legislatura stringclasses 4 values | id stringclasses 180 values | fecha stringdate 2012-11-20 00:00:00 2023-12-12 00:00:00 | speaker stringclasses 314 values | party stringclasses 11 values | topic stringlengths 0 767 | text stringlengths 3 64.2k | language stringclasses 1 value | url stringclasses 461 values | unique_id stringlengths 9 13 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eta esan nahi genuke laneko osasunari buruzko araudia betetzean –eta uste dut garrantzitsua dela hemen eskaera bat egitea–, arlo horretan, erantzukizuna eta kontzientziazioa bikoitza direla. Batetik, ezinbestekoa da –eta uste dut hemen denok eskatu behar diegula– enpresek beren gain hartzea lantokiko segurtasun-baldintzei buruzko betebeharrak, langileak babesteko neurriak, makinak eta lan-ekipamenduak egoera onean mantentzea, arriskuak ebaluatzea eta prebentziozko planifikazioa egitea, eta langileak beren lanpostuetako prebentzioan eta arriskuetan prestatzea eta haiei buruz informatzea. Eta azpikontratazioa kontrolatu behar dute, jakina baietz. Baina egia da, halaber –eta hemen eskatu behar dugu–, langileek ere beren aldetik jarri behar dutela, eta bete egin behar dituztela laneko segurtasun-neurriak. Sailburuak Ganbera honetan adierazi zuen, obraren munta eta hark behar zituen giza baliabideak eta baliabide teknikoak zirela eta, Lan Ikuskaritzak zorroztasun bereziz egin zuela lan. Eta pozten gara zorroztasun horrekin egiten delako lan, baina eskaera bat egin behar dugu: zorroztasun hori beti aplika dadila. Uste dut horretara bideratuta daudela ekimena eta guk ere sinatu dugun zuzenketa –ahaztu egin zaizu, Maneiro jauna–. Gure ustez, zorroztasun hori, esan bezala, beti eskatu behar da; obra publikoetan, jakina, administrazio publikook eredugarriak izan behar baitugu, baina publikoak ez direnetan ere bai. Eta hori egia izanik, kontrolaz harago, erakunde publikoek, esan dudanez, eredugarriak izan behar dute betetze horretan. Eta betetze-eredu hori ere ez da berria Ganbera honetan. Gero beste ekimen batean azaltzeko aukera izango dudan bezala, 2011ko maiatzean akordio bat lortu genuen Ganbera honetan, eta errepikatu egin zen urrian, eta Eusko Jaurlaritzari eskatzen zitzaion, hain justu, jar zezala arreta berezia obra publikoetan, kontratazioetan, eta bete zedila araudi publiko hori. Uste dut agindu hori eman zela une hartan. Uste dut agindu hori, une jakin batean izan ditzakeen akatsekin, betetzen ari dela, eta, ez bada betetzen, arreta berezia jarri behar zaiola. Baina uste dut ez dagoela sobera denon artean agindu hori eskatzea, eta horregatik sinatu dugu erdibideko zuzenketa hau, eta espero dugu aurrera ateratzea talde guztien babesarekin. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2301 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on, lehendakari jauna, jaunandreok. Erabat ados gaude, gehitze-zuzenketa batetik ondorioztatzen denez, Maneiro jaunak planteatu duen guztiarekin. Ados gaude ekimenaren aukerarekin eta haren edukiekin. Izan ere, hori argi eta garbi ondorioztatzen da aldez aurreko testua zalantzan jartzen ez duen gehitze-zuzenketa batetik. Egia da oso asaldagarria dela ikustea tamaina horretako obra batean, erdigunean eta mundu guztiak ikusteko moduan dagoen obra batean –obra enblematikoa, proposamena egin duenak esan duen terminoa erabiltzearren–, araudia ez dela betetzen, eskandalua eragin duela komunikabideen bidez, eta, jakina, horrek, logikoa denez, azterketa eta eztabaida ekarri behar ditu, eta horretaz hitz egitera etorri gara hona. Beraz, erabat ados gaude ekimenarekin. Eta gure gehitze-zuzenketaren funtsa da, hain zuzen ere, lanpostuen zerrenda onartzea. Izan ere, jakina, bai proposamena egin duenak, bai Llanos andreak hemen deskribatu dituzten gauza horiei guztiei Lan Ikuskaritzak dituen gaitasun eta ahalmen guztiak aplikatu nahi zaizkie ahalik eta intentsitate eta eraginkortasun handienarekin. Baina, jakina, gure taldeak arloko sailburuari galdetu zion ekainean, hain justu, ea zertan zen ikuskaritzako langileen lanpostu-zerrendaren gaia, eta sailburu jaunak esan zuen uztailerako onartuko zela. Izan ere, gogorarazi nahi dut, jaun-andreok, zerrenda hori amaituta dagoela, eta Gobernu Kontseiluan onartzea besterik ez dela geratzen, nik dakidala, eta daukadan informazioa zuzena bada. Tira, hori horrela izan ezean, badirudi horrela daudela gauzak Lan Ikuskaritzako langileei dagokienez, eta, puntu honetan ikusten dugunez, funtsezkoa da mintzagai dugun arazo honi ekiteko. Eta sailburu jaunak esan zuen hori uztailerako konponduko zela. Bada, uztaila pasatu da, urriaren erdialdean gaude, eta hau klasiko bat izaten hasia da. Alegia, ezin da hainbeste denbora pasatu Lan Ikuskaritzako LPZ bat onartzeko, haren zerbitzuak hain beharrezkoak izanik, orain ikusten ari garenez. Zuzi olinpiarrak ere ez ditu eta hainbeste buelta ematen! Alegia, hori berehala onartu behar da. Baina, sozialistok, gure gehitze-zuzenketan hilabete bat planteatu ondoren –epe hori nahikoa eta gehiegi iruditzen baitzaigu mota horretako izapide baterako–, zergatik onartu dugu epea hiru hilabetekoa izatea? Bada, funtsean, sozialistok ez garelako hain harroputzak –askotan esan dugu jada–, eta guztiaren gainetik akordioa bilatzeko gai garelako. Eta, bigarrenik, hilabetean egin behar delako tesia irabazle suertatu izan balitz ere, esperientzia ikusirik, behar zuen denbora hartuko zuelako. Orain, niri gustatuko litzaidake Euzko Abertzaleak legebiltzar-taldeko norbaitek –talde horrek baitu hitza puntu honetan– azaltzea zergatik behar diren hiru hilabete. Jakina denbora gehiegi dela! Gainera, ikusten ari bagara zer garrantzi duen Lan Ikuskaritzako langile guztiak erabiltzeak, eta baldin badakigu, lanpostuen zerrenda horren bidez, zer lanpostu dauden bete gabe eta nola bete daitezkeen, bada, uste dut zentzu osoa duela. Lan Ikuskaritza jarri behar bada, obra honetan eta beste guztietan, publikoak nahiz pribatuak izan…; baina, batez ere, obra publikoez ari gara, asaldagarria baita, obra horiek botere publikoek sustatzen dituztenean, esleipendunek edo azpikontratistek arauei eta langileen eskubideei jaramonik ez egitea. Horregatik eman nahi dugu konponbidea. Pozten gara akordioa lortu dugulako eta taldeek erdibidekoa adostu dutelako, baina nabarmendu behar dugu Lan Ikuskaritzaren gai hau asko ari dela luzatzen, eta benetan jakin nahi genuke zer dela eta, denok uler dezakegun zer arrazoirengatik behar den hainbeste denbora –hiru hilabete, alajaina–, sailburu jaunak esaten bazuen uztailerako prest egongo zela. Bada, oso arazo handia behar du izan, antza, eta, hortaz, uste dut bidezkoa litzatekeela sala honek, Ganbera honek, jakitea zer dela eta ari den atzeratzen hainbeste hain zerbitzu garrantzitsua den Lan Ikuskaritza. Bukatzeko, esan behar dut pozten garela akordioaz, eta espero dugu San Mameseko obran eta gainerakoetan egon daitezkeen anomalia guztiak zuzentzea; izan ere, uste dut puntu gehiago ditugula gaur, eta hitz egingo dugula gai honetaz. Beraz, besterik ez. Espero dut norbaitek azaltzea nolatan behar den hainbeste denbora LPZ bat Gobernu Kontseilura eramateko. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2302 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. UPyDk azkenengo kontroleko osoko bilkuran Enplegu eta Gizarte Gaietako sailburua interpelatu zuen San Mamés berriaren eraikuntzan lan araudia ez betetzeari buruz, eta horren ondoriozko mozioa eztabaidatzen ari gara gaur. Egia esan, interpelazioan datu gutxi eman ziren proposatzailearen partetik. Aburto sailburuaren azalpenak datu zehatzez josita zeuden, ordea, eta azalpen horiek entzunda pentsatu genuen nahikoak izango zirela Maneiro jaunaren jakinmina asetzeko eta ez zuela moziorik aurkeztuko. Baina argi dagoenez, ez zen horrela izan, eta hemen gaude, mozio hau eztabaidatzen. Maneirok esandakoaren arabera, datu zehatzik gabe interpelazioan ematen zuen San Mamés berriaren eraikuntzan kaos itzela egon dela, ez dela inolako lan araurik errespetatu, langileak lan egoera oso latzean egon direla lanean eta Jaurlaritzak eta bere menpe dagoen Lan Ikuskaritzak ez dutela ezertxo ere egin, beste aldera begira egon direla, eta hau ez da egia. Baina esan dudan bezala, Aburto sailburuaren erantzuna argia eta zehatza izan zen: Eusko Jaurlaritzak jarraipen zorrotza egin dio obra honi, beste guztiei egiten zaien bezala, eta Llanos andreak berak, Alderdi Popularreko ordezkariak, gaur ere datu asko eman dizkizu. Obraren ezaugarriak, haren dimentsio teknikoak eta bertan erabilitako giza baliabideen eta balia- bide materialen bolumena kontuan harturik, Lan Ikuskaritza bereziki zorrotza izan da bere ekintzetan, zenbait aldiz joan baita obrak ikustera, eta obran esku hartzen duten enpresei buruz beharrezko dokumentazioa jaso baitu. Lan Ikuskaritzaren gain daude, besteak beste, esan den bezala, lan-arriskuen prebentzioko araudia eta prebentzio-arloko lan-baldintzetan eragina duten arau juridiko eta teknikoak zaintzea eta kontrolatzea. San Mames futbol-zelaiaren obran, 2011tik hartu du esku, beste ordezkariren batek ere esan duenez. Sailburuak esan zuenez, ikuskapen sakonak egin dira. Hauei buruzko informazioa biltzen da: segurtasun- eta osasun-plana onartzeko aktak, segurtasun- eta osasun-koordinatzaileak izendatzeko aktak, koordinazio-bilera bakoitzeko aktak, gertakarien liburuan egindako oharrak eta obraren segurtasun-planari atxikitzeko gutuna; segurtasun-arduradunak izendatzen dira; langileak prebentzioan prestatzen dira, eta lanpostuen arriskuen berri ematen zaie; makina-erreminta erabiltzeko baimena ematen da; langile bakoitzari norberaren prebentziorako ekipamendua eman zaiola ziurtatzen duen agiria ematen da; lan-baldintza materialak, lan-kontratuak, soldatak ordaindu izanaren agiriak eta Gizarte Segurantzari ordaindu beharreko kuotak eguneratuta daudela ziurtatzen duten agiriak aztertzen dira; eta Gizarte Segurantzaren Diruzaintza Orokorraren datu-basea kontsultatzen da. Beraz, egin, egin da, eta ekinean jarraitzen da. Beraz, argi gelditzen da Lan Ikuskaritza bere lana ondo betetzen ari dela, San Mamés berriaren obren jarraipen zabala egiten ari baita. Obraren lehen fasetik, beharrezko bitartekoak ari gara hartzen lege-araudi konbentzionala betetzen dela ziurtatzeko, bai lan-arloan, bai lan-arriskuen prebentzioan. Bizkaiko Lan Ikuskaritzako burua, bi enplegu-ikuskariorde lagun zituela, obrak ikustera joan da berariaz, enplegu-kontrola egiteko eta obran aparteko orduak eta, hortaz, lanaldi luzeegia egiten den egiaztatzeko, eta, hala badagokio, ekimen honen jatorrian dagoen prentsa-artikuluak dioena berresteko ala ez berresteko. Harago joan zen Aburto jauna, eta, nahiz eta oraindik datuak aztertzen jarraitu, duten informazioaren arabera ematen du 67 enpresetatik hiruk ez dituztela soldatak Bizkaiko lan-hitzarmenaren arabera ordaindu. Hori esan zuen sailburuak. Bere burua eskaini zuen prozedura amaituta dagoenean beharrezkoak diren azalpenak emateko edota informazioa Legebiltzarrera ekartzeko; beraz, zertarako gaurko mozioa? Bistan denez, onena litzateke obran parte hartzen ari diren enpresa guzti-guztiek indarrean dagoen araudia betetzea, eta, kasu honetan, badirudi 67 enpresetatik hiruk ez dutela bete. Oso gaizki iruditzen zaigu, eta, horregatik, Eusko Jaurlaritzak, Lan Ikuskaritzaren bitartez, lanari ekin dio, eta beharrezko prozedurak hasi ditu –orain, ikerketa-fasean daude–. Baina berriro diogu: 67tik hiru ez da argazki txarra –Llanos andrearen hitzak erabiltzearren–, nahiz eta, nola ez, onena litzatekeen enpresa guztiek betetzea. Beraz, ikerketatik ondorioztatzen bada araudia ez dela bete, zigortu daitezela enpresa horiek. Jar dakiela zigor eredugarria, berriz gerta ez dadin. Baina argi gera dadila enpresa gehienek zorrotz-zorrotz bete dutela legea. Beraz, zorrotzak izan behar dugu gure planteamenduekin, eta datu objektiboetan oinarritu behar dugu beti. Kontuz ibili behar dugu gizartean kezka ez sortzeko. Ez daukagu eta ez geneukan inolako arazorik UPyDk aurkeztutako mozioaren lehen puntua onartzeko, ados geundelako eskatzen zuenarekin, azken batean, lan araudia betetzea eskatzen baitu. Eta bigarren puntuari dagokionez eta emandako azalpenak entzunda, gure ustetan, Lan Ikuskaritza lan bikaina egiten ari da eta ez da unerik egokiena, sarritan diogun bezala, baliabide pertsonalak indartzeko. Beraz, indartu ez, lagundu euren lana ondo egiteko, bai, eta horregatik sinatu dugu erdibidekoa, eta espero dugu Bilduk ere –berak ez du zuzenketarik aurkeztu– onartu egingo duela besteok adostutako zuzenketa. Eta RPTaren inguruan sailburuak berak esan du azalpenak emango dizkizula; beraz, berari utziko diot azalpenak zuri ematen, Bixen jauna. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2303 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakari, sailburuak, legebiltzarkideok, egun on. San Mames Barria gure herriaren ahalmenaren eta modernitatearen eredurik esanguratsuenetakoa omen da, edo, behintzat, horrela azaldu digute behin eta berriz proiektuaren babesle nagusienek. Gogoratu nahiko nuke San Mames Barria sozietatearen gain dagoela futbol zelaia eraikitzeko behar den finantziatzioa, eta sozietate hau bost bazkidek osatzen dutela: Kutxabankek, Athletic Clubak, Eusko Jaurlaritzak, Bizkaiko Foru Aldundiak eta Bilboko Udalak. Eusko Jaurlaritzaren ekarpen ekonomikoa, bazkide bezala arduratzen gaituena, gutxienez, 50 milioi eurotakoa da, 200 milioitik gorako aurrekontu osotik. Horietatik, erakunde publikoek 110 milioi baino gehiago jarri dituzte modu ezberdinetan, baina obra hau hein handi batean diru publikoarekin ordaintzen ari bada ere, kezka handiarekin ikusi ahal dugu zernolako lan baldintza kazkarrekin ari eta aritu diren San Mameseko obretan langileak. Aurretik hitz egin dutenek esan duten bezala, egunero 10, 11 eta 12 orduko lanaldiak, astean sei, zazpi egunez eta Bizkaiko Eraikuntzaren Hitzarmenak ezarritakoa baino % 50 txikiagoak diren soldatekin. Sindikatuek eta langileek eurek ere denbora luzez salatu izan dute egoera hau. Onartezina da guretzat diru publikoarekin finantzatutako obretan lan baldintza onartezinetan aritzea, gehiegizko lanaldiekin eta soldata eskasekin. Esklabutzatik gertu dauden baldintzetan ari dira, eta hau onartezina da. Eta orain ikusten dugu zeren eta noren kontura: langileen eta haien eskubideen kontura, langileen laneko segurtasunaren eta duintasunaren kontura, bistan geratu den bezala, eta horrela ikusten da zer lanbaldintza jasaten dituzten, ez nik bakarrik, baizik eta nire aurretik hitz egin dutenek ere deskribatu dutenez. Horrela, bada, Ganbera honetan egin behar genukeen galdera ziurrenik ez da zer gehiago egin dezakegun, ezer gutxi egin baitugu, baizik eta ea prest egongo ginatekeen guretzat eta gure seme-alabentzat San Mameseko obrako langileek jasan dituzten lanbaldintzak onartzeko. Galdera hori egin behar genuke, galdera horrek emango bailioke ziurrenik zentzua Ganbera honetan egiten dugunari; zenbateraino den ordezkaritzazko demokrazia hain eraginkorra ala ez. Izan ere, hemen eztabaida hauekin denbora galtzen dugun bitartean, Ganbera honetan 2011n onartutako ebazpenek inspiratzen gaituzten bitartean, lanean jarraitu dugula esaten dugun bitartean –ulertzen dut, hori dagokio Jaurlaritzari, zer lan-ildo garatu duen esatea–, errealitatea nahiko burugogorra da. Eta errealitateak erakusten du batzuek soldata negargarri- ekin egin dutela lan. Soldata negargarriekin. Hain dira negargarriak, non ziurrenik ez baikenituzke onartuko gutako inorentzat, ezta gure seme-alabentzat ere. Eta, hemen, aldiz, onkeriaren zeremoniara itzultzen gara, zer ez den egin behar esatera, zer egin behar litzatekeen esatera…, baina bien bitartean egoera horiek gertatzen direla onartzen dugu. Guretzat, Euskal Herria Bildurentzat, erantzuna argia da: ez, inola ere ezin daitezke baldintza horiek onartu, ezein instalazio edo azpiegiturak, gizartean oso onartuta badago ere, gizartearen zati batentzat oso beharrezkoa bada ere, ezin baitu justifikatu langileen lan-eskubideak sistematikoki urratzea. Eta jada badirudi frogatuta dagoela hor urratu egin direla. Eta ez hor bakarrik. Hori dela eta, Euskal Herria Bilduk proposatzen du, beste hainbat neurriren artean… Eta ez dugu ulertzen zergatik erabaki duen Mahaiak puntu hau zazpigarren puntutik bereiztea, proposamena egin duenaren eta gainerako ordezkarien hitzaldiak entzun ondoren, zeinek aipatu baitute nora joaten den, oro har, azpiegituretarako diru publikoa, eta zer erabilera eman behar zaion… Esan bezala, ez dugu ulertzen zergatik banandu diren bi puntu hauek, funtsean denok hitz egin baitugu San Mamesekin uhartetxo bat ez sortzeaz, baizik eta diru publikoa babesteko eta ongi erabiltzeko eta langileen eskubideak benetan babesteko dinamika bat sortzeaz, horri buruzkoa baita gai-zerrendako zazpigarren puntua, eta puntu horrek ematen baitio korolario bat edo irakurketa orokorrago bat honexeri. Baina, esan bezala, guk, puntu horretan, hainbat neurri zehatz proposatuko ditugu; besteak beste, obra publikoen kontratazio-baldintzen orrietan sartzea, batetik, enpresa esleipendunek, kontratek eta azpikontratek nahitaez aplikatu behar izatea eraikuntzaren eta obra publikoen lurraldeko hitzarmen kolektiboa, eta, bestetik, jarraipena egiteko eta hitzarmen hori betetzen dela ziurtatzeko behar diren klausulak. Eta hori, bistan denez, hemen ez da egin. Insistimos en que debe ser obligatorio cumplir el convenio de la construcción de Bizkaia, porque se trata de una obra que se está construyendo en Bizkaia, ya que en este momento es la única forma de garantizar el cumplimiento de las condiciones de los trabajadores del sector. Berriz ere diogu Bizkaiko eraikuntzaren hitzarmena betetzea derrigorrezkoa izan behar dela, Bizkaian eraikitzen ari den obra delako, une honetan modu bakarra baita sektoreko langileen baldintzak betetzen direla bermatzeko. Ezinbestekoa da bete beharreko neurriak hartzea. 2011. urtean hemen bertan, Legebiltzarrean, obra publikoetan lan hitzarmenak betetzea eskatzen zuen. Ekimena onartu zen, eta argi dago ez dela betetzen ari. Izan ere, ezin daiteke diru publikoa jarri, 2011n hemen onartutakoaren antzeko ekimenak babestu –hura bide onetik doa, eta adierazten du zer ez den egin behar eta zer egin behar den langileen eskubideak errespetatzeari dagokionez–, eta gero, bi urtez –bi urte baino gehiago igaro dira–, ez ikusiarena egin. Izan ere, badirudi hori gertatu dela hemen. Eta hori sindikatuek eta langileek salatu zuten, eta ez da batere zaila haien testigantzak lortzea. Guk lortu egin ditugu. Eta ez da batere zaila jakitea zer salaketa ari ziren egiten sindikatuak behin eta berriz, bai prentsan, bai, kasuren batean, Lan Ikuskaritzan bertan. Denbora honetan guztian, ordea, dena ondo zihoala esatearekin konformatu gara; gauza asko ari zirela egiten, eta dena ondo zihoala. Hori bai, guk lasaitasun harrigarria azaldu genuen batzuek futbolzelai horren inaugurazioan palkuko beren zatitxoa betetzeko izan zuten presa biziarekin alderatuz. Izan ere, enplegua sortzeaz hitz egiten denean –eta Ganbera honetan askotan hitz egiten da horretaz, eta Jaurlaritzak ere askotan hitz egiten du horretaz; gainera, ados gaude horrela izatearekin, guk askotan hitz egiten baitugu–, agian hitz egin beharko genuke zer enplegu-motaz ari garen, agian ez baikara bat etorriko enplegu-motarekin. Izan ere, guri ez digu balio eskubiderik gabeko enpleguak, ez digu balio baldin eta enplegu horretan, azpikontratazio-mekanismoen bidez, ezikusiarena egiten badugu zuzeneko esleipendunak ez diren enpresek kontratatu ahal izan dezaten lurraldekoak ez diren hitzarmenekin eta, hortaz, lan-baldintza kaskarrekin eta ez-duinekin –lehen esan dudan bezala, ez genituzke guretzat onartuko, ezta gure seme-alabentzat ere–; errealitate hori nahiko mingarria eta zaurgarria da. Izan ere, pertsonen lan-eskubideek, langileak pertsonak baitira, ez gurekin zerikusirik ez duten erakunde bat –niretzat behintzat, eta honetan pentsatzen dut denok egongo garela ados–, enpresen diruzalekeriaren eta gutxi batzuen interesen gainetik egon behar dute. Pertsonak badira lehenengo gauza –eta hori ere askotan esaten da Ganbera honetan–, pentsatzen dut haien eskubideek –eta, kasu honetan, lan-eskubideek– batzuen mozkin-marjinaren eta beste batzuen presen gainetik egon behar dutela. Eta, bestela, kontrata ditzatela langile gehiago Bizkaiko lurralde-hitzarmenarekin, ez dadin egon aparteko ordurik, ezta Bizkaiko sektore-hitzarmenekoak baino askoz lan-baldintza kaskarragoak dituzten hitzarmenak dituzten azpikontratarik ere. Izan ere, era berean, onartezina da ikuskapenlana zailtzen duten azpikontraten kateei mugarik ez jartzea, eta hori denok dakigu, baita sailburuak ere: zenbat eta gehiago azpikontratatu, orduan eta zailagoa da baldintzak berak sakonki aztertzea, are nahasiagoak bihurtzen baitira, eta, nolanahi ere, kontratazioaren kate-maila bakoitzean –kasu honetan, azpikontratazioarenean– haien langileen lan-baldintzei eraso egiten baitzaie. Además, las obras promovidas por las instituciones públicas deben ser ejemplares en cuanto al respeto de la seguridad laboral y de las condiciones laborales. Gainera, erakunde publikoek sustatutako obrak eredugarriak izan behar dira laneko segurtasuna eta lan baldintzak errespetatzeari dagokionez. Kasu honetan, Bizkaiko eraikuntzaren hitzarmena betetzearen derrigortasunak langileentzat baldintza duinak bermatu ez ezik, dagoeneko lan ituna betetzen duten eta betetzen jarraituko duten enpresentzat positiboa da; beraz, Bizkaiko gizarte osoarentzat onuragarria den neurria da. Muchas gracias. Mila esker. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2304 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, bada, eskerrak ematen dizkiet berriz erdibideko zuzenketa hau sinatu duten taldeei, baita Talde Popularrari ere, hark ere sinatu baitu, hain zuzen, eta azkenean ekimen honen alde bozkatuko duten taldeei ere bai, uste baitut oso egokia eta oso beharrezkoa dela, eta ez duela inola ere kezka sortzen. Ekimen honek ez du kezka sortzen. Kezka sortzen duena da hainbat eta hainbat langilek azken urteetan jasan dituzten lan-baldintzak, San Mameseko obren ondorioz. Beraz, gure betebeharra ez da hona etorri eta Eusko Jaurlaritza lausengatzea, baizik eta han gertatzen diren bidegabekeriak salatzea. Eta Llanos andrea, zeinak Jaurlaritzaren sailburuordea ematen baitu, hona etorri da esatera ondo dagoela gehiegikeriak salatzea, baina aitortu ere egin behar dela administrazioak lanean ari direla. Administrazioek lan egin behar dute eta! Hori da eta haien betebeharra! Lan Ikuskaritzak lan egin behar du eta! Ez da Jaurlaritzak gainerako herritarroi egiten digun opari bat. Haren betebeharra da. Haren betebeharra da! Eta zuk behin eta berriz esan duzu gauzak egiten ari direla, gauzak egin direla, eta administrazioak lanean ari direla. Ez, ordea, nahikoa, esklabotzaegoerak eta gehiegikeriak gertatu baitira. Beraz, guri ez zaigu inola ere iruditzen argazki ona denik. Uste dut oso argazki txarra eduki dugula San Mameseko obrei dagokienez, oso argazki negatiboa, eduki ezin dugun argazki bat; XXI. mendeko Euskadi solidarioak, jasangarriak eta abar ezin du horrelakorik onartu. Dozenaka langile esplotatuta egon dira hilabete luzez, eta Jaurlaritzaren Lan Ikuskaritzak arinago egin behar zuen lan gertakari horiek gerta ez zitezen. Zerbait egin du, jakina; ezer ez egitea besterik ez genuen behar! Zerbait egin du, hain zuzen, sailburuak azaldu zuenez, baina ez nahikoa, esklabotza-egoerak, egoera bidegabeak eta lan-gehiegikeriak gertatu baitira. Eta, nire ustez, legebiltzar-taldeen betebeharra, baita Jaurlaritza babesten duen legebiltzar-taldearena ere, ez da hona etorri eta Jaurlaritza lausengatzea, eta esatea, bada, tira, zerbait egin dela eta ez dela hainbesterako, hirurogeita pikutik hiru enpresa bakarrik izan direlako. Hiru enpresa asko dira! Lan-gehiegikeria bakar bat asko da! Pero es que se han producido decenas, se han producido decenas. Eta esan da ez dugula daturik eman. Tira, datuak dira hamabi orduko lanaldiak, astean zazpi egun, hilean 900 euro, dozenaka langilek jasan duten bezala. Ez dauzkat langileen izenak, baina dozenaka langilek jasan dute egoera hau azken hilabeteetan. Eta, esan bezala, gure betebeharra hori salatzea da. Interpelazioa, Arregi andrea, ez zen UPyDren jakin-mina. Ez zen jakin-mina. Ganberan egindako salaketa bat zen, hor egin behar baita, Eusko Legebiltzarrean. Hori da gure lana, ikustea zer egiten duen gaizki Jaurlaritzak, eta hori salatzea eta hona ekartzea. Beraz, esan bezala, mozio honek ez du kezka eragiten; oso egokia da, eta oso beharrezkoa. Dena den, Matute jauna, ez da denbora-galtze bat, ez da denboragaltze bat; izan ere, alde horretatik pentsa genezake zuek aurkezten dituzuen ekimenak, baita gai honi lotuta dagoen eta gero eztabaidatuko dugun ekimena ere, denbora-galtzeak direla. Tira, horretarako gaude. Honelako ekimenak aurkezteko eta gertakariak salatzeko gaude. Eta horixe egin dugu guk. Horixe dagokigu, eta uste dut, alde horretatik, berriro diot, oso mozio egokia eta beharrezkoa dela. Ezin dugu ez ikusiarena egin. Ezin dugu ez ikusiarena egin. Eta, guk ez dugunez ez ikusiarena egiten, interpelazio hura aurkeztu genuen; ez jakin-minagatik, Arregi andrea, baizik eta derrigorragatik, uste baitugu horretarako gaudela. Horregatik aurkeztu genuen interpelazio hura, eta horregatik aurkeztu dugu mozio hau; nolanahi ere, eskertzen dut ustez talde guztiek aldeztuko dutela. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2305 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko berriro ere, presidente andrea. Tira, Maneiro jauna, niri Laneko sailburuordea deitzea, benetan… Ez dut uste sailburu jauna ados egongo denik, zeren, uste dut hemen egiten diodan kontrola eta beste erantzukizun batzuk nituenean egiten niona ez dela, hain justu, lausengatzea, baina, tira, zuk esatea, bai baitakizu zenbat kritika egiten dizkiodan Jaurlaritzari eguna joan, eguna etorri… Baina berdin zait; alegia, berdin zait. Nik uste dut zorrotzak izan behar dugula. Uste dut zorrotzak izan behar dugula. Eta ez dut uste zure ekimenak kezka sortzen duenik, eta ez zait gaizki iruditzen ekimen hori aurkeztea. Inola ere ez. Inola ere ez. Nire ustez, ordea, zorrotzak izan behar dugu –eta gero hitz egingo dut horretaz– ez esateko ez dela ezer egiten edo ez ikusiarena egiten dela. Nire ustez, horrek sortzen du kezka, baina kezka sortzen du… Gu geu gara arduratsuak izan behar dugun lehenak, geuk ordezkatzen baititugu herritarrak. Eta helarazten dugun mezua bada ez dugula nahikoa kontrolatzen, eta hemen ez dugula Jaurlaritza nahikoa kontrolatzen, edozein egoeratan ez delako ezer egiten eta ez ikusiarena egiten delako, uste dut geure burua ari garela zalantzan jartzen, geure lana ari baikara zalantzan jartzen. Ni ados nago zurekin: hiru enpresak baldintzak ez betetzea kezkagarria da, zigorgarria da, eta hori, jakina, kontrolatu egin behar da, ikuskatu egin behar da, eta, ez badira betetzen, zigorrak jarri behar dira, eta, gero, zigor horiek betetzen direla eta egoera horiek berriro ez direla gertatuko kontrolatu. Ni erabat ados nago zurekin. Eta ez-betetze bakar batek, bizitzako beste edozein arlotan bezala… Delitu bakar batek jada kezka sortzen du, batez ere jasaten duenari, eta, kasu honetan, berdin. Eta ni horretan ados nago zurekin. Oso ondo iruditzen zait interpelazioa aurkeztea; erantzuna eman zen, orain mozio hau aurkeztu da, eta akordio batera iritsi ahal izan gara, eta espero dugu beteko dela. Eta, orain, Bilduri buruz hitz egingo dut. Tira, jada ohituta gaude; egia esan, gauza batzuek jada ez gaituzte harritzen. EH Bilduko ia ordezkari guztiek uste dute gainerako gizagaixo guztiok jarrera onkeriazkoa hartzen dugula, guk aurkezten dugunak ez duela ezertarako balio, eta beren ekimenetan egiaren jabe direnak eta ekimen legitimoak eta erabilgarriak aurkezten dituztenak Bildukoak direla. Bada, hara, hor konpon. Horrela pozik geratzen bazara, bada, oso ondo. Baina, begira, 2011ko ekimena EAk aurkeztu zuen, eta orain hor eserita dago. EAk aurkeztu zuen. Ez dakit zertarako aurkeztu zuen! Ekimen onkeriazkoa bada, ezertarako balio ez duena, bada, egia esan, ez dakit zertarako aurkeztu zuen. Eta, aizu, zuentzat, aipatzen dituzuen ia gai guztietan bezala, zuentzat salaketa nahikoa da. Salaketa nahikoa da. Gainera, gauza bat esango dizut, eta uste dut helarazi egin behar dizugula: uste dut oso garrantzitsua dela langileen salaketa, uste dut oso garrantzitsua dela sindikatuen salaketa, komunikabideetan ere bai, baina, batez ere, esku hartu behar duten organoetan. Izan ere, horretarako daude sindikatuak, lanbaldintzak betetzen direla ziurtatzeko, langileak zaintzeko. Eta ez-betetzeren baten berri izan orduko, prentsara jo aurretik –gero joan daitezke horra, jakina– ikuskaritzara joan behar dute honi muga jartzeko. Izan ere, ni ados nago zurekin –uste dut honetan bakarrik nagoela ados zurekin– ez-betetze guztiei zigorra jarri behar zaiela, baina egiaztatzen direnean. Zuentzat, ordea, salaketa hutsa… Norbait joaten da komisariara, ikuskaritza batera, berdin du nora, eta esaten du: "Hau gertatu da". Eta jada gertatu da, jada gertatu da. Zergatik? "Nik esaten dudalako". Bilduk esaten duelako, zeren, jakina, kontuan izanik egia absolutuaren jabe direla, normala. Bada, ez! Gauzak salatu egiten dira, ikertu egiten dira, frogatu egiten dira, ikusten da zer gertatu den, eta, gertatzen denean, hori bai, zigorrak jartzen dira. Eta tartean langileen eskubideak baldin badaude, zigor eredugarriak jartzen dira –ados nago zurekin– berriz gerta ez dadin, eta kontrolatzen da zigor horiek betetzen direla eta jokabide horiek ez direla berriz gertatuko. Izan ere, eskubideen edozein urraketa, dela lanekoena, dela bestelakoena, oso larria da, eta zigortu egin behar da. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2306 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Hasieran esan dudanez, guri egokia iruditzen zaigu ekimena, ez bailitzateke onargarria izango prentsan agertutakoen antzeko informazio batzuek islarik ez izatea Legebiltzar honetan. Hori, hasteko. Bigarrenik, guretzat, Talde Sozialistarentzat, ekimenak aukera ematen zuen ebazteke zegoen gai bat ateratzeko, gure gehitzeko zuzenketan sartu dugun eta erdibidekoan sartu den gaia: lanpostuen zerrendarena. Nik asko eskertzen diot sailburu jaunari azaltzea zergatik behar diren hiru hilabete, bai baitakit Aburto jauna beti dagoela prest norbaitek behar duen informazioa emateko. Hala ere, esan behar dut ez zaidala iruditzen formula egokia denik, hemen ordezkaritzazko, partaidetzazko demokrazia-ereduez hitz egin ondoren… Hau eztabaidarako eta analisirako plaza da. Legebiltzarkide baten edo oposizioko talde baten lana, Llanos andrea, ez da Jaurlaritza kritikatzea, gure ustez. Gu ez gatoz Jaurlaritza kritikatzera, baina bai gure zeregina eta gure erantzukizuna, oposizioko taldea garen aldetik, ahalik eta ondoen betetzera: Jaurlaritza kontrolatzea eta bultzatzea. Jakina, orain hona ekarri dugun gaian, non Lan Ikuskaritzaz hitz egiten baita –eta inork ez ditu zalantzan jarri haren lana, haren zerbitzua, haren eraginkortasuna eta haren funtzioak–… Inork ez ditu zalantzan jartzen. Jakina esku-hartze asko egin beharko direla! Esaten ari garena da bistaratzen ari dela egoera batzuen aurrean –eta ikusi da izebergaren punta besterik ez dela–… Hiru enpresak baldintzak ez betetzea kezkagarria dela esaten duzu? Niri onartezina iruditzen zait, baina ez kezkagarria. Nahiko ohikoa da egunerokoan, eta ziur naiz gehiago arakatzen bada anomalia gehiago aurkituko direla. Izan ere, egia da, eraikuntzaobretan, protokolo eta betebehar dokumentalak oso luzeak dira; hain luzeak, non ez baita erraza denak betetzea, e? Beraz, bolumenagatik bakarrik, litekeena da uneren batean zerbait ez betetzea. Horregatik esaten dut aldez aurretik eskertzen dudala LPZ bat onartzeko zergatik behar den hainbeste denbora azaltzea, baina uste dut leku hau oso egokia izango zela horretarako. Eta zergatik? Bada, horrela esanda, gaurtik hasita hiru hilabetera, pentsa liteke aurrekontu-arazo bat dela. Aurrekontu honen txirbila erre egin da, eta hurrengo aurrekontura eraman behar da hau. Beraz, hau aldez aurretik hartutako iritzi bat bada ere –aldez aurretik hartutako iritzi bat da; hemen aitortzen dut–, erantzuna espero dugu. Baina horregatik esaten dut oso komenigarria litzatekeela hemen jorratzen diren eta hemen argitzen diren gaiei buruzko azalpenak hemen planteatzea eta hemen jorratzea, jarrera ofizialak benetan zein diren jakiteko. Izan ere, ziur naiz sailburuak jakinarazten didana oso sinesgarria dela, eta nik gogo onez onartzen dut, baina, nire ustez, komenigarriena litzateke Ganbera honek, jaunandre guztiek jakitea zein den gai honen arrazoia. Zeren, bestela, badirudi gauza misteriotsu bat dagoela, edo argitaratzen uzten ez duen izaera batekoa. Eta nik uste dut hemen gauza guztiak argiarekin eta takigrafoekin jorratu behar direla. Besterik ez. Pozten naiz akordioagatik, eta espero dut, hain zuzen, egoera hau zuzentzea San Mamesen eta beste leku guztietan. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2307 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, berriro ere, legebiltzarburu andrea. Denok gaude ados lan-araudia zorrotz betetzea eskatu beharrarekin. Uste dut horretan ez dagoela ezbairik. Eta nik ez dut zalantzan jarri, Maneiro jauna, eskubidea duzula zure ekimena aurkezteko. Esan dizut –agian ez dizut ondo azaldu, edo itzulpen-arazo bat izan da– ez geundela ados zuk interpelazioa aurkeztu zenuenean egin ziren baieztapenekin, esanez ez zela ezer egin. Horretan ez gaude ados, eta horregatik eman zizkizun datuak sailburu jaunak interpelazioan, eta horregatik eman dizkizugu datuak gaur ere mozio hau eztabaidatzen ari ginenean. Jakina gaia larria dela, eta ikertzen ari gara; eta esan da hona ekarriko dela informazioa, egoki baderitzogu. Horregatik uste genuen horretan gera zitekeela gaia, eta txosten horiek bukatuta egon arte itxaron genezakeela gaia jorratzeko. Baina, bistan denez, eskubide osoa duzu, eta nahi dituzun ekimen guztiak aurkeztu ditzakezu. Oso argi dugu, orobat, frogatzen bada baldintzak ez direla bete zigortu egin behar dela, modu eredugarrian zigortu ere, berriz gerta ez dadin. EH Bilduko Matute jaunari dagokionez, hainbat ideia zehatz adierazi dituzu: enplegua, San Mameseko palkua –zenbait alditan–, jarioak… Palkua eta jarioak…; nik dakidala, Athleticen batzarra joan den astean izan zen, edo aste honen hasieran, eta enpleguaren gaiari buruz bilkura monografiko bat izan dugu jada. Eta, hainbeste ideia baldin badituzue, ez dut ulertzen zergatik ez diozuen zuzenketarik egin mozioari, zeren, hala, jorratu ahal izango genituen San Mameseko obrari buruz jorratuko behar liratekeela uste duzun gaiak. LPZri dagokionez, Itxaso jauna, ondo dakizunez –eta, bestela, aurreko legealdian Jaurlaritzan egon ziren zure alderdikideek azaldu ahal izango dizute–, badakizu negoziazio kolektibo bat behar duela, eta luzatu egin da ez delako erraza izan akordio horietara iristea; txosten batzuk behar ditu… Eta hain erraza izan balitz, eta zuek itxita utzi izan bazenute, bistan denez, ez Lan Ikuskaritzaren LPZ, ez Lanbiderena, ez lirateke egin gabe egongo; izan ere, hain erraza bazen, egingo zenituzten, pentsatzen dut. Dena den, Jaurlaritzaren konpromisoa da… Badakit zuk uztaila aipatu duzula, eta zuen gehitzezuzenketan eskatzen zenutela egin zedila hilabetean. Esan zaigunez, azaroaren bukaerarako egongo da, baina, badaezpada ere, nahiago izan dugu epe luzeagoa jarri. Alegia, ez dago tranparik LPZren kontu honetan, eta zure aldameneko eserlekuetakoek, gobernuerantzukizunak izan baitzituzten, azaldu diezazukete zein den prozedura LPZ bat onartu ahal izateko. Espero dugu aho batez onartzea, benetan uste baitugu denok gaudela ados zorrotzak izan behar dugula lan-araudia betetzean, eta, ez balitz beteko, zigorrek eredugarriak izan behar dutela. Besterik ez. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2308 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MATUTE GARCÍA DE JALÓN | EH Bildu | Mozioa, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, San Mames berriaren eraikuntzan lan-araudia ez betetzeari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Uste dut ez dela lehenengo aldia esaten dudala ez dudala gustuko albiste txarrak ematea, Arregi andrea, eta ez dut gustuko aho batez onartua izateko duzun desioa zapuztea, baina gure taldeak ez du ekimen hau aldeztuko. Se va a abstener. Eta azaldu egingo dut. Uste dut lehen azaldu dudala, baina ez dit axola. Berriro azalduko dut. Esan diguzu, hainbeste ideia baldin baditugu, ea zergatik ez ditugun jarri. Argi azaldu dizut, eta berriro azalduko dizut. Puntu hau zazpigarren puntuarekin batzea nahi genuen guk, izan ere, zazpigarren puntuan sartu baititugu, ideiak baino gehiago, hemen jartzeko ekimen horiek guztiak. Izan ere, ni ez naiz neurri bakoitzaren xehetasunetan sartu, hori zazpigarren puntuan egingo baita. Egin dudana da, edozein kasutan, eta azalpenak balio baldin badu, Legebiltzar honek hartzen dituen erabakiei beste erakunde batzuek –adibidez, enpresa handiek– ematen dieten zentzua eta erabilera oro har kritikatu, eta zer askatasun-maila duten enpresa handiek, eraikuntza-enpresek, askotan batere etikoak ez diren azpijokoetan sartuta daudenek, Legebiltzar honetan erabakitzen duguna ez betetzeko. Hori egin nahi nuen hitzaldi honetan. Dena den, ez dago esandakoaren hitzez hitzeko edukiari eustea baino hoberik. Zuk adierazi duzu ezen, San Mameseko hiru enpresena larria bada, hona ekarriko dela egoki baderitzogu. Nori iruditu behar zaio egoki? Nork erabakitzen du zerk etorri behar duen Legebiltzar honetara? Horrelaxe esan duzu, hitzez hitz, eta gero ikusi ahal izango duzu bilkura-egunkarian. Demokraziaren irakurketa oso mugatua da hori, Ganbera honetaz jabetu nahia adierazten duena. Bai, horrela esaten dizut, sentitzen dudan bezalaxe. Eta Alderdi Popularreko ordezkariari bakarrik esan nahi diot nik ez dudala esan zuek onkeriazko jarrera izan duzuenik. Edozein kasutan, esan dut eztabaida onkeriaz zela, ez desegokia zela, eta hemen har zitekeen erabakia onkeriazkoa zela; izan ere, dirudienez, aldez aurretik hartu ziren eta berdin-berdin gai honetara mugatzen ziren erabakien aurrean, ondorioak edo ekintzak ez dira bat etorri errealitatearekin San Mameseko obrari dagokionez. Jakina zuen ekimenak ez ditudala hartzen onkeriazkotzat langileen eskubideen defentsari dagokionez; ez nik, ez langile gehienek. Beraz, ez ezazu zeure burua sartu nik behintzat sartu nahi izan ez zaitudan lekuan. Eta ni ez naiz hor konponduko. Errealitatearekin bat egin nahi baduzu, jakin ezazu 2011ko ekimen hau Aralarrek egin zuela, ez Eusko Alkartasunak. Baina, nolanahi ere –eta hauxe adierazi nahi nion Maneiro jaunari–, Aralarrek, Alderdi Sozialistak eta Euzko Abertzaleak taldeak sinatu zuten 2011ko ekimen hura gaur hemen onartzen ari garena baino askoz harago doa. Askoz hobeto kontrolatzen ditu diru publikoarekin egiten diren obra handietan gertatzen diren irregulartasunak. Hobeto kontrolatzen ditu. Hala ere –eta hori ari gara ikusten gaur hemen–, horrek ez du balio izan, ez da nahikoa izan enpresa handi batzuek, azpikontratazio-kateen bitartez, langileen eskubideak urratzen jarraitu zezaten, haiei lanaldi esklabizatzaileak jarriz. Horixe da errealitatea. Beraz, ez dizut ezer planteatu. Eta gauza bat esango dizut: kontua ez da airean datorren lehenengo salaketa jasotzea. Izan ere, San Mames inguruan paseo bat ematen baduzu, San Mamesen inguruan buelta batzuk ematen badituzu partidarik ez dagoen edozein egunetan, ikusiko duzu lanaldiak amaigabeak direla, eta ikusiko duzu tabernek janaria pilatu behar dutela, ez bakarrik langileentzako bazkariak prest edukitzeko, baita afariak ere. Aukera izango duzu, gainera, langileei galdetzeko zer lan-baldintzatan ari diren lanean. Hori hain da erraza, non ez baitugu ezein salaketari atxiki beharrik hori egiteko. Eta lehen esan dut eztabaida hau mugatua dela, eta hemen ezin dela esan gauza asko egingo direla; izan ere, ikusten ari gara, adibidez, Bilboko Udalean, abuztuan, gai honetaz arduratzen zen udaleko ordezkariari eskatu zitzaiola eman zitzala jakitera San Mames Barriako langileen lan-baldintzak. Lo solicitó EH Bildu. Gaur, urriaren 17an, oraindik ez du agerraldia egin. Eta ez dut zalantzarik zuk ere egingo dituzula hitzaldi bihotzezkoak eta sakonak langileen bizibaldintzak duintzeko beharrari buruz, baina ekintza politiko zehatza hutsaren hurrengoa da. Hutsaren hurrengoa da. Eta nik ez dut esaten ekimen hau ekartzea denbora-galtzea denik. Ez dut esaten. Are gehiago –eta horregatik adierazi dut onkeriarena–, uste dut elementu onkeriazko bat duela, gero, batzuetan, enpresa handiek ez baitute Ganbera honek esandakoa behar bezala kontuan hartzen. Haiek jakingo dute zergatik sentitzen diren hain blindatuak, zeren ez baitut nik esango hori horrela izan ezean hemen zinismo kolektiboa egin dela gai bat ateratzeko, espantuak egiteko, eta enpresa handiei aukera emateko langileak esplotatzen jarraitu zezaten, ez jada soldata oso baxuekin, baizik eta giza izaera ororentzat umiliagarriak diren soldatekin. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2309 |
