Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
ἐγὼ περὶ^ πίστεως ἐρωτῶ.	ἐγὼ περὶ πίστεως ἐρωτῶ.
ἐὰν εἴπῃς περὶ^ πίστεως, λέγει·	ἐὰν εἴπῃς περὶ πίστεως, λέγει·
ἐγὼ ἤθελον περὶ^ τρόπων ἀ^κοῦσαι.	ἐγὼ ἤθελον περὶ τρόπων ἀκοῦσαι.
διὰ τοῦτο τὸ παιδιῶδες τῆς κα^κί^α_ς ῥαπίζων ὁ σωτὴρ ἔλεγεν·	διὰ τοῦτο τὸ παιδιῶδες τῆς κακίας ῥαπίζων ὁ σωτὴρ ἔλεγεν·
ηὐλήσαμεν ὑ_μῖν καὶ οὐκ ὠρχήσασθε·	ηὐλήσαμεν ὑμῖν καὶ οὐκ ὠρχήσασθε·
ἐθρηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκόψασθε.	ἐθρηνήσαμεν καὶ οὐκ ἐκόψασθε.
ηὐλήσαμεν λόγῳ ἁ^γί^ῳ, λόγῳ φωτεινῷ τὴν τῶν ἠθῶν κατάστασι^ν, καὶ οὐκ ἠκούσα^τε.	ηὐλήσαμεν λόγῳ ἁγίῳ, λόγῳ φωτεινῷ τὴν τῶν ἠθῶν κατάστασιν, καὶ οὐκ ἠκούσατε.
ἐθρηνήσαμεν λόγῳ ἐπι^πόνῳ, ὀδυνομένῳ, θρηνοῦντι^ ὑ_μῶν τὴν ἀ^πιστίαν, καὶ οὐκ ἠκούσα^τε.	ἐθρηνήσαμεν λόγῳ ἐπιπόνῳ, ὀδυνομένῳ, θρηνοῦντι ὑμῶν τὴν ἀπιστίαν, καὶ οὐκ ἠκούσατε.
οὔτε τὰ^ περὶ^ ὑ_μῶν ἀ^κούσα^ντες ὠρχήσασθε, οὔ τε τὰ^ κα^τὰ^ αἱρέσεων ἀ^κούσα^ντες ἐπενθήσατε.	οὔτε τὰ περὶ ὑμῶν ἀκούσαντες ὠρχήσασθε, οὔ τε τὰ κατὰ αἱρέσεων ἀκούσαντες ἐπενθήσατε.
ἦλθεν ὁ βαπτιστής·	ἦλθεν ὁ βαπτιστής·
λέγουσι^ν·	λέγουσιν·
δαιμόνιον ἔχει.	δαιμόνιον ἔχει.
καὶ οὐκ ἀγανακτεῖ ὁ βαπτιστής, ἀλλὰ^ τοῦ ἔργου ἔχεται.	καὶ οὐκ ἀγανακτεῖ ὁ βαπτιστής, ἀλλὰ τοῦ ἔργου ἔχεται.
ὁρᾷς γὰ^ρ αὐτὸν καὶ τὰ^ αὐτὰ^ πά^σχοντα^ τῷ σωτῆρι^;	ὁρᾷς γὰρ αὐτὸν καὶ τὰ αὐτὰ πάσχοντα τῷ σωτῆρι;
περὶ τοῦ σωτῆρος ἔλεγον οἱ ἰουδαῖοι·	περὶ τοῦ σωτῆρος ἔλεγον οἱ ἰουδαῖοι·
δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται.	δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται.
τί^ αὐτοῦ ἀ^κούετε;.	τί αὐτοῦ ἀκούετε;.
