spoken_style
stringlengths
7
352
written_style
stringlengths
8
354
သူငယ်ချင်းဆိုတာ ရိုင်းပင်းရတယ်။
သူငယ်ချင်းဆိုသည်မှာ ရိုင်းပင်းရသည်။
ငါ ရုပ်ရှင်ကြည့်တာကို ဝါသနာပါတယ်။
ငါ ရုပ်ရှင်ကြည့်ခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။
သူ ထမင်းချက်နေတာ။
သူ ထမင်းချက်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ငါ ခရီးသွားရတာ ပျော်တယ်။
ငါ ခရီးသွားရသည်မှာ ပျော်သည်။
သူမ စာမေးပွဲဖြေလို့ မပြီးသေးဘူး။
သူမ စာမေးပွဲဖြေ၍ မပြီးသေးပေ။
ကျောင်းသားတွေ ဆူညံနေကြတယ်။
ကျောင်းသားများ ဆူညံနေကြသည်။
ဟိုလို မအော်ပါနဲ့။
ထိုသို့ မအော်ပါနှင့်။
မင်း ဘယ်လို ဖြေမလဲ။
မင်း မည်သို့ ဖြေမည်နည်း။
လှလှ ဘယ်အချိန် ပြန်လာမလဲ။
လှလှ မည်သည့်အချိန် ပြန်လာမည်နည်း။
အခု ငါ အိပ်မယ်။
ယခု ငါ အိပ်မည်။
မနေ့က ငါ အလုပ်ရှုပ်တယ်။
ယမန်နေ့က ငါ အလုပ်ရှုပ်သည်။
အဖေ ဆေးရုံက ဆင်းမယ်။
ဖခင် ဆေးရုံမှ ဆင်းမည်။
အမေ ဟင်းချက်တယ်။
မိခင် ဟင်းချက်သည်။
သူမက စောစောစီးစီး ထတယ်။
သူမသည် စောစွာ ထသည်။
မောင်မောင်က ဖြည်းဖြည်းရိုးရိုး စကားပြောတယ်။
မောင်မောင်သည် ဖြည်းညင်းစွာ စကားပြောသည်။
သူက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောတတ်တယ်။
သူသည် ပွင့်လင်းစွာ ပြောတတ်သည်။
မင်း တည့်တည့် သွားပါ။
မင်း တည့်မတ်စွာ သွားပါ။
သူမက သေချာပေါက် အောင်မြင်မယ်။
သူမသည် ဧကန်မုချ အောင်မြင်မည်။
မင်း အများကြီး သိတယ်။
မင်း များစွာ သိသည်။
သူ စောစော ရောက်တယ်။
သူ စောစွာ ရောက်သည်။
ဦးလေးက ပိုက်ဆံ ပေးတယ်။
ဦးလေးသည် ပိုက်ဆံ ပေးသည်။
သူ လေယာဉ်နဲ့ သွားတယ်။
သူ လေယာဉ်ဖြင့် သွားသည်။
မင်း ဘာဖြစ်လို့ ရယ်တာလဲ။
မင်း အဘယ်ကြောင့် ရယ်သနည်း။
သူ အိပ်မပျော်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ ကော်ဖီသောက်လို့။
သူ အိပ်မပျော်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကော်ဖီသောက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ငါ ပိုက်ဆံစုဖို့ အလုပ်လုပ်မယ်။
ငါ ပိုက်ဆံစုရန် အလုပ်လုပ်မည်။
သူ့ဆီက ဖုန်းငှားတယ်။
သူ့ထံမှ ဖုန်းငှားသည်။
သူမဆီ ပို့လိုက်ပါ။
သူမထံ ပို့လိုက်ပါ။
သေတ္တာထဲမှာ ပစ္စည်းထည့်နေကြတယ်။
သေတ္တာအတွင်း၌ ပစ္စည်းထည့်နေကြသည်။
ဒါပြင် သူက စိတ်လည်း ကောင်းသေးတယ်။
ထိုပြင် သူသည် စိတ်လည်း ကောင်းသေး၏။
တကယ်လို့ မိုးရွာရင် ငါ ထီးယူသွားမယ်။
အကယ်၍ မိုးရွာလျှင် ငါ ထီးယူသွားမည်။
ဒီနေ့ လေတိုက်တယ်။
ယနေ့ လေတိုက်သည်။
သူမ ခဏ ထိုင်မယ်။
သူမ ခေတ္တ ထိုင်မယ်။
လာမယ့် အပတ်မှာ ငါ စာမေးပွဲဖြေမယ်။
