense regering deur die Duitsers nie aangetas nie, maar dit was nogtans gedwing om met die besetters saam te werk. As gevolg van die groeiende Deense weerstandsbeweging het die inheemse regering op 29 Augustus 1943 bedank, en 'n militêre Duitse bewind is ingestel. Dit was die begin van 'n onrustige tydperk. Om te verhoed dat Deense skepe in die hande van die besetters sou val, het die Koninklike Deense Vloot 'n aantal skepe in Kopenhagen se seehawe gesink. In Junie 1944 het 'n algemene staking, wat in die arbeidersbuurt Nørrebro sy aanvang geneem het en later as Folkestrejken ("volksstaking") bekend sou staan, oor die hele land uitgebrei. As vergeldingsaksie het die sogenaamde Schalburg-groep, 'n Deense SS-korps, groot dele van die Tivoli-vermaaklikheidspark, die Koninklike Porseleinmanufaktuur, 'n stedelike vergaderingsaal en 'n studente-koshuis opgeblaas.
Tydens die sogenaamde "Operasie Karthago" (Operation Carthage) - die bombardering van die Shell-huis, die geheime Duitse staatspolisie Gestapo se hoofkwartier in Kopenhagen, deur Britse Mosquito-vegvliegtuie op 21 Maart 1945 - is ook die Franse skool in die stadsdeel Frederiksberg per ongeluk getref. Een van die Britse vliegtuie, wat teen 'n laer hoogte gevlieg het, het naby die hoofstasie teen 'n ligpaal gebots en naby die skool neergestort. Ander vlieëners het valslik geglo dat die ontploffing die merk was 'n teiken en die skool gebombardeer. Altesaam 900 mense, waaronder baie kinders, het hul lewens tydens dié bomaanval verloor, terwyl die bomaanval op die Gestapo-hoofkwartier sowat 125 menselewens geëis het.
Nuwe infrastruktuurprojekteWysig
Ná die oorlog het Kopenhagen sterk groei beleef, en met die sogenaamde "Vyf-vinger-plan" is in die 1970's nuwe stadstreinlyne vir pendelaars in die voorstede en omliggende gebiede gebou. Kopenhagen se moltreinstelsel, wat vanaf 1992 gebou is, is in 2002 ingewy, terwyl 'n nuwe stadsbuurt, Ørestad, vanaf 1993 op die eiland Amager ontstaan het.
Sedert die somer van 2000 verbind die Øresund-brug Kopenhagen met die Suid-Sweedse stad Malmö. Hierdie tolbrug, wat deur treine en motors gedeel word, is in Julie 2000 deur koning Carl XVI Gustaf van Swede en koningin Margrethe II van Denemarke plegtig geopen. Kopenhagen het vervolgens tot die sentrum van 'n groter metropolitaanse gebied ontwikkel wat oor albei lande strek. Alhoewel die aantal motoriste, wat gebruik van die brug maak, moontlik as gevolg van relatief hoë tolgelde kleiner as verwag is en die beplande integrasie van die Deense en Sweedse streke vertraag het, styg die aantal treinpassasiers steeds.
Die brugprojek het ook groot uitwerkings op die plaaslike openbare vervoerstelsel gehad en die aanleiding tot die herontwikkeling van die stadsdeel Amager suid van die stadsentrum gegee. Tans is ook die feit dat daar geen gemeenskaplike geldeenheid as betaalmiddel gebruik kan word 'n groot struikelblok vir die ekonomiese integrasie van Kopenhagen en Malmö se agglomerasies, alhoewel 'n toenemende aantal restourante, winkels en ander sakeondernemings sowel Sweedse asook Deense krone as betaalmiddel aanvaar.
KosWysig
Kopenhagen is bekend vir worsbroodjies wat orals by stalletjies verkrygbaar is.
Die stad spog met 10 'Michelin star' restaurante.
Besienswaardighede in of naby die stadWysig
- Amalienborg Paleis
- Børsen - Die Kopenhaagse effektebeurs
- Bakken
- Christiania
- Christiansborg
- Kopenhagen dieretuin
- Deense Nasionale Gallerei
- Diere Park
- Frederiksborg-paleis in Hillerød
- Gefion fontein
- Kastellet
- Kongens Have
- Kronborg Kasteel — Hamlet se kasteel in Helsingør
- Die Klein Seemeermin
- La Fontaine
- Ny Carlsberg Glyptotek
- Nyhavn
- Rosenborg Kasteel
- Roskilde Katedraal
- Rundetårn
- Strøget
- Tivoli tuine
- Universiteit van Kopenhagen
BekendesWysig
- Niels Bohr
- Aage Bohr
- Tycho Brahe
- Georg Brandes
- Tove Ditlevsen
- August Bournonville
- Helena Christensen
- Frederik Grundtvig
- Ludvig Holberg
VerwysingsWysig
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met København. |
BronneWysig
- Munisipale statistieke: NetBorger Kommunefakta, delivered from KMD aka Kommunedata (Municipale Data)
- Munisipale en distrikstatistiek: Statistics Denmark statistikbanken.dk
- Demografie: Statistical Yearbook of Copenhagen; ISBN 87-7024-230-5
- Geskiedenis en demografie: København Forslag til kommuneplan 1985; ISBN 87-88034-03-8
|
<urn:uuid:63a0fb78-d96d-44ae-9aec-cfae9e20736f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kopenhagen
|
2019-07-18T09:12:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999689
| false
|
Tour de France
Die Tour de France (Frans: [tuʁ də fʁɑ̃s], letterlik: "Toer deur Frankryk") of kort Le Tour ([ləˈtuːʀ], "die toer"), ook Grande Boucle ([gʀɑ̃dˈbukl], "Groot Lus") genoem, is die bekendste en belangrikste fietswedren ter wêreld. Die wedren strek oor drie weke – dus eintlik 'n toer – en vind altyd gedurende Julie plaas. Die eerste wedren het in 1903 plaasgevind en gedurende 2018 het die wedren vir die 105de keer plaasgevind; dit is net tydens die Eerste en Tweede Wêreldoorlog gekanselleer. Alhoewel die roete jaarliks gewysig word, lei dit deur die hele Frankryk en aangrensende lande. Saam met die Toer van Italië (Giro d'Italia) en die Toer van Spanje (Vuelta a España) vorm dit deel van die Groot Drie Toere. Die wenner is die ryer met die minste totale tyd na afloop van die toer; elke skof se tyd word bymekaar getel. Die wenner kry die Geeltrui. Die wenspan is die span met die minste totale tyd na afloop van die toer; die beste drie ryers se tye van elke span word vir elke skof bymekaar getel.
Inhoud
Wenners vanaf 2000Wysig
Jaar | Wenner | Nasionaliteit |
---|---|---|
2000 | Lance Armstrong | Verenigde State |
2001 | Lance Armstrong | Verenigde State |
2002 | Lance Armstrong | Verenigde State |
2003 | Lance Armstrong | Verenigde State |
2004 | Lance Armstrong | Verenigde State |
2005 | Lance Armstrong | Verenigde State |
2006 | Óscar Pereiro | Spanje |
2007 | Alberto Contador | Spanje |
2008 | Carlos Sastre | Spanje |
2009 | Alberto Contador | Spanje |
2010 | Andy Schleck* | Luxemburg |
2011 | Cadel Evans | Australië |
2012 | Bradley Wiggins | Verenigde Koninkryk |
2013 | Chris Froome | Verenigde Koninkryk |
2014 | Vincenzo Nibali | Italië |
2015 | Chris Froome | Verenigde Koninkryk |
2016 | Chris Froome | Verenigde Koninkryk |
2017 | Chris Froome | Verenigde Koninkryk |
2018 | Geraint Thomas | Verenigde Koninkryk |
- Die titel is eers in 2012 aan Andy Schleck toegeken nadat Alberto Contador gediskwalifiseer is vir 'n positiewe opkikker-toets.[1]
Suid-Afrikaners in die Tour de FranceWysig
Robbie Hunter en John-Lee Augustyn was die eerste twee Suid-Afrikaners wat aan die Tour de France deelgeneem het. Robbie Hunter is die eerste Suid-Afrikaner nog wat 'n skof kon wen in die Tour de France en wel gedurende die 2007-toer. Daryl Impey het aan die 2012-toer deelgeneem en gedurende die 2013-toer die geeltrui gedra na die sesde skof, die eerste Suid-Afrikaner wat dit kon vermag.
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- Beeld. Andy Schleck uit Tour de France 13 Junie 2012
|
<urn:uuid:929e0c81-c6c8-41d7-a977-2b455dee9cc1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Tour_de_France
|
2019-07-18T09:46:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999761
| false
|
Sensuurwet (Apartheid)
Die sensuurwet onder Apartheid verwys na die Wet op Publikasies en Vermaaklikhede wat sedert 1963 deur die parlement aanvaar is om binnelandse publikasies aan sensuur te onderwerp. Die bepaling van hierdie wet kon 'n publikasie ongewens verklaar indien die werk, of deel daarvan, onbetaamlik, onwelvoeglik, aanstootlik of skadelik vir die openbare sedes en/of godslasterlik sou wees en dit enige bevolkingsdeel van die Republiek van Suid-Afrika belaglik of veragtelik sou maak.
Inhoud
Agtergrond[wysig | wysig bron]
Beheer oor publikasies is voor die eerste wetgewing van 1963 deur die Volksraad toegepas deur verskeie koloniale of provinsiale wette, doeanewette en die Sensuurwet van 1931. In 1947 kom die beheer oor binnelandse publikasies ter sprake, maar ook sit die Transvaalse Hooggeregshof in 1953 met 'n netelige probleem in verband met die kopieregskending van 'n 'obsene' artikel wat die Keur-tydskrif na bewering van die Fyn Goud gesteel het. Die saak was een van die hoofoorsake wat aanleiding gegee het tot die samestelling van die Cronjé-kommissie om die 'euwel van onwelvoeglike, aanstootlike of skadelike leesstof’ te ondersoek. Die verslag van die Cronjé-kommissie word aan die Volksraad voorgelê en in 1957 gepubliseer.
Reeds in die 1940's het die houding wat die Kerk en georganiseerde kultuur ingeneem het die uitgewersbesluite beïnvloed, onder meer op Nasionale Persboeke. In tydskrifte en koerante is eindeloos geskryf oor die gevaar van pornografie. Sensuur is bepleit. Op 28 November 1953 rig H.L. Roux, bestuurder van die Nasionale Boekhandel, 'n brief aan Die Volksblad waarin staan dat die Afrikaanse volk met sy kultuur en letterkunde voor 'n krisis staan. Die sedelike waardes word bedreig deur 'n "stortvloed pornografiese leesstof".
J.J. Human skryf op 26 Maart 1954 aan Die Huisgenoot dat daar 'n verskil is tussen "pornografie" en "prikkellektuur". Prikkellektuur word nie geskryf nie, maar gedink. Dit is die onoordeelkundige lees van die leser wat die vuil in 'n teks uitlig waarvan dikwels geen sprake is nie of waarvan dit nie die bedoeling is nie (Human skryf op 18 Januarie 1956 dat mens selfs van die Hooglied van Salomo pornografie kan maak). Hy verwys onder meer na die seksuele verhouding tussen Johanna en Henning in die roman Laat vrugte – wat nêrens ter sprake is nie – maar waar Sybrand se kleinkind tog uit gebore moet word. Human pleit eerder vir 'n grondige hervorming in die moedertaalonderwys en veral by die studie in die letterkunde.
Die voorsitter van die Akademie, dr. T. E. W. Schumann, het egter op 3 Julie 1954 onwelvoeglike lektuur vergelyk met gifgas: Indien die wet my verbied om in die middel van Eloff- en Adderleystraat 'n ontwikkelaar van gifgas aan die gang te sit, waarom sal hy my nie ook verbied om geestelike gifgas in die land te versprei nie? Die argument dat die publiek hierdie gifgas verlang, maak op my geen indruk nie. By letterkundiges soos Gerrit Dekker en C.M. van den Heever was daar kommer oor die dekadensie asook sensasielus wat besig was om die verskyning van suiwer letterkunde in Afrikaans te verdring. Van den Heever wys onder meer na wellustige seks wat godsdiens verdring; dat dit amper 'n obsessie in die poësie en prosa was.
In die vyftigerjare het die Nasionale Boekhandel dikwels meer gewaag met die digkuns as met die prosa. Steenbok tot poolsee (1955) van Peter Blum het oor die algemeen gemengde resensies ontvang. Maar na die verskyning van die bundel het die een klagte op die ander gevolg, ook van die Uitsaaikorporasie. Geen resensies van die boek is deur die SAUK uitgesaai nie, hoewel hul nie die boek in die ban gedoen het nie. Die heftigste beswaar was teen "Oor monnemente gepraat". (Ironies genoeg is die sonnet in 1986 afgedruk op die eksamenvraestel in die letterkunde vir Afrikaans Hoër Graad (Senior Sertifikaat) van die Kaapse Onderwysdepartement). N.P. van Wyk Louw het oor Radio Nederland Wereldomroep 'n goeie woordjie vir die digbundel gedoen.
Die Sensuurwet aanvaar[wysig | wysig bron]
Die eerste poging van die Cronjékommissie om 'n sensuurwet ingesteld te kry, het misluk weens die verreikende voorstelle in verband met beheer. Ná herhaalde pogings het dit geluk. In 1963 is die Wet op Publikasies en Vermaaklikhede aanvaar. Die wet bepaal dat 'n Raad saamgestel sou word wat minstens uit nege lede bestaan en waaruit ses deskundiges van kuns, taal en die lettere of regspleging moes wees. Hierdie aanstelling sou gedoen word deur die Minister van Binnelandse Sake, wat ook die paneel sou aanwys waaruit die Raad kommissies in die lewe kon roep. Die komitees moes dan onder die Raad se gesag verslag doen oor 'n publikasie wat aan hom voorgelê word.
Die publiek kon publikasies vryelik voor die Raad gaan voorlê, maar die skrywer, uitgewer of invoerder moes by die Hooggeregshof (en daarna ook by die Appèlhof) appèl gaan aanteken. Die Raad hoef volgens die wet nie redes vir sy besluite te verstrek nie. Die koerante wat lid was van die Suid-Afrikaanse Persunie was van hierdie wet vrygestel.
Die heftigste kritiek was die kriterium van die verbod, spesifiek artikels 5 en 6, volgens Kannemeyer:
Volgens 5 (2) is 'n publikasie ongewens indien dit of 'n deel daarvan onbetaamlik of onwelvoeglik is of vir die openbare sedes aanstootlik of skadelik is; godslasterlik is of vir die godsdienstige oortuigings of gevoelens van enige bevolkingsdeel van die Republiek aanstootlik is; enige bevolkingsdeel van die Republiek belaglik of veragtelik maak; vir die betrekkinge tussen enige bevolkingsdeel van die Republiek skadelik is; of vir die veiligheid van die Staat, die algemene welsyn of die vrede en goeie orde nadelig is.
Artikel 6 gee dan 'n omskrywing wat onder ‘onbetaamlik of onwelvoeglik of vir die openbare sedes aanstootlik of skadelik’ verstaan moet word: indien dit na die oordeel van die hof die strekking het om die gedagtes van persone wat waarskynlik aan die uitwerking of invloed daarvan blootgestel sal word, te verderf of te laat ontaard; waarskynlik skokkend of walglik sal wees vir persone wat dit waarskynlik sal lees of sien; of op onbetaamlike wyse handel met 'n lang reeks onderwerpe soos moord, wetteloosheid, verslaafdheid, allerlei vorme van seksualiteit e.d.m. Daarby mag die doel van die skrywer of uitgewer nie by die vasstelling van onbetaamlikheid of onwelvoeglikheid in ag geneem word nie.
Daarby dus kon 'n boek byvoorbeeld op grond van "of 'n deel daarvan" met 'n enkele woord of paragraaf onbetaamlik of onwelvoeglik wees en verbied word. Daar was geen sprake dat 'n kunswerk in sy geheelbeeld beoordeel (of veroordeel) kon word nie; dit was nie in die wet ingebou nie. Die estetiese oorwegings was totaal irrelevant – die eerste verbod op 'n publikasie wat kragtens die wet tot 'n regsgeding lei was die boek When the lion feeds deur Wilbur A. Smith.
N.P. van Wyk Louw, een van die grootste teenstanders van die wet, het die wetgewing beskou as 'n effektiewer manier om die Afrikaanse taal en literatuur dood te smoor as wat Milner kon bedink het: as jy nie iets in Afrikaans kon sê nie, publiseer dit in Engels: Vir die jong aspirant-skrywer (ook die Afrikaanse!) in Suid-Afrika – is dit asof hier vir hom gesê word: Boeta, as jy jou sê wil sê, skryf Engels! En as jy nie Engels goed genoeg ken nie, léér dit, soos Joseph Conrad; maar skryf in Engels en behou jou siel!
Op 25 April 1963 het W.A. de Klerk en Mary Renault 'n verklaring (gesteun deur 117 Suid-Afrikaanse skrywers en 41 kunstenaars) met beswaar teen die Wet op Publikasies en Vermaaklikhede aan sen. Jan de Klerk, minister van binnelandse sake, oorhandig. Onder die beswaarmakers was:
- Rob Antonissen
- Hennie Aucamp
- Chris Barnard
- R.K. Belcher
- André P. Brink
- Guy Butler
- Jack Cope
- J.J. Degenaar
- W.A. de Klerk
- Anna de Villiers
- Abraham de Vries
- W.J. du P. Erlank
- Elisabeth Eybers
- Athol Fugard
- Sarah Goldblatt
- Nadine Gordimer
- Pieter Grobbelaar
- Wilhelm Grütter
- T.J. Haarhoff
- Doc Immelman
- Ingrid Jonker
- Elsa Joubert
- J.C. Kannemeyer
- Karl Kielblock
- Uys Krige
- Etienne Leroux
- R. E. Lighton
- Freda Linde
- Anna M. Louw
- N.P. Van Wyk Louw
- E.G. Malherbe
- F.E.J. Malherbe
- Leo Marquard
- Johannes Meintjes
- C.J.M. Nienaber
- G.S. Nienaber
- M. Nienaber-Luitingh
- D.J. Opperman
- Alan Paton
- S.V. Peterson
- P.J. Philander
- M. Preller
- Gert Pretorius
- Jan Rabie
- Mary Renault
- Leon Rousseau
- Jan Schutte
- Adam Small
- Barend Toerien
- Sannie Uys
- Laurens van der Post
- Vincent van der Westhuizen
- Ernst van Heerden
- J.P.J. van Rensburg
- Marthinus Versfeld
- A.J.J. Visser.
Eers met die aanstel van die afgetrede prof. Gerrit Dekker as die eerste voorsitter van die Publikasieraad is die geskil besleg. Dekker was aanvanklik onwillig, maar Van Wyk Louw het met hom onderhandel. Sy aanstelling het die skrywers grootliks kalmeer. Drie prominente Afrikaanse literatore – A.P. Grové, Merwe Scholtz en T.T. Cloete – is tot lede benoem. 'n Oud-Nasionale Persman, Jannie Kruger, het Dekker opgevolg toe sy termyn verstryk het. Op grond van Kruger se publikasies en literêre aansien kon hy nie dieselfde respek van sy voorganger afdwing nie.
Die tydskrif Scope word herhaaldelik in die 1960's deur die Publikasieraad verbied, wat dan later deur die Hooggeregshof ter syde gestel word. Die ongunstige beeld van belastingbetalers se geld wat vermors word, laat felle kritiek en skerp reaksies ontstaan.
Uit die oorgevoelige leserspubliek het die stof egter nog lank nie gaan lê nie: onder andere was 'n woord soos "kutteltjies" in Voëlvry deur D.J. Opperman beskou as "gekruide" taal (in 'n brief van 24 Mei 1967).
Kennis van die aand[wysig | wysig bron]
Rapport lewer op 18 November 1973 'n baie gunstige resensie van Kennis van die aand, deur André P. Brink. Die eerste oplaag was amper in die winkels uitverkoop en daar was sprake van 'n herdruk. E. Lindenberg het dit in Die Burger (8 November 1973) as 'n gedurfde roman in baie opsigte beskou, maar oor die algemeen 'n mislukking – grootliks omrede dit naïef is om die hoofkarakter uit te beeld as 'n wit hooffiguur, wat dink, voel en reageer soos 'n tipiese Westerse intellektueel, wat in 'n bruin vel gestop is. C.W. Malan lewer sy mening in Die Volksblad op 27 November 1973: die bevooroordeelde leser sal die boek selde 'n hoër status toeken as dié van 'n omstrede politieke propagandaskrif.
In Desember 1973 het dr. Hennie Terblanche, die voorsitter van die Genootskap vir die Handhawing van Afrikaans, die boek by die veiligheidspolisie gaan aanmeld. Tot dusver was daar nog nie 'n enkele Afrikaanse boek verbied nie. Die publisiteit aan die klagtes wat hierdie situasie by Die Vaderland en ander media geniet het, het die verkope die hoogte in laat skiet. Die boekwinkels in die stede Bloemfontein, Johannesburg, Pretoria en Kaapstad het nie genoeg eksemplare beskikbaar gehad nie – die waglyste het aanhou groei.
Jaap Steyn som die geskiedenis so op:
Rykie van Reenen het op 20 Januarie 1974 in Rapport se hoofberig Die Vaderland aangehaal wat beweer het dat Brink met Kennis die Langenhoven van die sewentigerjare geword het, omdat hy sy volk weer leer Afrikaans lees het. Die eer kom miskien eerder Hennie Terblanche toe, het Rykie van Reenen geskryf. "Hy basuin vroeg en laat uit dat die boek bevat, wel getel, vyftig seksdade (wat 'n gemiddeld van een per tien bladsye beteken). Hy gee die versekering, nota bene, as woordeboekmaker, dat daar geen woord in die Afrikaanse sekstaal is wat nie daarin voorkom nie. Dr. Terblanche het ook gesê: "In die ganse wêreldgeskiedenis, in enige taal, het daar nog nooit so 'n vieslike boek verskyn nie."
Twee Pretoriase vroue, Christine van Wyk, leraarsvrou en lid van die NG Kerk se vrouehulpdiens, en T.C. Pienaar, skryfster en lid van die Afrikaanse Vrouefederasie het ook hul klagte gaan indien. Die Publikasieraad se bevinding het gevolg na 'n aanklag wat op 21 November 1974 deur ds. J.J. Swart van die NG Gemeente Tygerberg ingedien is.
Die nuus dat die Publikasieraad moontlik Kennis van die aand sou verbied, het die Johannesburgse Afrikaanse Skrywerskring 'n fonds in die lewe laat roep om die hofkoste te dra. 'n Protesbyeenkoms is in Johannesburg vir Vrydag, 1 Februarie 1975, gereël, waar uit Brink se boek voorgelees sou word. Die verbod is egter vervroeg tot 29 Januarie in 'n buitengewone staatskoerant. Die protesvergadering is op Donderdagaand, 31 Januarie gehou, en verskeie letterkundiges het opgetree, soos Louis Eksteen (Universiteit van Pretoria), E. Lindenberg en Ampie Coetzee (Wits), Jan Spies, Chris van der Merwe en H.C.T. Müller (RAU).
Ds. D.P.M. Beukes, voorsitter van die FAK, maar ook twee NG-moderatore dr. J.D. Vorster (van die Algemene Sinode, en broer van die eerste minister, John Vorster) en ds. Gericke het die verbod verwelkom. Die minister van binnelandse sake, Connie Mulder, het ook sy skok oor die "vulgêre, liederlike en blatante aanbieding van woordkeuse" van die werk uitgespreek.
Die Kaapse Hooggeregshof het die appèl teen die verbod van die hand gewys.
Regter Theo van Wyk bevind "dat die roman ingevolge die begrippe omskryf in die wet onbetaamlik, onwelvoeglik en aanstootlik en skadelik vir die openbare sedes is. Dit sal waarskynlik skokkend en walglik wees vir 'n wesenlike aantal lesers, en handel op onbetaamlike wyse met grusaamheid, dronkenskap, wellus, hartstogtelike liefdestonele, sadisme en soortgelyke verskynsels. Dit is aanstootlik vir die godsdienstige gevoelens van 'n bevolkingsdeel en dit maak 'n bevolkingsdeel, te wete die blankes, veragtelik."
Regter J.H. Steyn het nie die boek as godslasterlik beskou nie, maar bevind die roman wemel van oordrywinge en onjuisthede. "Die profiel wat dit van die Afrikaner skets, is nie vleiend nie, maar die leser besef dat hy met 'n geniepsige skrywer te doen het wat die roman gebruik om te kwets." Regter Steyn blyk dat hy dié besluit ‘vanweë die behoefte aan 'n viriele letterkunde in die Afrikaanse taal’ teensinnig neem.
Regter M.A. Diemont beskou volgens die reg nie die boek as godslasterlik nie, maar baie lesers sou dele daarvan aanstootlik vind, veral waar godsdiens en seks met mekaar gekoppel word.
Stigting van Taurus[wysig | wysig bron]
'n Komitee (later verander na 'n kommissie) word in 1972 onder die voorsitterskap van J.T. Kruger saamgestel om die toepassing van die publikasiewetgewing te ondersoek. Daar is bevind in die meerderheidsverslag van die kommissie in 1974 dat onder andere baie lede van die publiek nie meer vertroue in die beheerstelsel het nie, maar ook dat die volksmoraalvervlakking en die ondermyning van die goeie sedes, waardes en norme die doelstellings van die kommunisme kon bevorder. Nuwe wetgewing was dus noodsaaklik.
Die Wet op Publikasie van 1974 het die 1963-wetgewing opgevolg, waar die Publikasieraad afgeskaf is en 'n direktoraat in sy plek gekom het. Die direktoraat het kommissies in die lewe geroep wat publikasies as ongewens kon verwerp. Die lede van die Direktoraat en die komitees is almal aangestel op grond van hul opvoedkundige kwalifikasies. Met die nuwe wet word daar nie meer na die howe gewend nie [wat duur op die belastingbetaler se sak was], maar na 'n Appèlraad, wat uit minstens drie lede bestaan van wie die voorsitter 'n persoon is wat voorheen as regter, advokaat, prokureur of dosent in die regsgeleerdheid tien jaar ondervinding moes gehad het. Die voorsitter kon ook beslissings van die komitees veto "op versoek van die minister, skrywer, uitgewer of lede van die publiek". Die voorsitter is deur die staatspresident aangestel.
Die nuwe wet het die uitbou van die literatuur onder die nuwe bedeling onder veel meer druk geplaas as die vorige van 1963. Die komitees kon nou ook die besit van die publikasie verbied; die Minister kon enigiemand die magtiging gee om persele te betree en op boeke beslag te lê, die reg van appèl na die howe is afgeskaf en die Minister het te veel arbitrêre magte verkry. Buiten die klomp administratiewe rompslomp en vaagheid en die bevraagtekening van die opvoedkundige kwalifikasies van die komiteelede, is die aantal Afrikaanse literêre werke steeds nie in sy geheel beoordeel nie en die estetiese oorwegings was vir die wetgewer steeds irrelevant.
Die uitgewers was skugter om boeke uit te gee wat moontlik verbied gaan word. Hulle sou wel anoniem die boek uitgee as 'n liefdesaak teenoor die Afrikaanse letterkunde. Omdat 'n vennootskap wat boeke uitgee openbaar geregisteer moes word, is 'n nuwe uitgewer opgerig: Taurus.
Van die Taurus-boeke wat verbied is, sluit in:
- Skryt van Breyten Breytenbach
- Keerkring van Welma Odendaal
- Struisbaai-blues van André le Roux
- Te hel met ouma! van André le Roux
- Donderdag of Woensdag van John Miles
- Stanley Bekker en die boikot van John Miles
- Kommas uit 'n boomzol van Dan Roodt
- Sonneskyn en Chevrolet van Dan Roodt
Die teks van die ongepubliseerde Dieselle ou storie (Pieter-Dirk Uys) – in 1982 opgehef – en And death white as words (vertalings van gedigte deur Breyten Breytenbach) is ook in die ban gedoen.
Magersfontein, o Magersfontein![wysig | wysig bron]
Kritiek teen die sensuurstelsel het in 1977 sy klimaks bereik. Toe die Komitee van die Publikasieraad beslis het dat Magersfontein, o Magersfontein! deur Etienne Leroux nie ongewens is nie, het die minister van binnelandse sake, dr. Connie Mulder, op 7 September 1977 die Appèlraad se beslissing geveto en om heroorweging gevra. Die voorsitter van die Appèlraad, oudregter Lammie Snyman, het 32 deskundiges gaan vra om hul mening oor die boek skriftelik aan hom voor te lê. Al was 25 van die 32 deskundiges van oordeel dat die boek nie ongewens is nie, het die Appèlraad die boek as ongewens verklaar en op 21 November 1977 deur die Departement van Inligting bekend gemaak. 'n Minderheid van die Appèlraad, A.P. Grové en C.D. Fuchs, kon nie veel uitrig teen die meerderheidsuitspraak van die voorsitter, J.H. Snyman, nie. Twee lede van die Publikasieraad se komitees, Merwe Scholtz en Anna M. Louw, het uit protes hul bedankings ingedien. Die Afrikaanse Susterkoerante het nou eenparig die sensuurstelsel as 'n klug bestempel. By elke Departement van Afrikaans/Nederlands aan die universiteite is ontstelde briewe aan die koerante gerig.
Daarteenoor het die Sinodale Kommissie vir Leer en Aktuele Sake van die NG Kerk van Transvaal sy volle steun vir die verbod uitgespreek, asook dr. Vorster wat sy dank en lof aan die minister en die appèlsaak betuig het.
Die uitgewer, Human & Rousseau, en die direksie van Nasionale Pers, het besluit om die beslissing van die Appèlraad in die Hooggeregshof te betwis. In 1978 het Human & Rousseau die hersieningsverhoor in die Transvaalse Hooggeregshof op grond van godslastering verloor. Die hofsaak het die uitgewers toe reeds, soos op 11 Junie berig, R20 000 gekos. Die uitgewers se appèl na die Hooggeregshof oor prosedurekwessies werp geen vrugte af nie, al het die Hooggeregshof bevind dat die Appèlraad gedwaal het deur by die beslissing nie die waarskynlike leser in aanmerking te neem nie.
Op politieke vlak het daar 'n verandering gekom: Alwyn Schlebusch het aan die begin van 1978 die minister van binnelandse sake geword en het op die inisiatief van Rapport met die letterkundiges Anna M. Louw, Merwe Scholz, Frans van Rensburg, Chris Barnard en Bartho Smit samesprekings gevoer. Daarna het ook Charles Fensham (voorsitter van die Afrikaanse Skrywerskring) en Elize Botha (redaktrise van die Tydskrif vir Letterkunde) die saak met die minister bespreek.
Soos N.P. Van Wyk Louw destyds voorspel het, wys Botha op die feit dat daar strenger opgetree word teen Afrikaanse werke as teen Engelse werke. Daar is op openbare biblioteke se rakke Engelse boeke wat veel erger dinge in het as Leroux se Magersfontein; en boonop nog van 'n laer litêrer gehalte. Dit kom op 'n sekere sin neer op diskriminasie teen Afrikaanse werke.
Daaropvolgend het Schlebusch in April 1979 'n wysigingswet op publikasies ingedien. In dieselfde maand is Leroux benoem vir die Hertzogprys vir Magersfontein, 'n dwarsklap vir die sensuurwet.
T.T. Cloete wys ook in Die Kerkbode van 12 September 1979 dat die sensuurwet glad nie doeltreffend is nie:
In dieselfde tyd toe die Magersfontein-onrus van onlangs op sy hoogtepunt was, het in één Afrikaanse publikasie wat deur miljoene in hierdie een week gelees is, die volgende verskyn: 'n rubriek waarin mense hul intiemste sondes bely op 'n verleidelike manier, 'n vleiende artikel oor 'n moeder en haar onegte kinders, 'n stuk kaalkuns, 'n moordartikel met al die mooi gemaakte romanse van die ontugtige vrou, die normering van die saamwoon van ongetroude mense. Niemand het hom daaraan gesteur nie. Ek werk elke dag met honderde jongmense op 'n intensiewe vlak. Hulle lees in groot getalle hierdie dinge elke dag volgens eie eerlike getuienis, maar die dag toe Magersfontein verbied is, het ek vasgestel dat uit 150 senior studente wat ondervra is, net drie die roman gelees het.
Wetsverslapping[wysig | wysig bron]
In 1979 is 'n Droë wit seisoen van Brink egter verbied, omrede die inhoud "bereken is om die status van die Suid-Afrikaanse Veiligheidspolisie, wat 'n belangrike deel uitmaak van die Owerheid se Vredehoudende masjinerie, dermate af te takel dat dit die Owerheid se vermoë om staatsveiligheid te verseker, sal ondermyn". Altesaam 2 200 eksemplare is verkoop (1 200 binne een week) voor die verbod in werking getree het.
In 1980 is die nuwe voorsitter van die Appèlraad oor Publikasies vervang deur prof. J.C.W. van Rooyen, 'n professor in die strafreg aan die Universiteit van Pretoria. Teen die einde van sy diensdekade was Suid-Afrika vryer wat uitgewery betref.
Die verbod op Magersfontein is op 24 April 1980 opgehef:
In 'n opsomming van sy bevindinge het die raad 'n aantal waarborge genoem wat die Wet op Publikasie in die lig van die regspraak aan die skrywer gee.
a) Enige onderwerp mag behandel word, ook die immorele. 'n Publikasie hoef nie 'n bydrae tot moraliteit te maak nie.
b) 'Aanstootlik' vir die openbare sedes en 'aanstootlik' vir die godsdienstige oortuigings of gevoelens van 'n bevolkingsdeel het 'n beperkte betekenis. Dit omvat nie die bloot ergerlike of dit wat misnoegdheid tot gevolg het nie, maar slegs die walglike of pynigende.
c) Die "waarskynlike leser" moet as oorweging by art. 47(2)(a), wat oor sedes gaan, in ag geneem word.
d) By art. 47(2)(b), wat oor godsdiens gaan, mag die waarskynlike leser nie by die peiling van die godsdienstige oortuigings of gevoelens in ag geneem word nie. Dit moet egter wel in ag geneem word by die bepaling van die aard en strekking van die publikasie in sy geheel geneem en met inagneming van di ekonteks waarin die woorde gebesig word. Dit het ook te make met die aard en graad van die skending – of dit dus bloot ergerlik is of so ernstig dat dit pynig of walg.
e) Die isolasie-metode van behandeling mag nie toegepas word nie. Daar moet dus na die werk as geheel gekyk word.
f) Die instelling van die Komitee van Letterkundige Deskundiges dra daartoe by dat die Appèlraad die publikasie reg lees. Geen beslissing van die Appèlraad of die Publikasiekomitee mag gebaseer word op wanindrukke wat die onwaarskynlike leser van die boek sal kry nie.
Die verbod op Kennis van die aand is in April 1982 opgehef (met dien verstande dat slegs persone ouer as 18 jaar die boek kan lees en die eksemplare slegs in hardeband mag verkoop word).
Sedert die middel jare van die 1980's het 'n rolverskuiwing plaasgevind na rolprentklassifikasie. Prof. Van Rooyen noem dan ook in Julie 1993 dat hy sou wou sien dat in 'n nuwe Suid-Afrika waar daar 'n Handves van Menseregte bestaan, sensors hulle net sal besig hou met rolprentklassifikasie en ouderdomperke om kinders te beskerm: Wanneer dit gaan oor haattoesprake of mense aanstoot neem deur 'n boek of toneelstuk, moet kriminele howe só 'n saak beslis. Kerke moet begin besef dat die staat nie hul werk vir hulle kan doen nie."[1] In Januarie 1988 het die Minister van Binnelandse Sake, Stoffel Botha, dit om moraliteitsredes nie nodig geag om enige nuwe wetgewing deur te voer nie.[2]
'n Konsepwet genaamd die Rolprent- en Publikasiewet van 1995 (onder die nuwe bewind) is op 3 Maart 1995 deur die departement van binnelandse sake voorgelê in die Staatskoerant[3] en in 1996 aanvaar.
Uitwerking[wysig | wysig bron]
Die Sensuurwet was ondoeltreffend, om enkele redes:
- Soos reeds genoem was die wetgewing bloot muggiesiftery: wat nie deur die publiek aangemeld is nie, is nie vervolg nie. Daarteenoor was die koerante wat lid was van die Suid-Afrikaanse Persunie gevrywaar van die wet.
- Deur die betrokke werke uit te sonder, is die publieke kollig juis op hierdie 'skandliteratuur' geplaas en die nuuskierigheid geprikkel. Die verbod om 'n boek te kon besit het ook gewissel, soos bevind is toe Winnie Mandela op die D.F. Malan-lughawe aangekeer is met die boek The Legacy of Che Guevara: a Documentary Study in haar besit; daar was alleenlik 'n verspreidingsverbod op.[4]
- Baie groot boekhandelaars was ook bang dat daar teen hulle opgetree sou word as hulle boeke aanhou wat 'ongewens' was. Op sy beurt was die gemiddelde Suid-Afrikaner dan juis in 'n oningeligte vakuum gelaat omtrent die denkpatrone van die Kommunisme wat die regering dan sou teëstaan.[5]
- Die boeke onder sensuur het juis internasionaal opslae gemaak en van die skrywers martelaarsfigure van die Apartheidstelsel gemaak. Sensuur het inderdaad aangehelp dat Kennis van die aand (en sy opvolgers) in sowat 20 tale vertaal is sedert die boek verskyn het (1973), verbied is (1974) tot met die ophef van die verbod in 1982. Dit was ook die verbanning van die Engelse vertaling, Looking on Darkness, wat tot die talryke internasionale vertalings bygedra het.
- Sekere skrywers, soos Etienne Leroux, se skrywerstalent is geïnhibeer en kon ná die verbodoplegging moeilik weer begin skryf; hy sê aan Rapport (29 April 1979): Jy weet, sedert Magersfontein verbied is, was dit asof ek nie weer aan die gang kon kom nie. Ek het nog maar veertig bladsye geskryf van die trilogie wat ek daarna aangepak het. Daardie verbod het my selfvertroue geknou. As jou boek verbied word, as jy weet hy is nie meer daar nie, is dit 'n vreemde sensasie... jy kyk na jou skryfwerk, jy kyk na wat jy skryf, en weet nie meer nie, jy twyfel. In 'n radio-onderhoud [aangehaal deur die radioresensent Louis Preller in Die Burger van 6 Mei 1979]: Ek moet sê, destyds toe die boek verbied is en ek gevra is of ek weer gaan skryf, het ek vreeslik gebrag en gesê ek gaan skryf asof die wet nie bestaan nie. Maar moenie 'n fout maak nie, hoor. Dit het 'n effek op 'n mens. Jy het tog daardie gevoel: het die mense nie dalk reg gehad nie? En dan begin jy jou styl nagaan, jou manier van skryf. Jy is basies onseker en ek glo dat alle mense wie se boeke verbied word, dieselfde voel.
Bronne[wysig | wysig bron]
- Steyn, J.C. 1992. Die sensuurstryd. In: Beukes, W.D. (Red.) Boekewêreld: Die nasionale pers in die uitgewersbedryf tot 1990. Kaapstad: Nasionale Boekhandel, pp. 351-379
- Steyn, J.C. 1980. Tuiste in eie taal. Kaapstad: Tafelberg, pp. 394-405,478
- Kannemeyer, J.C. 1983. Beheer oor publikasies en die reaksie van skrywers. In: Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur. Deel 2. Pretoria: Academica, pp. 231-236 (4,62 megagreep).
- Jacandra van den Broek: Verbanning en censuur in André Brinks Kennis van die aand.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Nel, Annchen. 1993. Sensuur: Net 'n 'gekkedag-wet'? Beeld 28 Julie:2
- Die Burger. 1988. Nuwe sensuurwet nie aanbeveel. 15 Januarie:15
- Van Heerden, Marié. 1995. Meer bekend oor die konsepwet vir sensuur. 8 Maart:13
- Die Burger. 1989. Geen vervolging oor boek. 13 Julie:2
- Dan Roodt: Ja, Koos, die (konformistiese) Afrikaner se denke is bankrot: My liewe hemel, het die Afrikaner in 1994 dan niks geweet nie? Het hy nie Solsjinitsin gelees, of selfs Arthur Koestler of Albert Camus oor die “Rooi Kerk” nie? Die Franse intellektuele wat in die sewentigerjare verdoemende kritiek op marxisme en kommunisme gelewer het, het in die laat sewentigerjare selfs die voorblad van die Amerikaanse tydskrif Time gehaal.
|
<urn:uuid:f75960cd-db09-47a0-9830-22093b9c9007>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sensuurwet_(Apartheid)
|
2019-07-18T09:20:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999998
| false
|
Lydenburg
Lydenburg is 'n dorp in noordelike Mpumalanga, Suid-Afrika. Lydenburg is geleë aan die Spekboomsytak van die Olifantsrivier aan die voet van die Long Tompas. Die naam van die dorp is uit Nederlands afkomstig en beteken "Dorp van Lyding." Die dorp is in die hart van die Suid-Afrikaanse forelhengelgebied en is 'n landbou- en mynbousentrum. Lydenburg is deel van die Thaba Chweu Plaaslike Munisipaliteit wat volgens die 2011 sensus 'n bevolking van 98 387 gehad het.
Lydenburg (Mashishing) |
Die Voortrekkerkerk op Lydenburg | |
Lydenburg se ligging in Mpumalanga
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Mpumalanga |
Distrik | Ehlanzeni |
Munisipaliteit | Thaba Chweu |
Stigting | 1849 |
Oppervlak[1] | |
- Dorp | 17,31 km² (6,7 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 37 258 |
- Digtheid | 2 152/km² (5 573,7/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 22.5% |
• Indiër/Asiër | 0.5% |
• Kleurling | 1.4% |
• Swart | 75.3% |
• Ander | 0.3% |
Taal (2011)[1] | |
• Noord-Sotho | 26.2% |
• Afrikaans | 22.8% |
• Swazi | 18.7% |
• Zoeloe | 13.1% |
• Ander | 19.2% |
Poskode (strate) | 1120 |
Poskode (posbusse) | 1120 |
Skakelkode(s) | 013 |
Inhoud
GeskiedenisWysig
Van die vroegste bekende voorbeelde van Afrika beeldhouwerk wat terugdateer tot ongeveer 400 n.C., is in die laat 1950's in die gebied gevind. Lydenburg is in 1849 deur 'n groep Voortrekkers onder leiding van Andries Potgieter gestig nadat hulle hulle vorige vestiging by Ohrigstad in die Noorde verlaat het as gevolg van 'n malariaepidemie. Die dorp het die hoofstad van De Republiek Lydenburg in Zuid Afrika geword in 1856. Die republiek het later in 1857 by die Republiek van Utrecht aangesluit. In 1860 het beide die republieke weer aangesluit by die Zuid-Afrikaansche Republiek.