οὐχὶ μα^κά^ριός ἐστι^ν χριστιανὸς ὁ τῇ ἴ_σῃ ὕβρει ὑποπίπτων τῷ δεσπότῃ;	οὐχὶ μακάριός ἐστιν χριστιανὸς ὁ τῇ ἴσῃ ὕβρει ὑποπίπτων τῷ δεσπότῃ;
παῦλος κηρύττει τὴν ἀ^λήθεια^ν καὶ λέγει αὐτῷ φῆστος·	παῦλος κηρύττει τὴν ἀλήθειαν καὶ λέγει αὐτῷ φῆστος·
μαίνῃ, παῦλε, τὰ^ πολλά^ σε γρά^μμα^τα^ εἰς μανίαν περιτρέπει.	μαίνῃ, παῦλε, τὰ πολλά σε γράμματα εἰς μανίαν περιτρέπει.
μανία γὰ^ρ φαίνεται τοῖς μὴ κα^θεστηκόσι^ τὰ^ σώφρονα^.	μανία γὰρ φαίνεται τοῖς μὴ καθεστηκόσι τὰ σώφρονα.
ὁ δέ·	ὁ δέ·
οὐ μαίνομαι, φησί^ν, κρά^τι^στε, ἀλλὰ ῥήμα^τα^ σωφροσύνης καὶ δι^καιοσύ^νης φθέγγομαι.	οὐ μαίνομαι, φησίν, κράτιστε, ἀλλὰ ῥήματα σωφροσύνης καὶ δικαιοσύνης φθέγγομαι.
ὁρᾷς τὴν ἔνθεον παρρησίαν τὴν μανίαν μὲν νομισθεῖσα^ν, σωφροσύνης δὲ λαμπροτέραν.	ὁρᾷς τὴν ἔνθεον παρρησίαν τὴν μανίαν μὲν νομισθεῖσαν, σωφροσύνης δὲ λαμπροτέραν.
ἀκούει ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ὅτι^ δαιμόνιον ἔχεις, ὡς ἤκουσα^ν οἱ ἀρχαῖοι προφῆται δαιμονιῶντες.	ἀκούει ἰωάννης ὁ βαπτιστὴς ὅτι δαιμόνιον ἔχεις, ὡς ἤκουσαν οἱ ἀρχαῖοι προφῆται δαιμονιῶντες.
ἀπέστειλέ ποτε ἐλισσαῖος ὁ προφήτης ἴ^δι^ον μαθητὴν προφήτην καὶ λέγει αὐτῷ·	ἀπέστειλέ ποτε ἐλισσαῖος ὁ προφήτης ἴδιον μαθητὴν προφήτην καὶ λέγει αὐτῷ·
ἄπελθε καὶ εὑρήσεις ἰεοὺ τὸν ἄ^ρχοντα^·	ἄπελθε καὶ εὑρήσεις ἰεοὺ τὸν ἄρχοντα·
λά^βε αὐτὸν ἰ^δί^ᾳ καὶ εἰπὲ αὐτῷ·	λάβε αὐτὸν ἰδίᾳ καὶ εἰπὲ αὐτῷ·
τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς ἰσραήλ·	τάδε λέγει κύριος ὁ θεὸς ἰσραήλ·
ἰδοὺ κέχρι_κά^ σε εἰς βα^σι^λέα^, καὶ ἐπί^χεε ἐπ' αὐτὸν τὸ κέρα^ς τοῦ ἐλαίου καὶ χρῖσον αὐτὸν εἰς βα^σι^λέα^.	ἰδοὺ κέχρικά σε εἰς βασιλέα, καὶ ἐπίχεε ἐπ' αὐτὸν τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου καὶ χρῖσον αὐτὸν εἰς βασιλέα.
ἀποστέλλει ὁ προφήτης μαθητὴν προφήτην.	ἀποστέλλει ὁ προφήτης μαθητὴν προφήτην.
λαμβάνει τὸν ἄ^ρχοντα^.	λαμβάνει τὸν ἄρχοντα.
τότε γὰ^ρ οὐκ ἦν βα^σι^λεὺς ἰεού, ἀλλ' ἄρχων τοῦ βα^σι^λεύοντος.	τότε γὰρ οὐκ ἦν βασιλεὺς ἰεού, ἀλλ' ἄρχων τοῦ βασιλεύοντος.
λέγει αὐτῷ·	λέγει αὐτῷ·
ἐλθὲ ἰ^δί^ᾳ.	ἐλθὲ ἰδίᾳ.