လာမည့် အပတ်တွင် ငါ စာမေးပွဲဖြေမည်။
တော်တဲ့ ဆရာဝန် ဖြစ်တယ်။
တော်သည့် ဆရာဝန် ဖြစ်သည်။
ငါ အခု သတင်းစာဖတ်မယ်။
ငါ ယခု သတင်းစာဖတ်မည်။
သူ ဒီနေ့ ဆိုင်မဖွင့်ဘူး။
သူ ယနေ့ ဆိုင်မဖွင့်ပါ။
မင်း ဘာတွေးနေတာလဲ။
မင်း မည်သည်ကို တွေးနေသနည်း။
ညီညီ ဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်သလဲ။
ညီညီ အဘယ်မှာ အလုပ်လုပ်သနည်း။
သူ တောင်ကြီးက ရန်ကုန်ကို လေယာဉ်နဲ့လာတယ်။
သူ တောင်ကြီးမှ ရန်ကုန်သို့ လေယာဉ်ဖြင့် လာသည်။
သူမက ကုမ္ပဏီမှာပဲ အလုပ်လုပ်မယ်။
သူမသည် ကုမ္ပဏီ၌ပင် အလုပ်လုပ်မည်။
ငါ ကောင်းကောင်း နားလည်တယ်။
ငါ ကောင်းစွာ နားလည်သည်။
သူမ စိတ်လှုပ်ရှားလှုပ်ရှား ဖြစ်နေတယ်။
သူမ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဖြစ်နေသည်။
မင်း တိုးတိုး နှုတ်ဆက်ရမယ်။
မင်း တိုးညင်းစွာ နှုတ်ဆက်ရမည်။
တကယ်လို့ မင်း ဆေးမသောက်ရင် ရောဂါတိုးလိမ့်မယ်။
အကယ်၍ မင်း ဆေးမသောက်လျှင် ရောဂါတိုးလိမ့်မည်။
ဒါကြောင့် ငါ သဘောတူတယ်။
ထို့ကြောင့် ငါ သဘောတူသည်။
ဒါပေမယ့် သူ ခွင့်မလွှတ်ဘူး။
သို့သော် သူ ခွင့်မလွှတ်ပါ။
မိုးရွာ ပေမယ့် ငါ လာခဲ့မယ်။
မိုးရွာ သော်လည်း ငါ လာခဲ့မည်။
ဒီလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သိတယ်။
ဤလျှို့ဝှက်ချက်ကို ငါ သိသည်။
သူ အဆင်ပြေတယ်လို့ ပြောတယ်။
သူ အဆင်ပြေသည်ဟု ပြောသည်။
ငါ သိပ်ဝမ်းနည်းတယ်။
ငါ အလွန်ဝမ်းနည်းသည်။
ဒီလို မတုံ့ပြန်ပါနဲ့။
ဤသို့ မတုံ့ပြန်ပါနှင့်။
ကျောင်းသားတွေ စာမေးပွဲဖြေနေတယ်။
ကျောင်းသားများ စာမေးပွဲဖြေနေသည်။
ဇော်ဇော် ပြေးလို့ မနိုင်ဘူး။
ဇော်ဇော် ပြေး၍ မနိုင်ပေ။
ငါ ရှုံးရတာ မကျေနပ်ဘူး။
ငါ ရှုံးရသည်မှာ မကျေနပ်ပေ။
သူ ငွေစုနေတာ။
သူ ငွေစုနေခြင်းဖြစ်သည်။
ပညာဆိုတာ ရှာမှရတယ်။
ပညာဆိုသည်မှာ ရှာမှရသည်။
ငါ အပင်စိုက်တာကို မြတ်နိုးတယ်။
ငါ အပင်စိုက်ခြင်းကို မြတ်နိုးသည်။
မင်း ဘာရုပ်ရှင် ကြည့်မလဲ။
မင်း မည်သည့်ရုပ်ရှင် ကြည့်မည်နည်း။
သူ ဘာချက်တာလဲ။
သူ မည်သည်ကို ချက်သနည်း။
မင်း ဘာလို့ နောက်ကျတာလဲ။
မင်း အဘယ်ကြောင့် နောက်ကျသနည်း။
သူမ ဆုရသလား။
သူမ ဆုရသလော။
မင်း ဘယ်အချိန် ဖုန်းဆက်မလဲ။
မင်း မည်သည့်အချိန် ဖုန်းဆက်မည်နည်း။
ငါတို့ ဘယ်ရုံးမှာ တွေ့မလဲ။
ငါတို့ မည်သည့်ရုံးတွင် တွေ့မည်နည်း။
ဘယ်သူ ဆုံးဖြတ်မလဲ။
မည်သူ ဆုံးဖြတ်မည်နည်း။
မင်း ဘယ်လို ပြင်ဆင်မလဲ။
မင်း မည်သို့ ပြင်ဆင်မလဲ။
နောင်လကစပြီး ငါ အစားအသောက်လျှော့မယ်။
နောင်လမှစ၍ ငါ အစားအသောက်လျှော့မည်။
အသက်ကြီးတဲ့အထိ ငါ စာဖတ်မယ်။
အသက်ကြီးသည့်တိုင် ငါ စာဖတ်မည်။
တကယ်တော့ ဒါက အထင်လွဲတာပါ။
