text
string | id
string | dump
string | url
string | date
string | file_path
string | license_abbr
string | license_version
string | license_location
string | license_in_head
bool | license_in_footer
bool | potential_licenses
dict | license_parse_error
bool | license_disagreement
bool | language_script
string | language
string | language_score
float64 | found_in_fw
bool |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Bespreking:Weste
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Weste-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
Verwysings[wysig bron]
Moet die voetnotas na Afrikaans vertaal word? Ek kry dit van die Engelse Wikipedia en daar word nie aanhalingstekens gebruik nie, dus is ek onseker of dit aanhalings uit die oorspronklike tekste is of nie. Indien dit aanhalings is, moet dit seker nie vertaal word nie, of hoe? Christiaan Human (kontak) 14:54, 21 Mei 2017 (UTC)
|
<urn:uuid:a1817f40-be41-4ff9-9b4d-640fb76e53ea>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Weste
|
2019-07-23T05:13:29Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00330.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000008
| false
|
Mawlid an-Nabi
Mawlid an-Nabi (Arabies: مَولِد النَّبِي, mawlidu n-nabiyyi, letterlik: "Geboortedag van die profeet"; soms kort مولد mawlid, mewlid, mewlit, mulud genoem) is 'n Islamitiese herdenking van Mohammed se geboortedag. Soenniete vier dit op die twaalfde dag van Rabi'-oel-Awwal, die derde maand in die Islamitiese kalender, terwyl Sjiiete dit op 17 Rabi'-oel-Awwal herdenk.
In teenstelling met Eid-oel-Adha en Eid-oel-Fiter het die tradisie van Mawlid an-Nabi eers na die dood van Mohammed ontstaan. Die Abbasiede het as eerste in Mohammed se geboorte en kinderdae belanggestel en die Fatimiede het Mohammed se geboorte in die 11de eeu begin vier, om hul afstamming van die profeet te beklemtoon. In die Ottomaanse Ryk is dit in 1588 tot 'n amptelike vakansiedag,[1] bekend as Mevlid Kandil, verklaar.[2]
Die herdenking van Mawlid an-Nabi is tot vandag toe 'n twisappel onder Moslems en word nie algemeen aanvaar nie. Van die kritici beskou dit as 'n nabootsing van die Christelike Kersfees. Volgens die Wahhabiete mag net God allen vereer en gevier word. Vervolgens word Mohammed se geboortedag in Saoedi-Arabië nie gevier nie. In ander Islamitiese lande soos Indonesië en Maleisië is dit egter 'n openbare vakansiedag.[3]
Inhoud
DatumsWysig
Soennitiese IslamWysig
Soenniete herdenk Mawlid an-Nabi op 12 Rabi'-oel-Awwal, die werklike viering begin egter altyd met sonsondergang op die vooraand (omdat 'n dag met sononder begin).
Jaar in die Islamitiese kalender | Datum in die Gregoriaanse kalender |
---|---|
1438 | 11 Desember 2016 |
1439 | 30 November 2017 |
1440 | 20 November 2018 |
1441 | 9 November 2019 |
1442 | 29 Oktober 2020 |
Sjia-IslamWysig
Sjiiete herdenk Mawlid an-Nabi op 17 Rabi'-oel-Awwal, die werklike viering begin egter altyd met sonsondergang op die vooraand (omdat 'n dag met sononder begin).
Jaar in die Islamitiese kalender | Datum in die Gregoriaanse kalender |
---|---|
1438 | 16 Desember 2016 |
1439 | 5 Desember 2017 |
1440 | 25 November 2018 |
1441 | 14 November 2019 |
1442 | 3 November 2020 |
Sien ookWysig
VerwysingsWysig
- ( Shoup, John A. (1 Januarie 2007). ) Culture and Customs of Jordan. Greenwood Publishing Group. p. 35. ISBN 978-0-313-33671-3.
- ( Manuel Franzmann, Christel Gärtner, Nicole Köck (2009). Religiosität in der säkularisierten Welt: Theoretische und empirische Beiträge zur Säkularisierungsdebatte in der Religionssoziologie. Springer-Verlag. p. 351. ) ISBN 978-3-531-90213-5.
- ( Norbert Hofmann (1978). Der islamische Festkalender in Java und Sumatra. Bock + Herchen. p. 67. ) ISBN 978-3-88347-000-9.
Verdere leesstofWysig
- ( Kaptein, N. J. G. (1993). Muhammad's Birthday Festival: Early History in the Central Muslim Lands and Development in the Muslim West Until the 10th/16th Century. Leiden: Brill. ) ISBN 978-90-04-09452-9.
- ( Kaptein, N. J. G. (2007). "Mawlid". In P. Bearman; T. Bianquis; C. E. Bosworth; E. van Donzel; W. P. Heinrichs. Encyclopedia of Islam. Brill. ) ISBN 978-0-8160-7745-8.
- ( Katz, Marion Holmes (2007). The Birth of The Prophet Muhammad: Devotional Piety in Sunni Islam. Routledge. ) ISBN 978-1-135-98394-9.
|
<urn:uuid:d1838392-967c-4433-8ad7-7a331760158d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Mawlid_an-Nabi
|
2019-07-17T00:21:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525004.24/warc/CC-MAIN-20190717001433-20190717023433-00114.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.989781
| false
|
lutesium
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
lutesium | — |
- Genoem na die Latynse naam van Parys (Lutetia), waar dit ontdek is.
- lu•te•ti•um
- (chemie) Chemiese element in die periodieke tabel met simbool Lu en atoomgetal 71.
- Lutesium is in 1907 byna gelyktydig, maar onafhanklik deur Georges Urbain, Carl Auer von Welsbach en Charles James ontdek.
Vertalings: lutesium | |||
---|---|---|---|
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor lutesium.
|
<urn:uuid:d94a35be-b0e5-41eb-b277-c81ead3a43f3>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/lutesium
|
2019-07-18T04:38:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00274.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996084
| false
|
Kategorie:Geografie van Ysland
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Geografie van Ysland. |
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat die volgende 3 subkategorië, uit 'n totaal van 3.
|
<urn:uuid:0a071b00-6984-49b4-a643-bbb0f4e85687>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Geografie_van_Ysland
|
2019-07-19T11:07:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.915516
| false
|
Slag van Majuba
Slag van Majuba Slag van Amajuba | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Deel van die Eerste Vryheidsoorlog | |||||||
Die Slag van Majuba, geteken deur Richard Caton Woodville vir die Illustrated London News | |||||||
Strydende partye | |||||||
Verenigde Koninkryk | Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) | ||||||
Bevelvoerders | |||||||
Generaal-majoor Sir George Pomeroy Colley | Nicolaas Smit, Stephanus Roos, Danie Malan, Joachim Ferreira | ||||||
Sterkte | |||||||
405 infanterie | 400-500 | ||||||
Ongevalle | |||||||
92 dood, 134 gewond, 59 gevangegeneem | 2 dood, 6 gewond |
Die Slag van Majuba was die laaste van vier militêre botsings tussen Groot-Brittanje en die Boere van Transvaal gedurende die Eerste Vryheidsoorlog (Desember 1880 – Maart 1881). Dit het op 27 Februarie 1881 plaasgevind. Die klinkende oorwinning – en vernederende neerlaag vir die Britte – wat die Boere behaal het, het die Britte gedwing om Transvaal weer sy vryheid te gee, nadat dit op 12 April 1877 geannekseer is ('n verbreking van die Sandrivierkonvensie van 1852).
Inhoud
Boerereaksie[wysig | wysig bron]
Na die Britse anneksasie van Transvaal het die Boere op 8 Desember 1880 te Paardekraal (wat later Krugersdorp geword het) tydens 'n protesvergadering die onafhanklikheid van Transvaal uitgeroep. Dit was die begin van die Eerste Vryheidoorlog. Die Boere het al die Britse garnisoene onder beleg geplaas en die eerste militêre botsing by Bronkhorstspruit oortuigend gewen.
Britse reaksie[wysig | wysig bron]
Generaal-majoor Sir George Pomeroy Colley was die opperbevelvoerder van die Britse magte in Suid-Afrika, asook die goewerneur van Natal en Hoë Kommissaris oor die Britse Kolonies in Suidelike Afrika, 'n briljante man met 'n uitstekende militêre rekord en voormalige professor aan die Sandhurst Militêre Akademie in Engeland. Hy het 'n opmars van Natal na Pretoria begin om die garnisoene te ontset. Hy het met 1200 troepe kamp opgeslaan op die plaas Mount Prospect, suid van Laingsnek.
Laingsnek was 'n strategiese plek waar die roete tussen Pietermaritzburg (in Natal) en Pretoria (in Transvaal) oor die Drakensberge gegaan het. 'n Boeremag van 1500 man onder Kommandant-generaal Piet Joubert het hulle op die lang rug van Laingsnek, net oos van Majuba, ingegrawe om Colley se opmars te stuit.
Op 28 Januarie 1881 met die (Slag van Laingsnek) het Generaal Colley se magte probeer om Laingsnek te verower, maar moes die aftog blaas nadat Kolonel Deane en baie van sy troepe gesneuwel het. Op 8 Februarie 1881 (Die Slag van Ingogo, ook bekend as die Slag van Skuinshoogte) het Colley se troepe weer onsuksesvol met die Boere onder Generaal Nicolas Smit slaags geraak.
Majuba: die geveg[wysig | wysig bron]
Hierna het Colley nog 2000 troepe van Newcastle laat kom en die plan bedink om die berg Majuba te beset, vanwaar hy kon neerkyk op die Boere se stellings by Laingsnek. Die Britte het die berg gedurende die nag van 26 Februarie uitgeklim. Daar was 405 Britse soldate op die berg, insluitend 171 van die 58ste Regiment en 141 van die 92ste Regiment (die 92nd Highlanders). Teen dagbreek om 04:30 is soldate rondom die kruin van die berg uitgeplaas. Die Gordon Highlanders het die noordelike en noordwestelike kruin beset, asook Gordon se koppie (Gordon's Knoll), een van drie koppies bo-op Majuba.
Daardie Sondagoggend het die Boere onmiddellik nadat hulle die Britse soldate op die berg gesien het, planne beraam om dit te bestorm. Generaal Nicolaas Smit, die bevelvoerder, het vrywilligers gevra en drie afdelings is gevorm onder leiding van kommandant Joachim Ferreira, assistent-veldkornet Fanus Roos en assistent-veldkornet Danie Malan. Generaal Smit het opdrag gegee dat die manne bo 50 agter die rotse van die eerste plato moes bly skuil en na elke Engelsman wat sy kop oor die boonste rand uitsteek, moes skiet. Dit het dit moontlik gemaak vir die res van die Boere om onder vuurdekking tot reg onder die kruin te kom, wat hulle net voor die middaguur, na 'n klim van ses uur, bereik het.
Intussen het Colley opdrag gegee dat die berg vir ten minste drie dae verdedig moes word en hy en baie van die troepe wat dwarsdeur die nag die berg uitgeklim het, het verlore slaap ingehaal.
Teen 12:45 het die Boere met hewige geweervuur op Gordon se koppie losgebars en dit verower. Gedurende die volgende uur, het die Boere oor die kruin gestroom en die Britte met akkurate skietwerk groot verliese toegedien. Daar was groot verwarring en die Britte het na die suidekant van die bergtop begin vlug. Generaal Colley is bokant sy regteroog raakgeskiet en is op die berg oorlede. Die res van die Britse mag het oor die agterste kruin gespring en is beseer, geskiet of gevange geneem.
Van die Britse soldate het 92 gesneuwel, 134 is gewond en 59 is gevange geneem. Slegs een van die Boere (H. Bekker) het daardie dag gesneuwel ('n tweede een, J. Groenewald, het later aan sy wonde beswyk) en ses ander is gewond. Dit toon die verskil tussen die Britte en die Boere se kamoeflering en skietvernuf.
Gevolge van die slag[wysig | wysig bron]
Alhoewel daar nie baie soldate betrokke was nie, was die veldslag belangrik, om die volgende redes:
- 'n Vredesooreenkoms is geteken, wat later tot die Pretoria-konvensie tussen die Britte en die jong Suid-Afrikaanse Republiek gelei het en die Eerste Vryheidsoorlog beëindig het.
- Naas Bloedrivier, was die veldslag van Majuba vir die Boere die belangrikste in hulle geskiedenis, want dit het hulle eie volksbestaan bevestig en hulle die selfvertroue en nasietrots in hulle taal en kultuur gegee wat gelei het tot latere taalbewegings en weerstand teen Groot-Brittanje tydens die Tweede Vryheidsoorlog.
- Die vuur-en-bewegingstaktiek wat Generaal Smit en die Boere gebruik het tydens die bestorming van die berg, was 'n nuutjie en is eers jare later deur ander leërs gebruik.
- Die Britte kon die vier volslae nederlae (Bronkhorstspruit, Laingsnek, Skuinshoogte en Majuba) nie gou vergeet nie. Dit het waarskynlik gevolge gehad tydens die Tweede Vryheidsoorlog, beter bekend as die Anglo-Boereoorlog van 1899–1902: "Remember Majuba!" het 'n strydkreet geword.
Die Suid-Afrikaanse Krygshistoriese Vereniging het 'n volledige verslag van die veldslag, met kaarte, op hulle webwerf. Die webadres verskyn hieronder.
Kulturele erfenis[wysig | wysig bron]
Die Majuba-slagveld, Plaas Majuba-Noord 11267, Newcastle-distrik, is op 30 Junie 1989 as 'n bewaringsgebied verklaar en word beskerm ingevolge van die Wet op Nasionale Erfenishulpbronne (25/1999).[1]
Bronne[wysig | wysig bron]
- d'Assonville, V.E.: "Majuba". Uitgewer: Marnix, 1996.
- Volksrust Municipality ( )
- The South African Military History Society Journal vol 5 no 2. (Besonderhede, prente en kaarte van die veldslag) ( )
- The battle of Majuba Hill ( )
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Suid-Afrikaanse Erfenishulpbronagentskap - "Item: 77041", besoek op 17 Mei 2012
|
<urn:uuid:51b675cb-b83d-47bc-8e31-74ac4e175b72>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Majuba
|
2019-07-19T10:55:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00434.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999932
| false
|
Noetzie
Noetzie | |
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Wes-Kaap |
Distriksmunisipaliteit | Eden |
Plaaslike Munisipaliteit | Knysna |
Tydsone | SAST (UTC+2) |
Noetzie is 'n strandoordjie net ten ooste van Knysna. 'n Kenmerk daarvan is die aantal strandhuise in 'n boustyl wat kastele naboots. Dit lê tussen die Pezula-gholfbaan en die Sinclair-natuurreservaat. Vanaf die N2-hoofweg lei 'n pad vir 5 km suid tot by 'n parkeerterrein op die rand. Van daar lei steil trappe en 'n voetpad na die lagune, strand en visvangplekke. Weens die moeilike bereikbaarheid word die strand nooit oorstroom met besoekers nie.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Die kasteelagtige vakansiehuise se geskiedenis strek terug tot 1913 toe H S Henderson enkele erwe langs die strand gekoop het. Die eerste strandhuis is in 1932 voltooi en het 'n watertoring in die styl van 'n burgtoring ingesluit wat die gebou baie op 'n kasteel laat lyk het. So is later ook kantele bygevoeg. Aangrensende strandhuise is in dieselfde styl ontwerp.
Die kompleks word oorheers deur Pezula, 'n strandhuis met 'n indrukwekkende hoektoring. Sy naam is afgelei van die Shona-term vir "hoog bowe". Pezula het enkele jare lank as vakansiehuis vir Garfield Todd, 'n gewese eerste minister van Rhodesië, gedien, maar is in 1970 weer deur die vorige eienaars, die Henderson-familie, teruggekoop.[1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Touring South Africa. Second edition. Cape Town: Struik Publishers 2005, bl. 63
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Human, Eben: Buite se 100 puik plekke: 87. Buite, Die Burger, 8 April 2014.
|
<urn:uuid:b86b34ad-01fb-483d-933c-fa54709f649e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Noetzie
|
2019-07-21T23:18:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00194.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99995
| false
|
Denise Darvall
Denise Ann Darvall (27 Februarie 1942 – 3 Desember 1967) was die skenker vir die eerste menslike hartoorplanting wat onder leiding van dr Chris Barnard op 3 Desember 1967 in die Groote Schuur-hospitaal in Kaapstad uitgevoer is.[1]
Denise Darvall | |
Geboortenaam | Denise Ann Darvall |
---|---|
Gebore | 27 Februarie 1942 |
Oorlede | 3 Desember 1967 Kaapstad |
Nasionaliteit | Suid-Afrika |
Bekend vir | Eerste hartskenker |
Darvall was ernstig beseer in 'n motorongeluk in Observatory, Kaapstad. Denise se ma is op slag dood in die ongeluk. Denise het skedelbreuk opgedoen en het ernstige kopbeserings gehad. Sy is deur lewensondersteunede apparaat aan die lewe gehou en was breindood verklaar. Teen 09h00 van die dag van die ongeluk het die dokters besluit om pogings om haar by te bring, te staak.[2]
Na Denise se pa toestemming verleen het is haar hart geskenk vir die oorplanting op Louis Washkansky. Haar niere word geskenk vir die 10 jarige Jonathan van Wyk. Weens apartheid was die nierskenking aan Van Wyk kontroversieël,[3] aangesien die seun as 'n Kleurling geklassifiseer was en Denise as Blank.
VerwysingsWysig
- Ongeluk lei tot gebeure wat Barnard eerste hart laat oorplant, Beeld, 3 September 2001
- Donald McRae, "Every Second Counts: The Race to Transplant the First Human Heart," New York, Putnam, 2006, p. 192.
- Malan, M. "Darvall, Denise". sahistory.org. South Africa History. Besoek op 30 Mei 2015.
|
<urn:uuid:77c99558-10a7-4383-9d99-56e3ba338b7d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Denise_Darvall
|
2019-07-23T05:53:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00354.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999876
| false
|
Pous Stefanus IX
Stefanus IX (X) was die 154ste pous van die Rooms-Katolieke Kerk. Weens die statusverandering van Pous Stefanus (II), was Stefanus IX vanaf die begin van die 13de eeu tot 1961 bekend as Stefanus X en was hy die 155ste pous. Sien Die spesiale geval van Pous Stefanus (II) vir volle besonderhede.
Pous Stefanus IX (X) | |
---|---|
Geboortenaam | Frederik van Lotaringe |
Pontifikaat begin | 2 Augustus 1057 |
Pontifikaat eindig | 29 Maart 1058 |
Voorganger | Victor II |
Opvolger | Nicolaas II |
Gebore | ± 1020 Lotaringe |
Sterf | 29 Maart 1058 Florence, Italië |
Ander pouse genaamd Stefanus |
Inhoud
BiografieWysig
Pous Stefanus IX (X) is gebore as Frederik van Lotaringe (Frans: Frédéric de Lorraine) ongeveer in 1020 in Lotaringe, seun van Gozelo I van Verdun, hertog van Bo- en Benede-Lotaringe en sy vrou Junca, dogter van Alberic II (Berengarius), koning van Italië. Hy was die jonger broer van Godfried III, hertog van Benede-Lotaringe en markies van Toskane (deur sy huwelik met Beatrice van Bar, weduwee van Bonifatius III van Toskane). Aanvanklik was Frederik kanunnik en aartsdeken van die Lambertuskapittel in Luik. Hy word na Rome gebring deur sy neef Pous Leo IX[1] en op 9 Maart 1051 word hy kanselier van die kerk, diaken en bibliotekaris op 10 Junie 1051 en kardinaal-priester van Sint Chrysogonus op 14 Junie 1057. In 1054 gaan hy saam met Humbertus van Silva Candida na Konstantinopel en was aandadig aan die totstandkoming van die groot Westerse Skisma. By sy terugkeer word hy deur Pous Victor II in Mei 1057 aangestel as ab van die klooster by Monte Casino. Op 2 Augustus 1057 volg hy Pous Victor II op en regeer tot sy dood op 29 Maart 1058. Hy word opgevolg deur Pous Nicolaas II. Die naam ‘Stefanus’ beteken 'gekroonde'.
PontifikaatWysig
Ses weke nadat Frederik van Verdun deur die vorige pous Victor II tot kardinaal bevorder is, sterf die pous en word Frederik verkies as Pous Stefanus IX (X). Hy het maar kort regeer en gedurende sy bewind bly hy ook ab van Monte Casino. Die pous was soos sy voorganger hervormingsgesind en het die hulp gekry van die hervormer Peter Damiaan en Anselm (die latere Pous Alexander II). Nog een van die pous se adviseurs was Humbert van Silva Candida wat deur die ekskommunikasie van patriarg van Konstantinopel, Michael Cerularius in 1054, die groot Westerse Skisma veroorsaak het. Die monnik van Cluny, Hildebrand, later Pous Gregorius VII het ook die pous gehelp. In die somer van 1057 stuur Stefanus vir Hildebrand op 'n diplomatieke sending om eerstens die hervormingsbeweging van die 'Patarines' (boemelaars) in Milaan te ondersoek en tweedens Stefanus se verkiesing aan die Duitse keiser bekend te maak, aangesien dit sonder keiserlike goedkeuring geskied het. Keiserin Agnes, regentes vir die jong Hendrik IV, het sy verkiesing goedgekeur.
BibliografieWysig
VerwysingsWysig
Eksterne skakelsWysig
- CE Inskrywing in die Catholic Encyclopedia (Engels)
- BBKL Inskrywing (met Literatuurverwysings) in die Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (Duits)
- PTA Inskrywing in "Popes through the Ages" deur J. Brusher S.J. (Engels)
- GM Inskrywing in die Genealogie van die Middeleeue (Duits)
|
<urn:uuid:122b4072-72b3-4be1-96d9-a1968772d00c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Pous_Stefanus_IX
|
2019-07-23T05:54:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00354.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999737
| false
|
Waaierstertvlieëvanger
Die Waaierstertvlieëvanger (Myioparus plumbeus) is 'n gelokaliseerde, algemene standvoël in digte boomveld en savanneruigtes, oewerbos en woudrand. Hulle kom een-een of in pare voor. Die voël is 14 cm groot en weeg 12 gram. In Engels staan die voël bekend as die Grey Tit-Flycatcher.
Waaierstertvlieëvanger | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mkhuze Wildreservaat, Suid-Afrika | ||||||||||||||||
Bewaringstatus | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Myioparus plumbeus (Hartlaub, 1858) |
Sien ookWysig
BronWysig
VerwysingsWysig
- BirdLife International (2012). "Myioparus plumbeus". IUCN Rooilys van Bedreigde Spesies. Weergawe 2012.1. Internasionale Unie vir die Bewaring van die Natuur. Besoek op 16 Julie 2012.
|
<urn:uuid:0ef34279-6813-426b-87a6-70c7782ba64f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Myioparus_plumbeus
|
2019-07-15T17:57:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195523840.34/warc/CC-MAIN-20190715175205-20190715201205-00538.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.989103
| false
|
Termodinamika
Termodinamika word vandag beskou as deel van die vak Fisiese Chemie, al is die Termodinamika as vakgebied streng gesproke ouer as Fisiese Chemie. Die ontstaan van Termodinamika hang nou saam met die uitvinding van die stoommasjien in die 18de eeu. Die ontwikkeling van die onderliggende teorieë vind veral in die 19de eeu plaas en word onlosmaaklik met mense soos Sadi Carnot, Clapeyron, Clausius, Gibbs, Helmholtz, Boltzmann en J.H. van 't Hoff verbind.
Inhoud
Temperatuur en warmteWysig
In die 18de eeu is die begrip temperatuur ontwikkel saam met die ontwikkeling van die termometer waarmee hierdie grootheid gemeet word. 'n Suksesvolle relatiewe skaal is ontwikkel wat die smeltpunt en kookpunte van water as ykpunte ingespan het (die Celsiusskaal). Dit het later duidelik geword dat dit moontlik is om 'n absolute skaal te definieer. 'n Skaal is toe op so 'n wyse ontwikkel waar die indelings dieselfde grootte as die Celsiusskaal sou hê, maar waar die nulpunt by die absolute nulpunt sou begin, eerder as by die vriespunt van water. Dit bring mee dat temperatuurverskille wat in Kelvin en Celsius bereken word dieselfde numeriese waarde het. Die skaal word die Kelvinskaal genoem en is na Lord Kelvin vernoem.
Dit het ook duidelik geword dat hitte 'n meetbare grootheid was, wat spontaan van 'n liggaam met 'n hoër temperatuur na 'n liggaam met 'n laer temperatuur sou vloei. (Sekere mense verwys soms na hierdie verskynsel as die nulde wet van termodinamika.) Daar is toe vasgestel dat daar verskillende hoeveelhede van hierdie grootheid nodig was om dieselfde temperatuurverskil in verskillende materiale teweeg te bring. Dit neem byvoorbeeld 'n ander hoeveelheid warmte om een gram water met een graad Celsius te verhit as om een gram lood met dieselfde hoeveelheid te verhit. Dit het dan aanleiding gegee tot die ontwikkeling van die begrip van spesifieke warmtekapasiteit.
Wetenskaplikes het toe uit hulle waarnemings sekere natuurwette waargeneem en daaruit die drie grondliggende wette van termodinamika neergepen.
Die eerste wet van Termodinamika: warmte en arbeidWysig
Daar is geglo dat warmte 'n soort vloeistof was, wat nie vernietig of geskep kon word nie, maar dit het spoedig geblyk dat dit verkeerd was. Wanneer twee voorwerpe teen mekaar geskuur word, veroorsaak die wrywing byvoorbeeld dat warmte vloei. Daar is toe vasgestel dat die hoeveelheid warmte wat met wrywing vrygestel word ooreenkom met die hoeveelheid arbeid (=krag · afstand) betrokke by die wrywing. Warmte en arbeid (ook werk genoem) is oorspronklik in twee verskillende eenhede uitgedruk, maar dit het duidelik geword dat dit moontlik is om die twee groothede aan mekaar gelyk te stel. 'n Nuwe definisie van warmte is toe ontwikkel wat bepaal dat warmte gelykstaande is aan die werk plus die energie: Q = W + ΔU. Dit lei dan tot die Eerste Wet van Termodinamika.
- In 'n geslote stelsel bly die Energie U konstant.
Later het dit duidelik geword dat daar vele ander vorms van energie, soos bewegingsenergie van 'n motor, die energie van 'n elektriese stroom of die chemiese energie wat in 'n plofstof opgesluit is, bestaan. Termodinamies kan al hierdie vorme van energie in dieselfde eenhede uitgedruk word (in die SI-stelsel word die Joule gebruik). Met die koms van Einstein se relatiwiteitsteorie het dit duidelik geword dat dit selfs geld vir die begrip van massa via E=mc2 (d.w.s massa kan in energie omgeskakel word en andersom). Energie is 'n toestandsfunksie, wat beteken dat daar vir 'n bepaalde toestand 'n bepaalde hoeveelheid energie bestaan wat onafhanklik is van hoe daardie bepaalde toestand bereik is.
'n Belangrike vorm van energie wat betrekking het op gasse is dié van volume-arbeid. Vir 'n ideale gas geld die wet pV=nRT (druk·volume)=(aantal mol·R·temperatuur) waar R die gaskonstante is. Verder hang die energie van die gas slegs van die temperatuur af. U=nRT. Die produk p·V is dus 'n energieterm.
Daar bestaan 'n ander toestandfunksie naamlik die Entalpie H=U+P·V wat dikwels gebruik word. In die praktyk is dit baie makliker om te werk met konstante druk as met konstante volume. Die p·V bepaal dan die verrigte volume-arbeid. Wanneer daar geen gasse by 'n proses betrokke is nie kan die tweede term meestal verwaarloos word.
Die tweede wet van TermodinamikaWysig
Oppervlakkig beskou kan daar uit die eerste wet verkeerdelik afgelei word dat alle vorme van energie vryelik uitruilbaar sou wees. Dit is egter nie waar nie. 'n Goeie voorbeeld is wanneer 'n motor gerem word. Dan word die bewegingsenergie (wat uit die chemiese energie van die brandstof verkry is) spontaan omgeskakel na warmte-energie toe. Die motor beweeg egter nie weer spontaan as die rem gelos word nie, aangesien (100%) van die werk in warmte omgesit is ('n proses wat dissipasie heet), maar die warmte word nie weer teruggeskakel na werk toe nie. Dit is wel moontlik om van die warmte weer terug te skakel na werk toe (deur byvoorbeeld 'n heropwekkende remstelsel te gebruik) maar dit is nie moontlik om die volle 100% weer te herwin nie. Hierdie verskynsel het gelei tot die formulering van die tweede wet van termodinamika deur Thomson en Planck wat as volg lui:
Dit is onmoontlik om 'n kringloopproses op te stel waar die enigste gevolg is dat 'n hoeveelheid
warmte uit 'n reservoir omgeskakel word na 'n ooreenkomstige hoeveelheid werk
'n Verwante misverstand is dat 'n spontane proses dieselfde is as 'n eksotermiese proses, d.w.s. 'n proses waar warmte vrygestel word. Wanneer 'n mens egter een stof soos bv. Kaliumnitraat in water oplos, verloop die proses spontaan, maar daar word warmte opgeneem: die oplossing word koud. Die eerste wet bied geen verklaring vir hierdie verskynsel nie. Dit is moontlik om hierdie tekortkoming in die eerste wet uit die weg te ruim deur 'n nuwe toestandsfunksie te definieer: die Entropie S. Hierdie funksie word gedefinieer as S = qomkeerbaar/T.
Die omkeerbare warmte qomkeerbaar is die warmte wat 'n proses afgee of opneem as die stelsel deur 'n omkeerbare roete van toestand A na toestand B gebring word. 'n Omkeerbare roete is 'n reeks toestande wat in rus (of ewewig) verkeer.
Wanneer die toestandfunksies as volg gekombineer word:
- A= U-TS en
- G= H-TS = U+pV-TS
kry 'n mens die toestandsfunksies van A (die Vrye Energie of Helmholtzenergie) en G (die Vrye Entalpie of Gibbsenergie). Hierdie twee funksies word dan gebruik om vas te stel of 'n proses spontaan kan verloop aldan nie:
By konstante druk is 'n proses spontaan as die Gibbsenergie afneem.
(Bostaande is basies 'n herformulering van die tweede wet).
Sien ook: Postulaat van Clausius; Dissipasie vermoede
Die derde wet van TermodinamikaWysig
Ten slotte is daar nog een derde wet: Wanneer 'n perfekte kristal to T=0K afgekoel word benader die Entropie 'n nul waarde.
Die derde 'wet' is 'n erge idealisering, want 'n perfekte kristal bestaan nie. 'n Kristal kan by T = 0K nie groei nie en as 'n kristal by 'n hoër temperatuur groei sal dit nooit regtig perfek word nie, maar altyd bietjie wanorde inbou en 'n bietjie onvolmaak wees. As die effens onvolmaakte kristal afgekoel word na T=0K sal die entropie nie heeltemaal na nul gaan nie.
Die vervolg van die derde wet is dat 'n thermodinamies enjin (soos 'n binnebrandenjin of 'n stoomenjin) nooit 100% doeltreffend kan wees nie. Die hoogste teoretiese doeltreffendheid wat bereik kan word, is gegee deur:
waar
- η = Doeltreffenheid
- T1 = Hoogste temperatuur in die enjin
- T0 = Laagste temperatuur in die enjin (T0 is tipies die lugtemperatuur)
Statistiese termodinamikaWysig
Klassieke termodinamika is geheel en al 'n verskynselgerigte teorie, wat nie die atomiese struktuur van materie in rekening bring nie. 'n Latere mikroskopiese teorie is ontwikkel, die statistiese termodinamika, waar daar aan die termodinamiese groothede 'n interpretasie verleen word, in terme van die statistiese verdeling van energie oor die energietoestande van die atome en molekules, waaruit 'n stelsel wat bestuur word bestaan.
OpsommingWysig
'n Baie informele en beknopte opsomming van termodinamika as vakgebied is as volg:
- Warmte stroom van warm na kouer en nie omgekeerd.
- 'n Mens kan nie energie in 'n proses skep nie, maar hoogstens met ewe veel energie opeindig.
- 'n Mens kan alleen met ewe veel energie opeindig by die absolute nulpunt.
- Dit is in beginsel onmoontlik om die absolute nulpunt te bereik.
|
<urn:uuid:133bf669-3acb-46ea-9861-dc173cff4a57>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Termodinamika
|
2019-07-15T18:50:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195523840.34/warc/CC-MAIN-20190715175205-20190715201205-00538.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999977
| false
|
Jean-Marie Le Pen
Jean-Marie Le Pen | |
Jean-Marie Le Pen in 2014 | |
Leier van die Front national
Ampstermyn 5 Oktober 1972 – 15 Januarie 2011 | |
Opgevolg deur | Marine Le Pen |
---|---|
Persoonlike besonderhede
Gebore | 20 Junie 1928 La Trinité-sur-Mer, Bretagne |
Politieke party | Front national |
Eggenoot/eggenote | Pierrette Lalanne (1960–1987) Jeanne-Marie Paschos (1991–hede) |
Kind(ers) | Marine Le Pen |
Handtekening |
|
<urn:uuid:060c7f52-e303-4100-841e-4f24c0163538>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Jean-Marie_Le_Pen
|
2019-07-19T10:03:11Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00458.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.734585
| false
|
Maak hoofkeuseskerm oop
Soek
Wysigings
← Ouer wysiging
Nuwer wysiging →
1890
(wysig)
Wysiging soos op 05:21, 24 Julie 2013
134 grepe verwyder
,
5 jaar gelede
→Gebeure
:
Oeps!
== Gebeure ==
* [[10 Julie]] – [[Wyoming]] word die 44ste deelstaat van die [[VSA]].
* [[14 Oktober]] – [[Dwight D. Eisenhower]], Generaal in die Amerikaanse Weermag en 34ste President van [[Amerika]] († [[1969]]).
* [[18 Desember]] – [[Frederick Lugard]] annekseer [[Uganda]] names die Britse Oos Afrika Kompanjie.
* [[29 Desember]] – Die [[Verenigde State]] Leër vermoor meer as 400 lede van die Groot [[Sioux]]nasie by die [[Wounded Knee Slagting]].
Oesjaar
Administrateurs
102 895
wysigings
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1191012
"
|
<urn:uuid:76cea6c9-33ba-413e-aa28-a0d389efc4eb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1191012
|
2019-07-19T10:13:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00458.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996643
| false
|
Peter Facinelli
Peter Facinelli | |
Geboorte | 26 November 1973 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Kinders | 3 |
Beroep(e) | Akteur, regisseur, en vervaardiger |
Aktiewe jare | 1995–nou |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Peter Facinelli (gebore 26 November 1973) is 'n Amerikaanse akteur, regisseur, en vervaardiger. Hy is bekend vir sy rolle in die rolprente Twilight (2008), The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1 (2011), en The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2 (2012), en in die televisiereeks Nurse Jackie (2009).
Inhoud
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1997: Touch Me
- 1998: Dancer, Texas Pop. 81
- 1998: Telling You
- 1998: Welcome to Hollywood
- 1999: Blue Ridge Fall
- 1999: The Big Kahuna
- 2000: Supernova
- 2001: Rennie's Landing
- 2005: Enfants terribles
- 2006: The Lather Effect
- 2008: Twilight
- 2008: Finding Amanda
- 2011: The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 1
- 2011: Loosies
- 2012: The Twilight Saga: Breaking Dawn - Part 2
- 2013: The Damned
- 2014: Freezer
- 2016: Johnny Frank Garrett's Last Word
- 2017: Heartthrob
- 2018: Breaking & Exiting
- El Chico Blanco
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1995: Runaways
- 2002: Fastlane
- 2006: Enemies
- 2007: Insatiable
- 2009: Nurse Jackie
- 2012: Jennie Garth: A Little Bit Country
- 2012: The Digital Picture
- 2015: American Odyssey
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1995: The Price of Love
- 1996: After Jimmy
- 1996: Calm at Sunset
- 1996: An Unfinished Affair
- 2006: Touch the Top of the World
- 2008: The Road to MSG: Z100's Jingle Ball 2008
- 2011: Accidentally in Love
- 2016: Zoobiquity
- 2018: I, Douglas Fairbanks
Video's[wysig | wysig bron]
- 2006: Hollow Man II
|
<urn:uuid:f8a0f7bc-4bd4-47d9-95f7-49a20cdf8a0a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Peter_Facinelli
|
2019-07-19T11:02:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00458.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.745195
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:7ad548d7-6703-4af1-813a-d7c87649ae4c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/9781875093465
|
2019-07-21T23:18:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00218.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Republikeinse Party (Verenigde State)
Die Republikeinse Party (Engels: Republican Party), of kort Republikeine (Republicans), ook Grand Old Party (Engels vir: "Groot Ou Party; GOP) genoem, is een van die twee hedendaagse groot politieke partye in die Verenigde State, saam met die Demokratiese Party. Die party is op 20 Maart 1854 deur anti-slawerny-aktiviste, moderniste en voormalige lede van beide die Whig Party en die Free Soil Party gestig. Die Republikeinse Party het vir die grootste deel van die tydperk tussen 1860 en 1932 die nasionale politiek en in die meerderheid van die noordelike state gedomineerd. Hul nie-amptelike kleur is rooi en hul nie-amptelike wapendier is die olifant. Met 'n geskatte ledetal van 30,7 miljoen in 2012 is die Republikeinse Party naas die Demokratiese Party die tweede grootste party van die Verenigde State.[5]
Republikeinse Party Republican Party | |
Republicans | |
Leier | Ronna Romney McDaniel |
---|---|
Gestig | 20 Maart 1854 |
Voorafgegaan deur | Whig Party Free Soil Party |
Hoofkwartier | 310 First Street SE, Washington, D.C. 20003 |
Studentevleuel | College Republicans |
Jeugvleuel | Young Republicans Teen Age Republicans |
Ideologie | Konserwatisme[1] Ekonomiese liberalisme[2] Fiskale konserwatisme[3] Sosiale konserwatisme[4] |
Internasionale affiliasie | International Democrat Union |
Amptelike kleure | Rooi |
Webblad | gop.com |
Inhoud
GeskiedenisWysig
Die Republikeinse Party was oorspronklik die liberale van die twee groot partye, terwyl die Demokratiese Party die konserwatiewe party was. Die Republikeinse Party is op 20 Maart 1854 as liberale Anti-slawerny-Party gestig en het in 1860 met Abraham Lincoln hul eerste president opgestel wat tot die Amerikaanse Burgeroorlog en die stigting van die Gekonfedereerde State van Amerika gelei het. Op 1 Januarie 1863 is deur die Emansipasie-Proklamasie wat deur die Noordelike Verenigde State aanvaar is, die slawerny in die Suidelike Verenigde State afgeskaf en in 1865, na die einde van die Amerikaanse Burgeroorlog en Abraham Lincoln se herverkiesing, in die hele Verenigde State. Na die sluipmoord op Abraham Lincoln het in 1865 die Demokraat en adjunkpresident Andrew Johnson president geword. Vir die volgende vyf dekades kon die Republikeinse presidentskapskandidate weens hul beleid vir swart burgerregte in die suidelike deelstate nie een verkiesing wen nie, terwyl net Republikeinse kandidate die volgende presidentsverkiesings − met die uitsondering van die Demokraat Grover Cleveland wie in 1885 en 1893 vir vier jaar elk verkies is − kon wen.
Vanaf 1896, met William McKinley se verkiesing, wie in 1901 vermoor is en deur Theodore Roosevelt opgevolg is, was die politiese beleid van die Republikeinse Party veral deur die Progressiwisme gekenmerk. Maar in 1912 het onder William Howard Taft die Progressiewe vleuel, gelei deur Theodore Roosevelt, afgestig en hul eie party gestig, terwyl die konserwatiewe vleuel William Howard Taft by die volgende verkiesing ondersteun het. As gevolg daarvan is die Demokraat Woodrow Wilson tot president verkies. Vir die verkiesing van 1916 het Theodore Roosevelt afstand gedoen van 'n eie kandidatuur en die Republikeinse Charles Evans Hughes ondersteun.
Onder die drie volgende Republikeinse presidente Warren G. Harding, Calvin Coolidge en Herbert Hoover het die Verenigde State 'n groot ekonomiese opswaai beleef. Al drie presidente het op 'n konserwatiewe beleid gefokus en 'n streng ekonomiese liberalisme gevolg. Maar na die uitbreek van die Groot Depressie in 1929 kon die Republikeinse kandidate die volgende verkiesings nie wen nie en het vir die naaste 20 jaar in die opposisie gebly.
Nadat die Demokratiese Party se konserwatiewe vleuel as gevolg van die Demokrate se toenemende belangstelling in swart burgerregte dié party in 1948 verlaat en by die Republikeine aangesluit het, het die Demokrate verder na links geskuif en die Republikeine meer en meer konserwatief geword. Hierdie ideologiese uitruiling kan veral sedert die verkiesings van 1964 gesien word. Terwyl die Demokratiese Party tot dusver veral deur kiesers in die Suidelike Verenigde State gekies is en die Republikeinse Party in die noorde, ooste en weste, het die Republikeine die dominante party van die Suidstate geword en word sedertdien veral deur wit konserwatiewes gekies.
In 1968 is die Republikeine se kandidaat, Richard Nixon, tot president verkies en het die Viëtnamoorlog van sy Demokratiese voorganger, Lyndon B. Johnson, "geërf". Tydens sy ampstermyn is dié oorlog ná die neutrale lande Kambodja en Laos uitgebrei, maar sowat 550 000 Amerikaanse soldate is uit Suidoos-Asië onttrek. In 1973 het die Amerikaanse bondgenoot Suid-Viëtnam aan die noorde oorgegee en is tot Viëtnam verenig. Teenoor die Verenigde State se vyande tydens die Koue Oorlog, die Sowjetunie en die Volksrepubliek China het Nixon 'n beleid van ontspanning gevolg en die eerste president geword, wat 'n staatsbesoek aan albei lande gelewer het. As gevolg van die Watergate-skandaal het Richard Nixon op 8 Augustus 1974 van sy amp bedank en sodoende die eerste Amerikaanse president geword, wat afgedank het. Sy adjunkpresident Gerald Ford het hom opgevolg.
Ronald Reagan het die ontspanningspolitiek van sy voorgangers laat vaar en 'n moontlike uitbreiding van die Kommunisme teengestaan. Byvoorbeeld is die Mudjahedin in Afghanistan ná die Sowjetse inval met Amerikaanse wapens versorg en ontwikkelingslande ondersteun, wat hulself vir die stryd teen Kommunisme bewyer het. Nadat Ronald Reagan nie vir 'n derde ampstermyn verkies kon word nie, het hy die verkiesing van sy adjunkpresident George H.W. Bush voorgestel.
Tydens George H.W. Bush se ampstermyn is Duitsland herenig, die Sowjetunie is ontbind en die bloedige verbrokkeling van Joego-Slawië het begin. Nadat Irak op 1 Augustus 1990 Koeweit binnegeval en geannekseer het, het onder leiding van die Verenigde State die Golfoorlog begin, waarna die Irakse weermag uit Koeweit onttrek het.
Agt jaar ná sy pa het George W. Bush in 2001 president geword, wie se ampstermyn deur die Aanvalle op 11 September 2001 en die daaropvolgende sogenaamde "Oorlog teen Terrorisme" gekenmerk is. Net een maand later is onder leiding van die Verenigde State die Afghaanse Oorlog teen die Taliban onder Osama bin Laden begin, waartydens Afghanistan deur onder andere Duitsland, die Verenigde Koninkryk en die Verenigde State beset en Hamid Karzai as president aangestel is. Reeds een en 'n half jaar later is die Irakse Oorlog teen Saddam Hoesein begin, wat met die Irak se vermeende besit van wapens van massavernietiging geregverdig is. Albei oorloë het tot grootskaalse burgeroorloë tussen weerstandsgroepe en besettingstroepe asook verskeie bevolkingsgroepe gelei. Saddam Hoesein is op 30 Desember 2006 in Bagdad opgehang en Osama bin Laden is op 2 Mei 2011 in Abbottabad, Pakistan, tereggestel.