καὶ λα^βὼν αὐτὸν ἰ^δί^ᾳ καὶ τὰ^ ῥήμα^τα^ λέγει καὶ τῷ κέρατι^ χρί_ει.	καὶ λαβὼν αὐτὸν ἰδίᾳ καὶ τὰ ῥήματα λέγει καὶ τῷ κέρατι χρίει.
καὶ ὡς ἔχρι_σεν, ἔφυ^γεν, ἀ^νεχώρησεν.	καὶ ὡς ἔχρισεν, ἔφυγεν, ἀνεχώρησεν.
λέγουσιν οἱ συ^νυπάρχοντες τοῦ ἰεοὺ πρός αὐτόν·	λέγουσιν οἱ συνυπάρχοντες τοῦ ἰεοὺ πρός αὐτόν·
τί^ ἦλθεν οὗτος πρὸς σὲ ὁ ἐπίληπτος;.	τί ἦλθεν οὗτος πρὸς σὲ ὁ ἐπίληπτος;.
ἀντὶ^ τοῦ ὁ δαιμονιζόμενος οὗτος, τί ἦλθεν;	ἀντὶ τοῦ ὁ δαιμονιζόμενος οὗτος, τί ἦλθεν;
τί ὅτι^ ἦλθε πρὸς σὲ ὁ ἐπίληπτος οὗτος;.	τί ὅτι ἦλθε πρὸς σὲ ὁ ἐπίληπτος οὗτος;.
οὕτως ἀπ' ἀρχῆς ὑβρίζοντο οἱ προφῆται, οὕτως οἱ ἀ^πόστολοι.	οὕτως ἀπ' ἀρχῆς ὑβρίζοντο οἱ προφῆται, οὕτως οἱ ἀπόστολοι.
τί ἦλθεν ὁ ἐπίληπτος οὗτος πρὸς σέ;.	τί ἦλθεν ὁ ἐπίληπτος οὗτος πρὸς σέ;.
φοβούμενος ἐκεῖνος μὴ ἐξάκουστον ποιήσῃ τὸ ὄνομα^ τῆς βα^σι^λεία_ς καὶ κι^νδυ_νεύσῃ βασιλέως γὰ^ρ βα^σι^λεύοντος ἐπι^κίνδυνον τὸ εἰς ἕτερον μετενεχθῆναι τὴν ἀρχήν.	φοβούμενος ἐκεῖνος μὴ ἐξάκουστον ποιήσῃ τὸ ὄνομα τῆς βασιλείας καὶ κινδυνεύσῃ βασιλέως γὰρ βασιλεύοντος ἐπικίνδυνον τὸ εἰς ἕτερον μετενεχθῆναι τὴν ἀρχήν.
λέγει·	λέγει·
ὑμεῖς οἴδα^τε τὴν ἀδολεσχίαν αὐτοῦ καὶ τὴν φλυαρίαν αὐτοῦ.	ὑμεῖς οἴδατε τὴν ἀδολεσχίαν αὐτοῦ καὶ τὴν φλυαρίαν αὐτοῦ.
συνέθετο οὐ τῇ γνώμῃ, ἀλλὰ τῇ φωνῇ.	συνέθετο οὐ τῇ γνώμῃ, ἀλλὰ τῇ φωνῇ.
οἴδατε αὐτοῦ τὴν ἀδολεσχίαν.	οἴδατε αὐτοῦ τὴν ἀδολεσχίαν.
εἶτα ἐκεῖνοι συ^νιέντες ὅτι^ οὐδέποτε ἡ ἀ^λήθεια^ γελᾶται, αὐτοὶ οἱ καταγελάσαντες σπουδά^ζουσι^ μα^θεῖν τὴν ἀ^λήθεια^ν.	εἶτα ἐκεῖνοι συνιέντες ὅτι οὐδέποτε ἡ ἀλήθεια γελᾶται, αὐτοὶ οἱ καταγελάσαντες σπουδάζουσι μαθεῖν τὴν ἀλήθειαν.
