text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Lesetlheng
Lesetlheng | |
Lesetlheng se ligging in Noordwes
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Noordwes |
Distrik | Bojanala |
Munisipaliteit | Moses Kotane |
Oppervlak[1] | |
- Nedersetting | 3,91 km² (1,5 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Nedersetting | 2 627 |
- Digtheid | 672/km² (1 740,5/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 0.5% |
• Kleurling | 0.5% |
• Swart | 99.0% |
Taal (2011)[1] | |
• Tswana | 85.1% |
• Suid-Ndebele | 3.5% |
• Engels | 2.7% |
• Gebaretaal | 2.1% |
• Ander | 6.7% |
Poskode (strate) | 0374 |
Poskode (posbusse) | 0374 |
Lesetlheng is 'n nedersetting in die Mankwestreek van Suid-Afrika, op die grens van die Pilanesbergwildreservaat in die Noordwesprovinsie. Dit val onder die Moses Kotane Plaaslike Munisipaliteit wat onder die Bojanala-distriksmunisipaliteit ressorteer.
Dit is die tuiste van die Moruleng-stadion, waar Platinum Stars ook van hul wedstryde speel. Die stadion en dorp het beide Nieu-Seeland en Engeland se nasionale sokkerspanne gehuisves tydens hul voorbereiding vir die 2009 FIFA Konfederasiebeker- en 2010 FIFA Wêreldbeker-kompetisies.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Hoofplek Lesetlheng". Sensus 2011.
|
<urn:uuid:08799893-550e-40ba-8984-30f48834d44a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lesetlheng
|
2019-07-18T13:18:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00429.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994014
| false
|
Pensioen
'n Pensioen is 'n vorm van inkomsteversekering waar die versekerde se inkomste weens ouderdom, ongeskiktheid of die dood van 'n naasbestaande deur gereelde betalings in die vorm van 'n annuïteit vervang word. Daar bestaan verskeie tipes pensioenfondse, waaronder beskikbare-uitkeringsisteme, waar die grootte van die betaling vooraf deur die reëls van die pensioenfonds vasgestel word, en beskikbare-premiesisteme, waar die grootte van die betaling van die beleggingservaring van die pensioenfonds afhang.[1] Pensioenfondse word gewoonlik deur werkgewers, versekeringsmaatskappye, regerings, of ander instansies soos werkgewergenootskappe of vakbonde, opgestel.
Pensioenfondse wat deur werkgewers opgestel word, is 'n vorm van uitgestelde vergoeding en hou gewoonlik belastingvoordele vir beide werkgewers en werknemers in.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Lemke and Lins, ERISA for Money Managers, § 1:1 (Thomson West, 2013 ed.).
|
<urn:uuid:0feac983-bc5b-4489-bfb3-c22686a45076>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pensioen
|
2019-07-18T13:23:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00429.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999838
| false
|
George Murray
Hy kry sy teologiese opleiding aan die Kweekskool op Stellenbosch en word in 1869 predikant op Willowmore, waar hy bly tot 1879. Hierna volg Swellendam tot 1892, Oudtshoorn tot 1910 en De Hoop tot sy aftrede in 1916. Hy het groot diens aan die kerk in vele kommissies en sendinge bewys.
BronneWysig
- ( ) Dreyer, eerw. A. 1924. Eeuwfeest-Album van de Nederduits Gereformeerde-Kerk in Zuid-Afrika 1824 - 1924. Kaapstad: Publikatie-kommissie van de Z.A. Bijbelvereniging.
- Hofmeyr, George (hoofred.), 2002. NG Kerk 350. Wellington: Lux Verbi.BM.
- Olivier, ds. P.L. (samesteller), 1952. Ons gemeentelike feesalbum. Kaapstad en Pretoria: N.G. Kerk-uitgewers.
|
<urn:uuid:da271a2d-6863-470b-aacb-a47a4c748b6d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/George_Murray
|
2019-07-19T20:41:41Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00029.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997033
| false
|
Hezbollah
Hezbollah | |
Hezbollah-vegters
Leier | Hassan Nasrallah |
---|---|
Gestig | 1985 (amptelik) |
Ideologie | Sjiïtiese Islam Teen-imperialisme[1][2][3] Teen die Weste[4][5][6][7] Teen-Sionisme Teen-Wahabities |
Amptelike kleure | Geel, groen |
Hezbollah (Arabies: حزب الله, baie keer ook Hizbullah, Hizb-Allah of Hisbollah geskryf, letterlik "Party van God/Allah") is 'n Islamitiese Libanese Organisasie. Dit het in 1982 ontstaan deur die samesmelting van verskeie Sjiïtiese groepe om teen die Israeliese Inval in Libanon te veg. Dit word blykbaar finansieel en ideologies deur Iran ondersteun.
In Libanon is dit enersyds 'n politieke party wat sedert 1992 ook in die parlement verteenwoordig word. Tans het hulle 12 van die 128 parlementslede. Die minister van energiesake in die huidige Libanese Regering is lid van die party. Aan die anderkant beskik dit egter ook oor paramilitêre eenhede wat veral in die suide van die land onafhanklik van staatsbeheer optree. Hezbollah streef ook sosiaal-politieke doelstellings soos gesondheid, opvoeding en media na. Hezbollah word tans deur Hassan Nasrallah gelei.
Oorsig[wysig | wysig bron]
Ontstaan[wysig | wysig bron]
In 1982, kort na die Israeliese besetting van Suid-Libanon word Hezbollah uit radikale elemente van die Sjiïtiese Amal-Beweging en verskeie kleiner groepe gevorm. Nadat dit aanvanklik aan die kant van die Amal-militêre teen die Israeliese weermag in Libanon geveg het, ontstaan daar in 1985 swaar gevegte tussen die deur Iran ondersteunde Hezbollah en Amal wat weer deur Sirië ondersteun is. Die einde van die Libanese Burgeroorlog lei opnuut tot versoening tussen die twee Sjiïtiese militêre groepe. Hulle politieke vleuels het ondertussen ook 'n verkiesingsooreenkoms aangegaan.
Finansiering[wysig | wysig bron]
Hezbollah word gefinansier deur hoofsaaklik onverklaarde donateurs asook deur Iran wat maandeliks tot 50 miljoen euro aan Hezbollah skenk. Baie van Hezbollah se wapens kom ook uit Iran.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( Elie Alagha, Joseph (2011). ) Hizbullah's Documents: From the 1985 Open Letter to the 2009 Manifesto. Amsterdam University Press. pp. 15, 20. ISBN 90-8555-037-8.
- ( Shehata, Samer (2012). ) Islamist Politics in the Middle East: Movements and Change. Routledge. p. 176. ISBN 0-415-78361-5.
- ( Husseinia, Rola El (2010). “Hezbollah and the Axis of Refusal: Hamas, Iran and Syria”. Third World Quarterly 31 (5). ) doi:10.1080/01436597.2010.502695.
- ( ) Levitt, Matthew (2013). Hezbollah: The Global Footprint of Lebanon's Party of God. p. 356.
- ( ) "Who are Hezbollah". BBC News. 21 Mei 2008. Besoek op 10 Augustus 2014.
- ( ) An International History of Terrorism: Western and Non-Western Experiences. p. 267.
- ( ) Criminology: Theories, Patterns & Typology. p. 396.
|
<urn:uuid:113dd28c-4f09-4a09-a297-dbbb8526e1ff>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Hezbollah
|
2019-07-22T08:35:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00349.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998923
| false
|
Rated 5 out of 5 stars
easiest solution for office365 i have found so far..
Om eie versamelings te bou, is 'n Mozilla-byvoegingsrekening nodig.
easiest solution for office365 i have found so far..
Om eie versamelings te bou, is 'n Mozilla-byvoegingsrekening nodig.
|
<urn:uuid:90cb249a-d22b-4c91-b58e-d55eccfa2591>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://addons.thunderbird.net/af/thunderbird/addon/tbsync/reviews/1157144/
|
2019-07-23T15:08:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529406.97/warc/CC-MAIN-20190723130306-20190723152306-00509.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.852568
| false
|
Bespreking:Samuel Mmusi
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Samuel Mmusi-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:8026bec1-08ab-4dcb-9ced-5ebbaa8f07c8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Samuel_Mmusi
|
2019-07-16T04:25:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00133.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99999
| false
|
10de Dinastie van Egipte
Die 10de Dinastie van Antieke Egipte (ook Dinastie X geskryf) het geheers tydens ’n verwarrende periode bekend as die Eerste Oorgangstydperk. Dié tydperk het van die 7de tot die einde van die 10de Dinastie (of die 11de Dinastie in Thebe) geduur.
Heersers[wysig | wysig bron]
Die 9de Dinastie is gestig in Herakleopolis Magna en die 10de Dinastie is daar voortgesit. Egipte was nie in dié tyd verenig nie en daar is ’n oorvleueling tussen dié en ander plaaslike dinastieë. Die Turynse Koningslys noem 18 name van konings, maar hul name is beskadig, onidentifiseerbaar of verlore.[2]
Die volgende lys bevat die moontlike heersers van die 10de Dinastie, gebaseer op die Turynse Koningslys. Van hulle kon net Wahkare Chety and Merykare sonder twyfel bevestig word deur argeologiese vondste.
Farao | Notas | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Meryhathor(?) | |||||||||||||||||||
Neferkare IV | Kan die Kaneferre wees wat deur die nomarg Anchtifi genoem word. | ||||||||||||||||||
Wahkare Chety I | Moontlik die skrywer van die Leeringe vir Koning Merykare. | ||||||||||||||||||
Merykare | |||||||||||||||||||
[naam verlore] |
Verwysings[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur ← 9de Dinastie |
10de Dinastie | Opgevolg deur 11de Dinastie → |
|
<urn:uuid:cfbd9ae4-0785-4021-9d1b-38b19745e744>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/10de_Dinastie_van_Egipte
|
2019-07-18T13:53:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999842
| false
|
Moorea
Moorea Inheemse naam: Mo'orea | |
---|---|
’n Uitsig op Moorea vanuit die lug. | |
Geografie | |
Ligging | Stille Oseaan |
Koördinate | Koördinate: |
Argipel | Geselskapseilande
Hoogste punt | Berg Tohivea, 1 207 m |
Administrasie | |
Frankryk | |
Franse oorsese gebied | Frans-Polinesië
Hoofstad | Afareaitu |
Grootste stad | Pao Pao–Maharepa (4 244 inwoners) |
Demografie | |
Bevolking | 16 191[1]
Moorea of Mo'orea is ’n eiland in Frans-Polinesië, een van die Bowindse Eilande van die Geselskapseilande, 17 km noordwes van Tahiti. Die eintlike spelling is Mo'ore'a, wat "geel akkedis" beteken in Tahitiaans: mo'o = "akkedis" ; re'a = "geel". ’n Ouer naam is Aimeho, soms Aimeo of Eimeo gespel. Vroeë Westerse koloniste en reisigers het daarna verwys as Yorkeiland.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Soos baie ander Polinesiese eilande was setlaars van eilande wes van Moorea die eerste bewoners. Hulle het met kano's van Suid-Asië gekom en die eilande betrek. Moorea is na raming sowat duisend jaar gelede bereik. Landmerke bekend as marae kom ook op dié eiland voor – dit bestaan uit antieke klippe en is in die vorm van piramides. Op die rotse is graverings wat vertel van offerandes wat gebring is. Die oudste marae is die Afareaitu op die eiland se hoofdorp. Dit is in 900 n.C. deur Polinesiërs opgerig.
Die eerste Europeër wat die eiland gesien het, was Pedro Fernandes de Queirós, in 1606.[2] Die eerste Europese setlaars het in die 18de eeu daar aangekom — die eerste Europeërs wat voet aan wal gesit het, was die Engelse Samuel Wallis en James Cook. Kaptein Cook het eers op Tahiti gebly en van daar na Moorea gevaar. Hy het eerste in Opunohu-baai geland; Cook se Baai is later na hom genoem. Die Spaanse matroos Domingo de Bonechea het die eiland in 1774 besoek en dit Santo Domingo genoem.[3]
Charles Darwin het inspirasie gevind vir sy teorie oor die vorming van koraalringeilande toe hy op Moorea neerkyk terwyl hy op ’n piek op Tahiti gestaan het. Hy het die eiland met die koraalrif om beskryf as ’n "prentjie in ’n raam".[4]
In November 1967 is die Moorea-lughawe in gebruik geneem.[5]
Geografie[wysig | wysig bron]
Die eiland is 1,5 miljoen tot 2,5 miljoen jaar gelede as ’n vulkaan gevorm as deel van die Geselskapseilande-argipel. Die huidige baaie het vermoedelik gevorm toe voormalige riviermonde tydens die Holoseen-seestyging gevul is.
Moorea is sowat 16 km breed van wes tot oos. Daar is twee, byna simmetriese baaie aan die noordkus. Die westelike een, Opunohu-baai, is nie digbevolk nie; die oostelike een is Cook se Baai, waar die grootste gemeenskap woon. Die kleiner Vaiare-baai is aan die ooskus. Die hoofdorp is net suid van dié baai geleë.
Die hoogste punt is Berg Tohivea, naby die middel van die eiland. Dit oorheers die uitsig van die twee baaie af en kan van Tahiti af gesien word. Daar is ook wandelpaaie in die berge.
Politiek[wysig | wysig bron]
Die eiland is administratief deel van die munisipaliteit Moorea-Maiao, wat weer in die administratiewe onderafdeling Bowindse Eilande val. Die hoofdorp is Afareaitu.[6] Die grootste dorp is Pao Pao by Cook se Baai. Die tweede grootste dorp is Maharepa.
Toerisme[wysig | wysig bron]
Vanweë sy besonderse natuurskoon en nabyheid aan Papeete op Tahiti word Moorea deur baie Westerse toeriste besoek wat na Frans-Polinesië reis. Dit is veral gewild as ’n wittebroodsbestemming.
Vervoer[wysig | wysig bron]
Verskeie veerbote van Papeete doen die Vaiare-kaai in Moorea daagliks aan. Daar is drie veerbote; van Vaiare af vaar hulle deur Moorea se koraalpas en dan oor die see na Papeete tot in die Tahiti-lagune. Van Moorea se Temae-lughawe is daar vlugte na die internasionale luhawe in Papeete en van daar na ander Geselskapseilande soos Bora Bora en na oorsese bestemmings.
Daar is een pad wat om die eiland loop met bakens wat die kilometers afmerk van 1 tot 35. Die eerste baken is naby die lughawe en die 35ste een in Haapiti.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Institut Statistique de Polynésie Française (ISPF). "TABLEAU II Population des communes et communes associées de Polynésie française" (PDF) (in Frans). Geargiveer vanaf die oorspronklike (PDF) op 2008-02-29. Besoek op 2007-12-02.
- Rienzi, M.L. Historia de la Oceanía, o quinta parte del mundo Barcelona, 1845-1846, vII, p.267
- Boenechea, Domingo de Descripción de las islas del Océano Pacífico reconocidas últimamente de ordne de S.M., por Don Domingo de Boenechea, capitan de fragata de la Real Armada, y comandante de la de S.M. nombrada Sta. María Magdalana (alias el Aguila), en los años de 1772 y 1774 Manuskrip 476 van die Museo Naval de Madrid, fo. 94
- "Moorea "The Majestic Island"". Fly Tahiti. Besoek op 25 Julie 2014.
- La SETIL Aéroports exploitant des aéroports: Tahiit Faa'a, Bora Bora, Raiatea, Rangiroa, Huahine, Moorea
- [1] Geargiveer, 2 Maart 2007 op die Wayback Machine
- "Frommer's The Most Beautiful Islands". 2010-03-02. Besoek op 2010-03-02.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:d0e95078-60c4-4d08-97e7-711688a65b8d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Moorea
|
2019-07-18T13:25:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00453.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999654
| false
|
Pedikuur ( Pedicure stelle )
Alle speletjies versiering voete.
Shoe versiering spel
Stel manicure en pedicure
Game pedicure op die strand
Speel somer pedikuur
Play versier toonnaels
Game pedikuur
Game pedicure en versiering
|
<urn:uuid:87146a84-10eb-4e37-8fd2-5f9509634f54>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.chrilla.com/za/pedikuur/
|
2019-07-23T14:11:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529406.97/warc/CC-MAIN-20190723130306-20190723152306-00533.warc.gz
|
by
|
3.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.968289
| false
|
Bladsygeskiedenis
Jump to navigation
Jump to search
29 Desember 2018
29 Augustus 2018
25 Augustus 2018
12 Junie 2017
16 September 2014
9 Oktober 2013
29 Augustus 2013
5 Augustus 2013
28 Junie 2013
19 Junie 2013
17 Junie 2013
16 Junie 2013
12 Junie 2013
2 Mei 2013
→Vakansies, vierings, en waarnemingsdae: tikfout, replaced: waarmeningsdae → waarnemingsdae using AWB
k
8 Maart 2013
7 Maart 2013
Bot: Migrating 146 interwiki links, now provided by [[d:|Wikidata]] on d:q2901 (translate me)
k-3 476
|
<urn:uuid:34f6e7bb-c69e-4f4c-8e0e-366e01cffba8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/30_Desember
|
2019-07-23T13:45:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529406.97/warc/CC-MAIN-20190723130306-20190723152306-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.978709
| false
|
1758
Jump to navigation
Jump to search
1758 |
◄ | 17de eeu | ◄18de eeu► | 19de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1758 |
Kalenders | |
Die oorlog in Noord-Amerika | |
Die jaar 1758 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Sondag begin het. Dit was die 58ste jaar van die 18de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- Die Panthéon in Parys word opgerig.
- 6 Julie – Pous Clemens XIII volg Pous Benedictus XIV op as pous van die Rooms-Katolieke Kerk.
- 16 Julie – Pous Clemens XIII word gekroon deur kardinaal Alessandro Albani.
- 11 September – Pous Clemens XIII publiseer Venimus in altitudinem – Proklamasie van 'n volle aflaat.
- 11 September – Pous Clemens XIII stel sy neef Carlo Rezzonico junior aan as kardinaal.
- 13 September – Pous Clemens XIII publiseer A Quo Die – Oor Christelike eenheid.
- 2 Oktober – Pous Clemens XIII stel Antonio Marino Priuli, biskop van Vicenza en François-Joachim de Pierres de Bernis, kanunnik van Lyon aan as kardinale.
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 28 April – James Monroe, 5de President van die Verenigde State († 1831).
- 11 Oktober – Heinrich Wilhelm Olbers, 'n Duitse sterrekundige, geneesheer en fisikus († 1840).
- 16 Oktober – Noah Webster, Amerikaanse leksikograaf, politieke skrywer, vertaler en uitgewer († 1843).
|
<urn:uuid:ac220354-f3a7-4c07-89fe-bd4ce7b37f98>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1758
|
2019-07-22T08:09:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997824
| false
|
Bahrein
Volkslied: نشيد البحرين الوطني Bahrainona (Arabies vir: "Ons Bahrein") | |||||
Hoofstad | Manama
Grootste stad | Manama | ||||
Amptelike tale | Arabies | ||||
Regering | Unitêre parlementêre grondwetlike monargie Hamad bin Isa Al Khalifa Salman Bin Hamad Al Khalifa Khalifa bin Salman Al Khalifa | ||||
Onafhanklikheid • Verklaar
• Erken • Koninkryk Bahrein |
van die Verenigde Koninkryk 14 Augustus 1971[1] 15 Augustus 1971[2] 14 Februarie 2002 | ||||
Oppervlakte - Totaal - Water (%) |
778,3 km2 (174ste) 300,5 myl2 feitlik niks | ||||
Bevolking - 2016-skatting - 2010-sensus - Digtheid |
1 425 171[3] (150ste) 1 234 571[4] 1 831,1 / km2 (7de) 4 742,5 / myl2 | ||||
BBP (KKP) - Totaal - Per capita |
2019-skatting | ||||
BBP (nominaal) - Totaal - Per capita |
2019-skatting | ||||
MOI (2017) | 0,846[6] (43ste) – baie hoog | ||||
Geldeenheid | Dinar (BHD )
Tydsone - Somertyd |
AST (UTC+03:00) nie toegepas nie (UTC+03:00) | ||||
Internet-TLD | .bh | ||||
Skakelkode | +973 |
Bahrein (Arabies: البحرين, al-Baḥrayn, [aɫ baħrajn], letterlik: "die twee mere"), amptelik die Koninkryk Bahrein (مملكة البحرين, Mamlakat al-Baḥrayn, , letterlik: "Koninkryk van die twee mere"), is 'n eilandnasie in die Midde-Ooste en Wes-Asië. Die land bestaan uit 33 eilandjies in die Persiese Golf, hier "Arabiese Golf" genoem. Dit lê noordoos van Saoedi-Arabië, wes van Katar en suidwes van Iran. Bahrein beslaan 'n oppervlakte van 778,3 km² en het 'n bevolking van 1 425 171 in 2016 gehad. Die hoofstad en grootste stad is Manama, met die Bahrein Wêreldhandelsentrum. Bahrein is die derde kleinste nasie van Asië volgens oppervlakte na die Maledive en Singapoer. Die amptelike taal is Arabies en van die belangrikste etniese groepe sluit in Arabiere en Bedoeïene. Bahrein beskik oor 'n groot aantal immigrante wat sowat 48% van die land se bevolking vorm.[7]
Bahrein was sedert die oudheid vir sy Pêrelduikers bekend en was onder die gesag van die Christelike Lachmiede. Dit het in 628 een van die eerste nasies geword wat Islam aanvaar het. Na 'n tydperk van Arabiese heerskap is Bahrein in 1521 deur Portugal beset, wat reeds in 1602 deur Sjah Abbas I van die Safawidiese Ryk onder die Persiese Ryk verdryf is. In 1783 het die Bani Utbah-klan Bahrein van Nasr Al-Madhkur verower en is sedertdien onder die gesag van die koninklike familie Al Khalifa, met Ahmed al Fateh as Bahrein se eerste hakim.
In die laat 1800's het Bahrein 'n Britse protektoraat geword. Ruolie is in 1932 in Bahrein ontdek, wat die land welvarend gemaak het. Die land se demokratiese rekord is egter wisselvallig. In 1971 het Bahrein sy onafhanklikheid van die Verenigde Koninkryk verklaar en het in 2002 'n koninkryk geword. Tydens die Arabiese Lente van 2011 in Noord-Afrika het die land onder populêre verset gebuk gegaan.[8] Bahrein se binnelandse beleid word deur die konflik tussen die toonaangewende Soennitiese minderheid en die Sjiitiese meerderheid van die bevolking oorheers. Terwyl Saoedi-Arabië die Bahreinse regering ondersteun het, die Sjiitiese opstand te onderdruk, word die Sjiiete deur Iran ondersteun.
Bahrein beskik oor 'n hoë Menslike-ontwikkelingsindeks en word deur die Wêreldbank as 'n hoë-inkomste ekonomie beskou. Bahrein is 'n lidland van die Verenigde Nasies, Beweging van Onverbonde Lande, Arabiese Liga, Organisasie van Islamitiese Samewerking en die Samewerkingsraad van die Arabiese Golflande. Bahrein huisves sedert 2004 die Formule Een se Bahreinse Grand Prix op die Bahrein Internasionale Renbaan in Sakhir.
Nedersettings[wysig | wysig bron]
Die grootste stede in Bahrein is:
- Manama – 154 700
- Riffa – 111 000
- Muharraq – 98 800
- Hamad Town – 57 000
- A'ali – 51 400
- Isa Town- 39 800
- Sitra – 37 100
- Budaiya – 33 200
- Jidhafs – 32 600
- Al-Malikiyah – 14 800
- Adliya
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "Bahrain ends special pact". The Straits Times. 15 Augustus 1971. Besoek op 4 Februarie 2019.
- ( ) "Bahrain". Central Intelligence Agency. Besoek op 4 Februarie 2019.
- ( ) "World Population Prospects: The 2017 Revision". ESA.UN.org (custom data acquired via website). United Nations Department of Economic and Social Affairs, Population Division. Besoek op 4 Februarie 2019.
- ( ) "Bahraini Census 2010 – تعداد السكــان العام للبحريــن 2010". Geargiveer vanaf die oorspronklike op 20 Maart 2012. Besoek op 31 Januarie 2012.
- ( ) "Bahrein". Internasionale Monetêre Fonds. Besoek op 4 Februarie 2019.
- ( ) "2018 Human Development Report" (PDF). United Nations Development Programme. 2018. Besoek op 4 Februarie 2019.
- ( ) "Bahrain". Central Intelligence Agency. Besoek op 4 Februarie 2019.
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
|
<urn:uuid:4d26d1c0-bb5d-4311-ae09-a46e9ee9532e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bahrein
|
2019-07-22T08:43:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999273
| false
|
Slag van Colenso
Slag van Colenso | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Deel van Tweede Vryheidsoorlog | |||||||
Strydende partye | |||||||
Zuid-Afrikaansche Republiek Oranje-Vrystaat |
Verenigde Koninkryk | ||||||
Bevelvoerders | |||||||
Louis Botha | Redvers Buller | ||||||
Sterkte | |||||||
4 500 | 21 000 | ||||||
Ongevalle | |||||||
6 dood 21 gewond |
143 dood 755 gewond 240 krygsgevangenes |
Ontoereikende voorbereiding en verkenning en 'n gebrek aan begeesterde leierskap het gelei tot hoë ongevalle en 'n vernederende nederlaag deur die Britse magte.
Inhoud
Agtergrond[wysig | wysig bron]
Kort voor die uitbreek van die oorlog is Generaal Sir Redvers Buller aangestel as opperbevelvoerder van al die Britse magte in Suid-Afrika. Met sy aankoms was verskeie Britse garnisoene reeds beleër met baie beperkte kommunikasie tussen hulle. Nadat hy afdelings onder bevel van Lord Methuen en Gatacre na respektiewelik die westelike en sentrale front gestuur het, het hy self bevel van die grootste afdeling oorgeneem en onderneem om hulle te lei om die beleërde dorp, Ladysmith in die hedendaagse KwaZulu-Natal te ontset.
Die Boeremagte het op die front verskeie stroop- en verkenningstogte na die suidelike deel van die Natalse kolonie gemaak maar het telkens wanneer hulle van aangesig tot aangesig met die Britse Leër kennis gemaak het, teruggetrek. Hulle het uiteindelik tot die aan die noordekant van die Tugelarivier teruggetrek waar hulle hulself ingegrawe het met die doel om die pad en spoorlyn na Ladysmith te blokkeer.
Britse strategie[wysig | wysig bron]
Buller was nie in staat om flankaanvalle te loods nie as gevolg van 'n gebrek aan waens en trekdiere en het daarom besluit op 'n direkte frontaanval naby die spoorlyn, wat ook sy kommunikasielyn was.
'n Ander brigade onder bevel van Majoor-generaal Hildyard sou die dorp self oorneem (waar daar 'n pad en spoorbrug bestaan het). Aan hulle regterlinie sou 'n brigade van die Colonial Light Horse en berede infanterie 'n klein heuwel bekend as Hlangwane kop probeer oorneem wat ten suide van die Tugela geleë was en deur Boeremagte beset ten einde die bedreiging tot hulle linkerflank af te weer. 'n Verder twee infanterie brigades sou as reserwe dien.
Die Boere strategie[wysig | wysig bron]
Generaal Louis Botha het die spoorbrug opgeblaas maar doelbewus die padbrug ongeskonde gelaat in die hoop dat hulle die Engelse in 'n lokval kon lei en dan die brug agter hulle met artillerievuur beskadig of vernietig om te verhoed dat hulle ontsnap.
Die Veldslag[wysig | wysig bron]
Vroeg op die oggend van 15 Desember 1899 het Hart sy troepe vir 'n halfuur lank 'n paradegrond dril laat doen en hulle toe in geslote kolonne na die drif in die rivier gelei. Sy plaaslik gewerfde gids wat glad nie Engels kon praat nie het die brigade na die verkeerde drif aan die punt van 'n kronkel in die rivier gelei. Botha het sy manne beveel om nie te vuur voordat die Britte die rivier probeer oorsteek nie, maar Hart se brigade in wat in die kronkel vasgekeer was, was eenvoudig 'n te aanloklike teiken. Die Boere het begin vuur en Hart se brigade het meer as 500 ongevalle gelei voordat hulle kon onttrek.
Onderwyl het Hildyard aanbeweeg na Colenso met twee batterye veldkanonne onder bevel van Kolonel Long aan sy voorhoede waar hulle die kanonne ontplooi het binne trefafstand van die naaste Boerelinies. Weereens was dit ook 'n te aanloklike teiken en het die Boere begin vuur. Die Britse kanonniers het die Boere aanvanklik die stryd aangesê, maar is uiteindelik gedwing om dekking te soek in 'n donga ('n droë rivierbedding) agter die kanonne. Buller wat verneem het dat sy Light Horse Brigade vasgepen was aan die voet van Hlangwane en dus nie in staat was om die opmars voort te sit nie, het op die punt besluit om die aftog te blaas, selfs al het Hildyard daarin geslaag om Colenso in te val.
Buller wat self lig gewond is het 'n beroep op vrywilligers gedoen om te help om Long se kanonne te herwin. Twee spanne het daarin geslaag om twee van die kanonne terug te sleep maar 'n ander poging het misluk toe die vrywilligers deur die Boere se geweervuur neergevel is. Een van hulle was Luitenant Freddy Roberts, die enigste seun van Veldmaarskalk lord Roberts.
Die Britte het gedurende die middag na hul kamp teruggetrek en tien kanonne en vele gewonde kanonniers asook sommige van Hildyard se troepe.
Nadraai[wysig | wysig bron]
Al is Buller as opperbevelvoerder deur Lord Roberts vervang het Buller steeds in bevel gebly in Natal ten spyte van Freddy Roberts se dood.
In die loop van die volgende maand het Buller voortgegaan met sy oorspronklike aanvalsplan op die Boereflank. Dit het egter gelei tot 'n verdere neerlaag tydens die Slag van Spioenkop. Hy het uiteindelik na Colenso teruggekeer en met moeite sy pad oor die Tugela oopgeveg deur die boere se flank verby te steek en Hlangwane oor te neem. Dit het egter 'n verdere tien dae se gevegte geverg maar Botha se magte moes uiteindelik die aftog blaas. Ladysmith is daarna op die 28 ste Februarie 1900 ontset.
Vier Britse soldate is by die Slag van Colenso met die Victoriakruis vereer (Die Boererepublieke het geen sulke toekennings tydens die Vryheidsoorlog gemaak nie). Die vier was almal deel van die groep wat onder intense geweervuur van die Boere daarin geslaag het om twee van die Britse kanonne te red. Hulle was Kaptein Walter Congreve, Kaptein Harry Scofield, Korporaal George Nurse en Luitenant Frederick Roberts wat tydens die slag noodlottig gewond is en die eerste Britse soldaat geword het om die Victoriakruis nadoods te ontvang.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Artikel by die Suid-Afrikaanse Krygshistoriese vereniging oor Generaal Louis Botha en die Slag van Colenso
- Boek by Project Gutenberg getiteld With the Boer Forces deur die oorlogskorrespondent Howard C. Hillegas
|
<urn:uuid:7e31be31-854c-4e33-9c11-ea22d93f4305>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Slag_van_Colenso
|
2019-07-22T08:59:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00397.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999996
| false
|
Kategorie:Bulls rugbyspelers
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Bulls rugbyspelers"
Die volgende 74 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 74.
Die volgende 74 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 74.
|
<urn:uuid:b6264d0f-a4b6-44f6-bdcf-295501e8b5e7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Bulls_rugbyspelers
|
2019-07-17T08:52:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525133.20/warc/CC-MAIN-20190717081450-20190717103450-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999179
| false
|
Kategorie:Russiese wetenskaplikes
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Scientists from Russia. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 2 subkategorië, uit 'n totaal van 2.
Bladsye in kategorie "Russiese wetenskaplikes"
Die volgende 13 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 13.
|
<urn:uuid:b9e2e21e-f07c-41dd-9305-68a2228391a1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Russiese_wetenskaplikes
|
2019-07-17T08:51:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525133.20/warc/CC-MAIN-20190717081450-20190717103450-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99869
| false
|
Bespreking:Kaapmuiden
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Kaapmuiden-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:f30b810b-6a36-4ab9-8c27-496122910753>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Kaapmuiden
|
2019-07-18T13:23:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| true
|
Kollegiale toetsing
Kollegiale toetsing (ook ewekniebeoordeling of portuurbeoordeling) is ’n proses van selfregulering in ’n werk of ’n proses van evaluering wat gekwalifiseerde indiwidue in die relevante studiearea insluit. Kollegiale toetsingsmetodes word gebruik om standaarde te behou, prestasie te verbeter en geloofwaardigheid te verleen. In die akademie word kollegiale toetsing dikwels gebruik om die werkstuk van ’n akademikus se geskiktheid vir publikasie te bepaal.
Terminologie[wysig | wysig bron]
Kollegiale toetsing kan gekategoriseer word volgens die tipe aktiwiteit en deur die studiearea of beroep waarbinne die aktiwiteit plaasvind.
|
<urn:uuid:edc4f9d5-df3f-42d5-b49b-af263cb99908>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kollegiale_toetsing
|
2019-07-18T14:07:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00525.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.9997
| false
|
Aanvalle op 11 September 2001
Die aanvalle op 11 September 2001, afgekort as nege-elf of 9/11, was 'n reeks van vier tereuraanvalle wat die oggend van 11 September 2001 in die VSA gepleeg is. Vier groepe ekstremistiese terroriste, elk met 'n opgeleide vlieënier, het passasiersvliegtuie gekaap en dit direk in bekende bakens vasgevlieg. Hierdie teikens was die Pentagon en die Wêreldhandelsentrum se tweelingtorings in New York Stad. Die vierde vliegtuig het neergestort voordat dit sy teiken in Washington, D.C. kon bereik. Byna 3 000 mense sterf tydens die gebeure. Die meeste slagoffers was burgers van die Verenigde State, maar meer as 300 mense van ander lande, soos die Verenigde Koninkryk, Indië en Kanada het ook hiertydens omgekom. Na afloop van die gebeurtenis het die regering van die VSA gesê dat die aanvallers bande met die Al-Kaïda-terroristegroep het.
Wikimedia Commons bevat media in verband met September 11 attacks. |
|
<urn:uuid:23f6e1fe-470c-48c2-af73-eae7d62ae856>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Aanvalle_op_11_September_2001
|
2019-07-19T21:04:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999943
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Richterskaal" skakel
←
Richterskaal
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Richterskaal
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
1969
(
← skakels
wysig
)
1964
(
← skakels
wysig
)
2001
(
← skakels
wysig
)
1993
(
← skakels
wysig
)
25 April
(
← skakels
wysig
)
1902
(
← skakels
wysig
)
2005
(
← skakels
wysig
)
12 Januarie
(
← skakels
wysig
)
17 Januarie
(
← skakels
wysig
)
26 Januarie
(
← skakels
wysig
)
9 Maart
(
← skakels
wysig
)
12 Julie
(
← skakels
wysig
)
28 Julie
(
← skakels
wysig
)
8 September
(
← skakels
wysig
)
29 September
(
← skakels
wysig
)
Aardbewing
(
← skakels
wysig
)
27 Maart
(
← skakels
wysig
)
Anchorage
(
← skakels
wysig
)
Goeie Vrydag-aardbewing
(
← skakels
wysig
)
19 April
(
← skakels
wysig
)
10 Mei
(
← skakels
wysig
)
7 Desember
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Desember
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/26 Desember
(
← skakels
wysig
)
Tsoenami
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Maart
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Julie
(
← skakels
wysig
)
Rigterskaal
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Los Angeles
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/12 Julie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/28 Julie
(
← skakels
wysig
)
Tulbagh
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/12 Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/17 Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/26 Januarie
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/27 Maart
(
← skakels
wysig
)
Moment-magnitude-skaal
(
← skakels
wysig
)
Mount Saint Helens
(
← skakels
wysig
)
Hilo
(
← skakels
wysig
)
Svalbard
(
← skakels
wysig
)
2011
(
← skakels
wysig
)
Teheran
(
← skakels
wysig
)
Istanboel
(
← skakels
wysig
)
2015
(
← skakels
wysig
)
Christchurch
(
← skakels
wysig
)
Orkney, Noordwes
(
← skakels
wysig
)
Tbilisi
(
← skakels
wysig
)
Asore
(
← skakels
wysig
)
2017
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Richterskaal
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:ac5a5c32-d582-4f0f-bda7-b948e5c89f70>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Richterskaal
|
2019-07-19T20:56:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999305
| false
|
Makromolekuul
Makromolekule is baie groot molekule, wat 'n groot molêre massa besit.
Makromolekule kan polimere wees, wat uit 'n herhaling van een monomeer opgebou is. 'n Voorbeeld hiervan is poliëtileen wat uit eteen-monomere is opgebou. Soms is die molekuul 'n ko-polimeer wat meer as een soort monomeer bevat
Daar is egter ook nie-polimere makromolekule wat uit verskeie verskillende blokke opgebou is. 'n Voorbeeld hiervan is die blok-polimere waarin stukke van die een polimeer afwissel met stukke van die ander. [1]Makromolekule kan ook op een bepaalde manier uit 'n groot aantal kleiner eenhede van verskeie soorte opgebou is. Dit is die geval met proteïne wat op een spesifieke manier uit 'n twintigtal aminosure opgebou is.
|
<urn:uuid:ead249c8-1f0a-410c-87c7-eba8b42b53b0>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Makromolekuul
|
2019-07-22T08:04:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999894
| true
|
Boekbronne
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:9e30636c-39d5-440f-9acb-d13ef16e742a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0-7391-1665-7
|
2019-07-22T07:56:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999966
| false
|
Boeing B-29 Superfortress
B-29 Superfortress | |
---|---|
Tipe | Strategiese bomwerper |
Vervaardiger | Boeing |
Nooiensvlug | 21 September 1942[1] |
Vrygestel | 8 Mei 1944 |
Onttrek | 21 Junie 1960 |
Status | Uit diens gestel |
Hoofgebruiker | Amerikaanse Lugmag Royal Air Force |
Vervaardig | 1943–1946[2] |
Aantal gebou | 3,970 |
Eenheidskoste | VS $639,188[3] |
Die Boeing B-29 Superfortress is 'n viermotorige skroefgedrewe swaar bomwerper, deur Boeing ontwerp, wat hoofsaaklik deur die Verenigde State van Amerika gevlieg is teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog en in die Korea-oorlog. Dit was een van die grootste vliegtuie wat diens gedoen het tydens die Tweede Wêreldoorlog en 'n baie gevorderde bomwerper vir sy tyd, met eienskappe soos 'n drukkajuit, 'n elektroniese vuurstelsel, en 'n kwartet van afstandbeheerde masjiengeweertorings bedryf deur die vuurstelsel in sy verdedigende stertgeweerinstallasie.