Amerikaanse presidente van die Republikeinse PartyWysig
Tot vandag het die Republikeinse Party 19 presidente gestel.
Abraham Lincoln
1861–1865Ulysses S. Grant
1869–1877Rutherford B. Hayes
1877–1881James Garfield
1881Chester A. Arthur
1881–1885Benjamin Harrison
1889–1893William McKinley
1897–1901Theodore Roosevelt
1901–1909William Howard Taft
1909–1913Warren G. Harding
1921–1923Calvin Coolidge
1923–1929Herbert Hoover
1929–1933Dwight D. Eisenhower
1953–1961Richard Nixon
1969–1974Gerald Ford
1974–1977Ronald Reagan
1981–1989George H.W. Bush
1989–1993George W. Bush
2001–2009Donald Trump
2017–hede
VerwysingsWysig
- ( Paul Gottfried (2009). Conservatism in America: Making Sense of the American Right. p. 9. )
- ( ) "Laissez-faire capitalism and economic liberalism". Jstor.com. Besoek op 12 April 2016.
- ( Quinn, Justin. ) "Fiscal Conservatism". about news. Besoek op 12 April 2016.
- ( ) "No Country for Old Social Conservatives?". Thecrimson.com. 5 Februarie 2013. Besoek op 12 April 2016.
- ( Samuel Kernell, Gary C. Jacobson, and Thad Kousser. ) "Background of Political Parties in the United States". ProCon.org. Besoek op 12 April 2016.
- ( ) "The Third-Term Panic". Cartoon of the Day. 7 November 2003. Besoek op 12 April 2016.
Eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Republican Party (United States). |
|
<urn:uuid:17cbcd67-3d15-4d50-8760-b9b1c234d416>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Republikeinse_Party_(VSA)
|
2019-07-23T05:48:16Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00378.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99981
| false
|
Fort Cunynghame
Jump to navigation
Jump to search
Sir Arthur Augustus Thurlow Cunynghame (1812–1884) was die Britse militêre bevelhebber in die Kaapkolonie van 1874 tot 1878. Cunynghame het wyd gereis, was 'n goeie waarnemer en het verskeie boeke geskryf, onder andere een oor Suid-Afrika.
|
<urn:uuid:148af810-9f35-449c-83c5-ffc5a4f80c5e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Fort_Cunynghame
|
2019-07-15T20:23:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715220411-00023.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998271
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "16 Januarie" skakel
←
16 Januarie
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
16 Januarie
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Lys van historiese herdenkings
(
← skakels
wysig
)
Opera
(
← skakels
wysig
)
1971
(
← skakels
wysig
)
2001
(
← skakels
wysig
)
1 Januarie
(
← skakels
wysig
)
1957
(
← skakels
wysig
)
1981
(
← skakels
wysig
)
1990
(
← skakels
wysig
)
1951
(
← skakels
wysig
)
1942
(
← skakels
wysig
)
1928
(
← skakels
wysig
)
1926
(
← skakels
wysig
)
1901
(
← skakels
wysig
)
1891
(
← skakels
wysig
)
1673
(
← skakels
wysig
)
1547
(
← skakels
wysig
)
2 Januarie
(
← skakels
wysig
)
3 Januarie
(
← skakels
wysig
)
4 Januarie
(
← skakels
wysig
)
5 Januarie
(
← skakels
wysig
)
6 Januarie
(
← skakels
wysig
)
7 Januarie
(
← skakels
wysig
)
8 Januarie
(
← skakels
wysig
)
9 Januarie
(
← skakels
wysig
)
10 Januarie
(
← skakels
wysig
)
11 Januarie
(
← skakels
wysig
)
12 Januarie
(
← skakels
wysig
)
13 Januarie
(
← skakels
wysig
)
14 Januarie
(
← skakels
wysig
)
15 Januarie
(
← skakels
wysig
)
1495
(
← skakels
wysig
)
17 Januarie
(
← skakels
wysig
)
18 Januarie
(
← skakels
wysig
)
19 Januarie
(
← skakels
wysig
)
20 Januarie
(
← skakels
wysig
)
21 Januarie
(
← skakels
wysig
)
22 Januarie
(
← skakels
wysig
)
23 Januarie
(
← skakels
wysig
)
24 Januarie
(
← skakels
wysig
)
25 Januarie
(
← skakels
wysig
)
26 Januarie
(
← skakels
wysig
)
27 Januarie
(
← skakels
wysig
)
28 Januarie
(
← skakels
wysig
)
29 Januarie
(
← skakels
wysig
)
30 Januarie
(
← skakels
wysig
)
31 Januarie
(
← skakels
wysig
)
1400
(
← skakels
wysig
)
Januarie
(
← skakels
wysig
)
1239
(
← skakels
wysig
)
1245
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/16_Januarie
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:1de6aa4d-1fff-4401-8f79-dacef09d54a7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/16_Januarie
|
2019-07-15T20:21:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715220411-00023.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999823
| false
|
Valsgård is ’n plek in die Deense Noord-Jutlandstreek van die Mariagerfjord-munisipaliteit. Daar bly 978 inwoners (2008).
|
<urn:uuid:f2325660-99dc-4893-aaf1-2a7dff5196cc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Valsg%C3%A5rd
|
2019-07-15T20:23:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715220411-00023.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998978
| false
|
Lord’s
Lord’s Krieketgronde | ||
Bynaam | Lord’s | |
---|---|---|
Volle naam | Lord’s Krieketgronde | |
Ligging | St. John’s Wood, Londen | |
Koördinate | Koördinate: | |
Eienaar | Marylebone Krieketklub (1814–hede) Middlesex (1877–hede) | |
Kapasiteit | 28 000 | |
Oppervlak | Gras | |
Konstruksie | ||
Gebou | 1814 | |
Huurders | ||
Engelse nasionale krieketspan |
Die Lord’s-krieketveld (afgekort as Lord’s) is 'n bekende krieketstadion in St John's Wood, 'n wyk in die Engelse hoofstad Londen. Die stadion bied sitplek vir 28 000 toeskouers en word deur die Marylebone Krieketklub (MCC) besit. Lord’s word dikwels The Home of Cricket ("die tuiste van krieket") genoem.[1]
Lord’s is ook die tuiste van Engeland en Wallis se Krieketraad (ECB) sowel as die Europese Krieketraad (ECC). Dit is die tuiste van die Internasionale Krieketraad (IKR) se hoofkantoor, maar die IKR se administratiewe kantore is in 2005 na Doebai verskuif.
Inhoud
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Oor die jare was daar al drie Lord’s-krieketvelde. Die oorspronklike een in deur Thomas Lord in 1787 op Dorset Square in Marylebone ('n wyk in Londen) gestig. Die eerste gewone krieketwedstryd wat op Lord’s gespeel is, was 'n jaarlikse wedstryd tussen die skole Eton College en Harrow School in 1805. In 1810 is Lord’s na 'n park verplaas, en in 1814 moes hulle weer trek omdat daar 'n kanaal gegrawe moes word. Sedert 1814 is Lord’s op sy huidige plek.
Die eerste toetswedstryd wat hier gespeel is, het op 21 Julie 1884 tussen Engeland en Australië plaasgevind. Die eerste internasionale eendagwedstryd (EDI) het op 26 Augustus 1972 tussen Engeland en Australië plaasgevind. Lord’s is al tydens vyf krieketwêreldbekers vir wedstryde ingespan: 1975, 1979, 1983, 1999 en 2019.
Wedstryde[wysig | wysig bron]
Krieketwêreldbeker 1975[wysig | wysig bron]
Groepfase 7 Junie 1975
334/4 (60 boulbeurte)
v
132/3 (60 boulbeurte)
Eindstryd 21 Junie 1975
291/8 (60 boulbeurte)
v
274 (58.4 boulbeurte)
Krieketwêreldbeker 1979[wysig | wysig bron]
Groepfase 9 Junie 1979
159/9 (60 boulbeurte)
v
160/4 (47.1 boulbeurte)
Eindstryd 23 Junie 1979
286/9 (60 boulbeurte)
v
194 almal uit (51 boulbeurte)
Krieketwêreldbeker 1983[wysig | wysig bron]
Groepfase 13 Junie 1983
193/8 (60 boulbeurte)
v
199/2 (50.4 boulbeurte)
Groepfase 18 Junie 1983
273/6 (60 boulbeurte)
v
276/3 (57.5 boulbeurte)
Eindstryd 25 Junie 1983
183 (54.4 boulbeurte)
v
140 (52 boulbeurte)
Krieketwêreldbeker 1999[wysig | wysig bron]
Groepfase 14 Mei 1999
204 (48.4 boulbeurte)
v
207/2 (46.5 boulbeurte)
Groepfase 9 Junie 1999
303/4 (50 boulbeurte)
v
259/6 (50 boulbeurte)
Eindstryd 20 Junie 1999
132 (39 boulbeurte)
v
133/2 (20.1 boulbeurte)
Krieketwêreldbeker 2019[wysig | wysig bron]
Fotogalery[wysig | wysig bron]
Lord’s tydens die Olimpiese Somerspele 2012.
|
<urn:uuid:d252ad59-568a-465d-a9d3-129bf539838c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lord%E2%80%99s
|
2019-07-17T00:42:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525004.24/warc/CC-MAIN-20190717001433-20190717023433-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999422
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:2019f033-ec48-4c16-8c05-6a2d2128b3cf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/978-3-86588-451-0
|
2019-07-17T00:40:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525004.24/warc/CC-MAIN-20190717001433-20190717023433-00162.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Bronisław Komorowski
Bronisław Maria Komorowski (Pools: [brɔˈɲiswaf kɔmɔˈrɔfskʲi] ; * 4 Junie 1952 in Oborniki Śląskie)[1] is 'n Poolse politikus het vanaf 2010 tot 2015 as president van Pole gedien. Tussen 2007 en 2010 het hy die amp van maarskalk van die Poolse parlement (Sejm) beklee. Tot 2010 was hy lid van die party Burgerplatform (Platforma Obywatelska) en het tussen 2000 en 2001 as minister van verdediging gedien.
Bronisław Komorowski | |
Bronisław Komorowski in 2015 | |
5de President van Pole
Ampstermyn 6 Augustus 2010 – 6 Augustus 2015 | |
Eerste minister | Donald Tusk Ewa Kopacz |
---|---|
Voorafgegaan deur | Grzegorz Schetyna (waarnemend) |
Opgevolg deur | Andrzej Duda |
Ampstermyn 10 April 2010 – 8 Julie 2010 | |
Eerste minister | Donald Tusk |
Voorafgegaan deur | Lech Kaczyński |
Opgevolg deur | Bogdan Borusewicz (waarnemend) |
Maarskalk van die Sejm
Ampstermyn 5 November 2007 – 8 Julie 2010 | |
President | Lech Kaczyński |
Eerste minister | Jarosław Kaczyński Donald Tusk |
Voorafgegaan deur | Ludwik Dorn |
Opgevolg deur | Grzegorz Schetyna |
Minister van Nasionale Verdediging
Ampstermyn 16 Junie 2000 – 19 Oktober 2001 | |
Eerste minister | Jerzy Buzek |
Voorafgegaan deur | Janusz Onyszkiewicz |
Opgevolg deur | Jerzy Szmajdziński |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 4 Junie 1952 Oborniki Śląskie, Pole |
Politieke party | Konserwatiewe Volksparty (tot 2001) Burgerplatform (2001–2010) Onafhanklik (2010–hede) |
Eggenoot/eggenote | Anna Dziadzia (1977–hede) |
Kind(ers) | Zofia Aleksandra Tadeusz Jan Maria Anna Piotr Zygmunt Elżbieta Jadwiga |
Alma mater | Universiteit van Warskou |
Religie | Rooms-Katolieke Kerk |
Handtekening |
Nadat die Poolse staatspresident Lech Kaczyński op 10 April 2010 in 'n vliegtuigongeluk naby die Russiese stad Smolensk gesterf het, het Komorowski as president van die parlement - volgens die Poolse grondwet die tweede hoogste amp in die staat - tydelik die amp van staatshoof waargeneem. As kandidaat van die Burgerplatform het Komorowski in die presidensiële verkiesing van 2010 gestaan met 41,22 persent die meeste stemme op hom verenig, maar geen algehele meerderheid behaal nie. Hy het dus in 'n tweede rondte teen Jarosław Kaczyński gestaan, Lech Kaczyński se tweeling en kandidaat van die nasionaal-konserwatiewe party Prawo i Sprawiedliwość ("Reg en Geregtigheid"), wat in die eerste rondte van die verkiesing tweede gekom het. Komorowski is uiteindelik met 'n algehele meerderheid van die uitgebragte stemme as nuwe president van Pole verkies en het die ampseed op 6 Augustus 2010 afgeleë.
|
<urn:uuid:be22ed72-d04e-4df2-a5b5-fcca85233937>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Bronis%C5%82aw_Komorowski
|
2019-07-18T05:26:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997994
| false
|
Gangreen
Gangreen is siektetoestand waar weefsels of liggaamsdele afsterf. Dit staan ook bekend as kouevuur, weefseldood of nekrose. Dit word dikwels veroorsaak deur die inkorting van die arteriële bloedvoorsiening. Daar word 'n onderskeid gemaak tussen 'n droë en nat gangreen.
Gangreen | ||
Klassifikasie en eksterne bronne | ||
’n Man met droë gangreen aan die regtervoet. | ||
ICD-10 | R02, I70.2, E10.2, I73.9 | |
ICD-9 | 040.0, 785.4 | |
DiseasesDB | 19273 | |
MedlinePlus | 007218 | |
eMedicine | article/217943article/782709 article/214992 article/438994 article/2028899 article/2051157 | |
MeSH | D005734 | |
Mediese waarskuwing |
|
<urn:uuid:aaacea51-78de-4785-87aa-00600ac77ddc>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Gangreen
|
2019-07-18T04:26:49Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997924
| false
|
Bespreking:17
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die 17-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:4c9752c2-9b88-4954-be1c-ec4fe1149483>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:17
|
2019-07-18T05:01:09Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999996
| false
|
Bestand:Flag of Malta.svg
Oorspronkelijk bestand (SVG-bestand, nominaal 900 × 600 pixels, bestandsgrootte: 22 kB)
Bestandsgeschiedenis
Klik op een datum/tijd om het bestand te zien zoals het destijds was.
(nieuwste | oudste) (10 nieuwere | 10 oudere) (10 | 20 | 50 | 100 | 250 | 500) bekijken.Datum/tijd | Miniatuur | Afmetingen | Gebruiker | Opmerking | |
---|---|---|---|---|---|
huidige versie | 5 aug 2014 18:16 | 900 × 600 (22 kB) | SiBr4 | Code | |
5 dec 2011 16:37 | 900 × 600 (36 kB) | Zscout370 | Reverted to version as of 21:52, 4 September 2009 text rendering issues | ||
21 aug 2011 11:01 | 900 × 600 (26 kB) | Alkari | code cleanup | ||
4 sep 2009 23:52 | 900 × 600 (36 kB) | Zscout370 | http://www.doi.gov.mt/en/state/National%20Flag%20Graphical%20Specifications.pdf | ||
17 jul 2006 15:51 | 900 × 600 (47 kB) | Yaddah | Bigger size | ||
17 jul 2006 15:35 | 450 × 300 (47 kB) | Yaddah | Text-->Path | ||
17 jul 2006 15:32 | 450 × 300 (32 kB) | Yaddah | Slightly improved St George. Better version coming; I will also look at the cross itself | ||
21 feb 2006 21:09 | 450 × 300 (35 kB) | Zscout370 | Fixed up the George's Cross medal | ||
16 feb 2006 21:21 | 450 × 300 (34 kB) | Zscout370 | Starting to fix the flag up, according to http://www.crwflags.com/fotw/flags/mt'.html and my talk page on EN Wikipedia. | ||
5 feb 2006 11:35 | 750 × 500 (39 kB) | Denelson83 | More manageable dimensions |
Bestandsgebruik
Globaal bestandsgebruik
De volgende andere wiki's gebruiken dit bestand:
- Gebruik op ace.wikipedia.org
- Gebruik op af.wikipedia.org
- Europa
- Europese Unie
- Britse Statebond
- Maltees
- Lys van hoofstede
- Euro
- Italiaans
- Malta
- Lys van lande volgens bevolking
- Cyril Ramaphosa
- Kategorie:Malta
- Lys van lande volgens bevolkingsdigtheid
- Menslike-ontwikkelingsindeks
- Lys van lande
- Lys van internasionale rugbyspanne
- Lys van lande volgens Menslike-ontwikkelingsindeks
- Sjabloon:Landdata Malta
- Lys van lande volgens BBP (nominaal) per capita
- Lys van lande volgens BBP (koopkragpariteit) per capita
- Lys van lande volgens oppervlak
- Lys van lande volgens geletterdheidskoers
- Gebruiker:BenBezuidenhout
- Valletta
- Olimpiese Somerspele 2008
- Olimpiese Somerspele 2012
- Olimpiese Somerspele 2004
- Olimpiese Somerspele 2000
- Olimpiese Somerspele 1996
- Olimpiese Somerspele 1992
- Olimpiese Somerspele 1988
- Olimpiese Somerspele 1984
- Olimpiese Somerspele 1980
- Olimpiese Somerspele 2016
- Olimpiese Somerspele 1972
- Olimpiese Somerspele 1968
- Olimpiese Winterspele 2014
- Paralimpiese Somerspele 2008
- Paralimpiese Somerspele 2012
- Paralimpiese Somerspele 1992
- Paralimpiese Somerspele 1984
- Paralimpiese Somerspele 1980
- Paralimpiese Somerspele 1972
- Paralimpiese Somerspele 1968
- Paralimpiese Somerspele 1964
- Lys van lande volgens selfmoordsyfer
- Gebruiker:BenBezuidenhout/Woordeboek Duits-Afrikaans lande
- Huis van Windsor
- Lys van lande volgens lewensverwagting
Globaal gebruik van dit bestand bekijken.
|
<urn:uuid:082cf4d5-df13-49f8-bde4-8a773aee33d7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
2019-07-18T04:34:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00322.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"cc-unknown",
"zero",
"mark"
],
"in_footer": [
false,
false,
false,
false
],
"in_head": [
true,
false,
false,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag",
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
null,
"1.0",
"1.0"
]
}
| false
| true
|
Latn
|
afr
| 0.870628
| false
|
|
Harige slangster
Harige slangster | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Ophiothrix fragilis | ||||||||||||||||
Wetenskaplike klassifikasie | ||||||||||||||||
Binomiale naam | ||||||||||||||||
Ophiothrix fragilis Abildgaard, 1789 [1] | ||||||||||||||||
Sinonieme | ||||||||||||||||
Die Harige slangster (Ophiothrix fragilis) is 'n seester wat aan die hele Suid-Afrikaanse kuslyn voorkom. Die diertjie het 'n ronde lyf waaraan vyf, buigbare pote vas is. Die pote is oortrek met lang, skerp stekels terwyl die liggaam oortrek is met kort stekels. Die seester kom voor in rotsagtige kuste tot op dieptes van 100 m waar dit in skeure skuil. Hulle is kuddediere en word dikwels in digte groepe aangetref. Die seesterre vreet deur hul pote in die water rond te swaai en vang sodoende dooie plant- en diermateriaal.
Fotogalery[wysig | wysig bron]
Bron[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Ophiothrix fragilis. |
- Gids tot die Kusgebiede van Suid-Afrika. Jacana Media. 2007. ISBN 978-1-77009-215-0
|
<urn:uuid:f1542420-a82d-4935-8643-ca334d05820c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Harige_slangster
|
2019-07-19T10:55:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00482.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996476
| false
|
Bespreking:Epsom
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Epsom-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:6d5bcfbc-6f06-46ad-b21a-5cdd64844e01>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Epsom
|
2019-07-19T10:28:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00506.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999995
| false
|
Gesprekke oor Ingrid Jonker
Jump to navigation
Jump to search
Outeur | L.M. van der Merwe | |
Omslagontwerper | Sagteband | |
Land | Suid-Afrika | |
Taal | Afrikaans | |
Genre | Nie-fiksie | |
Uitgewer | hemel en see boeke | |
Uitgegee | ||
ISBN | 0-620-37159-5 | |
Sy het daarvan gesê:
"Dit is 'n fassinerende studie - 'n baie interessante en uitsonderlike dokument."
Vir sy navorsing het Van der Merwe onder andere gesprekke op band vasgelê met Anna Jonker (Ingrid Jonker se ouer suster), Jan Rabie, Marjorie Wallace, Berta Smit, Freda Linde, W.A. de Klerk, Uys Krige en André P. Brink.[1]
Bibliografie[wysig | wysig bron]
- Gesprekke oor Ingrid Jonker (2006), ISBN 0-620-37159-5
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Inligting bekom van die omslag van die boek
|
<urn:uuid:8bc0cc2b-cf5a-4710-8d8b-41a9336a9062>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gesprekke_oor_Ingrid_Jonker
|
2019-07-19T10:53:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00506.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999339
| false
|
Kategorie:Tale van die Dominikaanse Republiek
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met Tale van die Dominikaanse Republiek. |
|
<urn:uuid:96f91591-8153-47c3-a042-fe5f2dea6e06>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Tale_van_die_Dominikaanse_Republiek
|
2019-07-19T10:42:08Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00506.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.901664
| false
|
Port-au-Prince
Kaart | Wapen |
Vlag | |
Land | Haïti |
Provinsie | Ouest |
Koördinate | |
Stigting | 1749 |
Oppervlakte: | |
- Totaal | 36,04 vk km |
Hoogte bo seevlak | 98 m |
Bevolking: | |
- Totaal (2015) | 987 310 |
- Bevolkingsdigtheid | 27 395/vk km |
- Metropolitaanse gebied | 2 618 894 |
Tydsone | UTC -5 |
Burgemeester | Jean Yves Jason |
Port-au-Prince (Frans: [pɔʁopʁɛ̃s], Haïtiaanse Kreools: Pòtoprens) is die hoofstad en grootste stad van Haïti, 'n land op die Karibiese eiland Hispaniola tussen die Atlantiese Oseaan in die noorde en die Karibiese See in die suide. Die stad het 'n bevolking van 987 310 in 2015 gehad en 'n oppervlakte van 36,04 km². Port-au-Prince is in 1749 deur Franse gestig.
Op 12 Januarie 2010 om 4:53 nm plaaslike tyd het 'n sterk aardbewing Port-au-Prince getref en die stad grotendeels vernietig. Volgens die Haïtiaanse regering het die aardbewing die lewe van sowat 230 000 mense geëis.
Susterstede[wysig | wysig bron]
- Miami, Florida, Verenigde State.[1]
- Montreal, Quebec, Kanada.[2]
- Baton Rouge, Louisiana, Verenigde State.[3]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "Sister City International Listings". Sister Cities International. Besoek op 26 Mei 2016.
- https://charterforcompassion.org/sites/default/files/CharterSisterCities.pdf
- ( ) "Louisiana at a Glance". IIP Digital. Besoek op 26 Mei 2016.
|
<urn:uuid:879b7ecb-e867-4ad5-bf9f-f0de12fee329>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Port-au-Prince
|
2019-07-20T18:19:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00106.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996126
| false
|
Hulp
Kategorie:Boeddhiste
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Buddhists
.
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
L
►
Boeddhistiese leiers
(2 K)
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Boeddhiste&oldid=1845525
"
Kategorieë
:
Boeddhisme
Mense volgens religies
Versteekte kategorie:
Commons-kategorie sonder 'n skakel op Wikidata
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
مصرى
Asturianu
Български
བོད་ཡིག
Català
Čeština
Cymraeg
Dansk
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Frysk
עברית
Magyar
Íslenska
日本語
한국어
Македонски
Bahasa Melayu
မြန်မာဘာသာ
Nederlands
Português
Română
Sardu
Scots
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenščina
Српски / srpski
தமிழ்
ไทย
Türkçe
Tiếng Việt
中文
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 27 Oktober 2018 om 08:40 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:776ce414-f458-433a-9fae-64d512de62ca>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Boeddhiste
|
2019-07-21T23:21:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00266.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.99387
| false
|
Bonar Colleano
Jump to navigation
Jump to search
Bonar Colleano | |
Geboorte | 14 Maart 1924 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 18 Augustus 1958 (op 34) |
Kinders | 2 |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Bonar Colleano (14 Maart 1924 – 18 Augustus 1958) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente While the Sun Shines (1947), Eight Iron Men (1952), Is Your Honeymoon Really Necessary (1953), en Pickup Alley (1957).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1944: Starlight Serenade
- 1947: While the Sun Shines
- 1948: One Night with You
- 1948: Good-Time Girl
- 1948: Merry-Go-Round
- 1949: Maniacs on Wheels
- 1951: A Tale of Five Women
- 1951: Pool of London
- 1952: Eight Iron Men
- 1953: Is Your Honeymoon Really Necessary
- 1953: Escape by Night
- 1954: Flame and the Flesh
- 1955: Joe MacBeth
- 1956: Stars in Your Eyes
- 1956: Zarak
- 1957: Pickup Alley
- 1958: Tank Force
- 1958: Them Nice Americans
- 1958: Death Over My Shoulder
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1958: East End, West End
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1946: In the Zone
|
<urn:uuid:691795a2-adf3-49cc-8cde-937ad39a39b5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bonar_Colleano
|
2019-07-23T05:53:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00426.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.901067
| false
|
Hulp
Kategorie:Geboortes in die 15de eeu
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Subkategorieë
Hierdie kategorie bevat slegs die volgende subkategorie.
G
►
Geboortes in die 1490's
(7 K, 1 B)
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Geboortes_in_die_15de_eeu&oldid=1607980
"
Kategorieë
:
15de eeu
Geboortes volgens eeu
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Aragonés
العربية
Asturianu
Azərbaycanca
Башҡортса
Boarisch
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Bahasa Banjar
বাংলা
Brezhoneg
Bosanski
Mìng-dĕ̤ng-ngṳ̄
Нохчийн
کوردی
Čeština
Cymraeg
Deutsch
Dolnoserbski
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Føroyskt
Français
Frysk
贛語
Galego
Gaelg
עברית
Hornjoserbsce
Kreyòl ayisyen
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Ilokano
Íslenska
Italiano
日本語
Jawa
ქართული
Қазақша
한국어
Kurdî
Latina
Lëtzebuergesch
Lumbaart
Latviešu
Македонски
മലയാളം
Монгол
मराठी
Bahasa Melayu
Malti
Nāhuatl
Plattdüütsch
Norsk nynorsk
Norsk
Occitan
Deitsch
Polski
Português
Runa Simi
Română
Русский
Саха тыла
Scots
Davvisámegiella
Srpskohrvatski / српскохрватски
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Svenska
Kiswahili
Ślůnski
தமிழ்
Тоҷикӣ
ไทย
Tagalog
Türkçe
Татарча/tatarça
Українська
اردو
Tiếng Việt
Winaray
中文
粵語
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 16 November 2017 om 11:01 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:010fb0e5-a354-4f06-a269-bf39fd26784a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Geboortes_in_die_15de_eeu
|
2019-07-23T05:45:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00426.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.958517
| false
|
Robert Smith
Robert Smith | ||
---|---|---|
Robert Smith op die Southside-fees 2004. | ||
Geboortenaam | Robert James Smith | |
Geboorte | 21 April 1959 Blackpool, Engeland (VK) | |
Beroep(e) | Musikant, liedjieskrywer, vervaardiger | |
Genre(s) | New wave | |
Instrument(e) | Stem, kitaar, sintetiese klavier, klavier, baskitaar, viool, trompet | |
Aktiewe jare | 1976 — hede | |
Assosiasies | The Cure, Siouxsie & the Banshees, The Glove, Easy Cure, Malice | |
Musiekportaal |
Robert James Smith (* 21 April 1959 te Blackpool, Engeland) is 'n Engelse kitaarspeler, sanger en liedjieskrywer. Hy is die bekendste daarvoor vir sy rol as voorsanger en hoof liedjieskrywer vir die groep The Cure, waarvan hy ook die enigste konstante lid is sedert die groep se tot standkoming in 1976. NY Rock noem hom "popkultuur se slordige plakkaatkind van ondergang en droewigheid" en beskryf sy liede as "sombere introspeksie oor weelderige, broeierige kitare".[1] Smith is 'n multiïnstrumentalis en kan die kitaar, baskitaar, kontrabas, sintetiese klavier, dwarsfluit en trompet bespeel. Sy kenmerkende en ingewikkelde kitaarspel, kitaarstemming, en innoverende gebruik van flangering- en faseringeffekte het daartoe gelei dat hy as een van die pionierkitaarspelers van die new wave-musiekgenre geag word.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met Robert Smith (singer). |
|
<urn:uuid:3f118485-5ee5-4f4c-a8ec-6a4c6dcf027e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Robert_Smith
|
2019-07-23T05:40:24Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00426.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999554
| false
|
Moskovium (geografie)
Periode/ sisteem |
Epog/ serie |
Tydsnede/ etage |
M. jaar gelede | ||
---|---|---|---|---|---|
Perm | Sisuralium | Asselium | jonger | ||
Karboon | Pennsylvanium | Gzhelium | 298,9–303,7 | ||
Kasimovium | 303,7–307,0 | ||||
Moskovium | 307,0–315,2 | ||||
Bashkirium | 315,2–323,2 | ||||
Mississippium | Serpukhovium | 323,2–330,9 | |||
Viséum | 330,9–346,7 | ||||
Tournaisium | 346,7–358,9 | ||||
Devoon | Laat | Famennium | ouer | ||
Die verdeling van die Karboon (IKS). |
Die Moskovium is ’n chronostratigrafiese etage sowel as ’n geologiese tydsnede in onderskeidelik die sisteem en periode Karboon (epog/serie Pennsylvanium). Dit verwys dus na ’n tydperk sowel as die gesteentes wat in dié tydperk gevorm het.
Inhoud
Naam en definisieWysig
Die etage is genoem na die Russiese hoofstad, Moskou. Die basis van die Moskovium word gedefinieer deur die eerste voorkoms van die Conodonta Declinognathodus donetzianus en Idiognathoides postsulcatus[2] of die Fusulinida Aljutovella aljutovica,[3] en die bokant deur die sone van die Fusulinida Obsoletes obsoletes en Protriticites pseudomontiparus of deur die eerste voorkoms van die ammonietgeslag Parashumardites.
Die tipeligging van die basis is nog nie vasgestel nie.
BiostratigrafieWysig
- die sone van Neognathodus roundyi en treptognathodus cancellosus
- die sone van Neognathodus medexultimus en Streptognathodus concinnus
- die sone van Streptognathodus dissectus
- die sone van Neognathodus uralicus
- die sone van Declinognathodus donetzianus
VerwysingsWysig
- Gradstein et al. (2012)
- Nemyrovska (1999)
- Solovieva (1986)
BronneWysig
- ( Gradstein, F.M.; Ogg, J.G.; Schmitz, M.D. & Ogg, G.M.; 2012: A Geologic Time Scale 2012, Elsevier, ) ISBN 0-444-59425-6.
- ( Nemyrovska, T.I.; 1999: Bashkirian conodonts of the Donets Basin, Ukraine. Scr. Geol. 119, pp 1–115. )
- ( Nikitin, S.N.; 1890: Carboniferous deposits of the Moscow region and artesian waters near Moscow, Trudy Geologicheskogo Komiteta 5(5), pp. 1–182. )
- ( Solovieva, M.N.; 1986: Zonal fusulinid scale of the Moscovian Stage based on a revision of the type sections of intrastage subdivisions, Vopr. Mikropaleontol. 28, pp 3–23. )
|
<urn:uuid:d3fa0998-b618-447f-bddc-c86fe80965c4>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Moskovium_(geografie)
|
2019-07-19T10:01:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00530.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.968603
| false
|
CERN
CERN (afkorting vir Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire, Europese Kernnavorsingsraad[1]) is ’n groot wetenskaporganisasie in Genève, Switserland, wat deeltjiefisika bestudeer en die wêreld se grootste deeltjiefisika-laboratorium bedryf. Die organisasie is in 1954 gestig en is geleë in die noordwestelike voorstede van Genève op die grens tussen Frankryk en Switserland. Altesame 20 Europese lande is lid daarvan en die sentrum is bekend vir sy groot en kragtige deeltjieversnellers (spesiale masjiene wat baie klein materiepartikels teen hoë snelhede laat beweeg). Sy nuutste versneller, die Groot Hadron-versneller, is die kragtigste ter wêreld.[2]
Die term CERN word ook gebruik om na die laboratorium te verwys waar 2 400 voltydse en 1 500 deeltydse werknemers betrokke is en ongeveer 10 000 besoekende wetenskaplikes en ingenieurs van nagenoeg 608 universiteite en navorsingseenhede is. 113 nasionaliteite word daar verteenwoordig.
CERN se hooffunksie is om die deeltjieversnellers en ander infrastruktuur te verskaf wat nodig is vir hoë-energiefisikanavorsing – die resultaat is dat talle eksperimente uitgevoer is deur CERN na internasionale samewerkingsgeleenthede. Die Wêreldwye Web het ook hier ontstaan. Die hoofterrein by Meyrin huisves ’n groot rekenaar met ’n kragtige dataverwerkingsfasiliteit, hoofsaaklik vir eksperimentele data-ontleding. Weens die behoefte aan beskikbaarheid van hierdie fasiliteite aan navorsers op ander plekke, is hierdie histories ’n groot kern vir ’n wye areanetwerk.
Inhoud
Geskiedenis en naam[wysig | wysig bron]
CERN was oorspronklik 'n afkorting vir Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire (Europese Raad vir Kernnavorsing). Op 29 September 1954 word 'n akte geteken wat die raad ontbind en met l'Organisation européenne pour la Recherche nucléaire (Europese Organisasie vir Kernnavorsing) vervang. Tans word na CERN verwys as die Laboratoire européen pour la physique des particules (Europese laboratorium vir partikelfisika). Die oorspronklike naam, CERN het dus al die jare behoue gebly en dra opsigself nie meer enige betekenis nie.
Werksaamhede[wysig | wysig bron]
Ongeveer 3000 mense werk (in 2003) voltyds by CERN. Daarnaas neem ongeveer 6500 wetenskaplikes (van 500 universiteite uit 80 lande) deel aan die eksperimente wat daar uitgevoer word. Hierdie eksperimente vind in een van hulle ses partikelversnellers plaas. Met die eksperimente word gepoog om insig te kry in hoe materie opgebou is: uit watter partikels dit bestaan en wat se kragte dit bymekaar hou.
Die ondersoeke word gedoen deur middel van partikelversnellers, waarmee partikels tot amper die spoed van lig versnel word voordat dit met mekaar bots. Gedurende die impak breek die partikels in quarks op. Hierdie eksperimente word gedoen om teorieë te vind wat die 4 fundamentele kragte (elektromagnetiese krag, swaartekrag, swak kernkrag en sterk kernkrag) kan verklaar ten opsigte van 'n enkele elementêre krag.
Op hierdie oomblik word aan 'n nog groter partikelversneller, die Groot Hadronversneller gewerk. Die versneller het in September 2008 operasioneel geword. Daar word gehoop om die Higgsboson in die versneller te vind. Die Higgsboson is 'n partikel wat ander partikels massa gee, en is die laaste partikel in die standaardmodel van materie wat nog nie waargeneem is nie.
Lidmaatskap[wysig | wysig bron]
Lidlande[wysig | wysig bron]
Die lande wat CERN in 1954 gestig het is:
- België
- Denemarke
- Duitsland
- Frankryk
- Griekeland
- Italië
- Joegoslawië
- Nederland
- Noorweë
- Swede
- Switserland
- Verenigde Koninkryk
Lande wat daarna toegetree of CERN verlaat het:
- Oostenryk tree in 1959 toe
- Joegoslawië verlaat CERN in 1961, kry toe toeskouerstatus. Hierdie status word in 1992 opgeskort omrede die VN 'n verbod teen die land instel het.
- Spanje tree in 1961 toe, onttrek in 1969 en tree weer in 1983 toe
- Portugal tree in 1985 toe
- Finland en Pole tree in 1991 toe
- Hongarye tree in 1992 toe
- Tsjeggië en Slowakye in 1993
- Bulgarye in 1999
- Israel in 2013
In 2003 was daar 'n totaal van 20 lande by CERN betrokke.
Toeskouerlande[wysig | wysig bron]
Naas bogenoemde lede behoort daar ook 'n aantal toeskouerlande aan CERN. Hierdie lande mag die bestuursvergaderings bywoon en die notules verkry, maar het geen stemreg nie. Die status is ideaal vir lande wat nie lede kan of mag word nie, maar wel graag wil deelneem. Die huidige toeskouerlande is:
Wetenskaplikes[wysig | wysig bron]
Naas lede en toeskouers neem wetenskaplikes uit verskeie ander lande aan CERN se eksperimente deel. Suid-Afrika word ook in die groep verteenwoordig. Hulle is:
Verwysings[wysig | wysig bron]
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met CERN. |
- ( ) ( ) Webwerf CERN
|
<urn:uuid:7e94a059-39dd-4d54-a3e0-dbb955dd5f0a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/CERN
|
2019-07-19T11:04:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00530.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999967
| false
|
SPQR
Die SPQR is die Senatus PopulusQue Romanus (Die Senaat en die Volk van Rome) of die Romeinse Republiek. Die Romeine het steeds die volle naam uitgespreek, nie net die vier letters van die afkorting nie. Dit dien as die nasionale embleem van die Romeinse staat en word nog steeds deur die Munisipaliteit van Rome gebruik, aangesien die Magistraat van Rome hom as die opvolger van die Romeinse Senaat beskou.
Die embleem SPQR pryk byvoorbeeld op Romeinse veldtekens, openbare geboue en triomfboë. Die volgorde van die letters wys op die ongelyke magsverdeling binne die Romeinse maatskappy - die Senaat, wat eerste genoem word, is tydens die Romeinse Republiek die belangrikste instelling en magsinstrument.
|
<urn:uuid:ec684b1c-45b9-41b6-b0ed-226f2a544e40>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/SPQR
|
2019-07-19T10:41:44Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00530.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999992
| false
|
Afrikaans
Afrikaans | ||
---|---|---|
Gepraat in: | Suid-Afrika Namibië Botswana eSwatini Verenigde Koninkryk Australië Nieu-Seeland Kanada Verenigde State Ierland Argentinië | |
Gebied: | Suider-Afrika | |
Totale sprekers: | 7,2 miljoen (eerste taal) 10,3 miljoen (tweede of derde taal)[1] | |
Rang: | 99 | |
Taalfamilie: | Indo-Europees Germaans Wes-Germaans Nederfrankies Nederlands Afrikaans | |
Skrifstelsel: | Latynse alfabet | |
Amptelike status | ||
Amptelike taal in: | Suid-Afrika Namibië (erken as minderheidstaal) | |
Gereguleer deur: | Die Taalkommissie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns (in Suid-Afrika) | |
Taalkodes | ||
ISO 639-1: | af | |
ISO 639-2: | afr | |
ISO 639-3: | afr | |
Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. |
Afrikaans is tipologies gesien 'n Indo-Europese, Wes-Germaanse, Nederfrankiese taal,[2] wat sy ontstaan aan die suidpunt van Afrika gehad het onder invloed van verskeie ander tale en taalgroepe. Afrikaans is op 8 Mei 1925 as 'n amptelike taal van Suid-Afrika erken en is tans die derde jongste Germaanse taal wat amptelike status geniet, naas Faroëes wat in 1948 grondwetlik erken is en Luxemburgs wat hierdie status in 1984 gekry het.
Afrikaans is een van die elf amptelike tale van Suid-Afrika en daarnaas ook 'n belangrike taal van Namibië. Volgens die Suid-Afrikaanse sensusopname van 2011 word dit deur ongeveer 6,9 miljoen sprekers in Suid-Afrika (13,5% van die totale bevolking)[3] as moedertaal beskou. Sowat een miljoen van dié sprekers is tweetalige moedertaalsprekers van Afrikaans en Engels.[4]
Buiten die oorspronklike taalgebied is daar groot groepe Afrikaanssprekendes in lande soos Namibië (ongeveer 180 000; naastenby 9% van alle huishoudings),[5] die Verenigde Koninkryk (ongeveer 100 000),[6] Nieu-Seeland (21 000 in 2006),[7] Botswana (20 000), die Verenigde State (19 000), Australië (43 741, volgens die sensus van 2016), en Kanada (8 770 volgens die sensus van 2011).[8]
Afrikaans het as kontaktaal aan die suidpunt van Afrika ontwikkel uit die kontak tussen 16e en 17e eeuse Nieunederlands (of Nuwe Nederlands), Khoi, San, Maleis, Portugees, Frans, Duits, Engels en verskeie Nguni- en Sothotale.[9][10] Afrikaans het op sy beurt weer invloed uitgeoefen op Suid-Afrikaanse Engels en ander inheemse tale deurdat 'n hele aantal Afrikaanse woorde in dié tale opgeneem is.[11] 90-95% van Afrikaans se woordeskat is na raming Germaans.
Inhoud
- 1 Klassifikasie
- 2 Geskiedenis
- 3 Die Afrikaanse Taalbeweging
- 4 Huidige verspreiding
- 5 Die woordeskat van Afrikaans
- 6 Spelwyse
- 7 Woordeboeke
- 8 Streeksdialekte
- 9 Sien ook
- 10 Verwysings
- 11 Eksterne skakels
Klassifikasie[wysig | wysig bron]
Afrikaans is 'n Indo-Europese taal wat aan die Wes-Germaanse tak van die Germaanse tale behoort. Afrikaans behoort saam met Nederlands aan die Nederfrankiese taalgroep wat van Oudnederlands afstam. Nederfrankiese verskeidenhede word in Europa in Nederland, die noorde van België, Frans-Vlaandere in Frankryk en die Duitse gebied langs die Ryn tussen Keulen en die grens tussen Duitsland en Nederland gepraat. Buite Europa word Nederfrankiese verskeidenhede in Suid-Afrika, Namibië, Suriname en die Nederlandse eilande in die Karibiese See gepraat.
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
- Hoofartikel: Geskiedenis van Afrikaans.
Ontstaan van die Afrikaanse omgangsvariëteite[wysig | wysig bron]
Teen die middel van die 17de eeu het Europeërs hulle gevestig aan die Kaap. Op taalgebied sou hier 'n proses afspeel wat in alle Nuwe Wêreldlande afgespeel het, waar mense van verskillende tale en kulture vermeng het. Nuwe omgangsvariëteite sou ontstaan. Aan die Kaap sou ook taalontwikkelinge wat latent in Nederlands aanwesig was tot ontplooiing kom),[13] (soos die sinkopee van die intervokaliese -d- en -g- (byvoorbeeld: sadel > saal en regen > reën).
By die ontwikkeling van sommige Afrikaans-Hollandse omgangsvariëteite was die invloed van vreemde tale gering, maar ander variëteite het 'n kreoliseringsproses ondergaan, byvoorbeeld Hottentot-Hollands en Slawe-Hollands. Alle vreemdelinge aan die Kaap het Nederlands egter eie probeer maak. Veral ander Europeërs is binne 'n relatief kort tydperk geassimileer. Die nuwe omgangsvariëteite word wel gekenmerk deur 'n eenvoudiger taalkode. Hierdie proses was egter nie alleen tot die Kaap beperk nie. In Brasilië sou in dieselfde tyd 'n omgangsvariëteit ontstaan het wat grammatikaal eenvoudiger is as Europese Portugees. Ook in Quebec sou 'n omgangsvariëteit ontstaan wat grammatikaal eenvoudiger is as Europese Frans.