ἄδικόν ἐστι^ν, ἰεού, ἐὰν μὴ ἀ^πα^γγείλῃς ἡμῖν.	ἄδικόν ἐστιν, ἰεού, ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃς ἡμῖν.
ἀδικεῖς τὰ^ τῶν φί^λων·	ἀδικεῖς τὰ τῶν φίλων·
κα^κῶς ποιεῖς κρύπτων τὸ μυστήριον.	κακῶς ποιεῖς κρύπτων τὸ μυστήριον.
εἰ ἐπίληπτός ἐστι^ν, τί ζητεῖς τὰ^ τοῦ ἐπιλήπτου ῥήμα^τα^;	εἰ ἐπίληπτός ἐστιν, τί ζητεῖς τὰ τοῦ ἐπιλήπτου ῥήματα;
ἀδικεῖς, ἰεού, ἐὰν μὴ ἀ^πα^γγείλῃς ἡμῖν.	ἀδικεῖς, ἰεού, ἐὰν μὴ ἀπαγγείλῃς ἡμῖν.
ἡ κα^κί^α_ κα^ταφρονεῖ τὰ^ τῆς ἀ^ρετῆς καὶ ἀγωνιᾷ αὐτήν.	ἡ κακία καταφρονεῖ τὰ τῆς ἀρετῆς καὶ ἀγωνιᾷ αὐτήν.
καὶ ὡς δαιμονιῶντος κατεψηφίσαντο καὶ ὡς ἀληθεύοντος τὰ_ς λέξεις ἐβασάνισα^ν.	καὶ ὡς δαιμονιῶντος κατεψηφίσαντο καὶ ὡς ἀληθεύοντος τὰς λέξεις ἐβασάνισαν.
τί ἀ^πήγγειλέ σοι, λέγε.	τί ἀπήγγειλέ σοι, λέγε.
ἔλαβέ με ἰ^δί^ᾳ.	ἔλαβέ με ἰδίᾳ.
βλέπε ἰσχὺ^ν τῆς ἀ^ληθεία_ς, πῶς ἡ γελα^σθεῖσα^ προσεκυνήθη δόξα_, πῶς ὁ προφήτης ὁ ἐπίληπτος καὶ νόμων ἰσχυ_ρότερος ἐγένετο.	βλέπε ἰσχὺν τῆς ἀληθείας, πῶς ἡ γελασθεῖσα προσεκυνήθη δόξα, πῶς ὁ προφήτης ὁ ἐπίληπτος καὶ νόμων ἰσχυρότερος ἐγένετο.
λέγει·	λέγει·
ἔλαβέ με ἰ^δί^ᾳ καὶ ἐπέχεέ μοι τὸ κέρα^ς τοῦ ἐλαίου.	ἔλαβέ με ἰδίᾳ καὶ ἐπέχεέ μοι τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου.
καὶ ἐπῆρα^ν φωνὴν οἱ ἄρχοντες, λέγοντες·	καὶ ἐπῆραν φωνὴν οἱ ἄρχοντες, λέγοντες·
ζήτω ὁ βα^σι^λεύς.	ζήτω ὁ βασιλεύς.
ὁρᾷς πῶς κα^τὰ^ τὸ αὐτὸ ἐγέλα^σα^ν τὴν προφητείαν καὶ ἐθαύμα^σα^ν, καὶ κατεψηφίσαντο καὶ ἐπί^στευσα^ν;	ὁρᾷς πῶς κατὰ τὸ αὐτὸ ἐγέλασαν τὴν προφητείαν καὶ ἐθαύμασαν, καὶ κατεψηφίσαντο καὶ ἐπίστευσαν;
δαιμονιῶντα ἔλεγες καὶ τὸν ὑ^πὸ τοῦ δαιμονιῶντος χειροτονηθέντα^ βα^σι^λέα^ κα^λεῖς;	δαιμονιῶντα ἔλεγες καὶ τὸν ὑπὸ τοῦ δαιμονιῶντος χειροτονηθέντα βασιλέα καλεῖς;
οὕτως οὐ δεῖ ξενίζεσθαι οὐ δὲ ἡμᾶς, οὐ δὲ τοὺς ἡμῶν πατέρας, οὐ δὲ τοὺς μεθ' ἡμᾶς, ἐὰν πα^ρὰ^ αἱρετι^κῆς γλώσσης ἀ^κούσωμέν τι^ τῶν εἰς ὕβρι^ν συντεινόντων.	οὕτως οὐ δεῖ ξενίζεσθαι οὐ δὲ ἡμᾶς, οὐ δὲ τοὺς ἡμῶν πατέρας, οὐ δὲ τοὺς μεθ' ἡμᾶς, ἐὰν παρὰ αἱρετικῆς γλώσσης ἀκούσωμέν τι τῶν εἰς ὕβριν συντεινόντων.