10 | 46 | 17.10.2013 | OYARZABAL DE MIGUEL | PV-ETP | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok, azken aste hauetan, ikasturte hasieratik, Hezkuntza Sailak eta Hezkuntza sailburuak hezkuntza-curriculumak eta oinarrizko irakaskuntzarako curriculum-dekretuak aldatzeko asmoak aurkeztu zituzten gizartearen aurrean. Eusko Legebiltzarreko batzordean aurkeztu baino lehen, komunikabideen bitartez esan zigun Eusko Jaurlaritza hezkuntza-komunitatearekin lanean ari zela oinarrizko hezkuntzarako euskal curriculumaren esparrua prestatu eta garatzeko plan bat egiteko. Guk interpelatu genuen sailburua, eta duela egun gutxi batzordean zer azalpen eman zituen jakiteko aukera ere izan genuen. Geure buruari galdetzen diogu, eta gaur, hemen, Ganbera honetan galdetu nahi dugu, euskal hezkuntzak ez ote dituen arazo garrantzitsuagoak. Geure buruari galdetzen diogu –eta sentitzen dugu sailburua gaur hemen ez egotea– zein diren sailak euskal eskolarentzako eta gure hezkuntzasistemarentzako legegintzaldi honetan dituen erronkak eta helburuak. Ea benetan uste duen legegintzaldiko eztabaida nagusia Ibarretxeren garaira itzultzea izan behar duen, hau da, gazteek ikasi behar dituzten gaitasunak eta edukiak zehaztu behar dituzten eta hezkuntza-etapa bakoitzean lortu beharreko gaitasunak eta mailak zein izan behar duten erabaki behar duten curriculum-diseinuei buruz eztabaidatzen genuen garaira. Edukiak zehaztea oso gauza garrantzitsua da, eta edukiak edo curriculum-dekretuak aldatzen ahalegintzea, 2010ean onartutako azken dekretuen ondorioz aurkitu ditugun arazoei buruzko aurretiko ebaluaziorik egin gabe, eta behar adinako aldaketarik ez duen aldaketa bat planteatzea, euskal hezkuntza be- rriro gatazka politikora eramatea da. Ikastola pribatuen patronaletatik erabat ideologizatutako hezkuntzacurriculumak sustatu zituzten jakineko hezkuntzaeragileetan adostasuna oinarritzea, nik uste dut geure burua engainatzea eta geure buruari tranpak egitea dela. Ekimen horren xedea, sailburuaren arabera, ez da eskolako gaitasun eta eduki berriak definitzea, erkidego honek LOMCEri uko egiteko erantzuna izatea baizik. Gero, oinarrizko araudien aurka joan nahi duten, Gorte Nagusietan onartzen diren oinarrizko legeen aurka joan nahi duten dekretuak diseinatu nahi dira. Gure iritziz –hala jakinarazi genion sailburuari–, garrantzitsua da eztabaida horretara itzultzea, agerian utzi behar dugulako gure hezkuntza-sistemaren barruan berriz ere karga ideologikoa inposatzen eta hezkuntza ideologia nazionalistaren zerbitzura jartzen tematzen direnak egoteak kezkatu egiten gaituela. Jaurlaritzak aurkeztutako lehen lanetan sumatzen den bezala, kultura- eta hizkuntza-terminoan eta adieran Euskal Herria kontzeptua inposatu nahi izateaz gain, zazpi lurraldeen Euskal Herriaren kontzeptua, testuak dioen bezala, errealitatea, gure herri gisako errealitatea, gure errealitate politiko-administratibora hurbiltzeko ahalegina egiten duen unitate politiko gisa inposatu nahi izatea, nafarren identitateari irain egitea dela iruditzen zaigu –eta hala adierazi dute Nafarroako agintariek–. Inposatu egin nahi da, batzordean esan genizun bezala, Euskal Herri aurrefabrikatu bat, nazionalismoaren neurrikoa, gure historia errespetatzen ez duena eta harekiko fidel ez dena, guztiz alderantziz baizik: imajinario adulteratu bat eraiki nahi duena, gure herriak bizi izan dituen prozesu historikoak izan diren guztia desitxuratuz eta suposizio ideologikoak errealitatearekin nahasiz. Alderdi Popularretik mozio hau ekarri dugu gaur, irakaskuntzan kalitatea nagusi duen hezkuntzasistema defendatu nahi dugulako, gure eskolaren kalitateak dituen erronkez arduratzen dena; teknologia berriak txertatzeaz eta aniztasuna lantzeaz arduratzen dena; ingelesa ere modu eraginkorrean txertatzeaz arduratzen dena; derrigorrezko hezkuntza amaitzean gaitasunen arazoak konpontzeaz eta eskola-porrotaren erronkak gainditzeaz arduratzen dena. Ez da nahikoa beti Andaluziarekin alderatzea, esateko: "Aizu, indize makro horietan Andaluzia baino hobeto gaude". Horrekin ez da nahikoa. Nora joan nahi dugun, zer hezkuntza-sistema nahi dugun jakin behar dugu zehazki. Eta, gaitasunez haratago, baliotan hezten duen eta, kalitatean eta gazteen etorkizunean pentsatzeaz gain, bikaintasuna bilatzen duen hezkuntza-sistema behar dugu. Esan dudan bezala, eskola-porrotaren aurka borrokatuko duen hezkuntza-sistema behar dugu, baina gazteak gainerakoekiko errespetuan oinarrituta hezi behar ditugula pentsatu behar duen eskola dela ere jakin behar duena; iritzi-askatasuna errespetatzen duen hezkuntza-sistema nahi dugu, gu garena errespetatzen duena, gure historia errespetatzen duena. Hori da behar duguna, eta guk uste dugu planteamendu horrekin, proiektu horrekin, Jaurlaritza kontrako norabidean doala. Guk uste dugu, gaur egun, XXI. mendeko demokrazia batean, ez dela jasangarria eskolatik doktrinatu nahi izatea. Uste dut hori, gaur egun, ez dela zentzuzkoa. Alderantziz, kontrako norabidean joan behar dugu. Horregatik, mozio honen bitartez, Legebiltzar honek Jaurlaritzari lehengo esparru juridikoa errespetatzeko eska diezaiola eskatzen dugu; Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak ez dezala jardun gure esparru juridikoei eta oinarrizko arauei oztopoak jartzen; eta hezkuntza-arloko oinarrizko legeria errespeta dadila, ahalik eta adostasun handiena bilatuz. Ahalik eta adostasun handiena bilatzea ez da gure hezkuntza-sistemako sindikatu nazionalistekin edo agente nazionalistekin soilik akordioak lortzen ahalegintzea, seguruenik gehiengoa direla badakigun arren. Gainerakoak ere nahastea behar dugu, baina ez da nahikoa fikziozko adostasunak bilatzea. Uste dugu posible dela adostasun handietan oinarrituta curriculum-diseinuekin zerikusia duen edozein aldaketari aurre egitea. Oso garrantzitsua da sailburua ez etortzea soilik esatera akordio handirik ez badago ezer ez duela aldatuko. Oso garrantzitsua da haren konpromiso argia izatea eskolan ideologiari nabarmen eragiten dioten curriculum-diseinuak ez dituztela kontrolatuko zenbait agentek, zeinek, gure iritziz, auzitegiek legez kanpokoak zirela esan zuten curriculum haietara itzuli nahi baikaituzte. Auzitegiek, hau da, justiziak, euskal curriculumen aldaketa eragin zuten, legez kontrako ekintzak egin zirela esan zutelako. Curriculum haiek Ganbera honek aldatu zituen. Zuk, orain, alderantzizko aldaketa egin nahi duzu. Guk espero dugu ez gaituzuela berriro istiluen garaira eramango. Batzordean esan genizun bezala, eskua luzatuta daukagu akordiorako, baina guk eskola irekia behar dugu, ez bere baitan itxia. Guk uste dugu Euskadik etorkizunera begiratzen duen eskola behar duela, eta ez herrialde gisa garena nahasten ahalegintzen dena. Ez dugu behar etengabe euskaldunaren eta espainiarraren arteko dikotomia sustatzen duen eskola, erreali- tate bananduak eta kontrajarriak balira bezala. Uste dut euskal gazteak egian oinarrituta hezi behar ditugula, ez batzuei gustatuko litzaiekeen hartan soilik oinarrituta. Uste dut jakin behar dugula eskolak benetan konprometitu behar duela egiaren defentsan, sail horretatik zuk aitzindari izan behar duzun balio horien defentsan. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2310 |
10 | 46 | 17.10.2013 | CELAÁ DIÉGUEZ | SV-ES | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, señora presidenta, lehendakari, legebiltzarkideok. Gaur, euskal sozialistok ezin dugu gure jarrera hemizikloko beste indar politiko bakar batekin ere adostu. Eusko Jaurlaritzak batere arrazoirik eta erabilgarritasunik gabe aurkeztu dituen bi kontu garrantzitsuren aurkako iritzia argitzea da dagokiguna. Honako hauek dira: batetik, LOMCEren erabateko aurkakotasuna eta, bestetik, 2010etik indarrean dagoen euskal curriculum propioa aldatzeko proposamenaren aurkakotasuna. Eusko Jaurlaritzak berariaz nahasi dituen kontuak, biak. LOMCEri dagokionez, argi gera bedi ez dugula errebalidarik nahi, ezta DBHko laugarren mailako bide bikoitza ere, ezta unibertsitaterako sarrerako azterketa ere, ezta Herritarrentzako Hezkuntza desagertzea ere, ezta LHk hartu duen forma ere, ezta eskola-kontseiluen eskumen-galera ere, ezta ikastetxeen rankinga ezartzea ere, ezta itunpeko sareari sare publikoaren aurrean abantaila nabarmena ematen dion plangintza ere, eta ezta erlijioa balio akademikoarekin tratatzea ere. Are eta gutxiago nahi dugu geure burua antolatzeko ahalmenean eta beste hainbat gauzatan eskumenak galtzea. Hara, legebiltzarkideok, arazo larri horietako bakar batek ere ez du zerikusirik curriculumgarapenarekin, Heziberri 2020 izeneko dokumentuarekin. LOMCEren aurrean daukagun jarrerak proposamengiletik nahiz Eusko Jaurlaritzatik urruntzen gaitu, prestatzen ari den curriculumak ez duelako balio LOMCE geldiarazteko. Eta ez du balio, edozein kasutan, dekretua izango delako, ez du balio ezerk ez duelako zerikusirik LOMCEren kontu larriekin, ez du balio curriculuma arauaren ondoren datorrelako eta ez du balio Heziberri 2020 dokumentuak berak dioelako errege-dekretuen zain egon behar duela Erkidegoko dekretuak itxi ahal izateko. EAJren jarreratik ere urruntzen gaitu gaur eztabaida honetatik hitz erdirik esan gabe irten nahi izateak, hurrengo legegintzaldirako zela behin eta berriz iragarri zenigun hezkuntza-lege baten amuaren atzean ezkutatuta. Beraz, galderek, gure galderek, hor diraute. Zer egiteko asmoa du Eusko Jaurlaritzak bi kontu horien inguruan, babesten dutenek ere onartzen duten bezala, elkarrekin zerikusirik izan gabe uztartu dituen kontu horien inguruan? Zer egin behar du LOMCErekin? Helegitea jarri behar al dio? Zer egin behar du Heziberrirekin? Zer dela eta curriculumaldaketa hori, euskal hezkuntzaren ezinbesteko aurrerapenari ezertan lagunduko ez diona? Eta hori larria da. Euskal hezkuntzak ezinbesteko egitekoak ditu gaur, eta geldi-geldirik dago. Ez du aurrera egiten, irautea ez baita nahikoa. Mundua mugitu egiten baita, eta munduaren eta gure arteko distantzia handitzen ari baita. Euskal hezkuntza ona da, baina ez da bikaina. Oraindik asko dago egiteko. Bikaintasuna da eremua. % 12 soilik uzten dugu atzean, baina atzean geratzea berdineztasuna da, ez iristea da, bazterketa da. % 12 soilik, % 12 alajaina. Zenbateko hori murriztu egin behar da. Ekitatea eta kalitatea elkarrekin doaz, eta gure erronka ez da jada denek hezkuntzarako sarbidea izatea, denek arrakastaz amaitzea baizik. Horregatik eta horretarako da ebaluazio diagnostikoa, eta Lópezen Jaurlaritzak ezagutza-barrako tarte bakoitzean % 5 hobetzeko hartutako konpromisoa. Ez dakigu oraindik egungo Jaurlaritzak konpromiso hori hartu duen, baina hori errealitatean lan egitea izango litzateke. Zer egingo du Jaurlaritzak zientziekin? Ondo gaude irakurketan, ondo gaude matematikan, baina gaizki zientzietan. Eskas gaude zientzietan. Eusko Jaurlaritzak lehen daudenak baino plan gehiago planteatu behar al ditu? Hori izango litzateke errealitatean lan egitea. Zer egin behar du gure akordio politikoan hitzartutako hirueletasunarekin? Zer egin behar du ingeleseko irakasleen prestakuntzarekin, 2012ko partida % 90 murriztu baitio? Zer egin behar du? Hori izango litzateke errealitatean lan egitea! D ereduari eta D ereduaren ezarpenari heldu genienean, irakasleriaren % 5 soilik genuen euskaldunduta, eta inori ez zitzaigun bururatu helburu hura ezin planteatuzkoa zenik. Gaur egun irakasleen % 17 daukagu ingelesa emateko gaituta. Hori izango litzateke hezkuntza-politika erreala. Eta zer egin behar du Eskola 2.0-rekin? Urte osoan ez dugu horren berririk izan, ezta ikastetxeek ere. Hori izango litzateke politika erreala. Eta zer eskaintzen zaigu? Heziberri 2020an ia batere edukirik gabeko hausnarketa teorikoa eskaintzen zaigu, aholkularitza gisako metodologia, erreferentzia teknikoa aldatu duena, bere legearen zioen azalpenean bere benetako asmoak Wertek aldatu zituen bezala. Baina, kasu honetan bezala, bere benetako asmoa gordez. Euskal hezkuntzan ez dago ezer gure egungo curriculumean oinarrituta landu ezin dena. Ezertxo ere ez. Beraz, zertarako galdu denbora eta dirua? Izan ere, ba al daki Jaurlaritzak zenbat kostatuko zaion operazio hori? Operazio hori egiteko, dirua behar da. Operazio hori egiteko, baliabide ekonomikoak behar dira. Zer da Heziberri 2020? Bere bertsio xaloenean, lehen esan dizuedan bezala, metodologia erretorikoa da, aholkularitzako hitzekin aurrera eramaten gaituena, curriculum batera iristeko nola egin behar den edo zer egin behar den esaten digu, edo zer egin beharko litzatekeen dekretu batera iristeko… Euskal Administrazioak, kontatu gabe, beti egin izan duena. Hori bertsio xaloenean. Bilerak eta bilerak, alderatzeko bilera gehiago, ekarpenak… Hori da 2020ren bertsio xaloena. Zein da bertsio doituena? Bertsio doituena, dudarik gabe, zazpi lurraldeen Euskal Herriaren nazionalismoen batasuna da, borondatez onartua izaten den heinean lotesle gisa ere sailkatzen dena. Legebiltzarkideok, loteslea Frantziarentzat eta loteslea Nafarroarentzat, baldin eta borondatez onartzen badute. Esan iezadazu nola uztartzen den hori. Legebiltzarkideok, ikastetxeek beraien proiektuak dituzte. Ikusi besterik ez dago, ikusi berri dugu, hezkuntza berezituaren proiektua, borondatez onartzen dena. Proiektu amerikarra da, baina Erkidegoan badira hori onartzen duten ikastetxeak, eta borondatez onartzen da. Ez dago Heziberri 2020ra joan beharrik Frantziako ikastolak eta Euskadiko ikastolak curriculum berean lanean aritzeko! Hori badaukagu! Ez diogu buelta gehiago emango! Eta hori guztia zertarako? Hara, lehenik eta behin, Jaurlaritza LOMCEren aurka dagoelako itxurak egiteko, erantzun ahulena emanda, PPkoak ez diren administrazio guztien artean ahulena. Kontua da pentsatzen has gaitezkeela LOMCEk ez duela horrenbeste gogaitzen Jaurlaritza hau, eta mingostasunik gabe esaten dut. Zergatik? Hara, Batxilergoan ere erlijioa daukagu, Wert bera ere mutur horretaraino iritsi ez denean. Itundua publikoa baino erreferenteagoa delako Jaurlaritza honentzat, erabat modernitatearen aurka doan kontua. Legebiltzarkideok, ikasleen irteerako profila doitu behar dela behin eta berriz esatea errebalidekin soilik lor daiteke. Beraz, zertarako Heziberri gehiago? Denbora irabazteko, orain legeari heltzeko denborarik ez duelako ematen. Denbora irabazteko. Eta zertarako gehiago? Euskal Herriko nazionalismoen batasunerako, esaten zaigun curriculum baturako! Argia da, azalpena argia da, lurzoru komuna, utopia errealitate bihurtua! Baina zer da hori? Zer lortzen du horrekin Eusko Jaurlaritzak? A, nazionalismoen batasuna, nazionalismoen batasunaren indarra! Baina indar hori ahultasuna da, nazionalismoen batasuna Erkidego honetan istilua delako, askotarikoa dena, askotarikoa dena berezko izaeragatik, eta askotarikoa, nazionalismoaren eta eznazionalismoaren eta gainerakoaren artean. Eta zertarako? Honako hau dio, batzordean esan zitzaigun bezala: "Euskal Herrian eta munduan bizitzeko". Baina, aizu, Euskal Herrian bizi gara lehen ere, euskaldunak gara eta! Gernikako Estatutuaren Euskal Herria gara, euskal herria gara, Euskadiko Euskal Herria. Euskal Herrian bizi gara jada. Munduan bizitzearen kontu horrek, ordea, zalantzak sortzen dizkigu, nire iritziz, Eusko Jaurlaritzak jakin beharko lukeelako gure borroka, gure erronka, etorkizun global desberdin bati aurre egitea dela; langabeziaren aurka eta pobreziaren aurka borrokatu behar dela, eta horretarako lehiakorra izan behar duela. Eta lehiakorra izateko herritar guztien enplegagarritasuna, gaitasuna eta ezagutza hobetzea behar du. Beraz, ez dezagun denborarik galdu, ez ditzagun baliabide ekonomikoak galdu. Ez gaitezen egon beti zaldiko-maldikoan jira eta bira, 360 graduko birak egiten, leku berera eramaten gaituzten birak egiten. Egin dezagun aurrera, erreakziona dezagun. Ohartu behar dugu munduko erronkak desberdinak direla. Beraz, kontu horretan Talde Sozialista zurekin bat etorriko da, Jaurlaritza honekin bat etorriko da. Erretorika hutsean eta divertimentoetan, ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2311 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Nik uste dut Talde Popularrak planteatutako mozioa motz geratzen dela eta ez dela nahikoa, izan ere, mozio honek planteatzen duena, eta bertan idatzi denaz ari naiz, mozio honetan planteatzen dena da Eusko Jaurlaritzak hezkuntza-arloan lehendik dauden esparru juridikoa eta oinarrizko legeria errespetatzea. Eta nik uste dut ez dela nahikoa Jaurlaritzari hori eskatzea, uste dudalako Eusko Jaurlaritza behartuta dagoela lehendik dauden esparru juridikoa eta oinarrizko legeria betetzera eta errespetatzera. Ez dut esaten, gobernatzen gaituenak gobernatzen gaituela kontuan hartuta, ez denik beharrezkoa Ganbera honetan defendatzea, baina uste dut motz geratzen dela, adostasun handi bat bilatzea besterik ez zaiolako gehitzen horri, agian beharrezkoa izango dena, baina edozein kasutan, Euskadin hezkuntza onena defendatzeko nahikoa dena. Eta horregatik esan dut motz geratzen dela, eta horregatik aurkeztu dugu aurkeztu dugun zuzenketa. Talde Popularrak proposatzen duenari zuzenketa honek gehitzen diona da Legebiltzarrari dei egiten diola sailari eska diezaion postulatu, ideario eta iruditeria nazionalistak inposatzeko eta ideia nazionalistak doktrinatzeko asmo guztiak baztertzeko, nire iritziz Talde Popularrak ere nahi duena baina bere mozioan adierazi ez duena. Horregatik esan dut mozioa motz geratzen dela, eta horregatik aurkeztu dugu zuzenketa. Nik uste dut Euskadin bi arazo nagusi ditugula kontu horren inguruan. Arazo bat daukagu: LOMCE. PPko Gobernuaren ondorioz, espainiarrak izatearen ondorioz eta Espainiako estatuaren parte izatearen eta Espainiako herritarrak izatearen ondorioz. PPk gobernatzen gaitu, eta, horren ondorioz, LOMCEren arazoa daukagu. Eta gero beste arazo bat daukagu; hain zuzen ere, nazionalistek gobernatzen gaituztela eta Euzko Alderdi Jeltzaleak gobernatzen gaituela. Beraz, LOMCEren arazoa daukagu eta Euzko Alderdi Jeltzaleak eta Eusko Jaurlaritzak sustatu nahi duten ideologiazko doktrinatzearen arazoa daukagu, gobernatu ahal izan duten guztietan egin izan dutena. Gobernatu ez dutenean ere ia egin dute. Beraz, horiek dira bi arazo larriak. LOMCEri dagokionez, gu oso kritikoak izan gara. Zegokion osoko zuzenketa aurkeztu genuen, dozenaka zuzenketa partzial aurkeztu genituen, eta, azkenean, ezezko botoa eman genion LOMCEri, zuzenketa batzuk behin betiko testuan sartu ziren arren. Diputatuen Kongresuan ere azalpenak eman ditugu, LOMCE ahal den neurrian hobetzen ahalegintzeko txostenean ere parte hartu genuelako, haren akatsak zuzentzeko, eta horretan aritu gara azken hilabete hauetan, eta arrazoi asko eman ditugu aurkako botoa emateko. Ez da berrikusi luzaroan iraunarazi den eredu pedagogikoa eta, ondorioz, ez dira konpondu hezkuntza-arazo handiak. Hamazazpi azpisistema autonomiko daude, eta horrek finantzaketa-, berdintasun- eta ebaluazio-arazoak sortzen ditu. Erlijioa ebaluagarritzat jo da. Herritartasunerako Hezkuntza irakasgaia kendu egin da. Autonomia-erkidegoak tartean gehiago sartzea planteatzen da, ikastetxe publikoko zuzendaria izendatzeraino. Eta ikastetxe pribatu itunduentzako eskakizunak eta kontrola apaldu egin dira, eta hori faboritismo nabarmena da. LOE aldatu behar zela defendatu dugu guk, baina ez aldatu den zentzuan. LOMCE, funtsean, LOE da aldaketa batzuekin, LOE bera LOGSE eraldatua zen bezala, eta guk oraindik pentsatzen dugu lege berri bat behar dela, hor dirauten hezkuntza-arazoak konponduko dituena. LOMCEk ez ditu hobetzen irakasleen hautaketa eta egoera, irakasleen egoera hobetzea hezkuntza hobetzeko sine qua non baldintza ez balitz bezala. Gainera, ikastetxeetako irakasleek autonomia gutxiago izango dute erabaki beharko lituzkeen gaiak erabakitzeko, zuzendaritza-taldea hautatzetik eta lege-esparruan hezkuntza-ibilbideak egitetik hasita. Eta uste dugu sexuaren araberako banaketak diruz lagundutako jarduera ez lukeela izan behar, baterako hezkuntzaren printzipio publikoaren aurka doalako. Gainera, ikastetxe itunduek diru publikoa jasoko dute, baina ez dituzte ebaluatu eta kontrolatuko ikastetxe publikoak bezala. Eta hezkuntzako hamazazpi azpisistemak sagaratu dira, curriculumetik urruntzeko joerarekin, ikasle eta irakasleen mugikortasun geografikoa zailduz. LOMCEk uko egin dio derrigorrezko hezkuntzaren Espainiako guneari ere, eta tratu txarra eman zaie humanitateei eta arte-irakaskuntzei. Beraz, oso kritikoak izan gara LOMCErekin, eta hala izaten jarraitzen dugu. LOMCE ez zaigu gustatzen, baina lege organikoa da eta ez dago intsumisioarentzako lekurik; beraz, betetzea besterik ez dago. Eta Hezkuntza Sailak egin behar duena da sistemaren akatsak eta Euskadiko hezkuntzaren ahultasunak seriotasunez eta zorroztasunez aztertu eta hobekuntza zehatzak proposatu. Baina kontua da (eta hauxe da Euskadiren bigarren arazoa) Jaurlaritza honen asmoak desberdinak direla. Eusko Jaurlaritzako Hezkuntza Sailak, beste bira bat eman nahi dio historikoki sustatu duen ideologiazko doktrinatzeari. Euskal gazte guztien ideologiazko doktrinatzea nahi du denak nazionalista bihurtzeko. Euskal Herri Handia sustatu eta defendatu nahi du. Lehen esan genuen eta orain ere esaten dugu: helburu politikoak dituen operazio politikoa egin nahi da, beste bira bat eman nahi zaio ideologiazko doktrinatzeari, Euskal Herriaren nortasun bateratuaren defentsarako, Euskal Herri Handia defendatzeko, manipulazio historikoak sartzeko, Frantziako hegoalderanzko eta Nafarroaranzko espantsionismoa defendatzeko eta herritar nazionalista gehiago sortzeko. Horiek dira Jaurlaritza honen asmoak, praktikara eraman nahi izan dituenak eta gobernatu ahal izan duenean eraman dituenak. Horregatik esan dut bi arazo ditugula: batetik, LOMCE, asko kritikatu duguna eta Diputatuen Kongresuan gure aurkako botoa jaso duena eta, bestetik, hemen Euskadin, bizitza osoko helburu nazionalistak, hau da, denoi Euskal Herri Handia saltzeko ideologiazko doktrinatzearen helburua eta herritar guztiak nazionalista bihurtzekoa. Horregatik esan dut Talde Popularrak planteatutako mozioa motz geratzen zela. Motz geratzen da oinarrizko araudia betetzea soilik defendatzen duelako, indarrean dagoen legea betetzea, eta adostasun handia defendatzen duelako, esan dudan bezala; eta hori gaizki ez dago baina ez da nahikoa. Bestalde, bat gatoz Oyarzabal jaunak nazionalismoaren helburuei buruz egindako diskurtsoarekin. Besterik ez, eta eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2312 |
10 | 46 | 17.10.2013 | BERRIOZABAL BÓVEDA | EA-NV | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburua. Lehendakari, sailburu eta legebiltzarkideok, egun on. Ez da gai honen inguruan hitz egiten dugun lehen aldia, eta iruditzen zait ez dela azkena izango. Irailaren 18tik hona makina bat aldiz aritu gara kontu honen inguruan, batez ere, Uriarte sailburu andrea. Beste hainbatek ere asko hitz egin du, baliteke gehiegi hitz egin izana eta, batez ere, gehiegikeriak esateko izana. Gaur ere izan dugu horietako zenbait entzuteko aukera, lekuz kanpo daudenak eta egiarekin inolako zerikusirik ez dutenak. Adierazpen arduragabeak, bidegabeak eta egia esaten ez dutenak entzun arren, ez nuke nahiko ergelkeria horiek eztabaida honen funtsa lausotzea. Hori da batzuek egin nahi dutena: eztabaida desbideratu eta ez joan arazoaren funtsa eztabaidatzera. Guk uste dugu eztabaida honek konstruktiboa izan beharko lukeela. Ulertu eta onartzen dugu eztabaida kritikoa izatea, baina konstruktiboa bada, eta ez alternatiba eta proposamenik gabeko eztabaida suntsitzailea. Bihar beteko da hilabetea Eusko Jaurlaritzak hezkuntza arloko eragileekin elkartu eta geroago Heziberri 2020 izena hartuko zuen proposamenaren zirriborroa aurkeztu zienetik, proposamen irekia aurkeztu zienetik, ekarpenak jasoko zituen dokumentua aurkeztu zienetik. 15 egun ere ez dira igaro sailburuak kontroleko plenoan, hemen bertan, horren inguruko hainbat interpelazio eta galdera erantzun zituenetik. Astebete baino ez da igaro Heziberri 2020 ekimena abian jartzeko Jaurlaritzak eta hezkuntza eragileek bilera egin eta elkarlanean aritzeko adostasuna eta aritzeko konpromisoa agertu zutenetik. Are gehiago, astelehen honetan, duela hiru egun, sailburuak agerraldia egin zuen batzordean Heziberri 2020ren inguruko zehaztasun guztiak emateko. Hortaz, esango nuke azalpen asko emanda daudela, eta egon zitezkeen zalantzak eta ustezko susmoak usatuta egon beharko liratekeela, adostasuna izan baita Eusko Jaurlaritzaren ahotik gehien entzun den hitza, bai sailburuaren aldetik, bai lehendakariaren edo bozeramailearen ahotik ere. Egin ez duen guztia. Pero, por lo visto, aún no ha quedado claro. Baina ez omen da, hala ere, argi geratu. Horregatik, berriz azalduko dut zein den Euzko Alderdi Jeltzalearen eta Euzko Abertzaleak taldearen jarrera. Hasteko, jakinekoa denez, oso positibotzat jotzen dugu abian jarritako ekimena, baina hori bezain positibotzat jotzen dugu eragileek lankidetzarako erakutsi duten jarrera eta gogoa; izan ere, eragile horien laguntzarik gabe ezinezkoa litzateke hau abian jartzea; ez, behintzat, guk, Euzko Alderdi Jeltzaleak, hezkuntza gaiak lantzeko orduan dugun ikuspegitik, bai, ordea, beste batzuek duten ikuspegitik. Eta gogorarazi nahi nioke Oyarzabal jaunari ez dezala gezurrik esan, izan ere, eragile horien artean guztiak, inondik inora, ez dira abertzaleak, denetik dago, legebiltzar honetan bezala, baita Alderdi Popularrekoak ere. Galde egiezu ea ados dauden edo ez dauden. Proposamenari berari dagokionez, eduki zehatzez baino gehiago filosofiaz hitz egiteko eguna dela uste dugu. Elkarlanean eta zintzotasunez gogoeta egiteko aukera ematen duen proposamena dela uste dugu, batez ere, proposamen irekia, parte hartzaile guztien artean landu eta adostu beharrekoa. Eta 'guztien' diodanean, 'guztien' esan nahi dut: hezkuntza eragileak, eragile sozialak eta politikoak. Guztiok izango dugu parte hartzeko aukera, eta horrek zerikusi zuzena du Oyarzabal jaunak bere ekimenean proposatzen duen adostasun beharrarekin. Hainbat dira adostu beharreko kontuak; izan ere, Celaá andreak esan du euskal hezkuntza sistema kalitatezkoa dela, baina oraindik baduela hobetzeko eta berriztatzeko aukera. Horretan, bat gatoz. Horregatik, aztertu behar dugu norantz joan behar duen euskal hezkuntza sistemak bere osotasunean, aurretik dituen erronkei erantzuteko, nola egokitu Europan hezkuntza eta prestakuntzari buruz 2020rako finkatu diren ildo estrategikoei, hobekuntza hori gauzatzeko aldaketak behar ahal dituzten indarrean dauden curriculumek, eta, hala bada, zertan eta zein zentzutan egin behar diren aldaketa horiek. Eta horrez gain, legean ze kontu aurreikusi beharko liratekeen. Baina horren inguruan gogoeta egiteak ez du esan nahi gai zehatzak, politika zehatzak, Celaá andreak aipatutakoak ala beste batzuk, lantzen ari ez garenik. Izan ere, sinestezina da Celaá andreak nola leporatzen dion Jaurlaritzari ezer ez egitea eta, aldi berean, nola esaten duen zuzenketan arinegi jokatzen ari dela. Zertan gara? Zuk badakizu ez direla egia ez aurrenekoa eta ez bigarrena. Eragileei ondo iruditzen zaie, aurrerapena dela uste dute, bidea egiten hasteko modu bat dela uste dute. Zeren beldur zara zu? Zergatik ahalegintzen zara arreta baztertzen eta desbideratzen? Ez da bada izango zeu ez zinela gai izan lan egiteko eta adostasunak lortzeko eta, zeuk diozun bezala, "divertimentoak" egiten aritu zinela? Euskal Herriari dagokionez. Jaurlaritzak bere osotasunean, lehendakariak eta sailburuek, ondo baino hobeto dakite zein den euren jarduera esparrua, eta errespetatu egin dute orain arte eta hala egingo dute. Baina horrek ez du esan nahi inondik inora hizkuntza eta kultura bera konpartitzen dutenek osatutako komunitatean, Euskal Herrian, lankidetzarako bideak jorratu ezin direnik gai horiei dagokienez lurralde desberdinen artean. Lankidetzarako bideak, inolaz ere inposaketak. Eta guk gure esparrurako jarri dugu abian egitasmo hau. Gure eremurako jarri nahi dugu, baina beste batzuek, nahi izanez gero, euren borondatez erreferentziatzat hartu ahal izango dute. Guk defendatzen dugun sistema sendo eta zorrotza da, egoeraren araberako aldaketa politikoetatik salbu, malgua eta solidarioa, ikasle guztientzat aukera berdintasuna bermatuko duena. Marko egonkor eta iraunkorra proposatzen dugu, etengabeko erreformak, batekoak ala bestekoak, alde batera utziko dituena. Eta horretarako, beharrezkotzat jotzen dugu hezkuntzaren euskal legea, eta horretarako beharrezkoa izango da guk guztiok errealitatearen diagnostiko ona egitea eta erabaki egokiak hartzea. Hori zen gure zuzenketan jasotzen genuena. Zuzenketa hori bat dator 2012ko hauteskunde egitasmoan Euzko Alderdi Jeltzaleak esaten zuenare- kin. Esaten genuen adostasun politiko eta sozial zabala sustatzea ezinbestekoa zela eta lege biltzailea izan behar zuela hezkuntzaren egitura gorpuztu eta koherentziaz jantziko zuenak, eta iruditzen zaigu proposamen honek bidea eman dezakeela gure helburu hori lortzeko. Sakoneko eztabaidari ihes egin eta LOMCEren inguruko eztabaida bihurtu nahi izan dute zenbaitek gaurkoa. Guk ez dugu arazorik kontu honetaz hitz egiteko, eztabaidatzeko, baina tokatzen denean. Gure jarrera zein den ondo baino hobeto dakite talde guztiek: LOMCEren erabat kontra gaude, eta eskura ditugun tresna guztiak erabiliko ditugu euskal hezkuntza sisteman kalterik eta atzerapausorik egon ez dadin. Baina laster eztabaidatuko ditugu horren inguruko hainbat ekimen. Batzordean esan bezala, eragileek lezio bat eman diote Eusko Legebiltzar honi; izan ere, eragile bakoitzak hezkuntzaren ikuspegi propioa izanda ere, ikuspegi horri uko egin gabe, gai izan dira adostasuna lortzeko. Horixe bera egin beharko genuke, gure ustez, hemen ordezkatuta gauden talde guztiok. Zuei dena oinarrizko legeria iruditzen zaizue, bai hezkuntzan eta bai gainerakoan, eta gauzak birzentralizatzeko irrika horretan, berdin zaizue beste batzuen eskumenak zapaltzea, gure kasuan Gernikako Estatutua, hezkuntza bere osotasunean EAEren eskumena dela dioena, maila, gradu, modalitate eta espezialitate guztietan. Zuei berdin zaizue hori guztia edo, are eta okerrago, ondo iruditzen zaizue eta txalotu egiten duzue ministroak egindakoa, eta guk ez dugu hori onartuko, ondo dakizun bezala. Ondo dakizu ekimen horrek adostasunaren gaiak baino askoz garrantzi handiagoa duela curriculuma egin edo aldatzeko orduan. Adostasunaren premiari dagokionez, bat nator zurekin. Gainerakoan, ezertan ez. Ulertzen dut gure zuzenketa, handizalea eta konstruktiboa izateaz gain, askoz integratzaileagoa dela, eta guk uste dugu talde guztiek onartzeko modukoa dela. Beraz, aldeko botoa eskatzen dizuet. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2313 |
10 | 46 | 17.10.2013 | UBERA ARANZETA | EH Bildu | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Egun on guztioi. Rajoy, Aznar, Bárcenas, Montoro, Botella, Wert..., luze jarrai dezaket banan-banan Alderdi Popularreko ordezkarien zerrenda luze eta zabalarekin, baina lasai, ez da nire asmoa aspertaraztea. Esan dudan bezala, zerrenda luze eta zabala iruzurrarena, inposizioarena, indarkeriarena, suntsiketarena, ezjakintasunarena, astakeriarena, homofobiarena, porrotarena. Badirudi elkarren artean lehia batean sartu direla, ea nork astakeria handiena bota, nork inposizio handiena ezarri... Espainia marka, porrotaren, iruzurraren marka. Hortxe, Oyarzabal jauna, espainiar nazionalismoa eta adoktrinamendua. Alderdi Popularra horretan ari da jo ta ke, erreforma ideologikoak, berzentralizatzaileak, identitarioak bata bestearen atzetik onartuz eta inposatuz, herritarren eta herrien askatasunarekin amaitu nahirik, herritarren eskubide sozial eta laboralekin amaitu nahirik eta, zer esanik ez, eskubide guztiekin: giza eskubideekin, eskubide zibil eta politikoekin, eta, nola ez, hizkuntzaren eskubideei ere amaiera-epemuga jarri nahirik. Eta hori guztia demokraziaren, askatasunaren eta bideragarritasun ekonomikoaren izenean egiten duzue inolako lotsarik gabe, ukitzen duzuen guztia suntsituz eta porrota inposatuz, zuen porrota beste guztioi inposatuz. Hori da zuen kontsentsua, hori da zuen akordioa eta hori da zuen adostasuna. Eta orain hezkuntzari egokitu zaio, LOMCE erreformaren bidez, pertsona guztioi dagokigun hezkuntza eskubidearekin amaituz, hezkuntza pribilegio bilakatuz, elitista bilakatuz, bakoitzak duen maila ekonomikoaren araberako hezkuntza maila izan dezan, hezkuntza merkatu produktiboaren menpe jarriaz, aurretiazko sailkapena ezarriz, frankismoaren garaietara itzuliz errebalidekin, ikastetxeak mailakatuz rankinaren bidez, ikastetxeei, familiei, hezkuntza komunitateari erabaki-ahalmena murriztuz, hezkuntza pribatizatuz, sistema publikoa desmantelatuz, euskara desagertarazteko bidean jarriz. Hau da herritar guzti-guztioi, madrildarrak izan, extremeñoak izan, katalanak izan, datorkigun eraso bortitza. Guztioi. Eta gure herriaren kasuan areagotzen den erasoa, gure hizkuntzaren –euskararen– kontra zuzen-zuzenean doalako. Gure errealitatearen, gure hezkuntza-sistemaren, gure erabaki-gaitasunaren aurka doalako bereziki. Eta orain ez dakigu zuen jarrera indartzeko asmoz edo batek daki zergatik, curriculumaren aurkako gudari ekin diozue. Beti aitzakiaren bat bilatu behar kontra egiteko, eraikitzen ez uzteko, deseraiki- tzeko eta pertsonen askatasuna eta herrien askatasuna eta aniztasuna, aniztasuna, ez errespetatzeko. Hori da zuen guda: aniztasuna ukatu, askatasuna ukatu guztioi, guzti-guztioi, zuek ondo baino hobeto dakizuenean euskal curriculumak, Jaurlaritzak azaldu duen Heziberri 2020 egitasmoak, kilimak ere, kili-kiliak ere ez dizkiola egiten LOMCE erreformari. Guk bat egiten dugu, eta batzordean ere esan genuen, bat egiten dugu eta ados gaude euskal curriculuma garatzearekin, onartzearekin, hezkuntza komunitateko eragile guztiekin adostearekin, baina guztiekin, e? Guztiekin. Eta hemen ez zarete ibilbidean guztiekin hasi, eta hor mailaketa bat egin duzue. Eta prest gaude eta iruditzen zaigu logikoa dela eztabaida hau hemen, guztion artean egitea, akordioak bilatzea eta euskal gizarteak ere eztabaida horren parte izatea. Hemen inportanteena da herritarrekin adostasunak lortzea, eta iruditzen zait Legebiltzarraren eta Jaurlaritzaren helburua hori izan behar dela. Ados gaude, baita ere, hezkuntza lege propioaren beharrarekin, nola ez. Beti aldarrikatu dugu. Zerbaiten premia baldin badaukagu, horren premia da, lege propio baten premia eta beharra dugu urgentziaz. Prest gaude bide horretan euskal bidea egiteko, bide propio hori elkarrekin egiteko, adostasunetara iristeko, gure herritarren hezkuntza eskubideak defendatzeko, aipatu duzuen herritarren arteko berdintasun hori defendatzeko, aniztasuna bermatzeko; azkenean, gure hezkuntza kalitatea mantendu eta hobetzeko. Eta abar luze bat. Azkenean, hezkuntza herritarren eta herrien askatasunean oinarritu behar delako, eta herrien eta herritarren arteko errespetutik, errespetutik, guztion artean gizarte justuago bat, solidarioago bat, ekitatibo bat eraiki ahal izateko. Baina horretarako, ikusten dugu, Uriarte anderea eta Berriozabal anderea, Jaurlaritzak hainbat kontu argitu beharra dituela, zeren eta kezkatuta geratu ginen aurreko Hezkuntza Batzordean eta gaur ere kezkatuta geratu gara Berriozabal andereak esandakoagatik. Aipatu duzu Urkulluk eta Gobernuak beraien jardun esparrua errespetatuko dutela. Ez dakigu zehazki horrek zer esan nahi duen. Baina argitu beharra dago ea curriculuma eta lege propioa garatzeaz gain, hau da, bide hori jorratzeaz gain, LOMCEri aurre egiteko prest bazaudeten. Prest al zaudete LOMCEri aurre egiteko eta LOMCE ez aplikatzeko bitartekoak definitu eta garatzeko? Horretarako baduzue borondaterik? Bai edo ez? Hori da jakin nahi duguna, eta hori da orain arte Gobernu honi entzun ez dioguna, ez Legebiltzarrean, ez batzordean, ez kalean. Hori da argitu beharra dagoena. Ba al duzue borondaterik hezkuntza komunitateari babes marko bat eskaintzeko, LOMCE ez aplikatzeko? Zeren eta hezkuntza komunitatea prest dago zuekin elkarlanerako, eta beharrezkoa da, baina babes marko bat behar dute. Bitartekoak behar dituzte, eta hori, Jaurlaritzaren eta Legebiltzarraren lana da, bitarteko horiek eskaintzea. Gero, beste zalantza bat. LOMCEri aurre egiteko orduan, zer esan nahi du legalitate barruan egiteak? Alegia, soilik bide juridikoetara, epaitegietara mugatuko zarete? Garatzeko asmoa dagoen curriculuma LOMCEk ematen digun markoaren portzentaien barruan kokatuko da? Hainbat galdera ditugu, eta iruditzen zaigu argitu beharra dagoela, orain arte erantzunik ez dugulako jaso. Momentu honetan pilota zuen teilatuan dago, Jaurlaritzaren eta EAJren teilatuan dago. Ea eragileek hasitako bidea jorratzeko eta bide horri jarraitzeko asmoa ote duzuen eta gure herrian LOMCE ez aplikatzeko bidea hartzen duzuen, edo adoktrinatzailearen eta espainiar nazionalisten eskutik joatea aukeratzen duzuen, estabilitatearen, hezkuntza akordioaren eta kontzentsuaren mozorropean. Hori zuen esku dago. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2314 |
10 | 46 | 17.10.2013 | OYARZABAL DE MIGUEL | PV-ETP | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok. Edozein une da egokia LOMCEri buruz hitz egiteko baina, egia esan, curriculum-dekretuen aldaketari buruz hitz egiteko mozioa ekarri dut hona. Dena den, aukera ematen dit LOMCE aldarrikatzeko, irakaskuntzaren kalitatea hobetzeko legea aldarrikatzeko, Espainian azken hamar urte hauetan hezkuntza arloan egin den gauzarik onena. Bai, horixe. Dudarik gabe! Hara, gezur batzuk desegin beharko dira. Hemen ez dira adostasunik gabeko legeak egiten PP legea aldatzera etortzen delako… Ez, ez! Espainiako hezkuntza-legeak PSOEren LODE, PSOEren LOGSE, PSOEren LOPEG, PPrena zen eta indarrean sartu ez zen LOCE eta PSOEren LOE izan dira. Demokrazia hasi zenetik izandako lege guztiak PSOErenak. Eta ikusiko dugu ea LOMCEk emaitza batzuk ematen dituen, ea helburua lortzen duen. Nik uste dut ibilbide luzea duela; izan ere, LOMCE kritikatzen duten guztiek –aulki horretatik, aulki hartatik, sozialistek eta UPyDk–, arrazoi kontrajarriengatik kritikatzen dute. LOMCEk ez du eredu alternatiborik, LOMCEk ibilbidea izango du. LOMCE indarrean sartuko da eta ibilbidea izango du Espainian, ez dagoelako LOMCEren eredu alternatiborik, zuek ez duzuelako jakingo eredu alternatibo bat adosten, ez zaretelako gai, gezurrak eta demagogia alde batera utzita, LOMCEren artikuluak eztabaidatzeko. LOMCEk ikastetxe itunduei laguntzen diela esaten diguzue... Baina nork esaten digu? Euskal Herritik ikasbideak eman behar al ditugu, Euskal Herriak, gure hezkuntzaren % 50 itundua izanik, Espainiako ikastetxe itunduen ratio handiena duenean? Guk esan behar al dugu Madrilen itunduei lagunduko dietela? Ikastola pribatuek jaso zuten babesaren ondorioz, Euskadi da ikastetxe itunduei gehien lagundu zaien erkidegoa! Nor engainatu nahi duzue zuek? Nor engainatu nahi duzue LOMCEri buruz hitz eginda? LOMCEk hobetu egin nahi du eta akatsak zuzendu nahi ditu, bai horixe, urteetan zehar atzemandako akatsak zuzendu nahi ditu. Ala gure herrialdeko hezkuntzan zuzendu beharreko ezer ez dagoela iruditzen al zaizue? Zuk uste duzu euskal familiek ez dakitela hezkuntzan arazoak daudela? Ez al dakizue erronkak dituztela eta beren seme-alabentzako hezkuntza hobea nahi dutela? Bai horixe! Jakina zuzendu beharreko gauzak daudela! Eta hori da kontua. Hemen kontua ez da hezkuntzaz hitz egiteko zilegitasuna ezkerrak edo nazionalistek soilik izatea. Ez. Izan ere, 350 diputatutik 181ekin onartu bazen LOGSE (350 diputatutik 181ekin), LOMCE 350 diputatutik 182rekin onartu izanak, nire iritziz, ez dio zilegitasunik kentzen. Urte asko daramatzagulako LOGSEren mende, eta lege honek, LOMCEk, eserleku gehiago ditu, babes handiagoa du Diputatuen Kongresuan. LOMCEren helburua disfuntzioak zuzentzea da. LOMCE eskumenak errespetatzen dituen esparrulegea da eta, bestela, esan iezaguzue helegitea jarriko diozuela. Baina gu oso arduratsuak gara eskumenak errespetatzeko orduan, badakigulako aukerarik txikiena ikusten baduzue helegitea jarriko diozuela legeari; baina kontua da ardura handiz jokatu dela autonomia-erkidegoen eskumenak errespetatzeko orduan. Horregatik ez zaio gustatzen LOMCE UPyDri. Jakina! UPyDk autonomia guztiak hondatuko lituzke, autonomia-erkidegoen hezkuntza-eskumenak ezabatuko lituzke; horregatik ez zaio gustatzen LOMCE UPyDri. Baina lege honek erabat errespetatzen ditu autonomia-erkidegoen eskumenak. Gure hezkuntzasistemari koherentzia ematen ahalegintzen da, hamazazpi hezkuntza-sistema kontrajarri ez izatearren. Herritar libre, kritiko, ireki eta etorkizunera begiratzen dutenen zerbitzura dagoen hezkuntza defendatzen dugu guk, ez beraien zilborrera begira dauden herritarren zerbitzura dagoena. Kontu identitarioak haizatzen ez dituen hezkuntza behar dugu. Hori da behar duguna. Herrialde honetako erradikalenen mende ez dagoen hezkuntza behar dugu, ez bost hitzetatik lau zazpi lurraldeen Euskal Herriari buruzkoak eta karga ideologiko nazionalista dituen hezkuntza. Haiek desitxuratu egin nahi duten Euskal Herria. Izan ere, Euskal Herria terminoa euskal eskuinak, Espainiako eskuinak beti erabili izan duen terminoa da; Euskal Herria terminoa ez zitzaion batere gustatu Sabino Aranari, eta horregatik atera zuen Euskadi terminoa, Euskal Herria eskuinaren terminoa iruditzen zitzaiolako, Espainiako eskuinaren terminoa, eskuin tradizionalistak eta karlistak beti defendatu eta erabili zuen terminoa da Euskal Herria, zuek orain banderatzat hartzen duzuena… Haiek, zuen herenaitonek, Bildu gehiengo osoz gobernatzen ari den herrietan hilobiratuta daudenek, herenaitona guztiek, baita nireek ere, nik ere familia baitut Gipuzkoan… Gaur egun Bilduk gehiengo osoz gobernatzen duen herri horietan guztietan, zuen herenaitonak hilobiratuta dauden herrietan. Eta herenaitona horiek Euskal Herriaz hitz egiten zuten, baina Espainiako Euskal Herriaz. Espainiako bandera eramaten zuten eta, batere konplexurik gabe, garena defendatuz Euskadi eraikitzen zuten. Euskalduna izatea aldarrikatzeko ez zuten gainerakoekin eten beharrik, eta hainbat mendetan hartu zuten parte Espainiako egitasmo komunean, euskaldunak protagonista zirela. Bai, zuen herenaitonek. Bilduk gehiengo osoz gobernatzen duen herri horietan, Euskadiren alde eta euskaldun guztien aurrerapenean eta euskaldun guztien eskubideak betetzen lagunduko zuen Espainiaren alde aurpegia eman zuten euskaldunak zeuden herri horietan. Hori da guk defendatu nahi dugun eskola, gure historia gezurrik gabe aitortzen duena, eta ez gure erkidegoa duela hogeita hamar urte sortutakoa balitz bezala azaltzen duena. Erkidego honek hainbat mendetako historia du, euskaldunok hainbat mendetako historia dugu, eta ezin dizuegu utzi orain historia hori desitxuratzen eta manipulatzen, eta are gutxiago euskaldunen artean jaurtitzeko arma bihurtzen, Espainiako gainerako lurraldeekin istiluak sortzeko. Ezin dizuegu hori egiten utzi. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2315 |