Die naam "Superfortress" is afgelei van dié van sy bekende voorganger, die B-17 Flying Fortress. Hoewel ontwerp as 'n hoë-hoogte strategiese bomwerper, en aanvanklik gebruik in hierdie rol teen die Japannese Ryk, is hierdie aanvalle as teleurstellend bewys; as 'n gevolg is die B-29 as die primêre vliegtuig in die Amerikaanse vuurbomveldtog gebruik, en was op groot skaal betrokke in lae-hoogte nagtelike brandbombarderingsmissies. Een van die B-29 se finale rolle gedurende die Tweede Wêreldoorlog was die uitvoering van die atoombomaanvalle op Hiroshima en Nagasaki.
Tegniese besonderhede[wysig | wysig bron]
Item | Statistiek |
---|---|
Aantal motors | 4 |
Tipe motor | Skroef |
Vervaardiger | Wright R-3350-57 stermotors |
Kraglewering per motor | 2,200 perdekrag |
Vlerkspan | 43,05 m |
Lengte | 30,18 m |
Hoogte | 9,01 m |
Vlerkoppervlakte | 161,27 m2 |
Maks. opstygmassa | 56,296 kg |
Maks. snelheid | 576 km/h op 3505 m |
Operasionele hoogte | 9 695m |
Togafstand: | 5 229km |
Klimvermoë | 7,625m in 43 minute |
Bewapening | Skiettoring met vier masjiengewere in neus, nog met twee masjiengewere onder neus en bo-en-onder die romp toegerus met 12.7 mm |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- LeMay and Yenne 1988, p. 60.
- "Boeing B-29." Boeing. URL besoek: 5 Augustus 2010.
- Knaack 1988, p. 486.
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:950fd492-cab0-44f9-9a69-8988c84f267e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Boeing_B-29_Superfortress
|
2019-07-22T08:07:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999954
| false
|
латин
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Moldawies (mo)
Vroeë Moldawiese spelling vir ☞
latin
.
Roemeens (ro)
Vroeë Roemeense spelling vir ☞
latin
.
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=латин&oldid=185170
"
Kategorieë
:
Woorde in Moldawies
Woorde in Roemeens
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Français
Кыргызча
Malagasy
Монгол
Русский
中文
Die bladsy is laas op 17 Februarie 2018 om 05:47 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:cec5de64-a9f6-4eaa-b3d3-1093d4dfdd2f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/%D0%BB%D0%B0%D1%82%D0%B8%D0%BD
|
2019-07-22T07:48:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999442
| false
|
Abraj Al-Bait-toring
Die Abraj Al-Bait-toring is 'n 120-verdieping hoë wolkekrabber in Mekka, Saoedi-Arabië. Met 'n hoogte van 601 meter is dit tans die hoogste gebou in Saoedi-Arabië. Konstruksie het in 2004 begin en die toring is in 2012 voltooi. Dit is die wêreld se tweede hoogste toring. Dit het ook die meeste vloeroppervlakte van enige struktuur ter wêreld.
|
<urn:uuid:57ca0773-07e5-4284-a72d-85a28946082d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Abraj_Al-Bait-toring
|
2019-07-17T09:25:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525133.20/warc/CC-MAIN-20190717081450-20190717103450-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999218
| true
|
Geotermiese krag
Geotermiese krag verwys na die elektrisiteit wat opgewek word deur voordeel te trek uit die natuurlike ondergrondse hitte in die aarde. Verskeie metodes word gebruik om die geotermiese energie in elektriese energie om te skakel.
Inhoud
Die opwekking van elektrisiteit[wysig | wysig bron]
Prins Piero Conti het in 1904 te Laradello, Italië, die eerste kragopwekker aan 'n stoomenjin gekoppel wat deur natuurlike stoom aangedryf is en só die eeu van geotermiese elektrisiteit ingelui. Om elektrisiteit op te wek, moet die druk van die warm stoom en ander geotermiese vloeistowwe hoog genoeg wees om die turbines aan te dryf. Deur gate duisende meter in die aardkors te sink, is dit moontlik om deur te breek na die natuurlike ondergrondse reservoirs wat water en stoom onder hoë druk berg. Die stoom borrel dan uit na die oppervlak, waar dit gebruik word om die elektrisiteitopwekkers aan te dryf. Hoewel sulke kragsentrales duur is om op te rig, sal hulle, wanneer hulle eers gevestig is, 'n stabiele voorraad elektrisiteit vir die toekoms voorsien. Die VSA, Nieu-Seeland, en Japan het groot geotermiese kragsentrales wat elektrisiteit aan hul nasionale netwerke verskaf.
Skematiese voorstelling van 'n geotermiese kragstasie[wysig | wysig bron]
Tipes geotermiese installasies[wysig | wysig bron]
Vier basiese tipes geotermiese kraginstallasies word benut in verskeie lande oor die hele wêreld: die suidwestelike VSA het 'n hoë konsentrasie van sodanige installasies (en is die wêreld se grootste produsent van geotermiese krag per jaar), en so ook die Verre Ooste, Maleisië en Nieu-Seeland. Daar is ook individuele installasies in Sentraal-Afrika, Australië en Suid-Amerika. Hierdie tipes is droë stoom-installasies, blitsstoom-installasies, binêre kraginstallasies en hibriede kraginstallasies.
- Droë stoom-installasies is dié wat bo-op reservoirs wat meesal stoom en min water vat, geplaas is. Die installasies bestaan reeds sedert die vroeë 1900's, en die grootste in die wêreld – by die Geysers droë stoom-reservoir in Kalifornië – wek reeds sedert 1960 krag op.
- Blitsstoominstallasies is geplaas op reservoirs wat baie warm water bevat. Hierdie water word deur skeiers geprosesseer wat dit vinnig en ploffend laat kook om sodoende die stoom wat onafwendbaar die turbines aandryf, vry te stel. Sodanige installasies bied die bykomende voordeel dat dit die ongebruikte stoom herbenut.
- Binêre kraginstallasies maak gebruik van reservoirs wat meesal water bevat, maar is effens meer kompleks as blitsstoominstallasies, aangesien hulle twee aparte meganiese en chemiese prosesse benodig om elektrisiteit op te wek: die water vanaf die reservoir word deur 'n hittewisselaar gestuur, wat dan die hitte-energie oordra na die volgende prosesseringskomponent. Dit is 'n binêre vloeistof in 'n aanliggende kamer of pyp. Die binêre vloeistof is gewoonlik 'n chemikalie wat maklik kook (teen 'n laer kookpunt as water), so doeltreffendheid word geoptimaliseer selfs teen laer temperature. In hierdie geval word die hitte van die reservoir gebruik, eerder as die eintlike water. Binêre kraginstallasies laat nie enige damp of skadelike gasse uit nie, wat van hulle die mees geskikte installasies om te benut, maak – al is hulle veel duurder as die ander.
- Hibriede kraginstallasies kombineer elemente van die twee van die tipes hierbo genoem: beide blits- en binêre elemente word gebruik in 'n poging om die voordele van beide te maksimaliseer. 'n Voorbeeld van een van hierdie installasies is op Hawaii se Big Island te vinde.
Waar kan geotermiese energie benut word?[wysig | wysig bron]
Geotermiese energie kan op plekke waar daar vulkaniese aktiwiteit is, of vroeër was, benut word. In die Verenigde State, Meksiko, Ysland, Italië, Rusland, Nieu-Seeland, die Filippyne, Japan en, meer onlangs, Duitsland en Kenia - lande wat aktiewe vulkaanaktiwiteit ondervind of naby vulkaniese gebiede lê - boor ingenieurs diep in die gesteentes in waar warm water en stoom vasgevang is en lei dié regstreeks na turbines om elektrisiteit op te wek.
Nuwe duitse geotermiese kragstasie word in gebruik geneem[wysig | wysig bron]
Op 23 November 2007 is 'n nuwe geotermiese kragstasie in Landau (Duitsland) in gebruik geneem. Dit lewer 22 MW geotermiese krag en ± 2.5 MW elektriese krag en genoeg elektrisiteit vir sowat 6000 huishoudings. Verder word die 160 °C warme water uit 'n diepte van 3000 m nie net gebruik om elektrisiteit op te wek nie, maar ook om in die koue wintersdae die huise te verwarm.
Oorsig van geotermiese kragstasies in Middeleuropa[wysig | wysig bron]
Hierdie gegewens is hier geplaas om die moontlikhede en effekte van geotermie te wys
Beplande en operasionele geotermiese kragstaties (vir elektriesekragopwekking) in Middeleuropa | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Geotermiese lewering in MW |
Elektriese lewering in MW |
Temperatuur in °C |
Vloeivermoë in m³/h |
Boorgatdiepte in m |
Beplande ingebruikneming jaar | |
Duitsland | ||||||
Bremerhaven | 0,5 | 0,065 | 90 | 5.000 | toegemaak/gestaak | |
Groß Schönebeck | 10 | 1,0 | 150 | < 50 | 4.294 | 2008 |
Neustadt-Glewe | 1,3 - 3,5 | 0,21 | 98 | 119 | 2.250 | Kragstasie is in gebruik sedert 2003 |
Bad Urach | 6-10 | ± 1,0 | 170 | 48 | 4.500 | toegemaak/gestaak |
Bruchsal | 4,0 | ± 0,5 | 118 | 86 | 2.500 | 2007 |
Karlsruhe | 28,0 | >150 | 270 | 3.100 | 2007 | |
Landau | 22 | ± 2,5 | 150 | 250 | 3.000 | Kragstasie in gebruik sedert 23 November 2007 |
Offenbach | 30-45 | 4,8 - 6,0 | 160 | 360 | 3.500 | 2008 |
Riedstadt | 21,5 | ± 3,0 | 250 | 3.100 | 2008 | |
Speyer | 24-50 | 4,8 - 6,0 | 150 | 450 | 2.900 | 2009 |
Isar Süd (München) | 30,0 | 2,0 | toegemaak/gestaak | |||
Unterhaching | > 30 | 3,4 | 122 | > 540 | 3.577 | 2007 |
Aschheim, Feldkirchen, Kirchheim | geen | 82 - 85 | 40 - 65 | 2.000 - 2.200 | 2009 | |
Frankryk | ||||||
Soultz-sous-Forêts | 30,0 | 6,0 | 200 | 240 | 8.084 | 2007 |
Switserland | ||||||
Basel | 17,0 | 6,0 | 200 | 5.000 | voorlopend gestaak (aardbewing) | |
Bron: Greenpeace 2000MW - skoon! + opdatering |
|
<urn:uuid:f26c6705-4ea3-4307-99da-a770689cc7af>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Geotermiese_krag
|
2019-07-17T09:16:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525133.20/warc/CC-MAIN-20190717081450-20190717103450-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999971
| false
|
James Bisset
James Bisset (Aberdeen, Skotland, 13 September 1836 [volgens 'n ander bron 14 Oktober 1835] – Kenilworth, Kaapstad, 8 Oktober 1919) was 'n Suid-Afrikaanse argitek en siviele ingenieur van Skotse herkoms wat veral onthou word vir sy ontwerp vir twee NG kerkgeboue, die Grootkerk op Graaff-Reinet en die moederkerk op Beaufort-Wes, die ou hoofgebou van die Gill-kollege op Somerset-Oos en die voetstuk van die Prins van Wallis-obelisk, Port Elizabeth.
Inhoud
Lewensloop[wysig | wysig bron]
Bisset het sy onderrig in Aberdeen, Skotland, ontvang. Omstreeks 1852 het hy aan die Universiteit van Londen studeer as ingenieurstudent onder prof. C.B. Shelly. Later is hy in diens geneem as assistent-ingenieur by Fox, Henderson & Co. Hy kom in Desember 1858 in Kaapstad aan as lid van die ingenieurspan onder leiding van W.G. Brounger wat hierheen gekom het om die Wellingtonse stasiegebou op te rig. Teen 1861 was hy ingenieur by die Green Point Tramway Company en dit bly hy het sy loopbaan lank talle poste gelyktydig beklee. In Kaapstad is hy in 1862 getroud met Elizabeth Magdalena Christina Jarvis. Hy was 'n grootoom van die argitek Paul Bisset, wat in 1959 verantwoordelik was vir die opknapping van die NG kerk Beaufort-Wes.
In die jaar van sy huwelik het hy die spoorwegmaatskappy verlaat nadat hy 'n wedstryd gewen het vir die ontwerp van die Mutual Assurance-gebou in Darlingstraat en het hy sy eie argitektuur-en-ingenieurspraktyk in Kaapstad opgerig. Hy het albei beroepe die res van sy loopbaan beoefen en was verantwoordelik vir talle geboue in die Moederstad.
In 1865 het hy bedank by die Green Point Tramway Comnpany ná 'n meningsverskil en hou aan werk in die Kaap tot hy aangestel is as Hawe-ingenieur in Port Elizabeth in 1871. In dieselfde jaar is hy verkies as genoot van die Instituut van Siviele Ingenieurs. Ná 1874 word hy konstruksie-ingenieur van die Port Elizabeth-Uitenhage-spoorweg en was verantwoordelik vir die bou van dié spoorlyn. Later het hy hoof-resident-offisier in Port Elizabeth geword en in dié hoedanigheid was hy konstruksiebestuurder van die Oos-Londen-King William's Town-spoorweg (1877) en sub-inspekteur van openbare werke. Hy was ook vir 'n kort ruk boumeester van die nuwe parlementsgebou in Kaapstad in 1877 en het met pensioen uit die staatsdiens getree in 1878. Hierna het hy weer in privaat praktyk as argitek in Kaapstad gewerk van 1878 tot 1892, toe hy finaal aftree.
Bisset was 'n openbare figuur, raadslid van die Liesbeeck-munisipaliteit van 1883 tot 1886 en burgemeester van Wynberg in 1886 of 1893. In 'n stadium was hy ook burgemeester van Claremont en voorsitter van die Kaapse skool-en-hospitaalraad. Hy het diens gedoen tydens die Tweede Vryheidsoorlog en het gedien in die Staatsplaagadviesraad in 1901. Uit hierdie raad het hy in 1902 bedank.
NG kerk Beaufort-Wes[wysig | wysig bron]
Die NG gemeente Beaufort-Wes se kerkraadsnotule stel dit nie duidelik presies wanneer met die bou van die nuwe en teenswoordige kerk begin is nie. Die notule van 29 Februarie 1892 meld terloops dat die bouwerk reeds aan die gang was. Daar is ook geen sprake van wie die argitek was nie; dit kon dalk daartoe aanleiding gegee het dat dié kerk se ontwerp dikwels verkeerdelik aan Charles Freeman toegedig word. Die hoeksteen is reeds in Oktober 1892 plegtig gelê. Op 'n foto wat tydens dié geleentheid geneem is, blyk die fondament van die nuwe gebou duidelik op die voorgrond, maar op die agtergrond is twee gewels en 'n gedeelte van die strooidak van die ou kerk nog sigbaar. Dié kerk is ruim 63 jaar lank as godshuis gebruik. Eers ná die hoeksteenlegging is die ou kerkgebou afgebreek en ook net ten dele, want twee galerye (onder meer die orrelgalery) is gelaat en later deel gemaak van die nuwe gebou en as sodanig word dit vandag nog gebruik. Nadat met die afbreek van die ou kerk begin is, het die kerkraad besluit om die eredienste in die plaaslike sendingkerk te hou. Van die Wesleyaanse gemeente is verlof verkry om met die Nagmaalsdienste van hul kerk gebruik te maak. Teen 15 Januarie 1894 het die nuwe kerk voltooiing genader en dra die kerkraad dit aan ds. Louis Hugo op om dr. Andrew Murray van Wellington te vra om die wydingsrede met die inwyding te kom hou. Drie maande daarna is die nuwe kerkgebou verseker vir £8 000. Die formele inwyding het eers op 22 September 1894 plaasgevind.
De Kerkbode het op 28 September 1894 oor die inwyding van Beaufort se nuwe kerk berig: "Heden, 22 September, werd de nieuwe Kerk alhier ingewyd. Ds. A. Murray kwam reeds Dinsdag hier aan en had van Woensdagavond diensten. Later kwamen nog de predikanten van Victoria-West, Murraysburg en Prince Albert. Gisteren was een dag van groot gewoel, met het aankomen van al de leden der gemeente van buite, als mede van vele vreemdelingen. Heden te half tien ure werd de optocht gevormd van de deur van de pastorie, en trok men op naar de Kerk. Het gebouw met zyn toren van 150 voet hoog maakt een zeer aangenamen indruk, en is een sieraad voor het dorp. De deur werd ontsloten door Ds. A. Murray, die de Inwydingsrede hield. Eers werd het rapport der Bouw Commissie gelevert, waaruit bleek dat de kerk £13,500 gekost heeft en dat daarvan iets over de £5 000 werd afbetaald. Er rust dus een schuld van iets over £8 000 op het gebouw. Dit nog buiten £800 dat de zusters afsonderlyk besteed. De preekstoel en het orgel, die niet zoolang geleden geschonken werden aan de oude kerk, zyn in de nieuwe overgebracht en passen er zeer goed by. De Kerk bevat zowat 1 000 plaatsen, maar het getal menschen dat er in was, was zeker niet ver van 2 000. Er was een koor onder leiding van ds. Hugo, dat enige stukken van Prof. J. de Villiers uitvoerde."
Dr. Andrew Murray het 'n treffende rede uitgespreek na aanleiding van Lev. 10:2, 3: "Toen ging een vuur uit van het aangezicht des HEEREN, en verteerde hen; en zij stierven voor het aangezicht des HEEREN. En Mozes zeide tot Aäron: Dat is het, wat de HEERE gesproken heeft, zeggende: In degenen, die tot Mij naderen, zal Ik geheiligd worden, en voor het aangezicht van al het volk zal Ik verheerlijkt worden. Doch Aäron zweeg stil (Statebybel." Tydens sowel as na afloop van die diens het die gemeente die mooi bedrag van £736 aan dankoffers gegee. Die namiddag was toe voorbereidingsdiens en die volgende oggen is die heilige Nagmaal gevier. Dit was dan die einde van die luisterryke en geseënde naweek. 'n Jaar later het daar steeds 'n skuld van £7 500 op die gebou gerus. Die kerkraad het indertyd £5 500 opgeneem by mej. S.M.J. Hertzog van Kaapstad vir die bou van die kerk. Hertzog het ook twee jaar vantevore op die hoek van Boom- en Buitekantstraat in Kaapstad 'n kompleks geboue – woonhuise, 'n skool, 'n tehuis vir bejaarde vroue en twee woonstelle – laat oprig en in 1895 nog 'n groot gebou. Van hierdie geboue was 'n sierlike kerk die middelpunt. Daarby het sy die kerk van al die nodige voorsien. Aan De Nieuwe Kerk (NG gemeente Tamboerskloof) het sy dit alles in trust gegee met die bepaling dat, wanneer daar in die buurt 'n selfstandige gemeente ontstaan, dit aan dié gemeente oorgemaak moes word. Aan die skenking het sy net twee voorwaardes verbind: Die hoeksteen moes met vrymesselaarseerbewyse gelê word en alle dienste in die kerk moes in Engels gehou word. Gelukkig het sy geen sodanige voorwaardes aan Beaufort-Wes gestel nie.
NG kerk Graaff-Reinet[wysig | wysig bron]
Die NG gemeente Graaff-Reinet se vierde en huidige gebou is in die Neogotiese boustyl opgerig volgens die plan van Bisset. Hy het die gebou ontwerp met aspekte van die Salisbury-katedraal in Engeland in gedagte. Die bouaannemers was Grant & Downie. Bronne verskil oor die argitek en in sommige word die naam van Charles Freeman genoem as sou hy die argitek van dié laat-Victoriaanse meesterstuk wees. Die gemeente self, in 'n uitstalling wat in die kerkgebou te sien is, voer aan Bisset is die argitek.
Dit was tydens die dienstyd van ds. Charles Murray dat die vierde kerk (die derde op dieselfde perseel) opgerig is. Omstreeks 1880 het ’n tydperk van voorspoed op die dorp en in die distrik geheers en het die kerk dan ook besluit om met die bou van ’n nuwe kerk te begin. Die eerste bydrae van £25 is op 29 September 1880 deur die firma Cleghorn & Harris gelewer. Tydens die Tamboekie-oorlog het ouderling H.J. Minnaar £60 ingesamel. Die koste van die boumateriaal is so laag moontlik gehou; die gemeenskap het byvoorbeeld die klippe en die vervoer na die kerk voorsien. Die klip vir die kerk het uit ’n steengroef op Kriekbult naby Adendorp gekom. Al die bouklip vir die kerk en die ringmuur is deur die eienaar van die grond, A. Neser, gratis aan die kerk voorsien. Die klip is reeds by die steengroef in die verlangde vorms gekap en dan na die bouperseel vervoer. Die vensters is van loodglas en die deure van soliede kiaathout vervaardig. Die banke in die kerk is van Amerikaanse greinhout gemaak. Tot 1941 moes gemeentelede hulle sitplekke huur teen ongeveer 50 – 75 sent per jaar. Die kerk bied sitplek aan ongeveer 1 500 mense.
Daar het reuse kandelare van die dakgewelf gehang in wat bekend is as die groot skip (middelste gedeelte van ’n kerk). Jare later, met die koms van elektrisiteit, is dit deur verskuilde elektriese ligte vervang. Tot in 1875 is daar tydens aanddienste van kerse gebruik gemaak. Daarna is die kerse deur olielampe vervang. Vandag nog bestaan van die olielampe wat teen die mure vasgesit is. Al die olielampe is met ’n geelkoper-aansteker in die vorm van ’n pyp aangesteek.
Die hoeksteen is deur ds. Andrew Murray se weduwee gelê en daar is uit 1 Petrus 2:5 voorgelees. Muntstukke en geskiedenis van die vorige kerkgeboue is onder die hoeksteen vasgemessel. ’n Reuse skare het die inwyding van die huidige kerkgebou bygewoon op 10 en 11 September 1887. Die inwydingsdiens is begin met die sing van Psalm 66. Ds. Charles Murray het die kerkdeur oopgesluit. Vroue moes die kerk van die sykant binnekom en geen kinders is toegelaat nie. Daar was ongeveer 2 000 mense teenwoordig. Veertien predikante is uitgenooi en agt preke is gelewer. Daar was ’n pragtige koorprogram onder leiding van Fraülein Bau, die eerste orreliste. Werke van onder andere Haydn, Mendelssohn en Spöhr is aangebied. Die inwydingsrede is deur prof. P.J.G. de Vos van die Kweekskool op Stellenbosch gelewer.
Met die inwyding van die vierde kerkgebou het die kerk op 11 September 1887 het die kerk nog nie ’n orrel gehad nie. Die boufonds kon nie ook nog ’n orrel bekostig nie. Dit sou sewe jaar later eers moontlik wees om ’n orrel te laat installeer. Die eerste orreliste, Fraülein Bau, het heel moontlik op ’n harmonium gespeel. Die koster, J.S. Dippenaar, moes ook as voorsinger optree. Daarvoor het hy ’n maandelikse betaling ontvang.
Die toring is nagenoeg 45,72 m hoog en die klok daarin weeg ’n ontsaglike 1720 pong. Die klok het lank vir die Graaff-Reineters as amptelik tydaanwyser gedien. Die timmerwerk van die gewelf en die res van die gebou is in Port Elizabeth gemaak. Die panele is gedeeltelik aanmekaargesit en toe per ossewa Graaff-Reinet toe gebring. Hier is dit aanmekaargesit en gemonteer. Nogtans het dit perfek in die gebou gepas. Die ysterhekke om die kerk is deur C.E. Beard teen ’n koste van £200 voorsien. Die plaatjie van die verkoper is nog aan die hekke te sien. Die Grootkerk is op 21 Maart 1975 tot nasionale gedenkwaardigheid verklaar. Die bordjie om dit te bewys is aan die ysterhekke in die ringmuur aangebring.
Gill-kollege, Somerset-Oos[wysig | wysig bron]
Dr. William Gill het in sy testament, gedateer 19 Januarie 1863, tesame met ander erflatings, die grootste gedeelte van sy boedel, ter waarde van sowat £23 000, bemaak vir die stigting van ’n instelling vir openbare onderwys op ’n gerieflik geleë plek in die Oostelike Provinsie. Dié instelling moes, sover die omstandighede dit sou toelaat, geskoei word op die lees van die Universiteit van Glasgow in Skotland. Die eksekuteurs van dr. Gill se testament was sy drie hegte vriende Robert Hart, vader van die plaas Glen Avon wat oorlede is in 1867 in die ouderdom van 92, eerw. P. Wither, oorlede in 1904, en J. Leonard van Somerset-Oos, oorlede in 1878. Ná eerw. Wither se dood het die trustees van die Gill-korporasie die eksekuteurs van die boedel geword. Ten einde die bepalings van sy testament uit te voer, het dr. Gill sewe mans aangewys wat die Gill-korporasie moes vorm. Hulle was ds. John Pears van Somerset-Oos se NG gemeente, eerw. P. Wither, James Leonard , William Dodds Pringle van Lyndeoch, erw. E. Soloman van Bedford, eerw. W.R. Thomson van Balfour en sir Langham Dale, superintendent van onderwys in die Kaapkolonie. Al sewe het hul benoeming aanvaar en hul eerste vergadering op 15 Maart 1864 gehou.
Die testament het bepaal dat geen gedeelte van die trustgeld gebruik mag word vir die oprigting of aankoop van geboue nie. Daarom moes ’n intekeninglys op Somerset-Oos begin word om die geld in te samel vir die plaaslike bouwerk. Uitenhage het ook aangebied om geld vir bouwerk en ’n bouperseel te skenk as daardie dorp deur die korporasie gekies sou word. Die oogmerk was ’n gebou wat sowat £6 000 sou kos. Die Gill-korporasie het op Somerset-Oos besluit en terwyl hulle onderhandelings begin het met die plaaslike boukomitee in sake ’n perseel, bouplanne en ander sake in verband met die te stigte kollege, is ’n voorbereidende klas in Charlesstraat begin onder leiding van eerw. David Smith op 5 Februarie 1866. Twaalf of 13 leerders jong mense is geëksamineer en geskik geag vir dié klas, wat voortgeduur het onder verskeie onderwysers tot 1869.
Intussen het die boukomitee geesdriftig die geld ingesamel wat in 1863 en 1864 belowe is vir die bou van die kollege, en hulle beywer vir die goedkeuring van die bouplanne. Hulle taak om die geld bymekaar te kry is bemoeilik deur ’n swaar ekonomiese insinking. Tog is al die struikelblokke mettertyd die een ná die ander oorkom.
Die hoeksteen is gelê tydens ’n luisterryke seremonie in April 1867 en die boukomitee kon op 24 Desember 1868 die sierlike en inspirerende Neogotiese gebou aan die Gill-korporasie oorhandig. Nadat drie professore aangestel is, het ’n optog op die oggend van Donderdag 18 Maart 1869 van die NG kerk na die nuwe Gill-kollege vertrek waar die nuwe gebou ontsluit is.
Anglikaanse kerk Holy Trinity, Port Elizabeth[wysig | wysig bron]
Hierdie Anglikaanse klipkerk naby Port Elizabeth se middestad is in drie fases gebou: 1862 tot '66, 1872 tot '73 en 1897 tot '98. Die oorspronklike ontwerp het aan F. Molesworth Pfeil 'n eerste plek in 'n wedstryd vir die ontwerp van 'n Anglikaanse kerk in die Baai besorg. Die hoeksteen is gelê op 10 Julie 1862 en die kerk is ingewy op 1 April 1866. Dit het sitplek aan 160 kerkgangers gebied, maar in 1867 is dit vergroot om plek aan 380 mense te bied.
Van 1872 tot '72 is die toring aangebring volgens James Bisset se ontwerp, maar op 1 April 1897 het 'n brand in die gebou ontstaan wat alles in puin gelê het buiten die mure en Bisset se toring. William White-Cooper het toe die opdrag gekry om 'n nuwe ontwerp te teken en die hoeksteen is opnuut gelê op 14 September 1897. Die herboude en weereens vergrote kerk is plegtig ingewy op 11 Desember 1898. Die kerk het sedertdien grootliks onveranderd gebly.[1]
Stadhuis, Beaufort-Wes[wysig | wysig bron]
Bisset se plan vir Beaufort-Wes se nuwe stadhuis is op 15 November 1859 aan die raad voorgelê en goedgekeur. Die stadhuiskomitee is gevra om dit terug te stuur met enige nodige opmerkings. ’n Kopie sou aan die afdelingsraad gestuur word met volledige besonderhede van wat reeds gedoen is en met versoek om in hierdie verband met die munisipale raad saam et werk. Kommissaris Pritchard is op 20 November 1860 benoem as bestuurder van die stadhuis-en-biblioteekfonds, want dié erwe waarop dit opgerig sou word, so het die koloniale sekretaris beslis, sou net aan die raad oorgedra word mits die beoogde stadhuis ook ’n openbare biblioteek bevat.
Op 12 Julie 1864 het Tobias Myburgh sy ruwe plan van die beoogde stadhuis en biblioteek voorgelê asook ’n skets van die vooraansig van die gebou. Kommissarisse Alport en Thwaits het onderneem om op die volgende vergadering ’n behoorlik opgestelde plan en die nodige spesifikasies gereed te hê sodat daar tenders vir die bouwerk gevra kon word. Daar is ook besluit om die voorlopige spesifikasies van aan James Bisset te stuur sodat hy finale planne, spesifikasies en ramings kon opstel. Dié dokumente het, het hy op 11 Oktober daardie jaar teruggestuur. Die raad het toe besluit om tenders te vra in drie weeklikse kennisgewings in die Cape Advertiser & Mail en die Cape Argus. Nog ’n besluit was dat die bouaannemer nie sou hoef te betaal vir die gebruik van die plaaslike steengroef en steenoond nie. Op 25 Oktober het William Fraser toestemming gevra om die planne en spesifikasies huis toe te neem sodat hy dit kon ondersoek.
Op ’n spesiale raadsvergadering op 11 Januarie 1865 is Bisset se tekening vir £64.8s. vir sy tekeninge, spesifikasies ens. goedgekeur en kommissarisse Thwaits, De Villiers, Mynhardt en Alport benoem as stadhuisboukomitee. Terselfdertyd is besluit om 'n ou vyeboom op die stadhuisperseel af te kap en as brandhout aan die stadsklerk te verkoop teen 5s. Op 12 Desember het C. Kiezer die raad ingelig dat hy ’n nuwe steengroef vir bouklippe geopen het.
Op 19 Junie 1866 het die aannemer ’n voorskot van £60 van die boukomitee gevra om ’n deel van die stadhuis te voltooi. Op Vrydag 20 Julie 1866 het die dorpsraad toe sy intrek sonder veel omslag of seremonie in die nuwe stadhuis geneem.
Gedurende die tweede helfte van 1919 het die stadsraad 'n vergroting van die stadhuis beplan, maar die belastingbetalers was nie daarvoor te vinde nie. Hulle het die plan skerp aangeval en volgehou dit sou blote geldverkwisting wees en dat die straatverligting en -verbetering baie noodsaakliker was. Op 'n vergadering van belastingbetalers in Oktober daardie jaar is met 207 teen 185 teen 'n lening vir die vergroting gestem. Nog n plan wat terselfdertyd oorweeg is, was die oprigting van 'n nuwe stadhuis teen 'n geraamde koste van £12 000. 'n Prys van £50 is vir die beste plan uitgeloof. Een wat reeds voorgelê is, was deur die argitek J.E. Vixseboxse, wat op die dorp was om die gebarste toring van die NG kerk te ondersoek. Weer het die belastingbetalers heftig beswaar gemaak sodat ook dié plan laat vaar is.
Omstreeks 1963 het die raad op een na besluit die ou stadhuis moes gesloop word om plek te maak vir 'n nuwe, al het prof. J.J. Oberholster van die Historiese Monumentekommissie destyds die dorp besoek en aanbeveel die gebou moet bewaar word omdat dit, wat argitektuur betref, die enigste van sy soort in die Karoo is en omdat dit die eerste stadhuis van die land se eerste munisipaliteit is. Daarna het die raad nuwe lede gekry wat die bewaring van die gebou goedgesind was. Hulle het met die biblioteekkomitee en die direkteur van biblioteekdienste onderhandel en in 1964 is die biblioteekgebou van 1907, net langs die stadhuis, aan die raad oorgedra. Die biblioteek is verskuif an die ou meisieskool langsaan tot 'n nuwe gebou elders opgerig kon word. Ook in 1965 is besluit om die stadhuis te restoureer, al die bygeboue op te knap en die biblioteekgebou in te rig as raadsaal en kantoor vir die stadsklerk se afdeling en om heelwat nuwe meubels aan te skaf. Hierdie gebou het op 3 Desember 1965 Beaufort-Wes se eerste nasionale gedenkwaardigheid geword. Later is dit ingerig as dorpsmuseum.
Galery[wysig | wysig bron]
Bisset noem Port Elizabeth se stadsaal in sy memoires as een van die geboue wat hy ontwerp het, maar hy was waarskynlik verantwoordelik vir die toring, wat in 1883 bygevoeg is. Die gebou is oorspronklik in 1858 opgerig volgens 'n ontwerp van Robert Archibald.[2]
Bronne[wysig | wysig bron]
- ( Vivier, W.G.H. en S. 1969. Hooyvlakte. Die verhaal van Beaufort-Wes 1818–1968.. Kaapstad: Nasionale Boekhandel. )
- ( ) Biografiese besonderhede op die argitektuurwebtuiste Artefacts.co.za. URL besoek op 27 Ap5ril 2015.
- ( ) Smit, ds. A.P. 1945. Gedenkboek van die Nederduitse Gereformeerde Gemeente Beaufort-Wes (1820–1945). Beaufort-Wes: NG Kerkraad.
- Smith, John (red.). 1974. Somerset-Oos Somerset East 150. 1825–1975. Sentrale Feesreëlingskomitee.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- ( ) Sy memoires aanlyn beskikbaar. URL besoek op 27 April 2015.
|
<urn:uuid:5079d894-7754-4134-92a7-98017d78ecf5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/James_Bisset
|
2019-07-17T08:50:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525133.20/warc/CC-MAIN-20190717081450-20190717103450-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99996
| true
|
Bespreking:Teheran
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Teheran-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:fef0270e-1813-45ef-a910-5dc832812171>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Teheran
|
2019-07-18T14:04:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999994
| false
|
Hulp
Kategorie:Mane van kleinplanete
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Planete
Sterre
}
→
Planetêre stelsels
Plaaslike Groep
→
Melkweg
}
→
Sonnestelsel
Natuurwetenskap
→
Sterrekunde
→
Hemelliggame
}
→
Kleinplanete
(...)
→
Hemelliggame
→
Natuurlike satelliete
}
→
Mane van kleinplanete
Bladsye in kategorie "Mane van kleinplanete"
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende bladsy.
N
Natuurlike satelliete van kleinplanete
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Mane_van_kleinplanete&oldid=2002675
"
Kategorieë
:
Kleinplanete
Natuurlike satelliete
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Ελληνικά
English
فارسی
Suomi
Gaelg
हिन्दी
Türkçe
Tiếng Việt
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 17 Junie 2019 om 22:50 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:37898f63-586b-4ebd-806d-e221c04db742>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Mane_van_kleinplanete
|
2019-07-18T14:06:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525634.13/warc/CC-MAIN-20190718125048-20190718151048-00549.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99923
| false
|
Kishori Mohan Bandyopadhyay
Kishori Mohan Bandyopadhyay (1877 - 1929) was 'n Indiese wetenskaplike. Hy was die assistent-navorser van Ronald Ross wat malaria vanaf 1881 tot 1899 bestudeer het. Uiteindelik, by die Presidensy General Hospitaal, ontdek hulle dat malaria deur die Anopheles-muskiet veroorsaak word.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- The Flying Public Health Tool : Genetically Modified Mosquitoes and Malaria Control deur Dr Uli Biesel en Dr Christophe Boete.Science as Culture. Vol 22. Lancaster. UK. 2013
- Neglected Malarias : The Frontlines and back alleys of Global Health deur Dr Ann H Kelley en Dr Uli Biesel. Bio Sciences Vol 6.The London School of Economics and Political Science. London. UK.
- The Calcutta Chromosome deur Amitav Ghosh. 1995.
- Chhan deur Saswata Sikdar. Horina Horinir. Quark Publishers. Calcutta.
|
<urn:uuid:32affdca-f6a9-4e85-9bdc-91f0b3835280>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kishori_Mohan_Bandyopadhyay
|
2019-07-22T08:32:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.966941
| false
|
Multiversum
Die term multiversum verwys na die idee dat daar benewens ons heelal nog (volgens sommige talle) ander heelalle bestaan. Dié verskillende heelalle word soms parallelle heelalle genoem.
Volgens die oerknaltoerie dy die heelal uit, maar as ander heelalle dieselfde doen, sal hulle mekaar eindelik kruis. Dan sal nuwe sentrums ontstaan waar materie opnuut saamsmelt. So kan nuwe oerknalle en ’n "superheelal" ontstaan.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
|}
|}
|
<urn:uuid:df8c7fd3-3213-472e-8945-b502863d2464>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Multiversum
|
2019-07-22T08:17:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00493.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999931
| false
|
Jack Mullaney
Jump to navigation
Jump to search
Jack Mullaney | |
Geboorte | 18 September 1929 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 27 Junie 1982 (op 52) |
Beroep(e) | Akteur |
Aktiewe jare | 1954–1980 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Jack Mullaney (18 September 1929 – 27 Junie 1982) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente The Absent Minded Professor (1961), Dr. Goldfoot and the Bikini Machine (1965), Tickle Me (1965), en Little Big Man (1970).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1961: The Absent Minded Professor
- 1965: Dr. Goldfoot and the Bikini Machine
- 1965: Tickle Me
- 1970: Little Big Man
- 1972: George!