γένοιτο δὲ ἡμᾶς ὑ^πὲρ χριστοῦ ὑβρίζεσθαι, ἵ^να_ ἐν χριστῷ δοξασθῶμεν, νῦν τε καὶ εἰς τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσι^ν·	γένοιτο δὲ ἡμᾶς ὑπὲρ χριστοῦ ὑβρίζεσθαι, ἵνα ἐν χριστῷ δοξασθῶμεν, νῦν τε καὶ εἰς τὴν ἐκεῖθεν ἀνάπαυσιν·
ᾧ...	ᾧ...
πρώην ἡμῖν ἡ μεγά^λη καὶ θεοπρεπὴς τοῦ σωτῆρος ἐπι^φά^νεια^ πλουσί^α_ν τράπεζα^ν πα^ρα^θεῖσα^, καὶ ὑπερχεόμενον κρατῆρα^ τῆς ἐνθέου φι^λοσοφί^α_ς κερά^σα_σα^, ἅ^πα^ντα^ τὸν λαόν, μᾶλλον δὲ πᾶσα^ν, ὡς εἰπεῖν, τὴν οἰκουμένην ἐμέθυσε.	πρώην ἡμῖν ἡ μεγάλη καὶ θεοπρεπὴς τοῦ σωτῆρος ἐπιφάνεια πλουσίαν τράπεζαν παραθεῖσα, καὶ ὑπερχεόμενον κρατῆρα τῆς ἐνθέου φιλοσοφίας κεράσασα, ἅπαντα τὸν λαόν, μᾶλλον δὲ πᾶσαν, ὡς εἰπεῖν, τὴν οἰκουμένην ἐμέθυσε.
μεθυσθήσονται γά^ρ, φησὶ^ν ὁ προφήτης, ἀ^πὸ τῆς πιότητος τοῦ οἴκου σου καὶ τὸν χειμάρρουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς.	μεθυσθήσονται γάρ, φησὶν ὁ προφήτης, ἀπὸ τῆς πιότητος τοῦ οἴκου σου καὶ τὸν χειμάρρουν τῆς τρυφῆς σου ποτιεῖς αὐτούς.
ὅτα^ν δὲ ἡ θεία_ γρα^φὴ λέγῃ μέθην, οὐκ οἶνον λέγει μεθύσκοντα^, ἀλλὰ^ λόγον σοφίζοντα^.	ὅταν δὲ ἡ θεία γραφὴ λέγῃ μέθην, οὐκ οἶνον λέγει μεθύσκοντα, ἀλλὰ λόγον σοφίζοντα.
παρηκολούθησε δὲ τῇ τοῦ σωτῆρος πα^ρουσί^ᾳ ὁ τῆς μετα^νοία_ς καρπός.	παρηκολούθησε δὲ τῇ τοῦ σωτῆρος παρουσίᾳ ὁ τῆς μετανοίας καρπός.
ἀκόλουθον γὰ^ρ τῇ τοῦ σωτῆρος ἐπι^λάμψει^ ἀκολουθῆσαι τοὺς καρποὺς τῆς μετα^νοία_ς.	ἀκόλουθον γὰρ τῇ τοῦ σωτῆρος ἐπιλάμψει ἀκολουθῆσαι τοὺς καρποὺς τῆς μετανοίας.