10 | 46 | 17.10.2013 | CELAÁ DIÉGUEZ | SV-ES | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Oyarzabal jauna, baliteke lege berrian indar politiko guztiak ez aurkitzea. Dudarik gabe, elkarrekin topo egingo dugun lekua artikulu bakarreko kontua da, "LOMCE indargabetu" dioen kontua. Horretan bai egingo dugu topo. Baina zuek alderantzizko egoeran aurkitu zarete, hau da, indar politiko guztiak zuen LOMCEri ezezkoa ematen dioten egoeran. Bestalde, LOEk Konstituzioko 27. artikulua jasotzen du, irakaskuntza-askatasunari buruzkoa. Hor irekitzen dira kontzertuak. LOGSE denek txalotu zuten, zuek izan ezik, LOErekin gertatu zen bezala, FERE ere sartu egin baitzen. Hara, lege sozialista guztiek babesa jaso dute, babes indartsua eta sendoa jaso dute, baina zuek ez zarete hor egon, zuek aukera hori galdu duzue. Eta halaxe da, LOMCE indargabetuko dugu. Indargabetu egingo dugu. Beraz, ez dakit indarrean sartuko den eta, zorionez, errege-dekretuak ikusi beharrik izango dugun. Honenbestez, Heziberri profilik gabe geratuko da. Hara, Berriozabal andrea, pena handia eman didazu. Esan duzunak, zuk ez, noski. Eta pena handia eman dit, izan ere, zuek egonkortasunaren diskurtsoa, akordioak lortzekoa eta abar eta abar egiten ari zareten bitartean, zuk esan duzu ni ez nintzela gai izan adostasunak lortzeko eta, horregatik, adostasunen kontuagatik jeloskortasunez gainezka nago. Hasteko, ez dut adostasunik ikusten. Zuri hanka bat falta zaizu, hain zuzen ere, irakasleen ordezkari diren hezkuntza-eragileak. Gainera, esan behar dizut badakizula noiz landu zen Erkidego honetan adostasun handiena: 92ko hezkuntza-proiektuan landu zen, koalizioko gobernua partekatzen genuenean eta indar politikoak akordio politikoa eta hezkuntza-proiektua lortzeko gai izan ginenean: eskola-ituna. Handik bi lege atera ziren, Eskola Publikoaren Legea eta Irakasle Kidego Propioen Legea. Hori izan zen egonkortasuna ematen duen itun handia. Eta ba al dakizu zer egiteko aukera izan nuen nik, Berriozabal andrea? Nire aurreko sailburuaren, hau da, Campos jaunaren 2007ko dekretua A-tik Z -raino aldatzeko aukera izan nuen. Baina ez nuen aldatu. Eta askoz azkarrago izango zen, askoz ere azkarrago izango zen, baina ez nuen aldatu. Eta ba al dakizu zergatik ez nuen aldatu? Ba al dakizu zergatik? Hezkuntza barrutik ulertu behar delako, sentitu egin behar delako, hezkuntzarekin hunkitu egin behar delako, hori delako hiri baten etorkizuna, hori delako herri baten etorkizuna. Hori da hezkuntza. Ba al dakizu zergatik ez nuen aldatu? Egonkortasunari errespetua niolako. Eta zer aldatu nuen? Ideologizatuegiak izateagatik eskolan norberaren etxean bezala sentitzea galarazten zuten puntuak aldatu nituen. Puntu horiek bakarrik, andrea, hiru puntu. Gehiegizko euskalherria batzuk kendu nituen, esaterako "Euskal Herriko infekziozko gaixotasun ba- tzuk analizatuko ditugu", izan ere, Euskal Herriko infekziozko gaixotasunak Errioxara ere zabalduko ziren. Nik hala uste dut. (Risas) Baina gure euskalduntasuna adierazitako euskalherria terminoaren kopuruan jokatzen ez genuenez, Euskal Herria terminoa ondo kokatuta zegoen proiektua egin nuen, euskal hizkuntzaren eta kulturaren lurralde-eremua zelako. Eta hori orain indarrean dagoenetik landu daiteke. Beraz, nik nahi dudana, nire taldeak nahi duena, Lópezen Jaurlaritzak nahi izan zuena, eta orain ere nahi duguna, hezkuntzak aurrera egitea eta hezkuntza garatzen jarraitzea da. Eta adanista iruditzen zaigu honako hau esatea: "orain eraikiko dugu euskal hezkuntza, orain egingo dugu hezkuntza sendoa". Aizu, errespetua historiari! Horregatik, ez zait gustatzen entzutea Lópezen Jaurlaritzaren politikek ez zutela adostasunik lortu hezkuntza-arloan. Hor dituzu emaitzak: hirueletasuna, Eskola 2.0, lanbide heziketa… Ez iezadazu hori esan, edozein hemerotekarekin aurka egiteko modukoa da eta. Ez iezadazu penarik eman esaten duzunarekin. Ez iezadazu penarik eman, mesedez! Aurrekoari errespetu pixka bat izatea ez da inoiz gaizki etortzen. Ez da inoiz gaizki etortzen. Esan iezadazu zer den hau: nik hartzen badut Heziberri eta irakurtzen badut: "Zereginak: zuzendaritza-taldearen proposamenaren prestaketa, planaren edukiaren oniritzia eztabaidatzeko, IXko 18an plana eragileei aurkeztea…", eta horrela hurrenez hurren. Aizu, baina zer da hau? Aholkulariek pasatzen dizkiguten paperak gogorarazten dizkidate niri, aholkulariei zor diedan errespetu guztiarekin. Hemen ez da hitz bat ere esaten hezkuntzari buruz esateko: lehen proiektua, bigarren proiektua…, "artikulazio handiagoa bideratuko du", "kohesio handiagoa ahalbidetuko du", "erreferentea izango da…". Aizu, mesedez! "Hezkuntza-eredu pedagogiko propioaren esparrua", beltzez. "Propioa", beltzez. Orain daukaguna besterena da. "Propioa", beltzez. Benetan esango dizut, zera pixka bat… Atzerritarrak gurekin etxean bezala senti daitezen denok ahalegintzen ari garen unean, nola utziko dugu, bada, geureak, gu geu, atzerritar sentitzen geure etxean! Eskolak harrera-eremu ulerkorrena izan behar du ikaslearentzat, koiunturazko gobernu baten lehentasuneko ideologia etxetik dakarren ideologiaren desberdina dela sentiarazten ez diona. Berdintasun-egoeran sentitu behar du. Horretarako da eskola. Eta gainerako gauza guztietarako, beste gauza guztietarako, ideologietarako, ikastetxe erlijiosoak daude eta ikastolak daude, beren ideologia zilegitasunez garatzen dutenak. Baina instituzio batek ezin du, inolaz ere, batzuen intereseko ideologia bat inposatu, zilegi dena, guztiz zilegi dena, baina ezin du inposatu denentzako den hezkuntza-sistema baten gainean. Hori da guk nahi dugun etxea, eta nik uste dut argi dagoela. Eta uste dut ados jarri gaitezkeela, baina hori da akordioa! Ez dago besterik. Bestea istilua da. Goazen akordiora. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2316 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Presidente andrea, Alderdi Popularrak planteatutako mozioaren aldeko botoa emango dugula argitzeko soilik, logikoki, ados gaudelako Eusko Jaurlaritzari lehendik dagoen esparru juridikoa eta oinarrizko legeria errespeta ditzala eskatzeko orduan, mozioak, funtsean, horixe planteatzen baitu, eta ezer gutxi gehiago. Eta mozioaren aldeko botoa emango dugu, Oyarzabal jaunak euskal nazionalismoaren helburu doktrinatzailearen aurka egin duen diskurtsoarekin ere bat gatozelako. Beraz, mozioaren aldeko botoa emango dugu, LOMCEren inguruan ditugun desadostasunak alde batera utzita. Azken batean, gaur ez gara ari LOMCE bozkatzen. LOMCE bozkatu zen lehen, eta guk aurkako botoa eman genuen Diputatuen Kongresuan, eta argudio sendoak eman genituen aurkako botoa emateko. Hori bai, egungo legea aldatzera behartuko dugu Espainiako hurrengo Gobernua, hain zuzen ere, etorkizunik ez duen legea aldatzera. Lege hori aurki aldatuko da. UPyDk Espainiako Gobernua behartuko du aurki lege hori aldatzera. Eta, bestela, denborak esango du. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2317 |
10 | 46 | 17.10.2013 | UBERA ARANZETA | EH Bildu | Mozioa, Iñaki Oyarzabal de Miguel Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, Hezkuntza Sailak Oinarrizko Hezkuntzarako euskal curriculumaren markoa landu eta garatzeko planaren inguruan duen politikari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Atzetik aurrera hasiko naiz. Berriozabal anderea: Urkulluren Gobernuak eta Urkulluk berak, lehendakariak, inoiz izan ez duen aukera dauka, eta babesa dauka LOMCE ez aplikatzeko gure herrian; LOMCE ez aplikatzeko, gure hezkuntza sistema propioa garatzeko eta gure etorkizunera begira oinarriak jartzeko. Hemen daukazu babesa, babes osoa daukazu, eta gu esku bat botatzeko prest gaude, argi eta garbi esan dugu. Baina oraindik ere ez diguzue argitu zer egin behar duzuen LOMCEren aurrean. Ez diguzue argitu. Behin eta berriro ari gara galdetzen, baina ez duzue argitzen. Badirudi, Oyarzabal jaunak esan duen bezala, espainiar nazionalistekin eta adoktrinatzaileekin joateko prest zaudetela. Hori da konpartitzen duzuena? Hori da zuen eredua, eredu inposatzaile eta totalitarista? Pentsatu nahi dut ezetz. Pentsatu nahi dut ezetz, ikusita herritarrek adierazi dituzten aldarrikapenak eta herritarrek egin dituzten eskariak. Eta gu hor egon behar gara, hezkuntza komunitateko eragile guztiekin –ez sindikatuak bakarrik: ikasleak, irakasleen ordezkariak–, guztiekin elkarlanean gure hezkuntza sistema, guztiena, babesteko eta defendatzeko, eta urratsak emateko gure hezkuntza sistema benetan sendoa izan dadin, askatasunean, pertsona guztien eskubideak, mailaketarik gabe, aukera berdintasunean, herri bat, gizarte bat, hainbeste gustatzen zaizuen kohesio hori lantzeko eta garatzeko. Eta gu horretan gaude eta horretarako prest gaude. Eta esan dizuegu curriculuma ondo ikusten dugula, ados gaude, lege propioarekin ere bai, elkarlanerako prest gaude, hitz egiteko prest gaude. Ez duguna onartuko da, Oyarzabal jauna, herri honi, euskal herritarrei, zuen porrota inposatzea, eta hori da bilatzen duzuena, zuek duzuen porrota, urteetan landu duzuen porrot hori herri honetara ekartzea eta herri honetan ere inposizioaz porrot hori ezartzea. Garbi ikusi da mundu mailan zein den Espainiaren marka, porrotarena, iruzurrarena. Eta hori da LOMCErekin bilatzen duzuena. LOMCE bilduko duzue nahi duzuen opari paperarekin, baina LOMCEk dituen edukiak horiek dira: pertsonen askatasunarekin bukatzea, pertsonen aukera berdintasunarekin bukatzea, pertsonak mailakatzea, pertsona bakoitzak duen ekonomia mailaren arabera hezkuntza maila izatea, eta hori da bilatzen duzuena, totalitarismoa, inposatzailea, adoktrinatzailea, eta hori da espainiar nazionalismoak bilatzen duena, etengabeko konfrontazioa. Ez guk, zuek: herrien arteko konfrontazioa. Hemen bilatu behar dena da herrien eta herritarren arteko errespetua. Hori da aniztasuna. Eta aniztasuna ez da zuk urriak 12an Kataluniara joanda erakutsi zenuena. Ikusten da zuek zer defendatzen duzuen. Eta orain txisteratik curriculuma atera duzue. Curriculuma hartu duzue aitzaki bezala herritarrak isilarazteko, inposatzeko eta errealitate propioa eta daukagun nortasun hori, horrekin amaitzeko. Argi esan zuen Wert jaunak, aspaldi, gainera: "Vamos a españolizar a los niños". Wertek esan zuen, Wertek esan zuen, eta horretan ari zarete mendeetan eta urteetan. Horretan ari zarete zuzen-zuzenean gure hizkuntza erasotuz. Hezkuntza, denok dakigu gizarte aurreratu baten oinarria eta etorkizuna dela, eta horretan ari zarete, erreformak aplikatuz; eta erreformak aplikatzen ez direnean, erreforma gehi kartzela, obedecer y callar. Hori da zuen eredu totalitarioa eta inposatzailea. Eta hori da LOMCErekin hemen egin nahi duzuena. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2318 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Tribuna honetan, bada asko erabiltzen den argudio bat ekimen bat baztertu nahi denean, alegia, ez dela egokia esaten da –gaur goizean entzun dugun bezala–, beste batzuetan ere eztabaidatu dela, ez dela gai berria... Batzuetan, autoritatezko argudio gisa erabiltzen da arrazoi hori, eta, egiaz, behin eta berriz erabiltzen da. Gaur sozialistok dakargun gaiaz hitz egin izan dugu lehen ere, eta norbaitek pentsa dezake gauzak errepikatzea dela... La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2319 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. (Bueno, ikusten dut gaiak arrakasta handia sortzen duela, eta pozten naiz, ekimena aurkeztearekin asmatu dugula adierazten baitu.) Beraz, esan nahi dudana da, gai hau lehenago eztabaidatu dugun arren eta norbaitek pentsa dezakeen arren gauzak errepikatzea dela, sozialistok berriz ekarri dugula hona, pentsatzen dugulako gizarteelkarrizketaren gaia beti eta leku guztietan egin behar dela. Alegia, agenda politikoan izateko, eztabaidatzeko, aztertzeko eta proposatzeko arrazoia beti izango duen gaietako bat da. Gainera, gaur-gaurkoz, Ganbera honetan Gizarte Elkarrizketarako Mahaiaren deialdiaren alde izandako erabaki guztien ondoren –eta izan dira batzuk–, ikusten dugu gaur egun gai hau geldirik dagoela. Geldirik dago, eta ez dakigu ziur zer aukera dituen ekimen honek Gobernuan oihartzuna izateko. Gainera, interpelazio baten ondoren datorren mozioa da; lehenengo inpresioa jadanik agertu zen sailburu jaunaren hitzak zirela-eta, zeinak esan baitzuen bere ustez ez zela egokia deialdia egitea, eta alde batera geratu zen lortutako akordioetatik eta aurrez hartutako konpromisoetatik. Eta Euzko Abertzaleak taldearen zuzenketa aztertuta, ikusten dugu aldaketa handia izan dela, eta aurreko tesien ia kontrakoa dela. Hala ere, buruari bueltak ematen hasita, pentsa daiteke, halaber, orain arteko erabaki guztiak gaia saihesteko bakarrik zirela, alegia, botorik ez galtzeko, eta orain ikusi dela zein zen benetako asmoa. Alegia, ez dirudi Jaurlaritzak eta hura babesten duen legebiltzar-taldeak interes handiegia duenik mahai horren deialdia egiteko. Gero aztertuko dugu Euzko Abertzaleak taldearen zuzenketa. Eta zergatik ekarri dugu sozialistok, berriz ere, Gizarte Elkarrizketako Mahaiaren gaia? Lehenik eta behin, Alderdi Sozialistak gobernu-ardurak izan dituenean hori egin duelako. Hori izan zen egin zuen lehenengo gauza, eta, beraz, argi eta garbi esan dezakegu etsenpluaren bidez predikatzen ari garela. Alegia, ez gara ari iraganean egin ez diren eta fruiturik eman ez duten gauzei buruz. Hortaz, Jaurlaritzan hori egiten bagenuen, eta koherentziaz jokatuz, oposiziotik ere pentsatzen dugu garrantzitsua dela mahaiaren deialdia egitea. Bada beste arrazoi garrantzitsu bat ere, gure ustez: egungo egoera. Nire ustez, ez da beharrezkoa gaur egungo egoera puzten aritzea, guztiok baitakigu zein den. Eta gero eta gatazka-egoera handiagora goaz, lan-harremanak gero eta gehiago ari dira judizializatzen, eskubideak galtzen ari gara etengabe, Euskadin Espainian baino lau aldiz enplegu gehiago ari da galtzen egun, eta, une honetan, kalkulatzen da EAEko 400.000 langile inguru daudela hitzarmenik gabe, hitzarmenen aurreraeragina amaitu ondoren. Esan bezala, orain arte, Legebiltzar hau ez da deialdi honen alde agertu. Gogoratu behar da maiatzaren bostean, adostasuna lortu zela gure taldearen ekimenez, edo, ekainaren 26an, sailburuak berak konpromisoa hartu zuela –legebiltzarkide honek berak egindako galderei erantzunez–, Legebiltzarreko aginduari jarraiki bilkura-aldian mahaiaren deialdia egin ezin izan bazen ere, aurreraeraginaren ondoren, uztailaren 7an, deialdia egiten saiatuko zirela. Baina geroago ere, uztailaren 18an, beste adierazpen bat egin zuen Diputazio Iraunkorrak, eta honela zioen hirugarren puntuak: "Eusko Legebiltzarrak eskaria egiten dio Eusko Jaurlaritzari sindikatuen eta patronalen arteko gizarte-elkarrizketaren alde egiteko, hitzarmenen indarraldiaren amaieraren eraginez, langileek eskubideak gal ez ditzaten eta, hitzarmenaren indarraldia baino lehen eta ondoren kontratatutako langileen artean bi multzo izan ez daitezen, baldintzei dagokienez". Euzko Abertzaleak legebiltzar-taldeak ere sinatu zuen akordioa, uztailaren 18an. Horrez gainera, Alderdi Sozialistak eta Euzko Alderdi Jeltzaleak hitzarmen bat egin dugu, zeinaren helburua baita, besteak beste, Eusko Jaurlaritza bultzatzea "behar diren jarduerak egin ditzan patronalak eta sindikatuek akordioak egin ditzaten Euskadiko hitzarmen kolektiboari buruz". Alegia, dagoeneko hainbat konpromiso, akordio, adierazpen egin dira, deialdi hori egiteko beharra adierazten dutenak. Baina, lehenago adierazi dudan bezala, sailburu jaunak interpelazioan esan zuen, bada, tira, egoera azterturik eta inguruabarrak ikusirik, ez zela egokia. Ondorioz, mahaiaren deialdia atzeratuta geratu da sine die edo ad calendas graecas –guztiok dakigun bezala, greziarrek ez zuten egutegirik–. Eta, noski, denok dakigun bezala, honen guztiaren atzean sindikatu-estrategia zehatz bat dago, zeinaren helburua baita, hain zuzen, foro eta bilgune horiek guztiak blokeatzea eta geldiaraztea. Eta, noski, posible da estrategia hori mantentzea –Jaurlaritza ez delako ari hori saihesten eta ez delako ari esaten "Bueno, gonbidapena onartu nahi ez dutenak ez daitezela etorri, baina hau egin egin behar da"–… Aitzitik, Jaurlari- tzak erabaki du, bueno, giroa oso egokia ez denez, hobe dela beste baterako uztea. Eta, noski, bitartean, daukagun egoera daukagu, egoera txarra da, eta, datuak hobetzen joan beharrean, albiste ikaragarriak ari gara jasotzen egun hauetan. Beraz, pentsatzen dut adierazle makroekonomiko batzuen datuak hobeak izango direla agian, baina errealitate prosaikoa nahiko gogorra da. Hortaz, aurrera atera behar dira ekimenak. Izan ere, Ganbera honek egindako adierazpenak ez dira egin atsegin hutsez edo Jaurlaritza behartzeko bakarrik. Nire ustez, sinetsita gaude honek guztiak zerbaitetarako balio duela. Agian ez da nahikoa izango dena konpontzeko –argi dago inon ere ez dagoela irtenbide magikorik–, baina, gutxienez, balioko du zenbait gairi lehentasuna emateko, sindikatuen eta patronalaren arteko harreman horiek bideratzen eta koipeztatzen joateko, eta zentzua duen zerbait egiteko. Ortuzar jaunak, zeina duela ez askora arte eserleku horietan esertzen baitzen eta gaur egun Euzko Alderdi Jeltzaleko presidente baita, urriaren 8an –alegia, atzo– esan zuen Alderdi Sozialistaren eta Eusko Alderdi Jeltzalearen artean lorturiko akordio fiskalaren bidez "bidea ireki" dela "beste hitzarmen batzuk egiteko, lortutako eskema bake- eta bizikidetzaprozesura eta autogobernu-prozesura estrapola daitekeelako". Haren arabera, "Herri honen funtsezko auzi guztietarako, berdina da errezeta: akordioa, asko hitz egitea eta jarrerak trukatzea. Hori izango da gure sendagaia ere: elkarrizketa, elkarrizketa eta elkarrizketa, eta ahalik eta akordio zabalenak lortzen saiatzea". Hori esan zuen Radio Euskadin. Eta ondoren, zera gaineratu zuen: "Logikoa izango litzateke, eta uste dut hala izango garela, gai izatea Euskadin akordioaren kultura berri hori zabaltzeko". Tira, belarrira hain ondo ematen duen aldarrikapen horrek gauza guztietarako balio du, gizarteelkarrizketarako izan ezik? Ez, noski! Beraz, jar ditzagun praktikan uste on horiek. Noski, elkarrizketak, elkarrizketak, elkarrizketak ez du zertan akordio bat ekarri; izan ere, noski, alderdien jarrerak bateraezinak izan daitezke –edo bateragarriak–, baina Jaurlaritzaren ekimena ezin da gainbehera etorri; eutsi egin behar dio pultsu horri. Bestela, bestela, Euzko Abertzaleak taldeko jaun-andreok eta Jaurlaritzako jaun-andreok, ondorioztatu beharko da, jarrera horren ondorioz, sindikatuen estrategia indartu egiten dela, eta aipatu dugu horrek nora garamatzan. Eta Euzko Abertzaleak taldeak mozio honi egindako zuzenketa baimen argia da organo horiek, elkar ulertzeko foro horiek, gizarte- eta lan-bilgune horiek blokeatzeko. Izan ere, alde batera uzten dira atzora arte hartutako konpromisoak, alde batera uzten da esandakoa. Tira, zentzugabekeria hutsa iruditzen zaigu, eta, gainera, une honetan egin beharreko politikaren antitesia. Guk hitzarmen bat egin dugu zuekin gobernagarritasunari laguntzeko. Gobernagarritasunari laguntzeko. Ez dugu egin geldirik dagoen gobernu baten irudiari distira emateko, baizik eta gobernagarritasunari laguntzeko. Eta, gaztelaniaz esaten den moduan, "gobernando, que es gerundio". Hori egin behar baita, gobernatu. Akordioak ez lortzeko beldur? Bada, jakina baietz. Hau erronka bat da beti, eta ez dakigu non amaituko diren gauzak. Ziur dakiguna da akordiorik ez dela lortzen alderdiak eseriko diren lekurik ez badago. Bueno, mozio horretan eskatzen duguna da mahai horren deialdia bilkura-aldi honetan egin dadila. Aurrekoa pasatu zen, eta ez zen bete. Bueno, bada honetan izan beharko du. Eta zuzenketak gehiago aztertuz eta disekzionatuz, Euzko Alderdi Jeltzaleak egindakotik hasiko naiz. Honela dio: "Eusko Legebiltzarrak Eusko Jaurlaritzari eskatzen dio Gizarte Elkarrizketarako Mahaiaren deialdia egin dezala, eragileak hara joateko prest daudenean eta mahaiak akordioren bat lortzeko gutxieneko baldintzak betetzen direnean". Tira, xehetasunez irakurrita, inoiz ere ezin dela esan nahi du. Izan ere, "eragileak prest daudenean"...; batzuek egindako adierazpenak entzunda, ez dira prest egongo. Gainera, noski, azaltzen ez denez..., eragile guztiek mahaian egon behar dute, ala? Ortuzar jaunak zioen ahalik eta akordiorik zabalenak lortzen saiatu behar dela. Bueno, orduan, ez badira guztiz zabalak –alegia, guztiak–, ez badute eragile guztiek parte hartzen, bueno, ez dira hain zabalak izango, baina akordioak izango dira behintzat. Aldiz, ez. Hemen, badirudi, lehenik eta behin, eragile guztiek prest egon behar dutela –argi dagoenean eragile guztiak ez daudela prest–, eta, bigarrenik, gutxieneko baldintzak behar dira (ez dakigu zeintzuk diren, baina pentsatzen dut mesfidatienek eta mahaira joateko oztopo gehien izan dutenek jarritakoak izango direla). Beraz, zuen zuzenketan ikusten da, Arregi andrea –hori da, behintzat, sozialistok hartu dugun inpresioa, Jaurlaritzaren tesiarekin bat datorrelako–, egoera ikusirik, nahiago duzuela beste baterako utzi, orain ez datorkizuelako ondo. Jakina!; izan ere, gobernatzea ez da erraza izaten normalean, jakina ezetz; aurre egin behar zaio hainbat gorabeherari, ezustekori, beldur eta errezelo ugari mugitu behar dira, baina, azken finean, hori da gobernatzea. Gero, EH Bilduren zuzenketa daukagu, zeina, bestalde, guztiz bat baitator beti defendatu izan dituen postulatuekin. Funtsean, Bilduren zuzenketan proposatzen dena da blokeatzeko aukera ematea. Alegia, norbaitek erabakitzen badu blokeatzea, orduan, blokeoa posible da, eta guztiok geldirik geratzen gara, inora joan gabe. Beraz, gu ezin gara bat etorri EH Bilduren zuzenketan proposatzen den jarrerarekin. Eta, horrez gainera, gauza bat gaineratu nahiko nuke. Izan ere, ados egon gaitezke bigarren puntuarekin, mahaiaren helburua eredu sozioekonomiko berri bat bultzatzea dela dioenarekin... –bueno, gauzak asmatu ez, ezta?, baina batzuen eta besteen baldintzak hobetu–, herriaren gehiagoaren onura bilatzearekin, lan-harremanen eredu propio bat eraikitzeko eredu berri bat sortzearekin… Noski, hemen, langileen eskubideei buruz hitz egiten da –gauza guztien aurretik defendatzen baititugu langileak, noski–, baina subkontzienteak traizio egiten du batzuetan; izan ere, gizarte-elkarrizketan dago, halaber, enpresen lehiakortasuna eta produktibitatea. Horiei buruz ere hitz egin behar da, eta ez bakarrik langileen eskubideei buruz –guretzat sakratuak izan arren–; izan ere, noski, ez da gure enpresetan eta gure sarean eztabaidatu beharreko kontu bakarra. Behar den adina alditan hitz egingo dugu langileen eskubideei buruz, baina gizarte-elkarrizketa horretan badaude beste auzi batzuk ere, bistan denez patronalak trebetasun gehiagorekin agertuko dituenak. Beraz, ulertzen dugu Bilduren zuzenketa, bada, bueno, jadanik ezagutzen ditugun ertz horietan sartzen dela, eta blokeatzeko aukera proposatzen du, hau guztia interes jakin batzuk defendatzeko bakarrik dela. Gu ados gaude horrekin, baina, noski, gizarteelkarrizketa denontzako da. Horregatik, ezin gara bat etorri Euzko Abertzaleak taldeak proposatzen duen ezerekin; izan ere, alde batera uzten dira, argi eta garbi, orain arte –uztailaren 18ra arte– hartutako konpromisoak, eta Diputazio Iraunkorrean irakurritako akordioaren aldeko botoa eman zenuten. Eta, jakina, ez geneukan aukerarik EH Bildu taldearekin erdibideko zuzenketarik egiteko, puntu horretan tesiak mugiezinak baitira. Hori dela eta, eskatzen dizuet aurkeztu dugun ideiaren alde egiteko, Gizarte Elkarrizketarako Mahaira deitzearen alde egiteko. Ez dut pentsatzen honek guztia sendatzen duten botere taumaturgikoak dituenik, baina uste dugu, honen bidez, herriari erakuts diezaiokegula, batetik, zer pentsatzen duten batzuek eta besteek, eta argi eta garbi jakin dezaketela zer pentsatzen duten sindikatuek, zer pentsatzen duen patronalak, zer pentsatzen duen Jaurlaritzak eta, hortik aurrera, akordioak egingarriagoak izango direla. Hurrengo hiru urteetarako, 6.200 milioi euro jarri ditugu enplegua suspertzeko, eta langileak eta enpresaburuak izango dira horien jasotzaileak. Ez al litzateke onena haiekin hitz egitea, ekonomia suspertzeko erabiliko diren funts horiek jasoko dituztenez, eta lehenengo eskutik izatea baliabide horien erabileraren alde on eta txarren berri eta batzuen eta besteen iritzien berri? Arrazoi horiengatik guztiengatik, uste dugu, jaun-andreok, lehenago edo geroago, Elkarrizketa Mahaiaren deialdia egin behar dela. Eta bilkura-aldi honetan izan dadila eskatzen dugu. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2320 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARRONDO ALDASORO | EH Bildu | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Egun on guztioi. Aurreko parte hartzaileak esan duen bezala, ez da lehen aldia Legebiltzar honetan Elkarrizketa Sozialerako Mahaia deitzearen inguruan eztabaidatzen dugula. Maiatzaren 5ean luze hitz egin genuen Enplegu eta Gizarte Politiketarako Batzordean, Alderdi Sozialistak egindako proposamenean gaur eskatzen duen gauza bera eskatzen zuenean, hau da, Elkarrizketa Sozialerako Mahaia deitua izatea, mahai hau izango balitz bezala gaitz guztien konponbidea. Proposamena onartu egin zen eta zuekin batera, sozialistekin batera, alde bozkatu zuten Alderdi Popularrak eta Euzko Alderdi Jeltzaleak. Baina ez da deitua izan denbora honetan, Enplegu eta Gizarte Politiketako sailburuak esan duen bezala, Juan Mari Aburto jaunak ez du komenigarria ikusi deitzea. Ez zegoen baldintzarik. Euzko Alderdi Jeltzaleak baiezkoa eman zion proposamenari, baina Jaurlaritzak ez du baldintzarik ikusi martxan ipintzeko. Hori da, hain justu, guk defendatzen genuena. Gu zergatik ez gatoz bat egiten den proposamenarekin? Elkarrizketa Sozialerako Mahaia biltzea eta martxan ipintzea proposatzen denean, eredu zehatz bati buruz ari zarete hitz egiten, Administrazioa, patronala, zenbait sindikatu biltzen dituena, eta zehatzago esanda, orain arte ezagutu dugunaz ari zarete hitz egiten. Eta gaur, berriro, Alderdi Sozialistak orain arte egon den ereduari jarraipena ematea proposatzen du. Eta gure ikuspuntutik eredu horrek ez du balio gure herrian behar diren neurriak hartzeko, eta ezta ere langileak babesteko, bi gauzetarako. 2009. urtean Patxi Lópezek, lehendakari zenean Patxi López, abian ipini zen EAEko Elkarrizketa Soziale- rako Mahaia. Martxan ipini zen jakinda langileen ordezkarien gehiengoa ez zela egongo, ez zutela parte hartuko, eta hori, gure ustez, larria eta onartezina da. Horrez gain, errepasatu dezakegu, hala eta guztiz, Elkarrizketa Sozialerako Mahaia egon den edo egon zen bitartean, abian biltzen zen bitartean, Estatuan zein hemen gertatu dena. Eta zer gertatu da? Bada, langabeziak gora egin duela gelditu gabe, pobrezia areagotu egin dela, EREak, enpresak itxi egin direla, ixten jarraitzen dutela, diru-sarrerak bermatzeko errentan murrizketak ezarri zirela, direla, lan-erreformak inposatu direla bata bestearen atzetik ultraktibitatea dela medio, pentsioen erreforma bidean dugula, langile publikoei soldata jaitsi egiten zaiela, eta abar luze bat. Hau da, murrizketa eta basakeria horiek guztiak egin dira Elkarrizketa Sozialerako Mahaia deiturikoa biltzen ari zen bitartean. Hori bai, azken datuen arabera, modu berean eta aldi berean aberatsak gero eta aberatsagoak dira. Zer egin zuen, zer egin du mahai horrek murrizketa horiek ekiditeko, zer egin zuen behinik behin horiek salatzeko, zein neurri hartu zuen austeritatepolitika horri amaiera emateko? Benetan garrantzitsuak diren gaiak lantzeko mahai eraginkorra izan zen ala zenbait interes eta zenbait diru-apur elkar banatzeko tresna erabilgarria izan zen? Nik uste dut galdera asko ditugula denok erantzuteko. Egia esanda, gure ikuspuntutik, funtsean, Estatuan eraman den eredu berbera ekarri zen hona. Eta logikoa denez, emaitzak ere antzekoak izan ziren. Gizarte-elkarrizketa, horrela ulertzen bada, langileen aurkako politikak legitimatzeko tresna bihurtzen da. Hori dela eta, ez gaude ados Alderdi Sozialistak aurkezturiko legez besteko proposamenean egiten den analisiarekin eta defendatzen den jarrerarekin. Ez geunden ados maiatzean, eta ez gaude ados orain ere. Ez dugu mahairik behar gaur egungo ekonomiaeta gizarte-eredua mantentzeko. Jaurlaritzak, lehendakariak berak saiakera bat egin zuen uztailaren hasieran, azken batean, elkarrizketa sozialaren ariketa bat izan zena; akordio bat lortu nahi zen uztailaren 7a baino lehen, eta patronalaren ezezko jarrera itxiarekin topatu zen. Patronalak, lehen esan bezala, azken erreformen ondorioz, bere esku dituelako tresna ugari lan harremanetan, negoziazio kolektiboan nahi duena egiteko, eta horrekin topatu zen lehendakari jauna ere. Eta ematen du Jaurlaritzak ez duela oraindik lezioa guztiz ikasi, zeren eta badirudi laster herritarren eta sindikatuen gehiengoaren kontra beste organo bat sortzeko asmoa iragarri duela, kasu honetan derrigorrezko arbitrajea arautzeko euskal adarra, berriro ere lan erreforma bidegabearen aurrean men eginez, horri aurre egin beharrean. Ikusiko dugu zer gertatzen den, nola bideratzen den, baina gauza bat argi dago: hori guretzat ez da bidea. Eta hori dena kontuan izanda aurkezten dugu zuzenketa hau. Gure osoko zuzenketa maiatzean aurkezturikoaren oso antzekoa da; gure ustez funtsezkoak diren bi alderdi edo auzi jasotzen ditu, edozein gizarteelkarrizketa bultzatzeko kontuan izan beharrekoak. Lehenik eta behin –eta uste dut Eusko Jaurlaritzak oso kontuan izan beharko lukeela– oso garrantzitsua da helburua zehaztea. Gure ustez, gehiengoaren onerako izango den gizarte- eta ekonomia-eredu berri bat bultzatu behar da, enplegu duina eta kalitatekoa sortuko duen eredu berria, sektore publikoa bultzatuko duena, pobreziaren aurkako neurriak martxan jarriko dituena, lan-harremanetako eta gizarte-babeseko eredu propio baten bidez, eta langileen eskubideen aurka inposatzen ari zaizkigun neurri horiei guztiei aurre egingo diena. Euskal Herriak bere erabakiak hartu behar ditu gai sozio-ekonomikoetan ere. Eta, bestalde, formatua. Elkarrizketa-esparru bat eraikitzeko, beharrezkoa da alor bakoitzeko gehiengoak parte hartzea. Sindikatuen kasuan, aurreko fasean gertatu den bezala ez badute parte hartzen ordezkaritzaren gehiengoa dutenek, ez litzateke sortu behar esparru hori, mahai hori, eta parte hartzeko beste bide batzuk bilatu beharko lirateke. Ez gaude ados Alderdi Sozialistak darabilen irizpidearekin; pentsatzen dut esparru horretan kontuan izan beharko direla gehiengoak eta gutxiengoak. Sindikatuen gehiengoa –gehiengo soziala, kasu honetan– ez badago ados mahai horren funtzionamenduarekin eta helburuekin, mahai hori hilik jaioko da, eta herri honen errealitateari bizkar emango dion mahaia izango da. Beraz, eta laburbilduz, benetako elkarrizketa sozial eraginkor bat nahi bada, eredu berri bat eraikitzeko izan behar da, bidezkoa dena. Eta hasteko, galdutako eskubideak berreskuratzeko. Eta horretarako, burujabetza ekonomikoaren bidean urratsak eman behar ditugu. Helburu horiei begira eraikia ez den elkarrizketa soziala elite ekonomikoen beharrei erantzuteko baino ez da. Orain arteko elkarrizketa sozialaren eredua hori izan da, gure ikuspuntutik. Eta horregatik, norabide-aldaketa sakona eskatzen dugu. Eta bitartean, merezi ez dutenei zilegitasuna emateko tresnarik ez dugu nahi. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2321 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Alderdi Sozialistako Itxaso jaunak esan duen bezala, Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egiteari buruz sarritan mintzatu gara Legebiltzarrean. Pasa den maiatzean gai berdinaren inguruko legez besteko proposamena Enplegu eta Gizarte Gaietako Batzordean aurkeztu zigun Alderdi Sozialistak, eztabaidatu eta onartu genuena, beste ordezkari batzuek ere aipatu egin dutenez. Data oso inportantea da, maiatza. Eta uztailean hitzarmen kolektiboen ultraaktibitatea amaitzen zen; beraz, ekimena oso garrantzitsua izanik, eztabaidatu genuen momentua guztiz aproposa zen, baita ere. Hala, proposamenaren egileak, Itxaso jaunak, hitzarmen kolektiboen aurreraeraginaren amaierari buruz hitz egiteko erabili zuen bere hitzaldiaren zati handi bat, eta, hori zela eta, Gizarte Elkarrizketarako Mahaiaren deialdia egiteko beharra azpimarratu zuen, mahai horretako parte-hartzaile guztien artean, Madrilek onartutako lan-erreformaren ondorio larriei aurre egiteko, erreforma horrek –nabarmendu nahi dut– ondoriorik gabe utzi baitzuen hitzarmen kolektiboen aurreraeragina. Euzko Abertzaleak taldearentzat elkarrizketa behar-beharrezkoa da, guztion aldeko elkarrizketa, adostasunetara heltzeko ezinbestekoa delako hitz egitea, besteen jarrerak entzun eta errespetatu, akordioen bila. Guk ere uste dugu beharrezkoa dela akordioetara iristea, eta uste dugu ezinbestekoa dela hitzarmenak lortzea, krisi ekonomikoaren eta enplegu-faltaren ondorioz sortutako arazo guztiei aurre egiteko. Eta Gizarte Elkarrizketarako Mahaia lan-arazoak lantzeko berariazko bilguneetako bat da, deialdia egiten baitzaie bai patronalari, bai sindikatuei, bai Administrazioari, bai eragile sozial eta ekonomikoei. Baina, une honetan, erabateko mesfidantza-giroa dago patronalaren eta sindikatuen artean; gainera, Euskadin ordezkaritza nagusia duten sindikatu batzuek adierazi dute ez daukatela hara joateko asmorik, aurreko legegintzaldian egin zuten bezala. Eta UGTk ere, zeinak Gizarte Elkarrizketako Mahaian parte hartu baitzuen, esan zuen gaur-gaurkoz ez duela zentzurik deialdia egiteak. Batzordean esan genuen bezala... La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2322 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | ... –eta gaur ere hala esango dugu–, ez gaude ados Bilduren jarrerarekin. Mahaira joatea borondatezkoa da; beraz, bistan denez, joan nahi ez duenak eskubide osoa du horretarako, baina, gure ustez, ez dauka legitimitaterik ma- haiaren deialdiei boikot egiteko, baldin eta mahaira joateko, eztabaidatzeko eta aurrera egiten saiatzeko borondatea badago. Ez dugu sinesten beto-politikan, ez Gizarte Elkarrizketarako Mahaian, ez politika orokorrean. Hortaz, zer lortuko dugu mahaiaren deialdia egiten badugu? Gaur egungo baldintzak ikusirik, zer aukera dago aurrera egiteko, Itxaso jauna? Gure esku ditugun legezko bitarteko guztiak erabiliko ditugu akordioak lortzen saiatzeko, eta krisi ekonomikoak eta azken lan-erreformek eragindako ondorio larriak saihesteko. Beharrezkoa da denon artean hitz egitea (sindikatuak, enpresaburuak eta eragile sozial eta ekonomikoak); guztiok norabide berean egin behar dugu lan, Itxaso jaunak berak interpelazioan esan zuen moduan. Mahaian eseri ahal izateko, beharrezkoa da gutxieneko konfiantza-giroa sortzea. Ez dugu ulertzen alde batzuen jarrera, kritikak egin, baina ezer eraikitzailerik eskaintzen ez dutenena. Ez daude ados lan-erreformaren ondorioekin, baina ez dute parte hartzen Euskadin langileen baldintzak lantzeko ditugun organoetan. Norgehiagokan ari dira. ELA aspaldidanik, eta, azken berrien arabera, LAB ere norgehiagoka horretan sartzea pentsatzen ari da; por lo tanto, con estas condiciones, ¿qué acuerdo vamos a alcanzar, señor Itxaso? Esan dizudan bezala, UGTk ere ez du baldintzarik ikusten mahaiaren deialdia egiteko. Halaber, ez gaude ados estatuko elkarrizketa-organoetan parte hartzeko eta Euskadiko organo homonimoetan parte hartzeari uko egiteko jarrerarekin. Gizarteak epaituko du jarrera hori. Gizarteak akordioak nahi ditu, elkar ulertzea, eta ez du nahi norgehiagokan aritzea, aritzeagatik. Denon esfortzua behar dugu lan-egoera honi buelta emateko. Saiatu gaitezen akordioetara heltzen; bakoitzak bere postura defendatu dezala, baina gutxieneko batzuetan adostasunera heltzea derrigorrezkoa da euskal langilegoarentzat. Horretarako, mahaira joan behar da, han norberaren jarrera azaltzeko eta batzen gaituzten gauzetan aurrerapausoak emateko. Gizarte Elkarrizketaren Mahaia deitzeko borondatea argi utzi du Aburto sailburuak, baina, lehen esan dudanez, parte hartzea librea da eta ezin dira mahaira eraman parte hartu nahi ez dutenak. Horregatik, sailaren esfortzuak guztiokin gutxieneko akordio batzuk lortzera bideratuta egon dira mahaia ofizialki deitu baino lehen, adostasun handiagoaren bila, mahaian parte hartzera dagoen inor kanpoan gelditu ez dadin, elkarrizketa ez dadin hanka-motz hasi. Interpelazioaren erantzunean ere argi utzi zuen bere jarrera sailburuak. Legez besteko proposamena gehiengoz onartua izan zen, eta handik hona ere Enplegu eta Gizarte Politiketako Saila buru-belarri ibili da eragile ezberdinekin hartu-emanetan adostasunaren bila, gutxieneko amankomun batzuk bilatu nahian, mahaia ofizialki deitu baino lehen. Gobernua ez da geldi egon, bilera bilateral asko eduki ditu eragile desberdinekin, baldintzarik onenak bilatu nahian mahaian akordioetara heldu ahal izateko. Ordezkaritza handiko sindikatu batzuek ez dute parte hartu Gizarte Elkarrizketako Mahaian, eta beste batzuek esaten dute lehenengo hitzarmen kolektiboen arazoa konpondu behar dela. Hortaz, hasierako jarrera horiek izanik, zer zentzu dauka Gizarte Elkarrizketako Mahaiaren deialdia egiteak? Itxaso jauna, zertarako nahi duzu deialdia egitea? Talde honekin ados egongo zara garrantzitsuena aurrera egitea dela, eragileen arteko komunikazio-bideak irekita edukitzea, akordioak lortzen eta gaur egungo egoera hobetzen lagunduko digun konfiantza-esparrua lortzea, Gizarte Elkarrizketa Mahaian edo beste edozein bilgunetan. Horregatik, langileen, patronalaren, Administrazioaren eta gizarte- eta ekonomia-eragileen arteko komunikazio-bideak irekita mantentzearen garrantzian bat egiten dugulako –Gizarte Elkarrizketarako Mahai deitu edo beste modu batera deitu–, ados gaude deialdia egitearekin, batik bat, Ganbera honen gehiengoak onartutako eskaera delako, baina uste dugu ezinbestekoa dela, aurrez, akordioren bat lortzeko baldintzak lortzea. Izan ere, soilik modu horretan, aurretiazko baldintzak daudenean, izango da posible Gizarte Elkarrizketako Mahaiaren deialdia egitea eta bere benetako funtzioa betetzea: gizarte- eta lan-arloko akordioak lortzea alde guztiekin. Gure jarrerak ez du zerikusirik Bilduk defendatzen duenarekin. Mahaian parte hartzea borondatezkoa da, baina uste dugu ez parte hartzea erabakitzen duenak ezin duela eskatu mahaiaren deialdia ez egitea. Uste dugu mahaiaren deialdia egin egin behar dela bere helburuak lortzeko pausoak emateko, eta, horretarako, ezinbestekoa da gutxieneko konfiantzabaldintza batzuk sortzea, berreskuratzea patronalaren eta sindikatuen artean. Eta ez izan zalantzarik Aburto sailburua buru-belarri arituko dela hori lortu arte. Besterik ez. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2323 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Itxaso jauna baino pixka bat laburrago arituko naiz. Ekimenaren aldeko botoa emango dugula bakarrik esango dut. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2324 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on guztioi, berriro. Bueno, dagoeneko hemen guztiok askotan esaten dugun moduan, krisian murgilduta gaude, eta, Espainian, oro har, atzeraldiaren amaiera ikusten den arren, une honetan, Euskadin gehiago ari zaigu kostatzen amaiera hori ikustea. Eta, Itxaso jaunak esan duen moduan, lan-merkatuan ere ikusten ari da atzerapen hori, alor horretan datu ezkorragoak baititugu. Horregatik, ezinbestekoa da lan-harremanen negoziazioaren arloko ahaleginak biderkatzea. Elkarrizketa inoiz baino beharrezkoagoa da. Eta ados gaude, esan dudan bezala, Itxaso jaunak bere interpelazioan esandakoarekin eta gaur hemen esan duenarekin; alegia, une honetan, Euskadin, egoera okerragoan gaude, enpleguari dagokionez, Espainian oro har baino, eta aurrerago sakondu ahal izango dudan moduan –ez bihar, ezin delako, baina bai ondorengo egunetan–, eta sailburu jaunak berak esandako moduan, Euskadiko enplegua egoera kezkagarrian dago une honetan. Dena den, beste sailburu baten arabera, oraindik ez gara okerrenera iritsi, eta, noski, kezkagarria da hori. Irailean, lanpostuak galdu genituen, Espainiako gainerako lurraldeetan baino gehiago; baina, horrez gainera, aurreko hilabetean, abuztuan, Espainiako gainerako lurraldeetan lanpostuak sortu baziren ere, hemen 1.500 lanpostu baino gehiago galdu ziren. Horregatik, gure ustez, guztion ardura da joera horri buelta ematea, norabide hori alde batera uztea, eta berriz ere haztea eta enplegua sortzea, eta horretarako, behar diren tresna guztiak jarri behar dira martxan. Eta tresna horietako bat negoziazio kolektiboa izan daiteke eta izan behar du, alegia, patronalak eta sindikatuek akordioak lortzea. Eta negoziazio hori gauzatzeko eta akordioak lortzeko esparru bat elkarrizketa-mahaia da. Hemen esan den moduan, ez da gai berria, eta beste batzuetan ere eztabaidatu izan da. Maiatzean, Enplegu, Etxebizitza eta Gizarte Gaietako Batzordean gai hori eztabaidatu zenean, Talde Popularra ekimenaren alde agertu zen, eta gaur ere alde agertuko da. Orduan esan nuen bezala, gaur ere esango dut: Beti uste izan dugu gizarte-elkarrizketa garrantzitsua, dela, langileen eskubideen alor askotan aurrerapausoak ematea ahalbidetu izan duelako, ahalbide- tzen duelako eta ahalbidetuko duelako; eta, beti da hori garrantzitsua, orain inoiz baino garrantzitsuagoa da, krisi eta zailtasun ekonomikoen garai honetan. Norgehiagoka guztien gainetik –neurri batean logikoak baitira, nork bere interesak defendatzen ditu eta–, norgehiagoka guztien gainetik, guztion artean lan egiteko garaia da, ahaleginak elkartzekoa, egoera ekonomiko zail hau konpondu eta haren ondorioak leuntzekoa. Eta guztion artean lan egiteko, eta Itxaso jaunak esan duen moduan, adierazi nahi dugu beharrezkoa dela Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketarako Mahairen deialdia egitea. Urriaren 4ko osoko bilkuran ikusi zen ez dagoela harreman zuzenik mahaiaren deialdiaren eta enpleguaren sorkuntzaren artean, eta ados egon gaitezke horrekin. Ados egon gaitezke arazo guztien panazea ez dela esatearekin. Izan ere, hala izatea bakarrik falta litzateke, eta batzuek deialdia ez egiteko arduragabekeria izatea eta beste batzuek, are eta arduragabeago jokatuz, deialdira ez joatea! Baina, panazea ez bada ere, uste dugu garrantzitsua dela elkarrizketa- eta adostasun-politikak bultzatzea. Ni ere ados egon naiteke zuk diozunarekin, Arregi andrea, alegia, badirela beste tresna batzuk, beste bide batzuk eta proiektuak, ideiak eta ekimenak aurrez aurre jartzeko beste foro batzuk. Noski badaudela. Baina uste dugu mahaia beste foro bat izan daitekeela, eta, alde horretatik, ahaleginak biderkatu behar direnez eta ahal diren ahalegin guztiak egin behar direnez, foro horren deialdia ere egin behar da. Jaurlaritzak esandakoa aipatu duzu: ez dela komeni deialdia egitea sindikatuen ordezkaritzaren % 60 bileretan ez egoteko arriskua badago. Baina hori ez da Jaurlaritzaren arazoa. Deialdira joaten ez denaren erantzukizun falta da hori. Gure ustez, Eusko Jaurlaritzak deialdia egin behar du, joaten direnak joaten direla; izan ere, zerorrek esan duzun moduan, Arregi andrea, joatea libre da, eta parte-hartzaileek erabakiko dute joan ala ez, inor ere ezin delako bilera batera joatera behartu. Baina onartezina da, ez parte hartzeko asmoa izanik, mahaiaren deialdian eragin nahi izatea. Ezin da onartu itxura denez sindikatu batzuek bilerei boikot egiteko duten asmoa. Ezin da utzi alderdietako baten esku bilera bat egiteko edo ez egiteko aukera. Joatea ala ez joatea parte-hartzaileen erabakia da; bileraren deialdia egitea, Eusko Jaurlaritzaren erabakia. Eta egin egin behar du, batzuek ez joateko mehatxua egin arren, batzuek bilera baldintzatu nahi duten arren; izan ere, hala egin ezean, amore ematen ari da sindikatu batzuek egiten duten xantaiaren au- rrean, eta estrategia hori babesten ari da. Eta gaur agerian utzi da estrategia hori, maiatzeko batzordean esandakoa errepikatu denean. Batzorde horretan, Bilduk zuzenketa bat egin zion Euskal Sozialistak taldeak aurkezturiko ekimenari, eta, zuzenketa horretan, gaur hemen eskatzen duen gauza bera eskatzen zuen: ez dadila mahaia bildu; ordezkaritza bakoitzaren gehiengoak uste badu ez direla baldintza eta berme nahikoak betetzen parte hartzeko, ez dadila mahaiaren deialdia egin. Alegia, alderdietako baten esku uzten da beharrezko diren baldintzak betetzen diren ala ez erabakitzea. Taldeetako batzuek esan genien ezen, alderdietako batek joan nahi ez bazuen, ezin zuela galarazi gainerakoek aurrera egitea eta euskal langileen eskubideak hobetzeko akordioak lortzea. Batzorde horretan, batzuek eskatu zuten ez zedila jarrera maximalistarik hartu, eta, horretan, ados egon gaitezke haiekin. Baina onartu ezin dena da alderdietako bati jarrera maximalistarik ez izatea eskatzea baina beste alderdiak horrela jokatzea, elkarrizketa-mahaiaren deialdia egiteko zer baldintza bete behar diren edo bete behar ez diren exijituz, eta, haien ustez bilerara joateko baldintza horiek betetzen ez badira –esan bezala, askatasuna baitute nahi dutena egiteko–, mahai hori biltzeko betoa jarriz. Noizbait esana dut Ganbera honetan, nire ustez, beharrezkoa dela negoziazio kolektiboa bultzatzea, baina endrokatu gabe. Ados egon gaitezke esaten denean mahaiaren deialdia ezin dela argazki hutsa, irudi hutsa izan, esan zen moduan; alegia, argazkiak edo irudiak ez duela garrantzirik, baizik eta akordioak lortzeko eta elkar ulertzeko giroa lortzeak. Baina, aldi berean, uste dugu irudi bati, porrot-irudi bati diogun beldurrak ezin duela galarazi mahaiaren deialdia egitea. Izan ere, deialdiak ez du porrot egingo alderdiak joaten direlako edo joaten ez direlako; deialdiak porrot egingo du akordioak lortzen badira edo lortzen ez badira. Gure ustez, alderdi guztiek erantzukizunez jokatu behar dute, eta duten onena eman behar dute baldintza egokiak lortzeko eta gizarte-elkarrizketa emankorra izateko. Ahaleginak egin behar dituzte, gauza batzuk utziz, aurrera egiteko, eta, denen artean, denen onerako lan egiteko, alegia, enpleguaren bidea berreskuratzeko. Besterik ez. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2325 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Hain zuzen ere, ez da arazo guztien konponbidea, Arrondo andrea. Noski ezetz; nola izango da bestela! Bizitza honetan ez dago dena konpontzen duen ezer ere. Badaude beste tresna batzuk, jakina baietz, baina, une honetan, tresna horietako bat ari gara defendatzen, eta ez gobernu batek aurrera eraman beharreko jarduera oro. Tresna zehatz horretaz ari gara, aurrekariak dituen tresna horretaz. Esan dituzuen gauza batzuei erantzuteko tarte txiki bat hartuko dut orain. Mahaiaren ereduarekin ez zaudetela ados. Ederki! Baina guk ez dugu esaten zein izan behar den eredua! Begira, orain, ez gara ez gobernua, ez sindikatuak, ez patronala. Printzipioz, ez ginateke egongo mahai horretan. Izatekotan, mahai horretako partehartzaileek erabaki beharko dute zer eredu nahi duten. Ez dugu sozialistok inposatuko. Gero, sindikatuen gehiengoaren indarra aipatu duzu elementu oso garrantzitsu gisa, ia aitzakiarik gabeko argumentu gisa. Bueno, bada, Euskadin Espainian baino afiliazio handiagoa izan arren, ez da % 25 baino handiagoa. Non daude sindikatu batean ere afiliatuta ez dauden langileak, gainerako % 75a? Zer gertatzen da? Horiek ez dute eskubiderik beren gaiei buruz aritzeko (epe luzeko langabeak, lehenengo enpleguaren bila dabiltzanak...)