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1958: The Ann Sothern Show
- 1959: The DuPont Show with June Allyson
- 1962: Ensign O'Toole
- 1964: My Living Doll
- 1966: It's About Time
- 1972: George
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1962: His Model Wife
|
<urn:uuid:983fce20-bdbc-4f55-8941-009baf1c7240>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Jack_Mullaney
|
2019-07-16T04:47:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00277.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.96852
| false
|
Bespreking:Robert de Niro
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Robert de Niro-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:73133c3d-8303-426c-902a-d93f5ed94701>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Robert_de_Niro
|
2019-07-19T21:01:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999934
| false
|
Kenneth MacAlpin
Kenneth MacAlpin | |
---|---|
Koning van die Pikte | |
Dinastie | Huis van Alpin |
Bewind | 843 – 13 Februarie 858 |
Volle naam | Cináed mac Ailpín |
Gebore | 810 |
Iona, Skotland | |
Gesterf | 13 Februarie 858 |
Skotland | |
Voorganger | Drest X |
Opvolger | Donald I |
Vader | Alpín mac Echdach |
Cináed mac Ailpín (Skots-Gaelies: Coinneach mac Ailpein), algemeen bekend as Kenneth MacAlpin en op die meeste koningslyste aangedui as Kenneth I; 810 – 13 Februarie 858) was ’n koning van die Pikte wat volgens Skotse mites die eerste koning van Skotland was. Hy het dus ná sy dood ook bekend geraak onder die bynaam An Ferbasach, "Die Veroweraar".[1] Die dinastie wat vir die grootste deel van die Middeleeue oor Skotland regeer het, het van hom afgestam.
Betwiste koningskap[wysig | wysig bron]
Die mite oor Kenneth, veroweraar van die Pikte en stigter van die Koninkryk Alba, het ontstaan ’n paar eeue ná die regte Kenneth se dood. Tydens die bewind van Kenneth II, toe die Kronieke van die Konings van Alba saamgestel is, is geskryf:
So Kinadius son of Alpinus, first of the Scots, ruled this Pictland prosperously for 16 years. Pictland was named after the Picts, whom, as we have said, Kinadius destroyed. ... Two years before he came to Pictland, he had received the kingdom of Dál Riata.
In die 15de eeu het Andrew van Wyntoun se Orygynale Cronykil of Scotland, ’n geskiedenis in rymvorm, die volgende tot die kronieke se weergawe bygevoeg:
Quhen Alpyne this kyng was dede, He left a sowne wes cal'd Kyned,
Dowchty man he wes and stout, All the Peychtis he put out.
Gret bataylis than dyd he, To pwt in freedom his cuntre!
Toe die humanis George Buchanan, wat nie baie geloofwaardig was nie, sy geskiedenis Rerum Scoticarum Historia in die 1570's geskryf het, is baie sensasionale besonderhede by die storie gelas. Buchanan het ’n voorval genoem waartydens Kenneth se pa deur die Pikte vermoor is; Kenneth het toe sy dood gewreek en die Pikte verower.
Historici van die 19de eeu soos William Forbes Skene het die vroeë Skotse geskiedenis akkurater weergegee, terwyl Keltoloë soos Whitley Stokes en Kuno Meyer krities na Walliese en Ierse bronne gekyk het. Baie van die misleidende besonderhede is uit geleerdes se weergawe van die geskiedenis verwyder, al het dit deel van die mites gebly.
Eerder as dat Kenneth die Pikte verower het, het die idee ontstaan dat hy deur sy Piktiese ma die troon geërf het. Dit word deur Bede genoem en is blykbaar die enigste manier om sin te maak van die Lys van die Konings van die Pikte wat in die Piktiese Kronieke genoem word. Daarvolgens was Kenneth ’n Gael en die koning van Dál Riata.
Latere historici het dele van die verhaal soos deur Skene en daaropvolgende historici uiteengesit, verwerp terwyl hulle ander dele aanvaar het. Die kenner van die Middeleeue Alex Woolf het in 2004 in ’n onderhoud met die koerant The Scotsman gesê die mite van Kenneth wat die Pikte verower het, het omstreeks 1210, 1220 ontstaan. "Daar is eintlik geen aanduiding dat hy Skots was nie. As jy na bronne uit dié tyd kyk, was daar nog vier Piktiese konings ná hom. Hy is dus die vyfde laaste Piktiese koning, eerder as die eerste Skotse koning."[2]
Dit lyk dus of die huidige konsensus is dat die koningskappe van die Gaele en Pikte geleidelik vermeng het.[7] Dit het begin by Kenneth en was voltooi teen die bewind van Constantine II. Dit het daartoe gelei dat die titel "koning van die Pikte" verander het in "koning van Alba".
Lewe[wysig | wysig bron]
Kenneth se oorsprong is onduidelik, so ook enige verbintenisse met ander konings van die Pikte en Dál Riata. Uit ’n manuskrip van omstreeks 1130 blyk dit hy is ’n afstammeling van Malcolm II van Skotland. Middeleeuse stambome is nie baie betroubaar nie, maar baie historici aanvaar hy het afgestam van koning Cenél nGabráin van Dál Riata, of ten minste van ’n minder belangrike familie van dié koninkryk.
Sy opkoms as koning hou waarskynlik verband met die einde van die vorige dinastie, wat twee tot vier geslagte lank oor Piktland regeer het. Dit was ná die dood van koning Uen, die seun van Óengus van Piktland, sy broer Bran, Áed mac Boanta en ander wat in 839 teen die Wikings geveg het. Dit lyk of die opvolgingskrisis wat toe ontstaan het, as die Piktiese Koningslys betroubaar is, minstens vier aanspraakmakers op die troon opgelewer het.
Kenneth se bewind het in 843 begin, maar dit was waarskynlik eers teen 848 dat hy die laaste van sy teenstanders oorwin en sy mag gevestig het. Die Piktiese Koningslys noem hy was twee jaar lank koning van Dál Riata voordat hy in 843 koning van die Pikte geword het, maar dit word nie algemeen aanvaar nie. Volgens die Kronieke van die Konings van Alba het Kenneth die Sakse ses keer aangeval, Melrose verower en Dunbar afgebrand; daar word ook genoem die Wikings het Piktland tot ver in die binneland verwoes.[8]
Tydens Kenneth se bewind was daar ook ’n toename van Nore aan die buitewyke van moderne Skotland. Shetland, Orkney, Caithness, Sutherland, die Buite-Hebride en die eiland Man het bewoon geraak; die bande tussen Kenneth se koninkryk en Ierland het verswak en dié met Suid-Engeland en die vasteland is feitlik verbreek. In die lig hiervan moes Kenneth en sy opvolgers noodgedwonge hul posisie in hul koninkryk konsolideer, en die vereniging van die Pikte en die Gaele, wat reeds verskeie eeue lank gevorder het, is so bespoedig. Teen die tyd van Donald II is die konings nie meer koning van die Gaele of van die Skotte genoem nie, maar van Alba.[9]
Dood en nageslag[wysig | wysig bron]
Kenneth is op 13 Februarie 858 aan ’n gewas dood, moontlik naby Scone. Die annale berig oor die dood van die "koning van die Pikte", nie die "koning van Alba" nie. Laasgenoemde is eers gebruik in die tyd van Kenneth se kleinseuns, Donald II (Domnall mac Causantín) en Constantine II (Constantín mac Áeda).
Die Fragmentary Annals of Ireland haal ’n gedig aan waarin Kenneth se dood betreur word:
Because Cináed with many troops lives no longer
there is weeping in every house;
there is no king of his worth under heaven
as far as the borders of Rome.[10]
Kenneth het minstens twee seuns agtergelaat, Constantine I en Áed, wat albei later koning geword het, asook minstens twee dogters. Een was getroud met Run, koning van die Koninkryk Strathclyde; uit dié huwelik is koning Eochaid van Skotland gebore. Die ander een het met twee belangrike Ierse konings getrou: Aed Finliath van die Cenél nEógain en Flann Sinna van Clann Cholmáin. As die vrou en ma van konings het die Annale van Ulster oor haar dood in 913 berig – buitengewoon in die mansgesentreerde kronieke van dié tyd.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Skene, Chronicles, p. 83.
- Johnston, Ian. "First king of the Scots? Actually he was a Pict".The Scotsman, 2 Oktober 2004.
- Foster, Picts, Gaels and Scots, pp. 107–108
- Broun, "Kenneth mac Alpin"
- Forsyth, "Scotland to 1100", pp. 28–32
- Duncan, Kingship of the Scots, pp. 8–10
- Volgens Herbert, Rí Éirenn, Rí Alban, kingship and identity in the ninth and tenth centuries, p. 71.
- Oor Dál Riata, sien Broun, "Kenneth mac Alpin"; Foster, Picts, Gaels and Scots, pp. 111–112.
- Lynch, Michael, A New History of Scotland
- Fragmentary Annals of Ireland, FA 285.
Bronne[wysig | wysig bron]
- John Bannerman, "The Scottish Takeover of Pictland" in Dauvit Broun & Thomas Owen Clancy (eds.) Spes Scotorum: Hope of Scots. Saint Columba, Iona and Scotland. T & T Clark, Edinburgh, 1999. ISBN 0-567-08682-8
- Dauvit Broun, "Kenneth mac Alpin" in Michael Lynch (red.) The Oxford Companion to Scottish History. Oxford: Oxford UP, ISBN 0-19-211696-7
- Dauvit Broun, "Pictish Kings 761–839: Integration with Dál Riata or Separate Development" in Sally Foster (red.) The St Andrews Sarcophagus Dublin: Four Courts Press, ISBN 1-85182-414-6
- Dauvit Broun, "Dunkeld and the origins of Scottish Identity" in Dauvit Broun and Thomas Owen Clancy (eds), op. cit.
- Thomas Owen Clancy, "Caustantín son of Fergus" in Lynch (red.), op. cit.
- A.A.M. Duncan, The Kingship of the Scots 842–1292: Succession and Independence. Edinburgh: Edinburgh University Press, 2002. ISBN 0-7486-1626-8
- Katherine Forsyth, "Scotland to 1100" in Jenny Wormald (red.) Scotland: A History. Oxford: Oxford UP, ISBN 0-19-820615-1
- Sally Foster, Picts, Gaels and Scots: Early Historic Scotland. London: Batsford, ISBN 0-7134-8874-3
- Máire Herbert, "Ri Éirenn, Ri Alban: kingship and identity in the ninth and tenth centuries" in Simon Taylor (red.), Kings, clerics and chronicles in Scotland 500–1297. Dublin: Fourt Courts Press, ISBN 1-85182-516-9
- Michael A. O'Brien (red.) met inl. deur John V. Kelleher, Corpus genealogiarum Hiberniae. Dublin Institute for Advanced Studies. 1976. / partial digital edition: Donnchadh Ó Corráin (red.), Genealogies from Rawlinson B 502. University College, Cork: Corpus of Electronic Texts. 1997.
- Donnchadh Ó Corráin, "Vikings in Ireland and Scotland in the ninth century" in Peritia 12 (1998), pp. 296–339. Etext (pdf)
- Alex Woolf, "Constantine II" in Lynch (red.), op. cit.
- Alex Woolf, "Kingdom of the Isles" in Lynch (red.), op. cit.
- Sien ook "Eksterne skakels".
|
<urn:uuid:92f80f2d-5fb5-41e0-a546-9dec6868264b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kenneth_I
|
2019-07-19T21:14:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999349
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:2a6abc0d-bed0-4b44-8c8a-fdf916939e5a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Marlene_Dumas
|
2019-07-19T21:16:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Categoria:!Entrada (Africâner)
Apenas estão incluídos nesta categoria as entradas que usam o cabeçalho de idioma padrão.
Esta categoria agrupa todas as páginas com a característica acima descrita. Serve para evitar vários usos da palavra mágica custosa {{PAGESINCATEGORY:}} e/ou para que se possa ver uma lista de edições recentes em todas as páginas. |
Índice |
---|
Algarismos indo-arábicos:
0
1
2
3
4
5
6
7
8
9
Páginas na categoria "!Entrada (Africâner)"
Esta categoria contém as seguintes 200 páginas (de um total de 796).
(página anterior) (página seguinte)'
A
- aal
- aar
- aarbei
- aardrykskunde
- aardvark
- aardwolf
- aasvoël
- Abchasië
- adolessensie
- adolessent
- Aeneas
- Afghanistan
- Afrika
- Afrika-Eurasië
- Afrikaans
- Agamemnon
- akademikus
- aksent
- aktinied
- aktinium
- Albanië
- alfabet
- algebra
- Algerië
- alidade
- alkohol
- alkoholies
- almanak
- als
- aluminium
- AM
- ambisie
- ambisieus
- Amerika
- Amerikaans-Samoa
- Amerikaanse Maagde-eilande
- amerikium
- Amos
- amusement
- an
- Andorra
- Angola
- Antarktika
- Antigua en Barbuda
- antimoon
- appel
- April
- Arabiese Republiek van Egipte
- are
- Argentinië
- argon
- Arktiese
- Armenië
- aroma
- arseen
- Aruba
- as
- Asië
- astaat
- atol
- atoom
- Augustus
- Aurelius
- Australië
- Azerbeidjan
- Azoren
B
- Bahama
- Bahamas
- Bahrein
- bak
- Bakereiland
- bakker
- baksteen
- Baktriese kameel
- ballerina
- ballet
- balsem
- Bangladesj
- Barbados
- barium
- baron
- bas
- bedil
- been
- begin
- beige
- België
- Belize
- bende
- bene
- Benin
- berg
- berillium
- Bermuda
- Bhoetan
- Bhutan
- biomassa
- bis
- bismut
- blank
- blaser
- Bloemfontein
- blom
- blou
- bly
- boek
- bohrium
- bok
- boks
- Bolivia
- Bolivië
- bom
- boom
- boor
- Bosnië en Herzegowina
- Bosnië-Herzegowina
- Botswana
- bottel
- botter
- bou
- boukunde
- braam
- Brasilië
- brein
- Britse Maagde-eilande
- brode
- Broenei
- broer
- brood
- bruin
- Brunei
- Bulgarye
- Burkina Faso
- Burundi
- by
- byl
- byt
C
D
- Daniël
- dans
- dapper
- das
- Demokratiese Republiek van die Kongo
- Demokratiese Republiek van São Tomé en Príncipe
- Demokratiese Volksrepubliek van Algerië
- Denemarke
- denneboom
- derde
- Desember
- deur
- Deuteronomium
- diabetes
- diamant
- die
- ding
- Dinsdag
- diploma
- disprosium
- Djiboeti
- doen
- dogma
- Dominica
- Dominikaanse Republiek
- Donderdag
- doos
- dor
- dose
- drie
- druiwe
- dubnium
- duim
- DVD
- dy
- Dzongkha
|
<urn:uuid:755d3e66-fd60-45a9-a1b9-50fa96dda804>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://pt.wiktionary.org/wiki/Categoria:!Entrada_(Afric%C3%A2ner)
|
2019-07-19T20:31:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00197.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.944457
| false
|
Dawid Kruiper
Kruiper is bekend vir sy rol in The Gods Must Be Crazy II, en het in 1994 met die Verenigde Nasies ontmoet oor die regte van inheemse mense, en het bygedra tot die suksesvolle hervorming en restourasie van 40 000 hektaar grond aan die San in Suid-Afrika in 1999.[2]
Kruiper is in die Kalahari Nasionale Park (vandag die Kgalagadi-vredespark) gebore.[3] Hy was uitgesproke oor die beweerde diefstal van tradisionele kennis deur westerse farmaseutiese firmas.[verwysing benodig]
VerwysingsWysig
- Kruiper se werk is klaar. Rapport 1 Julie 2012
- http://www.iol.co.za/news/south-africa/northern-cape/san-leader-dawid-kruiper-dies-1.1318405#.T9jbx-qP8xB
- http://www.silentkillerfilm.org/interview_kruiper.html
|
<urn:uuid:ba94292e-6cc2-4c6e-a8e2-eeac2885ad1f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Dawid_Kruiper
|
2019-07-22T07:26:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998923
| false
|
Joernalis
'n Joernalis of verslaggewer is 'n persoon wat joernalistiek bedryf, of, anders gestel, verantwoordelik is vir die bymekaarmaak en verspreiding van inligting oor onder meer nuusgebeure, modeneigings, maatskaplike kwessies en mense.
Inhoud
Oorsprong en omvang van die woord[wysig | wysig bron]
In die vroeë negentiende eeu het die woord 'joernalis' doodgewoon beteken dat die persoon vir koerante (Eng. 'journal') geskryf het. Charles Dickens, aan die begin van sy loopbaan, was só 'n persoon. Gedurende die twintigste eeu, het die betekenis verbreed na persone wat soortgelyke werk in tydskrifte, oor die radio en op televisie doen. In die afgelope twintig jaar het dit ook joernalistieke bydraes begin insluit op die Internet, met 'n baie moderne beweging dié van die sogenaamde 'burgerlike joernalis', veral in die 'webjoernaal'-verband (Eng. 'blog').
In watter kommunikasiemedium die joernalis ook al werk, roep die woord 'joernalis' professionaliteit op; soos gereflekteer in die joernalis se beriggewing, en sy/haar sterk respek vir die waarheid en hoogstaande etiek. Hierdie assosiasie is ongelukkig nie so stewig in sekere gebiede van beriggewing nie, soos die poniepers waar die teenoorgestelde standaard doelbewus nagestreef word; en die beroep hou ook sy asem op vir die ontwikkelende wêreld van 'webjoernalistiek'.
Bekende joernaliste deur die eeue[wysig | wysig bron]
Joernaliste in die 18de eeu[wysig | wysig bron]
- Daniel Defoe – hy was die redakteur en stigter van die 'Review'. Hy word gesien as die vader van menige joernalistieke konvensies, byvoorbeeld die ooggetuie, die reisartikel, en die bevooroordeelde stem van die rubriek. Die 'Review' het eerste die lig gesien op 19 Februarie, 1704, en het ondergegaan teen 11 Junie, 1713.
Joernaliste in die 19de eeu[wysig | wysig bron]
- Samuel Taylor Coleridge – skrywer van kort politieke opstelle, digter, en joernalis
- Charles Dickens (1812–1870) – hy het sy loopbaan begin as 'n stenograaf in die howe en die Britse Parlementsgebou
- Rudyard Kipling (1865–1956) – koerantredakteur en korrespondent in Indië
Drukpersjoernaliste in die 20ste eeu[wysig | wysig bron]
- Winston Churchill (1874–1965) oorlogskorrespondent in die tweede Anglo-Boereoorlog, en gedurende daardie oorlog gevange geneem deur die Boere
- Ernest Hemingway (1899)-(1961) – romanskrywer en oorlogskorrespondent
- George Orwell (1903–1950), het verslag gedoen oor armoede, en die Spaanse Burgeroorlog
- George Bernard Shaw – beter bekend as 'n dramaturg, maar ook invloedryk as musiekresensent en ander vorme van joernalistiek
- Bob Woodward – Washington Post-verslaggewer. Hy het gehelp om die Watergate skandaal van President Richard Nixon oop te vlek, in 'n historiese joernalistieke vennootskap met Carl Bernstein; wenner van twee Pulitzerpryse
Joernaliste in die uitsaaibedryf in die 20ste eeu[wysig | wysig bron]
- Walter Cronkite, voormalige Verenigde Perskorrespondent, televisie-ankerpersoon vir CBS Nuus in die 50's en 60's
Joernaliste as romanskrywers[wysig | wysig bron]
Behalwe die name hierbo, is daar talle andere wat hul merk op beide terreine gemaak het, insluitende:
- Anthony Burgess
- Frederick Forsyth
- Graham Greene oorspronklik 'n subredakteur op 'The Times'
- Tom Wolfe
Bron[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Journalists. |
Sien joernalis in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
- Losweg vertaal vanaf Journalist op die Engelse Wikipedia.
|
<urn:uuid:df5810a6-0142-4c89-9a83-0c39ecb5a718>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Joernalis
|
2019-07-16T04:29:07Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999893
| false
|
Thomas Walters
Jump to navigation
Jump to search
Thomas Walters | |
Lid van die parlement
Persoonlike besonderhede
---|---|
Politieke party | Demokratiese Alliansie |
|
<urn:uuid:c85d493c-07f7-4cef-8041-c2738833964c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Thomas_Walters
|
2019-07-16T04:31:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00301.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.891895
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Fabales
Lees in 'n ander taal
Hou hierdie bladsy dop
Wysig
Fabales
is 'n
orde
van blomdraende plante wat hoort tot die
klade
Eudicots
.
Fabales
Wetenskaplike klassifikasie
Koninkryk
:
Plantae
Divisie:
Angiosperms
Klas
:
Eudicots
(klade):
Rosids
Orde
:
Fabales
Families
Fabaceae
(Peuldraers)
Quillajaceae
Polygalaceae
(Krinkhout-familie)
Surianaceae
Sinonieme
Caesalpiniales
Martius
Cassiales
Link
Mimosales
Link
Polygalales
Berchtold & J. Presl
Quillajales
Doweld
Surianales
Doweld
Verwysings
Wysig
Hierdie artikel is ’n
saadjie
. Voel vry om Wikipedia te help deur dit
uit te brei
.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Fabales&oldid=1326054
"
|
<urn:uuid:2f815fec-c3eb-4c73-b265-cb9e54a7d6fe>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Fabales
|
2019-07-22T08:36:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986794
| false
|
Olimpiese Somerspele 1964
Spele van die XVIIIe Olimpiade | ||||||||||||||||||||||||
Die Olimpiese Somerspele 1964 (Japannees: 第十八回オリンピック競技大会, Dai Jūhachi-kai Orinpikku Kyōgi Taikai), amptelik bekend as die Spele van die XVIIIde Olimpiade, is tussen 10 en 24 Oktober 1964 in Tokio, Japan, aangebied. Naas Tokio het Detroit, Wene en Brussel aansoek gedoen om die spele te kon aanbied. Dit was die eerste Olimpiese Spele wat in Asië aangebied is.
Tokio was vroeër (in 1940) al gekies om die Spele te organiseer, maar die spele is later aan Helsinki, Finland, toegewys vanweë Japan se inval in China en die uitbreek van die Tweede Chinees-Japannese Oorlog. Uiteindelik is die Olimpiese Somerspele van 1940 as gevolg van die Tweede Wêreldoorlog se uitbreek gekanselleer.
Die organisasie van die 1968-Spele was, danksy 'n begroting van ses-en-twintig miljoen dollar, onberispelik. Die sportakkomodasie was nagenoeg perfek, met 'n indrukwekkende stadion en 'n reusagtige Olimpiese swembad. Ondanks hierdie skitterende infrastruktuur ontbreek die Spele skynbaar tog aan geesdrif en warmte.
Noord-Korea het sy atlete van die Olimpiese Somerspele 1964 onttrek weens geskille met die IOK oor die deelname van atlete by die GANEFO (Spele van die Nuwe Opkomende Magte) in Djakarta, Indonesië. Noord-Korea se boikot is ondersteun deur Indonesië en die Volksrepubliek China.
Inhoud
ToewysingWysig
Die stemming het as volg verloop:
Stemming vir gasheer van die Olimpiese Somerspele 1964[4] | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|
Stad | Land | Rondte 1 | ||||
Tokio | Japan | 34 | ||||
Detroit | Verenigde State | 10 | ||||
Wene | Oostenryk | 9 | ||||
Brussel | België | 5 |
SporteWysig
19 Olimpiese sportsoorte in 163 dissiplines is tydens die Spele beoefen. Tydens die Spele is 163 goue medaljes oorhandig. Daarbenewens is wedstryde in verskeie demonstrasiesporte beslis.
- Atletiek (36)
- Basketbal (1)
- Boks (10)
- Fietsry
- Baan (5)
- Pad (2)
- Gewigoptel (7)
- Gimnastiek (14)
- Judo (4)
- Kanovaart (7)
- Moderne vyfkamp (2)
- Roei (7)
- Ruitersport
- Dressuur (2)
- Driefasekompetisie (2)
- Spring (2)
- Seiljagwedvaart (5)
- Skermsport (8)
- Skyfskiet (6)
- Sokker (1)
- Stoei
- Grieks-Romeins (8)
- Vrystyl (8)
- Veldhokkie (1)
- Vlugbal (2)
- Watersport
StadionsWysig
33 sportplekke is tydens die Olimpiese Somerspele 1964 gebruik:
Stadion | Sporte | Kapasiteit | Opgerig |
---|---|---|---|
Asaka Nezu Park | Moderne vyfkamp (perdry) | 1 300 | Tydelik |
Asaka Skietbaan | Moderne vyfkamp (skietsport), Skyfskiet (pistool/geweer) | 1 200 | Nuut |
Chofu Stad | Atletiek (maratoon, 50 km-loop) | Nie gelys nie | Tydelik |
Enoshima | Seiljagwedvaart | Nie gelys nie | Nuut |
Fuchu Stad | Atletiek (maraton, 50 km-loop) | Nie gelys nie | Tydelik |
Hachioji Stad | Fietsry (pad) | 3 000 | Tydelik |
Hachioji Velodrome | Fietsry (baan) | 4 122 | Tydelik |
Karasuyama-machi | Atletiek (maraton, 50 km-loop) | Nie gelys nie | Tydelik |
Karuizawa | Ruitersport | 1 524 | Tydelik |
Kemigawa | Moderne vyfkamp | 1 504 | Tydelik |
Komazawa Gimnasium | Stoei | 3 875 | Nuut |
Komazawa Hokkieveld | Veldhokkie | 2 056 (1ste veld) 3 432 (2de veld) 2 343 (3de veld) |
Nuut |
Komazawa-stadion | Sokker (groepuitdunne) | 20 784 | Nuut |
Komazawa Vlugbalbane | Vlugbal (groepuitdunne) | 3 908 | Nuut |
Korakuen Yspaleis | Boks | 4 464 | Opgeknap |
Sagamimeer | Kanovaart | 1 500 | Nuut |
Mitsuzawa Sokkerveld (Yokohama) | Sokker (groepuitdunne) | 10 102 | Nuut |
Nagai-stadion (Osaka) | Sokker (groepuitdunne) | 20 000 | Nuut |
Nasionale Gimnasium | Basketbal, Sierduik, Moderne vyfkamp (swem), Swem | 3 929 (basketbal) 11 112 (sierduik, swem) |
Nuut |
Nasionale Stadion | Atletiek, Ruitersport (spanspring), Sokker (eindstryd) | 71 556 | Uitgebrei |
Nippon Budokan Hall | Judo | 15 176 | Nuut |
Nishikyogoku Atletiekstadion (Kioto) | Sokker (groepuitdunne) | 10 000 | Bestaande |
Ōmiya Sokkerveld (Saitama) | Sokker (groepuitdunne) | 14 392 | Nuut |
Chichibunomiya Rugbystadion | Sokker (groepuitdunne) | 17 569 | Herbou |
Sasazuka-machi | Atletiek (maraton, 50 km-loop) | Nie gelys nie | Tydelik |
Shibuya openbare saal | Gewigoptel | 2 222 | Nuut |
Shinjuku | Atletiek (maraton, 50 km-loop) | Nie gelys nie | Tydelik |
Toda Roeikursus | Roei | 8 262 | Herbou |
Tokorozawa Skietbaan | Skietsport (lokval) | 1 284 | Nuut |
Tokio Metropolitaanse Gimnasium | Gimnastiek | 6 474 | Herbou |
Tokio Metropolitaanse Binnenshuise swembad | Waterpolo | 3 014 | Herbou |
Waseda Gedenksaal | Skermsport, Moderne vyfkamp (skermsport) | 2 194 | Opgeknap |
Jokohama Kulturele Gimnasium | Vlugbal | 3 784 | Opgeknap |
KalenderWysig
Die volgende tabel dui die Spele se daaglikse program aan. 'n Blou blokkie beteken dat wedstryde plaasgevind het, maar dat geen medaljes op die spel was nie. 'n Geel blokkie dui aan dat medaljes toegeken is, die getal dui op die getal medaljeparades wat die dag gehou is.
OS | Openingseremonie | ● | Wedstryde | 1 | Wedstryde met medaljes | SS | Sluitingseremonie |
Datum | Oktober | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
10 Sa |
11 So |
12 Ma |
13 Di |
14 Wo |
15 Do |
16 Vr |
17 Sa |
18 So |
19 Ma |
20 Di |
21 Wo |
22 Do |
23 Vr |
24 Sa | |
Atletiek | 3 | 4 | 5 | 6 | 5 | 4 | 3 | 6 | |||||||
Basketbal | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | ||||
Boks | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 10 | |||
Fietsry | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | |||||||||
Gewigoptel | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | ||||||||
Gimnastiek | ● | ● | 2 | 2 | 5 | 5 | |||||||||
Judo | ● | ● | 4 | ||||||||||||
Kanovaart | ● | ● | 7 | ||||||||||||
Moderne vyfkamp | ● | ● | ● | ● | 2 | ||||||||||
Roei | ● | ● | ● | ● | 7 | ||||||||||
Ruitersport | ● | ● | ● | 2 | ● | ● | 2 | 2 | |||||||
Seiljagwedvaart | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 5 | ||||||||
Sierduik | ● | 1 | ● | ● | 1 | 1 | ● | ● | 1 | ||||||
Skermsport | ● | 1 | 1 | 1 | 1 | ● | 1 | 1 | 1 | ● | 1 | ||||
Skyfskiet | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | |||||||||
Sokker | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | ||||||
Stoei | ● | ● | ● | 8 | ● | ● | ● | 8 | |||||||
Swem | ● | 2 | 2 | 3 | 3 | 2 | 2 | 4 | |||||||
Veldhokkie | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | |||
Vlugbal | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 2 | ||||
Waterpolo | ● | ● | ● | ● | ● | ● | 1 | ||||||||
Totaal | 0 | 1 | 4 | 3 | 17 | 19 | 12 | 12 | 13 | 17 | 9 | 14 | 13 | 27 | 2 |
Seremonies | OS | SS | |||||||||||||
Datum | 10 Sa |
11 So |
12 Ma |
13 Di |
14 Wo |
15 Do |
16 Vr |
17 Sa |
18 So |
19 Ma |
20 Di |
21 Wo |
22 Do |
23 Vr |
24 Sa |
Oktober |
Deelnemende nasiesWysig
Hier volg 'n alfabetiese lys van al die Nasionale Olimpiese Komitees wat deelgeneem het. Waar beskikbaar word die getal atlete per land in hakies aangedui:
- Afghanistan (8)
- Algerië (1)
- Argentinië (102)
- Australië (243)
- Bahamas (11)
- België (61)
- Bermuda (4)
- Bolivië (1)
- Brasilië (61)
- Brits-Guyana (1)
- Bulgarye (63)
- Chili (14)
- Colombia (20)
- Costa Rica (2)
- Denemarke (60)
- Dominikaanse Republiek (1)
- Duitsland (337)
- Ethiopië (12)
- Filippyne (47)
- Finland (89)
- Frankryk (138)
- Ghana (33)
- Griekeland (18)
- Hongarye (182)
- Hongkong (39)
- Ierland (25)
- Indië (53)
- Irak (13)
- Iran (62)
- Israel (10)
- Italië (168)
- Ivoorkus (9)
- Jamaika (21)
- Japan (328)
- Joego-Slawië (75)
- Kambodja (13)
- Kameroen (1)
- Kanada (115)
- Kenia (37)
- Kongo (2)
- Kuba (27)
- Libanon (5)
- Liberië (1)
- Liechtenstein (2)
- Luxemburg (12)
- Madagaskar (3)
- Maleisië (61)
- Mali (2)
- Marokko (20)
- Meksiko (94)
- Mianmar (11)
- Monaco (1)
- Mongolië (21)
- Nederland (125)
- Nederlands-Antille (4)
- Nepal (6)
- Nieu-Seeland (64)
- Niger (1)
- Nigerië (18)
- Noord-Rhodesië (12)
- Noorweë (26)
- Oostenryk (56)
- Pakistan (41)
- Panama (10)
- Peru (31)
- Pole (140)
- Portugal (20)
- Puerto Rico (32)
- Rhodesië (29)
- Roemenië (138)
- Senegal (12)
- Republiek van China (40)
- Sowjetunie (317)
- Spanje (51)
- Sri Lanka (6)
- Suid-Korea (154)
- Swede (94)
- Switserland (66)
- Tanzanië (4)
- Thailand (54)
- Trinidad en Tobago (13)
- Tsjad (2)
- Tsjeggo-Slowakye (104)
- Tunisië (9)
- Turkye (23)
- Uganda (13)
- Uruguay (23)
- Venezuela (16)
- Verenigde Arabiese Republiek (73)
- Verenigde Koninkryk (204)
- Verenigde State (346)
- Viëtnam (16)
- Ysland (4)
Suid-Afrikaanse deelnameWysig
Getal medaljesWysig
Hier is die top tien lande wat medaljes by die Spele verower het:
Plek | Land | Deelnemers | Goud | Silwer | Brons | Totaal |
---|---|---|---|---|---|---|
1 | Verenigde State (USA) | 346 | 36 | 26 | 28 | 90 |
2 | Sowjetunie (URS) | 317 | 30 | 31 | 35 | 96 |
3 | Japan (JPN) | 328 | 16 | 5 | 8 | 29 |
4 | Duitsland (GER) | 337 | 10 | 22 | 18 | 50 |
5 | Italië (ITA) | 168 | 10 | 10 | 7 | 27 |
6 | Hongarye (HUN) | 182 | 10 | 7 | 5 | 22 |
7 | Pole (POL) | 140 | 7 | 6 | 10 | 23 |
8 | Australië (AUS) | 243 | 6 | 2 | 10 | 18 |
9 | Tsjeggo-Slowakye (TCH) | 104 | 5 | 6 | 3 | 14 |
10 | Verenigde Koninkryk (GBR) | 204 | 4 | 12 | 2 | 18 |
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- ( ) "Factsheet – The Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. Desember 2017. Besoek op 4 Maart 2018.
- ( ) "Factsheet – The Programme of the Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. Oktober 2017. Besoek op 4 Maart 2018.
- ( ) "Factsheet – Opening Ceremony of the Games of the Olympiad" (PDF). Internasionale Olimpiese Komitee. 11 Januarie 2018. Besoek op 4 Maart 2018.
- ( ) "Past Olympic host city election results". GamesBids. Besoek op 4 Maart 2018.
BronneWysig
Verdere leesstofWysig
- ( David Wallechinsky (2004). The Complete Book of the Summer Olympics, Athens 2004 Edition. SportClassic Books. ) ISBN 978-1-894963-32-9.
- ( Bijkerk, Anthony T. (2004). "Pierre de Coubertin". In John E. Findling, Kimberly D. Pelle. Encyclopedia of the Modern Olympic Movement. Greenwood Publishing Group. ) ISBN 0-313-32278-3. OCLC 52418065.
- ( Volker Kluge (1998). Olympische Sommerspiele. Die Chronik Teil 2. London 1948 – Tokio 1964. Berlin: Sportverlag. ) ISBN 3-328-00740-7.
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Olimpiese Somerspele 1964. |
- ( ) Tokyo 1964 Olympic.org. Internasionale Olimpiese Komitee.
- ( ) Resultate en medaljewenners Olympic.org. Internasionale Olimpiese Komitee.
- ( ) Amptelike verslag van die Olimpiese Somerspele 1964
- ( ) Olympics 1964 to 1980
Olimpiese Spele | |||
---|---|---|---|
Olimpiese Somerspele: 1896 • 1900 • 1904 • 1906* • 1908 • 1912 • Olimpiese Winterspele: 1924 • 1928 • 1932 • 1936 • |
|
<urn:uuid:e6153f08-7848-417c-bdea-f313f6d79e0f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Olimpiese_Somerspele_1964
|
2019-07-22T08:44:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.974443
| false
|
Seks
- Hierdie artikel handel oor die uitoefening van seksualiteit. Vir die Afrikaanse musiekgroep, sien Die Seks.
Die term seks (afgelei van die Latynse sexus "geslag") verwys na die praktiese uitoefening van seksualiteit. In die algemene taalgebruik sluit die term seksuele handelings tussen twee of meer persone in, veral geslagsverkeer en ander vergelykbare seksuele praktyke, in bepaalde gevalle ook selfbevrediging (masturbasie).
Seks vervul 'n aantal verskillende funksies: Dit bevredig die seksdrang (libido), bewerkstellig deur middel van geslagsverkeer voortplanting en speel ook 'n sentrale rol in liefdesverhoudings, waar dit 'n belangrike vorm van sosiale interaksie verteenwoordig en gevoelens van tederheid, geneentheid en liefde tot uitdrukking bring.
Seksuele handelings is onderhewig aan die reg op seksuele selfbestemming, en in die meeste beskaafde lande word hierdie reg deur strafwette beskerm, wat 'n straf oplê vir mense wat nie-konsensuele geslagsverkeer en seksuele handelings soos verkragting uitoefen of probeer uitoefen.
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Sexual intercourse. |
|
<urn:uuid:f9bd5085-2d27-4cd6-92c2-8cd418232915>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Seks
|
2019-07-22T08:23:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999984
| false
|
Die '''Rooms-Katolieke Kerk''' is die grootste [[Christendom|Christelike]] godsdienstige denominasie<ref>[http://www.adherents.com/largecom/com_romcath.html Adherents.com: Catholics]</ref><ref>[http://www.adherents.com/adh_rb.html#International Adherents.com: Largest religious bodies]</ref> en het meer as 'n miljard lede. Die setel van die kerk is in die [[Vatikaanstad]] in [[Rome]].
Die [[Pous]], die Biskop van Rome en Petrus se Opvolger onderskei dié kerk van ander Christelike denominasies. Die Pous word gereken as sigbare bron en fondasie van die eenheid van die kardinale, en biskoppe sowel as die hele kerk. Die vorige Pouspous, [[Pous JohannesBenedictus PaulusXVI|Benedictus IIXVI]], ishet op 228 AprilFebruarie 20052013 oorledegeabdikeer. Na 'n stemming in die konklaaf is die DuitseArgentynse kardinaal JosephJorge RatzingerMario Bergoglio op 1613 AprilMaart 20052013 tot die nuwe Pouspous, [[Pous BenedictusFranciscus XVII|Franciscus I]], verkies.
|
<urn:uuid:89f0c30a-7108-4485-9b0a-0348cca2ca8e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1148220
|
2019-07-22T07:41:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998077
| false
|
Proto-Germaans
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
Proto-Germaans |
- Pro•to-Ger•maans
- (taalkunde), (taal) Dié taal waar alle Germaanse tale van afstam en wat net uit rekonstruksies bekend is.