δι^ὰ^ τοῦτο χθὲς ἡμῖν ὁ περὶ^ ταύτης ἐγυμνάζετο λόγος.	διὰ τοῦτο χθὲς ἡμῖν ὁ περὶ ταύτης ἐγυμνάζετο λόγος.
πολὺ μὲν τῆς ἀ^ξί^α_ς τῶν προκειμένων ἀπολιμπανόμενος, τῆς δὲ οἰκεία_ς δυ^νά^μεως οὐκ ἀ^φιστά^μενος, περὶ^ μετα^νοία_ς ἐκι_νεῖτο λόγος, ὅ ἐστι^ φάρμα^κον σωτηρί^α_ς·	πολὺ μὲν τῆς ἀξίας τῶν προκειμένων ἀπολιμπανόμενος, τῆς δὲ οἰκείας δυνάμεως οὐκ ἀφιστάμενος, περὶ μετανοίας ἐκινεῖτο λόγος, ὅ ἐστι φάρμακον σωτηρίας·
καὶ ἰ_α_τρὸς ἐκηρύττετο ψυ_χῶν τε καὶ σωμά^των, οὐ φαρμά^κῳ ἐπι^θεραπεύων, ἀλλὰ^ νεύματι^ φιλανθρωπία_ς ἰώμενος.	καὶ ἰατρὸς ἐκηρύττετο ψυχῶν τε καὶ σωμάτων, οὐ φαρμάκῳ ἐπιθεραπεύων, ἀλλὰ νεύματι φιλανθρωπίας ἰώμενος.
ἐπειδὴ δὲ ἡ εὐαγγελικὴ ἀνάγνωσι^ς παρέδραμεν ἡμῶν τὴν δι^ά^νοια^ν ὧδε κ ἀκεῖσε περισπωμένων, ἀ^να^γκαῖον σήμερον εἰς ὑ_μᾶς βρα^χέα^ περὶ^ ταύτης δι^ελθόντας, καταπαῦσαι τὸν λόγον.	ἐπειδὴ δὲ ἡ εὐαγγελικὴ ἀνάγνωσις παρέδραμεν ἡμῶν τὴν διάνοιαν ὧδε κ ἀκεῖσε περισπωμένων, ἀναγκαῖον σήμερον εἰς ὑμᾶς βραχέα περὶ ταύτης διελθόντας, καταπαῦσαι τὸν λόγον.
ὁ σωτὴρ καὶ λόγῳ τὴν εὐσέβεια^ν ὑποτι^θέμενος καὶ πα^ρα^βολαῖς καὶ αἰνίγμα^σι^ καὶ δι^α^φόροις τρόποις δι^δα^σκα^λί^α_ς τὸ συμφέρον τοῖς πιστοῖς εἰσηγούμενος, εἶπε τι^να^ παραβολὴν ἰσχυ_ρὰ_ν ἔχουσα^ν τῆς μετα^νοία_ς εἰκόνα^.	ὁ σωτὴρ καὶ λόγῳ τὴν εὐσέβειαν ὑποτιθέμενος καὶ παραβολαῖς καὶ αἰνίγμασι καὶ διαφόροις τρόποις διδασκαλίας τὸ συμφέρον τοῖς πιστοῖς εἰσηγούμενος, εἶπε τινα παραβολὴν ἰσχυρὰν ἔχουσαν τῆς μετανοίας εἰκόνα.
ἄνθρωπος γά^ρ τι^ς φησὶ^ν εἶχε δύ^ο υἱούς, ὧν ὁ νεώτερος προσελθὼν ἠξί^ωσε τὸν πα^τέρα^ δι^ελεῖν αὐτοῖς τὴν οὐσί^α_ν.	ἄνθρωπος γάρ τις φησὶν εἶχε δύο υἱούς, ὧν ὁ νεώτερος προσελθὼν ἠξίωσε τὸν πατέρα διελεῖν αὐτοῖς τὴν οὐσίαν.