စင်စစ် ဤသည်မှာ အထင်လွဲခြင်းဖြစ်သည်။
ငါ သုံးဖို့ ဖယ်ထားတယ်။
ငါ သုံးရန် ဖယ်ထားသည်။
သူ့ဆီကို ပို့လိုက်မယ်။
သူ့ထံသို့ ပို့လိုက်မည်။
သူ့ဆီက သတင်းရတယ်။
သူ့ထံမှ သတင်းရသည်။
သံပုံးထဲမှာ ရေမရှိပါနဲ့။
သံပုံးအတွင်း၌ ရေမရှိပါနှင့်။
မင်း မြန်မြန် လျှောက်တယ်။
မင်း မြန်စွာ လျှောက်သည်။
သူမ သေသေသပ်သပ် ပြုလုပ်တယ်။
သူမ သေသပ်စွာ ပြုလုပ်တယ်။
ဆင်းရဲ ပေမယ့် ငါ ဂုဏ်ယူတယ်။
ဆင်းရဲ သော်လည်း ငါ ဂုဏ်ယူသည်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ အမှန်တရားကို ပြောရမယ်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ငါ အမှန်တရားကို ပြောရမည်။
ဒါတင်မက သူ ဆဲလဲ ဆဲသေးတယ်။
ထိုမျှမက သူ ဆဲလည်း ဆဲသေး၏။
အဘိုး ပြောသလို ငါ နေတယ်။
အဘိုး ပြောသကဲ့သို့ ငါ နေသည်။
မောင်မောင် ကလေးဆန်တဲ့လူ မဟုတ်တော့ဘူး။
မောင်မောင် ကလေးဆန်သည့်လူ မဟုတ်တော့ပေ။
ဒီအိမ်ကို ငါ မငှားနိုင်ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ အိမ်လခကြီးလို့။
ဤအိမ်ကို ငါ မငှားနိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အိမ်လခကြီးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
စိုးရိမ်စရာ အကြောင်း မရှိတော့ဘူး။
စိုးရိမ်ဖွယ်ရာ အကြောင်း မရှိတော့ပေ။
တက်နိုင်သလောက် ကြိုးစားပါ။
တက်နိုင်သမျှ ကြိုးစားပါ။
ငါ့ကို ဒီလောက် အားပေးပါ။
ငါ့ကို ဤမျှ အားပေးပါ။
သူ ဟိုလို သီချင်းဆိုတယ်။
သူ ထိုသို့ သီချင်းဆိုသည်။
ဟိုနေရာသို့ ငါ မသွားဘူး။
ထိုနေရာသို့ ငါ မသွားပါ။
ခဏ ထိုင်ပါ။
ခေတ္တ ထိုင်ပါ။
လာမယ့် မိုးရာသီမှာ ငါ သစ်ပင်စိုက်မယ်။
လာမည့် မိုးရာသီတွင် ငါ သစ်ပင်စိုက်မည်။
တော်တဲ့ အားကစားသမား ဖြစ်တယ်။
တော်သည့် အားကစားသမား ဖြစ်သည်။
မင်း မဝယ်လဲ ရတယ်။
မင်း မဝယ်သော်လည်း ရသည်။
မင်း မတားရင် ငါ သတ်လိမ့်မယ်။
မင်း မတားလျှင် ငါ သတ်လိမ့်မည်။
သူ စာမကျက်တာကလွဲလို့ အကုန်တော်တယ်။
သူ စာမကျက်သည်မှလွဲ၍ အကုန်တော်သည်။
အားလပ်ချိန်မှာ အားကစားလုပ်မယ်။
အားလပ်ချိန်တွင် အားကစားလုပ်မည်။
သူ အဝေးကြီးက လှမ်းမြင်တယ်။
သူ အဝေးမှ လှမ်းမြင်သည်။
ငါ့အမက စိတ်သဘောကောင်းဖြစ်သည်။
ငါ့အမသည် စိတ်သဘောကောင်းဖြစ်သည်။
ဒီကျောင်းသားက စာကြိုးစားတယ်။
ဤကျောင်းသားသည် စာကြိုးစားတယ်။
မင်း ဘာတောင်းပန်သလဲ။
မင်း မည်သည်ကို တောင်းပန်သနည်း။
သူ ရယ်နေတာကို ငါ ကြားတယ်။
သူ ရယ်နေသည်ကို ငါ ကြားသည်။
ဆရာဆိုတာ လမ်းပြရတယ်။
ဆရာဆိုသည်မှာ လမ်းပြရသည်။
ငါ သတင်းဖတ်တာကို ဝါသနာပါတယ်။
ငါ သတင်းဖတ်ခြင်းကို ဝါသနာပါသည်။
သူ စက်ဘီးပြင်နေတာ။
သူ စက်ဘီးပြင်နေခြင်းဖြစ်သည်။