Lydenburg het in belangrikheid toegeneem omdat dit op die ossewapad na Delagoabaai (Maputo) was, wat nie onder Britse beheer was nie. In 1871 is die bou van 'n pad deur Abraham Espag op versoek van President Thomas Francois Burgers begin. Die eerste waens van Delagoabaai het in 1874 in Lydenburg aangekom.
Op 6 Februarie 1873 is goud in die omgewing ontdek en binne 3 maande is die Lydenburgse goudvelde geproklameer. Tydens die Eerste Vryheidsoorlog wat in 1880 uitgebreek het, het 'n Britse garnisoen onder Luitenant Walter Hillyar Colquhoun Long (oom van die eerste Viscount Long) beheer van Lydenburg oorgeneem om die goudvelde te beheer. Die gedoemde opmars na Pretoria deur die 94ste Regiment onder bevel van luitenant Anstruther het in die dorp begin. Die res van die garnisoen by Lydenburg is beleër.
NaamsveranderingWysig
Die dorp is amptelik herdoop na Mashishing, volgens 'n aankondiging wat op 30 Junie 2006 deur die Minister van Kuns en Kultuur, Pallo Jordan, gemaak is.[2] Die naam het egter nie juis posgevat nie en besighede (asook die "Lydenburg Museum") gebruik steeds die ou naam.
|
<urn:uuid:b470ecf3-ed31-4024-99ba-014229c81cae>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Lydenburg
|
2019-07-19T14:57:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526254.26/warc/CC-MAIN-20190719140355-20190719162355-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99963
| false
|
Bertie Reed
Stanley John (Bertie) Reed (19 Januarie 1943 - 18 Desember 2006) is ’n voormalige Suid-Afrikaanse seiljagvaarder. Hy is in Port Elizabeth, Suid-Afrika, gebore en het in sy seilloopbaan van 20 jaar meer as 170 000 seemyle tydens wedvaarte afgelê, waarvan meer as 100 000 seemyle as alleenvaarder.
Bertie Reed | |
’n Borsbeeld van Bertie Reed in Kaapstad.
Bynaam | Biltong Bertie |
---|---|
Geboortenaam | Stanley John Bertie Reed |
Gebore | 19 Januarie 1943 Port Elizabeth |
Oorlede | 18 Desember 2006 Kaapstad |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Beroep | Seiljagvaarder |
Bekend vir | Seil om wêreld, reddingsdaad |
Huweliksmaat | Pat |
Kind(ers) | 4 |
Sy alleenvaartloopbaan het in alle êrens begin toe hy in 1982 die eerste BOC-alleenvaart om die wêreld op voorgee wen en tweede oor die eindstreep was op die Altech Voortrekker-seiljag. Dit het hom 170 dae, 16 uur en 51 minute geneem om die roete te voltooi teen ’n gemiddelde spoed van 6,61 knope. Dit was ’n nuwe rekord vir seiljagte kleiner as 15,5 meter en het die vorige rekord van 224 dae deur David Scott-Cowper op Outward Bound verbeter.
Reed word ook veral onthou vir die manier waarop hy sy landgenoot John Martin in ’n hewige storm naby die Suidpool gaan red het nadat Martin se boot ’n ysberg getref het. Vir sy reddingspoging is Reed destyds deur oudpresident FW de Klerk vereer vir sy uitsonderlike seemanskap, dapperheid en sportmanskap.[1]
In 1991 het Reed die eerste Suid-Afrikaner geword wat drie keer alleen om die wêreld geseil het. Op 17 Desember 2006 is hy in die VSA vereer in die heldesaal van die seilmuseum in Newport, Rhode Island.[2]
VerwysingsWysig
- Biltong Bertie Reed vier 50ste verjaardag op wye oseaan, Die Burger, 19 Januarie 1993
- VSA gee Bertie Reed groot eer, Rapport, 14 Januarie 2006
|
<urn:uuid:296e322a-6caa-4d95-b035-b024a6902f6b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Bertie_Reed
|
2019-07-15T21:59:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524254.28/warc/CC-MAIN-20190715215144-20190716001144-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999977
| false
|
19 September
datum
<< | September 2018 | >> | ||||
So | Ma | Di | Wo | Do | Vr | Sa |
1 | ||||||
2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
30 | ||||||
Al die dae |
Inhoud
GebeureWysig
- 1616 – Pous Paulus V stel ses kardinale aan, waaronder Alessandro Ludovisi, aartsbiskop van Bologna (later Pous Gregorius XV).
- 1650 – Pous Innocentius X stel sy familielid, Camillo Astalli-Pamphilj, aan as kardinaal.
- 1737 – Daniël van den Henghel begin sy termyn as waarnemende goewerneur van die Kaapkolonie ná die dood van goewerneur Adriaan van Kervel.
- 1950 – J.G.N. Strauss word eenparig tot leier van die Verenigde Party verkies ná die dood van genl. Jan Smuts.
- 1983 – St. Kitts en Nevis word van die Verenigde Koninkryk onafhanklik.
- 1985 – 'n Aardbewing tref Meksikostad.
- 2002 – Rebelle neem beheer oor van die noorde van die Ivoorkus. In Abidjan word die voormalige president Guéi en 15 ander in sy huis vermoor.
GeboortesWysig
SterftesWysig
Vakansies, vierings, en waarnemingsdaeWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met 19 September. |
|
<urn:uuid:e7be6a22-e1fe-4ea3-9cdf-e2beb2307567>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/19_September
|
2019-07-19T14:27:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526254.26/warc/CC-MAIN-20190719140355-20190719162355-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999271
| false
|
Magnesium-26
Algemeen | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Naam | Magnesium-26 | |||||||||||||||
Protone | 12 | |||||||||||||||
Neutrone | 14 | |||||||||||||||
Kernspin | 0+[1] | |||||||||||||||
Massa-oorskot | -16214,52 keV[1] | |||||||||||||||
Status | ||||||||||||||||
Status | stabiel[1] | |||||||||||||||
Relatiewe voorkoms | 11,01%[1] | |||||||||||||||
Neutrondiffraksie | ||||||||||||||||
koh. lengte | 4,98 fm | |||||||||||||||
inkoh. lengte | 0 fm | |||||||||||||||
koh. deursnee | 3 barn | |||||||||||||||
inkoh. deursnee | 0 barn | |||||||||||||||
absorpsiedeurnee[2] | 0,032 barn | |||||||||||||||
Navigasie | ||||||||||||||||
Lys van isotope |
Radiometriese datering[wysig | wysig bron]
Hierdie isotoop is die vervalproduk van die uitgestorwe isotoop aluminium-26 wat 'n halfleeftyd van 700 mj besit. Die verhouding van die isotope 26Mg/24Mg kan daardeur wissel afhanklik van die aanwesigheid van aluminium-26 in die verlede. Hierdie verhouding kan met die 26Mg/27Al-verhouding vergelyk word om die leeftyd van meteoriete te bepaal.[3]
NMR[wysig | wysig bron]
Hierdie isotoop se kernspin I=0 en dit is daardeur nie vir kernspinresonansie geskik nie.
Isotoopverhoudings[wysig | wysig bron]
Die δ26Mg-isotoopverhouding word in die geochemie gebruik om die poriewater van neerslae in die see en die oseaan te bestudeer. Dit kan wissel van -2,56 tot +1,13 ‰ Reënwater, gemeet in Santa Cruz, Kalifornië het 'n waarde van -0,79±0,05 wat gelyk is aan die oseaanwater s'n, maar in die Alpe is waardes van -1,59 tot -1,29 gemeet. In gesteentes kan die afwyking nog baie groter wees. In monsters wat volop kalsiet bevat, word waardes van -5,57 tot -1,04 ‰ aangetref.[4]
Die standaard wat vandag gebruik word word DSM3 genoem. Dit is 'n oplossing van magnesiumnitraat in water. 'n Standaard wat lank gebruik is, is NIST SRM 80. In 2003 is dit afgeskaf omdat dit blyk dat dit nie heeltemal homogeen is nie.[5]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- The NUBASE evaluation of nuclear and decay properties G. Audi, O. Bersillon, J. Blachot, A.H. Wapstra IUPAC
- Vir neutrone met snelheid 2200 m/s
- NASA 1993
- Non-Traditional Stable Isotopes Fang-Zhen Teng, James Watkins, Nicolas Dauphas Walter de Gruyter GmbH & Co KG, 2017, ISBN 3-11-054563-2,ISBN 9783110545630
- CIAAW IUPAC
|
<urn:uuid:51aefd6c-3a4d-4a97-86d2-3d08a6402f44>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Magnesium-26
|
2019-07-20T22:07:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99118
| false
|
1575
jaar
1575 |
◄ | 15de eeu | ◄16de eeu► | 17de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1575 |
Kalenders | |
Die jaar 1575 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 75ste jaar van die 16de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:bfa8460b-e7a4-4d54-adef-f36e222dbcd1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/1575
|
2019-07-19T14:34:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526254.26/warc/CC-MAIN-20190719140355-20190719162355-00485.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999987
| false
|
Rosids
Rosids is 'n groot klade van blomdraende plante. Die klade omvat ongeveer 70 000 spesies, meer as 'n kwart van alle bedeksadiges (Angiospermae). Dit word in 16 tot 20 ordes onderverdeel, afhangende van die omskrywing en klassifikasie. Hierdie ordes, op hul beurt, bestaan uit ongeveer 140 families. Die Rosids en Asterids is by verre die grootste taksonomiese groepe van Eudicots.
Rosids | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Euphorbia heterophylla | ||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||
Ordes | ||||||||
Sien teks. |
Wikimedia Commons bevat media in verband met Rosids. |
|
<urn:uuid:18be0eae-4600-4d1e-bd5c-d98d8949b19c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Rosids
|
2019-07-23T09:12:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529175.83/warc/CC-MAIN-20190723085031-20190723111031-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997932
| false
|
Bespreking:Athena (dubbelsinnig)
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Athena (dubbelsinnig)-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:0bb9b015-6a03-48ab-95d4-273826e08242>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Athena_(dubbelsinnig)
|
2019-07-23T10:02:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529175.83/warc/CC-MAIN-20190723085031-20190723111031-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999962
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
|
<urn:uuid:e631837e-7e1e-490f-bb02-a61699c427c1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Betty_Thomas
|
2019-07-23T09:22:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529175.83/warc/CC-MAIN-20190723085031-20190723111031-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999855
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
|
<urn:uuid:e02b0449-dbdd-40a6-9263-41e90bab3897>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Zoetendaal
|
2019-07-20T22:10:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00109.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999855
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Apicomplexa" skakel
←
Apicomplexa
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Apicomplexa
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Eukarioot
(
← skakels
wysig
)
Plasmodium falciparum
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Apicomplexa
(
← skakels
wysig
)
Toxoplasma gondii
(
← skakels
wysig
)
Cryptosporidium
(
← skakels
wysig
)
Cystoisospora belli
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Apicomplexa
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Apicomplexa
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:825bee5f-6d78-4beb-a6f5-1dce8a331018>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Apicomplexa
|
2019-07-20T22:39:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00109.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992478
| false
|
Bespreking:Pi (letter)
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Pi (letter)-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:5551bb41-fe57-4048-aedb-d36b69be27dc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Pi_(letter)
|
2019-07-16T00:29:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999987
| false
|
Kategorie:Vrystaat
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Vrystaat. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 4 subkategorië, uit 'n totaal van 4.
Bladsye in kategorie "Vrystaat"
Die volgende 101 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 101.
B
F
H
K
O
Q
R
S
V
W
Media in kategorie "Vrystaat"
Die volgende 4 lêers is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 4.
- Hervatting van burgerlike administrasie, Bloemfontein, 23 Junie 1902.jpg 1 491 × 1 196; 518 KG
- Seuns van pres FW Reitz van die Vrystaat.jpg 501 × 705; 70 KG
- Sir Hamilton Goold-Adams.jpg 954 × 1 264; 371 KG
- Wapen van die Vrystaat.png 207 × 169; 17 KG
|
<urn:uuid:116cd5dd-28de-4d2f-bd41-f332025ab07e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Vrystaat
|
2019-07-18T09:19:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994892
| false
|
Krombekstrandloper
Krombekstrandloper | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||
Calidris ferruginea (Pontoppidan, 1763) | ||||||||||||||
Sinonieme | ||||||||||||||
Erolia ferruginea (Vieillot, 1816) |
Die Krombekstrandloper (Calidris ferruginea) is 'n voël en algemene somerbesoeker aan Suider-Afrika; veral aan die kus en varswatermassas en talle oorwinter. Die streekbevolking is 300 000 voëls maar aan die afneem. Die voël is 18 – 23 cm lank, 45 - 85 g groot met 'n vlerkspan van 44 cm. In Engels staan die voël bekend as die Curlew Sandpiper.
Fotogalery[wysig | wysig bron]
Sien ook[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Calidris ferruginea. |
- Alfabetiese lys van Suid-Afrikaanse voëls
- Lys van Suid-Afrikaanse voëls (Groepeer)
- Lys van Suider-Afrikaanse voëls volgens wetenskaplike name
Bron[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- BirdLife International (2012). "Calidris ferruginea". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:2b8f9818-1ee3-4498-901b-a6252fdc3837>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Krombekstrandloper
|
2019-07-22T03:45:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995106
| false
|
Mansinam
Die eiland het groot betekenis vir die Christene van Wes-Papua. Die eerste sendelinge, die Duitsers Carl. W. Ottow en Johann G. Geissler, het op 5 Februarie 1855 hier geland. Daar is 'n museum en 'n religieuse sentrum met 'n Jesus-beeld van 30 m.[1]
GeskiedenisWysig
Die eiland word bewoon deur Biakkers, 'n Papoeavolk wat lank seevaarders was en die kusgebiede van Nieu-Guinee met hulle raak-togte geplunder het. Hulle het aan die sultan van Tidore, wes van Halmaheira, belasting betaal, maar hy kon hulle met sy hongi-vloot nie onderwerp nie. Die Nederlandse koloniale outoriteite het dit as hulle gebied opgeëis. Dit was egter vyftig jaar lank 'n dooie letter, hoewel Mansinam belangrik was om die skepe van steenkool te kon voorsien.
Die taalWysig
Die sendelinge het begin om in Maleis te predik, maar later het hulle geprobeer om die plaaslike taal te leer, wat hulle Mefoorsch genoem het. Die naam verwys na die naburige eiland Numfor -een van die Schouten-eilande wat 'n dag peddel na die ooste lê. Vandag word die taal Biaks genoem na die grootste eiland van die argipel. In 1858 het hulle die eerste woordelys Maleis-Mefoorsch saamgestel. 'n Gesangboek volg in 1860 en 'n grammatika in 1865. Ottow het gesterf in 1862, maar daar het meer sendelinge gekom van die Utrechtse Zendings vereniging. In die begin van die 20ste eeu het F.J.F van Hasselts skoolboeke geskryf in wat hy nou Noefoorsch genoem het en mevrou J.L. van Hasselt het 'n sangboek saamgestel.[2]
So het die eilandjie die basis geword vir die sending op die kuste van Nieu-Guinee.
VerwysingsWysig
- "Patung Yesus di Pulau Injil Mansinam 14 Nov 20133" (in Indonesies).
- Danilyn Rutherford Laughing at Leviathan, 2012, ISBN 978-0-226-73197-1
|
<urn:uuid:884abe9a-3280-4995-8449-b39f57ce4b6a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Mansinam
|
2019-07-18T09:25:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| false
|
Natrium
Algemeen | |||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Naam, simbool, getal | natrium, Na, 11 | ||||||||||||||||||||||||||||
Chemiese reeks | alkalimetale | ||||||||||||||||||||||||||||
Groep, periode, blok | 1, 3, s | ||||||||||||||||||||||||||||
Atoommassa | 22,98976928(2) g/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
Elektronkonfigurasie | 3s1 | ||||||||||||||||||||||||||||
Elektrone per skil | 2, 8, 1 | ||||||||||||||||||||||||||||
CAS-registernommer | 7440-23-5 | ||||||||||||||||||||||||||||
Fisiese eienskappe | |||||||||||||||||||||||||||||
Toestand | vastestof | ||||||||||||||||||||||||||||
Smeltpunt | 370,944 K (97,794 °C) | ||||||||||||||||||||||||||||
Kookpunt | 1156,090 K (882,940 °C) | ||||||||||||||||||||||||||||
Digtheid | (0 °C, 101.325 kPa) 0,968 g/L | ||||||||||||||||||||||||||||
Voorkoms | |||||||||||||||||||||||||||||
Atoomeienskappe | |||||||||||||||||||||||||||||
Oksidasietoestande | +1, -1 (sterk basis) | ||||||||||||||||||||||||||||
Ionisasie-energieë | 1ste: 495,8 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
2de: 4 562 kJ/mol | |||||||||||||||||||||||||||||
3de: 6 910,3 kJ/mol | |||||||||||||||||||||||||||||
Atoomradius | 186 pm | ||||||||||||||||||||||||||||
Kovalente radius | 166 pm | ||||||||||||||||||||||||||||
Van der Waals-radius | 227 pm | ||||||||||||||||||||||||||||
Kristalstruktuur | kubus (ruimtelik gesentreerd | ||||||||||||||||||||||||||||
Verdampingswarmte | 96,96 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
Smeltingswarmte | 2,598 kJ/mol | ||||||||||||||||||||||||||||
Spoed van klank | 3 200 m/s | ||||||||||||||||||||||||||||
Elektronegatiwiteit | 0,93 (Skaal van Pauling) | ||||||||||||||||||||||||||||
Geskiedenis | |||||||||||||||||||||||||||||
Ontdek | 1807 | ||||||||||||||||||||||||||||
Ontdek deur | Humphry Davy | ||||||||||||||||||||||||||||
Genoem na | die Egiptiese natron, ’n natuurlike mineraalsout | ||||||||||||||||||||||||||||
Vernaamste isotope | |||||||||||||||||||||||||||||
Verwysings |
Natrium is 'n sagte, wasagtige, silwerwit, reaktiewe metaal wat aan die alkalimetale behoort en kom in oorvloed voor in natuurlike stowwe (veral haliet). Dit is hoogs reaktief, brand met 'n geel vlam, word in lug geoksideer en reageer heftig met water wat meebring dat dit onder olie gestoor moet word.
Inhoud
Kenmerkende eienskappeWysig
Soos die ander alkalimetale is natrium 'n sagte, baie ligte, silwerig wit, reaktiewe element wat nooit as 'n suiwer element in die natuur aangetref word nie. Natrium dryf in water, en ontbind dit ook om waterstofgas en hidroksied ione vry te stel. Wanneer dit fyn genoeg gemaal word sal natrium spontaan ontbrand in die teenwoordigheid van water. Dit ontbrand egter nie normaalweg spontaan in lug onder 338 Kelvin oftewel 64.85 °C nie.
AanwendingsWysig
Natrium in sy metaalvorm is 'n belangrike komponent vir die maak van esters en vir die vervaardiging van organiese verbindings. Hierdie alkalimetaal is ook 'n komponent van natriumchloried (NaCl) (gewone tafelsout) wat noodsaaklik is vir lewe. Ander gebruike sluit in:
- Word gebruik in sekere legerings om hul struktuur te verbeter,
- Word in seepvervaardiging gebruik (saam met vetsure)
- Om metale se oppervlaktes blink en glad te maak
- Die suiwering van gesmelte metale.
- In natriumdamp-lampe, wat 'n effektiewe manier is om lig vanuit elektrisiteit te verkry.
GeskiedenisWysig
Natrium word al lank reeds as 'n komponent van verbindings geëien, maar is eers in 1807 deur Sir Humphry Davy geïsoleer deur die elektrolise van bytsoda. In Europa tydens die Middeleeue is 'n verbinding van natrium met die Latynse naam sodanum gebruik as pynstiller.
VerspreidingWysig
Natrium is volop in die sterre en die D spektraallyne van hierdie element is van die mees prominente in sterlig. Natrium maak ongeveer 2.6% van die Aardkors uit, wat dit die vierde mees volopste element daarin maak en die volopste alkalimetaal. Dit word tans kommersieel geproduseer deur die elektrolise van droë gesmelte natriumchloried. Die metode is minder duur as die proses van vervaardiging deur die elektrolise van natriumhidroksied. Metaalnatrium het ongeveer 0.30 tot 0.45 VS-dollar per kg gekos in 1997 en reagensgraad (ACS) natrium het in 1990 VS$75/kg gekos. Op 'n volume basis is dit dus die goedkoopste metaal beskikbaar.
VerbindingsWysig
Natriumchloried, ook beter bekend as gewone tafelsout, is die mees algemene verbinding van natrium. Natrium kom egter ook in baie ander minerale, soos amfibool, krioliet, haliet, soda-niter, zeoliet ensovoorts voor. Natriumverbindings is belangrik vir die chemiese-, glas-, metaal-, papier-, petroleum-, seep- en tekstielnywerhede. Seep is gewoonlik 'n natriumsout van sekere vetsure.
Die belangrikste industriële natriumverbindings is gewone tafelsout (NaCl), soda-as (Na2CO3), koeksoda (NaHCO3), Bytsoda (NaOH), Salpeter (NaNO3), die di- en trifosfate van natrium, natriumtiosulfaat (hipo, Na2S2O3 · 5H2O) en boraks (Na2B4O7 · 10H2O).
IsotopeWysig
Daar is dertien isotope van natrium wat al geëien is. Die enigste stabiele isotoop is Na-23. Natrium het twee radio-aktiewe kosmogeniese isotope (Na-22, halfleeftyd = 2.605 jaar; Na-24, halfleeftyd = ~15 ure).
VoorsorgmaatreëlsWysig
In sy poeiervorm is natrium plofbaar in water en 'n gif in verbinding of onverbind met baie ander elemente. Die metaal moet te alle tye versigtig gehanteer word. Natrium moet gestoor word in 'n inerte atmosfeer of onder minerale olie.
Fisiologie van natriumioneWysig
Natriumione speel 'n diverse rol in vele fisiologiese prosesse. Prikkelbare selle maak byvoorbeeld staat op die inname van Na+ om 'n depolarisasie te bewerkstellig. 'n Voorbeeld hiervan is die seinoordrag in die menslike sentrale senuweestelsel.
NotasWysig
* = opgewekte toestand
TriviaWysig
VerwysingsWysig
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Natrium. |
Sien natrium in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
- WebElements.com – Sodium
- EnvironmentalChemistry.com – Sodium
- The Wooden Periodic Table Table's Entry on Sodium
H | He | ||||||||||||||||||||||||||||||
Li | Be | B | C | N | O | F | Ne | ||||||||||||||||||||||||
Na | Mg | Al | Si | P | S | Cl | Ar | ||||||||||||||||||||||||
K | Ca | Sc | Ti | V | Cr | Mn | Fe | Co | Ni | Cu | Zn | Ga | Ge | As | Se | Br | Kr | ||||||||||||||
Rb | Sr | Y | Zr | Nb | Mo | Tc | Ru | Rh | Pd | Ag | Cd | In | Sn | Sb | Te | I | Xe | ||||||||||||||
Cs | Ba | La | Ce | Pr | Nd | Pm | Sm | Eu | Gd | Tb | Dy | Ho | Er | Tm | Yb | Lu | Hf | Ta | W | Re | Os | Ir | Pt | Au | Hg | Tl | Pb | Bi | Po | At | Rn |
Fr | Ra | Ac | Th | Pa | U | Np | Pu | Am | Cm | Bk | Cf | Es | Fm | Md | No | Lr | Rf | Db | Sg | Bh | Hs | Mt | Ds | Rg | Cn | Nh | Fl | Mc | Lv | Ts | Og |
Alkalimetale | Aardalkalimetale | Lantaniede | Aktiniede | Oorgangsmetale | Hoofgroepmetale | Metalloïde | Niemetale | Halogene | Edelgasse | Chemie onbekend |
|
<urn:uuid:2afe5e75-09e1-41f5-b009-63b737994acc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Natrium
|
2019-07-19T15:05:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526254.26/warc/CC-MAIN-20190719140355-20190719162355-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.955245
| false
|
Bespreking:Kim Allen (aktrise)
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Kim Allen (aktrise)-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:e992e863-976d-43e9-82de-546245824a92>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Kim_Allen_(aktrise)
|
2019-07-22T03:37:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999956
| false
|
Naudefj
geen wysigingsopsomming nie
05:39
+5
Naudefj
Naudefj het bladsy Neornithes na Moderne voëls geskuif: Af
k05:38
Naudefj
Nuwe bladsy geskep met '{{Taxobox | name = Neornithes | fossil_range = Kryttydperk - Onlangs | image = Afrikanischer Strauss Portrait.jpg | image_caption = Volstruis, van die superorde Pal...'
05:37
+3 013
|
<urn:uuid:727e0907-ab11-4e2c-a699-1c07c84cef77>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Moderne_vo%C3%ABls
|
2019-07-23T09:36:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529175.83/warc/CC-MAIN-20190723085031-20190723111031-00477.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.984209
| false
|
Meerkat kan na die volgende onderwerpe verwys:
Hierdie is ’n dubbelsinnigheidsbladsy: ’n lys van artikels wat met dieselfde titel geassosieer word. Indien ’n interne skakel u hierheen verwys het, kan u gerus daardie skakel verander sodat dit direk na die gewenste artikel wys. |
|
<urn:uuid:d904fa8d-0a75-4a52-a544-a1163865b598>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Meerkat
|
2019-07-16T00:29:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00101.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000008
| false
|
Al
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Malgassies (mg)
Naamwoord
Al
Selfstandige naamwoord
Betekenisse
aluminium
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Al&oldid=180553
"
Kategorieë
:
Woorde in Malgassies
Selfstandige naamwoorde in Malgassies
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Brezhoneg
Català
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Suomi
Français
Galego
עברית
Hrvatski
Magyar
Italiano
日本語
ქართული
Lingála
Lietuvių
Nederlands
Norsk
Polski
Português
Română
Русский
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Српски / srpski
Svenska
ไทย
Türkçe
Tiếng Việt
中文
Die bladsy is laas op 10 Februarie 2018 om 20:12 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:61a47f13-62ba-4f8d-a467-e9a8426d1899>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Al
|
2019-07-17T04:26:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995696
| false
|
Romantiek
Die Romantiek is 'n kuns- en intellektuele beweging wat in die laat 18de eeu in Wes-Europa ontstaan het. Deels 'n opstand teen aristokratiese, maatskaplike en politiese norme van die Verligting en 'n reaksie teen die rasionalisering van die natuur, in kuns en letterkunde, het dit klem gelê op sterk emosie as 'n bron van estetiese ondervinding, en is nuwe klem gelê op emosies soos angs, afsku, en die ontsag waarmee mens vervul word wanneer die sublieme van die natuur ondervind word. Dit het volkskuns, die natuur en tradisionele gebruike verhef, en betoog vir 'n epistemologie gegrond op gebruik en gewoonte. Dit is beïnvloed deur idees uit die Verligting en verhewe middeleeuse gees en elemente na kuns en verhaal aangesien as middeleeus. Die naam "Romantiek" self kom van die term "romanse" wat verwys na 'n prosa of poëtiese verhaal met oorsprong in middeleeuse letterkunde en letterkunde uit die Romantiek.
Daar word geglo dat die ideologieë en gebeure van die Franse Revolusie die beweging beïnvloed het. Die Romantiek het die prestasies van wat gesien is as heroïese misverstane individue en kunstenaars wat die samelewing verander het, opgehef. Dit het ook die individuele verbeelding erken as 'n kritiese outoriteit wat vryheid van klassieke gedagtes oor vorm in kuns. Daar is sterk beroep gemaak op historiese en natuurlike onvermydelikheid in die voorstel van die idees daarvan.
Inhoud
EienskappeWysig
In die algemene sin verwys die Romantiek na na verskeie onderskeibare groepe kunstenaars, digters, skrywers, en musici sowel as politieke, filosofiese en sosiale denkers en neigings van die laat 18de eeu en vroeë 19de eeue in Europa. Die presiese karakterisering en spesifieke beskrywing van die Romantiek was egter die onderwerp van intellektuele geskiedenis en letterkundige geskiedenis vir die hele 20ste eeu sonder dat 'n groot mate van ooreenstemming bereik is. Arthur Lovejoy het gepoog om die moeilikheid van die probleem te demonstreer in sy artikel "On The Discrimination of Romanticisms" in sy Essays in the History of Ideas (1948); sommige vakkundiges sien die romantiek as geheel en al kontinu met die hede, sommige sien dit as die openingsmoment van modernisme, sommige sien dit as die begin van 'n tradisie van weerstand tot die Verligting, en nog andere dateer dit streng tot die direkte nagevolge van die Franse Revolusie. Nog 'n definisie kom van Charles Baudelaire: "Romantiek is presies geleë nog in onderwerpskeuse, nog eksakte waarheid, maar in 'n manier van voel."
Baie intellektuele historici sien die Romantiek as 'n sleutelmoment in die Teen-Verligting se reaksie op die Verligting. Terwyl die denkers van die Verligting die voorrang van deduktiewe rede beklemtoon het, het die Romantiek intuïsie, verbeelding en gevoel beklemtoon, tot so 'n mate dat dit daartoe gelei het dat sommige denkers uit die Romantiek van irrasionalisme beskuldig is.
Romantiek en musiekWysig
In die algemeen beteken die term "Romantiek" wanneer dit op musiek toegepas word musiek uit die periode rofweg van die 1820's tot 1910. Teen die vroeë 20ste eeu was die gevoel dat 'n besliste breuk met die musiek van die verlede gemaak is en is musiek uit die 19de eeu beskou as uit die Romantiek. Die tradisionele moderne bespreking van die musiek van die Romantiek sluit elemente soos die gebruik van volksmusiek in, wat ook in verband staan met die Romantieke Nasionalisme.
Sommige aspekte van die Romantiek is reeds teenwoordig in agtiende-eeuse musiek. Die verhoogde kontras en emosies van Storm en Drang lyk na 'n voorloper van Gotiese in letterkunde, so ook die hartstogtelike elemente van sommige van die operas van die periode van die Franse Revolusie. Die libretto's van Lorenzo da Ponte vir Mozart, en die veelseggende musiek wat laasgenoemde daarvoor geskryf het, dra 'n nuwe sin van individualiteit en vryheid oor. In Beethoven, die Romantiek generasie se ideaal van die kunstenaar as held, het die konsep van die Romantiek musikant begin te voorskyn kom— die man wat die Keiser Napoleon self moreel uitgedaag het deur hom te skrap uit die toewyding van die Eroica Simfonie. In Beethoven se Fidelio skep hy die apoteosis van die 'reddingsoperas', wat 'n ander kenmerk van Franse musikale kultuur was gedurende die revolusionêre periode, om 'n gesang op te dra tot tot die vryheid wat die denke van al die radikale kunstenaars in die jare van hoop na die Kongres van Wene ondersteun het.
Die romantieke musikant het 'n openbare loopbaan gevolg en was meer sensitief tot middel-klas gehore as die adellike weldoener. Openbare persoonlikhede het 'n nuwe generasie van virtuose gekenmerk wat opgang gemaak het as soliste, verpersoonlik in die loopbane van Paganini en Liszt.
Beethoven se gebruik van tonale argitektuur wat 'n beduidende uitbreiding van musikale vorme en strukture moontlik gemaak het, is onmiddellik raakgesien vir die nuwe dimensie wat dit aan musiek verleen. Die latere klaviermusiek en strykkwartette het veral die weg gebaan vir geheel en al 'n onverkende musikale heelal. Die skrywer, kritikus, en komponis, Hoffmann, kon vir die eerste keer skryf oor die verhewenheid van instrumentale musiek oor vokale musiek in uitdrukkingsvermoë, 'n konsep wat te vore as absurd beskou sou wees. Hoffmann self, as 'n beoefenaar van beide musiek en literatuur, het die gedagte van musiek as 'programmaties' of verhalend aangemoedig, 'n idee wat nuwe gehore aantreklik gevind het, hoe irriterend dit ook al vir sommige komponiste was (b.v.. Felix Mendelssohn). Nuwe ontwikkelings in instrumentale tegnologie in die vroeë negentiende eeu—ysterrame vir klaviere, metaalsnare vir strykinstrumente—het harder dinamika, meer gevarieerde toonkleure, en die potensiaal vir sensasionele virtuositeit teweeg gebring. Sulke ontwikkelings het die lengte van musiekstukke laat swel, nuwe programmatiese titels ingevoer, en het nuwe genres geskep soos die vrystaande overture of toon-gedig, die klavierfantasie, nokturne en rapsodie, en die virtuose konsert, wat sentraal geword het tot musikale romantiek.
In opera is 'n nuwe Romantieke atmosfeer bereik wat bonatuurlike vrees en melodramatiese verhaal in 'n volkskunskonteks kombineer, en is mees geslaagd deur Weber se Der Freischütz (1817, 1821) bereik. Verrykte timbre en kleur het die vroeë orkestrasie van Hector Berlioz in Frankryk en die groot operas van Meyerbeer gekenmerk. Onder die radikale randgroep wat spottenderwys as "kunstenaars van die toekoms" beskryf is, het Liszt en Wagner elkeen die Romantieke kultus van die vrye, geïnspireerde, charismatiese, moontlik onverskrokke, onkonvensionele, individuele, kunstige persoonlikheid beliggaam.
Visuele kuns en letterkundeWysig
In visuele kuns en letterkunde verwys die woord 'Romantiek' tipies na die laat 18de eeu en die 19de eeu.
Die Skotse digter James Macpherson het die vroeë ontwikkeling van die Romantiek beïnvloed met die internasionale sukses van sy Ossian digsiklus wat in 1762 voltooi is en het beide Goethe en die jong Walter Scott geïnspireer.
'n Vroeë Duitse invloed het van Johann Wolfgang von Goethe gekom wie se roman in 1774 Die Leiden des jungen Werthers daartoe gelei het dat mans in die hele Europa die protagonis, 'n jong kunstenaar met 'n sensitiewe en vurige temperament, geëmuleer het. Op daardie stadium was Duitsland 'n menigte van klein aparte state en Goethe se werk sou 'n enorme invloed hê in die ontwikkeling van 'n verenigde sin van nasionalisme. Belangrike skrywers van vroeë Duitse romantisisme was Ludwig Tieck, Novalis (Heinrich von Ofterdingen, 1799) en Friedrich Hoelderlin. Heidelberg het later 'n sentrum van Duitse Romantiek geword, waar skrywers en digters soos Clemens Brentano, Achim von Arnim en Joseph von Eichendorff gereeld in literêre kringe ontmoet het. Aangesien die Romantisiste die Verligting teëgestaan het, het hulle baie keer gefokus op emosies en drome (teenoor rasionalisme) in hulle werk. Ander belangrike motiewe in Duitse Romantiek is reis, die natuur en antieke mites. Die laat Duitse Romantiek was effens donkerder in die motiewe wat dit gehad het en het sommige gotiese elemente.
Romantisisme in Britse letterkunde het effens later in 'n ander vorm ontwikkel. Dit word meestal geassosieer met die digters William Wordsworth en Samuel Taylor Coleridge, wie se medegeskryfde boek "Lyrical Ballads" (1798) gepoog het om Augustiaanse digkuns te verwerp ten gunste van meer direkte spraak afgelei van volkstradisies. Beide digters was ook betrokke in utopiese anti-sosiale denke wat op die Franse Revolusie gevolg het. Die digter en skilder William Blake is die mees ekstreme voorbeeld van die Romantieke denkwyse in Brittanje, verpersoonlik in sy stelling dat “I must create a system or be enslaved by another man's”. Blake se kunstige werk is ook sterk beïnvloed deur die Middeleeuse versierde manuskripte. Die skilders J.M.W. Turner en John Constable word ook in die algemeen met die Romantiek geassosieer. Lord Byron, Percy Bysshe Shelley, Mary Shelley en John Keats verteenwoordig nog 'n fase van die Romantiek in Brittanje. Die historikus Thomas Carlyle en die Pre-Rafaelietiese Broederskap verteenwoordig die laaste fase van transformasie na die Victoriaanse kultuur. William Butler Yeats, wat in 1865 gebore is, het na sy generasie verwys as "die laaste romantiekes."
In hoofsaaklik Rooms-Katolieke lande was Romantisisme minder opmerklik as in Duitsland en Brittanje, en het dit geneig om later te ontwikkel, na die opkoms van Napoleon. François-René de Chateaubriand word baie keer die "Vader van die Franse Romantiek" genoem. In Frankryk word die beweging geassosieer met die 19de eeu, veral in die skilderye van Théodore Géricault en Eugène Delacroix, die dramas en gedigte, en romans van Victor Hugo (soos Les Misérables), en die romans van Stendhal. Die komponis Hector Berlioz word ook as belangrik geag.
In Rusland was die hooffiguur van die Romantiek Aleksander Poesjkin. Michail Lermontof het gepoog om die diepste redes vir die idees van metafisiese ontevredenheid met die samelewing en die self van die Romantiek te analiseer, is sterk beïnvloed deur Lord Byron. Die digter Fyodor Tyutchev was ook 'n belangrike figuur van die beweging in Rusland en is sterk beïnvloed deur die Duitse Romantiekes.
Die Romantiek het 'n belangrike rol gespeel in die nasionale ontwaking van baie Sentraal-Europese volke wat nie hulle eie nasionale state gehad het nie. 'n Voorbeeld is Pole wat sy onafhanklikheid kort te vore aan Rusland verloor het toe die Russiese weermag die Poolse Rebellie onderdruk het. Die herlewing van antieke mites, gebruike en tradisies deur Romantiese digters en skilders het gehelp om hulle inheemse kulture van die van die dominante nasies (Russe, Duitsers, Oostenrykers, Turke, ens.). Patriotisme, nasionalisme, revolusie en gewapende stryd vir onafhanklikheid het ook gewilde temas in die kuns van die periode. Moontlik was Adam Mickiewicz die mees vername Romantiese digter uit dié deel van Europa. Hy het 'n idee ontwikkel dat Pole die Messias van Nasies was wat vooruit bestem was om soos Jesus van Nasaret te ly.
|
<urn:uuid:ffcc1cfc-92bf-401d-90ff-ca91c54eb832>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Romantiek
|
2019-07-18T08:56:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999962
| false
|
Kategorie:Geboortes in 1864
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Geboortes in 1864. |
Bladsye in kategorie "Geboortes in 1864"
Die volgende 44 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 44.
|
<urn:uuid:f82abdd7-7c2d-4f1f-b2ef-43df339fbe7b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Geboortes_in_1864
|
2019-07-18T09:23:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00421.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.990077
| false
|
Rusland
Volkslied: Государственный гимн Российской Федерации (Russies vir: "Nasionale Volkslied van die Russiese Federasie") | |||||
Hoofstad | Moskou
Grootste stad | Moskou | ||||
Amptelike tale | Russies1 | ||||
Regering | Federale semi-presidensiële grondwetlike republiek Wladimir Poetin Dmitri Medwedef | ||||
Onafhanklikheid | 2395 v.C.[1]862 882 1169 1283 16 Januarie 1547 22 Oktober 1721 6 November 1917 10 Desember 1922 25 Desember 1991 12 Desember 1993 | ||||
Oppervlakte - Totaal - Water (%) |
17 098 246[2] km2 (1ste) 6 601 670 myl2 13[3] | ||||
Bevolking - 2018-skatting - Digtheid |
144 526 636[4] (9de) 8,4 / km2 (225ste) 21,8 / myl2 | ||||
BBP (KKP) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
BBP (nominaal) - Totaal - Per capita |
2018-skatting | ||||
MOI (2015) | 0,804[6] (49ste) – baie hoog | ||||
Gini (2015) | 37,7[7](98ste) – medium | ||||
Geldeenheid | Roebel (RUB )
Tydsone - Somertyd |
(UTC+2 tot +12) nie toegepas nie (UTC+2 tot +12) | ||||
Internet-TLD | .ru .su .рф | ||||
Skakelkode | +7 | ||||
127 andere inheemse tale word sedert 1991 in verskeie streke as amptelike tale erken. |
Rusland (Russies: Росси́я, Rossija, [rɐˈsʲijə], ), amptelik die Russiese Federasie (Russies: Росси́йская Федерaция, Rossijskaja Federatsija, [rɐˈsʲijskəjə fʲɪdʲɪˈratsɨjə], ), is 'n land wat gedeeltelik in Europa en gedeeltelik in Asië lê. Die land lê egter vanuit 'n politieke oogpunt in Europa omdat die belangrikste deel, ook die hoofstad, Moskou, Europees is en sowat 70% van die bevolking daar woon.
Met sy oppervlak van 17 098 246 km² is Rusland by verre die grootste land ter wêreld, byna twee maal so groot soos die tweede grootste land, Kanada. Dit grens aan (antikloksgewys van NW na SO): Noorweë, Finland, Estland, Letland, Litaue, Pole, Wit-Rusland, Oekraïne, Georgië, Azerbeidjan, Kasakstan, die Volksrepubliek China, Mongolië en Noord-Korea. Verder is dit deur 'n see of smal seestraat geskei van die Verenigde State van Amerika (Alaska), Kanada, Turkmenistan, Iran, Turkye, Swede en Japan.
Die geskiedenis van Rusland begin met die oprigting van die eerste Russiese stede Slovensk en Staraya Rusa in 2395 v.C.[1] Kiëf-Roes het in die 9de eeu ontstaan. Dit is deur Wikings regeer en het in 988 die Christelike geloof van die Bisantynse Ryk aanvaar. Kiëf-Roes het uiteindelik verbrokkel en in talle klein feodale Russiese state verdeel. Die belangrikste hiervan was die Groothertogdom van Moskou of Moskowië. Moskou het mettertyd die omringende Russiese prinsdomme herenig en die plek van Kiëf-Roes ingeneem. Teen die 18de eeu het die land uitgebrei tot die groot Russiese Ryk, wat gestrek het van Pole tot die Stille Oseaan.
In die 20ste eeu het Rusland as die Russiese Sosialistiese Federale Sowjetrepubliek (RSFSR) die kern gevorm van die Sowjetunie, die wêreld se eerste en grootste grondwetlik sosialistiese staat en saam met die Verenigde State van Amerika een van die wêreld se twee supermoondhede. Toe die Sowjetunie in 1991 verbrokkel, is die Russiese Federasie gestig. Rusland is 'n permanente lid van die Verenigde Nasies se Veiligheidsraad en 'n voorste lid van die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS) en die G8 (deelname tans opgeskort).