ἔτυχεν ὧν ᾔτησε καὶ λα^βών τὴν πατρῴα_ν οὐσί^α_ν κα^κῶς διέθηκε.	ἔτυχεν ὧν ᾔτησε καὶ λαβών τὴν πατρῴαν οὐσίαν κακῶς διέθηκε.
καὶ τὴν μὲν ὑ^πόθεσι^ν ἴστε.	καὶ τὴν μὲν ὑπόθεσιν ἴστε.
τὴν δὲ θεωρί^α_ν ἄ^ξι^ον εἰσαγαγεῖν ἐνταῦθα^.	τὴν δὲ θεωρίαν ἄξιον εἰσαγαγεῖν ἐνταῦθα.
εἰ γὰ^ρ καὶ τοῖς πολλοῖς δι^α^φόρως πά^ρεστι^ νοῆσαι, ἀλλ' αὐτὴ ἑαυτὴν σαφηνί^ζει τοῖς εὐγνώμοσι^ν ἡ ἀ^λήθεια^.	εἰ γὰρ καὶ τοῖς πολλοῖς διαφόρως πάρεστι νοῆσαι, ἀλλ' αὐτὴ ἑαυτὴν σαφηνίζει τοῖς εὐγνώμοσιν ἡ ἀλήθεια.
τί^ οὖν ἐνταῦθα^ ὑποτί^θεται ἡ πηγὴ τῆς σοφί^α_ς;	τί οὖν ἐνταῦθα ὑποτίθεται ἡ πηγὴ τῆς σοφίας;
τὸ πρῶτον τάγμα^ τῶν δι^καίων καὶ τὸ δεύτερον τάγμα^ τῶν ἐκ μετα^νοία_ς δικαιουμένων·	τὸ πρῶτον τάγμα τῶν δικαίων καὶ τὸ δεύτερον τάγμα τῶν ἐκ μετανοίας δικαιουμένων·
τῶν μὲν ἀπ' ἀρχῆς τὸ δί^καιον τι_μώντων, τῶν δὲ ἐκ μετα^νοία_ς εἰς τὸ δί^καιον ἐπαναγομένων.	τῶν μὲν ἀπ' ἀρχῆς τὸ δίκαιον τιμώντων, τῶν δὲ ἐκ μετανοίας εἰς τὸ δίκαιον ἐπαναγομένων.
ἄνθρωπός τι^ς εἶχε δύ^ο υἱούς, οὓς, εἰ καὶ ἡ προαίρεσι^ς ἔτεμε τὸν ἀσεβῆ ἀ^πὸ τοῦ εὐσεβοῦς, ἀλλ' ἡ ἀ^λήθεια^ ἓν οἶδε πλάσμα^ τοῦ δημιουργοῦ τοὺς πά^ντα^ς καὶ πάντες υἱοὶ θεοῦ, εἰ καὶ τῇ δι^α^νοίᾳ τῇ πονηρᾷ ἀποσχοινίζονται τῆς ἑαυτῶν ἀ^ξί^α_ς.	ἄνθρωπός τις εἶχε δύο υἱούς, οὓς, εἰ καὶ ἡ προαίρεσις ἔτεμε τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τοῦ εὐσεβοῦς, ἀλλ' ἡ ἀλήθεια ἓν οἶδε πλάσμα τοῦ δημιουργοῦ τοὺς πάντας καὶ πάντες υἱοὶ θεοῦ, εἰ καὶ τῇ διανοίᾳ τῇ πονηρᾷ ἀποσχοινίζονται τῆς ἑαυτῶν ἀξίας.
ὅθεν ὁ θεὸς, ἂ_ν ἡμεῖς δι^ὰ^ πονηρῶν ἐπι^θυ_μι^ῶν ἀποστῶμεν τῆς εὐσεβεία_ς, αὐτὸς οὐκ ἀρνεῖται τὴν οἰκειότητα^ ἀλλὰ^ καὶ τοὺς ἀφηνιῶντα^ς πατρῴα_ν φωνὴ ἀ^φί_ησι^ν·	ὅθεν ὁ θεὸς, ἂν ἡμεῖς διὰ πονηρῶν ἐπιθυμιῶν ἀποστῶμεν τῆς εὐσεβείας, αὐτὸς οὐκ ἀρνεῖται τὴν οἰκειότητα ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀφηνιῶντας πατρῴαν φωνὴ ἀφίησιν·
ἐπιστράφητε πρός με, υἱοὶ ἀφεστηκότες, καὶ ἐπι^στραφήσομαι πρὸς ὑ_μᾶς.	ἐπιστράφητε πρός με, υἱοὶ ἀφεστηκότες, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς.