As gevolg van die Europese volksverhuising, verhuis Friese, Angele, Sakse en Jutte van die Europese vasteland na die Britse eilande waar hierdie Germaanse immigrante vermeng met die Britse Kelte. Tussen 800 en 1100 sou ook Wikings of Vikinge hulle vestig op die Britse Eilande. Die nuwe Germaanse taal wat hier ontwikkel het en later as Engels (afkomstig van Angele) bekend sou staan, is ook grammatikaal eenvoudiger as die Germaanse tale van die Europese vasteland.
As gevolg van die grootskaalse taal- en kultuurvermenging in Amerika, sou dáár ook nuwe omgangsvariëteite ontstaan het wat grammatikaal eenvoudiger is as Standaardengels. Die bekendste voorbeeld hiervan is Negerengels.
Die Nederlandse omgangsvariëteite aan die Kaap tussen 1652 en omstreeks 1800 is selde op skrif gesit, wat beteken dat ons vandag nie presies weet hoe hierdie variëteite gelyk het nie.[14] Teen omstreeks 1800 is die volgende omgangsvariëteite aan die Kaap gepraat, naamlik:
- 1) Suiwer Nederlands;
- 2) Burger Afrikaans of Kaaps-Hollands, soos gebruik deur die aristokrasie;
- 3) Boere-Afrikaans, veral op die platteland;
- 4) Hottentot-Hollands (of Hottentot-Afrikaans);
- 5) Slawe-Afrikaans;
- 6) Vreemdeling-Afrikaans.[15]
Die skrywer A.N.E. Changuion vermeld dat in 1844 die volgende variëteite aan die Kaap gepraat was, naamlik:
- 1) Suiwer Nederlands;
- 2) Hoog-Hollands, soos gebruik in die gegoede burgerlike kringe aan die Kaap;
- 3) Plat-Kaaps van ander blankes en Engelse;
- 4) Plat-Kaaps van die Hottentotte en ander 'gepeupel'.[16]
In 1875 was S.J. du Toit van mening dat daar drie soorte Afrikaans gepraat was aan die Kaap en dit was volgens hom:
- 1) Heere-Afrikaans;
- 2) Boere-Afrikaans;
- 3) Hottentot-Afrikaans.[17]
S.J. du Toit was van mening dat die 'regte' inwoners van Suid-Afrika, Boere-Afrikaners was en het hy Boere-Afrikaans beskou as die model waarop Standaardafrikaans geskoei moes word.
Standaardisering en ontwikkeling van Afrikaans as kultuurtaal[wysig | wysig bron]
Aan die Kaap is verskillende Afrikaans-Hollandse omgangsvariëteite gepraat met Nederlands as oorkoepelende kultuurtaal. Nederlands was die algemeen aanvaarde kultuurtaal en het gedien as skryftaal, bestuurstaal, kerktaal en die taal van die onderwys. In 1806 het die Kaapkolonie vir die tweede keer in Britse hande geval waarna Engels aan 'n kragtige opmars begin het. Onder Engelse bestuur is die gebruik van Afrikaans-Nederlands ontmoedig.
In 1854 het die Oranje-Vrystaat Nederlands aanvaar as amptelike taal. In 1882 is Nederlands erken as amptelike taal in die Kaap naas Engels. In 1888 is Nederlands erken as amptelike taal in die Zuid-Afrikaansche Republiek (ZAR). Om die erkenning van Nederlands as amptelike taal in die Kaapse parlement te herdenk, is te Burgersdorp die Eerste Taalmonument opgerig in 1893. Aan die einde van die 19de eeu was daar mense wat van mening was dat Afrikaans (veral Boere-Afrikaans) meer erkenning moes geniet en het hulle voorspraak begin maak vir 'n eie inheemse taal: Afrikaans. In die Nederlandstalige pers is toe soms briewe en artikels geplaas in Afrikaans.
Ook het die Kaapse Maleiers begin om Afrikaans-Nederlands naas Arabies te gebruik in hulle godsdiensgeoefening. Die Maleiers het onder andere Afrikaans-Nederlands geskryf maar in die Arabiese alfabet.
Die Afrikaanse Taalbeweging[wysig | wysig bron]
Die eerste- en tweede Afrikaanse Taalbeweging het veral die Amerikaanse Taalbeweging en ook die Vlaamse Taalbeweging as voorbeelde beskou. In die VSA het Noah Webster gepleit vir 'n eie inheemse Amerikaanse taal in die plek Engels. Ook in Vlaandere, Brasilië, Noorweë en Quebec het stemme opgegaan vir 'n eie inheemse taal. Hierdie taalbewegings was deur nasionalisme aangevuur. Die Vlaamse Taalbeweging, die Brasiliaanse Taalbeweging, die Amerikaanse Taalbeweging en die Quebecse Taalbeweging het op 'n mislukking uitgeloop. Die Noorse Taalbeweging was wel aanvanklik 'n sukses, maar is tans besig om te misluk. Alleen die Afrikaanse Taalbeweging was volledig suksesvol in die vestiging van 'n nuwe kultuurtaal. Die motivering en doelstellings van al hierdie taalbewegings was dieselfde.
Die eerste Afrikaanse taalbeweging neem 'n aanvang in 1875 met die stigting van die GRA of die Genootskap van Regte Afrikaners in die Paarl. Die doelstellings van die GRA is egter deur die meeste Kapenaars verwerp. Nederlands was beskou as die algemene aanvaarde kultuurtaal. Dit was die formele skryftaal, kerktaal, bestuurstaal, onderwystaal en die taal van die pers. Nederlands het hoë aansien geniet en is as 'n deftige statustaal beskou. Afrikaans was beskou as 'n taal wat die stempel van onkunde dra. Hoofregter J.H. de Villiers was in 1876 van mening dat 'n Afrikaanse Bybel, soos voorgestaan deur die Patriotmanne, onvanpas was, omdat die Afrikanerbevolking Nederlands in elk geval verstaan.[18] Dieselfde regter was al op 13 Mei 1875 in Kaapstad van mening dat as dit die bedoeling is van die GRA en Patriotmanne om Nederlands te vervang met Afrikaans, dit later sal blyk 'n groot "misslag" te wees en die beweging uiteindelik 'n mislukking sal word omdat die bevolkingsgrootte van die Afrikaners te klein is.[19]
Artikels in die Nederlandstalige pers het neerhalend na Afrikaans verwys. In De Zuid-Afrikaan is na Afrikaans verwys as 'n "corruptie", "een mengelmoes van onzin en dwaasheid", wat niks anders sou wees as "een caricatuur van de gemeene wijze waarop die Mozambiekers op onze straten spreken en n.b. meestal geschreven wordt door uitlanders, die noch ons volk, noch ons land kennen".[20] Di Afrikaanse Patriot, mondstuk van die GRA, is as 'n"vod", 'n "Prulblad", " 'n Hottentot Courant" beskryf.
Die meeste Afrikaners in die tyd, het Afrikaans egter as 'n uiters inferieure taalvorm beskou. Vir hulle was dit 'n taal sonder grammatika; 'n Hottentotstaal; 'n wartaal; 'n mengelmoes vol onsin en dwaashede en 'n taal wat by skaapkrale en in die kombuis hoort.
Afrikaans en nasionalisme[wysig | wysig bron]
Die erkenning van Afrikaans as amptelike taal, naas Engels, vind plaas in 1925. Volgens wet 9 van 1925 is Afrikaans toe aan Nederlands gelykgestel, maar in die praktyk het die ondersteuners van D.F. Malan Nederlands op 'n despotiese manier met Afrikaans vervang.[21]
Afrikaans het sinoniem geword met nasionalisme. Afrikaans as kultuurtaal is beskou as die produk van nasionalisme;[22] of as 'n uitingsvorm van nasionalisme.[23] Die Afrikaners het immers oor 'n reeds gevestigde kultuurtaal beskik (Nederlands) wat doelbewus vervang moes word met 'n ander kultuurtaal (Afrikaans).
Die ondersteuners van D.F. Malan wou nie alleen 'n wig inslaan tussen Afrikaans en Nederlands nie, maar ook 'n wig tussen die Afrikaners en die Kleurlinge. J.B.M. Hertzog het juis gewaarsku dat Malan die verkeerde pad volg. Vir Hertzog was Nederlands die kultuurtaal van die Afrikaner en het Hertzog die Kleurlinggemeenskap ook beskou as deel van die Afrikaners. Malan het gewen. Hy het die kleurlinge tot nie-blankes laat verklaar en hulle uit 'blanke' dorpe en stede laat verwyder. Uiteindelik het juis hierdie rassisme die taal skade berokken. Afrikaans het 'apartheidstaal' geword, 'n simbool van die onderdrukking van die gekleurde helfte van sy eie sprekers.
Met sy nuwe funksie as amptelike taal het die woordeskat van Afrikaans in die 20ste eeu grootskaals uitgebrei, en intussen het meer as 200 Afrikaanse vakwoordeboeke verskyn. Om die taal, wat oorspronklik 'n eenvoudige kommunikasiemiddel en omgangstaal was, te kon uitbou as 'n medium vir die onderwys, administrasie, literatuur, kunste en wetenskappe, is dikwels na Nederlandse terme teruggegryp om neologismes te vorm. Die verskillende Afrikaanse vaktale het intussen ook die internasionale woordeskat, wat op hulle gebiede gebruiklik is, oorgeneem.
Afrikaans na 1994[wysig | wysig bron]
Die grondwet van 1909 het bepaal dat Nederlands en Engels die amptelike tale van die land was. In 1925 is Afrikaans aan Nederlands gelykgestel. Die grondwet van 1961 het Afrikaans en Engels as amptelike tale erken, maar bevestig dat Afrikaans en Nederlands sinonieme was. Volgens die grondwet van 1983 was slegs Afrikaans en Engels die amptelike tale van die land. Die grondwet van 1996 het elf amptelike tale erken waarvan Afrikaans een is.
Die aftakeling van Afrikaans as 'n volwaardige ampstaal in Suid-Afrika het in die afgelope jare tot groot paniek gelei. Regeringsinstellings en privaat maatskappye gee om verskillende redes dikwels die voorkeur aan Engels. Die mening het begin posvat dat Engels, as wêreldtaal, 'n meer geskikte taal vir onderwys en internasionale kommunikasie is.
Hierdie beskouing is in stryd met die teenswoordige ontwikkeling in baie lande, waar streektale – as 'n soort reaksie op die toenemende globaliseringstendense en die dreigende verlies van kulturele identiteit – begin herleef. Afrikaans toon in sy huidige situasie baie ooreenkomste met Europese streektale en beskik oor dieselfde potensiaal om in sy hoofsaaklike taalgebiede – die weste van Suid-Afrika en die suide van Namibië – 'n funksie as enigste amps- en wetenskapstaal te kan vervul. Daar is talle voorbeelde van ander lande, waar 'n konsekwente taalbeleid ten gunste van kleiner tale suksesvol ingestel is. Die Kanadese provinsie Quebec het 'n eentalige Franse gebied in Noord-Amerika geword, ondanks die ekonomiese druk wat vanuit die Engelse omgewing uitgaan. In Katalonië, die historiese nywerheidsentrum van Spanje, het die plaaslike Katalaans Spaans volledig verdring uit die openbare lewe, en selfs die tersiêre onderwys het Katalaans as enigste voertaal aanvaar. In Luxemburg word 't Luxemburgs (wat eintlik 'n vorm van Moeselfrankies is) as amptelike taal erken naas Frans en Duits.
In die geval van Afrikaans bly die letterkunde en die kultuurlewe 'n waarborg vir die voortbestaan van Afrikaans. Afrikaanse koerante en tydskrifte is net so suksesvol soos privaat televisiekanale, wat op die Afrikaanse mark gemik is. In die suidelike helfte van Namibië is Afrikaans die belangrikste huis- en omgangstaal, en ook die grootste koerant van die land, Die Republikein, verskyn in Afrikaans. Terwyl die verkope van Suid-Afrikaans gepubliseerde boeke vanaf 2004 tot 2014 meer as verdubbel het (van 1,5 miljoen tot 3,6 miljoen verkope), en die aantal Suid-Afrikaanse gepubliseerde boektitels gestyg het vanaf 9 000 na 16 000, het die aandeel Suid-Afrikaans vervaardigde boeke in Afrikaans gestyg van 25 tot 45 persent.[24]
Hoewel Afrikaans as voer- en onderrigtaal dikwels aan die kortste end trek by staatsinstansies, verkoop Afrikaanse boeke in Suid-Afrika baie goed. Terwyl die internasionale boeke in Engels steeds verreweg die meeste verkoop in Suid-Afrika, lyk die verkoopsyfers van boeke wat plaaslik in Engels geskryf en verkoop word, baie slegter as in Afrikaans. Die mededinging van plaaslike boeke geskrywe in Engels met dié in die buiteland is die vernaamste faktor.[25] In 2004 was net 22% van die plaaslik gepubliseerde boeke Afrikaans, teenoor 77% Engels. Teen 2015 het die omset van Afrikaanse boeke tot 49% van die totaal toegeneem, terwyl die aandeel van Engelse boeke tot 50% afgeneem het. Selfs wat die digkuns betref, verkoop plaaslike digwerke in Engels so swak dat byna geen plaaslike uitgewer dit meer wil verkoop nie; maar Afrikaanse werke floreer. Afrikaanse boeke word deesdae ook deur buitelandse uitgewers soos PRH, Macmillan, Oxford en Pearson uitgegee. 'n Verdere pluspunt is die meer ruimte in die Afrikaanse pers en mediasteun wat aan (plaaslike) Afrikaanse boeke toegestaan word, sodat die Afrikaanse skrywer meer blootstelling as dié van 'n plaaslike Engelse skrywer geniet.[25] Statistiek volgens PASA (Uitgewersvereniging van Suid-Afrika) se Annual book publishing industry survey toon vanaf 2009 tot 2015 het die totale verkope van Afrikaanse boeke op ongeveer 2 miljoen per jaar konstant gebly en die aantal nuwe Afrikaanse titels het van 832 tot 890 vermeerder. Die aantal titels van Afrikaanse boeke in druk het toegeneem van 5 000 tot 8 500 en die totale omset van Afrikaanse boeke het van R190 miljoen tot R237 miljoen gestyg — ’n toename van ongeveer 25%. Daarteenoor het die verkope van boeke in ander tale (hoofsaaklik in Engels) tussen 2009 en 2015 van 1,88 miljoen eksemplare na 1,74 miljoen eksemplare afgeneem.[25] Die bloei in die verkope van Afrikaanse boeke kan ten dele toegeskryf word aan die verswakkende rand en Brexit, met die gevolglike vergrotende prysverskil tussen ingevoerde en plaaslike boeke. Daar bestaan ook 'n getroue leserspublikum by die Afrikaanse uitgewers wat by die Engelse uitgewers van plaaslike boeke ontbreek. Verder vertoon die Afrikaanse boeke se voorkoms beter as die ingevoerde boeke in Engels wat dikwels goedkoop op swak papier gedruk, onleesbaar klein geset en sommer net aanmekaar vasgelym word.[25]
Uit die skatting van 2007 blyk dat Engels (as onderrigtaal) nie 'n groot invloed uitoefen op Afrikaanssprekende kinders se huistaalgebruik nie. Dit blyk verder ook dat baie minder bruin Afrikaanssprekers na Engels oorskakel, as wat aanvanklik vermoed was.
Huidige verspreiding[wysig | wysig bron]
Afrikaans in Suider-Afrika[wysig | wysig bron]
Daar is onlangs nuwe skattings (gegrond op SA Satistics 2010 mid-year estimates) uitgereik wat toon dat Afrikaans as huistaal oor die afgelope drie jaar veranderinge ondergaan het. Die getal mense wat Afrikaans tuis gebruik, het van omtrent 6,44 miljoen in 2007 tot omtrent 6,49 miljoen in 2010 gestyg (Namibië inkluis).
Wat verrassend hierby mag wees is dat die syfer van swart Afrikaanssprekendes gestyg het van omtrent 0,24 miljoen in 2007 tot 0,29 miljoen in 2010. As redes daarvoor word onder meer die bevolkingsgroei in Namibië asook in die Vrystaat en die noordelike deel van Suid-Afrika vermoed waar Afrikaans die meesgebruikte taal onder werkers in die landbou is wat sodoende die taal ook by die huis gebruik.
Verder kan ook vasgestel word dat Afrikaanse huishoudings toenemend na "dubbelmedium" oorskakel wat beteken dat Engels benewens Afrikaans gebruik word. Die getal wit Afrikaanssprekendes het effens toegeneem, terwyl die persentasie bruin Afrikaanssprekendes stadig maar seker daal. Volgens 2007 se Community Survey word geskat dat omtrent 6,44 miljoen Suid-Afrikaners Afrikaans as huistaal gebruik het (Blankes: 2,76 miljoen – Namibië inkluis, Bruin: 3,44 miljoen – Namibië inkluis, Swart: 0,24 miljoen (Namibië uitgesluit), Indiërs: minder as 10 000).
Benewens blanke en bruin Afrikaanssprekendes word Afrikaans deur die meeste etniese groepe in Suid-Afrika as 'n tweede (of selfs derde) taal gepraat. Westelike Suid-Afrika (d.w.s. die provinsies Noord- en Wes-Kaap en die westelike streke van die Vrystaat) is tans 'n oorwegend Afrikaanstalige gebied; 'n groot segment van Afrikaanses in die gebied is Kleurlinge.
In die oostelike Suid-Afrika is daar stedelike konsentrasies van veral blanke Afrikaanssprekers in Pretoria, Bloemfontein, Vereeniging, Welkom, Potchefstroom, Klerksdorp, Kemptonpark, Pietersburg, Nelspruit, Witbank en Krugersdorp. In Namibië is daar sowat 146 000 sprekers. Afrikaans word daar erken as nasionale taal, maar die enigste amptelike taal sedert onafhanklikheid in 1989 is Engels. Volgens skattings is daar tot twintig miljoen mense wêreldwyd wat Afrikaans as moeder-, tweede of derde taal kan praat.
Etniese Groep | Afrikaanssprekendes in 2011 |
---|---|
Bruin Suid-Afrikaners | 3 442 164 |
Wit Suid-Afrikaners | 2 710 461 |
Swart Suid-Afrikaners | 602 166 |
Asiatiese en Indiese Suid-Afrikaners | 58 700 |
Ander | 41 591 |
Totaal | 6 855 082 |
Afrikaans as Afrikataal[wysig | wysig bron]
Hoewel Afrikaans as 'n Germaanse taal geklassifiseer word, kan dit op grond van ruimtelike gebruik as 'n Afrikataal bestempel word. In Afrika word daar 'n reeks tale gepraat, wat nie aan mekaar verwant is nie. In die sin kan enige taal van Afrika as sinoniem met Afrikataal beskou word. Verdere redes sluit in:[26]
- Die taal dra die naam van die vasteland.
- Gedurende sy ontwikkeling het Afrikaans redelik baie woorde uit ander Afrikatale, soos Khoekhoens en die Bantoetale, ontleen.
- Die taalgemeenskap het in Afrika die lig gesien en is merendeels tot Afrika beperk. Die sprekers van Maleis, Nederlands, Frans, Hoogduits, Platduits en Portugees, wat vanuit ander wêrelddele afkomstig is, het aan die Kaap 'n nuwe, oorspronklike taalgemeenskap, naamlik dié van Afrikaans geskep.
- Daar is Afrikane wat Afrikaans magtig is.
Omrede die Taalkommissie, wat die Afrikaanse taal reguleer, se hoofkwartier fisies op die Afrika-vasteland gestasioneer is (vergelyk Nederlandse Taalunie, wat die Nederlandse taal reguleer, in Den Haag), kan dit ook as aanduiding dien dat Afrikaans 'n Afrikataal is.
Afrikaans in die res van die wêreld[wysig | wysig bron]
Met die einde van die amptelike beleid van rasseskeiding het die internasionale belangstelling in Suid-Afrika duidelik toegeneem, en ná dekades van sanksies en boikotte is daar sprake van 'n normalisering van die kulturele en politieke betrekkinge tussen die Lae Lande (Nederland en Vlaandere) en Suid-Afrika se Afrikaanssprekende gemeenskap.[27] 'n Aantal universiteite in die buiteland, onder meer Gent in België, Keulen en Göttingen in Duitsland en Wene in Oostenryk, het Afrikaans as 'n taalvak binne die verband van die Neerlandistiek ingevoer. Die Adam Mickiewicz-universiteit in Poznań, Pole se Insituut vir Engelse Filologie het 'n Departement van Nederlands en Suid-Afrikaanse Studies[28] en bied ook spesialisasie in Suid-Afrika en Afrikaans aan.[29]
Skole vir sekondêre onderwys in Nederland kan kies om Afrikaans as 'n deel van die vak Nederlands te onderwys. Die ontwikkeling en geskiedenis van Afrikaans is 'n verpligte deel van die vak Literatuurgeskiedenis (as 'n deel van die geskiedenis van die Nederlandse taal in Suid-Afrika).
In die Verenigde State word Afrikaans as taalvak as deel van studies in Germaanse tale of Afrikastudies aangebied. Die National African Language Resource Center (NALRC) in Bloomington, Indiana het 'n brosjure oor Afrikaans vir voornemende studente aan die Universiteit van Wisconsin in Milwaukee, die Universiteit van Kalifornië in Los Angeles en die Brigham Young-universiteit in Provo, Utah gepubliseer.[30][31][32]
Suid-Afrikaanse emigrante het in baie oorsese lande Afrikaanse gemeentes, klubs en ander instellings gestig, en tans is daar enkele honderdduisend sprekers van Afrikaans in die buiteland. In Julie 2008 is die eerste Afrikaanse radioprogram, OppieStasie, in Australië deur Erika von Kaschke (nee Jooste) op die gemeenskapsradiostasie, begin.[33] Die program speel Afrikaanse musiek en verskaf inligting aan nuwe immigrante.
Die woordeskat van Afrikaans[wysig | wysig bron]
Met insluiting van komposita het die woordeskat van Afrikaans tussen 1900 en die laat 20ste eeu gegroei van slegs 50 000 tot 'n driekwart miljoen woorde.[34] Saam met die uitbou van Afrikaans tot 'n volwaardige moderne amps- en wetenskapstaal is dus honderdduisende nuwe woorde by die oorspronklike kernwoordeskat, wat van Nederlands oorgeërf is, gevoeg. Alhoewel Afrikaans in leksikale opsig grotendeels sy Nederlandse wortels bewaar het, is daar nogtans net soos in ander gevalle waar 'n Europese taal na 'n nuwe oorsese omgewing oorgeplant is, 'n aantal belangrike afwykings van moderne Nederlands.
Ou Nederlandse woorde[wysig | wysig bron]
Net soos Amerikaanse Engels baie woorde van 17de en 18de eeuse Engels bewaar het wat in moderne Britse Engels uitgesterf het (soos fall wat in Engeland deur die Latynse autumn vervang is), het sommige ou Nederlandse woorde, wat in die moderne Nederlandse standaardtaal nie meer gebruiklik is nie, in Kaaps-Nederlands bly voortleef:
Kaaps-Nederlands / Afrikaans | Algemeen Nederlands (AN) |
---|---|
bloeisel | bloesem |
fontein | bron/fontein |
plaas | boerderij, hofstede, hoeve |
navorsing | onderzoek, deftig: navorsing (veelal in Vlaanderen) |
party | enige, menige |
ystervark | stekelvarken |
weeluis | bedwants (Duitse leenwoord) |
Dialektiese woorde[wysig | wysig bron]
Alhoewel die destydse, veral Suid-Nederlandse standaardtaal van VOC-amptenare aanvanklik die meeste hoë funksies aan die Kaap vervul het, het Afrikaans-Nederlandse omgangsvariëteite uit die Nederlandse dialekte ontwikkel. Sommige woorde uit die Nederlandse dialekte, wat in Nederland en Vlaandere nie in die huidige woordeskat van die standaardtaal opgeneem is nie, is wél opgeneem in die Kaaps-Nederlandse en Afrikaanse leksikon:
Kaaps-Nederlands / Afrikaans | Algemeen Nederlands (AN) |
---|---|
bees | rund (cfr. beest) |
vark | zwijn, varken |
vat | nemen (cfr. vatten) |
spog | pochen |
kuier ('n besoek aflê) | kuieren (op je gemak wandelen) |
Die Afrikaanse woorde boetie en boeta het hulle oorsprong heel waarskynlik in Nederlandse dialekvorme soos beut en boetje.[35]
Woorde met veranderde betekenis[wysig | wysig bron]
Net soos in ander oorsese gebiede het Europese setlaars ook aan die Kaap begin om met bekende woorde uit hul beskaafde en dialektiese Nederlands na nuwe diere, plante en ander dinge te verwys mits hulle ten minste 'n sekere ooreenkoms met Europese spesies en natuurverskynsels getoon het. Sodoende het 'n aantal Nederlandse woorde in 'n nuwe konteks en omgewing ook 'n ander betekenis gekry.
'n Groter aantal voorbeelde kom uit die landboutaal. 'n Dam is in Nederland steeds 'n wal, terwyl dit in Afrikaans ook na die water kan verwys wat deur die damwal ingehou word. Afrikaanssprekendes kan byvoorbeeld sê dat hulle in die dam gaan swem, en bedoel dan die damwater. Die Suid-Afrikaanse taalkundige S.P.E. Boshoff het hierdie oorgang na 'n nuwe betekenis aan die verskil van bodem tussen die waterryke Nederland en die droë, dor klimaat van Suid-Afrika toegeskryf, alhoewel die Dagregister van Jan van Riebeeck, die eerste Nederlandse goewerneur aan die Kaap, volgens J. du P. Scholtz ook bewys lewer dat die betekenisverskuiwing al in die Nederlandse omgangstaal aan die gang was.[36]
Pad het in Afrikaans 'n ruimer betekenis gekry as in Nederlands waar dit slegs na 'n weg verwys wat deur die voetstappe van mense of diere gemaak is. In Suid-Afrika het dit ook 'n sinoniem vir 'n geasfalteerde verkeersweg geword, en reeds in die 18de eeu het afleidings soos padmaker in die Kaapse taal voorgekom wat na 'n opsigter verwys het wat vir die instandhouding van 'n pad verantwoordelik was.[37]
Vlei – wat uit vallei ontstaan het – het naas "dal tussen twee bergreekse" spesifiek Kaapse betekenisse gekry soos "moerassige laagte tussen berge" en "duinmeer". 18de en 19de eeuse reisigers het reeds na hierdie taalgebruik verwys.[38]
Dalk – wat uit dadelik saamgetrek is – het selfs 'n verandering ten opsigte van sy woordsoort ondergaan. Terwyl dadelik 'n bywoord van tyd is ("onmiddellik, gou"), word dalk in Afrikaans as 'n bywoord met modale funksie gebruik en is 'n sinoniem vir "miskien, moontlik". Die oudste dokumente, waarin die Kaaps-Nederlandse dalk voorkom, dateer uit die jare 1787 en 1789.[39]
Verengelsing[wysig | wysig bron]
Ná die einde van die Tweede Vryheidsoorlog het groot getalle Afrikaners begin verstedelik. Die Witwatersrand was 'n groot trekpleister, maar ook hoofsaaklik Engelssprekend. Honderde duisende Afrikaners het in hierdie stede verengels.
In die twintigerjare is die eerste Afrikaanse hoërskole aan die Rand gestig en Afrikaners is aangemoedig om hulle eie taal met trots te gebruik. Dit was in 'n poging om die verengelsing teë te gaan. Aanvanklik was dit ook 'n groot sukses. Daar is begin om ook Anglisismes aktief uit Afrikaans te weer. Sedert die negentigerjare swaai die gety egter weer ten gunste van Engels.
Engels druk deurgaans 'n swaar stempel af op Afrikaans. Beide die Afrikaanse leksikon en sintaksis ervaar 'n sterk Engelse invloed. Baie Afrikaanse ouers het begin om hulle kinders na Engelstalige skole te stuur. Baie Afrikaanse ouers praat wel nog onderling Afrikaans met mekaar, maar Engels met hulle kinders.
Spelwyse[wysig | wysig bron]
In die verlede is verskillende spelvorme vir Afrikaans gebruik, byvoorbeeld die Patriotspelling van die GRA en die getoelies van die Kaapse Moslemgemeenskap, wat albei van 'n vereenvoudigde en vernieude spelling gebruik gemaak het.
Sedert 1914 is die Taalkommissie van die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns verantwoordelik vir die normalisering van Afrikaans. Die spelreëls van die Taalkommissie word gepubliseer in die Afrikaanse woordelys en spelreëls.
Die rede vir die invoering van 'n Afrikaanse spelling word wel bevraagteken. Aanvanklik is beweer dat in Afrikaans die skrifbeeld die gesproke beeld moet volg – ons skryf soos ons praat. Sommige het egter gemeen dat die Afrikaanse spelling nie sodanig ingevoer is om die spreektaal te volg nie, maar om die 'twee tale' te skei. Die gewysigde skrifbeeld moes die skeiding vergestalt. Vele Afrikaanse en Nederlandse woorde word immers op dieselfde manier uitgespreek, byvoorbeeld: richting, rigting; provincie, provinsie; nationaal, nasionaal; rover, rower; vrouw, vrou; ens.
Nogtans het die Taalkommissie die spelling gewysig.
In 1925 is die Kollewijn spelling, wat in 1891 ontwerp is, as die spelling vir Afrikaans in Suid-Afrika aanvaar. Hierdie spelling was 'n vereenvoudiging van die moeilike Nederlandse spelling. Russisch moet nou Russies word en moeilijk moeilik. Dit was 'n meer fonetiese spelling gebaseer op die skryf hoe jy praat manier. Hierdie spelling is in sekere gemeenskappe, veral in Vlaandere en in Suid-Afrika in gebruik geneem, maar nie amptelik aanvaar nie.
Woordeboeke[wysig | wysig bron]
Woordeboek van die Afrikaanse Taal[wysig | wysig bron]
Die Woordeboek van die Afrikaanse Taal, algemeen bekend as die WAT, is die grootste verklarende Afrikaanse woordeboek. As omvattende verklarende woordeboek probeer dit om Afrikaans in sy wydste omvang te weerspieël. Afrikaans in al sy verskyningsvorme, nl. standaardtaal, streektaal, geselstaal en die verskillende variëteite van Afrikaans soos Namakwalands en Kaaps word in die WAT opgeneem. Veertien dele is reeds gepubliseer. Die veertiende deel, wat van "s" tot en met "skooi" strek, het in 2013 verskyn. Dit is ook op CD en op die internet beskikbaar.
Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal[wysig | wysig bron]
Die Handwoordeboek van die Afrikaanse Taal, algemeen bekend as die HAT, is die bekendste verklarende Afrikaanse woordeboek. Dit word oor die algemeen as gesaghebbend beskou. In teenstelling met die WAT is die HAT 'n verklarende Afrikaanse woordeboek in 'n enkele band, waarvan die vyfde (in 2015 huidige) uitgawe 1 448 bladsye beslaan. Die woordeboek word sedert 1965 gereeld hersien. Die vyfde papieruitgawe van die HAT het in 2005 verskyn, en HAT5 op CD-ROM in 2009. In 2015 is die gedrukte HAT 50 jaar oud.
Streeksdialekte[wysig | wysig bron]
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Tale in Suid-Afrika
- Afrikaanssprekende bevolking in Suid-Afrika
- Afrikaanse Woordelys en Spelreëls (AWS)
- Afrikaanse letterkunde
- Verskille tussen Afrikaans en Nederlands
- Lys van Afrikaanse rolprente
- Wikipedia:Algemene spelfoute
- Lys van gedrukte Afrikaans-vreemdtalige woordeboeke
- Lys van Afrikaanse wetenskapsfiksie
Verwysings[wysig | wysig bron]
- www.ethnologue.com.
- https://www.ethnologue.com/language/afr
- http://www.statssa.gov.za/census/census_2011/census_products/Census_2011_Census_in_brief.pdf
- Gerhard Louw: Afrikaans
- http://data.un.org/Data.aspx?d=POP&f=tableCode%3a27%3bareaCode%3a0%3bsexCode%3a0&c=2,3,5,7,9,11,13,14,15&s=_vcvv2:asc,_countryEnglishNameOrderBy:asc,refYear:desc&v=1
- Volgens amptelike statistiek het 140 236 Suid-Afrikaanse burgers in 2001 in die Verenigde Koninkryk gebly, Statistics South Africa – Comparative Assessment of Data on Self-Declared Emigration, 2002 Update
- Statistics New Zealand – QuickStats about Culture and Identity
- Statistics Canada: 2011 Census of Canada: Topic-based tabulations. Besoek op 19 Mei 2015
- Sien Language in South Africa deur Rajend Mesthrie, bladsye 200 tot 206:
- Maleis: "amper" van hampir, "baadjie" van badju, "baie" van badju en "piering" van piring;
- Khoe: "gogga" van xoxon;
- Portugees: "mielie" van "milho", "kombers" van cobertas en "kraal" van curral;
- Zoeloe: "moetie" en afleidings daarvan soos "moetieman", "moetiemoord" en "moeitiewinkel" van die Zoeloe umuthi wat medisyne beteken.
- Taalgeskiedenis, CJ Conradie:
- Woordeskat uit swart-tale: donga, dagha ("klei" of "sement"), mopanie, maroela, moepel, kaboe(-mielies), tollie, mamba, tsetse(-vlieg), indaba, indoena, impie, loboloa, pasella, babalaas, haikôna, ietermagô, sakaboela, tamboekie(-gras), kaia, marog, skokiaan, poetoe(-pap).
- Maleis: nartjie, blatjang, bobotie, borrie, sosatie, mebos, doepa, paljas, siesal, ramkie, nonnie, nonna, kierang, pamperlang, lieplapper;
- Portugees: tronk, makou, tamaai, maskie;
- Duits: strawasie, laer, werda, jaarhonderd, sweis, verfoes, werskaf, hekel;
- Frans: pawee(-perske), sermyn(-peer), bermotsersan(-peer). Let daarop dat meeste ander Afrikaanse woorde wat van Franse afkoms is eers in Nederlands opgeneem is en daardeur in Afrikaans beland het;
- Khoekhoens: boegoe, karee, dagga, koekmakranka, kambro, kanna, ghaap, noem-noem, kwagga, oorbietjie, geitjie, gogga, karos, abba, kamma, kamalielies, kamtig, kastig, hoeka, ga(ng), soe, aitsa, arrie, eina, gonna, kierie, hn'n, ghnarra, gorra, karkoer, koedoe.
- Rajend Mesthrie, Language in South Africa
- Glück, H. (ed.): Metzler Lexikon Sprache, pages 472, 473. Stuttgart, Weimar: Metzler, 2000 (entries niederdeutsch and niederfränkisch)
- Raidt, Edith H.: Afrikaans en sy Europese Verlede. Kaapstad: Nasou Beperk 1991, bl. 230
- Raidt, Edith H.: Afrikaans en sy Europese Verlede. Derde hersiene en uitgebreide uitgawe. Kaapstad: Nasou 1991, bl. 171
- Van der Merwe H.J.J.M.: Herkoms en Ontwikkeling van Afrikaans. Afrikaanse Pers-Boekhandel: Johannesburg 1970, bl. 69
- Changuion, A.N.E.: De Nederduitsche Taal in Zuid-Afrika Hersteld. Kaapstad: Richert Pike 1844
- E.H. Raidt: Taalvariasie in Negentiende-Eeuse Afrikaans. Tydskrif vir Geesteswetenskappe, jaargang 32(4), 240-256, bl. 241
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika, Kaapstad, 1936, bl.97
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika, Kaapstad, 1936, bl.36
- Van Rensburg (1997), bl. 44
- J.J. le Roux: Handleiding in het Afrikaans voor Nederlanders. Amsterdam: S.L. van Looy. 1921. bl. 4.
- F.A. Ponelis: "Standaardafrikaans in oorgang." V.N. Webb (red.), Afrikaans ná Apartheid. Pretoria. J.L. van Schaik. 1992, bl.69–90.
- J.du P. Scholtz: Wording en Ontwikkeling van Afrikaans. Kaapstad: Tafelberg uitgewers. 1980. bl. 9.
- Mossel Bay Advertiser, 24 Februarie 2016: Skrywers geslyp in die kuns om treffend te skryf. Besoek op 1 Mei 2017
- Malan, M. 2017. Die Afrikaanse boek se toekoms lyk rooskleurig. Kaapse bibliotekaris 61(2):12–15.
- Ponelis, F.A. : "Inleiding tot die Afrikaanse taalkunde." Botha/Ponelis/Combrink/Odendal (Reds.), Ruimtelike klassifikasie. Kaapstad. Academica. 1989, bl.26–27.
- Otto Terblanche, Nelson Mandela Metropolitaanse Universiteit, PE: Vlaandere en Suid-Afrika: Normalisering van politieke en kulturele betrekkinge sedert 1990. Besoek op 5 Mei 2016
- UAM – Department of Dutch and South African Studies
- UAM/IFA – Suid-Afrikaanse Spesialisasie
- www.nalrc.indiana.edu: Afrikaans. Besoek op 30 Julie 2017
- http://www.afrikaans.com/leer/lekker-leer/na-skool-vooruitsigte/hier-kan-jy-in-afrikaans-studeer
- http://www.afrikaans.com/news-headlines/het-jy-geweet/afrikaans-floreer-in-die-buiteland.
- Radio Fremantle 107.9FM
- Raidt (1991), bl. 177
- Scholtz, J. du P.: Afrikaans uit die vroeë tyd. Kaapstad: Nasou Beperk 1965, bl. 97
- Raidt (1991), bl. 180
- Raidt (1991), bl. 181
- Raidt (1991), bl. 181
- Raidt (1991), bl. 182
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Wikiquote bevat aanhalings in verband met Afrikaans |
Wikimedia Commons bevat media in verband met Afrikaans. |
Sien Afrikaans in Wiktionary, die vrye woordeboek. |
Algemene inligting[wysig | wysig bron]
- afrikaans.com/
- Omniglot-arikel oor Afrikaans
- Ethnologue-verslag oor Afrikaans
- Afrikaans.be – Webblad vir die gebruik, bevordering en uitbreiding van Afrikaans in België en Nederland
- UCLA International Institute – Language Materials Project
Ontstaan en geskiedenis van Afrikaans[wysig | wysig bron]
- Afrikaans is Amsterdams! Nederlandse artikel in Taalschrift – Tydskrif oor taal en taalbeleid
- S.J. du Toit se Patriot woordeboek: Afrikaans-Engels (uit 1902)
- Gerald Groenewald: Afrikaans as lingua franca in Namibië, ca. 1800–1920. In: LitNet Akademies, jaargang 7 (3), Desember 2010
Taalhulpmiddels[wysig | wysig bron]
- Google se masjienvertaling van en na Afrikaans
- Gratis en vrye Afrikaanse speltoetser vir OpenOffice, Mozilla Firefox en Mozilla Thunderbird
- Gratis Afrikaanse spel- en grammatikatoetser vir MS-Office (Windows en Mac)
- Kommersiële Afrikaanse speltoetser, tesourus en woordafbreker
- Afrikaanse sleutelbord
- Afrikaanse lesse op die net
- Goudmyn vir Afrikaans-onderwysers – Webruimte vir Afrikaans-onderwysers by die Universiteit van Pretoria
Sagteware in Afrikaans[wysig | wysig bron]
- Translate.org.za – 'n Projek om vrye en oopbronsagteware in Afrikaans en ander Suid-Afrikaanse tale te vertaal
- Pootle – aanlyn vertaling van Afrikaanse oopbronsagteware
Afrikaanse kultuurverwante skakels[wysig | wysig bron]
- FAK
- Die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns
- Huis der Nederlanden Nederlands-Vlaams-Afrikaanse kultuursentrum
- Storiewerf oor kinder- en jeugboeke
- www.voortrekkers.org.za Amptelike webblad van Die Voortrekkers
- Afrikaans Literature and Language Web dossier Afrika-Studiecentrum, Leiden (2011)
Afrikaans in die buiteland[wysig | wysig bron]
- Afrikaans in Europa by die Departement Nederlandistiek, Universiteit van Wene
- Die Afrikaanse Klub van Nieu-Seeland
- Die Roepstem 'n Nederlandse inisiatief om die Afrikaanse en die Nederlandse taalwêreld saam te bring
- Afrikaans hoort by Nederlands met besprekingsforum
- Nederlands vir (Afrikaanse) dommies 'n Webblad vir Afrikaanssprekendes wat wil (of moet) Nederlands leer
- Bladmusiek van Afrikaanse liedere
Afrikaans in die sakewêreld[wysig | wysig bron]
Indo-Europese tale: Kentum-tale: Germaanse tale | ||
---|---|---|
Noord-Germaanse tale: | ||
Deens | Faroëes | Noors (Bokmål, Nynorsk) | Sweeds | Yslands | ||
Wes-Germaanse tale: | ||
Afrikaans | Duits | Engels | Fries (Noord-Fries, Oos-Fries/Saterfries, Wes-Fries) | Jiddisj | Limburgs | Luxemburgs | Nederduits | Nederlands (Oos-Vlaams, Wes-Vlaams) | Nedersaksies (Wes-Veluws) | Skots | ||
Oos-Germaanse tale: | ||
Boergondies (†) | Goties (†) | Vandaals (†) |
|
<urn:uuid:3a60f601-8a20-4b11-8231-1b18d0b5e76a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Afrikaans_(taal)
|
2019-07-15T20:24:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715220447-00040.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999714
| false
|
Geskiedenis van Afrikaans
Die geskiedenis van Afrikaans is verweef met die geskiedenis van Nederlands in Suid-Afrika. Die erkenning van Nederlands as amptelike taal, of ook die miskenning van die taal onder Britse gesag, was per definisie 'n erkenning of miskenning van Afrikaans. Daarbenewens het Afrikaans en Nederlands lank in 'n harmonieuse verhouding geleef; in 'n taalsituasie wat as diglossie bekend staan.
Dekades voor die vestiging van 'n Nederlandse kolonie aan die suidpunt van Afrika het Kaapse Khoin-Khoin reeds kennis gemaak met Seemansnederlands. Besoeke van seevaarders soos Van Linschoten (in 1583) en De Houtman (in 1595) aan die Kaapse kus is gedokumenteer. Die vroegste vorm van Afrikaans, Khoi-Afrikaans as aanleerderstaal of trade jargon ('n eenvoudige verkeerstaal wat kommunikasie tussen seevarende Europeërs en inheemses vergemaklik het), is dus nog voor die begin van die 17de eeu aan die Kaap gebesig.[1]
Vanaf 1652 het hoofsaaklik Nederduitse en Hoogduitse immigrante hulle aan die Kaap gevestig. Die Nederlanders (of Nederduitsers) het hulself destyds as 'n Duitse/Dietse volk beskou en het ook as Duitsmanne, Duismanne of Duusmanne bekend gestaan. Ook sou Franse Hugenote, Engelse, Portugese, Skandinawiërs en Maleiers hulle aan die Kaap vestig. Die nedersetting aan die Kaap is deur die VOC vanuit Nederland bestuur en die gebruikstaal was Nederlands. Alle inwoners aan die Kaap, inklusief die inheemse bevolking en slawe, het Nederlands gebruik (of dit aangeleer).