...? Alegia, guk ez ditugu helburu handiak proposatzen. Esan dugu dagoeneko! Oraingoz, negoziazio kolektiboa bezain gauza sinple bezain garrantzitsua bakarrik, zeina, dakizun moduan, ez baitago bere unerik onenean. Helburu jakin baterako, patronalaren eta sindikatuen, sindikatuen eta patronalaren arteko harremanak hobetzen joateko; Euskadiko ekoizpensarea, lan-harremanak, sektore-hitzarmenak, lurraldehitzarmenak eskubide-iturri izateko, langileei segurtasun juridikoa emateko eta behar diren bezalako lanharremanak sortzeko. Noski, afiliatu gabeko langile horiek guztiak ere aipatzen ari garen arazo horien mende daude, eta, beraz, sindikatu batek erabakitzea, oso garrantzitsua izan arren... Eta horrek beste auzi batera narama –erantzunik espero ez dudan arren; gainera, ez baitakit erantzun zintzoa jasoko nukeen–; baina, noski, lehenengo eta hirugarren sindikatu indartsuenak izanik, mahaian egoteari uko egiten diotenak bigarren eta laugarren indarra balira, egingo litzateke mahaiaren deialdia? Nik uste dut baietz. Nik uste dut baietz. Kontua da, une honetan, erretorikaz betetako aterki horren azpian, funtsean, irabazten uzten ari zarete "mundua gera dadila, gu jaitsi egingo gara eta" diotenei. Aizu, ez! Munduak aurrera jarraitu behar du. Bai, aurrera jarraitu behar du. Izan ere, oraingoz, aukera ematen ari zarete estrategia horri bere helburua bete dezan, alegia, hemen elkarrizketarik izan ez da- din. Eta elkarrizketa ezinbestekoa da akordioak lortzeko, eta hori ez dago inoren esku, ezta hitz egiten ari zaizuen honen esku ere. Baina elkarrizketarik badago, zaila izango da akordioak lortzea. Arregi andrea, mesfidantza-giroa dago patronalaren eta sindikatuen artean. Bueno, hori ez da berria. Gizarte industrialaren historiarekin berarekin du zerikusia; zehatzago esateko, klase-borrokarekin du zerikusia. Alegia, horixe mesfidantza dagoela! Kontrako interesak daude! Hain zuzen ere, kontrako interesak harmonizatzen saiatzeko tresna bati buruz ari gara. Hori gertatzen da gizarte modernoetan! Hainbat interes daude, askotarikoak, elkarren kontrako interesak, eta harmonizatu egin behar dira, elkarguneak bilatu, eta gizarte gisa pentsatu. Gizarte gisa pentsatu. Gure ustez, une honetan, Jaurlaritzak erakutsi behar du, benetan, bake soziala, amets bat iruditu arren –izan ere, gertatzen ari dena ikusita, badirudi bake sozialaz hitz egitea ameskeria hutsa dela–, baina, gobernu batentzat, ekimena izatea eta bake sozialaren helburua izatea bere jardueraren barruko zerbait da beti. Eta helburu hori gutxiestea esanez "Bueno, ez da unea" edo "ez datorkigu ondo"... Bada, noski, egia da! Ziurrenik, une honetan deialdia egingo balitz, agian... Eta, denbora agortu aurretik, beste zerbait esan nahi nizuke: Arregi andrea, nire ordenagailuaren pantaila itzalita dago orain, baina nahikoa da hatza gainean jartzea, pizteko, eta ikusteko UGTko idazkari nagusiak, Raúl Arzak, irailaren 4an –alegia, atzo– Jaurlaritzari gizarte-elkarrizketa eskatu ziola. Hortaz, UGTk ere ez duela proposatzen esan duzu, eta, beraz, esan dezagun oker zabiltzala; izan ere, egia da ezinezkoa dela prentsa guztia irakurtzea, baina UGT hori eskatzen ari da. Hortaz, baieztapen hori ez da guztiz zuzena. Eskerrak eman nahi dizkiet Maneiro jaunari eta Llanos andreari eta beraren taldeari mozio hau babesteagatik; espero dugu aurrera aterako dela. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2326 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARRONDO ALDASORO | EH Bildu | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko. Hitzek hemen denetarako balio dute. Esaten da "Elkarrizketa guztiz beharrezkoa da, akordioak lortzea are gehiago", eta guk ere gauza bera esaten dugu, elkarrizketa eta akordioak… | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2327 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARRONDO ALDASORO | EH Bildu | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | … beharrezkoak dira, zalantzarik gabe, eta horri bai esaten diogu, uste dugulako, gainera, horren kontra ez dagoela inor. Baina hori bakarrik esatea ez da nahikoa. Jakin beharko genuke ere zertarako, eta guk horretaz ere hitz egin nahi dugu. Guk…, eta uste dut hemen gauden guztiok ardura hori izan beharko genukeela, eta diogu: egungo politikei babesa emateko Elkarrizketa Mahai Soziala ez dugu nahi. Eta, gainera, ez dugu uste guk bakarrik hori esaten dugunik, baizik eta, lehen adierazi dudan bezala, gehiengo sindikalak eta gehiengo sozialak ere bai, gure ustez. Norabide aldaketa egongo balitz eta benetan elkarrizketa soziala egingo balitz oraingo lan harremanetako euskal esparrua eraikitzeko eta euskal eredu sozio-ekonomikoa bultzatzeko eta langileen alde bere lekutxoa ipintzeko, seguru aski beste mahai batean egongo ginateke hitz egiten. Euzko Alderdi Jeltzaleak maila horretan egin du aldaketatxo bat maiatzetik hona, eta ahalegintxo horretan, agian errealitateak behartuta, baina iruditzen zaigu guztiz beharrezkoa dela onartzea, edozein elkarrizketa mailak benetan soziala nahi baldin badu izan, zati horren gehiengoa bertan egon behar dela. Hori garbi gelditu beharko litzateke, eta baita zertarako nahi den ere. Eta hori dena diot zeren eta, azken batean, inposatzen dizkiguten lan erreformak eta lege atzerakoiak aplikatzeko nahi baldin badugu mahai bat, hor ere guk ezezkoa esango genioke. Eta denbora laburra denez, ez ditut utzi nahi aipatu gabe gauza batzuk, benetan mingarria iruditzen zaidalako Legebiltzar batean horrela hitz egitea: sindikatuei buruz hitz egiten denean, hau da, gehiengoa duten sindikatuei buruz hitz egiten denean ateratzen da afiliazio kopuruena. Nik ez dut aipatu afiliazioa: ordezkaritza, Legebiltzar honetan dagoen bezala. Hitz egin dezakegu politikan ere hemen gaudenok, zer ordezkaritza maila dugun, Itxaso jauna? Baina sindikatuei buruz, bai, ateratzen dugu afiliazioa. Hablamos de los sindicatos, y sacamos palabras como bloqueo, veto, falta de responsabilidad, chantaje de los sindicatos... Baina alderdi ahulenari buruz ari gara eta! Langileak ordezkatzen dituztenei buruz ari gara. Ganbera honetan, eztabaida honetan, patronalari ez zaio jarri kalifikatzaile bat ere; ez behintzat maila horretakorik. Berekin izango dituzte munduko ontasun guztiak. Ez dute merezi... Badirudi patronalak ez duela betorik jartzen, ez duela blokeatzen, ez duela inposatzen... Ez dakit; nahiko deigarria eta lotsagarria iruditzen zaigu. Eta bada beste galdera bat behin baino gehiagotan... Bueno, bestalde, Confebaski ez zaio inolako kalifikatzailerik jarri eztabaida honetan, baina haiek behin baino gehiagotan esan izan dute, adibidez, ez dutela asmorik lan-erreformaren neurriak aplikatzeari uko egiteko. Zer gizarte-elkarrizketa egin daiteke premisa horretatik? Lan bat egin beharko da alderdi hori behartzeko hori bezalako esaldiak esan ez ditzaten. Haiek esaten dute: "Ez daukagu asmorik lan-erreformaren neurriak aplikatzeari uko egiteko". Eta, zati honekin bukatzeko, galdera bat egingo dut: Zer egingo zenukete, zer egingo zenuke, Itxaso jauna, une honetan, sindikatuen gehiengoa izan beharrean esaten duena ez duela modurik ikusten une honetan elkarrizketa sozial bat izateko, aurrera egingo duena, erreformak hautsiko dituena eta abar –-ena asko esan litezke–, zer egingo zenuke Confebask-ek eta patronalaren gehiengoak egingo balio uko gizarte-elkarrizketa horretan parte hartzeari? Uste dut gaur zure proposamenaren aldeko botoa emango duten asko ez liratekeela gizarte-elkarrizketari buruz ariko. Ez dakit zuk zer egingo zenukeen. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2328 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARREGI ROMARATE | EA-NV | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias de nuevo, señora presidenta. Nik uste dut talde guztiak ados gaudela gizarteelkarrizketak duen garrantziari eta eragile ekonomikoen, sozialen, patronalaren, langileen, sindikatuen... artean komunikazio-bideak bilatzeari dagokionez. Uste dut horretan ez dagoela zalantzarik, eta Jaurlaritza horretan ari dela lanean eta egin dituela bilerak. Eta patronalaren eta langileen arteko konfiantzarik ezari buruz hitz egin dudanean, nire lehenengo hitzaldian, batzordean legez besteko proposamena eztabaidatu genuen data aipatu dut, Gizarte Elkarrizketarako Mahaiaren deialdia eskatu zenekoa. Orduan, bi hilabete eskas falta ziren hitzarmen kolektiboen aurreraeragina amaitzeko; hain zuzen, hori izan zen gairik garrantzitsuenetako eta horri buruz aritu ziren gehienak. Epe hori igaro ondoren, sindikatuak aldebiko bilera horietan Jaurlaritzari adierazten ari dira –esan bezala, etengabe ari baita bilerak egiten LABekin, UGTrekin eta Comisiones Obrerasekin–, Gizarte Elkarrizketako Mahaira joateko, lehenengo beharra konfiantza sortzea eta negoziazio kolektiboa garatzea dela. Lehenik eta behin, hori landu behar dutela. Eta horregatik erantzun zizun sailburu jaunak modu horre- tan, eta horregatik eman ditugu azalpen horiek Legebiltzarreko talde gisa. Guztiz ados gaude hitz egitea beharrezkoa dela, eta adostasunak lortzeko, bistan denez, lehenengo, eseri eta hitz egin behar da. Guztiz bat nator Itxaso jaunarekin, Llanos andrearekin, eta Arrondo andreak ere esan du. Halaber, oso argi utzi nahi dut ez gaudela ados, eta guztiz kontra gaudela, alderdi batek eseri nahi ez eta mahaiaren deialdiari boikot egitearekin. Baina sindikatuak berak ari dira-eta esaten –eta sailburu jaunak esan zuen moduan, ez ELA preseski, ez baitu hitz egiteko ere eseri nahi izan– ez dela unea, ez dutela ikusten, ez delako ezer ere lortuko; orduan, jarrai dezagun aurrera; izan ere, uste dut denok nahi dugula enpleguarekin dugun arazo handia konpontzea, edo, behintzat, konponbide horretan gure hondar-alea jartzea. Jaurlaritza lanean ari da, eta uste dut zeuk esan duzula, Itxaso jauna, aurreraeragina amaitu baino lehen, lehendakaria bera saiatu zela mahaia biltzen, eta muturraren aurrean itxi zioten atea. Izan ere, zaila da hitz egin nahi ez duenarekin hitz egitea, baina baita joan nahi ez duen lekura eramatea ere –hitzez hitz ulertuta–. Noski joaten ez denarena dela porrota –horretan ere ados nago Llanos andrearekin–, ez deialdia egiten duenarena eta ez... Mahaira joan nahi izan ez duenarena eta pausoak eman nahi izan ez dituenarena da porrota. Baina uste dut, oraindik ere, zume horiek falta direla, konfiantza handiagoa sortuko dutenak eta mahaira joateko baldintzak sortuko dituztenak, benetan, gutxieneko batzuk bada ere, gutxiengo horiek lortzeko asmoarekin joateko. Eta, horretarako, une honetan, sindikatuak berak ari dira ezetz esaten, ez dela unea, ez duela inolako zentzurik mahaiaren deialdia egiteak. Horregatik, uste dugu itxaron egin behar dela, bi aldeetatik zume horiek ehuntzen saiatzeko, baina argi izanik beti aldeetako bat ezin dela saiatu boikot egiten Gizarte Elkarrizketarako Mahaia biltzeari, berak joan nahi ez duelako. Y, por nuestra parte, nada más. Nada más; votaremos a favor de nuestra enmienda, y en contra de los demás. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2329 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Bixen Itxaso González Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, Eusko Jaurlaritzak Gizarte Elkarrizketaren Mahaia biltzeko deia egitearen gainean. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, oso labur, eserlekutik, eta zure baimenarekin, presidente andrea. Ados nago zurekin, Arregi andrea, idealena, idealena baldintza horiek lortzea dela Gizarte Elkarrizketarako Mahaia adostasun batera iristeko. Gertatzen dena da edozein modutan egin daitekeela: aurrez saiakera egin daiteke gutxieneko batzuk lortzeko eta ondoren bildu mahaia, eta elkarrizketa-mahaiaren deialdia egin, edo alderantziz, alegia, elkarrizketamahaiaren deialdia egiten saiatu, hain zuzen ere, gutxieneko horiek lortzeko –zuk esan bezala–; izan ere, hartara, joaten ez denaren ardura izango da, eta leporatu ahal izango zaio ez dela ari bere aldetik dena jartzen bizi dugun egoera honetatik ateratzeko. Eta hemen aipatu da alderdietako bati buruz ari ginela. Bai, Arrondo andrea, zerorrek bakarrik erantzun duzu zure zuzenketarekin. Zerorrek bakarrik. Alegia, esaten ari zara, patronalak joan nahi ez badu, orduan ere ez litzatekeela deialdia egin behar. Ez diogu guk; zeuk esaten duzu zure zuzenketan: "Edozein alderdi". Bai, bai; irakurri egingo dizut! Hori da behintzat itzulpenean jartzen duena: "… Alor bakoitzeko gehiengoak parte hartu behar du (Administrazioa, sindikatuak, enpresa sustatzaileak) eraginkorra izateko (...) Ordezkarietako baten gehiengoak uste badu ez dagoela nahikoa baldintza eta berme parte hartzeko, ez da mahaia osatuko". Zerorri ari zara zeure buruari erantzuten. Zure ustez, patronalak joan nahi ez balu, ez litzateke deialdia egin behar. Gure ustez, deialdia egin behar da; betorik eta inposaketarik gabe. Besterik ez. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2330 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LÓPEZ DE OCARIZ LÓPEZ DE MUNAIN | PV-ETP | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea, legebiltzarkideok. Hilaren 4an, Talde Popularrekook interpelazioa egin genion Tapia sailburu andreari, galdetzeko ea Jaurlaritzak ba ote zuen elikagaien segurtasunaren legea egiteko asmorik… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2331 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LÓPEZ DE OCARIZ LÓPEZ DE MUNAIN | PV-ETP | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | ... Izan ere, ez zen halakorik agertzen Jaurlaritzak aurkeztutako legegintza-egutegian, eta legegintzaldi honetako gobernu-programan ere ez zen inolako aipamenik egiten horren gainean. Talde Popularrak, 2008an jada, elikagaien segurtasunari buruzko lege-aurreproiektua egiteko premia azaldu zuen, baina Legebiltzarrak bertan behera utzi zuen ekimena. Ondoren, 2010ean, zuzenketa bat aurkeztu zen, Eusko Jaurlaritzak osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko legeproiektua aurkez zezan Legebiltzarrean, eta guk baiezkoa eman genion zuzenketa hari. Alabaina, gaur egun, gai horri buruzko legerik gabe jarraitzen dugu, eta, sailburu andreak ez zionez zehaztasunez erantzun elikagaien segurtasuneko legea eratzeko egin genion interpelazioari, mozio hau aurkeztu dugu, Eusko Jaurlaritzari ostera ere eskatzeko elikagaien segurtasunari buruzko lege-proiektua aurkez diezaion Legebiltzarrari. Egiari zor, bitxia gertatzen ari zait Legebiltzarreko gainerako taldeek lege-proiektu hau eratzeko interesa adieraztea. Izan ere, legebiltzarkideok, 2008ko maiatzean jada, esan dizuedan bezala, Alderdi Popularrak ekimen bat aurkeztu zuen –legez besteko proposamen bat, zehazki– orduko Eusko Jaurlaritza abertzaleari elikagaien segurtasunaren legea egin zezan eskatzeko, eta, orduan, gainerako taldeek uko egin zioten ekimen horri, aditzera emanda, Euzko Abertzaleen kasuan, nahikoa genuela Europako legeria, eta Talde Sozialistak ere ez zuen aparteko ardurarik adierazi, legegintzaldi-amaiera baitzen eta ez baitzitzaien interesatzen. Esan bezala, 2010eko azaroan, Euzko Abertzaleak taldeak aurkeztutako legez besteko proposamena eztabaidatu zen, eta, hartan, sozialisten Jaurlaritzari eskatzen zitzaion elikagaien segurtasunari buruzko lege-proiektua aurkez zezan Legebiltzarrean urtebeteko epean. Eta onartu egin zen ekimen hori, gehiengo handi baten babesaz, gainera. Horrenbestez, ekimen horren arabera, Jaurlaritzak, urtebeteko epean, osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko legea aurkeztu behar zuen Legebiltzarrean –osasun publikoa eta elikagaien segurtasuna elkarri estu lotutako arloak baitira–, eta bat etorri ginen guztiok horretan. Eztabaida horretan, Legebiltzarreko taldeek, Euzko Abertzaleak taldeak bereziki, hankaz gora jarri zituzten 2008an Talde Popularraren ekimenari ezezkoa emateko erabilitako argudioak, bat-batean une ezin hobea omen zelako elikagaien segurtasunari buruzko nondik norako guztiak lege batean araututa geratzeko. Are gehiago, legeak honako helburu zehatz hauek izan behar omen zituen: "Elikagaien segurtasunaren gaineko helburu eta oinarri orokorrak finkatzea, honako xede hauek lortzeko: zehatz arautzea bai administrazio publikoen jarduna, bai elikagaiak ekoizteko, eraldatzeko eta banatzeko elikadura-katean parte hartzen duten eragile pribatuen jarduna; larrialdi-egoerak zehaztea, eta, batez ere, egoera horietan jarduteko prozedura orokorrak finkatzea; ikuskatze- eta kontrol-araubide bat ezartzea, elikagaien kalitatea eta segurtasuna bermatzeko, eta beste araubide bat eratzea, arau-hausteak eta zehapenak zehazteko, eta, horrekin batera, erakunde autonomo bat ere eratzea, elikagaien gaineko arriskuak aztertzeko, kudeatzeko eta jakinarazteko, Euskadiko administrazio publikoekin eta beste agentzia eta agintari batzuekin lankidetzan eta elkarrekin koordinatuta". Baina are gehiago ere esan zuen Euzko Abertzaleak taldeak eztabaida honetan –gogoan izan, 2010eko azaroan izan zela hori–; izan ere, haren azalpenen arabera, Talde Popularraren 2008ko legez besteko proposamen horri ezezkoa eman bazioten ere –erdibideko zuzenketa bat aurkeztuta eta, haren bidez, elikagaien gaineko segurtasuna elikagaien industrien plan estrategikora bideratuta– eta Eusko Jaurlaritzak Talde Popularraren ekimena aintzat hartu ez bazuen ere eta legea eratzeko onespena eman ez bazuen ere, Eusko Jaurlaritza ez omen zen geldirik geratu. Hala, 2008ko abertzaleen Jaurlaritza hark "elikagaietan segurtasun handiagoa lortzeko eta, izatez, gure hauteskunde-programan jasotako lege bat onartzeko xedez" –2009ko programan jasoa eta Alderdi Popularraren ekimenaren kopia hutsa, jakina–, zerbitzu juridiko bat kontratatu zuen IKTren bidez, lege-aurreproiektua era zezan –zirriborro bat, alegia–, eta, ustez, sartzear zen Jaurlaritzaren, hots, sozialisten Jaurlaritzaren mahai gainean utzi zuten zirriborro hura. Eta honela amaitu zuen Euzko Abertzaleak taldeko bozeramaleak: "Horrenbestez, aurreko Jaurlaritza ohartzen zen lege horren premiaz; legea eratzeko asmoa eta gogoa zuen, eta asmo eta gogo bera dugu orain ere". Egundoko agiria, legebiltzarkideok. Bestalde, zer zioen Talde Sozialistak 2010ean? Bada, Jaurlaritzak osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko proiektua aurkeztuko zuela Legebiltzarrean, elikagaien segurtasuna bultzatzeko eta arlo horretan eraginkortasunik handiena lortzeko. Zer dugun orain, 2013ko urrian? Bada, sozialisten Jaurlaritzak elikagaien gaineko lege-proiektuaren zirriborroa eskuratu bazuen ere –aurreko Jaurlaritzak, abertzaleenak, eratutako zirriborroa eta zakarrontzian egongo bide dena– eta oraingo Jaurlaritza abertzaleak ere osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko lege-proiektuaren zirriborroa jaso badu ere –hori ere zakarrontzian egongo da– sailburuak ez omen dakiela ezer eta ez duela ezer erantzuten. Legebiltzarkideok, zentzugabekeria dirudiela? Bada, horixe da egoera. Sailburu andreari interpelazio hartan esan nion Euzko Abertzaleak taldeak etenka izaten dutela –orain bai, orain ez– elikagaien segurtasuna sustatzeko edo elikagaien segurtasunari buruzko legea emateko interesa, baina uste dut motz gelditu nintzela adierazpen horietan; izan ere, honek, izatez, jaialdi eskas baten itxura du. Jaun-andreok, zer errespetu gutxi! Zer lotsa gutxi! Lege-zerbitzu pribatuak kontratatzea ere, proiektu bat egiteko, eta, gero, proiektua norberaren hauteskunde-programan sartzea ere! Lotsa gutxi behar da gero, aditzera emateko, gainera, dena kontrolpean dela elikagaien segurtasunaren arloan; jakina, elikagaien segurtasunaren gaia foru-aldundiek jorratzen baitute eta Eusko Jaurlaritzak bilgarria jarri besterik ez baitu egiten! Legebiltzarkideok, mozio bat aurkeztu dute Euzko Alderdi Jeltzaleak –edo Euzko Abertzaleak taldeak– eta Talde Sozialistak, eta Bildu ere batu zaie –izan ere, kontu egizue bai Aralarrek, bai Eusko Alkartasunak baiezkoa eman ziotela 2010ean osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko legea Legebiltzarrera eskatzeko ekimenari–. Eta zer esaten den mozioan? Bada, ostera ere planetara bideratzen dute elikagaien segurtasunaren gaia, zehazki elikagaiindustrien planera eta elikagaien segurtasuneko planera. Eta hauxe nire galdera: Nola arautuko dituzue, bada, 2010ean horren garrantzitsuak omen ziren zehapenak eta arau-hausteak? Plan baten bidez? Plan baten bidez?! Zer gertatzen da? Zer interpretatu behar dut, orain arteko gertakariei erreparatuta? Astelehenean sailburu andreak etxe honetatik kanpoko zerbitzu juridiko batzuk kontratatuko dituela beste lege-proiektu baten zirriborroa eratzeko? Legebiltzarkideok, uste dut honek guztiak ez duela aparteko azalpenik behar. Aurreko hartan esan nizuen noiz bai noiz ez sortzen zaizuela zuei interesa; alabaina, oso sotila izan nintzen orduan. Demagogiarik ez egiteko erantzun zidan sailburu andreak. Bada, irizpidea izatea eta horretan sinesten dugulako irizpide horri eustea demagogia bada, nola deituko diogu, orduan, honako honi? La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2332 |
10 | 46 | 17.10.2013 | CORCUERA LEUNDA | SV-ES | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on. 2011ko uztailaren 5eko Estatuko 7/2011 Legean, Elikagaien Segurtasunari eta Elikadurari buruzkoan, aditzera ematen da ordenamendu juridikoen bizikidetza-esparruan oso kontuan izan dela Europar Erkidegoko ordenamendu juridikoa dagoela eta hark lehentasuna duela estatuetako ordenamenduen aurrean. Hortaz, lege honen bidez, elikagaien segurtasuna eraginkortasunez ezartzeko behar diren koordinazio-mekanismoak sustatzen dira, bai autonomien mailan, bai Europar Batasunarekiko harremanetan. Gaur, Legebiltzar honetan, Ganbera honetan, elikagaien segurtasunaren gaia dugu langai, urtebeteko epean elikagaien segurtasunari buruzko legea eratzeko proposamena egin baitu Alderdi Popularrak, eta gogora ekarri nahi dut, lehenik eta behin, elikagaien segurtasunari buruzko legea eratzeko gaia ez dela gai baketsua izan Legebiltzar honetan. Kontrakoa, hobeto esanda. Aurreko bi legegintzaldietan, Alderdi Popularra eta Euzko Alderdi Jeltzalea lehia moduko batean murgildu dira, elikagaien segurtasunari buruzko legeak aurkezteari ekinda txandaka-txandaka, orain bat, orain bestea, Jaurlaritzan nor zegoen agintean; alegia, Euzko Alderdi Jeltzalea izan denean agintean, Talde Popularrak aurkeztu izan du ekimena, eta Jaurlaritza abertzalea izan ez denean, joan den legegintzaldian gertatu bezala, orduan Euzko Alderdi Jeltzaleak aurkeztu du elikagaien segurtasunari buruzko legea eratzeko ekimena. Sozialistok, haatik, ekimena nork aurkezten duen gorabehera eta alde batera utzita bakoitza gai honetan nolako zehaztasunez jokatzen duen, gaiaren mamiari helduta, gai hau jorratu dugun bi aldietan –alegia, bai 2008ko maiatzaren 23an, elikagaien industriari buruzko plan estrategikoa aurkeztea proposatu genuenean hartan elikagaien segurtasunaren kontrola ere jorra zedin, bai 2011ko azaroaren 18an, osasun publikoari buruzko legean elikagaien segurtasunaren arloa gehitzea proposatu genuenean– asmo zehatz bat izan dugu beti, eta asmo hori bera izaten jarraitzen dugu, alegia, gai hori ikuspegi orokor eta oso batetik jorra dadila, elikagaigintzaren kate osoa barne har dezan, lehen sektoreko ekoizpenetik hasi eta azken kontsumitzaileraino, gaia objektibotasunez lantzeko eta alarma faltsurik ez pizteko xedez betiere. Begira, duela urtebete elikagaien ekoizpenari eta elikagaien segurtasunari buruzko jardunaldia egin zen, eta hartan izan ziren Euskadiko nekazaritza- eta abeltzaintza-sektoreak, elikaduraren sektorea, Administrazio Publikoa, enpresak, sektoreetako eragileak... Bada, jardunaldi horren ondorioa izan zen elikagaien segurtasuna ikuspegi integraletik jorratu behar dela, alderdi guztiak kontuan hartzeko: animalien ongizatea eta osasuna, animalien elikadura, barazkien osasuna, elikagaien ekoizpena, giza elikadura, ingurumena eta abar; era berean, funtsezkotzat jo zen erantzukizun kolektiboaren kultura sustatzea. Sozialistok bat gatoz jardunaldi hartako ondorio horiekin, elikadura-katean eragile ugarik parte hartzen baitute elkarrekin harreman-sare konplexua eratuta. Eragile ekonomikoak, kontsumitzaileak eta administrazio publikoak funtsezko atalak eta funtsezko partaideak dira interrelazio-egitura zabal horretan, eta, egitura hori hain da naroa, ezinbestekoa baita, eragile horietako bakoitzaren jarduera-esparrutik harago jota, erantzukidetasun edo erantzukizun kolektiboko kultura sustatzea –bakoitzak nahi bezala ulertuta–. Izan ere, elikagaien gaineko segurtasun-ezak eragiten dituen arazoen osasun-ondorioak, ondorio ekonomikoak eta gizarte-ondorioak ez dira haien eragin-eremura soilik mugatzen. Horregatik, gure ustez, beharrezkoa baino gehiago, ezinbestekoa da elikagaien segurtasunaren esparruan eskumena duten administrazio guztiek elkarrekin koordinatuta lan egitea. Beharrezkoa da, halaber, elikadura-kate osoan barrena esku hartzen duten kide guztiak lan horren partaide bilakatzea, ahalegin guztiak bateratzeko eta, batez ere, elikagaien segurtasuna bermatzeko. Izan ere, elikagaien segurtasunaren politika egokituta, aldaketa garrantzitsua eragin da elikagaiak ekoizteko prozesuan, baina aintzakotzat hartzeko moduko kostu ekonomikoa ere eragin du horrek, eta elikagaien sektoreko enpresek kostu ekonomiko horri aurre egin behar diote orain. Gainera, administrazio publikoek zerabiltzaten baliabideak ere egokitu egin behar izan dira. Horrekin guztiarekin, gaur egun, kontsumoaren gainerako alderdiekin alderatuta, kontsumitzaileek arriskuak hartzeko askoz prestasun eta onespen txikiagoa dute elikaduraren sektorean. Sozialistok genioenez, ekoizpen- eta kontsumoereduak aldatu ahala, bestelako arriskuak sortzen ari dira, eta guztiz funtsezkoa da arrisku horiek balioestea eta zuzen kudeatzea, zentzuzko politika garatu dezagun, bai osasun publikoaren arloan, bai nekazaritzaekoizpenarenean. Elikagaien kalitatea eta segurtasuna ezinbestean elkarri uztartutako osagaiak dira, eta, beraz, erabateko arduraz eta lehentasunez jorratzekoak erakunde publiko guztietan. Horregatik, beste eredu baterantz egin behar dugu aurrera, gai horretan eskumena duten administrazioek ikuspegi orokor eta oso beraren arabera jardun dezaten elikadurakatearen segurtasunaren gainean, sinergia eta osagarritasuna ardatz hartuta. Gainera, elikadura-kateko partaide guztiak hartu behar dituzte kontuan; herritarrak, berezi-bereziki. Gaur egun, nekazaritza-elikagaien ekoizpenaren arloan, segurtasunak, kalitateak eta dibertsitateak askoz ardura handiagoa eregiten diote interes publikoari. Are gehiago, elikagaiak ekoizteko metodo berriek orain arte ez bezalako aukerak ireki dituzte, eta interes publikoak beste arlo batzuk ere aintzat hartzen ditu egun, hala nola ingurumena, nekazaritzaelikaduraren ekoizpenaren alderdi etikoak, garapen jasangarria, osasuna eta animalien ongizatea ere bai. Horregatik, orain garrantzitsuena ez da Euzko Alderdi Jeltzalea eta Alderdi Popularra lehen hala eta orain hola aritzen ote diren. Nire ustez, Euskadin elikagaien segurtasunaren gaiak nolako bidea egin duen ikusita eta arlo horretan esku hartzeko bitartekoak eta estrategiak aintzat hartuta, administrazioaren eskuhartze horri, erakundeen esku-hartze horri jarraipena ematen eta hobetzen saiatzea da garrantzitsuena eta, gainera, eginkizun horri lehenbailehen ekitea. Izan ere, politikak, berez, arriskuei aurrea hartzeko balio behar du, eta ez bakarrik gertatutako gorabeherak deitoratzeko. Nire ustez, elikagaien segurtasunaren gaia garatzeko plan integralak malgutasuna emango du; alegia, ez da legeak bezain zurruna izango, López de Ocariz Andrea. Ez da horren zurruna izango, inondik ere ez; izan ere, planek berrikuspenak egiteko aukera ematen dute, eta, beraz, ez dira legeak bezain zurrunak, ondotxo baitakigu guztiok zein nekeza den gero legeak edo haien artikuluak aldatzea. Nire ustez, elikagaien segurtasunaren arloan lan ona egiten ari dira, bai eragileak, bai eskuhartzaileak, bai eta administrazioak ere, eta Legebiltzarreko taldeen artean adostu dugun plan hori da, zalantzarik gabe, aukerarik onena: ondo osatutako plana da, erakundeek eta sailek elkarrekin landua, jarduera okerrei inolako zirrikiturik ez uzteko eta elikagaien segurtasuna ardura handienaz zaintzeko. Gai baldin bagara, zinez, garai bateko liskarrak eta norgehiagoka hutsalak gainditzeko –alde batera utzita nork erakutsi duen ekinaldirik handiena edo nor izan zen lehena ekimenak aurkezten–, gai baldin bagara, benetan, grina demagogiko horretatik aldentzeko eta ekinean jartzeko, uste dut urrats garrantzitsua egingo dugula gaur plan honen bidez. Mila esker. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2333 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LAZAROBASTER BADIOLA | EH Bildu | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eguerdi on guztioi. Atzo Elikaduraren Nazioarteko Eguna izan genuen, 1945eko urriaren 16an jaio baitzen Elikadura eta Nekazaritzarako Nazio Batuen Erakundea, FAO bezala ezagutzen duguna. Atzoko nazioarteko egunaren helburua herritarrak munduan dagoen elikadura arazoaz jabetzea da, XXI. mendean egon arren, gosetea arazo oso larria baita munduko bazter askotan. Gaur elikadura segurtasunaren inguruan ari gara eta, ezer baino lehen, zenbait kontzeptu argi utzi nahi nituzke. Elikadura-eskubidea 1948ko Giza Eskubideen Adierazpen Unibertsalak biltzen du bere baitan. Finean, munduko edozein pertsonak kantitatez eta kalitatez egokiak diren elikagaiak eskuragarri izateko duen eskubidea da. Elikadura-segurtasuna, aldiz, kontzeptu teknikoa da; FAOk mahaigaineratu zuen, gobernuek definitu eta inplementa zitzaten pertsonen elikadura eskubidea bermatuko zuten politika publikoak. Ez du aipatzen, alabaina, elikagaiek zein jatorri izan behar duten edota elikagaiak nork kontrolatu behar dituen. Hori horrela, gobernu gehienek merkatuaren liberalizazioaren bitartez bermatu nahi izan dute elikadura-segurtasuna. Eta, hala, elikadura negozio bihurtu dute. Elikadura-burujabetza, ordea, kontzeptu politikoa da. Elikadura-segurtasuna bermatzeaz gain, elikaduraren inguruko erabakiak nork hartu behar dituen definitzen du, hau da, herritarrok hartu behar ditugula gure elikaduraren inguruko erabakiak, eta ez merkatu librearen eskuetan utzi. Ganbera honetan elikadura-segurtasunaz jarduten dugunean, ordea, pertsona guztien elikaduraeskubidea bermatzeaz baino gehiago, elikagaiek hemengo osasun publikoan kalterik ez egitearen inguruan ari gara, mundu ikuskera eta goseteak alde batera utzita. Elikadura-segurtasunaren inguruan hiru talderen arteko adostasuna lortu dugu: batetik, elikagaigintza industriaren eta kalitatearen plan estrategikoa garatzeko, bestetik elikadura segurtasunerako planaren zirriborroa garatzeko, eta azkenik, baserrietan osasun baimen araudia egokitzeko zirriborroa garatzeko. Azkeneko puntu honi egin nahi diot aipamen berezia, baserritarren eskaera historiko bat jasotzen delako bertan. Gaur egun, baserritar batek berak ekoiztutako produktua transformatu nahi badu –gazta, txorizoa, mermelada, adibidez–, instalazioetan ikaragarrizko inbertsioak egin behar ditu osasun-eskakizunak betetzeko, aktibitate horren errentagarritasuna ezinezko bilakatuz. Ez da justua baserritar bati eta enpresa transnazional bati instalazioetan berdina exigitzea. Ez da justua bere aktibitatea dibertsifikatzeko mermelada edo txorizoak egiten dituen baserritar bati milaka kilo mermelada edo txorizo egiten dituen enpresa transnazional bati eskatzen zaion berdina eskatzea. Ez da justua bere baratzeko jarduna dibertsifikatzeko 100 oilo dituenari 100.000 oilo dituen bati eskatzen zaion berdina eskatzea. Hau da egun Araba, Bizkaia eta Gipuzkoan daukagun errealitatea, baserritar askoren nahi eta ezina. Ziklo guztia itxi nahi duten baserritarrek –hau da, ekoizpena, transformazioa eta salmenta burutu nahi dutenek– bi aukera dituzte: inbertsioetan leporaino sartu edo transformazioa eta salmenta bertan behera utzi. Ikaragarria da arautegi honek baserritarrak eta herritarrak urruntzen egin duen sarraskia. Merkaturatzeko bide laburrak eten egin ditu, eta galtzaileak ez dira baserritarrak bakarrik, herritarrak ere bai, badaudelako herriko baserritarrak ekoiztu eta transformatutako produktuak jan nahi dituztenak, baina horretarako produkturik aurkitu ezinean dabiltzanak. Europara begiratzen badugu, ikusten duguna zera da, osasun baimenetan Europak marko legal bakarra markatzen duela Europa osorako eta estatu bakoitzari uzten diola marko legal hori, kontutan hartuta legedi propioa, garatzen. Horregatik, Frantziara edo Austriara joaten bagara, bestelako errealitate bat dagoela ohartzen gara. Lege marko berdinarekin, baserritarrentzat egokitutako arautegiak dituzte, baserritarren eta herritarren arteko harremana zaindu eta babesten dutelako. Gaur, ordea, justua ez den egoera hau konponbidean jarriko da hiru talderen arteko adostasun honetan. Pozten gara urrats hau eman delako. Bakoitzak nahi duen lekuan koka dezala. Guk elikaduraburujabetzaren bidean urrats bat dela deritzogu, baserritarrak eta herritarrak gerturatzeko lanean urrats bat delako. Orain espero duguna da Jaurlaritzak sei hilabetean garatuko duen arautegi-zirriborroan gaur onartuta geratuko diren puntuak barne biltzen dituzten oi- narriak aintzat hartuko dituela. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2334 |
10 | 46 | 17.10.2013 | TELLERÍA ORRIOLS | EA-NV | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Muchas gracias. Señora presidenta, señor lehendakari, consejera, señorías, buenos días a todos. Señora López de Ocariz, la verdad es que debo darle la razón en una cuestión, y es que nuestro grupo ha tenido ciertas dudas respecto a este tema, seguramente porque existen razones para ello. Hagamos un breve repaso de la historia: dejando de lado otros temas, desde la crisis desatada por el aceite de colza, hasta las vacas locas de 2001, nuestra sociedad no había sido víctima de problemas alimentarios importantes. Eta, gure alderdia aldakorra iruditu zein ez, onartu beharko duzu krisi hura egokiro bideratu zela Euskadin eta Nekazaritza Sail hark bikain kudeatu zuela krisia; hain da hala, behiki-kontsumoa ez baitzen izpitxo bat ere jaitsi. Krisi hori dela eta, Nekazaritza Sailak organo bat eratu zuen, elikagaien segurtasunaz bete-betean arduratu zedin; fundazio modura egituratu zuen juridikoki, eta Osasun Sailean eta hiru foru-aldundietan txertatu. Arian-arian itxura hartzen joan da Elika, langai dituen arloetan batzorde teknikoak eta adituen batzordeak osatuz pixkanaka, harik eta gaur egungo osaerara eta kudeaketa-eredura iritsi arte –gure mugetatik harago ere goretsia, bide batez esateko–. Erakunde barruko eta beste erakundeekiko koordinazioa, hastapenetan onena ez bazen ere, bideratu egin da pixkanaka-pixkanaka, eta, gaur egun, lankidetza-giroa eta informazio-trukea bikainak dira, eta hori funtsezkoa da honako arlo honetan. En abril de 2008, habiendo alcanzado ya la Fundación Elika su madurez, usted presentaba una proposición no de ley, con una introducción extensa y documentada, en la que instaba al Gobierno Vasco al desarrollo de un proyecto de ley de seguridad alimentaria. Y, asimismo, solicitaba la creación de una agencia vasca para la seguridad alimentaria, que estuviera coordinada, cómo no, con la agencia española. Talde Sozialistak zuzenketa aurkeztu zion proposamen hari, lege-proiektuaren ordez segurtasun-plan bat eskatzeko. Euzko Abertzaleak taldeak, berriz, gauzak ordura arte bezala egiten jarraitzea eskatu zuen, EA eta Ezker Batuarekin batera. Bikain, beraz. Azkenean, erdibidekoa sinatu zuten Alderdi Sozialistak eta hiruko gobernuak, industriaren plan estrategikoa aurkez zedin Legebiltzarrean. Eta halaxe egin zen. Bederatzigarren legegintzaldian, berriz, 2010eko irailean, zehazki –legegintzaldia abiatu eta urtebete luzera, beraz–, Euzko Abertzaleak taldeak elikagaien segurtasunari buruzko legea aurkezteko eskaera egin zuen; izan ere, kezkatuta geunden, ohartuta baikeunden bai erakundearen barruko harremanak bai beste erakundeekikoak –azken horiek bereziki– ez zirela behar bezain onak, eta beldur ginen ez ote zen bertan behera geratuko ordura arte elikagaien segurtasunaren arloan egindako bidea. Hala, legez besteko proposamen horren azalpenean berariaz nabarmendu genuen etorkizuneko legeak argi eta garbi ezarri behar zuela zer jardunesparru zegokion administrazio bakoitzari, horixe baitzen gure kezka nagusia. Alegia, itxura batean Elikaren bidez egokiro ez ziharduen hori irmo finkatuta utzi nahi genuen legez. Segurutik, ez zatekeen nahikoa izango, baina egoeraz ohartarazi nahi genuen. Gure taldearen, sozialisten eta Eusko Alkartasunaren arteko behin betiko erdibidekoan, osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko legea eratzeko eskaera egin zen, eta Talde Popularraren babesa ere jaso zuen erdibidekoak. Ikusten duzuenez, beraz, Legebiltzar honetan ez da sekula beren-beregi elikagaien segurtasunari buruzko legerik ez eskatu, ez onartu. Usted conoce el borrador de la ley, el borrador de la ley de salud pública y seguridad alimentaria, elaborado como resultado de aquella PNL, y, como sabe, consta de 95 artículos y disposiciones, de los cuales únicamente seis se refieren a la regulación de la seguridad alimentaria. Historiak, baina, aurrera jarraitu du, hilabete honetan aurkeztu duzuen interpelazioaren eta haren ondoriozko mozioaren bidez, eta, mozio horretan, zuzen-zuzenean eskatzen diozue Legebiltzarrari elikagaien segurtasunari buruzko proiektua –egundokoa, gero– aurkez dezan Legebiltzar honetan. Leundu egin dituzue, dena den, 2008ko zuen eskakizunak, orduan lege horren gutxieneko edukia ere zehaztu baitzenuten. Amaitu da historia, eta gogoeta egiteko ordua dugu orain, nire ustez. Nahiz eta gurekin bat ez zatozela erakutsi nahi izan, uste dut argi azaldu dizudala zergatik eskatu zuen gure taldeak joan den legegintzaldian legea eratu zedin; funtsezko arrazoi horren atzean, denok dakigunez, bestelako egokiera-arrazoi batzuk ere egon zitezkeen, noski, horiek ere bidezkoak guztiz eta Legebiltzarreko jardunaren bere-berezkoak, gainera, baina bigarren mailakoak nolanahi ere, sinets iezadazu. Dena dela, halako irrika baduzu lege hori eratzeko, horren seguru bazaude lege horri esker elikadura beti-betiko ziurtatuta egongo dela, zergatik ez zenuen egin beharreko ekarpena joan den legegintzaldian egin, kontuan hartuta garai hartan Eusko Jaurlaritzaren bazkide abantailatsua zinela? Kontua da seguru aski mozio hau ere joko parlamentarioaren ondorio dela, nahiz eta horrek ez dion, noski, ez zilegitasunik, ez interesik kentzen. Dena dela, berriz ere esango dut: legea edukitzea ez da ezinbestekoa, gauzak ondo egiteko. Gauza bera egin daiteke arauak, planifikazio estrategikoak eta baliabide juridikoak eta administratiboak baliatuta, zehaztasun berberaz edo zorrotzagoz eta malgutasun handiagoz gainera. Ez dut esaten beti hala denik, baina bada aukera bat. ¿Qué recursos se precisan en este tema? Lo cierto es que debemos economizar los recursos, y no parece que la seguridad alimentaria tenga un trasfondo tan profundo como para necesitar el desarrollo de una ley integral. Eso, por un lado. Bestalde, Europako Batzordeak aurtengo maiatzaren 6an (herenegun, beraz) neurri-multzo bat onartu zuen, irmotasun handiagoa emateko elikadura-kate osoko osasun- eta segurtasun-arauei. Horretarako, murriztu egingo du oraingo lege-multzoa –dakizuenez, hirurogeita hamar xedapenek osatua–, eta bost xedapenetan soilik utzi. Proposamen hori aztergai dute orain Europar Batasunaren gainerako erakundeetan, eta, aurreikuspenen arabera, 2016an sartuko da indarrean. Zuhurra dirudi, beraz, izapide horiek igaro arte itxarotea, ekimen horrek ekarriko dituen aldaketak jasotzeko –aldaketak ekarriko baititu seguru–. Guk, berriz, gure proposamenaren bidez, aurkeztu zaigun legeak baino praktikotasun handiagoa duten edukiak proposatu dizkiogu Jaurlaritzari; planteando, por un lado, el desarrollo de un plan de seguridad alimentaria, que nos ofrezca la información básica necesaria sobre el análisis de peligros, el control de la cadena alimentaria y la formación necesaria para su puesta en marcha, los planes de investigación y la planificación para la coordinación interinstitucional, siendo conscientes de que dicha planificación supone un factor clave para una buena gestión de los planes. Bestalde, elikagai-industriaren plana eratzea proposatu dugu, eta Jaurlaritzari eskatu hurbileko salmentako elikagai-ekoizpena arautu dezan, Europar Erkidegoaren proposamenak gure legedira egokituta, eskakizun tekniko-sanitarioak malgutu ahal izateko ekoizpenak eta eraldaketak zirkuitu laburretan eta ekoizpen-gunetik gertu merkaturatzen diren kasuetarako. Ikusi dugu Europan gizarte kontsumitzaile zorrotza duten herrialdeek bidea erraztu dutela produktu mota horiek merkaturatzeko eta eraldatzeko eta, hartara, tokian tokiko ekonomiak eta landa-ekonomiak sustatzea, joritzea eta dibertsifikatzea lortu dutela. Jaurlaritzaren barruan gai honetan eskumena duten sailen ahalmenari esker, arlo honetan aurrera egiteko bidea urratu ahal izango da. Por tanto, tenemos sumamente claro que una seguridad alimentaria moderna resulta fundamental, habida cuenta de que constituye una garantía de las condiciones de salubridad en todo aquello que comemos. Consideramos que la situación que tenemos en Euskadi es similar a la de cualquier país de la Unión Europea, y creemos que la labor que desarrolla Elika es verdaderamente de un gran nivel, tratándose de una labor reconocida en toda Europa y que también merece nuestro apoyo y reconocimiento. Ez dugu ulertzen, baina, zergatik den premiazkoa legea egitea, zergatik hil behar diren euliak kanoikadaz; izan ere, gaur-gaurkoz behintzat, ez dirudi legea egitea ezinbestekoa denik, ezta ezer berririk ekarriko liokeenik ere dagoeneko nahikoa berme ematen duen araudi edo jardunbide horri. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2335 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LÓPEZ DE OCARIZ LÓPEZ DE MUNAIN | PV-ETP | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Corcuera andrea, hutsaren pare utzi duzu López jaunaren Gobernuak egindako lana. Aipamen bakar bat ere ez zirriborro garrantzitsu horri, Euskal Autonomia Erkidegoaren organismoetan dagoeneko aztergai zen dokumentu baliagarri horri. Zure arabera, ez da halakorik egon; antza, ez da halakorik jazo. Ez da aldi hori egon. Zure arabera, López jaunaren Gobernurik ez da egon. López jauna, halako adiskideak badituzu, ez duzu etsairik behar. Planek ezin dute arau-hausteetarako araubiderik ezarri, Corcuera andrea. Esate baterako. Ezin dute zehapenik ezarri, planaren edukia betetzen ez duen horrentzat, eta hori funtsezkoa da prozesu honetan guztian. Funtsezkoa. Nik ez ditut zalantzan jarri Autonomia Erkidegoan elikagaien segurtasunaren arloan egiten ari diren lanak, baina aitortuko duzue, noski, lan horiek denak foru-aldundietan egiten direla nagusiki eta Eusko Jaurlaritzak lan horiei Elikaren zigilua jartzera mugatzen dela. Gogora ekarri nahi dut 2007an mihi urdinaren agerraldia izan genuela (urriaren 30ean edo azaroaren 1ean, hor nonbait) eta Gipuzkoako Foru Aldundiak berehala hartu ziola neurria egoerari. Elikak, berriz, hamabost egun behar izan zuen mapan mihi urdinaren foku bat zegoela jasotzeko. Hamabost egun, Elikak. Eskerrak gaia foru-aldundien esku egon zen; izan ere, haiek badakite nola jokatu, ibilbide luzea baitute eta profesional apartak baitituzte lanean. Eusko Jaurlaritzak, berriz, informazioa jaso eta zigilua jarri baino ez du egiten; hori baino ez. Legea eratuko balitz, balioetsita geratuko litzateke hemen bakoitzak egiten duen lana. Eta, Tellería jauna, Jaurlaritzari lege-proiektua era zezan eskatzeko aurkeztu zenuten legez besteko proposamen horri dagokionez, bazter utzi duzu proposamen hori aurkezteko arrazoi nagusietako bat. Sozialisten Jaurlaritzak ez omen zuen nahikoa irizpiderik… Ezetz, bada, ezetz! Izan ere, zuen adierazpenen arabera –halaxe dago jasota 2010eko Bilkuraegunkarian–, 2008an, elikagaien segurtasunaren arloa elikagai-industrien planera bideratzeko egindako erdibideko zuzenketa onartu bezain laster, zuen sailak zerbitzu pribatu batzuk kontratatu zituen IKTren bidez, elikagaien segurtasunari buruzko lege-proiektuaren zirriborroa eratzeko, eta hauteskunde-programan txertatu zenuten gero! Hementxe bertan ageri da eta! Alabaina, zure esanetan, ez omen dago interesik; ez omen duzu interesik ikusten. Orduan, gezurra esaten aritu zineten herritarrei zuen hauteskundeprograman? Zer zen, bada, zuen hauteskundeprograma? Iruzurra? Aizu, mesedez…! Ederra daukazula zuk orain? Bada, bai, hori nik ere ikusten dut, baina egundoko kontraesana da, ulertezina guztiz, Jaurlaritzan nahiko ibilbide koherentea egin duen alderdi politiko batean –beste gauza bat da guk ibilbide hori ontzat dugun edo ez– orain honela erantzutea gertatzen ari denari: urtebete antzu, norabidea galduta eta egoerak oker ebazten, aditzera emanez soil-soilik "ez dudala galdu; galdu egin dudala, edo irabazi egin dudala"... Eta kito. Ez duzue helburu handiagorik. Badakizu zer gertatzen den, baina? Alderdi Popularrekoak ez garela aritzen lasterketak egiten alderdietako egoitzetatik, ekimen gehiago nork aurkeztuko edo ekimen gehiago nork irabaziko. Zuek bai, ordea! Batzokietatik ibiltzen zarete zerrendak egiten, ea ekimen gehiago nork aurkeztuko eta ea ekimen gehiago nork irabaziko… Tira, guk geurea: zentzua, koherentzia eta helburu argiak. Eta zuek demagogia deitzen diozue horri. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2336 |