- Die gemene voorouer van al die Germaanse tale is Proto-Germaans, wat in ongeveer die 1ste millennium v.C. in Noord-Europa gepraat is.
Vertalings: | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:a34dd7dc-7ca2-4b86-87b5-573c786ce4c4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Proto-Germaans
|
2019-07-22T07:29:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527828.69/warc/CC-MAIN-20190722072309-20190722094309-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986795
| false
|
Sjabloon:Liggingkaart Argentinië
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
←
Sjabloon:Liggingkaart
Liggingkaart Argentinië
Naam
Argentinië
Koördinate
-21.0
-76.5
←↕→
-52.5
-56.5
Beeld
Argentina location map.svg
Middelpunt van kaart
-38.75, -64.5
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:Liggingkaart_Argentinië&oldid=1372877
"
Kategorie
:
Karteringsjablone
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Alemannisch
العربية
Azərbaycanca
تۆرکجه
Башҡортса
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
বাংলা
Bosanski
Català
Нохчийн
کوردی
Qırımtatarca
Čeština
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Dolnoserbski
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Nordfriisk
Galego
Gaelg
עברית
Hrvatski
Hornjoserbsce
Magyar
Հայերեն
Interlingua
Bahasa Indonesia
Íslenska
Italiano
日本語
Jawa
ქართული
Адыгэбзэ
Қазақша
한국어
Kurdî
Latina
Лезги
Lietuvių
Latviešu
मैथिली
Македонски
मराठी
Bahasa Melayu
नेपाली
Nederlands
Occitan
ଓଡ଼ିଆ
Ирон
ਪੰਜਾਬੀ
Polski
Português
Română
Русский
Саха тыла
Scots
Srpskohrvatski / српскохрватски
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Српски / srpski
Svenska
Kiswahili
Ślůnski
தமிழ்
ไทย
Tagalog
Türkçe
Татарча/tatarça
Українська
اردو
Oʻzbekcha/ўзбекча
Vèneto
Tiếng Việt
მარგალური
Yorùbá
中文
Bân-lâm-gú
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 9 Augustus 2015 om 16:33 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:1ad566d4-5f54-449d-8298-841a00059d9d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Liggingkaart_Argentini%C3%AB
|
2019-07-23T15:47:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529480.89/warc/CC-MAIN-20190723151547-20190723173547-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.928281
| false
|
Verwante veranderings
← 1938
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
23 Julie 2019
21 Julie 2019
- 1941; 18:50 +58 Voyageur →Geboortes Etikette: 2017-bronwysiging, PHP7 k
- 1942; 10:48 +91 Voyageur →Geboortes Etiket: 2017-bronwysiging k
18 Julie 2019
- Frankryk; 10:07 +63 Voyageur →Geloof Etiket: 2017-bronwysiging k
- Frankryk; 09:58 +323 Voyageur →Geloof Etiket: 2017-bronwysiging k
- Frankryk; 09:53 +283 Voyageur →Geloof Etiket: 2017-bronwysiging k
|
<urn:uuid:e80bad1b-7e77-4677-af66-a295e00f0ba1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/1938
|
2019-07-23T16:17:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529480.89/warc/CC-MAIN-20190723151547-20190723173547-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99949
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:1f1661fd-8e54-4d95-87c5-4887bf837877>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Paddy_Considine
|
2019-07-23T16:05:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529480.89/warc/CC-MAIN-20190723151547-20190723173547-00165.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Piet Retief, Mpumalanga
Piet Retief | |
Tipiese koloniale gebou in sentraal Piet Retief | |
Piet Retief se ligging in Mpumalanga
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Mpumalanga |
Distrik | Gert Sibande |
Munisipaliteit | Mkhondo |
Stigting | 1882 |
Oppervlak[1] | |
- Dorp | 66,00 km² (25,5 vk m) |
Hoogte | 1 251 m (4 104 vt) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 57 428 |
- Digtheid | 870/km² (2 253,3/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 8.0% |
• Indiër/Asiër | 2.1% |
• Kleurling | 1.3% |
• Swart | 88.2% |
• Ander | 0.4% |
Taal (2011)[1] | |
• Zoeloe | 82.8% |
• Afrikaans | 7.8% |
• Engels | 5.0% |
• Ander | 4.4% |
Poskode (strate) | 2380 |
Poskode (posbusse) | 2380 |
Skakelkode(s) | 017 |
Webwerf: pietretief.co.za |
Inhoud
GeskiedenisWysig
Die dorp is deur die Voortrekkers in 1883 gestig en is vernoem na die Voortrekkerleier, Piet Retief. In 1886 het die inwoners van die dorp die Klein Vrystaat republiek uitgeroep met 'n bevolking van 72. Die Republiek het tot 1891 bestaan toe dit ingesluit is in die Zuid-Afrikaansche Republiek. Die dorp het 'n munisipaliteit geword in 1932. Die vernaamste toeriste aantreklikhede in die dorp is die Nederduits Gereformeerde Kerk wat deur die argitek Gerard Moerdijk ontwerp is en in 1921 gebou is.
NaamsveranderingWysig
Op 2 Februarie 2010 het die Suid-Afrikaanse minister van Kuns en Kultuur, Lulu Xingwana, 'n staatsbesluit goedgekeur om Piet Retief te hernoem na eMkhondo.[2] Soos baie ander post-apartheid naamsveranderings in Suid-Afrika, bly die voorval omstrede. Die meeste inwoners is onseker oor wat die nuwe naam beteken, en het aangevoer dat "Piet Retief" nie wydverspreide openbare kritiek ondervind het, soos Verwoerdburg nie. Prominente Afrikanergroepe, insluitend die Vryheidsfront Plus, het belowe om die verandering te betwis.
DistrikWysig
GaleryWysig
Die Piet Retief-monument by die NG Kerk
|
<urn:uuid:f05302c5-1b59-4d9f-a39e-bda2ff09eadf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Piet_Retief,_Mpumalanga
|
2019-07-19T21:35:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00269.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998631
| false
|
Bespreking:Leonard Cohen
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Leonard Cohen-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:ac79c2ad-3650-46df-9cb6-4e9b1fcb0e0f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Leonard_Cohen
|
2019-07-16T04:49:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00373.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999966
| false
|
Hierdie gebruiker is 'n bot beheer deur ZorroIII.
Dit is nie 'n kouspop nie, maar dien ten doel om 'n bot toe te laat om geoutomatiseerde take te verrig wat gewoonlik herhalend van aard is.
--title--User_talk:Zorrobot--titleend-- Please contact the owner on no:Brukerdiskusjon:ZorroIII
|
<urn:uuid:8a086641-4c48-4f1a-9692-d6ff4a840357>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gebruiker:Zorrobot
|
2019-07-19T21:13:23Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00293.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994708
| false
|
나미비아의 국가
둘러보기로 가기
검색하러 가기
가사[편집]
- Namibia, land of the brave
- Freedom fight we have won
- Glory to their bravery
- Whose blood waters our freedom
- We give our love and loyalty
- Together in unity
- Contrasting beautiful Namibia
- Namibia our country
- Beloved land of savannahs,
- Hold high the banner of liberty
- 후렴
- Namibia our Country,
- Namibia Motherland,
- We love thee.
- Namibia, Land der Tapferen.
- Der Freiheitskampf ist gewonnen,
- Ehre ihrem Mut,
- Deren Blut floss für unsere Freiheit.
- Wir geben unsere Liebe und Treue
- In Einigkeit gemeinsam,
- Kontrastreiches schönes Namibia,
- Namibia unser Land.
- Geliebtes Land der Savannen,
- Haltet das Banner der Freiheit hoch.
- 후렴
- Namibia unser Land,
- Namibia, Mutterland,
- Wir lieben Dich.
- Namibië, land van die dapper,
- Vryheid veg ons gewen het.
- Eer aan hul dapperheid
- Wie se bloed ons vryheid wateren.
- Ons gee ons liefde en lojaliteit
- Saam in eenheid.
- Kontrasterende pragtige Namibië,
- Namibië, ons land.
- Geliefde land van savannas,
- Hou hoog die vaandel van vryheid.
- 후렴
- Namibië, ons land,
- Namibië, Moederland,
- Ons is lief vir jou.
해석[편집]
- 용감한 나라, 나미비아여!
- 자유를 위한 싸움은 우리가 이겼도다!
- 그들의 용감한 영광으로
- 누군가의 피와 물이 우리의 자유이리라!
- 우리는 나의 사랑과 충성을 주었도다!
- 함께 화합하여,
- 아름다운 나미비아와 비교하라!
- 우리 나라, 나미비아여,
- 사랑스런 사바나의 땅으로,
- 높이 있는 자유의 현수막을 잡으리!
- 후렴
- 우리 나라, 나미비아여,
- 모국 나미비아여,
- 우린 그대를 사랑하리라!
|
<urn:uuid:49accae5-3a6f-4344-82aa-b3275ef0525f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://ko.wikipedia.org/wiki/%EB%82%98%EB%AF%B8%EB%B9%84%EC%95%84%EC%9D%98_%EA%B5%AD%EA%B0%80
|
2019-07-17T08:41:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525133.20/warc/CC-MAIN-20190717081450-20190717103450-00557.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.661836
| false
|
3 Julie
Jump to navigation
Jump to search
<< | Julie 2019 | >> | ||||
So | Ma | Di | Wo | Do | Vr | Sa |
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | |
7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 |
14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 |
28 | 29 | 30 | 31 | |||
Al die dae |
Gebeure[wysig | wysig bron]
- 1437 – Die konsilie van Basel publiseer die “monitum” wat die magte van Pous Eugenius IV probeer beperk.
- 1478 – Giuliano della Rovere (later Pous Julius II) word biskop van Mende.
- 1608 – Samuel de Champlain stig Quebec, Kanada.
- 1747 – Pous Benedictus XIV stel Henry Benedict Mary Clement Stuart van York aan as kardinaal.
- 1826 – Bartolomeo Alberto Cappellari (later Pous Gregorius XVI) word kardinaal-priester van S. Callisto.
- 1863 – Amerikaanse Burgeroorlog: Einde van die Slag van Gettysburg en oorwinning vir die Noordelike Magte.
- 1886 – Carl Benz onderneem 'n proefrit met sy eerste motor in Mannheim.
- 1890 – Idaho word die 43ste deelstaat van die Verenigde State.
- 1919 – Achille Ratti (later Pous Pius XI) word titulêr aartsbiskop van Naupactus en nuntius in Pole.
- 1962 – Algerië word onafhanklik van Frankryk.
- 1976 – Israel red gyselaars van die vliegtuigkapers in Entebbe, Uganda.
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 1854 – Leoš Janáček, Tsjeggiese komponis († 1928)
- 1883 – Franz Kafka, een van die grootste fiksieskrywers van die 20ste eeu († 1924).
- 1897 – L.W. Hiemstra, Suid-Afrikaanse taalkundige († 1978).
- 1970 – Arlene Foster, Noord-Ierse politikus.
- 1976 – Bob Skinstad, Suid-Afrika se vyftigste Springbokkaptein
- 1987 – Sebastian Vettel, Duitse Formule Een-renjaer, viermalige wêreldkampioen.
Sterftes[wysig | wysig bron]
- 683 – Pous Leo II, die 80ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk (* 611).
- 1948 – J.F.W. Grosskopf, 'n Afrikaanse skrywer (* 1885).
- 1971 – Jim Morrison, Amerikaanse sanger, liedjieskrywer, digter en akteur (The Doors en Rick & The Ravens) (* 1943)
- 2015 – Fredi Nest, Afrikaanse sanger (* 1959).
Vakansies, vierings, en waarnemingsdae[wysig | wysig bron]
- Feesdag van Pous Leo II in die Rooms-Katolieke Kerk.
Wikimedia Commons bevat media in verband met 3 Julie. |
|
<urn:uuid:3843d66e-5a3f-40b4-9d9f-715488f13a4a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/3_Julie
|
2019-07-19T21:15:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996013
| false
|
Zoeloes
Zoeloes | |
---|---|
Zoeloes van Tsjakaland in hulle tradisionele kleredrag | |
Totale bevolking: | 12 159 000[1] |
Belangrike bevolkings in: | Suid-Afrika 10 659 309 (2001-sensus) tot 11 508 000[1][2] |
Taal: | Zoeloe (baie praat ook Engels, Portugees, Afrikaans en/of Xhosa) |
Geloofsoortuiging: | Christene, Tradisionele Afrika-godsdiens |
Verwante etniese groepe: | Nguni, Xhosa, Swazi's, Ndebele, ander Bantoevolke |
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Historici en mondelingse geskiedenis voer die oorsprong van die Zoeloe-volk terug na ongeveer 1670 en 'n ou man genaamd Malandela en sy vrou, Nozinja, wat twee seuns gehad het, Qwabe en Zoeloe. Die Zoeloe-geskiedenis begin toe Qwabe jaloers geword het op sy broer en sy sluipmoord beplan het. Sy moeder het egter tot Zoeloe se redding gekom deur hom weg te neem.
Min is bekend oor Zoeloe se lewe, of oor die heerskappy van sy opvolgers, Punga, Mageba, Ndaba en Jama, maar in 1787 het hoofman Senzangakona se vrou, Nandi, geboorte geskenk aan 'n merkwaardige seun – Shaka. Ná Senzangakona se dood in 1816, het die Zoeloe-volk trou gesweer aan koning Dingiswayo van die Mthethwa. Sy militêre leierskap en sterk dissipline het Shaka beïnvloed in sy opleiding as soldaat en leier.
Shaka se meteoriese opgang het gedurende hierdie periode plaasgevind, waartydens hy die breëlem-assegaai en die ovale gevegskild ingevoer het. Deur briljante strategie en bloedige oorwinnings het hy 'n merkwaardige beweging van mense deur die hele Suider-Afrika ontketen, waartydens slagoffers wat voor die Zoeloe-krygers uitgevlug het in 'n poging om aan die oorlogvoering te ontkom, baie stamme ontwortel het.
Shaka het vir 'n kort tydperk van 12 jaar tot 1828 geheers, toe sy halfbroers Dingaan en Mpande hom vermoor het. In hierdie tydperk het hy al die stamgroepe van Zoeloeland oorwin en onder sy merkwaardige heerskappy in 'n enkele Zoeloe-nasie verenig.
Vandag[wysig | wysig bron]
Die Zoeloe-koninkryk bestaan nog en dwing steeds aansienlike respek af vir die huidige koning, Goodwill Zwelithini kaBhekuzulu, wat van dieselfde bloedlyn as Shaka afstam. Die Zoeloe-kultuur het burgeroorloë tussen stamme oorleef, sowel as oorloë teen die Boere en die Britte. Hulle identifiseer nog sterk met hul kryger-voorvaders, behou baie kulturele gebruike soos dans en inkorporeer 'n militêre styl.
Benewens die tradisie van lobola of "bruidskat" word beeste gebruik om mee te ploeg en om melk en vleis aan gesinne te voorsien. Die diere word ook geslag as offerandes aan voorvaderlike geeste om rykdom, status en geestelike welsyn te bekom. Die Zoeloes se godsdiens is voorvaderlike aanbidding – soortgelyk aan ander Nguni-groepe, waar respek vir die voorvaders belangrik geag word.
Die voorvaders beïnvloed die daaglikse lewe, oeste en vee en tree as tussengangers op met die Skepper, wat die Zoeloes Nkulunkulu of Tixo noem. Die tussenganger tussen die mense en die voorvaders is die waarsêer, toordokter of sangoma, wat steeds 'n baie belangrike rol in die Zoeloe-tradisie speel.
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Zulu people. |
- ( ) "The Zulu people group are reported in 7 countries". Besoek op 21 Augustus 2015.
- ( International Marketing Council of South Africa (9 Julie 2003). ) "South Africa grows to 44.8 million". southafrica.info. Besoek op 4 Maart 2005. External link in
|publisher=
(help)
Etniese groepe in Suid-Afrika | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:2a754799-d350-4d2d-b382-32d2a819cd27>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Zoeloes
|
2019-07-19T21:37:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999964
| false
|
Sint James-paleis
GeskiedenisWysig
Die nuwe paleis, wat tweede plek ingeneem het ná Henry se Whitehall-paleis, is gebou in die rooisteen-Tudor-styl om vier binnehowe. Dit het in 1698 die hoofwoning van die monarg in Londen geword tydens die bewind van William III en Mary II toe Whitehall-paleis deur ’n brand verwoes is en dit is steeds die administratiewe kern van die monargie. Mary I is daar oorlede en haar hart en ingewande is in die paleis se kapel begrawe. Charles I het daar geslaap die nag voor hy tereggestel is. Oliver Cromwell het dit toe oorgeneem en in ’n kaserne omskep tydens die Engelse Statebond-periode. Charles II (Charles I se seun) het dit laat restoureer.
Die eerste drie Georges het die paleis as hul hoofwoning in Londen gebruik, hoewel dit nie juis deftig was vir die stadspaleis van ’n Europese monarg nie. In 1809 het ’n brand ’n deel van die paleis verwoes, onder andere die monarg se private woongedeelte in die suidoostelike hoek. George III het Buckingham House, nou Buckingham-paleis, in 1762 vir sy vrou gekoop en Sint James het al hoe onbelangriker geword in die eerste helfte van die 19de eeu. Dit is al hoe meer net vir amptelike funksies gebruik soos amptelike onthale, koninklike troues en doopplegtighede. Koningin Victoria het in 1837 finaal na Buckingham-paleis getrek en dit was die einde van Sint James as die monarg se amptelike woning.
VerwysingsWysig
- Pevsner, Nikolaus. The Buildings of England: London 6: Westminster (2003), bl. 594-601
Eksterne skakelsWysig
- Edward Walford, 'St James's Palace', Old and New London Vol. 4 (1878:100-122). URL besoek: 22 Februarie 2008
- Amptelike koninklike webtuiste, blad oor Sint James-paleis
- Pevsner, Nikolaus. The Buildings of England: London 6: Westminster (2003), bl. 594-601
- Toeristegids vir Sint James-paleis
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:52773c1a-e3e9-4d30-a449-5b158a682d21>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Sint_James-paleis
|
2019-07-22T10:31:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527907.70/warc/CC-MAIN-20190722092824-20190722114824-00077.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999872
| false
|
On-line version ISSN 2224-7912
Print version ISSN 0041-4751
Tydskr. geesteswet. vol.58 n.2 Pretoria Jun. 2018
http://dx.doi.org/10.17159/2224-7912/2018/v58n2a11
NAVORSINGS- EN OORSIGARTIKELS RESEARCH AND REVIEW ARTICLES (2)
The educator as a self-directed learner and agent
Charlene du Toit-Brits
Kurrikulumstudies, Fakulteit Opvoedkunde Noordwes-Universiteit Potchefstroom. E-pos: email@example.com
OPSOMMING
Selfgerigte Leer (SGL) is onontbeerlik in die onderwys. Onderwysers het 'n belangrike rol om te vervul ter ondersteuning van leerders om die toepaslike vaardighede vir SGL te kan aanleer. Om in staat te wees daartoe om dit te doen moet die onderwyser vertroud wees met SGL en daarop voorbereid en gewillig wees om dit in hul onderrig aan te wend. Die outeur het voorts in die onderhawige artikel geredeneer dat onderwysers die fondament vir SGL moet lê, voortgesette ondersteuning moet bied, leerders moet voorsien van gereedskap vir selfbestuurde leer, n samewerkende leeromgewing moet skep waarin die onderwyser ondersteuning gee deur die leerders se SGL-ervaring aan te moedig, hulle inisiatiewe rakende leer moet fasiliteer en eerder as mentor moet optree as om 'n instrukteur te wees (Guglielmino 2013). Onderwysers moet dus die begeerte by leerders skep om inisiatief aan die dag te lê ten opsigte van hul eie leer, met of sonder die hulp van andere, hul leerbehoeftes te diagnoseer, leerdoelwitte te formuleer, menslike en materiële hulpbronne vir leer te identifiseer, toepaslike leerstrategieë te kies en te implementeer en leeruitkomste te evalueer. Onderwysers kan dus talle voordele put uit SGL. Die verkryging van die nodige vaardighede is afhanklik van die onderwyser se voorbereidheid op en gewilligheid om SGL sy of haar eie te maak.
Trefwoorde: kontrole, leer, onderwyser, selfgerigte leer, selfgerigtheid, leerders, voortgesette, lewenslange
ABSTRACT
Self-directed Learning (SDL) has been one of the most researched domains of education and the consciousness is spreading that SDL is an essential skill for the 21st century (Nantz & Klaf 2012). Knowles' (1975) research indicates that SDL takes place when individuals (educators and/or learners) take the responsibility for recognizing and identifying learning needs, developing learning goals, discovering learning resources and evaluating the outcomes of their own learning process; thus taking responsibility for directing their own life and learning. Given the above, Knowles (1990) further claims that self-directedness is a characteristic of individuals who are proactive rather than reactive learners; learners who tend to apply SDL in their life-long experiences. Opportunities for SDL exist in numerous instructional approaches and every learning situation holds the probability of developing the necessary skills in educators and learners alike - supportive of SDL (Knowles, Holton III & Swanson 2015). It is believed that SDL will occur in certain learning circumstances, although in other learning circumstances it may not - depending on individuals' (in this case educators') personal characteristics such as attitudes, values and capabilities (Knowles et al. 2015). These attributes tend to determine whether or not SDL will take place in certain learning circumstances (Wang 2013). Through SDL, educators can develop the ability to extend and improve their professional development and ways for managing problems with which they may be faced in their teaching careers. Hence these SDL skills can transform their teaching and the learning in their classrooms into a personalised process during which imperative SDL skills such as critical thinking, problem-solving, learning to learn and self-directedness are developed (Kirk, Shih, Smeltzer, Holt & Brockett 2012). Traditional methods of teaching and learning are still alive and well within some classrooms in which SDL skills are not offered to learners. SDL affords learners the opportunity of taking ownership oftheir learning and being self-directed while demonstrating independent thinking, creativity and critical thinking, as envisaged by the Curriculum and Assessment Policy Statement (CAPS) (Department of Basic Education 2012). The vision for education is that educators need to encourage and model SDL within their classrooms so that learners can develop the ability to use SDL skills with a view to be more self-directed in their learning, which will also benefit their way of living. It is also argued in the article that the success of SDL does not exclusively depend on the self-directedness of the learner and the SDL environment; it also depends on the "guide" (educator) on this journey. In any given learning situation SDL needs to be promoted by an educator who plays a central role whereby he or she provides appropriate guidance to support learners in actively participating in SDL activities. Educators need to be encouraged to promote and foster SDL in their learners and within their classrooms - to make SDL their own. To be able to make SDL their own, educators ought to attain certain characteristics. They must namely: a) take personal responsibility for their teaching and learning; b) set specific goals for their academic, personal, and career endeavours; c) approach teaching and learning from a growing mind-set; d) be determined; e) employ critical thinking; f have control over their strengths and weaknesses; g) be able to ascertain teaching and learning strategies; and h) possess good self-regulation and self-management skills (Knowles et al. 2015). Therefore the self-directed educator needs to be ready and willing to adopt the characteristics of a self-directed learner. A desire needs to exist in the educator to learn and teach which implies self-motivation and preparedness for every learning event. SDL therefore is a life-long process, and self-directed individuals (educators and learners) need to be aware of their own needs (teaching and learning) and interests, to feel self-confident about their skills (teaching and learning), to be skilled in setting their own goals (in teaching and learning), to be capable of selecting strategies for their own teaching and learning, to be capable of being self-motivated, self-disciplined, and to develop self-awareness concerning their strengths and weaknesses in this respect. It was further argued in this article that not only learners need to be granted the opportunity of describing what they are doing in the learning environment - educators also need to become more self-directed in their doings in the classroom environment.
Key words: control, learning, teacher, self-directed learning, self-directedness, learners, continuous, life-long
1. INLEIDING EN PROBLEEMSTELLING
Selfgerigte Leer (SGL) is een van die mees nagevorsde terreine van onderwys, en die bewustheid dat SGL 'n noodsaaklike vaardigheid vir die 21ste eeu is, is besig om uit te kring (Hiemstra 1994; Nantz & Klaf 2012). Knowles (1975) wys daarop dat SGL plaasvind wanneer individue (onderwysers en/of leerders) verantwoordelikheid moet aanvaar vir die herkenning en identifisering van leerbehoeftes, die ontwikkeling van leerdoelwitte, die ontdekking van leerhulpbronne, die evaluering van die uitkomste van hul eie leerproses; dus verantwoordelik-heid aanvaar vir die rig van hul eie lewe en leer. Gegewe bostaande aspekte, voer Knowles (1989) voorts aan ten opsigte van selfgerigtheid dat dit kenmerkend van individue is wat eerder proaktiewe as reaktiewe leerders is - leerders wat daartoe neig om dit lewenslank in hul ervaringe aan te wend. Geleenthede vir SGL kom in talle onderwysbenaderings voor en elke leersituasie hou die moontlikheid in om die nodige vaardighede ter ondersteuning van SGL by sowel onderwysers as leerders te ontwikkel (Knowles et al. 2015).
Soos hierbo aangedui, kom SGL op 'n kontinuum voor en is dit in 'n sekere mate in elke persoon teenwoordig. Dit vind plaas op verskeie wyses en onder verskeie omstandighede -strekkend van onderwysergesentreerde klaskamers tot selfbeplande projekte. Daar word geglo dat SGL onder sekere leeromstandighede sal voorkom, maar moontlik nie onder ander omstandighede nie, afhangende van die individue (in hierdie geval die onderwysers) se persoonlike eienskappe soos ingesteldhede, waardes en bevoegdhede (Guglielmino 2013). Hierdie eienskappe is geneig om te bepaal of SGL in sekere leeromstandighede sal plaasvind of nie (Knowles et al. 2015; Wang 2013).
Deur middel van SGL kan onderwysers die vermoë ontwikkel om hul professionele ontwikkeling en wyses waarop hulle tydens hul onderrigloopbane probleme hanteer waardeur hulle in die gesig gestaar word, uit te brei en te bevorder. Hierdie SGL-vaardighede kan dus hul onderrig en die leer in hul klaskamers transformeer en oorskakel na 'n proses waardeur gebiedend noodsaaklike SGL-vaardighede ontwikkel word soos kritiese denke, probleemoplossing, leer om te leer en selfgerigtheid ten opsigte van leer (Kirk, Shih, Smeltzer, Holt & Brockett 2012). Die uitdaging vir onderwysers - weens die snel verandering van kennis - is dat die basiese impetus en dryfveer vir die diagnose van leerbehoeftes, die ontdekking van leerhulpbronne, en die evaluering van leer redelikerwys van die kant van die individu af moet kom. Individue het nie mentors wat hulle deur hul hele lewe volg ten opsigte van hoe om hul leer te rig en hoe om dit te bekom nie (Guglielmino & Hillard 2007; Guglielmino 2008). Hulle leer moet deur hulleself gerig word. As onderwysers word ons uitgedaag om leerders op 'n onvoorspelbare toekoms voor te berei. As onderwysers hul leerders nie daarop voorberei om selfgerigte en voortgesette leerders te word nie, rig hulle ernstige skade aan vir die leerders (Guglielmino 1978; Hammond & Collins 1991; Hsu & Shine 2006). 'n Onderwyser se taak is dus om strategies en benaderings te implementeer met die oog op die ontwikkeling en versterking van hierdie vaardighede en ingesteldhede - met die doel om in die rigting van SGL in hul formele leersituasies te beweeg.
Ten spyte van die veranderinge in ons samelewing, die eise van die wêreld van werk, navorsing op die gebied van SGL en onderwysermotivering, bly die standaard-benadering tot leer in talle klaskamers didaktiese onderrig; dus oorwegend in die vorm van lesings. Die paradigma het nog nie in die rigting van 'n duideliker SGL-benadering beweeg nie (Gabrielle, Guglielmino & Guglielmino 2006; Fink 2003). Talle ander moontlike redes kan aangevoer word vir bogenoemde aspekte, naamlik die neiging om te onderrig soos 'n mens geleer is; eise van hoë-insettoetsing; die gerief van die benutting van ou onderrignotas en -toetse; immer vergrotende klasse wat onderrig meer bemoeilik; die gebrek aan vaardighede rakende onderrigstrategieë en die vraag of die onderwyser self 'n selfgerigte, voortgesette leerder is en so meer. Laasgenoemde aspek vorm die fokus van hierdie artikel.
2. TEORETIESE BEGRONDING
In die konstruksie van 'n begrip rakende SGL, het invloedryke studies, om slegs 'n paar te noem, deur Houle (1961), Tough (1979, 1982), Knowles (1975, 1989) Hiemstra (1976, 2011) en Guglielmino (2013) 'n rol gespeel. Hierdie navorsers se gedagtes oor SGL bly sinvol en word deur talle kontemporêre navorsers in SGL geraadpleeg. Alhoewel verskeie definisies van SGL deur navorsers ingestel is, sal hierdie artikel slegs fokus op een van die sleuteldefinisies van SGL. Vir die doeleindes van hierdie artikel sal Knowles (1975) se definisie van die konsep SGL gebruik word. Selfgerigtheid, soos beskryf deur Knowles (1975) is 'n proses wat individue in staat stel om die inisiatief tydens hul eie leer te neem, met of sonder die hulp van ander. Die individu is in staat om sy/haar leerbehoeftes te identifiseer, leerdoelwitte te formuleer en beide menslike en materiële hulpbronne vir leer te identifiseer. Dit stel dan verder die individu in staat om beslissende maatreëls te kan neem om toepaslike leer- en evalueringsmetodes te implementeer. Gegewe die bogenoemde, spesifiseer Knowles (1989) dat selfgerigtheid kenmerkend is van persone wat proaktiewe leerders eerder as reaktiewe kinders is, wat geneig is om inligting te versamel en te gebruik in hul lewenslange ervarings.
SGL word dus as 'n konstruktivistiese benadering/proses gesien waar leerders primêre verantwoordelikheid vir beplanning en implementering van hulle eie leer aanvaar en self sy/ haar eie leer bestuur. Knowles (1975) identifiseer drie redes vir SGL: individue wat die inisiatief neem om te leer, leer meer en beter as individue wat aan die voete van onderwysers sit en wag om onderrig te word; SGL is meer in ooreenstemming met ons natuurlike prosesse van sielkundige ontwikkeling en laastens, onderwys moet leerders in staat stel om verantwoordelikheid en inisiatief vir hul eie leer te neem.
Met bostaande in gedagte, kan die vraag gevra word, naamlik: wat is die rol van 'n onderwyser in 'n selfgerigte leeromgewing? As studente selfgerig is, waarom het hulle dan 'n onderwyser nodig? Die doel is dat studente toenemend onafhanklik en selfgerig word. Die werklikheid is dat leerders in 'n gegewe konteks waarskynlik verskillende vlakke van bekwaamheid en selfvertroue sal hê, veral diegene wat jare lank in 'n leerkonteks was wat oorheers is deur 'n onderwysergerigte benadering. Selfs vir leerders met beduidende vertroue, devalueer 'n selfgerigte leerbenadering nie die rol van onderwysers nie. Die betekenis van SGL word binne hierdie artikel gekonseptualiseer as 'n proses wat deur die interaksie tussen die student en die leeromgewing plaasvind; waar die onderwyser as beoefenaar en bemiddelaar van SGL 'n belangrike rol speel deur leerders na selfgerigtheid in leer te lei. Die onderhawige artikel fokus dus hoofsaaklik op die onderwyser as beoefenaar en bemiddelaar van SGL.
3. DIE ONDERWYSER AS BEOEFENAAR VAN SELFGERIGTE LEER
SGL word nie vir leerders aangebied nie. Tradisionele onderrig- en leermetodes word nog steeds in sommige klaskamers gevolg. SGL gun n leerder die geleentheid om sy leer vir homself toe te eien en selfgerig te wees ten opsigte daarvan, terwyl hy1 oor onafhanklike denke, kreatiwiteit en kritiese denke beskik, soos deur die Kurrikulum- en Assesserings-beleidsverklaring-kurrikulum (KABV) in die vooruitsig gestel word (Chisholm 2005; DvBO2011a, 2011b, 2012). Die visie van onderwys is dat onderwysers as modelle van SGL moet optree en dit in hul klaskamers moet aanmoedig sodat leerders die vermoë kan ontwikkel om SGL-vaardighede toe te pas met die oog daarop om meer selfgerig met betrekking tot hul leer te wees, wat ook tot voordeel van hul lewenswyse kan strek. Leer wat in klaskamers plaasvind, moet betekenisvol, holisties en konstruktief wees. Voortvloeiend hieruit behoort SGL betekenisvolle leer en transformasie te beklemtoon en die teenwoordigheid van die onderrig van leerders in die rigting van "niksheid" af te keur (Du Toit-Brits 2015). SGL op sigself moet beskou word as n lewenswyse (Du Toit-Brits 2015) en individue afkomstig uit alle vlakke van die samelewing neem deel aan SGL, hetsy in formele klaskameraktiwiteite of buite hierdie klaskamers. In die geval van SGL behoort leerders in klaskamers inisiatief aan die dag te lê met betrekking tot hul leer en ook verantwoordelikheid en verantwoordbaarheid vir hul eie leer te aanvaar. Wanneer n mens jou verbind daartoe om n selfgerigte leerder te wees beteken dit nie dat jy in isolasie werk en dat geen insette deur andere gelewer word nie (Grow 1991; Hiemstra & Sisco 1990). Die leerder op reis na SGL-volwassenheid het die leiding van die onderwyser nodig - onderwysers is die sleutels tot die bemagtiging van leerders om meer selfgerig te leer. SGL vind plaas wanneer leerders uitgedaag word om nuwe vaardighede aan te leer om persoonlike redes. Dit behoort onderwysers sowel as leerders se doel binne hul leeromgewing te wees. Wanneer dit toepaslik uitgevoer word, neem die SGL ons weg van n top-afwaartse opvoedkundige struktuur in die klaskamer na een wat gebaseer is op verbintenis, vennootskap, eienaarskap en saamhorigheid (Du Toit-Brits 2015).
4. VOORDELE
Uit bogenoemde inligting vloei voort dat SGL talle voordele inhou. Sommige van die voordele is dat SGL individúe in staat stel om hul selfbestuur, selfbevoegdheid, selfbeeld, selfvertroue, self-bepaling, inisiatief en verantwoordelikheid te ontwikkel (Johnson 2006; Kirk et al. 2012). Die doel met SGL is om individue op te lewer wat selfgerig en gewillig is om voortgesette, selfgerigte leerders te word, waar die voordele nie uitsluitlik in die vorm van onderrig geleë is nie, maar steeds voortbestaan lank nadat 'n leerder die skool verlaat het (Grow 1991; Brockett, Stockdale, Forgenson, Cox, Canipe & Chupina 2000; Holt 2011). Binne SGL moet hierdie leerders oor bepaalde eienskappe beskik wat hulle as selfgerigte leerders klassifiseer. Hierdie eienskappe is dié van die individu wat weet hoe om in diverse leeromgewings te leer, om inisiatief aan die dag te lê, om verantwoordelikheid vir eie leer te aanvaar en om gewillig te wees om aan SGL deel te neem, om maar enkele voorbeelde van eienskappe te noem (Caffarella 1999).
Die geslaagdheid van SGL is nie uitsluitlik afhanklik van die selfgerigtheid van die leerder en die SGL-omgewing nie; dit is ook afhanklik van die "gids" (onderwyser as 'n SGL-agent) op sy reis. In enige gegewe situasie moet die onderwyser, wat 'n sentrale rol vervul, SGL bevorder deur die wyse waarop hy toepaslike leiding gee en leerders bystaan deur aktief aan SGL-aktiwiteite deel te neem.
6. DIE ONDERWYSER AS BEMIDDELAAR VAN SELFGERIGTE LEER
Binne hierdie SGL-omgewing is die opvoeder se funksie dié van 'n "gids" vir leerders, en by implikasie nie die dryfveer agter die leerder rakende sy leerervaring nie (Du Toit-Brits 2015). Eweneens is dit hier die leerder se verantwoordelikheid om sy eie leerproses en -ervaringe te bestuur en te navigeer, vergesel van die leiding van die onderwyser wat self n selfgerigte leerder asook agent moet wees - dit is van die uiterste belang binne 'n spesifieke SGL-klaskameromgewing (Daniels 2011). Dus behoort 'n onderwyser 'n leeromgewing te skep wat bevorderlik is vir SGL en voortgesette ondersteuning aan leerders op hul reis na die verkryging van SGL-vaardighede gee, terwyl hy in 'n selfgerigte leerder ontwikkel. Volgens Douglass en Morris (2014), Guglielmino (2013) en Hiemstra en Sisco (1990) is 'n onderwyser se doel binne n SGL-klaskameromgewing om te help om leerinhoud hanteerbaar te maak en beskikbaar te stel sodat leerders voordeel kan trek uit die leerproses (Ellinger 2004; Fink 2003). Tydens hierdie voortgesette "transformasie"-proses om toenemende "volwassenheid" met betrekking tot selfgerigtheid te bewerkstellig moet die onderwyser die leerders bystaan om hierdie vaardighede te verken en te ontwikkel. Die waarde van n onderwyser wat leiding aan leerders gee en geleenthede vir hulle skep om spesifieke SGL-vaardighede te verken is van die allergrootste belang vir die SGL-proses. Sodanige vaardighede is dié met betrekking tot kreatiewe, kritiese denke; probleemoplossing; selfmotivering; die opbou van vertroue en so meer. Dit is ook tydens die evalueringsproses dat leerders deur die onderwyser bygestaan moet word ten opsigte van hoe om deel te neem aan n evalueringsproses aan die hand waarvan hulle self wyses kan identifiseer om hul vordering op hul weg na die bereiking van hul leerdoeleindes te evalueer. Gevolglik behoort die onderwyser as bemiddelaar in hierdie SGL-ontwikkelingsproses daarop te fokus om as n model vir leerders te dien terwyl hul eie vermoë en volwassenheid as selfgerigte leerders toeneem.