Uit die smeltkroes aan die Kaap het nuwe omgangsvariëteite tot stand gekom soos ook elders in die Nuwe Wêreld-lande. Ondersoekers wys daarop dat tussen 1800 en 1875 variëteite gepraat is aan die Kaap, soos suiwer Nederlands, Kaaps-Hollands, Boere-Hollands (of Boere-Afrikaans), Plat-Kaaps, Hottentot-Hollands (of Hottentot-Afrikaans), Slawe-Afrikaans en Vreemdeling-Afrikaans.[2]
Taalondersoekers is van mening dat sommige van hierdie taalvariëteite onderworpe was aan 'n kreoliseringsproses. Dit was veral die variëteite wat deur die laer sosio-ekonomiese klasse gebruik is. Daar is ook taalondersoekers wat van mening is dat Maleis-Portugees as 'n lingua franca gedien het onder hierdie klasse. Die variëteite wat deur die hoër sosio-ekonomiese klasse gebruik is, het egter weinig invloed ervaar van ander tale. Die invloed van vreemde tale op die latere Standaardafrikaans was gering.
Taalondersoekers wys verder daarop dat mense in laer sosio-ekonomiese klasse 'n vereenvoudigde taalkode gebruik. Hierdie verskynsel kom oral in die wêreld voor (in die stede sowel as op die platteland).[3] Die omgangsvariëteite aan die Kaap was ongetwyfeld ook onderworpe aan hierdie proses. Vereenvoudigde Afrikaans-Nederlandse omgangsvariëteite was die resultaat van hierdie proses. Die huidige Standaardafrikaans is in werklikheid vereenvoudigde Nederlands.
Ten spyte daarvan dat die Afrikaners oor 'n kultuurtaal beskik het (Nederlands), was die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) in 1875 van mening dat ook een van die ander omgangsvariëteite wat daar aan die Kaap gepraat is, uitgebou moes word tot 'n kultuurtaal vir die Afrikaners. Hierdie "regte" variëteit was Boere-Afrikaans.[4]
Die doelstelling van die GRA het egter ingedruis teen die algemene opvatting van die publiek oor taal (in die tyd). Nederlands is toe beskou as die algemeen aanvaarde kultuurtaal. Om hierdie rede moes lede van die GRA in die geheim vergader omdat hulle idee oor "Afrikaans as skryftaal" te radikaal was. Afrikaans is toe met onkunde, agterlikheid en ongeletterdheid geassosieer. Daarbenewens het die Afrikaners van 1880 nie aanvaar dat hulle Afrikaans praat nie, maar het hulle werklik 'n taal gepraat wat as tussen Afrikaans en Nederlands bestempel kan word.[5] Sowat sestig jaar gelede het Afrikaans ook bekend gestaan as die Kombuistaal.[6]
Inhoud
- 1 Erkenning van Afrikaans-Nederlands
- 2 Taalbewegings
- 3 Die toekoms van Afrikaans
- 4 Verwysings
Erkenning van Afrikaans-Nederlands[wysig | wysig bron]
Taalerkenning[wysig | wysig bron]
- Hoofartikel: Erkenning van Afrikaans.
Taalbewegings[wysig | wysig bron]
Eerste taalbeweging[wysig | wysig bron]
Op 14 Augustus 1875 is die Genootskap van Regte Afrikaners (GRA) in die Paarl gestig onder leiding van ds. S.J. du Toit. Hierdie gebeurtenis word as 'n mylpaal beskou in die geskiedenis van die Afrikaanse taal en as die begin van die Eerste Afrikaanse Taalbeweging. Die doel van hierdie organisasie was om die mense daarvan bewus te maak dat hulle 'n eie taal het wat Afrikaans genoem word. Die GRA was egter van mening dat dit nog te vroeg was om te dink aan 'n Bybelvertaling in Afrikaans, alhoewel hulle die idee verwelkom het.
Die oogmerk van die GRA was om Afrikaans tot 'n kultuurtaal uit te bou wat kenmerke moes hê van beide Kaapse Afrikaans sowel as Oosgrensafrikaans.[7] Die dryfkrag agter die GRA was mense soos Arnoldus Pannevis en S.J. du Toit. Pannevis het vir 'n Afrikaanse Bybelvertaling gepleit omdat die Kleurlinge Nederlands (volgens hom) nie goed kon verstaan nie. Du Toit het sy volksgenote aangemoedig om in Afrikaans te skryf en sodoende die publikasie van 'n aantal boeke en klein toneelstukke bevorder. Die GRA se belangrikste medium was die koerant Di Patriot, 'n dagblad waarin hulle hul eie soort Afrikaans aan die publiek bekend gestel het, en later ook Ons Klyntji. In 1876 het du Toit se grammatikaboek, Eerste beginsels van die Nederlandse taal, verskyn, en in 1897 het hy die Fergelijkende Taalkunde fan Afrikaans en Engels gepubliseer.
In die tyd was bitter min Kapenaars geesdriftig oor die moontlike koms van Afrikaans as kultuurtaal. Die algemeen aanvaarde kultuurtaal in dié tyd was Nederlands. Afrikaanse briewe, wat aan die pers gestuur is, is onder skuilname geskryf. Die eerste redakteure van Afrikaanse blaaie het ook onder skuilname geskryf omdat daar 'n stigma gekleef het aan Afrikaans as skryftaal. Die redakteur van Di Patriot, naamlik D.F. du Toit, se skuilnaam was Oom Lokomotief. Du Toit is selfs met die dood gedreig omdat hy in Afrikaans geskryf het.[8] Die Eerste Taalbeweging word ook gekenmerk deur 'n poging om die Afrikaanse skryftaal so na as moontlik aan die spreektaal te bring. Dit kan beskou word as 'n pre-standaardiserings fase.
Die Eerste Taalbeweging het met die Anglo-Boereoorlog doodgeloop.
Tweede taalbeweging[wysig | wysig bron]
Op 13 Desember 1905 is die Afrikaanse Taalgenootskap op 'n kongres in Pretoria gestig onder leiding van Gustav Preller. Die doel van die Afrikaanse Taalgenootskap volgens Preller was: "Afrikaans schrijven en spreken, Hollands leren, albei lezen."[9]Op 3 November 1906 is deur die voorstanders van Afrikaans, in Kaapstad, die Afrikaanse Taalvereniging (ATV) gestig, onder leiding van J.H.H. de Waal. Die leuse van die ATV was: "Leer Nederlands, schrijf Nederlands als ge kunt en wilt, maar als ge niet kunt of wilt, schrijf dan niet Engels, maar Afrikaans."[10]Die stigting van die Afrikaanse Taalvereniging en die Afrikaanse Taalgenootskap word beskou as die aanvang van die Tweede Afrikaanse Taalbeweging. Die mondstuk van die ATV, Ons Moedertaal, was die voorloper van Die Huisgenoot en was tot sy oorname deur laasgenoemde in 1915 onder redaksie van prof. Tobie Muller, Gordon Tomlinson en prof. J.J. Smith (in volksmond bekend as die "driemanskap").
Op 18 September 1915 het die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns die spelwyse van Afrikaans aanvaar soos voorgestel deur sy Spellingskommissie. Die grondslag vir 'n Afrikaanse spelling was gelê en in 1917 verskyn die Woordelys en Spelreëls in opdrag van die Akademie.
Om die fout van die Eerste Taalbeweging te voorkom deur die skryftaal so na as moontlik aan die spreektaal te hou, is daar nou besluit om die Afrikaanse spelling ná aan Nederlands te hou. Nie almal was dit eens met die Afrikaanse spelling nie. Veral die wysiging van die spelreëls in 1920 het heftige reaksies ontlok. Die taalstryder Gustav Preller het beswaar aangeteken. Ook is beswaarskrifte deur talle koerante en tydskrifte opgestel en aan die Akademie voorgelê, waarop die Akademie nouliks gereageer het. Die blaaie wat beswaarskrifte opgestel het was onder andere: Die Volkstem, Ons Vaderland, De Spectator, Die Brandwag, Die Landbouer, Die Boer, Die Kristelike Skoolblad, Die Banier, Jong Suid Afrika en De Vriend des Volks.[11]
Die Taalkommissie moes nie alleen besluit hoe daar gespel moes word nie, maar ook welke woorde as Afrikaans erken sou word. Die nuwe spelvorm het ook 'n toonaangewende rol gespeel in die uitspraak van die taal. Ook sou die Noordelike (Transvaalse) uitspraak meer erkenning begin kry het in die normeringsproses, waar Suidelike (Kaapse) taalkenmerke aanvanklik dominant was.[12]
Waar D.F. du Toit herhaaldelik verklaar het dat die Eerste Taalbeweging nie 'n stryd was teen Nederlands nie, word die Tweede Taalbeweging gekenmerk deur 'n openlike stryd teen Nederlands.[13] Ook was C.J. Langenhoven van mening dat die hoofstryd nie teen Engels was nie, maar teen Nederlands.[14] Die stryd van Afrikaans teen Nederlands is beskou as 'n stormloop teen die ou orde. Die handhawers van Nederlands in Suid-Afrika is die manne van die ou garde genoem, of alle kerkvaste Afrikaners van die ou stempel, of ook die verroeste remskoene.[15]
Taalverenigings[wysig | wysig bron]
Reeds in 1890 is die Zuid Afrikaansche Taalbond (Taalbond) in Kaapstad gestig met as doel: "Bevordering van de kennis der Volkstaal en aankweking van een ontwikkeld nationaliteitsgevoel". Die Taalbond was ten gunste van die behoud van Nederlands as kultuurtaal van die Afrikaners. Die leuse van die Taalbond was: "Leer Nederlands, schrijf Nederlands, en spreek Afrikaans."[16]Die Taalbond (voorstanders van Nederlands) is gestig deur die elite aan die Kaap en was 'n teenreaksie op die stigting van die GRA (voorstanders van Afrikaans). Die stigting van die Taalbond word beskou as die begin van die Nederlandse Taalbeweging in Suid-Afrika.
In 1895 het studente en oudstudente van die Victoria College en die Kweekskool die bekende letterkundige vereniging Ons Spreekuur gestig, onder leiding van prof. W.J. Viljoen. Die vereniging het hom beywer vir die bevordering van die Nederlandse taal en letterkunde, en die doel van die vereniging was om die jong geslag te besiel met die skone letterkunde en musikale produksie van hul moedertaal Nederlands, of volgens F.P. Cillié, om "ons volk, insonderheid ons Jong Zuid Afrika, met liefde te bezielen voor de taal onzer vaderen en onzer Kerk".[17] Die vereniging het een keer per week byeengekom, om temas uit die Nederlandse letterkunde te bespreek, en is met Nederlandse liedere afgewissel, terwyl 'n toneelstuk een keer per jaar opgevoer is. Ons Spreekuur het 'n eie biblioteek gehad met meer as 1 150 Nederlandstalige titels.
J.H. Hofmeyr, bekend as Onze Jan Hofmeyr (of Onze Jan), wat ook 'n groot voorstander was van die behoud van Nederlands as kultuurtaal van die Afrikaners, het op 6 Maart 1905 in Stellenbosch 'n toespraak "Is 't ons ernst?" gehou, waarin hy 'n sterk pleidooi gelewer het vir Nederlands in die private en openbare lewe, in die onderwys en in die staatsdiens. Sy toespraak is in Ons Land gepubliseer en ook in pamflette uitgegee. Dit het oral in die land groot belangstelling gaande gemaak.
Nog 'n belangrike mylpaal is op 4 April 1905 behaal met die stigting van die Zuid-Afrikaanse Onderwijzers-unie (ZAOU), wat 'n groot bydrae sou lewer om die belange "van 't onderwys in 't algemeen en die van 't Hollands in 't biezonder te helpen bevorderen."[18]
Op 13 Desember 1905 is die Afrikaanse Taalgenootskap op 'n kongres in Pretoria gestig onder leiding van Gustav Preller. Die doel van die Afrikaanse Taalgenootskap volgens Preller was: "Afrikaans schrijven en spreken, Hollands leren, albei lezen."[9]
Op 3 November 1906 is deur die voorstanders van Afrikaans, in Kaapstad, die Afrikaanse Taalvereniging (ATV) gestig, onder leiding van D.F. Malan en later J.H.H. de Waal. Daar is spoedig takke in 'n hele aantal dorpe in die Kaapkolonie gestig om die gedagte van 'n eie taal, Afrikaans, te propageer. Die leuse van die ATV was: "Leer Nederlands, schrijf Nederlands als ge kunt en wilt, maar als ge niet kunt of wilt, schrijf dan niet Engels, maar Afrikaans."[19]
Op 29 Augustus 1908 is in Bloemfontein die vereniging Onze Taal gestig deur Dr G. Knothe. Onze Taal sou Nederlands bevorder, ook wat Nederlandse toneel, musiek, sang en die letterkunde betref. Onze Taal was egter nie vyandig teenoor Afrikaans nie. Die Vrystaatse tak van die Afrikaanse Taalgenootskap en Onze Taal sou later saamgesmelt het.[20]
In 1908 is ook in Pretoria die Afrikaans-Hollandse Taalvereniging (AHTV) gestig. Die AHTV het hom beywer vir die bevordering van Nederlands, veral in die onderwys. Die vereniging het ook daarop aangedring dat onderwysers eers Nederlands goed magtig moes wees voordat hulle in die onderwys aangestel kon word.[21]
Die Afrikaners was op hierdie stadium in twee kampe verdeel. Een groep was ten gunste van die behoud van Nederlands as ons kultuurtaal en die ander groep wou Afrikaans tot kultuurtaal verhef, naas Nederlands, of in die plek van Nederlands.
Afrikaans, Nederlands en diglossie[wysig | wysig bron]
- Hoofartikel: Diglossie.
Stryd tussen Afrikaans en Nederlands[wysig | wysig bron]
Midde in die "taalstryd" het die voorstanders van Nederlands na die pen gegryp en op alle moontlike maniere probeer bewys hoe nadelig dit vir die volk sou wees, indien Afrikaans tot skryftaal verhef sou word."[22]
"Het Christelik Schoolblad", mondstuk van die "Christelijk Nationaal Onderwijs" in Transvaal het teen die opkoms van Afrikaans in 1905 gewaarsku, dat die Afrikaanse skryftaal sou beteken dat Nederlands vir die Afrikaner 'n geslote skatkamer sou word, en dat die babataal: Afrikaans, deur die volwasse reus: Engels, oorrompel sou word.[23]Prof J.I. Marais verwys in 1905 na die aksie van die Taalgenootskap van Preller en skryf hy: "De kombuistaal, die in Pretoria verheerlijkt wordt, is niet de taal van den ontwikkelden Afrikaner.[24]
Voorstanders van Nederlands[wysig | wysig bron]
Die voorstanders van die behoud van Nederlands as kultuurtaal van die Afrikaners se argument was dat die Afrikaners, Nederlanders en Vlaminge 'n gemeenskaplike kultuurtaal (Nederlands) deel, net soos die Skotte, Amerikaners, Kanadese en Australiërs 'n gemeenskaplike taal (Engels) deel. Hierdie groep het verduidelik dat die Afrikaner se onmag teenoor Engels net baie groter sou word indien Afrikaans vir Nederlands as kultuurtaal sou vervang, en dat die Afrikaners tesame met die Vlaminge en Nederlanders 'n baie groter kultuurgroep kon vorm wat beter beskerm kon word. Die groter kultuurgroep sou ook beter in staat wees om kultuurprodukte van hoë kwaliteit en kwantiteit te lewer.
Die Afrikaner elite het vasgehou aan Nederlands en dit beskou as 'n prestigetaal. Die taal het hoë aansien geniet in die samelewing. Hierdie groep mense het Afrikaans gesien as 'n bedreiging van "onze schone moedertaal Hollands". Dieselfde groep het gewys op die mooi beheersing van Nederlands deur baie Afrikaners.[25]In Ons Land van 23 Julie 1914 is die vrees dan ook uitgespreek dat "onze oude, schone en geliefde Hollandse taal" gewoon sou ondergaan, as dit vervang sou moes word deur 'n taal (Afrikaans) wat "door indiese en mosambiekse kindermeiden verbasterd en ontaard is."[26]
Nederlands is volgens prof. W.J. Viljoen, beskou as "de taal der vaderen" en ook as die Afrikaner se "heilig erfrecht."[27] Volgens Ons Land van 21 Maart en 29 Augustus 1905 is Nederlands die taal waarin Afrikaners se ganse stryd opgesluit was; die taal wat hulle deur storms gedra het en wat hulle beskou het as hul 'hoogs verheven erfrecht'.[28]
Hierdie groep Afrikaners het daarop gewys dat ook in Nederland en Vlaandere die meeste mense (net soos in Suid-Afrika) verskillende dialekte praat en dat slegs 'n klein persentasie Nederlanders en Vlaminge, Standaardnederlands kon praat. In werklikheid het in 1930 maar 3% van die Nederlanders, Standaardnederlands gepraat en minder as 1% van die Vlaminge was hiertoe in staat.[29][30]
Voorstanders van Afrikaans[wysig | wysig bron]
Die mense wat voorstanders was van Afrikaans as kultuurtaal, het op jag gegaan na Nederlandse taalfoute om daardeur aan te dui dat Afrikaans (lank gelede) ontstaan het en dat Afrikaans nou sterk van Nederlands afwyk. Baie Afrikaners het nou ook aangedui dat hulle volksgenote Nederlands nie regtig magtig was nie. Sommige Afrikaners het voorgegee dat hulle Nederlands nie verstaan nie. Baie Afrikaners het aangedui dat Nederlands te moeilik vir hulle was. Die voorstanders van Afrikaans het gemeen dat 'maklike' Afrikaans beter sou vaar in die kompetisie teen Engels as 'moeilike' Nederlands.[31]Vreemd genoeg het baie Afrikanerouers gemeen dat hulle kinders liewer Engels moes leer, want t Hollandsch komt vanself.[32]
Die voorstanders van Afrikaans as kultuurtaal wou graag 'n eie inheemse kultuurtaal hê. Volgens D.F. Malan sou Nederlands wat in Suid-Afrika op 'n 'gedwonge' en 'onnatuurlike' manier bestaan het, maklik uitgeroei kon word, maar was die Afrikaanse volkstaal onuitroeibaar.[33]By die keuse tussen Nederlands en Afrikaans was Malan verder van mening dat geen volk sy taal kies "op advies van deskundiges nie", maar word 'n volk se taal gebore op die "bodem van die volkshart en volksgeskiedenis".[34]
Die voorstanders van Afrikaans was "besiel" met 'n "sterk geloof" en 'n "groot liefde" vir Afrikaans.[35] Die emosionele aspekte van die taalproblematiek is swaar oordryf en swaar belaai. Hierdie groep het dikwels uit die laer geskoolde klasse bestaan.
Die leiers verskil[wysig | wysig bron]
In hierdie taaldebat het twee leiers sterk van mekaar verskil. J.B.M. Hertzog was van mening dat Nederlands ook óns kultuurtaal is. Hy het selfs in 1916 gedreig om te bedank as hoofleier van die Nasionale Party as hy gedwing sou word om Afrikaans te gebruik.[36] Teenoor Hertzog het D.F. Malan gestaan. Vir Malan was Nederlands 'n buitelandse taal wat in Nederland hoort en nie in Suid-Afrika nie. Ook wat die Kleurling betref sou die twee here 180 grade van mekaar verskil het. Hertzog wou die Kleurlinge nie van die kieserslyste skrap nie. Sy standpunt was: "die Kleurlinge praat ons taal en hoort by ons".[37] Malan wou die Kleurlinge van die kieserslyste skrap. Malan het gewen.
Intussen kom daar 'n wending. Gustav Preller wat aanvanklik 'n groot kampvegter vir Afrikaans was, sou hom in die 20er jare weer teen die Afrikaanse Taalbeweging keer deur te beweer dat Afrikaans nie (in 1914) in die onderwys ingevoer moes word nie; dat daar nie 'n Afrikaanse woordeboek moes kom nie; dat die Bybel nie in Afrikaans vertaal moes word nie en dat Afrikaans nie amptelike status moes verkry nie.[38]
Die kerk in konflik[wysig | wysig bron]
Die verbintenis tussen die Nederlandse taal en die Nederduitse Kerke was besonder intiem. Daar is dikwels gepraat van 'de kerktaal' of 'de taal der kerk'. So skryf D.J.P. du Toit in 1904: "De hoeksteen van die Kerk rust op de Hollandsche taal, de kerktaal onzer vaderen".[39] Die Nederlandse Bybel is met groot ontsag en respek bestudeer, en was die taal daarin net so gerespekteer. Die Statebybel was die allerbelangrikste kultuurbron van die Afrikaners. Die Boere was niks anders as verknog aan die 'Boek der Boeke' nie.
Aanvanklik was die kerk sterk gekant teen Afrikaans as kultuurtaal. Gedurende 1885 het die Vrystaatse sinode, en ook die Kaapse sinode in 1886, van die NG Kerk hulle uitgespreek téén 'n Afrikaanse Bybelvertaling, en behoud van die Nederlandse Bybel.[40] Op 24 Augustus 1905 skryf ds. H.S. Bosman in die kerkblad, De Vereniging: "De Kerk zal nooit het Afrikaansch kunnen aannemen".[41]
Predikante het in Nederlands gepreek. Hulle was in Nederland opgelei of aan die Kweekskool op Stellenbosch. Ook Skotse predikante wat deur Brittanje gestuur is om die Afrikaners te verengels, moes 'n deel van hul studie in Nederland voltooi om met die Afrikaners in Nederlands te kon kommunikeer. Die Hollandse kerk in Suid-Afrika was verder die sterkste vesting van die Nederlandse taal, en ook die mees beskermde, want die Kerkorde van De Mist het dit tot sekere mate onafhanklik van die staat gemaak.[42] Van Afrikaans as skryftaal, om van amptelike taal nie eens te praat nie, wou die Afrikaners aanvanklik niks weet nie, en is Afrikaans as 'n 'barbaarsch patios' beskou, want "de Hollandsche Taal is de officieele Taal onzer kerk, en de moedertaal van een groot deel der bevolking".[43]
Die professore van die NG kerk se Kweekskool het 'n sterk bolwerk gevorm vir die behoud van Nederlands as kerktaal. Toe die Zuid Afrikaansche Taalbond toestemming ontvang het in 1904 vanuit Nederland en Vlaandere om die Nederlandse spelling in Suid-Afrika te vereenvoudig (Kollewijn-spelling), het die Kweekskool geweier om die spelreëls te volg. Volgens die professore van die Kweekskool moes Nederland en Vlaandere eers ook self die spelreëls goedkeur vir gebruik in Nederland en Vlaandere, voordat die kerk in Suid-Afrika dit sou volg.
'n Groot voorstander van die vertaling van die Bybel in Afrikaans, ds. Willem Postma, het nog in 1912 gemeen dat daar nog gewag moes word met die vertaling van die Bybel in Afrikaans totdat daar groter eenstemmigheid sou heers oor die taalvorm, omdat "Afrikaans nog in die maak" was.[44]
Tot en met 1919 het onder die Afrikaners talryke Christelijke Jongenlieden Verenigingen en ook Debatsverenigingen bestaan en hulle het almal Nederlands as taal gebruik en is alle notules in Nederlands gehou.[45] Dit was ook die geval in die bedryfslewe en in die politiek. Die notules van die Nationale Partij, later Nasionale Party was aanvanklik slegs in Nederlands gehou.
Die Stellenbosse professore van die Kweekskool het egter in 1919 aanvaar dat Afrikaans erkenning moes geniet, naas Nederlands. In November 1919 het die Kaapse Sinode van die NG Kerk dan 'n mosie aanvaar ten gunste van 'n Afrikaanse Bybelvertaling.[46] Hierdie besluit het ook weer heftige reaksie uitgelok. Baie Afrikaner het prontuit verkondig dat hulle die Afrikaans Bybel nooit sou aanvaar nie. Maar die Afrikaanse Bybel het in 1933 gekom, die Afrikaanse Psalmboek gedurende 1937, en die Afrikaanse Gesangeboek gedurende 1944.[47]
Die pers[wysig | wysig bron]
Die koerante en tydskrifte in Suid-Afrika was aanvanklik almal Nederlandstalig. Met die koms van Afrikaans as kultuurtaal sou hulle langsamerhand van die toneel af verdwyn (en sommige het oorgeskakel na Afrikaans). Ons Land, De Volksstem, De Vereniging, De Vriend Weekblad, De Unie, De Burger, Het Volksblad, De Huisgenoot, De Zuid-Afrikaan, Cradocksche Afrikaner, De Volksbode, Gereformeerde Maandblad, De Gereformeerde Kerkbode, Ons Vaderland, De Spectator, Jong Zuid-Afrika, De Vriend des Volks, De Goede Hoop, Het Westen, Het Zuid-Afrikaanssche Tijdschrift, Ons Tijdschrift, De Verzamelaar, Nederduitsch Zuid-Afrikaansch Tijdschrift (NZAT), De Tijd, Hollandsch Zuid-Afrika, De Week, De Express, De Afrikaner, De Natalier, ens. is voorbeelde van Nederlandstalige blaaie voor die koms van Afrikaans as kultuurtaal.
Die toekoms van Afrikaans[wysig | wysig bron]
Taalondersoekers wys daarop dat taaleilande van kardinale belang is by die voortbestaan van minderheidstale. Die rede waarom minderheidstale in die VSA so lank stand kon hou (tot en met die 20ste eeu) was te danke aan die bestaan van taaleilande. Hoe groter so 'n eiland, hoe groter is die kans om assimilasie teen te werk.[48][49] Duits het lank in die VSA stand kon hou en het eers begin verdwyn toe die taaleilande verdwyn het. Die rede waarom die taaleilande verdwyn het, is omdat dit nie grondwetlik beskerm was nie. Om hierdie grondwetlike beskerming te verwerf, het sommige lande 'n federale staatsvorm ingevoer volgens die kantonstelsel van Switserland, byvoorbeeld: die Federale staatsvorm van Indië, die federale staatsvorm van België en die federale staatsvorm van Kanada. Suid-Afrika ken egter nie 'n federale staatsvorm gebaseer op taal of etnisiteit wat dien as taaleiland nie. Afrikaans bevind hom vandag in dieselfde posisie as die Europese tale wat in taaleilande bestaan het in Amerika, voor die Eerste Wêreldoorlog. Engels het hierdie taaleilande in die VSA opgeruim.
Taalondersoekers wys ook daarom dat indien 'n taal ook in 'n ander land gebruik word, daardie taal se oorlewingskans sterker is. Die taal word getalsterker en die aantal kultuurprodukte (musiek, boeke, koerante, rolprente, TV-programme, ens.) word beduidend meer. Die taalgebruiker word dan kultureel beter gevoed. So hoef 'n Spaanssprekende persoon geen Engels te ken nie, want Spaans is 'n baie groot taal wat in 'n hele aantal lande dien as kultuurtaal. Spaanse kultuurprodukte kan die spreker van Spaans volledig voed op kulturele gebied. Die Fransspekendes van Quebec behou die taalband met Frankryk, ten spyte van groot verskille tussen die spreektale van Quebec en Frankryk. Dieselfde geld vir die taalbande tussen Brasiliaanse en Europese Portugees, Suid-Amerikaanse en Europese Spaans sowel as die Nederlands van Vlaandere, Nederland en Suriname. Tussen 1652 en 1925 was Nederlands 'n integrale deel van die Afrikaners se kultuur. Die Afrikaners van 1880 het selfs nie eens aanvaar dat hulle Afrikaans praat nie.[50] Vandag egter, is Nederlands vir die Afrikaners 'n vreemde taal. Die verbreking van die taalband met Nederlands beteken dat dit nie die behoud van Afrikaans op bogenoemde wyse ondersteun nie.
Op verskillende plekke in die wêreld word die belang van streektale beklemtoon as reaksie op die toenemende globaliseringstendense en die dreigende verlies van kulturele identiteit. Afrikaans bevind homself in 'n gelyksoortige posisie as sommige streektale in Europa.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Frank Hendricks • Charlyn Dyers: Kaaps in Fokus. Stellenbosch: SUNMedia 2016, bl. 49-50
- H.J.J.M. van der Merwe: Afrikaans; sy aard en ontwikkeling, 1968, bl 69
- K.P. Prinsloo: "Taalbeplanning vir Suid-Afrika", K.P. Prinsloo & M.C.J. van Rensburg (reds.) Afrikaans: Stand, Taak, Toekoms, 1984, bl. 140
- E.H. Raidt: Taalvariasie in Negentiende-Eeuse Afrikaans, Tydskrif vir Geestesweteskappe, jaargang 32(4), 1992, bl. 241.
- A.de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika. Kaapstad: Naspers. 1936, bl. 36.
- Alatis, J. E., Hamilton, H.E., & Ai-Hui Tan. (2002). Linguistics, language and the professions: education, journalism, law, medicine, and technology. Washington: University Press. bl. 132
- Van Rensburg, Christo (red.): Afrikaans in Afrika. Pretoria: J.L. van Schaik Akademies 1997, bl. 43
- G.S. Nienaber & P.J. Nienaber: Die Geskiedenis van die Afrikaanse Beweging, 1941, bl. 82
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika, Kaapstad, 1936, bl.179
- J.du P. Scholtz: Wording en Ontwikkeling van Afrikaans, Kaapstad, Tafelberg uitgewers, 1980, bl. 18
- J.C. Steyn: Trouwe Afrikaners, Aspekte van Afrikanernasionalisme en Suid-Afrikaanse taalpolitiek 1987 bl 210
- Raidt (1991), bl. 255
- G.S. Nienaber & P.J. Nienaber: Die Opkoms van Afrikaans as Kultuurtaal, 1970, bl. 40
- J.C. Steyn: Taalstryd, konsolidasie en rebellie – Langenhoven se eerste jare in die politiek, Acta Academica, jaargang 25 (2&3), 114-136, 1993, bl 120
- E.C. Pienaar: Die Triomf van Afrikaans: Historiese oorsig van die wording, ontwikkeling, skriftelike gebruik en geleidelike erkenning van ons taal, 1943, bl. 131, 233, 351 en 365
- J.du P. Scholtz: Wording en Ontwikkeling van Afrikaans, Kaapstad, Tafelberg uitgewers, 1980, bl. 18
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die Volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaner se taal, 1992, Pretoria Unisa, 1992, bl.54.
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika, Kaapstad, 1936, bl.175
- J.du P. Scholtz: Wording en Ontwikkeling van Afrikaans, Kaapstad, Tafelberg uitgewers, 1980, bl. 18
- P. Kapp: Draer van 'n droom. Hemel en see boeke: Hermanus. 2009, bl. 29.
- P. Kapp: Draer van 'n droom. Hemel en see boeke: Hermanus. 2009, bl. 25.
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika, Kaapstad, 1936, bl.6
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die Volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaner se taal, Pretoria, Universiteit van Suid-Afrika, 1992, bl.98
- E.C. Pienaar: Die Triomf van Afrikaans: Historiese oorsig van die wording, ontwikkeling, skriftelike gebruik en geleidelike erkenning van ons taal. Kaapstad: Nasionale Pers, 1943, bl. 351
- H.J.J.M. van der Merwe: Afrikaans; sy aard en ontwikkeling. Pretoria: J.L. van Schaik, 1968, bl. 89
- E.C. Pienaar: Die triomf van Afrikaans: Historiese oorsig van die wording, ontwikkeling, skriftelike gebruik en geleidelike erkenning van ons taal. Kaapstad: Nasionale Pers, 1943, bl. 65
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaanse taal. Pretoria: Unisa, 1992, bl. 59
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaanse taal. Pretoria: Unisa, 1992, bl. 60
- J.W. de Vries, R. Willemyns & P. Burger: Het verhaal van een Taal, Negen eeuwen Nederlands. Amsterdam: Promotheus, 1994, bl. 131
- R. Willemyns: ABN in Zuid-Nederland: een kwestie van taalpolitiek. Ons Erfdeel, jaargang 14(2), 5-17, bl.7
- J.J. Smith: België en Suid-Afrika. Ons Moedertaal, deel 1(2),25-27, bl. 27
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika. Kaapstad: Nasionale Pers. 1936, bl. 178 en 193
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaanse taal. Pretoria: Unisa, 1992, bl. 102
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaanse taal. Pretoria: Unisa, 1992, bl. 102
- G.S. Nienaber & P.J. Nienaber: Die Geskiedenis van die Afrikaanse Beweging. Pretoria: J.L. van Schaik, 1941, bl 20
- J.C. Steyn: Trouwe Afrikaners, Aspekte van Afrikanernasionalisme en Suid-Afrikaanse taalpolitiek 1875–1938, Kaapstad, Tafelberg-uitgewers, 1987, bl. 73-4
- J.C. Steyn: Tuise in eie taal; Die behoud en bestaan van Afrikaans. Kaapstad, Tafelberg-uitgewers, 1980, bl. 449
- J.C Steyn: Trouwe Afrikaners, Aspekte van Afrikanernasionalisme en Suid-Afrikaanse taalpolitiek 1875–1938, Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, 1987, bl. 208
- P.H. Zietsman: Die Taal is Gans die volk, woelinge en dryfvere in die stryd om die Afrikaner se taal. Pretoria, Unisa, bl. 46.
- J. du P. Scholtz: Wording en Ontwikkeling van Afrikaans. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, 1980, bl. 12.
- E.C. Pienaar: Die Triomf van Afrikaans: Historiese oorsig van die wording, ontwikkeling, skriftelike gebruik en geleidelike erkenning van ons taal. Kaapstad: Nasionale Pers, 1943, bl. 350.
- A. de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika. Kaapstad. Nas Pers. 1936, bl. 38
- A.de Villiers: Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika. Kaapstad. Nas Pers. 1936, bl85.
- G.S. Nienaber & P.J. Nienaber: Die Opkoms van Afrikaans as Kultuurtaal. Pta: J.L. van Schaik, 1970, bl. 67.
- Bun Booyens: Ek heb geseg! Die verhaal van ons Jongeliede- en debatsverenigings, Kaapstad, 1983.
- J. du P. Scholtz: Wording en Ontwikkeling van Afrikaans. Kaapstad: Tafelberg-Uitgewers, 1980, bl. 23.
- (G.S. Nienaber & P.J. Nienaber: Die Opkoms van Afrikaans as Kultuurtaal. Pta: J.L. van Schaik, 1970, bl. 71.
- H. Kloss: "German-American Language Maintenance Efforts" J.A. Fishman (red.), Language Loyalty in the United States. London, Mouton & Co, 1966, bl.207
- J.C.Steyn: Tuis in eie taal; Die behoud en bestaan van Afrikaans. Kaapstad, Tafelberg-uitgewers, 1980, bl. 207
- A. de Villiers. Die Hollandse Taalbeweging in Suid-Afrika. Kaapstad: Nasionale Pers. 1936. bl. 85.
|
<urn:uuid:1af1a892-4877-4496-95dd-5b582007707c>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Geskiedenis_van_Afrikaans
|
2019-07-17T00:56:18Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525004.24/warc/CC-MAIN-20190717001433-20190717023433-00234.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999711
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:990e669c-d21a-4ad0-baaf-4bf1c176736d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0333474945
|
2019-07-18T05:29:40Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
pluimbal
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
pluimbal | — |
- pluim•bal
- (sport) 'n Sport waartydens opponente rakette gebruik om 'n pluimpie oor die net na mekaar te slaan.
- Pluimbal word in 'n saal gespeel sodat wind en weer nie die spel beïnvloed nie.
Vertalings: | |||
---|---|---|---|
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor pluimbal.
|
<urn:uuid:cbac75db-111a-444d-b2fc-353abd28b9af>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/pluimbal
|
2019-07-18T04:31:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00394.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999796
| false
|
Hulp
Kategorie:Maja
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Meso-Amerika
Historiese etniese groepe
}
→
Maja
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Maya
.
Bladsye in kategorie "Maja"
Die volgende 13 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 13.
Maja
C
Calakmul
Chichén Itzá
Copán
J
Joya de Cerén
K
Kasteoorlog
M
Majaans
Majatale
P
Palenque
Q
Quiriguá
S
Spaanse verowering van Yucatan
T
Tikal
U
Uxmal
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Maja&oldid=1598346
"
Kategorieë
:
Meso-Amerika
Historiese etniese groepe
Versteekte kategorie:
Commons-kategorie met plaaslike skakel anders as op Wikidata
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Azərbaycanca
Boarisch
Беларуская
Беларуская (тарашкевіца)
Български
Bosanski
Català
Čeština
Cymraeg
Deutsch
Dolnoserbski
English
Esperanto
Español
Euskara
فارسی
Suomi
Galego
עברית
Hrvatski
日本語
ქართული
Қазақша
한국어
Latina
Lietuvių
Македонски
Mirandés
Plattdüütsch
Nedersaksies
Nederlands
Occitan
Polski
Português
Русский
Scots
Slovenčina
Slovenščina
Српски / srpski
Seeltersk
Türkçe
Українська
Tiếng Việt
მარგალური
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 3 Oktober 2017 om 08:54 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:bc28edd8-860b-4c1f-8ed8-ce1107546921>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Maja
|
2019-07-19T10:31:22Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00554.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.9908
| false
|
Shah Rukh Khan
Shah Rukh Khan | |
Geboortenaam | Shahrukh Khan |
---|---|
Geboorte | 2 November 1965 Nieu-Delhi, Indië |
Nasionaliteit | Indië |
Beroep(e) | akteur, regisseur, televisie-aanbieder |
Aktiewe jare | 1998–hede |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Shah Rukh Khan (ook Shahrukh Khan, SRK; gebore op 2 November 1965 in Nieu-Delhi, Indië) is 'n Indiese akteur. Hy is in Nieu-Delhi gebore, nadat sy grootouers daar vanaf Afghanistan en Peshawar verskuif het.[1][2] Hy het sy loopbaan in die 1980's begin. Hy is 'n Moslem en het aan 'n Moslem-skool gestudeer. Hy is getroud met Gauri, 'n Hindoe, en hulle het drie kinders; Aryan, Suhana en Abran. Hy het ook 'n suster met die naam Shehnaz Lalarukh. Hy het 'n magistergraad en volgens die Los Angeles Time-koerant is hy dalk die wêreld se mees beroemde film-stêr.[3]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Afghan traces Bolly Khans' Pathan roots". Mid Day. 18 Mei 2011. Besoek op 11 Desember 2011.
- Swarup, Shubhangi (29 Januarie 2011). "The Kingdom of Khan". India: OPEN (magazine). Besoek op 2014-07-16.
Most biographies of Shah Rukh Khan begin with romantic descriptions of Qissa Khawani Bazaar (‘the Street of Storytellers’). It is a market in Peshawar, one that Sir Edward Herbert, a British commissioner of Peshawar, called the ‘Piccadilly of Central Asia’...
- http://latimesblogs.latimes.com/movies/2011/11/shah-rukh-khan-ra-one-bollywood.html?track=icymi
|
<urn:uuid:0bc206f2-5760-40b9-9f4d-352e6ace693e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Shah_Rukh_Khan
|
2019-07-19T10:40:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526210.32/warc/CC-MAIN-20190719095313-20190719121313-00554.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.990975
| false
|
Bespreking:Mickey Mouse
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie bladsy is 'n besprekingsbladsy waar verbeteringe tot die Mickey Mouse-artikel bespreek word. Hierdie bladsy is nie 'n forum vir 'n algemene bespreking van die artikel se onderwerp nie. |
Artikelriglyne
Daaglikse bladtrekke | |
|
<urn:uuid:6d0b3e36-0e56-49d5-95b2-7d05455ef3d6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Bespreking:Mickey_Mouse
|
2019-07-20T18:09:43Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999977
| false
|
Kladistiek
Kladistiek of kladisme (van die Griekse κλάδος klados, "tak")[1] is ’n benadering in wetenskaplike klassifikasie wat wegbeweeg van die tradisionele taksonomiese klassifikasie. Dit gebruik ’n stelsel waarin organismes saam gegroepeer word gebaseer op of hulle een of meer gedeelde unieke eienskappe het wat kom van die groep se laaste gemeenskaplike voorsaat en wat nie teenwoordig is in vroeëre voorsate nie. Die lede van een groep het dus vermoedelik ’n gemeenskaplike geskiedenis en word beskou as nader verwant.[2][3][4][5]
Die oorspronklike metodes wat in kladistiese ontledings gebruik word, en die skool van kladistiek wat daarop gevolg het, spruit uit die werk van die Duitse entomoloog Willi Hennig, wat daarna verwys het as filogeniese sistematiek (dit was ook die titel van sy 1966-boek). Die terme "kladistiek" en "klade" is deur ander wetenskaplikes gewild gemaak.
Verskille[wysig | wysig bron]
Kladistiek verskil van taksonomiese klassifikasies deurdat slegs monofiletiese groepe gebruik word – dit is groepe wat alle spesies bevat wat afstam van ’n bepaalde voorsaat plus die voorsaat self (sogenaamde klades). Nie parafiletiese of polifiletiese groepe is in ’n kladistiese klassifikasie teenwoordig nie. Eersgenoemde is groepe wat wel die laaste gemeenskaplike voorsaat bevat, maar nie alle afstammelinge nie. Laasgenoemde is groepe wat die meeste afstammelinge van die voorsaat bevat, maar nie die voorsaat self nie.
Ander gebruike[wysig | wysig bron]
Die tegnieke van kladistiek, en soms die terminologie, word ook suksesvol in ander dissiplines toegepas, soos om die verwantskappe te bepaal tussen die manuskripte van The Canterbury Tales wat bewaar gebly het,[6] of tussen die 53 manuskripte van die Sanskrit Charaka Samhita.[7]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "clade". Online Etymology Dictionary.
- Columbia Encyclopedia
- "Introduction to Cladistics". Ucmp.berkeley.edu. Besoek op 2014-01-06.
- Oxford Dictionary of English
- Oxford English Dictionary
- "Canterbury Tales Project". Besoek op 4 Julie 2009.
- Maas, Philipp (2010), Computer Aided Stemmatics — the Case of Fifty-Two Text Versions of Carakasaṃhitā Vimānasthāna 8.67-157, in Jürgen, Hanneder; Maas, Philipp, "Text Genealogy, Textual Criticism and Editorial Technique", Wiener Zeitschrift für die Kunde Südasiens (Wene: Austrian Academy of Sciences), 52-53: 63–120, doi:10.1553/wzks2009-2010s63
|
<urn:uuid:18dbc6c7-875b-4ad4-a3b1-eb1ca1bc13af>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kladisme
|
2019-07-20T18:17:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999824
| false
|
Pers
#800080 |
Pers as kleur is deur die Romeinse keisers en landdroste gedra, en later deur die Rooms-Katolieke biskoppe. Sedertdien word pers in die algemeen geassosieer met koninklikes en vroomheid.[4] Die Purple Heart word toegeken aan Amerikaanse soldate wat gewond is of gesneuwel het.
Kleurkoördinate[wysig | wysig bron]
Volgens verskeie kleurskemas word pers as volg voorgestel:
Model | Koördinate |
---|---|
Heksadesimale kode | #800080 |
RGB-kleurmodel | (128, 0, 128) |
CMYK | (0, 100, 0, 50) |
HSV | (300°, 100%, 50%) |
Variasies en gebruike[wysig | wysig bron]
Sien ook[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Mish, Frederic C., hoofredakteur Webster's Ninth New Collegiate Dictionary Springfield, Massachusetts, V.S.A.:1984--Merriam-Webster p.957
- Webster's New World Dictionary of American English (Third College Edition) definieer dit as: 'n Donker kleur wat 'n mengsel van rooi en blou is." Die Random House College Dictionary definieer dit as: "any color intermediate between red and blue."