Inhoud
- 1 Geografie
- 2 Federale deelgebiede
- 3 Regering en politiek
- 4 Buitelandse betrekkinge en die weermag
- 5 Ekonomie
- 6 Bevolking
- 7 Geskiedenis
- 8 Taal
- 9 Godsdiens
- 10 Kultuur
- 11 Mediabedryf
- 12 Sien ook
- 13 Verwysings
- 14 Verdere leeswerk
- 15 Eksterne skakels
Geografie[wysig | wysig bron]
Die Russiese Federasie lê uitgestrek oor die grootste deel van Noord-Eurasië. Vanweë sy grootte is daar groot eentonigheid én afwisseling. Sy klimaat, plantegroei en grondsoorte strek oor 'n groot gebied. Saam met die klimaat wissel die plantegroei: van die toendra van die Oos-Europese Vlakte en die taiga (naaldboomwoude) tot die steppe (grasvelde) en halfwoestyn aan die Kaspiese See. Daar is 28 Unesco-Wêrelderfenisgebiede[8] in die land.
Topografie[wysig | wysig bron]
Die twee punte van Rusland wat die verste van mekaar geleë is, is sowat 8 000 km uitmekaar: die grens met Pole en die verre suidooste van die Koerile-eilande naby Japan. Rusland is oor elf tydsones versprei.
Die land het die wêreld se grootste oppervlakte woude[9] en is bekend as "die longe van Europa".[10] Net die Amasonereënwoud absorbeer meer koolstofdioksied. Dit voorsien Europa en die hele wêreld van 'n enorme hoeveelheid suurstof.
Russiese hengelvlote het toegang tot drie van die wêreld se oseane – die Atlantiese, die Arktiese en die Stille Oseaan – en hulle verskaf baie van die wêreld se visvoorraad.[11] Die Kaspiese See is die bron van wat beskou word as die wêreld se beste kaviaar.
Die grootste deel van Rusland bestaan uit uitgestrekte vlaktes, hoofsaaklik steppe na die suide en digte woude na die noorde met toendra aan die noordelike kus. Bergreekse word aangetref aan die suidelike grense: die Kaukasus, met Elbroes, teen 5 642 m (18 511 vt) is Rusland en Europa se hoogste punt, gevolg deur Dychtaoe met 'n hoogte van 5 205 m; en die Altai, asook in die oostelike dele, soos die Werchojansk-reeks en die vulkane op die Kamtsjatka-skiereiland. Die Oeralgebergte strek noord-suid en skei Europa van Asië. Dit is ook ryk aan minerale bronne. Altesaam 10% van die wêreld se bewerkbare grond lê in Rusland.[12]
Rusland se kuslyn is langer as 37 000 km aan die Arktiese en die Stille Oseaan, sowel as die Oossee, See van Azof, Swartsee en Kaspiese See.[13] Die Barentssee, Witsee, Karasee, Laptefsee, Oos-Siberiese See, Tsjoekotkasee, Beringsee, See van Ochotsk en die See van Japan is met Rusland verbind. Groot eilande en eilandgroepe sluit in Nowaja Zemlja, Franz Josef-land, Sewernaja Zemlja, die Nieu-Siberiese Eilande, Wrangeleiland, die Koerile-eilande en Sachalin.
Rusland het duisende riviere en mere en het dus een van die wêreld se grootste binnelandse waterbronne. Die grootste van sy watermassas is die Baikalmeer, die wêreld se diepste en mees onbesoedelde varswatermeer.[14] Dit bevat meer as 'n vyfde van die wêreld se vars water.[15] Ander groot mere is onder andere die Ladogameer en die Onegameer.
Van sy 100 000 riviere[16] is die Wolga die land se bekendste, nie net omdat dit die langste rivier in Europa is nie, maar ook vanweë sy groot rol in die Russiese geskiedenis. Rusland se talle natuurlike hulpbronne sluit in petroleum, aardgas, steenkool, hout en minerale.[13][17]
Klimaat[wysig | wysig bron]
Verskeie faktore bepaal Rusland se klimaat. Die enorme grootte van die land en die feit dat baie dele ver van die see is, veroorsaak dat daar in die grootste gebied 'n kontinentale klimaat is, behalwe in die toendra en die verre suidooste. Berge in die suide verhinder die vloei van warm lugmassas van die Indiese Oseaan af en die vlaktes in die weste en noorde stel die land bloot aan Arktiese en Atlantiese invloede.[18]
In die grootste deel van die land is daar hoofsaaklik twee seisoene: winter en somer. Die lente en herfs is gewoonlik net kort tydperke van wisseling tussen baie lae en baie hoë temperature. Die koudste maand is Januarie (Februarie aan die kus), die warmste is gewoonlik Julie. Groot temperatuurverskille is tipies. In die winter word dit kouer van suid na noord sowel as van wes na oos.
Federale deelgebiede[wysig | wysig bron]
Die Russiese Federasie bestaan vanaf 18 Maart 2014 uit 85 deelgebiede (Russies: субъекты; soebjekti). Hierdie gebiede het 'n gelyke verteenwoordiging in die Staatsdoema (2 afgevaardigdes per deelgebied), maar die mate van outonomie verskil.
Rusland onderskei die volgende ses kategorieë (soos vanaf 1 Maart 2008): 22 outonome republieke (state), 46 oblaste (provinsies), 8 krais (distrikte), 1 outonome oblast, 5 outonome distrikte en 3 federale stede (Moskou, Sewastopol en Sint Petersburg), wat vergelykbaar is met oblaste.
Regering en politiek[wysig | wysig bron]
Volgens die Russiese grondwet, wat op 12 Desember 1993 tydens 'n nasionale referendum aanvaar is, is Rusland 'n federasie en 'n semi-presidensiële republiek, waarin die president die staatshoof is[19] en die eerste minister die regeringshoof. Die Russiese Federasie is in wese 'n verteenwoordigende demokrasie. Die uitvoerende mag lê by die regering.[20] Die wetgewende mag lê by die regering en die twee kamers van die Federale Vergadering.[21] Die regering word gereguleer deur 'n stelsel van skeiding van magte soos bepaal in die grondwet.
Die federale regering bestaan uit die volgende:
- Wetgewende mag: Die Federale Vergadering met sy twee kamers, die Staatsdoema (450 lede) en Federale Raad (176 lede), maak federale wette, verklaar oorlog, keur verdrae goed en kan die toekenning van geld aan ander instellings goed- of afkeur.
- Uitvoerende mag: Die president is die hoofaanvoerder van die weermag, kan wetsontwerpe veto en stel die kabinet saam.
- Geregtelike mag: Die konstitusionele hof, hooggeregshof, die hooggeregshof van arbitrasie en laer federale howe, waarvan die regters deur die Federale Raad aangestel word op aanbeveling van die president, vertolk wette en kan wette terugtrek wat hulle as ongrondwetlik beskou.
Volgens die Russiese grondwet is grondwetlike justisie in die howe gebaseer op die gelykheid van alle burgers,[22] die regters is onafhanklik en net onderworpe aan die wet,[23] verhore moet oop wees vir die publiek en beskuldigdes word verdediging gewaarborg.[24] Sedert 1996 is daar 'n moratorium op die doodstraf, hoewel dit nog nie wetlik afgeskaf is nie.
Die president word deur die volk gekies vir 'n termyn van ses jaar.[25] Hy is vir 'n tweede termyn herkiesbaar, maar nie vir 'n derde termyn nie.[26] Die laaste verkiesing is op 18 Maart 2018 gehou. Regeringsdepartemente bestaan uit die eerste minister en onderpremiers, ministers en ander verkose individue, wat almal deur die president aangestel word.
Buitelandse betrekkinge en die weermag[wysig | wysig bron]
In die internasionale reg word erken dat Rusland die plek van die voormalige Sowjetunie ingeneem het.[27] Rusland sit die internasionale verpligtinge van die Sowjetunie voort, het die land se permanente plek ingeneem in die Veiligheidsraad van die Verenigde Nasies en het sy lidmaatskap oorgeneem van ander internasionale organisasies, asook sy regte en verpligtinge wat internasionale verdrae en skuld betref.
Rusland se buitelandse beleid het vele fasette. Die land het diplomatieke betrekkinge met 178 lande en het 140 ambassades.[28] Sy buitelandse beleid word bepaal deur die president en word geïmplementeer deur die departement van buitelandse sake.[29]
As een van die vyf permanente lede van die VN se Veiligheidsraad speel Rusland 'n belangrike rol in die handhawing van internasionale vrede en veiligheid – asook in die oplossing van internasionale konflikte deur sy deelname aan die Midde-Oosterse Kwartet, die sesparty-samesprekings met Noord-Korea en die oplossing van die Kosowo-konflik. Rusland is lid van die G8 (groep van agt nywerheidslande, maar tans opgeskort), die Europese Raad, die Organisasie vir Veiligheid en Samewerking in Europa en die Asiaties-Pasifiese Ekonomiese Samewerkingsforum. Rusland speel ook gewoonlik 'n leidende rol in streekorganisasies soos die Gemenebes van Onafhanklike State (GOS), Eurasiese Ekonomiese Gemeenskap, die Verdragsorganisasie vir Kollektiewe Veiligheid en die Shanghaise Samewerkingsorganisasie. Sedert die verbrokkeling van die Sowjetunie het Rusland 'n vriendskapliker dog wispelturige verhouding met die Noord-Atlantiese Verdragsorganisasie (Navo). Die Navo-Russiese Raad is in 2002 gestig om samewerking tussen hulle te bevorder.[30]
Rusland het Sowjet-bates oorsee oorgeneem en die meeste van die Sowjetunie se vervaardigings- en verdedigingsgeriewe is in die land self.[31] Die Russiese weermag bestaan uit die grondmag, vloot en lugmag. In 2006 het die weermag 1,03 miljoen lede in aktiewe diens gehad. Rusland het die grootste voorraad kernwapens in die wêreld en die tweede grootste vloot ballistiese-missiel-duikbote.[32] Die land vervaardig al sy eie militêre toerusting en is sedert 2001 die grootste verskaffer van wapens: Hy is verantwoordelik vir sowat 30% van wapenverkope wêreldwyd[33] en voer wapens na sowat 80 lande uit.[34]
Net soos in die Sowjetunie is daar diensplig vir alle manlike burgers tussen 18 en 27 jaar. Weens verskeie probleme is die tydperk in 2008 begin verkort sodat kontraksoldate teen 2010 70% van die weermag kan uitmaak. Verdedigingsuitgawes het die afgelope ses jaar verviervoudig.[35] Die regering se amptelike militêre uitgawes in 2008 is $40 miljard,[36] hoewel verskeie bronne soos Amerikaanse Intelligensie[37] en die Internasionale Instituut vir Strategiese Studies[38] dit heelwat hoër raam.[39] Tussen 2006 en 2015 word sowat $200 miljard bestee aan die opgradering van militêre toerusting.[40]
Ekonomie[wysig | wysig bron]
Ekonomiese ontwikkeling[wysig | wysig bron]
Voor die Oktoberrewolusie was Rusland in vergelyking met ander Europese state 'n relatief onderontwikkelde land wat net oor 'n klein aantal nywerheidsgebiede in sy Europese gedeelte beskik het. Die ontwikkeling van die land se hoofsaaklike nywerheidsektore het oneweredig verloop, terwyl 'n groot deel van die beleggings uit die buiteland gekom het.
Die nuwe Sowjet-regering het belowe om die Russiese nywerheidsektor vinnig te ontwikkel en die ekonomiese vooruitgang van onderontwikkelde landelike gebiede te bevorder. Net soos in baie ander wêrelddele het die beleid van industrialisering in Rusland aanvanklik op swaar nywerhede soos die yster- en staalbedryf gekonsentreer. Gedurende Josef Stalin se heerskappy het in die 1930's grootskaalse beleggings in bestaande nywerheidsgebiede in die Europese gedeelte van die land plaasgevind, tog het ook steeds meer nywerhede in die ooste ontstaan. Belangrike projekte het staalfabrieke in die suidelike Oeral-berggebied en die Koezbas-steenkoolmynstreek van Wes-Siberië ingesluit.
In vergelyking met ander ekonomieë het Rusland taamlik laat van steenkool na alternatiewe energiebronne begin omskakel. Vanaf die 1960's is die ontginning van ruolie, aardgas en waterkrag egter vinnig ontwikkel. Waterkragsentrales in Wes-Siberië het die basis vir die opbou van die plaaslike aluminiumnywerhede gevorm. Die vervaardiging van verbruikersgoedere het daarenteen dekades lank min aandag geniet.
Landbou[wysig | wysig bron]
In teenstelling met die groeiende nywerheidsektor het die landbou steeds die Achilleshiel van die Russiese ekonomie gevorm. Sedert die 1960's was die land verskeie kere gedwing om graan uit ander lande in te voer. Alhoewel die voedselproduksie aansienlik verhoog is, was hierdie groei net groot genoeg om met die bevolkingsaanwas tred te kan hou. Westerse deskundiges blameer die Sowjet-regering se agrariese beleid wat plase tot groot, maar minder effektiewe kollektiewe (kolkhozi) en staatsbeheerde bedrywe (sovkhozi) saamgesmelt het. Die staat se voorkeur vir grootskaalse projekte, wat kenmerkend vir die land se industriële projekte in die 20ste eeu was, is sodoende ook na die landbousektor uitgebrei.
Buitelandse handel[wysig | wysig bron]
Die Sowjet-regering het tydens Stalin se heerskappy groot moeite gedoen om 'n hoë graad van selfvoorsiening te bereik en sodoende heelwat beperkings op buitelandse handel geplaas. Die stigting van die Raad vir Onderlinge Ekonomiese Bystand (ROEB, Engelse afkorting: COMECON), die Oosbloklande se handelsorganisasie, het van die Sowjetunie en sy satellietstate ná die Tweede Wêreldoorlog 'n soort geslote mark gemaak wat nouliks in die wêreldekonomie geïntegreer was.
Sowjet-Rusland se politieke leiers het uiteindelik besef dat die invoer van Westerse tegnologieë voordelig vir die land se ekonomiese ontwikkeling sou wees en hul ekonomiese beleid verander. Sowjet-Rusland het vervolgens handelsbande met lande dwarsoor die wêreld aangeknoop.
Buitelandse beleggings[wysig | wysig bron]
Volgens die amptelike statistiekdiens Rosstat het buitelandse beleggings in die Russiese Federasie in 2011 met 66,1 persent gestyg tot VS$ 190,6 miljard, waarvan VS$ 18,415 miljard regstreekse beleggings ('n toename van 33,3 persent teenoor die vorige jaar).
Teen die einde van 2011 het die totale buitelandse belegging in die Russiese ekonomie VS$ 347,2 miljard beloop – 'n toename van 15,7 persent teenoor 2010.[41]
Huidige ekonomiese hoofsektore[wysig | wysig bron]
Die nywerheidsektor het in die eerste ses maande van 2008 32,7 persent van Rusland se bruto binnelandse produk (BBP) opgelewer; die energiesektor was die belangrikste bedryf wat 10,6 persent bygedra het. Die tweede grootste sektor is handel, die gastebedryf en vervoer wat 30,3 persent van die BBP verteenwoordig het. Die finansiële sektor het 14,4, ander openbare en privaat dienste 13,9, die boubedryf 5,7 en die landbousektor 3,0 persent van die BBP opgelewer ('n groot deel van die landbouprodukte word egter op privaat grond verbou en informeel bemark).[42]
Ekonomiese ontwikkeling in die vroeë 21ste eeu[wysig | wysig bron]
Sedert die begin van die huidige eeu het stygende oliepryse, toenemende buitelandse beleggings, hoër binnelandse verbruik en groter politieke stabiliteit Rusland se ekonomiese groei 'n hupstoot gegee. Die land het die jaar 2007 vir die negende agtereenvolgende jaar met ekonomiese groei afgesluit, met 'n gemiddeld van 7% per jaar sedert die finansiële krisis van 1998. In 2007 was Rusland se bruto binnelandse produk (BBP) VS$2 076 miljard, die sewende grootste in die wêreld en 8,1% hoër as die vorige jaar. Die gemiddelde salaris in Rusland was vroeg in 2008 sowat VS$640 per maand in vergelyking met VS$80 in 2000.[43] Sowat 14% van Russe het in 2007 onder die broodlyn gelewe[44] – heelwat minder as die 40% in 1998, toe die ekonomie op sy grootste laagtepunt was sedert die verbrokkeling van die Sowjetunie. Werkloosheid was 6% in 2007 in vergelyking met sowat 12,4% in 1999.[45][46]
Rusland het die wêreld se grootste natuurlike-gas-, tweede grootste steenkool- en agtste grootste oliereserwes. Dit is die grootste uitvoerder van aardgas in die wêreld en die tweede grootste olie-uitvoerder. Olie, aardgas, metale en hout maak 80% van die land se uitvoer uit.
In 2001 het 'n meer gestroomlynde belastingstelsel die las op die land se burgers verlig en staatsinkomste verhoog.[47]
Die ekonomiese ontwikkeling van die land is egter oneweredig aangesien die Moskou-streek 'n buitengewoon groot deel tot die BBP bydra.[48] 'n Groot deel van Rusland, veral plattelandse gebiede, vaar veel swakker. Tog het die middelklas gegroei van net 8 miljoen mense in 2000 tot 55 miljoen in 2006.[49] Rusland het in 2007 altesaam 110 miljardêrs gehad, die grootste getal buiten die VSA.[50]
Ondanks die land se sterk ekonomiese groei lys die Wêreldbank verskeie uitdagings wat die Russiese ekonomie in die gesig staar, onder meer die diversifisering van die ekonomie en die aanmoediging van die groei van klein en middelslag-besighede. Inflasie was tussen Januarie en September 2008 10,6% in vergelyking met 12% in 2007. Stygende kospryse was een van die hoofoorsake. Die uitwerkings van die internasionale finansiële en ekonomiese krisis in 2008 en 2009 op die Russiese ekonomie is moeilik om te bepaal. Laer energiepryse sal egter 'n nadelige effek op die land se ekonomiese groei hê. Die motor-, bou- en metaalbedryf het sedert 2008 die grootste afswaai van alle sektore ondervind.[51]
Bevolking[wysig | wysig bron]
Die Russiese Federasie het 'n uiteenlopende, veelrassige bevolking van 144,5 miljoen, wat tot sowat 160 verskillende etniese groepe en inheemse volke behoort:[52]
- Russe: 80,9%
- Tatare: 3,9%
- Oekraïners: 1,4%
- Basjkiriërs: 1,2%
- Tsjoewasjiërs: 1,1%
- Armeniërs: 0,8%
- Ander: 10,7%
Hoewel die bevolking groot is, is die bevolkingsdigtheid klein vanweë die geweldige grootte van die land. Die digtheid is die hoogste in Europese Rusland, naby die Oeral-gebergte en in Suidwes-Siberië. Die bevolking is oneweredig oor die land versprei; twee derdes is in die Europese deel gekonsentreer, terwyl groot gebiede in Siberië feitlik onbewoon is. Afgeleë en onherbergsame streke, wat tydens die Sowjet-periode onder dwang bevolk was, is tans vanweë die haglike lewensomstandighede en ongereelde loonbetalings in talle mynboudorpe grotendeels weer ontvolk.
In 2006 het 186 380 immigrante Rusland binnegekom, waarvan 95% van GOS-lande is.[53] Daar is ook sowat 10 miljoen onwettige immigrante van oud-republieke van die Sowjetunie.[54] Die Russiese bevolking neem nogtans af, veral as gevolg van die lae geboortekoers en die lae lewensverwagting van mans (wat onder meer aan drankmisbruik toegeskryf word).[55] Daarnaas is emigrasie 'n beslissende faktor in die land se demografiese ontwikkeling – miljoene Russe het hulle sedert die 1990's in Europese en oorsese lande gevestig. Duitsland is die belangrikste bestemming vir Russiese emigrante met 'n Russiessprekende gemeenskap van sowat vier miljoen – die grootste buite Rusland.
In vergelyking met slegs 18 persent in 1918 woon tans 73 persent van die burgers in stedelike gebiede.[56] Die twee grootste stede is Moskou (11 514 000 inwoners volgens die sensus van 2010) en Sint Petersburg (4 848 000). Elf ander stede het meer as 'n miljoen inwoners: Jekaterinburg, Kazan, Nizjni Nowgorod, Nowosibirsk, Oefa, Omsk, Perm, Rostof aan die Don, Samara, Tsjeljabinsk en Wolgograd.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Vroeë periode[wysig | wysig bron]
In prehistoriese tye is die gebied wat later Europese Rusland sou word, bewoon deur veral Slawiese en Fins-Oegriese volke. Die Slawiërs was waarskynlik in 'n gebied rondom die Pripjat-moerasse gekonsentreer en het van daar verder versprei.[57] Hulle het veral handel gedryf met Griekeland, die Krim en later met die Romeinse en Bisantynse ryke.
Kiëf-Roes[wysig | wysig bron]
Kiëf-Roes het bestaan van omstreeks 880 tot die middel van die 12de eeu, met Kiëf as belangrikste sentrum. Die Roes-volk het waarskynlik die huidige Noordwes-Rusland sedert die 8ste eeu oorheers. In die 9de eeu het hulle in 'n mate georganiseerd geraak. Volgens die Primêre Kronieke, die vroegste aantekening van die streek se geskiedenis, het 'n Warangiër (of Wikings) met die naam Rjoerik hom in Nowgorod gevestig. Hy is in 860 deur die volke in die gebied as gemeenskaplike leier gekies voordat hy suid getrek en sy mag na Kiëf, die hoofstad van die huidige Oekraïne, uitgebrei het. Hy word in die Kronieke die voorvader van die Rjoerik-dinastie genoem wat tot aan die einde van die 16de eeu oor onder meer Rusland sou regeer.
Kiëf het sy goue eeu beleef tydens die bewind van Wladimir I (980–1015) en sy seun Jaroslaf I die Wyse (1019–1054). In dié tyd is die Christelike geloof van Bisantium aanvaar en die eerste Oos-Slawiese geskrewe regskode opgestel. Die vroeë Roes-heersers was waarskynlik 'n Skandinawiese elite van krygsmanne wat regeer het oor die meerderheid, wat bestaan het uit verskeie Slawiese volke.
Die grootste probleem van Kiëf-Roes was dit op die rand van Europa gelê het en aan die Asiatiese steppe gegrens het, van waar nomadiese volke die ryk gereeld binnegeval het. 'n Tweede groot probleem was eersgeboortereg, wat daartoe gelei het dat met elke troonbestyging 'n nuwe burgeroorlog uitgebreek het. Tussen 1054 en 1224 was daar nie minder as 83 burgeroorloë nie. Eindelik het die ryk vir goed versplinter. Nuwe prinsdomme het ontstaan wat elk deur afstammelinge van Rjoerik regeer is: Nowgorod, Wladimir-Soezdal, Halitsj-Wolhinië, Polotsk, Smolensk, Tsjernigof en Perejaslaf.
Weens die versplintering het dit die Mongole, of Goue Horde, wat die gebied sedert 1223 binnegeval het, nie veel gekos om die prinsdomme omver te werp nie.[58] Mongoolse oorheersing het die gebied se ekonomiese en sosiale ontwikkeling gestrem[59] en sou vir die volgende drie eeue voortduur.
Moskowië en die eerste tsare[wysig | wysig bron]
Ná die val van Konstantinopel in 1453 (ook bekend as die tweede Rome) eien Moskou hom die naam derde Rome toe omdat dit die laaste sentrum van die Ortodokse Kerk is. Iwan III begin homself, afgelei van die Romeinse en Bisantynse keisers, "tsaar van die hele Rusland" noem en verwerp die soewereiniteit van die Goue Horde.
Van 1533 tot 1584 regeer Iwan die Verskriklike. Hy is die eerste heerser wat amptelik as tsaar van Rusland gekroon word. Hy beywer hom aanvanklik vir vreedsame hervormings en vernuwings. Hy stel die boekdrukkuns in, onderwerp die kerk aan die staat en standaardiseer rituele en verordeninge.[60][61]
Iwan soek nuwe handelsmoontlikhede en stel die hawe van Archangelsk aan die Witsee vir Engelse handelaars oop. In die ooste lyf hy die kanate van Kazan en Astrachan in. Hy stel ook 'n wet in wat die bewegingsvryheid van boere beperk – 'n belangrikse stap in die rigting van die latere lyfeienskap.
Sy latere bewind word egter deur 'n periode van terreur gekenmerk. Hy raak betrokke in die sogenaamde Lyflandse Oorlog wat 22 jaar voortsleep en die Russiese ekonomie en leër ruïneer.[62] Boonop sterf sy vrou, Anastasia Romanowna en Iwan glo die bojare het haar vermoor. Hy kom nie hierdie slag te bowe nie en sy gesondheid begin agteruitgaan. Hy gaan geestelik agteruit en word paranoïes en gewelddadig.
In 1564 skep hy 'n polisiemag, die Opritsjniki, wat 'n moorddadige terreurbende word wat links en regs onder die adel en die volk moor. In 1581 slaan Iwan glo sy oudste seun in 'n woedebui dood. Ná Iwan se dood word hy opgevolg deur sy verstandelik gestremde seun Fjodor. Sy tweede oudste oorlewende seun, Dmitri Iwanowitsj, is toe maar twee jaar oud en word kort daarna vermoor.
Tydens Fjodor se bewind lê die regte mag in die hande van sy swaer en voog, die bojaar Boris Godoenof. Ná Fjodor se dood begin 'n chaotiese tydperk, bekend as die Tyd van Beroeringe,[63] waarin Rusland onder andere deur Vals Dmitri I en Vals Dmitri II regeer word. Laasgenoemde word op 11 Desember 1610 vermoor terwyl hy halfdronk is en dit lui die tydperk van die Huis van Romanof in.
Keiserlike Rusland[wysig | wysig bron]
Onder die Huis van Romanof en Pieter die Grote word Rusland 'n wêreldmag. Pieter regeer van 1682 tot 1725. Hy verslaan Swede en in 'n deel van die gebied wat hy van die land verower, stig hy later Sint Petersburg. Pieter se hervormings het meegebring dat die land geweldig beïnvloed is deur die Wes-Europese kultuur. Katharina die Grote, wat van 1762 tot 1796 regeer, sit sy poging voort om Rusland te vestig as een van die groot magte in Europa. Rusland brei in dié tyd ook geografies geweldig uit.
Idees van liberalisme word in die Dekabriste-opstand van 1825 onderdruk en gevolg deur dekades van politieke onderdrukking. Die voortduur van lyfeienskap en die konserwatiewe beleidsrigtings van Nikolaas I strem ontwikkeling in Rusland in die middel-negentiende eeu. Sy opvolger, Aleksander II (1855–1881), stel verskeie hervormings in, onder meer die afskaffing van lyfeienskap in 1861. Hy sterf egter in 'n sluipmoordaanval en sy opvolger, Aleksander III, beëindig sy pa se pogings om groter outonomie aan die Russiese volk te gee. Hy ontslaan liberale ministers, beperk die bevoegdhede van die zemstwo's, verskerp die staatstoesig op middelbare en hoër onderwys, brei die bevoegdhede van die polisie aansienlik uit en tree as bewaker van die ortodoksie streng op teen Jode, Rooms-Katolieke en Protestante. Opstandelinge en andersdenkendes word in massas na Siberië verban.
Onder sy opvolger, Nikolaas II, duur dié toestande voort. Ongenaakbare toestande in fabrieke lei tot groot steun aan die revolusionêre sosialistiese beweging. In Januarie 1905 word daar gevuur op stakende werkers in Sint Petersburg en honderde sterf of word gewond. Dit, die Russies-Japanse Oorlog en die gebeure van Bloedige Sondag in 1905 lei tot die Russiese Rewolusie van 1905. Hoewel die opstand onderdruk word, word Nikolaas gedwing om sekere hervormings in te stel. Die basiese lewe van die werkers bly egter beroerd.
Tydens die Eerste Wêreldoorlog word die wantroue in die regering nog groter weens die hoë koste en sterftesyfer van die oorlog en gerugte van korrupsie en selfs verraad. Dit lei tot die Russiese Rewolusie van 1917. Talle opstande vind plaas en word gesteun deur talle soldate. Baie van die opstande word gereël deur demokraties verkose rade genaamd sowjets. Die Februarie-rewolusie lei tot die abdikasie van Nikolaas II. Hy word opgevolg deur 'n voorlopige regering. Dié het aanvanklik die steun van die Sowjets, maar is nie in staat om die talle probleme in die land op te los nie. In die tweede rewolusie wat in Oktober volg en deur Wladimir Lenin gelei word, word die Voorlopige Regering omvergewerp en die wêreld se eerste kommunistiese staat gestig.
Sowjet-Rusland[wysig | wysig bron]
Ná die Oktober-rewolusie breek 'n burgeroorlog uit tussen die nuwe regering se Rooi Leër en die Wit Leër van die monargiste, konserwatiewe en gematigde sosialiste wat teen die drastiese hervormings van die Bolsjewiste is.
Teen die einde van die burgeroorlog het 20 miljoen Russe al gesterf en die ekonomie en infrastruktuur was aan flarde. Die Russiese Federatiewe Sosialistiese Sowjetrepubliek stig die Sowjetunie op 30 Desember 1922 saam met drie ander republieke. Die Russiese republiek oorheers die Sowjetunie tydens sy 74-jarige bestaan. Die Bolsjewiste stel gratis mediese sorg en opvoeding in, asook die reg om 'n werk en huisvesting te hê. Vroueregte word aansienlik verbeter.[64] Ná Lenin se dood in 1924 word Josef Stalin 'n diktator. Hy begin met industrialisasie en in 'n kort tyd verander die Sowjetunie van 'n landbouland in 'n groot, magtige nywerheidsmag.
Die land tree uit die Tweede Wêreldoorlog as een van die wêreld se supermoondhede. Die Rooi Leër beset Oos-Europa ná die oorlog en Stalin stel kommunistiese regerings in dié streek se lande in. As 'n groot kernwapenmag raak die land in 'n stryd om wêreldoorheersing betrokke met die Verenigde State van Amerika wat bekend staan as die Koue Oorlog.
Onder Stalin se opvolger, Nikita Chroesjtsjof, stuur die Sowjetunie die wêreld se eerste kunsmatige satelliet, Spoetnik 1, die lug in en die Russiese ruimtevaarder Joeri Gagarin word die eerste mens wat in 'n bemande ruimtetuig (Wostok 1) om die aarde wentel. Spanning tussen die twee supermoondhede neem toe weens die Amerikaanse Jupiter-missiele in Turkye en die missielkrisis in Kuba. Ná Chroesjtsjof se dood ontstaan weer 'n tydperk van gedeelde mag waarin Leonid Brezjnef in die vroeë 1970's na vore tree as die belangrikste figuur in Sowjet-politiek. Tydens sy bewind is daar ekonomiese stagnasie en val die Sowjetunie Afghanistan binne.
Vanaf 1985 stel Michail Gorbatsjof sy beleid van glasnost (openheid) en perestroika (hervorming) in in 'n poging om die land te moderniseer. In Augustus 1991 is daar 'n mislukte staatsgreep teen hom om te keer dat die Sowjetunie ondergaan. In Rusland kom Boris Jeltsin aan die bewind en kondig die einde van die Kommunistiese bewind aan. Die Sowjetunie versplinter in vyftien onafhanklike state en word in Desember 1991 amptelik ontbind. Jeltsin word in Junie 1991 verkies tot president van Rusland in die eerste presidensiële verkiesing in die Russiese geskiedenis.
Russiese Federasie[wysig | wysig bron]
Tydens en ná die versplintering van die Sowjetunie, terwyl uitgebreide hervormings, onder meer privatisasie, plaasvind, beleef die Russiese ekonomie 'n groot krisis. Die BBP en nywerheidsproduksie neem tussen 1990 en einde 1995 met sowat 50% af.[65] Prysbeheer word afgeskaf en daar word begin met privatisering. Miljoene verarm – volgens die Wêreldbank leef tussen 39% en 49% van die bevolking teen middel 1993 in armoede in vergelyking met 1,5% in die laat-Sowjettydperk.[66] Vertragings in die betaling van lone word 'n langdurige probleem met miljoene mense wat maande en selfs jare te laat betaal word. Die privatiseringsproses bring mee dat beheer van ondernemings grootliks van staatsagentskappe verskuif na groepe individue met kontakte in die regering en die mafia. Gewelddadige kriminele groepe neem dikwels staatsondernemings oor en open met sluipmoorde die pad na afpersing. Korrupsie in die regering word alledaags. Baie van die nuwe rykes neem biljoene se kontant en bates uit die land. Daar is ook sosiale agteruitgang en die geboortesyfer daal geweldig terwyl die sterftesyfer die hoogte in skiet. Wetteloosheid is volop. Misdaadbendes en georganiseerde misdaad floreer en ander gewelddadige misdade vier hoogty.[67]
Die 1990's word gekenmerk deur gewapende etniese konflik, soos in Tsjetsjnië, Noord-Ossetië-Alanië en Abchasië. Hoë begrotingstekorte en die Asiatiese finansiële krisis van 1997 vererger Rusland se finansiële probleme en laat die BBP nog verder daal.[68]
Op 31 Desember 1999 bedank Jeltsin as president en oorhandig sy pligte aan die pas aangestelde eerste minister Wladimir Poetin, wat daarna die 2000-verkiesing wen. Poetin se gewildheid neem toe nadat hy die Tsjetsjniese opstande onderdruk. Tydens sy bewind herstel die ekonomie en toon nou reeds nege jaar agtereenvolgens 'n groei. Dit verhoog die lewenstandaard en plaas Rusland terug op die wêreldverhoog. Hoewel talle Westerse lande Poetin kritiseer omdat hulle baie van sy hervormings as ondemokraties beskou,[69] neem sy gewildheid binne Rusland toe vanweë die herstel van orde, stabiliteit en vooruitgang.
In die 2008-verkiesing word Dmitri Medwedef verkies tot nuwe president. Hy word deur Poetin gesteun en wen 70,22% van die stemme te midde van groot kritiek dat die verkiesing nie regverdig was nie. Hy word op 7 Mei 2008 beëdig.
Taal[wysig | wysig bron]
Rusland se 160 etniese groepe praat sowat 100 tale. Volgens die 2002-sensus praat 142,6 miljoen mense Russies, gevolg deur Tartaars met 5,3 miljoen en Duits met 2,9 miljoen sprekers.[70] Russies is die enigste amptelik staatstaal, maar elke republiek binne die federasie mag sy plaaslike taal kies as tweede amptelike taal.[71]
Godsdiens[wysig | wysig bron]
Die Christendom, Islam, Boeddhisme en Judaïsme is Rusland se tradisionele godsdienste en word beskou as deel van die land se "historiese erfenis", volgens 'n wet van 1997.[72] Skattings van die aantal gelowiges verskil grootliks tussen bronne en sommige meen dat tussen 16% en 48% van die bevolking ongelowig is.[73]
Russies-Ortodoksie is die grootste geloof in Rusland.[74] Die Kerk het ontstaan in 988, toe grootprins Wladimir die Grote van Kiëf die Christelike geloof aangeneem het as die land se amptelike godsdiens.
Kleiner Christelike gelowe sluit Rooms-Katolieke, Armeens-Apostoliese en verskeie Protestantse kerke in.
Kultuur[wysig | wysig bron]
Klassieke musiek en ballet[wysig | wysig bron]
Rusland se groot aantal etniese groepe het elk sy eie tradisies van volksmusiek. Musiek in die 19de eeu is gekenmerk deur groot spanning tussen die klassieke komponis Michail Glinka en sy volgelinge aan die een kant en die aanhangers van die Russiese Musiekvereniging onder aanvoering van komponiste Anton en Nikolai Rubinstein aan die ander kant. Eersgenoemde het die Russiese nasionale identiteit omarm en godsdiens- en volkselemente by hul komposisies gevoeg, terwyl laasgenoemde se musiek konserwatief was. Die latere Romantieke tradisie van Pjotr Iljitsj Tsjaikofski, een van die beroemdste komponiste van die Romantiek wie se musiek gewild en gelief geraak het vanweë die kenmerkend Russiese aard daarvan sowel as die ryk harmonieë en opwekkende melodieë, is na die 20ste eeu deurgevoer deur Sergei Rachmaninoff, een van die laaste groot aanhangers van die Romantieke styl van Europese klassieke musiek.
Wêreldberoemde komponiste van die 20ste eeu sluit in Scriabin, Strawinski, Rachmaninoff, Prokofijef en Sjostakowitsj. Gedurende die grootste deel van die Sowjet-era is musiek streng beheer om binne die perke van die Stalinistiese beleid van sosialistiese realisme te bly. Russiese konservatoriums het 'n geslag wêreldbekende solokunstenaars opgelewer. Van die bestes is violiste David Oistrakh en Gidon Kremer, tsjellis Mstislav Rostropovich, pianiste Wladimir Horowitz, Sviatoslav Richter en Emil Gilels en die sangeres Galina Vishnevskaya.
Tsjaikofski het die wêreld se bekendste balletwerke gekomponeer, soos Swanemeer en Die Neutkraker. In die 20ste eeu het die Russiese dansers Anna Pawlowa en Vaslav Nijinsky beroemd geraak en impresario Sergei Diaghilev en sy Ballets Russes se toere oorsee het die ontwikkeling van dans wêreldwyd beïnvloed[75] en die Sowjetunie se choreografieskole het die een beroemde internasionale ster ná die ander opgelewer, onder andere Maya Plisetskaya, Rudolf Nureyev en Mikhail Baryshnikov. Die Bolsjoi-ballet in Moskou en die Kirof in Sint Petersburg is steeds wêreldberoemd.[76]
Letterkunde[wysig | wysig bron]
Russiese letterkunde word beskou as van die invloedrykste en beste ontwikkel in die wêreld en dra by tot van die wêreld se bekendste letterkundige werke.[77] Dit dateer uit die 10de eeu en teen die vroeë 19de eeu het 'n plaaslike tradisie ontstaan wat van die beste skrywers van alle tye opgelewer het. Dié periode het begin met Aleksander Poesjkin, wat beskou word as die vader van die moderne Russiese letterkunde en dikwels beskryf word as die Russiese William Shakespeare.[78] Van die bekendste Russiese digters en skrywers van die 19de eeu is Anton Tsjechof, Michail Lermontof, Leo Tolstoi, Nikolai Gogol, Iwan Toergenef en Fjodor Dostojefski. Iwan Gontsjarov, Michail Saltikof, Aleksei Pisemski en Nikolai Leskof was bekende prosaskrywers. Tolstoi en Dostojefski was veral grootse figure wat albei al beskryf is as die beste romankrywers ooit.[79][80]
Teen die 1880's het Russiese letterkunde begin verander. Die tyd van die groot romanskrywers was verby en kort fiksie en poësie het gewild geraak vir die volgende paar dekades, wat die "Silwer Era" genoem is. Waar dit voorheen deur realisme oorheers is, het simboliek die Russiese letterkunde tussen 1893 en 1914 oorheers. Van die voorste skrywers van hierdie tyd was Waleri Brjoesof, Andrei Beli, Wjatsjeslaf Iwanof, Aleksander Blok, Dmitri Merezjkofski, Fjodor Sologoeb, Anna Achmatowa, Osip Mandelstam, Leonid Andrejef, Iwan Boenin en Maksim Gorki.
Ná die Russiese Rewolusie van 1917 en die daaropvolgende burgeroorlog het die kulturele lewe veel te wense oorgelaat. Sommige gevestigde skrywers het Rusland verlaat terwyl 'n nuwe geslag skrywers wat die rewolusie ten minste in 'n mate ondersteun het, na vore getree het. Van hulle het skrywersorganisasies gestig met die doel om 'n nuwe en kenmerkende werkersklaskultuur in die nuwe staat te skep. In die 1920's het skrywers groot verdraagsaamheid geniet. In die 1930's is sensuur verskerp in ooreenstemming met Josef Stalin se beleid van sosialistiese realisme. Ná sy dood is die beheer telkens verslap. Teen die 1970's en 1980's het baie skrywers die riglyne van sosialistiese realisme geïgnoreer. Die vernaamste skrywers van die Sowjettyd sluit in Jewgeni Zamjatin, Isaac Babel, Joeri Olesja, Wladimir Nabokof, Michail Boelgakof, Boris Pasternak, Aleksandr Solzhenitsyn, Wladimir Majakofski, Michail Sjolochof, Jewgeni Jeftoesjenko en Andrei Woznesenski.
Rolprente[wysig | wysig bron]
Terwyl rolprente in die Weste aanvanklik beskou is as 'n vorm van goedkoop vermaak vir die werkersklas, het die Russiese rolprentwese ná die 1917-rewolusie 'n ernstiger oogmerk gehad.[81] Russiese en later Sowjet-rolprentmakers het grootse prente gemaak soos The Battleship Potemkin.[82] Sergei Eisenstein en Andrei Tarkofski het van die wêreld se innoverendste en invloedrykste regisseurs geword.
In 1932 het Stalin sosialistiese realisme die staatsbeleid gemaak. Dit het 'n demper geplaas op kreatiwiteit, maar baie Sowjet-rolprente in dié genre was geslaagd, onder andere Tsjapajef, Die Kraanvoëls Vlieg en Ballade van 'n Soldaat. Leonid Gaidai se komedies was in die 1960's en 1970's gewild en in 1969 is Wladimir Motil se Wit Son van die Woestyn uitgereik, wat 'n nuwe genre bekend as "osterns" ingelei het. Ruimtevaarders kyk na dié prent voor elke reis na die ruimte.[83]
In die 1980's en 1990's het die Russiese rolprentwese 'n krisis beleef. Hoewel rolprentmakers hulle nou vrylik kon uitdruk, is staatsubsisies drasties verminder en minder prente is vervaardig. Aan die begin van die 21ste eeu het meer mense na die teaters begin gaan en die bedryf het begin groei in die lig van die land se verbeterende ekonomie. Meer prente word reeds hier vervaardig as in Duitsland of Brittanje.[84] In 2007 is $565 miljoen se kaartjies verkoop – 37% meer as in die vorige jaar.[85] Russiese prente word internasionaal steeds hoog aangeslaan. Roesskii Koftsjeg ("Russiese Ark", 2002) was die eerste vollengte-rolprent ooit wat in een lang skoot geskiet is.
Beeldende kuns[wysig | wysig bron]
Vroeëre Russiese skilderkuns het gefokus op die skilder van ikone en helderkleurige fresko's (muurskilderye), 'n kunsvorm wat die Russe van Bisantium geërf het. In 1757 is die Russiese Kunsakademie gestig wat ten doel gehad het om 'n internasionale rol en status aan Russiese kunstenaars te gee. Van die bekendste skilders van die akademie was Iwan Argoenof, Fjodor Rokotof, Dmitri Lewitzki en Wladimir Borowikofski. Realisme was gewild in die 19de eeu en skilders het die Russiese identiteit vasgevang. Ander kunstenaars het gefokus op sosiale kritiek – hulle het die toestande van die armes uitgelig en die owerhede as karikature uitgebeeld.