10 | 46 | 17.10.2013 | CORCUERA LEUNDA | SV-ES | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, eskerrik asko, presidente andrea. López de Ocariz andrea, hori da hori kasketaldia! Ez nauzu, bada, ia-ia Gatazketara bidali nire alderdi barruan. Baina tira, ikus dezagun. Joan den legegintzaldiaren ia lau urteetan, zintzo eta irmo defendatu dut Euskadi moderno, solidario, iraunkor eta lehiakorraren Gobernu sozialista. Hor dituzu aktak, zeure kabuz ikus dezazun: nire partehartze guztietan, bai orduan, bai, noski, oraingo legegintzaldi honetan, goretsi egin dut eta goretsi egiten dut beti Jaurlaritza haren jardunbide oparoa eta bikaina, López de Ocariz andrea. Asko, gainera, Alderdi Popularra gorabehera. Elikagaien segurtasunari buruzko politikaren helburuak kontsumitzaileen osasuna eta interesak babestea izan behar du, eta, aldi berean, barnemerkatuaren jardunbide ona bermatzea, eta joan den legegintzaldian zorrotz lan egin da Euskadin elikagaien segurtasunaren arloan. Zalantza-izpirik ez dut. Elikagaien segurtasunak, egun, maila ona du Euskadin. Elikagaien bidez transmititzen diren gaixotasunak nabarmen murriztu dira azken urteotan. Hor daude datuak. Baina egia da, halaber, ahalegina egiten jarraitu behar dugula eta Eusko Jaurlaritza ezin dela lozorroan geratu, elikagaien segurtasunak aintzat hartuta egon behar duelako Jaurlaritza honen bai agenda zientifikoan bai programa ekonomikoan. Eta elikadura-katean dihardutenek eta herritarrek berek garatu duten sentiberatasun horrekin batera, administrazio publikoek (Eusko Jaurlaritzak, aldundiek eta udalek) erabateko arduraz zaindu behar dute herritarren aurrean eta elikagaien segurtasunaren gaian duten erantzukizuna. Nolanahi ere, elikagaietan segurtasun-maila handia izatea ez da soilik administrazio publikoen ardura; enpresariek, nekazaritzaekoizleek eta kontsumitzaileek ere badute erantzukizunik horretan. Hori zuri eskainita, López de Ocariz andrea. Horregatik, ez zitzaigun iruditzen aukera egokiena zenik elikagaien segurtasunaren gaia alde bakarreko ikuspegitik txertatzea osasun publikoaren legean, elikagaien segurtasunari buruzko ikuspegi osorik gabe, ez, halaber, gai horri lege baten muga zurrunak ezartzea, kontuan hartuta, gainera, legeak ez zuela berrikuntzarik ekarriko Europar Erkidegoak ezarritako araudiaren aurrean. Araudi hori, gainera, nahitaez betetzekoa da, eta, beraz, lege bat eratuta ere, ez zen funtsezko hobekuntzarik lortuko elikagaien segurtasunaren arloan bete beharreko prozeduran. Berariaz zuri eskainita hitz horiek; horrela, itzuri egingo diot gatazken gaiari. (Murmullos) Ea, bada, sei hilabete barru, benetan, elikagaien segurtasunari buruzko plan integrala aztertzeko, lantzeko eta ekimenak proposatzeko aukera dugun, zorroztasunez jorra dezagun gai hau. Amaitzeko, pozgarria zait oso Legebiltzarraren gehiengoa ados jarri izana elikagaien segurtasunaren arloan. Adostasun hori, gainera, bat dator guztiz sozia- listok 2009ko hauteskunde-programan jasotako proposamenarekin, López de Ocariz andrea, elikagaien segurtasunari eta kalitateari buruzko plana egitea proposatzen baikenuen, elikagaien segurtasuna eta kalitatea kontrolatzeko sistemak etengabe berrikusteko, administrazioen eta sektore pribatuaren jardunak elkarrekin koordinatuta. Eta, nik, oso diziplinatua naizenez, bete-betean bat egin nuen hauteskunde-programa harekin. Hor gaude, hortaz. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2337 |
10 | 46 | 17.10.2013 | TELLERÍA ORRIOLS | EA-NV | Mozioa, María del Carmen López de Ocariz López de Munain Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak aurkeztua, elikagaien segurtasunaren lege-proiektu bat egiteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, mahaiburu anderea. Arin-arin joaten saiatuko naiz; izan ere, elikadurari buruz hitz egitea, beherako bidean entzuten diren hots horiek entzunda… Baina minduta nago, e! Haserre zaude zu, eta ez dut zu haserretzerik nahi, are gutxiago nirekin. Gainerakoekin haserretu zaitezke, baina ez nirekin! Gutariko bakoitza egoki irizten dugun hori egiten ari gara. Gauza bat esango dizut, nolanahi ere: ez iezadazu atera mihi urdinaren gaia, eta ez itzazu egin halako adierazpenak mihi urdinari buruz, ez baitira egia. Ez dira egia. Izan ere, mihi urdina Neikerrek hauteman zuen, alegia, Eusko Jaurlaritzaren laborategiak, eta Neikerren eta Eusko Jaurlaritzaren bidez antolatu zen hori dena. Nahi duzuna ekar dezakezu hizpidera; nik ez dut orain denboran atzera egingo, baina ez zara zintzo aritu mihi urdinaren kontuarekin. Baina tira… (Risas) Tematuta zaude elikagaien segurtasunari buruzko legearekin, eta, azaldu duzunez, lege horren bidez goretsita geratuko litzateke guztiek –Jaurlaritzak izan ezik– egiten duten lan zoragarria. Horretarako, baina, monumentuak egiten dira. Legeak ez dira inor goraipatzeko; legeek gauzak arautzeko balio dute, gauzek ondo jardun dezaten. Dena dela, hauxe ere esango dizut: Zehapenaraubidearen falta igartzen omen duzu. Bada, irakurri al duzu Nekazaritza eta Elikagaigintza Politikaren Legea? Elikaduraren gaineko zehapen-araubidearen erdia baino gehiago dago jasota lege horretan. Hara, legeak ez dira nahitaezkoak gai bat arautzeko –gai bat zorroztasunez arautzeko–. Honela ere jorratu daiteke gai hori, alegia, Legebiltzarraren gehiengo handi batek hitzartu dugun moduan. Izatez, Estatuan, elikagaien segurtasunari buruzko bi lege baino ez daude –eta luze eta zabal aritu naiz gaia aztertzen–. Bat, Katalunian, eta haren edukiaren bi heren batzorde kudeatzaile zientifikoak arautzera bideratuta dago –eta guk arautuak ditugu, jada, dekretuz–, eta, beste herena, berriz, agentzia bat sortzera bideratuta dago, eta hori ere guk badaukagu, fundazioegiturarekin. Bestea, berriz, Gaztela eta Leongoa da; osasun publikoari eta elikagaien segurtasunari buruzko legea da, eta hainbat gai jorratzen ditu batera: lan-osasuna, ingurumen-osasuna, epidemien zaintza eta, azkenean, elikagaien segurtasuna. Hala, hainbeste gauza arautzen ditu, ez baitut uste eraginkorra denik ere. Dena dela, hain zorrotza izanik zu Nekazaritza Politikaren Legea eskatzeko orduan –eta gorestekoa duzu hori, zinez, arrazoia baituzu eta zure lana baita–, bada, harritzekoa da 56. artikulua garatzeaz ahaztu izana. Ez dut gaitzikorra izan nahi, baina nolabaiteko asmo gaiztoa suma liteke, López de Ocariz andrea, halako lege oso bat eskatzeko orduan, kontuan izanda aurreko lege batek luzaroan gure kezka nagusietako bat izan den alderdietako bat garatzea eskatzen zuela, hots, ustiategi txikietako eta zirkuitu laburreko produktuak arautzea, garrantzi handiko gaia, landaekonomiak suspertzeko. Gainera, ez dugu zertan elikadura-burujabetzari hel egin, horrela da eta. Baina berriro ere esango dizut, kontuan hartuta lege hori eratzeko nolako interesa duzun, izan duzun eta seguruenik izango duzun: zergatik ez zenuen baliatu joan den legegintzaldian izandako aukera hura? Dena dela, zure asmoa ni lotsaraztea zenez eta kontraesan handienean murgilduta nengoela sentiaraztea, bada, jakizu, lehen esandako moduan, kontraesanik ez dagoela. Dena dela, tematuta jarraitzen baduzu –eta baietz ikusi dut jada– eta nire gogoeta sakonek ez badizute balio izan, kanpora joko dut, ni baino jende jakintsuagoaren gogoetak azaltzeko, eta hiru esaldi ekarriko dizkizut. Hauxe esan zuen Dacourtek: "Hobe da kontraesanetan erortzea, harri bihurtzea baino". Hegelek, berriz: "Kontraesana da mugimendu eta bizi-adierazpen ororen funtsa". Gero, Marxek hartu zuen gogoetabide hori, eta honela eman: "Kontraesana sintesia da". Eta, azkenik, Baudelairek: "Giza eskubideen adierazpenean ahaztu egin zuten kontraesanean erortzeko eskubidea jasotzea". Gehiago ere baditut, baina ez zaitut aspertuko. Bare-bare daukat kontzientzia. Zurea ere halaxe egongo ahal da, esandakoak esanda. (Risas) Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2338 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ZULAIKA PORTILLO | EH Bildu | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, legebiltzarburu anderea. Arratsalde on guztioi. Gaur berriro ekartzen dugu Legebiltzar honetara gure taldea bereziki arduratuta daukan gai bat; zerikusia du enpleguarekin, lan baldintzekin eta Administrazioak izan behar duen jarrera eredugarriarekin eta bete behar duen giza funtzioarekin. Izan ere, berriz ere hartuko ditugu hizpide obra publikoak eta obra publiko horietan ezartzen diren lanbaldintzak, bai eta, zergatik ez, diru publikoarekin finantzatutako obra pribatuak ere. Esan dut berriro ere hitz egiten dugula gai honetaz eztabaida behin baino gehiagotan izan dugulako Ganbera honetan, baita erakunde ezberdinetan eta urteetan zehar ere. Zehatzago esateko, 2007an, Euzko Abertzaleek, Eusko Alkartasunak eta Mistoa-Ezker Batua Berdeak taldeek aurkeztutako legez besteko proposame- naren harira hartu zen gai hau eztabaidagai. Orduko bilkura hartan, kontratazio-prozeduretan klausula sozialak sartzea izan zen hizpide; eztabaida horretan, Gobernu Kontseiluari egindako instrukzioa onartu zen, eta, haren fruitu, 6/2008 Ebazpena, gizarte-klausulak jasotzekoa, eman zen. Ondoren, 2011. urtean, berriro ekarri zen gai hau Legebiltzarrera, Aralar taldearen legez besteko proposamenaren harira, obra publikoek zegokien lurralde-hitzarmena betetzea eskatzen baitzen hartan; eta, aho batez onartu zen arren, legez besteko proposamen horren edukia ere ez da betetzen ari. Gaur egun ere, gai honek puri-purian jarraitzen du Legebiltzarrean, behin baino gehiagotan egiten baitzaizkio horri buruzko galderak eta interpelazioak Eusko Jaurlaritzari. Gaur bertan, gaur goizean bertan, legez besteko proposamen honen funtsa izan dugu hizpide, eta oraindik ere ez dugu erabat ulertzen zergatik ez diren bi ekimenak batu. Dena dela, eztabaidak eztabaida, ondorioak ondorio eta erabakiak erabaki, hori dena ez da nahikoa izan probintzietako lan-hitzarmenetan gizarteirizpideak aintzakotzat hartu eta lan-baldintzak bete daitezen. No obstante, hoy resulta más necesario que nunca volver a poner sobre la mesa medidas concretas, medidas responsables, que garanticen definitivamente el cumplimiento del convenio laboral territorial en obras públicas. Resulta igualmente necesario garantizar unas condiciones laborales dignas para los operarios, así como la inclusión de cláusulas sociales. Hala ere, beharrezkoa da gaur inoiz baino gehiago berriro ere mahai gainean jartzea eta neurri zehatzak, neurri erresponsableak, hartzea, behin betiko bermatu dadin obra publikoetan herrialdeko lanhitzarmena beteko dela. Beharrezkoa da, baita ere, bermatzea langileek lan baldintza duinak izango dituztela eta gizarte klausulak ezarriko direla. Administraziotik bermatu behar da langileek lan baldintza duinak izatea eta euren osasuna arriskuan jarriko ez dutela. Eta, dirudienez, ez dauzkagu behar diren tresnak, gaur goizean esan dugun moduan, kasu honetan, San Mameseko obren kasuan, Bizkaiko eraikuntzahitzarmenean ezarritako baldintzak bete daitezen. Alabaina, Administrazioak ez du, ezin du beste alde batera begiratu. Necesitamos los instrumentos que puedan garantizarlo. Sindikatuek berek ere sarritan salatu izan dute ez dutela behar beste baliabide halako egoerei aurre egiteko, eta, besteak beste, horrexegatik proposatzen dugu legea eratzea. Horregatik, tresnak behar ditugu hau bermatzeko. Legebiltzar honek Jaurlaritzako bi sailbururi galdetu die ea obra jakin batzuen eraikuntzan egokiro ezartzen ari den dagokion probintziako hitzarmen kolektiboa. Lehenik, Erkoreka jaunari galdetu nion San Mameseko obren gainean, eta, joan den astean, berriz, Aburto jaunari egin nion interpelazioa gai horri berari buruz. Biek ala biek kezkaz edo interesez hartu zuten gaia, ezinbestekotzat jota hitzarmen kolektiboa betetzea eta obra guztietan lan-baldintza duinak bermatzea. Areago, Aburto jaunak, bere berbaldiaren amaieran, berbetatik ekintzetara igarotzeko eskea egin zion gure taldeari; bada, gauza bera eskatzen dizugu gaur zuri: benetako interesa eta borondatea baduzue, egizue urrats bat aurrera; egizue urrats sendo bat, Administrazioaren obra guztietan gizarte-irizpideak eta lurralde-hitzarmena betetzen direla bermatzeko bitartekoak emateko Euskadiko Administrazio guztiari. Hainbat zuzentarau, araudi eta ebazpen jaso ditugu Europatik, eta guzietan ere arau bera ezarri edo gomendio bera egin dute; alegia, gizarte-klausulak barne har daitezela baldintza-agirietan. Alabaina, sindikatuek eta langile askok salatu izan dutenez, ez dira betetzen. Argi dago, beraz, hitz-jario hutsa eta asmo onak ez direla hitzarmenak betetzeko berme. Horrexegatik eskatu dugu ekimen honen bidez beste urrats bat egin eta Legebiltzarrera lege proiektu bat ekar dadin. Y, tal y como sucede en otros ámbitos, en Gipuzkoa nos encontramos ya avanzando en esa dirección, gracias a la norma foral aprobada el 9 de julio, mediante la cual, ahora, en Gipuzkoa, tanto las empresas adjudicatarias como las subcontratas están obligadas a cumplir los convenios territoriales, con riesgo de ser sancionadas en el caso de que se produzca un incumplimiento de los mismos. Eta beste arlo batzuetan gertatzen ari den bezala, Gipuzkoan bide hori egiten ari gara. Uztailaren 9an foru arau bat onartu zen. Une honetan Gipuzkoan lurraldekako hitzarmenak betetzera behartuta daude enpresa adjudikatzaileak eta baita azpikontratatuak ere; gainera, horiexek betetzen ez dituzten enpresek isunak izateko aukera ere jasotzen da. Beraz, ezinbestekoa da betebehar berberak ezartzea obra-lanetan parte hartzen edo zerbitzua ematen aritzen diren enpresa guztiei. Lehena, azpikontratazio guztiak araubide bera izatea, salbuespenik gabe. En segundo lugar, abstenerse de contratar empresas y entidades que aplican la faceta más severa de la reforma laboral y, en su caso, romper los contratos en vigor con dichas empresas y entidades. Azken lan-erreformaren ondorioz, lehen legez kanpokoa zena (alegia, zegokion hitzarmena ez betetzea) legezkoa da orain; horregatik, legea eratzea da, zalantzarik gabe, Euskadiko Administrazio Publikoak, lan-erreformaren aurrean, kontratuak gotortzeko duen biderik onena. Horregatik, aste honetan bertan, legez besteko proposamen bat erregistratu dugu, egoera hori dela-eta San Onofre egoitzako langileak jasaten ari diren arazoei erantzuteko. Bigarrena, lan erreformaren alderik bortitzenak aplikatzen dituzten enpresei eta antolakundeei kontra- turik ez egitea, eta indarrean daudenak etetea. Como cuarto punto, asegurar el cumplimiento de todas las cláusulas, y establecer los mecanismos para llevar a cabo el seguimiento correspondiente. En quinto lugar, en la adjudicación de obras públicas. Hirugarrena, gaur egungo marko arautzaileak ezartzen dituen xedapenak aintzat hartzen ez dituzten enpresei zigor eredugarriak ezartzea, batik bat laneko arriskuen prebentzioei buruzko arauei dagokienean. Laugarrena, klausula guztiak betetzen direla kontrolatzea eta bidezko jarraipena egiteko beharrezko diren mekanismoak ezartzea. Bosgarrena, lan publikoak esleitzerakoan kalitatea eta baldintza sozial eta laboralak hobetzeko irizpideak lehenestea, ez soilik ekonomikoak, azken horiek neurri handi batean arazoaren jatorria baitira. Irauli egin behar dugu jokamolde hori. Ideia hori funtsezkoa da. Funtsezkoa da, lehiaketa publikoetara aurkezten diren enpresa asko, kontratua lortzeko, lan-kostuak murrizten saiatzen direlako, lehiakorragoak izateko, alegia, ekonomikoki lehiakorragoak izateko. Eta nola murrizten dituzten kostuak? Etekinen marjina murriztuz? Ez. No. Ezta ere. Uste dut erantzuna agerikoa dela eta zuek ere, guk bezalaxe, ondotxo dakizuela: soldata-kostuak jaitsita murrizten dituzte lan-kostuak, hau da, soldatak murriztuta eta/edo lanaldiak luzatuta; bestela esanda, lanprekarietatea areagotuta. Eta, prekarietatea handituaz batera, askotan salatu izan dugun legez, lanezbeharren kopurua ere areagotu egiten da. En sexto lugar, en las cláusulas de los pliegos de condiciones correspondientes a concursos de obras públicas, ofrecer prioridad a aspectos como la igualdad entre hombres y mujeres, la diversidad funcional, el medio ambiente etc. En séptimo lugar, exigir el cumplimiento de ciertos criterios lingüísticos en las cláusulas de los pliegos de condiciones correspondientes a concursos de obras públicas. Sei, lan publikoetako lehiaketak plazaratzen direnean baldintza pleguetako klausuletan emakumeen eta gizonen arteko aukera berdintasuna, aniztasun funtzionala, ingurumenekoak eta beste motetakoak lehenestea. Zazpi, lan publikoetako lehiaketak plazaratzen direnean baldintza pleguetako klausuletan hizkuntza irizpideak betetzera derrigortzea. Legea egiteko orduan, bermatzeko sindikatuen eta gizarte eragileen proposamenak eta ekarpenak jasotzen direla, prozesu parte hartzailea burutzea proposatzen dugu, eta horrexegatik zortzi hilabeteko epea eskatzen dugu. Muchas gracias. Besterik gabe, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2339 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Arratsalde on. Eskerrik asko, presidente andrea. Bilduk ekarri digun proposamenean, legeproiektu bat aurkeztea eskatzen zaio Jaurlaritzari, kontratazio publikoko obretan –eta, pentsatzekoa da, Euskadiko sektore publiko osoan– hitzarmen kolektiboak betetzen direla bermatzeko. Proposamen horren bidez, badirudi akabera eman nahi zaiola gai honen inguruan erakunde guztietan eratu diren akordio eta ebazpenen kate luzeari; izan ere, Zulaika andreak berak esan duenez, urteen joanean, hainbat erabaki hartu izan dira, obra publikoetan, obra publikoetan gutxienez ere –izatez, guztietan behar luke, baina gutxien-gutxienez botere publikoek sustatutakoetan– hitzarmen kolektiboak betetzeko beharra, komenigarritasuna eta derrigortasuna ezartzeko, baina, hala eta guztiz ere, gaur egun, oraindik ere, gai hori hizpide izaten jarraitzen dugu, ez baita oraindik horren gaineko bermerik lortu. Eta Bilduk lege-proiektu bat proposatu digu. Guk nekez ikusten dugu, baina. Izan ere, kontratazio publikoaren arloan legeak emateko eskumena, oinarrizko legeria, Estatuaren eskumenekoa da. Horrek ez du esan nahi gure Autonomia Erkidegoak eskumena ez duenik: legea garatzeko eskumena du, baina ez legea sortzekoa. Lege horretan, proposatzen den lege horretan, esan bezala, gizarte-klausulak ere barne hartzea eskatzen da, eta ez da halako proposamen bat egiten den lehenengo aldia, erabaki bat baino gehiago hartu izan da-eta horren gainean, arestian ere azaldu denez (2011n, 2008ko ebazpenak, Euzko Alderdi Jeltzalearen zuzenketa, Patxi Lópezen Jaurlaritzak eskakizun horiek ezartzeko ebazpena dela-eta…); hala ere, oraindik ez da lortu berme hori guztiz errotzerik –horretan, itxuraz, bat gaztoz denak–; izan ere, gaur egun, oraindik ere lan-eskubideak eta -hitzarmenak urratu egiten dira obra-lanetan. Gaur goizean bertan, San Mameseko obretako kasuren bat izan dugu hizpide. Beraz, politikagintzaren arloan luze daramagu lanean, nola edo hala, gure eskumenen barruan, baldintza horiek bermatzen saiatzeko, baina, argi denez, oraindik ez da lortu, edo ahalegin horrek ez du behar besteko arrakastarik izan, ez baita lortu erabat betetzea. Hortaz, sozialistoi egokia iruditzen zaigu gai hori araudi bidez jorratzea, baina, esan bezala, oraingoz ez dugu kontratazio publikoaren arloan legeak emateko eskumenik. Horregatik, guk gure zuzenketan… Zer proposatzen dugun? Bada, Eusko Jaurlaritzak administrazio-klausula orokorren agiria egin dezala. Zergatik? Lehenik eta behin, gaur egun Estatuan indarrean diren administrazio-klausula orokorren agiriak 1970ekoak direlako, 1970ekoak, alajaina! Baina Kontratuen Legeak –halaxe esaten baitzaio gaur egun Sektore Publikoko Kontratuen Legeari– 114. artikuluan, autonomia-erkidegoei klausula orokorreko agiriak beren kabuz eratzeko eskumena ematen die. Eta baten batek esango du: "Hori, baina, kontratu askotan dugu-eta, klausula partikularren agirietan!". Bai. Gu, baina, klausula orokorrak eratzea proposatzen ari gara hemen. Zergatik? Klausula orokorrek arautze-indarra dutelako, ez kontratu-indarra; izan ere, kontratuek haietan parte hartzen duten aldeak behartzen dituzte; arautze-indarrak, aldiz, guztiak behartzen ditu, eta jakitera ematen die hori dela Euskal Autonomia Erkidegoaren esparruan, baldintza-agiri horiek eratuz gero, ezinbestean bete beharrekoa. Administrazio-klausula orokorren agiriak izaera arautzailea du, ez kontratu-izaera, eta, Administrazio Publikoen Kontratuen Legearen Araudiaren 66. artikuluak dioenez, administrazio-klausula orokorren agiriek autonomia-gobernuak erabakitako adierazpen ekonomiko, juridiko eta administratiboak dituzte. Hor –argi da– ez dira gizarte-klausulak aipatzen; alabaina, alderdi soziala arlo guztietan txertatuta dago: administrazio-arloan, arlo juridikoan, ekonomikoan, politikoan… Hortaz, gure zuzenketan hauxe proposatzen dugu guk: Eusko Jaurlaritzak, lege-gaikuntza horren bidez, klausula orokorren agiri hori eratu dezala eta, hartan, besteak beste –horrek, gainera, aukera emango lioke Eusko Jaurlaritzari Euskadiko sektore publiko osoko kontratazio publikoan egoki irizten dien alderdi guztiak sartzeko– klausula bat gehitu dezala, argi adierazteko obra publikoen edo zerbitzuhornikuntzen esleipendunei eta azpikontratistei –izan ere, ezin dugu hau obra publikoetara mugatu eta mu- rriztu; aitzitik, kontratazio publiko guztian aintzat hartzekoa da–, bada… kontratua egiten den lekuko lurralde-hitzarmenak betetzen ez badituzte kontratazioorganoak desegin egingo duela kontratua. Gure ustez, horrek segurtasun juridikoa emango du, eta guztiz bermatu obrak egiteko edo hornikuntza edo zerbitzua emateko edozein erakundek antolatutako lehiaketetan lehiatzea erabakitzen duten guztiek berariaz jakingo dutela hitzarmenak bete behar dituztela. Beraz, klausula orokorren agiria idaztea askoz errazagoa eta azkarragoa da; ez du beste ekimen horrek adina denbora behar, eta gure eskumenen barruan sartzen da; hortaz, nahiko azkar egongo litzateke bideratuta. Eta orain arte ez da horrelakorik egin. Beste gauza batzuk egin dira, baina, esan dudan moduan, ez dute behar bezalako emaitzarik lortu, ez baitira guztiz eraginkorrak izan; beste bitarteko hau, aldiz, bitarteko arautzaile hau, esan bezala, ez da orain arte sekula baliatu, eta baliatzeko ahalmena daukagu. Gure ustez, bermea emango luke horrek. Bestalde, hitzarmen kolektiboen gaia langileen eskubideen ikuspegitik hartu ohi dugu beti. Eta hala behar du, bai, baina, badago, halaber, aintzat hartzeko moduko beste ikuspegi bat ere, alegia, tokian tokiko enpresena; izan ere, nola lehiatuko dira enpresa horiek gure lehiaketetan, indarrean dauden hitzarmenek ezarritako lan-kostuei aurre egin behar badiete? Eta nola lehiatuko dira bestelako hitzarmenak eta lan-kostu merkeagoak dituzten lekuetako enpresekin? Lehia hori, noski, ez litzateke oso leiala izango. Beraz, hitzarmenak betetzea –beste eskakizun batzuen artean– ezinbesteko baldintzatzat jotzen bada kontratua lortzeko eta betetzeko, eskakizun hori bete ezean kontratazio-organoak kontratua eteteko aukera badu eta baldintzen agiri horrek indar arautzailea badu, horrek guztiak bermea emango die Euskadiko erakunde guztien kontratu publiko guztiei, administraziomaila edozein dela ere. Horixe gure proposamena, beraz. Orain arte ez da halakorik saiatu, eta, gure ustez, haren izaeragatik beragatik, Kontratuen Legeak ematen digun legegaikuntza horri esker, argi eta garbi zehaztu ahal izango genuke alderdi hori betetzea nahitaezkoa dela kontratazio publikoan. Ulertzen dugu zerk bultzatzen duen Bildu proposamen hori egitera, baina uste dugu proposamen horrek oinarrizko akatsa duela, eskumenen arloan, hain zuzen. Horrenbestez, bat egiten dugu proposamen horren muinean dagoen asmoarekin, baina, gure iri- tziz, proposatzen den metodologia dela-eta proposamen horrek errekurtsoa jasoko luke berehala, eta eraginik gabe geratuko litzateke, beraz. Proposatzen dugun formula horrek, aldiz, eraginkortasun berbera du, gure ustez; lortu nahi diren berme berberak emango lituzke, eta ez luke halako ahulgunerik edukiko; izan ere, halako lege bat sortuz gero, berehala geratuko litzateke bertan behera, ez baitugu eskumen hori. Hortaz, administrazio-baldintza orokorren agiriak nahitaez betetzekoak direla ezartzen bada ex lege edo ex contractus izaerarekin, lotura-indarrekoak izatea lortzen da, araua direnez lotura-indarrekoak izango liratekeelako kontratazio publiko guztian. Horretan datza, beraz, gure proposamena. Dena dela, taldeetako ordezkariak inolako akordiorik lortu gabe ari gara jorratzen eztabaida hau; seguruenik, eztabaida honen bidez nork bere jarrera zehaztu nahi duelako eta aditzera eman zein den bere ustez helburu hori –guztiok babesten ei dugun helburu hori– lortzeko modurik ona. Horra, bada, gurea. Horra gure proposamena; eta espero dugu gainerako taldeek aintzakotzat hartzea. Besterik ez. Mila esker, eta, zuen babesa eskatuz, agur. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2340 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gracias, presidenta. Buenas tardes. Labur-labur, goizeko eztabaidan jada eman baititut azalpenak eta azaldu baitut gure proposamena. Berriro ere lotuko natzaio, beraz, gaur goizean eguneko hirugarren puntuan UPyDk aurkeztutako mozioaren eztabaidan onartutakoari. Horrenbestez, berriro lotuko natzaio gaur goizean onartu den horri, eta berriro lotuko natzaio gure osoko zuzenketari; izan ere, zuzenketaren puntuetako bi gaur goizean onartutako puntuei dagozkie; hirugarren puntuan, berriz, Euzko Alderdi Jeltzaleak eta Euskadiko Sozialistek aurreko batean hitzartutakoa jaso da, oker ez banago Legebiltzarrak uztaileko Diputazio Iraunkorrean onetsitakoa, UPyDren babesarekin, hain zuzen. Hirugarren puntu horretan, Eusko Jaurlaritzari eskatzen zaio lehiaketa publikoetako baldintzen agirietan berariaz balioetsi dadin enpresa lehiatzaileek langileei ezartzen dizkieten lan-baldintzak hitzarmen kolektibo baten arabera araututa egotea. Horrenbestez, gure zuzenketaren alde egingo dugu guk. EH Bilduri dagokionez, proposatzen duen hori ezinezkoa da, gure ustez. Izan ere, lege-proiektu bat proposatzen du, eta hemen ez dugu horretarako eskumenik. Gainera, haren ekimenaren puntu batzuk, gure ustez, onartezinak dira politikoki, hala nola hizkuntzairizpideak gehitzea; areago, puntu batzuk legez kanpokoak ere badira erabat, hala nola lan-erreforma ezartzen duten enpresei kontraturik ez egitea. Horrenbestez, jatorrizko ekimenaren kontra bozkatuko dugu, eta gure zuzenketaren alde egin. Nolanahi ere, adi-adi kontu egingo diegu Euzko Abertzaleak taldearen argudioei –Euskal Sozialistak taldearenak entzun ditugu jada–, ea talde horren zuzenketaren bat babesteko moduan garen. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2341 |
10 | 46 | 17.10.2013 | OTADUI BITERI | EA-NV | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakaria, Aburto sailburu jauna, legebiltzarkideok. Arratsalde on guztioi. Zulaika andrearen eskutik, oraingoan hirugarren edo laugarren aldia izango da oso denbora laburrean gai honi buruz eztabaidatzen duguna. Esan behar dut ez daukagula inongo eragozpenik; alderantziz, gustura ekingo diogu eztabaidari, izan ere, gure alderdiak oso argi izan du beti edozein lan jarduera garatu behar dela langileentzako ahalik eta bermerik handienarekin eta ahalik eta baldintzarik onenetan. Guk aspaldi ekin genion, hitzetatik ekintzetara pasatuz gai honetan ere. Ezaguna da Euskal Herria Bilduk aurkeztutako ekimenari guk osoko zuzenketa aurkeztu egin diogula. Gure taldeak aspalditik ulertu zuen kontratazio publikoa ezin daitekeela izan helburu bat bere baitan. Alderantziz, uste genuen eta uste dugu Administrazioak kontratazioa erabili behar duela bere politika publikoak aurrera eramateko. Edo bestela esanda, uste dugu kontratazioaren bidez helburu sozialak, ingurumenekoak, berdintasun politikak eta abar lor daitezkeela. Ez dugu ahaztu behar kontratazio publikoa PIBaren % 16a suposatzen duela, gutxi gorabehera; beraz, tresna egokia izan daiteke politika ekonomikoa bideratzeko. Aspaldiko kontua dela diot, eta nire aurretik berba egin duzuenok ere gogoratu diguzue, izan ere, 2007ko ekainaren 8an Legebiltzarrak legez besteko proposamen bat onetsi zuen kontratazio prozeduretan klausula sozialak gehitzeari buruz. Eta agindua betetzeko helburuarekin, Jaurlaritzak batzorde teknikoa eratu zuen kontratua betetzean klausula sozialak barne hartzeko aukera aztertzeko, bai eta ingurumena, laneko segurtasuna eta osasuna, emakumeen eta gizonen arteko berdintasuna eta laneko kalitatea eta baldintzak bezalako beste politika publikoak bultzatzeko ere. Lan horien ondorioz, Jaurlaritzak Autonomia Erkidegoko Administrazioaren eta bere sektore publikoaren kontratazioan gizarte irizpideak, ingurumenekoak eta beste politika publikoak barne hartzeari buruzko akordioa onetsi zuen, esan den moduan, 2008ko apirilean. Aurkeztu dugun erdibidekoan esaten den bezala, López lehendakariaren Gobernuak ere sakondu egin zuen akordio honen edukian, karatula bateratuen eta berariazko klausula administratiboen pleguen ereduak onartuz. Gai honen inguruan interpelatuak izan direnean Erkoreka eta Aburto sailburuek emandako azalpenetara igorriko naiz akordio hau betetzen dela konfirmatzeko. San Mames berriari dagokionez Erkorekak gogorarazi zigunaren arabera, pleguetan jasota dago Bizkaiko hitzarmena bete egin behar dela. Eta Aburto sailburuak esan bezala, eraikuntza baten lehiaketa publikoa plazaratzerakoan, baldintzetan lan-hitzarmenak betetzen direla ziurtatzeko ikuskatzaile bat izango dela jartzen da pleguetan. Eta, baita ere, balorazioan eta adjudikazioan aztertu egiten da ea epeak eta eskainitako prezioak koherenteak diren lan orduekin eta soldata baldintzekin. Eta hortik aparte, lan ikuskaritzak bere jarduera aurrera eramaten du legeek eta hitzarmenek ezarritako baldintzak betetzen diren ala ez konprobatzeko. Goizean luzez aritu garenez honi buruz, ez naiz gehiago luzatuko horretan. Euskal Herria Bilduren ekimenaren kontra bozkatuko dugu; izan ere, gure ustez, 2008 eta 2009ko kontratazio-jarraibideetan jasotako gizarte-klausulak Euskal Herria Bilduk bere ekimenean proposatzen dizkigunak baino urrutiago iristen dira: zuek obrakontratuei baino ez diezue kontu egiten, baina Jaurlaritzak onartutako jarraibideetan, aldiz, kontratu-mota guztiak hartzen dira aintzakotzat, obrak izan, hornikuntzak izan zein zerbitzuak izan. Egia esanda, ez dugu ulertzen zergatik utzi dituzuen zerbitzuen kontratuak –garbitasun-kontratuak, esaterako– ekimen horretatik kanpo. Ez al zaizkizue axola sektore horretan lan egiten duten langileen lanbaldintzak –nik dakidala, gainera, gehien-gehienak emakumeak izanik–? Guri bai; guri axola zaizkigu lanbaldintzak, eta horregatik gizarte-klausulak kontratumota guztietan ezartzen dira; horietan ere bai. Gainera, zenbait akats hauteman ditut zuen legez besteko proposamenean. Pare bat baino ez ditugu aipatuko. Lehenik, kontratu bat arautzeko klausulak ez dira legeetan ezartzen, baizik eta administrazioklausula zehatzen agirietan (gure ustez, Itxaso jauna). Hauxe, berriz, bigarren akatsa edo oharra: lan-arloko arau-hausteen eta zehapenen araubidea –laneko arriskuen prebentzioa ere barne– lan-legediari dagokio bete-betean. Eta beste gauza bat ere esango dizut, zure baimenarekin, Zulaika andrea; izan ere, iruditzen zait zuen ekimen honen bidez Gipuzkoako Foru Aldundiak onartutako foru-arauaren ontasunak saltzera etorri zarela –zuk zeuk aipatu duzu zure berbaldian–; bada, jakizu, guk aztertua dugula foru-arau hori, eta nahiago ditugula Jaurlaritzak 2008an onartutako jarraibideak, nahiz eta ez ditugun guretzat hartzen, gogoan baitugu garai hartan Justizia eta Enplegu sailburua, hain zuzen, Eusko Alkartasuneko kide bat zela. Arestian ere esan dudan legez, Jaurlaritzak onetsitako jarraibide horietako klausulak askoz osoagoak dira, kontratu-mota guztiak aintzat hartzen baitituzte, ez bakarrik obretako kontratuak; Bilduk, aldiz, langileak babesteko irrika horretan, agian, azkenik, kontrako efektua eragingo du foru-arau horren bidez. Adibide bat jartzen saiatuko naiz. Zer gertatzen da Bizkaiko langile batek, esate baterako, Durango-Beasain errepidean lan egin behar badu eta Bizkaiko hitzarmenak edo bere enpresaren beraren hitzarmenak Gipuzkoakoak baino baldintza hobeak baditu? Langile hori babes berezia jasotzen ari al da? Ezetz uste dugu guk. Gipuzkoako foru-araua Gipuzkoako Aldizkari Ofizialean argitara eman zenetik, hitzarmenak errespetatzen ari al dira Gipuzkoako Foru Aldundiaren obra guztietan? Bistan da ezetz, salaketa bat baino gehiago jaso baita. Esate baterako, Urumeako korridorean, ELA sindikatuak salatu du obra horretan urratu egin direla langileen oinarrizko lan-eskubideak: neurriz kanpoko lanaldi bidegabeak ezarri zaizkie, zapatu askotan lanean, baita domeketan eta jaiegunetan ere, eta, gainera, ordainsaria ere Gipuzkoako eraikuntzaren hitzarmenean zehaztutakoa baino askoz apalagoa dute. Era berean, Durango-Beasain korridoreko langileek dituzten lan-baldintzen berri ere jaso dugu, zorigaiztoko heriotza-istripu baten ondorioz, eta, sindikatuek salatu dutenez, lan-erritmoak izugarriak dira eta presioa etengabekoa; areago, makinen egoera txarrak eragindako segurtasun-falta ere salatu izan dute. Eta hona beste argudio bat ere, foru-arau horrek izan ditzakeen legezkotasun-arazoak direla-eta: kontratazio publikoa, Europar Batasunean, barnemerkatuko politika da, eta, beraz, zenbait printzipio nahitaez bete beharrekoak dira, hala nola, salgaiak eta pertsonak askatasunez zirkulatzea edo kokagunea aukeratzeko askatasuna izatea. Europako Erkidegoen Justizia Auzitegiaren epai baten arabera, Rüffert kasuan hain zuzen, aditzera ematen da Europar Erkidegoaren Zuzenbidearen kontrakoa dela erakunde esleitzaileari eskatzea kontratu publikoak horrelako klausula bat betetzen duten enpresei eslei dakizkien. Era berean, jakin dudanez, Lehiaren Euskal Agintaritzak Gipuzkoako foru-arauaren kontrako errekurtsoa jarri du Administrazioarekiko auzibidearen jurisdikzioan, haren xedapen batzuek murriztu egiten dutelakoan Gipuzkoako obra publikoen lehiaketetako merkatuko lehia askea. Izan ere, baldintza-agirietan Gipuzkoako hitzarmena ezinbesteko eskakizuntzat jasotzeak mugatu egin dezake lehia askerako askatasuna. Hortxe dago koska. Horrenbestez, zuzenketa aurkeztu dugu, eta haren alde egingo dugu, noski, azaldu ditudan arrazoiengatik; alegia, gure ustez gure zuzenketa urrutiago iristen delako eta osoagoa delako eta, gainera, Jaurlaritzaren kontratazio-jarraibideak betetzen ari direlako. Nada más, muchas gracias. Besterik ez, eta eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2342 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Arratsalde on guztioi. Hitz egiten azkena izateak badu desabantaila bat, seguruenik esango ditudan gauza asko esanda daudelako jada. Nolanahi ere, aditzera eman nahi dut, lehenik, nire ustez Bilduren proposamenean bi alderdi nahasten direla; horregatik, uste dut asmatu egin dugula goizekoa eta honako hau bereiz eztabaidatuta. Hala, batetik, lan-hitzarmenak eta lanikuskapena betetzeari dagokion atala daukagu, eta, bestetik, gizarte-klausulak eta gaitz guztien sendagarri izan nahi duen lege hori. Lan-araudia eta lan-ikuskapena betetzen direla zaintzeko lan-aginteak duen jardunbidea dela-eta, esan den moduan, luze eta zabal hitz egin dugu jada, UPyDk aurkeztutako mozioren harira, eta, Maneiro jaunak berak ondo esan duenez, aurkeztu duen zuzenketa ekimen horren zati bat da, hain zuzen. Eta, nik ere gaur goizean azaldu dudan bezala, obra publikoetako lurralde-hitzarmenak hizpide hartuta, eztabaidagaia errepikatzen ari gara. Esan bezala, urrian, EAren proposamenez –arren, ez iezaiozue ebatsi Agirrezabala jaunari ekimen horren egiletza– berriz ere ekarri da jatorriz Aralarrena izandako ekimen bat, baina, azkenak, EArenak… Egia da neurri handi batean bere horretan hartzen zuela ostera ere Administrazioaren obra publikoetako kontratazioari buruzko ekimen hori, baina EArenak harago jo nahi zuen, eta eraikuntzaren sektore osoa aintzat hartu. Bada, ekimen horretan hauxe eskatzen zitzaion Eusko Jaurlaritzari: batetik, obra publiko guztien baldintza-agirietan berariaz jaso zedin lan-hitzarmenetako xedapenak ezinbestean bete beharrekoak direla, honako arlo hauek bereziki zainduta: lansariak, lanaldia, lanordu-zenbaketa, lan-segurtasuna eta lan-osasuna, betiere obra non egiten den, hari dagokion lurraldearen lan-hitzarmenaren arabera, eta, bestetik, baldintzaagirietan berariaz balioetsi zedin enpresek edo ABEEek egokiro egiaztatzea ez dutela sekula hitzarmena ez betetzeagatik inolako zehapenik jaso, ez administrazioaren eskutik, ez justiziaren eskutik. Bigarren puntuan, berriz, sistema bat eskatzen zen, obra publiko horietan lan egiten duten pertsonen lanaldiak eta ordainsariak dagokien hitzarmenetan jasotakoekin bat datozela egiaztatzeko eta, aldi berean, negoziazio-mahaian ordezkaritza duten sindikatuek agiri horiek eskuratzeko aukera izateko, hitzarmena bete egiten dela ziurtatze aldera. Hortaz, goizean esan dugun moduan, bilkura horretan auzi hori eztabaidatu, eta Eusko Jaurlaritzari berariaz eskatu zitzaion obra publikoetan lanhitzarmenak betetzen direla bermatzeko neurriak har zitezen. Osoko bilkura horretan aho bateko adostasuna lortu zen, ekintza batzuk eskatzeko, eta, gure ustez, bide horrexeri eutsi behar genioke, bi arrazoirengatik batik bat: batetik, agindua argia zelako eta aho batez hartu genuelako, eta, bigarrenik, gure ustez, horixe eska dakiokeelako Jaurlaritzari Legebiltzar honetatik, alegia: lan-hitzarmen guztiak zorrotz betetzea, lanbaldintza guztiak betetzen direla bermatzeko, bai zuzeneko kontratuetan, bai azpikontratuetan; horrekin batera, lehentasuna ematea zehapenik jaso ez dutenei, eta, azkenik, preskripzio horiek betetzen direla zaintzeko mekanismoak ezartzea. Horregatik onartu genuen hemen aho batez ekimen hori, beharrezkoa zelako ikuskaritza-neurri horiek hartzea lan-hitzarmenak betetzen zirela bermatzeko. Eta obra publikoez harago –izan ere, esan bezala, 2011ko urriko akordio horrek esparru zabalagoa hartzen zuen–, obra publikoez harago, lan-ikuskaritzak egin behar du zaintza hori, gaur goizean esan dugun moduan. Baina Zulaika andreak gaur hemen aurkezten digun ekimena, esan bezala, harago doa, eskatzen baitu lege bat ekar dadila Legebiltzarrera eta hartan sektore publikoko obra-kontratuen gizarte-klausulak jaso daitezela; gero, gainera, bestelako eduki batzuk ere eskatzen dituzte. Gizarte-klausulei dagokienez, dagoeneko esan dizugun moduan, ondo deritzogu kontratazio publikoan gizarte-klausulak txertatzeari, bote publikoei lagungarri gerta baitakieke helburu eta politika publikoak betetzeko. Kontratazioa lagungarri izan daiteke –eta lagungarri izan behar du– gizartea, ingurumena eta ikerketa sustatzeko eta babesteko, eta gizarteklausulek aukera ematen dute kontratazio-publikoko prozesuetan gizarte-politikari edota ingurumeniraunkortasunari buruzko alderdi zehatz horiek aintzakotzat hartzeko. Areago, Europar Batasuneko erakundeek onetsi eta sustatu egiten dute gizarte- eta ingurumenirizpideak kontuan hartzea, eta sektore publikoko kontratuei buruzko legediak ere horixe bera sustatzen du, kontratazio publikoan klausula-mota horiek barne hartzeko bideak aurreikusten baititu. Horrela, esate baterako, klausula-mota horiei esker, enplegua susta daiteke gizarte-bazterkeria jasaten ari diren edo jasateko arriskuan diren pertsonen artean, gizarteratu eta lan-merkatuan barneratu ahal izateko, kontratazio publikoak duen indarra baliatzeko aukera ematen dutelako klausula horiek. Horretarako, baina, ez dago zertan legerik eratu, Otadui andreak jada azaldu dizun moduan. Dagokion kontratazio-organoak txerta ditzake gizarte-klausulak, kontratazio publikoko arauek ezarritako esparruaren barruan. Eusko Jaurlaritzak, Otadui andreak bere zuzenketa azaltzean esan duen moduan, baditu hori egiteko bitartekoak, hala nola 6/2008 Ebazpena, 2009ko urriaren 6ko akordioak garatua. Baina, gizarteklausula horiek gorabehera –eta, esan dudan moduan, klausula horiek aintzakotzat hartzeko modua egon, badago– eta gaur goizean dagoeneko leporatu zaidanez ez zaidala jarrera ongilerik aitortuko, bada, horiek horrela, esango dut… Ez dut jardungo aurreko hizlariek bezain leun –ez dakit hala irudiko zaizuen–, eta argi eta garbi esango dizut hemen proposatzen duzun ekimena zentzugabekeria hutsa dela, erabateko inkoherentzia eta bete-beteko kontraesana. Izan ere, lege bat eratzea eskatzen da lehenik, eta aurrez adierazten da lege horrek zer jaso behar duen. Gainera, alderdietako asko arautzeko eskumenik eduki ez arren eskatzen da legea eratzea. Baina, areago, eduki horretako puntuetako batean, zehapen eredugarriak eskatzen dira egungo esparru arautzai- leak ezarritako xedapenak aintzat hartzen ez dituzten enpresei begira, eta normala ere iruditu dakidake, baina kontua da beste puntu batean legezkoak ez diren preskripzioak sartu nahi dituela, hala nola lanerreforma ezartzen duten enpresak ez kontratatzea. Alegia, Legebiltzar honek lege bat arautzeko, sustatzeko eta onartzeko deia egiten du, baina, arazoa zera da, lege horretan beste lege bat –hots, lan-erreforma– ez betetzea eskatzen dela. Eta lan-erreforma gustukoa izango dugu edo ez, baina hartan jasotako aldaketak indarrean dagoen legea dira, eta legea betetzeagatik ezin da inor bazter utzi. Izugarria iruditzen zaigu legediaren beraren kontra eginez eratu nahi izatea legea; egundoko aldrebeskeria da zehapenak eskatzea legea betetzen ez dutenentzat eta, aldi berean, legea ez betetzeko eskaera egitea zuen ekimenean. Gainera, gure taldearen iritziz, proposamenak aurkezteko orduan demagogiaz eta seriotasunik gabe jokatuta ere, muga batzuk ezin dira gainditu. Ezin dira ekimenak aurkeztu, aldez aurretik jakinda haien edukia ez dela beteko, eta are gutxiago kontuan hartuta ez dakigula proposamenaren egileak berak gobernuardura duen lekuetan eskakizun horiek beti betetzen ote dituen. Bestalde, beste puntu batean aditzera ematen da murriztu egin behar dela eskaintza ekonomikoaren indarra esleipen-irizpidetzat, baina ezin dugu bazter utzi Administrazioak, ahal duen heinean, ekonomikoki aurrezten saiatu behar duela eta baliabide publikoak eraginkortasunez kudeatzen. Gainera, egungo legediak berariaz jasota dauka kontzeptu hori, eskaintza ekonomiko onuragarrienaren kontzeptuaren bidez, betiere, noski, emandako zerbitzuen kalitatea eta langile guztien lan-baldintzak bermatuta. Azkenik, Maneiro jaunak esan duenez –jada ez badago ere– hizkuntza-irizpide jakin batzuk betetzeko betebeharra ezarri nahi da baldintza-agirien klausuletan, eta, ekimena zuena izanik, badakigu zer ekarriko lukeen horrek: muturreko jarrerak, liskarrak eta hizkuntza-gatazkak. Horregatik –nago dagoeneko argi izango duzula–, gure taldeak zuen ekimenaren kontra bozkatuko du, inkoherentzia hutsa baita, esan dizudan bezala; eta inkoherentzia argi nabarmentzen da tituluaren eta ekimenaren edukiaren artean; izan ere, lan-hitzarmena betetzeko aitzakiapean, erabat ezinezkoa den lege bat ezarri nahi duzue hemen. Besterik ez. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2343 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ZULAIKA PORTILLO | EH Bildu | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Muchas gracias. Buenas tardes, de nuevo. Itxaso jaunari erantzunez hasiko naiz. Eskumenen kontua aipatu duzu, lege hau eratzeko eskumenik ez dugula, alegia. Alabaina, kontuan hartuta Gipuzkoan lege hori eratuta dagoela jada eta Legebiltzarrean legeak egiten direla, guk ere izango ahal dugu lege hori garatzeko eskumena. Eta eskumenik ez badugu edo besteren baten eskumenen esparruan sartzen bagara, ez gara, bada, gu izango erabaki hori hartzen duen epailea edo auzitegia. Beste auzitegi batzuk arduratuko dira eskumenik badugun edo ez dugun zehazteaz. Eta berriz ere esango dut: Gipuzkoan egin da, eta urratsak egiten ari dira, zure taldearen babesaz, hain zuzen. Beraz, borondatea baldin badago, legea eratzeko modua ere badago. Gainera, zuk zeuk edo zure taldeak Legebiltzarrean aurkeztu duzuen lege-proiektu batean –etxebizitzari buruzko lege-proiektuaz ari naiz–, desjabetzeko aukera jasotzen da, nahiz eta horrek ere errekurtsoa jarria duen Konstituzio Auzitegian. Hortaz, eskumenei buruz hitz egitea, eskumenik badugun edo ez dugun... Bada, uste dut hori ezin dela izan legez besteko proposamen honen alde egiteko eragozpidea. Zuk zeuk esan duzu bat zatozela proposamenaren muinean dagoen asmoarekin, bat gatozela asmoetan. Otadui andreari, berriz, ez dakit lehen berbaldian ez dudan ondo azaldu edo ez didazun ondo ulertu; zuek diozue badagoela ebazpen bat, badagoela gizarte-klausulei buruzko ebazpen bat, baina kontua da, arestian esan dizuegun bezala, ebazpen hori ez dela betetzen ari. Oso ondo dago ebazpena egotea, baina alferrik da, neurri horren bidez ez badugu lortzen baldintza horiek betetzerik. Zenbait adibide jarriko dizkizut. Informazioa eskatu diogu Enplegu eta Gizarte Gaietako Sailari, eta ebazpen horri buruzko informazioa eman digu; hala, Lehendakaritzak, esaterako, haren zerbitzu-zuzendariaren bidez, jakinarazi du 2008an ez duela halako erakundeekin inolako kontraturik egin kontratu-erreserben arloan, ez desgaitasunen bat duten pertsonentzako enplegu-zentro bereziekin, ez gizarteratzeko edo laneratzeko enpresekin, enplegu babestuko programen esparruan. Kultura Sailak ere, 2009an, ez zuen kontraturik egin halako erakundeekin. Barne Sailak ere ez du kontratu erreserbaturik egin, informazio zabalagoa eskatuta gizarteratze-enpresen eta enplegu-zentro berezien eta haien negozio-esparruen gainean. Industria eta Berrikuntza Saileko zerbitzu-zuzendariak ere aditzera eman digu 2009an ez zitzaiela inolako kontratu erreserbaturik egin gizarteratze-enpresei. Gainerako sailek, berriz, ez dute erantzunik bidali. Datu berriago bat ere emango dut; izan ere, Ihobeko idazkari teknikoak hauxe eman du jakitera, kontratazio berdeari dagokionez –eta kontu egin hiru urte igaro direla gobernu-akordioa lortu zuenetik gizarte- eta ingurumen-irizpideak eta bestelako politika publikoak aintzakotzat har zitezen Euskadiko Autonomia Erkidegoaren Administrazioan eta haren sektore publikoan–: "… Oraindik maila horretako jardueraeremuan esku hartzen duten erakundeen % 100en neurketa egin ez bada ere, ez-betetzeen mailak txikia izaten jarraitzen du, eta ez du aparteko gorabeherarik izan; aitzitik, nahiko geldirik dago, itxuraz". Eta beste asko ditut, e! Emakunderenak, Eustatenak… eta beste hainbatenak. Baina ez dut nire txanda adibideak jarriz agortu nahi. Hortaz, matematiketan zero bider zero zero den moduan, politikan ezer ez bider ezer ez ezer ez da. Ohartzen gara, noski, lege batekin, lege batekin ere ez dugula lortuko lehen egunetik irregulartasun bakar bat ere ez egotea obra publikoetako baldintzetan. Ondo ohartzen gara horretaz; hori badakigu. Baina, gutxienez, tresna bat izango genuke, beste tresna bat, obra horietan halakorik ez jazotzeko. Beste tresna bat da; sindikatuak aspalditik eskatzen ari diren baliabide bat, hain zuzen, eta Gipuzkoaren bidetik jo behar dugu horretan. Baina hori ez dut nik bakarrik esaten; hori ez dio EH Bilduk bakarrik. Sindikatuak ere aspalditik ari dira hori eskatzen. Gaur bertan –baten batek ikusi ez badu ere– prentsan jakinarazi denez, Gipuzkoako Aldundiak beste neurri bat, beste tresna bat eratu du, eta telefono-zenbaki bat jarri du abian, bere obra publikoetako edozein langilek telefono horretara hots egin dezan edozein irregulartasun hautemanez gero, eta hementxe daukat. Eta sindikatuei buruz ari naizenean, ez naiz soilik ELA eta LABi buruz ari. Txema Herrerok, adibidez –Langileen Komisioetakoa bera–, aditzera eman du Gipuzkoako Foru Aldundiak "urrats bat aurrera egin duela, beste alde batera ez begiratzeko" eta Gipuzkoan lortutako akordioen moduko akordioak lortzera dei egiten die Bizkaiko eta Arabako foru-aldundiei. Eta UGTk ere gauza bera dio. Eta, tira, ez dut gehiegi luzatu nahi, baina gure ekimena babesteko eskatu nahi dizuet berriz ere guztiei. Muchas gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2344 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ITXASO GONZÁLEZ | SV-ES | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Gauzak luze eta zabal eztabaidatzearen abantailetako bat da inoiz ez diozula uzten ikasteari. Ni, adibidez, gaur Bildukoek ekarri duten gai hau landu arte, ohartu gabe nengoen indarrean dauden baldintza-agiri orokorrak Estatukoak direla, 1970eko hamarkadakoak, eta egiteko aukera genuela. Egia da, halaber, gauzak sakonago aztertzean, gehiago ikasi ez ezik, nahaste handiagoa ere sor daitekeela. Gai honi dagokionez, ados gaude guztiok muinean (herri-lanen, horniduren, zerbitzuen... kontratazioan lan-eskubideak, aplikatzekoak diren hitzarmenak bete behar dira), baina, hala ere, ikusten dugu –Euzko Alderdi Jeltzalearen bozeramaileak esan digunez– hori agian ez datorrela bat ordenamenduarekin; izan ere, lehia... Rüffert epaia eta beste aipatu ditu… Orduan, horri dagokionez, zer gertatzen da? Lehiaren defentsarako epaitegiek mehatxu egiten badigute, agian ez du zentzurik esaten ari garenak! Bada, gure taldeak baietz uste du. Zeren eta egia da hau guztia konplexua dela (eta niretzat askoz gehiago, eta bost minutuan, zer esanik ez), baina ziurra da gauza bat, eta hori azaldu nahi nuke. Ikus dezagun. Obra-proiektu bat dagoenean –herri-lanek ekarri baitute eztabaida hau hona–, obraproiektu bat lehiaketara ateratzen denean, aurrekontusistematika bat du proiektuak: obra-kapitulu, -kontusail eta -unitateka banatzen da. Obra-unitateen kostuak zehazteko orduan, zer kostu hartzen dira kontuan? Materialak, energia-kostuak eta lan-kostuak. Baina zer lan-kostu? Obra egingo den lekuko lankostuak, ez ozeanoaz bestaldeko lan-kostuak: tokikoak. Eta, beraz, esleipendunek konturatu behar dute prezioaren edozein murrizketak obra-planaren optimizazioaren, errendimenduaren, antolaketaren... ingurukoa izan behar duela, eta ezin direla murrizketak egin obra-unitate horietarako berariaz jaso diren lan-kostuetan. Beraz, uste dut Lehiaren Defentsarako Epaitegiak asko duela esateko, baina benetan urratzen direnean lehia-arauak. Hala ere, gai hauek ez diote lehiari eragiten. Lan-kostuak direnak dira, eta zehazten direnak dira. Eta murrizketek lanaren optimizazioaren ikuspegiari erantzun behar diote, eta ez langileentzat hasieratik kontuan izan denari. Horrenbestez, guk ezin dugu sinatu Euzko Alderdi Jeltzaleak proposatzen duen zuzenketa. Asmo onekoa da; baina, noski, Bilduk –edo beste talde batek– proposamen bat ekartzen duenean, Alderdi Sozialistak ulertzen du ikusi behar duela zer ekarpen berri egiten dion statu quoari, alegia, indarrean dagoen egoerari, eta, argi utzi dugun moduan, denok ados gaude egoera horretan, kontratazio publikoetan, hitzarmenak aplikatu behar direla. Etengabe errepikatzen dugu, baina badirudi hori ez dagoela erabat bermatuta. Guk proposamen bat egin dugu, eta, gure ustez, bideragarria da, ulergarria, bat dator ordenamenduarekin, lehiari dagokionez, onargarria da, eta horraino. Baina zure proposamena, Otadui andrea, oso baketsua, onbera da statu quoarekin, eta ez du ekarpenik egiten. Orduan, bada... Alegia, orain arte dauden bezala daude gauzak. Eta, noski, derrigorrezkoak dira baldintzak partikularrak kontratuan, baina guk galdetzen dugu zer gertatzen den erakunde, sozietate publiko, mankomunitate batek ez badu aipamen hori jasotzen baldintza partikularretan. Bada, orduan, guk proposatzen duguna sartuko litzateke indarrean: baldintza orokorrek, arau-izaerakoek, kontratazio guztiei eragiten diete, eta erakunde edo kontratazio-organoren batek baldintza orokorren aurkako baldintza partikularrak egin nahi baditu, horren berri eman behar du lehenago, kasu honetan, Administrazio Kontratazioko Aholku Batzordeak. Alegia, kontratazio-organoek ezin dituzte nahi dituzten baldintza partikularrak zehaztu baldin eta horiek baldintza orokorren aurkakoak badira. Eta horregatik ulertzen dugu proposamen bat dela. Bilduri esaten diot ezin dugula hori sinatu, zeren eta, zuek etxebizitzaren gaia atera duzuen arren, konstituzionala dena ez da, besterik gabe, muga ezarriak dituen zerbait. Interpretatu egin daiteke, eta talde politiko batzuen eta besteen konstituzio-ikuspegia oso bestelakoa da. Lehiaren defentsarako esleipena, berriz, araututa eta finkatuta dago, eta ezaguna da. Guk, legebiltzar-talde gisa, ezin dugu babestu, hori jakinik, zentzurik ez duela argi ikusten den zerbait. Baina partekatzen dugu horrek blindajeren bat izatea, bermeren bat, eta horregatik egin dugu proposamena. Baina ez kontra egiteko, eta ez dugu onberak izan nahi ez zuekin ez beste talderen batekin, ulertzen baitugu zein den azken helburua. Baina, gure ustez, erabil daitezkeen tresnen artean, egungo egoerari ekarpenen bat egin dion bat Alderdi Sozialistak ekarri duena da. Eta horregatik espero dugu beharrezko babesak izango dituela. Besterik ez, eta eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2345 |
10 | 46 | 17.10.2013 | OTADUI BITERI | EA-NV | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Itxaso jauna, esan behar dizut harrigarria iruditzen zaidala legebiltzarkide sozialista batek ez defendatzea López lehendakariaren Gobernuaren jarduna. (Murmullos) Hain garbi bazenuten, zergatik ez zenuten egin bere garaian? Hain garbi bazenuten… Ongi, ez gara ados jarri 66. artikuluaren interpretazioan, baldintza orokor eta partikularrei buruzkoan. Gure ustez, gizarte-irizpideak jasotzeko modurik onena baldintza partikularretan jasotzea da, eta ezin izan dugu horretan ados jarri. Eta Zulaika andereari esatea hasi zarela esaten kezkatuta zaudela eta arduratuta. Galdetuko nizuke non zauden kezkatuta eta arduratuta, akordioak betetzen diren ala ez diren betetzen: Gasteizen ala Donostian? Eta esan diguzu, halaber, ez direla betetzen. Gizarte-baldintzak jasotzen diren arren, ez direla betetzen esan diguzu. Berriro galdetuko nizuke: Non ez dira betetzen, San Mames Barrian ala DurangoBeasainen? Ez-betetzetzat dituen adibide ugari jartzen ahalegindu da. Nik ere eman dizkiot adibideak ikusteko, hain zuzen, betetzen direla kontratazio-jarraibideak. Eta ikusi dugu, ohikoa bihurtzen ari den moduan, bi neurketa-makila dituela Bilduk: Gipuzkoan zuek betetzen ari ez zaretena betetzeko eskatzen ari zarete guri. Izan ere, Gipuzkoako Foru Aldundiak aldizkari ofizialean argitaratu du foru-araua; baina, gero, ez dira ari segimendu- eta kontrol-lanak egiten ikusteko foru-araua betetzen den. Eta etorri da Gipuzkoako Ahaldun Nagusia, eta bere adierazpenen bidez baieztatu digu; esan du ELAk baldin bazekien ez-betetzeak gertatzen ari zirela Durango-Beasain korridoreko lanetan, salaketa jarri behar zuela. Orduan, horrek galdetzera narama ea Gipuzkoako Foru Aldundiak ez duen teknikaririk obretara joateko, dagozkien bisitak eta ikuskapenak egitera; izan ere, kasu horretan, ez-egiteagatikoa izango litzateke erantzukizuna. Eta bagenekien Gipuzkoako Foru Aldundiaren azken burutapenaren berri, telefonoaren berri, zeinaren bidez herritarrak polizia bihurtzeko asmoa baitu, eta, bide batez, Gipuzkoako Foru Aldundiak dagozkion funtzioak ez betetzekoa. Zulaika andrea, nik ere esan behar dizut zuek aurkeztu dituzuen ekimenen jarraipena egin dudala, eta ikusi dut heriotza eragin duten lan-istripuez galdetzen duzula. Gai horri buruzko galdera batzuk egin dituzu, eta iruditzen zait ez dela kasualitatea, baizik eta bi neurketa-makila izatea, zuek edo Bilduk erantzukizunak izan ditzakeen istripuez ez beste guztiez galdetzea. Ulertzen dut, berriro diot, ez dela kasualitatea, baizik eta, bigarren mintzaldian esaten ari naizenez, Bilduk duen neurketa-makila bikoitzaren ondorioa, eta, eskuarki, inbutuaren zati zabalarekin geratzen da. Besterik ez, eta eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2346 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, eskerrik asko berriro, presidente andrea. Uste dut oso labur arituko naizela. Ez ditut bost minutuak ere erabiliko, besteak beste, ez zaiolako erantzun nire lehen mintzaldian aipatu dudanari. Nik, Itxaso jauna, ulertzen dut… Zurekin bai nagoela ados proposatzen duzun horren espirituarekin. Bildurekin ez, zurekin bai. Baina, noski; zuk esan duzu zuen zuzenketaren bidez aurkeztu duzuen formula, probatu ez den formula denez, bada, ea probatzen dugun… Nik, errespetu osoz, eta gai honetan arinkeriaz jokatzeko asmorik gabe, esango dizut esperimentuak gaseosarekin egin behar direla. Nik zalantza egiten dut zuk proposatu duzun prozedura, hemen esan zaizun moduan, baldintza orokorren bidezkoa, aurrera eraman ote daitekeen. Ulertzen ditut espiritua eta helburua; gainera, helburu hori lortu nahi zen 2011n, eta Ganbera honetan ere eskatu dugu guztiok, eta uste dut goizean eskatu diogula Eusko Jaurlaritzari. Esan dugu betetzeko, zaintzeko lan-hitzarmenak betetzen direla, eta herrilanen kontratazioetan berariaz zaintzeko lan-hitzarmenak betetzen dituzten haiek kontratatzen direla, eta betetzen ez dituztenak kanpoan uzteko formula zehazteko. Horixe zen 2011n eman zen agindua; ez besterik. Baina ez dakit formula hori, zuk "Probatu egingo dugu" esan arren… Izan ere, esan dizut, esperimentuak gauza jakinekin, gero errekurtsoak izan baitaitezke... kontu pixka batekin. Eta, bada, benetan pentsatzen dut harritzeko gaitasuna jada ezin duela... gaindituta dagoela jada; baina EH Bildu hona iristen da, osoko bilkuraz osoko bilkura, eta beste urrats bat egiten dugu. Izan ere, bada, esatea "Legeak egingo ditugu, eta ikusiko dugu gero, norbaitek esan dezala eskumena dugun ala ez"… Bada, benetan, uste dut politikariok dugun irudia batzuetan gauza horien ondorio dela. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2347 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | … Ezin dira gauzak proposatu jakinik legez kanpokoak direla, eta gero errekurtsoak izango direla. Eta "legeak egingo ditugu, eta gero ikusiko dugu eskumena dugun ala ez"… Bada, aizue, ez. Lehenik, gure eskumena denari buruzko legeak egingo ditugu. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2348 |
10 | 46 | 17.10.2013 | LLANOS GÓMEZ | PV-ETP | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bada, ulertzen dut zuek ez zaudetela legeak betetzen oso ohituta, ezta? Baina demokrazian, eta zuzenbide-estatuan, hala dira gauzak. Gustukoak ez direnean, aldatu egiten dira, lege-prozedurak baliatuz. Aldatu egiten dira. Baina ezin da egin "Nik nahi dudanari buruzko legeak egiten ditut. Ez dela nire eskumena? Bada, bueno, gero…". Aizu, ez. Ez, hori ez baita serioa, eta oso irudi txarra ematen baitu. Eta gainerakoari ez diozu erantzun, ez baituzu erantzunik. Hau esan dizut nire lehen mintzaldian: zure ekimena inkoherentziaren aldarria da. Inkoherentziaren aldarria da. Ezin da ereduzko zigorrak eskatu legeak betetzen ez dituenarentzat, eta jarraitutasunaren irtenbiderik gabe, legeak betetzen dituzten enpresak baztertzeko eskatu. Begira, ez dakit Espainiako Errege Akademiaren hiztegia ekarri eta koherentzia zer den irakurri behar ote dizudan. Gauza asko esan dira gaur goizean, tratatu oso bat, baina, tira, benetan. Gai batzuetan serioak izan behar dugula uste dut. Eta, gero, noski, ez didazu erantzun hizkuntzapolitikari buruzko galderari, ez baituzu erantzunik. Ez duzu erantzunik. Izan ere, benetan, herri-lanetako kontratuetan ere hizkuntza-politika txertatu nahi izateak arrazoirik gabeko bazterketak, isunak ekarriko ditu. Baina zuen helburua betikoa da honekin, betikoa: eredu inposatzailea hizkuntza-kontuetan, ezertarako balio izan ez duen politika behartu hori, euskara, guztion ondarea, adostasunen bidez lortzen baita, guztia bezala, eta ez inposizioz. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2349 |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARRAIZ BARBADILLO | EH Bildu | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Arratsalde on guztioi. Lehenengo eta behin, agur bero eta iraultzaile bat gaur Madrilen politika egiteagatik epaitzen ari diren 80 independentista horiei. Beste alde batetik, EH Bilduren ekimen hau duela hilabete batzuetakoa dela argitu nahi dut. Pixka bat gehiago atzeratuz gero, agian kataluniarrak zoriondu egin beharko genituzke, baina honez gero estatu independentea osatu izanagatik. Ez da kasua, momentuz, baina kataluniar herria zoriontzeko arrazoiak ugaritu egin dira azken hilabeteetan. Diada egunean egin zen giza kate erraldoiak kataluniarrek beraien herriaren etorkizuna libre eta demokratikoki erabakitzeko irrikan daudela argi eta garbi erakutsi zuen. Katalunian gizarte zibilaren bultzadak alderdi politikoen arteko akordioak erraztu eta erakarri ditu; horregatik, hain desberdinak diren kataluniarrek bat egin dute asmo honetan. Kataluniako instituzio nagusiek gizarte zibilaren bultzada babestu eta laguntzea erabaki dute, Euskal Herritik begiratuta ez dago zalantzarik, momentu honetan Eskozia eta Katalunia eredu dira guretzat. XXI. mende honen hasieran Espainiar Estatua zatika erortzen ari da; ikuspegi horretatik, ezin du Euskal Herriaren eta Kataluniaren independentziaren alde askoz gehiago egin. Bigarren trantsizioari, egiazko trantsizio demokratikoari behingoz ekiteko unea da. Espainiar Estatua krisian dago, eta ez da egoeraren araberako krisi bat, ez da krisi koiuntural bat: krisi estruktural batean murgilduta dago espainiar Estatua. Zergatik? Estatu ereduak berak sorrarazi duelako krisia. Duela 35 urte "kafea guztiontzat" formula asmatu zuten, batez ere, Euskal Herriaren eta Kataluniaren burujabetza gosea asetzeko eta bi herri hauek asimilatzeko asmoz. Baina eredu horrek, autonomi estatu ereduak, porrot egin du. Zatika erortzen ari da Espainiako estatua. Zatika ari da erortzen, egiturazko krisi batean sartuta baitago. Estatuereduaren krisia ez da ondorio bat, baizik eta Espainiako estatuaren egiturazko krisi horren jatorriaren parte. Horri dagokionez, ezin diogu eskatu Espainiako estatuari Euskal Herriaren eta Kataluniaren independentziaren alde askoz gehiago egiteko, astero milaka eta milaka euskal herritar eta kataluniar bihurtzen baititu independentista. Orain, bigarren trantsizio bati ekiteko aukera dugu katalanek eta euskaldunok, euskaldunok eta katalanek. Estatu horretako bigarren trantsizioa, egiazko trantsizio demokratikoa, eta trantsizio horren ardatza bertan bizi diren estaturik gabeko nazioen erabakitzeko eskubideak izan behar du ezinbestean. Izan gaitezen ausartak, balia dezagun une hau, eta egin dezagun Herrialde Katalanetatik, eta Euskal Herritik bertatik, iragarpen demokratiko bat, irekitzen ari den atea ez dadin itxi gauzak konpondu gabe utzita. El estado español ha tomado una tendencia peligrosa hacia la centralización. Espainiar Estatuak zentralizaziorako joera arriskutsua hartu du. Madrildik aldiro euskal herritar gehienek errefusatzen dituzten inposaketak etortzen zaizkigu: LOMCE, lan erreforma, botiken berrordainketa, pentsioen erreforma, tokian tokiko administrazioen legeen erreforma, gero eta luzeagoa den katea osatuz. Gainera, espainiar Estatuak ez du ez Euskal Herriarentzat, ez Kataluniarentzat, agenda demokratikorik. Espainiar Estatuak ez du aldebikotasunik onartzen, estaturik gabeko nazioen burujabetza nahiarekiko erantzun demokratikorik ez duelako. Ez zeukan halakorik duela 35 urte eta ez dauka orain ere. Horregatik, inposaketei herri gisa aurre egiteko eta haien aurrean gure alternatiba propioak eraikitzeko garaia da. Nola? Bertan erabakiz. Kataluniar herrialdeetan bezala, Euskal Herrian ere gure etorkizuna ez ezik, gure orainaldia ere herri gisa libre eta demokratikoki erabaki nahi dugu. Katalunia eta Euskal Herria nazioak dira, eta inork ezin digu demokratikoki erabakitze eskubidea ukatu, ez espainiar Estatuak, ezta frantziar Estatuak ere. Kataluniaren eta Euskal Herriaren izaerak eta egoerak, ordea, zeharo desberdinak dira. Hori dela eta, kataluniarrek beraien prozesua egin beharko dute eta guk gurea. Kataluniarrek beraien bidea –Via Catalana cap a la independència– eta guk, euskal herritarrok, euskal bidea. Guk gure bide propioa egin behar dugu. Euskal bidea Euskal Herria Bilduk Euskal Herriaren alde dauden eragile politiko eta sozial guztiei beraien aurrean jartzen dien orri zuria da, guztion artean burujabetzaren bidea marraz dezagun. Herri gisa egin behar dugun autoeraketa prozesuaz ari gara, Euskal Herrian bertan dauden hiru errealitate administratibo desberdinak aintzat hartu behar dituen prozesua eta egunero Madrildik etortzen zaizkigun inposizioei aurre eginez eta bertan zer egin nahi dugun erabakiz gero eta burujabeago bilakatuko gara. Gure etorkizuna egunero erabakitzen dugu, hemen egunero hartzen dugun erabaki bakoitzak hurbiltzen edo urruntzen duelako Europan inoiz euskal estatu baten aukera. Euskal bidea Legebiltzar honetara ekarriz aukera bakarra antzematen dugu, eta hona gure eskaintza: politika orokorrari buruzko osoko bilkuran egin genuen eta beranduago berretsi. Ez da denboraz iraungitzen den eskaintza, ez da lehenengo ezezkoaren aurrean zimeltzen den lorea. EAJri, EH Bilduren izenean, argi eta garbi gure bide propioa egiteko proposamena luzatu nahi diogu. Legebiltzar honetatik ere burujabetza bidea egiteko eskua luzatzen dizuegu, elkarlanerako konpromisoa eskatuz. Eta ez dizuegu bakarrik eskatzen. Urkullu jaunaren Gobernuak burujabetza bidea ahalik eta erosoen egin dezan, gure 21 legebiltzarkideen babesa eskaintzen dizuegu. Eta gurea ez da honetan ere jarrera maximalista. Ez da dena ala ezer ere ez. Akordio nagusiak orain ezinezkoak baldin badira, egin ditzagun akordio txikiagoak, haiek aurrerantzean akordio handiagoen oinarri bilaka daitezen, Euskal Herriak merezi duelako. Alderdi politikoen arteko lehiak urgenteak dira, baina herri gisa lehiatzeko elkarlana sustatzea inportantea da. Urgentziazkoak ezin du garrantzizkoa oztopatu. Hori desberdintzen ez dakien herriak ez du etorkizunik. "Dana emon behar jako maite dan askatasunari". Estepan Urkiaga Lauaxetak idatzi zuen, Mendigoxaliarena izenburuko olerkian. Lauaxeta gaur egun hilda dago, faxistek fusilatu zutelako Gasteizko hilerriaren hormaren kontra. Urgentziaz egindako galdera: gaur bizirik balego, non eseriko litzateke Legebiltzar honetan? EAJkoekin batera ala EH Bildukoekin? Batzuek argi eta garbi izango dute: "Non legoke, bada? Gaur egun ere Lauaxeta EAJkoa izango litzateke, garai hartan ere EAJkidea baitzen, prentsa aparotoko kidea, hain zuzen ere". Agian, beste batzuek ez lukete horren argi eta gaur egun Lauaxeta EH Bildukoekin eseriko litzatekeela pentsa dezakete. Lauaxeta garai hartan ere abertzale sutsua izateaz gain, poeta eta gudaria izan zelako. Baina akaso, hori guztia, han ala hemen izatea, inportantea al da? Nik uste dut ezetz, ez dela batere inportantea. Inportantea da gauza bakarraz ziur nagoela: gaur egun Lauaxeta bizirik balego, Euskal Herriaren alde daudenen arteko elkarlanaren alde legoke. Zalantzarik gabe! Zergatik? Dena, dena eta gehiago eman behar zaiolako maite den askatasunari. Agur eta ohore, Lauaxeta. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2350 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Arratsalde on. EH Bilduk ez du Kataluniako gizartea zoriondu nahi. Zuek, eta, dirudienez, baita Euzko Alderdi Jeltzaleak ere, katalan abertzaleak eta haien gidari politikoen arduragabekeriak zoriondu nahi dituzue, demokratikoa ez den bide batean sartu eta hura sustatu baitute. Alegia, zuen helburua da Bide Katalana eta Kataluniako nazionalismoaren arduragabekeriak txalotzea. Zuek nahi duzue Katalunian bizikidetza haustea, Kataluniako gizartea zatikatzea eta herria haustea proposatzen dutenak zoriontzea eta txalotzea. Astakeria bat txalotu dezagun nahi duzue. Eta guk, bistan denez, ez dugu horrelakorik egingo, indarrean den legedia, zuzenbide-estatua eta demokrazia defendatzen baititugu. UPyDk bai zorionduko lituzkeela milioika katalan: askatasuna, aniztasuna, bizikidetza eta demokrazia babesten jarraitzen dutenak; pentsamendu nazionalista bakarraren eta nazionalismo ororen, bai nazionalismo katalanaren bai euskal nazionalismoaren, ohiko gezurren aurka egiten dutenak. Bide Katalanak demokrazia haustea proposatzen du, eta EH Bilduk proposatzen duena eta Euzko Alderdi Jeltzalearekin sinatu duen zuzenketan proposatzen duena da zentzugabekeria horri onespena ematea. Herriaren haustura aldebakarrekoa aldarrikatu nahi du Bide Katalanak. Guk ez dugu arazorik independentzia defendatzen duen jendea izatearekin, baina legez zehaztutako prozeduren bidez eta indarrean dagoen legezkotasuna eta Espainiako Konstituzioa errespetatuz egin behar da. Espainiako Parlamentuaren gehiengoa konbentzitu beharko lukete Espainiako Konstituzioa aldatzeko, baina gehiengorik; ez dute, eta ez dute izango. Dena den, gu ez gaude nazionalismoaren gezurrak onartzeko prest, eta, zehazki, Kataluniako nazionalismoaren gezurrak. Kataluniako nazionalistek bidegabekeria eta lapurreta egin nahi dituzte, eta hori lortzen laguntzeko, demokraziaren erabat aurkakoa den helburu hori lortzen laguntzeko batu zaizkie EH Bildu eta Euzko Alderdi Jeltzalea. Kataluniako nazionalistek gure erabakitzeko eskubidea lapurtu nahi digute Espainiako gainerako herritarrei. Kataluniako nazionalistek Estatuaren egitura aldatu nahi dute, gainerako espainiarrak kontuan izan gabe, eta hori erabat ezinezkoa da. Estatuaren egituraren gainean erabakitzeko eskubidea kendu, lapurtu nahi digute, guztion artean erabaki behar baitugu hori, Estatuko herritar guztion artean. Burujabetzaren subjektua aldatu nahi dute nazionalistek, Espainiako herritar guztioi baitagokigu. Guztioi dagokigu herriaren etorkizunaz erabakitzea, eta, beraz, ez alde bakar bati. Haien astakeria ez-demokratikoak txalotu beharrean, zuek, EH Bilduk, Eusko Alderdi Jeltzaleak eta Kataluniako independentistek defendatzen duzuen erabakitzeko eskubidearen gezurra desegin behar dugu, gezur handia delako. Haiek aldarrikatzen duten erabakitzeko eskubidea gezurra baita. Hauteskundeerrolda ezin da zatikatu, burujabetza herritar guztiei dagokie. Indarrean dagoen legea eta Espainiako Konstituzioa bete eta betearazi behar dira. Zuzenbideestatua bete eta betearazi behar da. Beraz, nazionalista katalanek, itxuraz Eusko Alderdi Jeltzalearen eta EH Bilduren babesa izanik, lege- eta konstituzio-iruzurra dute helburu. Alda daiteke Espainiako Konstituzioa, baina Konstituzioan bertan zehaztutako prozeduren bidez, eta Bide Katalanak ez ditu errespetatu nahi. Horregatik da ez-demokratikoa Bide Katalana. Zuek babesten duzuen Bide Katalanak, EH Bilduk guk txalotu dezagun nahi duenak, demokrazia urratu nahi du. Bide Katalanak Estatua hautsi nahi du, eta katalanak atzerritar bihurtu gainerako Espainian, eta hori erabat onartezina da. Emozio eta sentimenduen diskurtsora jo ohi du nazionalismoak. Guk arrazoira, indarrean dagoen legezkotasunera eta zuzenbide-estatura jotzen dugu. Nazionalismo katalanak eta Bide Katalanak tribuetan banatu nahi gaitu; nazionalismo katalanak, Bide Katalanak eta EH Bilduk bizikidetza eta demokrazia hautsi nahi dituzte. Eta guk ez dugu astakeria hori txalotuko. Kontrakoa egingo dugu: demokraziaren erabat aurkakoa den astakeria horren aurka sendo jarriko gara. Guk, demokratok, zuzenbide-estatuan sinesten dugunok, haiek urratu nahi dutena defendatu behar dugu, hain zuzen. Alegia, demokrazia, interes orokorra, aniztasuna, guztion ongia, batasuna, herritarren eskubideak, pentsamendu-askatasuna, zuzenbideestatua eta bizikidetza. Eta, bidez batez, Espainiako Gobernuak ez luke beste alde batera begiratu behar. Espainiako Gobernuak ez luke beste alde batera begiratu behar. Guk ez dugu ez beste alde batera begiratzen, ez astakeriarik txalotzen eta zoriontzen; ezta hau ere. Beraz, Espainiako Gobernuak Kataluniako Gobernuari lehenbailehen esan beharko lioke ezetz, proposatzen duena eta helburu duena demokrazia haustea dela, eta lege- eta konstituzio-iruzurra. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2351 |
10 | 46 | 17.10.2013 | PASTOR GARRIDO | SV-ES | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Eskerrik asko, presidente andrea. Legebiltzarkideok, Arraiz jauna, ongi etorri tribunara. Hau da kolore guztietako nazionalistek hain gogoko duten zientzia-fikziozko eztabaidetako bat; denbora galarazi eta jendeari egiaz interesatzen zaionetik eta ordezkari politikooi egiaz interesatu beharko litzaigukeenetik nahasten gaituen eztabaida horietako bat (beste garai batekoak dirudite). Eta horrexegatik beragatik da iruzurrezko eztabaida. Baina, halaber, oso baliozkoa da hori planteatzen duena deskribatzeko, kasu honetan, Euskal Herria Bildu; eta badirudi haren ezkerreko izaera –onar iezadazu hau esatea– oso kolokan geratzen dela ekimen honekin. Izan ere, uler dezakegu Kataluniako funtzionario publikoei elkartasuna adierazteko proposamen bat ekartzea, horiek ez baitute nominen segurtasunari buruz erabakirik hartzeko gaitasunik, eta zalantzan jartzen dute erabakitzeko eskubidea hain sutsuki defendatzen duen Generalitateko Gobernu honek hartzen dituen neurriek. Uler dezakegu, halaber, Kataluniako langabetuei, irakasleei, osasun-arloko langileei, kaleratutako ehunka katalani elkartasuna adierazteko proposamen bat ekartzea, edo Kataluniako zerbitzu publikoen hondamendia eta pribatizazioa baztertzen dituen ekimen bat, edo katalanei eskuineko nazionalisten Gobernuak, zuen bazkide katalanak mahai-lagun dituenak, ezarritako murrizketa-politikek eragindakoei elkartasuna adieraztea. Pero no. EH Bilduk beste bide bat hartu du; errealitate hori ez ezagutzea, isilaraztea eragiten duena babesten du, Kataluniako gizartearen egiazko arazoak populismo-mantu batez estaltzen dituena, hain zuzen. Erabakitzeko eskubide fantasmagoriko horrekin estaltzen du Kataluniako herritarren gizarte-eskubideei egindako erasoa, Espainia osoan murrizketa-politika bortitzak abian jartzen aitzindari izan den gobernuak egina. Bere ardurak saihesten ditu gobernuak, jendeari sinetsarazi nahi baitio gertatzen dena ez dela Kataluniako Generalitatearen kudeaketa penagarriaren ondorio. Eta, gainera, itxuraz oso ezkerrekoa den alderdi baten konplizitateaz egiten ari da, Kataluniako Ezker Errepublikanoa alderdiarenaz. Badirudi Bilduk ere hemen gogokoago duela CIUren gobernuak abian jarri duen ezegonkortasun etengabearen eta gizarte-prekarizazioaren eredua, ongizate-ereduari eta gizarte-eskubideei eustekoari buruzko euskal adostasuna, Ganbera honetan sozialistok defendatzen eta babesten duguna, baino. Eta halako kontuetan –onar iezadazu esatea, Arraiz jauna– Bilduren arima abertzaleak gaina hartu ohi dio beti ezkerreko bihotzari. Eta horrek, Arraiz jauna, zuek definitzen zaituztete azkenean: zuen ideia ezkertiarrak berehala erotzen dira zerumugan fronte abertzale bat ikusten duzuenean, eta horra batzen zarete berehala. Izan ere, fronte abertzaleak ez dira Frantzian agertzen direnak soilik; hemen ere badira, eta beste toki batzuetan, eta ia guztiek atzerakoi izaten bukatzen dute. Eta azken batean, Arraiz jauna, zuei gertatzen zaizue ideologia sabindarrari lotuta jarraitzen duzuela (zer egingo diogu, bada! ), orain artean Euskadiko alderdi abertzale guztien oinarria izan denari –baita ezkerrekoak direla diotenena ere–. Eta ikusteko dago egunen batean oinarri sabindar horretatik askatzea erabakitzen duzuen, nire taldeko presidenteak, Eguiguren jaunak, gomendatu duen moduan, eta serio jartzen zareten EAJren benetako aurrerapen-alternatiba izateko. Izan ere, ez dizuet gogorarazi behar gaur egun aitaren etxearen egiazko jabeak hemizikloaren alde honetan eserita daudela. Arraiz jauna, zure ekimenaren helburua da Legebiltzarrak Kataluniako gizartea eta Parlamentua zoriontzea zuek 'erabakitzeko eskubide' deritzozuen hori gauzatzeko abian jarri duen bideagatik. Gainera, sinetsarazi nahi diguzu hori guztia Kataluniako alderdi politikoen arteko adostasunarekin ari direla egiten; baina zuk ez duzu sinetsiko, Arraiz jauna, ez baitut uste Katalunian ikusten ari garen zatiketa- eta desadostasun-ikuskizunak gure zorion handirik merezi duenik. Ala egiaz uste duzu erabakitzeko eskubideranzko bide hori politikak adostuta zehaztu dela Katalunian? Ala benetan uste duzu nazionalista katalanak Gobernu batean biltzeko gai ez dena Kataluniako gizartea batzeko faktore bat dela? Benetan uste duzu Kataluniako sistema demokratikoari eta egonkortasun politikoari ospea ematen diola hauteskunde-prozesuak kontsulta plebiszitario bihurtzeak, Mas presidentea eguna joan eguna etorri errepikatzeaz arduratzen den moduan? Eta benetan uste duzu oso ezkertiarra dela horrekin gizarte-eztabaida guztiak lurperatzea, zeinak baitira katalanen egiazko kezka, baita duela aste batzuetako ekitaldi hartan esteladari eusten egon ziren haienak ere? Eta ikusten duzunez, ez naiz Espainiako arazo katalanaz ere hitz egiten ari, horrek hausnarketa gehiago mereziko bailuke. Batasunaren eta barnekohesioaren arazoaz ari naiz, nazionalismo kontserbatzailea Katalunian bertan eragiten ari denaz. Arazo hori hemen ere ikusten dute beste nazionalista batzuek, eta horregatik onartu behar dute Kataluniako burujabetza-prozesua ez dela erreferentea haientzat. Eta, hori dela eta, ni ados nago, eta ez dadila har aurrekari moduan, Eusko Jaurlaritzaren bozeramailearekin, Erkoreka jaunarekin, esaten duenean Katalunian gertatzen ari dena Euskadin jada egin den bide bat dela hein handi batean, eta egia da. Falta zaio eranstea –eta nik erantsiko dut– ikusi dugula zer emaitza eman dituen bide horrek. Denok izan gara lekuko, eta zuek lehenak: Ibarretxe lehendakariaren etapako burujabetza-esperimentuek ez gintuzten inora eraman. Eta badirudi lehendakari horrek, esango dut, bide batez, ez duela nostalgia handirik utzi herri honetan, ezta bere alderdian ere. Gaurkoaren moduko ekimenekin, badirudi EH Bildu dela Ibarretxe jaunaren nostalgia duen indar politiko bakarra, eta hori ez da harro egoteko arrazoi berezia, onar iezadazue esatea. Itxuraz, zuek hona ekarri nahi dituzue, Euskadira, Kataluniak egun dituen barne-adostasuneko arazoak, hemen iragan nahiko hurbilean izan genituenak. Eta guk aurkako noranzkoan lan egiten jarraitu nahi dugu, desberdinak garenok ados jartzeko euskal herritarren ongizate-politikak eta euskal gizarteak behar duen jarduera ekonomikoaren sustapena defendatzen, ziur gaudelako herri-akordio handi horietako batzuk, guk sustatu eta azkenean EAJrekin sinatu ditugunen modukoak direla egiaz jendearen kezka, eta hori egitea nahi duelako jendeak. Eta horregatik dira nazionalista eskuindarrek Ezker Errepublikanoaren babes ordainezinarekin sustatzen dituzten abentura zatitzaile eta populisten modukoen antidoto onena. Hori guztia dela eta, zuen proposamenaren aurka bozkatuko dugu, eta, jakina, aurkeztu dugun zuzenketaren alde. Gure zuzenketak, hasteko, Kataluniako eta Estatuko erakundeen artean Kataluniako Parlamentuak 'erabakitzeko eskubide' deritzona onartu ondoren sortu den desadostasunarekiko kezka agertzen du. Elkarrizketaren, elkar ulertzeko borondatearen eta Kataluniako nahiz gainerako Espainiako herritarren egiazko arazoei denok batera aurre egiteko nahi zintzoaren bidez gainditu beharko da, ezinbestean, desakordio hori. Uste dut hori dela bidea, eta gainerakoak kale itsu batera doazen abenturak dira. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2352 |
10 | 46 | 17.10.2013 | EGIBAR ARTOLA | EA-NV | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Arratsalde on. Egia da gai hau orain dela hilabete batzuk aurkeztutako ekimen bat izan zela. Gaur fortunatzen da eztabaidatzea EH Bilduk gai-zerrendan sartu duelako. Eta bere garaian guk aurkeztutako zuzenketan, nik uste dut ere antzematen dela, antzeman zitekeen orduan ere, errespetuz ari ginela Kataluniako egoeraz. Egia da, abertzaleak gara, erabakitzeko eskubidean sinesten dugu, beraiek bezalaxe, baina Katalunian politikoki garatu daitekeen bide hori beraien bidea da. Eta gure emendakin horretan hartzen genuen, hain zuzen ere, Kongresuan eztabaida sortu ondoren bere garaian Convergència eta Uniók aurkeztutako ebazpen proposamen bat; onartu egin zuten beste alderdi politikoek ere, Esquerra Republicanak, Amaiurrek ere bai, geuk ere bai, baita galiziarrek ere eta baita beste katalan batzuek ere, PSCkoek, hain zuzen ere, Carme Chacónek ez, gainontzeko guzti bozkatu egin zuten. Hain zuzen ere, erdibidekoaren bigarrengo puntua da. Baina errespetu hitzarekin jarraitu nahi dut, zergatik hau da guk, behintzat, ez bakarrik hitzaldian, gure jarduera politikoan azaldu eta azpimarratu nahi duguna. Errespetua, baita ere, Kataluniako herritarren ordezkariek erabakitzen duten horri. Kataluniako Legebiltzarrak erabaki batzuk hartu ditu, eta lehenengo puntuan horixe aipatzen dugu, errespetua eta, baita ere, aitortu beraiek subjektu politiko bezala antolatzeko duten eskubidea, hori da aldarrikatzen dutena. Beraz, errespetu hitzarekin eta logikarekin jarraitzen ari gara. Egia da hau guztia kontestu batean gertatzen ari dela; bat gatoz: Estatu mailan eredu politikoak porrot egin du, Estatua bera krisian dago. Gaia da nola konpondu, nola konpondu, aukera bat eskaintzen duelako krisi honek. Bigarrengo trantsizioa, horretaz asko hitz egin da, baina garbi dagoena…, galdera bat dago eta galdera horri erantzun egin behar zaio, nola etorkizunean gaur egun gure aurrean azaltzen den estatu nazio edo nazio estatu bakar batek, bere errealitatea soilik onartzen duen estatu nazio horrek, nola eman diezaiekeen jokoa beste nazio batzuei, nazio izan, izaera nazionala izan eta estatu egiturarik gabe daudenean. Nola antolatzen den elkarbizitza politiko hori. Eta nik uste dut hori dagoela azkenean hemen jokoan, eta hori da gatazka politikoaren ezaugarria, demokratikoki konpondu behar dena. Porque cuando se habla del Estado de las autonomías y la crisis del modelo subrayamos siempre que esto de que fueran diecisiete autonomías no es una previsión constitucional; es una decisión política, entre otras cosas para diluir los hechos diferenciales nacionales catalán y vasco, y también gallego. ¿Qué es lo que ocurre cuando tienes que diseñar un modelo de convivencia política entre naciones que se reclaman como sujetos políticos? ¿Cómo conciliar ese esquema de un estado-nación que se presenta como una e indivisible, que no reconoce otra realidad nacional más que la suya propia, cómo puede convivir con otras realidades nacionales que también aspiran a tener esquema de estado? ¡Eso se tiene que resolver por vías democráticas y a través de la profundización democrática! Porque, hombre, legalidad, legitimidad…, se puede hablar todo lo que se quiera, pero es evidente que hay un elemental principio democrático que obliga a los gobernantes a atender aquello que libre y democráticamente se exprese por parte de la ciudadanía. Porque aquí se está hablando y se está apelando repetidas veces a "No, esto lo deciden todos los españoles". Siquiera dialécticamente, hagamos la prueba. Promueva usted una iniciativa a través de su grupo, UPyD, en el Congreso de los Diputados para que haya un referéndum sobre la independencia de Cataluña o de Euskadi. ¿Qué contabilidad le va a valer a usted? ¿Qué contabilidad va a valer a los vascos nacionalistas? ¿Es esa la solución? El segundo punto reza textualmente "Instar al Gobierno de España a establecer el diálogo imprescindible con el Govern de la Generalitat con el objetivo de posibilitar la celebración de una consulta a los ciudadanos y ciudadanas de Cataluña para decidir libre y democráticamente su futuro". Una consulta que dicen que no necesariamente tiene que ser vinculante, pero se dice que sea legal, que se posibilite la libre y democrática expresión de los catalanes, de los que piensen de una manera y de otra. Pero se quiere cerrar también esa posibilidad. Entonces, nosotros no podemos menos que solidarizarnos, que identificarnos con quienes están defendiendo el derecho a decidir también del pueblo catalán. Zer gertatzen da –eta etxera bueltatuta–? Baita ere ekimenaren bozeramaileak, Hasier Arraizek, aipatu duen bezala, esaten du euskaldunok ere geure bidea egin behar dugula, bereiztuta batzuen eta besteon errealitatea; euskal bidea, alegia. Baina nik uste dudana da euskal bidea, zuek azaltzen duzuen irekitasunarekin hain da irekia, hain da irekia zuen bidea, ez da bidea, hori esplanada hutsa da. Eta nik ulertzen dut, zeren eta konkretatzea oso zaila da. Konkretatzea oso zaila da. Nik gogoan daukat Sozialista Abertzaleak taldearen bozeramaile zen Arnaldo Otegik nola esaten zion Ibarretxeri etorri zenean bere ekimenarekin, "¡Bah! Euzko Alderdi Jeltzaleak, el PNV presentará un folio en blanco" –que es lo que ofrece hoy Bildu para que todos podamos escribir–, "presentará un folio en blanco". Claro, se desarrollaron los trabajos en la Comisión de Autogobierno, y vino un texto articulado, y el mismo Arnaldo Otegi decía: "Bueno, habíamos pedido concreción, pero no tanto". Entonces, los textos, que fueron trabajados con los consensos necesarios en aquel momento, tuvieron el recorrido que tuvieron. Y no son la expresión de un fracaso, ahí están, ahí están. Y ya veremos quién utiliza o referencia su estrategia futura en los mismos, pero aquí están, aprobados por esta Cámara y negados por el Congreso de los Diputados. Eso sí, legalmente. Orduan, eskua eskaintzea ondo dago, eta Euzko Alderdi Jeltzalea lan hori egiteko prest dago zuekin, gainontzeko alderdi politikoekin ere bai. Ez gara oraingoak, eta zuk aipatu duzu Lauaxeta, Esteban Urkiagaren adibidea jarri duzu. Esteban Urkiaga jeltzalea zen, eta gaur ere ez dakit, Legebiltzarrean balego, nik uste dut gurekin egongo zela, besteak beste, hamarkada askotan berak bere bizitzan defenditu zuen hori guztia, bide politiko eta demokratikoetatik, inor zapaldu gabe eta guztien giza eskubideak defendatuz, seguru eduki ezazu hor egongo zela. Aitzol bezala. Joxe Aristimuño atzo omendu zen Gipuzkoan. Aitzol jeltzalea zen. Nonbait, atzo pekatua zen Aitzol jeltzalea zela esatea. Baina omenaldia egin eta Aitzol bere jardunean, apaiza izateaz aparte, abertzalea zen. Beste asko bezala. Ez dizkizut aipatuko denak. Bat pasa zen zuen lerroetara: Monzón. Bakarra, bakarra. Hortik atera kontuak. Baina ez da bakarrik pertsonen kontua, baizik eta ibilbideen kontua, eta nik uste dut euskal bideak zerbait eskatzen baldin badu, dela, besteak beste, azkeneko hamarkadetan mantendutako bidearen eta baita estrategien ere azterketa bat. Guk garbi daukagu eta zuek ere jakin, badakizue. Euskal bidea jorratu ahal izateko, denok gara beharrezkoak. Denok gara beharrezkoak, baina euskal bide bat edo herri honek bere etorkizuna erabakitze horretan sinesten dugunok zuek baldin bazarete eta gu baldin bagara, garbi daukaguna da bi indar politiko horiek ezin diotela estrategia horretan elkarri minik egin, zergatik, bestela, etorkizunean ez dugu asmatuko bide hori egiten. Eta esaten dut estrategikoki. Eta orain arte estrategia bat egon da, politiko militarra, hain zuzen ere, bide politikoari min egiten jardun duena. Min egiten. Etorkizunak erakutsiko du ea guztiok bide egoki bat aurkitzeko gai garen, baina guk, behintzat, gure estrategian eta gure jarduera politikoan pentsatzen dut ez dela exageratua esatea bide politiko, demokratiko, erabakitze eskubidearen aldeko bidea jorratu izan dugula. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2353 |