- Shorter Oxford English Dictionary, vyfde uitgawe, 2003.
- Eva Heller, Psychologie de la couleur: effets et symboliques
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Notas[wysig | wysig bron]
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
Elektromagnetiese Spektrum
|
<urn:uuid:b57fea0b-88e6-4003-9f14-8702a6fbc656>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pers
|
2019-07-20T18:19:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998362
| false
|
Ethnologue
In 1971 het die Summer Institute of Linguistics (SIL) Ethnologue as 'n databasis geskep om inligting oor alle tale in die wêreld te vergader. Hulle het aan elke taal 'n drieletterkode toegewys. In 2000 het hulle die stel drieletterkodes vrygestel sodat inligting oor die internet afgelaai kan word deur enigiemand wat dit wou gebruik in hul eie databasis of webwerf. Enige rekenaarprogram wat van die drieletterkodes gebruik maak kan via die internet al die beskrywende inligting oor 'n gegewe taal in Ethnologue bekom.
Die Ethnologue-kode vir Afrikaans is afr.
|
<urn:uuid:848e90fc-656a-4e7b-8784-92f40fc740c1>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/SIL_taalkode
|
2019-07-20T18:38:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.000005
| false
|
U het geen regte om skuif die bladsy, vir die volgende rede:
U moet 'n geregistreerde gebruiker wees en ingeteken wees om 'n bladsy te skuif.
|
<urn:uuid:db74c61b-2280-448e-b62f-63ce1ccc36a5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skuif_bladsy/Nasionale_Bergkwaggapark
|
2019-07-20T18:37:01Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00154.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.00001
| false
|
Gifbergpas
Jump to navigation
Jump to search
Gifbergpas | |
Ligging | Suid van Vanrhynsdorp |
---|---|
Maksimumhelling | 1:6 |
Hoogte | 609m |
Oppervlak | grond |
In | Matsikammaberge |
|
<urn:uuid:c36053c2-0030-44b2-8604-db7b3474d666>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Gifbergpas
|
2019-07-21T23:26:04Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00314.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.790688
| false
|
Kate McGregor
Jump to navigation
Jump to search
Kate McGregor | |
Geboorte | 1972 (46–47 jaar oud) |
---|---|
Nasionaliteit | Engels |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Kate McGregor (gebore 1972) is 'n Engelse aktrise. Sy is bekend vir haar rolle in die televisiereekse Emmerdale (1972), Countdown (1982), en Kelly (1989).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1972: Emmerdale
- 1982: Countdown
- 1989: Kelly
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 2005: Emmerdale: The Dingle Family Album
|
<urn:uuid:75cd48bc-24ee-4a33-90ea-f7827d40935d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kate_McGregor
|
2019-07-21T23:32:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00314.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.988948
| false
|
UTC
Jump to navigation
Jump to search
Afkorting |
---|
UTC |
- 'n Kompromie tussen die Engelse CUT (Coordinated Universal Time) en die Franse TUC (Temps universel coordonné) wat onderskeidelik vir "Universal Time Coordinated" en "Universel Temps Coordonné" staan.
- Gekoördineerde Universele Tyd. Tyd wat twee ure agter Suid-Afrikaanse Standaardtyd (SAST) is.
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor UTC.
|
<urn:uuid:36fbdb7f-44d9-48a4-a03e-90c93ed07d5e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/UTC
|
2019-07-21T23:09:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00314.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996838
| false
|
Hérault (département)
Jump to navigation
Jump to search
Hérault (34) | |
---|---|
Gewes | Oksitanië |
Prefektuur | Montpellier |
Onderprefekture | Béziers Lodève |
Bevolking | 1 107 398 inw. (2014) |
Bevolkingsdigtheid | 168 inw./vk km |
Oppervlakte | 6 224 vk km |
Arrondissemente | 3 |
Kantonne | 25 |
Munisipaliteite | 343 |
President van die Conseil général |
Kléber Mesquida (PS) |
Hérault (34) (Oksitaans Erau) is 'n Franse departement van die gewes Oksitanië wat vernoem is na die rivier Hérault.[1] Die département is in die suide van Frankryk geleë en die hoofstad daarvan is Montpellier.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Fiche de l'Hérault op die webwerf van SANDRE.
Hierdie artikel omtrent die geografie van Frankryk is slegs 'n saadjie en bied tans nog nie ensiklopediese dekking van die betrokke onderwerp nie. Jy kan Wikipedia help deur dit uit te brei. |
|
<urn:uuid:f7ee38d2-0bb5-4984-88f0-016bed4eb7b7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/H%C3%A9rault_(d%C3%A9partement)
|
2019-07-23T05:30:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00474.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997092
| false
|
Landbouweekblad
Landbouweekblad | |
---|---|
Redakteur | Hugo Lochner |
Kategorieë | Landbousektor |
Frekwensie | Weekliks |
Uitgewer | Media24 |
Eerste uitgawe | 21 Mei 1919 |
Land | Suid-Afrika |
Taal | Afrikaans |
Webwerf | http://www.landbou.com/ |
Die Landbouweekblad is 'n tydskrif vir die landbousektor wat weekliks deur Media24 in Suid-Afrika uitgegee word. Die tydskrif bied sy lesers landbounuus, asook wetenskaplik nagevorsde artikels oor 'n wye reeks van boerderypraktyke. Landbouweekblad het 'n sirkulasie van 43 000 eksemplare per week. Dit is 'n toonaangewende landboutydskrif in Suid-Afrika. Die tydskrif bereik 86% van die boere en ander rolspelers in die landbousektor.[1] Die Landbouweekblad is ook een van die min Afrikaanse tydskrifte wat op Apple se toepwinkel beskikbaar is.[2]
|
<urn:uuid:d9f4d4df-ca5a-4335-857d-473d2b727d99>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Landbouweekblad
|
2019-07-23T05:15:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00474.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999966
| false
|
Sjabloon:Bywerk
Jump to navigation
Jump to search
Hierdie sjabloon moet bygewerk word. Wysig asseblief hierdie sjabloon sodat dit onlangse gebeurtenisse dek en nuwe inligting bevat. |
Redigeerders kan eksperimenteer in hierdie sjabloon se sandput (skep | spieël) en toetsgevalle (skep) blaaie. Plaas asseblief kategorieë op die /doc-subbladsy. Subbladsye vir die sjabloon. |
|
<urn:uuid:eb85e88f-00fd-4c47-a9ff-dc1e3acbc90a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sjabloon:Bywerk
|
2019-07-23T05:21:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00474.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999215
| false
|
Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke
Die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke (WGGK) is die grootste liggaam van Gereformeerde kerke in die wêreld en die vyfde grootste Christelike gemeenskap in die wêreld, na die Rooms-Katolieke Kerk, die Oosters-Ortodokse Kerk, die Anglikaanse Gemeenskap en die Wêreld Metodisteraad.[1][2][3][4][5] Dit het 229 denominasies as lede in 108 lande, wat na raming ongeveer 80 miljoen mense verteenwoordig.[6] Hierdie Christelike ekumeniese liggaam is gevorm in Junie 2010 deur die samesmelting van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke (World Alliance of Reformed Churches, of WARC) en die Gereformeerde Ekumeniese Raad (Reformed Ecumenical Council, of REC).[7]
Onder die grootste denominasies in die WGGK is die Presbiteriaanse Kerk van Afrika, Presbiteriaanse Kerk van Nigerië, Presbiteriaanse Kerk van Oos-Afrika, die Verenigde Kerk van Kanada, Presbiteriaanse Kerk in die VSA, die Gereformeerde Kerk in Hongarye, die Gereformeerde Kerk in Roemenië, Protestantse Kerk in Indonesië, en die Kerk van Skotland. Die denominasies wat lede is van die WGGK kan in die geheel as meer liberaal beskou word as die lede van die Internasionale Konferensie van Gereformeerde Kerke (International Conference of Reformed Churches) of die World Reformed Fellowship, wat ook groot Gereformeerde ekumeniese liggame is.
Inhoud
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Na 'n tweedag-vergadering wat eindig op 1 Februarie 2006, het Douwe Visser, voorsitter van die Gereformeerde Ekumeniese Raad en Clifton Kirkpatrick, voorsitter van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke, in 'n gesamentlike brief aan hul lidkerke gesê: "Ons is verheug oor die werk van die Heilige Gees wat ons glo ons daartoe gelei het om aan te beveel dat die tyd aangebreek het om die werk van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke en die Gereformeerde Ekumeniese Raad saam te bring in een liggaam wat die eenheid en getuienis van Gereformeerde Christene kan uitbou."
Nadat die potensiële liggaam aanvanklik "Gereformeerde Wêreldgemeenskap" genoem is, is dit verander in "die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke".
'n Verenigde Algemene Raad van die WGGK, wat die organisasie byeengebring het, het plaasgevind vanaf 18-26 Junie 2010 by Calvin College in Grand Rapids, MI, VSA. Die byeenkoms het as hooftema daarop gefokus om die "eenheid wat die Gees tussen julle gesmee het, te handhaaf deur in vrede met mekaar te lewe" soos genoem in Efesiërs 4:3. Dit het 'n toon van wedersydse begrip en aanvaarding onder lidkerke en geassosieerde kerke te vestig, om verskille en ander kwessies ter syde te stel terwyl hulle kon begin om saam met mekaar op reis te gaan terwyl elkeen poog om te onderskei wat die wil van God is en voortgaan in die stryd om geregtigheid en vrede in die wêreld.
Werk[wysig | wysig bron]
In 2010 het die Verenigende Algemene Vergadering gesê die WGGK moet "geroepe wees tot gemeenskap en verbind tot geregtigheid." Die twee belangrikste programkantore fokus daarom op hierdie aspekte, met teologiese werk ingesluit onder gemeenskap. Die Kantoor vir Teologie en Gemeenskap dien as koördineerder vir amptelike gesprekke met ander godsdienstige organisasies, organiseer 'n twee-jaarlikse Global Institute of Theology, en bring Gereformeerde teoloë byeen vir allerlei besprekings. Die Kantoor vir Geregtigheid bevorder ekonomiese, ekologiese en menslike geregtigheid, en baseer baie van hulle werk op die Accra-belydenis, 'n verklaring wat in 2004 by die Algemene Vergadering van die Wêreldbond van Gereformeerde Kerke (World Alliance of Reformed Churches, WARC) aanvaar is en in 2010 herbevestig is by die Verenigende Algemene Vergadering van die WGGK.
Die WGGK het ook 'n Algemene Sekretariaat wat die sekretaris-generaal se kantoor en die kommunikasiekantoor insluit, en na ander organisatoriese verantwoordelikhede omsien. Die huidige algemene sekretaris is die ds. Chris Ferguson, 'n predikant van die United Church of Canada. Deur die Algemene Sekretariaat bevorder die WGGK dialoog tussen kerke, beywer die WGGK hulle vir sake van wêreldbelang, en ondersteun hulle die aktiwiteite van hulle lidkerke op verskillende maniere.
Die wêreldwye hoofkantoor van die WGGK is in 2013 weens kosteoorwegings van Genève, Switserland, verskuif na Hannover, Duitsland, terwyl daar ook 'n takkantoor in Grand Rapids, Michigan, VSA is.
Algemene Sekretaris[wysig | wysig bron]
Chris Ferguson is 'n predikant, teoloog en kampvegter vir sosiale geregtigheid van die United Church of Canada. Hy is in Mei 2014 tot sekretaris-generaal van die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke verkies, en het sy sewejaartermyn op 1 Augustus 2014 begin. Ferguson het voorheen gedien as internasionale ekumeniese adviseur vir die Program vir Ekumeniese Begeleiding in Colombië (2011–2014), as verteenwoordiger van die Wêreldraad van Kerke (WRK) by die Verenigde Nasies (2006–2010), as die Wêreldraad van Kerke se verteenwoordiger in Jerusalem (2004–2006) en as uitvoerende beampte van die United Church of Canada se Eenheid vir Geregtigheid, Globale en Ekumeniese Betrekkinge (2002–2004).[8]
Lede van die Gemeenskap[wysig | wysig bron]
Die volgende is 'n lys van die WGGK se lidkerke in Februarie 2016:
- Algerië
- Protestant Church of Algeria/Église Protestante d'Algérie
- Angola
- Evangelical Congregational Church in Angola/Igreja Evangélica Congregacional em Angola (IECA)
- Evangelical Reformed Church of Angola/Igreja Evangélica Reformanda de Angola (IERA)
- Argentinië
- Evangelical Church of the River Plate/Iglesia Evangélica del Rio de la Plata
- Evangelical Congregational Church in Argentina/Iglesia Evangélica Congregacional
- Australië
- Congregational Federation of Australia
- Uniting Church in Australia
- Oostenryk
- Evangelical Church of the Helvetic Confession in Austria/Evangelische Kirche HB (Reformiert) in Österreich
- Bangladesh
- Church of Bangladesh
- Evangelical Reformed Presbyterian Church in Bangladesh
- België
- Église Protestante Unie de Belgique/Verenigde Protestantse Kerk in België
- Bolivië
- Evangelical Presbyterian Church in Bolivia/Iglesia Evangélica Presbiteriana en Bolivia
- Botswana
- Nederduitse Gereformeerde Kerk in Botswana
- Brasilië
- Evangelical Reformed Churches in Brazil/Igrejas Evangélicas Reformadas no Brasil
- Independent Presbyterian Church of Brazil/Igreja Presbiteriana Independente do Brasil
- United Presbyterian Church of Brazil/Igreja Presbiteriana Unida do Brasil
- Bulgarye
- Union of Evangelical Congregational Churches in Bulgaria/Evangelaska Kongreschanska Zewrkwa
- Burkina Faso
- Association of Reformed Evangelical Churches of Burkina Faso/Église évangélique reformée du Burkina Faso
- Kameroen
- Africa Protestant Church/Église protestante africaine
- Evangelical Church of Cameroon/Église évangélique du Cameroun
- Presbyterian Church in Cameroon/Église presbyterienne camerounaise
- Kanada
- Christian Reformed Church in North America
- The Presbyterian Church in Canada/L'Église presbytérienne au Canada
- Reformed Church in America
- The United Church of Canada/L'Église unie du Canada
- Sentraal Afrikaanse Republiek
- Protestant Church of Christ the King/Église Protestante du Christ-Roi
- Chili
- Evangelical Presbyterian Church in Chile/Iglesia Evangélica Presbiteriana en Chile
- Presbyterian Church of Chile/Iglesia Presbiteriana de Chile
- Sjina, Hong Kong
- The Hong Kong Council of the Church of Christ in China
- Sjina, Volksrepubliek
- China Christian Council (assosiaatlid)
- Colombië
- Presbyterian Church of Colombia/Iglesia Presbiteriana de Colombia (Synodo presbiteriano)
- Kongo, Demokratiese Republiek van die
- Evangelical Community in the Congo/Communauté évangélique du Congo
- Presbyterian Community in the Congo/Communauté presbytérienne au Congo
- Presbyterian Community of Eastern Kasai/Communauté presbytérienne du Kasai oriental
- Presbyterian Community of Kinshasa/Communauté presbytérienne de Kinshasa
- Presbyterian Community of Western Kasai/Reformed Presbyterian Community in Africa/Communauté presbytérienne au Kasai occidental/Communauté presbytérienne réformée en Afrique
- Reformed Community of Presbyterians/Communauté Réformée des Presbytériens
- Kongo, Republiek van die
- Evangelical Church of Congo/Église évangélique du Congo
- Costa Rica
- Costa Rican Presbyterian Evangelical Church/Iglesia Evangélica Presbiteriana Costarricense
- Kroasië
- Reformed Christian Church in Croatia/Reformirana Krscanska Crkva U Hrvatskoj
- Cuba
- Presbyterian Reformed Church in Cuba/Iglesia Presbiteriana-Reformada en Cuba
- Tsjeggiese Republiek
- Evangelical Church of Czech Brethren/Evangelische Kirche der Böhmischen Brüder/Ceskobratrská Cirkev Evangelická
- Denemarke
- Reformed Synod of Denmark/Den reformerte Synode i Danmark
- Dominikaanse Republiek
- Christian Reformed Church in the Dominican Republic
- Dominican Evangelical Church/Iglesia Evangélica Dominicana
- Egipte
- Evangelical Church of Egypt (Synod of the Nile)/El-Kanisah El-Injiliyah
- El Salvador
- Reformed Calvinist Church of El Salvador/Iglesia Reformada Calvinista de El Salvador
- Equatorial Guinea
- Reformed Presbyterian Church of Equatorial Guinea/Iglesia Reformada Presbiteriana de Guinea Ecuatorial
- Ethiopië
- Ethiopian Evangelical Church Mekane Yesus/Ye Etiopia Wangelawit Betakristian Makane Yesus
- Frankryk
- Malagasy Protestant Church in France/Église Protestante Malgache/Fiangonana Protestanta Malagasy
- National Union of Protestant Reformed Evangelical Churches of France/Églises protestantes réformées évangeliques de France (UNEPREF, formerly EREI)
- Reformed Church of Alsace and Lorraine/Église Réformée d'Alsace et de Lorraine
- United Protestant Church of France/Église protestante unie de France
- Germany
- Church of Lippe/Lippische Landeskirche
- Evangelical Reformed Church in Bavaria and Northwestern Germany (Synode evangelisch-reformierter Kirchen in Bayern und Nordwestdeutschland)
- Reformed Alliance/Reformierter Bund
- Evangelical Old-Reformed Church in Lower Saxony
- Ghana
- Evangelical Presbyterian Church, Ghana/Presbyteria Nyanyui Hame le Ghana
- Presbyterian Church of Ghana
- Griekeland
- Greek Evangelical Church/Helliniki Evangeliki Ekklesia
- Grenada
- Presbyterian Church in Grenada
- Guatemala
- National Evangelical Presbyterian Church of Guatemala/Iglesia Evangélica Nacional Presbiteriana de Guatemala
- Guyana
- Guyana Congregational Union
- Guyana Presbyterian Church
- Presbyterian Church of Guyana
- Honduras
- Christian Reformed Church of Honduras/Iglesia Cristiana Reformada de Honduras
- Hongarye
- Reformed Church in Hungary/Magyarországi Református Egyház
- Indië
- Church of North India
- Church of South India
- The Congregational Church of India (Maraland)
- Evangelical Church of Maraland
- Presbyterian Church of India
- Reformed Presbyterian Church, North East India
- Indonesië
- Christian Church in Central Sulawesi
- Christian Church in Luwuk Banggai
- Christian Church in South Sulawesi
- Christian Church of Southern Sumatra (GKSBS)
- Christian Church of Sumba (GKS)
- Christian Churches of Java
- Christian Evangelical Church in Bolaang Mongondow
- Christian Evangelical Church in Minahasa
- Christian Evangelical Church in Timor
- Church of Toraja Mamasa (GTM)
- The East Java Christian Church
- Evangelical Christian Church in Halmahera
- Evangelical Christian Church in West Papua
- Evangelical Church in Kalimantan
- Indonesia Christian Church
- Indonesian Protestant Church in Buol Toli-Toli
- Indonesian Protestant Church in Donggala
- Indonesian Protestant Church in Gorontalo
- Javanese Christian Churches (GKJ)
- Karo Batak Protestant Church
- Pasundan Christian Church
- Protestant Christian Church in Bali
- Protestant Church in Indonesia
- Protestant Church in the Moluccas
- Protestant Church in Southeast Sulawesi
- Protestant Church in West Indonesia
- Sangihe-Talaud Evangelical Church
- Toraja Church
- Iran
- Synod of the Evangelical Church in Iran
- Ireland
- Presbyterian Church in Ireland
- Italië
- Waldensian Evangelical Church (Union of Methodist and Waldensian Churches)/Chiesa Evangelica Valdese
- Jamaica
- The United Church in Jamaica and the Cayman Islands
- Japan
- Church of Christ in Japan/Nippon Kirisuto Kyokai
- Korean Christian Church in Japan/Zainichi Daikan Kirisuto Kyokai Sokai
- Kenya
- Presbyterian Church of East Africa
- The Reformed Church of East Africa
- Kiribati
- Kiribati Protestant Church/Ekaretia ni Boretetanti i Kiribati
- Korea, Republiek van
- Presbyterian Church of Korea
- Presbyterian Church in Korea (ChanYang) (Reformed Church of Korea]])/Chan Yang (onaktief)
- Presbyterian Church in Korea (HapDongChunTong)/Hap Dong Jeong Tong/Hap Dong Chung Tong
- Presbyterian Church in the Republic of Korea/Ki Jang
- Presbyterian Church in Korea (Daeshin)/Dae Shin
- Letland
- Reformed Church in Latvia/Evangeliska Reformatu-Braju Draudze
- Libanon
- National Evangelical Synod of Syria and Lebanon
- The National Evangelical Union of Lebanon/Al-Ittihad Al Injili Al-Watani Fi Lubnan
- Union of the Armenian Evangelical Churches in the Near East/Մերձաւոր Արեւելքի Հայ Աւետարանական Եկեղեցիներու Միութիւն
- Lesotho
- Lesotho Evangelical Church/Kereke ea Evangeli Lesotho
- Liberië
- Presbyterian Church in Liberia
- Litaue
- Evangelical Reformed Church in Lithuania/Unitas Lithuaniae/Lietuvos Evangeliku Reformatu Baznycia
- Luxemburg
- Protestant Reformed Church of Luxemburg H.B./Protestantisch-Reformierte Kirche von Luxembourg H.B./Eglise Protestante Réformée du Luxembourg
- Madagaskar
- Church of Jesus Christ in Madagascar/Église de Jésus-Christ à Madagascar/Fiangonan'i Jesoa Kristy eto Madagasikara
- Malawi
- Church of Central Africa Presbyterian
- Church of Central Africa Presbyterian – Harare Synod
- Church of Central Africa Presbyterian – Nkhoma Synod
- Maleisië
- Presbyterian Church Malaysia/Gereja Presbyterian Malaysia
- Marshall Islands
- Reformed Congregational Churches
- United Church of Christ – Congregational in the Marshall Islands/Jarin Parik Dron
- Mauritius
- Presbyterian Church of Mauritius/Eglise presbytérienne de Maurice
- Mexico
- Associate Reformed Presbyterian Church of Mexico/Iglesia Presbiteriana Asociada Reformada de México (IPAR)
- National Presbyterian Church in Mexico, A. R./Iglesia Nacional Presbiteriana de México, A. R.
- Presbyterian Reformed Church of Mexico/Iglesia Presbiteriana Reformada de México
- Marokko
- Evangelical Church in Morocco/Eglise évangélique au Maroc
- Mosambiek
- Evangelical Church of Christ in Mozambique/Igreja Evangelica de Cristo em Mocambique
- Presbyterian Church of Mozambique/Igreja Presbiteriana de Moçambique
- Reformed Church in Mozambique/Igreja Reformada em Mocambique
- United Church of Christ in Mozambique/Igreja de Christo Unida em Mocambique (Ex-Missao American Board)
- Myanmar
- Christian Reformed Church in Myanmar
- Evangelical Presbyterian Church in Myanmar
- Independent Presbyterian Church of Myanmar
- Mara Evangelical Church/Evangelical Mission Myanmar/Mara Evangelical Awnanopa
- The Presbyterian Church of Myanmar/Kawlram Presb Kohhran
- Reformed Presbyterian Church in Myanmar
- Nederland
- Bond van Vrije Evangelische Gemeenten in Nederland
- De Protestantse Kerk in Nederland (PKN)
- Remonstrantse Broederschap
- Nieu-Kaledonië
- Evangelical Church in New Caledonia and Loyalty Islands/Église evangélique en Nouvelle Calédonie et aux Îles Loyauté
- Nieu-Seeland
- Niue Niue Church/Ekalesia Niue
- Presbyterian Church of Aotearoa New Zealand
- Niger
- Evangelical Church of the Republic of Niger/Eglise évangélique de la République du Niger/Ekklisiyar Bishara Ta Kasar Niger
- Nigerië
- Christian Reformed Church of Nigeria
- Church of Christ in the Sudan Among the Tiv/Nongo u Kristu u ken Sudan hen Tiv (NKST)
- Evangelical Reformed Church of Christ
- Presbyterian Church of Nigeria
- Reformed Church of Christ in Nigeria
- United Church of Chris
- Pakistan
- Church of Pakistan
- Presbyterian Church of Pakistan
- die Filippyne
- Christian Reformed Church in the Philippines
- United Church of Christ in the Philippines
- United Evangelical Church of Christ (Iglesia Evangélica Unida de Cristo)
- Pole
- Reformed Evangelical Church in Poland/Kosciol Ewangelicko-Reformowany w Rzeczypospolitej Polskiej
- Portugal
- Evangelical Presbyterian Church of Portugal/Igreja Evangélica Presbiteriana de Portugal
- Romenië
- Reformed Church in Romania (Oradea)/Kiralyhagomelleki Reformatus Egyhazkeruelet (Oradea)
- Reformed Church in Romania – Transylvanian District/Romaniai Reformatus Egyhaz – Erdelyi Egyhazkerület
- Rwanda
- Presbyterian Church in Rwanda/Eglise presbytérienne au Rwanda
- Samoa
- Congregational Christian Church in American Samoa
- Congregational Christian Church in Samoa/Ekalesia Fa' apotopotoga Kerisinao I Samoa
- Senegal
- Protestant Church in Senegal/Eglise protestante du Sénégal
- Serbië, Republiek van, en Montenegro, Republiek van
- Reformed Christian Church in Serbia and Montenegro/Reformatska Hriscanska Crkva u SFRJ
- Singapoer
- Presbyterian Church in Singapore
- Slowakye
- Reformed Christian Church in Slovakia/Reformovaná Krest. Cirkev na Slovensku
- Slovenië
- Reformed Church in Slovenia
- Solomon Islands
- United Church in the Solomon Islands
- Suid-Afrika
- Nederduitse Gereformeerde Kerk (NGK)
- Dutch Reformed Church in Africa (DRCA)/Nederduitse Gereformeerde Kerk in Afrika (NGKA)
- Nederduitsch Hervormde Kerk van Afrika (NHKA)
- Evangelical Presbyterian Church in South Africa
- Volkskerk van Afrika
- Presbyterian Church of Africa
- Gereformeerde Kerk in Suid-Afrika
- United Congregational Church of Southern Africa
- Uniting Presbyterian Church in Southern Africa
- Uniting Reformed Church in Southern Africa/ Verenigende Gereformeerde Kerk in Suider Afrika (VGK)
- Maranatha Reformed Church of Christ (MRCC)
- Suid-Soedan
- Sudanese Reformed Churches
- Spanje
- Spanish Evangelical Church/Iglesia Evangélica Espanola
- Sri Lanka
- Dutch Reformed Church in Sri Lanka
- Presbytery of Lanka
- Soedan
- Presbyterian Church in Sudan
- Africa Inland Church Sudan
- Swaziland
- Swaziland Reformed Church (SRC)
- Swede
- Uniting Church in Sweden or Equmeniakyrkan (founded 2011 by member church Mission Covenant Church of Sweden and two other denominations)
- Switserland
- Federasie van Switserse Protestantse Kerke (Schweizerischer Evangelischer Kirchenbund, Fédération des Églises protestantes de Suisse, Federazione delle Chiese evangeliche della Svizzera, Federaziun da las Baselgias evangelicas da la Svizra SEK-FEPS)
- Tahiti
- Maòhi Protestant Church/Etaretia Evaneria no Porinetia Farani/Église Protestante Maòhi
- Taiwan
- Presbyterian Church in Taiwan/Tâi-oân Ki-tok Tiúⁿ-ló Kàu-hōe
- Thailand
- Church of Christ in Thailand
- Togo
- Evangelical Presbyterian Church of Togo/Eglise évangélique presbytérienne du Togo
- Trinidad en Tobago
- Presbyterian Church in Trinidad and Tobago
- Tuvalu
- Tuvalu Christian Church/Te Ekalesia Kelisiano Tuvalu
- Uganda
- Christian Reformed Church of East Africa
- Reformed Presbyterian Church in Uganda
- Reformed Presbyterian Church in Africa (Uganda)
- Ukraine
- Reformed Church in Sub-Carpathia/ Reformed Church in Transcarpathia/Karpataljai Reformatus Egyhaz
- Verenigde Koninkryk
- Church of Scotland
- The Presbyterian Church in Ireland
- Presbyterian Church of Wales/Eglwys Bresbyteraidd Cymru
- Union of Welsh Independents/Undeb yr Annibynwyr Cymraeg
- United Free Church of Scotland
- United Reformed Church
- Verenigde Statee van Amerika
- Christian Reformed Church in North America
- Cumberland Presbyterian Church
- Cumberland Presbyterian Church in America
- ECO: A Covenant Order of Evangelical Presbyterians (provisional member)[9]
- Evangelical Presbyterian Church
- Hungarian Reformed Church in America
- Korean Presbyterian Church in America
- Lithuanian Evangelical Reformed Church/Lietuviu Evangeliku Reformatu Baznycia-JAV
- Presbyterian Church (USA)
- Reformed Church in America
- United Church of Christ
- Uruguay
- Waldensian Evangelical Church of the River Plate/Iglesia Evangelica Valdense de Rio de la Plata
- Vanuatu
- Presbyterian Church of Vanuatu/Presbiterian Jyos Blong Vanuatu
- Venezuela
- Presbyterian Church of Venezuela/Iglesia Presbiteriana de Venezuela
- Vietnam
- Presbyterian Church of Vietnam
- Zambië
- Church of Central Africa Presbyterian – Synod of Zambia
- Reformed Church in Zambia
- United Church of Zambia
- Zimbabwe
- Reformed Church in Zimbabwe
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Reformed Ecumenical Council
- World Alliance of Reformed Churches
- "Analysis: Damage done to Episcopal church". USA Today. 25 September 2007. Besoek op 25 April 2010.
- Major Branches of Religions
- The Anglican Communion Official Website—Welcome
- http://wcrc.ch/our-story/
- WCRC History. World Communion of Reformed Churches. URL besoek op 23 March 2012. “The World Alliance of Reformed Churches (WARC) and the Reformed Ecumenical Council (REC) have merged to form a new body representing more than 80 million Reformed Christians worldwide.”
- "An Interview with Chris Ferguson"
- "ECO received as a member-church of WCRC" (June 3, 2013), The Layman Online.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Wêreld Gemeenskap van Gereformeerde Kerke Amptelike webwerf
- CRC bied eerste vergadering van die Wêreldgemeenskap van Gereformeerde Kerke aan
- Internasionale Konferensie van die Gereformeerde Kerke – Amptelike webwerf
- World Reformed Fellowship – Amptelike webwerf
- Ortodokse Presbiteriaanse Kerk van Suid-Korea
|
<urn:uuid:4d3b7ebd-8ae8-4cdd-a447-60b8dc43a298>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/W%C3%AAreldgemeenskap_van_Gereformeerde_Kerke
|
2019-07-23T05:10:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00474.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.942862
| false
|
Die [[Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos]] is in 1924 gestig en lidmate het veral gewoon in die voorstede Kensington, [[Malvern, Johannesburg|Malvern]] en [[Bezuidenhoutsvallei]]. Die gemeente se eerste kerkgebou is by die NG gemeente Jeppestown gekoop. [[F.W. Reitz]], destyds staatsekretaris van die [[Oranje-Vrystaat]], het die hoeksteen op [[8 Oktober]] [[1898]] gelê nadat die NG gemeente Jeppestown besluit het om voorlopig eers 'n saal te bou. Die gebou is op [[1 Desember]] [[1898]] ingewy, maar nadat Jeppestown ’n nuwe kerk in [[Fairview, Gauteng|Fairview]] gebou het, het dié NG gemeente dit as kerksaal gebruik. Ds. A.S.E. Yssel het die nuwe Gereformeerde kerk Johannesburg-Oos se hoeksteen op [[16 Junie]] [[1951]] gelê. Dié kerkgebou is op ’n hoogte geleë in die omgewing van heelwat ander kerke sodat die inwoners die rif die naam "Hill of Saints" gegee het. Die eerste kerkgebou, opgerig in 1898, is in 1986 tot Nasionale Gedenkwaardigheid verklaar en het ná die samesmelting van die drie Johannesburgse gemeentes in daardie jaar [[NG gemeente Johannesburg|Johannesburg]] (herstig) se eiendom gebly. Die kerkgebou van 1951 is oorgeneem deur die Engelstalige gemeente Good News Community Church.
|
<urn:uuid:33a4918e-cfb7-47db-8c64-7e63fb380341>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:MobileDiff/1603988
|
2019-07-15T19:54:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715221204-00098.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999875
| false
|
Dwarsrivier (Ceres, Wes-Kaap, lat -33,34, long 19,30)
Jump to navigation
Jump to search
- Hierdie spruit vloei in die Wes-Kaap. Vir meer riviere met dieselfde naam, sien gerus Dwarsrivier (veelsinnig).
Dwarsrivier | |
---|---|
Stroomgebied | Wes-Kaap, Suid-Afrika |
Oorsprong-hoogte | 467 m |
Koördinate: Koördinate: |
Eksterne skakel[wysig | wysig bron]
- Google-kaart van die Dwarsrivier se monding by Geonames.org (cc-by)
|
<urn:uuid:701a97ed-8c3e-4be5-aebb-8b398ed5ef4b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Dwarsrivier_(Ceres,_Wes-Kaap,_lat_-33,34,_long_19,30)
|
2019-07-18T05:06:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00418.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997274
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:69077214-e5f6-4291-99cf-2b14bda7c9b2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/1586487698
|
2019-07-18T05:19:12Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00418.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
16 Julie 2019
- Module:Citation/CS1; 20:38 -23 768 K175 Wysigings deur K175 teruggerol na laaste weergawe deur Fluxbot Etiket: Terugrol k
- Module:Citation/CS1; 20:37 +23 768 K175 Sinchroniseer vanaf en:Module:Citation/CS1
15 Julie 2019
14 Julie 2019
- Sjabloon:Cite web; 12:51 -3 641 K175 Vervang bladsyinhoud met '<includeonly>{{#invoke:citation/CS1|citation |CitationClass=web }}</includeonly><noinclude> {{documentation}} </noinclude>' Etiket: Vervanging
|
<urn:uuid:697d6dc5-76e7-4564-b473-53fb33590097>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Hendrik_Gerhardus_Stoker
|
2019-07-18T04:55:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00418.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998867
| false
|
Elandskloofdam
Elandskloofdam | |
---|---|
Amptelike naam | Elandskloofdam |
Ligging | naby Villiersdorp |
Provinsie/Land | Wes-Kaap, Suid-Afrika |
Koördinate | Koördinate: |
Dam op | Elandsrivier |
Doel | Besproeiing en huishoudelik |
Eienaar | Departement van Waterwese en Bosbou |
Soort dam | Gravitasiedam |
Hoogte van wal | 65 m |
Lengte van wal | 165 m |
Reservoir | Elandskloofdam |
Kapasiteit | 11 500 000 m³ |
Opvangsarea | 50 km² |
Damoppervlak | 70 ha |
Die Elandskloofdam is in die Elandsrivier by Villiersdorp.
Hierdie swaartekragdam verskaf sedert 1976 deur middel van kanale besproeiingswater sowel as water vir huishoudelike gebruik aan die dorp. Die rivier loop langs die dorp verby na die Theewaterskloofdam.
Die dam lê noordwes van die dorp by 33° 57' suid en 19° 17' oos. Dit het ‘n opvanggebied van 50 km², ‘n walhoogte van 65 m, wallengte van 165 m, ‘n bakmaat van 11 miljoen m³ en ‘n wateroppvervlakte van 0,7 km².
|
<urn:uuid:b1b5bdeb-fadb-4426-8390-038052e7812a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Elandskloofdam
|
2019-07-19T12:36:25Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00018.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999329
| true
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:fbb6a496-43ec-433b-a9bb-98205cc7461a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Antieke_Griekse_kuns
|
2019-07-20T18:09:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00178.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Afrika-unie" skakel
←
Afrika-unie
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Afrika-unie
:
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Afrika
(
← skakels
wysig
)
Botswana
(
← skakels
wysig
)
Durban
(
← skakels
wysig
)
Europese Unie
(
← skakels
wysig
)
Johannesburg
(
← skakels
wysig
)
Namibië
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrika
(
← skakels
wysig
)
ESwatini
(
← skakels
wysig
)
2002
(
← skakels
wysig
)
2010
(
← skakels
wysig
)
Arabies
(
← skakels
wysig
)
Au
(
← skakels
wysig
)
31 Januarie
(
← skakels
wysig
)
9 Julie
(
← skakels
wysig
)
27 Julie
(
← skakels
wysig
)
Angola
(
← skakels
wysig
)
Lesotho
(
← skakels
wysig
)
Verenigde Nasies
(
← skakels
wysig
)
Marokko
(
← skakels
wysig
)
Britse Statebond
(
← skakels
wysig
)
Engels
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/Julie
(
← skakels
wysig
)
Frans
(
← skakels
wysig
)
Demokratiese Republiek van die Kongo
(
← skakels
wysig
)
Portugees
(
← skakels
wysig
)
Spaans
(
← skakels
wysig
)
Wikipedia:Uitgesoekte herdenkings/9 Julie
(
← skakels
wysig
)
Madagaskar
(
← skakels
wysig
)
Benin
(
← skakels
wysig
)
Burkina Faso
(
← skakels
wysig
)
Burundi
(
← skakels
wysig
)
Comore-eilande
(
← skakels
wysig
)
Rwanda
(
← skakels
wysig
)
Wes-Sahara
(
← skakels
wysig
)
Malawi
(
← skakels
wysig
)
Internasionale reg
(
← skakels
wysig
)
Senegal
(
← skakels
wysig
)
Mauritanië
(
← skakels
wysig
)
Réunion
(
← skakels
wysig
)
Seychelle
(
← skakels
wysig
)
Swahili
(
← skakels
wysig
)
Suid-Afrikaanse Leër
(
← skakels
wysig
)
Robert Mugabe
(
← skakels
wysig
)
Teodoro Obiang Nguema Mbasogo
(
← skakels
wysig
)
NAVO
(
← skakels
wysig
)
Lys van lande
(
← skakels
wysig
)
Nordiese Raad
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:SpesBona
(
← skakels
wysig
)
2011
(
← skakels
wysig
)
Konfederasie
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 |
volgende 50
) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Afrika-unie
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:545340fa-f9f0-4aba-a2f5-da2ea1553088>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Afrika-unie
|
2019-07-20T18:36:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00178.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999418
| false
|
Captain Hook
Captain Hook | |
Captain Hook veg teen Peter Pan, skets deur F.D. Bedford uit Peter and Wendy, 1912
Skepping | |
---|---|
Eerste verskyning | Peter Pan (1904) |
Geskep deur | J.M. Barrie |
Inligting | |
Spesie | Mens |
Geslag | Manlik |
Beroep | Seerower |
Nasionaliteit | Engeland |
Captain Hook (Afrikaans: Kaptein Hoek) is 'n bose seerower met ’n metaalhaak in die plek van een van sy hande. Hy is die geswore vyand van Peter Pan in die toneelstuk en boek, Peter Pan, deur J.M. Barrie.[1]
Hook se regterhand is (soos dit 'n tipiese seerower betaam) met 'n haak vervang. Sy hand is in 'n geveg deur Peter Pan afgekap en toe deur 'n krokodil opgevreet. Die krokodil het van Hook se smaak gebou, en hom tot in lengte van dae agtervolg. Hook raak elk keer paniekbevange as hy 'n tikkende klok hoor, wat ook op 'n stadium deur die krokodil ingesluk is, en hom telkens teen die gevaarte waarsku.[2]
Die kaptein se regte naam is egter nie bekend nie. Hy was die aanvoerder van die brik (seilskip) genaamd die Jolly Roger. In die boek word vertel dat hy die voormalige bootsman van kaptein Swartbaard was, asook die enige man vir wie Barbecue bang was.[2]
Aanvanklik is Hook eers aan die einde van die toneelstuk gebruik. As gevolg van die karakter se gewildheid is hy later vroeër in die storie ingeskryf.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- HAT Taal-en-feitegids, Pearson, Desember 2013, ISBN 978-1-77578-243-8
- Barrie. J.M. "Peter and Wendy". Hodder & Stoughton (1911)
|
<urn:uuid:fcc850c5-3340-4ce4-8233-e8683a173781>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Captain_Hook
|
2019-07-21T23:44:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00338.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999993
| false
|
Pat Paterson
Jump to navigation
Jump to search
Pat Paterson | |
Geboorte | 7 April 1910 |
---|---|
Nasionaliteit | Engels |
Sterfte | 24 Augustus 1978 (op 68) |
Kinders | Michael Charles Boyer (1943–1965) |
Beroep(e) | Aktrise |
Aktiewe jare | 1931–1939 |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Pat Paterson (7 April 1910 – 24 Augustus 1978) was 'n Engelse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Bitter Sweet (1933), Call It Luck (1934), Charlie Chan in Egypt (1935), en Idiot's Delight (1939).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1931: The Other Woman
- 1932: Here's George
- 1932: Lord Babs
- 1933: Bitter Sweet
- 1933: Head of the Family
- 1933: The Love Wager
- 1933: The Right to Live
- 1934: Call It Luck
- 1934: Bottoms Up
- 1934: Love Time
- 1935: Charlie Chan in Egypt
- 1935: The Lottery Lover
- 1936: Spendthrift
- 1937: 52nd Street
- 1939: Idiot's Delight
|
<urn:uuid:5ec1c8a1-6490-4734-9644-7c444ea12c81>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Pat_Paterson
|
2019-07-21T23:30:00Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00338.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.832584
| false
|
Sesiumchloried
Algemeen | |
---|---|
Naam | Sesiumchloried |
Chemiese formule | CsCl |
Molêre massa | 168.36 |
CAS-nommer | 7647-17-8 |
Voorkoms | vastestof |
Fasegedrag | |
Selkonstantes | a =412 pm |
Ruimtegroep | Pm3m |
Strukturbericht | B2 |
Smeltpunt | 645 °C[1] |
Kookpunt | 1290 °C[1] |
Digtheid | 4 (rel. water)[1] |
Oplosbaarheid | opl. in water, metanol[1] |
Suur-basis eienskappe | |
pKa | |
Veiligheid | |
Flitspunt | geen |
LD50 | 2600 mg/kg (in rotte)[1] |
Tensy anders vermeld is alle data vir standaardtemperatuur en -druk toestande. | |
Kristalstruktuur[wysig | wysig bron]
Die stof het 'n eenvoudige kubiese struktuur met 'n primitiewe kubiese rooster. Dit het een formule-eenheid per sel (Z=1) en 'n Cs atoom in die (1a) Wyckoff-posisie (0,0,0) en 'n Cl atoom in die 1b posisie (½,½,½). Hierdie stof is die argetipe van die B2-struktuur in die strukturbericht-klassifikasie.[2] Daar is talle stowwe wat hierdie tipe struktuur het of 'n struktuur wat hiervan afgelei is.
Dit is 'n stof met ioniese binding. Die Cs+-katioon word omring deur 'n kubus van agt chloried-anione. Die anioon word ook deur 'n kubus van katione omring.
Biologiese eienskappe[wysig | wysig bron]
Sesiumchloried is in kankerterapie aangewend asook in eksperimentele modelle wat ventrikulêre aritmie opwek. Blootstelling aan die stof oor 270 dae veroorsaak egter breuke in die DNS van muise wat die genotoksiese en sitotoksiese eienskappe van hierdie stof demonstreer.[3]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- MSDS ScienceLab.
- The AFLOW Library of Crystallographic Prototypes Michael J. Mehl et. al..