Ná die afskaffing van lyfeienskap in 1861 het sommige kunstenaars op menslike lyding gefokus. Dramatiese oomblike uit die geskiedenis is ook geskilder. Die Peredwizjniki (Swerwers) was 'n groep kunstenaars wat 'n kunsrigting begin het wat vry was van die beperkinge van die Kunsakademie. Hul skilderye het groot sosiale en politieke betekenis gehad. Van die bekendstes was Iwan Sjisjkin, Archip Koeindzji, Iwan Kramskoi, Wasili Polenof, Isaak Lewitan, Wasili Soerikof, Wiktor Wasnetsof en Ilja Repin. Teen die 1830's het die akademie kunstenaars soos Aleksander Iwanof en Karl Brioellof oorsee gestuur om kuns te bestudeer.
Die Russiese avantgarde is 'n oorkoepelende term wat gebruik word vir die groot, invloedryke golf van modernistiese kuns wat tussen 1890 en 1930 gedy het. Dit sluit in verskeie aparte, maar fyn verweefde kunsbewegings wat in dié tyd voorgekom het, soos neo-primitivisme, suprematisme, konstruktivisme, rayonisme en futurisme. Van die bekendste kunstenaars van dié tyd sluit in El Lissitzki, Kazimir Malewitsj, Wassily Kandinsky, Wladimir Tatlin en Aleksander Rodtsjenko. Die Russiese avant-garde het sy hoogtepunt bereik in die tyd tussen die 1917-rewolusie en 1932. Hierna het die genre se idees begin bots met die sosialistiese realisme onder Stalin.
Baie Sowjetkunstenaars het innovasie gekombineer met sosialistiese realisme, onder andere Ernst Neizwestni, Ilja Kabakof, Michail Sjemjakin, Erik Boelatof en Wera Moechina. Ander het patriotiese en anti-fascistiese onderwerpe geskilder. Gebeure in die Tweede Wêreldoorlog is veral baie patrioties uitgebeeld en ná die oorlog het beeldhouwerkers talle monumente vir die gesneuweldes geskep. In die 20ste eeu het baie Russiese kunstenaars in Wes-Europa gewerk. Mense soos Wassily Kandinsky, Marc Chagall en Naum Gabo se werke en idees is wêreldwyd opgeraap. Van hulle het in Parys en München studeer en dit het die impak van die Russiese kuns internasionaal laat versprei.
Sport[wysig | wysig bron]
Bandy is die nasionale sport van Rusland[86] en een van die gewildste sportsoorte in Rusland.[87] Dit is verwant aan yshokkie, 'n ander gewilde sportsoort. Rusland is een van die suksesvolste lande in yshokkie met Kanada as hul sterkste mededinger.
Sokker is ook een van Rusland se gewildste sportsoorte en die land het die FIFA Sokker-Wêreldbekertoernooi in 2018 aangebied, die eerste in Rusland en Oos-Europa; dié toernooi is deur Frankryk gewen. Die FIFA Sokker-Konfederasiebeker in 2017 het as voorbereiding hiervan gedien en is deur Duitsland gewen. Daarbenewens sal Rusland ook sommige van die UEFA Europa-beker in 2020 se wedstryde, wat regstreeks deur Europa beslis sal word, aanbied. Die Sowjetunie se nasionale sokkerspan was een van die suksesvolste tydens die FIFA Sokker-Wêreldbeker asook die UEFA Europa-beker en hulle het die eerste Europese Sokkerkampioenskap van 1960 gewen.
Die Russiese nasionale rugbyspan kon vir die Rugbywêreldbeker 2011 kwalifiseer, maar het in die groepfase op die laaste plek geëindig. Hulle ding in die Europese Nasiesbeker met ander opkomende rugbyspanne mee. Rusland mag ook aan die Rugbywêreldbeker 2019 in Japan deelneem.
Op die hoogtepunt van die Koue Oorlog is die Olimpiese Somerspele 1980 in die Sowjetse hoofstad Moskou aangebied, wat deur verskeie Westerse lande as gevolg van die Sowjetse inval in Afghanistan geboikot is. As reaksie hierop het die Sowjetunie en sy bondgenote die Olimpiese Somerspele 1984 in Los Angeles geboikot. Sotsji het die Olimpiese Winterspele 2014 (en aansluitend die Paralimpiese Winterspele 2014) gehuisves, waartydens die gasheer Rusland die meeste medaljes ingepalm het. Sedert 2014 word die Russiese Grand Prix as deel van die Formule Een-wêreldkampioenskap op die Sochi Autodrom rondom die Olimpiese Park in Sotsji aangebied.[88]
Mediabedryf[wysig | wysig bron]
Medialandskap en vryheid van mening[wysig | wysig bron]
Die Russiese grondwet waarborg in hoofstuk 2, artikel 29 die vryheid van mening en spraak net soos mediavryheid, maar plaas tegelykertyd 'n verbod op propaganda en agitasie wat sosiale, rassistiese, nasionale en godsdienstige haat aanspoor en enige vorm van sensuur.
Maar ondanks hierdie voorvereistes vir die vryheid van uitdrukking en 'n vrye perslandskap is daar steeds geen landswye uitsaaier wat onafhanklike verslaggewing en inligting oor regeringsake bied en kritiese kommentaar op die regeringsbeleid sou lewer nie. Sedert die ontbinding van die Sowjetunie en die stigting van die Russiese Federasie is volgens statistieke van die Russiese joernalistevereniging meer as 300 joernaliste vermoor. Die Moskouse Buro vir Menseregte berig dat net in 2009 57 joernaliste slagoffers van moordaanvalle geword het.[89]
Die nasionale agentskap Roskomnadsor[wysig | wysig bron]
In Maart 2007 het die destydse Russiese president Wladimir Poetin 'n nuwe nasionale agentskap, Roskomnadsor, in die lewe geroep wat toesig hou oor massamedia, kommunikasie en Rusland se kulturele erfenis. Dit is ondergeskik aan die premier. Alle media en kommunikasiemiddels, insluitende die internet en telekommunikasie met sy gesamentlike inhoud, word deur Roskomadsor gekontrolleer. Dié agentskap reik ook lisensies uit en onderhou 'n databank met persoonlike gegewens van Russiese burgers. Roskomnadsor is sodoende in staat om die internetgebruik van individue byna volledig te monitor.
Volgens die Russiese perswet kan Roskomnadsor media oor hulle optrede vermaan – en 'n medium ná twee waarskuwings laat sluit. So is die dagblad Nowaja Gazeta, wat in besit van die voormalige president Michail Gorbatsjof en die bankier Aleksander Lebedef is en vir sy kritiese houding teenoor die regering bekend staan, al verskeie kere onder druk geplaas. In die najaar van 2010 het Roskomnadsor gedreig om dié koerant se druklisensie te beëindig nadat dit 'n artikel uit die program van 'n neo-nazi-organisasie aangehaal het en weens die "verspreiding van ekstremistiese propaganda" gedagvaar is. Sedert 2001 is tien joernaliste, wat vir Nowaja Gazeta werksaam was, vermoor.[89]
Media onder beheer van die staat, energiereuse en oligarge[wysig | wysig bron]
Roskomnadsor verskaf ook inligting oor die medialandskap in Rusland – so het die totale aantal media, wat deur die agentskap gelys, vroeg in 2011 66 032 beloop, waarvan 5 254 televisie-stasies, 3 769 radiostasies, 28 449 dagblaaie en 21 572 tydskrifte. Die meeste media word deur die staat beheer, veral die groot nuusagentskappe en televisie-kanale. Die graad van beheer varieer grootliks.[89]
So word die dagblad Rossijskaja Gazeta met 'n sirkulasie van sowat 430 000 eksemplare regstreeks deur die Russiese regering beheer en fungeer as 'n soort staatskoerant – alle wette en verordenings van die Moskouse regering word eers van krag nadat hulle in dié dagblad bekend gemaak is. Die uitgewery van Rossijskaja Gazeta word deur Aleksander Gorbenko bestuur, 'n Moskouse amptenaar wat toesig hou oor die regering se kontak met verslaggewers van massamedia. Ook die belangrikste Russiese nuusagentskap, Itar-Tass, is in staatsbesit.
Naas die staat oefen ook staatsondernemings of oligarge, wat as regeringsvriendelik bekend staan, kontrole oor media uit. Iswestija, een van die oudste dagblaaie in die land met 'n sirkulasie van sowat 130 000, is in besit van die Moskouse mediamaatskappy Gazprom-Media wat deel uitmaak van Gazprom, die wêreld se grootste gasprodusent wat merendeels deur die Russiese staat beheer word.
Gazprom-Media hou ook die meerderheid aandele in ander koerante, televisie- en radiostasies – waaronder NTW ("Onafhanklike Televisie"), wat oorspronklik in 1993 as privaat uitsaaier deur die oligarg Wladimir Goessinskij gestig is en in 2001 deur Gazprom oorgeneem is; Itogi, 'n weekblad wat met opspraakwekkende verslae oor die oorlog in Tsjetsjnië bekendheid verwerf het; en die radiostasie Echo Moskwy ("Moskouse Eggo", waarin Gazprom 'n belang van 66 persent het) wat met kritiese joernalisme vereenselwig word.
Die dagblad Kommersant (sirkulasie: 115 000) is net soos die liberale internet-koerant gazeta.ru in besit van die miljardêr Alisjer Oesmanof, 'n mede-eienaar van die metaal- en mynboumaatskappy Metalloinvest en direkteur-generaal van Gazprominvestholding, 'n dogtermaatskappy van Gazprom.
'n Ander beduidende eienaar van media is WGTRK, die "Al-Russiese staatsmaatskappy vir televisie en radio", met die uitsaaier Rossija (en tagtig TV-streekkanale), die radiostasie Radio Majak ("Radio Vuurtoring"), die nuusagentskap Ria Nowosti (met korrespondente in meer as veertig lande) en 'n aantal internet-koerante soos vesti.ru en strana.ru.
Toegang tot die media[wysig | wysig bron]
Die meeste Russe het maklike toegang tot die media – in stedelike gebiede is die meeste dagblaaie by nuusstalletjies verkrygbaar teen pryse van sowat ZAR 2 of meer. Koerantoutomate vergemaklik die koop van dagblaaie in Moskou se moltreinstasies. Opvallend is die afwesigheid van buitelandse media by nuusstalletjies.
Volgens meningspeilings deur die Russiese WZIOM-instituut gee 95 persent van die Russiese bevolking die voorkeur aan televisie as hul hoofbron van inligting, maar slegs vyf persent aan koerante. Daar is 'n vinnig groeiende mark vir betaaltelevisie, met die satellietverspreider Tricolor as die belangrikste aanbieder. Die Russiese regering het 'n projek van stapel gestuur om toegang tot digitale televisie-ontvangs vir alle huishoudings te verseker.[90]
Volgens die onafhanklike Lewada-sentrum in Moskou het sowat dertig persent van die bevolking toegang tot die internet wat as die liberaalste nuusmedium beskou word en 'n mediatuiste vir Russiese opposisiegroepe bied, alhoewel die agentskap Roskomnadsor toegang tot ongewenste webtuistes mag beperk. Die Russiese regering is van plan om toegang tot die net deur die uitbou van snelle internetverbindings te vergemaklik.
Die staatsbeheerde televisiekanaal Perwyj Kanal ("Eerste kanaal") lok volgens mediaatlas.ru tans die meeste toeskouers – nog voor Rossija en NTW. Wat gedrukte media betref, is die poniekoerant Moskowskij Kosmolets die gewildste (en goedkoopste) dagblad op die Russiese mark – met 'n leserstal van ongeveer 1,3 miljoen.
Joernaliste kla soms dat die Russiese publiek onverskillig teenoor kwelvrae staan en dus ook nie belang stel in kritiese verslaggewing nie. So was daar gedurende Rusland se transformasie tot 'n demokratiese samelewing wél 'n fase wat deur die stigting van 'n verskeidenheid mediaondernemings (dikwels het oligarge meer as een mediamaatskappy besit) en kritiese joernalisme gekenmerk was. Die euforie van die vroeë 1990's het egter geleidelik plek gemaak vir 'n soort regeringsvriendelike joernalisme wat tipies was vir die Sowjet-tydperk, veral op Rusland se televisiekanale wat baie aandag aan die regering se standpunte gee en moontlik ook nog as spreekbuis vir invloedryke oligarge optree wat die Kremlin-beleid steun. Maar daar is baie kwelvrae waaroor die media heeltemal swyg.[89]
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is merendeels vertaal vanaf die Engelse Wikipedia-artikel "Russia"
- ( ) "Сказание о Словене и Русе и городе Словенске из Хронографа 1679 года". novgorod.ru. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "World Statistics Pocketbook 2016 edition" (PDF). United Nations Department of Economic and Social Affairs. Statistics Division. 2016. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "The Russian federation: general characteristics". Federal State Statistics Service. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 Julie 2011. Besoek op 5 April 2008.
- ( ) "ПРЕДВАРИТЕЛЬНАЯ ОЦЕНКА ЧИСЛЕННОСТИ ПОСТОЯННОГО НАСЕЛЕНИЯ на 1 января 2018 г. и в среднем за 2017 г.". www.gks.ru. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia". Internasionale Monetêre Fonds. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Human Development Report 2016 – "Human Development for everyone"" (PDF). United Nations Development Programme. 2016. Besoek op 12 Mei 2018.
- ( ) "GINI index (World Bank estimate)". Wêreldbank. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( UNESCO World Heritage Centre. ) "Russian Federation". Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Library of Congress. ) "Topography and Drainage". Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Walsh, Nick Paton. ) "It's Europe's lungs and home to many rare species. But to Russia it's £100bn of wood". Guardian (UK). Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) Fish Industry of Russia — Production, Trade, Markets and Investment. Eurofish, Copenhagen, Denmark. Augustus 2006. p. 211. Besoek op 26 Desember 2007.
- ( ) "Oil prices drive the cost of food". RIA Novosti. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( The World Factbook (1 Mei 2018). ) "Russia". Central Intelligence Agency. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Lake Baikal—A Touchstone for Global Change and Rift Studies". United States Geological Survey. Besoek op 26 Desember 2007.
- ( ) "Lake Baikal". Unesco World Heritage Centre. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Angara River". Encyclopædia Britannica. 2007. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russian Federation: Country Brief". Wêreldbank. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Climate". Library Of Congress. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 4. The President of the Russian Federation". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 6. The Government of the Russian Federation". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 5. The Federal Assembly". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 2. Rights and Freedoms of Man and Citizen". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 7. Judicial Power". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 7. Judicial Power". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 4. The President of the Russian Federation". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 4. The President of the Russian Federation". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Country Profile Russia". Foreign & Commonwealth Office of the United Kingdom. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 31 Julie 2003. Besoek op 12 Desember 2007.
- ( ) ""News From Russia", Issue No. 4". The Embassy of the Russian Federation in the Republic of India. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Desember 2004. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( Kosachev, Konstantin. ) "Russian Foreign Policy Vertical". Russia In Global Affairs. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "NATO-Russia relations". NATO. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 11 April 2007. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( ) "Chapter 2—Investing In Russian Defense Conversion: Obstacles and Opportunities". Federation of American Scientists. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Status of Nuclear Powers and Their Nuclear Capabilities". Federation of American Scientists. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "US drives world military spending to record high". Australian Broadcasting Corporation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 13 Junie 2006. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( ) "Russia arms exports could exceed $7 bln in 2007 – Ivanov". RIA Novosti. Besoek op 27 Januarie 2008.
- ( ) Russia: Assessment, Adam Baltin Interview, Opinion Poll on State of Armed Forces, FBIS: Informatsionno-Analiticheskoye Agentstvo Marketing i Konsalting, 14 Maart 2006
- ( ) "Russian defense spending to grow 20% in 2008, to $40 bln". RIA Novosti. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Rice: Russia's Military Moves 'a Problem'". ABC News. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( “ ) Overview of the major Asian Powers (page 31)”. International Institute for Strategic Studies. Besoek op 27 Januarie 2008.
- ( ) "World Wide Military Expenditures". Global Security. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Big rise in Russian military spending raises fears of new challenge to west". Guardian. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) Ausländische Investitionen in Russland 2011: Zunahme um 66 Prozent. RIANOVOSTI, 28 Februarie 2012
- ( ) Duitse Departement van Buitelandse Sake: Hoofsektore van die Russiese ekonomie
- ( ) "Russians weigh an enigma with Putin's protégé". MSNBC. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia's economy under Vladimir Putin: achievements and failures". RIA Novosti. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia's unemployment rate down 10% in 2007 – report". RIA Novosti. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia — Unemployment rate (%)". indexmundi.com. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Tavernise, Sabrina (23 Maart 2002). ) "Russia Imposes Flat Tax on Income, and Its Coffers Swell". The New York Times. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Gross regional product by federal subjects of the Russian Federation 1998–2006". Federal State Statistics Service. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia: How Long Can The Fun Last?". BusinessWeek. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( Robin Paxton. ) "A billion dollars not enough for Russian rich list". Forbes. Besoek op 19 April 2008.
- ( ) Duitse Departement van Buitelandse Sake: Ekonomiese struktuur en situasie van Rusland
- ( ) Duitse Departement van Buitelandse Sake: Russiese Federasie. Besoek op 22 Junie 2013
- ( ) "International Migration". Federal State Statistics Service. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 27 Mei 2007. Besoek op 13 Januarie 2008.
- ( ) "Russia cracking down on illegal migrants". International Herald Tribune. 15 Januarie 2007. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 15 September 2008.
- ( Bertelsmann Enzyklopädie 2008, USM, DVD-uitgawe: Russland )
- ( ) "Resident population". Federal State Statistics Service. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( For a discussion of the origins of Slavs, see Barford, Paul M. The Early Slavs. bl. 15–16: Cornell University Press. ) ISBN 0-8014-3977-9.
- ( Hamm, Michael Franklin. Kiev: A Portrait, 1800–1917. Princeton University Press. ) ISBN 0-691-02585-1.
- ( Рыбаков, Б. А. (1948). Ремесло Древней Руси. с.525–533,780–781. )
- ( Solovyov, Sergey (2001). History of Russia from the Earliest Times. bl.562–604, volume 6: AST. ) ISBN 5170021429.
- ( Skrynnikov, R. (1981). Ivan the Terrible. bl.58: Academic Intl Pr (Maart 1981). p. 219. ) ISBN 0-87569-039-4.
- ( Solovyov, Sergey (2001). History of Russia from the Earliest Times. v.6, bl.751–908: AST. ) ISBN 5170021429.
- ( Solovyov, Sergey (2001). History of Russia from the Earliest Times. v.7, bl.461–568: AST. ) ISBN 5170021429.
- ( Cliff, Tony (1984). Class Struggle and Women’s Liberation. bl. 138–139: Bookmarks. ) ISBN 0-906224-12-8.
- ( ) "Russia: Economic Conditions in Mid-1996". Library of Congress. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 22 September 2012.
- ( Branko Milanovic (1998). Income, Inequality, and Poverty During the Transformation from Planned to Market Economy. ) Wêreldbank. pp. 186–189.
- ( Sokolov, Vsevolod (Spring 2004). “ ) From Guns to Briefcases: The Evolution of Russian Organized Crime”. World Policy Journal XXI (No 1).
- ( ) "Russian Federation" (PDF). Organisation for Economic Co-operation and Development (OECD). Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Treisman, Daniel. ) "Is Russia's Experiment with Democracy Over?". UCLA International Institute. Besoek op 31 Desember 2007.
- ( ) "Russian Census of 2002". 4.3. Population by nationalities and knowledge of Russian; 4.4. Spreading of knowledge of languages (except Russian). Federal State Statistics Service. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Chapter 3. The Federal Structure". The Constitution of the Russian Federation. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Bell, Imogen. ) "Eastern Europe, Russia and Central Asia". Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Zuckerman, Phil (2005). Atheism: Contemporary Rates and Patterns, chapter in The Cambridge Companion to Atheism, ed. by Michael Martin. Cambridge University Press. )
- ( ) "Religion In Russia". Embassy of the Russian Federation. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 8 Februarie 2001. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( Garafola, Lynn. ) Diaghilev's Ballets Russes. Oxford University Press. p. 576. ISBN 0-19-505701-5.
- ( ) "A Tale of Two Operas". Petersburg City. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Microsoft® Encarta® Online Encyclopedia 2007. ) "Russian Literature". Besoek op 7 Januarie 2008.
- ( Kelly, Catriona. ) Russian Literature: A Very Short Introduction (Very Short Introductions) (Paperback). Oxford Paperbacks. ISBN 0-19-280144-9.
- ( ) "Russian literature". Encyclopædia Britannica. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( Otto Friedrich. ) "Freaking-Out with Fyodor". Time Magazine. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "History of the motion picture". Encyclopædia Britannica. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia::Motion pictures". Encyclopædia Britannica. 2007. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( ) "White Sun of the Desert / Beloe solntse pustyni". Film Society of Lincoln Center. Besoek op 18 Januarie 2008.
- ( Dzieciolowski, Zygmunt. ) "Kinoeye: Russia's reviving film industry". Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russian Entertainment & Media Industry worth $27.9 bn by 2011". PricewaterhouseCoopers. Besoek op 27 Desember 2007.
- ( ) "Russian bandy players blessed for victory at world championship in Kazan". Tatar-Inform. 21 Januarie 2011. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 24 April 2012. Besoek op 31 Augustus 2009.
- ( ) "XV чемпионат России по хоккею с мячом сезон 2006/07 г.г.". rusbandy.ru. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) "Russia secures 2014 grand prix deal". ESPN. 14 Oktober 2010. Besoek op 13 Mei 2018.
- ( ) Bundeszentrale für politische Bildung (bpb)/Inna Hartwich: Die Medienlandschaft in Russland. Das Wort und der Tod, 3 Februarie 2011
- ( ) BBC News – Russia country profile: Media
Verdere leeswerk[wysig | wysig bron]
- ( Kanet Roger E., ed. Russian Foreign Policy in the 21st Century (Palgrave Macmillan; 2011) )
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Rusland. |
Sien Rusland in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
- ( Toerisme-inligting oor ) Rusland op Wikivoyage
- ( ) Amptelike webwerf van die Russiese regering
- ( ) Staatshoof en Kabinetslede
- ( ) Russiese nuusagentskap "Ria Novosti"
- ( ) Foto's van Rusland op Flickr
|
<urn:uuid:da534c1b-dc54-47ca-acb4-c6f1063d3036>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Russiese
|
2019-07-22T03:48:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999886
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:1ac10cd7-ae38-4318-8295-0c3c4da1eb32>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0-86442-726-3
|
2019-07-17T05:20:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00285.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
supernova
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
supernova | supernovas |
- supernova; verskeie tipes sterontploffings wat geweldige helder voorwerpe gemaak van plasma produseer.
Vertalings: supernova | |||
---|---|---|---|
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor supernova.
|
<urn:uuid:3bc4193b-5c18-4b26-ba2a-7c21abe0db6e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/supernova
|
2019-07-17T05:40:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00285.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986288
| false
|
Louise Latimer (aktrise)
Jump to navigation
Jump to search
Louise Latimer | |
Geboorte | 6 Maart 1913 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 16 Junie 1973 (op 60) |
Kinders | 5 |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Louise Latimer (6 Maart 1913 – 16 Junie 1973) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Grand Jury (1936), Murder on a Bridle Path (1936), Bunker Bean (1936), en California Straight Ahead! (1937).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1934: There's Always Tomorrow
- 1936: Grand Jury
- 1936: Murder on a Bridle Path
- 1936: Bunker Bean
- 1936: Don't Turn 'em Loose
- 1936: The Plot Thickens
- 1936: Two in Revolt
- 1937: California Straight Ahead!
- 1937: We're on the Jury
|
<urn:uuid:01623bdb-2d85-4d24-8e32-14409dd80e7c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Louise_Latimer_(aktrise)
|
2019-07-18T09:12:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.961117
| false
|
Laeveldbittertee
Jump to navigation
Jump to search
Laeveldbittertee | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Ontwikkelende vrugtepluim van 'n Laeveldbittertee, Jan Celliers Park, Pretoria | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Vernonia colorata (Willd.) Drake. |
Die Laeveldbittertee (Vernonia colorata) is 'n boom wat vanaf die noorde van KwaZulu-Natal en eSwatini deur Mosambiek en in Zimbabwe aangetref word. Dit groei langs strome en aan woudrande; dit is 'n bosveld en struikbosspesie.
Fotogalery[wysig | wysig bron]
Bron[wysig | wysig bron]
- Watter Boom is dit? Eugene Moll 2013 ISBN 978 1 77007 832 1
|
<urn:uuid:600ac67d-6ec3-4be2-8609-ba25529fdb63>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Laeveldbittertee
|
2019-07-20T22:09:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00205.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.963128
| false
|
español
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Byvoeglike naamwoord | ||
---|---|---|
Stellend | Enkelvoud | Meervoud |
Manlik | español | españoles |
Vroulik | española | españolas |
- IPA:
- Standaardtaal tot 1957:
- Noord- en Sentraal-Spaans:
- Silwerrivier-Spaans:
- Spaans, van, betreffende die Spanjaarde; van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Spanje.
Enkelvoud | Meervoud | ||
---|---|---|---|
(sonder lidwoord) | (met lidwoord) | (sonder lidwoord) | (met lidwoord) |
español | el español | españoles | los españoles |
- IPA:
- Standaardtaal tot 1957:
- Noord- en Sentraal-Spaans:
- Silwerrivier-Spaans:
Enkelvoud | Meervoud | ||
---|---|---|---|
(sonder lidwoord) | (met lidwoord) | (sonder lidwoord) | (met lidwoord) |
español | el español |
- IPA:
- Spaans, 'n Iberoromaanse taal.
|
<urn:uuid:cb045e5c-dc76-42a9-9f2d-80b08bd7e900>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/espa%C3%B1ol
|
2019-07-17T05:18:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.765401
| false
|
Wikipedia:Voorbladartikel week 10 2010
Die Berlynse Lugbrug was 'n grootskeepse militêre operasie en die eerste groot internasionale krisis in die Koue Oorlogstydperk. Vir byna 'n jaar, van 23 Junie 1948 tot 12 Mei 1949, moes die drie westelike sektore van Berlyn gedurende 'n Sowjetse blokkade van voorraad voorsien word deur die geallieerde lugmagte - die Amerikaanse Lugmag, die Britse Royal Air Force, en in 'n mindere mate ook die lugmagte van Statebondlande soos Nieu-Seeland, Australië, Kanada en die destydse Unie van Suid-Afrika.
Daagliks is meer as 2000 ton voorraad deur middel van vliegtuie na Berlyn gebring: melkpoeier, gedroogde aartappels, meel, steenkool ens. is na die burgers vervoer om die daaglikse lewe aan die gang te hou.
|
<urn:uuid:90772f6c-4aac-4373-86b3-705dac0840b5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Voorbladartikel_week_10_2010
|
2019-07-22T03:47:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999994
| false
|
Kalahari se Acacia-Baikiaea-bosland
Jump to navigation
Jump to search
Kalahari se Acacia-Baikiaea-bosland | ||||
Ekostreek | ||||
WWF-kode | AT0709 | |||
Bioom | Tropiese of subtropiese grasveld, savanne en struikveld | |||
Ekosone | Afrotropiese gebied | |||
Floraryk | Paleotropis | |||
Oppervlakte | 473 000 km² | |||
Beskerm | % | |||
Swartwangkatlagter | ||||
Daar is twee groot natuurreservate:
- Die Sentraal Kalahari Wildreservaat van Botswana
- Die Khaudomwildreservaat van Namibië
Verwysings[wysig | wysig bron]
|
<urn:uuid:bdb6df05-92f3-4d19-aa6c-f04c54ae9ec5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kalahari_se_Acacia-Baikiaea-bosland
|
2019-07-16T00:18:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00173.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99402
| false
|
Hulp
Kategorie:Leeuwarden
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Leeuwarden"
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
Leeuwarden
C
SC Cambuur
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Leeuwarden&oldid=1875323
"
Kategorie
:
Munisipaliteite in Friesland
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Català
Čeština
Deutsch
English
Español
Euskara
فارسی
Français
Frysk
Gaelg
Italiano
日本語
Македонски
Nederlands
Português
Русский
Slovenčina
Svenska
Українська
West-Vlams
Winaray
Bân-lâm-gú
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 4 Januarie 2019 om 10:17 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:eec66328-9307-46bd-8cb0-e8025e00c813>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Leeuwarden
|
2019-07-16T00:56:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00173.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99665
| false
|
Encyclopædia Britannica
Outeur | Soos op 2008 4 411 genoemde bydraers | |
Omslagontwerper | verskeie; Aanvanklike gravures deur Andrew Bell | |
Land | Verenigde Koninkryk (1768–1901) Verenigde State (1901–hede) | |
Taal | Engels | |
Onderwerp | Algemeen | |
Genre | Ensiklopedie | |
Uitgewer | Encyclopædia Britannica, Inc. | |
Uitgegee | 1ste tot 6de uitgawes (1768-1826): privaatuitgewers soos Andrew Bell, Archibald Constable en Colin Macfarquhar 7de tot 9de uitgawes (1827-1901): A & C Black 10de tot 14de uitgawes (1901-1973): Amerikaanse besighede, insluitende Sears Roebuck en die Benton Foundation 15de uitgawe: Benton Foundation en Encyclopædia Britannica, Inc. (as 'n afsonderlike entiteit, saam met Britannica.com Inc.) | |
Medium | Druk (1768–2010) | |
Bladsye | 32 640 (15de uitgawe, 2010) | |
ISBN | 1-59339-292-3 | |
Die Encyclopædia Britannica (Latyn vir "Britse Ensiklopedie") is 'n algemene Engelstalige ensiklopedie gepubliseer deur Encyclopædia Britannica, Inc., 'n private maatskappy. Artikels is gemik op geletterde volwassenes, en word geskryf deur ongeveer 100 voltydse redakteurs en meer as 4 000 spesialisbydraers. Dit word beskou as die mees deskundig-onderlegde ensiklopedie.[1][2]
Die Britannica is die oudste Engelstalige ensiklopedie wat steeds in druk is.[3] Dit is vir die eerste keer gepubliseer tussen 1768 en 1771 in Edinburg, Skotland, en het toegeneem in gewildheid en omvang, sodat die derde uitgawe (1797) en aanhangsel daarvan (1801) twintig bande beslaan het.[4][5][6] Die opgang in aansien het bygedra tot die werwing van toonaangewende bydraers, en die 9de uitgawe (1875–1889) en die 11de uitgawe (1911) was 'n baken in terme van geleerdheid en letterkundige styl.[5] Beginnend by die 11de uitgawe, is die Britannica se artikels verkort en vereenvoudig ter wille van groter aanvaarding in die Noord-Amerikaanse mark.[5] In 1933, het die Britannica die eerste ensiklopedie geword om "deurlopende hersiening" te aanvaar, waarvolgens die ensiklopedie onverpoos herdruk word, en elke artikel geskeduleerd opdateer word.[6]
Die mees onlangse uitgawe, die 15de, beskik oor 'n unieke drieledige samestelling: 'n 12-bundel Micropædia met kort artikels (meestal minder as 750 woorde), 'n 17-bundel Macropædia met langer artikels (twee tot 310 bladsye) en 'n enkelband Propædia wat 'n rangordelike raamwerk van kennis verskaf. Die Micropædia is gemik op vinnige naslaan van feite en as 'n gids tot die Macropædia; lesers word aangeraai om die Propædia-raamwerk te raadpleeg om die onderwerp se konteks te verstaan en sodoende meer spesifieke artikels na te spoor.[7] Die grootte van die Britannica het vir 70 jaar min of meer konstant gebly, en bevat ongeveer 40 miljoen woorde en 'n halfmiljoen onderwerpe.[8] Alhoewel dit sedert 1901 in die Verenigde State gepubliseer word, het die Britannica Britse spelwyse behou.[1]
Die Britannica het moeite ondervind om winsgewend te bly.[3] Sekere artikels in vroeëre uitgawes is gekritiseer betreffende sorgvuldigheid, vooroordeel of ongekwalifiseerde bydraers.[5][9] Die akkuraatheid van dele van die 15de uitgawe is eweneens onder verdenking geplaas,[1][10] maar die bestuur van Britannica het teenargumente op die kritiek gelewer.[11]
VerwysingsWysig
- Kister, KF (1994). Kister's Best Encyclopedias: A Comparative Guide to General and Specialized Encyclopedias (2de uitgawe uitg.). Phoenix, Arizona: Oryx Press. ISBN 0897747445.
- Sader, Marian; Lewis, Amy (1995). Encyclopedias, Atlases, and Dictionaries. New Providence, New Jersey: R. R. Bowker (A Reed Reference Publishing Company). ISBN 0-8352-3669-2. Aanhaling gebruik verouderde parameter
|coauthors=
(help) - "Encyclopedias and Dictionaries". Encyclopædia Britannica (15de uitgawe) 18. (2007). Encyclopædia Britannica, Inc.. 257–286.
- Frank A. Kafker en Jeff Loveland, red., The Early Britannica: The Growth of an Outstanding Encyclopedia (Oxford: Voltaire Stigting, 2009).
- Kogan, Herman (1958). The Great EB: The Story of the Encyclopædia Britannica. Chicago: The University of Chicago Press. Sjabloon:LCCN.
- "Encyclopædia". Encyclopædia Britannica (14de uitgawe). (1954). Behalwe dat dit 'n uitstekende opsomming bied van die Britannica se geskiedenis en vroeë aanverwante produkte, beskryf hierdie artikel ook die lewenssiklus van 'n tipiese Britannica uitgawe. 'n Nuwe uitgawe begin tipies namate sterk verkope afplat wanneer die ensiklopedie verouderd raak. Wanneer werk aan 'n nuwe uitgawe aangepak word, droog verkope van die ou uitgawe op, presies wanneer fiskale behoefte die akuutste is: 'n nuwe redaksiespan moet saamgestel word, en artikels moet gedelegeer word. Elkan Harrison Powell het hierdie wisseling in inkomste uitgewys as 'n bedreiging vir enige ensiklopedie, en het die hoop uitgespreek dat deurlopende hersiening 'n oplossing kan wees.
- The New Encyclopædia Britannica (15de uitgawe, Propædia uitg.). 2007. pp. 5–8.
- The New Encyclopædia Britannica (15de uitgawe, Indeks aanhef uitg.). 2007.
- George Lincoln Burr (1911). “The Encyclopædia Britannica: A Dictionary of Arts, Sciences, Literature and General Information”. American Historical Review 17 (1): 103–109. doi:10.2307/1832843.
- Giles, Jim (15 Desember 2005). “Internet encyclopedias go head to head”. Nature 438 (7070): 900–901. doi:10.1038/438900a. Besoek op 21 Oktober 2006.
- "Fatally Flawed: Refuting the recent study on encyclopedic accuracy by the journal Nature" (PDF). Encyclopædia Britannica, Inc. 2006. Besoek op 21 Oktober 2006. Onbekende parameter
|month=
geïgnoreer (help)
|
<urn:uuid:9e1fc663-ea0d-4df9-bdf8-b7bab55e8402>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Encyclopedia_Britannica
|
2019-07-18T09:21:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999175
| false
|
Griekse mitologie
Griekse mitologie is die versamelde mites oor Griekse gode en godinne asook antieke helde en heldinne. Hierdie legendes is oorspronklik geskep en versprei in die mondeling-poëtiese tradisie. Die oorblywende bronne van Griekse mitologie is transkripsies van oorvertellings of latere letterkundige verwerkings.
Inhoud
Die oergodeWysig
Chaos (Grieks: Χαος, "leegte") is in die Griekse mitologie die niks waaruit die Aarde ontstaan het, asook die eerste gode, die oergode: Gaia, Hemera, Nyx, Tartaros, Uranos, Chronos, Eros, Erebos en uiteindelik Aither. Die kinders van Chaos het saam met hul vader die berge, see en hemel geskep. Hulle het ook kinders gehad: 12 Titane, 3 siklope en 3 honderdhandiges, reuse met honderd arms elk gemaak. Uranos was die koning van die oergode.
Die TitaneWysig
Een van die Titane, Kronos, het sy pa, Uranos, ontman en sy bewind oorgeneem en so die nuwe koning van die gode geword. Die ander elf Titane was sy suster en vrou Rea, asook Huperion, Iapetos, Koios, Krios, Mnemosune, Okeanos, Foibe, Tetis, Teia en Temis.
Verskeie Titane het kinders gehad wat ook as Titane bekend staan. Hierdie tweede geslag sluit die kinders in van Huperion (Helios, Eos en Selene), die dogters van Koios (Leto en Asteria) en die seuns van Iapetos (Prometeus, Epimeteus, Atlas en Menoitios).
Die Olimpiese godeWysig
Kronos het verskeie kinders by Rea gehad: Hestia, Demeter, Hera, Hades en Poseidon, maar het hulle almal ingesluk sodra hulle gebore is ná ’n voorspelling dat een van sy kinders hom sou onttroon nes hy sy eie pa onttroon het. Maar ná Zeus se geboorte het Rea vir Kronos ’n klip, in klere toegedraai, gegee en hy het die klip ingesluk. Rea het Zeus in ’n grot op die berg Ida in Kreta weggesteek.
Nadat Zeus ’n volwasse man geword het, het hy Kronos gedwing om eers die klip op te bring en daarna al sy broers en susters. Daarna het Zeus saam met sy broers, susters, die siklope en die reuse vir Kronos en die ander Titane in die Titanestryd onttroon. Die verslane Titane is na die donker onderwêreldstreek Tartaros gestuur.
Zeus het die wêreld met sy oudste broers, Poseidon en Hades, gedeel deur hulle drie lootjies te laat trek. Zeus het die lug gekry, Poseidon die water en Hades die wêreld van die afgestorwenes (onderwêreld).
Die Olimpiese gode, ook bekend as die Twaalf Olimpiërs of die Dodekateon (Grieks: Δωδεκάθεον – δώδεκα, dōdeka, "twaalf" + θεοί, theoi, "gode") is die belangrikste twaalf gode van dié tyd. Hulle het op die berg Olimpus gewoon.
|
<urn:uuid:e1d346c5-1485-43f0-8b57-34a64d5dc687>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Griekse_mitologie
|
2019-07-18T09:59:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999994
| false
|
Margot Fonteyn
Hierdie wêreldberoemde ballerina is op 18 Mei 1919 in Regate, Surrey, gebore. Sy het as kind in Hongkong ballet studeer en later in Londen by die bekende Serafina Astaviewa onderrig ontvang. Hierna het sy haar balletstudies by die Sadler's Wells-balletskool voortgesit. Fonteyn het haar debuut as balletdanseres in 1934 by die Vic-Wells- balletgeselskap gemaak. Van 1935 af, toe die ballerina Markova dié geselskap verlaat het, het Fonteyn baie van haar klassieke rolle oorgeneem. Onder hierdie rolle was dié van Giselle, wat deur Fonteyn beroemd gemaak is. Vanweë haar buitengewone talent het Fonteyn baie vinnig die hoofdanseres van hierdie geselskap geword.
Benewens rolle uit klassieke ballette het haar repertoire ook bestaan uit die talle rolle wat sy geskep het in van sir Frederick Ashton se ballette, soos Horoscope, Symphonic Variations, Daphnis and Ghloë en Ondine. Die herlewings wat ballette soos Fokine se Firebird en Petrouchka beleef het, is in groot mate te danke aan Fonteyn se uitmuntende vertolkings. Haar aanvoeling vir musiek, haar perfekte tegniek en uitstekende vertolking van rolle het aan haar internasionale roem besorg.
Ná 1959 het sy as gaskunstenares saam met die Royal Ballet opgetree. In hierdie tydperk het sy talle oorsese lande besoek.
Haar veelbesproke verbintenis met die Russiese danser Rudolf Nureyev het in die vroeë sestigerjare begin en het na baie kenners se mening gelei tot 'n verdieping en verryking van haar karakteriserings.
In Suid-Afrika het Fonteyn vir die Johannesburg Festival Ballet gedans en, na die totstandkoming van Truk, ook vir dié geselskap (1971). In 1972 het sy die balletskool van die Universiteit van Kaapstad besoek en saam met die balletgeseIskap van Kruik in die ballet Swanemeer opgetree.
In 1955 is Fonteyn met Roberto Emilio Arias, 'n gewese Panamese ambassadeur in Brittanje, getroud. In 1964 is hy deur ʼn politieke opponent geskiet waarná hy ʼn parapleeg was. Na haar uittrede het Fonteyn sy al haar tyd in Panama deurgebring,by haar man en sy kinders uit ʼn vorige huwelik. Sy het geen pensioen gehad nie, en het al haar geld aan die versorging van haar man bestee. Kort voor sy dood in 1989 is Fonteyn met kanker gediagnoseer. Sy is op 21 Februarie 1991, op die ouderdom van 71 in ʼn hospitaal in Panama-stad, Panama, oorlede.[1]
BronnelysWysig
Wêreldspektrum, Vol. 7, 39, ISBN 0 908409 48 6
|
<urn:uuid:3b67b284-3875-4efd-a6f9-bd125d5df37d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Margot_Fonteyn
|
2019-07-18T08:54:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99996
| false
|
1637
1637 |
◄ | 16de eeu | ◄17de eeu► | 18de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1637 |
Kalenders | |
Die jaar 1637 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Donderdag begin het. Dit was die 37ste jaar van die 17de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Die jaar 1637 is die 37ste jaar van die 17de eeu volgens die Christelike jaartelling.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- 17 September – Die eerste Statebybel word uitgegee.
- Volksopstand in Graubünden begin teen die Franse besetting. Gelei deur Jürg Jenatsch. Hertog Rohan en sy Franse troepe ontruim Graubünden.
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 1 Junie – Jacques Marquette, 'n Franse Jesuïet sendeling en ontdekkingsreisiger († 1675).