10 | 46 | 17.10.2013 | SEMPER PASCUAL | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Buenas tardes a todos. Lehendakari jauna, sailburu jauna. Eskerrik asko, presidente andrea. Gertaera pertsonal batekin hasiko naiz, inporta ez bazaizue. Zer ordu den ikusita esaten dut, eta... Bada, bazkaltzen amaitzen ari nintzen hemen eguerdian, eta lagun batek deitu dit, noizean behin zerbait hartzeko deitzen duten horietako lagun batek. Eta gaur arratsaldean zer ordutan elkartu hitz egiten ari ginela, bada, esan diot gaur luzatu egingo naizela, eztabaida dudalako, eta, gainera, hitza hartzea egokitzen zaidalako. Eta esan dit: "Aizu, zeri buruz…". Esan behar da mutil hori erabat urrun dagoela politikatik eta politikarion gauza hauetatik, batzuetan hemen gaudenok nahasten garela dirudien kontu hauetatik. Eta esan diot: "Bada, erabakitzeko eskubideari buruz hitz egin behar dut arratsaldean". Eta esan dit: "Hemen? Baina berriro Euskadiri buruzko eztabaida?". –"Ez, ez; Kataluniari buruzkoa". Eta esan dit: "Nola?". –"Bai, ba, Eusko Legebiltzarrean hitz egin behar dugu... txalotu, babestu, zoriondu egingo ditugu katalanak...". "–Sortu duten nahasteagatik zoriondu?". Esan diot: "Bai, bai. Hori da…". "–Baina horretan jarduten al zarete euskaldunok ordaindutako soldata jasotzen duzuenak? Kataluniari buruz hitz egiten?". Eta horregatik hasi nahi dut Arraiz jauna parafraseatuz (horrelakoxea da bizia!); nik ere mezu iraultzailea bidali nahi dut, mezu iraultzailea bidali nahi diet identitatearen eztabaidaz eta politikariek politikarientzat egindako eztabaidaz gogaituta, nekatuta eta aspertuta dauden milaka –eta gero eta gehiago– herritar horiei, politikariek herritarren arazoak eta beharrak kudea ditzatela eta XXI. mendera eta ez XIX. mendera begiratu dezatela nahi duten horiei. Haientzat guztientzat, mezu iraultzaile bat. Izan ere, zoritxarrez, ekintza iraultzailea bihurtzen ari da gutxi-asko gauza hauek defendatzea. Eta esango dizut, halaber, Egibar jauna, gero arratsaldean ikusten zaitudanean, berandu izanagatik ere, Eusko Alderdi Jeltzaleak iragarri digula, zure bidez, ez diozuela elkarri kalte egin nahi, gizonemakume horiekin independentziarantz ekindako bide horretan. Kontua da, gaur mintzagai dugun gaiaren muinera joz, Kataluniako gizarteak zorionak ematea merezi duela –beste edozein gizartek bezala, garapen demokratiko, garapen ekonomiko, herri-garapen eta ongizate-maila nabarmenak dituen munduko edozein lekutako gizarte batek bezala–, nola ez, gauza askorengatik. Hori ia erredundantea da. Eta iruditzen zait, halaber, jarrera eta adierazpen politikoki zuzenak alde batera utzita, errukia ere merezi duela beste gauza batzuengatik. Izan ere, Kataluniako gizarteak, gizarte garatu ia guztiek bezala, zoriontzea merezi du, noski, baina baita errukia ere. Zoriontzea merezi du kultura-ondareagatik, indarragatik, tradizioagatik eta enpresa-ekimenagatik. Zoriontzea merezi du, halaber, elkar ulertzea ardatz harturik egin duen ibilbideagatik, ezbairik gabe elkar ulertzearekin lotua, lankidetza-historiagatik, lurralde bikaina izateagatik, pertsonaia ospetsuak eman izanagatik, arlo askotan erreferente izateagatik, eta jendea hartzeko lurraldea izan delako, delako, eta, ziur naiz, etorkizunean ere hala izango delako. Baina errukia ere merezi du politikari arduragabe eta interesatuak izateagatik, zeinek eraman baitute Kataluniako politika konfrontazio-egoera gero eta handiagora Kale itsu batera eraman dute, politikaren bidez, Kataluniako gizartea. Errukia merezi du, halaber, Kataluniako gizarteak, askotariko, klase askotako oihuen babesean kudeaketa ekonomikoaz, beharrezkoak ez diren gastuez, xahuketaz, funts publikoak bezero-sarea sortzeko erabiltzeaz... horretaz guztiaz ez hitz egitea lortu duten politikariak izateagatik. Haiei ere eragiten dieten ustelkeria garrantzitsuaz ez hitz egitea lortu dute. Politikari horiek lortu dute isilean gelditzea zer egin duten izan duten eta duten boterearekin, nola erantzun dioten herritarrek arazoak ebazteko –eta ez sortzeko– eman dieten aginduari. Eta horregatik ere merezi du errukia Kataluniako gizarteak. Errealitatea, errealitate tristea da neurritasunak eta elkar ulertzeko espirituak –neurritasunak eta elkar ulertzeko espiritu horrek argazki finko bat du 1992an, urrunago joan gabe– gidatu duen Kataluniako politika desberdintasunak erradikalizatzera igaro dela identitatearen eztabaidaren bidez. Errealitatea, errealitate tristea da politikak kalea kutsatu duela, eta, horretarako, Victor Klempererrek hizkuntza-perbertsiotzat definitu zuena erabili duela. Hala, erabakitzeko eskubide deritzon eufemismoa totem demokratiko bihurtu da, demokrazian sinesten dutenak eta sinesten ez dutenak bereizten dituen lerro. Izan ere, zer demokrata zentzudunek ukatuko lieke herritarrei etorkizuna erabakitzea? Zer demokrata zentzudunek uka dezake esaldi hori? Bidegabeki, joko-eremua zehazten da. Bidegabeki, terminologikoki definitzen da joko-eremua, eta eztabaida objektiboa eragotzi. Jokaldi biribila: erabakitzeko eskubidearen alde dagoena demokrata da, eta eufemismo horiek irensteko prest ez dagoena ez da demokrata. Baina errealitatea da hori ere iraina dela. Iraina da Kataluniako herritarrentzat erabakitzeko eskubiderik ez dutela esatea. Iraina eta gezurra da. Iraina da, aurrez ezartzen duelako Kataluniako herritarrak, euskaldunak bezala, beren politika eta bizitzez erabakirik hartu gabe gutxienez demokraziaren aldi osoa daramaten ardiak direla. Iraina da haiei esatea gaur ez dutela eta inoiz ez dutela izan erabakitzeko eskubiderik. Eta gezurra da, errealitatea ezkutatzen saiatzen den eufemismoa delako, nazionalisten egiazko helburua ezkutatu nahi baitu, hau da, bereizketa, independentzia, haustura, bakartzea. Ausartuko nintzateke esatera eufemismo koldarra ere badela. Eta politikariok ez gara inertzia historikoen, irrika faltsuen edo alegiazko berregiteen katalizatzaile hutsak. Erabat ziur gaude politikariok tresna baten engranajeen, aldeak kudeatu eta bizikidetza antolatzeko sortutako tresna baten parte garela. Bizikidetza asaldatu eta aldeak handitzen direnean, irtenbidea ez da haustura, ez da liskarra areagotzea. Irtenbidea ez da aurrerantz ihes egitea. Irtenbidearen lehen urratsa da egia esatea, eta erantzukizunak onartzea. Hasteko, elkar ulertzea eta aurrerabidea bilatu behar dituenaren erantzukizuna; burua erabiliz, ez erraiak erabiliz, gobernatu behar dutenen erantzukizuna; jendetza ziurgabetasunaren eta liskarraren bideari ekin diezaion animatzen duen erantzukizuna. Hor ez du hutsik egin bizikidetza-tresnak, hor ez dute hutsik egiten bizikidetzarako zehaztu ditugun tresnek, ez du hutsik egin bizikidetzarako sortu dugun ereduak. Kudeatzeko ardura dutenek eta erantzukizun handi hori leku egokira eramateko ardura dutenek huts egin dute. Eta horri buruz, legebiltzarkideok, ez da hitz egiten. Ez da zauria ukitzen. Ez gara ari hitz egiten ez Kataluniako gizartearen porrotaz ez Kataluniako erakundeen porrotaz. Kataluniako politikarien porrotaz ari gara. Izan ere, demokrazia ez da lau urtean behin bozkatzea soilik, demokrazia ez da manifestazioak egitea soilik, demokrazia ez da aldarrikapenak egitea soilik, demokrazia ez da eskubideak eta betebeharrak izatea soilik. Demokrazia bizikidetzarako zehaztu ditugun legeak, arauak, esparruak betetzea ere bada, ez baitaude egoera politikoen eta interes partikularren zoriaren mende. Errealitatea da katalanek ez dutela merezi, ez historiagatik, ez identitateagatik, ez lege-babesagatik, politikari nazionalistek ezarri dieten eta nora ezean egiten ari diren ezerezerako bide hori. Errealitatea da mundua aldatu egin dela, eta iraganeko errezetak, esloganak, nahiz lehen arazoei erantzun zieten ideologiak zaharkituta geratu direla gaur. Ez gaude aldaketa-garaian, garai-aldaketan baizik. Eta iragana, batzuei gustatu ez arren, ez da etorkizuna. Eta mundua etengabe sinergia bila dabilen bitartean, bereizten gaituen hori arakatzen tematu dira batzuk Espainian. Nazio-estatu tradizionalak beren burujabetzaren arlo batzuk etengabe lagatzen ari diren bitartean, batu eta mundu gero eta globalago batean hobeto lehiatzeko –eta ziur lehendakari jaunak hala egiaztatu ahal izan duela Ameriketako Estatu Batuetara egindako bidaian–, Katalunia eta Euskadi mundura irekitzeko bide horretatik ateratzea defendatzen dute batzuek, eta aurretik sumatu ezin diren ondorioen (eta ziur horietako bat ere ez dela positiboa izango) mugazerga identitarioetan murgiltzea. Eta mundu zibilizatua leku hobea nola izan bilatzen ari denean, hemen desberdinagoak nola izan bila ari dira batzuk. Legebiltzarkideok –amaitzean ari naiz, presidente andrea–, Katalunia, Euskadi bezala, baina Katalunia gauza askogatik zoriondu behar da, zalantzarik gabe; baina katalanak gaur, haien politikarien erruz (ez begiratu harago: haien agintarien erruz), tentsio handiagoko eta objektiboki aurrez aurre jarritako gizarte batean bizi dira, eta gizarte horretan bandera asko goratzen dira, zalantzarik gabe, identitateak kalkulatzen eta pisatzen dira, zalantzarik gabe, eta, zoritxarrez, identitate-desadostasunak seinalatzen dira. Ebatsi egin zaio herritarrari bere eskubide nagusia, eta ez da erabakitzeko eskubidearen eufemismo hori, hori jada bai baitu: lasai bizitzeko eskubidea ebatsi zaio. Eskubide hori ebatsi zaio, eta horrek, zoritxarrez, ez du zoriontzea merezi. Eskerrik asko, presidente andrea. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2354 | |
10 | 46 | 17.10.2013 | ARRAIZ BARBADILLO | EH Bildu | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Arratsalde on. Gauza bat uler dezazuen nahi nuke: guri, herri moduan, ez litzaiguke gustatuko izatea zuek alderdi politiko gisa zareten modukoak. Pentsamendu propioaren adierazpen gisa diskurtso propioa duten alderdi politikoekin eztabaidatu nahiko genuke gai hau, baina iruditzen zaigu zuek telefono mugikor baten bateriaren autonomia duzuela. Eta, kasu honetan, eztabaida hori egin nahi dugunean, arren, utzi telefonoa, eta Madrilen dituzuen buruekin hitz egingo dugu; izan ere, argi dago –eta, bestela, galdetu Sánchez Camacho edo Pere Navarrori– zer autonomia duzuen, Espainian alderdiak duen diskurtso politikotik pixka bat urruntzen zaretenean akatsak bilatzen baitizkizuete Madrildik. Bestalde, Euskadiko Alderdi Sozialistaren presidente Eguiguren jauna aipatu duzu zuk, Pastor jauna. Nire errespetu guztia hari. Eta, bestalde, esan nahi dizuet alderdi osoak onetsiko balu Eguiguren jaunak dioena, alegia, Euskadiko Alderdi Sozialista Euskal Herriko zazpi lurraldeetarako euskal konstituzioaren alde egongo balitz, oraintxe bertan, ziur asko, errazagoa izango litzateke beharrezkoak diren akordio guztiak zuekin egitea haiekin baino. Baina iruditzen zaigu ez dela hala. Eta gero, beste alde batetik, sentitzen dut metafora ez baldin bada oso ongi ulertu. Kontua ez da Lauaxeta non egongo den edo non ez den egongo. Are gehiago, Lauaxetaren senideak bi aldeetan daude, nik dakidala: batzuk PNVkoak dira eta beste batzuk EH Bildukoak dira. Kontua ez da berriro urgentziazko kontu batean estropezu egitea eta zangoa trabatzea. Kontua zen ea posible den elkar laguntzea bide luze hori herri gisa egin ahal izateko. Hori zen gure asmoa, eta horretarako luzatu dugu eskua. Ongi pentsatuak izan nahi dugu, eta alde horretatik gure ondorioa argia da: gaur egin duguna, gaur egiteko kapaz izan garena, pentsatu nahi dugu bere xumetasun horretan badela mugarri ttiki bat euskal bide luze horretan, eta horrekin gelditzen gara. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2355 |
10 | 46 | 17.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Bai, eskerrik asko, presidente andrea. Proposamena egin duen taldeak ezer erantzun ez dien arren gainerako taldeei, zenbait gauza esan nahi nituen nik; izan ere, oso gai garrantzitsua da hau, eta guztiok oso serio hartu beharko genuke. Eta, azken batean, espero dut Espainiako Gobernuak eta Espainiako alderdi politiko handiek eman behar zaion erantzuna emango diotela Katalunian egin nahi denari, bereziki, Kataluniako Gobernu nazionalistak egin nahi duenari. Esan nahi dut, guk, noski, gure zuzenketa bozkatuko dugula, eta iruditzen zait oso argia dela: indarrean dagoen legezkotasuna, ordenamendu juridikoa eta Espainiako Konstituzioa aldarrikatu eta errespetatu nahi ditugu, gure bizikidetza demokratikoaren eta gure herritar-eskubideen bermea direlakoan. Hori aldatu nahi duenak, Diputatuen Kongresura joan behar du, eta gehiengoa lortu egin nahi dituen aldaketak susta- tzeko. Guk, bistan denez, hori egin dugu interesgarriak iruditzen zaizkigun zenbait gai defendatzeko. Euzko Alderdi Jeltzaleak egoki deritzonean egin dezake, baita Amaiurrek ere. Ez dugu sozialisten zuzenketa babestuko, iruditzen baitzait, zinez, Legebiltzar honek Kataluniako egoerari buruzko kezka agertu baino zerbait gehiago egin behar duela. Eta egoera horren erruduna ere bada, gainera, oso erruduna, Zapatero jauna, eta Alderdi Sozialista bera, azken urteetan Estatutari dagokionez eta Kataluniako politika inguratu duen guztiaz bultzatu dituen politikengatik. Orain gertatzen ari den guztiaren eta mahai gainean dugun erasoaren arduraren parte handi bat Alderdi Sozialistari dagokion, baita Zapatero jaunari ere. Bistan denez, EH Bilduk eta Euzko Alderdi Jeltzaleak sinatu duten erdibideko zuzenketaren aurka bozkatuko dugu, eta uste dut jada definitu dudala nire lehen mintzaldian zergatia, berriro diodanez, bide ezdemokratikoa aitortu nahi duelako. Kataluniako Gobernuak aurrera eraman nahi duen bidea ez da demokratikoa, ez du errespetatzen edo ez du errespetatu nahi indarrean den legedia, eta, gainera, gezur bati eutsi nahi dio, eta gezur horren atzean, beste gezur asko daude. Eta, berriro diot, erabakitzeko eskubidea, autodeterminazio-eskubidea, gezur hutsa da, ez da halako eskubiderik. Gezurra defendatzen duzue zuek. Izan ere, herritarrok demokraziaren hasieratik ari gara esaten, baita Kataluniako eta Euskadiko herritarrak ere, baina zuek proposatzen duzuen erabakitzeko eskubidea, autodeterminazio-eskubidea, gezurra da, gezur handia. Ez da halako eskubiderik. Ezin da zatitu hauteskunde-errolda, eta burujabetza Espainiako herritar guztiena da, Estatua osatzen duten guztiena. Beraz, espainiar herritar guztiena da burujabetza, eta guztion artean erabaki behar dugu Estatuaren egitura. Eta, hain zuzen ere, Kataluniaren eta Espainiako Gobernuaren arteko elkarrizketa proposatzen du erdibideko zuzenketa honek. Nire ustez, kasu honetan, Espainiako Gobernuak ezetz esan behar dio Kataluniako Gobernuari, egin nahi duena ezinezkoa dela, eginezina, haien bidea ez delako demokratikoa, eta ez duelako errespetatzen indarrean den legedia. Elkarrizketa hori soilik izan daiteke Espainiako Gobernuaren eta Kataluniako Gobernuaren artean gai honi dagokionez: ezetz esan behar dio, ezinezkoa dela. Eta legea, Espainiako Konstituzioaren artikuluetako bakoitza aplikatu behar du Espainiako Gobernuak. Beste alde batera begiratu beharrean, itxurak egiten egon beharrean, luzamendutan ibili beharrean, Kataluniako Gobernuari esan behar dio hori ezinezkoa dela, Espainiako Konstituzioa aplikatuko dela, artikuluetako bakoitza, Espainiako Konstituzioaren artikuluetako bakoitza, bizikidetza haustea helburu duen astakeria ez-demokratiko hau geldiarazteko. Hori esan behar dio Espainiako Gobernuak. Ez dut uste hau politikarientzako eztabaida politikoa denik. Iruditzen zait gehiago dela nazionalistek nazionalistentzat egindako eztabaida bat, eta indarrean den legedia hautsi eta bidegabekeria bat defendatu nahi dutela, bizikidetza hautsi eta, bide batez, beren lotsak (ustelkeria-kasuak, krisi ekonomikoak, gizarte-murrizketak eta langabezia) estali nahi dituzte. Hori da eztabaida hau. Eta nazionalistak ez garenok urte gehiegian pilatutako gezur horiek guztiak argitu behar ditugu; Espainiako nazionalismoek urte gehiegian pilatutako gezurrak, urte luzez pilatutakoak. Ezetz esan behar zaie, gezurretan ari direla, eta faltsua dela, ez dela autodeterminazio-eskubiderik, eta herriaren etorkizuna guztion artean erabakiko dugula. Eta, beraz, hor ez da eztabaidarako lekurik, ezetz esateko eztabaidarakoa izan ezik, bide hori Konstituzioaren kontrakoa, eta, beraz, iruzurra dela esatekoa besterik. Bada, amaitzeko, nire elkartasuna adierazi nahi diet katalanei, bereziki azken urteetan politikari ustel eta arduragabeen biktima izan diren herritar katalanei. Hori da UPyDren diskurtsoa, hemen nahiz Espainiako edozein lekutan defendatzen duguna, benetan sinesten baitugu diskurtso horretan. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2356 |
10 | 46 | 17.10.2013 | PASTOR GARRIDO | SV-ES | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Ongi. Arraiz jaunak lehen mintzaldiari ekin dio esanez Espainiako estatua krisian dagoela, eta egia da. Egibar jaunak ere esan du. Zalantzan jartzen dela Espainiako sistema politikoa, eta egia da. Espainiako erakunde-arkitektura zalantzan dagoela, eta egia da. Eta guk Estatu horren, herrialde horren eta erakunde-arkitektura horren beste planteamendu bat egin nahi dugu, multzoaren ikuspegitik, iruditzen baitzaigu egiaz izan diren disfuntzioak, eta izan dira, guztion artean konpondu behar direla, eta ez salba dadila ahal duena eta halako jokoekin, edo "ni banoa hemendik, ongi baitatorkit txoko honetan geratzea", eztabaida faltsua baita gainera, errealitatearekin bat ez datorrena. Jakina badirela arazoak, jakina badela krisia Estatuan, autonomia-erkidegoetan, erakundearkitekturan, politikan, eta guztion artean eman behar diogu erantzuna; bestela, ez du irtenbiderik izango, zuek edo katalanak ordezko errealitate bat sortzen tematu arren ere, ez baitu irtenbiderik ez bada adostasunaren eta baterako lanaren oinarritik egiten. Zeren eta egia da frustrazioak izan daitezkeela Kataluniako gizartean; Estatutari buruz Konstituzionalak eman zuen epaiak frustrazioa eragin zuela; krisi ekonomikoak eta Kataluniako Gobernuaren gizartemurrizketek frustrazioa eragin zutela; PPko buru askok Kataluniaren aurka egindako kanpainek Espainiarekiko gaitzustea eragin zutela. Ala ez zenuten entzun giza katean hitz egiten zutenen erdiek hau ziotela: "Espainian nahi ez gaituztenez, joan egin beharko dugu"? Planteamendu-arazo askok eragindako haustura emozionalaren arazoa da hori, eta guk gure errua izango dugu, eta beste batzuek gehiago bide horretan; baina hori ez da konpontzen frustrazio gehiago eraginez, eta Kataluniako gizartea irteerarik gabeko bideen dinamikan sartuz. Zeren eta ezin da halako egoera batetik atera gauzak erraiekin eginda, kasu askotan Katalunian egiten ari diren moduan, eta, gainera, erabakitzeko eskubidearen literatura fantastiko hori erabiliz Katalunian nabarmenak diren kudeaketaakatsak estaltzeko, eta saiatuz –eta hori begi-bistakoa da– Kataluniako gizarteak ez hitz egitea horiei buruz. Egibar jaunak, gai honi buruz hitz egitera ateratzen den bakoitzean, kafeinaz hitz egiten digu, guztiontzako kafeaz. Dena den, ondorioztatuko dugu, Egibar jauna, gainerakoek kafe hutsa dutela, eta guk, gutxienez, kafesnea, ezta? Izan ere, badirudi Euskadiko autogobernua ezin dela erkatu Extremadurakoarekin, Murtziakoarekin edo Gaztela eta Leongoarekin. Beraz, ezin da zuk egiten duzun alderaketa hori egin. Eta ezin da nahasi legezkotasunaren eta zilegitasunaren arteko dikotomia faltsu hori ere, eremu arriskutsuan sartzen baikara orduan. Legezkotasunak eta zilegitasunak eskutik joan behar dute beti gure sistema demokratikoaren moduko batean; bestela, zilegitasuna, ustezko zilegitasuna legezkotasunaren gainetik jartzeak demokratikotik gutxi duten irtenbideetara eramaten baikaitu. Eta iruditzen zait ondo asko dakizula zuk hori. Niri beldur pixka bat ematen dit zuk hau esaten duzunean: "Ibarretxek egin zuen bidearen testuak hemen daude". Eta hemen daude zertarako, Egibar jauna? Zer egin behar da eraman gintuzten tokira eraman gintuzten testu horiekin? Nik jakin egin nahi nuke! Orain arte ez diot entzun oraingo lehendakariari, Urkullu jaunari, Gobernu honek zehazki hori jarriko duela martxan, eta pozten naiz; baina jakin egin nahi nuke hala ez bada, bidea besteren bat bada. Orain artean, konponketa moduko bat egin duzue: "elkar maitatuko dugu pixka bat, elkar asko jo gabe, ea bien artean egin dezakegun bideren bat…", eta, bidez batez, gainerako guztiei kalte egingo diguzue, hain zuzen, Egibar jauna. Agian zuk ere kontuan izan behar zenuke, eta berdin Bildukoek ere, Ganbera honetan, orain gehiengoa izan arren ere, zuen planteamenduekin bat ez datorren jende asko dagoela. Guk ez dugu behar inondik telefonoz deitzea, ala ez deitzea. Izan ere, gu ez gara nazionalistak, ez gara, eta, beraz, erabat harro gaude, harro gaude Espainiako Langile Alderdi Sozialista deritzon baterako proiektu baten zati garelako, zeina, hein handi batean, hemen sortu baitzen, lur honetan. Eta, beraz, PSOE horren parte gara, ez haren sukurtsal. Proiektu horren zati garrantzitsua. Eta, beraz, ez egin guri tranparik: "Deitu zuek eta esan…". Ez. Askotan deitzen diogu elkarri, eta elkarri esaten diogu esan behar dugula iruditzen zaigun guztia. Dena den, neurriak bizi du mundua, izan zentzu pixka bat eta herrialde-erantzukizun handia; zeren eta batzuek ahotan darabilte beti herria, baina oso gutxi pentsamenduan herritarrak. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2357 |
10 | 46 | 17.10.2013 | EGIBAR ARTOLA | EA-NV | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Errespetuarekin jarraituz, nik argi eta garbi utzi nahi dudana da, behintzat, okerrik ez egiteko, gure ustez, Katalunia bizirik dagoen gizarte bat dela eta, atzo Mas presidenteak esan zuen bezala, martxan dagoen herri bat, martxan dagoen herri bat. Beraz, ez ditzagun karikaturizatu istorio hauek, zergatik nik uste dut gauza serioa dagoela Katalunian. Martxan dagoena ibilbide bat da, eta demokraziaren eskutik bere etorkizuna garatu nahi dute. En cuanto al texto, EH Bilduk Eguigurenen testuei buruzko proposamena ere egin duenez (pentsatzen dut ez dela haren obra guztiarena izango), gaia argi izan dezagun, elkar ulertzea Eguigurenen testuek Alderdi Sozialistarekin duten elkar ulertzearen aldetik badoa, Eguigurenen testuak ez dira gureak. Bigarren lekuan, Ganbera honetan onartu diren testuak Ganbera honetan daude. Ganbera honetan jaso dena Eusko Legebiltzarrak berak onartu du, eta legebiltzarkide berriek ere berrikusi ditzakete eztabaidak, eta zehazki zer onartu zen ikusi. Ez dira lotesleak. Ez dira lotesleak. Hau dio Euzko Alderdi Jeltzaleak: "Hau erreferentzia bat da". Testu gehiago izan daitezke! Adibidez, zuek Loiolako paper edo itun izendatu zirenetatik hurbil egon zineten! Haiek ere baliozkoak izan daitezke. Ez esan orain preskribatu egin dutenik! Izan ere, orokorrean aipatzea zatitzen duena, batzen duena, txertatzen duena, kanpoan uzten duena, adostasunaren bilaketa, eta desberdinen arteko akordioaren edabe berria… eta, ez pentsa, birak ematen dizkiot, bada, nik desberdinen arteko adostasunaren gai horri... Zeren eta ba al da desberdinen artekoa ez den akordiorik? Norberak bere buruarekin adosten badu, ez dirudi meritu berezirik duenik! Desberdinen artekoak dira beti akordioak. Arazoa da desberdinen artean, erlazio horretan, batek beti, desberdina izanik, beto-eskubidea duela, eta eskuarki desberdina denak, indarrean den legezkotasunaren bermea ez ezik, gure errealitate politikoaren moduko batentzat erabat gaindiezina den gehiengoa duela, haren kokapena berresten duena. Izan ere, zuek zilegitasun demokratiko guztia zenuten desberdinen arteko (PSOE eta PP) akordioak egitean. Akordio gurutzatu bat egiten denean, unionista edo konstituzionalista ados dagoen bakoitzean, aurrera doa. Arazoa da norbaitek Ganbera honetan zerbait adostea, eta konstituzionalista ados ez egotea, desberdintasunbaldintza aldarrikatzen baitu, beto-eskubidea ere bai baitu. Hori da arazoa! Ez dut uste azalpen gehiagorik behar duenik! Izan ere, desberdinen arteko akordioak beti dira desberdinen artekoak. Berdinagoak, hurbilagokoak izango dira; baina beti desberdinak. Guztiok ez gaude alderdi politiko bakar batean. Por ello... Eta Alderdi Popularrak esan duena txertatuz... Bakarrik jan duzula esan didazu; ez dakit non dagoen alegiazko lagun hori. (Risas) Baina ikus dezagun, prozesu politikoetan, kimikan bezala –hala esaten zigun alderdikide batek–, katalizatzaileak eta inhibitzaileak daude. Eta katalizatzen duten prozesuek katalizatu egiten dute... eta, kasu honetan, Kataluniari buruz ari naizela, nabarmena da gauza asko katalizatu dituen estrategia bat izan dela. Orain esan du Pastor jaunak, maitatua sentitzen ez den jendeaz ari zela, esan du arazo emozional hutsa dela. Ez, ez! Hemen Estatutu bat onartu da, eta Gobernuko presidentetzarako hautagai batek, Zapatero jaunak, esan zuen errespetatu eta errespetarazi egingo zuela Parlamentuak gehiengoz onartua... Gero, ustekabean, Gobernuko presidente aukeratu zuten, eta esandakoa ahaztu zuen. Eta gero etorri zen Estatut ospetsua, eta marrusketaz leuntzea, Guerra jauna arotz-kanetan; Estatutua zatikatu, eta atzera itzuli zieten. Ukatu egin zen zerga-ituna, eta ez da irtenbiderik Kataluniarentzat... Eta une honetan Estatuak, nahi izanik ere, ez du irtenbiderik. Ez du irtenbiderik! Eta hala da Estatuaren ereduaren hasierako diseinuan, errealitate nazionalak, euskal errealitatea eta katalana, besteak beste, nahasi egin zirelako autonomien estatu deritzonarekin, eta ez ahaztu, berriro... Eta ez gara Viriatoren garaiez hitz egiten ari, ez; kolpeaz ari gara, militarrentzat porrota izan zena baina, hain zuzen, helburu politiko bat zuena, eta gero etorri zen LOAPA, etab. Orduan, Estatuak irtenbidea eman behar dion egoera bat dago, eta bikain balia dezake bizi duen eredu-krisia estatu-egitura izan nahi duten errealitate nazionalei erantzuteko, berdintasunez jokatzeko, sistema bat eta bizikidetza-eredu bat hartzeko. Hori da nahia! Eta testuak ez dira sakratuak, baina hor daude. Hemengo diskurtsoa dago, batzuen eta besteen mintzaldiak, baita Madrilgo diskurtsoak ere, Zapatero jaunarena, hor da Rubalcaba jaunaren diskurtsoa, hemengo estatutu berriaren proiektuaren aurkezpenari erantzundakoa, Rajoy beraren erantzuna… Bada, guztiaz hitz egin daiteke, baina Kataluniari, prozesu erabat garbi eta demokratikoa egiten ari denari, gure errespetu osoa. Eta Els Segadors himnoak berak dioen moduan ("Bon cop de falç, defensors de la terra"), bistakoa da, aurrera egiten utzi ezean, are indartsuagoa izango dela Katalunian igitai-kolpe demokratiko hori. Beraz, zorionak gure aldetik. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2358 |
10 | 46 | 17.10.2013 | SEMPER PASCUAL | Mozioa, Arri Zulaika Portillo EH Bildu taldeko legebiltzarkideak aurkeztua, EAEko lan publiko guztietan lurraldeko lanhitzarmena betearazteari buruz. Eztabaida eta behin betiko ebazpena | Elementu katalizatzaileen gainetik... Izan ere, noranzko batean nahiz bestean daude, Egibar jauna, elementu katalizatzaileak, bai, noski! Izan ere, noski, hemen nazionalisten fabrikaz soilik hitz egiten da, baina bada kontrako fabrika ere! Makina bat mezu lazgarri jasan behar izan ditugu!, bai eta espainiar guztiek ere, mezu erabat irentsezinak, Kataluniako nazionalista oso sektarioen aldetik, eta hemengoen aldetik! Ez dira bada izango elementu katalizatzaileak alde batetik eta bestetik…! Baina kontua da arrazionaltasun-elementuak txertatzea. Kontua da egoera gehiago ez tenkatzea. Herritarrek beren bizitzak ongi kudeatzeko eman dizkiguten tresnak erabili behar ditugu, gutxienez legea eta sistema ongi kudeatzeko, haien bizitzak arrazoizkoak izan daitezen, eta politikariek ez ditzaten etengabe tenkatu. Eta hori ari da gertatzen Katalunian! Inor gai al da defendatzeko egungo Katalunia 1992koa baino hobea dela, adibidez? Zentzuduna den inor gai da hori defendatzeko? Zein izan da arazoa? Zein zoratu da hemen, politikoki hitz eginda? Nork ekin dio aurreranzko ihesari, eta puntu horretan ez zegoen gizartearen zati handi bat arduragabeki eraman? Zergatik? Zer helburu lortzeko? Hau mugimendu bat da, mugimendu nazional sakratu bat, eta, hori defendatzen den bitartean, ez duzu eguneroko gauzei buruz hitz egin beharrik; baina horretarako ordaintzen dizu jendeak, horretarako aukeratu zaitu jendeak. Eta hori ari da gertatzen une hauetan Katalunian! Kataluniaren gizarte-arazoak, arazo ekonomikoak, kudeaketa-arazoak politiko katalanen erantzukizun hutsa dira soilik, ez kanpoko inorenak. Ez da Katalunia hondoratu nahi duen etsairik. Inork ez die kanpotik kalte egin nahi katalanei. Inork ez du katalanei kalte egiteko eginkizun sakrosanturik. Katalunia gidatu duten politikarien, eta, bereziki, nazionalisten (nagusiki, historia demokratikoan, nazionalistak), baldarkeriak, ezintasunak eta gaitasunik ezak onartu du gaur Kataluniak bizi duen egoera izatea. Eta kontrakoa esatea egia ez esatea da. Eta egia da, Egibar jauna, mitoak eraisten hasi behar dugu; abertzaleek, kasu honetan zuek Bildurekin batera, elkarrekin, identitate-sentimendu bat baliatzen baituzue, eta, gure ustez, oso arduragabe. Izan ere –eta esan dizut inoiz– identitatea ezin da homogeneizatu, herritarrak adina baitira, baina zuek bi gauzatarako zilegitasuna edo dispentsa ematen dizueten identitate-sentimendu bat erabiltzen duzue. Dispentsa ideologikoa, legez kanpo jardutea baimentzen dizuena. Alegia, guk jarri ditugun esparru juridikoak urratu egin ditzakegu; gure identitateak, gure sentimenduak uzten digunez, ez dago esparru nahikorik. Beti urratu ahal izango da, gure interesen arabera. Dispentsa ideologiko hori ematen dizuete, eta baita dispentsa politikoa ere, dispentsa politikoak egiaz ez hitz egiteko aukera ematen baitizuete. Eta zein da errealitatea? Errealitatea da, eta ez du Alderdi Popularrak esaten, errealitatea da Kataluniaren independentziak, Euskadiren independentziak bezala, Bildurekin batera hartu duzuen bideak (eta lehendakari jaunak 2020rako zehaztu digu; egia da lehen 2015erako zehaztu zela, ikusiko dugu datorren astean 2017rako zehazten den), zuek eraman nahi gaituzuen independentziak, Europatik kanpo uzten gaituela. Abisua eman digute: Europatik kanpo utziko gaitu. Ziurgabetasunera eramango gaitu, ez baitakigu zer gertatuko zaion Euskadiri, Euskadi hipotetiko independente bati. Pobretzera eramango gaitu. Jaime Malet jaunak esaten du, eta ez da ezeren susmagarria (Ameriketako Estatu Batuetako Merkataritza Ganberaren Presidentea da, eta, gainera, Jaume Malet du izena), esaten du kezka handia dagoela Katalunian kokatutako nazioarteko izaerako enpresen, multinazionalen artean. Eta esaten du prozesu horrek lanpostuen eta inbertsioen deslokalizazio masiboa eragin dezakeela. Lanpostuen eta inbertsioen deslokalizazio masiboa. Eta esaten du datozen urteetarako aurreikusten den bezalako ezegonkortasun politiko eta ekonomiko ziurrak ez diola onik egiten Kataluniari. Ezta Euskadiri ere. Gizartea pobretuko da, eta herritarren bizi-kalitatea, eta, batez ere, tentsio jasanezina izango da. Ezin gara berriro itzuli duela ez denbora asko zuek eragin zenuten tentsioz beteriko euskal gizarte eta politikagintza haietara. Ezin diguzue jarri egungo eredu katalana, politikoa, ispilutzat, erreferentziatzat. Onartezina da Katalunian gertatzen ari dena gauza positiboa balitz bezala saldu nahi izatea. Onartezina da. Hori nahi duzue zuek Euskadirentzat, Ibarretxe II? Berriro ere tentsio iraunkorrera itzuli? Munduak etorkizunari begiratzen dio, XXI. mendean gaude, eta moldatu egin behar dugu, gure enpresak gero eta mundu konplexuagoan lehiatu behar dira, eta gaur hemen izan dugu, hain zuzen, zoritxarreko adibide bat. Eta are gehiago barneratuko gara horretan? Hori da Euzko Alderdi Jeltzaleak Bildurekin duen eredua: Europatik askatu, Europatik atera, horretarako aukera ematen digulako gure identitateak, eta patxada ederrean geratu. Eta amaitzea noa, presidente andrea, ziur asko, Egibar jauna, gustuko izango duzun erreferentzia batekin. Prozesu eratzaileaz hitz egin duzue, eta esaldi batzuk aipatuko dizkizut, ea zer iruditzen zaizkizun: "… foru-lurraldeen eskubidea iritsi da gaur, edo euskal eremuarena, berriro ere autonomia ahalik eta modu zabalenean jartzeko indarrean, betiere Estatuaren eskumen burujabeekin talka egiten ez badu; izan ere, ezinbestekoak dira horiek herrien osotasuna, Estatua eta Espainia osatzen duenarena, elkartasunean arautzeko"; "… guk eztabaidaezin egin genuen, Estatuaren oinarrizko eskubidetzat onartuz, eta Estatuak soilik izan behar ditu burujabe. Esaten dut negoziazio luze honetan izan diren ika-miketan agertu diren nahasteak saihesteko". Eta azkena ez da interes gutxiagokoa: "… argi gera bedi: eskubide historikoen onarpenean ez zen ez autodeterminazio-asmorik, ez Konstituzioaren muga kentzekorik, ez Konstituziotik ateratzekorik". 1978ko uztailaren 21a, Xabier Arzalluz. Gaur atzerantz zoazte zuek, ez denboran, denbora joan egiten baita, baina zuek atzera egin duzue, eta okerrena da Euzko Alderdi Jeltzaleak ez duela bakarrik atzera egiten, baizik eta Bildurekin, eta horrek kezka eragin beharko lizuekete. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/3ac50313-0bab-485e-b0cc-663ccc257eca | parl_eu_2359 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | OTADUI BITERI | EA-NV | Galdera, Ana Otadui Biteri Euzko Abertzaleak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014-2016 aldirako Berrikuntza Publikoaren Planari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakaria, sailburuak, legebiltzarkideok, egun on guztioi. Erkoreka sailburu jauna, indarrean dagoen 2011-2013 Berrikuntza Publikoaren Plana martxan jarri zenetik aurrerapauso garrantzitsuak eman dira plan honetako lerro estrategikoetan. Eta esango nuke aurrerapausorik nabarmenenak Administrazio elektronikoaren esparruan eman direla, bai zerbitzu elektronikoen zabalkuntzari dagokionez, bai eta zerbitzu elektronikoak eusten dituen plataforma teknologikoaren bilakaerari dagokionez. Horrez gain, aurrera jo da Interneteko presentziako modeloetan eta herritarren arretan. Nabarmentzekoa da elkarlaneko esperientziak ere martxan jarri izana elkarlan-sare, praktiketako komunitate eta berrikuntza-taldeen bitartez. Gardentasun- eta partaidetza-lerro estrategikoan lortutako emaitzak dira, seguruenik, kanpoan eragin handiena izan dutenak; esaterako, Irekia eta Open Data Euskadi proiektu esanguratsuekin. Indarrean dagoen Berrikuntza Publikoaren Plana urte hau amaitzean bukatuko da, eta badakigu Jaurlaritzak konpromisoa hartu duela berrikuntza publikoaren beste plan bat egiteko 2014-2016 aldirako. Konpromiso horren aurrean, Erkoreka jauna, 2014-2016 berrikuntza publikoaren plana egiteko jarraibide nagusiak zein diren jakin nahiko genuke. Besterik ez, eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2360 |
10 | 47 | 18.10.2013 | HERRI ADMINISTRAZIO ETA JUSTIZIAKO SAILBURUAK (Erkoreka Gervasio) | Galdera, Ana Otadui Biteri Euzko Abertzaleak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014-2016 aldirako Berrikuntza Publikoaren Planari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Otadui anderea, egun on guztioi lehenik eta behin. Administrazioaren helburua herrita- rra da, Administrazioak herritarra du sorburu eta helburu, Administrazioa herritarrarengan justifikatzen da eta herritarrari zerbitzuak emanez legitimatzen da egunean-egunean. Horrek esan nahi du herritarra dela Administrazioaren jardunaren funtsa eta ardatza. Baina XXI. mendeko herritarra ez da XIX. mendekoa ezta XX. mendekoa ere. Goitik eta behera eraldatua agertzen zaigu arlo guztietan: jarreretan, eskaeretan, planteamendu guztietan, beharretan, asmoetan, eskakizunetan. Eta horrek izugarrizko erronka planteatzen dio Administrazioari, XXI. mendeko herritarrari zor zaiolako maila horretako Administrazioa eta XXI. mendeko Administrazioa baita ere. Erronka horretatik sortzen da zuk aipatzen duzun plana, Innobazio Publikoari buruzko Plana. Eta datorren epealdiari dagokionez, plan honek bost ardatz nagusi izango ditu, labur-labur esango dizkizudanak momentu honetan. Lehendabizikoa da gobernantza-sistema edo -eredu berria sustatzeari buruzkoa. Eta eredu berri honek bi zutabe nagusi izango ditu, batez ere balore publikoa modu eraginkorragoan sortu ahal izateko: bata da gardentasunarena, eta bestea da elkarlanarena. Elkarlana, lankidetza, bai erakundeen artekoa eta baita erakundeen eta herritarren artean ere, beti ere, jakina, herritarrei zerbitzurik hoberenak emanez eta hobekuntza horretan jardunez. Puntu horri dagokionez, Administrazioa, Eusko Jaurlaritza, lanean dabil aspalditik eta badabil herritarren parte-hartzeari buruzko liburu zuri bat prestatzen eta baita ere Ganbera honetan ere konprometituta dagoen Administrazio publikoari buruzko legea lantzen, datorren urtean etorriko litzatekeena. Bigarrena, herritarrekiko harremanak aldatzea. Orain arte jarrera batean egon da Administrazioa herritarrarekiko. Orain arte harrera zen puntu nagusia bere herritarrarekiko harremanetan. Hemendik aurrera elkar eragingarritasuna izango da nagusi, batez ere herritarrak jarrera aktibo bat hartu dezan Administrazioaren aurrean. Hirugarrenez, antolakuntzari buruzko eredu berria landu behar dugu. Orain arteko Administrazioaren antolakuntza eta egiturak oso estuak, oso irmoak izan dira eta hori aldatu beharra dago. Administrazioaren egitura organizatiboak askozaz malguagoak izan behar dira, errealitate berrira egokitzeko eta gizartearen aldaketetara moldatzen joateko. Laugarrenez, kudeaketa publikoa hobetu behar da baita ere. Eta honetan badaude tresna eta sistema asko, Administrazioaren jarduna hobetzea posible egingo dutenak, eraginkortasunaren ikuspuntutik, efizientziaren ikuspuntutik eta batez ere zerbitzuen kalitatea hobetzearen ikuspuntutik. Eta azkenez, zuk zeuk aipatu duzun Administrazio elektronikoaren gaia daukagu. Legeak esaten du Administrazio elektronikoan zerbitzuak ugaritu egin behar direla, eta Eusko Jaurlaritza horretan aurrera pausu nabarmenak ematen ari da. Seguruenik urte hau bukatzen dugunerako zerbitzuen % 80 bide elektroniko bidez eman ahal izango dira, eta legealdia bukatzen denerako % 100 eman izango ahal dira bide telematiko eta elektroniko bidez. Beraz, aurrerapauso nabarmenak. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2361 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | URRUZUNO URRESTI | Galdera, Unai Urruzuno Urresti EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Iurbenor auziaren harira argitara eman den informazioaren inguruan | Egun on guztioi. Lehendakari jauna. Iurbenor taldea izan da talde enpresarial bat, Bizkaiko Foru Aldundiak bideratu izan dituen hainbat proiekturen onuradun nagusietakoa. Orain epai-auzian dagoenez, bertako auziperatu nagusiak, Javier Fernández delakoak, hainbat akusazio larri jaurti ditu, EAJko hainbat kargu publiko nahasten ditu afera horretan, lehendakaria bera barne. Eta tamainako akusazioak ikusita, larritasunaren jabe izanda, afera hori korrupzio kasu argi bat baita, guretzat ezinbestekoa eta urgentziazkoa da lehendakariak berak bere inplikazioa edo inplikazio eza argitze aldera argibide guztiak ematea. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2362 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Unai Urruzuno Urresti EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Iurbenor auziaren harira argitara eman den informazioaren inguruan | Legebiltzarburu anderea, legebiltzarkide jaun-andreok, egun on guztioi. Urruzuno jauna, lehendakaria izan baino lehenagotik, baina lehendakaria naizen aldetik gardentasunarekin konprometitua nago. Zure galderan oso gai zehatza adierazi duzu eta erantzunean zehatza izango naiz. Iurbenor enpresa garrantzitsua zen eta proiektu garrantzitsu bat zuen. Enpresa horren proiektuen gaineko interesa azaldu egin nuen, bai, beste enpresa askorekin egin nuen eta egiten duda bezala. Ezin diot ezer aurpegiratu nire buruari horregatik, izan ere erabat zintzo jokatu egin nuen, argitasun eta gardentasun osoz jokatu nuen une oro, ezer eskutatu gabe. Iurbenor auzia une honetan epairako prest dago, zuk diozun bezala, eta ukaezina da enpresak ez zuela nahi zuen helburua lortu. Zure galderaren arrazoia, Urruzuno jauna, prozedura judizial batean auzipetutako pertsona batek egindako adierazpenak badira, ez nik lehendakari gisa eta ez Jaurlaritzak zerikusirik ez dugun kontu baten aurrean, eta adierazpen horiek, beren justifikazioan, lehendakaria eta Jaurlaritza auzitan jartzen dituzten akusazio larritzat jotzen badituzu, eta arrazoi hori, auziperatuak berak esandakoaren arabera, La Arenako hondartzan egindako solasaldi luze eta zabal batean nirekin batera parte hartu zuela esanez egindako adierazpenek eskaintzen duten sinesgarritasunean oinarrituta badago, epaiketan adierazi zuen bezala, nik esango dizut, Urruzuno jauna, ez dudala solasaldirik egin La Arenako hondartzan, ez solasaldi luzerik eta ez zabalik. Orain zeuk atera gainerakoari buruzko ondorioak. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2363 |