- Study of DNA strand breaks ans apoptosis in spleen cells of mice continuously exposed to non-radioactive cesium chlorde Andreyan N. Osipov in: Metal Ions in Biology and Medicine: Les Ions Métalliques en Biologie Et en Médecine, Volume 9, John Libbey Eurotext, 2006, ISBN 274200629X, ISBN 9782742006298
|
<urn:uuid:bc5deb79-e6fd-43d4-86aa-e382cfcb6c7a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Sesiumchloried
|
2019-07-21T23:34:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00338.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997186
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:69cb4e56-4a5c-48d1-9843-7bf435f8333f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/0738843164
|
2019-07-21T23:26:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00338.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
1000
datum
1000 |
◄ | 9de eeu | ◄10de eeu► | 11de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1000 |
Kalenders | |
David III van Tao | |
Die jaar 1000 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 100ste jaar van die 10de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:8bc0bc3a-83a4-4a1e-9bd9-1bd727fabbea>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/1000
|
2019-07-23T04:45:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00498.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999899
| false
|
Alexander Cambridge, 1ste Graaf van Athlone
Alexander Augustus Frederick William Alfred George, die graaf van Athlone (Londen, 14 April 1874 - Kensington, Londen, 16 Januarie 1957) was 'n Britse militaris en goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika.
Alexander Augustus Frederick William Alfred George, die graaf van Athlone | |
Alexander Cambridge, 1ste Graaf van Athlone | |
16de Goewerneur-generaal van Kanada
Ampstermyn 21 Junie 1940 – 12 April 1946 | |
Monarg | George VI |
---|---|
Eerste minister | William Lyon Mackenzie King |
Voorafgegaan deur | John Buchan |
Opgevolg deur | Harold Alexander |
Ampstermyn 21 Januarie 1924 – 21 Desember 1930 | |
Monarg | George V |
Eerste minister | Jan Christian Smuts Barry Hertzog |
Voorafgegaan deur | Prins Arthur van Connaught |
Opgevolg deur | George Villiers |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 14 April 1874 Londen, Verenigde Koninkryk |
Sterf | 16 Januarie 1957 (op 82) Londen, Verenigde Koninkryk |
Eggenoot/eggenote | Prinses Alice, Gravin van Athlone |
Religie | Anglikanisme |
Militêre Diens
Lojaliteit | Verenigde Koninkryk |
Diens/Tak | Britse Weermag |
Jare in diens | 1894–1923 |
Rang | Generaal-majoor |
Oorloë/Veldslae | Tweede Matabele-oorlog Tweede Vryheidsoorlog Eerste Wêreldoorlog |
Hy ontvang sy onderwys aan die beroemde skool Eton-kollege en die militêre kollege Sandhurst, waarna hy tot die Britse leër toetree. In 1896 neem hy deel aan die Matabele-oorlog in die teenswoordige Zimbabwe. Drie jaar later veg hy in die Anglo-Boereoorlog in Suid-Afrika en ontvang die D.S.O. Vanaf 1914 doen hy diens in die Eerste Wêreldoorlog en word in 1919 aide-de-camp van die Britse koning, wat hom in 1923 aanstel as goewerneur-generaal van die Unie van Suid-Afrika. Hy verlaat die Unie in 1931 en word die volgende jaar kanselier van die Universiteit van Londen. Van 1940 tot 1946 dien hy as goewerneur-generaal van Kanada en sterf in 1957.
BronneWysig
- Albertyn, dr. C.F. (red.) 1962. Die Afrikaanse Kinderensiklopedie. Kaapstad, Bloemfontein, Johannesburg: Nasionale Boekhandel Bpk.
Voorafgegaan deur John Buchan |
Goewerneur-generaal van Kanada 1940–1946 |
Opgevolg deur Harold Alexander |
Voorafgegaan deur Prins Arthur van Connaught |
Goewerneur-generaal van Suid-Afrika 1924–1930 |
Opgevolg deur George Villiers |
|
<urn:uuid:7f8474d4-4f74-4b56-a9ff-c451a162866e>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Alexander_Cambridge,_1ste_Graaf_van_Athlone
|
2019-07-23T04:40:33Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00498.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998839
| false
|
Risë Stevens
Jump to navigation
Jump to search
Risë Stevens | |
Geboortenaam | Risë Gus Steenberg |
---|---|
Geboorte | 11 Junie 1913 |
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 20 Maart 2013 (op 99) |
Kinders | 1 |
Beroep(e) | Aktrise |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Risë Stevens (11 Junie 1913 – 20 Maart 2013) was 'n Amerikaanse aktrise. Sy was bekend vir haar rolle in die rolprente Going My Way (1944) en Journey Back to Oz (1972).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1941: The Chocolate Soldier
- 1944: Going My Way
- 1972: Journey Back to Oz
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1949: The Voice of Firestone
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1949: Der Rosenkavalier
- 1952: Carmen
- 1955: The Chocolate Soldier
- 1958: Hansel and Gretel
|
<urn:uuid:c011014a-fe3c-4552-890b-5df85fd404ae>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Ris%C3%AB_Stevens
|
2019-07-23T05:12:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00498.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991916
| false
|
1338
jaar
1338 |
◄ | 13de eeu | ◄14de eeu► | 15de eeu | ► |
Dae | Eeue | Geskiedenis | Geskiedenisportaal |
Sien ook: Kategorie:1338 |
Kalenders | |
Die jaar 1338 was 'n gewone jaar wat volgens die Gregoriaanse kalender op 'n Woensdag begin het. Dit was die 38ste jaar van die 14de eeu n.C. Soos ander gewone jare het die jaar 12 maande, 52 weke en 365 dae gehad.
|
<urn:uuid:d4befab4-ece9-4b5f-a671-a6d1224cd557>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/1338
|
2019-07-15T20:45:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715221204-00122.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999923
| false
|
Henry James
Henry James (15 April 1843 – 28 Februarie 1916) was 'n Amerikaans-gebore skrywer en literêre kritikus tydens die laat 19de en vroeë 20ste eeue. Hy was die seun van teoloog Henry James sr. en broer van die filosoof en psigoloog William James en ook van dagboekskryfster Alice James. Hy het 'n groot deel van sy lewe in Europa deurgebring en het kort voor sy dood 'n Britse staatsburger geword. Hy is meestal bekend vir sy romans, novellas en kortverhale gebaseer op temas soos bewustheid en moraliteit.
Henry James | |
Henry James in 1890
Gebore | 15 April 1843 2 Washington-plein, New York Stad, Verenigde State |
---|---|
Oorlede | 28 Februarie 1916 (op 72) Cheyne Walk, Chelsea, Londen, Engeland |
Nasionaliteit | Verenigde State (1843–1915) Verenigde Koninkryk (1915–1916) |
Ouers | Henry James, Sr. Mary Walsh |
Beroep | skrywer |
Bekend vir | The American The Turn of the Screw The Portrait of a Lady What Maisie Knew The Wings of the Dove Daisy Miller The Ambassadors |
Handtekening |
James was 'n veelbetekende bydraer tot die kritisering van fiksie, veral in sy aandrang dat skrywers die grootste moontlike vryheid toegestaan word om hulle siening van die wêreld aan te bied. Sy verbeeldingryke gebruik van perspektief, innerlike monoloë en moontlik onbetroubare vertellers in sy eie werke het 'n nuwe diepte en belangstelling aan verhalende fiksie gebring.[1]
Inhoud
LeweWysig
Henry James is in New York gebore aan 'n ryk en intellektuele familie. Sy pa, Henry James Sr., was geïnteresseerd in verskeie Godsdiens- en letterkundige vakke. In sy jeug het James saam met sy familie heen en weer tussen Europa en Amerika gereis. Hy het onder onderwysers in Genève, Londen, Parys en Bonn gestudeer. Op die ouderdom van 19 het hy vir 'n kort periode aan die Harvardse Regskool gestudeer, maar het dit meer geniet om fiksie te lees en te skryf as om regte te studeer.[2]
James het al van 'n jong ouderdom af die klassieke werke van Engelse (insluitende Amerikaanse), Franse, Italiaanse en (vertaalde) Russiese letterkunde gelees, gekritiseer en vanuit geleer. Hy het in 1864 sy eerste kortverhaal, A Tragedy of Error, anoniem gepubliseer en van toe af homself heeltemal aan letterkunde gewy. Deur sy loopbaan het hy reëlmatig bydrae gelewer aan tydskrifte soos The Nation, The Atlantic Monthly, Harper's Magazine en Scriber's Magazine. Vanaf 1875 tot en met sy dood in 1916 het hy 'n inspannende skedule met betreffing tot boekuitgawe in verskeie genres gehandhaaf: romans, kortverhaalversamelings, literêre kritiek, reisboeke, biografieë en outobiografieë.
In totaal het hy 22 romans geskryf, waarvan twee nog onvoltooid was met sy dood en 112 verhale van variërende lengte asook vele toneelstukke en groot aantal nie-fiksie essays en boeke. Van die skrywers wat die grootste invloed op James se fiksie gehad het was Nathaniel Hawthorne, met sy nadruk op die dubbelsinnigheid van die menslike keuse en die universilateit van skuld, Honoré de Balzac, met sy noukeurige aandag vir detail en realistiese aanbieding van karakter, en Ivan Turgenev, wie 'n hekel aan oorgekompliseerde verhale gehad het.[3]
James het nooit getrou nie en dit is 'n onopgeloste (en miskien onoplosbare) vraag of hy ooit 'n seksuele verhouding gehad het. Baie van sy briewe is gevul met betuigings van gehegtheid aan mans én vroue, maar daar is niks wat bewys dat hy ooit fisies op hierdie gevoelens gereageer het nie. Vir sy verfynde vriend Howard Overing Sturgis, byvoorbeeld, het James geskryf: "Ek herhaal, tot die punt van onkuisheid, dat ek met jou kan saamlewe. In die tussentyd kan ek net probeer om sonder jou te lewe."[4] Hy het in 'n soortgelyke wyse vir sy jarelange vriendin en medeskrywer Lucy Clifford geskryf: "Liefste Lucy! Wat sal ek sê? As ek jou so baie, baie lief het en jou nege keer sien vir elke een keer wat ek Ander sien! Daarom dink ek – as jy dit op die gemiddelste intelligensievlak wil duidelik gemaak hê – ek het jou liewer as wat ek Ander lief het."[5] In nog 'n voorbeeld van James se somtyds emotionele skryfstyl, skryf hy vir sy New Yorkse vriendin, Mary Cadwalader Jones:
Liefste Mary Cadwalader. Ek smag oor jou, maar ek smag tevergeefs; & jou lang stilte breek my hart, dit is vir my 'n raaisel, maak my depressief en laat my amper skrik, tot die punt toe dat ek wonder of arme onbewuste & dwepende ou Célimare [Jones se bynaam vir James] enige iets "gedoen" het in enige donker slaapwandeling van die gees, wat jou 'n... slegte oomblik, of 'n verkeerde indruk, of 'n "kleurvolle voorwendsel" gegee het... Hoe dit ook al mag sy, hy is nog steed net so teer lief vir jou soos altyd; niks, tot die einde van tyd, sal hom ooit van jou skei nie, & hy sal daardie intieme, vroeë-oggend Eleventh Str. ure, daardie telefoniese middagvoorstellings onthou as die mees romantiese tyd van sy lewe...[6]
James het dit geniet om sosiaal te verkeer met sy baie vriende en kennisse, maar dit blyk dat hy 'n bepaalde afstand tussen hom en ander mense gehou het.[7] Sy lang vriendskap met die Amerikaanse skryfster Constance Fenimore Woolson – in wie se huis hy in Italië vir 'n aantal weke in 1887 gewoon het – en sy skok en verdriet oor haar (aangenome) selfmoord in 1894, word in detail bespreek in Leon Edel se biografie en speel 'n hoofrol in die meer onlangse biografie deur Lyndall Gordon. (Sien die voetnotas vir verdere details oor al die beskikbare biografieë oor James.) Weereens is hierdie verhouding se ware natuur onbekend en die moontlikheid bestaan dat dit nooit opgeklaar sal word nie. Vele moderne kritici en biografieskrywers het al gespekuleer dat James heel waarskynlik 'n onderdrukte homoseksueel was, soos skrywer Terry Eagleton dit stel: "...soos die gay kritici debatteer presies hoe onderdruk sy (waarskynlike) homoseksualiteit was..."[8] Die bronne in die voetnotas wys dat James se seksualiteit 'n betwiste onderwerp bly met geen sekerheid tussen enige van die kritici of biografieskrywers – dit verduidelik dan ook die kwalifiserende "waarskynlike" in Eagleton se opinie.
Na 'n kort poging om in Parys te woon het James permanent na Engeland verhuis in 1876. Hy het hom eers in 'n Londense woonstel gevestig en toe, vanaf 1897, in Lamb House, 'n historiese woning in Rye, Oos-Sussex. In 1899, toe James 56 was, het hy die 27-jarige beelhouer Hendrik Christian Andersen in Rome ontmoet en het klaarblyklik op hom verlief geword. Sy briewe aan Anderson was emotioneel en soms eroties: "Ek hou jou, liefste jonge, in my innerlikste liefde, & reken daarop dat jy my sal voel – in elke klop van jou siel";"Ek plaas, my liewe jonge, my arm om jou, & voel die pulsasie, daardeur, als't ware, van ons uitstekende toekoms & jou bewonderenswaardige gawe".[9] Weereens is die ware natuur van hierdie verhouding vir ons onbekend en sal dit moontlik vir ewig so bly.
James het Amerika op meerdere geleenthede besoek, in besonder in 1904-05. Die uitbreking van die Eerste Wêreldoorlog was 'n diep skok vir James en in 1915 het hy 'n Britse staatsburger geword en daardeur sy lojaliteit aan sy aangenome land bewys asook sy protes teen Amerika se weiering om die oorlog namens Brittanje binne te tree. Op 2 Desember 1915, terwyl hy in Londen is, kry James 'n beroerte en sterf drie maande daarna.[10]
Style en temasWysig
James is een van die belangrikste figure van trans-Atlantiese letterkunde. Sy werk voeg gereeld karakters van verskillende wêrelde saam – Die Ou Wêreld (Europa), terselfdertyd kunssinnig, korrup en aanloklik; en die Nuwe Wêreld (die Verenigde State), waar mense gereeld vrypostig, oop en selfversekerd is – en verken hoe die botsing van persoonlikhede en kulture beide wêrelde geaffekteer het.
Hy het interne psigologiese drama verkies en sy werk bevat gereeld konflikte tussen verbeeldingryke hoofkarakters en hulle moeilike omgewings. Sy sekretaresse, Theodora Bosanquet, het die volgende opgemerk in haar opstel Henry James at Work:
Wanneer hy uit die toevlug van sy studeerkamer geloop het en die wêreld binne getree het en om hom gekyk het, het hy 'n plek van kwelling gesien; waar roofskepsels aanhoudend hulle kloue in die bibberende vlees van verdoeme, weerlose kinders van die lig ingeslaan het... Sy romans is 'n herhalende ontmaskering van hierdie boosheid, 'n herhaalde en passievolle smeekbede vir die volste vryheid van ontwikkeling, veilig van die gevaar van roekelose en barbaarse domheid.[11]
James se vroeë werk word beskou as realisties danksy die noukeurig beskryfde details van sy karakters se fisiese omgewings. Hy het egter deur die loop van sy lang loopbaan 'n sterk belangstelling gehad in 'n verskeidenheid kunssinnige effekte en bewegings. Sy werk het gaandeweg meer metafories en simbolies geword soos hy al hoe dieper in die psige van sy karakters in beweeg het. In die intense fokus op die bewussyn van sy hoofkarakters het James se latere werke aanduiding gegee van die uitgebreide ontwikkelings wat 20ste eeuse fiksie sou ondergaan.[12]
Henry James het ietwat gestotter; hy het dit oorwin deur homself die gewoonte aan te leer om baie stadig en doelbewus te praat. James het geglo het dat goeie skryfwerk soos die gesprek van 'n intelligente heer moet lyk. Aangesien hy naderhand sy werk aan sy sekretaresse begin dikteer het, kan dit die resulterende verskuiwing van direkte sinne na sinne met 'n meer geselsagtige trant verduidelik. Sy vriendin, Edith Wharton, wat hom baie bewonder het, het gesê dat daar stukke in sy werke was wat allesbehalwe verstaanbaar was.[13] Sy korter verhale, soos The Aspern Papers en The Turn of the Screw, word gereeld beskou as meer "leesbaar" as sy langer romans en sy vroeë werke as meer toeganklik dan sy latere werke.
The Turn of the Screw is egter een van James se latere werke. Veralgemenings oor die "toeganklikheid" van James se werke is dus moeilik. Vele van sy latere kortverhale – Europe, Paste en Mrs. Medwin, byvoorbeeld – is korter en meer eenvoudig wat styl aanbetref dan van die verhale van sy vroeër jare.[14]
Vir die grootste deel van sy lewe was James 'n immigrant, 'n buitestander wat Europa gewoon het. 'n Groot deel van The Portrait of a Lady was geskryf terwyl hy in Venesië gewoon het; James het die stad se skoonheid afleidend gevind en was meer tevrede met die klein dorpie Rye in Engeland. Hierdie gevoel van 'n Amerikaner in Europa het keer op keer as 'n tema in sy boeke te voorskyn gekom, waar hy Amerikaanse onskuldigheid (of tekort aan verfyning) met Europese verfyning (of verderflikheid) vergelyk het – sien, byvoorbeeld, The Portrait of a Lady, The Ambassadors en The Golden Bowl.
As 'n skrywer het hy 'n nedederige inkomste gehad, maar was dikwels 'n huisgas van die rykes. James het groot geword as deel van 'n welgestelde familie en dit het hom die vermoë gegee om hierdie die wêreld van die welvarendes te besoek vir vele van die indrukke en waarnemings wat hy later in sy fiksie sou gebruik. (Hy het self erken dat hy sommige van sy beste idees gekry het deur na die geskindery om die eettaffel te luister.)[15] Hy was 'n man wie se seksualiteit onseker was en wie se smaak en belangstellings, volgens die heersende Victoriaanse Anglo-Amerikaanse kultuur, taamlik verfynd was.[16] William Faulkner het een keer na James verwys as "die aangenaamste ou dame wat ek ooit ontmoet het". In 'n soortgelyke trant het Thomas Hardy James en Robert Louis Stevenson beskryf as "sedige vroue" na hy hulle ongunstige opmerkings oor sy boek, Tess of the d'Ubervilles, gelees het in Percy Lubbock se 1920 versameling van James se briewe.[17] Theodore Roosevelt het James ook gekritiseer oor sy veronderstelde gebrek aan manlikheid. Tydens 'n toer van Amerika in 1904-05 het James Roosevelt ontmoet en hom die bynaam "Theodore Rex" gegee en hom ook 'n "gevaarlike en onheilspellende chauvinis" genoem – en dit tydens 'n dinee by die Wit Huis. Snaaks genoeg het die twee mans gedurig en aanhoudend met mekaar gesels asof hulle beste vriende was.[18]
Dit word dikwels beweer dat James se rol as permanente buitestaander op soveel maniere hom wel kon help in sy gedetailleerde psigologiese analises van situasies – een van die sterkste eienskappe van sy werk.[19] (Sien The Princess Casamassima, veral die Prinses se aanmerking dat Hyacinth verdoem is om deur 'n glasplaat na die wêreld te kyk.)[20] Edmund Wilson het in sy resensie van Van Wyck Brooks se The Pilgrimage of Henry James 'n opmerking gemaak oor James se buitestandersperspektief en het 'n verassende vergelyking getref:
Mens sou in 'n beter posisie wees om James te waardeer as mens hom vergelyk met die dramaturge van die sewentiende eeu – Racine en Molière, wie hy op lyk, beide in skryfstyl en in oogpunt, en selfs Shakespeare as mens toelatings maak vir die uiterste verskille in onderwerp en styl. Hierdie digters is nie, soos Dickens en Hardy, skrywers van melodrama nie – of dit nou humoristies of pessimisties is – hy is ook nie soos sekretarisse van die samelewing soos Balzac nie, ook nie soos profete soos Tolstoi nie: hulle hou hulself slegs doenig met die aanbieding van morele karakter konflik, maar hulle probeer nie die konflik versag of afwend nie. Hulle beskuldig nie die samelewing vir hierdie situasies nie: hulle beskou dit as universeel en onvermydelik. Hulle blameer selfs nie eens vir God dat hy hierdie konflik situasies toelaat nie: hulle aanvaar dit as omstandighede van die lewe.[21]
Dit is moontlik om baie van James se verhale as psigologiese gedagte-eksperimente te sien. The Portrait of a Lady kan 'n eksperiment wees om te sien wat sal gebeur as 'n idealistiese jong vrou skielik baie ryk word; aan die ander kant is daar voorgestel dat die storielyn geïnspireer was deur Charles Darwin se teorie van seksuele seleksie. Die novelle The Turn of the Screw beskryf die psigologiese geskiedenis van 'n ongetroude (en, volgens sommige kritici, 'n onderdrukte en moontlik onstabiele) jong goewernante. Die anonieme goewernante vind haarself eensklaps in skrikaanjaende, dubbelsinnige situasie behelsende haar waarneming van die spoke van 'n onlangs-oorlede paartjie – haar voorganger, Mejuffrou Jessel en Mejuffrou Jessel se minnaar, Peter Quint.[22]
Belangrike romansWysig
Enige versameling van "belangrike" boeke deur James hang onvermydelik af van die versamelaar se persoonlike voorkeur, maar die boeke in hierdie afdeling word as voornaam beskou deur die kritici.[23]
Die eerste periode van James se fiksie (wat 'n klimaks bereik het in The Portrait of a Lady) het gekonsentreer op die verskille tussen Europa en Amerika. Die algemene eenvoudige styl van hierdie romans was binne die norm van 19de eeuse fiksie, al was hulle gekenmerk deur persoonlike karakterisering. Roderick Hudson (1875) is 'n Künstlerroman wat die ontwikkeling van die titelkarakter, 'n besonders begaafde beeldhouer, volg. Die boek toon tekens van onrypheid, - dit was James se eerste ernstige poging om 'n vollengte boek te skryf – maar het tog gunstige kommentaar uitgelok aangesien die drie hoofkarakters so duidelik verwesenlik is. Die karakters was Roderick Hudson, hoogsbegaaf, maar onstabiel en onbetroubaar; Rowland Mallet, Roderick se nougesette, maar baie meer volwasse vriend en beskermheer en Christina Light, een van James se mees hartverowerendste dog ergerlikste femmes fatales. Daar word veronderstel dat die Hudson-Mallet paartjie die twee helftes van James se eie persoonlikheid voorstel: die dolle, verbeeldingryke kunstenaar en die ongeruste, gewetensvolle raadgewer.
Roderick Hudson het meestal Amerikaanse karakters in 'n Europese omgewing uitgebeeld, maar die Europa-Amerika kontras was steeds sterker in sy volgende boek. Om die waarheid te sê, kan dié kontras as die hooftema in The American (1877) beskou word. Die boek is 'n kombinasie van sosiale komedie en melodrama oor die avonture en teëspoed van ene Christopher Newman, 'n goedhartige, maar vrypostige Amerikaanse besigheidsman op sy eerste toer deur Europa. Newman is op soek na 'n ander wêreld dan die eenvoudige, kras realiteite van 19de-eeuse Amerikaanse besigheid. Hy ontdek beide die skoonheid en lelikheid van Europa en leer om nie een van die twee as vanselfsprekend aan te neem nie.
James se boeke het nie almal in Europa afgespeel of slegs op die kontras tussen die Nuwe en Ou wêrelde gekonsentreer nie. Washington Square (1880) speel af in New York en is 'n bedrieglik eenvoudige tragedie/komedie wat die verhouding tussen 'n vervelige, maar liewe dogter en haar briljante, dominerende pa verhaal. Die boek word gereeld met Jane Austen se werk vergelyk betreffende die duidelikheid en grasie van die prosa en die intense fokus op familieverhoudings. James was self nie baie entoesiasties oor Austen se werk nie, so dit is dus moontlik dat hy hierdie vergelyking nie as 'n kompliment beskou het nie. James was eintlik self nie besonders entoesiasties oor Washington Square nie. Hy het dit probeer lees tydens die opstel van 'n lys boeke vir die New York Edition van hierdie werke, maar het besluit om hierdie titel uit te sluit na hy nie eers die boek kon klaar lees nie. Ander lesers het die boek egter so veel geniet dat dit vandag een van die meer gewilde titels van sy werk is.
In The Portrait of a Lady (1881) het James die eerste fase van sy loopbaan afgesluit met 'n boek wat tot vandag toe sy mees gewildste langverhaal is, volgens Amazon se verkoopsgetalle. Hierdie indrukwekkende prestasie is die storie van 'n geesdriftige jong Amerikaanse vrou, Isabel Archer, wie "haar noodlot beledig" en dit oorweldigend vind. Sy erf 'n groot aantal geld en word vervolgens die slagoffer van twee Amerikaanse emigrante se sluwe planne. Die verhaal speel hoofsaaklik in Europa af – veral in Engeland en Italië. Portrait of a Lady word algemeen aanvaar as the meesterstuk van James se eerste fase en is nie slegs 'n weerspieëling van sy belangstelling in die verskille tussen die Ou en Nuwe wêrelde nie, maar ook 'n diepsinnige peinsing oor temas soos persoonlike vryheid, verantwoordelikheid, verraad en seksualiteit.
James het in die 1880's nuwe areas van belangstelling begin ontdek: sy werk was nou in besonder gevul met politieke temas. The Bostonians (1886) is 'n bittersoet tragedie/komedie wat fokus op 'n vreemde karakterdriehoek: Basil Ransom, 'n onbuigsame politiese en konserwatiewe man van Mississippi; Olive Chancellor, Ransom se niggie en 'n ywerige Bostonse feminis en Verena Tarrant, Olive se mooi beskermling in die feministiese beweging. Die storie behels die kompetisie tussen Ransom en Olive vir Verena se lojaliteit en aanhanklikheid, alhoewel die roman ook 'n wye panorama van politieke aktiviste, koerant-mense en eksentrieke karakters bevat.
Die politieke tema het ietsie donkerder geword in The Princess Casamassima (1886), die verhaal van 'n intelligente, maar verwarde jong Londense boekbinder, Hyacinth Robinson, wie betrek word by linkse politiek en 'n terroristiese sluipmoord komplot. Die boek is enig in sy soort (onder James se werke) in dat die onderwerp so polities geweldadig is. The Princess Casamassima word egter gereeld met The Bostonians gepaar, wat fokus op politieke kwessies in 'n minder tragiese manier.
Aan die begin van James se uiteindelik rampsalige poging om die verhoog te verower, het hy The Tragic Muse (1890) geskryf. Hierdie roman bied 'n wye, opgewekte panorama van Engelse lewe en volg die lot van twee aspirant kunstenaars: Nick Dormer, wie nie kan besluit tussen 'n politieke loopbaan en sy hoop om 'n kunstenaar te word nie en Miriam Rooth, 'n aktrise wat strewe na kunssinnige en kommersiële sukses. 'n Geweldige rolverdeling van ondersteunende karakters help of verhinder hulle ambisies. Die boek weerspieël James se verorberende belangstelling in die teater en word dikwels beskou as die kenmerk van die einde van die tweede- of middelfase van sy loopbaan.
Na die mislukking van sy "dramatiese eksperiment" het James na sy fiksie teruggekeer met 'n dieper, skerper benadering. Hy het begin om met meer insig in sy karakters se bewussyn te grawe, 'n deurskemering hiervan is te sien in dele soos hoofstuk 42 in The Portrait of a Lady. Sy styl het ook meer kompleks geword om die diepte van sy analises te weerspieël. The Spoils of Poynton (1897) word beskou as die eerste voorbeeld van hierdie laaste fase en is 'n half-lengte roman wat die worsteling beskryf tussen ene Mrs. Gereth, 'n weduwee met uitstekende smaak en 'n ysere wil, en haar seun Owen oor 'n huis vol waardevolle antieke meubels. Die verhaal word grotendeels uit die oogpunt van Fleda Vetch vertel: Fleda is 'n jong vrou wat verlief is op Owen, maar simpatie het met Mrs. Gereth se vrees dat sy die antieke meubels was sy so geduldig versamel het sal verloor.
James het met hierdie meer-betrokke, psigologiese benadering tot sy werk aangehou met What Maisie Knew (1897), die verhaal van 'n sensitiewe dogter van geskeide en onverantwoordelike ouers. Die roman het ook 'n hedendaagse rol met sy vasberade uiteensetting van 'n woes disfunksionele familie. Die boek is 'n ook 'n merkwaarde tegniese prestasie deur James, siende dat die titelkarakter van haar jeug tot vroegrype volwassenheid gevolg word.
Die derde periode van James se loopbaan het sy belangrikste prestasie bereik met drie romans wat net na die eeuwisseling uitgegee is. Kritikus F. O. Matthiessen noem hierdie "trilogie" James se hooffase en dit is so dat hierdie boeke wel intensief en kritiekgerig bestudeer word. The Wings of the Dove (1902) is eerste uitgee, maar tweede geskryf van die drie boeke. Die roman vertel die verhaal van Milly Theale, 'n Amerikaanse erfgenaam wat getref is deur 'n ernstige siekte en die impak wat sy op die mense om haar gehad het. Van hierdie mense het uit die goedheid van hulle harte met Milly vriende geword, terwyl ander meer baatsugtig was. James het in sy outobiografieë gesê dat Milly gebaseerd was op Milly Temple, sy geliefde niggie wie op 'n jong ouderdom aan tuberkulose gesterf het. Hy het gesê dat hy met die boek probeer het om haar nagedagtenis in die "skoonheid en waardigheid van kuns" toe te draai.
The volgende van die drie boeke wat uitgegee was, was The Ambassadors (1903), 'n donker komedie wat die reis van hoofkarakter Lewis Lambert Strether na Europa verhaal. Streth is beslote om sy verloofde, 'n weduwee, se koppige jong seun te gaan haal en hom terug na Amerika en die familiebesigheid toe te bring, maar hy struikel egter oor 'n paar onverwagte verwikkelings. Die verhaal is in die derde persoon – slegs uit Strether se oogpunt. In die voorwoord van die New York Edition van die roman het James dié verhaal bo-aan die lys van sy prestasies geplaas, tot die onenigheid van die kritici. The Golden Bowl (1904) is 'n komplekse, intensiewe bestudering van die huwelik en owerspel en ook die laaste boek in die sogenaamde "belangrike fase" van James se loopbaan en ook sy laaste vollengte roman. Die boek verken die warboel assosiasies tussen 'n pa en sy dogter en hulle respektiewelike eggenote. Die roman se intense fokus rus amper uitsluitend op die sentrale karakters, met somtyds obsessiewe detail en kragtige insig.
Korter verhaleWysig
James was besonders geïnteresseerd in wat hy "pragtige en geseënde nouvelle" genoem het – die langer vorm van kortverhale. Hy het egter 'n aantal baie kort verhale geskryf waarin hy somtyds komplekse onderwerpe merkwaardig saamgepers het. Die volgende verhale verteenwoordig James se prestasies in korter vorme van fiksie.[24]
Net soos die kontras tussen Europa en Amerika 'n deurlopende tema in James se vroeër werke was, het baie van sy eerste korter verhale ook die botsings tussen die Ou en Nuwe wêrelde beskryf. In A Passionate Pilgrim (1871), die vroegste skryfstuk wat James by sy New York Edition-lys van boeke gevoeg het, bars die verskille tussen Amerika en Europa in ope konflik uit. Die storie se tegniek lyk ietwat onervare aangesien gedeeltes wat die plaaslike kulture se dialekte en gewoontes beskryf hier en daar die vloei van die verhaal onderbreek. James het dit egter reggekry om 'n interessante en geloofwaardige voorbeeld van 'n "Amerikaans-Europese legende" (soos hy dit sou noem) te skep.
Daar is vele van James se werke uitgegee voor hy sy grootste sukses in sy leeftyd behaal het met Daisy Miller (1878). Die verhaal beskryf die deurmekaar hofmaking van die titelkarakter, 'n individualistiese Amerikaanse meisie, deur Winterbourne, 'n landgenoot met veel meer verfyning. Sy pogings om Daisy se hart te wen word belemmer deur haar eie kokketterigheid wat die afkeuring kry van ander landgenote wat hulle in Switserland en Italië ontmoet. Haar onvermoë om die waardes van 'n samelewing waaraan sy bittergraag wil behoort te verstaan, lei op die einde tot tragedie.
James het nie alleen die Amerika-Europa kontras en die Amerikaanse meisie in sy vollengte romans agter gelaat nie; sy korter werke het ook nuwe onderwerpe tydens die 1880's verken. The Aspern Papers (1888) is een van James se mees bekende en mees geprysde langer kortverhale. Die verhaal is gebaseerd op 'n staaltjie wat James gehoor het oor 'n aanhanger van die digter Percy Bysshe Shelley wie probeer het om 'n paar kosbare briewe wat deur die digter geskryf is in die hande te kry. Die verhaal speel af in Venesië en spog met 'n briljante beskrywing van die stad, asook James se bekwaamheid om byna onuitstaanbare spanning te skep sonder om die ontwikkeling van sy karakters af te skeep. Nog 'n goeie voorbeeld van die middelfase van James se loopbaan in die korter verhaal is The Pupil (1891), die storie van 'n vroegrype jong seun wat in 'n onbetroubare en oneerlike familie groot word. Hy raak bevriend met sy onderwyser, die enigste volwassene in sy lewe wat hy kan vertrou. James hanteer hulle verhouding met simpatie en insig en die verhaal bereik wat sommige beskou het as die status van 'n klassieke tragedie.
The Altar of the Dead was vir die eerste keer uitgegee in 'n versameling van James se werke genaamd Terminations (1895) en is 'n fabel oor die lewe en dood: Die hoofkarakter probeer om die nagedagtenis van sy oorlede vriende aan die lewe te hou, sodat hulle nie vergeet word in die dolle gejaag van die alledaagse lewe nie. Hy ontmoet 'n vrou met dieselfde ideaal, maar ontdek dat die verlede 'n onoorkombare hindernis tussen hulle geplaas het. Alhoewel James geensins gelowig was nie, was daar iets spiritueels aan die manier waarop hy sterfelikheid en die onsterfelike krag van onselfsugtige liefde uitgebeeld het.
Die finale fase van James se kortverhale besit dieselfe eienskappe van die finale fase van sy romans: 'n meer betrokke styl, 'n dieper psigologiese benadering en 'n skerper fokus op die sentrale karakters. The Turn of the Screw (1898), seker sy mees gewildste kortverhaal onder moderne lesers, is 'n spookstorie wat sukselvolle bewerkings in die rolprent- en operawêreld geniet het. Die verhaal, met sy moontlik dubbelsinnige inhoud en kragtige verhalende tegniek, daag die leser uit om self oor die hoofkarakter, 'n anonieme goewernante, te oordeel: rapporteer sy die gebeurtenisse korrek, of is sy 'n onbetroubare neurotiese vrou met 'n oorwerkte verbeelding? Om dinge verder te verwar word die verhaal, in die boek self, jare later by 'n Kersfeëspartytjie vertel deur iemand wat beweer dat hy haar geken het.
The Beast in the Jungle (1903) word algemeen beskou as een van James se beste kortverhale en word dikwels vergelyk met The Ambassadors, siende dat beide peins oor ervaring en die gebrek daaraan. The Beast in the Jungle behandel ook ander algemene temas: eensaamheid, die noodlot, die liefde en die dood. Die gelykenis van John Marcher en sy vreemde lot sal tot enige iemand spreek wat al gewonder het oor die waarde en betekenis van die lewe. Ook tussen sy laaste pogings in kortverhale is The Jolly Corner (1908), 'n verhaal wat beskou word as een van James se beste spookstories. Die verhaal beskryf die avonture van Spencer Brydon wat besig is om rond te sluip in die leë New Yorkse huis waarin hy groot geword het. In die verhaal ervaar Brydon 'n "sensasie meer ingewikkeld as een wat ooit gelykstaande aan 'n gesonde verstand was".
Nie-fiksieWysig
Bo en behalwe sy fiksie, was James een van die meer belangrike literêre kritikuste in die geskiedenis van die roman. In sy klassieke opstel The Art of Fiction (1884), betoog hy teen die streng voorskrywings aangaande die skrywer se keuse van onderwerp en die behandeling daarvan. Hy het volgehou dat die wydste moontlike vryheid in inhoud en benadering sou help om die aangehoude bestaan van verhalende fiksie te verseker. James het baie waardevolle kritiese artikels oor ander outeurs geskryf; 'n tipiese voorbeels is sy boek-lengte bestudering van sy Amerikaanse voorganger Nathaniel Hawthorne. Na hy die New York Edition weergawes van sy werke versamel het, het James 'n reeks voorwoorde daarvoor geskryf wat sy eie werk aan dieselfde soekende, somtydse kras kritiek blootgestel het.[25]
James het vir die grootste deel van sy lewe gedroom om 'n suksesvolle toneelskrywer te wees. Hy het sy roman The American in 'n toneelstuk omgesit en die toneelstuk het matige sukses geniet in die vroeë 1890's. In totaal het hy omtrent 'n dosyn toneelstukke geskryf, die meeste daarvan is egter nooit opgevoer nie. Sy toneelstuk Guy Domville was 'n rampsalige mislukking met die eerste voorstelling in 1895. James het hierna sy drome as toneelskrywer grotendeels laat vaar en het na sy fiksie teruggekeer. In sy Notebooks hou hy vol dat sy teatereksperiment tot voordeel van sy boeke was, aangesien dit hom gehelp het om sy karakters se gedagtes en emosies te dramatiseer. James het 'n klein, maar kosbare versameling kritiese werke voortgegebring, insluitende gevoelige evaluasies van Henrik Ibsen.[26]
Sy vele kunssinnige belangstellings het daartoe gelei dat James ook soms oor die visuele kunste geskryf het. Sy waardevolste bydrae was miskien sy goedgunstige evaluasie van mede-emigrant John Singer Sargent, 'n skilder wie se kritiese waardering die afgelope dekades aansienlik gegroei het. James het ook soms betowerende, soms peinsende artikels geskryf oor plekke wat hy besoek het of waar hy gewoon het. Twee van sy bekendste reisboeke is The Italian Hours ('n voorbeeld van die betowerende benadering) en The American Scene (definitief ernstig en peinsend).[27]
James was een van die groter briefskrywers van enige era. Meer as tienduisend persoonlike briewe, alles deur James geskrewe, bestaan vandag nog en oor drieduisend daarvan is al uitgegee in 'n groot aantal uitgawes. In 2006 is die begin van 'n volledige versameling van James se briewe uitgegee in die vorm van twee volumes wat die jare 1855 tot 1872 dek. James se penvriende het beroemde tydgenote soos Robert Louis Stevenson, Edith Warton en Joseph Conrad ingesluit, asook baie ander vriende en kennisse. Die briewe wissel van die "pure vriendelike gekletsery"[28] tot ernstige besprekings oor kuns, sosiale en persoonlike sake. James het baie laat in sy lewe 'n reeks outobiografiese werke begin skryf: A Small Boy and Others, Notes of a Son and Brother, en die onvolledige The Middle Years. Hierdie boeke beeld die ontwikkeling van 'n klassieke waarnemer uit wat passievol belang gestel het in die kreatiewe kunste, maar te sku was om ten volle aan die lewe om hom deel te neem.[29]
Kritiek, biografieë en fiktiewe behandelingsWysig
James se kritiese reputasie het 'n knou gekry in die jare direk na sy dood. Sekere Amerikaanse kritici, soos Van Wyck Brooks, was vyandig gesind teenoor James oor sy emigrasie en eventuele naturalisasie as 'n Britse staatsburger.[30] Ander kritici, soos E.M. Forster, het gekla oor – soos hulle dit beskou het – James se aanstellerigheid teenoor seks en ander moontlik omstrede materiaal, of hulle het sy styl as moeilik en duister afgewys, omdat hy uiters lang sinne gebruik het en die oorgrote meerderheid van sy woorde van Latynse oorsprong was.[31] ('n Voorbeeld van 'n woord van Latynse oorsprong is author ("outeur"), terwyl dieselfde woord van Germaanse oorsprong writer ("skrywer") is.)
Alhoewel hierdie kritiek geensins heeltemal verdwyn het nie, word James tans gewaardeer vir sy meesterlike skepping van situasies en storielyne wat sy karakters se diepste motiverings openbaar, sy droë, maar speelse humor en sy versekerde beheersing van die Engelse taal. In The Novels of Henry James (1983), bied kritikus Edward Wagenknecht 'n uiters positiewe nabespreking in woorde wat dié van Theodora Bosanquet eggo:
Henry James het in 'n vroeë resensensie geskryf dat 'Om heeltemal geweldig te wees moet 'n kunswerk die hart lig,' en sy eie werke doen juis dit op voortreflike wyse... Meer as sestig jaar na sy dood staan hierdie geweldige outeur – wie met tye beweer het dat hy geen opinies het nie – dapper in die middel van die geweldige Christelike humanistiese en demokratiese tradisie. Die mans en vrouens wie, tydens die hoogtepunt van die Tweede Wêreldoorlog, die tweedehandse winkels oorval het op soek na van sy boeke wat nie meer gedruk word nie – hulle het geweet waaroor daardie boeke gaan. Want geen skrywer het ooit 'n dapperder banier gehys waaraan almal wie vryheid lief het mag vaskleef nie.[32]
Die standaard biografie oor James is Leon Edel se massiewe vyf-volume werk wat van 1953 tot 1972 uitgegee is. Edel het ook 'n aantal bygewerkte en verkorte weergawe van die biografie voor sy dood in 1997 voortgebring. Ander skrywers, soos Sheldon Novick, Lyndall Gordon, Fred Kaplan en Philip Horne het ook biografieë gepubliseer wat nie altyd eens is met Edel se intrepretasies en gevolgtrekkings nie. Colm Tóibín het 'n uitgebreide lys biografieë van James en lede van sy familie gebruik vir sy 2004 roman, The Master, 'n derdepersoonsverhaal met James as die sentrale karakter wat handel oor spesifieke episodes in James se lewe tussen 1895 en 1899. In die selfde jaar het Author, Author deur David Lodge te voorskyn gekom. Dié boek was gebaseer op James se pogings om die verhoog in die 1890's te verower. In 2002 het Felony: The Private History of the Aspern Papers deur Emma Tenant die lig gesien, 'n roman wat 'n fiktiewe weergawe van die verhouding tussen James en die Amerikaanse skryfster Constance Fenimore Woolson weergegee het, asook die moontlike invloed van die verhouding op The Aspern Papers.
Die uitgegewe kritiek oor James se werk het enorme proporsies bereik. Die aantal kritiek oor net The Turn of the Screw is uiters groot vir so 'n kort stukkie werk. The Henry James Review word drie keer per jaar uitgegee en bied kritiek oor James se hele reeks werke asook ander geskrewe werke en boek-lengte bestuderings. Sommige gidse tot hierdie uitgebreide veld kan onder by die eksterne skakels gevind word.
ErfenisWysig
Die prominentste voorbeeld in onlangse jare van James se erfenis is miskien al die verfilmings van sy werke. Drie van James se romans is deur die span van Ismail Merchand en James Ivory verfilm: The Europeans (1978), The Bostonians (1984) en The Golden Bowl) (2000). Iain Softley was die regisseur van The Wings of the Dove (1997) en die rolprent was suksesvol onder beide die kritici en die filmgangers. Die rolprent het ook 'n Oscar aan Helena Bonham Carter besorg vir haar rol as Kate Croy. Jane Campion het ook 'n poging aangewend met The Portrait of a Lady (1996), maar was minder suksesvol. In vroeër jare het Jack Clayton The Turn of the Screw na die silwerdoek gebring met sy rolprentweergawe The Innocents (1961) en William Wyler het dieselfde vir Washington Square gedoen met sy rolprent The Heiress (1949).