Talle onderwysers is vertroud met die begrip Selfgerigte Leer. Wanneer hulle dan self ook selfgerig is ten opsigte van hul leer, is hulle nuuskierig, selfgemotiveerd en metakognitief;
beskik hulle oor die vermoë om selfassessering van hoë gehalte toe te pas; is hulle in staat daartoe om korrekte besluite te neem met betrekking tot hul onderrigpraktyk met die doel om te ontwikkel; en raak hulle vertroud met die inspan van talle SGL-vaardighede om bevoegde SGL-agente te word (Bolhuis 2003; Guglielmino 2013). SGL bied onderwysers dus die geleentheid om hul eie selfgerigte leer in hul klaskamers toe te pas en sodoende beheer oor hul onderrigproses uit te oefen. Onderwysers moet besef dat leerders η bemiddelaar binne die SGL-omgewing nodig het waarin onderwysers in beheer kan wees van hul eie leer en vordering op hul weg na die bereiking van hul leerdoeleindes, naamlik om self ook selfgerigte leerders te word (Conner, Carter, Dieffenderfer & Brockett 2009; Du Toit-Brits 2015).
Om onderwysers se denke en onderrigmetodes te transformeer van ondersteuning van hul leerders tot die ondersteuning van hul eie SGL kan η moeilike proses wees (Andruske 2009). Onderrigmetodes anders as lesing gee, moet deur onderwysers toegepas word sodat hulle die SGL van hul eie leerders in hul onderrigmetodes kan kweek. SGL kan ook η betekenisvolle wyse vir onderwysers wees om beheer uit te oefen oor en groei in hul eie onderrig-ontwikkeling uit te oefen en toename daarin te ervaar. η Belangrike aspek om in gedagte te hou, is dat onderwysers self nie die geldigheid van SGL vir die onderrigproses moet bevraagteken nie, en vir leerders om die beste voordeel uit hul SGL-metodes te trek moet hulle oorweldig wees deur SGL (Wang 2013). Deur die rolle van dié van oordrag van kennis na leerders (onderwysergerigte leeromgewing) te verander na dié van η soeke na kennis kan vir onderwysers sowel as vir leerders η uitdaging wees. Die uitdaging lê daarin dat onderwysers hul denke oor waar kennis ontstaan en oor wie die kennis oordra, asook oor die wyse waarop hulle onderrig gee, sal moet wysig (Mushayikwa & Lubben 2009).
7. AANBEVELINGS
Vir die onderwyser beteken SGL nie dat hy η boek sal opneem, die inhoud sal leer en dit dan sal oordra nie. Onderwysers sal moet besef dat hulle ondersteuning van kollegas moet bekom sodat hulle η SGL-gemeenskap tot stand kan bring wat hulle eie leer en onderrig kan ondersteun. Onderwysers moet egter aangemoedig word om SGL by hul leerders en in hul klaskamers te bevorder en aan te moedig. Onderwysers moet SGL dus vir hulle toe-eien. Om daartoe in staat te wees behoort onderwysers oor bepaalde eienskappe te beskik, naamlik: a) persoonlik verantwoordelikheid te kan aanvaar vir hul onderrig en leer; b) bepaalde doelwitte te kan stel vir hul akademiese, persoonlike en loopbaan-pogings; c) onderrig en leer vanuit η groei-ingesteldheid te kan benader; d) vasberade te kan wees; e) kritiese denke te kan aanlê en inspan; f) beheer te kan uitoefen oor hul sterk en swak punte; g) in staat wees daartoe om onderrig- en leerstrategieë op te stel; en h) oor goeie selfregulerings- en sefbestuursvaardighede te beskik (Knowles et al. 2015).
In die lig van wat in die voorafgaande bespreking oor SGL uitgewys is, word sefbestuur, selfmonitering en selfwysiging met SGL-eienskappe geassosieer (Hiemstra 1991, 1994). Hierdie optredes is ewe sterk van toepassing op onderwysers as op leerders. Onderwysers moet daagliks selfbesturend, selfmoniterend en selfwysigend in hul klaskamers optree. Die selfbesturende onderwyser moet onderrig as η geleentheid beskou om op voortgesette wyse leerders se leer en hul eie onderrigvaardigheid te verbeter en te verfyn. Onderwysers moet voortgesette SGL ontwerp en daarvoor beplan. Onderwysers behoort selfgerigte individue te wees wat elke leergeleentheid beskou as η dink-eksperiment waardeur nie alleen die leerders nie, maar ook die onderwyser self leer. Elke leersituasie moet η geleentheid voorsien om meer te wete te kom van die onderrigstrategie-vaardighede, die leerpraktyk en die leerinhoud waarin hulle onderrig gee. Selfmoniterende onderwysers is bewus van hul eie denke, besluite, optredes en van hoe hulle onderrig hanteer. Onderwysers moet oor kennis en vaardighede beskik wat verband hou met onderrigstrategieë en -tegnieke sodat hulle daartoe in staat sal wees om alternatiewe strategies toe te pas waar nodig (Francom 2010; Mushayikwa & Lubben 2009). Die selfwysigende onderwyser aanvaar verantwoordelikheid vir sy eie optredes en poog voortdurend om sy eie onderrig en die leer van sy leerders te ontwikkel. Selfgerigte onderwysers besin nougeset oor hoe dinge verstaan word en pas dit op die een leergeleentheid na die volgende toe (Johnson 2006).
Dus moet die selfgerigte onderwyser beskou word as n volhardende leerder -deur die onderrig en leer in sy klaskamer te bestuur, sy eie gedrag asook dié van die leerders te moniteer, en dan te wysig om hom en sy leerders te ontwikkel (Guglielmino 2013). Selfwysigende onderwysers aanvaar verantwoordelikheid vir hul eie optredes en poog onverpoosd om hul onderrig en die leer van hul leerders te ontwikkel.
8. GEVOLGTREKKINGS
In enige leersituasie moet onderrig en leer Selfgerigte Leer (SGL) bevorder. Weimer (2002) redeneer dat wanneer onderwysers hulle aan selfgerigte onderrig en -leer onderwerp, hulle hul aan veranderinge binne hul onderrigpraktyk behoort te onderwerp. Die eerste verandering is dat onderwysers meer beheer en verantwoordelikheid aan leerders moet toestaan om seker te maak dat leerders gemotiveer is tot en betrokke is by die leeraktiwiteite. Die tweede belangrike sleutelverandering is dat die leerinhoud betekenisvol gemaak word sodat dit SGL-vaardighede kan kweek en bewustheid van leer onder leerders kan aanmoedig. Binne elke leergeleentheid behoort leerders te weet waarom dit noodsaaklik is om dít te leer wat hulle besig is om te leer. Die onderwyser moet self n selfgerigte leerder wees asook n selfgerigte agent van SGL sodat hy as n gids kan optree wat leerders tydens die leerproses kan bystaan om hulle te leer om verantwoordelikheid vir hul eie leer te aanvaar. Vierdens, deur die leerders te lei tot aanvaarding van die verantwoordelikheid vir hul eie leer is die implikasie hiervan dat leerders bewus gemaak moet word van hul eie leer. Hieruit volg dat leerders bewus gemaak moet word van hul eie SGL-vaardighede en dat hulle in hierdie opsig na volwassenheid moet vorder; die verantwoordelikheid hiervoor word derhalwe op die leerders se skouers geplaas.
SAMEVATTING
Die selfgerigte onderwyser moet oorgehaal en gewillig wees om die eienskappe van n selfgerigte leerder aan te neem. n Begeerte om te leer en te onderrig moet by die onderwyser teenwoordig wees, en dit impliseer selfmotivering en ook voorbereidheid op elke leergeleentheid. Selfgerigte Leer (SGL) is dus 'n lewenslange proses en selfgerigte individue (onderwysers en leerders) moet bewus wees van hul eie behoeftes (onderrig en leer) en belangstellings, selfvertroue hê wat betref hul vaardighede (onderrig en leer), vaardig wees daarin om hul eie doelstellings (rakende onderrig en leer) te formuleer, in staat wees daartoe om strategieë vir hul eie onderrig en leer te selekteer, bevoeg wees om selfgemotiveerd, selfgedissiplineerd, selfbewus te wees van hul sterk- en swakpunte in hierdie opsig.
Nie alleen leerders moet 'n kans gegun word om dit wat hulle in die leeromgewing doen, te beskryf nie, maar ook onderwysers moet meer selfgerig raak ten opsigte van dít wat hulle in die leeromgewing doen. Daar word dus in die onderhawige artikel aangevoer dat die riglyne, soos vervolgens aangedui, deur selfgerigte onderwyserbeoefenaars en -bemiddelaars binne hul selfgerigte klaskameromgewings gevolg kan word.
Hulle moet n liefde vir leer by hul leerders inspireer en hulle sodoende op n lewensweg plaas waarop hulle hul eie leerkeuses uitoefen. Sodanige onderwyserbeoefenaars en -bemiddelaars kan gebruik maak van leerooreenkomste en moet hul leerders bewus maak van verskillende strategieë en SGL-take. Selfgerigte onderwyserbeoefenaars en -bemiddelaars moet scenario's afkomstig uit die werklikheid, in elke gekonstrueerde leergeleentheid skep sodat leerders konsepte kan bevraagteken en enige vrae kan stel. Hulle moet in hierdie proses gelei word. Alle leerinhoud moet indringende en kritiese denkvaardighede toelaat, en die leerders se betrokkenheid by assesseringstandaarde en metodes moet met hulle bespreek word. Alle onderrigstrategieë moet aangewend word soos koöperatiewe leer, probleemgebaseerde leer en projekgebaseerde leer waarby leerders baat kan vind. Gun leerders die geleentheid om hul eie leerhulpbronne te kies, hul eie leerbesluite te neem en volgehoue terugvoer te ontvang oor hulle leerproses (bv. strategie-terugvoer en ondervragingsterugvoer). Laat die leerders neerskryf wat hulle geleer het en daarin ook aandui of hulle dit geniet het en wat hulle gehelp het tydens hul leerproses. Verder kan hulle ook skryf hoe hulle in hul leerproses ontwikkel het, en hulle doel uiteensit met betrekking tot selfbeplanning, selfbestuur, self-selfversterking, selfmonitering en self-kontrole.
Bied leerders leergeleenthede om verantwoordelikheid te aanvaar vir hul eie leer asook vir die evaluering daarvan (selfassessering), om hul eie leerbelangstellings te motiveer en bewus te raak van die intrinsieke waarde van hul leer. Moedig geesdrif, ontvanklikheid, nuuskierigheid oor leer en besinning daaroor by hulle aan, vind n balans tussen leerinhoud en leerprosesse en gebruik 'n meta-kurrikulum. Fokus leer op beide koöperatiewe en individuele leer.
Gesien in die lig van bogenoemde riglyne moet onderwysers geesdriftig wees oor hul SGL en daardie geesdrif ook in hul leerders voortplant. Voorts behoort onderwysers wat SGL persoonlik en professioneel volg, ook as mentors vir ander onderwysers op te tree en moet geleenthede vir selfbesinning geskep word vir die opbou van lewenslange/voortgesette SGL-vaardighede. Die onderwyser as beoefenaar en bemiddelaar van SGL vervul 'n belangrike rol by die lei van leerders na selfgerigtheid.
BIBLIOGRAFIE
Andruske, C.L. 2009. Self-directed learning: The political act. In Derrick, M.G. & Ponton, M.K. eds. Emerging direction in self-directed learning. Chicago, IL: Discovery Association Publishing House. [ Links ]
Bolhuis, S. 2003. Towards process-oriented teaching for self-directed lifelong learning: A multidimensional perspective. Learning and Instruction, 13(3):327-347. [ Links ]
Brockett, R.G., Stockdale, S.L., Fogerson, D.L., Cox, B.F., Canipe, J.B. & Chuprina, L.A. 2000. Two decades of literature on self-directed learning: A content analysis. Paper presented at The International Self-Directed Learning Symposium, Boynton Beach, Florida. [ Links ]
Caffarella, R.S. 1999. Self-directed learning. In Merriam, S.B. An update on adult learning theory. New Directions for Adult and Continuing Education No. 57. San Francisco, CA: Jossey-Bass. [ Links ]
Canipe, J.B. & Fogerson, D.L. 2006. The Literature of Self-Directed Learning: Dissertations. International Journal of Self-directed Learning, 3(2):Fall. [ Links ]
Chisholm, L. 2005. The politics of curriculum review and revision in South Africa in regional context. Compare, 35(1):79-100. [ Links ]
Conner, T.R., Carter, S.L., Dieffenderfer, V. & Brockett, R.G. 2009. A citation analysis of self-directed learning literature, 1980-2008. International Journal of Self-Directed Learning, 6(2):53-75. [ Links ]
Daniels, E.B. 2011. The impact of an educational intervention on self-directed learning readiness and behaviors in undergraduate nursing learners. (Doctoral dissertation, Capella University). [ Links ]
Departement van Basiese Onderwys. Sien Suid-Africa. Departement van Basiese Onderwys. [ Links ]
Douglass, C. & Morris, S.R. 2014. Student perspectives on self-directed learning. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 14(1):13-25. [ Links ]
Du Toit-Brits, C. 2015. Endowing self-directed learning in learning environments: interrelated connection between learners' environments and self-directed preparedness. Journal of Education Studies, Special Issue (2015):32-52. [ Links ]
Ellinger, A. 2004. The concept of self-directed learning and its implications for human resource development. Advances in Developing Human Resources, 6(2):158-177. [ Links ]
Fink, L.D. 2003. A self-directed guide to designing courses for significant learning. San Francisco: Jossey Bass. [ Links ]
Francom, G.M. 2010. Teach me how to learn: principles for fostering learners' self-directed learning skills. International journal of self-directed learning, 7(1): Spring. [ Links ]
Guglielmino, L.M. 1978. Development of the self-directed learning readiness scale. (Doctoral dissertation, University of Georgia, 1977). Dissertation abstracts international, 38:6467A. [ Links ]
Guglielmino, L.M. & Hillard, L.C. 2007. Self-directed learning of exemplary principals. [Research]. International Journal of Self-Directed Learning, 4(2):37. [ Links ]
Guglielmino, L. M. 2008. Why self-directed learning? International Journal of Self-Directed Learning, 5(1):1-14. [ Links ]
Gabrielle, D.M., Guglielmino, L.M. & Guglielmino, P.J. 2006. Developing self-directed learning readiness of future leaders in a military college through instructional innovation. International Journal of Self-Directed Learning, 3(1):24-35. [http://SGLglobal.com/journals.php]. Datum van gebruik: 7 Maart 2017. [ Links ]
Guglielmino, L.M. 2013. The Case for Promoting Self-Directed Learning in Formal Educational Institutions. SA-eDUC Journal, 10(2):1-18. [ Links ]
Grow, G.O. 1991. Teaching learners to be self-directed. Adult Education Quarterly, 41(3):125-149. [ Links ]
Hammond, M & Collins, R.1991. Self-Directed learning: Critical practice. London: Kogan Page. [ Links ]
Hiemstra, R. 1976. Lifelong learning. Lincoln, NE: Professional Educators Publications. [ Links ]
Hiemstra, R. 1994. Self-directed learning. In Husen, T. & Postlethwaite, T.N. eds. The International Encyclopaedia of Education (second edition). Oxford: Pergamon Press. [ Links ]
Hiemstra, R. ed. 1991. Creating environments for effective adult learning. New Directions for Adult and Continuing Education, No 50. San Francisco, CA: Jossey-Bass. [ Links ]
Hiemstra, R. 2011. Self-directed learning: Individualizing instruction - Most still do it wrong! International Journal of Self-Directed Learning, 8(1):46-59. [ Links ]
Hiemstra, R. & Sisco, B. 1990. Individualizing instruction: Making learning personal, empowering, and successful. San Francisco: Jossey-Bass. Retrieved from http://www-distance.syr.edu/iiindex.html. Datum van gebruik: 12 Junie 2012. [ Links ]
Houle, C.O. 1961. The Inquiring Mind. Madison: The University of Wisconsin Press. [ Links ]
Holt, L.L. 2011. Self-direction and technology use among new workforce entrants (Ongepubliseerde doktorale proefskrif). University of Tennessee. http://trace.tennessee.edu/utk_graddiss/1191. Datum van gebruik: 15 Oktober 2016. [ Links ]
Hsu, Y.C. & Shiue, Y.M. 2006. The effect of self-directed learning readiness on achievement comparing face-to-face and two-way distance learning instruction. International Journal ofInstructional Media, 32(2):143. [ Links ]
Johnson, D.P. 2006. The knowledge acquisition processes trainers use to achieve content expertise. International Journal of Self-Directed Learning, 3(2):10. [ Links ]
Kirk, J.M., Shih, C.K., Smeltzer, B.C., Holt, L.L. & Brockett, R.G. 2012. A citation analysis of the International Journal of Self-Directed Learning. Aangebied by die 26th annual International Self-Directed Learning Symposium, Cocoa Beach, FL. [ Links ]
Knowles, M.1975. Self-directed learning: A guide for learners and teachers. Chicago: Follett Publishing Company. [ Links ]
Knowles, M. 1989. The making of an adult educator: an autobiographical journey. 1st ed. San Francisco, Calif: Jossey-Bass. [ Links ]
Knowles, M.S., Holton III, E.F. & Swanson, A. 2015. The Adult Learner. The definitive classic in Adult Education and Human Resource Development. 8th ed. London &New York: Routledge Taylor & Francis Group. [ Links ]
Mushayikwa, E. & Lubben, F. 2009. Self-directed professional development -Hope for teachers working in deprived environments? Teaching and Teacher Education, 25(3):375-382. [ Links ]
Nantz, K. & Klaf, S. 2012. Putting the spotlight on learning: cultivating self-directed learners by design. Voordrag aangebied by die 9th Annual Teaching Professor Conference, Washington, D.C. [ Links ]
Suid-Afrika. Departement van Basiese Onderwys. 2011a. Nasionale Kurrikulumverklaring (NKV) Kurrikulum- en Assesseringsbeleidsverklaring. Wiskunde, intermediêrefase Graad 4-6. Pretoria: Staatsdrukkers. [ Links ]
Suid-Afrika. Departement van Basiese Onderwys. 2011b. Aksieplan tot 2014: na die verwesenliking van onderwys 2025, volledige weergawe. Pretoria: Staatsdrukkers. [ Links ]
Suid-Afrika. 2012. Nasionale protokol vir assessering, grade R-12. Pretoria: Staatsdrukkers. [ Links ]
Tough, A.M. 1979. The adult's learning projects: a fresh approach to theory and practice in adult learning. 2nd ed. University Associates (Learning concepts), San Diego & Toronto, Canada: OISE. [ Links ]
Tough, A.M. 1982. Intentional changes: a fresh approach to helping people change. New York, NY: Cambridge Books. [ Links ]
Wang, Y.T. 2013. The use of self-assessment to facilitate self-directed learning in mathematics by Hong Kong secondary school learners. Durham e-Theses, Durham University. http://etheses.dur.ac.uk/6995. Datum van gebruik: 5 Januarie 2017. [ Links ]
Weimer, M. 2002. Learner-centered teaching: five key changes to practice. San Francisco, CA: Jossey-Bass. [ Links ]
Charlene Du Toit-Brits is 'n medeprofessor in Kurrikulumstudies, Filosofie en Navorsings-metodologie by die Noordwes-Universiteit. Vir die afgelope 13 jaar is sy betrokke by die opleiding van onderwysers aan die NWU se Fakulteit Opvoedkunde se Afstandsonder-wysprogramme en Voltydse onderwysprogram-me, waar sy intensief betrokke was by die ontwerp van verskeie programme vir indiens-opleiding van hoofde, onderwysers en voor-graadse onderwysstudente in verskeie vakspe-sialiteite, Kurrikulum Studies, Vergelykende Opvoedkunde en Navorsingsmetodologie. Haar navorsing handel oor verskeie aspekte in Af-standsonderrig, Selfgerigte Leer binne onder-wysopleiding asook om self-gerigte leer onder onderwysers en skoliere te bewerkstellig. Sy het ook al verskeie artikels vir akademiese joernale geskryf en MEd en PhD studente binne die genoemde vakspesialiteite afgelewer.
Charlene Du Toit-Brits is an associate professor of Curriculum Studies, Philosophy and Research Methodology at the North-West University. For the past 13 years she has been actively engaged in the training of teachers at the NWU Faculty of Education in their Distance Education Programmes as well as Full Time Education Programmes where she has been actively involved in designing different academic programmes for in-service training of principals, teachers and education students in various subject specialities, Curriculum Studies, Comparative Education and Research Methodology. In her research she is concerned with various elements of Distance Education, Self-Directed Learning within teacher education, as well as promoting self-directed learning for teachers and school learners. She has published several articles in various journals; and she has supervised several Masters and PhD students in the above subject specialities.
1 Vir doeleindes van hierdie dokument, tensy die teendeeluit die konteks blyk, sluit enige verwysing na een geslag die ander geslag in, en andersom.
|
<urn:uuid:560b8965-8f4b-4cd7-9d69-4797a33ddce5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S0041-47512018000200011&lng=en&nrm=iso&tlng=en
|
2019-07-17T10:40:59Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00021.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
false,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998169
| false
|
932
jaar
932 |
◄ | 9de eeu | ◄10de eeu► | 11de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:932 |
Kalenders | |
Die jaar 932 was 'n skrikkeljaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Dinsdag begin het. Dit was die 32ste jaar van die 10de eeu n.C. In teenstelling met gewone jare het die jaar 366 dae en 'n 29 Februarie gehad.
|
<urn:uuid:6f5e21b4-2055-4c4a-a861-3c3e1515f01a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/932
|
2019-07-17T10:25:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999987
| false
|
Kiewiete
Kiewiete is 'n wydverspreide groep van waadvoëls (watervoëls) wat tot die subfamilie Charadriinae (familie Charadriidae) behoort. Daar is ongeveer 40 spesies in die subfamilie. Kiewiete is klein tot middelgroot, swart of grysbruin en wit voëls met taamlik lang pote. Hulle is grondbewoners wat op binnelandse vlaktes, langs die kus, by strandmere of binnelandse waters aangetref word. Die meeste van die sowat 60 spesies behoort tot die genus Charadrius, wat wêreldwyd voorkom.
Kiewiete | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Charadrius vociferus | ||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||
Genera | ||||||||||||||
Oor die algemeen is kiewiete ware trekvoëls wat in die Noordelike Halfrond broei en in die suide oorwinter. Sommige van die spesies wat in Suider-Afrika aangetref word, is egter standvoëls wat hier broei. Die neste beslaan gewoonlik net uit 'n holte in die grond en daarin word sowat 4 eiers gelê.
Inhoud
BouWysig
Die sowat 60 verskillende spesies kiewiete (familie Charadriidae) wissel in grootte en kleur. Die kleiner soorte soos die rooibandkiewiet (Charadrius pallidus) en die geelborskiewiet (Charadrius pecuarius) word maar 15 tot 16 cm lank, terwyl die lelkiewiet (Vanellus senegallus) sowat 35 cm lank word. Die pote is taamlik lank en so ook die 3 voortone, terwyl die agtertoon by sommige spesies afwesig en by ander net baie kort is.
Die reguit snawel is betreklik kort en die vlerke is lank en gepunt. Die meeste kiewiete is vaal. Die rug en vlerke is gewoonlik 'n skakering van bruin, terwyl die buikvere wit is. 'n Uitsondering is die bontkiewiet (Vanellus armatus), wat ʼn wit kroon, 'n swart nek en bors, grys vlerke en 'n wit stert met 'n breë swart streep het.
Sy pote is swart, terwyl die pote van die lelkiewiet, die witkroonkiewiet (Vanellus albiceps) en die ringnekkiewiet (Charadrius hiaticula) variasies van geel is. Die gewone kiewiet (Vanellus coronatus) en die swartvlerkkiewiet (Vanellus melanopterus) het rooi pote. 'n Opvallende kenmerk van die lelkiewiet en die witkroonkiewiet is die geel lelle wat net voor die oë hang.
Verspreiding en gedragWysig
Sowat die helfte van die kiewiete wat in Suider-Afrika aangetref word, is trekvoëls. Die gryskiewiet (Pluvalis squatarola) broei in Noord-Europa, Asië en Amerika en word in die somer veral langs die Suid-Afrikaanse kus maar ook langs binnelandse waters aangetref. Die ringnekkiewiet. wat oral in Suid-Afrika langs die kus en in die binne land by water aangetref word, is ʼn somergas uit Europa, Asië en Groenland, terwyl die Mongoolse kiewiet (Charadrius mongolus), wat soms in Namibië en aan die Suid-Afrikaanse kus aangetref word, in Sentraal- en Oos-Asië broei.
Die Asiatiese kiewiet (Charadrius asiaticus) kom van Suid-Rusland en oorwinter in Wes-Indië, Arabië en Afrika. Ware standvoëls is onder meer die geelborskiewiet (Charadrius pecuarius), die driebandkiewiet (Charadrius tricollaris) en die gewone kiewiet, wat almal deur die hele Suider-Afrika aangetref word. Die kiewietfamilie sluit 'n unieke spesie, die skewebekkiewiet (Anarhynchus frontalis) van Nieu-Seeland, in.
Die punt van die snawel is na regs gedraai sodat die voël maklik insekte en larwes onder klippe kan uitpik. Kiewiete kom in swerms of in pare voor. Hulle vreet hoofsaaklik insekte en hoewel hulle dikwels by water aangetref word, haal hulle nie hul kos uit die water nie maar pik dit van die omringende veld op. Die nes van die kiewiet bestaan uit 'n holte in die sand of modder waarin sowat 4 eiers op 'n keer gele word.
Die kleintjies verlaat die nes kort nadat hulle uitgebroei het. Die nes en kleintjies word op allerlei maniere deur die ouers beskerm. Wanneer 'n indringer gewaar word, gee die volwasse voëls van sommige spesies, byvoorbeeld die geelborskiewiet. voor dat hulle gewond is en spartel op die grond rond om die aandag van die nes af te trek. Wanneer die nes van ʼn gewone kiewiet bedreig word, vlieg die volwasse voëls laag oor die indringer en duik op hom af terwyl hulle hard skreeu.
Spesies in taksonomiese ordeWysig
- Pluvialis apricaria
- Pluvialis fulva - Oosterse goue strandkiewiet
- Pluvialis dominica - Amerikaanse goue strandkiewiet
- Pluvialis squatarola - Grysstrandkiewiet
- Charadrius obscurus
- Charadrius hiaticula - Ringnekstrandkiewiet
- Charadrius semipalmatus
- Charadrius placidus
- Charadrius dubius - Kleinringnekstrandkiewiet
- Charadrius wilsonia
- Charadrius vociferus
- Charadrius melodus
- Charadrius thoracicus
- Charadrius pecuarius - Geelborsstrandkiewiet
- Charadrius sanctaehelenae
- Charadrius tricollaris - Driebandstrandkiewiet
- Charadrius forbesi
- Charadrius alexandrinus - Kentse strandkiewiet
- Charadrius (alexandrinus) javanicus
- Charadrius marginatus
- Charadrius ruficapillus
- Charadrius peronii
- Charadrius pallidus - Rooibandstrandkiewiet
- Charadrius collaris
- Charadrius alticola
- Charadrius bicinctus
- Charadrius falklandicus
- Charadrius mongolus - Mongoolse strandkiewiet
- Charadrius leschenaultii - Grootstrandkiewiet
- Charadrius asiaticus - Asiatiese strandkiewiet
- Charadrius veredus
- Charadrius morinellus
- Charadrius modestus
- Charadrius montanus
- Thinornis rubricollis
- Thinornis novaeseelandiae
- Elseyornis melanops
- Peltohyas australis
- Anarhynchus frontalis
- Phegornis mitchellii
- Oreopholus ruficollis
VerwysingsWysig
- Wêreldspektrum, 1982, ISBN 0908409559 band
Sien ookWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Charadriinae. |
|
<urn:uuid:91bf93e5-e2ca-443d-a10d-dfb546a595ed>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kiewiet
|
2019-07-17T11:16:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00021.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999128
| false
|
Sjabloon:TPEru-r
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Taiwan
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Sjabloon:TPEru-r&oldid=1219083
"
Kategorie
:
Nasionale rugbyspansjablone
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Sjabloon
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Print/export
Download as PDF
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Voeg skakels by
Die bladsy is laas op 30 November 2013 om 07:04 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:c49bf55d-03af-4433-854b-63b27cfc6575>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:TPEru-r
|
2019-07-22T10:00:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527907.70/warc/CC-MAIN-20190722092824-20190722114824-00101.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999091
| false
|
Gebruiker:KabouterBot
Vanaf Wikibooks
Jump to navigation
Jump to search
Projekte
[
wysig
]
Wikibooks
(
bydraes
)
Wikidata
(
bydraes
)
Wikipedia
(
bydraes
)
Wikiquote
(
bydraes
)
Wikiwoordeboek
(
bydraes
)
Ontsluit van "
https://af.wikibooks.org/w/index.php?title=Gebruiker:KabouterBot&oldid=5291
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Gebruikerblad
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Huidige gebeure
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Gebruikersbydraes
Logboeke
View user groups
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Ander tale
Die bladsy is laas op 19 Februarie 2018 om 09:11 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikibooks
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:9d3ae62c-4354-46e4-8750-a1364253dcca>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikibooks.org/wiki/Gebruiker:KabouterBot
|
2019-07-16T04:26:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00445.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999021
| false
|
On-line version ISSN 2305-0853
Print version ISSN 1018-6441
In Skriflig (Online) vol.45 n.2-3 Pretoria Jun. 2011
ORIGINAL RESEARCH
From Calvinism to existentialism: A theological discussion with André P. Brink with reference to his memoirs
J.H. van Wyk
Eenheid vir Reformatoriese Teologie, Potchefstroomkampus. Noordwes-Universiteit. Potchefstroom. E-pos: firstname.lastname@example.org
OPSOMMING
Die outeur probeer in hierdie artikel om 'n teologiese gesprek met die welbekende en wêreldberoemde skrywer André P. Brink te ontwikkel oor die temas van Calvinisme en eksistensialisme. Die groot vraag is waarom Brink, wat in 'n Suid-Afrikaanse Calvinistiese milieu opgegroei het, wat versterk is deur sy studies aan die Potchefstroomse Universiteit vir Christelike Hoër Onderwys, sy rug op die Calvinisme gekeer en die eksistensialisme aanvaar het tydens sy studie in Parys. Waarom is Potchefstroom ingeruil vir Parys? Waarom is Christus vervang met Camus? Het Brink 'n deeglike vergelyking gemaak tussen Calvinisme en eksistensialisme of was sy besluit oorhaastig? Hierdie is die boeiende vraag wat die skrywer in hierdie ondersoek probeer ontrafel.
ABSTRACT
In this article the author attempts to develop a theological discussion with the well-known and world-famous writer André P. Brink, on the topics of Calvinism and existentialism. The question at stake is why Brink, who grew up in a South African Calvinist milieu, which was reinforced by his studies at the Potchefstroom University for Christian Higher Education, turned his back on Calvinism and wholeheartedly embraced existentialism during his study in Paris. Why was Potchefstroom exchanged for Paris? Why was Christ replaced by Camus? Did Brink thoroughly compare Calvinism with existentialism or was his decision taken precipitately? This is the fascinating question which the author tries to unravel in this investigation.
“Full text available only in PDF format”
Geraadpleegde bronne
ALLEN, J. 2006. Rabble-rouser for peace: the authorized biography of Desmond Tutu. Houghton: Random House. [ Links ]
BERKHOF, H. 1959. Christus de zin der geschiedenis. Callenbach: Nijkerk. [ Links ]
BOTHA, M.C. 2010. Hoe durf jy vat wat jou nie toekom nie? Rapport/Weekliks: 3, 31 Jan. [ Links ]
BRINK, A.P. 1957. Christelik-nasionale onderwys in Suid-Afrika. Die Besembos, 31:116-119. [ Links ]
BRINK, A.P. 2005. Bidsprinkaan: 'n ware storie. Kaapstad: Human & Rousseau. [ Links ]
BRINK, A.P. 2008. Lyfskryf: die rotte. Beeld/By: 6-7, 12 Jul. [ Links ]
BRINK, A.P. 2009a. 'n Vurk in die pad: 'n memoir. Kaapstad: Human & Rousseau. [ Links ]
BRINK, A.P. 2009b. Op Camus se spoor. Beeld/By: 14-15, 5 Sept. [ Links ]
BURGER, W. 2010. Skrywersprofiel: want Brink kán vertel. Rapport/Boeke: 3, 7 Feb. [ Links ]
DE KLERK, F.W. 1998. Die laaste trek - 'n nuwe begin: die outobiografie. Kaapstad: Human & Rousseau. [ Links ]
DE KLERK, W.J., DUVENAGE, B. & VAN WYK, J.H. 1972. Roeping en werklikheid. Potchefstroom: Potchefstroom Herald. [ Links ]
DE VILLIERS, I. 2009. Strooidak en toring: van mense en my tyd. Kaapstad: Umuzi. [ Links ]
DU RANDT, H. 2009. André P. Brink: hoe kaler jonker, hoe groter pronker. Rapport/Weekliks: iv, 1 Mar. [ Links ]
FOURIE, H. 2008. Oorgelaat aan barbare: André Brink spoeg vuur. Beeld: 1, 16 Mei. [ Links ]
FRANCKEN, E. 2011. Een groot mirakel: de Afrikaanse literatuur in Nederland in 2010. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, 51(1): 101 -104. [ Links ]
GILIOMEE, H. 2003. The Afrikaners: biography of a people. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
HUGO, D. 2005. Brink se "beste boek": Van kakkerlak tot hottentotsgot. Insig: 47, Aug. [ Links ]
JONKER, W. 1998. Selfs die kerk kan verander. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
KANNEMEYER, J.C. 2005. Die Afrikaanse literatuur 1652-2004. Kaapstad: Human & Rousseau. [ Links ]
KIERKEGRAAD. 1971. Dagboeknotities: een keuze. Vert. door W.E. Scholtens. Baarn: Ten Have. [ Links ]
KLEINBOER. 2003. Kontrei: roman. Dainfern: Praag. [ Links ]
KUITERT, H.M. 1962. De mensvormigheid Gods: een dogmatisch-hermeneutisch studie over de anthropomorfismen van de Heilige Schrift. Kampen: Kok. [ Links ]
LABUSCHAGNE, M. 2007. Afrikaner-vryheid en "die dood van God". Beeld: 3, 15 Sept. [ Links ]
LINDENBERG, A. 1998. André P. Brink. (In Van Coller, H.P., red. Perspektief en profiel: 'n Afrikaanse literatuurgeskiedenis. Dl. 1. Pretoria: Van Schaik. p. 294-315. [ Links ])
LOOTS, S. 2004. Brink-roman geen "kiss & tell". Rapport/Perspektief: iv, 31 Okt. [ Links ]
LOUW, C. 2001. Boetman en die swanesang van die verligtes. Kaapstad: Human & Rousseau. [ Links ]
LOUW, C. 2009. André P. Brink se kleingeestigheid verstommend. Rapport/Weekliks: iv, 26 Apr. [ Links ]
MAARTENS, M. 1998. Marike: 'n reis deur somer en winter - oorvertel deur Maretha Maartens. Vaderbijlpark: Carpe Diem. [ Links ]
MAKER, A. 2001. Something new out of Africa: Christian en African spirituality meet to give hope for world humanity. The Princeton seminary bulletin, 22(2):185-202. [ Links ]
MEIRING, M.R. 2009. Brink swiep wyd en soms genadeloos. Rapport/Weekliks: iv, 22 Feb. [ Links ]
METELERKAMP, P. & JONKER, A. 2003. Ingrid Jonker: beeld van 'n digterslewe. Hermanus: Hemel & See Vermont. [ Links ]
NAUDÉ, B. 1995. My land van hoop: die lewe van Beyers Naudé. Kaapstad: Human & Rousseau. [ Links ]
OLIVIER, F. 2009. Brink vat himself in kompartemente vas. Beeld: 11, 2 Mar. [ Links ]
RETIEF, H. 2005. Geen droë wit seisoen op 70 nie! Rapport/Perspektief: 3, 19 Jun. [ Links ]
ROSSOUW, H.W. 1981. Die sin van die lewe. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
ROTHUIZEN, G. Th. 1962. Primus usus legis: studie over het burgerlijk gebruik van de wet. Kampen: Kok. [ Links ]
SCHULZE, L. 1985. Calvin and "social ethics": his views on property, interest and usury. Pretoria: Kital. [ Links ]
SCHUTTE, G. 2005. De Vrije Universiteit en Zuid-Afrika 1880-2005. Deel 1 & 2. Meinema: Zoetermeer. [ Links ]
SCOTT, W. 1998. Prof. Tjaart van der Walt (1977-1988). (In Reinecke, C.J., red. Verkennings in oorgang: gedagtes by die 125-jarige bestaansjaar van die PU vir CHO - 1994. Koers, Supplement 1:73-82. [ Links ])
SNYMAN. W.J. 1977. Nuwe en ou dinge: "Uit die skat van die koninkryk". Potchefstroom: Pro Rege. [ Links ]
STANDER, C. 2009. Die Brink kant bly bo. Rooi Rose: 28-29, Mar. [ Links ]
STEYN, J.C. 2008. Sonkyker: Afrikaner in die verkeerde eeu. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
STOKER, H.G. 1961. Beginsels en metodes in die wetenskap. Potchefstroom: Pro Rege. [ Links ]
STOKER, H.G. 1967. Oorsprong en rigting. Band 1. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
STOKER, H.G. 1970. Oorsprong en rigting. Band 2. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
STUMPF, S.E. 1988. Socrates to Sartre: a history of Philosophy. New York: McGraw-Hill. [ Links ]
VAN DER SCHYFF, P. 2003. Sages en legendes en ander lekker stories oor die PUK. Vol. 1. Potchefstroom: PU vir CHO. [ Links ]
VAN DER VYVER, M. 2008. In gesprek met Marida Fitzpatrick. Beeld: 11, 4 Okt. [ Links ]
VAN DER WALT, T. 1962. Die koninkryk van God - naby! Eksegetiese verkennings van die toekomsperspektief van Jesus Christus volgens die getuienis van die Sinoptiese Evangelies. Kampen: Kok. [ Links ]
VAN DER WALT, T. 2006. Die Messias het gekom! 'n Gids in die Evangelies vir toegwyde Bybel-studente. Potchefstroom: Potchefstroomse Teologiese Publikasies. [ Links ]
VAN DER WALT, T. 2009. Between Pentecost and consummation: a guide to the second half of the New Testament for dedicated students. Potchefstroom: Potchefstroom Theological Publications. [ Links ]
VAN EEDEN, E.S., red. 2005. "In U lig": die PU vir CHO van selfstandigwording tot samesmelting 1951-2004. Potchefstroom: Noordwes-Universiteit. [ Links ]
VAN WYK, J.H. 1991. Moraliteit en verantwoordelikheid: opstelle oor politieke etiek. Potchefstroom: PU vir CHO. [ Links ]
VAN WYK, J.H. 1993. Homo Dei: 'n prinsipiële besinning oor enkele mensbeskouings, waaronder dié van Calvyn. In die Skriflig, Supplementum 1. [ Links ]
VAN WYK, J.H. 2002. Venialis culpa? Augustinus oor huwelik en seksualiteit. In die Skriflig, 36(3):327-348. [ Links ]
VAN ZYL SLABBERT, F. 2006. Duskant die geskiedenis: 'n persoonlike terugblik op die politieke oorgang in Suid-Afrika. Kaapstad: Tafelberg. [ Links ]
WROE, N. 2004. Die lewe en liefdes van André P. Brink. Insig: 42-45, Nov. [ Links ]
YANCEY, P. 2005. Spirituele oorlewing: hoe my geloof die kerk oorleef het. Vereeniging: Christelike Uitgewersmaatskappy. [ Links ]
1 Met hierdie artikel wil ek graag my waardering teenoor Tjaart van der Walt uitspreek vir sy besondere bydraes tot die teologie, die kerk, die samelewing en die koms van die koninkryk van God in Suid-Afrika.