- Onbekend – Johan Bax van Herenthals, 'n kommandeur van die Kaap die Goeie Hoop († 1678).
|
<urn:uuid:02f69fab-d501-41e8-98b3-cdb69cc50fa9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1637
|
2019-07-18T09:43:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999931
| false
|
Kategorie:Eerste Ministers van Frankryk
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Eerste Ministers van Frankryk"
Die volgende 15 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 15.
|
<urn:uuid:c2fffd16-093e-4bc5-a2e7-a6fbb8aa58c5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Eerste_Ministers_van_Frankryk
|
2019-07-18T09:18:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999429
| false
|
Rooiboekenhout
Rooiboekenhout | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
'n Rooiboekenhout in Kirstenbosch. | ||||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||||
Protorhus longifolia (Bernh.) Engl. |
Die Rooiboekenhout (Protorhus longifolia) is 'n boom wat voorkom vanaf die Oos-Kaap tot noord van KwaZulu-Natal. Hulle groei op die rande van woude en langs riviere. Die boom het enkelvoudige blare met opvallende are aan die onderkant. Die bas skei 'n klewerige gom af wat by die maak van assegaaie gebruik is om die steel in die lem te heg.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bron[wysig | wysig bron]
- Algemene gids tot BOME. Keith, Paul & Meg Coates Palgrave. 2000. ISBN 1-86872-527-8
|
<urn:uuid:0f63e171-8a85-46e4-9790-16eb642bb99c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rooiboekenhout
|
2019-07-18T09:47:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.98755
| false
|
On-line version ISSN 2072-8050
Print version ISSN 0259-9422
Herv. teol. stud. vol.67 n.3 Pretoria Jan. 2011
ORIGINAL RESEARCH
Missional integrity and contextual relevance
Malan Nel
Department of Practical Theology, University of Pretoria, South Africa. Centre for Contextual Ministry, Faculty of Theology, University of Pretoria, South Africa
ABSTRACT
The research problem addressed in this article discussed whether so-called missional local churches too often escape local contextual involvement by sending money or even people to work on their behalf 'elsewhere'. Is it true that local churches take the easier 'money-way' out to save a missional public face? The hypothesis is that missional integrity is in essence to be 'firstly' contextual relevant 'before' being nationally and even globally involved in mission. A basic assumption is that every local church is a gift of God to a specifically and even geographically defined context.
Inleiding
Om op hierdie wyse deel te neem aan 'n feesbundel vir Theuns Dreyer is 'n besonderse voorreg. Prof. Dreyer was reeds aan die Fakulteit Teologie verbonde toe ek in 1980 deel van die Departement Praktiese Teologie (toe nog van die Nederduits Gereformeerde (NG) Kerk se Fakulteit, Afdeling B) geword het. Ons ken-van-mekaar en deel wees van die vakvennootskap gaan ver terug. Ek dink aan hom as gewaardeerde vriend en kollega. Ek het baie respek vir hom as mens, teoloog en ook as leier in die denominasie waarvan hy deel is en waaroor hy so baie jare leiding geneem en gegee het - en steeds doen.
Die navorsingsprobleem wat in hierdie artikel aangespreek word, is die vraag na die verband tussen missionale1 integriteit en kontekstuele relevansie. Dié probleem hou my jare lank reeds besig. Ek pak dit hier aan onder meer omdat ek dink dat my verstaan van die plaaslike gemeente en die kerk as sodanig aansluit by wat ek meermale by prof. Theuns Dreyer gehoor het en ander kere op 'n afstand waarneem. Ek is deel van 'n denominasie wat op meer as een manier bekend is as 'n kerk wat ernstig is oor, wat lank so genoem is, die sending2. Ek is hierop nederig trots. Die gemeente waar ek kon begin was ook so 'n gemeente. Ek was die derde leraar en kon die vrugte pluk van voorgangers se bediening. Deel van hierdie bedieningsfilosofie (wat ek kon erf) was dat die kerkraad nie stem oor 'n sendingvoorstel nie, maar slegs binne sy vermoë betrokke raak. Ek het toe reeds iets kon leer van hoe radikaal missionale denke is. Pas 'n maand of twee na die ingebruikneming van 'n gemeentesentrum, met 'n redelike skuldlas vir 1969, kom daar 'n versoek dat die gemeente nie langer net 'n evangelis in Nkensani ondersteun nie, maar 'n volle leraarspos dra. In die kerkraadsvergadering vra ek dat ons hieroor moet stem. Die antwoord hierop is: 'Dominee, hierdie kerkraad stem nie oor sending nie. Ons keur die versoek eenparig goed.' Vir 'n jong predikant was dit Koninkryksmusiek.
Ek was vir my verstaan hiervan deur die ekklesiologie van twee voorgangers voorberei. Ek kon ook my bydrae lewer. In 'n baie klein geografiese omgewing rapporteer die voorsitter van die ouderlinge by die eerste vergadering na my ordening:
'In hierdiegemeente is 51 lidmate wat nooit meer die eredienste bywoon nie. Ons gee reeds as ouderlinge aan elkeen aandag, maar weet dat u ook graag sal wil help'.
Ek het probeer en minstens twee evangelisasie-ouderlinge opgelei. En ek kon mense, gesinne sien terugkom na God en die gemeente. Ek het nie toe woorde gehad vir wat ek hier as navorsingsprobleem probeer verwoord nie. Oor jare heen het dit egter gegroei. Dit het al vroeër in my lewe begin as jong lidmaat in die bediening van een van my Kloofsig-voorgangers, my teologiese opleiding het dit begrond en in die eerste gemeente het dit hande en voete gekry. Laat ek dit dan stel in woorde wat ek in 2005 die eerste keer soos volg gebruik het: Het gemeentes nie eers missionale integriteit wanneer hulle kontekstueel relevant is nie (vgl. Nel 2006b:11)?
My verstaan van die verandering in Suid-Afrika het ook my denkpatrone hieroor gevorm. Ek kon sedert 1988 vir 13 jaar aan die Universiteit Vista verbonde wees. In 1994, het ek pas die Sentrum vir Kontekstuele Bediening begin (November 1992). En ek leer hoe baie missionale hindernisse daar oor die jare heen teen kontekstuele betrokkenheid ontwikkel het en nog bestaan.
Die verhaal van 'n pastor het my so te sê finaal gehelp om die balans in hierdie dinamika anders te verstaan. Hy was in die eerste gevorderde kursus vir die opbou van 'n missionêre gemeente. Hy het my begin vertrou en op 'n dag 'n afspraak gemaak om 'n bedieningsvisie by my te toets. 'Die gemeente wil graag geld belê in die oprig van 'n radiostasie wat tot in Kenia gehoor kan word. Wat dink u?' 'X, wat doen julle waar julle is? vra ek byna onmiddellik. Na 'n lang en ietwat ongemaklike stilte vra ek of ek iets gesê het wat ongemaklik is. 'Nee, Oom, maar jou vraag ruk my. Direk oor die straat waar ons kerkgebou is, lê 'n "squatter camp" en ons doen niks daar nie . Omdat ons mekaar toe reeds goed geken het, vra ek: 'In alle liefde, hoe verwag jy dan dat mense jou in Kenia moet glo?'
Missionale integriteit
'n Trinitaries-ekklesiologiese vertrekpunt
Andries van Aarde neem in 2006 die opening van die Hervormde Teologiese Kollege waar. Sy referaat verskyn onder die titel 'Hoe om in te kom en hoe om binne te bly - die "groot sendingopdrag" aan die kerk vandag volgens Matteus 28:16-20' (Van Aarde 2006:103-122). Hy maak die stelling dat Matteus 28:19 in die Nuwe Testament dieselfde belangrike plek inneem as Deuteronomium 6:4 in die Ou Testament. Om dit in eie woorde ietwat populer te stel: as Matteus 28:19 sou verval, verval die Nuwe Testamentiese bestaansgrond van en vir die kerk. Hy wy 'n groot deel van die artikel aan die feit dat daar 'n duidelike verband tussen Matteus 5:3 en Matteus 28:19 is. Mense wat weet hoe afhanklik hulle van God is, neem deel aan die maak van dissipels. Die verstaan van ons eie afhanklikheid, gebrokenheid en hulpeloosheid word byna voorwaarde tot die deelname aan die maak van dissipels. Dit is waarmee God (Drie-enig) besig is en waarmee Hy bedoel het dat die kerk besig behoort te wees. Dit is skeppingsbedoeling.
'n Missionale verstaan van die kerk gaan inderdaad terug op die skeppingsbedoeling van die mens. In die eerste skeppingsverhaal is dit duidelik: die mens is geskape om as verteenwoordiger van die Skepper die aarde te versorg. Juis hierdie doel mis die mens. Dit is ons mislukking. Reeds in die Ou Testament word God se herskeppende werk duidelik. Die Psalmdigter reflekteer hierop in byvoorbeeld Psalm 8. En die Evangelie klink toe reeds dat hierdie mens, skaars minder as 'n hemelse wese, oor 'die werk van u hande' (vs 7) heers. Met hierdie herstel van die mens gaan God in Christus voort. Die mens kry sy lewe terug om in diens van die doel van sy lewe, te leef. En die Nuwe Testamentiese kerk is uitdrukking van hierdie groep heelwordende mense (Matt 5:3) wat weer die doel van die lewe teruggevind het: om in navolging van en lerende van Jesus die lewe in sy volle omvang te leef. Kiefert (2007:53) beskryf die gemeente as mense op reis binne-in, te midde van, die werklikheid van God Drie-enig.
In die hart van hierdie belydenis van kerkwees lê dan Deuteronomium 6:4 - erkenning en belydenis dat die Here die enigste en unieke Een is. Niemand kan dit bely behalwe deur die Heilige Gees nie (vgl. 1 Kor 12:3). Die belydenis dat Jesus die Christus, die Seun van die lewende God is, word die mens gegee. Dit kom van buite ons om te erken dat God God is en dat ons syne is.
Hierdie verstaan van kerkwees neem die 'ons' van 'my' menswees ernstig op. Die mens is nie alleen nie en 'een' is nooit ten volle wat ons bedoel is om te wees nie. Die kerk as Trinatriese skepping is korporatief te verstaan. Dit is 'n 'ons'-werklikheid. Dick (2007:92) vind in sy ondersoek na 717 gemeentes dat gemeentes wat tegelyk stabiel en groeiend is, so oor hulleself dink: '"We" is the word spoken most frequently in vital congregations.' Identiteitsvinding binne 'n Trinitariese ekklesiologie is onder meer die vind van ons meervoudige wese. Om terug te gryp na Van Aarde se verstaan van dissipels maak, sou ons kon sê: dissipels (meervoud) maak dissipels.
Hierdie belydende gemeenskap vind veral plaaslik gestalte. Die werklikheid van ons geskapenheid as groep nuwe mense is baie groter en moet as sodanig bely word. Ons glo aan een algemene, heilige, Christelik kerk. Die gesig en die gestalte van hierdie werklikheid is egter allereers plaaslik ervaar- en waarneembaar.
Ingeskakelde kerk
Die kerk is nie maar geskep nie, maar met bedoeling geskep. Die kerk is deel van God se bedoeling om te herstel. Hiermee het die heilswerk van God Drie-enig alles te doen. Ons is herskep en word tot deelname aan die heelwording van die skepping bewoon. Die Gees wat oor die water sweef, is die Gees wat ons bewoon terwyl Hy skep en tot orde herskep. Wat die Vader in Christus gedoen het (Christologiese verlede tyd) word deur sy inwoning gedoen - herskeppende teenwoordige en toekomstige tyd. Christologies is ons eenmaal uitgeskakel om nou pneumatologies vir altyd ingeskakelde mense te wees (vgl. Bohren 1974:65-88; Dingemans 1986:41-52). Ons kon nie, maar nou kan ons (vgl. Hand 1:8).
Dit was Van Ruler (1969:181, 1973:12, 28-29, 36-37) wat 'n begrip wat ook hier ter sake is, gebruik het, naamlik Theonome resiprositeit. Hy beskryf daarmee die dinamika van ons deelname aan dit waarmee God in sy genade besig is:
What in Christology is called substitution is called reciprocity in Pneumatology. The Holy Spirit restores a relationship through the Mediator and with our Creator where we begin to understand our role as coworkers with and of God. The significane of the work of the Holy Spirit is that He puts us to work. Our total existence begins to bear the mark of the work of the Father, Son and Holy Spirit.
(Nel 2009b:8)
Die geskepte nuwe werklikheid, die kerk, is deur die werk van God, die Gees, ingeskakelde kerk. Ek het elders die metafoor van soekgeselskap gebruik. Ons wat in ons eie wegkruipplek gevind is, vind nou die ander, die wat nog weg is (vgl. Luk 15). Ons word ook tegelyk dié wat wag op hulle wat terugkom. Nouwen (1994:134-139) is waarskynlik korrek wanneer hy beweer dat ons nie die gelykenis van die verlore seun (of van die wagtende vader) verstaan, voordat ons nie onsself in al drie die hooffigure herken nie. Dit is byna logies dat hierdie werklikheid (van ingeskakel te wees) hom allereers kontekstueel afspeel. Hierdie bogenoemde korporatiewe ons soek plaaslik, kla plaaslik oor geld wat aan soek en ontvang bestee word en tree kontekstueel op as 'receiving fellowship' (Kromminga 1964:251) en as 'receptive fellowship' (vgl. ook Kromminga 1976:160).
Natuurlik is die soektog wêreldwyd. Dit is immers waar God se hart en bedoeling lê (vgl. Joh 3:16). Sy bedoeling met sy wêreldwye betrokkenheid van die kerk is wel dat daar nuwe plaaslike soekgeselskappe gevorm word wat weer self missionale integritiet deur hulle plaaslike en kontekstuele relevansie verkry. Soveel so dat ons waarskynlik sou kon sê: gemeentes wat langs hierdie weg plaaslike missionale integriteit het, het ook integritet wanneer hulle buite eie konteks deelneem aan die soeke waarmee God wêreldwyd besig is. As die 'wêreld' (wat nog gesoek word) 'n sê sou hê in die toelating van sendelinge tot hulle lande, sal hulle waarskynlik vra dat gemeentes met kontekstuele relevansie en plaaslike integriteit, kom deelneem aan die soeke na hulle wat nog weg is in hulle omgewings en lande.
Omgewingsvriendelike geskenke
Terwyl die kerk 'n Trinitariese werklikheid is, terwyl dit kosmologies bedoel is, is dit plaaslik, byna geografies geskenk. Die geadresseerde karakter van die gemeentebriewe in die Nuwe Testament is hiervan maar net een bewys. Gemeentes het adresse, fisiese en geografies aanduibare adresse. Die geskenk van God is geadresseerd, aflewerbaar. Binne die reformatoriese tradisie van byvoorbeeld die NG Kerk in Suid-Afrika is daar min, indien enige vierkante kilometer wat nie binne die grense van 'n plaaslike gemeente van die NG Kerk val nie. Dit is ook van ander denominasies waar. Dit is jammer dat hierdie sogenaamde grense hierdie missionale funksie verloor het en dat in die debat oor grense, wat van tyd tot tyd nog opvlam, grense 'n saak op sy eie geword het (en meermale as beskerming van belange dien).
Die plaaslike gemeente is bedoel om 'n omgewingsvriendelike geskenk te wees. Daar is nou tegelyk 'n verteenwoordiger van die heil wat God skenk en 'n ekologiese agent in die gemeenskap (vgl. Conradie 2010:380-396 vir sy verstaan van Creation at the heart of mission). 'n Dienskeg (korporatief) van God het onder ons kom woon in woonbuurt X, distrik Y, provinsie Z (vgl. ook Brouwer 2009:407 vir sy verwysing na die gemeente se ekologie en sensitiwiteit vir die deelwees van die gemeenskap).
Kontekstueel uitgedaag
Kontinuïteit en diskontinuïteit
Binne die Suider-Afrikaanse konteks is die uitdagings divers. Daar is baie kontinuïteit soos byvoorbeeld ten opsigte van veiligheid. Meeste, indien nie almal nie, beleef meermale en selfs dikwels 'onveiligheid'. Mense uit alle bevolkingsgroepe is werkloos, en is byvoorbeeld arm. So ook is mense uit alle bevolkingsgroepe ryk, maar tog soms lewensarm. Daar is inderdaad baie gelykhede in die landwye uitdagings.
Terselfdertyd is daar diskontinuïteit. Sommige woonbuurtes ken net armoede, water- en ligte-loosheid. Nog ander is opvallend sonder 'n dak oor die kop. Soms is die andersheid van ons nood 'n straatbreedte ver. Enigeen wat oop oog deur hierdie land ry, merk dit op. Dit is meermale ironies hoe die uitdagings oor die straat heen, oor die hoofpad heen, anders is.
Iewers lê nie net die gemeentesentrums van hierdie land nie, maar tussen alles en almal heen woon die lidmate van hierdie gemeentes. Dit is nie die plek om in hierdie artikel die algemene nood van hierdie land op te som nie. Dit is wel binne die doel van hierdie artikel om te beklemtoon dat niemand presies weet wat die uitdagings is, behalwe binne die geografiese en sosiale konteks van 'n bepaalde gemeente nie. Oor die kontinue ('ons het almal nood') kan maklik veralgemeen word. Vir missionale kontekstualiteit behoort die diskontinue ('so is dit by ons') gespesifiseer te word. Deur middel van kontekstuele en omgewingsdiagnoses behoort so bepaal te word wat die uitdagings is (vgl. Hendriks 2004:69-103 vir sy hoofstuk oor A contextual analyses: The ecology of the congregation).
Konteksanalises
Missionale gemeentes doen moeite om die konteks te lees en te probeer verstaan (vgl. ook Niemandt 2010:99-100). Binne 'n kontekstuele verstaan van die Evangelie van die Koninkryk is die wêreld eweseer 'n geskenk van God aan die kerk as andersom. Blauw (1962) het dit reeds raakgesien in sy refleksie op die Ou Testament:
All the emphasis falls on the fact that the world of nations is a gift to the Messianic Servant; there is no reference here to the world as a 'mission territory' of the Servant.
(Blauw 1962:15-54)
Hierdie teks lees waarkynlik net soos die Bybel as teks ietwat makliker wanneer dit as geskenkte teks waardeer word. Juis hierin kom die liefde vir die wêreld as geskape en geskenkte werklikheid tot openbaring, deur respek vir die tweede teks, die konteks. Soos eksegese vir die prediking is konteksanalises vir missionale kerkwees (vgl. Nel 2009a, 2009b). Dit breek die 'teks' tot spreke oop. Dit word 'n hermeneutiese gebeure. Verstaan vind plaas. Horisonne versmelt. Die 'church on the other side' (Mclaren [1998] 2000:121-143) ervaar die heil wat heelmaak en die gemeente self (of sou ons kon sê die 'church on the inside') ervaar die heelmaking van die missionale heil.
Morfologiese fundamentalisme (Hoekendijk)
Wanneer gemeentes hiervoor terugdeins, soos wat sommige predikers vir eerlike eksegese terugdeins, steek 'n ander vorm van fundamentalisme sy kop uit. Verkuyl (1978:96 met erkenning aan Hoekendijk) noem dit ook 'verstarring' en veral van strukture. Dit gebeur meermale wanneer die gemeente onveilig voel in sy konteks (waaraan hulle geskenk is en wat aan hulle geskenk is) en binne kultuurvorme sekerheid soek en selfs dink dat hulle sodanige sekerheid vind. In missionale denke en literatuur word vir hierdie gemeentes se verandering selfs nie meer die begrip reformasie gebruik nie, maar 'redevelopment' - met die implisering van sloping en herontwikkeling. Sellon, Smith en Grossman (2002:x-xii) onderskei tussen 'renewal, revitalisation and redevelopment'. Hoe gouer die gemeente besef dat 'they are disconnected from their communities, the "simpler the return to health"':
When the bulk of the congregation's focus is still outward, we think of the shift back as church renewal ... Revitalization is what the journey is called when the church's disconnect with the surrounding community increases and the energy has turned more towards maintenance and preservation ... Redevelopment is what the journey is called when the congregation has fundamentally congealed. The church has now become primarily focussed on preserving the status quo.
(Sellon, Smith & Grossman 2002:xi; vgl. ook Nelson 1988a:1-19; Harris 1988:238-264)
Dick (2007:15-41) bevind op grond van sy empiriese studie van 717 gemeentes dat 50% van hierdie gemeentes tegelyk kwyn en baie onstabiel geword het. Hy vra verskoning vir die benaming, maar het die moed om dit as 'decaying' te beskryf: 'n toestand na die dood reeds plaasgevind het. Dit sou 'n staat van ontbinding genoem kan word.
Hierdie uitdaging is groot. Dit het ten diepste te doen met die gemeente se verstaan van hom- of haarself. Dit daag ons uit om aan die kerk as missionaal in wese te dink. Dit vra moed en soms jare van worstel om te bely: die gemeente is kontekstueel missionêr of dit is nie gemeente of kerk nie. Daar is nie 'n 'ander' soort gemeente nie, een wat byvoorbeeld met 'sending' as een van sy bedieninge besig is nie. Die gemeente is in wese en funksie God se sending. Om dit saam met Bosch (1991:9) te sê: 'This dimension of the Christian faith is not an optional extra: Christianity is missionary by its very nature, or it denies its very raison d'être.' Binne die konteks van die Afrikaanssprekende kerke is hierdie uitdaging miskien selfs meer krities. Hamman (2005) dink dat die verlies van apartheid vir blanke Suid-Afrikaners nie regtig met treur en veral rou gepaard gegaan het nie en daarom baie lidmate vashou, soos wat treur mense in die verlede vashou. In 'n onlangse proefskrif het Boshoff (2011) hierdie teorie in drie gemeentes van die NG Kerk kwalitatief ondersoek en die navorsingshipotese bevestig dat die onverwerkte verlieservaring inderdaad die opbou van 'n missionêre gemeente in sy wese beïnvloed. Die bedreiging van morfologiese fundamentalisme as strukture en vorme waarbinne mense wat verlies ervaar veilig voel, staar gemeentes vierkantig in die oog. My eie empiriese betrokkenheid by gemeentes wat doelbewus die gemeentebou proses aanpak, bevestig watter uitdaging dit is om 'n gemeente tot 'n nuwe en missionale verstaan van hulleself te begelei. Sewentien predikante beskryf iets hiervan in Stories van hoop (Nel 2006a).
Kontekstuele Koninkryksoekers
Wat sou nou die oriënteringspunt vir missionale kontekstualiteit wees? Schippers (1982:96-105) het al in aansluiting by Barth geskryf dat Christus die oriënteringspunt van kerkwees is. Die gemeente behoort besig te wees waarmee Hy besig was: die hierwees en die deurbreek van die Koninkryk van God. Hy verkondig 'die evangelie van die Koninkryk' (Luk 8:1).
Die konkretisering van die heil
Die evangelie van Lukas help ons met ons verstaan van die konkrete heil wat in die koms van die Koninkryk sigbaar word (vgl. veral Luk 7:18-23). Die dissipels van Johannes die Doper vind Jesus 'juis' besig om 'mense gesond te maak van siektes en kwale en bose geeste ...' Op die vraag of hulle iemand anders moet verwag, het Hy een antwoord: 'Gaan vertel wat julle gesien en gehoor het ...' Die konkreetheid ruk ons tot kontekstuele nugterheid. Aan hierdie werklikheid kan net die konkrete gemeente kontekstueel deelneem. En aan hierdie kontekstuele konkretisering van die evangelie van die Koninkryk neem mense deel wat juis langs hierdie selfde weg deel gekry het aan die heil: die twaalf en 'n 'aantal vroue wat van bose geeste en siektes genees was. Daar was Maria, bekend as Magdalena, uit wie sewe duiwels uitgegaan het ... ' (Luk 8:3). Wie vergeet hoe 'beduiweld' ons was, kan eintlik nie sinvol deelneem aan en betekenis gee aan die soek van die Koninkryk nie.
Die verstaan van die Koninkryk en kontekstuele relevansie3
Die Koninkryk kan alleen teen die agtergrond van God se konkrete betrokkenheid by die skepping verstaan word. Hierdie eeue-oue betrokkenheid van God by sy skepping word vlees in Christus. Hierdie aardsheid en vleesheid van die teologie van die inkarnasie vind uitdrukking in die Bybel se boodskap oor die Koninkryk van God. Tereg skryf Armstrong (1987:62) dat 'this powerful concept, has been unfortunately neglected in the teachings of many churches'. Sy eie definisie van evangelisasie soos in 1979 ontwikkel (1987:15) en dié van Verkuyl (1978:51) is van die eerstes waarvan die skrywer hiervan weet wat direk die begrip 'Koninkryk van God' in 'n definisie van evangelisasie insluit.
Dit is nie hier die plek om breedvoerig oor die betekenis van die Koninkryk te handel nie. Kortliks word in belang van die sentrale tema van hierdie artikel verwys na die verband tussen die Koninkryk van God en die sjalom Jahve [vrede van die Here] in die Bybel. Wat breek nou eintlik deur in en met die koms van die Koninkryk in die vleesgeworde Christus? Heil breek deur: die vryspraak van sonde is 'n werklikheid, versoening en herstel van verhoudings met God en mens is moontlik, God-verlatenheid is opgehef, die magte wat die lewe van mense fnuiken soos dood, sonde en 'demone' het nie meer die laaste sê nie, vrees vir die magte kom tot 'n einde. Mense dien God omdat hulle vry is en nie omdat hulle bang is nie. Die Koning is Vader en roep tot diens wat bevrydend is:
Om die wat onregverdig gevange gehou word, te bevry,
om die juk wat op mense druk, af te haal,
om verdruktes vry te maak,
om elke juk te breek?
Is dit nie dat jy vir dié wat honger is, van jou brood gee nie,
dat jy aan die armes en die dakloses 'n blyplek gee nie,
dat wanneer jy iemand sonder klere sien,
jy vir hom klere gee nie, dat
jy jou medemens nie aan sy lot oorlaat nie?(Jes 58:6-7)
Dit is die voortdurende ontdekking van die radikaliteit en die aardsheid van die Koninkryk wat ons ook help om die doel van ons missionale 'syn' te herontdek. Wat bring Christus wat ander godsdienste nie ook maar kan bied, of selfs beter kan bied nie? In 'n artikel bedoel om die agenda van 'n 1984-konferensie van Britse Kerke se agenda te bepaal, skryf Newbigin (1983:56-60) dat vier vrae op die tafel is: 'what it means to be a human person, what is the goal of human life, ... what is our vision of the future'. (Sy vyfde vraag raak die vraag na ken en kennis. Hoe benader ons 'weet' in die toekoms?)
Dit is die boodskap van die evangelie van die Koninkryk wat die navolging van Christus anders en selfs uniek maak. Dit is die verlossingsleer van die Skrifte. Enigiets wat hier weggelaat word, begin om die evangelie tot 'n karikatuur te omvorm. Dit is juis hier waar kort paaie tot 'evangelisasie suksesse' die begin van langtermyn mislukkings is. Evangelisasie vanuit 'n Koninkryksperspektief omvat die hele lewe, want dit staan in verband met die totale Ryk van God (vgl. Verkuyl 1978:19). Binne hierdie verstaan is dit moontlik om twee waarhede tegelyk vas te hou: dit gaan basies om 'n nuwe en lewegewende verhouding met die Koning en om 'n betrokkenheid by die verweefdheid van getuienis, gemeenskap, diens en bevordering van die reg van God. Hierdie laaste dimensie word dikwels met die 'social gospel'-benadering verwar. Armstrong (1979) was binne die konteks van sy tyd reg deur te sê:
social action is the natural consequence of service evangelism, but not vice versa ... It is not possible, in my opinion, to be meamngfully involved in service evangelism without being involved in social action.
(Armstrong 1979:58)
Verkuyl (1978:19) eindig 'n paragraaf met dieselfde strekking so: 'Niet woorden en argumenten zijn het zaad van het Rijk Gods, maar de kinderen des Koninkrijks zelf, verstrooid over de aarde en gezaaid in het veld' (vgl. ook Nel [1997] 2000:69-75 vir 'n kort refleksie hierop binne die doel van Jeugbediening). In die woorde van Blauw (1962):
the evangelization of the world is not a matter of words or of activity, but of presence: the presence of the people of God in the midst of humanity, the presence of God among His people.
(Blauw 1962:43)
In Verkuyl (1978:51) se omskrywing van evangelisasie beklemtoon hy hierdie omvattende betrokkenheid van die gemeente by die kommunikasie van die evangelie van die Koninkryk van God vanuit die hele gemeente in sy eie omgewing deur die kommunikasie van die evangelie, deur gemeenskap, deur diens en 'door participatie in die worsteling om gerechtigheid'. In 'n latere bydrae skryf Verkuyl (1993):
A Kingdom-centered theology worthy of its name is concerned with every aspect of life and society. Often in the history of the church and theology Jesus has been - and in some cases continues to be - proclaimed without His Kingdom ... The kingdom addresses itself to all human need, both physical and mental.
(Verkuyl (1993:72); vgl. ook Berneburg 1997:200f; Ekström 2003:292-305)
Bosch (1991:10-11) se bekende verwysings na 'mission' as tegelyk God se 'ja' vir die wêreld en sy 'nee' vir die wêreld bou op 'n verstaan van die Koninkryk en van die Missio Dei. In sy 1993 bydrae in die werk van Van Engen en ander kom hy tot die volgende gevolgtrekking:
in the long run, a society, any society, can only survive if it can rely on the assumed virtue of its citizens. This means that even a pluralist or secularist society will remain dependent upon the witness and existence of believers, that is, of persons whose integrity and good conduct can be relied upon. It is only a shared moral vision that can hold society together (cf. Walzer 1966:302f). If we can continue to contribute to this vision, our mission will be a blessing to all.
(Bosch 1993:95)
Bradshaw (1993:49, 87, 99, 113, 125, 151, 163) beskryf sjalom [vrede] as die brug tussen ontwikkeling en evangelisering. Die evangelie van die Koninkryk het inderdaad te doen met: 'Contextualization, education: Liberating and empowering people, caring for creation, economics, healing, holism, transformation.' In die woorde van Newbigin (1995:30e.v.) en om uitdrukking te gee aan die Trinitariese verstaan van die evangelie van die Koninkryk 'mission is ... Faith in action (proclaming the kingdom of the Father), Love in action (sharing the life of the Son), Hope in action (Bearing the Witness of the Spirit' (vgl. ook Bosch 1991:498-510 se beskrywing van 'Mission as Action in Hope').
Hierdie teologiese vertrekpunt (sjalom, soos dit in die Koninkryk gestalte vind) gee hande en voete aan missionale kontekstualiteit en relevansie. Dit behoort ons na twee kante af te grens en te bewaar van 'n teologie wat klink asof dit in die hemel geskryf is en aan die anderkant van 'n praktyk wat miskien uit 'n ander plek kom. Prakties Teologies kan dit soos volg gestel word: dit bring die teologiese teorie en praktyk teorie bymekaar. Daar mag immers nie wegkruipplek gebied of geskep word vir gemeentes met teorie sonder praktyk, of andersom nie. Evangelistiek en/of Missiologie sonder teorie van praktiese kommunikasie, is die beskrywing van 'n skip wat in die dokke lê (vgl. Verkuyl 1978:51). Hunsberger (1998:113e.v.) koppel in sy bespreking van Newbigin, laasgenoemde se teologiese verstaan van die Koninkryk aan 'the clue to the Meaning of History' (1998:114). Was dit nie nog altyd die begrip wat die uitdrukking wou gee aan God se kultureel-kontekstuele teenwoordigheid in sowel 'n sekulêre en pluralistiese wêreld nie?
Dit is my oortuiging dat Gibbs (2000) se beskrywing van 'ten quantum changes in how we do ministry' onder die een noemer van 'die herontdekking van die betekenis van die evangelie van die Koninkryk' geplaas kan word. Hy reflekteer juis hierop in sy bespreking van die tweede verandering wat hy waarneem, naamlik van 'market driven to mission oriented' (2002:36-64). Dit is in hierdie verband dat hy byvoorbeeld die komplekse werklikheid van kontekstualisering bespreek:
The choice facing the church is not between assimilation and isolation. It must see beyond that dilemma, moving towards a position of critical contextualization. This complex task is further complicated by the fact that the church itself is immersed in the culture. This means that it is both the subject examining the situation and the object of that examination. The missional church recognizes the dynamic interplay of church, gospel and society.
(Gibbs 2002:51)
Teologiese gevolge van twee vertrekpunte
Dissipelskap en dissipelering
Die verlies van hierdie sentrale insig van dissipelering in missionale en Koninkryksdenke hou verband met die verskraalde verstaan van bekering as doel van evangelisering.
Prill (2005:314) verwys na Abraham (2001:103) wat in die plek van die ander modelle pleit dat 'evangelism should be construed as initiation into the kingdom of God'. Hierdie benadering is 'n poging om weer die Bybelse verstaan van dissipelskap terug te bring in ons verstaan van missionering. Dit is die rol wat die kategese in die vroeë kerk gespeel het, naamlik inlywing in die gemeenskap van navolgers (leerlinge) van Christus. Aksies in hierdie verband sluit in: verkondiging van die evangelie, die oproep om berou te hê, te bely en in Christus te glo, basiese onderrig in Christelike teologie en waardes, die doop en deelname aan die geloofsgemeenskap.
Dit gaan dus om 'n teologiese verstaan van die gemeente as 'n gemeenskap van dissipels en as 'n dissipel-gemeenskap, met geweldige implikasies vir die ekklesiologie. Die gemeente is nie maar net mense wat 'gekies' het vir Christus nie, maar mense wat Hom volg, van Hom leer om nuwe mense te wees en nuwe lewens te leef in hulle eie wêreld. Dit het minstens tot gevolg:
- 'Verlossing wat persoonlik sowel as korporatief, fisies sowel as geestelik verstaan word. King (1996:83 soos aangehaal in Prill 2005:323) vertel die verhaal van 'n werker van die Heilsleër wat saam met 'n biskop in 'n trein gereis het. Na 'n rukkie het die werker hom verplig gevoel om die biskop te vra of hy gered is. Die biskop se antwoord het hom redelik onkant gevang: 'It depends what you mean. I have been saved, I am being saved, and I will be saved'.
- Dat bekering sowel 'n keuse as 'n proses is. Navorsing wys in die rigting dat mense oor 'n langer tyd gelowiges word. Terwyl bekering lank verstaan is as 'n omdraaipunt op 'n bepaalde oomblik, is daar al meer klem op die proses. 'In other words, finding faith is seen as a process and not as an event' (Prill 2005:327; Moynagh 2001:113). Dit pas in by die herontdekking van die teologiese perspektief van dissipelskap binne evangelisering. Binne die gereformeerde tradisie word bekering ook verstaan as keuse en as proses van danksegging vir die heil (vgl. Heidelbergse Kategismus, Deel 3).
- Die betrokkenheid by 'n gemeenskap van dissipels wie se eerste besigheid die ywerige soek van die Koninkryk is. Dit relativeer die gemeente of kerk tot 'n gemeenskap sonder eie belange. Dit beklemtoon die relevansie van die gemeente of kerk aan die anderkant as verkore agent van die Koninkryk. Dit lei tot nederigheid by almal wat as dissipels self nog tot bekering kom en tot egte dankbaarheid dat juis hierdie dissipels (in wording) deelneem aan die proses van dissipelering. Hierdie navolging omsluit die heelwordende lewe van mense wat by Hom heelheid vind. Missionering vanuit dissipel- en Koninkryksperspektief wil holisties verstaan word: dit is omvattend en help mense om geïntegreerde lewens terug te vind en lewenslank daaraan te bou (vgl. Verkuyl 1978:50).
Dit is in hierdie verband belangrik om 'n oomblik stil te staan by die Nuwe Testamentikus Andries van Aarde (2006:103-122) se openingsrede. Hierdie goedgedokumenteerde artikel kan nie in die beperkte ruimte van hierdie artikel volledig verdiskonteer word nie. Enkele opmerkings oor die belang van die insigte vir die onderwerp onder bespreking is ter sake.
Die gemeente moet haarself anders verstaan. Aansluitend by insigte van talle ander, skryf Van Aarde (2006) dat ons:
in vandag se wêrelddorp nie te doen het met ons hier en die heidene/ongelowiges daar nie. Die indeling van mense tussen 'gelowiges' en 'ongelowiges' is te gekompliseerd om so 'n eenvoudige onderskeid te tref.
(Van Aarde 2006:105)
Hy verwys dan onder andere na McLaren ([1998] 2000:121-143) wat na die tradisionele 'buitekerklikes' verwys as 'the church on the other side'.
Volgens Van Aarde wil Matteus ons help om te verstaan dat dissipels mense is wat nie 'in' is omdat hulle reg gedoen het nie. Die Ou Testamentiese verstaan van die verbond word in die dissipelskapterminologie vasgehou. God het ons ingebring en binne onthou ons dit. Die begrip van God se geregtigheid word dan behandel. Dit is God 'wat regstellend handel deur reg te maak toe Israel nie in staat was om die wat buite was, in te bring nie' (2006:110). Dit is juis die boodskap van Matteus dat hierdie 'outsiders', mense van wie niemand kennis neem nie, egte 'outsiders' die Koninkryk beërf (vgl. die rol wat Matt 5:3 in die verklaring van die Evangelie speel). Van Aarde (2006:111) stel dit so: 'Wat betref die inkom in die kerk deur die sogenoemde "outsiders", dink Paulus en Matteus dieselfde, hoewel uitgedruk op eie genuanseerde wyse.' Dit is hierdie dialektiese waarheid van wat dit beteken om tegelyk oud en nuut te wees wat in die verstaan van die gemeente verlore gaan wanneer die evangelie en kerkwees kulturele goed word. Van Aarde verwys dan na Barth (1932:206) se oproep aan gelowiges, naamlik:
tot 'n dialektiese spanning om nooit die evangelie gelyk te stel aan kulturele konvensie nie, om nie sending as kultuurpropaganda te sien nie - net soos Paulus in Romeine 10:3 van Israel vra om nie eie-geregtigheid God se geregtigheid te noem nie.
(Van Aarde 2006:112)
Van Aarde (2006) merk dan op dat dit juis hierdie soort sensitiwiteit is wat ons in die groot sendingopdrag kry:
Die opdrag is 'groot' want dit is nie net die uitspel van Jesus se 'groot' liefdesgebod nie, maar eintlik die samevatting van die hele Evangelie van Matteus. Die inklusiewe karakter van kerkmense se gesindheid kom tot uitdrukking in die 4 keer herhaling van die woord 'hele' in die groot liefdesgebod ... Dieselfde 4 keer herhaling kom voor in die 'groot' sendingopdrag: alle mag, alle mense, alles doen, altyd Immanuel. Matteus 28:16-20 is al beskryf as die manifesto van die kerk - 'n manifesto wat op dieselfde vlak van waarde lê as die Shema van Israel ... Hierdie manifesto wil vir ons sê hoe nuut anders ons moet dink oor hoe mense inkom en hoe mense binne bly.
(Van Aarde 2006:112-113)
As afsluiting van die Evangelie (waar die twaalftal reeds elf geword het) dien die opdrag om ons te herinner aan die gebrokenheid van dié wat binne is. 'Dit is sulke struikelende mense wat die manifesto aanhoor. En wat in ons ore eggo, is die ambivalensie van om te glo én tegelykertyd te twyfel' (Van Aarde 2006:113).
Volgens Van Aarde (2006:114-117) help Matteus ons om hierdie teenstrydigheid te begryp. Die werkwoord 'gaan' word nie gebruik as selfstandige werkwoord nie, en word nie as opdrag verstaan nie. Dit is soos 'gaan en eet. Die klem lê op die imperatiewe vorm van die hoofwerkwoord: 'maak dissipels (matheteusate), maak die kerk een groot skool van Jesus-volgelinge'. Ons word geroep om die anderkant-mense, die nog-nie-kerk-mense nie, of 'the church on the other side' (vgl. McLaren [1998] 2000:121-143) nie uit die oog te verloor nie.
Samevattend sê Van Aarde (2006) dan:
Die groot sending opdrag berus op twee pilare: Die een om self jou eie ambivalensie raak te sien. Jy glo, maar sukkel om te glo. Dit gaan daarom dat jy jou eie onvermoë sal insien, sodat jy alleen op genade kan bou. Wanneer jy hierdie siening internaliseer, sal jy nie diegene wat jy as buite beskou, met negatiewe vooroordele benader nie. Jy is ook soos hulle. Die tweede is om wat Paul Tillich (1948:118) die 'protestantse beginsel' genoem het, ernstig op te neem ... Die Protestantse beginsel is die moed om alle tradisies, kultureel en kerklik, aan evangeliese kritiek te onderwerp. Dit beteken om jouself in die wêreld te sien, maar nie as so deel van die wêreld dat die wêreld se reëls die evangelie word nie. Dit kan alleen, indien jy die manifesto van Jesus - wat Paulus die 'wet van Christus' noem - in die sentrum plaas. Dit is naamlik om God lief te hê en die een naas jou soos jouself.'
(Van Aarde 2006:117-118)
Deel van die hantering van hierdie dialektiek is om al meer bewus te wees en te wete te kom van die pluralistiese wêreldbewussyn waarvan elke gelowige en die gemeente as sodanig deel is. Dit word ook al makliker namate die lidmate van gemeentes in hierdie bewussyn opgroei. Hulle word met tyd deel daarvan. Dit is hulle bewussyn (vgl. Schweitzer 2004; Newlands 2004).
Paradigmaskuif
Word dissipels met diens as kernwaarde
Die teologiese geloofwaardigheid van evangelisasie en missionale kontekstualiteit kan herstel word, die sin daarvan herontdek word en die bediening herstel word wanneer beide teologie en geloofsgemeenskap bogenoemde paradigmaskuif maak: Van gemeente met 'n opdrag tot aflewering van 'n boodskap tot nederige diens in diens van die evangelie van die Koninkryk: maak dissipels van alle nasies. Mense kan terug-gedien word - na Hom wat die lewe aan mense teruggee (vgl. Nel 2002:65-87). By en in Hom 'the true meaning of the human story has been disclosed. Because it is true, it must be shared universally' (Newbigin 1989:125). Song (2006:255-262) dui aan hoedat 'discipleship in Context' self vir die keuse en ontwikkeling van pedagogiese materiaal implikasies het, juis omdat dit behoeftegedrewe en 'receptor- centered' (2006:262) is.
Dit is immers die goeie nuus van die Een wat gekom het nie om gedien te word nie, maar om te dien. Verkuyl (1978) het dit reeds raakgesien:
Het is je voortdurend heroriënteren in je denken, in je emoties, in je gerichtheid, zodat daaruit een nieuwe levensstijl, een nieuwe manier van zijn, en nieuwe gedrag ontstaat van dag tot dag.
(Verkuyl 1978:18)
Volgens Armstrong (1979:38) is dit die bewys van die integriteit en kwaliteit van ons dissipelskap. Dit is die metafoor wat by uitnemendheid die missie van die kerk uitdruk. Ons missie is om dienaars van Christus te wees en te word. Dit is moeilik. Die lewensverhaal van Steve Sjogren (1993) demonstreer hoe kompleks dit is, maar ook hoe God se liefde deur kontekstuele en konkrete dade van vriendelikheid bewys word. Sy definisie van 'servant evangelism' is: 'Servant Evangelism = deeds of love + words of love + adequate time' (1993:22) of 'demonstrating the kindness of God by offering to do some act of humble service with no strings attached' (1993:17-18). Bekering tot dienaar is meer as 'n besluit om diens te lewer. Dit is 'n verandering in die verstaan van wie ons is. Dit het met die herontdekking van identiteit te doen. Ons is nie net tot diens geroep nie. Ons is dienaars wat tot diens geroep is, 'gedwing' deur die liefde (vgl. die radikale boodskap van 2 Kor 5:11-21).