ὁρᾷς ὅτι^ ἂ^ν ἐφεστῶσα^ ἡ δι^ά^νοια^ τοῦ ἁμαρτάνοντος, ὁ θεὸς οὐκ ἀ^παξι^οῖ υἱοὺς κα^λεῖν τοὺς ἀφεστηκότα^ς;	ὁρᾷς ὅτι ἂν ἐφεστῶσα ἡ διάνοια τοῦ ἁμαρτάνοντος, ὁ θεὸς οὐκ ἀπαξιοῖ υἱοὺς καλεῖν τοὺς ἀφεστηκότας;
ἰ^δί^α_ν γὰ^ρ οἶδε τὴν πλάσιν καὶ οὐκ ἀ^παρνεῖται τὴν ἰδίαν εὐεργεσίαν.	ἰδίαν γὰρ οἶδε τὴν πλάσιν καὶ οὐκ ἀπαρνεῖται τὴν ἰδίαν εὐεργεσίαν.
δι^ὰ^ τί^ οὖν ὁ νεώτερος κα^κῶς τοῖς δοθεῖσι^ ἐχρήσα^το;	διὰ τί οὖν ὁ νεώτερος κακῶς τοῖς δοθεῖσι ἐχρήσατο;
αἴνιγμά ἐστι^ τὸ προκείμενον.	αἴνιγμά ἐστι τὸ προκείμενον.
καὶ ὅπως ἄ^κουε.	καὶ ὅπως ἄκουε.
ἀπ' ἀρχῆς ἡ δι^καιοσύ^νη ἦν καὶ ἐφαίνετο καὶ διέλαμπεν.	ἀπ' ἀρχῆς ἡ δικαιοσύνη ἦν καὶ ἐφαίνετο καὶ διέλαμπεν.
ἡ δὲ ἁμαρτία νεωτέρα_ τι^ς ἐπεισήχθη τῷ κόσμῳ καὶ πρόσφα^τος.	ἡ δὲ ἁμαρτία νεωτέρα τις ἐπεισήχθη τῷ κόσμῳ καὶ πρόσφατος.
δι^ὰ^ τοῦτο ὁ πρῶτος υἱὸς οὐ τί^θεται ἐν χώρᾳ τοῦ κα^κῶς δαπανήσαντος.	διὰ τοῦτο ὁ πρῶτος υἱὸς οὐ τίθεται ἐν χώρᾳ τοῦ κακῶς δαπανήσαντος.
ἡ γὰ^ρ ἀρχαία_ δημιουργία ἀ^πηρτισμένην εἶχε τὴν εὐπρέπεια^ν, ὅτε καινὸς ἦν ὁ κόσμος, καινὴν χά^ρι^ν ἐκλάμπων, καινὴν εὐπρέπεια^ν.	ἡ γὰρ ἀρχαία δημιουργία ἀπηρτισμένην εἶχε τὴν εὐπρέπειαν, ὅτε καινὸς ἦν ὁ κόσμος, καινὴν χάριν ἐκλάμπων, καινὴν εὐπρέπειαν.
μαρτυρεῖ γὰ^ρ μωϋσῆς τῷ κάλλει τῆς δημιουργία_ς λέγων·	μαρτυρεῖ γὰρ μωϋσῆς τῷ κάλλει τῆς δημιουργίας λέγων·
καὶ ἦν πά^ντα^ καλά^, οὐχ ἁπλῶς καλά^, ἀλλὰ^ καὶ λί_α_ν καλά^.	καὶ ἦν πάντα καλά, οὐχ ἁπλῶς καλά, ἀλλὰ καὶ λίαν καλά.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.