Persoonlik hou ek nie van die begrip "Calvinisme" nie en sou ek dit graag eerder wou vermy of dit in aanhalingstekens wou gebruik. Hiermee word gewoonlik verwys na die gereformeerde benadering van die Christelike geloof. Ter wille van die argument maak ek egter (teësinnig) van die begrip Calvinisme gebruik.
2 Verwysings wat slegs 'n bladsynommer bevat, verwys na Brink (2009b).
|
<urn:uuid:432eb30d-e51f-4589-b0e8-c5297738edc4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S2305-08532011000200021&lng=en&nrm=iso&tlng=en
|
2019-07-17T10:31:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00045.warc.gz
|
by
|
3.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
false,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.989536
| false
|
versión On-line ISSN 2305-0853
versión impresa ISSN 1018-6441
In Skriflig (Online) vol.49 no.1 Pretoria 2015
http://dx.doi.org/10.4102/IDS.v49i1.1980
BOOK REVIEW
Karel P. Steyn
Reformed Church Potchefstroom East, South Africa
Book Title: Ontsluit die Bybel: 'n Omvattende studie oor die Ou en Nuwe Testament
Book Cover:
Author: S. Joubert & L. Maré
ISBN: 978-1-4316-0606-1
Publisher: ChristelikeUitgewersmaatskappy, Vereeniging, 2015, R299.95*
*Book price at time of review
In Ontsluit die Bybel: 'n Omvattende studie oor die Ou en Nuwe Testament, bied Stephan Joubert en Leonard Maré 'n praktiese, populêr-wetenskaplike hulpmiddel aan die ernstige Bybelstudent. Hierdie publikasie is werklik, in die woorde van die skrywers, '...'n Bybelskool in boekvorm ... 'n transformerende Bybelreis' (bl. 17).
Hierdie gedrukte Bybelskool bestaan uit drie dele wat telkens in 'n aantal Bybelreise opgedeel word om 'n totaal van 166 Bybelreise te beslaan. Elkeen van die drie dele van die publikasie, of die onderskeie kleiner afdelings in die groter dele van die publikasie, begin met 'n Bybelreis wat die agtergrond en konteks van daardie deel skets. Elkeen van hierdie drie inleidende Bybelreise skets dus die agtergrond waarteen die res van die Bybelreise in daardie betrokke deel of afdeling van die publikasie gelees moet word.
Deel 1, genaamd, Hoe verstaan en gebruik ons die Bybel reg?, handel oor die konteks van die ontvanger of die aanhoorder van die Bybelteks. In hierdie gedeelte van die boek word daar basiese eksegetiese en hermeneutiese vertrekpunte gebied, gesien in die lig van die verskillende stromings en teologiese strome wat daar tans binne die universele kerk en die wêreld heers. Die nood vir die kontekstuele verstaan van die Skrif word bepleit, asook die noodsaak van die verrekening van die openbaringshistoriese lyne wat regdeur die Skrif aangetref word. Verder word verskeie reformatoriese standpunte oor die inspirasie van die Skrif, die werking van die Heilige Gees in Skrifverklaring en die gesag van die Skrif in hierdie eerste gedeelte uitgestippel.
Deel 2 behandel die Ou Testament en word in drie kleiner gedeeltes verdeel, naamlik verhalende literatuur, wysheidsliteratuur en die profetiese boeke en dit beslaan Bybelreise 6-76. Elke boek van die Ou Testament word in hierdie gedeelte in breë trekke behandel. Telkens word die openbaringshistoriese lyne na die Nuwe Testament uitgewys. Elke Bybelreis bevat ook 'n aantal vrae wat die Bybelstudent begelei om die basiese eksegetiese en hermeneutiese vertrekpunte wat in Deel 1 neergepen is, toe te pas.
Deel 3 wat die Nuwe Testament behandel, beslaan Bybelreise 77-166 en behandel die Evangelies, die briewe en die ander literatuur van die Nuwe Testament in die volgorde wat dit in die Skrif voorkom. Elke boek van die Nuwe Testament word met 'n inleidende Bybelreis begin wat die konteks, die skrywer en die ontstaanswerklikheid van elke boek weergee. Elke Bybelreis bevat ook vrae waardeur die Bybelstudent begelei word om die eksegetiese en hermeneutiese vertrekpunte op die verskillende genres van die Nuwe Testament toe te pas.
Alhoewel die publikasie nie op volledigheid aanspraak maak nie, is dit tog opmerklik dat daar sekere openbaringshistoriese lyne is wat nie in hierdie publikasie aandag ontvang nie. Só is dit byvoorbeeld opvallend dat daar in Bybelreise 22 en 23, wat handel oor die lewe van Dawid volgens 1 en 2 Samuel, niks van die verbond wat God met Dawid opgerig het, vermeld word nie. Hier word dus 'n kritiese openbaringshistoriese lyn, wat 'n klimaks in die troonbestyging van Christus bereik, nie hanteer nie.
Alhoewel sommige teologiese begrippe in die teks gedefinieer word, sou 'n volledige woordelys 'n groot aanwins tot die publikasie gewees het. Die gebruik van tydlyne in die publikasie sou verder tot die duidelike uiteensetting van die konteks van die verskillende dele in die Skrif kon bydra asook van die openbaringshistoriese lyne wat in die publikasie bespreek word.
Van groot waarde in hierdie publikasie, is die beskrywing van die sosio-historiese konteks wat deurgaans aangetref word. Alhoewel Bybelreise 4 en 5 op 'n paar aspekte van die sosio-historiese konteks van die Nuwe Testament fokus, word daar regdeur die publikasie waardevolle insigte in die leefwêreld van die skrywers en die karakters gegee.
In 'n era van relativisme en waar die gesag van die Skrif bevraagteken word, is hierdie publikasie van besondere waarde vir elke ernstige Bybelstudent. Alhoewel daar nie nuwe of oorspronklike perspektiewe op die Skrifwaarhede gegee word nie, bied hierdie publikasie waardevolle gereedskap aan elke leser waarmee die waarheid van die Woord aan die dag gelê kan word - 'n ware transformerende Bybelreis!
Correspondence:
Karel P. Steyn
Postnet Suite 119, Private
Bag X1288, Potchefstroom
South Africa
Email:email@example.com
|
<urn:uuid:e78baf8a-084f-4772-a4bc-370c9dbbef43>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://www.scielo.org.za/scielo.php?script=sci_arttext&pid=S2305-08532015000100062&lng=es&nrm=iso&tlng=es
|
2019-07-17T11:06:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00045.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
false,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000005
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
Kategorie:Voormalige lande
(wysig)
Wysiging soos op 00:45, 26 Junie 2012
2 grepe bygevoeg
,
7 jaar gelede
k
robot Verander:
hy:Կատեգորիա:Պատմական երկրներ
[[hsb:Kategorija:Historiski stat]]
[[hu:Kategória:Történelmi államok]]
[[hy:Կատեգորիա:
Անցյալի
Պատմական
երկրներ]]
[[ia:Categoria:Paises anterior]]
[[id:Kategori:Bekas negara]]
MerlIwBot
31 978
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/977337
"
|
<urn:uuid:2098545d-c9f2-49af-85e5-40bc62ff4b1b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/977337
|
2019-07-19T21:06:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00365.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.851749
| false
|
Pous Sixtus V
Pous Sixtus V | |
---|---|
Geboortenaam | Felice Peretti da Montalto |
Pontifikaat begin | 24 April 1585 |
Pontifikaat eindig | 27 Augustus 1590 |
Voorganger | Gregorius XIII |
Opvolger | Urbanus VII |
Gebore | 13 Desember 1521 Grottammare, Ancona |
Sterf | 27 Augustus 1590 Rome, Italië |
Ander pouse genaamd Sixtus |
Inhoud
- 1 Biografie
- 2 Pontifikaat
- 2.1 Stadsverbeterings van Rome
- 2.1.1 Die kollege van kardinale
- 22.214.171.124 Die kongregasie van 13 Mei 1585
- 126.96.36.199 Die kongregasie van 18 Desember 1585
- 188.8.131.52 Die konsistorie van 16 November 1586
- 184.108.40.206 Die konsistorie vam 7 Augustus 1587
- 220.127.116.11 Die konsistorie van 18 Desember 1587
- 18.104.22.168 Die konsistorie van 15 Julie 1588
- 22.214.171.124 Die konsistorie van 14 Desember 1588
- 126.96.36.199 Die konsistorie van 20 Desember 1589
- 2.1.1 Die kollege van kardinale
- 2.2 Heiligverklarings
- 2.3 Bulle, Ensiklieke en Dekrete
- 2.1 Stadsverbeterings van Rome
- 3 Bibliografie
- 4 Verwysings
- 5 Eksterne skakels
- 6 Nota
- 7 Opvolging
Biografie[wysig | wysig bron]
Pous Sixtus V [1] is gebore as Felice Peretti da Montalto op 13 Desember 1521 in Grottammare by Ancona. Sy familie het uit Kroasië gekom en gevlug vir die Turke. Felice was die seun van Piergentile ("Peretto") Di Giacomo en Marianna da Frontilo Di Camerino. Hy was die 4de van sewe kinders en het armoedig groot geword. Hy het die pes oorleef ten spyte daarvan dat sy broer daaraan dood is. In 1551 tree hy toe tot die Franciskaner klooster waar sy oom aan moederskant, Salvatore, monnik was. In 1540 begin hy wysbegeerte studeer in Ferrara en in 1543 teologie in Bologna. In 1544 verhuis hy na Rimini en vandaar in 1546 na Sienna. Op 26 Julie 1548 voltooi hy die magistergraad in teologie aan die universiteit in Fermo. Vanaf 1548 gee hy klas aan die seminarie van Macerata en in 1551 word hy regent van die seminarie in Sienna. In 1553 neem Felice deel aan die generale kapittel van die Franciskanerorde en word in dieselfde jaar regent van die San Lorenzo seminarie in Napels. In 1556 word hy deur Pous Paulus IV as inkwisiteur na Venesië gestuur. Op 16 Julie 1560 word hy konsulent van die Roomse Inkwisisie. Hy neem deel aan die konsilie van Trente en word in 1561 benoem tot prokureur-generaal van die Franciskane. Danksy kardinaal Chislieri (later Pous Pius V) word Felice teologies adviseur van kardinaal Boncompagnie (later Pous Gregorius XIII). Op 15 November 1566 maak Pous Pius V hom biskop van Santa Agata dei Goti. Felice word kardinaal-priester op 17 Mei 1570 en in 1571 word hy aartsbiskop van Fermo. Na die dood van Pous Pius V kom kardinaal Montalto in botsing met Pous Gregorius XIII en word sy pensioen gestop. Deur die steun van Francesco De'Medici bly hy egter 'n belangrike prelaat. Op 24 April 1585 volg hy Pous Gregorius XIII op en word gekroon op 1 Mei 1585 deur kardinaal Ferdinando De'Medici. Hy regeer tot sy dood op 27 Augustus 1590. Hy word opgevolg deur Pous Urbanus VII.
Die naam ‘Sixtus’ beteken ‘die sesde’ in Latyn, maar die Grieks Xystus beteken ‘die beskaafde‘.
Pontifikaat[wysig | wysig bron]
Een van die eerste handelinge van Pous Sixtus V [2] was om sy kleinneef Alessandro Damasceni, die toe veertien jaar oud was, tot kardinaal te bevorder. Die pous het 'n duidelike visie oor die Kerk en Rome as die spirituele sentrum van die wêreld. Hy onderneem stappe om die posisie van die Kerk in Europa te verbeter deur die mag van die Kerk in Frankryk te vergroot en die planne van die Hugenote om die Protestantisme te verbrei te vernietig. Hy bestry ook die bandiete in die Pouslike Staat met 'n yster hand. Op die dag van sy kroning het hy gevange bandiete tereggestel en hulle lyke op die brug van die Engeleburg ten toon gestel. Hy stel die doodstraf in vir egskeiding, homoseksualiteit en inses. Hy verbeter die lewenskwaliteit van die inwoners van Rome deur verbetering aan die infrastruktuur en stabilisering van die voedselvoorsiening. Met sy pouslike bul "Postquam verus" van 3 September 1586 stel hy die maksimum aantal kardinale vas op 70. Eers in 1958 sou Pous Johannes XXIII die aantal verhoog. Sixtus het die werking van die kurie verander deur op 11 Februarie 1588 15 "kongregasies" (eintlik kerklike staatsdepartemente) te stig. Hulle het voortaan onder voorsitterskap van die pous die kerklike sake bestuur en dit is vandag nog die geval, hoewel die aantal en spesifieke kongregasies verander het. Die kongregasies wat Sixtus gestig het was:
- Die Inkwisisie
- Die Segnatura
- Kerkstigting
- Rites en seremonies
- Indeks van verbode boeke
- Konsilie van Trente
- Kloosterordes
- Biskoppe
- Vatikaanse Pers
- Voorsiening van Rome
- Die vloot
- Publieke welvaart
- Wetenskap
- Paaie, brûe en waterweë
- Buitelandse Sake
Op 1 Augustus 1589 stig hy 'n kollege vir elf Slawiese priesters met sy bul "Sapientiam Sanctorum". Sixtus V verhoog die belasting sterk en teen die einde van sy kort pontifikaat was hy een van die rykste vorste van Europa.
Stadsverbeterings van Rome[wysig | wysig bron]
Toe Sixtus V aan die bewind gekom het, was Rome in 'n verwaarloosde toestand. Slegs een derde van die ou stad was bewoon. Die akwadukte het nie meer gewerk nie en die paaie was in baie slegte toestand. Pelgrims het groot moeite gehad om die sewe hoofkerke van Rome te besoek. Sixtus het dadelik begin met die hervorming van die stadsbestuur en nuwe stadsbeplanning gedoen. Hoewel sy plan nie volledig voltooi is tydens sy pontifikaat nie, het sy plan Rome se ontwikkeling vir die volgende eeue bepaal. Sy beplanning getuig van 'n baroktendens met twee fokale punte en lang lane. Hy het vier obeliske laat oprig waaronder die een wat tans nog staan op die Sint Pietersplein.
Die kollege van kardinale[wysig | wysig bron]
Pous Sixtus V het 33 kardinale aangestel in agt konsistories.
Die kongregasie van 13 Mei 1585[wysig | wysig bron]
- Alessandro Damasceni Peretti, kardinaal-nepoot, priester van Rome.
Die kongregasie van 18 Desember 1585[wysig | wysig bron]
- Enrico Caetani, patriarg van Alexandrië.
- György Draskovics, aartsbiskop van Kalocza-Bacs, Hongarye.
- Giovanni Battista Castrucci, aartsbiskop van Chieti.
- Federico Cornaro, senior, O.S.Io.Hieros., biskop van Padua.
- Ippolito de' Rossi, biskop van Pavia.
- Domenico Pinelli, senior, voormalig biskop van Fermo.
- Decio Azzolini, senior, sekretaris van die pous, biskop van Cervi.
- Ippolito Aldobrandini, senior, ouditeur van die Heilige Romeinse Rota (later Pous Clemens VIII).
Die konsistorie van 16 November 1586[wysig | wysig bron]
- Girolamo della Rovere, aartsbiskop van Turyn.
- Philippe de Lénoncourt, raadgewer van die Franse koning, voormalig biskop van Auxerre, Frankryk.
- Girolamo Bernerio, O.P., biskop van Ascoli-Piceno.
- Antonio Maria Galli, biskop van Perugia.
- Costanzo da Sarnano O.F.M.Conv.
- Girolamo Mattei, ouditeur van die Apostoliese Kamer.
- Benedetto Giustiniani, skatmeester van die pous.
- Ascanio Colonna, ab van Santa Sofia, Benevento.
Die konsistorie vam 7 Augustus 1587[wysig | wysig bron]
- William Allen, Engelse priester aan die Vatikaan.
Die konsistorie van 18 Desember 1587[wysig | wysig bron]
- Scipione Gonzaga, patriarg van Jerusalem.
- Antonmaria Sauli, aartsbiskop van Genua.
- Giovanni Evangelista Pallotta, pouslike assistent, aartsbiskop van Cosenza.
- Pierre de Gondi, biskop van Parys, Frankryk.
- Stefano Bonucci, O. Serv., biskop van Arezzo.
- Juan Hurtado de Mendoza, aartsdeken van die katedraal van Toledo, Spanje.
- Hughes de Loubenx de Verdalle, grootmeester van die Orde van Sint Johannes van Jerusalem.
- Federico Borromeo, senior, kamerling van die pous.
Die konsistorie van 15 Julie 1588[wysig | wysig bron]
- Gian Francesco Morosini, biskop van Brescia.
Die konsistorie van 14 Desember 1588[wysig | wysig bron]
- Agostino Cusani, apostoliese protonotarius.
- Francesco Maria Bourbon del Monte Santa Maria, referendaris van die Apostoliese Tribunaal vir Geregtigheid en Genade.
Die konsistorie van 20 Desember 1589[wysig | wysig bron]
- Mariano Pierbenedetti, biskop van Martorano.
- Gregorio Petrocchini, O.E.S.A., prior generaal van sy orde.
- Charles III de Lorraine-Vaudémont, verkose biskop van Metz, Frankryk.
- Guido Pepoli, skatmeester van die pous.
Heiligverklarings[wysig | wysig bron]
- 1588 – Sint Didacus
Bulle, Ensiklieke en Dekrete[wysig | wysig bron]
- 3 Januarie 1586 – "Postquam verus" – Stel die maksimum aantal kardinale op 70.
- 11 Februarie 1588 – " Immensa aeterni Dei" – Stigting van die regeringskongregasies.
- 14 Maart 1588 – "Triumphantis Hierusalem" – St. Bonaventure word doktor van die Kerk verklaar.
- 1 Augustus 1589 – "Sapientiam Sanctorum" – Stigting van die Slawiese Kollege.
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Duff, Eamon (2001). Saints and Sinners: A History of the Popes, Yale University Press. ISBN 0-300-09165-6.
- Maxwell-Stuart, P. G. (2002). Chronicle of the Popes: The Reign-by-Reign Record of the Papacy from St. Peter to the Present, Thames & Hudson. ISBN 0-500-01798-0.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- CF Inskrywing in die Catholic Forum (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- Bulle 'n Databasis van pouslike ensiklieke, dekrete en bulle (in Engels)
- VH Inskrywing in die Vatican History (in Duits).
- CA Inskrywing in die "Cardinals of the Holy Roman Church".
- Inskrywing in die Catholic Hierarchy (Engels)
Wikimedia Commons bevat media in verband met Sixtus V. |
Nota[wysig | wysig bron]
Opvolging[wysig | wysig bron]
Voorafgegaan deur Gregorius XIII |
Pous (Pontifex Maximus) 1585 – 1590 |
Opgevolg deur Urbanus VII |
Basis URL: nl:Paus Sixtus V
|
<urn:uuid:b6805831-0fcd-4a55-a0b7-cd86b89569dd>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pous_Sixtus_V
|
2019-07-16T04:21:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99949
| false
|
Turks
- Hierdie artikel handel oor die taal. Vir die etniese groep, sien Turke.
Turks Türkçe | ||
---|---|---|
Gepraat in: | Siprus Turkye Kosovo Noord-Masedonië Roemenië Bulgarye Griekeland | |
Gebied: | Suidoos-Europa en Wes-Asië | |
Totale sprekers: | 71 miljoen (eerste taal) 350 000 (tweede taal)[1] | |
Rang: | 15 | |
Taalfamilie: | Altaïes Turks Oghusies Wes-Oghusies Turks | |
Skrifstelsel: | Latynse alfabet | |
Amptelike status | ||
Amptelike taal in: | Siprus Turkye Turkse Republiek van Noord-Siprus | |
Gereguleer deur: | Instituut van Turks | |
Taalkodes | ||
ISO 639-1: | tr | |
ISO 639-2: | tur | |
ISO 639-3: | tur | |
Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. |
Turks (Türkçe [ˈtyɾct͡ʃɛ] Turkse taal wat die meeste gepraat word. Die meeste sprekers woon in Turkye en Siprus, met kleiner groepe in Irak, Griekeland, Bulgarye, Noord-Masedonië, Kosowo, Albanië en ander dele van Oos-Europa. Turks is die amptelike taal van Siprus, Turkye en die omstrede gebied Noord-Siprus.
) word deur omtrent 71 miljoen mense wêreldwyd as eerste taal gepraat en is dus dieVerwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Turkic". Ethnologue. Besoek op 18 Oktober 2015.
|
<urn:uuid:762086a2-47c7-4d22-ad6c-0f4a00bca7ee>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Turks
|
2019-07-16T04:52:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00469.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99643
| false
|
Albakoor
Albakoor | ||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Thunnus alalunga (Bonnaterre, 1788) |
Die albakoor (Thunnus alalunga) is 'n roofvis wat deel van die Tunafamilie is en kom aan die hele kuslyn van Suid-Afrika voor en wêreldwyd in koeler, dieper water. In Engels staan die vis bekend as die Longfinfin Tuna of Albacore. Die vis is 'n gewilde sportvis.
Vorm[wysig | wysig bron]
Die vis is torpedovormig, donkerblou aan die bokant en terwyl die sye en pens silwergrys is. Die vinne is geel en die anale vinne is grys. Die pektorale vinne is lank. Die gemiddelde massa van die vis wissel van 10 tot 15 kg terwyl die Suid-Afrikaanse rekord 40 kg en die lengte van dié vis 140 cm is.
Gewoontes[wysig | wysig bron]
Hulle verkies koeler water, soos die Benguela-stroom aan die Weskus in die wintermaande wanneer die water van 16 tot 19 °C warm is, en kom voor tot op dieptes van 600 m. Hulle vreet veral pelagiese vis en pylinkvis.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Alfabetiese lys van visse
- Lys van Suider-Afrikaanse visse volgens wetenskaplike name
- Lys van varswater visfamilies
- Lys van visfamilies
Bronne[wysig | wysig bron]
- Top Angling Fishes of Southern Africa. Hennie Crous. 2010. ISBN 978-1-77007-403-3
- Sea Fishes of Southern Africa. Rudy van der Elst & Dennis King. 2006. ISBN 1-77007-345-0
|
<urn:uuid:c697215c-6943-41f4-af12-f024d0915c60>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Albakoor
|
2019-07-19T21:12:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00389.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.987058
| false
|
Bespreking:Frikatief
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Frikatief-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:0b6a62e6-51d4-47cd-92c2-ab09a58e07bf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Frikatief
|
2019-07-17T10:47:48Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00093.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999967
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Loppersum" skakel
←
Loppersum
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Loppersum
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Groningen (provinsie)
(
← skakels
wysig
)
Groningen (munisipaliteit)
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Munisipaliteite in Groningen (provinsie)
(
← skakels
wysig
)
Appingedam
(
← skakels
wysig
)
Veendam
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Munisipaliteite in Groningen
(
← skakels
wysig
)
Delfzijl
(
← skakels
wysig
)
Stadskanaal
(
← skakels
wysig
)
Oldambt
(
← skakels
wysig
)
Pekela
(
← skakels
wysig
)
Middelstum
(
← skakels
wysig
)
Stedum
(
← skakels
wysig
)
't Zandt
(
← skakels
wysig
)
Westerwolde (munisipaliteit)
(
← skakels
wysig
)
Midden-Groningen
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Loppersum
(
← skakels
wysig
)
Lys van munisipaliteite in Nederland
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Loppersum
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:27af07a8-f505-4b4f-b383-d40ff14408f6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Loppersum
|
2019-07-17T11:10:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00093.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996399
| false
|
Kabinet van Nelson Mandela
Jump to navigation
Jump to search
Kabinet van Nelson Mandela | |
President: Nelson Mandela Party: African National Congress | |
Tydperk: 1994–1999 |
Nelson Mandela was President van Suid-Afrika tussen 11 Mei 1994 en 17 Junie 1999. Hy het aan bewind gekom nadat die ANC die Nasionale Party in die Suid-Afrikaanse algemene verkiesing van 1994 verslaan het.
Samestelling[wysig | wysig bron]
Departement | Naam | Beeld | Party | Tydperk |
---|---|---|---|---|
President | Nelson Mandela | ANC | 1994–1999 | |
1ste Adjunkpresident (Vanaf 30 Junie 1996 die enigste adjunkpresident) |
Thabo Mbeki | ANC | 1994–1999 | |
2de Adjunkpresident (Tot 30 Junie 1996) |
Frederik Willem de Klerk | NP | 1994–1996 | |
Minister van Landsake (Tot Julie 1996) |
Derek Hanekom | ANC | 1994–1996 | |
Minister van Landbou Minister van Landbou en Landsake |
Kraai van Niekerk Derek Hanekom |
NP ANC |
1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Kuns, Kultuur, Wetenskap en Tegnologie | Ben Ngubane | IVP | 1994–1999 | |
Minister van Korrektiewe dienste | Sipho Mzimela | IFP | 1994–1999 | |
Minister van Verdediging | Generaal Joe Modise | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Onderwys | Sibusiso Bengu | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Toerisme | Dawie de Villiers Pallo Jordan |
NP ANC |
1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Finansies | Derek Keys Chris Liebenberg Trevor Manuel |
NP Partyloos ANC |
1994 1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Buitelandse Sake | Alfred Nzo | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Algemene Sake | John Mavuso | ANC | 1996–1999 | |
Minister van Gesondheid | Nkosazana Dlamini-Zuma | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Binnelandse Sake | Mangosuthu Buthelezi | IFP | 1994–1999 | |
Minister van Behuising | Joe Slovo | SAKP/ANC | 1994–1999 | |
Minister van Justisie | Dullah Omar | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Arbeid | Tito Mboweni | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Mynbou en Energie | Pik Botha Penuell Maduna |
NP ANC |
1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Pos en Telekommunikasie | Pallo Jordan Jay Naidoo |
ANC | 1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Provinsiale Sake en Konstitusionele Ontwikkeling | Roelf Meyer Valli Moosa |
NP ANC |
1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Openbare ondernemings | Stella Sigcau | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Openbare Dienste en Administrasie | Zola Skweyiya | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Openbare Werke | Jeff Radebe | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Staatsveiligheid | Sidney Mufamadi | SACP/ANC | 1994–1999 | |
Minister van Sport en Ontspanning | Steve Tshwete | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Handel en Nywerheid | Trevor Manuel Alec Erwin |
ANC | 1994–1996 1996–1999 | |
Minister van Vervoer | Mac Maharaj | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Waterwese en Bosbou | Kader Asmal | ANC | 1994–1999 | |
Minister van Maatskaplike Ontwikkeling | Abe Williams Patrick McKenzie Geraldine Fraser-Moleketi |
NP NP SACP/ANC |
1994–1996 1996 1996–1999 | |
Minister van Heropbou en Ontwikkeling | Jay Naidoo | ANC | 1994–1999 |
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
vorige: |
Kabinet van Nelson Mandela Mei 1994 – Junie 1999 |
volgende: |
|
<urn:uuid:ac94db2f-6568-4a05-bd46-1660f2a24857>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kabinet_van_Nelson_Mandela
|
2019-07-21T04:56:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526888.75/warc/CC-MAIN-20190721040545-20190721062545-00013.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.798142
| false
|
Hierdie sjabloon maak die skryf van wetenskaplike formules maklik deur eenvoudige aanduidings te tik. Dit is aangepas vir die Afrikaanse skryfwyse, soos desimale kommas en spasies tussen duisende. Alles word deur {{nowrap}} saamgevoeg sodat ’n deel van die formule nie na ’n volgende lyn spring nie.
{{val|getal}} - om getalle te wys sonder onsekerheid.
{{val|getal|onsekerheid}} - vir getalle waaroor onsekerheid heers, soos 1 234±56.
{{val|getal|boonste onsekerheid|onderste onsekerheid}} - vir getalle waaroor onsekerheid heers, soos 1 234+56−78.
{{val|getal|(gewig)}} - om getalle met ’n sekere gewig aan te dui, soos 1 234(56).
Die volgende beginsels geld:
1
Die waarde (moet ’n geldige getal wees)
2
Die boonste vlak van onsekerheid (moet ’n geldige getal wees)
3
Die onderste vlak van onsekerheid (moet ’n geldige negatiewe getal wees)
e
Die eksponent vir die mag van 10 (opsioneel). Dit sal wys as " × 10e".
u / ul
Aktiveer eenhede sonder / met ’n skakel na die artikel oor die eenheid
up / upl
Die per-eenheid, sonder / met ’n skakel (soos vir u of ul)
Die waarde van u en ul (asook up en upl) word vervang met ’n mooier HTML-voorstelling. Jy kan ’n skakel kry (net vir ul en upl) as hulle voorkom in die lys by {{val/unitswithlink}} of as hulle ondersteun word deur {{omreken}}).
p
’n Voorvoegsel vir die waarde (soos ∆, ⌀, ens.; opsioneel).
s
’n Agtervoegsel vir die waarde (soos %, opsioneel).
Voorvoegsels (aangedui deur p) en agtervoegsels (aangedui deur s) word voor of agter die waarde geplaas; dit sluit spasie in. Hulle is binne die nowrap-blok en sal altyd op dieselfde lyn as die waarde staan.
end
Voeg iets agter die hoofwaarde, bv. {{val|123.24|end=...}} gee 123,24...
errend
Voeg iets agter die onsekerheid, bv. {{val|123.23|end=...|2.34|errend=...}} gee 123,23...±2,34...
+errend & -errend
Voeg iets agter die positiewe/negatiewe onsekerhede, bv. {{val|123.23|end=...|+2.34|+errend=...|-1.23|-errend=...}} gee 123,23...+2,34...−1,23...
nocategory
Vir enige waarde sal foute in ’n sjabloon nie meebring dat die bladsy in ’n kategorie vir die verkeerde gebruik van formate geplaas word nie. Dit is nuttig vir dokumentasie en toetsbladsye wat nie reggemaak hoef te word nie.
Soos voorheen genoem, voldoen die sjabloon aan die gebruik van kommas en spasies soos wat dit in Afrikaans gebruik word. Let egter daarop dat ’n desimale punt (soos die Engelse gebruik is) getik moet word om ’n desimale komma te kry, bv. {{val|1.23456789}} gee 1,23456789. Spasies word ook ná desimale kommas ingevoeg as daar vyf of meer getalle volg, bv. 0,12345 en 5,12345 en 125,12345.
|
<urn:uuid:c301be82-5952-4a28-98c2-f29dbd149c3e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Val
|
2019-07-16T05:10:45Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00517.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1
| false
|
Kaffeine
Jump to navigation
Jump to search
Kaffeine | |
Ontwikkelaar | Die Kaffeine-span |
---|---|
Bedryfstelsel | Unix en Unix-agtige bedrydstelsels |
Kategorie | Mediaspeler |
Lisensie | GNU GPL |
Webblad | kaffeine.kde.org |
|
<urn:uuid:2835bfec-7739-4481-befc-25248a677480>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kaffeine
|
2019-07-17T11:04:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00117.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.87706
| false
|
Editorial
Editorial
Submitted: 27 July 2007 | Published: 27 July 2007
About the author(s)
Editorial Office,, South AfricaFull Text:
PDF (90KB)Abstract
singsartikels in verskillende teologiese dissiplines en ons hartlike
gelukwense aan al die skrywers! Daarmee saam betuig ons ook ons
dank aan akademici wat as keurders opgetree het en ons adminis-
tratiewe personeel vir hulle harde werk. Sonder die kritiese kom-
mentare van die keurders is die uitgee van ’n wetenskaplike tydskrif
deesdae onmoontlik.
Keywords
Metrics
Total abstract views: 1340Total article views: 1459
|
<urn:uuid:a9b7f96c-eac8-4aef-8e5a-650afd0a213c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://indieskriflig.org.za/index.php/skriflig/article/view/319
|
2019-07-19T21:33:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00437.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999281
| false
|
Kategorie:Nederduitse Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika
Jump to navigation
Jump to search
(vorige bladsy) (volgende bladsy)
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 3 subkategorië, uit 'n totaal van 3.
Bladsye in kategorie "Nederduitse Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika"
Die volgende 200 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 527.
(vorige bladsy) (volgende bladsy)*
- Afrikaanse kerkbou in die Karoo
- Andries Dreyer
- Cottesloe-kerkeberaad
- Die Voorligter
- Geertruida Kestell
- Hugenote-kollege
- Jeug-tot-Jeugaksie
- Kerkbode
- Kerkstraat 42, Tulbagh
- Koos Reyneke
- LIG
- Lux Verbi
- Malcolm Retief
- Maria Kloppers
- Matthys du Toit
- NG Kerk Vrystaat
- Nicolaas Vlok
- Normaal School, Kaapstad
- Ons gemeentelike feesalbum
- Paarl Gimnasium
- Riebeek-Wes
- Stofberg-gedenkskool
- Tertia Flemming
- Zerilda Steyn
A
- NG gemeente Aberdeen
- NG gemeente Adelaide
- NG gemeente Albanie
- NG gemeente Albertinia
- NG gemeente Alberton
- NG gemeente Alberton-Oos
- NG gemeente Alberton-Suid
- NG gemeente Alberton-Wes
- NG gemeente Albertyn
- NG gemeente Alexandria
- NG gemeente Alice
- NG gemeente Aliwal-Noord
- NG gemeente Amalia
- NG gemeente Amersfoort
- NG gemeente Amsterdam
- NG gemeente Arconpark
- NG gemeente Aurora
B
- NG gemeente Babanango
- NG gemeente Balfour
- NG gemeente Barberton
- NG gemeente Barkly-Oos
- NG gemeente Barrydale
- NG gemeente Beaufort-Wes
- NG gemeente Belfast
- NG gemeente Benoni
- NG gemeente Benoni-Noord
- NG gemeente Benoni-Oos
- NG gemeente Benoni-Wes
- NG gemeente Berea
- NG gemeente Bethal
- NG gemeente Bethlehem
- NG gemeente Bethlehem-Wes
- NG gemeente Bethulie
- NG gemeente Biesiesvlei
- NG gemeente Bloemfontein
- NG gemeente Bloemfontein-Noord
- NG gemeente Bloemfontein-Wes
- NG gemeente Bloemheuwel
- NG gemeente Bloemhof
- NG gemeente Bloemhof-Oos
- NG gemeente Bloukrans
- NG gemeente Blyvooruitzicht
- NG gemeente Boksburg
- NG gemeente Boksburg-Noord
- NG gemeente Boksburg-Oos
- NG gemeente Boksburg-Suid
- NG gemeente Boksburg-Wes
- NG gemeente Boshof
- NG gemeente Bospoort
- NG gemeente Bothasrus
- NG gemeente Bothaville
- NG gemeente Brackenfell-Proteahoogte
- NG gemeente Brakpan
- NG gemeente Brakpan-Oos
- NG gemeente Brakpan-Suid
- NG gemeente Brakpan-Wes
- NG gemeente Brandfort
- NG gemeente Brandvlei
- NG gemeente Bredasdorp
- NG gemeente Bremersdorp
- NG gemeente Britstown
- NG gemeente Bronkhorstspruit
- NG gemeente Bultfontein
- NG gemeente Burgersdorp
C
- NG gemeente Cachet
- NG gemeente Caledon
- NG gemeente Calvinia
- NG gemeente Carletonville
- NG gemeente Carletonville-Suid
- NG gemeente Carnarvon
- NG gemeente Carolina
- NG gemeente Cathcart
- NG gemeente Cedarville
- NG gemeente Ceres
- NG gemeente Charl Cilliers
- NG gemeente Chegutu
- NG gemeente Christiana
- NG gemeente Clanwilliam
- NG gemeente Clarens
- NG gemeente Colesberg
- NG gemeente Coligny
- NG gemeente Coligny-Oos
- NG gemeente Constantia
- NG gemeente Constantiakruin
- NG gemeente Coram Deo
- NG gemeente Cradock
- NG gemeente Culembeeck
D
- NG gemeente Daniëlskuil
- NG gemeente Darling
- NG gemeente De Aar
- NG gemeente De Deur
- NG gemeente De Hoop
- NG gemeente De Rust
- NG gemeente Dealesville
- NG gemeente Deben
- NG gemeente Delareyville
- NG gemeente Delareyville-Oos
- NG gemeente Delmas
- NG gemeente Deo Gloria
- NG gemeente Derby
- NG gemeente Dewetsdorp
- NG gemeente Die Strand
- NG gemeente Dordrecht
- NG gemeente Drie Riviere
- NG gemeente Drie Riviere-Oos
- NG gemeente Drieankerbaai
- NG gemeente Driehoek
- NG gemeente Du Plessis
- NG gemeente Dullstroom
- NG gemeente Dundee
- NG gemeente Durban
- NG gemeente Durban-Suid
- NG gemeente Durban-Wes
- NG gemeente Dutoitspan
- NG gemeente Dwaalboom
E
F
- NG gemeente Falcon Ridge
- NG gemeente Fauresmith
- NG gemeente Ficksburg
- NG gemeente Florida
- NG gemeente Florida-Suid
- NG gemeente Floridapark
- NG gemeente Fochville-Noord
- NG gemeente Forest Hill
- NG gemeente Fort Beaufort
- NG gemeente Fouriesburg
- NG gemeente Frankfort
- NG gemeente Franschhoek
- NG gemeente Fraserburg
G
- NG gemeente Gamka-Oos
- NG gemeente Gamkavallei
- NG gemeente George
- NG gemeente George-Suid
- NG gemeente Germiston
- NG gemeente Germiston-Suid
- NG gemeente Glaudina
- NG gemeente Glen Lynden
- NG gemeente Glencoe
- NG gemeente Goedemoed
- NG gemeente Graaff-Reinet
- Nuwekerk, Graaff-Reinet
- NG gemeente Grahamstad
- NG gemeente Greykerk
- NG gemeente Greylingstad
- NG gemeente Greytown
- NG gemeente Griekwastad
- NG gemeente Groblershoop
- NG gemeente Groot Marico
- NG gemeente Grootdrink
- NG gemeente Grootrivier
H
- NG gemeente Hanover
- NG gemeente Harrismith
- NG gemeente Hartbeeshoek
- NG gemeente Hartebeestfontein
- NG gemeente Heidelberg, Gauteng
- NG gemeente Heilbron
- NG gemeente Helikonpark
- NG gemeente Hendrina
- NG gemeente Hennenman
- NG gemeente Herbertsdale
- NG gemeente Herman Steyn
- NG gemeente Herold
- NG gemeente Hertzogville
- NG gemeente Hobhouse
- NG gemeente Hofmeyr
- NG gemeente Hoopstad
- NG gemeente Hopefield
Media in kategorie "Nederduitse Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika"
Die volgende 25 lêers is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 25.