Die titel van die boek van Guder (2000), naamlik The Continuing Conversion of the Church dui ook op die radikaliteit van hierdie paradigmaskuif. Die implikasie van missionale teologie is inderdaad die bekering van die kerk (2000:143f). Of soos hy (2000:26) dit stel: 'Evangelizing churches are churches that are being evangelized. For the sake of its evangelistic vocation, the continuing conversion of the church is essential.' In die woorde van Newbigin (1989:227): 'I am suggesting that the only answer, the only hermeneutic of the gospel, is a congregation of men and women who believe it and live it.' Dit is juis waarom dit in die opbou van 'n missionêre gemeente gaan (vgl. Nel 1994, 2004). Michael Green het reeds in 1990 'n boek van 574 bladsye laat verskyn onder die titel Evangelism through the local church. Die hoofstuk oor 'Evangelism in a Multi-Faith Society' is vir ons onderwerp van besonderse belang (1990:43-78). Vir enigiets in lyn met die evangelie van die Koninkryk moet hierdie gemeente verander tot 'een groot skool van Jesus-volgelinge' (Van Aarde 2006:114; vgl. ook Weth 1998; Drescher-Pheiffer 2001).
Samevattend
Callahan (1983) publiseer sy eerste navorsingsresultate na 25 jaar se empiriese kontak en analises in 750 gemeentes. Hy bevind dat gemeentes wat in hulle omgewings 'n verskil maak (effektiewe gemeentes in sy taal) minstens drie spesifieke, kontekstuele en konkrete missionêre projekte het. Na nóg 250 gemeentes en vyf jaar later ontwikkel hy die werkboek en beskryf hierdie drie missionêre projekte as bedieninge wat 'effektiewe hulp verleen, goed bekend is aan en waardeer word deur die gemeenskap' (Callahan 1987 [1991]:14, aangehaal uit die Afrikaanse vertaling; vgl. ook Callahan 2010:53-68). Ott (2004) argumenteer vir hierdie verandering van die gemeente tot 'n bedieningsgemeenskap waar hulle is (vgl. ook Hastings 2007 vir 'n prakties-teologiese beskrywing en voorbeelde van kontekstuele beïnvloeding in Japan). Hoewel verteenwoodigers van gemeentes ('sendelinge') namens 'n gemeente elders 'n betekenisvolle verskil kan gaan maak, kan die gemeente self eintlik net in konteks die verskil maak - of ten minste sover as wat die lidmate per week beweeg. Callahan (1987:12, 2008:9) het 'n bekende formule in hierdie opsig verfyn ten einde gemeentes te help om hierdie kontekstuele ruimte (radius) te bepaal. In persoonlike kontak met 115 gemeentes waar ek gemeenteanalises kon lei, is hierdie radius van plaaslike gemeentes in Suid-Afrika gemiddeld 15 km - 20 km. Dit is die primêre invloedsfeer en -ruimte van die gemeente.
Die argument is dus nie of gemeentes ook by die wyer en 'ver' wêreld betrokke moet raak nie. Dit lyk my selfs na 'n futiele vraag. Gemeentes kan en moet selfs. Die saak ter tafel is dat selfs so 'n gemeente missionale integriteit verloor indien hy nie kontekstueel relevant is nie.
Erkenning
Mededingende belange
Die outeur verklaar dat hy geen finansiële of persoonlike verbintenis het met enige party wat hom nadelig kon beïnvloed in die skryf van hierdie artikel.
Literatuurverwysings
Abraham, W.J., 2001, The logic of evangelism, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Armstrong, R.S., 1979, Service evangelism, Westminster, Philadelphia, PA. [ Links ]
Armstrong, R.S., 1987, Faithful witnesses: Leader's guide, Geneva, Philadelphia, PA. [ Links ]
Barth, K., 1932, 'Die Theologie und die Mission in der Gegenwart', Zwischen den Seiten 10, 189-215. [ Links ]
Berneburg, E., 1997, Das Verháltnis van Verkundigung und sozialer Aktion in der evangelikalen Missionstheorie, Brockhaus, Wuppertal. [ Links ]
Blauw, J., 1962, The missionary nature of the church, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Bohren, R., 1974, Predigtlehre, Chr Kaiser, München. [ Links ]
Bosch, D.J., 1991, Transforming mission: Paradigm shifts in theology of mission, Orbis, Maryknoll, NY. [ Links ]
Bosch, D.J., 1993, God's reign and the rulers of this world: Missiological Reflections on Church-State relationships, in C. van Engen, D.S. Gilliland & P. Pierson (eds.), The good news of the kingdom: Mission theology in the third millennium, pp. 89-95, Orbis, Maryknoll, NY. [ Links ]
Boshoff W.S., 2011, 'Gemeentebou en die begeleiding van rouprosesse in 'n konteks van omvattende verandering: Stemme uit drie gemeentes van die NG Kerk se Noordelike Sinode', Phd-proefskrif, Departement Praktiese Teologie, Universiteit van Pretoria. [ Links ]
Bradshaw, B., 1993, Bridging the gap: Evangelism, development and sjalom, MARC, Monrovia, CA. [ Links ]
Brouwer, R., 2009, Geloven in gemeenschap: Het verhaal van een Protestantse Geloofsgemeenschap, Kok, Kampen. [ Links ]
Callahan, K.L., 1983, Twelve keys to an effective church, Harper & Row, San Francisco, CA. [ Links ]
Callahan, K.L., 1987 [1991], Twelve keys to an effective church: The planning workbook, Harper & Row, San Francisco, CA. (Oorspronklike Afrikaanse vertaling 1991 deur M. Nel & J.J. Louw, 4de druk 2008 en geredigeer deur S.J. le Roux. [ Links ])
Callahan, K.L., 2010, Twelve keys to an effective church: Strong, Hhealthy congregations living in the grace of God, 2nd edn., Jossey-Bass, San Francisco, CA. [ Links ]
Conradie, E.M., 2010, 'Creation at the heart of mission?', Missionalia 38(3), 380-396. [ Links ]
Ekstróm, B., 2003, 'The kingdom of God and the church today', Evangelical Review of Theology 27(4), 292-305. [ Links ]
Dick, D.R., 2007, Vital signs: A pathway to congregational wholeness, Discipleship Resources, Nashville, TN. [ Links ]
Dingemans, G.D.J., 1986, ln die leerschool van het geloof Kok, Kampen. [ Links ]
Drescher-Pheiffer, K.H., 2001, Diakonische Gemeinde in der Grossstadt zwischen Kreuzerfahrung und Verheissing des Reiches Gottes, Lang, Frankfurt am Main. [ Links ]
Gibbs, E., 2000, ChurchNext: Quantum changes in how we do inistry, Intervarsity, Downers Grove, IL. [ Links ]
Green, M., 1990, Evangelism through the local church, Hodder & Stoughton, London. Guder, D.L., 2000, The continuing conversion of the church, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Harris, M., 1988, 'Teaching: Forming and transforming grace', in C.E. Nelson (ed.), Congregations: Their power to form and transform, pp. 238-264, John Knox, Atlanta, GA. [ Links ]
Hamman, J.J., 2005, When steeples cry: Leading congregations through loss and change, Pilgrim, Cleveland, OH. [ Links ]
Hastings, T.J., 2007, Practical Theology and the one body of Christ: Towards a missional-ecumenical model, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Hendriks, H.J., 2004, Studying ongregations in Africa, Lux Verbi, Wellington. [ Links ]
Hunsberger, G.R., 1998, Baring the witness of the Spirit: Leslie Newbigin's theology of cultural plurality, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Kiefert, P., 2007, Ons is nou hier: 'n Nuwe ere van gestuur-wees, Lux Verbi BM, Wellington. [ Links ]
King, P., 1996, Good News for a suffering world, Monarch, Crowborough. [ Links ]
Kromminga, C.G., 1964, The communication of the gospel through neighboring, Wever, Franeker. [ Links ]
Kromminga, C.G., 1976, Bringing God's news to neighbors, Baker, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Mclaren, B.D., [1998] 2000, The church on the other side: Doing ministry in a postmodern matrix, Zondervan, Grand Rapids, MI. (Die 1998-publikasie was getiteld Reinventing your church. [ Links ])
Moynagh, M., 2001, Changing world, Changing church, Monarch, London. [ Links ]
Nel, M., 1994, Gemeentebou, Orion, Halfway House. [ Links ]
Nel, M., [1997] 2000, Jeugbediening: 'n Inklusiewe gemeentelike benadering, Barnabas, Bloemfontein. (Die 1997 uitgawe is uitgegee deur die RGN, Pretoria. [ Links ])
Nel, M., 2002, 'Serving them back. Making a case for service evangelism in youth evangelism, Journal of Youth and Theology 1(1), 65-87. [ Links ]
Nel, M., 2004, Who are we? Understanding and finding identity in the local church, Kitskopie, Pretoria. [ Links ]
Nel, M., 2006a, Stories van hoop, CUM, Vereeniging. [ Links ]
Nel, M., 2006b, 'Geskenke wat 'n verskil maak', in M. Nel (red.), Stories van hoop, pp. 11-28, CUM, Vereeniging. [ Links ]
Nel, M., 2007, 'Verantwoordelike evangelisasie in die teenwoordigheid van God: 'n Teologiese refleksie', Praktiese Teologie Suid-Afrika 22(1), 98-117. [ Links ]
Nel, M. & Ungerer, A.G., 2011, 'Die verband tussen gemeentebouprosesse en missionale gemeenteontwikkeling', HTS Teologiese Studies/Theological Studies 67(2), Art. #931, 11 pages. http://dx.doi.org/10.4102/hts.v67i2.931 [ Links ]
Nelson, C.E., 1988a, 'Why this book on congregations', in C.E. Nelson (ed.), Congregations: Their power to form and transform, pp. 1-19, John Knox, Atlanta, GA. [ Links ]
Nelson C.E., 1988b, Congregations: Their power to form and transform, John Knox, Atlanta, GA. [ Links ]
Newbigin, L., 1983, The other side of 1984: Questions for the churches, World Council of Churches, Geneva. [ Links ]
Newbigin, L., 1989, The gospel in a pluralist society, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Newbigin, L., 1995, The open secret: An introduction to the theology of mission, rev. edn., first published in 1978, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Newlands, G., 2004, The transformative imagination: Rethinking intercultural theology, Ashgate, Hampshire. [ Links ]
Niemandt, C.J.P., 2010, 'Kontoere in die ontwikkeling van 'n missionêre ekklesiologie in die Nederduitse Gereformeerde Kerk - 'n omvangryker vierde golf', Nederduits Gereformeerde Teologiese Tydskrif 51(3&4), 92-103. [ Links ]
Nouwen, H.J.M., 1994, The return of the prodigal son: A story of homecoming, Doubleday, NY. [ Links ]
Ott, E.S., 2004, Transform your church with ministry teams, Eerdmans, Grand Rapids, MI. [ Links ]
Prill, T., 2005, 'Evangelism, theology and the church', Evangelical Review of Theology 29(4), 309-330. [ Links ]
Saayman, W., 2007, Being missionary - Being human: An overview of the Dutch Reformed Mission, Cluster, Pietermaritzburg. [ Links ]
Schippers, K.A., 1982, 'Werken aan de gewone gemeente, 1', Praktische Theologie 2, 96-105. [ Links ]
Schweitzer, F.L., 2004, The postmodern life cycle: Challenges for church and theology, Chalice, St Louis, MO. [ Links ]
Sellon, M.K., Smith, D.P. & Grossman, G.F., 2002, Redeveloping the congregation: A how to for lasting change, Bethesda, Alban. [ Links ]
Sjogren, S., 1993, Conspiracy of kindness, Servant, Ann Arbor, MI. [ Links ]
Song, M., 2006, 'Contextualization and discipleship: Closing the gap between theory and practice', Evangelical Review of Theology 30(3), 249-263. [ Links ]
Tillich, P., 1948, The Protestant era, University of Chicago, Chicago, IL. [ Links ]
Van Aarde, A.S., 2006, 'Hoe om in te kom en hoe om binne te bly - die "groot sendingopdrag" aan die kerk vandag volgens Matteus 28:16-20', HTS Teologiese Studies/Theological Studies 62, 103-122. [ Links ]
Van Ruler, A.A., 1969, Theologisch Werk I, Nijkerk, Callenbach. [ Links ]
Van Ruler, A.A., 1973, Theologisch Werk VI, Nijkerk, Callenbach. [ Links ]
Verkuyl, J., 1978, Inleiding in de Evangelistiek, Kampen, Kok. [ Links ]
Verkuyl, J., 1993, 'The Biblical notion of Kingdom: Test of validity for theology of religion', in C. van Engen, D.S. Gilliland & P. Pierson (eds.), The good news of the Kingdom: Mission theology in the third millennium, pp. 71-81, Orbis, Maryknoll, NY. [ Links ]
Walzer, M., 1966, The revolution of the saints: A study in the origins of radical politics, Weidenfeld & Nicolson, London. [ Links ]
Weth, R. (Hrsg.), 1998, Wat hat die Kirche heute zu sagen: Auftrag und Freiheit der Kirche in der pluralistischen Gesllschaft, Neukirchen Verlag, Neukirchen-Vluyn. [ Links ]
Correspondence to:
Malan Nel
PO Box 12549, Hatfield 0028, South Africa
Email: email@example.com
Received: 15 May 2011
Accepted: 21 July 2011
Published: 04 Nov. 2011
© 2011. The Authors. Licensee: AOSIS OpenJournals. This work is licensed under the Creative Commons Attribution License.
1. Vir 'n huidige verstaan en gebruik van die term 'missionaal' in die Nederduitsch Hervormde Kerk in Afrika vergelyk Nel en Ungerer (2011).
2.~Dit is nie hier die plek om hierop in te gaan nie, maar ek verwys graag na Saayman (2007) en Niemandt (2010) se refleksie op 'n deel van Saayman se verstaan van die bewegings in die sendinggeskiedenis van die NG Kerk.
3. Die skrywer het vir die volgende paragrawe vrylik gebruik gemaak van navorsing uit n vorige artikel (Nel 2007:98-117).
|
<urn:uuid:937f8514-2757-4dc5-b574-c7a6f3b1b0fc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0259-94222011000300012&lng=en&nrm=iso&tlng=af
|
2019-07-19T16:14:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526324.57/warc/CC-MAIN-20190719161034-20190719183034-00093.warc.gz
|
by
|
3.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
false,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99964
| false
|
484
jaar
484 |
◄ | 4de eeu | ◄5de eeu► | 6de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:484 |
Kalenders | |
Die jaar 484 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 84ste jaar van die 5de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
|
<urn:uuid:490528cb-6e4b-47d6-83fd-250cf6b50c35>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/484
|
2019-07-22T04:18:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999996
| false
|
Ammoniumsianaat
chemiese verbinding
Dit word algemeen aanvaar dat organiese chemie as 'n wetenskap in 1828 begin is deur Friedrich Wöhler se sintese van die organiese, en biologies betekenisvolle stof, ureum, deur per abuis 'n waterige oplossing van ammoniumsianaat te verdamp.
|
<urn:uuid:adcd3a59-5378-4a9d-9b8a-d566ccd2878d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Ammoniumsianaat
|
2019-07-22T03:14:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999642
| false
|
Karen Zoid
Karen Zoid | ||
---|---|---|
Karen Zoid tree op tydens Huisgenoot se eeufeesviering, Mei 2016 | ||
Geboortenaam | Karen Louise Greeff | |
Geboorte | 10 Augustus 1978 Brussel | |
Beroep(e) | Musikant | |
Genre(s) | Rock, Pop, Alternatiewe Rock | |
Aktiewe jare | 2001 – tans | |
Webwerf | karenzoid.co.za | |
Musiekportaal |
Karen het groot geword in België as die dogter van 'n Suid-Afrikaanse diplomaat en het later saam met haar familie na Suid-Afrika verhuis. Sy het daar as straatmusikant in die strate van Melville opgetree. Sy was getroud met die kitaarspeler Don Reinecke, en die paartjie se eersteling, Ben Francis Reinecke, is op 29 Januarie 2007 gebore.
Haar debuutalbum, "Poles apart", is in 2001 deur EMI uitgereik. Dié etiket het ook haar tweede album, "Chasing the Sun" in 2003 uitgereik en haar derde album, "Media", in 2005. Al drie die albums het goue status bereik. Zoid het egter van etiket verander en haar vierde album, "Postmodern World" is deur Just Music uitgereik op 2 Augustus 2007.
Die lirieke van sommige van haar liedjies vorm deel van die kurrikulum van die Universiteit van Pretoria se eerstejaarstudente, in die kursus AFR 164.
Inhoud
AlbumsWysig
Poles Apart (2001)Wysig
- Set of wheels
- Yuppie scum
- Afrikaners is plesierig
- Southern sky
- Waitress
- Maak nie regtig saak nie
- Whore
- Whole in one
- Katriena
- Inspector holmes
- Engel
- Callback
- Vleesbaai
- Taxi
Chasing The Sun (2003)Wysig
- Oh My Love
- Suburbs
- Ons Soek Rock & Roll
- Deurmekaar
- Dinosaur
- Black Guitar
- Beautiful
- Verandering
- Jan
- Born To Shine
- Forty-seven
- Meisie Wat Haar Potlood Kou
- Foto Teen Die Muur
- Danville Diva
- Gentleman's Song
Media (2005)Wysig
- Lift me up
- Kaapstad
- Small room
- Ek lewe
- Scumbag is a loser
- Guy from the beer commercial
- Homo sapiens
- 20 Jaar
- Hou vas aan wat jy het
- The devil doesn't dig it
- Familie reunie
- Pleased to meet me
- Reason
- Mascara
DVD-VideoWysig
- In Die Staatsteater
RolprenteWysig
- Susanna van Biljon (2010)
|
<urn:uuid:cd0a7639-4a1c-4b87-a4c8-219347a569b1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Karen_Zoid
|
2019-07-22T04:05:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997837
| false
|
Kategorie:Gebeurtenisse
Wikimedia Commons bevat media in verband met Gebeurtenisse. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 5 subkategorië, uit 'n totaal van 5.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Gebeurtenisse. |
Hierdie kategorie bevat die volgende 5 subkategorië, uit 'n totaal van 5.
|
<urn:uuid:fba1eaf7-331b-4931-a8a4-9406ed16378e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Gebeurtenisse
|
2019-07-22T03:20:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.977942
| false
|
Toulouse
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Frankryk |
Région (Admin. gewes) | Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées |
Département | Haute-Garonne |
Koördinate | |
Stigting | Voor 2de eeu v.C. |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 118,3 vk km |
Hoogte bo seevlak | 141 (115-263) m |
Bevolking: | |
- Totaal (2007) | 439 453 |
- Bevolkingsdigtheid | 3 714,7/vk km |
- Agglomerasie | 936 800 |
- Aire urbaine | 1 321 105 |
Tydsone | UTC +1 |
- Somertyd | UTC +2 |
Burgemeester | Jean-Luc Moudenc |
Amptelike webwerf | www.toulouse.fr |
Toulouse (Oksitaans: Tolosa) is 'n stad in die suidweste van Frankryk, aan die oewer van die Garonnerivier en halfpad tussen die Atlantiese Oseaan en die Middellandse See. Die metropolitaanse gebied van Toulouse is met 1,1 miljoen inwoners die tweede grootste in Suid-Frankryk en een van die vinnigsgroeiende in Europa. Die stad is die hoofkwartier van die grootste ondernemings in die Europese lug- en ruimtevaartnywerheid, soos byvoorbeeld Alcatel Espace, EADS Space en Airbus S.A.S. en 'n belangrike onderwyssentrum met meer as 100 000 studente.
Toulouse is die voormalige hoofstad van die historiese provinsie Languedoc, wat tot by die Franse Rewolusie bestaan. Vandag dien Toulouse as die hoofstad van die région (gewes) Languedoc-Roussillon-Midi-Pyrénées en die prefektuur van die département Haute-Garonne. As die setel van die Académie des Jeux Floraux, die eweknie van die Franse Akademie in die Oksitaanstalige gebiede van Suid-Frankryk, het die stad ook 'n belangrike sentrum van die Oksitaanse kultuur geword. Die tradisionele Oksitaanse kruis dien as die simbool van die stad.
Inhoud
GeskiedenisWysig
Die Romeine verower die Galliese stad Tolose in die jaar 106 v.C.; onder die nuwe naam Tolosa dien dit as 'n belangrike administratiewe en militêre sentrum van die provinsie Gallia Narbonensis. Baie strate in die ou stadskern laat nog steeds die Romeinse roosterpatroon herken. Sedert die 4de eeu is Toulouse die setel van 'n biskop.
Tussen 418 en 507 n.C. is Toulouse die hoofstad van die Tolosaanse Ryk, wat die Wes-Gote na Alaric I se Italiaanse veldtog stig. Die ryk strek tot by die Pireneë-gebergte en sluit groot dele van Spanje in. Dit word uiteindelik deur Clovis I vernietig. In die tydperk tussen 781 en 843 is Toulouse die hoofstad van die Koninkryk van Akwitanië.
Tydens die middeleeue bly Toulouse oor 'n lang tydperk onafhanklik. Die grawe van Toulouse brei hulle magsgebied oor 'n groot deel van Suid-Frankryk uit, wat uiteindelik die provinsie Languedoc vorm. Toulouse word 'n sentrum van die Oksitaanse kultuur. As gevolg van die kruistog teen die Kathare word die provinsie in 1271 by Frankryk ingelyf. Toulouse self word deur Noord-Franse troepe geplunder.
Toulouse is in die middeleeue ook een van die rykste stede in Frankryk. Die kalkgrond van sy omgewing is uiters geskik vir die wede-plant, wat destyds die enigste duursame blou verfstof lewer. Toulouse raak sy monopolie kwyt met die invoer van indigo uit die Portugese kolonies.
Selfs onder die heerskappy van die Franse kroon bly die stad tot die jaar 1790 min of meer onafhanklik. Tydens die reformasie is die stad die tuiste van 'n groot aantal protestante, tog bly Toulouse in die godsdienstige oorloë steeds 'n bondgenoot van die Rooms-Katolieke partye. In 1562 word sowat 4 000 Hugenote in die stad vermoor.
Teen die middel van die 19de eeu neem die hedendaagse ekonomiese bloei van Toulouse 'n aanvang met die oprigting van die eerste nywerhede.
Tussen 1942 en 1944 word Toulouse deur Duitse soldate beset. Die stad is in die Tweede Wêreldoorlog nie die skouplek van militêre gevegte nie, tog is dit 'n belangrike sentrum van die Résistance, die Franse weerstandsbeweging. Die Duitse besettingstroepe ontruim die stad kort na die geallieerde landing in Normandië.
Aan die begin van die sestigerjare vestig 'n groot aantal Franse setlaars, wat uit Algerië verdryf is, hulle in die stad. In die sewentigerjare kom 'n groot aantal Noord-Afrikaanse immigrante na Toulouse. Danksy die ekonomiese groei styg die inwonertal vinnig van 269 000 in 1954 tot 380 000 in 1968. In 2011 het Toulouse reeds meer as 892 000 inwoners.
EkonomieWysig
Ná sy bloeitydperk as verskaffer van die beroemde blou pastelkleure en die industrialisering tydens die 19de eeu bly Toulouse in sy onlangse geskiedenis 'n tyd lank 'n tweederangse stad wat nie tred kan hou met ander Franse metropole nie.
Die stad het egter 'n lang tradisie as 'n lugvaartsentrum, en reeds in 1919 is daar lugposverbindings met Afrika en Noord- en Suid-Amerika. Die lughawe van Toulouse is ook die basis van die bekende skrywer en vlieënier Antoine de Saint-Exupéry.
In die sestigerjare besluit die Franse regering om die lugvaartnywerheid se aktiwiteite in Toulouse te konsentreer. Die groot Europese vliegtuigvervaardiger Airbus Industrie het een van sy twee hoofkwartiere naby Toulouse se lughawe (die ander is in die Duitse hawestad Hamburg). Airbus is tans die grootste plaaslike werkgewer en monteer hier die reuse Airbus A380 passasierstraler.
Sedert die tagtigerjare is Toulouse een van die belangrikste sentrums van die ruimte- en lugvaartnywerheid ter wêreld, wat met die Concorde, Airbus en Ariane vereenselwig word. Die plaaslike bedrywe verskaf werk aan meer as 35 000 mense. Ander belangrike nywerhede is masjienbou, yster en tekstiel. Danksy die welvarende nywerhede het Toulouse sy skuldlas binne tien jaar ten volle afbetaal.
Toulouse is daarnaas 'n handel- en vervoersentrum en die tweede grootste tersiêre onderwyssentrum van Frankryk. Blomteelt is 'n tradisionele ambag in Toulouse. Veral die plaaslike viooltjies word bemark, onder meer ook as reukwater en bestanddeel van likeur.
OnderwysWysig
BesienswaardighedeWysig
- Toulouse staan vir sy pragtige sandsteengeboue geboue bekend en dra weens die kenmerkende rooi en rooskleurige argitektuur die bynaam la ville rose. Die groot verskeidenheid kleure, wat as gevolg van verwering ontwikkel, word veral in die aandson sigbaar. Die plaaslike chansonnier Claude Nougaro het die rooi kleur in sy liedere besing.
- Die romaanse basiliek Saint-Sernin uit die 11de en 12de eeu is een van die mooiste in Suid-Frankryk.
- Die gotiese katedraal Saint-Etienne dateer uit die 12de eeu.
- Die Musée des Augustins is 'n voormalige Augustynse klooster, wat vandag 'n kunsmuseum huisves.
- Die universiteit van Toulouse is in 1229 gestig en die tweede oudste in Europa.
- Toulouse beskik oor 'n groot aantal patrisiërhuise in die renaissance-boustyl, soos die Hôtel d’Assézat en die Hôtel de Bernuy.
- Die Musée Georges Labit vertoon Romeinse, Egiptiese, Koptiese, Chinese en Japanse kuns.
- Die Musée Saint-Raymond naby die basiliek Saint-Sernin spog met 'n grafkelder uit die Romeinse en vroeë christelike tydperk. Die boonste verdiepings huisves argeologiese uitgrawings uit die stad en sy omgewing.
- Die Cité de l’espace (Ruimtestad) behandel onder meer die geskiedenis van die ruimtevaart.
KultuurWysig
Baie ou nywerheidsgeboue is herskep tot kulturele sentrums. Die ou slagpale dien sedert die negentigerjare as die setel van die Museum vir Moderne Kuns. Die ou watertoring huisves nou 'n fotogalery.
Die stad bestee sowat vyftien persent van sy jaarlikse begroting aan "Kultuur sonder grense", 'n ambisieuse kulturele fees. Alternatiewe feeste soos die musiekfees in die oewerpark van die Garonne geniet dieselfde aandag.
KookkunsWysig
Tipiese plaaslike geregte is die Cassoulet, 'n bredie van wit boontjies en verskillende soorte vleis, wat met Confit d'oie - ingemaakte ganslewer en lamworsies - bedien word, Terrine de foie gras ('n ganslewergereg) en Magret de canard (eendborsies met groen boontjies).
Violettes de Toulouse is gesuikerde viooltjies, wat ter versiering van plaaslike nageregte gebruik word. Viooltjieslikeur uit Toulouse is 'n drankspesialiteit.
Die Marché Victor Hugo is die sentrum van die plaaslike chocolatiers en kaaswinkels.
|
<urn:uuid:5040db48-566c-4f47-9f52-dd71dfaa94eb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Toulouse
|
2019-07-22T03:55:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999984
| false
|
892
Jump to navigation
Jump to search
892 |
◄ | 8ste eeu | ◄9de eeu► | 10de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:892 |
Kalenders | |
Die jaar 892 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 92ste jaar van die 9de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
Geboortes[wysig | wysig bron]
Sterftes[wysig | wysig bron]
- Me(i)ngold (van Hoei), Belgiese martelaar en heilige.
|
<urn:uuid:02588c51-69e6-4532-83a3-c9ed21dc89f5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/892
|
2019-07-22T03:39:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999904
| false
|
Oortwolk
Die Oortwolk of Öpik-Oortwolk is ’n teoretiese sferiese wolk wat hoofsaaklik uit ysige planetesimale bestaan en rofweg 50 000 AE, of 1 ligjaar, van die Son af geleë is.[1] Dit is genoem na die Nederlandse sterrekundige Jan Oort en die Estiese sterrekundige Ernst Öpik. Volgens raming lê die wolk ’n kwart van die afstand na Proxima Centauri, die ster wat die naaste aan die Son is. Die Kuiper-gordel en verstrooide skyf, twee ander bronne van Trans-Neptunus-voorwerpe, se afstand van die Son is minder as ’n duisendste van dié van die Oortwolk. Die buitenste reik van die wolk definieer die swaartekraggrens van ons Sonnestelsel. [2]
Daar word geglo die Oortwolk bestaan uit twee streke: ’n sferiese buitenste wolk en ’n skyfagtige binnenste wolk, ook bekend as die Hillswolk. Voorwerpe in die Oortwolk bestaan hoofsaaklik uit vlugtige yse, soos water, ammoniak en metaan. Sterrekundiges glo die materie waaruit die Oortwolk bestaan, het nader aan die Son gevorm en is vroeg in die Sonnestelsel se ontwikkeling na die buitenste ruim geslinger vanweë die uitwerking van die gasplanete se swaartekrag.[1]
Hoewel die Oortwolk nog nie direk waargeneem is nie, glo sterrekundiges dit is die bron van baie van die langperiode- en Halley-tipe komete wat die binneste Sonnestelsel binnekom, asook van die Sentoure en Jupiterfamilie-komete.[3] Die buitenste Oortwolk is slegs losweg verbind aan die Sonnestelsel en word dus maklik beïnvloed deur die swaartekrag van verbygaande sterre en die Melkweg self. Hierdie kragte veroorsaak nou en dan dat ’n komeet uit sy wentelbaan uit die Oortwolk geruk en dan na die binnenste Sonnestelsel geslinger word.[1] As die wentelbane van kortperiodekomete in ag geneem word, kom hulle waarskynlik eerder van die verstrooide skyf af, hoewel sommige moontlik hul oorsprong in die Oortwolk gehad het.[1][3] Daar is slegs vier liggame wat as moontlike lede van die binnenste Oortwolk beskou word: 90377 Sedna, 2000 CR105, 2006 SQ372 en 2008 KV42.[4][5]
Inhoud
HipoteseWysig
In 1932 het Öpik voorgestel langperiodekomete het hul oorsprong in ’n wolk in die buitenste deel van die Sonnestelsel.[6] Die idee het onafhanklik by Oort ontstaan om ’n paradoks te verduidelik.[7] Gedurende die bestaan van die Sonnestelsel was die wentelbane van komete onstabiel, en dinamika bepaal dat ’n komeet eindelik óf met die Son óf met ’n planeet moet bots óf uit die Sonnestelsel gewerp moet word vanweë planetêre steurings. Verder beteken hul vlugtige samestelling dat, terwyl hulle die Son herhaaldelik nader, straling die vlugtige stowwe laat wegkook totdat die komeet óf uiteenspat óf ’n isolerende kors ontwikkel wat verdere gasontsnapping voorkom. Oort het gereken ’n komeet kon dus nie gevorm gewees het terwyl dit in sy huidige wentelbaan is nie en moes vir feitlik sy hele bestaan in ’n verafgeleë bron voorgekom het.[7][8][9]
Daar is twee klasse komete: lang- en kortperiodekomete. Eersgenoemde het relatief klein wentelbane, kleiner as 10 AE, en volg die ekliptiese vlak, dieselfde vlak as waarin die planete lê. Alle langperiodekomete het baie groot wentelbane, sowat duisende AE, en nader die Son van enige rigting af.[9] Oort het opgelet daar is ’n toename in langperiodekomete met ’n afelium (hul verste punt van die Son af) van sowat 20 000 AE, wat daarop dui dat daar ’n bron op daardie afstand is met ’n sferiese, isotropiese verspreiding.[9] Die relatief skaars komete met ’n wentelbaan van sowat 10 000 AE het waarskynlik een of meer wentelbane deur die Sonnestelsel voltooi en dié wentelbane is kleiner getrek deur die swaartekrag van die planete.[9]
Vorm en samestellingWysig
Die Oortwolk beslaan vermoedelik ’n enorme gebied vanaf tussen 2 000 en 5 000 AE[9] tot 50 000 AE[1] van die Son af. Volgens sommige ramings is die buitenste rand tussen 100 000 en 200 000 AE ver.[9] Die binneste deel is ook bekend as die Hillswolk; dit is genoem na Jack G. Hills, wat die bestaan daarvan in 1981 voorspel het.[10] Dit lyk of die binneste wolk dosyne of duisende keer soveel komeetkerne het as die buitenste halo;[10][11][12] dit word beskou as ’n moontlike bron van nuwe komete wat die buitenste wolk voed, aangesien laasgenoemde se voorraad geleidelik uitgeput raak. Die Hillswolk verduidelik hoekom die Oortwolk ná miljarde jare steeds bestaan.[13]
Die buitenste Oortwolk kan biljoene voorwerpe bevat met ’n deursnee van meer as 1 km,[1] en miljarde met ’n absolute magnitude van meer as 11 (wat ooreenstem met ’n deursnee van sowat 20 km). Hulle kan tienmiljoene kilometers van mekaar af wees.[3][14] Die totale massa is nie bekend nie, maar as ’n mens aanneem Halley se Komeet is ’n prototipe vir komete in die buitenste Oortwolk, is die gesamentlike massa sowat 3 × 1025 kg, of vyf keer dié van die Aarde.[1][15] Die massa van die binneste wolk is nog nie geraam nie.
As die ontleding van komete die geheel verteenwoordig, bestaan die meeste uit ysagtige stowwe. Die ontdekking van die voorwerp 1996 PW, ’n asteroïde in ’n wentelbaan wat meer ooreenstem met dié van ’n langperiodekomeet, dui daarop dat die wolk ook rotsagtige voorwerpe bevat.[16]
OorsprongWysig
Daar word geglo die Oortwolk is ’n oorblyfsel van die oorspronklike protoplanetêre skyf wat sowat 4,6 miljard jaar gelede om die Son gevorm het.[1] Die algemeen aanvaarde hipotese is dat die voorwerpe in die Oortwolk nadar aan die Son ontstaan het, tydens dieselfde proses waarin die planete en asteroïdes gevorm het, maar dat hulle vanweë swaartekragwisselwerkings met jong gasreuse soos Jupiter na die buitenste deel van die Sonnestelsel gewerp is.[1][17] Volgens onlangse navorsing deur Nasa kon ’n groot deel van die Oortwolk se voorwerpe die resultaat gewees het van die uitruiling van materiaal tussen die Son en sy nabygeleë sterre terwyl hulle gevorm en daarna van mekaar weggedryf het. Dit beteken ’n groot deel, of die meeste, van die voorwerpe is nie naby die Son gevorm nie.[18] Simulasies van die ontwikkeling van die Oortwolk van die begin van die Sonnestelsel af tot nou dui daarop dat die wolk se massa sowat 800 miljoen jaar gelede ’n hoogtepunt bereik het. Daarna het die tempo van akkresie en botsings afgeneem en het die Oortwolk uitgeput begin raak.[1]
Modelle deur Julio Ángel Fernández, ’n sterrekundige van Uruguay, dui daarop dat die verstrooide skyf, die hoofbron van kortperiodekomete in die Sonnestelsel, ook die primêre bron kon gewees het vir die voorwerpe in die Oortwolk. Daarvolgens het sowat die helfte van die voorwerpe wat versprei is, na buite na die Oortwolk beweeg, ’n kwart na binne na Jupiter se wentelbaan, en ’n kwart is uitgewerp in hiperboliese wentelbane. Die verstrooide skyf voorsien dalk die Oortwolk steeds van materiaal.[19]
Swaartekragwisselwerkings met nabygeleë sterre en galaktiese getye het die wentelbane van komete meer sirkelvormig gemaak. Dit verduidelik die feitlik ronde vorm van die buitenste Oortwolk.[1] Aan die ander kant het die Hillswolk, wat sterker aan die Son verbind is, nog nie ’n ronde vorm nie. Onlangse studies het gewys die vorming van die Oortwolk stem min of meer ooreen met die hipotese dat die Sonnestelsel gevorm het as deel van ’n sterreswerm van 200 tot 400 sterre. Hierdie vroeë sterre het waarskynlik ’n rol gespeel in die vorming van die wolk, aangesien sterre in die swerm nader aan mekaar verbybeweeg het as nou, en dus was daar veel meer gereelde steurings.[20]
In Junie 2010 het die Amerikaanse planetêre wetenskaplike Harold F. Levison en ander aan die hand van rekenaarsimulasies voorgestel "die Son het komete van ander sterre aangetrek terwyl dit in sy geboorteswerm was". Hul resultate impliseer "tot meer as 90% van die Oortwolk kom van die protoplanetêre skywe van ander sterre".[21]
Bronnelys en verwysingsWysig
- Alessandro Morbidelli (2008-02-03). "Origin and dynamical evolution of comets and their reservoirs" (PDF). arxiv. Besoek op 2007-05-26. Gaan datum na in:
|year= / |date= mismatch
(help) - "NASA Solar System Exploration". "Oort Cloud". Besoek op 2008-12-02.
- V. V. Emelyanenko, D. J. Asher, M. E. Bailey (2007). “The fundamental role of the Oort cloud in determining the flux of comets through the planetary system”. Monthly Notices of the Royal Astronomical Society 381 (2): 779–789. doi:10.1111/j.1365-2966.2007.12269.x. Besoek op 2008-03-31.
- Alessandro Morbidelli; Harold Levison (2004). “Scenarios for the Origin of the Orbits of the Trans-Neptunian Objects 2000 CR105 and 2003 VB12 (Sedna)”. The Astronomical Journal 128 (5): 2564–2576. doi:10.1086/424617.
- (2008) “International Team of Astronomers Finds Missing Link”. NRC Herzberg Institute of Astrophysics. Besoek op 2008-09-05.
- Ernst Julius Öpik (1932). “Note on Stellar Perturbations of Nearby Parabolic Orbits”. Proceedings of the American Academy of Arts and Sciences 67 (6): 169–182. doi:10.2307/20022899.
- Jan Oort (1950). “The structure of the cloud of comets surrounding the Solar System and a hypothesis concerning its origin”. Bulletin of the Astronomical Institutes of the Netherlands 11: 91–110.
- David C. Jewitt (2001). “From Kuiper Belt to Cometary Nucleus: The Missing Ultrared Matter”. Astronomical Journal 123 (2): 1039–1049. doi:10.1086/338692.
- Harold F. Levison, Luke Donnes (2007). "Comet Populations and Cometary Dynamics". In Lucy Ann Adams McFadden, Lucy-Ann Adams, Paul Robert Weissman, Torrence V. Johnson. Encyclopedia of the Solar System (2de uitg.). Amsterdam; Boston: Academic Press. pp. 575–588. ISBN 0-12-088589-1.
- Jack G. Hills (1981). “Comet showers and the steady-state infall of comets from the Oort Cloud”. Astronomical Journal 86: 1730–1740. doi:10.1086/113058.
- Harold F. Levison, Luke Dones, Martin J. Duncan (2001). “The Origin of Halley-Type Comets: Probing the Inner Oort Cloud”. Astronomical Journal 121 (4): 2253–2267. doi:10.1086/319943.
- Thomas M. Donahue, red. (1991). Planetary Sciences: American and Soviet Research, Proceedings from the U.S.–U.S.S.R. Workshop on Planetary Sciences. Kathleen Kearney Trivers, and David M. Abramson. National Academy Press. p. 251. ISBN 0-309-04333-6. Besoek op 2008-03-18.
- Julio A. Fernéndez (1997). “The Formation of the Oort Cloud and the Primitive Galactic Environment”. Icarus 219: 106–119. doi:10.1006/icar.1997.5754. Besoek op 2008-03-18.
- Paul R. Weissman (1998). "The Oort Cloud". Scientific American. Besoek op 2007-05-26.
- Paul R. Weissman (1983). “The mass of the Oort Cloud”. Astronomy and Astrophysics 118 (1): 90–94.
- Paul R. Weissman, Harold F. Levison (1997). “Origin and Evolution of the Unusual Object 1996 PW: Asteroids from the Oort Cloud?”. Astrophysical Journal 488 (2): L133–L136. doi:10.1086/310940.
- "Oort Cloud & Sol b?". SolStation. Besoek op 2007-05-26.
- "The Sun Steals Comets from Other Stars". Nasa. 2010.
- Julio A. Fernández, Tabaré Gallardo and Adrián Brunini (2004). “The scattered disc population as a source of Oort Cloud comets: evaluation of its current and past role in populating the Oort Cloud”. Icarus 172 (2): 372–381. doi:10.1016/j.icarus.2004.07.023.
- R. Brasser, M. J. Duncan, H.F. Levison (2006). “Embedded star clusters and the formation of the Oort Cloud”. Icarus 184 (1): 59–82. doi:10.1016/j.icarus.2006.04.010.
- Harold F. Levison (2010), "Capture of the Sun's Oort Cloud from Stars in Its Birth Cluster" (Science, 10 Junie 2010) (SwRI) News
Eksterne skakelsWysig
Die Sonnestelsel |
---|
Son • Mercurius • Venus • Aarde • Mars • Ceres • Jupiter • Saturnus • Uranus • Neptunus • Pluto • Haumea • Makemake • Eris |
Mane: Aarde • Mars • Asteroïdies • Jupiter • Saturnus • Uranus • Neptunus • Pluto • Haumea • Eris • Ringe: Jupiter • Saturnus • Uranus • Neptunus |
Planete • Dwergplanete • Kleinplanete Meteoroïdes • Asteroïdes • Asteroïdegordel • Sentoure • Trans-Neptunus-voorwerpe • Kuipergordel • Verstrooide skyf • Komete • Hillswolk • Oortwolk |
|
<urn:uuid:ac52e71a-1abd-4204-ac04-9f0b1710705b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Hills-wolk
|
2019-07-18T09:52:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999475
| false
|
Maria Montessori
Maria Montessori (31 Augustus 1870 - 6 Mei 1952)
- Maria Montessori was die eerste vroue geneesheer in Italië.
- Sy het haar program ontwikkel vir arm en intellektueel gestremde kinders.
- Sy het geglo dat die leeromgewing spesiaal beplan moet wees sodat kinders self kan leer van selfkorrektiewe en opeenvolgende apparaat.
- Onderwys is gebaseer op waarneming en kinders se natuurlike belangstelling in leer.
- Kinders moet vryheid gegee word om te leer deur eksplorasie.