James het ook sy medeskrywers beïnvloed. Daar was ook onlangs 'n reeks "James boeke", soos bo genoem. Skrywers so uiteenlopend soos Joyce Carol Oates met Accursed Inhabitants of the House of Bly (1994), Louis Auchincloss met The Ambassadress (1950), en Tom Stoppard met The Real Thing (1982) was almal direk deur James se werke beïnvloed. James was definitief nie in sy element wat musiek betref nie, maar Benjamin Britten se operaweergawe van The Turn of the Screw het een van die komponis se gewildste werke geword. William Tucket het op sy beurt weer die verhaal omgesit in 'n ballet in 1999.
Selfs wanneer sy invloed nie so voor die hand liggend is nie, sien ons James se teenwoordigheid in onverwagste plekke. In 1954 was die skrywer Ernest Hemingway besig om die stryd met depressiwiteit te verloor en het hy 'n brief geskryf waarin hy homself probeer kalmeer soos hy gedink het James dit sou doen: "Ek moet [die brief] binnekort weggooi, so ek beter probeer om kalm te wees soos Henry James. Het jy al ooit Henry James gelees? Hy was 'n geweldige skrywer wat na Venesië toe gekom het en uit sy venster gekyk het en sy sigaar gerook het en gedink het." Die vreemde, moontlik onbewuste of per ongelukke sinspeling op The Aspern Papers is opvallend. Daar is ook ander eienaardighede, soos 'n Rolls-Royce advertensie wat Strether se beroemde woorde gebruik: "Lewe so veel soos jy kan; dit is 'n fout om dit nie te doen nie". Ironies, as mens The Ambassadors se siniese beoordeling oor die "geweldige nuwe krag" van reklame in ag neem.[33]
NotasWysig
- Hierdie artikel is 'n vertaling van die Engelse Wikipedia artikel Henry James.
- Sien die verwysde bibliografie deur Edel, Laurence en Rambeau vir 'n volledige verklaring van James se groot volume werke.
- In 'n ongepubliseerde nota, The Turning Point of My Life, skryf 'n berouvolle James hoe hy fiksie geskryf het in plaas van om regte te studeer by Harvard: "Dit het so gebeur dat ek in die diepste dieptes van die verlede 'n jaar deurgebring het by daardie bewonderenswaardige instelling, die Harvard Law School, en dat ek met my vroegtydige onttrekking – wat geensins te danke was aan 'n moeilikheidsoekery van my kant wat ek nou te skaam is om te noem nie – sekere rolle manuskripte met my saamgeneem het wat, tot my skaamte, nie soseer aantekeninge te danke aan die kennismaking met leergebinde volumes was nie. Hierdie aantekeninge was van 'n ander aard, klein siekerige saadjies, daarvan kan jy seker wees, maar wat gesaai moet word en sal groei en sal blom in sulke blomme soos hulle mag, in 'n tuin minder besnoeid en georden as die van die wet." The Complete Notebooks of Henry James redigering deur Leon Edel en Lyall Powers (2005) b.437-438. James bespreek ook sy onsuksesvolle tyd by Harvard in Notes of a Son and Brother, in besonder hoofstukke nege en tien.
- James hetself erken dat hy hierdie skrywers dank verskuldig is. Sien byvoorbeel die New York Edition inleiding vir The Portrait of a Lady vir 'n bespreking van Turenev se invloed en die Lesson of Balzac vir die Franse skrywer s'n. James het drie uitgebreide kritiese essays oor al drie skrywers geskryf; sien die verwysde uitgawes van sy literêre kritiek. Later kritici soos Cornelia Sharp en Edward Wagenknecht het spesifieke invloede op James se werke opgemerk, soos Balzac se Eugenie Grandet op Washington Square, Hawthorne se Marble Faun op Roderick Hudson, en Turgenev se Virgin Soil op The Princess Casamassima. Sien die verwysde boeke oor kritisering vir baie meer sulke voorbeelde.
- Gunter, Susan E; Jobe, Steven Dearly Beloved Friends: Henry James's Letters to Younger Men (2001) ISBN 0-472-11009-8
- Bravest of Women and Finest of Friends: Henry James' Letters to Lucy Clifford, redigering deur Marysa Demoor en Monty Chisholm, Universiteit van Victoria (1999), bl.79 ISBN 0-920604-67-6
- Dear Munificent Friends: Henry James' Letters to Four Women, redigering deur Susan E. Gunter, The University of Michigan Press (1999), bl.146 ISBN 0-472-11010-1
- In 'n brief van 6 Mei, 1904 aan sy broer William, verwys James na homself as "altyd jou hopelose Henry, die homself nog steeds van gemeenskap weerhou al is hy ook in sy sestigs." The Correspondence of William James: Volume 3, William and Henry redigering deur Ignas Skrupskelis en Elizabeth Bradley (1994) bl. 271. Hoe akkuraat hierdie beskrywing mag is 'n onderwerp van debat tussen James se biografieskrywers. Sien volume vier van Edel se verwysde biogragie, bl.306-316, vir 'n besonderlike lang en onbeslissende bespreking oor die onderwerp. Sien ook The Henry James Scholar's Guide to Web Sites in die "Eksterne skakels" afdeling vir 'n lewendige debat tussen biografieskrywers Edel, Novick en Kapal oor die kwessie, saam met ander skakels na ander materiaal oor die omstrede onderwerp.
- "The asperity papers" (24 Junie, 2006) deur Terry Eagleton, 'n resensie van The Year of Henry James: The Story of a Novel deur David Lodge in The Guardian. Die resensie behels grotendeels die vyandigheid tussen Lodge en Colm Tóibín in hulle boeke oor James, beide uitgegee in 2004. Sien die "Kritiek, biografies and fiktiewe behandelinge" afdeling vir meer details oor die twee boeke.
- Mamoli Zorzi , Rosella (Red.) Beloved Boy: Letters to Hendrik C. Andersen, 1899–1915 ISBN 0-8139-2270-4
- Sien die verwysde biografieë vir verdere details oor James se lewe. Edel se biografie dokumenteer die feite van James se alledaagse lewe. Horne se briefgerigde biografie fokus op James se professionele loopbaan. Die biografieë deur Kaplan, Novick en Gordon ondersoek die kwessies aangaande James se persoonlike lewe en bevat hier en daar omstrede spekulasies.
- Henry James At Work deur Theodora Bosanquet, bl.275-276 (1970) ISBN 0-8383-0009-X
- Sien omvattende en kronologiese behandelings van James se werke, soos Edward Wagenknecht se The Novels of Henry James (1983) vir 'n bespreking van die verskillende veranderings in James se verhalende tegniek en styl oor die loop van sy loopbaan.
- The Writing of Fiction deur Edith Wharton, bl.90-91 (1925)
- Die verwysde biografieë, in besonder volume vier (bl.174-177) en vyf (bl.91-95,360-;364) van Edel se werk, bespreek hoe James sy verhale later in sy loopbaan gedikteer het en hoe dit sy styl kon beïnvloed het. Die verwysde weergawes van James se latere werke, soos The Ambassadors en The Wings of the Dove, bespreek ook die kwessie van James se styl. Sien ook die opstel oor James se werkgewoontes, Henry James At Work deur sy sekretaresse, Theodora Bosanquet, wie hierbo aangehaal word.
- James se voorwoorde in die New York Edition van sy werke behandel die oorsprong van sommige storielyne. Sien, byvoorbeeld, die voorwoord vir The Spoils of Poynton.
- Sien Edel se biografie, veral volume vier, en die biografieë deur Novick en Gordon vir uitgebreide besprekings oor hierde omstrede en onopgeloste onderwerp.
- Henry James: A Life in Letters redigering deyr Philip Horne, bl.249 (1999) en Henry James's Legacy: The Afterlife of His Figure and Fiction deur Adeline Tintner, bl.154 (1998)
- Henry James: The Master 1901–1916 deur Leon Edel, p.265-266 (1972)
- James het self ook opmerkings oor sy status as "buitestaander" gemaak. In a brief gedateer 2 Oktober, 1901 aan W. Morton Fullerton, praat James oor die "wesenlike eensaamheid van my lewe" as "die diepste ding" van hom (Henry James Letters redigering deur Leon Edel, volume 4, bl.170 (1984) ISBN 0-674-38780-5). Die verwysde biografieë en kritiserende werke behandel die idee dat sy status as buitestaander James gehelp het om 'n meer objektiewe uitkyk te hê, soos vermeld word in die bekende aanhaling van Edmund Wilson, wat James se objektiwiteit met dié van William Shakespeare vergelyk.
- The Princess Casamassima, hoofstuk 24. Die Prinses se aanmerking: "Verbeel jou die vreemde, bitter lot: om saamgestel te wees soos jy saamgestel is, om dieselfde kapasiteit vir gevoel as jy te hê en steeds slegs na die goeie dinge in die lewe kan kyk deur die vuil glas van die banketbakker se venster!"
- The Portable Edmund Wilson redigering deur Lewis Dabney, bl.128-129 (1983) ISBN 0-14-015098-6
- Vir 'n groot verskeidenheid van kritieke opinies oorThe Portrait of a Lady en The Turn of the Screw, sien die "Kritiek" afdeling van die verwysde uitgawes van hierdie werke. Die verwysde kritiese boeke bied ook uitgebreide besprekings van hierdie werke. Volgens volume twee van Edel se biografie het James Darwin in 1869 ontmoet en van sy werk gelees.
- Sien die verwysde uitgawes vanThe American, The Portrait of a Lady, The Ambassadors en The Wings of the Dove, vir uiteenlopende besprekings hieroor. Sien die verwysde kritiserende boeke vir 'n verskeidenheid kritiese oogpunte van al James se boeke.
- Vir 'n verdere kritiese analise van James se verhale, sien die verwysde weergawes van dié verhale en ook The Turn of the Screw. Die verwysde boeke oor kritiek bespreek ook vele van James se korter verhale.
- Sien die verwysde weergawes van James se kritiek en the verwante artikels in die "Literêre kritiek" afdeling van die "James se belangrike werke" afdeling vir verdere bespreking van sy kritiese opstelle.
- Henry James: The Scenic Art, Notes on Acting and the Drama 1872–1901 redigering deur Allan Wade, bl.243-260 (1948). Sien Edel se verwysde weergawes van sy toneelstukkevir 'n algemene bespreking oor James se pogings as 'n toneelskrywer.
- Meer inligting oor hierdie werke kan in die verwante artikels in die "Reisboeke" en "Visuele kunskritiek" van die "James se belangrikste werke" afdeling gevind word en ook in die verwysde weergawes van James se reisboeke.
- Henry James Letters redigering deur Leon Edel, volume 4 bl.208 (1983). Meer inligting oor James se briewe kan gevind word by The Online Calendar of Henry James's Letters. Vir meer inligting oor die volledige versameling van James se briewe, sien The Henry James Scholar's Guide to Web Sites in die "Eksterne skakels" afdeling.
- Sien die verwysde weergawe van James se outobiografiese boeke deur F.W. Dupee wat 'n kritiese inleiding en 'n uitgebreide indeks en notas bevat.
- The Pilgrimage of Henry James deur Van Wyck Brooks (1925) bevat 'n uitegebreide bespreking oor sy stellings aangaande James.
- Aspects of the Novel deur E.M. Forster bl.153-163, (1956) ISBN 0-674-38780-5
- The Novels of Henry James deur Edward Wagenknecht, bl.261-262 (1983) ISBN 0-8044-2959-6
- Baie van hierdie voorbeelde is geneem uit Henry James's Legacy: The Afterlife of His Figure and Fiction deur Adeline Tintner (1998) ISBN 0-8071-2157-6. Spesifieke verwysings uit die boek: Joyce Carol Oates bl.378-380, Louis Auchincloss bl.350-353, Tom Stoppard bl.251-253, Benjamin Britten bl.247, Ernest Hemingway p.176-188, en Rolls-Royce bl.2-4.
Belangrike werke deur JamesWysig
RomansWysig
Novelles en verhaleWysig
ReisboekeWysig
Literêre kritiekWysig
OutobiografieëWysig
ToneelstukkeWysig
BiografieWysig
Visuele kuns kritiekWysig
- Picture and Text (1893)
VerwysingsWysig
BiografieëWysig
- Henry James: The Untried Years 1843–1870 deur Leon Edel (1953)
- Henry James: The Conquest of London 1870–1881 deur Leon Edel (1962) ISBN 0-380-39651-3
- Henry James: The Middle Years 1882–1895 deur Leon Edel (1962) ISBN 0-380-39669-6
- Henry James: The Treacherous Years 1895–1901 deur Leon Edel (1969) ISBN 0-380-39677-7
- Henry James: The Master 1901–1916 deur Leon Edel (1972) ISBN 0-380-39677-7
- Henry James: The Imagination of Genius deur Fred Kaplan (1992) ISBN 0-688-09021-4
- Henry James: The Young Master deur Sheldon Novick (1996) ISBN 0-394-58655-7
- A Private Life of Henry James: Two Women and His Art deur Lyndall Gordon (1998) ISBN 0-393-04711-3
- Henry James: A Life in Letters redigering deur Philip Horne (1999) ISBN 0-670-88563-0
UitgawesWysig
- Henry James: Autobiography redigering deur F.W. Dupee (1956)
- The American: an Authoritative Text, Backgrounds and Sources, Criticism redigering deur James Tuttleton (1978) ISBN 0-393-09091-4
- The Notebooks of Henry James redigering deur F. O. Matthiessen and Kenneth Murdock (1981) ISBN 0-226-51104-9
- Henry James Literary Criticism — Essays on Literature, American Writers, English Writers redigering deur Leon Edel en Mark Wilson (1984) ISBN 0-940450-22-4
- Henry James Literary Criticism — French Writers, Other European Writers, The Prefaces to the New York Edition redigering deur Leon Edel en Mark Wilson (1984) ISBN 0-940450-23-2
- The Complete Notebooks of Henry James redigering deur Leon Edel en Lyall Powers (1987) ISBN 0-19-503782-0
- The Complete Plays of Henry James redigering deur Leon Edel (1990) ISBN 0-19-504379-0
- Henry James Collected Travel Writings – Great Britain and America — English Hours, The American Scene, Other Travels redigering deur Richard Howard (1993) ISBN 0-940450-76-3
- Henry James Collected Travel Writings – The Continent – A Little Tour in France, Italian Hours, Other Travels redigering deur Richard Howard (1993) ISBN 0-940450-77-1
- The Ambassadors: An Authoritative Text, The Author on the Novel, Criticism redigering deur S.P. Rosenbaum (1994) ISBN 0-393-96314-4
- The Turn of the Screw: Authoritative Text, Contexts, Criticism redigering deur Deborah Esch en Jonathan Warren (1999) ISBN 0-393-95904-X
- The Portrait of a Lady: An Authoritative Text, Henry James and the Novel, Reviews and Criticism redigering deur Robert Bamberg (2003) ISBN 0-393-96646-1
- The Wings of the Dove: Authoritative Text, The Author and the Novel, Criticism redigering deur J. Donald Crowley en Richard Hocks (2003) ISBN 0-393-97881-8
- Tales of Henry James: The Texts of the Tales, the Author on His Craft, Criticism redigering deur Christof Wegelin en Henry Wonham (2003) ISBN 0-393-97710-2
- The Portable Henry James, New Edition redigering deur John Auchard (2004) ISBN 0-14-243767-0
- Henry James, et al., The Classics of Style. The American Academic Press, New Edition of writing advice (2006) ISBN 0-9787282-0-3
KritiekWysig
- The Novels of Henry James deur Oscar Cargill (1961)
- The Tales of Henry James deur Edward Wagenknecht (1984) ISBN 0-8044-2957-X
- Modern Critical Views: Henry James redigering deur Harold Bloom (1987) ISBN 0-87754-696-7
- A Companion to Henry James Studies redigering deur Daniel Mark Fogel (1993) ISBN 0-313-25792-2
- Henry James: A Collection of Critical Essays redigering deur Ruth Yeazell (1994) ISBN 0-13-380973-0
- The Cambridge Companion to Henry James redigering deur Jonathan Freedman (1998) ISBN 0-521-49924-0
AlgemeenWysig
Eksterne skakelsWysig
Wikiquote bevat aanhalings in verband met Henry James |
Wikimedia Commons bevat media in verband met Henry James. |
- Henry James se werke by die Gunteberg projek.
- The Henry James Scholar's Guide to Web Sites
- The Ladder, 'n webwerf oor Henry James
- Henry James by die Internet Movie Database
- Aanhalings deur Henry James
- Gratis Audioboek An International Episode van Librivox
- Henry James se graf
- Henry James Tydlyn
- Worldcat Identities bladsy vir 'James, Henry 1843–1916'
|
<urn:uuid:8dd033df-c076-489f-b2ac-5de64c3e5eb8>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Henry_James
|
2019-07-15T19:55:10Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715221204-00122.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999981
| false
|
Simone de Beauvoir
Simone de Beauvoir (9 Januarie 1908 – 14 April 1986) was 'n Franse skrywer, filosoof en feminis. Die omvang van haar werk is divers; sy was 'n romanskrywer, politieke teoretikus, essayis, asook 'n biograaf en outobiograaf. Sy is veral bekend vir haar werk, Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag, 1949), waarin sy 'n gedetailleerde analise van die onderdrukking van die vrou gedoen het. Die eksistensiële dilemma is die sentrale tema van vele van haar werke, maar haar perspektief strek van die outobiografiese tot die historiese.
Simone de Beauvoir | |
Simone de Beauvoir in Maart 1967
Geboortenaam | Simone Lucie-Ernestine-Marie Bertrand de Beauvoir |
---|---|
Gebore | 9 Januarie 1908 Parys, Frankryk |
Oorlede | 14 April 1986 Parys, Frankryk |
Nasionaliteit | Frankryk |
Ouers | Georges Bertrand de Beauvoir (vader) Françoise Brasseur (moeder) |
Beroep | skrywer, filosoof en feminis |
Huweliksmaat | Jean-Paul Sartre |
Handtekening |
Inhoud
Vroeë jareWysig
Simone Lucie-Ernestine-Marie-Bertrand de Beauvoir is gebore op 9 Januarie 1908 in Parys, die dogter van Georges Bertrand en Françoise (Brasseur) de Beauvoir, die oudste van twee dogters van 'n tipiese Paryse 'petite bourgeoisie' familie. Sy beskryf haarself in die eerste volume van haar outobiografie Mémoires d'une jeune fille rangée (Memoires van 'n pligsgetroue dogter), as 'n konvensionele dogter wat die patriargale waardes van haar familie, godsdiens en land onderskryf het. Van die begin was sy gekonfronteer met die teenstrydige invloede van haar agnostikus pa en haar vroom Katolieke ma. Die twee verhoudings wat 'n groot invloed op haar gehad het, was dié met haar suster Hélène (wie sy Poupette genoem het) en haar vriendin Zaza. Van Poupette het sy volgens haar haar liefde vir onderwys gekry terwyl die tragiese lewe en dood van Zaza die inspirasie was vir haar eerste onsuksesvolle literêre pogings.
MiddeljareWysig
Nadat sy haar baccalaureaat eksamens in wiskunde en filosofie geslaag het, het sy wiskunde bestudeer aan die Institut Catholique en literatuur/tale aan die Institut Sainte-Marie Daarna het sy in filosofie aan die Sorbonne gestudeer. Terwyl sy aan Sorbonne studeer, ontmoet sy Jean-Paul Sartre in 1929. Hy het 'n kursus aan dié universiteit gevolg terwyl hy ingeskryf was by die elite École Normale Supérieure. Dit is 'n algemene wanopvatting dat de Beauvoir ook aan die École Normale gestudeer het. Sy was egter wel goed op hoogte met die instelling en sy leerplan danksy Sartre en ander persone in die filosofiese sirkel.
In 1929 het de Beauvoir ook die jongste persoon in Frankryk geword wat 'n aggregasie in filosofie behaal het. Sartre was eerste daardie jaar met haar in die tweede plek. Terwyl sy aan die Sorbonne was het sy haar lewenslange bynaam Castor (die Frans vir "bewer") gekry. Dié bynaam se ontstaan is te danke aan 'n ooreenkoms van die woord en haar van in Frans.
In 1943 het de Beauvoir L'Invitée (Sy het gekom om te bly, 1943) gepubliseer waarin sy die eksistensiële dilemmas van individuele vryheid, aksie en verantwoordelikheid verken. In dié boek is ook 'n fiktiewe chronologie van haar lesbiese verhouding met Olga Kosakiewicz, een van haar studente in die Rouen sekondêre skool waar sy onderwys gegee het gedurende die vroeë 1930's. Dié roman ondersoek ook die komplekse verhouding met Sartre en hoe die verhouding beïnvloed is deur die ménage à trois met Kosakiewicz.
Latere jareWysig
Teen die einde van die Tweede Wêreldoorlog (1945) het de Beauvoir by Sartre aangesluit as redakteur van Les Temps Modernes, 'n politieke joernaal gestig deur Sartre saam met Maurice Merleau-Ponty en ander. Buiten haar redakteurskap het de Beauvoir die Les Temps Modernes gebruik om haar eie werk te bevorder en was redakteur tot met haar dood.
Alhoewel haar boek Pour Une Morale de L'ambiguïté (Die etiek van dubbelsinnigheid, 1947) nie werklik bekend is nie, kan dit tog beskou word as die mees toeganklike inleiding tot die Franse eksistensialisme. Die boek se eenvoud hou dit verstaanbaar in teenstelling met Sartre se hoogs analitiese L'être et le néant (Die Syn en die nietigheid).
Nadat sy in die laat 1940's die Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag) aan haar uitgewer gelewer het, het sy vir 'n uitgebreide besoek na die Verenigde State gegaan. Sy is genooi deur Nelson Algren wat sy gedurende 'n besoek in 1947 in die VSA ontmoet het. Algren was woedend oor die eksplisiete manier waarop de Beauvoir later haar Amerikaanse seksuele ervarings in Les Mandarins, (Die Mandaryne, 1954) beskryf het. Die boek is opgedra aan Algren terwyl die karakter Lewis Brogan in dié boek op hom gebaseer is.
Die tweede geslagWysig
Simone de Beauvoir beredeneer 'n feministiese eksistensialisme in haar werk Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag), gepubliseer in 1949. As 'n eksistensialis aanvaar de Beauvoir die doktrine "bestaan gaan essensie vooraf" en huldig die standpunt dat 'n mens nie as 'n vrou gebore word nie, maar een gemaak word. Die samelewing beskou die man as die absolute en die noodsaaklikste onderwerp van die samelewing. Haar analise fokus op die konsep van die vrou as "Die Ander". Die vrou word altyd as afhanklik van die man gedefinieer. Dit is die (sosiale) opvatting van Vrou as die beliggaamde Ander wat de Beauvoir as fundamenteel tot die vrou se onderdrukking identifiseer.
De Beauvoir argumenteer dat vroue histories beskou word as afwykend en abnormaal. Sy verklaar dat selfs Mary Wollstonecraft mans beskou as die ideaal waarna vrouens moet streef. De Beauvoir sê dat hierdie houding vroue se sukses beperk het omdat die persepsie dat vroue afwyk van die normale vroue buitestaanders gemaak het wat bloot poog om "normaliteit" na te maak. Volgens haar sal hierdie veronderstelling deur feminisme opsy gesit moet word om vordering te maak. Simone de Beauvoir glo dat vrouens net soos mans in staat is om keuses uit te oefen, hulself te verbeter en daardeur manlike bewustheid te verminder tot innerlikheid.
In 1954 verskyn haar boek, Les Mandarins, (Die Mandaryne), waarvoor de Beauvoir die Prix Goncourt sou ontvang. Dit word in 1958 gevolg deur haar memoirs Mémoires d'une jeune fille rangée (Memoires van 'n Pligsgetroue Dogter). Na die dood van haar moeder skryf Simone die boek Une mort très douce ('n Baie Maklike Dood), wat in 1964 gepubliseer word. Les belles images (Die Mooi Beelde) word in 1966 gepubliseer en La vieillesse (Ouderdom) in 1970.
In 1981 skryf sy La Cérémonie des adieux (Die seremonie van afskeid), 'n pynvolle blik op Sartre se laaste jare.
Dood en evaluasie van haar bydraeWysig
Ligaamlik en geestelik uitgeput deur haar verslawing aan drank en amfetamien sterf Simone de Beauvoir aan longontsteking op 14 April 1986 in Parys. Sy word langs Sartre in die Cimetière du Montparnasse in Parys begrawe. Na haar dood is de Beauvoir wêreldwyd geprys nie net opgrond van die groter aanvaarding van die feminisme in veral die akademiese wêreld nie, maar ook aangesien meer mense bewus geword het van die invloed wat sy uitgeoefen het op Sartre se mees prominente eksistensialistiese werk L'Être et le néant. Sy word beskou as een van die mees prominente Franse denkers in die geskiedenis en later as die "moeder" van post-1968 feminisme. Haar werke openbaar 'n beeld van haar lewe teen die agtergrond van die tyd waarin sy gelewe het.
Bibliografie van geselekteerde werkeWysig
- L'Invitée, (Die uitgenooide, in Engels beskikbaar as She came to stay), 1943
- Pyrrhus et Cinéas, (Pyhirus en Sineas), 1944
- Le sang des autres, (Die bloed van ander), 1945
- Tous les hommes sont mortels (Alle mense is sterflik), 1946
- Pour une Morale de l'ambiguïté (Die etiek van dubbelsinnigheid), 1947
- Le Deuxième Sexe (Die tweede geslag), 1949
- L'Amérique au jour de jour (Amerika dag vir dag), 1954
- Les Mandarins, (Die Mandaryne), 1954
- La Longue Marche: essai sur la Chine (Die lang opmars: Essay oor China), 1957
- Mémoires d'une jeune fille rangée (Memoires van 'n pligsgetroue dogter), 1958
- La Force de l'âge (Die krag van die lewe), 1960
- La Force des choses (Die krag van omstandighede), 1963
- Une Mort très douce ('n Baie maklike dood) 1964
- Les Belles Images (Die mooi beelde), 1966
- La femme rompue? (Die vernietigde vrou?), 1968
- La Vieillesse (Ouderdom), 1970
- Tout compte fait (Alles gesê en gedoen), 1972
- Quand prime le spirituel (Wanneer spirituele sake eerste kom), 1979
- La Cérémonie des adieux (Die seremonie van afskeid), 1981
Bronne en eksterne skakelsWysig
Wikimedia Commons bevat media in verband met Simone de Beauvoir. |
- Bair, Deirdre, 1990. Simone de Beauvoir: A Biography. New York: Summit Books.
- The Internet Encyclopedia of Philosophy: Simone de Beauvoir deur Shannon Mussett.
- Stanford Encyclopedia of Philosophy: Simone de Beauvoir deur Debra Bergoffen. Uitgebreide bibliografie.
- The Ethics of Ambiguity – Engelse vertaling van Pour une Morale de l'ambiguité.
|
<urn:uuid:be6772eb-ae81-4cd7-b8f1-ebbefc1303d7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Simone_de_Beauvoir
|
2019-07-18T04:56:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00442.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999921
| false
|
Edmond de Sélys Longchamps
Jump to navigation
Jump to search
Edmond de Sélys Longchamps | |
President van die Senaat
Ampstermyn 3 Augustus 1880 – 23 Julie 1884 | |
Voorafgegaan deur | Camille de Tornaco |
---|---|
Opgevolg deur | Jules d'Anethan |
Persoonlike besonderhede
Gebore | 5 Januarie 1813 Parys, Frankryk |
Sterf | 11 Desember 1900 (op 86) Luik, Wallonië, België |
Politieke party | Liberale Party |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "RICHARD M. FORD LTD (ABA): Books, Printed Ephemera and Manuscripts". Besoek op 24 April 2016.
|
<urn:uuid:234d2cdc-9cbb-4efa-90da-3983cb53a6b6>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Edmond_de_S%C3%A9lys_Longchamps
|
2019-07-18T05:14:13Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00442.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.98144
| false
|
Federale Distrik Wolga
Federale Distrik Wolga Приволжский | ||||
Die ligging van die Federale Distrik Wolga. | ||||
Politieke status | ||||
Land | Russiese Federasie | |||
Deelgebiede | 14 | |||
Stigting | 18 Mei 2000 | |||
Regering | ||||
Hoofstad | Nizjni Nowgorod | |||
Leier | Michail Babitsj | |||
Amp | Presidensiële afgevaardigde | |||
Bevolking | ||||
Sensus | 2010 | |||
Totaal | 29 899 699 | |||
Volgorde | 2de | |||
Statistiek | ||||
Oppervlakte | 1 038 000 km2 | |||
Volgorde | 5de | |||
Webtuiste | http://www.pfo.ru/ | |||
Die Federale Distrik Wolga (Russies: Приво́лжский федера́льный о́круг, Priwolzjski federalni okroeg) is een van die agt federale distrikte van Rusland. Dit bestaan uit 14 federale deelgebiede en vorm die suidoostelike deel van Europese Rusland. Die bevolking is 29 899 699, volgens die 2010-sensus.[1] Die huidige presidensiële afgevaardigde is Michail Babitsj.
Demografie[wysig | wysig bron]
Federale deelgebiede[wysig | wysig bron]
Die kaart en sleutel is in alfabetiese volgorde volgens die Russiese name | |||
---|---|---|---|
# | Vlag | Federale deelgebied | Hoofstad |
1 | Basjkortostan | Oefa | |
2 | Kirof-oblast | Kirof | |
3 | Mari El | Josjkar-Ola | |
4 | Mordowië | Saransk | |
5 | Nizjni Nowgorod-oblast | Nizjni Nowgorod | |
6 | Orenburg-oblast | Orenburg | |
7 | Penza-oblast | Penza | |
8 | Perm-krai | Perm | |
9 | Samara-oblast | Samara | |
10 | Saratof-oblast | Saratof | |
11 | Tatarstan | Kazan | |
12 | Oedmoertië | Izjefsk | |
13 | Oeljanofsk-oblast | Oeljanofsk | |
14 | Tsjoewasjië | Tsjeboksari |
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
- [1] Russiese 2010-sensus
|
<urn:uuid:64351862-9b61-4938-940d-8d5ce5c484bb>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Federale_distrik_Wolga
|
2019-07-18T04:49:52Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00442.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.941171
| false
|
Coert Steynberg
Coert Steynberg | |
Geboortenaam | Coert Laurens Steynberg |
---|---|
Gebore | 7 Januarie 1905 Hennopsrivier, dist. Pretoria |
Oorlede | 28 Julie 1982 (op 77) Pretoria |
Nasionaliteit | Suid-Afrikaans |
Beroep | Beeldhouer |
Bekend vir | Bloedriviermonument President Kruger-standbeeld (Krugerwildtuin) |
Huweliksmaat | Elizabeth Bosman |
Kind(ers) | Isa Steynberg (nou Wiechers) |
Inhoud
Vroeë lewe en studiesWysig
Steynberg was die oudste van vier kinders van Johannes Lodevikus Steynberg, agterkleinseun van Bart Pretorius (broer van die Voortrekkerleier A.W.J. Pretorius), en sy vrou, Magdalena Susanna Hamman.
Steynberg was vier jaar oud toe die gesin na ’n plaas in die distrik Bethal getrek het en nadat hy sy skoolopleiding op Bethal voltooi het, het hy kuns aan die Rhodes-universiteitskollege in Grahamstad bestudeer. Daar ontvang hy die Kunsonderwysersdiploma onder prof. Armstrong Dit is gevolg deur twee jaar se studie (1928-1930) aan die Royal College of Art in Londen, onder Gilbert Ledward, Richard Garb en Henry Moore, waar hy die A.R.C.A. verwerf en die August Spencer-trofee ontvang het as die beste beeldhoustudent aan die Kollege gedurende daardie tyd. Terwyl hy daar gestudeer het, het hy ’n ontwerpmodel ingedien vir ’n standbeeld van Jan van Riebeeck vir die fassade van die nuwe Suid-Afrikaanse ambassade (Suid-Afrika-huis) by Travalgar-plein in Londen. Hy het die opdrag ontvang maar die onderwerp is verander na Bartolomeu Dias. Hierdie eerste openbare werk van Steynberg is in 1933 gemaak uit Portland-klip, hoofsaaklik volgens die styl wat in die vroeë dekades van die 20ste eeu vir grootskaalse beeldhouwerk gebruik is. Steynberg was vir ses jaar in die buiteland en het in daardie tyd deur Europa getoer om kunsmuseums te besoek en kunswerke te bestudeer.
Belangrike werkeWysig
Kort na sy terugkeer na Suid-Afrika in 1934 het hy opdrag ontvang om die binnepanele en buitenste geweldriehoek vir die nuwe stadsaal in Pretoria te beeldhou. Terwyl hy nog in Engeland was, het hy sy eerste portretopdrag ontvang — van sir Arnold Theiler, stigter van die veeartsenyskool by Onderstepoort. Hierdie werk is in 1937 in graniet voltooi. Steynberg het hoofsaaklik as portretkunstenaar en beeldhouer van openbare monumente bekend gestaan.
Terwyl Steynberg die beste bekend is vir sy groot standbeelde van openbare figure, is sy vele privaatwerke, soos sy beroemde beeldjie van die dansende Mabalel, van sy deurslaggewendste werk. Onder die baie verskillende materiale waarmee hy gewerk het, is klip, marmer, brons, koper, hout, draad, seëllak, gekleurde glas en keramiek. In sy latere werke het hy meer tot die abstrakte geneig, en het selfs met maasdraad geëksperimenteer.
BloedriviermonumentWysig
Die monument wat moontlik as sy grootste werk beskou kan word — die Bloedriviermonument — was ook sy eerste. Dit is tussen 1936 en 1938 ontwerp, maar as gevolg van die Tweede Wêreldoorlog eers in 1947 onthul. Die monument wat op die terrein van die slag van Bloedrivier in die distrik van Utrecht geleë is, is in die vorm van ’n ossewa met vyftien trappies wat na die voorkant van die tentwa lei en is uit grys graniet gekap. Die panele beeld die gelofte, die oorwinning en die oprigting van die Geloftekerk uit, en die monument simboliseer die drie funksies van die destydse ossewa: ’n beweeglike huis, ’n fort en ’n kerk.
Ander bekende werkeWysig
Steynberg se Hugenote-meisie vir die Hugenotemonument op Franschhoek is in 1944 op die terrein opgerig, en die ruiterstandbeeld van genl. Louis Botha op die grasperk onderkant die Uniegebou in Pretoria, waaraan hy van 1938 tot 1942 gewerk het, is in 1946 onthul. In opdrag van die stadsraad van Pretoria was hy ook verantwoordelik vir die Pretorius-beelde (1945) in die tuin voor die stadsaal. Hierdie beelde bestaan uit ’n ruiterstandbeeld van kmdt.-genl. A.W.J. Pretorius en ’n vollengte regop beeld van sy seun, pres. M.W. Pretorius, die stigter van Pretoria. Dit is die volgende jaar gevolg deur ’n ruiterstandbeeld van genl. C.R. de Wet in Bloemfontein en in 1950 deur die beeld van Sarel Cilliers wat langs die NG Kerk in Kroonstad opgerig is. Laasgenoemde beeld staan op ’n kanonwa, die hand hoog opgelig in ’n smeekgebed; dit vingers van die hand, die posisie van die kop en die houding van die figuur is in harmonie met die kerkgebou en -toring.
In 1953 het Steynberg deelgeneem aan die internasionale competitie vir ’n monument van die Onbekende Politieke Gevangenes wat voor die Unesco-gebou in Parys opgerig sou word. Sy ontwerp model, wat een van die tien gekeurdes was, is tydens die kroningsfeestelikhede in die Tate Gallery in Londen vertoon.
VredesmonumentWysig
Die Vredesmonument by Vereeniging (1961) simboliseer die geestelike herlewing van ’n oorwonne volk. Dit is in die vorm van ’n noodlottig verwonde Boeresoldaat uit wie se hart die gees van hoop, geloof en krag omhoog rys na ’n versekerde toekomen. Die leunende figuur, in ligte graniet met ’n staaldolk in sy hart, rus op ’n swaar voetstuk. Die gees, wat slegs deur buitelyne voorgestel word waar dit uit die wond omhoog rys, is van vlekvrije staal en symboliseer sowel geestelijke suiwering deur intense lyding as onbreekbare krag. Hoewel Steynberg dié monument as een van sy beste werke beskou het, het die buitengewone abstraktheid en ongewone symboliek groot meningsverschil veroorsaak, waarna hy in baie van sy latere openbare opdragte teruggekeer het na ’n meer herkenbare voorstelling wat maklik deur die publiek begryp kon word.
GlanstoringWysig
Soms kon hy egter wel uiting gee aan sy begeerte om in ’n meer gevorderde styl te werk. Die waaghalsige Glanstoring wat hy vir die Transvaalse Provinsiale Administrasie gemaak het en wat in 1964 in die suid-oostelike binnehof van die Provinsiale Gebou in Pretoria opgerig is, is getuigenis hiervan. Dit was op daardie tydstip die grootste beeldhouwerk wat nog in Suid-Afrika gemaak is en ’n moedige poging is aangewend om nuwe neigings betreffende materiaal, tegniek en uitbeelding van die onderwerp na te volg. Glanstoring het as baken gedien om die publiek in te lig betreffende moderne denkwyses oor beeldhouwerk.
Strijdom en KrugerWysig
Ander geleenthede waar Steynberg nie van sy ingeslane weg wou afwyk nie, was toe hy die kolossale kopbeelde van J.G. Strijdom en Paul Kruger gemaak het. Strijdom (1966) wat in brons gegiet is, was op ’n voetstuk onder ’n koepel op Strijdom-plein in Pretoria, maar is vernietig toe ’n ondergrondse parkeerterrein ingestort het.[1][2] Kruger (in 1975 voltooi) is uit graniet gekap en op suile naby die Kruger-hek van die Nasionale Krugerwildtuin opgerig.
VegkopmonumentWysig
Die genoemde monumente is die belangrikste van Steynberg se werke, maar as voorste volksbeeldhouer het hy baie meer geskep. Die laaste hiervan was die Vegkopmonument vir Heilbron, wat ten tyde van sy dood onvoltooid was, en eers in 1984 onthul is, nadat sy dogter ses geskiedkundige panele gemaak het om die monument te voltooi.
Ander werkWysig
Steynberg word ook onthou vir sy portrette, waarvan baie opdragte was, soos dié van J.B.M. Hertzog in die Engelenburg-huis, Pretoria, en van die Staatspresidente vir die Raadsaal, Bloemfontein, en vir die Parlementsgebou, Kaapstad. Ander is van vriende soos Maggie Laubser in die Pretoriase Kunsmuseum. Verskeie van die portrette van sy vrou, dogter en kleinkinders en sy uitbeeldings van ander kinders is hoogtepunte in die Suid-Afrikaanse oeuvre.
Werke vir die buitelandWysig
Steynberg het ook opdragte van buite die grense van sy eie land ontvang. Nadat sy voortreflike ontwerp van ’n springbok teen ’n Karoo-agtergrond as die sentrale motief vir die 1947-kroon gekies is (dit is ook later vir die silwerrandstuk van 1965 en later gebruik), het hy ontwerpe gemaak vir drie muntstukke vir Frans-Kameroen, Frans-Ekwatoriaal-Afrika en Madagaskar. In 1967 het hy ook in opdrag van die Zambiese Wildbeskermingsvereniging ’n lewensgrootte groep van twee basterwaterbokke in brons gemaak vir die nuwe lughawe by Lusaka, en vir Évora in Portugal het hy die Vasco da Gama in 1970 gemaak.
TentoonstellingsWysig
Steynberg se beeldhouwwerk was by verskeie uitstallings in sy eie land verteenwoordig. Die opeluguitstalling in sy tuin by sy woning in Pretoria-Noord in 1961 het baie besoekers gelok. In 1949 is vier van sy beeldhouwerke ingesluit in ’n verzameling Suid-Afrikaanse kunsstukke wat deur Europa en die VSA vertoon is; in 1952 is van sy werk by die Internasionale Opeluguitstalling in Arnhem in Nederland vertoon, en in 1954 weer by die Biendale in Venesië. In 1952 het Steynberg ook Suid-Afrika by die Internasionale Kunskonferensie in Venesië verteenwoordig, en was een van tien kunstenaars wat gekies is om ’n Internasionale Komitee vir Beeldende Kunste by UNESCO te verteenwoordig.
EerbewyseWysig
In 1950 is Steynberg vereer met die toekenning van Life Fellowship van die Soyal Society of Arts in Londen en in 1953 het die Suid-Afrikaanse Akademie vir Wetenskap en Kuns ’n erepenning aan hom toegeken vir sy bydrae tot die Suid-Afrikaanse kuns. In 1955 het hy in Lausanne, Switserland, genoot van die Internasionale Kunsvereniging geword, en in 1962 is hy vereer met lewenslange lidmaatskap tot die Suid-Afrikaanse Kunsvereniging. In 1970 het die Portugese Admiraliteit tydens hul herdenking van die vroeë Portugese seevaarders ’n medalje aan hom toegeken, en op 25 Maart 1972 het die Universiteit van Pretoria hom vereer met ’n D.Phil.-graad (honoris causa). Benewens die groot kunsmuseums in Suid-Afrika is daar ook van sy werk in New York, San Francisco, Londen, Parys en Sydney.
VerwysingsWysig
- ( ) "Strijdom se kop rol op ou 'Republiekdag'" (html). iol. 31 Mei 2001. Besoek op 11 Augustus 2012.
- ( Venter, Irma (13 Julie 2001). ) "Swak onderhoud te blameer vir plein se ineenstorting" (html). Engineering News. Besoek op 11 Augustus 2012.
- Coert Steynberg, Coert Steynberg, ’n outobiografie. 1982 Standaard-versamelaarsuitg., 1ste uitgawe
- Mieliestronk.com, Coert Steynberg, SA beeldhouer van faam.