- Ds DS Botha Stellenbosch.jpg 990 × 1 307; 229 KG
- Ds JG Bezuidenhoud.jpg 1 049 × 1 354; 350 KG
- Ferguson Hall.jpg 709 × 896; 236 KG
- Franschhoekkerk.jpg 1 086 × 800; 321 KG
- George Malan.jpg 827 × 1 106; 143 KG
- NG Gemeente Moreletapark 1.jpg 1 280 × 960; 333 KG
- NG Gemeente Moreletapark 2.jpg 1 280 × 960; 349 KG
- NG kerk Adelaide syaansig 2012.jpg 2 953 × 2 044; 787 KG
- NG kerk Adelaide syaansig.jpg 2 362 × 1 823; 705 KG
- NG kerk Aliwal-Noord 2012.jpg 1 972 × 2 449; 492 KG
- NG kerk Bethulie 1917.jpg 1 181 × 1 522; 583 KG
- NG kerk Dordrecht 1957-steen.jpg 2 008 × 1 448; 817 KG
- NG kerk Knysna Gert du Plessis.jpg 2 048 × 1 772; 384 KG
- NG kerk Krokodilrivier, Brits, Morné van Rooyen.jpg 2 362 × 3 532; 2,28 MG
- NG kerk Melmoth 1916.jpg 1 827 × 1 150; 580 KG
- NG kerk Queenstown 1917.jpg 1 102 × 891; 233 KG
- NG kerk Riebeek-Wes Morné van Rooyen.jpg 3 553 × 2 362; 1,58 MG
- NG kerk Riebeek-Wes sonder toring.jpg 2 362 × 1 769; 875 KG
- NG kerk Smithfield 1917.jpg 1 099 × 1 471; 275 KG
- NG kerk Sterkstroom 2012 1.jpg 1 640 × 2 153; 699 KG
- NG kerk Sterkstroom syaansig 2012.jpg 2 229 × 1 629; 712 KG
- NG kerk Sutherland 2012.jpg 912 × 1 181; 268 KG
- NG kerk Willowmore 2012.jpg 1 378 × 1 119; 247 KG
- NG kerksaal Adelaide 2012.jpg 1 640 × 1 045; 256 KG
- NG kerktoring Adelaide.jpg 2 127 × 2 953; 886 KG
|
<urn:uuid:63f2f3a0-2049-4313-a5ad-e75a62c045c9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Nederduitse_Gereformeerde_Kerk_in_Suid-Afrika
|
2019-07-16T04:22:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524502.23/warc/CC-MAIN-20190716035206-20190716061206-00541.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.970121
| false
|
Asrivier
Asrivier | |
---|---|
Hoofrivier | Liebenbergsvleirivier |
Oorsprong | Noordhange van Rooiberge naby Clarens |
Sytak -regs | Kroonspruit |
Monding | Saulspoortdam |
Stroomgebied | Vrystaat |
Lengte | c.50 km |
Oorsprong-hoogte | 2 160 m |
Monding-hoogte | 1 630 m |
Koördinate: Koördinate: |
Die Asrivier is 'n sytak van die Liebenbergsvleirivier in die oos-Vrystaat, Suid-Afrika. Sedert 1968 word dit deur die Sol Plaatjedam opgedam by die samevloeiing met die Liebenbergsvlei, net oos van Bethlehem. Dit ontspring sowat 35 km suidoos van Bethlehem, aan die noordhange van die Rooiberge, naby Clarens. [1] Die sterkvloeiende rivier was voor die oopstel van die Lesotho-Hoogland-waterprojek se leweringstonnel in 1998, net 'n klein spruitjie.[1]
Watervoorsiening[wysig | wysig bron]
Die Asrivier is een van die afsetpunte van die Lesotho-Hoogland-waterprojek,[2] 18 kubieke meter water per sekonde word vrygestel (2004),[1] en die vloei van die rivier is gevolglik nie meer seisoenaal wisselend nie.[3] Die aanbou van die Stortemelkdam, stroomaf van die uitval, was een van die maatreëls wat die destydse Departement van Waterwese getref het om watervloei te bestendig en erosie te beperk.[3] Tot en met 2004 is vier keerwalle opgerig.[1]
Kragopwekking[wysig | wysig bron]
Die installering van twee privaat-ontwikkelde wateraangedrewe kragopwekkers, die Sol Plaatje en Merino, is in onderskeidelik 2009 en 2012 van stapel gestuur, en voorsien in totaal 7 MW aan die kragnetwerk.[4] Die geoutomatiseerde Stortemelk-hidrokragopwekkingsprojek by die Botterkloofdam lewer 'n verdere 4,4 MW teen 'n lae bedryfskoste aan die netwerk sedert dit in Julie 2016 in werking gestel is.[3][5]
Ekologiese impak[wysig | wysig bron]
Die oopstelling van die noordelike leweringstonnel in 1998 het fisiese en chemiese veranderinge aan die rivier meegebring, weens die toename in watervolume, daling in watertemperatuur, erosie van die riviervoering, en grootskaalse slikneerslae in die Saulspoortdam.[1] Bevolkings van sleutel-indikatorspesies soos die kleinbek- en grootbek-geelvis het gedaal, en sewe van die rivier se nege vissoorte het uit die nabye van die uitval verdwyn. Vestiging van ongewerweldes was eers etlike kilometer stroomaf waarneembaar, en die keerwalle was oneffektief tydens vrystelling van hoë volumes water. Ten spyte van die hoeveelheid beskikbare rivierhabitat bly die bevolking van akwatiese organismes beperk weens vertroebelde water, lae watertemperatuur en die potensiaal vir erosie.[1]
Etimologie[wysig | wysig bron]
Alhoewel dit dikwels na Engels vertaal word as die "Ash River", het die rivier sy naam te danke aan 'n insident waar 'n wa-as in die omgewing van die rivier sou gebreek het. Gevolglik sou "Axle River" 'n meer gepaste vertaling wees.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Asrivier. |
- Van Wyk, Francois; du Preez, Hein (2004). The environmental impact of releases from Katse Dam on the Ash and Liebenbergsvlei Rivers (PDF). WISA 2004 biennial conference and exhibition of the Water Institute of Southern Africa: Water Institute of Southern Africa. pp. 304–208. ISBN 1-920-01728-3. Besoek op 23 August 2015.
- "The story of Katse dam". The Highlands Journey - Lesotho. golesotho.co.za. Besoek op 23 Augustus 2015.
- Wilkins, Blake (Februarie 2015). "Unique contract does it for hydro delivery". Brooke Pattrick Publications. pp. 20–21. Besoek op 21 Augustus 2015.
- "Introduction". Bethlehem Hydro. Besoek op 21 August 2015.
- "Stortemelk Hydropower Project, South Africa". Aurecon Projects. Besoek op 21 Augustus 2015.
|
<urn:uuid:476d90be-2c88-48ca-835c-535d0078097d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Asrivier
|
2019-07-17T11:32:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99916
| false
|
Hulp
Gebruikersbydraes
For 126.96.36.199
bespreking
blokkeer-logboek
logboeke
misbruiklogboek
Jump to navigation
Jump to search
Soek na bydraes
Wys slegs bydraes van nuwe gebruikers
IP-adres of gebruikersnaam:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Gekoppelde naamruimte
Etiketfilter
:
Slegs die nuutste weergawes
Slegs nuwe bladsye
Versteek klein wysigings
From date:
Tot en met datum:
21:25, 25 April 2019
verskil
geskiedenis
-284
Wikipedia:Kandidaatartikels vir voorblad
→Nuwe voorstelle
:
nice try
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Bydraes/188.8.131.52
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Spesiale bladsy
Variante
Weergawes
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Atom
Gebruikersbydraes
Logboeke
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:cadb1165-e4d7-4d0c-9318-a834e23622fb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Bydraes/80.187.103.40
|
2019-07-17T11:32:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.990416
| false
|
Suurstofisotoopanalise
Daar is drie stabiele isotope van suurstof. Meer as 99% van wat in die natuur aangetref word is die isotoop suurstof-16. Die isotoop suurstof-18 verteenwoordig net 0,2% en suurstof-17 is amper weglaatbaar. Die waarde wat hoofsaaklik gebruik word is die isotoopverhouding:[1]
- ‰
Hierdie verhouding word gewoonlik uitgedruk in ‰ en is 'n goeie aanduiding van die klimaat omdat 16O ligter is as 18O en water wat dit bevat makliker sal verdamp. Die omgekeerde is waar wanneer neerslag gevorm word: 18O sal die eerste in reën neerslaan. In die poolgebiede van die aarde word 18O min aangetref omdat dit al die warmer gebiede neerslaan. Wanneer die ys van die poolgebiede smelt kom daardoor water vry wat arm is aan 18O. [1] Dit het 'n negatiewe δ18O-waarde. In 'n ystydperk het die oseaan 'n hoë δ18O-waarde omdat baie water wat arm is aan 18O in die poolkappe vasgelê is.
|
<urn:uuid:e9b8ac84-2605-4449-96df-d8685d33a69d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Suurstofisotoopanalise
|
2019-07-17T10:58:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00141.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999959
| false
|
Devoon
Periode/ sisteem |
Epog/ serie |
Tydsnede/ etage |
M. jaar gelede |
---|---|---|---|
Karboon | Mississippium | Tournaisium | jonger |
Devoon | Laat | Famennium | 372,2–358,9 |
Frasnium | 382,7–372,2 | ||
Middel | Givetium | 387,7–382,7 | |
Eifelium | 393,3–387,7 | ||
Vroeg | Emsium | 407,6–393,3 | |
Pragium | 410,8–407,6 | ||
Lochkovium | 419,2–410,8 | ||
Siluur | Pridolium | geen gedef. | ouer |
Die verdeling van die Devoon (IKS). |
Die Devoon is ’n geologiese periode van die Paleosoïese Era wat strek van die einde van die Siluur sowat 419,2 miljoen jaar gelede tot die begin van die Karboon sowat 358,9 miljoen jaar gelede. Dit is genoem na Devon, Engeland, waar rotse uit dié periode die eerste keer bestudeer is. Dit is ook ’n chronostratigrafiese sisteem van die Paleosoïese erateem.
In die Devoon het die lewe op land vir die eerste keer ’n noemenswaardige diversifikasie beleef. Vaatryke plante wat spore vrystel, het oor die droë land begin versprei en uitgebreide woude gevorm wat die kontinente bedek het. Teen die middel van die Devoon het verskeie groepe plante blare en wortels ontwikkel en teen die einde van die periode het die eerste saaddraende plante hul verskyning gemaak. Visse het ook in ’n groot mate gediversifiseer, in so ’n mate dat die Devoon dikwels die "era van die vis" genoem word.
Die voorouers van alle vierpotige gewerweldes het aangepas om op land te loop; hul sterk bors- en bekkenvinne het geleidelik in pote ontwikkel.[1] In die oseane het primitiewe haaie toegeneem. Die eerste weekdiere met skulpe het verskyn. Die Laat-Devoon-uitwissing het die seelewe grootliks beïnvloed en verskeie spesies is heeltemal uitgewis.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- [1] Fossil tracks record 'oldest land-walkers' - BBC News
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- The Devonian Times
- UC Berkeley-webtuiste oor die Devoon.
- Voorbeelde van Devoon-fossiele
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Devoon.
- Wikiwoordeboek het 'n inskrywing vir Devoon.
Proterosoïkum | Fanerosoïese Eon | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Neo- | Paleosoïese Era | Mesosoïese Era | Kainosoïese Era | |||||||||
Ediacarium | Kambrium | Ordovisium | Siluur | Devoon | Karboon | Perm | Trias | Jura | Kryt | Paleogeen | Neogeen | Kwartêr |
|
<urn:uuid:2d2af035-97ce-4c4e-ab2b-069120cd3eb3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Devoon
|
2019-07-19T21:28:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00461.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999659
| false
|
Pous Leo XI
Pous Leo XI | |
---|---|
Geboortenaam | Alessandro Ottaviano de' Medici |
Pontifikaat begin | 1 April 1605 |
Pontifikaat eindig | 27 April 1605 |
Voorganger | Clemens VIII |
Opvolger | Paulus V |
Gebore | 2 Junie 1535 Florence, Italië |
Sterf | 27 April 1605 Rome, Italië |
Ander pouse genaamd Leo |
Inhoud
BiografieWysig
Pous Leo XI[1] is gebore as Alessandro Ottaviano de' Medici op 2 Junie 1535 in Florence, Italië. Hy was die seun van Ottaviano de' Medici. Sy ouma was Lucrezia de' Medici en sy ma Francesca Salviati die niggie van Pous Leo X. Op 22 Julie 1567 word hy priester. Sy oom, Cosimo I de' Medici, groothertog van Toskane, stuur hom as ambassadeur na die pouslike hof van Pous Pius V op 10 Junie 1569. Hy studeer onder leiding van die heilige Philip Neri. Pous Gregorius XIII benoem hom op 9 Maart 1573 tot biskop van Pistoia. Op 15 Januarie 1574 word Alessandro aartsbiskop van Florence. Op 12 Desember 1583 stel Pous Gregorius XIII hom aan as kardinaal. Alessandro was 'n baie godsdienstige mens. Hy is opgevoed deur die Dominikane. In sy bisdom het hy die teen-reformasie gesteun en die besluite van die konsilie van Trente deurgevoer. Op 3 April 1596 stel Pous Clemens VIII hom aan as gesant na Frankryk. Hy het gehelp om Frankryk en Spanje te versoen met die vrede van Vervins en het die invloed van die Hugenote aan die Franse hof help beperk. Op 21 Februarie 1600 stel Pous Clemens VIII hom aan as kardinaal van Trastevere en biskop van Albano op 30 Augustus 1600. Op 17 Junie 1602 word biskop van Palestrina. Op 1 April 1605 volg hy Pous Clemens VIII op en word gekroon op paasfees 10 April 1605 deur kardinaal Francesco Sforza. Hy regeer tot sy dood op 27 April 1605 en word opgevolg deur Pous Paulus V. Die naam ‘Leo’ beteken 'leeu'.
PontifikaatWysig
Alessandro de' Medici word verkies op die konklaaf na die dood van Pous Clemens VIII met die steun van die Franse en Italiaanse kardinale en teen die sin van die Spaanse kardinale. Daar word beweer dat koning Henri IV van Frankryk 300 000 ecu's uitgegee het om Alessandro verkies te kry. Hy neem die naam Pous Leo XI[2] aan ter nagedagtenis aan sy oom Pous Leo X. Kort na sy verkiesing word hy siek, waarskynlik aan longontsteking en beswyk na 27 dae. Leo was sterk gekant teen nepotisme, sodanig dat hy selfs op sy sterfbed geweier het om sy nefie as kardinaal aan te stel. Op sy graf staan geskrywe "Magis ostensus, quam datus", (baie beplan, min gedoen).
BibliografieWysig
VerwysingsWysig
Eksterne skakelsWysig
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- CF Inskrywing in die Catholic Forum (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- VH Inskrywing in die Vatican History (in Duits).
- CA Inskrywing in die "Cardinals of the Holy Roman Church".
- Inskrywing in die Catholic Hierarchy (Engels)
Wikimedia Commons bevat media in verband met Leo XI. |
|
<urn:uuid:ebf761bd-05bf-43f4-a3d6-76e107f4eb02>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Alessandro_Ottaviano_de%27_Medici
|
2019-07-21T04:07:34Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526888.75/warc/CC-MAIN-20190721040545-20190721062545-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999934
| false
|
Kategorie:Fisici
Wikimedia Commons bevat media in verband met Fisici. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 10 subkategorië, uit 'n totaal van 10.
Wikimedia Commons bevat media in verband met Fisici. |
Hierdie kategorie bevat die volgende 10 subkategorië, uit 'n totaal van 10.
|
<urn:uuid:5e1b14df-d8e1-4bc4-b959-996099022108>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Fisici
|
2019-07-21T05:06:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526888.75/warc/CC-MAIN-20190721040545-20190721062545-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.978866
| false
|
SpesBona
Kategorie:Papoea-Nieu-Guinee verwyder; Kategorie:Tale van Papoea-Nieu-Guinee bygevoeg (HotCat.js)
18:45
+9
KabouterBot
Hulp:Normdata
15:13
+14
Nuwe artikel
22:00
+1 663
|
<urn:uuid:576dd30e-3548-4190-8450-550f0678b150>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Tok_Pisin
|
2019-07-21T05:04:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526888.75/warc/CC-MAIN-20190721040545-20190721062545-00061.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.814727
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Heinrich Himmler" skakel
←
Heinrich Himmler
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Heinrich Himmler
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Gestapo
(
← skakels
wysig
)
Tweede Wêreldoorlog
(
← skakels
wysig
)
Schutzstaffel
(
← skakels
wysig
)
Waffen-SS
(
← skakels
wysig
)
Finale Oplossing
(
← skakels
wysig
)
Florentine Rost van Tonningen
(
← skakels
wysig
)
Tisj'a be'Aw
(
← skakels
wysig
)
Leni Riefenstahl
(
← skakels
wysig
)
Auschwitz-konsentrasiekamp
(
← skakels
wysig
)
Neurenberg-verhore
(
← skakels
wysig
)
Hans-Dietrich Genscher
(
← skakels
wysig
)
Dachau
(
← skakels
wysig
)
Wolfgang Schäuble
(
← skakels
wysig
)
Sjabloon:Ministers van Binnelandse Sake van Duitsland
(
← skakels
wysig
)
Horst Seehofer
(
← skakels
wysig
)
Hans-Peter Friedrich
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Heinrich Himmler
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Heinrich_Himmler
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:864d188c-7015-44c5-b660-7c2b0d4d26a5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Heinrich_Himmler
|
2019-07-18T15:52:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525659.27/warc/CC-MAIN-20190718145614-20190718171614-00325.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994542
| false
|
Bespreking:Amerikaanse bison
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Amerikaanse bison-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:011fbec4-963e-4eef-80a5-d2df3db01da8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Amerikaanse_bison
|
2019-07-23T15:39:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529480.89/warc/CC-MAIN-20190723151547-20190723173547-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999972
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Brandon Routh" skakel
←
Brandon Routh
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Brandon Routh
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Bespreking:Brandon Routh
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Brandon_Routh
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:570414b8-70bd-4fe0-8694-82587ad6b241>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Brandon_Routh
|
2019-07-23T16:11:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195529480.89/warc/CC-MAIN-20190723151547-20190723173547-00405.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.993214
| false
|
Piet Retief
- Hierdie artikel handel oor die voortrekker. Vir die dorp in Mpumalanga, sien Piet Retief, Mpumalanga.
Piet Retief | |
Beeld van Retief by die Voortrekkermonument.
Geboortenaam | Pieter Mauritz Retief |
---|---|
Gebore | 12 November 1780 Soetendal, Wagenmakersvallei |
Oorlede | 6 Februarie 1838 uMgungundlovu |
Nasionaliteit | Boer, Suid-Afrikaans |
Ouers | Jacobus Retief (1754–1821) Debora Joubert (1749-) |
Religie | Nederduitsch Hervormde Kerk |
Huweliksmaat | Magdalena Johanna Greyling (née De Wet) (1782–1855) |
Kind(ers) | Debora Jacoba (1815–1901) Jacobus Francois (1816-) Magdalena Margaretha (1820-) Pieter Cornelis (1823–1838) |
Inhoud
Vroeë daeWysig
As jongman verhuis hy na die Oos-Kaap en vestig hom op die plaas Mooimeisjesfontein. In 1814 trou hy met Magdalena A. Greyling, weduwee van veldkornet Abraham Greyling van Albanie. Na sy huwelik het Retief hom permanent aan die oosgrens van die Kaapkolonie gevestig en is hy beskou as die rykste man in die distrik Albanie. Hy ervaar baie wisselvallighede in boerdery én sake. Hy veg in die grensoorloë en word in 1822 aangestel as veldkommandant van die distrik Albanie. Na mislukte besigheid in Grahamstad het hy in die Winterberg gaan boer, waar hy die nie-amptelike leier en die algemene voorspraak van die hele boeregemeenskap by die Regering was. Na die grensoorlog van 1834/’35 het hy as pleitbesorger opgetree van die verarmde grensbewoners teenoor luitenant-goewerneur Stockenström.
Groot TrekWysig
Hy word woordvoerder vir Trekkers in krisis wat uitloop op die Groot Trek. Word een van hulle leiers. Reik geskiedkundige manifes uit op 22 Januarie 1837 om die doel van die Groot Trek te verduidelik. Drie maande later is hy en sy geselskap by die ander Emigrante tussen Thaba ’Nchu en Vetrivier. Gerrit Maritz en Hendrik Potgieter was toe pas terug van die strafekspedisie teen Silkaats; dog ondanks die gewig wat hierdie prestasie in die skaal gewerp het en die feit dat Retief se geselskap nie die grootste was nie, is hy tot Goewerneur van die Emigrante gekies. Sy eerste taak was om vrede te maak tussen Potgieter en Maritz, wat intussen nie meer so goed met mekaar oor die weg kon kom nie. Daarna het hy verdrae van vrede en vriendskap gesluit met die naburige inboorlingkapteins soos Moshesh, Maroko, Tawane en Sikonyella. ’n Tydperk van besluitloosheid het nou gevolg, daar dit nie ’n maklike taak was om die toekomstige tuiste van die Emigrante te kies nie. Hy sou daarheen gaan en van die Zoeloekoning Dingaan ’n stuk grond vir sy mense ruil. Intussen het hy briewe aan luitenant-goewerneur Stockenström gerig om die planne van die Trekkers uiteen te sit en hul onafhanklikheid te beklemtoon. Hy skryf onder andere: “Ek het my geboorteland nie verlaat om in duisternis te leef met die Britse Regering of met diegene van my medeburgers wat agtergebly het nie; dit is my sterk begeerte om ’n vrye verkeer met hulle te handhaaf.” Ondanks alles wat hy en sy landgenote in die Kolonie moes verduur, is hy te grootmoedig om enige gevoel van vyandigheid te koester. In Port Natal is Retief baie hartlik deur die Engelse nedersetters aldaar ontvang, wat hom ook ’n adres aangebied het.
DingaanWysig
Dit is bekend hoe hy van Dingaan die belofte verkry het van ’n groot stuk grond, op voorwaarde dat hy ’n aantal beeste sou terugbring wat deur Sikonyella gesteel is. Al moes dit vir Retief ’n baie vernederende opdrag gewees het, het hy nietemin toegestem, omdat hy besef het dat daar groter belange as eie eergevoel op die spel was. ’n Ekspedisie het na Sikonyella gegaan, hy is met ’n lis gevang en die gesteelde vee is daarop teruggeneem. By die laers teruggekeer, op weg om die vee aan Dingaan terug te besorg, is Retief van verskeie kante, onder andere deur Maritz, versoek om nie weer na Umgungundlovu te gaan nie. In sy opregtheid, en ook miskien omdat hy nie voldoende kennis gedra het van die mentaliteit van die inboorlinge nie, het Retief nooit aan verraad gedink nie. Buitendien wou hy dit nie waag om Dingaan ook maar die minste aanstoot te gee of agterdog by hom te wek nie, want dan kon hy dalk weier om die koopkontrak te teken. Hy het dus verkies om liewer sy eie lewe in gevaar te stel. Die gevolg was dat die noodlottige tog, wat op die vreeslike moord van 6 Februarie 1838 uitgeloop het, met sewentig uitgesoekte manne onderneem is.
Die dorp Piet Retief, Mpumalanga, is na hom genoem, asook (gedeeltelik) Pietermaritzburg, die hoofstad van KwaZulu-Natal. Daar word dikwels gemeen dat die “Maritz”-gedeelte van Pietermaritzburg van die begin af ’n vernoeming was van Gerrit Maritz. ’n ander Voortrekkerleier. In werklikheid was Pietermaritzburg oorspronklik PietermaUritzburg, waarmee sowel Retief se eerste as sy tweede voornaam in die pleknaam vervat is. Dit was eers later dat die “u” weggelaat is en daar gereglementeer is dat Maritz ook in die pleknaam onthou sou word.[1]
|
<urn:uuid:d08070d8-1c7c-4644-a1f0-e4e030e8df76>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Piet_Retief
|
2019-07-16T05:54:31Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524503.7/warc/CC-MAIN-20190716055158-20190716081158-00029.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999985
| false
|
Kleinfregatvoël
Die Kleinfregatvoël (Fregata ariel) is 'n voël en 'n seldsame besoeker aan die ooskus van Suid-Afrika en word gewoonlik na somersiklone gesien. Die voël is 70 – 82 cm groot en weeg 700 - 900 g met 'n vlerkspan van 1.8 - 2.1 meter. Daar broei 'n 1000 pare op Europa-eiland. In Engels staan die voël bekend as Lesser frigatebird.
Kleinfregatvoël | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Fregata ariel (Gray, 1845) |
Sien ookWysig
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Fregata ariel". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:9d148554-ffb4-4ed5-81a4-3f2090470fe4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Fregata_ariel
|
2019-07-17T10:16:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998102
| false
|
Gordon Cooper
Leroy Gordon "Gordo" Cooper Jr. (* 6 Maart 1927 – † 4 Oktober 2004; Kolonel Amerikaanse Lugmag), was 'n Amerikaanse lugvaartingenieur, toetsvlieënier, vlieënier in die Amerikaanse Lugmag en een van die oorspronklike ruimtemanne van die Mercury Sewe.
Gordon Cooper | |
Gordon Cooper in September 1964
Geboortenaam | Leroy Gordon Cooper Jr. |
---|---|
Gebore | 6 Maart 1927 Shawnee, Oklahoma |
Oorlede | 4 Oktober 2004 (op 77) Ventura, Kalifornië |
Nasionaliteit | Verenigde State |
Ouers | Leroy Gordon Cooper Sr. Hattie Lee (née Herd) Cooper |
Beroep | ruimtevaarder |
Ander poste, ampte | toetsvlieënier |
Cooper het in die laaste Mercury-missie gevlieg, wat ook die langste missie was. Hy is die eerste Amerikaner wat in die ruimte geslaap het gedurende die 34-uur lange sending. Hy is ook die laaste Amerikaner wat op 'n solovlug die ruimte ingestuur is. In 1965 was hy die vlieënier van Gemini 5 se beheermodule.
|
<urn:uuid:8814c7e5-855b-4143-b2d8-bb857c3add2c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Gordon_Cooper
|
2019-07-17T11:06:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998491
| false
|
убирать
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Onvoltooide aspek | ||
---|---|---|
Infinitief | убира́ть | |
Ooreenstemmende werkwoorde | Normaal | Refleksief |
Onvoltooide | убира́ть | убира́ться |
Voltooide | убра́ть | убра́ться |
Toekomstige tyd | Enkelvoud | Meervoud |
Eerste persoon | бу́ду убира́ть | бу́дем убира́ть |
Tweede persoon | бу́дешь убира́ть | бу́дете убира́ть |
Derde persoon | бу́дет убира́ть | бу́дут убира́ть |
Teenwoordige tyd | Enkelvoud | Meervoud |
Eerste persoon | убира́ю | убира́ем |
Tweede persoon | убира́ешь | убира́ете |
Derde persoon | убира́ет | убира́ют |
Imperatief | убира́й | убира́йте |
Teenwoordige aktiewe deelwoord | убира́ющий | |
Teenwoordige passiewe deelwoord | убира́емый | |
Teenwoordige bywoordelike deelwoord | убира́я | |
Verlede tyd | Enkelvoud | Meervoud |
Manlik | убира́л | убира́ли |
Vroulik | убира́ла | |
Onsydig | убира́ло | |
Verlede aktiewe deelwoord | убира́вший | |
Verbale naamwoord |
- Om iets weg te vat van iemand of iets anders.
- Om goed by mekaar te maak.
- Om op te ruim of netjies te maak.
- «Антон должен регулярно убирать свою комнату.»
- Anton behoort sy kamer gereëld op te ruim.
- удалять, изымать
Vertalings: убирать | |||
---|---|---|---|
|
<urn:uuid:5ef2b03e-416c-4b1f-9c8d-ba65716d62cf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/%D1%83%D0%B1%D0%B8%D1%80%D0%B0%D1%82%D1%8C
|
2019-07-17T11:28:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00189.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.896913
| false
|
Carlo Scarpa
Carlo Scarpa (* 2 Junie 1906 in die sestiere Dorsoduro, Venesië; † 28 November 1978 in Sendai, Japan) was 'n Italiaanse argitek wat as een van die voorste verteenwoordigers van organiese argitektuur in Italië beskou word - 'n stroming binne die moderne argitektuur wat sterk deur Frank Lloyd Wright beïnvloed is. Met sy werksaamheid as dosent, maar veral sy ontwerpe en projekte, waarin lig 'n besondere rol gespeel het, het Scarpa beslissende invloed op 20ste eeuse argitektuur uitgeoefen.
Opvallend is die aandag wat Scarpa selfs aan kleinste besonderhede geskenk het, en die noukeurigheid waarmee hy die boumateriale vir sy projekte gekies het. Rigtinggewend vir die moderne argitektuur was die manier waarmee hy nuwe elemente by bestaande historiese geboue gevoeg het.
Onder Carlo Scarpa se belangrikste werke word die Castelvecchio-museum in Verona, die Olivetti-toonlokaal (Negozio Olivetti) in Venesië, en die Brion-grafmonument (Tomba Brion) in San Vito d'Altivole (provinsie Treviso) gereken. Ewe belangrik is meer as vierhonderd glaskuns-ontwerpe wat Scarpa tussen 1927 en 1947 gedurende sy werksaamheid vir die Venesiaanse glasblaserye van Giacomo Cappellin en Paolo Venini te Murano geskep het.[1]
Carlo Scarpa het op 28 November 1978 aan beserings beswyk wat hy tien dae tevore tydens 'n val op 'n betontrap in Japan opgedoen het. Sy seun Tobia (* 1935) het in sy pa se voetspore gevolg en hom as argitek en ontwerper bekwaam.
VerwysingsWysig
- Marino Barovier: Carlo Scarpa: Glass of an Architect. Milan • Rome • Paris: Skira 1999
|
<urn:uuid:6525ab42-9b8b-42df-95f7-7ef1d2438386>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Carlo_Scarpa
|
2019-07-19T20:39:27Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00509.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999931
| false
|
Boekbronne
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:67af3763-2f9c-4f1c-acea-ab89c8e3a740>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/978-0-7190-1726-1
|
2019-07-19T20:46:37Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00509.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999966
| false
|
Kansas City
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Verenigde State |
Deelstaat | Missouri |
County | Jackson, Clay, Platte, Cass |
Koördinate | |
Geïnkorporeer op | 28 Maart 1853 |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 823,7 vk km |
Hoogte bo seevlak | 227 m |
Bevolking: | |
- Totaal (Stad en county 2012) | 510 245 |
- Bevolkingsdigtheid | 593,9/vk km |
- Metropolitaanse gebied | 2 200 000 |
Tydsone | CST (UTC -6) Somertyd: CDT (UTC -5) |
Klimaat | |
- Tipe | Subtropiese klimaat |
- Gemiddelde jaarlikse temperatuur | 11 °C |
- Gem. temp. Januarie/Julie | -4 / 26 °C |
- Gemiddelde jaarlikse neerslae | 977,6 mm |
Burgemeester | Sly James |
Amptelike Webwerf | kcmo.org |
Kansas City lê weerskante van die Missouri-rivier in die state Kansas en Missouri. Die ligging van die stad aan die rivier maak dit die poort na die Weste. Dit is 'n vooraanstaande mark vir graan en lewende hawe. Die bevolking van die metropolitaanse gebied is meer as 2 200 000 mense.
|
<urn:uuid:1397f336-4b9e-4d99-899b-2974d720690a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kansas_City,_Missouri
|
2019-07-16T06:53:21Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524503.7/warc/CC-MAIN-20190716055158-20190716081158-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.994568
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:40a4e0e6-bbd0-40f4-8f2f-6fef73121296>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/The_Manchurian_Candidate_(2004_film)
|
2019-07-16T06:54:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524503.7/warc/CC-MAIN-20190716055158-20190716081158-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Brenta (rivier)" skakel
←
Brenta (rivier)
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Brenta (rivier)
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Middellandse See
(
← skakels
wysig
)
Veneto
(
← skakels
wysig
)
Canal Grande
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Brenta (rivier)
(
← skakels
wysig
)
Povlakte
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Brenta_(rivier)
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:704be6e0-8eca-4835-b6f9-4a6914e74cf6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Brenta_(rivier)
|
2019-07-16T06:36:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524503.7/warc/CC-MAIN-20190716055158-20190716081158-00053.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997002
| false
|
1222
Jump to navigation
Jump to search
1222 |
◄ | 12de eeu | ◄13de eeu► | 14de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1222 |
Kalenders | |
Prajnaparamita; wat dalk Ken Dedes voorstel | |
Die jaar 1222 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Saterdag begin het. Dit was die 22ste jaar van die 13de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
Gebeure[wysig | wysig bron]
- Ken Arok verslaan die laaste Kediri-koning op Oos-Java en stig die Singhasari-dinastie.
Geboortes[wysig | wysig bron]
- 16 Februarie – Nichiren, Boedistiese monnik († 1282).
- Andrei II van Wladimir, Grootprins van die Rjoerik-dinastie († 1264)
|
<urn:uuid:0fe0c9f7-1d7f-46b5-8b4a-514742bcb272>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/1222
|
2019-07-19T21:38:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526359.16/warc/CC-MAIN-20190719202605-20190719224605-00533.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.9989
| false
|
Prins-Edward-eiland
- Vir die Suid-Afrikaanse eilande, sien asb. Prins Eduard-eilande.
Île-du-Prince-Édouard Prince Edward Island Prins-Edward-eiland | |||||
---|---|---|---|---|---|
Leuse : Parva sub Ingenti | |||||
Ander provinsies en gebiede van Kanada | |||||
Land | Kanada | ||||
Hoofstad | Charlottetown 46° 14' N, 63° 09' W | ||||
Grootste stad | Charlottetown | ||||
Goewerneur-generaal | Frank Lewis | ||||
Eerste Minister | Robert Ghiz (Liberale Party) | ||||
Oppervlakte | 5 683,56 km² | ||||
- Land | 5 683,56 vk km | ||||
- Water | 0 vk km (0%) | ||||
Bevolking (1ste kwartaal 2015) | |||||
- Totaal | 146 455 inw. | ||||
- Digtheid | 25,8 inw./vk km | ||||
Toelating tot die Kanadese Federasie | |||||
- Datum | 1 Julie 1873 | ||||
Verteenwoordiging in die Parlement | |||||
- Parlement | 4 | ||||
- Senaat | 4 | ||||
Posafkorting | PE | ||||
Voorsetsel by poskode | C | ||||
Tydsone | UTC -41 | ||||
Internet-domein | .pe.ca | ||||
Prins-Edward-eiland of Prins-Eduard-eiland (Engels: Prince Edward Island, dikwels kort PEI of P.E.I., Frans: Île-du-Prince-Édouard, Mi'kmaq: Epekwitk of Abegweit) is 'n eiland en Atlantiese provinsie van Kanada. Die eiland, wat dikwels ook die "Tuin in die Golf" genoem word, is die kleinste provinsie in die Kanadese Federasie en vernoem na Prins Edward Augustus, hertog van Kent (1767-1820), die vader van koningin Victoria.
Die halfmaanvormige eiland in die Golf van Sint-Laurens word danksy sy ligging agter die rotskuste van die eiland Newfoundland in die ooste en die Provinsie Nova Scotia in die weste teen die tierende Atlantiese stormwinde beskerm en het gevolglik 'n meer gematigde klimaat as die ander seeprovinsies van Kanada. Prins-Edward-eiland word sedert 1997 deur die Konfederasie-brug met die provinsie Nieu-Brunswyk in die weste verbind.
Inhoud
GeografieWysig
Prins-Edward-eiland lê in die Golf van Sint-Laurens wes van Kaap Breton-eiland, noord van die skiereiland Nova Scotia (Nieu-Skotland) en oos van New Brunswick/Nouveau-Brunswick. Die eiland strek oor 'n lengte van 224 kilometer, en geen punt lê verder as vyftien kilometer van die oop see of een van die talle baaie af nie.
Die eiland se suidoewer vorm die Northumberland-seestraat. Prins-Edward-eiland het twee stedelike gebiede, waarvan die grootste rondom die sentraal geleë Charlottetown-hawe met die hoofstad Charlottetown aan die suidkus ontwikkel het. Die gebied sluit die voorstede Cornwell en Stratford in. Summerside Harbour is die sentrum van 'n kleiner stedelike gebied aan die suidkus rondom die stad Summerside, sowat 40 kilometer wes van Charlottetown Harbour. Soos alle ander natuurlike hawens op die eiland is ook Charlottetown en Summerside Harbour deur sogenaamde rias geskep.