Maria Montessori | |
Maria Montessori in 1913
Geboortenaam | Maria Tecla Artemisia Montessori |
---|---|
Gebore | 31 Augustus 1870 Chiaravalle, Marche, Italië |
Oorlede | 6 Mei 1952 (op 81) Noordwijk, Zuid-Holland, Nederland |
Nasionaliteit | Italië |
Ouers | Alessandro Montessori (vader) Renilde Stoppani (moeder) |
Beroep | Geneesheer en opvoeder |
Bekend vir | Stigter van die Montessori-metode vir onderwys |
Religie | Rooms-Katolieke Kerk |
Kind(ers) | Mario Montessori Sr. |
Handtekening |
Inhoud
Geskiedenis van die Montessori opvoeding stelselWysig
Die eerste Montessori skool in Rome het in 1907 ontstaan. Die program het ter aanvang gefokus op leerders tussen die ouderdom van vier en sewe jaar, en die program het begin om die lae-inkomste families ‘n kans te gee om hul kinders in ‘n voldag leeromgewing te plaas. Die skool se program en struktuur het vinnig aandag getrek in Europa en Indië en het later ook bekend geraak in Amerika, veral tussen 1910 - 1920.
Maria Montessori se skool sisteem het later gesukkel om genoeg onderwysers te kry om op hierdie unieke manier skool te gee. As ‘n gevolg hiervan het daar privaat instansies ontstaan om onderwysers op te lei volgens die Montessori manier.
Die geskiedenis van die ontwikkeling van die Montessori program werk volgens die volgende tydlyn: In 1870 is Maria Montessori gebore in Italië, sy het na skool gaan studeer as dokter. In 1896 het haar navorsing begin waar sy na kinders gekyk het wat fisies of intellektueel gestremd was om hulle te help. Haar navorsing was wetenskaplik gebaseerd in terme van die ontwikkeling van die kind. In 1906 begin sy haar eksperimentele program in haar huis om die leerders uit die strate te hou en arm gesinne so uit te help. Reeds in 1907 het die klasse van die Montessori program in Frankryk gestrek van voorskool tot en met graad 8. In 1912 was die Montessori metode van onderrig erken as ‘n waardevolle onderrig styl en is gepubliseer. In 1929 word “Assosiasie Montessori Internasionaal” gestig, en die Montessori program word as ‘n tipe franchise geken regoor die wêreld en beskikbaar gestel vir onderrig en leer. Op 6 Mei 1952 is Maria Montessori oorlede, op ‘n ouderdom van 81, na sy diep spore getrap het in die ontwikkeling van kinders en die onderrig styl wat baie bekend geword het vir sy unieke styl. In 1970 word daar ‘n organisasie gestig naamlik MECA wat Montessori opleiding insluit. In 2000 word Maria Montessori se invloede meer in die Waldorf program ingesluit.
Program FilosofieWysig
Die basiese program filosofie handel daaroor om die leerder te volg en aan sy of haar behoeftes te voldoen. Die program se beginsels is gebaseer op die Montessori Piramide nl. die leerder, die voorbereide omgewing en die opgeleide fasiliteerder. Dit is baie belangrik om die program se omgewing te beplan omdat dit met die kind se ingebore potensiaal te doen het om daarop te verbeter en daarop te bou. Die kinders moet kreatief sensitief gestimuleer word. Die leerders kan self besluit wat hulle gaan doen, en sodoende word hulle bloot gestel aan die komplekse omgewing van probleem oplossing. Daar moet gestreef word daarna om die hele persoonlikheid van die leerder deur motoriese, sensoriese en intellektuele aktiwiteite te stimuleer sodat hulle die leerders kan help groei op meer as een vlak. Die klaskamer kan gesien word as ‘n klein gemeenskap waar elke leerder op sy eie vlak werk, en dit kan hulle leer om selfstandig te wees omdat hulle die keuse het om te werk of nie. Omdat hulle deur selfontdekking leer, leer hulle ook selfdisspline aan en word meer gestimuleer deur aktiwiteite. Die Montessori program glo wanneer leerders werk of leer, dan leer hulle verskillende vaardighede en sosiale vaardighede aan deur inagneming van ander leerders, netheid, orde, selfbeheer, ens. Die aktiwiteite kan die aanleer van waardes van binne, eerder as van buite, die leerder aanmoedig. Leerders raak meer bewus van ander leerders se gevoelens deur hulself in ander se skoene te plaas. Die filosofie van die kurrikulum streef daarna om die leerders voor te berei vir beide universiteite en die lewe daar buite.
Wanneer daar na die skool gekyk word het hulle drie hoof idees, nl:
- Die onderwyser en ouer vorm nie die leerder nie, maar die leerder vorm homself deur sy ervaringe en hierdeur skep dit ‘n volwasse mens.
- Om te onderrig kan nie van een persoon na ‘n ander persoon oorgedra word nie, maar onderwysers kan slegs die natuurlike proses van leer fasiliteer.
- Daar is ‘n duidelike konneksie tussen mens se siening van jouself en om lewendig te wees en oop te wees vir nuwe idees en ervarings, en die vermoë om te leer.
Wanneer ons hierdie dinge besef sal die leerder ‘n goeie voorsprong hê, en hulle sal nie afhanklik wees van die onderwyser nie. Dit is die leerder se eie werk om die persoon te skep wat hy of sy gaan word. Leer deur leering, nie deur korreksie nie, dit moet die filosofie van die onderwyser wees. Die Montessori onderwyser moet goeie vertroue en geloof in die kind hê en hulle moet die kind volg. Die onderwyser moet homself buite die normale leer patroon plaas en die kind die geleentheid gee om homself te ontdek en daardeur te leer. Die onderwyser moet glo dat die leerling ‘n besluit sal neem om te leer deur ‘n taak te kies waarin hy die meeste sal baat vind om te leer. Daar is ‘n groot verskil tussen ‘n onderwyser in ‘n gewone skool teenoor die onderwyser in ‘n Montessori program. Die Montessori onderwyser glo meer in die leerder se ontwikkelings vermoë en volg die kind, eerder as wat die tradisionele onderwyser van die kind verwag om hom te volg. Die Montessori onderwyser beplan en observeer, en is dus konstant bewus van die leerling se rigting en vordering, en is daarom in staat om die leerling se ontwikkelings potensiaal te verbeter. Die kurrikulum is leerder gesentreerd omdat die Montessori onderwyser die leerling in beheer plaas. Die onderwyser staan somtyds terug sodat kinders foute kan maak sodat hulle deur hul ontdekkings ervaring kan opbou.
Die onderwyser se rol kan as volg opgesom word:
- Dinamiese skakel tussen leerder en beplande/ voorbereide omgewing
- Observeer hulle leerders sistematies, en interpreteer hulle behoeftes
- Eksperimenteer konstant en verander omgewing om by leerders te pas
- Berei leeromgewing voor
- Evalueer die leerders versigtig
- Observeer en evalueer
- Respekteer en beskerm die leerders se selfstandigheid
- Ondersteun die leerders
- Fasiliteer kommunikasie
- Rolmodel deur hul optrede
Metodes van aanbieding
Leerlinge word volgens hul vlak ingedeel en vorder teen hul eie spoed. Die leerlinge beplan self hul eie dag en week, maar die onderwyseres begelei nog steeds die program. Leerlinge is self verantwoordelik om hul take te voltooi, maar hulle mag vir hulp vra wanneer dit nodig is. Dit help die leerlinge om selfvertroue en onafhanklikheid te bou. Ouderdom groepe verskil van die gewone tradisionele program. Daar kan verskillende ouderdom groepe in een klas wees, bv. 6-9 jaar, en hierdie leerlinge is baie sensitief vir mekaar se gevoelens en besittings. Kinders word aangemoedig om hul tyd te vat met hul take, hulle word nie aangejaag nie. Alle leerlinge se leerstyle en vermoeëns word geakkomodeer. Die omgewing word so omskep dat leerlinge nie net iets leer nie, maar hulle leer ook hoe om te leer, en die styl van leer wat by hul as individu pas word vir hul gemaklik gemaak. Leerlinge leer deur ‘n “hands-on” benadering wat hul ervaring opbou en verbreed, waar leerlinge gewoonlik deur herhaling en memorisering leer in gewone skole. Die leerlinge se omgewing word so omskep dat elkeen ‘n gelyke kans tot leer het en teen sy eie pas kan leer. Die leerders het baie meer fisiese omgewing, en maak baie gebruik van apparate om hulle te leer eerder as werkkaarte. Leerlinge het ook minder hulp van die onderwyseres nodig omdat die leerlinge self kan ontdek of dit reg of verkeerd is, en die apparate werk so uit dat die leerder self weet of dit wat hy doen reg is. Alle apparate en die omgewing is gefokus op ‘n multi-sensoriese stimilu. Leerlinge leer een ding op drie of vyf verskillende maniere op dieselfde tyd. Die leerling wat ouditief, visueel, kinesteties, takties ens. die beste leer sal baat vind by elke apparaat.
Die onderwyseres stel die omgewing op en moet seker maak dit is ‘n optimale omgewing waarin leer kan plaas vind.
Die bronne wat gebruik word is baie belangrik, daar moet eerder te veel as te min wees, maar dit is baie belangrik dat dit gepas is vir ‘n sekere ouderdoms groep. Die verskillende ouderdoms groepe se bronne het ook ‘n sekere doel wat dit moet dien.
OuderdomWysig
0 tot 6 jaar – Voor sesjarige ouderdom leer die kind deur direkte interaksie en kontak met die omgewing. Hy leer sy omgewing ken deur sy sintuie te ontdek en deur beweging. Bronne wat gebruik word moet die kind selfrespek leer, sodat hy ook respek vir ander en hul besittings kan hê. Hy moet die natuurlike prag van sy omgewing begin raaksien en respekteer.
6 tot 12 jaar- Vanaf sesjarige ouderdom gaan dit oor die leerling se verbeelding en hulle produseer baie kreatiewe idees. Hulle begin boeke, dramas, tydlyne, modelle en grafieke opstel. Sensories manipuleerbare bronne moet hier gebruik word.
12 tot 18 jaar - Onderrig begin meer tradisioneel word. Bronne soos boeke, rekenaars en gereedskap word meer ingebring. Sy omgewing sluit ‘n groter gemeenskap in. Kultuur is nou die hoof bron van onderrig. Die fase van adolessensie. Onstabiliteit oor sielkunde ontwikkel en psigologiese verandering vind plaas.
18 tot 24 jaar – Montessori beoog om jong volwassenes voor te berei deur ervaringe, sy het geglo dat die onafhanklikheid van ekonomie in die vorm van geld is.
Montessori klaskamers bestaan uit die volgende kategorieë
Babas en kleuterprogramme: Montessori klaskamers val onder verkillende kategorieë vir kinders onder 3 jaar. Aktiwiteite word beklemtoon na die kinders se vermoë. Ouers moet hier betrokke wees.
Voorskoolse en Kleuter: Hierdie fase word primêr genoem en die aktiwiteite word deur die onderwyseres aangebied. Aktiwiteite wat hier plaasvind is, giet en lepel vir ontwikkeling van wiskunde, musiek en taal.
Elementêre klaskamers: Hier is 30 kinders of meer, lesse bestaan uit klein groepies van kinders wat die kinders instaat stel om onafhanklik te werk. Die lesse in hierdie klaskamers kan breed strek.
Middel en Hoërskool: Hierdie program is minder ontwikkeld as die programme vir die jonger kinders. Hier word opleiding van onderwysers ontwikkel.
Benodighede vir kindersWysig
KleuterskoolWysig
- Sagte speelgoed
- Speelgoed wat groot motoriese- en fynmotoriese vermoë bevorder
- Musiek speel ook ‘n groot rol
- Fantasie
- Bak en brou
Laerskool kindersWysig
- ‘n Volle reeks van getoetste materiaal
- Werkkaarte
- Toets reeks(gereeld)
- Musiek
- Werksvelle
Hoërskool kindersWysig
- Handboeke in verskillende vakke
- Portefeuljes
- Gereelde toetse
Opleiding in Suid AfrikaWysig
Die opleiding van onderwysers in die Montessori stelsel in Suid Afrika is redelik algemeen en korter as die gewone onderwys graad. Dit bied wel net ‘n diploma of NQF vlak 5. Die “Montessori Academy for teacher training” bied ‘n twee jaar kurses aan, gewoonlik beskikbaar in Pretoria en Kaapstad. Die eerste jaar is net lesings en die tweede jaar is prakties. Vroeë kinderontwikkeling kursusse is beskikbaar vir onderwyseresse van 3-6jarige kinders. Klasse is van Maandag tot Woensdag, vanaf 9:00 tot 13:00, en tweekeer per week is daar ‘n praktiese opleiding. Klasse is as voltyds of deeltyds beskikbaar, maar die student word verplig om in haar eie tyd vir twee weke by ‘n skool te werk. Die opgeleide student kan by verskeie Montessori skole in die land die geleentheid kry om as onderwyseres op te tree. Die Montessori skole is gewoonlik privaat eiendom, wat onderrig op ‘n baie hoë standaard aanbied.
|
<urn:uuid:50c41912-11bd-42d0-96f3-3316997ea4ed>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Maria_Montessori
|
2019-07-18T09:11:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525587.2/warc/CC-MAIN-20190718083839-20190718105839-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000004
| false
|
Jesse Tyler Ferguson
Jump to navigation
Jump to search
Jesse Tyler Ferguson | |
Geboorte | 22 Oktober 1975 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Jesse Tyler Ferguson (gebore 22 Oktober 1975) is 'n Amerikaanse akteur. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Untraceable (2008), Wonderful World (2009), en Ice Age: Collision Course (2016), en in die televisiereeks Modern Family (2009).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 2008: Untraceable
- 2009: Wonderful World
- 2011: One Night Stand
- 2012: Stars in Shorts
- 2016: Ice Age: Collision Course
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 2006: The Class
- 2008: Do Not Disturb
- 2009: Modern Family
- 2016: Jeffery Live
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2006: AV Club
- 2010: Modern TV Dads: Father Doesn't Know Best
- 2017: Katy Perry Live: Witness World Wide
Video's[wysig | wysig bron]
- 2012: 8
- 2012: The Producers
- 2017: Sondheim on Sondheim
|
<urn:uuid:6e5d8008-fdb4-46b1-a01d-3f59e32967d2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Jesse_Tyler_Ferguson
|
2019-07-22T03:50:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00437.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.972358
| false
|
Tweede Chinees-Japannese Oorlog
Tweede Chinees-Japannese Oorlog | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Deel van die Pasifiese Oorlog van die Tweede Wêreldoorlog (vanaf 1941) | |||||||||
Japannese troepe marsjeer Shenyang binne tydens die Mukden-insident. | |||||||||
Strydende partye | |||||||||
Republiek China met buitelandse ondersteuning |
Japannese Keiserryk met medewerker- ondersteuning | ||||||||
Aanvoerders | |||||||||
Tsjiang Kai-sjek |
Hirohito | ||||||||
Sterkte | |||||||||
5 600 000 Chinese 3,600 Sowjets (1937–40) 900 Amerikaanse vliegtuie (1942–45)[1] |
4 100 000 Japannese[2] 900 000 Chinese medewerkers[3] | ||||||||
Ongevalle en verliese | |||||||||
Nasionaliste: 1 320 000 gesneuweldes, 1 797 000 gewond, 120 000 vermis en 17 000 000–22 000 000 gesneuwelde siviele[4] Kommuniste: 500 000 gesneuweld en gewond. |
Japannese skatting—insluitend 480 000 totale gesneuwelde 1937–1941: 185 647 gesneuweld, 520 000 gewond en 430 000 siek; 1941–1945: 202 958 gesneuweld; ander 54 000 dood na die einde van die oorlog.[5] Kontemporêre VRS studie: 1 055 000 dood 1 172 200 beseer Totaal: 2 227 200[6] Nasionaal-Chinese skatting—1,77 miljoen gesneuweldes, 1,9 miljoen gewond[7] |
Alhoewel die twee lande reeds sedert 1931 elke nou en dan militêr gebots het, het 'n volskaalse oorlog in 1937 begin en is eers met die oorgawe van Japan in 1945 beëindig. Die oorlog was die gevolg van 'n dekade-lange Japannese imperialistiese beleid wat ten doel gehad het om China beide op politieke en militêre vlak te domineer, asook om toegang tot die land se enorme grondstofbronne en ander bronne te bekom. Terselfdertyd het die groeiende Chinese nasionalisme en idees oor selfbeskikking dié versettingsoorlog onvermydelik gemaak.
Voor 1937 het die twee kante in klein, plaaslike gevegte betrokke geraak, waarna verwys word as "insidente": vir 'n verskeidenheid redes het beide nasies hulself daarvan weerhou om 'n volskaalse oorlog te verklaar. Die 1931 inval van Mantsjoerye deur Japan staan bekend as die "Mukden-" of "Mantsjoerye-insident". Die laaste van hierdie "insidente" was die Marco Polo-brug insident van 1937, wat die begin van 'n volskaalse oorlog tussen hierdie twee lande ingelei het.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Taylor, Jay, The Generalissimo, bl. 645.
- Chung Wu Taipei "History of the Sino-Japanese war (1937–1945)" 1972 bl. 535
- Jowett, Phillip, Rays of the Rising Sun, bl. 72.
- Clodfelter, Michael "Warfare and Armed Conflicts: A Statistical Reference", Vol. 2, bl. 956.
- Dower, John "War Without Mercy", bl. 297.
- Liu Feng, (2007). "血祭太阳旗: 百万侵华日军亡命实录". Central Compilation and Translation Press. ISBN 978-7-80109-030-0.
- Chung Wu Taipei "History of the Sino-Japanese war (1937–1945)" 1972 bl. 565
|
<urn:uuid:6a274fa8-9cd6-414a-8ddd-39709fb7ca9e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Tweede_Chinees-Japannese_Oorlog
|
2019-07-17T04:44:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00381.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998552
| false
|
Hulp:onbepaalde voornaamwoord
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Sien
onbepaalde voornaamwoord
vir meer inligting.
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Hulp:onbepaalde_voornaamwoord&oldid=144867
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Hulpblad
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Ander tale
Voeg skakels by
Die bladsy is laas op 6 Oktober 2017 om 16:59 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:cd6084f8-a16f-4fd6-bcdc-efc99b09dcac>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Hulp:onbepaalde_voornaamwoord
|
2019-07-17T04:18:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00381.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999428
| false
|
kleinste
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Afrikaans (af)
Byvoeglike naamwoord
Trap
Predikatief
Attributief
Partitief
Stellend
klein
klein
kleins
Vergrotend
kleiner
kleiners
Oortreffend
kleinste
Gesubstantiveer
Enkelvoud
Meervoud
kleine
kleines
Bywoord
Oortreffend
die kleinste
Byvoeglike naamwoord
Betekenisse
Oortreffende trap
van
klein
.
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=kleinste&oldid=204305
"
Kategorieë
:
Woorde in Afrikaans van lengte 8
Woorde in Afrikaans
Byvoeglike naamwoorde in Afrikaans
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Català
Deutsch
English
Français
Malagasy
Nederlands
Português
Svenska
中文
Die bladsy is laas op 5 Desember 2018 om 09:48 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:a4909714-f43e-4e4a-84ef-b9c396271291>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/kleinste
|
2019-07-17T04:20:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998382
| false
|
Original Research
Knowledge and awareness of risk factors for cardiovascular disease in the Ga-Rankuwa community
Submitted: 18 November 2008 | Published: 18 November 2008
About the author(s)
Li Yuqiu, Tshwane University of Technology, South AfricaSusanna Catherina Dreyer Wright, Tshwane University of Technology, South Africa
Full Text:
PDF (196KB)Abstract
July to October 2005. The data gathering was self- reported with a structured questionnaire. Data were analysed using descriptive statistics and statistical analysis. The results obtained from the knowledge and awareness survey indicate that knowledge and awareness of the risk factors for cardiovascular disease are low in the Ga-Rankuwa community.
Opsomming
Kardiovaskulêre siektes veroorsaak 30% van sterftes wêreldwyd. In vergelyking veroorsaak aansteeklike siektes net 10% van die sterftes wêreldwyd. Kardiovaskulêre siektes is dus die mees algemene oorsaak van sterftes. In Suid-Afrika, as gevolg van verstedeliking en gepaardgaande veranderende dieetgewoontes en lewenstyl, is die verwagting dat die voorkoms van risikofaktore in swartmense sal verhoog en daarmee saam ook die gevolglike morbiditeit en mortaliteit aan kardiovaskulêre siektes. Hipertensie is die eerste ‘westerse siekte’ vanweë die natuurlike verloop van kardiovaskulêre siektes en is meer algemeen in die swart gemeenskap. Kennis en bewustheid van die risikofaktore is ‘n noodsaaklike komponent om die nodige gedragsverandering te bewerkstellig, maar min inligting is oor die vlak van kennis en bewustheid van kardiovaskulêre siektes in die Ga-Rankuwa-gemeenskap beskikbaar. Die doel van die studie was dus om die kennis en bewustheid van risikofaktore vir kardiovas-kulêre siektes in ‘n werksouderdom groep persone (18-40 jaar oud) in Ga-Rankuwa te bepaal. ‘n Kwantitatiewe opname is uitgevoer. ‘n Sensussteekproef is vanuit sone 1, 2, 4, and 16 in Ga-Rankuwa getrek om die voorkoms van risikofaktore vir kardiovaskulêre siektes te bepaal (n=604). ‘n Subgroep persone, slegs dié wat met ‘n risikofaktor vir kardiovaskulêre siektes diagnoseer is, is in die opname ingesluit (n=551). Die data is vanaf Julie tot Oktober 2005 deur middel van selfrapportering en ‘n gestruktureerde vraelys ingesamel en is deur beskrywende statistiek ontleed. Die resultate dui daarop dat daar oor die algemeen ‘n lae vlak van kennis en bewustheid van die risikofaktore vir kardiovaskulêre siektes in die Ga-Rankuwa-gemeenskap is.
Keywords
Metrics
Total abstract views: 2823Total article views: 3709
|
<urn:uuid:508b6201-952a-4b18-82b3-0c674bded31e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://hsag.co.za/index.php/hsag/article/view/284
|
2019-07-20T22:27:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00325.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998422
| false
|
Bruinpylstormvoël
Die Bruinpylstormvoël (Puffinus carneipes) is 'n stormvoël wat skaars is en aan die ooskus van Suid-Afrika gesien word. Die voël is 45 – 50 cm groot en weeg 550 - 680 g met 'n vlerkspan van 98 - 108 sentimeter. In Engels staan die voël bekend as Flesh-footed shearwater. Die voël broei op die gematigde eilande in die Indiese Oseaan en om Australië en Nieu-Seeland.
Bruinpylstormvoël | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Puffinus carneipes Gould, 1844 |
Sien ookWysig
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2004). Puffinus carneipes. 2006 IUBN-rooilys van bedreigde spesies. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur 2006. Verkry op 10 Mei 2006.
|
<urn:uuid:16a63572-1ac8-41c0-9d99-4e488ecabcfa>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Bruinpylstormvo%C3%ABl
|
2019-07-22T03:11:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00485.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997911
| false
|
Leendert te Groengebou
Die Leendert te Groengebou is 'n historiese gebou in Vermeulenstraat in Pretoria. Die gebou is tussen 1903 en 1905 opgerig. Leendert te Groen het 'n sigaretfabriek in die gebou begin waar sigarette met Transvaalse tabak gemaak is. Die gebou het tot onlangs gedien as museum vir die werk van die kunstenaar JH Pierneef.[1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Henie Heydenrych en Abrie Swiegers, Discover Pretoria, J.B. van Schaik, Pretoria, Suid-Afrika, 1999, p80
|
<urn:uuid:734ca7a5-0cfe-4910-8a11-35f410d8099c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Leendert_te_Groengebou
|
2019-07-23T12:06:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00085.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999917
| false
|
Aston Martin
Aston Martin Lagonda Limited | |
Tipe | Aandelemaatskappy |
---|---|
Gestig | 1913, Londen |
Hoofkantoor | Gaydon, Warwickshire, Verenigde Koninkryk |
Sleutelpersone | Ulrich Bez (hoof uitvoerende beampte) David Richards (voorsitter van die Raad) |
Gebied bedien | Wêreldwyd |
Industrie | Motorvervaardiger |
Produkte | Motorvoertuie |
Dienste | Finansiële en logistieke dienste |
Inkomste | £474,3 miljoen[1] (2010) |
Netto inkomste | £7,6 miljoen[1] (2010) |
Werknemers | 1 250[2] (2010) |
Dogtermaatskappye | Aston Martin Racing (50%) |
Webwerf | astonmartin.com |
Aston Martin is die handelsnaam vir vinnige, duur sportmotors wat deur die gelyknamige Britse motormaatskappy vervaardig word. Die motors is onder andere bekend vir die gebruik daarvan in die vroeë James Bond-flieks. Aston Martins is geken as klassieke statusmotors wat met die hand aanmekaar gesit word en van uiters hoë kwaliteit materiale gebou word.[3]
Die maatskappy is in 1913 deur Lionel Martin en Robert Bamford gestig. Tussen die Eerste Wêreldoorlog en die Tweede Wêreldoorlog het dit 'n paar keer in en uit bedryf gegaan. Lionel Martin verlaat die maatskappy in 1926. Daarna is dit van die een persoon aan 'n volgende verkoop, totdat David Brown dit in 1947 gekoop het. Brown het ook Lagonda gekoop, en gebruik Lagonda-enjins in sy motors. Die Aston Martins wat tydens Brown se besit gebou is, het die letters "DB" in die naam gehad. In 1959 wen 'n Aston Martin die 24-uur wedren by Le Mans.[4]
Brown verkoop die maatskappy later en in die 1970's sukkel hulle om in bedryf te bly. Victor Gauntlett koop 'n deel van die maatskappy en hou dit met die verkoop van onderdele aan die gang. In 1991 het die Ford Motormaatskappy Aston Martin gekoop en begin hulle weer om "DB"-motors te vervaardig. Ford besit Aston Martin tot 2007, waarna dit aan Investment Dar en Adeem Investments verkoop is.[5]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( Wright, William (6 Junie 2011). ) "Aston Martin revs up to raise capital". Financial News. Besoek op 12 April 2014.
- ( ) "England, Third of jobs go at Aston Martin". BBC News. 1 Desember 2008. Besoek op 12 April 2014.
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
- Aston Martin op Histomobile
- BBC News Article
|
<urn:uuid:f7954217-627f-4f5a-9ec1-1d26e962cffd>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Aston_Martin
|
2019-07-17T04:43:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00429.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99949
| false
|
Mor Gabriël-klooster
Deyrulumur Monastery (wat ook as Dayro d-Mor Gabriel bekendstaan) (Aramees: ܕܝܪܐ ܕܡܪܝ ܓܒܪܐܝܠ; Die Klooster van Sint Gabriël) is die oudste oorblywende Siries-Ortodokse klooster ter wêreld. Dit is op die Toer Abdin plato naby Midjat in die Mardin Provinsie in Suidoostelike Turkye geleë.
Deyrulumur is in 397 gestig en is die lewenskragtige Siries-Ortodokse klooster in Turkye, met ongeveer vyftien nonne en twee monnike in verskillende vleuels van die gebou, sowel as 'n wisselende aantal plaaslike lekebroeders en -susters en gaste van oorsee. Dit is ook die setel van die metropolitaanse biskop van Toer Abdin.
Deyrulumur is 'n werkgemeenskap geleë tussen tuine en boorde met residensiële akkommodasie uit die 1960's wat tot 'n mate afbreuk doen aan die antieke geboue. Die klooster se hoofdoel is om Siries-Ortodokse Christendom in die geboorteland aan die lewe te hou deur skoling en ordinasie van inheems gebore monnike. Dit het al per geleentheid fisiese beskerming aan die plaaslike Christen gemeenskappe gebied.
Deyrulumur is oop aan besoekers en dit is moontlik om daar te oornag.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Mor Gabriel Monastery. |
|
<urn:uuid:afe192c9-5bf7-408f-aba1-b8d7372a506e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Mor_Gabri%C3%ABl-klooster
|
2019-07-18T11:54:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00029.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999874
| false
|
Bach-Werke-Verzeichnis
Die Bach-Werke-Verzeichnis (BWV) (Duits, lys van Bach-werke) is die bekendste gids van die werke van Johann Sebastian Bach. Dit is tematies saamgestel en is in 1950 in 'n eerste weergawe deur die musikoloog Wolfgang Schmieder ingedien. By die gewyde kantates het Schmieder die volgorde van die Bach-uitgawe gevolg, waarvan die nommers reeds gebruiklik was; gevolg deur ander groepe vokale werke en dan komposisies vir orrel- en klavesimbel, asook kamer- en orkesmusiek. Die individuele groepe werke begin met siklusse (indien bestaande) of andersins meer verteenwoordigende groepe en dan volg individuele tradisionele werke.
Sedertdien het die gids enkele uitbreidings en regstellings ondergaan, maar is onveranderd in die basiese struktuur. Aangesien meer van Bach se werke gevind is, en ander werke as oneg bewys is, bestaan daar gapings in die nommering. Daar is ook ná nommer 1080 werke bygevoeg wat hulle dan buite die eintlike ooreenstemmende getalreekse bevind. Daarbenewens is daar 'n bylae met veelvuldige lêergidse wat twyfelagtige werke bevat.
Vir die jaar 2020 word 'n nuwe uitgawe beplan.[2]
Nog 'n gids van Bach se werke is die Bach-kompendium.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Die skildery het vir baie dekades in die Thomas Skool gehang. In die tweede helfte van die 19de eeu, was dit herhaaldelik "verfris" en oorgeverf. As gevolg daarvan het 'n gedeelte van die oorspronklike uitdrukking waarskynlik verlore gegaan of het vervaag. In 1913 is die oorspronklike skildery in die stadgeskiedenis museum van Leipzig opgeneem, waar daar probeer is om die skildery so goed moontlik te herstel. 'n 1748 Kopie (deur Haussmann self) van die 1746 oorspronklike was aanvanklik waarskynlik in besit van CPE Bach, maar het dan verlore gegaan vir baie jare totdat dit in 1952 deur William. H. Scheide (Princeton, New Jersey) gekoop is en na sy dood in 2014 aan die Bach-Archiv Leipzig bemaak is, volgens Scheide se testament. Die twee Haußmann-skilderye is die enigste skilderye waarin Bach se identiteit seker is; In alle ander portrette wat as Bach identifiseer word, is die identifikasie onseker. Bach se identiteit is by die Haussmann skilderye verseker omdat hy op die skilderye 'n komposisie van sy eie in sy hand vashou, die Canon triplex a 6 voci ('n trippel kanon vir ses stemme BWV 1087), 'n kreatiewe kanonieke variasie uit die tema van Aria van die Goldberg variasies.
- Bach-Argief Leipzig
|
<urn:uuid:81d33e4a-4d55-41a7-b0a9-b2b679630532>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/BWV
|
2019-07-20T22:26:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00349.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999983
| true
|
Oranjekeelkalkoentjie
Voëlspesie
Die Oranjekeelkalkoentjie (Macronyx capensis) is 'n endemiese algemene standvoël in vogtige grasveld van seevlak tot berghoogland. Die voël is 20 cm groot en weeg 45 gram. In Engels staan die voël bekend as die Cape Longclaw.
Oranjekeelkalkoentjie | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Macronyx capensis (Linnaeus, 1766) |
Sien ookWysig
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Macronyx capensis". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:cb6e8377-7876-45dc-8304-f9580cb09e68>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Macronyx_capensis
|
2019-07-22T03:32:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00509.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99083
| false
|
Bespreking:Basjkortostan
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Basjkortostan-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:fcee3e0b-adf0-46de-85a8-c83c5ca1c9bb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Basjkortostan
|
2019-07-16T00:18:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999972
| false
|
Bespreking:Kartago
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Kartago-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
Spelling[wysig bron]
Toe ek hierdie artikel in die onlangse wysigings sien, toe dog ek dit is dalk 'n spelfout, maar sukkel toe om veel te kry in woordeboeke of Nederlandse interwiki-skakels. Ek kry toe wel 'n paar verwysings op die web vir die spelling wat ek verwag het, "Kartage" [1][2][3][4]. Maar ek sien dat "Kartago" ook gebruik word, bv. [5]. Is dit 'n streeksverskil, (Stellenbosch teenoor Pretoria) of gewoon alternatiewe? Ek neem aan dit is die selfde plek. Het enigeen meer bronne of idees? --Alias (kontak) 09:17, 7 Mei 2016 (UTC)
- Ek dink dat Kartage 'n anglisisme is. Die Latynse vorm is Carthago en so word dit ook in Nederlands gebruik. Duits het Karthago, en in baie ander vorme ook in ander tale. Die verswakking -age is Frans of Engels. Selfs Wallies handhaaf die Latynse vorm. Jcwf (kontak) 15:58, 7 Mei 2016 (UTC)
- Terloops hoe sou jy Kartage uitspreek? Met Afrikaanse g? Jcwf (kontak) 16:02, 7 Mei 2016 (UTC)
- Jcwf, jy't my gevra of ek dalk meer hiervan weet. Nie eintlik nie, maar soos ek dit nog altyd het, is die Afrikaanse naam Kartago, nie Kartage nie. Mense wat daar gewoon het, word wel Kartagers genoem en die adjektief is Kartaags. Ek dink, net soos jy, dat die neiging om die Kartage te skryf 'n regstreekse oorname van die Engelse Carthage is. Oor die uitspraak sal ek nie 'n mening wil waag nie, maar self het ek dit nog altyd met die "Afrikaanse" g uitgespreek en nie soos in Chicago nie. Mieliestronk (kontak) 22:55, 7 Mei 2016 (UTC)
- Terloops hoe sou jy Kartage uitspreek? Met Afrikaanse g? Jcwf (kontak) 16:02, 7 Mei 2016 (UTC)
- Ek kry nou kans om in die AWS te kyk, en sien hulle gee "Kartago" en "Carthago" aan. Dit is ten minste 'n gesaghebbende bron. Die publikasies wat ek bó genoem het, is darem nie sommer net nie. Dit is darem 'n akademiese publikasie, Litnet en Vrouekeur, wat darem bietjie meer gesag by my dra as sommer net enige plek. Ek stel dan maar die aansture op, want dit lyk ten minste na 'n gebruikte alternatief. Terloops, ek ken dit met 'n Afrikaanse uitspraak (kar-taa-ge, soos "barbare" en met 'n "g" soos in "grond"). --Alias (kontak) 18:37, 8 Mei 2016 (UTC)
|
<urn:uuid:2f7b8236-a445-4145-9d88-ed6105e21a8e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Kartago
|
2019-07-16T00:26:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999998
| false
|
Bespreking:Sprinkaansanger
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Sprinkaansanger-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:e6d924cf-0af9-4356-b671-53c878211385>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Sprinkaansanger
|
2019-07-16T00:20:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999981
| false
|
世界
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
1
Japannees (ja)
1.1
Selfstandige naamwoord
1.1.1
Betekenisse
1.2
Uitspraak
1.3
Transliterasie
1.3.1
Sinonieme
Japannees (ja)
Selfstandige naamwoord
Betekenisse
Die
wêreld
.
Uitspraak
せかい
Transliterasie
Hepburn: sekai
Sinonieme
地球
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=世界&oldid=186178
"
Kategorie
:
Woorde in Japannees
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
ᏣᎳᎩ
Čeština
English
Español
Eesti
Suomi
Français
Magyar
Bahasa Indonesia
Ido
Italiano
日本語
ភាសាខ្មែរ
한국어
Lëtzebuergesch
ລາວ
Lietuvių
Malagasy
Bahasa Melayu
မြန်မာဘာသာ
Nederlands
Polski
Português
Русский
Српски / srpski
Svenska
தமிழ்
ไทย
Türkçe
Українська
Tiếng Việt
粵語
中文
Bân-lâm-gú
Die bladsy is laas op 17 Februarie 2018 om 06:12 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:9eb35a51-7407-4df8-89ba-2142923bf591>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/%E4%B8%96%E7%95%8C
|
2019-07-17T05:13:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996435
| false
|
Hulp
Kategorie:Haryana
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Harjana
.
Bladsye in kategorie "Haryana"
Die volgende 3 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 3.
Haryana
F
Faridabad
Y
Yamuna
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Haryana&oldid=1544275
"
Kategorie
:
Deelstate van Indië
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Беларуская
भोजपुरी
বাংলা
বিষ্ণুপ্রিয়া মণিপুরী
Català
Čeština
Cymraeg
Deutsch
English
Esperanto
Español
فارسی
Suomi
Français
ગુજરાતી
עברית
हिन्दी
Fiji Hindi
Bahasa Indonesia
Italiano
日本語
ಕನ್ನಡ
한국어
Latina
Македонски
മലയാളം
मराठी
Bahasa Melayu
नेपाली
Nederlands
Norsk nynorsk
Norsk
ଓଡ଼ିଆ
ਪੰਜਾਬੀ
Polski
پښتو
Português
Русский
संस्कृतम्
Scots
Simple English
Svenska
தமிழ்
తెలుగు
ไทย
Türkçe
Українська
اردو
Tiếng Việt
Winaray
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 17 April 2017 om 19:40 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:3a5943bc-1a85-4f18-bb3d-179272542213>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Haryana
|
2019-07-18T11:19:47Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992005
| false
|
Egiptiese Gewapende Magte
Egiptiese Gewapende Magte | |
---|---|
Gestig | 1922 |
Land | Egipte |
Tipe | Gewapende Magte |
Hoofkwartier | Koubri el-Quba, Kaïro, Egipte |
Kommandostruktuur | Egiptiese Leër Egiptiese Vloot Egiptiese Lugmag Egiptiese Lugverdedigingsmag |
Die Egiptiese Gewapende Magte (Arabies: القوات المسلحة المصرية) is die militêre magte van Egipte. Die Egiptiese Gewapende Magte is die grootste in Afrika en die Midde-Ooste. Dit is in 1922 gestig en bestaan uit die Egiptiese Leër, die Egiptiese Vloot, die Egiptiese Lugmag en die Egiptiese Lugverdedigingsmag.
Volgens die Egiptiese grondwet word die Egiptiese Gewapende Magte deur die opperbevel of deur die Hoogste Raad gelei. Die Hoogste Raad word ten tye van nood gevorm. Die president dien as die voorsitter en 21 offisiere verteenwoordig die verskillende weermagte en departemente.
|
<urn:uuid:d5a008fe-4255-473b-b1a8-e6c4bac853e5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Egiptiese_Gewapende_Magte
|
2019-07-22T04:30:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000005
| false
|
Epy Drost
Epi Drost (regs) in 1977 | |||
Persoonlike inligting | |||
---|---|---|---|
Gebore | 21 September 1945 | ||
Geboorteplek | Amersfoort, Nederland | ||
Oorlede | 27 Mei 1995 (op 49) | ||
Plek oorlede | Rotterdam, Nederland | ||
Speelposisie | Libero | ||
Jeugloopbaan | |||
FC Wageningen | |||
Seniorloopbaan* | |||
Jare | Span | Kere† | (Doele)† |
1962–1965 | FC Wageningen | ||
1965–1966 | Heracles Almelo | ||
1966–1980 | FC Twente | 423 | (8) |
1980–1982 | DS '79 | ||
1982–1983 | FC Twente | ||
Nasionale span | |||
1969–1973 | Nederland | 9 | (0) |
Spanne bestuur | |||
1987–1989 | RBC Roosendaal | ||
1983–1984 | DS '79 | ||
1990–1995 | STEVO | ||
* Kere vir seniorklub uitgedraf en doele is net vir die plaaslike liga.. † Kere uitgedraf (Doele). |
Eimert Drost (Amersfoort, 21 September 1945 – Rotterdam, 27 Mei 1995) was 'n Nederlandse sokkerspeler. Hy het vir FC Wageningen, SC Heracles, FC Twente en DS '79 gespeel. Hy het ook nege keer vir die Nederlandse nasionale sokkerspan uitgedraf.
Epy Drost is die gewildste speler nog by FC Twente omdat hy die kaptein van die span was tydens 'n suksesvolle era (1966-1980).
Erelys[wysig | wysig bron]
- FC Twente
|
<urn:uuid:1d350ec6-0525-4208-9fc0-8f85dedc5ed1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Epy_Drost
|
2019-07-22T03:52:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994814
| false
|
Gordon Westcott
Jump to navigation
Jump to search
Gordon Westcott | |
Geboortenaam | Myrthus Hickman |
---|---|
Geboorte | 6 November 1903 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 31 Oktober 1935 (op 31) |
Kinders | 2, insluitende Helen Westcott |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Gordon Westcott (6 November 1903 – 31 Oktober 1935) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Footlight Parade (1933), The World Changes (1933), Dark Hazard (1934), en Registered Nurse (1934).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1933: Footlight Parade
- 1933: The World Changes
- 1933: He Learned About Women
- 1933: Heroes for Sale
- 1933: Private Detective 62
- 1934: Dark Hazard
- 1934: Registered Nurse
- 1934: 6 Day Bike Rider
- 1934: Call It Luck
- 1934: Murder in the Clouds
|
<urn:uuid:25e15716-9145-4f4d-8152-05204408c932>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gordon_Westcott
|
2019-07-22T03:56:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.935086
| false
|
Paulus van Tarsus
Sint Paulus | |
---|---|
'n Moderne denkbeeldige voorstelling van Paulus van Tarsus, wat onder leiding van die historikus Michael Hesemann saamgestel is | |
Apostel van die heidene | |
Gebore | ca. 5 n.C.[1], Tarsus, Cilicië, Romeinse Ryk |
Sterfte | ca. 67[2], Rome, Italië[2] |
Vereer in | Alle Christelike kerke wat heiliges vereer |
Feesdag | 25 Januarie (Fees van Sint Paulus se bekering) 10 Februarie (Fees van Sint Paulus se skipbreuk in Malta) |
Attribute | Swaard |
Beskermheilige | missies; teoloë; Heidense Christene |
Paulus van Tarsus, ook bekend as Paulus die Apostel, die Apostel Paulus, en Sint Paulus, (Grieks: Σαούλ -(Saul), Σαῦλος (Saulos), en Παῦλος (Paulos); Latyn: Paulus of Paullus; Hebreeus: שאול התרסי Šaʾul HaTarsi (Saul van Tarsus)[3] (c. 5 - c. 67 n.C.),[4] was 'n Jood[5] wat na homself verwys het as die "Apostel aan die Heidene". (Rom. 11:13) Volgens die Handelinge van die Apostels, het sy bekering tot geloof in Jesus plaasgevind in 'n diepsinnige lewensveranderende ervaring op die pad na Damaskus. Saam met Simon Petrus en Jakobus, word hy beskou as onder die belangrikste vroeë Christenleiers.[6] Hy was ook 'n Romeinse burger — 'n bevoegdheid wat aan hom 'n bevoorregte regstatus verleen het rakende wette, eiendom en owerheidsgesag.[5][7]
Dertien sendbriewe in die Nuwe Testament word aan Paulus toegeskryf. In sekere hiervan word na verdere sendbriewe verwys, wat nie in die Bybel voorkom nie, soos 'n Laodiseaanse sendbrief. (Kol. 4:1) Sy outeurskap word by ses van die dertien sendbriewe bevraagteken deur sommige geleerdes,[8] terwyl wyd beweer word dat drie daarvan nie sy werk is nie.[9] Paulus se invloed op Christelike denke was wellig meer betekenisvol as enige ander Nuwe Testamentiese outeur.[8] Augustinus van Hippo het Paulus se verklaring, dat verlossing gebaseer is op geloof en nie goeie werke nie, verder ontwikkel.[8] Martin Luther se vertolking van Paulus se briewe was eweneens die sterk dryfkrag agter sy lering van sola fide.