- Harmsen, Frieda; Wiechers, Isa. Beyers, C.J., red. Suid-Afrikaanse Biografiese Woordeboek (Hardeband) . Pretoria: Chris van Rensburg nms. die RGN. p. 962. ISBN 0796904197. Aanhaling gebruik verouderde parameter
|coauthors=
(help)
|
<urn:uuid:5755c41e-4e8e-487c-b622-6a408ac700ee>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Coert_Steynberg
|
2019-07-19T12:03:05Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00042.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999983
| false
|
Gebruiker:VolkovBot
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Botmaster:
w:ru:User:Volkov
(
talk
)
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Gebruiker:VolkovBot&oldid=51049
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Gebruikerblad
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Gebruikersbydraes
Logboeke
View user groups
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Ander tale
አማርኛ
Aragonés
Ænglisc
العربية
Asturianu
Azərbaycanca
Беларуская
Български
Brezhoneg
Bosanski
Català
ᏣᎳᎩ
Corsu
Čeština
Kaszëbsczi
Cymraeg
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
فارسی
Suomi
Føroyskt
Français
Frysk
Gaeilge
Gàidhlig
Galego
ગુજરાતી
עברית
हिन्दी
Hrvatski
Magyar
Հայերեն
Bahasa Indonesia
Ido
Íslenska
Italiano
日本語
Қазақша
Kalaallisut
ಕನ್ನಡ
한국어
Kurdî
Кыргызча
Latina
Limburgs
Lietuvių
Македонски
മലയാളം
मराठी
Bahasa Melayu
Nāhuatl
Plattdüütsch
Nederlands
Norsk
Occitan
ਪੰਜਾਬੀ
Polski
Português
Runa Simi
Română
Русский
Kinyarwanda
Sicilianu
سنڌي
Simple English
Slovenčina
Slovenščina
Shqip
Српски / srpski
Sesotho
Basa Sunda
Svenska
Kiswahili
தமிழ்
తెలుగు
ไทย
ትግርኛ
Tagalog
Türkçe
Xitsonga
Татарча/tatarça
ئۇيغۇرچە / Uyghurche
Українська
اردو
Tiếng Việt
Volapük
ייִדיש
中文
Bân-lâm-gú
IsiZulu
Die bladsy is laas op 13 Maart 2008 om 08:28 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:501daf03-f631-4f00-894e-3fecf506512f>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Gebruiker:VolkovBot
|
2019-07-19T12:34:32Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00042.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.952819
| false
|
aux
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
1
Frans (fr)
1.1
Voorsetsel
1.2
Uitspraak
1.2.1
Betekenisse
Frans (fr)
Woord
aux
Voorsetsel
Uitspraak
IPA
: [
o
]
Betekenisse
Aan
die
(saamtrekking van
à
en
les
)
Na
die
(saamtrekking van
à
en
les
)
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=aux&oldid=189337
"
Kategorie
:
Woorde in Frans
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Español
Eesti
Suomi
Français
Magyar
日本語
한국어
Kurdî
Malagasy
Nederlands
Polski
Português
Svenska
Walon
中文
Die bladsy is laas op 17 Februarie 2018 om 07:27 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:de224d81-8b99-476e-b445-65ea82c7fd63>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/aux
|
2019-07-19T12:29:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00042.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.997275
| false
|
Afrikaans
Jump to navigation
Jump to search
Inhoud
- 1 Afrikaans (af)
- 2 Duits (de)
- 3 Engels (en)
- 4 Limburgs (li)
- 5 Nederlands (nl)
Byvoeglike naamwoord | |
---|---|
Predikatief | Afrikaans |
Attributief | Afrikaanse |
Partitief | Afrikaans |
Gesubstantiveer | |
Enkelvoud | Meervoud |
Afrikaanse | Afrikaanses |
Intensiewe vorm | |
- IPA:
- byvoeglik: predikatief: [ɑfriˈkɑːns, ɑfrəˈkɑːns, ɑfriˈkɑ̃ːs, ɑfrəˈkɑ̃ːs], attributief: [ɑfriˈkɑːnsə, ɑfrəˈkɑːnsə, ɑfriˈkɑ̃ːsə, ɑfrəˈkɑ̃ːsə], partitief: [ɑfriˈkɑːns, ɑfrəˈkɑːns, ɑfriˈkɑ̃ːs, ɑfrəˈkɑ̃ːs]
- gesubstantiveer: [ɑfriˈkɑːnsə, ɑfrəˈkɑːnsə, ɑfriˈkɑ̃ːsə, ɑfrəˈkɑ̃ːsə], meervoud: [ɑfriˈkɑːnsəs, ɑfrəˈkɑːnsəs, ɑfriˈkɑ̃ːsəs, ɑfrəˈkɑ̃ːsəs]
- byvoeglik: predikatief: اَفْرِیكَانْسْ , attributief: اَفْرِیكَانْسِی , partitief: اَفْرِیكَانْسْ
- gesubstantiveer: اَفْرِیكَانْسِی , meervoud: اَفْرِیكَانْسِسْ
- byvoeglik: predikatief: Afrikaañs; attributief: Afrikaañse; partitief: Afrikaañs
- gesubstantiveer: Afrikaañse; meervoud: Afrikaañses
- Van, betreffende die Afrikane
- Van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrika.
- Van, betreffende die Afrikaners
- Van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrikaans.
- 3, 4. Afr.
Vertalings: 1,2 | |||
---|---|---|---|
Vertalings: 3,4 | |||
---|---|---|---|
Enkelvoud | Meervoud |
---|---|
Afrikaans | — |
- 'n Wes-Germaanse kreoliseerde taal met ongeveer 6,4 miljoen sprekers; een van die amptelike tale van Suid-Afrika.
- ISO 639-1: af
- ISO/DIS 639-3: afr
- SIL: AFK
- Sien Wikipedia vir meer inligting oor Afrikaans.
Naamval | Enkelvoud (sonder lidwoord) |
Enkelvoud (met lidwoord) |
---|---|---|
Nominatief | Afrikaans | das Afrikaans(e) o |
Genitief | Afrikaans | des Afrikaansen |
Datief | Afrikaans | dem Afrikaansen |
Akkusatief | Afrikaans | das Afrikaans(e) |
- Afrikaans, bepaald: Afrikaanſe
- , bepaald:
- IPA: Standaardtaal tot 1957: [afʀiˈkaːns], [afʀiˈkaːnʦ]
- Noord-Duitse en Middelduitse standaardtaal sedert 1957: [afʀiˈkʰaːns]
- Suid-Duitse en Oostenrykse standaardtaal sedert 1957: [afriˈg̊aːns]
- Switserduitse standaardtaal: [ˈafrikχaːns]
- Afrikaans, 'n Wes-Germaanse taal.
Byvoeglike naamwoord |
---|
Afrikaans |
- Afrikaans, van, betreffende die Afrikaners; van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrikaans.
Enkelvoud | Meervoud | |
---|---|---|
Naamwoord | Afrikaans |
- Afrikaans, 'n Wes-Germaanse taal.
- (verouder:) Cape Dutch
Byvoeglike naamwoord | ||
---|---|---|
Enkelvoud | Meervoud | |
Manlik | Afrikaanse, (voor klinkers, "b", "d", "h" of "t":) Afrikaansen |
Afrikaanse |
Vroulik | Afrikaanse | Afrikaanse |
Onsydig | Afrikaans | Afrikaanse |
- IPA:
- (Sentraal-Limburgs:) Afrikaans, van, betreffende die Afrikane.
- (Sentraal-Limburgs:) Afrikaans, van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrika.
- (Sentraal-Limburgs:) Afrikaans, van, betreffende die Afrikaners.
- (Sentraal-Limburgs:) Afrikaans, van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrikaans.
Enkelvoud |
---|
Afrikaans o |
- IPA: [ɑfriˈkaː˦˨ns]
- (Sentraal-Limburgs:) Afrikaans, 'n Wes-Germaanse taal.
Byvoeglike naamwoord | |
---|---|
Onverboë | Afrikaans |
Verboë | Afrikaanse (Vlaams voor klinkers en "h":) Afrikaansen |
Partitief | Afrikaans |
Verdere verbuigings: Afrikaans (verbuiging) |
- IPA:
- Afrikaans, van, betreffende die Afrikane.
- Afrikaans, van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrika.
- Afrikaans, van, betreffende die Afrikaners.
- Afrikaans, van, afkomstig uit, behorend tot, eie aan Afrikaans.
Enkelvoud | Meervoud | |
---|---|---|
Naamwoord | Afrikaans o | — |
- Afrikaans, 'n Wes-Germaanse taal.
|
<urn:uuid:1e0d86dc-c97d-4b0d-ab4d-afee9178ff76>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Afrikaans
|
2019-07-21T23:25:36Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00362.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.92761
| false
|
Idaho
Deelstaat Idaho | |||||
Bynaam(e): Gem State, Spud State | |||||
Amptelike taal(e) | Engels | ||||
Hoofstad | Boise | ||||
Grootste stad | Boise | ||||
Area | 14de in die V.S. | ||||
- Totaal | 216 632 km2 | ||||
- Wydte | 491 km | ||||
- Lengte | 771 km | ||||
- Water | 2 133 km2 | ||||
- % water | 0,98 % | ||||
- Breedtegraad | 43.19 N tot 49° N | ||||
- Lengtegraad | 112.35′ W tot 117°15′ W | ||||
Bevolking | 50ste in die V.S. | ||||
- Totaal | 1 567 582 | ||||
- Digtheid | 7,24/km2 44de in die V.S. | ||||
Hoogte | |||||
- Hoogste punt | Borah Peak 3,862 m | ||||
- Gemiddeld | 1,524 m | ||||
- Laagste punt | Clearwaterrivier, Lewiston 217 m | ||||
Toetrede tot die Unie | 3 Julie 1890 (43ste) | ||||
Goewerneur | Butch Otter (R) | ||||
Luitenant-Goewerneur | Brad Little (R) | ||||
Wetgewer | Idaho Wetgewer | ||||
- Hoërhuis | Senaat | ||||
- Laerhuis | Huis van Verteenwoordigers | ||||
V.S. Senatore | Mike Crapo (R) Jim Risch (R) | ||||
Tydsone | Mountain: UTC-7/DST-6 | ||||
Afkortings | ID US-ID | ||||
Webblad | www.idaho.gov |
Idaho het 'n bevolking van sowat 1,6 miljoen en 'n oppervlakte van 216 632 vierkante kilometer. Idaho word in die noorde deur Kanada (Brits-Kolombië ), in die ooste deur Montana en Wyoming, in die suide deur Utah en Nevada, en in die weste deur Washington en Oregon begrens. Dit is een van die state wat in die Rotsgebergte lê, en dit het 'n groot oorvloed natuurlike hulpbronne.
Idaho se byname is Gem State en Spud State (aartappel-staat). Die etimologie van die woord Idaho is onseker.
Verenigde State van Amerika | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
<urn:uuid:2a75f902-dd49-4413-8a3f-24bab112ac38>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Idaho
|
2019-07-23T04:59:35Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00522.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.977491
| false
|
Europa-eiland
Jump to navigation
Jump to search
Europa-eiland Inheemse naam: Île Europa | |
---|---|
Nasa-Satellietbeeld van Europa-eiland | |
Geografie
Ligging | Mosambiekkanaal , Indiese Oseaan |
Koördinate | Koördinate:
Oppervlakte | 28 vk km
7 m |
Administrasie | |
Frankryk | |
Oorsese gebiede | Franse Suidelike en Antarktiese Gebiede
Hoofstad | La Possession (histories) |
Grootste stad | La Possession (histories) (0)
Demografie | |
Bevolking | 12
Die eiland se afmetings is:
- oppervlakte: 28 km²
- diameter: 6 km
- maksimum hoogte bo seevlak: 7 m
- kuslyn: 22,2 km
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:27670af0-2d9a-47e1-bf26-6d1c6f37db74>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Europa-eiland
|
2019-07-23T05:39:38Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00522.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991129
| false
|
Verwante veranderings
Jump to navigation
Jump to search
Tik 'n bladsynaam om veranderinge aan bladsye te sien wat daarvan of daarheen skakel. (Om inskrywings van 'n kategorie te sien, tik Kategorie:Naam van kategorie). Veranderinge aan bladsye op u dophoulys word in vetdruk aangedui.
Lys van afkortings:
- N
- Met die wysiging is 'n nuwe bladsy geskep. (sien ook die lys van nuwe bladsye)
- k
- Hierdie is 'n klein wysiging
- b
- Hierdie wysiging is deur 'n bot gemaak
- D
- Wikidata-wysiging
- (±123)
- Bladsy is met die aantal grepe gewysig
|
<urn:uuid:687ed542-4f83-46a8-b672-2734737d937b>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:OnlangseVeranderingsMetSkakels/Kader_Asmal
|
2019-07-23T05:48:06Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00522.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999999
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "Académie française" skakel
←
Académie française
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wikipedia
Wikipediabespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Portaal
Portaalbespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
Académie française
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Sweeds
(
← skakels
wysig
)
Frankryk
(
← skakels
wysig
)
Frans
(
← skakels
wysig
)
Kanadese Frans
(
← skakels
wysig
)
Alexis Clairaut
(
← skakels
wysig
)
Franse Akademie
(aanstuurblad)
(
← skakels
wysig
)
Toulouse
(
← skakels
wysig
)
Rococo
(
← skakels
wysig
)
Charles Baudelaire
(
← skakels
wysig
)
Bespreking:Académie française
(
← skakels
wysig
)
Marcel Pagnol
(
← skakels
wysig
)
Claude Lévi-Strauss
(
← skakels
wysig
)
Alexandre Dumas
(
← skakels
wysig
)
Gebruiker:Dagelf/Sandbox
(
← skakels
wysig
)
Henri Poincaré
(
← skakels
wysig
)
Jean-Baptiste Colbert
(
← skakels
wysig
)
Christine de Rivoyre
(
← skakels
wysig
)
Kardinaal de Richelieu
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Académie_française
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Gereedskap
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:516c12de-d8b3-4521-aa04-5a8de964bd6a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/Acad%C3%A9mie_fran%C3%A7aise
|
2019-07-23T05:49:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195528869.90/warc/CC-MAIN-20190723043719-20190723065719-00522.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996945
| false
|
Steenkamp, J.J., South Africa
-
Vol 31, No 1/2 (1975) - Original Research
'n Beoordeling van die toespraak van W. A. Visser 'T Hooft by die Mindolo-beraad te Kitwe, Zambië Mei-Junie 1964
Abstract PDF -
Vol 32, No 1/2 (1976) - Original Research
Verwante en soortgelyke strominge langs die anabaptisme in die sestiende eeu
Abstract PDF -
Vol 38, No 1 (1982) - Book Review
Boekbespreking
Abstract PDF -
Vol 39, No 1 (1983) - Original Research
Die blywende noodsaaklikheid van die beoefening van die algemene kerkgeskiedenis
Abstract PDF -
Vol 40, No 2 (1984) - Book Review
Boekbespreking
Abstract PDF -
Vol 40, No 3 (1984) - Original Research
Calvyn se doopleer
Abstract PDF
|
<urn:uuid:96eefe65-6d48-4893-9343-2c1d8eb3002a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://hts.org.za/index.php/hts/search/authors/view?firstName=J.J.&middleName=&lastName=Steenkamp&affiliation=&country=ZA
|
2019-07-17T01:36:20Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525004.24/warc/CC-MAIN-20190717001433-20190717023433-00306.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by"
],
"in_footer": [
true
],
"in_head": [
false
],
"location": [
"a_tag"
],
"version": [
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.938721
| false
|
'n Moeder of ma is die biologiese of sosiale vroulike ouer van 'n kind, terwyl die manlike ouer die vader of pa is.
|
<urn:uuid:8fdfbfc9-31cc-49ef-a8e7-91d181fc38f9>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Moeder
|
2019-07-18T05:15:19Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00466.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 1.00001
| false
|
Lou Andreas-Salomé
Lou Andreas-Salomé | |
Gebore | 12 Februarie 1861 Sint Petersburg, Rusland |
---|---|
Oorlede | 5 Februarie 1937 Göttingen, Duitsland |
Nasionaliteit | Republiek van Weimar |
Beroep | Skryweres |
Lou Andreas-Salomé (gebore op 12 Februarie 1861, Sint Petersburg, Rusland; sterf op 5 Februarie 1937, Göttingen, Duitsland) was ‘n Russies-Duitse skryweres wat onthou word om haar vriendskappe met die groot mans van haar era.
Salomé was die dogter van ‘n Russiese leëroffisier wat van die Franse Hugenote afgestam het. Sy het teologie gestudeer by die Universiteit van Zürich. In 1882 het die Duitse filosoof Friedrich Nietzsche verlief geraak op haar, maar sy het egter Nietzsche se voorstel van ‘n huwelik verwerp. In 1887 het sy met die Orientalistiese Friedrich C. Andreas, ‘n professor by die Universiteit van Göttingen getrou. In 1897 het sy die digter Rainer Maria Rilke ontmoet wat veertien jaar jonger as sy was en ook op haar verlief geraak het. Sy sou een van die formatiewe invloede op Rilke se lewe word. In 1911 is sy geassosiëer met die Weense sirkel van psigoanaliste, en sy was ook ‘n vriendin en dissipel van Sigmund Freud. Behalwe vir romans, sluit haar werke ‘’Friedrich Nietzsche in seinen Werken’’ (1894; “Friedrich Nietzsche in Sy Werke”), ‘’Rainer Maria Rilke’’ (1928), en ‘’Mein Dank an Freud’’ (1931; “My Dank aan Freud”) in. Haar korrespondensie met Rilke was in 1952 gepubliseer.[1]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- "Andreas-Salomé, Lou." Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica, 2012.
|
<urn:uuid:27ee54d4-f7cd-46e1-b5a5-85f008ca0b85>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Lou_Andreas-Salom%C3%A9
|
2019-07-19T13:03:30Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999583
| false
|
Loxton
Loxton | |
Bo: die NG Kerk in die middel van Loxton. Middel: Loxton se boomryke hoofstraat. Onder: Verwelkoming voor die dorp. |
Loxton se ligging in Noord-Kaap
Koördinate: Koördinate: | |
Land | Suid-Afrika |
---|---|
Provinsie | Noord-Kaap |
Distrik | Pixley ka Seme |
Munisipaliteit | Ubuntu |
Stigting | 1899 |
Oppervlak[1] | |
- Dorp | 77,61 km² (30 vk m) |
Bevolking (2011)[1] | |
- Dorp | 1 053 |
- Digtheid | 14/km² (36,3/myl2) |
Rasverdeling (2011)[1] | |
• Blank | 10.7% |
• Indiër/Asiër | 0.3% |
• Kleurling | 85.4% |
• Swart | 3.1% |
• Ander | 2.6% |
Taal (2011)[1] | |
• Afrikaans | 93.8% |
• Engels | 3.6% |
• Ander | 2.6% |
Poskode (strate) | 6985 |
Poskode (posbusse) | 6985 |
Skakelkode(s) | 053 |
Geskiedenis[wysig | wysig bron]
Omgewing[wysig | wysig bron]
Daar is 'n dam aan die oostekant van die dorp wat gevoed word deur 'n natuurlike fontein. Tydens die oorstromings in die noordweste van die Kaapprovinsie in Maart 1961 het die damwal bokant Loxton gebreek en groot skade aangerig. Elf nuwe huise is gebou en driekwart van die bestaande geboue moes herstel word. Daar is Boesmanrotskuns op die plaas Taaibosfontein te sien.
Persone hier gebore[wysig | wysig bron]
- Ena Murray, Afrikaanse skryfster.
Sien ook[wysig | wysig bron]
- Die Laaste Tango, rolprent wat hier geskiet is.
- Jakhalsdans, rolprent wat hier geskiet is.
- Lys van dorpe in Suid-Afrika
Bronne[wysig | wysig bron]
- Op Pad in Suid-Afrika. B.P.J. Erasmus. 1995. ISBN 1-86842-026-4
- Loxton Eeufeesbundel. Nita Griesel. 1999.
Carnarvon | ||||
Fraserburg | Victoria-Wes | |||
Loxton | ||||
Beaufort-Wes |
|
<urn:uuid:d628e4cd-d868-423f-960e-90d57b88d9ab>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Loxton
|
2019-07-19T13:09:26Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998156
| false
|
Soldatejas
'n Soldatejas (Engels: Trench coat) is 'n militêre oorjas of 'n reënjas gemaak van waterdigte swaar katoen, leer of poplin.[1] Dit het oor die algemeen 'n verwyderbare geïsoleerde voering met volskouermoue. Die klassieke weergawes kom in verskillende lengtes wat wissel bo die enkels (die langste) tot bo die knie (die kortste). Dit was oorspronklik 'n kleredragitem vir weermagoffisiere (ontwikkel voor die oorlog, maar aangepas vir gebruik in die loopgrawe van die Eerste Wêreldoorlog, vandaar sy naam) en toon hierdie invloed in sy stilering.
Verwysings[wysig | wysig bron]
Wikimedia Commons bevat media in verband met soldatejasse. |
Hierdie artikel is in sy geheel of gedeeltelik vanuit die Engelse Wikipedia vertaal. |
|
<urn:uuid:4c144463-381e-4ec3-be03-e597262cd987>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Soldatejas
|
2019-07-19T12:48:57Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999988
| false
|
Boekbronne
Jump to navigation
Jump to search
Biblioteke
Suid-Afrika:
- Soek die boek in die Nasionale Biblioteek van Suid-Afrika se katalogus
- Soek die boek in die SEALS Konsortium se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van Suid-Afrika se biblioteek
- Soek die boek in die Universiteit van die Witwatersrand se biblioteek
- Soek die boek in die Kaapse Hoër Onderwys Konsortium se biblioteek
Wêreldwyd:
- Soek die boek deur WorldCat in jou plaaslike biblioteek se katalogus
Boekwinkels
Suid-Afrika:
Ander lande:
|
<urn:uuid:ba1e794c-3f6d-4495-b53f-d04c9f5c5da5>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Spesiaal:Boekbronne/9789174241198
|
2019-07-19T12:43:55Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00066.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999935
| false
|
The purification and recovery of vanadium(IV) by solvent extraction. Purifying vanadium(IV) by solvent extraction holds certain advantages for its use in the vanadium redox flow battery. The extraction of vanadium(IV) was studied by using a range of extractants. Different parameters, such as contact time and organic/aqueous ratio etc., were varied. Optimum conditions for the extraction and stripping of vanadium were determined.
Vanadium is ’n skaars metaal wat in meer as 50 minerale aangetref word. Hierdie metaal bied goeie weerstand teen korrosie by lae temperature (Moskalyk & Alfantazi 2003). Vanadium word dus vir die produksie van staal gebruik met goeie weerstand teen oksidasie. Klein konsentrasies van die metaal kan die eienskappe van verskeie metale verander. Die aanvraag na vanadium het die afgelope paar jaar toegeneem vanweë die gebruik vir toepassings soos metaalallooie, katalisators en biologiese toepassings asook die gebruik in die vanadium-redoksvloei-battery (VRVB). VRVB is bekwaam vir grootskaalse energieberging vanweë die lang leeftyd van die battery, vinnige reaksietyd, hoë ontladingskapasiteit en lae onderhoudskoste (Vijayakumar et al. 2013). Die hoë suiwerheidsvereistes wat deur die vanadiumbattery-industrie gestel is, gee geleentheid vir die ontwikkeling van meer ekonomiese/kostedoeltreffende metodes vir vanadiumsuiwering.
Verskeie metodes vir die ekstraksie van vanadium(V) is gepubliseer, maar beduidend minder vir vanadium(IV). Die suiwering van vanadium(IV) deur vloeistof-vloeistof-ekstraksiemetodes hou sekere voordele in vir die gebruik van vanadium in die redoksvloeibattery. Vloeistof-vloeistof-ekstraksie is die verspreiding van ’n opgeloste stof tussen twee nievermengbare vloeistoffases. Vloeistof-vloeistof-ekstraksie vind gewoonlik plaas met water en organiese oplossings. Die organiese fase bevat die ekstraheermiddel wat opgelos is in ’n oplosmiddel en dikwels ook in ’n modifiseerder. Die waterfase bestaan uit die opgeloste stof, kontaminerende verbindings, en ’n suur opgelos in water (Kislik 2012). In hierdie studie is die ekstraksie van vanadium(IV)-oksiedsulfaat (VOSO4) ondersoek deur gebruik te maak van ekstraheermiddels soos trioktielamien (Alamine 336), N-metiel-N,N, N-trioktieloktaan-1-ammoniumchloried (Aliquat 336), di-(2-etielheksiel) fosforsuur (D2EHPA), di-isooktielfosfiensuur (DiOPA), dialkielditiofosfiensuur (Cyanex 301), trialkielfosfienoksiede (Cyanex 923), bis (2,4,4-trimetielpentiel)-fosfiensuur (Cyanex 272) en 5-hidroksi-5-noniel-asetofenoonoksiem (LIX-84-IC) met sikloheksaan as oplosmiddel en 1-oktanol as fasemodifiseerder. Die suurkonsentrasies vir elke ekstraheermiddel was wisselend (0.1 mol/L – 9 mol/L) en die vanadium(IV)-konsentrasie in die voeroplossing is 100g/mL. Die doel van die modifiseerder is om emulsievorming te voorkom. Beide kationiese sowel as anioniese kompleksvorming gee oorsprong aan emulsies of derde fases wat nadelig vir die massa-oordragproses van die vanadiumspesies is. Die vanadium(IV)-oplossing word in die teenwoordigheid van onsuiwerhede soos yster (Fe), nikkel (Ni), aluminium (Al), kobalt (Co) en chroom (Cr) geëkstraheer. Verskeie parameters is ondersoek om optimale toestande vir die ekstraksie en loging van vanadium te bepaal. Laasgenoemde parameters sluit in ekstraktant-konsentrasie, verhouding van organiese tot waterfase, keuse van oplosmiddel, suurkonsentrasie (H2SO4) en logingsmedium. Die ekstraksie van vanadium is deur IGP-AES analises bepaal, waarvan die vanadiumkonsentrasie in die waterfase voor en na ekstraksie bepaal is.
Kislik, V.S., 2012, Solvent extraction: Classical and novel approaches, Elsevier Kidlington, Oxford.
Moskalyk, R. & Alfantazi, A., 2003, ‘Processing of vanadium: A review’, Minerals Engineering, 793–805. http://dx.doi.org/10.1016/S0892-6875(03)00213-9
Vijayakumar, M., Wang, W., Nie, Z., Sprenkle, W. & Hu, J., 2013, ‘Elucidating the higher stability of vanadium(V) cations in mixed acid based redox flow battery electrolytes’, Journal of Power Resources, 173–177.
|
<urn:uuid:bb03966a-bce8-4add-886f-12a28e2c748a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://journals.satnt.aosis.co.za/index.php/satnt/article/view/1320/2920
|
2019-07-19T12:33:28Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00066.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"2.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.992307
| false
|
Original Research
Die instelling van die doop
About the author(s)
J. L. Venter,, South Africa
J. J. van der Walt,, South Africa
Share this article
Abstract
Die eerste plek in die evangeliebeskrywings waar daar van die doop as ’n opdrag van Jesus Christus gepraat word en waar die betekenis die duidelikste uitkristalliseer, staan in Matteus 28 : 16 - 20. Heilshistories gesien, is dit die begin van kerklike inlywing van die wat gehoor het hoedat Jesus sy koninkryk proklameer, die evangelie aanvaar en tot bekering kom. Vir die doel van hierdie artikel word hierdie gedeelte ondersoek om te sien hoe die instelling geskied het, wat die plek en betekenis van die Christelike doop is.
Keywords
No related keywords in the metadata.
Metrics
Total abstract views: 1205
Total article views: 2236
Crossref Citations
No related citations found.
|
<urn:uuid:05a0b590-d47d-419d-8c8b-ad0650c76b1d>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://indieskriflig.org.za/index.php/skriflig/article/view/822
|
2019-07-20T18:01:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00226.warc.gz
|
by
|
4.0
|
a_tag
| false
| true
|
{
"abbr": [
"by",
"by"
],
"in_footer": [
true,
false
],
"in_head": [
false,
false
],
"location": [
"a_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"4.0",
"4.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999705
| false
|
Hulp
Kategorie:Mongoolse politici
in Wikipedia, die vrye ensiklopedie
Jump to navigation
Jump to search
Wikimedia Commons bevat media in verband met
Mongoolse politici
.
Hierdie kategorie bevat geen bladsye of media nie.
Ontsluit van "
https://af.wikipedia.org/w/index.php?title=Kategorie:Mongoolse_politici&oldid=1147746
"
Kategorieë
:
Mongole
Politici
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wysig bron
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Gebruikersportaal
Geselshoekie
Onlangse wysigings
Lukrake bladsy
Hulp
Sandput
Skenkings
Ander projekte
Wikimedia Commons
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
العربية
Azərbaycanca
Български
Čeština
Dansk
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Euskara
فارسی
Suomi
Français
Galego
עברית
Bahasa Indonesia
Italiano
日本語
ქართული
한국어
Latina
Lëtzebuergesch
Lietuvių
Latviešu
Македонски
Монгол
Nederlands
Norsk
Polski
Português
Runa Simi
Română
Русский
Scots
Srpskohrvatski / српскохрватски
Slovenščina
Српски / srpski
Svenska
Татарча/tatarça
Українська
اردو
Tiếng Việt
中文
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 13 Maart 2013 om 02:41 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wikipedia
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:d8440080-0cfe-4273-b464-8a340011e0cf>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Mongoolse_politici
|
2019-07-21T23:19:53Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00386.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.988764
| false
|
Stiftung
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Duits (de)
Selfstandige naamwoord
Betekenisse
Stigting
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Stiftung&oldid=199790
"
Kategorie
:
Woorde in Duits
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Haal dié blad aan
Ander tale
ᏣᎳᎩ
Čeština
Deutsch
English
Esperanto
Eesti
Suomi
Français
Magyar
Bahasa Indonesia
Ido
ქართული
한국어
Kurdî
Malagasy
Polski
Русский
Svenska
中文
Die bladsy is laas op 21 Februarie 2018 om 08:00 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:e3ec8c18-0226-4616-831a-7acb19ef3d62>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Stiftung
|
2019-07-21T23:09:46Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00386.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.998577
| false
|
Jekaterinburg
Jekaterinburg Екатеринбург |
Ligging van Swerdlofsk-oblast in Rusland | |||
Ligging van Jekaterinburg in Swerdlofsk-oblast
Koördinate: Koördinate: | |||
Land | Rusland | ||
---|---|---|---|
Deelgebied | Swerdlofsk-oblast | ||
Stigting | 1723 | ||
Regering | |||
- Tipe | Stad-okroeg | ||
- Burgemeester | Aleksandr Jakof | ||
Oppervlak | |||
- Stad | 490 km² (189,2 vk m) | ||
Hoogte | 237 m (778 vt) | ||
Bevolking (2013) | |||
- Stad | 1 396 074 | ||
Tydsone | UTC+06:00 (UTC) | ||
Webwerf: http://www.ekburg.ru/english_version/ |
|
<urn:uuid:ba94bcc9-7c90-45e8-a0c5-cb49863dbbac>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Jekaterinburg
|
2019-07-15T20:11:02Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195524111.50/warc/CC-MAIN-20190715195204-20190715221204-00170.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.68832
| false
|
Noord-Fries
Noord-Fries Frasch / Fresk / Freesk / Friisk | ||
---|---|---|
Gepraat in: | Duitsland | |
Gebied: | Sleeswyk-Holstein | |
Totale sprekers: | 10 000[1] | |
Taalfamilie: | Indo-Europees Germaans Wes-Germaans Anglo-Fries Noord-Fries | |
Skrifstelsel: | Latynse alfabet | |
Amptelike status | ||
Amptelike taal in: | Duitsland | |
Gereguleer deur: | ||
Taalkodes | ||
ISO 639-1: | geen | |
ISO 639-2: | frr | |
ISO 639-3: | frr | |
Nota: Hierdie bladsy kan IFA fonetiese simbole in Unicode bevat. |
Noord-Fries (Frasch / Fresk / Freesk / Friisk, Duits: Nordfriesische Sprache) is 'n Wes-Germaanse taal wat deur sowat 10 000 mense hoofsaaklik in die Duitse deelstaat Sleeswyk-Holstein (distrikte Helgoland en Noord-Friesland) gepraat word.
Die naaste tale, wat nou aan Noord-Fries verwant is, is Oos- (hede net Saterland-Fries) en Wes-Fries, wat uit Ou-Fries ontstaan het. Die naaste verwante tale is Engels en Skots, wat saam met die Friese tale die Anglo-Friese tale vorm.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "Ethnologue: Languages of the World, Seventeenth edition, Frisian, Northern". Ethnologue. Besoek op 6 April 2016.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
Indo-Europese tale: Kentum-tale: Germaanse tale | ||
---|---|---|
Noord-Germaanse tale: | ||
Deens | Faroëes | Noors (Bokmål, Nynorsk) | Sweeds | Yslands | ||
Wes-Germaanse tale: | ||
Afrikaans | Duits | Engels | Fries (Noord-Fries, Oos-Fries/Saterfries, Wes-Fries) | Jiddisj | Limburgs | Luxemburgs | Nederduits | Nederlands (Oos-Vlaams, Wes-Vlaams) | Nedersaksies (Wes-Veluws) | Skots | ||
Oos-Germaanse tale: | ||
Boergondies (†) | Goties (†) | Vandaals (†) |
|
<urn:uuid:047dabbb-2694-41e3-ae3f-c20f8b2c93c2>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Noord-Fries
|
2019-07-17T01:18:15Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525004.24/warc/CC-MAIN-20190717001433-20190717023433-00330.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.955926
| false
|
Rea
Rea | |
---|---|
moeder van gode | |
Naam | Rea |
Man | Kronos |
Ouers | Uranos en Gaia[1] |
Broers, susters | Krios, Koios, Kronos, Huperion, Iapetos, Mnemosune, Okeanos, Foibe, Tetis, Teia, Temis, Briareos, Kottus, Guges, Arges, Brontes, Steropes, die gigante, die Eriniërs, Meliai, Afrodite |
Kinders | Poseidon, Hades, Demeter, Hestia, Hera, Zeus |
Romeinse eweknie | Ops |
Rea (Grieks: Ῥέα) was in die Griekse mitologie ’n Titaan en is genoem "die moeder van gode". Sy was die dogter van Uranos en Gaia, die metgesel van haar broer Kronos en die moeder van Demeter, Hades, Hera, Hestia, Poseidon en Zeus, ses van die Olimpiese gode wat later die Titane verslaan het.
Die Olimpiese gode[wysig | wysig bron]
Rea se man, Kronos, het hul kinders net ná hul geboorte ingesluk om ’n voorspelling te voorkom dat sy kind sy bewind sal oorneem nes Kronos sy pa, Uranos, se bewind omvergewerp het. Toe die sesde kind, Zeus, gebore word, het Rea vir Kronos ’n klip, in klere toegedraai, gegee en hy het dit ingesluk. Rea het Zeus toe in Kreta weggesteek, waar hy grootgeword het.
Toe Zeus ’n volwasse man was, het hy Kronos gedwing om die klip en sy broers en susters in omgekeerde volgorde op te bring. In die Titanestryd het Zeus en sy broers en susters Kronos se bewind omvergewerp met die hulp van die honderdhandiges, gigante en siklope, wat eers deur Uranos en toe Kronos in Tartaros gevange gehou is. Baie van die Titane is ná hul nederlaag na Tartaros gestuur.
Verwysings[wysig | wysig bron]
- Hierdie artikel is vertaal uit die Engelse Wikipedia
|
<urn:uuid:bb7a9cab-921a-4009-b1fa-e500e9703ed7>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Rea
|
2019-07-18T05:18:51Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195525500.21/warc/CC-MAIN-20190718042531-20190718064531-00490.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999971
| false
|
Jazz is 'n gewilde musiekgenre met 'n prominente vokale melodie vergesel deur kitaar-, trom- en baskitaarklanke. Jazz is aan die blues verwant en is deur legendes soos Miles Davis, Pat Metheny en Alice Babs ontwikkel.
|
<urn:uuid:9065734c-45f1-4679-9585-52910af23628>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.m.wikipedia.org/wiki/Jazz
|
2019-07-19T12:39:54Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa",
"by-sa"
],
"in_footer": [
false,
true
],
"in_head": [
true,
false
],
"location": [
"link_tag",
"a_tag"
],
"version": [
"3.0",
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999034
| false
|
Kategorie:Mense in die 6de eeu
Jump to navigation
Jump to search
5de eeu | Mense in die 6de eeu | 7de eeu |
---|
Bladsye in kategorie "Mense in die 6de eeu"
Die volgende 14 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 14.
|
<urn:uuid:8b59d922-2821-42e9-aab2-e18627b31c13>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Kategorie:Mense_in_die_6de_eeu
|
2019-07-19T12:23:17Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.999905
| false
|
Hulp
Kategorie:Woorde in Papiaments
Vanuit Wiktionary, die vrye woordeboek.
Jump to navigation
Jump to search
Bladsye in kategorie "Woorde in Papiaments"
Die volgende 2 bladsye is in hierdie kategorie, uit 'n totaal van 2.
=
Sjabloon:=pap=
D
debe
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/w/index.php?title=Kategorie:Woorde_in_Papiaments&oldid=172756
"
Kategorie
:
Tale
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Kategorie
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Druk/eksporteer
Skep boek
Laai af as PDF
Drukbare weergawe
Gereedskap
Skakels hierheen
Verwante veranderings
Laai lêer
Spesiale bladsye
Permanente skakel
Bladinligting
Wikidata-item
Ander tale
Aragonés
Asturianu
Беларуская
Brezhoneg
Català
Corsu
Čeština
Deutsch
Ελληνικά
English
Esperanto
Español
Eesti
Suomi
Français
Frysk
Gàidhlig
Galego
Hrvatski
Bahasa Indonesia
Íslenska
Italiano
日本語
한국어
Kurdî
Lëtzebuergesch
Limburgs
Lietuvių
Malagasy
Malti
Plattdüütsch
Nederlands
Norsk
Occitan
Polski
Português
Română
Русский
Sicilianu
Svenska
Tagalog
Türkçe
Oʻzbekcha/ўзбекча
Tiếng Việt
Wysig skakels
Die bladsy is laas op 16 Desember 2017 om 12:14 bygewerk.
Die teks is beskikbaar onder die lisensie
Creative Commons Erkenning-Insgelyks Deel
. Aanvullende voorwaardes kan moontlik ook van toepassing wees. Sien die
Algemene Voorwaardes
vir meer inligting.
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:b3122541-2480-42e4-9cb0-2f70dc265c7a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Kategorie:Woorde_in_Papiaments
|
2019-07-19T12:12:03Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.991873
| false
|
Hulp
Bladsye wat na "אױג" skakel
←
אױג
Jump to navigation
Jump to search
Skakels hierheen
Bladsy:
Naamruimte:
alle
(Hoof)
Bespreking
Gebruiker
Gebruikerbespreking
Wiktionary
Wiktionarybespreking
Lêer
Lêerbespreking
MediaWiki
MediaWikibespreking
Sjabloon
Sjabloonbespreking
Hulp
Hulpbespreking
Kategorie
Kategoriebespreking
Module
Module talk
Gadget
Gadget talk
Gadget definition
Gadget definition talk
Omgekeerde seleksie
Filters
Versteek
insluitings |
Versteek
skakels |
Versteek
aansture
Die volgende bladsye skakel na
אױג
:
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
oog
(
← skakels
wysig
)
אויג
(
← skakels
wysig
)
Wys (vorige 50 | volgende 50) (
20
50
100
250
500
).
Ontsluit van "
https://af.wiktionary.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/אױג
"
Navigasie-keuseskerm
Persoonlike gereedskap
Nie ingeteken nie
Bespreking
Bydraes
Skep gebruiker
Meld aan
Naamruimtes
Bladsy
Bespreking
Variante
Weergawes
Lees
Wysig
Wys geskiedenis
Meer
Soek
Navigasie
Tuisblad
Onlangse wysigings
Lukrake woord
Lukrake Afr. woord
Woord begin met...
Kategorieë
Inligting
Geselshoekie
Huidige gebeure
Hulp
Skenkings
Gereedskap
Laai lêer
Spesiale bladsye
Drukbare weergawe
Ander tale
Privaatheidsbeleid
Inligting oor Wiktionary
Vrywaring
Ontwikkelaars
Koekieverklaring
Selfoonweergawe
|
<urn:uuid:caa81ccc-dbc0-4786-80c2-063c86fc6bec>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wiktionary.org/wiki/Spesiaal:Skakels_hierheen/%D7%90%D7%B1%D7%92
|
2019-07-19T12:36:39Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526237.47/warc/CC-MAIN-20190719115720-20190719141720-00090.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.996593
| false
|
Utrecht (provinsie)
Utrecht (Utregt) |
Ligging van die provinsie Utrecht in Nederland | |||
Koördinate: Koördinate: | |||
Land | Nederland | ||
---|---|---|---|
Hoofstad | Utrecht | ||
Grootste stad | Utrecht | ||
Regering | |||
- Kommissaris | Hans Oosters (PvdA) | ||
Oppervlak[1] | |||
- Provinsie | 1 449 km² (560 vk m) | ||
- Land | 1 385 km² (535 vk m) | ||
- Water | 64 km² (25 vk m) | ||
Bevolking (1 Januarie 2014)[2] | |||
- Provinsie | 1 253 672 | ||
- Digtheid | 865/km² (2 240/vk m) | ||
Tydsone | MET (UTC+01:00) | ||
- Somer (DST) | MEST (UTC+02:00) | ||
Webwerf: www.provincie-utrecht.nl |
Utrecht (letterlik in Afrikaans: Utregt) is een van die 12 provinsies van Nederland en is in die sentrum geleë. Die provinsie het 'n bevolking van 1 254 000 in 2014 gehad en beslaan 'n oppervlakte van 1 449 km² met 'n bevolkingsdigtheid van 865 per km². Die hoofstad en grootste stad is Utrecht.
Munisipaliteite[wysig | wysig bron]
Utrecht bestaan uit 26 munisipaliteite:
Plekke[wysig | wysig bron]
Verwysings[wysig | wysig bron]
- ( ) "Bodemgebruik; uitgebreide gebruiksvorm, per gemeente". Centraal Bureau voor de Statistiek. 2013. Besoek op 28 Maart 2016.
- ( ) "Bevolkingsontwikkeling; regio per maand". Centraal Bureau voor de Statistiek. 2014. Besoek op 28 Maart 2016.
Eksterne skakels[wysig | wysig bron]
- Wikimedia Commons het meer media in die kategorie Utrecht (provinsie).
- ( ) Amptelike webwerf van die provinsie Utrecht
Provinsies van Nederland | |
---|---|
|
<urn:uuid:5dc181c7-71e4-4314-8526-694ed609951a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Utrecht_(provinsie)
|
2019-07-20T18:43:56Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195526560.40/warc/CC-MAIN-20190720173623-20190720195623-00250.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.971552
| false
|
Dabbs Greer
Dabbs Greer | |
Geboorte | 2 April 1917 |
---|---|
Nasionaliteit | Amerikaans |
Sterfte | 28 April 2007 (op 90) |
Beroep(e) | Akteur |
Internet-rolprentdatabasis-profiel |
Dabbs Greer (2 April 1917 – 28 April 2007) was 'n Amerikaanse akteur. Hy was bekend vir sy rolle in die rolprente Invasion of the Body Snatchers (1956), Con Air (1997), en The Green Mile (1999), en in die televisiereeks Little House on the Prairie (1974).
Filmografie[wysig | wysig bron]
Rolprente[wysig | wysig bron]
- 1951: Under the Gun
- 1956: Invasion of the Body Snatchers
- 1997: Con Air
- 1999: The Green Mile
Televisiereekse[wysig | wysig bron]
- 1949: Fireside Theatre
- 1953: The Loretta Young Show
- 1955: Frontier
- 1955: TV Reader's Digest
- 1955: Luke and the Tenderfoot
- 1956: Zane Grey Theater
- 1957: How to Marry a Millionaire
- 1963: The Fugitive
- 1965: Hank
- 1967: Judd for the Defense
- 1974: Little House on the Prairie
- 1988: First Impressions
- 1992: The Secret of Lost Creek
Televisierolprente[wysig | wysig bron]
- 1956: The Forest Ranger
- 1964: Duncan Be Careful
- 1970: Two Boys
|
<urn:uuid:34367a30-0c6b-4245-bb4c-a8b2f8d6889a>
|
CC-MAIN-2019-30
|
https://af.wikipedia.org/wiki/Dabbs_Greer
|
2019-07-21T23:34:14Z
|
s3://commoncrawl/crawl-data/CC-MAIN-2019-30/segments/1563195527396.78/warc/CC-MAIN-20190721225759-20190722011759-00410.warc.gz
|
by-sa
|
3.0
|
link_tag
| true
| false
|
{
"abbr": [
"by-sa"
],
"in_footer": [
false
],
"in_head": [
true
],
"location": [
"link_tag"
],
"version": [
"3.0"
]
}
| false
| false
|
Latn
|
afr
| 0.901221
| false
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.