Danksy die asuurblou van sy hemel en water, die wit en rooskleurige sandstrande, sy rooi rotse en aarde, sy groen weivelde en bosse en die groot menigte pers lupines wat hier bloei het die eiland veral vanweë sy pragtige natuurskoon tot 'n gewilde toeristebestemming vir Kanadese ontwikkel, alhoewel buitelandse toeriste nog skaars is. Watersport, gholf, eko-toerisme en toere is die gewildste aktiwiteite. Die Franse ontdekkingsreisiger Jacques Cartier, wat die eiland in 1534 ontdek het, het dit as 'n paradys beskryf.[1]
Die landskap het in die laat-Victoriaanse tydperk die skryweres Lucy Maud Montgomery geïnspireer om haar bekende roman Anne of Green Gables te skryf. Ook die gewilde Kanadees-Amerikaanse televisiereeks Road to Avonlea, wat deur Lucy Maud Montgomery geïnspireer is, speel op die eiland af en is hier geskiet.
Die vrugbare grond in die middel van die eiland maak van die landbou die belangrikste ekonomiese sektor. Aartappels van Prins-Edward-eiland is orals in Kanada gewild en verteenwoordig sowat 'n derde van Kanada se jaarlikse aartappeloes. So word byvoorbeeld jaarliks 1,5 miljoen ton se aartappelskyfies (slaptjips) vir Noord-Amerikaanse kitskosrestaurante geproduseer.[2] Wodka word ook van die plaaslike aartappels gestook.
Die landelike gebiede van die eiland word deur dorpies en kleinskaalse boerderye oorheers. In die afgelope jare het die konsolidasie en modernisering van kleiner plase die belangrikheid van industriële boerdery-ondernemings laat toeneem.
KlimaatWysig
Danksy die warm water van die Golf van Sint-Laurens rondom die eiland is sy klimaat milder en sy lug vogtiger as dié van die Kanadese vasteland. Aangesien die warme Golfstroom digby die eiland vloei styg watertemperature in die somer gereeld bo 20 °C - die warmstes in Noord-Amerika noord van die Amerikaanse deelstaat Florida.
Die somers op Prins-Edward-eiland is warm, maar nouliks bedompig. Die kwik styg bedags tot meer as 20 °C, met maksimale temperature van sowat 32 °C, maar word steeds deur 'n vars bries versag. Julie en Augustus is die warmste en droogste maande van die jaar.
Die winters is soms baie koud met temperature tussen -3 °C en -11 °C. Sneeuvalle begin in November, en die eiland is gewoonlik tot by April met 'n sneeulaag bedek. Vanweë die winterstorms is skole en besighede dikwels vir 'n kort periode gesluit.
Die lente met sy kleureprag begin in laat Mei en vroeë Junie met temperature tussen 8 en 22 °C. Dit is die tyd wanneer krewe gevang word. Die herfs word deur klaar weer gekenmerk. Namiddae in September is soms nog baie warm, maar die nagte word al kouer. Die kwik styg net soos in die lente tot tussen 8 en 22 °C. Terwyl die oestyd begin en tot November voortduur, pronk die landskap met sy karmosyn kleure.
GeskiedenisWysig
Die oorspronlike bewoners van Prins-Edward-eiland was Mi'kmaq-Indiane wat die eiland Abegweit genoem het (letterlik "Land wat op die golwe gewieg word"). Volgens hulle mitologie is die eiland deur die Groot Gees soos 'n halfmaan uit donker rooi klei gevorm en op die Blou Waters geplaas.
Die eerste Europeër wat die eiland ontdek het was die Franse seevaarder Jacques Cartier in 1534. Sy landgenoot Samuel de Champlain het die eiland in 1603 Île Saint-Jean genoem. Die eerste Franse setlaars het hulle egter eers in die vroeë 18de eeu op die eiland gevestig. Die eiland was deel van die Franse kolonie Akadië, en sy sowat 1 000 bewoners is gevolglik Akadiërs genoem.
As gevolg van die koloniale oorlog tussen Frankryk en Groot-Brittanje is talle Akadiërs in 1755 deur die Britte verdryf. In 1758 het generaal Jeffery Amherst aan Britse soldate onder die bevel van kolonel Andrew Rollo die bevel gegee om die eiland in te neem, en 'n groot aantal Akadiërs is gedeporteer. Baie van die vlugtelinge het later na Louisiana geëmigreer, terwyl sommige setlaars op die eiland aangebly en ander vanuit die vasteland teruggekeer het. Vandag is sowat 17 persent van die eilanders van Franse afkoms, en baie van hulle het hul ou dialek en tradisies bewaar. Tans is sowat elf persent van die eilanders Franssprekendes.
In 1763 het Frankryk die eiland amptelik aan Groot-Brittanje afgestaan. Die nuwe Britse kolonie "St. John's Island" (wat ook as "Island of Saint John" bekend gestaan het, het 'n aantal avontuurlike Victoriaanse gelok wat deur die pragtige natuurskoon bekoor is. Die eiland het reeds in die 18de eeu 'n gewilde vakansiebestemming en rusplek vir Britse adellikes geword.
In 1798 het Groot-Brittanje die kolonie se naam gewysig tot Prins-Edward-Eiland om dit van eenderse name in die Atlantiese kusgebied soos dié van die stede Saint John en St. John's te onderskei. Met die nuwe naam is die vierde seun van koning George III, Prins Edward Augustus, die hertog van Kent (1767-1820) en vader van koningin Victoria, vereer wat destyds 'n bevelhebber van Britse troepe in Halifax (Nova Scotia) was.
Aansluiting by die Kanadese FederasieWysig
In September 1864 het Prins-Edward-eiland as die gasheerstaat van die Charlottetown-konferensie opgetree - die eerste vergadering in 'n proses wat uiteindelik tot die aanvaarding van die Artikels van die Konfederasie en die skepping van Kanada in 1867 gelei het. Prins-Edward-Eiland het die voorwaardes van die vereniging as ongunstig vir homself beskou en verkies om in 1867 nog nie by die konfederasie aan te sluit nie en liewer 'n deel van Groot-Brittanje en Ierland te bly. In die laat 1860's het die kolonie verskeie opsies ondersoek, waaronder die moontlikheid om 'n selfstandige domininium te word of om by die Verenigde State aan te sluit. In verband met die laasgenoemde opsie, waarin die Verenigde State belang gestel het, is Amerikaanse afvaardigings onthaal.
In die vroeë 1870's het die kolonie vanweë sy ontevredenheid met Groot-Brittanje se Colonial Office ook onderhandelinge met die VSA begin. Kanada se eerste minister, sir John A. Macdonald, was in 1873 besorg oor die Amerikaanse ekspansionisme en die politieke gevolge wat die sogenaamde Pasifiese Skandaal sou inhou en het gevolglik met Prins-Edward-eiland oor die kolonie se toetrede tot die konfederasie begin onderhandel. Die federale regering van Kanada het ingestem om Prins-Edward-eiland se skuldlas uit die spoorwegprojek te dra en finansiële steun aan die eiland te verleen wat destyds besig was om die laaste landsbesit onder pag van die eienaars op te koop. Op 1 Julie 1873 het die eiland by die Kanadese Konfederasie aangesluit.
As die gasheerstaat van die konfederasie se eerste vergadering verwys Prins-Edward-eiland na homself trots as die "Geboorteplek van die Konfederasie" en pronk met verskeie geboue, 'n veerboot en die Konfederasie-brug - met 'n lengte van veertien kilometer die langste ter wêreld wat oor ysbedekte waters span - wat almal die troste verwysing na die konfederasie in hulle name dra. Die bekendste gebou in die provinsie met 'n dergelike erenaam is die Confederation Centre of the Arts, wat ter geleentheid van die eeufeesviering van die Charlottetown-konferensie deur die tien provinsiale en die federale regering aan die Prins-Edward-eilanders geskenk is. Hierdie kunssentrum in Charlottetown is as 'n nasionale monument ter ere van die "Vaders van die Konfederasie" opgerig.
VerwysingsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Prince Edward Island. |
- Ohlhoff, Kurt Jochen: Kanada - Der Osten. Ostfildern: Dumont 2005, bl. 293
- mare TV: Kanadas Garten im Golf - Prince Edward Island. Uitgesaai deur NDR-televisie, 6 Oktober 2011
Kanada | ||||
---|---|---|---|---|
|
<urn:uuid:5f90631e-dd3b-430f-8abf-f90b37772917>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Prins-Edward-Eiland
|
2019-07-22T10:11:50Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527907.70/warc/CC-MAIN-20190722092824-20190722114824-00317.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999952
| false
|
Kryt (geologie)
Periode/ sisteem |
Epog/ serie |
Tydsnede/ etage |
M. jaar gelede | ||
---|---|---|---|---|---|
Paleogeen | Paleoseen | Danium | jonger | ||
Kryt | Laat | Maastricht | 66,0–72,1 | ||
Campanium | 72,1–83,6 | ||||
Santonium | 83,6–86,3 | ||||
Coniakium | 86,3–89,8 | ||||
Turonium | 89,8–93,9 | ||||
Senomanium | 93,9–100,5 | ||||
Vroeg | Albium | 100,5–~113,0 | |||
Aptium | ~113,0–~125,0 | ||||
Barremium | ~125,0–~129,4 | ||||
Hauterivium | ~129,4–~132,9 | ||||
Valanginium | ~132,9–~139,8 | ||||
Berriasium | ~139,8–~145,0 | ||||
Jura | Laat | Titonium | ouer | ||
Die verdeling van die Kryt (IKS). |
Die Kryt is die derde en laaste geologiese periode van die Mesosoïese Era en strek van die einde van die Jura sowat 145 miljoen jaar gelede tot die begin van die Paleogeen, die eerste periode van die Kainosoïese Era, sowat 66 miljoen jaar gelede. Die naam kom van die Duitse woord Kreide. Dit strek oor 79 miljoen jaar en is die langste periode van die Fanerosoïese Eon. Die Kryt is ook ’n chronostratigrafiese sisteem van die Mesosoïese erateem.
Die Kryt was ’n periode met ’n relatief warm klimaat, wat gelei het tot hoë oseaanvlakke en talle vlak binnelandse seë. Hierdie oseane en seë is bewoon deur seereptiele, ammoniete en rudiste, terwyl dinosourusse steeds op land oorheers het. Terselfdertyd het nuwe soorte soogdiere en voëls ontstaan, sowel as blomplante. Die Kryt het geëindig met ’n groot katastrofe, die Kryt-Paleogeen-uitwissing, waarin baie groepe, insluitende nie-vlieënde dinosourusse, pterosourusse en groot seereptiele, uitgewis is. Die einde van die Kryt word gekenmerk deur die K–Pg-grens, wat verbind word met die massauitwissing tussen die Mesosoïese en die Kainosoïese Era.
Die Kryt is in 1822 die eerste keer as ’n aparte periode geïdentifiseer deur die Belgiese geoloog Jean d'Omalius d'Halloy en is genoem na die groot kalkbodems wat gevorm is uit die skulpe van see-ongewerweldes wat in Wes-Europa gevind word.
Eksterne skakelsWysig
- UCMP Berkeley se Kryt-webblad
- Die Kollege van Wooster
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Kryt (geologie).
Proterosoïkum | Fanerosoïese Eon | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Neo- | Paleosoïese Era | Mesosoïese Era | Kainosoïese Era | |||||||||
Ediacarium | Kambrium | Ordovisium | Siluur | Devoon | Karboon | Perm | Trias | Jura | Kryt | Paleogeen | Neogeen | Kwartêr |
|
<urn:uuid:c2f7f76e-e475-4bcc-8484-ef6a16959532>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Kryt
|
2019-07-17T11:18:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999433
| false
|
Bladsygeskiedenis
9 September 2018
18 Maart 2018
24 Februarie 2018
14 Maart 2017
27 Februarie 2017
6 Maart 2016
Verbeter
-1
Spelfout
+1
geen wysigingsopsomming nie
+43
geen wysigingsopsomming nie
+33
geen wysigingsopsomming nie
+1 313
Oesjaar
Verbeter
09:09
-1
Oesjaar
Spelfout
09:08
+1
Naudefj
geen wysigingsopsomming nie
06:45
+43
Naudefj
geen wysigingsopsomming nie
06:37
+33
Naudefj
geen wysigingsopsomming nie
06:36
+1 313
|
<urn:uuid:efcb7a0e-3eeb-4d03-9ff7-95b2e3b5006c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Geskiedenis/Stekelhuidiges
|
2019-07-17T10:18:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.993107
| false
|
Nasim Pedrad
Jump to navigation
Jump to search
Nasim Pedrad | |
Geboorte | 18 November 1981 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Beroep(e) | Aktrise en skryfster |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Nasim Pedrad (gebore 18 November 1981) is 'n Amerikaanse aktrise en skryfster. Sy is bekend vir haar rolle in die rolprente No Strings Attached (2011), Despicable Me 2 (2013), en Cooties (2014), en in die televisiereeks Saturday Night Live (1975).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 2011: No Strings Attached
- 2013: Despicable Me 2
- 2014: Cooties
- 2019: Corporate Animals
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1975: Saturday Night Live
- 2011: Allen Gregory
- 2011: New Girl
- 2014: Mulaney
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2014: Mulaney: An Opening Act
- 2016: Chad: An American Boy
Video's[wysig | wysig bron]
- 2008: It's Always Sunny in Philadelphia: Sunny Side Up
|
<urn:uuid:4519d5bf-2434-482c-a194-895d0d06c139>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Nasim_Pedrad
|
2019-07-17T11:19:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.986269
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Engelse musici" skakel
←
Kategorie:Engelse musici
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Engelse musici
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Kategorie:Engelse barokkomponiste
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Engelse komponiste
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Engelse musici
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Henry Purcell
(insluiting)
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Engelse_musici
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:2b6ed201-7326-4427-b492-82579dd11a28>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Engelse_musici
|
2019-07-17T10:43:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00261.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.98784
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Kategorie:Geboortes in 968" skakel
←
Kategorie:Geboortes in 968
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Kategorie:Geboortes in 968
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Kategorie:Geboortes in 965
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 962
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 960
(
← skakels
wysig
)
Kategorie:Geboortes in 966
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Geboortes_in_968
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:f8b83fce-c815-42d2-99d1-6c06d64111bf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Kategorie:Geboortes_in_968
|
2019-07-22T10:34:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527907.70/warc/CC-MAIN-20190722092824-20190722114824-00341.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.993921
| false
|
Izak de Villiers
Ds. I.L. de Villiers | |
Naam | Izak Louis de Villiers |
---|---|
Geboorte | 30 Julie 1936 Paarl, Kaapprovinsie |
Sterfte | 27 September 2009 Johannesburg, Gauteng |
Kerkverband | Nederduits Gereformeerd |
Gemeente(s) | Albertinia Vandermerwe (Bonnievale) Constantia |
Jare aktief | 1963–1983 |
Kweekskool | Kweekskool, Stellenbosch |
Inhoud
Lewe en werkWysig
Vroeë lewe en opleidingWysig
Izak Louis de Villiers is op 30 Julie 1936 in die Paarl[2] in ’n klein kraaminrigting in Meulstraat gebore as die enigste kind van Louis en Stienie de Villiers. Sy pa, Louis, was ’n keldervoorman by die KWV, terwyl sy ma, Stienie, die gesin se geldsake behartig het.
Hy voltooi in 1953 sy skoolopleiding aan die Paarl Gimnasium en werk tydens skoolvakansies gereeld by een of ander boer in die omtrek. Daarna word hy student aan die Universiteit van Stellenbosch waar hy die B.A.-graad, B.A. Honneurs-graad en in 1959 die M.A.-graad in Afrikaans-Nederlands behaal[3] met ’n studie oor Die siening van die vrou in die poësie van Totius en D.J. Opperman met verwysing na Elisabeth Eybers. Al hierdie grade behaal hy met lof.
Tydens sy studentejare is hy redakteur van die universiteitsblad. Hy studeer verder in die Teologie, behaal die Lisensiaat in Teologie en lê in 1962 sy proponenteksamen af, waarna hy toegelaat word tot die bediening in die Nederduits Gereformeerde Kerk. In 1962 word die Croll-stipendium aan hom toegeken.
In die bedieningWysig
In 1963 aanvaar hy ’n beroep na Albertinia en bedien hierdie gemeente vir sowat ses jaar. Sy volgende staanplaas is vanaf 1969 in Bonnievale en van 1973 af is hy leraar van die gemeente Constantia.[2] As leraar word hy altesaam 47 keer beroep. Hy hou ’n rekord deurdat hy vir sewe uit tien termyne verkies word as voorsitter van die Ring van Wynberg. In sy bedieningstyd hou hy gereeld dagboek en uit hierdie dagboeke ontstaan Engel voor my uit.
Gedurende die jare van sy kerklike bediening lewer hy gereeld radiopraatjies, veral in die destydse Vrouerubriek oor die Afrikaanse Diens van Radio Suid-Afrika, en hy word ook gekeur as programaanbieder van ’n godsdiensreeks op televisie.
Joernalistieke werkWysig
Vanaf 1973 doen hy vryskutwerk vir Die Burger (onder andere die weeklikse rubriek Woord en Wêreld). As berymer is hy verantwoordelik vir 110 Gesange in die nuwe Gesangboek wat in die sewentigerjare verskyn. In die tagtigerjare is hy ’n lid van die Raad van Kruik-toneel in Kaapstad en voorsitter van die Otto du Plessis Kollege vir Verpleging. Hy wend hom in 1983 voltyds tot die joernalistiek en word eers redakteur van Sarie en dan vanaf Mei 1991 tot Oktober 1997[3] hoofredakteur van Rapport,[4] ’n pos waarvoor hy na Johannesburg verhuis. Sy gereelde politieke rubriek Sondag met Izak de Villiers is invloedryk en hy hanteer ook die politieke hekelrubriek Pollux tot sy aftrede in 1997. In hierdie tyd was hy ook ’n direkteur van Nasionale Media en Rapport-Uitgewers en steeds rubriekskrywer vir Sarie.
Vir die nuwe Liedboek van die Kerk berym hy 69 gesange.[2]
Hy is ’n alumnus van die Verenigde State – Suid-Afrika leiersuitruilingsprogram en dien ook in die Uitvoerende Raad van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns. Hy woon in Parktown in Johannesburg waar hy help as leraar in ’n plaaslike gemeente en ná sy aftrede voltyds skryf.
Persoonlike leweWysig
SkryfwerkWysig
PoësieWysig
Sy eerste gedig verskyn reeds op sewejarige ouderdom in Die Klein Burger. As volwassene publiseer hy in publikasies soos Standpunte en Tydskrif vir Letterkunde. In sy verse ondersoek hy die geloof en religie op ’n vars en pretensielose manier.
Leitourgos (die Griekse woord vir priester), is sy debuut. In hierdie bundel probeer hy sin maak van die betekenis van sy rol as leraar in die gemeenskap en die aard van God en sy verhouding met die mens. Party van die gedigte staan in die wonder oor die ongerymdhede in die Christelike godsdiens, soos die opstanding uit die dood, wat nie verklaar kan word nie maar net aanvaar wil wees. In ander verse gaan dit oor ’n onverstaanbare wonder waarin God tog Sy teenwoordigheid openbaar. Ironies en ook satiries is gedigte oor die onvanpaste omgange met God en die skynheiligheid van die mens. Die bundel word in sewe afdelings verdeel.
Leitourgos word opgevolg deur Manna oor die duine, wat gebede in gedigvorm bevat. Die bundel het drie afdelings, met die eerste wat gebede in versvorm bevat, die tweede (Engel voor my uit) wat prosagebede is en die derde afdeling Liedere, hoofsaaklik in die idioom van die kerklied. Die titelgebed beskryf hoe God in elke dag se behoeftes voorsien, een dag op ’n slag, ten spyte van moedeloosheid wat die mens teister. Die vernaamste oogmerk van hierdie bundel was waarskynlik die stigtelike gebed eerder as die poësie.
Gelykenisse en ander verse is ’n verbetering en verdieping van die godsdienstige tematiek van sy debuutbundel, waarin met groot sukses ook ’n sosiale dimensie verken word. Die bundel word in vier genommerde afdelings verdeel, met die verhouding tussen die mens en die mens, die mens met God en die mens met die self deurlopende temas.[6][7][8][9]
Leviet en vreemdeling neem die oorwegend religieuse temas van sy vroeëre werk verder en ondersoek veral die herkenning en hunkering na groter sin en waarde in hierdie lewe. Die tweeledige titel verwys eerstens na die Leviete, wat die aangewese priesters was. Die priesterskap behels dat die waarheid verkondig moet word, wat dan ook noodwendig tot vreemdelingskap lei, iets wat die veelvuldige reisverse verder beklemtoon. Daar is ook die implikasie in die titel dat Christus die groot Vreemdeling op aarde was.[10][11][12][13][14][15] Die Credo-prys, ’n Christelike prys vir lewenskuns en stigting, word in 1981 toegeken aan Leviet en vreemdeling.
Na ’n digterlike stilte van meer as twintig jaar verskyn Jerusalem tot Johannesburg, waar die dominee-digter van vroeër vervang word deur ’n gelouterde, deurwinterde gelowige mens wat die dieptes van religieuse ervaring oordra in ’n bundel waar die stad ’n sentrale motief is. Die aardse, wêreldse Johannesburg word teenoor die mistieke Jerusalem gestel.[16][17] Jerusalem tot Johannesburg verower in 2006 die M-Net-prys vir poësie en is ook op die kortlys vir die W.A. Hofmeyr-prys.
Vervreemdeling is ’n digbundel rondom die tema van ’n mens se vreemdelingskap op aarde. Die mens is slegs tydelik hier en word derhalwe al hoe vreemder hoe ouer hy word. Die dood en die rouproses is dan ook newe-temas in hierdie bundel.[18]
Sy gedigte word in verskeie versamelbundels opgeneem, insluitende Groot verseboek, Die Afrikaanse poësie in ’n duisend en enkele gedigte, Liggaamlose taal, Kraaines, Digters en digkuns, Woordpaljas, My Afrikaanse verseboek, Die goue vreugde, Voorspraak en Miskien sal ek die wingerd prys.
ProsaWysig
Bundels saamgestel uit rubrieke en radiopraatjiesWysig
Vanaf die begin van sy bediening as predikant hou hy gereeld dagboek en uit hierdie aantekeninge ontstaan sy debuut as prosaskrywer, Engel voor my uit. Vir lank behartig hy die rubriek op die agterblad van Sarie en ook ’n rubriek in By, naweekbylae by koerante soos Die Burger, Die Volksblad, Oosterlig en Beeld. Uit hierdie rubrieke oor alles en nog wat word Te vroeg vir moedverloor, Die koningin se voetkombersie, Teen winter en ontnugtering en ander bundels saamgestel, waarvan Die goeie sal lewe die laaste is. In hierdie bundels word ’n groot verskeidenheid onderwerpe behandel, soos vrees, eensaamheid, lyding, twyfel, mense wat hy geken het, jeugherinneringe en nog baie meer. Die saambindende faktor is dat die saamleef en openhartige gesprek met God vertroosting en bevryding bring.[19]
Uit sy radiopraatjies word Daar’s nog altyd ’n God saamgestel.
Stigtelike onderwerpeWysig
Hy skryf ook verskeie boeke skryf oor stigtelike onderwerpe, waarvan Depressie, die siekte van ons tyd seker die bekendste is. In 1986 ontvang hy die Andrew Murray-prys vir Depressie, die siekte van ons tyd.[20]
Die geluk van onsin bevat essays oor die klein onsinnige dinge wat die lewe die moeite werd maak, soos ’n kind wat jou hand vat as jy struikel, om by iemand te wees vir wie jy lief is, of om kalmte te ervaar nadat jy bang was.
Maak vrede met… is ’n boek oor aanvaarding, waarin essays gebundel word oor hoe om vrede te maak met jouself, jou medemens en omgewing en met God.
Onder ewige vlerke verskyn postuum en is uittreksels uit sy dagboek wat sy laaste oordenkings oor die Psalms, gebede, gedigte, ander wyshede uit sy vorige boeke, asook huldeblyke en foto's uit sy persoonlike fotoalbum bevat. Hierdie boek word meermale herdruk, in Engels vertaal en ook onder andere in Amerika versprei.
Gesprekke oor die lewe met subtitel Die laaste gedagtes van I.L. de Villiers word postuum gepubliseer en bevat preke wat meestal tussen 2007 en 2009 in die NG gemeente Aasvoëlkop gelewer is en nie voorheen gepubliseer is nie.[21][22]
Sy skets oor Avila van Teresa word in Stad en stedelig opgeneem, ’n bundel met sketse en vertellinge oor wêreldstede.
EerbewyseWysig
Die ATKV Prestigeprys word in 1998 aan hom toegeken vir die besondere wyse waarop hy Afrikaans bevorder het deur die joernalistiek en as digter. In 2002 ken die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns die D.F. Malan-medalje aan hom toe vir werk van die hoogste gehalte ter bevordering van die Afrikaanse kultuur. In 2003 ontvang hy die Beste Publikasie Toekenning van die Christelike Boekhandelaarsvereniging en in 2005 vereer hierdie vereniging hom met hulle Goue Toekenning. Die Christelike Uitgewersmaatskappy[26] (CUM) vereer hom in Oktober 2009 postuum met ’n erepenning vir die waardevolle bydrae wat hy oor die jare tot hulle boekbedryf gelewer het.[27]
Jaar | Naam van publikasie |
---|---|
1972 | Leitourgos |
1973 | Engel voor my uit |
1974 | Manna oor die duine |
1975 | Gelykenisse en ander verse |
1976 | Wat dra my deur 'n krisis?
Te vroeg vir moedverloor ’n Vrou en haar God |
1977 | Dalk familie van Jesus?
Hoe die glimwurm sy liggie gekry het |
1978 | Leviet en vreemdeling
Sieners van die môre Wie is ek? Eerste Bybelverse Eerste Dankgebede Eerste gebede |
1979 | Teen winter en ontnugtering
Nog gebede Maak vrede met… |
1981 | Die koningin se voetkombersie |
1982 | Toe nou, prediker! |
1983 | Waarom is ek bang?
Daar is nog altyd ’n God |
1984 | Die goeie sal lewe |
1986 | Depressie, die siekte van ons tyd |
1990 | Net om jou ’n drukkie te gee |
1991 | Klein geskenk van geloof |
2000 | Die geluk van onsin |
2003 | Die glimlag van God |
2004 | Tien maniere om teleurstellings te oorwin |
2005 | Jerusalem tot Johannesburg |
2007 | Liedjies uit ’n towerfluit |
2008 | Ma, net vir jou
Vervreemdeling |
2009 | Strooidak en toring |
2010 | Onder ewige vlerke |
2014 | Gesprekke oor die lewe |
VerwysingsWysig
BoekeWysig
- Askes, H. en Landman, J.N. (samestellers). Voorspraak. Tafelberg-Uitgewers Beperk Kaapstad Eerste uitgawe Tiende druk 1994
- Botha, Andries (samesteller). My Paarl. Andries Botha Paarl 1987
- Cloete, T.T. (red.) Die Afrikaanse literatuur sedert sestig. Nasou Beperk Eerste uitgawe 1980
- Grové, A.P. Letterkundige sakwoordeboek vir Afrikaans. Nasou Beperk Vyfde uitgawe Eerste druk 1988
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 1. Academica, Pretoria en Kaapstad Tweede druk 1984
- Kannemeyer, J.C. Geskiedenis van die Afrikaanse literatuur 2. Academica, Pretoria, Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe Eerste druk 1983
- Kannemeyer, J.C. (red.) Kraaines. Human & Rousseau Kaapstad en Johannesburg Eerste uitgawe 1988
- Kannemeyer, J.C. Verse vir die vraestel. Tafelberg-Uitgewers Beperk Eerste uitgawe 1998
- Kannemeyer, J.C. Die Afrikaanse literatuur 1652–2004. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 2005
- Nienaber, P.J., Roodt, P.H. en Snyman, N.J. (samestellers) Digters en digkuns. Perskor-Uitgewers Kaapstad Vyfde uitgawe Sewende druk 2007
- Pheiffer, R.H. Woordpaljas. Human & Rousseau Kaapstad en Johannesburg Derde uitgawe Derde druk 1993
- Van Coller, H.P. (red.) Perspektief en Profiel Deel 2. J.L. van Schaik-Uitgewers Pretoria Eerste uitgawe 1999
Tydskrifte en koeranteWysig
- Anoniem. Inspirasie van Izak de Villiers gebundel. Beeld, 4 Augustus 2014.
- Botha, Amanda. Ds. Izak: predikant en skrywer. Die Transvaler, 12 Julie 1980.
- Cloete, T.T. Bespreking van sewe gedigte. Tydskrif vir Letterkunde. Nuwe reeks 19 no. 4, November 1981.
- De Villiers, Louis. ’Kwasterige ou kêrel’ was onvoorspelbaar, maar ’n lojale leeu. Rapport, 4 Oktober 2009.
- Greeff, Rachelle. Izak de Villiers 1923–2009. Rapport, 4 Oktober 2009.
- Karsten, Chris. Sy boodskap een van waarheid en werklikheid. Rapport, 26 Oktober 1997.
- October, Alicestine. Izak de Villiers was nie bang om te sterf, sê sy vrou. Beeld, 28 September 2009.
- Pieterse, Henning. ‘Leitourgos’ as literatuur. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 25 no. 1, Februarie 1987.
- Pieterse, Henning. Poësie uit drie bloemlesings. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 29 no. 1, Februarie 1991.
- Rautenbach, Elmari. So gebek, so laat staan. Rapport, 5 Julie 2009.
- Retief, Hanlie. ’n Leeftyd van woorde. Rapport, 6 Augustus 2006.
- Schutte, H.J. ’Huisbesoek’ en ‘Opwekkingsdiens’ van I.L. de Villiers. Tydskrif vir Letterkunde. Nuwe reeks 19 no. 2, Mei 1981.
- Schutte, H.J. Gedig-ontledings. Tydskrif vir Letterkunde. Nuwe reeks 20 no. 4, November 1982.
- Snyman, Henning. Bybelse eendersheid en andersheid by I.L. de Villiers en Rosa Keet. Standpunte. Nuwe reeks 140, April 1979.
- Spies, Lina. Elke grens is pyn: oor I.L. de Villiers se ‘Gelykenisse en ander verse’. Standpunte. Nuwe reeks 126, Desember 1976.
- Taljard, Marlies. As niks meer heilig is nie, Versindaba 15 Maart 2017.[29]
- Van Rooyen, Tineke. ’Dietrich Bonhoeffer: brief aan homself’ deur I.L. de Villiers. Tydskrif vir Letterkunde. Jaargang 33 no. 2, Mei 1995.
Ander verwysingsWysig
- SAHistory.org.za Izak de Villiers
- Lux Verbi: http://www.luxverbi.co.za/Author/AuthorDetail/1893
- NB-Uitgewers: http://www.nb.co.za/Authors/2213
- Esaach: http://www.esaach.org.za/index.php?title=De_Villiers,_Izak_Louis
- Hambidge, Joan: http://joanhambidge.blogspot.co.za/2013/02/huldeblyk-il-de-villiers.html
- Brink, André P. Voorlopige Rapport. Human & Rousseau Kaapstad en Pretoria Eerste uitgawe 1976
- Cloete, T.T. Tydskrif vir Geesteswetenskappe. Jaargang 16 no. 2, Junie 1976.
- Johl, Johann. Standpunte. Nuwe reeks. 125, Oktober 1976.
- Snyman, Henning. Beeld, 8 Desember 1975.
- Botha, Johann. Beeld, 13 November 1978.
- Brink, André P. Rapport, 12 November 1978.
- Brink, André P. Tweede Voorlopige Rapport. Human & Rousseau. Kaapstad, Pretoria en Johannesburg. Eerste uitgawe, 1980.
- Cloete, T.T. Tydskrif vir Letterkunde. Nuwe reeks 17 no. 3, Augustus 1979.
- Cloete, T.T. Tydskrif vir Geesteswetenskappe. Jaargang 19 no. 3, September 1979.
- Olivier, Fanie. Die Transvaler, 25 November 1978.
- John, Philip. Beeld, 6 Februarie 2006.
- Snyman, Henning. Rapport, 15 Januarie 2006.
- Beukes, Marthinus. Rapport, 4 Mei 2008.
- Van der Lugt, Jozua. Rapport, 27 November 1976.
- Blignault, Audrey. Die Burger, 26 Mei 1983.
- Bartlett, André. Beeld, 1 September 2014.
- Botha, Amanda. Rapport, 31 Mei 2014.
- Engelbrecht, Theunis. Rapport, 9 Augustus 2009.
- Rautenbach, Elmari. Rapport, 5 Julie 2009.
- Van Wyk, At. Beeld, 31 Augustus 2009.
- Versindaba: http://versindaba.co.za/gedigte/i-l-de-villiers/
- Jackson, Neels. Wyle De Villiers vereer deur CUM. Beeld, 19 Oktober 2009.
- Worldcat: http://www.worldcat.org/search?q=au%3ADe+Villiers%2C+I.+L.&qt=hot_author
- http://versindaba.co.za/2017/03/14/marlies-taljard-as-niks-meer-heilig-is-nie/
|
<urn:uuid:582c06b7-c0e2-41a5-b421-e85f09538759>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Izak_de_Villiers
|
2019-07-16T05:54:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524503.7/warc/CC-MAIN-20190716055158-20190716081158-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99999
| false
|
Witborsspreeu
Die witborsspreeu (Cinnyricinclus leucogaster) is 'n algemene intra-Afrika trekvoël in boomveld, rivierbos en tuine. Enkeles bly die hele jaar in die noorde van die streek. Die voël is 17 cm groot en weeg 39 – 56 gram. In Engels staan die voël bekend as die Violet-backed Starling.
Witborsspreeu | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mannetjie bo; wyfie onder. | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Cinnyricinclus leucogaster (Boddaert, 1783) |
Sien ookWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Cinnyricinclus leucogaster. |
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Cinnyricinclus leucogaster". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:9a63fda0-442c-4539-b5ad-6d42bba0d9b5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Witborsspreeu
|
2019-07-16T06:06:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524503.7/warc/CC-MAIN-20190716055158-20190716081158-00125.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.96844
| false
|
The Cape Peninsula University of Technology (CPUT) Electronic Theses and Dissertations (ETD) repository holds full-text theses and dissertations submitted for higher degrees at the University (including submissions from former Cape Technikon and Peninsula Technikon). |
Groepwerk as ’n onderrigstrategie vir die intermediêre fase-multigraadklas
Abstract
Onderwys moet gesien word as ‘n sosialiseringsproses en leer in groepe as ‘n primêre leerbeginsel. Leerders moet deur interaksie hul sosiale, akademiese en geletterdheids-vaardighede verbeter.
Die navorsing het gepoog om antwoorde te verkry op die volgende vrae: In watter mate word groepwerk tans in die Intermediêre Fase-multigraadklas toegepas? Wat is die faktore wat groepwerk as ‘n onderrigstrategie vir geletterdheid in die Intermediêre Fase-multigraadklas ondersteun of verhinder? Wat is die effektiwiteit van ’n intervensieprogram om opvoeders te ondersteun in groepwerk as onderrigstrategie?
Hierdie navorsing wil bydra tot die implementering van geskikte groeponderrigstrategieë om goeie beplanning en organisasie in die multigraadklas te verseker. Dit wil opvoeders bemagtig om deur groepwerk multigraadklasse in die Intermediêre Fase effektief te onderrig, om sodoende verbetering in leerders se leer te bewerkstellig. Daar moet ook ‘n bewusmaking by die beleidmakers geskep word wat betref die uitdagings wat multigraad-onderwys inhou vir opvoeders.
Die navorser het met dié navorsing bepaal hoe groepwerk as ‘n onderrigstrategie in multigraadklasse in die Intermediêre Fase geïmplementeer kan word. Daar is egter in multigraadklasse waargeneem dat leerders nie oor die nodige vaardighede beskik om in groepe te werk en verantwoordelikheid vir hul eie leer en die van ander te aanvaar nie. Die opvoeders in die multigraadklasse is ook onkundig wat betref gepaste klaskamer-organisasie, beplanning, groeperingstegnieke en groepaktiwiteite vir die implementering van groepwerk.
Die ontwerpgebaseerde navorsingsmetode is in die navorsing gebruik. Dié navorsings-metode bestaan uit drie fases, naamlik: voorlopige navorsingsfase, prototipe-fase en die assesseringsfase.
<p></p>
ABSTRACT
Education should be seen as a socializing process and learning in groups as a primary principle of learning. Through interaction learners must improve their social, academic and literacy skills.
The research endeavoured to find answers to the following questions: To what extent is group work currently applied in the Intermediate Phase multi-grade class? What are the factors enhancing or hindering group work as an educational strategy for literacy in the Intermediate Phase multi-grade class? How effective is an intervention programme in supporting educators in group work as an educational strategy?
This research aims at contributing to implementing suitable group work strategies to ensure good planning and organization in the multi-grade class. It wants to empower educators in the Intermediate Phase to teach multi-grade classes effectively through group work, and in so doing bring about improvement in the way learners learn. Policy makers should also be made aware of the challenges facing educators of multi-grade education.
With this research the researcher determined how group work as an educational strategy can be implemented in multi-grade classes in the Intermediary Phase. It was, however, found that in multi-grade classes learners do not have the necessary skills to work in groups and take responsibility for their own learning and that of others. The educators in multi-grade classes are also ignorant concerning suitable classroom organization, planning, grouping techniques and group activities in implementing group work.
The design based research method was used in this research. The research method consists of three phases, namely: preliminary research phase, prototyping phase and assessment phase.
|
<urn:uuid:afdc0519-0679-443c-ab35-1d5b0d0c9a28>
|
CC-MAIN-2019-30
|
http://etd.cput.ac.za/handle/20.500.11838/1875
|
2019-07-17T11:31:58Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525136.58/warc/CC-MAIN-20190717101524-20190717123524-00285.warc.gz
|
by-nc-sa
|
3.0
|
a_tag
| false
| false
|
{
"abbr": [
"by-nc-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.948156
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.