Paulus se bekering het die verloop van sy lewe dramaties beïnvloed. Deur sy aktiwiteite en geskrifte, het sy geloof uiteindelik godsdienstige geloof regdeur die Mediterreense streek beïnvloed. Sy leierskap, invloed en nalatenskap het gelei tot die stigting van gemeenskappe, oorwegend onder die heidene, wat wel die Judaïese "morele kode" eerbiedig het, maar die "rituele" verpligtinge van die Mosaïese wet verslap of afgeskaf het, gebaseer op die lewe en werke van Jesus Christus en die Nuwe Verbond. Hierdie gemeenskappe het uiteindelik aangegroei tot die vroeë Christendom.
Inhoud
Bekering en roeping as apostel[wysig | wysig bron]
Die naam van Saulus word vir die eerste keer in Hand. 7:58 genoem, waar vertel word dat 'n sekere Saulus sy goedkeuring aan die steniging van Stefanus geheg het. Hierdie teregstelling was terselfdertyd die begin van die swaar vervolging van die Christengemeentes in Jerusalem. Saulus het selfs 'n magtigingsbrief vir die voortsetting van die vervolging tot in Damaskus van die hoë priester aangevra.
Op pad na Damaskus het hy 'n visioen van Jesus Christus gekry wat 'n totale ommekeer in sy lewe teweeggebring het. Na hierdie verskyning was hy 3 dae lank blind, maar nadat 'n sekere Ananias hom in Damaskus die hande opgelê het, kon hy weer sien. Hy het onmiddellik daarna in die sinagoge verkondig dat Jesus die Seun van God is (Hand. 9:19).
Na sy bekering het Paulus 3 jaar lank in Arabië vertoef, waarna hy Petrus in Jerusalem opgesoek (GaI.1:18-19) en van hom 'n uitvoerige verslag oor die prediking en werke van Jesus gekry het. Om hierdie rede is daar heelwat ooreenkomste tussen sommige van die groot redevoerings van Paulus en die van Petrus.
Sendingreise[wysig | wysig bron]
Die volgelinge van Jesus het Paulus aanvanklik vermy, omdat hulle nie kon glo dat die vervolger van Christene nou self ʼn Christen was nie. Dit was net Barnabas wat met Paulus gekommunikeer het. Paulus se sendingwerk het begin toe Barnabas hom in Tarsus gaan haal het vir prediking onder die heidene in Antiochië. Tydens ‘n byeenkoms van die gemeente in Antiochië het hy 'n Goddelike bevel gekry om die Evangelie ook in ander lande te gaan verkondig.
By die uitvoering van die opdrag het Barnabas aanvanklik die inisiatief geneem, terwyl Johannes Markus as helper saamgegaan het. Ciprus, die eiland waar Barnabas gebore is, was die eerste sendingveld. Hierna het die predikers na Klein-Asië gegaan, waar Paulus die leiding oorgeneem het. Johannes Markus het hulle in Perge verlaat, en nadat hulle tot by Derbe gevorder het, het hulle die terugreis begin langs 'n roete wat hulle vroeër gekies het.
Na 'n kort verblyf in Antiochië het Paulus besluit om 'n nuwe sendingreis aan te pak, en hy het Silas gekies om hom te vergesel (Hand. 15:27- 28). Hy het eers die gemeentes wat reeds gestig was, besoek en het daarna lank in Griekeland gewerk, waarna hy weer na Antiochië teruggekeer het. Die derde sendingreis het ook in 'n westelike rigting plaasgevind. Paulus het eers langer as 2 jaar in Efese gewerk en het daarna weer na Griekeland gereis. Na 'n besoek aan die gemeentes wat hy tydens die tweede sendingreis gestig het, het hy na Korinthe vertrek, waar hy 3 maande vertoet het. Van Troas het Paulus en sy medewerkers al met die kus van Klein-Asië langs gereis en ten spyte van berigte dat gevangenskap by sy aankoms in Jerusalem op hom wag, het hy met sy werk voortgegaan.
Gevangenskap en dood[wysig | wysig bron]
Terwyl Paulus in die tempel in Jerusalem was, het 'n groep Jode van Efese groot oproer veroorsaak. Hulle het die Efesiër Trofimus voorheen reeds by Paulus in die stad gesien en vermoed dat Paulus hom in die tempel gebring en so 'n heilige plek ontwy het. Soldate wat tussenbeide getree het, het gemeen dat Paulus ʼn Egiptenaar was wat vroeër 4 000 rowers na die woestyn uitgelei het, en hulle het hom gevange geneem (Hand. 21:27-39).
Paulus het hom as Romeinse burger op die keiser beroep, en die beroep kon nie geweier word nie. Na 'n stormagtige reis en 'n oorwintering op die eiland Malta het Paulus in ongeveer 62 n.C. Rome bereik. Gedurende sy gevangenskap van 2 jaar het Paulus met sy werksaamhede - skriftelik en mondeling - voortgegaan. Hoewel volledige getuienis ontbreek, word aangeneem dat Paulus vrygelaat is en nog 'n paar jaar lank met sy werk voortgegaan het. onder meer moontlik ook in Spanje: Hy is later weer gevange geneem en in Rome ter dood veroordeel. Volgens oorlewering het sy teregstelling (waarskynlik deur onthoofding) op 'n plek net buite die stadsmure van Rome, suid van die Via Ostiense, plaasgevind.
Paulus se werkmetode[wysig | wysig bron]
Paulus het veral in die groot stede gewerk waar hy waarskynlik van wee sy herkoms die meeste tuisgevoel het. Die meeste diaspora-Jode (Jode wat buite Israel gewoon het), het ook in die stede gewoon, en Paulus wou veral hulle bereik. Omdat hulle Paulus egter verwerp het, het hy hom na die heidene gewend: vandaar sy benaming "apostel van die heidene". Waar sy prediking aanvaar en ʼn nuwe gemeente gestig is, het Paulus alles in sy vermoë gedoen om sy gemeentelede by te staan. Hy het die gemeentes herhaaldelik besoek om te sien watter probleme na sy vertrek ontstaan het. As hy nie self kon gaan nie, het hy van sy helpers gestuur, en ook briewe aan die gemeentes geskryf.
Paulus se briewe[wysig | wysig bron]
Van die 14 briewe van Paulus wat in die Nuwe Testament opgeneem is (die sogenaamde sendbriewe), word in 13 vermeld dat Paulus die afsender is. Die Brief aan die Hebreërs is die enigste waar sy naam ontbreek. Bybelkenners meen dat 7 van die briewe van Paulus self afkomstig was, te wete Romeine, I en II Korinthiërs, Galasiërs, Filippense, I Thessalonicense en Filémon.
Daar bestaan egter twyfel of Paulus wel die briewe aan die Kolossense, Efesiërs, II Thessalonicense, I en II Timotheus en Titus geskryf het. Sommige vermoed dat iemand anders sy naam gebruik het om groter gewig en aansien aan die briewe te verleen Die onderwerpe wat in die briewe ter sprake kom, wissel van uiters praktiese uitsprake tot hoë teologiese bespiegelinge. Belangrike temas in Paulus se briewe sluit onder meer in die verhouding van die Kerk tot Israel, die vraagstuk van die Goddelike uitverkiesing en menslike vryheid, die opstanding van Christus, die Kerk as die liggaam van Christus, die werking van die Heilige Gees en die toekomsverwagting.
Betekenis en invloed[wysig | wysig bron]
Paulus, wat as die eerste Christelike teoloog beskou kan word, het deur die eeue heen 'n groot invloed op die gang van die kerkgeskiedenis uitgeoefen, Veral sy brief aan die Romeine het in verskillende tye 'n diep indruk op bekende teoloë gemaak, Augustinus (354-430) het sy bekering aan ʼn gedeelte uit die Brief toegeskryf, Luther het ook die sleutel tot die uitleg van die Evangelie in die eerste hoofstuk van die brief gevind, terwyl Karl Barth in 1919 'n nuwe teologie ontwerp het in sy Römerbrief, ʼn kommentaar op die brief van Paulus aan die Romeine.
Jesus en Paulus[wysig | wysig bron]
Die liberale teologie wat omstreeks 1900 in Duitsland ontstaan het, het die sogenaamde probleem van "Jesus en Paulus" geskep. Daar bestaan volgens die skool 'n groot verskil tussen die Jesus wat in die Evangelies beskryf word as 'n rondtrekkende leraar wat die armes en sondaars help, en Christus, die Seun van God oor wie Paulus gepreek het.
Die mening bestaan dat Paulus sy leer oor Christus aan sy opleiding by Gamaliël en aan die Hellenisme ontleen het, terwyl ander dit aan sy kontak met die eerste Christengemeentes toeskryf. Ander is van mening dat die idee van die hemelse Christus al voor die tydperk van die Nuwe Testament moes bestaan het. 'n Ander onderskeid Jesus-Paulus is van die moderne Joodse denker Martin Buber (1878-1965) afkomstig. Hy sien in die Nuwe Testament 2 geloofsbeskouinge.
In sy boek Zwei Glaubensweisen (1950) beskryf hy hoe die Joodse geloofsopvatting nog in die sinoptiese Evangelies te sien is, terwyl die Griekse geloofsopvatting in die geskrifte van Johannes en Paulus oorheers. Van die belangrikste verskille tussen die 2 beskouings is die vertroue-aspek in die Joodse geloof tesame met die gelowige gemeenskap, terwyl die aanvaarding van waarhede en die optrede van die individuele gelowige in Griekse verband meer beklemtoon word.
Buber meen dat daar veral deur middel van die sinoptiese Evangelies tot die "werklike Jesus" gekom kan word. Die Christendom het begin toe Jesus tot God en tot Verlosser verhef is. Volgens Buber het daar ʼn skeiding tussen die Jodedom en die Christendom gekom toe Paulus die lydende mens Jesus die lydende Seun van God gemaak het.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Bronne[wysig | wysig bron]
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 090840963X, volume 22, bl. 117
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Peter and Paul . In the Footsteps of Paul . Tarsus . 1. PBS. Besoek op 19 November 2010.
- Harris, Stephen L. Understanding the Bible. Palo Alto: Mayfield. 1985. ISBN 978-1-55934-655-9
- Bauer lexicon; Handelinge 13:9, uit "The New Testament of Our Lord and Saviour Jesus Christ: Volgens die Ontvange Griekse teks" (University Press, Cambridge 1876)
- Harris, bl. 411
- Encyclopedia Britannica, alhoewel hy by wyse van geboorte Romeins was (Hand. 22:24-29), Paul the Apostle, 2008, O.Ed.
- "The Canon Debate," redakteure McDonald & Sanders, 2002, hoofstuk 32, bladsy 577, deur James D.G. Dunn: "Jakobus die broer van Jesus, en Paulus, die ander twee mees prominente leiersfigure (benewens Simon Petrus) in die eerste-eeuse Christendom"
- Handelinge 22:24-29
- Oxford Dictionary of the Christian Church red. F.L. Lucas (Oxford) inskrywing: Paul
- Ehrman 2004:385
|
<urn:uuid:d4aca289-5cc5-40f4-90c5-dfe9f580dde3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Paulus_van_Tarsus
|
2019-07-22T03:45:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527474.85/warc/CC-MAIN-20190722030952-20190722052952-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000004
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:03f3fcb4-3eb4-4a6c-b437-38f814aef9c4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0404614396
|
2019-07-23T12:02:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kroonstad" skakel
←
Kroonstad
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kroonstad
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Bloemfontein
(
← skakels
wysig
)
Sasolburg
(
← skakels
wysig
)
Vrystaat
(
← skakels
wysig
)
1900
(
← skakels
wysig
)
1855
(
← skakels
wysig
)
4 Januarie
(
← skakels
wysig
)
13 Maart
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Maart
(
← skakels
wysig
)
Parys, Vrystaat
(
← skakels
wysig
)
Antjie Krog
(
← skakels
wysig
)
Konsentrasiekamp
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/13 Maart
(
← skakels
wysig
)
Indwe
(
← skakels
wysig
)
Vrystaat Cheetahs
(
← skakels
wysig
)
Jukskei
(
← skakels
wysig
)
Norman Eaton
(
← skakels
wysig
)
Harrismith
(
← skakels
wysig
)
Lindley
(
← skakels
wysig
)
Arlington, Vrystaat
(
← skakels
wysig
)
Frankfort
(
← skakels
wysig
)
Villiers
(
← skakels
wysig
)
Cornelia
(
← skakels
wysig
)
Tweeling, Vrystaat
(
← skakels
wysig
)
Groente
(
← skakels
wysig
)
Jacobsdal
(
← skakels
wysig
)
Jan Blohm
(
← skakels
wysig
)
Deon Meyer
(
← skakels
wysig
)
N1 (Suid-Afrika)
(
← skakels
wysig
)
Sjabloonbespreking:SA grootste stede
(
← skakels
wysig
)
Veranderinge aan Suid-Afrikaanse geografiese name
(
← skakels
wysig
)
Robbie Wessels
(
← skakels
wysig
)
Lys van ingelyfde NG gemeentes
(
← skakels
wysig
)
Danie Theron
(
← skakels
wysig
)
Vredefort
(
← skakels
wysig
)
Bothaville
(
← skakels
wysig
)
Heilbron
(
← skakels
wysig
)
Hennenman
(
← skakels
wysig
)
Boshof
(
← skakels
wysig
)
Oranjeville
(
← skakels
wysig
)
Ventersburg
(
← skakels
wysig
)
Chris van Niekerk (politikus)
(
← skakels
wysig
)
Edenville
(
← skakels
wysig
)
Koppies
(
← skakels
wysig
)
Steynsrus
(
← skakels
wysig
)
Viljoenskroon
(
← skakels
wysig
)
Wesselsbron
(
← skakels
wysig
)
Deneysville
(
← skakels
wysig
)
Vierfontein
(
← skakels
wysig
)
Viljoensdrif
(
← skakels
wysig
)
Coert Steynberg
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kroonstad
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:dccbe79c-e14e-42ec-b194-9bf8d78ede61>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kroonstad
|
2019-07-23T11:34:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00157.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999335
| false
|
Bespreking:Ally Sheedy
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Ally Sheedy-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:105e6e18-0dc2-4363-9cd8-a55c3ecfb9e0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Ally_Sheedy
|
2019-07-16T00:57:42Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99997
| false
|
Biostratigrafie
Biostratigrafie is ’n manier om gesteentes te dateer deur middel van fossiele. Daar word van die standpunt uitgegaan dat bepaalde kombinasies van fossiele karakteriserend is van ’n bepaalde tydvak en aan die hand daarvan word biostratigrafiese eenhede opgestel. Dit is tydvakke waarvoor ’n bepaalde fossiel of ’n kombinasie van fossiele karakteriserend is.
Deur uit te gaan van die standpunt dat die opeenvolging van fossielinhoud sydelings gelyk is, kan sydelingse verhoudings tussen gesteente of afsettings getrek word. Dit is belangrik omdat afsettings van dieselfde ouderdom oor groot afstande kan verskil – op een plek kan byvoorbeeld klei afgeset word en terselfdertyd op ’n ander plek sand. As gesteentes met dieselfde gidsfossiel op twee plekke gevind word, is dit duidelik dat die twee lae ewe oud is.
Omdat biostratigrafie geen absolute ouderdom aan ’n gesteente gee nie, is dit ’n manier van relatiewe datering.
|
<urn:uuid:ce7c0676-2a70-461b-a02f-d6d4077b9e2d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Biostratigrafie
|
2019-07-16T00:28:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999971
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Steven Spielberg" skakel
←
Steven Spielberg
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Steven Spielberg
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Republiek Ierland
(
← skakels
wysig
)
Los Angeles
(
← skakels
wysig
)
The War of the Worlds
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Kernartikels
(
← skakels
wysig
)
Tempelhof-lughawe
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:WikiProjek Afrikaanse CD/Artikels
(
← skakels
wysig
)
Frank Abagnale jr.
(
← skakels
wysig
)
Jamie Bell
(
← skakels
wysig
)
Stanley Kubrick
(
← skakels
wysig
)
Clark Gable
(
← skakels
wysig
)
50ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
54ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
55ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
59ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
66ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
71ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
78ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
84ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
85ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
Richard Dreyfuss
(
← skakels
wysig
)
Matthew McConaughey
(
← skakels
wysig
)
Michael Fassbender
(
← skakels
wysig
)
70ste Golden Globe-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
Lys van sterre op die Hollywood Walk of Fame
(
← skakels
wysig
)
Christian Bale
(
← skakels
wysig
)
Colin Farrell
(
← skakels
wysig
)
Kunsrolprent
(
← skakels
wysig
)
Lys van kultusrolprente
(
← skakels
wysig
)
Whoopi Goldberg
(
← skakels
wysig
)
Harrison Ford
(
← skakels
wysig
)
88ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
Cecil B. DeMille-prys
(
← skakels
wysig
)
Ekstroversie en introversie
(
← skakels
wysig
)
Vin Diesel
(
← skakels
wysig
)
Cannes-rolprentfees 2013
(
← skakels
wysig
)
Cannes-rolprentfees 1982
(
← skakels
wysig
)
Close Encounters of the Third Kind
(
← skakels
wysig
)
Michael Crichton
(
← skakels
wysig
)
75ste Golden Globe-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
90ste Oscar-toekenningsaand
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Steven Spielberg
(
← skakels
wysig
)
3D-rolprent
(
← skakels
wysig
)
La Amistad
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Steven_Spielberg
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c36ea1ca-0140-4aa6-bf6f-c2ea95e6cfb3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Steven_Spielberg
|
2019-07-16T00:31:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997918
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:c766b7e5-86e4-4e25-908e-c6e88ba3fda3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Metz,_Limpopo
|
2019-07-23T12:07:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529276.65/warc/CC-MAIN-20190723105707-20190723131707-00181.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Pous Pius VIII
Pous Pius VIII | |
---|---|
Geboortenaam | Francesco Saverio Castiglioni |
Pontifikaat begin | 31 Maart 1829 |
Pontifikaat eindig | 30 November 1830 |
Voorganger | Leo XII |
Opvolger | Gregorius XVI |
Gebore | 20 November 1761 Cingoli, Kerklike Staat |
Sterf | 30 November 1830 Rome, Italië |
Ander pouse genaamd Pius |
Inhoud
- 1 Biografie
- 2 Pontifikaat
- 3 Bibliografie
- 4 Verwysings
- 5 Eksterne skakels
- 6 Nota
- 7 Opvolging
Biografie[wysig | wysig bron]
Pous Pius VIII[1][2] is gebore as Francesco Saverio Castiglioni op 20 November 1761 in Cingoli, Kerklike Staat, die derde van agt kinders van graaf Ottavio Castiglioni en sy vrou Sanzia Ghislieri. Sy doopname was Francesco Saverio Maria Felice. Hy studeer teologie aan die Collegio Campana in Osimo en die Collegio Montalto in Bologna. In 1785 verkry hy 'n doktorsgraad in kanonieke reg. Op 17 Desember 1785 word hy tot priester gewy. In Rome word hy sekretaris van die kommissie wat die besluite van die sinode van Pistoia goedkeur. Pous Pius VII benoem Castiglioni op 10 Oktober 1800 tot biskop van Montalto. Omdat hy hom nie wou onderwerp aan Napoleon Bonaparte nie neem die Franse troepe hom gevange op 29 Julie 1808. Op 10 November 1813 word hy na Turyn geneem en terug na Milaan op 18 November 1813. Eers na die terugtrekking van die Franse troepe in keer hy terug na Montalto op 16 Junie 1814. Op 8 Maart 1816 word hy kardinaal-priester met die titelkerk S. Maria in Traspontina en biskop van Cesena. Op 4 Augustus 1821 word hy groot-penitentiarius van die Kurie en ook biskop van Frascati. Na die dood van Pous Pius VII was hy 'n belangrike kandidaat vir die pousskap, maar konflikte tussen die gematigdes en die konserwatiewes het sy verkiesing verhinder. As gevolg van die konklaaf het hy nie goed oor die weg gekom met Pous Leo XII nie. Op 31 Maart 1829 volg hy Pous Leo XII op en word gekroon op 5 April 1829 deur kardinaal Giuseppe Albani. Hy regeer tot sy dood op 30 November 1830 en word opgevolg deur Pous Gregorius XVI. Die naam ‘Pius’ beteken 'die vrome'.
Kerklike loopbaan[wysig | wysig bron]
- 11 Augustus 1800 – Biskop van Montalto.
- 8 Maart 1816 – Biskop van Cesena.
- 29 April 1816 – Kardinaal-priester van S. Maria in Traspontina.
- 4 Augustus 1821 – Groot-penitentiarius van die Heilige Apostoliese Penitentiarie.
- 13 Augustus 1821 – Kardinaal-biskop van Frascati.
- 14 November 1821 – Prefek van die Heilige Kongregasie van die Indeks.
- 31 Maart 1829 – Pous van Rome.
Pontifikaat[wysig | wysig bron]
Na die dood van Pous Leo XII begin 'n konklaaf op 10 Februarie 1829 en Pous Pius VIII[3] word verkies op 31 Maart 1829. Op 24 Mei 1829 verskyn sy ensikliek "Traditi humilitati nostrae" waarin die nuwe pous sy beleid uiteensit. Die pous was egter toe reeds baie siek. Hy was sterk ten gunste van demokrasie en het die Franse volk aangemoedig om na die Junie-rewolusie vir koning Louis-Philippe te aanvaar. Hy het die koning die titel van "Roi très Chretien" (Allerchristelike koning) gegee. In sy kort brief "Litteris altero" van 25 Maart 1830 vra hy dat moderne filosofie, die sofisme, Bybelgenootskappe en geheime organisasies soos die Carbonari en die Vrymesselaars bestry moet word. Op 16 Oktober 1830 bekragtig hy die besluite van die konferensie van biskoppe in Baltimore, VSA. Hy sterf op 30 November 1830.
Die kollege van kardinale[wysig | wysig bron]
Pous Pius VIII het 6 nuwe kardinale aangestel in 3 konsistories.
Die konsistorie van 27 Julie 1829[wysig | wysig bron]
- Cesare Nembrini Pironi Gonzaga, biskop van Ancona en Umana.
- Remigio Crescini, O.S.B.Cas., biskop van Parma.
Die konsistorie van 15 Maart 1830[wysig | wysig bron]
- Thomas Weld, titulêr biskop van Amiclea.
- Raffaele Mazio, assessor van die Inkwisisie.
- Domenico de Simone, prefek van die pouslike huishouding.
Die konsistorie van 5 Julie 1830[wysig | wysig bron]
- Louis-François-Auguste de Rohan Chabot, aartsbiskop van Besançon.
Bulle, briewe, ensiklieke en dekrete[wysig | wysig bron]
- 24 Mei 1829 – Traditi humilitati nostrae – Beleidsverklaring.
- 25 Maart 1830 – Litteris altero" – teen eietydse euwels.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Artaud de Montor, Alexis, Chevalier de. (1911) The lives and times of the popes (vertaal vanaf "Les vies des papes") The Catholic publication Society of America, New York. Heruitgee: Kessinger Publishing. http://www.saint-mike.org/library/ papal_library/default.asp
- Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6.
- Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- De Montor, Artaud, Chevalier de. 1911. The Lives and Times of the Popes. The Catholic Publications Society, New York.
- Pius VIII. (2008). Encyclopædia Britannica. Deluxe Edition. Chicago: Encyclopædia Britannica.
- Löffler, K. (1911). Pope Pius VIII. In The Catholic Encyclopedia. New York: Robert Appleton Company. Besoek op 5 Julie 2011 by: http://www.newadvent.org/cathen/12134a.htm
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Pius VIII. |
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- CF Inskrywing in die Catholic Forum (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- Bulle 'n Databasis van pouslike ensiklieke, dekrete en bulle (in Engels)
- VH Inskrywing in die Vatican History (in Duits).
- CA Inskrywing in die "Cardinals of the Holy Roman Church".
- Inskrywing in die Catholic Hierarchy (Engels)
- Inskrywing in die Giga Catholic Information (Engels).
- Inskrywing in die Saint-Mike Papal Library (Engels).
Nota[wysig | wysig bron]
Opvolging[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur Leo XII |
Pous (Pontifex Maximus) 1829 – 1830 |
Opgevolg deur Gregorius XVI |
|
<urn:uuid:e3300c51-3450-4cb7-94b1-17c608a1c0a8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Francesco_Saverio_Castiglioni
|
2019-07-17T04:45:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998815
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Indravarman III" skakel
←
Indravarman III
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Indravarman III
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Gebruiker:Burgert Behr/Ander lande
(
← skakels
wysig
)
Khmer-ryk
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman VII
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman II
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman III
(
← skakels
wysig
)
Indravarman I
(
← skakels
wysig
)
Yasovarman I
(
← skakels
wysig
)
Harshavarman I
(
← skakels
wysig
)
Ishanavarman II
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman IV
(
← skakels
wysig
)
Harshavarman II
(
← skakels
wysig
)
Rajendravarman II
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman V
(
← skakels
wysig
)
Suryavarman I
(
← skakels
wysig
)
Udayadityavarman II
(
← skakels
wysig
)
Harshavarman III
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman VI
(
← skakels
wysig
)
Dharanindravarman I
(
← skakels
wysig
)
Suryavarman II
(
← skakels
wysig
)
Dharanindravarman II
(
← skakels
wysig
)
Yasovarman II
(
← skakels
wysig
)
Tribhuvanadityavarman
(
← skakels
wysig
)
Indravarman II
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman VIII
(
← skakels
wysig
)
Indrajayavarman
(
← skakels
wysig
)
Srindravarman
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Khmer-ryk
(
← skakels
wysig
)
Jayavarman IX
(
← skakels
wysig
)
Ponhea Yat
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Khmer-konings
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Indravarman III
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Indravarman_III
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:8327e13f-98e7-4c80-ac65-23946933d107>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Indravarman_III
|
2019-07-17T04:45:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.995758
| false
|
besom
Naar navigatie springen
Naar zoeken springen
Inhoud
enkelvoud | meervoud |
---|---|
besom | besoms |
besom
- [1]: broom
vervoeging | |
---|---|
onbepaalde wijs | to besom |
he/she/it | besoms |
verleden tijd | besomed |
voltooid deelwoord |
besomed |
onvoltooid deelwoord |
besoming |
gebiedende wijs | besom |
besom
|
<urn:uuid:b5424a39-9a18-40a3-a9c8-787039d308ad>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://nl.wiktionary.org/wiki/besom
|
2019-07-17T04:24:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.661024
| false
|
Clarence-rylaan
Clarence-rylaan | |
Hangklip, soos vanaf Clarence-rylaan gesien.
Ligging | Tussen Gordonsbaai en Rooiels |
---|---|
Lengte | 22 km |
Oppervlak | Teer |
Begin in | 1940 |
Pad | R44 |
Die pas op die R44-pad tussen Gordonsbaai en Rooiels staan bekend as Clarence-rylaan. Hierdie toeristiese roete is 22km lank en bied 'n panoramiese uitsig oor Valsbaai, die kuslyn, Tafelberg en dele van die Kaapse skiereiland. Veral onder hengelaars en walviskykers is die kusstrook gewild. Kogelbaai word druk besoek deur branderplankryers.
Die rylaan is aan die oostekant van Valsbaai in die Wes-Kaap, Suid-Afrika. Die pad volg die kontoere van die oostekant van Valsbaai en verbind die Strand met Kaap Hangklip in die suide. Die roete is soortgelyk aan Chapmanspiek-rylaan.[1]
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Vroeër moes voorrade per skip na Rooiels vervoer word en mense moes met 'n bergpaadjie langs stap. Die sakeman Jack Clarence het eiendom besit in Hangklip en Bettysbaai. Hy het 'n motivering ingedien om 'n pad te laat bou na dié gebiede. Konstruksiewerk het in 1940 begin en in die Tweede Wêreldoorlog is Italiaanse krygsgevangenes gebruik om die pad te bou. Op 29 Mei 1998 het die premier van die Wes-Kaap, Gerald Morkel, ingrypende verbeterings aan die pad geopen. Uitsigpunte is gebou, maar daar is nog enkele skerp draaie in die pad en rotsstortings kom soms voor.
Die roete[wysig | wysig bron]
Die pad begin by Gordonsbaai, kronkel suid oor die monding van die Steenbras-rivier, gaan verby Kogelbaai, Sparksbaai, Koeëlbaai, verby Rooiels tot by Pringlebaai. Hier vurk die pad; die pad regs gaan verby Kaap Hangklip en die pad links na Bettysbaai.[2]
|
<urn:uuid:6d8e9623-b930-4d13-99ec-c4685a698d7b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Clarence-rylaan
|
2019-07-18T11:19:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999972
| false
|
Hulp
Kategorie:Voormalige hoofstede van Japan
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Voormalige hoofstede van Japan"
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
A
Asuka-kyō
F
Fujiwara-kyō
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Voormalige_hoofstede_van_Japan&oldid=1118100
"
Kategorie
:
Geskiedenis van Japan
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Deutsch
English
Español
فارسی
Français
Bahasa Indonesia
Italiano
日本語
한국어
Português
Русский
Scots
Simple English
Türkçe
اردو
中文
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 8 Maart 2013 om 20:44 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:710a35a9-4977-4262-83f3-d33667f74e60>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Voormalige_hoofstede_van_Japan
|
2019-07-18T11:48:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525627.38/warc/CC-MAIN-20190718104512-20190718130512-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998348
| false
|
Messier 84
Messier 84 | ||||
Messier 84 soos afgeneem deur die Hubble-ruimteteleskoop. (Bron: NOAO) | ||||
Soort stelsel | Lensvormige sterrestelsel | |||
Sterrebeeld | Maagd | |||
Tipe | E1 | |||
Waarnemingsdata (Epog J2000) | ||||
Regte klimming | 12h 25m 03,7s | |||
Deklinasie | +12º 53' 13" | |||
Skynmagnitude | 10,1 | |||
Besonderhede | ||||
Afstand (ligjaar) | 60 miljoen | |||
Skynbare grootte | 6′,5 × 5′,6 | |||
Ander name | NGC 4374, UGC 7494, PGC 40455, VCC 763 | |||
M84 is in die digte kern van die Virgo-sterrestelselswerm geleë.[1] Met radiowaarnemings en op foto's deur die Hubble-ruimteteleskoop is twee strale materiaal ontdek wat uit die sterrestelsel se middel uitskiet, sowel as ’n skyf vinnig roterende gas en sterre wat dui op die teenwoordigheid van ’n supermassiewe swartkolk met ’n massa van 1,5 x 109 sonmassas.[2]
Supernovas[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Finoguenov, A.; Jones, C. (2002). “Chandra Observation of Low-Mass X-Ray Binaries in the Elliptical Galaxy M84”. Astrophysical Journal 574 (2): 754–761. doi:10.1086/340997.
- Bower, G.A. (1998). “Kinematics of the Nuclear Ionized Gas in the Radio Galaxy M84 (NGC 4374)”. Astrophysical Journal 492 (1): 111–114. doi:10.1086/311109.
- Götz, W. (1958). “Supernova in NGC 4374 (= M 84)”. Astronomische Nachrichten 284 (3): 141. doi:10.1002/asna.19572840308.
- Kosai, H.; Kushida, R.; Kato, T.; Filippenko, A.; Newberg, H. (1958). “Supernova 1991bg in NGC 4374”. IAU Circ. 5400: 1.
- Smith, H. A. (1981). “The spectrum of the intergalactic supernova 1980I”. Astronomical Journal 86: 998–1002. doi:10.1086/112975.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- StarDate: M84
- SEDS: Messier 84
- Messier 84 op WikiSky: DSS2, SDSS, GALEX, IRAS, Hydrogen α, X-Ray, Astrophoto, Sky Map, Artikels en foto's
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Messier 84.
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:deb837bb-b91b-4894-ab93-d0398f61a344>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/NGC_4374
|
2019-07-16T00:17:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.984152
| false
|
Kategorie:Gebruiker el
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
|
<urn:uuid:3f16f678-fcb3-43a6-921f-bb2d9965ce59>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Kategorie:Gebruiker_el
|
2019-07-17T05:27:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525046.5/warc/CC-MAIN-20190717041500-20190717063500-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.985677
| false
|
Opper-Oostenryk
Landsvlag | Landswapen |
---|---|
(Besonderhede) | (Besonderhede) |
Basiese gegewens | |
Ampstaal: | Duits |
Hoofstad: | Linz |
Stigting: | 1945 |
Oppervlakte: | 11 981,74 km² (4de) |
Bevolking: | 1 453 733 (3de) (1 Januarie 2016)[1] |
Bevolkingsdigtheid: | 121 inwoners / km² (3de) |
Bruto binnelandse produk - Totaal (2014) - % per inwoner |
56,17 miljard €[2] 39 200 € |
Werkloosheidsyfer: | 5,7 % (April 2015)[3] |
Buitelanders: | 9,4 % (2014)[4] |
Volkslied (Landeshymne): | Hoamatgsang |
ISO 3166-2: | AT-4 |
Amptelike webwerf: | www.land-oberoesterreich.gv.at |
Politiek | |
Eerste minister: | Thomas Stelzer (ÖVP) |
Regerende partye: | ÖVP, FPÖ, SPÖ, Grüne |
Setels in die parlement (Landtag) (56 setels) (2009: 56 setels): |
ÖVP 21 (2009: 28) FPÖ 18 (9) SPÖ 11 (14) Die Grünen – Die grüne Alternative 6 (5) |
Laaste verkiesing: | 27 September 2015 |
Volgende verkiesing: | 2021 |
Parlamentêre verteenwoordiging | |
Stemme in die Federale Raad (Bundesrat): | 11 |
Kaart | |
Net soos baie ander dele in Oostenryk is die gebied van die huidige deelstaat in die antieke tydperk deur Kelte bewoon wat later deur die Romeine verdring is. Later is dit deur Gote, Hunne en Langobarde beset. In die Middeleeue het die streek deel uitgemaak van die hertogdom Stiermarke. Met die Vrede van Ofen (Buda), wat op 3 April 1254 gesluit is, en die Vrede van Wene van 31 Maart 1261 is die hertogdomme Oostenryk en Stiermarke opgedeel tussen die konings Ottokar II van Boheme en Bela IV van Hongarye. Ottokar het vervolgens die vorstedom "ob der Enns" gevestig.
In die tydperk ná 1490 het die streek gedeeltelike selfregering binne die Heilige Romeinse Ryk verwerf as deelvorstedom Oostenryk "ob der Enns". In Linz het gereeld die streek se state vergader, terwyl ook stedelike nedersettings toenemend politieke invloed uitgeoefen het. Die Reformasie het in Opper-Oostenryk ingrypende veranderings saamgebring. Anders as in die res van Oostenryk het die Protestantse geloof groot aanklank gevind by die plaaslike bevolking sodat reeds teen die middel van die 16de eeu meer as die helfte van die inwoners dit aanvaar het.
Ná die verdeling van Habsburgse lande in 1564 het Opper-Oostenryk saam met Neder-Oostenryk en Boheme onder die gesag van keiser Maximiliaan II gekom. Vanaf omstreeks 1600 het, onder keiser Rudolf II en sy opvolgers, 'n grootskaalse Teenreformasie begin. Plaaslike opstandelinge, wat as bondgenote van die Boheemse Protestante weerstand gebied het, is gedurende die Dertigjarige Oorlog met die Boheemse nederlaag in 1620 uitgeskakel.[5]
In 1779 is die voorheen Beierse streek Innviertel volgens die bepalings van die Vredesooreenkoms van Teschen by Opper-Oostenryk ingesluit. Teen die begin van die 19de eeu is die streek verskeie kere deur Napoleontiese magte beset. Die huidige deelstaathoofstad Linz is tussen 1814 en 1854 deur Salzburg geadministreer.
Met die ondergang van die Oostenryks-Hongaarse dubbelmonargie ná die Eerste Wêreldoorlog en die stigting van die Republiek van Oostenryk is die landsnaam Opper-Oostenryk vir goed gevestig. Gedurende die kortstondige Nasionaalsosialistiese bewind tussen 1938 en 1945, wat op die aansluiting by die Duitse Ryk gevolg het, is Opper-Oostenryk saam met Suid-Boheme en die streek Ausseer Land, wat deur Stiermarke afgestaan is, as sogenaamde Reichsgau Oberdonau geadministreer.
Ná die Tweede Wêreldoorlog het Opper-Oostenryk noord van die Donau deel van die Sowjet-Russiese besettingsone in Oostenryk geword. In 1955 het die Republiek van Oostenryk sy soewereiniteit herwin, en Opper-Oostenryk is hervestig as een van sy nege deelstate.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) Statistik Austria - Bevölkerung zu Jahresbeginn 2002-2016 nach Gemeinden (Gebietsstand 1.1.2016)
- ( ) Regionales BIP, verfügbares Einkommen und Beschäftigung 2014: stärkstes Wirtschaftswachstum und erstmals höchstes Pro-Kopf-Einkommen in Vorarlberg
- ( ) Arbeitslosigkeit, Beschäftigte und ALQ nach Bundesländern (AL083) April 2015
- ( ) Bevölkerung zu Jahresbeginn seit 2002 nach zusammengefasster Staatsangehörigkeit - Oberösterreich
- Österreich Erleben & Genießen. Renningen: Garant 2013, bl. 58
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Opper-Oostenryk.
- ( ) Amptelike webwerf
- ( ) Amptelike webwerf vir Toerisme en vakansie in Opper-Oostenryk
- ( ) Tegnologie en bemarkingsmaatskappy, ligging- en innovasie-agentskap van Opper-Oostenryk
- ( ) Opper-Oostenrykse Ekonomiese kamer (Deutsch IHK)
Deelstate van Oostenryk | |
---|---|
|
<urn:uuid:49440fdc-d93c-4de7-9259-f415a465424f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Opper-Oostenryk
|
2019-07-19T16:37:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526324.57/warc/CC-MAIN-20190719161034-20190719183034-00309.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999118
| false
|
Sjabloon:Liggingkaart Djiboeti
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
←
Sjabloon:Liggingkaart
Liggingkaart Djiboeti
Naam
Djiboeti
Koördinate
12.9
41.5
←↕→
43.7
10.7
Beeld
Djibouti location map.svg
Middelpunt van kaart
11.8, 42.6
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:Liggingkaart_Djiboeti&oldid=1913134
"
Kategorie
:
Karteringsjablone
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
አማርኛ
العربية
Azərbaycanca
Башҡортса
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Bosanski
Нохчийн
Cebuano
کوردی
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Nordfriisk
Galego
עברית
Hrvatski
Hornjoserbsce
Magyar
Հայերեն
Italiano
日本語
ქართული
Адыгэбзэ
한국어
Kurdî
Lietuvių
Latviešu
Македонски
മലയാളം
Bahasa Melayu
Nederlands
ਪੰਜਾਬੀ
Polski
Português
Română
Русский
Scots
Srpskohrvatski / српскохрватски
Slovenčina
Soomaaliga
Shqip
Српски / srpski
Svenska
Ślůnski
Türkçe
Українська
اردو
Vèneto
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 7 Februarie 2019 om 18:25 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:755d4106-37ed-4505-b333-48ea5cbb68f3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Liggingkaart_Djiboeti
|
2019-07-20T22:23:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526714.15/warc/CC-MAIN-20190720214645-20190721000645-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.976246
| false
|
Hulp
Kategorie:Suid-Afrikaanse hoof- uitvoerende beamptes
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Suid-Afrikaanse hoof- uitvoerende beamptes"
Die volgende 8 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 8.
B
Johan Burger
C
René Caprara
D
Daniël du Plessis
K
Kallie Kriel
M
Elon Musk
N
Sizwe Nxasana
R
Anton Rupert
V
Gian Visser
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Suid-Afrikaanse_hoof-_uitvoerende_beamptes&oldid=1648490
"
Kategorieë
:
Suid-Afrikaners
Hoof- uitvoerende beamptes
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
English
فارسی
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 17 Februarie 2018 om 10:31 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:633376f6-8a85-4d10-87fa-d3f703125c20>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Suid-Afrikaanse_hoof-_uitvoerende_beamptes
|
2019-07-16T00:23:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99845
| false
|
Phillip Reed
Jump to navigation
Jump to search
Phillip Reed | |
Geboortenaam | Milton LeRoy |
---|---|
Geboorte | 25 Maart 1908 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 7 Desember 1996 (op 88) |
Beroep(e) | Akteur |
Aktiewe jare | 1932–1965 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Phillip Reed (25 Maart 1908 – 7 Desember 1996) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Last of the Mohicans (1936), Song of the Thin Man (1947), Unknown Island (1948), en Tripoli (1950).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1934: Affairs of a Gentleman
- 1934: British Agent
- 1934: Glamour
- 1935: Accent on Youth
- 1936: The Last of the Mohicans
- 1936: Klondike Annie
- 1938: Little Miss Molly
- 1941: Aloma of the South Seas
- 1941: Weekend for Three
- 1946: Her Sister's Secret
- 1946: Hot Cargo
- 1946: Rendezvous with Annie
- 1946: Big Town
- 1947: Song of the Thin Man
- 1947: Big Town After Dark
- 1947: I Cover Big Town
- 1947: Pirates of Monterey
- 1948: Unknown Island
- 1948: Big Town Scandal
- 1948: Bodyguard
- 1949: Daughter of the West
- 1950: Tripoli
- 1950: Bandit Queen
- 1950: Davy Crockett, Indian Scout
- 1953: Take Me to Town
- 1953: Thief in Silk
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1949: Ruthie on the Telephone
- 1950: Cameo Theatre
|
<urn:uuid:9d7109e6-9d42-44e3-9f4d-4ef7b525af8f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Phillip_Reed
|
2019-07-16T00:27:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524290.60/warc/CC-MAIN-20190715235156-20190716021156-00413.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.810833
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.