10 | 47 | 18.10.2013 | URRUZUNO URRESTI | Galdera, Unai Urruzuno Urresti EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Iurbenor auziaren harira argitara eman den informazioaren inguruan | Guk ez diogu Javier Fernández bezalako pertsonaia bati lehendakariari baino sinesgarritasun gehiagorik emango, ezta gutxiagorik ere. Kontua da hemen oraindik hainbat puntu ilun daudela, argitu gabekoak. Adibidez, gure ustez berak oso ondo laburbiltzen du esaten duenean "ate batzuk joaz, erraza izaten da mesede batzuk lortzea". Eta hori berak ez du esaten berak hori pentsatzen duelako. Esaten du aurrekari batzuk dituelako eta aurretik fabore edo mesede horiek onartu egin zaizkiolako, Bizkaiko Foru Aldundiaren aldetik, BBK-ren aldetik. Eta guk esaten duguna da –eta badaude beste konstatazio batzuk ere– horrek esaten duela urteetan hemen etxebizitza eta eraikuntzaren alorrean eraman izan den politikak, askotan, politikarekin, alderdi politikoekin, instituzio publikoekin erabat lotuak eta nahastuak dituzten harremanek frogatu egiten dutela, ez kasu honetan beharbada, baina susmoak badaudela esateko, agian, kasu honetan ere beste horrelako kasu baten aurrean egon gaitezkeela. Orduan gure ustez hori da argitu beharrekoa. Ez ote gauden beste behin ere instituzio publikoak, negozio pribatuak, alderdi politiko konkretu batzuen botereguneak, kirol-elkarte batzuk eta dena nahastu egiten den trama batean aurrean. Eta guretzat larria dena hori da. Orduan, uste dugu lehendakariak berak duen kargutik, lehendakaria bera aipatua izan eta akusazio larri batzuk lehendakariari, berari egotzi zaizkionetik, lehendakariak egin beharreko guztiak egin behar dituela egon daitezkeen zantzu guztiak eta egon daitezkeen susmo guztiak argitze aldera. Ze, berriro diot, puntu ilun batzuk badaude, denboran bat egiten duten kasualitate asko daude, Bizkaiko Foru Aldundiaren esku-hartzea egon egon da, egoten dira pertsonal trasbase batzuk Afer taldetik gero Garbiker bezalako enpresa publiko batera ematen direnak. Orduan, badaude zantzuak. Orduan, guk uste dugu kasu honetan EAJri, kasu honetan lehendakariari, kasu honetan Gobernuari dagokiola eman beharreko azalpen eta argibide guztiak ematea. Eta besterik gabe, gure jarduera politiko logikoari jarraiki, guk hori da eskatzen duguna. Berriro diot, Javier Fernández bezalako enpresariek, askoren aldetik enpresari eredugarri bezala aurkeztuak izan direnek, guretzat ez daukate lehendakariak baino sinesgarritasun gehiagorik. Baina lehendakariak sinesgarritasuna uste dugu kasu honetan irabazi egin behar duela. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2364 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Unai Urruzuno Urresti EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Iurbenor auziaren harira argitara eman den informazioaren inguruan | Gracias, señora presidenta. Señor Urruzuno, creo que durante estos últimos años los juzgados están llenos de casos como este, y por algo será. Será porque no han conseguido ningún resquicio por parte de las instituciones, al menos por parte de las instituciones que han estado gobernadas por el Partido Nacionalista Vasco. En este contencioso, quiero actuar con la máxima prudencia y responsabilidad, señor Urruzuno. Quiero ratificar lo más importante: que siempre estoy comprometido con la transparencia y el comportamiento ético, y ofrezco y exijo prudencia y transparencia. Iurbenor enpresa garrantzitsua zen, Bizkairako eta Euskadirako proiektu garrantzitsua zuena, beste erkidegoren batean ere garapena bazuena. Egia da, beste edozein ordezkarik egin zezakeen bezala, Euzko Alderdi Jeltzaleko arduradun gisa interesatu egin nintzela. Egia da. Enpresa horren aurrean izan dudan jarduna, beste enpresa batzuekin izan dudana bezala, beti egon dela legearen barruan. Zintzotasun osoz jokatu nuen, enpresa horren proiektuak ezagutzeko asmoz eta, gainera –hori ez da esan– edozein eragile edozein proiektutan interesatuta egon daitekeen bezala, bisitatu egin nuen. Aitortzen dut bisitatu egin nuela. Argitasun eta gardentasun osoz jokatu nuen, ezer ezkutatu gabe. Zuk aipatzen dituzun adierazpenek zerbait ez egin izana salatzen dute. Nire jarduna nire erantzukizunaren araberakoa izan zen, eta legezkotasunaren barruan egindakoa. Zure galderaren justifikazioan esan duzu aipaturiko pertsonak adierazi zuela "legez kanpoko onurak lortzea" –zuk orain esan ez duzuna–, "legez kanpoko onurak lortzea erraza zela ate egokia joz gero". Ukaezina da enpresak ez zuela lortu nahi zuena. Nahiak bete ez izana da, hain zuzen ere, Euskadin legez kanpoko onurak lortzeko ate egokirik ez egotearen adierazgarririk onena. Instituzioek zorroztasun osoz jokatu zuten eta Ogasun publikoari zor guztia itzultzeko eskatu zioten enpresariari. "Iurbenor kasua", instituzioen jardunaren ondorioz, gaur egun epaiaren zain egotea da emaitza. Gracias. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2365 |
10 | 47 | 18.10.2013 | PRIETO SAN VICENTE | SV-ES | Galdera, Txarli Prieto San Vicente Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014. urterako kupoa finkatzeari buruz | Presidente andrea, legebiltzarkideok. Erkoreka jauna, Talde Sozialistatik galdera bat egin dizugu. Kupoari buruz jakin dugunaren inguruan Eusko Jaurlaritzak zer iritzi duen jakin nahiko genuke. Dakizun bezala, Estatuko Aurrekontu Orokorretan, 2014rako aurreikuspenean, 1.524 milioi euro ageri dira kupo gisa ordaintzeko, gaur egun, esaterako, 2013an ordaintzen ari ziren 812 milioien aurrean. Ez dago horren arrazoiari buruzko azalpenik. Ez dakigu transferitu gabeko politikek, elkarrekin ordaintzen ditugunek, prezioa bikoiztu dutelako ote den. Ez dakigu Rajoy jaunak Espainian fronte gutxi dituelako eta beste bat ireki nahi duelako ote den. Badakiguna da lehendik datorren kontua dela eta defizit-helburuetan tratamendu txarra izan dugula; izan ere, gastu gehiago egin genezakeen; inbertsioen geldialdia jasan dugu eta jasaten ari gara, lehen aldiz modu berezian Estatuko Aurrekontu Orokorretatik kanpo utzi gaituzte, Euskal Autonomia Erkidegoa ez dago Estatuko Aurrekontu Orokorren egungo proiektuan… Eta arlo horretan, herrialde hau ahalegin handiak egiten ari denean eta arazo asko eta fronte asko dituenean, garrantzitsua da legebiltzar honek eta herritarrek jakitea zein den Jaurlaritza honen bide-orria, nola defendatuko dituen Euskal Herriaren interesak eta nola defendatuko duen herrialdeak behar duen finantzaketa-ahalmena. Orain arte egoera hori argituko digun ekimenik aurkeztu ez duzuelako egin dizuegu galdera hori. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2366 |
10 | 47 | 18.10.2013 | OGASUN ETA FINANTZETAKO SAILBURUAK (GATZAGAETXEBARRIA BASTIDA) | EA-NV | Galdera, Txarli Prieto San Vicente Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014. urterako kupoa finkatzeari buruz | Gracias, señora presidenta. Zure galderaren arabera, Gobernua hainbat ekintza egiten ari da kupoa defendatzeko. Hara, Euskadiren eraketa ekonomikoaren muinaren parte bat da kupoa, Kontzertu Ekonomikoaren Legeak, Kupoaren Legeak eta Ekarpenen Legeak ad intra eta ad extra eratutakoa. Kontzertu Ekonomikoaren Legearen bizkarrezurrean egituratuta eta araututa dago kupoa, eta kupoaren alderdi puntualak legeria espezifiko batek garatzen ditu, ez onartutako kargagatik Estatuari Ekarpenak egiteko Metodologiaren Legea deiturikoak, hau da, Kupoaren Legeak. Gu egiten ari garena –jarraituko zenituen nire interbentzioak, Erkoreka jaunarenak edo lehendakariarenak–, Kontzertu Ekonomikoa defendatzea da, eta, zehazkiago, kontzertuaren barruan, kupoa defendatzea. Izan ere, euskaldunok errentaren arabera egiten ditugu ekarpenak Estatuaren onartu gabeko kargetara. Lurraldeek instituzio erkideei ekarpenak egiten dizkieten barne-parametroetan xedatuta dagoen bezala, errentaren arabera egiten dugu ekarpena. Zentzu horretan, nik uste dut Estatuan autonomia-erkidegoen finantzaketari buruzko eztabaida bat dagoela, zenbait tokitan edo zenbait agintarik zalantzan jarri duten finantzaketari buruzkoa. Kontzertu ekonomikoa aplikatzeak eragin ditzakeen inperfekzioak hobetzeaz ere hitz egiten da, eta horren ondorioa da Ganbera honetan kontzertuaren eta kontzertuak dituen espezifikotasunaren eta garapenaren aplikazioaren defentsan berriki onetsitako ebazpena, hau da, kupoa. Ildo horretan esango dizut politikoki modu horretan jokatu dugula. Instituzio-esparrutik ere ñabardura bat egin nahi dizut: zuk aipatu duzun zenbatekoa, 1.527, Estatuak egindako kalkulua da. Urtero, Estatuko Gobernuak, unean unekoak, kupoaren kalkulua egiten du. Dirubideen Euskal Kontseiluak, 2014ko ekitaldirako ekarpenak kalkulatzeko orduan, 851 milioiko estimazioa egin du ordaindu beharreko kupo garbiari dagokionez. Estimazio horren arabera, kontseilua osatzen dugun lau instituziook akordioa lortu genuen eta, ondorioz, kupoaren kalkulu hori egin genuen eta gero 2014rako ekarpenen behin-behineko banaketa egin genuen. Beraz, modu horretan jokatu dugu. Estatuak bere parametroak ditu, beti izan da horrela eta, Autonomia Erkidegoan, Dirubideen Kontseiluan dauden lau instituzioen bitartez, 2014an ordaindu beharreko kupo garbiaren estimazioa adostu genuen. Beraz, egon diren aldeak hainbat urtetan egon izan diren ohikoak izan dira baina, elkarrizketaren bitartez, arazo politikoak konpondu behar diren bezala, eta zehazkiago, finantza-akordioetako kontu teknikoek izan behar duten bezala, ildo horretan ari gara lanean eta ildo horretan jarraituko dugu. Besterik ez. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2367 |
10 | 47 | 18.10.2013 | PRIETO SAN VICENTE | SV-ES | Galdera, Txarli Prieto San Vicente Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014. urterako kupoa finkatzeari buruz | Gatzagaetxebarria jauna, ni ez natzaizu ari kupoaren funtzionatzeko moduari buruzko azalpenik eskatzen, dei politiko bat egiten ari natzaizu, Erkidego honentzako askoz garrantzitsuagoa eta premiazkoagoa dena, hau da, zu partaide zaituen Jaurlaritzak euskal herritarrak nola defendatuko dituen jakin nahi dut herritarrak berak ahalegin handiak egiten ari diren une honetan, akordio politiko baten ondorioz herritarrei gehiago emateko eta ahalegin handiagoa egiteko eskatuko zaienean eta, bestalde, herrialde honek eta Jaurlaritza honek politika ekonomikoak eta sozialak gauzatu ahal izateko funtsezkoa den finantzaketa-bidean behin eta berriz muturren aurrean atea ixten digutenean. Badakit aspaldian bilera askotan izaten zaretela, batzuk sekretuak eta beste batzuk publikoak, eta akordio asko eta sintonia asko izaten direla Euzko Alderdi Jeltzalearen eta Alderdi Popularraren artean eta Eusko Jaurlaritzaren eta Espainiako Gobernuaren artean, baina ez dugu ikusten hori zertan gauzatzen den, zertan zehazten den. Ikusten ari gara Euskadi odolusten ari dela, Fagorrekin zer ari den gertatzen, herrialde honetako elementu ekonomikoak eta sozialak lurralde erkidekoak baino askoz okerrago doazela, herritarrei ahalegina egiteko eskatzen zaiela, baina ez dugu ikusten Espainiako Alderdi Popularraren eta Euzko Alderdi Jeltzalearen arteko sintonia hori, akordio hori, giro on hori Euskadik dituen arazoen inguruan. Eta lehen aipatu dut, gaizki tratatzen gaituzte defizit-helburuen arloan, gaizki tratatzen gaituzte Estatuko Aurrekontu Orokorren esleipenetan, inbertsioak gelditu egin dira, kupoaren likidazioa egin gabe daukagu ez dakit noiztik. Gainera, beste mehatxu hori daukagu, Estatuan kupo berri gisa ageri dena… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2368 |
10 | 47 | 18.10.2013 | PRIETO SAN VICENTE | SV-ES | Galdera, Txarli Prieto San Vicente Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014. urterako kupoa finkatzeari buruz | … 2014rako, ez da alde bakarreko kontua soilik; Euskal Herriarekin beste finantzaketa- edo konpentsazio-sistema bat erabiltzeko eta blokeatzeko baliabideak eta mekanismoak ere baditu. Horri guztiari eskatzen dizkiot nik eta eskatzen dizkio nire taldeak azalpenak: non daude Jaurlaritza honek Alderdi Popularrarekin dituen kaudimen hori eta sintonia on hori? | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2369 |
10 | 47 | 18.10.2013 | OGASUN ETA FINANTZETAKO SAILBURUAK (GATZAGAETXEBARRIA BASTIDA) | EA-NV | Galdera, Txarli Prieto San Vicente Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak Herri Administrazio eta Justiziako sailburuari egina, 2014. urterako kupoa finkatzeari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Prieto jauna, errieta egin behar dizut kontu batean: euskal ekonomiaren adierazleak ez dira lurralde erkidegokoak baino okerragoak, ez errentari dagokionez, ez lehiakortasunari dagokionez, ez produktibitateari dagokionez eta ez langabezia-tasei dagokienez. Euskal ekonomiaren adierazleak…, aipatu dizkizudan kontzeptu guztietan adierazle hobeak dituen ekonomia da. Tratu txarraren kontuari dagokionez, guk akordioa lortu dugu aurrekontu-egonkortasunaren arloan. Akordioa lortzeko Estatuko Administrazio Orokorraren eta Autonomia Erkidegokoaren borondateak pilatu eta adiskidetu behar dira eta, horregatik, instituzioen arteko kontu horietan akordioa da politikaren oinarria. Aurrekontu-egonkortasunaren eta finantzairaunkortasunaren arloko akordioak aukerak ematen dizkie herrialde honi eta Jaurlaritza honi, instituzioen artean mantendu behar den akordioan oinarrituta, gure ehun ekonomikoa herrialdeko enpresa txiki eta ertainei likidezia emateko finantza-modalitateen bitartez eta Europar Batasunak bere beso finantzarioa den Europako Inbertsio Bankuaren bitartez jartzen dituen baliabideen bitartez finantzatzeko eta suspertzeko aukera emateko. Eta hori ere adostu dugu Estatuarekin. Zuk esaten didazunean zergatik ez den ari konpontzen, hara, kontu horietan teknikoki dauden desadostasunak, konplexutasun politikoaz gain –orain ez dut sakonduko, denborarik ez dudalako–, egia esan… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2370 |
10 | 47 | 18.10.2013 | QUIROGA CIA | PV-ETP | Galdera, Arantza Quiroga Cia Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzaren zorrari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on, legebiltzarkideok, lehendakari jauna. Zenbat ari zaigun kostatzen mundua aldatu egin dela onartzea! Eta oso aste kritikoa igaro dugu, lehendakari jauna, joan den aste honetan errealitate gordina egiaztatu izan baitugu, nagusitzen den errealitate gordina; errealismo-zaplazteko bat izan da, mundu ireki baten aurreko errealismoarena, hemen ere, Euskadin, lehiakorragoa den munduaren aurrekoa. Eta errealitate gordin horren aurrean bi aukera ditugu: gure herrialdearen bandera-ontzi izan diren enpresei eragiten dien errealitate mingarri baten dramatismoaren aurrean etsi, edo ernatzen hasi. Jendeari egia esaten hasi, jendeari esan bakarrik inora ez goazela eta jendeari egia esan, iraganeko oparotasunean ezin dugula bizi, hori guztia bukatu zela. Gaur egun, politikako gauzarik garrantzitsuena, lehendakari jauna, hemen eta han, Espainian, Erresuma Batuan, Ameriketako Estatu Batuetan eta baita hemen Euskadin ere... garrantzitsuena da, esan dizudan bezala, dirurik gabe geratu garela. Herritarrok bezala. Aurrekontu-defizit ikaragarriak ditugu, handitzen ari direnak, eta horrek gauza sinple bat aitortzera garamatza: diru gehiago gastatu gabe hobetu behar ditugula gauzak. Eta hori zaila da, lehendakari jauna. Hori da gure betebeharra, eta hori da zure betebeharra, eskasiatik kudeatu eta argi eta garbi esan. Lehendakari jauna, legegintzaldi osoa zorpetzea kritikatzen eman ondoren –guk mugak jarri genizkion zorpetze horri, hain zuzen ere–, oso hilabete gutxitan, zure Jaurlaritzak 1.079 milioi euro handitu du zorpetze hori. Eta nik galdetzen dizut: zuk uste al duzu zor publikoa etengabe aipatzea dela Euskadirentzako politika ekonomikorik onena? Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2371 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Arantza Quiroga Cia Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzaren zorrari buruz | Quiroga andrea, "mundua aldatu egin da", "errealitate gordineko astea", "jendeari egia esan", "ezin gara bizi oparotasunean", defizitaren aipamena… Esango al didazu inbestidurako diskurtsoaz geroztik, inbestidurako diskurtsoan, hemen esku hartu dudan aldietan, tribuna honetan esku hartu dudan aldietan zenbat aldiz aipatu dudan errealitate gordina, zenbat aldiz aipatu dudan Jaurlaritza honek izango duen eta izaten ari den kudeatzeko modua? Ez niri etorri halako gauzak esanez, egoerari buruzko planteamendu horien erreferente nagusia ni neu izan naiz eta, Quiroga andrea! Zorra etengabe aipatzeari buruz galdetu didazu. Zuk galdetzen didazu? Zuk galdetzen didazu? Zuk aurreko Jaurlaritzaren aurrekontuak defendatu dituzu Ganbera honetan, zor publikoa etengabe aipatzen zuen Jaurlaritza batenak, Quiroga andrea! Ez zenuen hitzik ere esan aurreko Jaurlaritzak 2009an, 2010ean eta 2011n defizit bat onartu eta gero gainditu zuenean. Ez zenuen hitzik ere esan! Defizita zuten aurrekontuak bozkatu zenituen eta haien likidazioa onartu zenuen, defizita ere gainditu egin zenean. Ez zenuen hitzik ere esan aurreko Jaurlaritza BPGaren % 1,5eko defizitarekin abiatu eta hiru urte geroago % 10etik gorako defizitarekin utzi zuenean. Jaurlaritza honek progresio horrekin jarraituko balu, Eusko Jaurlaritzak progresio horrekin jarraituko balu, Quiroga andrea, hemendik lau urtera Euskadiren zorra BPGaren % 90ekoa izango litzateke, hain zuzen ere, zure alderdiaren Gobernuarekin Espainiak duenaren parekoa. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2372 |
10 | 47 | 18.10.2013 | QUIROGA CIA | PV-ETP | Galdera, Arantza Quiroga Cia Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzaren zorrari buruz | Lehendakari jauna, ni esaten ari natzaizuna oso sinplea da, eta tribuna honetan esan duzula diozuna sinesten baduzu, jar itzazu martxan neurri horiek. Aste honetan zure Jaurlaritzak Fagorri gomendatu dio plan errealista eta eraginkorra aurkezteko. Eta zuek, ari al zarete hori egiten zuen Jaurlaritzan? Pasatu al zarete diskurtsoetatik ekintzetara? Esan dizkizut datuak. Badakigu zer jasan dugun orain arte. Urtebetean, eman dizkizut zenbatekoak, barne produktu gordinaren % 12,8koa da zorra. Eta? Zer egingo duzu? Orain zuk duzu erantzukizuna, hori ari natzaizu esaten. Bestela, zorra ordaintzeko diru gehien erabili behar izan duen lehendakari gisa sartuko zara historian. Eta hori zorra da etorkizunerako. Horregatik, lehendakari jauna, bi urtetan gastu publikoa murriztu eta 7.200 milioi eurotara jaisteko plan bat ari natzaizu eskaintzen, 1.494 milioi euroko aurrezpena, eta hamar urtetan zor publikoa 2.500 milioi eurotara murriztea. Hori da eskaintzen dizudana, lehendakari jauna, proposamen zehatzak, funtsezkoena adostea. Gure herrialdea hurrengo belaunaldiei hipotekatuta ez uztea da funtsezkoena, horrek eragingo baitu putzutik irteteko orain daukagun aukera hau ez galtzea, lehendakari jauna. Nik ekintzak eskatzen dizkizut, eta gainerakoekin duzun eskakizun-maila zeure Jaurlaritzarekin ere izatea. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2373 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Arantza Quiroga Cia Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzaren zorrari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu anderea. Berriro esango dizut, Quiroga andrea: aurreko Jaurlaritzak, zure kritikarik gabeko babesarekin –bai, Quiroga andrea–, zeukana baino gehiago gastatu zuen urtero. Aurreko Jaurlaritzak 2009an, 2010ean eta 2011n egin zuen. Zuk babestu eta bozkatu egin zenuen, ez zenuen inoiz eragotzi. Politika ekonomikoa aplikatu zenuten. Aurreko legegintzaldian izan zenuen erantzukizunak Jaurlaritza honentzako ere ondorioak dituelako aipatzen dizut, Quiroga andrea. Horrenbestekoa izan zen Euskadiko eta Espainiako bidegabekeria, non, Alderdi Popularrak eta Alderdi Sozialistak Konstituzioaren aldaketa bat onartu behar izan zuten abuztuaren erdi-erdian 2011. urtean zorra kontrolik gabe hazten jarrai ez zezan. Horixe da orain bizitzen ari garen testuingurua. Konstituzioa aldatu zenuten, zuen Konstituzio sakrosantua eta aldagaitza aldatu zenuten, zuek hiru urtean egin zenutena beste inork egin ez zezan, Quiroga andrea. Zuek, baita zuek ere, Quiroga andrea. Etengabe zor publikoa eskatu, horixe egin zenuten zuek. Zuek. Horrenbeste egin zenuten, non, zeuen buruari debekatu behar izan zenioten. Gaur, Eusko Jaurlaritza zorroztasunez jokatzen ari da; defizita eta zorra adostuta daude, eta bete egiten dira. Ezaguna egiten al zaizu Jaurlaritza honek egin duen zerga-finkapena? Ezaguna egiten al zaizu Jaurlaritzaren erantzukizuna gauzatzeko erabiltzen ari garen aurrekontu-diziplina? Espainiako Gobernuarekin adostuta daude 2013rako eta 2014rako defizita eta zorra, Quiroga andrea. Adostuta eta irailaren 12an sinatuta daude. Nolanahi ere, ba al dakizu zergatik zorpetu behar duen gaur Euskadik? Hein handi batean, zuk onartutako aurreko Jaurlaritzaren zorraren interesak eta amortizazioak orain ordaindu behar ditugulako, Quiroga andrea. Aurten 448 milioi izan dira, eta datorren urtean 800 milioi baino gehiago izango dira. Jaurlaritza hau, Quiroga andrea, ez da ari duena baino gehiago gastatzen eta ez du duena baino gehiago gastatuko. Eta hori da 2009ko, 2010eko eta 2011ko ekitaldietan gertatu ez zena, oraingo eta etorkizunerako arazoa eragin duena. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2374 |
10 | 47 | 18.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on, denoi. Sailburuok, lehendakari jauna. Zuk eta Bizkaiko diputatu nagusiak bilera bat izan zenuten joan zen astean Nueva Yorken Solomon Guggenheim fundazioko arduradunekin. Kortesiazko bilera zela baina edukia ere izan zuela azaldu zenuen zuk. Bileraren edukia zein izan zen jakin nahi dugu, zertaz hitz egin zenuten eta zer iritzi defendatu zenuen bileran. Bizkaiko diputatu nagusiak esan zuen bilera historikoa izan zela, bilera estrategikoa. Bestalde, aurtengo ekainaren 13an, Legebiltzarreko osoko bilkurak erdibideko honako zuzenketa hau onartu zuen Euzko Abertzaleak taldearen aurkako boto bakarrarekin: "Eusko Legebiltzarrak onartu ditu Guggenheim museoaren ibilbidearen azterketarako eta ebaluaziorako batzorde txostengilearen irizpenaren iritziak eta gomendioak, eta Eusko Jaurlaritzari eskatu dio bere gisa txerta ditzala fundazio amerikarrarekin 2014ko abenduan sinatu beharko duten kudeaketaakordiorako negoziazioari begira euskal iritzia eratzeko prozesuan". Ez dakigu euskal instituzioek zer jarrera defendatu zuten Nueva Yorken, eta ez dakigu Legebiltzarreko batzorde txostengilearen iritziak eta gomendioak defendatu zenituen. Ez dakigu. Azalduko al diguzu orain. Bilera horren edukia zein izan zen galdetu dizugu guk, eta batzorde txostengileak egin eta Legebiltzar honek onartutako gomendioak defendatu zenituen ala ez, Legebiltzarreko batzorde txostengilearen iritziak eta gomendioak zeuen gain hartu zenituzten. Hala egin baduzue, bilera hartan hala egin bazenuten edo etorkizun hurbilean egingo duzuen. Eskerrik asko, lehendakari jauna. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2375 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Maneiro jauna, badira gai honetaz beste galdera bat eta interpelazio bat dauzkadanak gaurko goizean zehar, eta esan egingo dizut gero ere esan egingo dudana. Eusko Jaurlaritzak aintzat hartu ditu Legebiltzarraren gomendioak negoziazioari begira. Baina oraindik ez ditugu negoziazioak hasi. Bai esan behar dizut Bizkaiko Foru Aldundia eta Eusko Jaurlaritzaren artean bilerak izaten ari garela Solomon Guggenheim Fundazioarekin negoziatzen hasi orduko. Gainera, izandako gomendioak hasieratik hartu ditut. Gomendio garrantzitsuenarekin edo gogoeta garrantzitsuenarekin hasi naiz, eta Nueva Yorken izandako bileran bertan euskal administrazioen arteko batasuna aurkeztu genuen. Eta hori izan zen helbururik nagusiena, arestitik nola gentozen ikusita erakundeen arteko batasuna aurkeztea. Hau da Legebiltzar honek ere eskatzen ziguna txostenean. Hau da negoziaziorako gure jarrera, erakunde bien arteko batasuna agertzea. Eusko Jaurlaritza eta Bizkaiko Foru Aldundia batera ari gara lanean eta irizpide bakarrarekin arituko gara. Ahots bakarra izan behar dugu, gure interesak hobeto defendatzeko. Introduce usted, señor Maneiro, en la justificación, en comparación con la pregunta siguiente y con la interpelación posterior que sobre el mismo tema tengo, que, como usted ha dicho, esta ha sido la primera ocasión en que el diputado general de Bizkaia y el lehendakari han acudido juntos a una reunión en Nueva York desde que se inauguró el museo de Bilbao (anteriormente ya había habido otro viaje del entonces lehendakari Ardanza y el entonces diputado general de Bizkaia, el señor Pradera). Y ha hecho referencia usted, es cierto… No sé si el hecho merece el calificativo de histórico, pero sí que simboliza el camino que pretendemos recorrer juntos, y para ello estamos trabajando la Diputación Foral de Bizkaia y el Gobierno Vasco primero, en primera instancia, como instituciones vascas. El encuentro que mantuvimos en Nueva York sirvió para poner de manifiesto la unidad de criterio necesaria para que este proyecto, desde la representación de las instituciones vascas en la negociación que tengamos con la Solomon Guggenheim, pueda seguir creciendo en el ámbito internacional, tras la renovación del contrato después de la negociación a la que procedamos con la Fundación Solomon Guggenheim. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2376 |
10 | 47 | 18.10.2013 | MANEIRO LABAYEN | Mixto-UPyD | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Eskerrik asko, lehendakari jauna. Kortesiazko bilerek nolabaiteko zentzua izan dezakete, baina guri gehiago gustatzen zaizkigu edukia duten bilerak. Eta nik uste dut bilera haren edukiak Legebiltzar honek zuri eskatutakoan oinarrituta egon behar zuela. Zuk konpromisoa hartu duzu Legebiltzarreko batzorde txostengile horrek, Eusko Legebiltzarrak egungo Eusko Jaurlaritzari eskatutakoa defendatzeko, eta ondo iruditzen zaigu horrela egitea eta guk exijitu egingo dizugu, hain zuzen ere, Jaurlaritza honek batzorde txostengile horren iritziak eta gomendioak onartzeko. Baina uste dut hori egiteko lehen aukera galdu zenutela; izan ere, lehen bilera hartan hasi zintezketen Legebiltzarreko batzorde txostengile horrek Jaurlaritzari gomendatu ziona defendatzen. Nolanahi ere, argitu egin nahi dut, beste legebiltzarkide batzuekin gogor lan egin nuelako batzorde txostengile horretan, Eusko Jaurlaritzari eta herritarrei argitu egin nahi diet, inolako zalantzarik egon ez dadin, batzorde txostengile horrek ez duela inoiz zalan- tzan jarri Guggenheim Museoak Bilborentzat, Bizkaiarentzat eta Euskal Herriarentzat izan duen arrakasta handia. Inoiz ez. Eta uste dut aurreko Jaurlaritza sozialistak ere ez zuela hori zalantzan jarri. Batzorde txostengile horrek dudarik izan behar ez duen arrakasta kritikatu edo zalantzan jarri nahi izan zueneko ideia hori zabaldu nahi duzuela dirudielako esan dut hori. Beraz, nik eskatzen dizut etorkizunean batzorde txostengileak planteatutako gomendio guztiak defendatzeko, ondo ikasiko zenituela espero baitut. Eta funtsean defendatzen duena euskal administrazioaren eta fundazio amerikarraren artean erabakiak hartzeko orduan orekatuagoa izango den kontratua da, ez frankizia-erregimenean. Uste dut bilbotarrei, bizkaitarrei eta euskaldunei gehien interesatzen zaiena hori dela, eta bere betebeharra dela horrela egitea. Eta hori da nik eskatzen diodana: hurrengo bileretan jarrera hori defendatzeko, zuk esan duzun bezala, komuna izan behar duena. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2377 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Maneiro jauna, berriro esango dizut nire kasuan, lehendakari gisa, kortesiazko bisita izan zela. Ez zen lehendakariak eta Eusko Jaurlaritzak Ameriketako Estatu Batuetara egindako bidaiaren arrazoi nagusia, baina han geundenez, eta Solomon Guggenheim fundazioarekin negoziatu behar dugunez, ona da, hasteko, Solomon Guggenheim fundazioan aldaketak egon direla (ez Guggenheim Bilbaon, Solomon Guggenheim fundazioan baizik), eta egungo zuzendariaren iraganean ere aldaketak egon direla kontuan hartuta, eta aurreko legegintzaldian Eusko Legebiltzarrean egindako txostenaren prozesua nola joan zen ikusita, egokia iruditu zitzaigun bi euskal erakundeek sintonia- eta batasun-irudia ematea negoziaziorako. Negoziazioari datorren urteko, hau da, 2014ko abenduko erreferentziarekin egingo diogu aurre, eta hurrengo udaberrian amaitzen denean helburua lortzeko itxaropenarekin. Guggenheim Bilbao patronatuak azaroaren 18an egingo duen hurrengo bileran emango diogu hasiera negoziazioari, hau da, patronatua deitzen dugunean. Interbentzio hau amaitzeko, Eusko Jaurlaritzaren berariazko aitorpena adierazi nahi diet Guggenheim posible egin duten pertsonei, erabakiak hartu zituzten pertsonei, proiektua gidatu dutenei, museoa kudeatu duten profesionalei, proiektuaren aldeko apustua egin zuten buruzagiei eta museoaren adiskideei, kontratua luzatzeko negoziazio berria izan daitekeenaren alde. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2378 |
10 | 47 | 18.10.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakari, egun on. Egun on guztioi. Aurreko galdera ikusita, zalantzarik egon ez dadin eta arreta jar dezagun… La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2379 |
10 | 47 | 18.10.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | … Guggenheim Bilbaok Solomon Guggenheim fundazioarekin gauzatu beharreko kudeaketa-akordioaren negoziazioan, eta ez beste gauza batzuetan, has gaitezen gauzak argitzen. Sozialistok Guggenheim Bilbao museoa museo berezia dela uste dugula baieztatzen dut, eta haren eragina oso onuragarria izan dela hainbat arlotan: ekonomia-arloan, hirigintza-arloan, kultura-arloan eta Bilboren eta herrialdearen nazioarteko proiekzioaren arloan. Horregatik, nire interbentzioan akordioa berritzeko baldintzarik onenak proposatuko ditut, eta zuk, lehendakari jauna, zer egiteko asmoa duzun jakiten ahaleginduko naiz, oraindik ez baitakigu. Guggenheim museoak Bilborentzat eta Euskadirentzat izan duen onura horrek ez digu ahaztarazi behar Bilbon museo hori sortzea onura handia izan dela Solomon Guggenheim fundazioarentzat ere, ez baitu lortu bere frankizia-eredua hainbat tokitan hedatzea, besteak beste, Mexikon edo Brasilen, eta hainbat egoitza itxi behar izan baititu, esaterako, Berlingoa edo Nueva Yorkeko Sohokoa. Azken batean, Bilbokoa izan du arrakasta nagusia; beraz, ez gara negoziazioko alderdi ahula. Eta horregatik bakarrik ez genuke onartu beharko Solomon Guggenheim fundazioaren aldeko desoreka erabakiak hartzeko orduan. Akordioa berritzeko negoziazioari heltzeko orduan, pentsatu behar dugu amerikarrei jarraitzea interesatzen zaiela eta guri haiek ez alde egitea interesatzen zaigula, baina horrela, berdintasun-mailan, eta hau interes-jokoa dela jakinda, hasieratik amore eman gabe. Irmotasuna behar dugula ulertzeko, aski da gaur arterainoko kudeaketa-prozedura sostengatzen duen akordioaren alderdi batzuk berrikustea. Solomon Guggenheim fundazioak osotasunean zuzentzen du museoa. Akordioak dio euskal administrazioak onartzen duela Solomon Guggenheim fundazioak museoa hogei urtez administratzea eta zuzentzea. Eraikina egiteko lanak ere zuzendu zituen, eta bildumen eta programazio artistikoaren kudeaketa ere zuzendu du eta zuzentzen jarraitzen du, obrak erosteko programa ahaztu gabe, Nueva Yorkek proposatuta egiten dena. Bilboko Guggenheimek ez du zuzendari artistikorik. Beraz, museoaren bilduma propioa erosteko egiten den prozesua gogoraraziko dugu, interesgarria baita: edukitzaileak, zeina bi euskal instituzioek osatzen baitute, erosketak ordaintzen ditu, baina erosketaproposamena Nueva Yorkeko Guggenheimek egiten du. Guztira, Eusko Jaurlaritzak eta foru aldundiak, hasiera-hasieratik, sei eta zazpi milioi euro arteko ekarpena egiten diote urtero Guggenheimi, eta hasierako gastuen, markako eta funtzionamenduko gastuen parte bat… Beraz, argi geratu da euskal administrazioek fakturak ordaintzeari dagokion protagonismoa soilik izan zutela. Horregatik, aurreko legegintzaldian –sozialisten ekimenez– Legebiltzarreko batzorde txostengile bat hainbat hilabetez lanean aritu zen, besteak beste, museoetako zuzendariekin, sailburu ohiekin, artistekin eta katedradunekin, Guggenheim museoaren esperientzia aztertzeko eta ebaluatzeko. Lan horri esker, negoziaziorako tresna on bat daukagu gaur: Legebiltzarreko batzorde txostengileak egindako gomendioak, Ganbera honen gehiengoak babestuak eta Bizkaiko Batzar Nagusiek aho batez onartuak. Eta nik gaur horixe besterik ez dizut proposatzen, hiru alderditan laburbildu daitekeena: lehena, Bilboko Guggenheimek gaur egun duen frankiziaizaera uzteko premia; bigarrena, alderdi bakoitzak dituen jardun-ahalmenak berrorekatzea; eta hirugarrena, Guggenheim Bilbao Euskal Herriko kulturapolitikan eta beste kultura-agente batzuekiko harremanean gehiago inplikatzea. Lehendakari jauna, bat al zatoz helburu horiekin? Galdetzen dizut zeren eta, gai hori ateratzen den bakoitzean, zuek ihes egiten duzue edo ez duzue ezer zehazten. Adibidez, martxoan Kultura sailburuak erantzun zidan Eusko Legebiltzarrak aurreko legegintzaldian onartutako xedapena Guggenheim museoa ebaluazio-prozesu zabalagoan txertatzeko ekarpena dela. Hemen dena prozesuak dira. Beste zehaztugabetasun batzuk gehitu zituen, baina kontu zehatzik ez. Asmoei buruzko kontu zehatzik ez, Legebiltzarraren ebazpenekin konpromisorik ez… Baina ez zen zalantzarik izan joan zen ekainean, duela lau hilabete, zure legebiltzar-taldeak Talde Popularraren eta Talde Sozialistaren arteko erdibideko zuzenketa baten aurka bozkatu zuenean. Hala ere, Legebiltzar honek, botoa kontra izan arren, zure Jaurlaritzari eskatu zion ebazpen horiek bere gisa aurkezteko Solomon Guggenheim fundazioarekin gauzatu beharreko negoziaketan euskal jarrera eratzeko. Horregatik egiten dizut gaur interpelazioa, eta galdetzen dizut zuk zer egingo duzun, zer asmo dituen Eusko Jaurlaritzak Solomon Guggenheim Fundazioarekin gauzatu beharreko negoziazioan Guggenheim Bilbao museoaren akordioa birnegoziatzeari buruz Legebiltzarreko batzorde txostengileak joan den urtean ateratako ondorioen defentsaren inguruan. Lehendakari jauna, funtsezkoa da datorren urtean amaituko den negoziazioak indar eta autonomia gehiago ematea euskal alderdiari baina, horretarako, berdinetik berdinera eseri behar da fundazioaren aurrean, eta euskal instituzioen interesak defendatzeko negoziatu behar da. Eta aitortu beharra daukat ez dudala argi ikusten, zuk Ameriketako Estatu Batuetara egindako bisitaren edukiak eta Solomon Guggenheim fundazioan izan duzun jardunak ez dutelako konfiantzarik ematen. Ez. Zuk joan zen astelehenean egindako adierazpenak irakurri ditut, Nueva Yorkeko Guggenheimen egindako bileran zu egotearen arrazoi bakarra fundazioa lasaitzea izan zela esanaz, akordioa luzatzeari buruzko kezkak zituelako. Kortesiazko bisita izateko, aurreko puntuan esan duzun bezala, asko eman duzu hasieratik. Hasteko, Solomon Guggenheim fundazioa gure proposamenek kezkatu egiten badute, pentsa dezala euskal iritzira hurbiltzea negoziazioa salbatzeko, batik bat Bilboko museoa bada poztasunak ematen dizkion bakarra. Negoziazio batean ez da hasiera txarra beste alderdiak ez pentsatzea dena alde duela, ez zaizu iruditzen? Ala zuk amore eman duzu eta ontzat ematen duzu edozein emaitza, amerikarrei ez eragoztearren? Armstrong jauna kezkatuta dago ez zitzaiolako gustatu Legebiltzarraren txostena. Jakina! Ez zaio gustatzen haren ondorioen xedea Guggenheimek euskal instituzioekin sinatutako akordioan duen pribilegioestatusa aldatzea delako, eta hori saihestu nahi duelako bere kezkarekin larrituta, eta zu larritu egin zara eta azalpenak eman dituzu, hark argi duelako negoziazio ekonomiko batean dagoela eta bere aukerak baliatzen ari dela. Eta guk, lehendakari jauna, zer aukera baliatuko dugu? Zuk esaten duzunean Legebiltzarraren lanak zalantzan jarri zuela euskal instituzioek Nueva Yorkekin duen konpromisoa, non dio hori ondorioetan? Armstrong jaunaren aldean jarri zara, egoera berrorekatzeko premia defendatu beharrean. Eta, zure iritziz, zer alderdik planteatu dute Guggenheim marka gutxiestea? Sozialistok ez behintzat. Dena dela, nola esan dezakezu horrek lokalismo edo territorialitis sentimendua adierazten duela, zuk, bidaia honetan ahaztutako iragan batera atzera egin baituzu, kongresistei azaltzeko euskaldunek estatu-eredu desberdin bat izan nahi dutela? Eta hori, jakina, amerikarrei Nueva Yorken esan behar diezu. Lehendakariak, gure enpresei zabaltzen lagundu beharrean, hau da, jaten emango diguna zabaltzen lagundu beharrean, proiektu nazionalista saltzeko baliatzen dituen bidaietara itzuli gara. Eta ez dira oharkabean aritzeko garaiak. Amaitzeko, lehendakari jauna, sozialistok Guggenheimen arrakastarekin pozik gaudela eta Euskadik negoziazio horretan emaitza ona lortzeko behar den guztian babestuko zaitugula edo lagunduko dizugula berretsiz amaituko dut. Eta kontuan izan zure interbentzioaren arrakasta egungo estatusaren aldaketaren arabera neurtuko dela, hau da, nazioarteko alderdia, artista handiena, baztertu gabe (ez dugu nahi), museoaren euskalduntasuna areagotuz, horren aurka ez baitzara egongo. Eskerrik asko, presidente andrea. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2380 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Legebiltzarburu andrea, eskerrik asko. Reyes jauna, gaiari helduko diot. Ez naiz sartuko egin duzun demagogian: komunikabideen aurrean interbentzioak nahasi, beste kontu batzuei buruzko aipamenak egin, nazionalismoaz hitz egin, euskalduntasunari buruz ez hitz egin, nazioarteko proiekzioari buruz ez hitz egin… Hara, nazioartekotzearen aldeko apustua izan daitekeenaren adibide argiena guk egindako lehen bileran Washingtonen gurekin bildu ziren enpresena da, eta ez dut uste horretan inolako hutsegiterik dagoenik nazionalismoa oinarri hartuta Euskadi nazioartean proiektatzeko egiten ari garenean. Nolanahi ere, señor Reyes, este Parlamento tomó una decisión sobre la trayectoria del museo Guggenheim Bilbao en junio del año pasado. En todo caso, Reyes jauna, Legebiltzar honek erabaki bat hartu zuen iazko ekainean Guggenheim Bilbao Museoaren ibilbideari buruz. Aurtengo ekainaren 13an legebiltzar honek Eusko Jaurlaritzari eskatu zion sar zitzala lantalde horren gomendioak akordioaren negoziazioari begira euskal erakundeen jarrera eratzeko prozesuan. Hasteko, argi eta garbi esan nahi dut, lehen Maneiro jaunari esan nahi nion bezala, Eusko Jaurlaritzak aintzat hartuko dituela gomendio horiek negoziazioari begira. Izan ere, hasi gara horiek aintzat hartzen Bizkaiko Foru Aldundiaren eta Eusko Jaurlaritzaren artean. Gainera, oinarri-oinarritik hasita egin dugu hori. Gomendioetako edo aholkuetako edo gogoetetako batek, nire iritzian oinarrizkoa denak, aipatzen du euskal administrazioen arteko batasun ezak ahuldu egiten duela negoziaziorako jarrera. Hasteko hortik. Nire asmoa da arreta jartzea gomendio horretan, gomendio hori funtsezkoa iruditzen baitzait hitzarmena behar bezala berritzeko. Eusko Jaurlaritza eta Bizkaiko Foru Aldundia batera ari gara lanean, beraz. Gure lehentasunezko helburua honako hau da, Erabakian, adierazi bezala, desadostasuna konpondu, irizpideak batzeko. Badakigu gure erabakiak adostasunetik hasita eraiki behar ditugula erakunde biek. Badakigu euskal Administrazioak ahots bakarra izan egin behar duela gure interesak adiera bakar batez ordezka daitezen. Euskal instituzioen arteko batasunik eza. Zuk aipatu duzu Bizkaiko Lurralde Historikoko Batzar Nagusiek aho batez onartu zituztela aurreko legegintzaldian Legebiltzarreko batzorde txostengileak ateratako ondorioak. Beraz, ez dago zalantzarik. Euskal instituzioen baterako jardunaren gomendio horretan arreta jartzea da nire asmoa, funtsezkoa iruditzen zaidalako akordioa baldintza onetan berritzeko. Bat nator ideia horrekin. Euskal instituzioen arteko batasunik eza eta irizpide-desadostasuna saihestu egin behar dira ahal den heinean. Eusko Jaurlaritza eta Bizkaiko Foru Aldundia elkarrekin ari gara lanean. Bi euskal instituziook elkarrekin aritu gara lanean New Yorkeko bileraren aurretik, eta elkarlanean jarraituko dugu. Gure lehentasunezko helburua, erabakian jasota dagoen bezala, desadostasunak konpontzea da, irizpideak batzeko. Lehen kontua: badakigu euskal instituzioen erabakiak adostasunean oinarrituta eratu behar ditugula. Badakigu euskal administrazioak ahots bakarra izan behar duela, gure interesak adiera bakarrean ordezka eta defenda daitezen. Premisa. El resto de recomendaciones de la ponencia, señor Reyes, se puede resumir en cuatro ideas, con las cuales estamos totalmente de acuerdo. Txosteneko gainontzeko gomendioak, Reyes jauna, oinarrizko lau ideiatan laburbildu daitezke, eta geu ere bat gatoz ideia horiekin. 19 gomendio dira, bai, baina lau ideia nagusitan laburbilduko nituzke. Lehendabizi, Guggenheim Bilbao Museoari kudeaketa-autonomia handia eman behar zaio eta euskal erakundeek horretan ere zeresana izan behar dute. Bigarrenik, zuk aipatu bezala, euskal artearen zabaltze eta hedatze handiagoa lortu egin behar da Guggenheim Fundazioaren eskutik. Eta hori ere azpimarratu egiten dut. Hirugarrenik, museoaren aliantzasarea zabaldu egin behar da. Laugarrenik, hogei urte funtzionatzen eman ondoren, barne-antolakuntza bera berriz aztertu egin behar da. Bat gatoz, jakina, aurkeztutako helburuekin eta gure jarrerari atxikiko dizkiogu helburu horiek. Ondo dakigu, baita ere, gogoeta bikoitz batetik abiatuta aurkezten dugula ikuspegi hau. Alde batetik, esperientzia arrakastatsu baten aurren aurkitzen gara. Txostenak berak aitortzen du Guggenheim Bilbao Museoa esperientzia arrakastatsua dela Euskadirentzat, eta behin eta berriz esan duzu Alderdi Sozialistaren aldetik ez daukazuela inolako zalantzarik honetaz, baina zure azalpenetan ez dakit nik hain argi geratu den horrelako apustua egiten duzuela sozialistek. Guggenheim ekimena arrakastatsua izan da Euskadin eta gure egin beharra esperientzia hori sendotzea da orain. Beste aldetik, museoak autonomia profesional handia izan du kudeaketan, erabakiak hartzerakoan, eta izan egin behar du Guggenheim Bilbao Museoak. Administrazio publikoa osatzen dugunoi kudeaketa horri jarraipena egin eta kudeaketa hori kontrolatzea dagokigu. Erabakiak hartzerakoan, profesionaltasuna bermatzea ere badagokigu. Guggenheim Fundazioaren eskutik, oro har, artearen eta, bereziki, euskal artearen proiekzio eta hedapen handiagoa lortzeko helburuan ere bat gatoz. Eta lanean ari gara museoaren aliantza-sarea handitzeko, eta konpromiso horrekin jarraituko dugu. Eta, jakina, hogei urtez lanean aritu ondoren barne-antolakuntzari buruzko hausnarketa bat planteatzea positiboa iruditzen zaigu. Gracias. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2381 |
10 | 47 | 18.10.2013 | REYES MARTÍN | SV-ES | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Bai, presidente andrea. Bukaerarekin amaituko dut, aho-zapore ona uzteko, hortxe elkarrekin topo egin dezakegulako, baina ezin dut alde batera utzi nondik hasi zaren. Demagogia aipatu duzu. Oso hitz itsusia da hori politikan, batez ere norbait hona etortzen denean zuk esandako eta argitaratutako informazioak aipatzera. Eta ondorioa berehalakoa da, argi dago. Ez dut esaten apalesten duzunik, baina balioa kentzen diozu Eusko Legebiltzarrari, Eusko Legebiltzarreko batzorde txostengilearen ondorioei, New Yorken, beste herrialde batean, amerikarren aldeko iritzia lortu nahian… Hori egin duzu, komatxo arteko testuak irakurri dizkizut, adierazpen publikoak, eta egiak ez badira, esan, eta orduan kazetariaren errua izango da, beste batzuetan itzultzailearena izaten da… Baina aurreko erantzunean ere horrelako zerbait esan diozu Maneiro jaunari, nondik gatozen ikusita administrazioen arteko batasuna oso garrantzitsua dela esan duzunean, orain aipatzen ari naizenaren zentzu berean doana. Beraz, argi dago gauzak egin direla Solomon Guggenheim fundazioaren aurrean, eta gero prentsan adierazpenak egin direla, baldin eta El País, El Mundo…, hemen dabiltzan egunkari garrantzitsuenak gezurra esaten edo errealitatea itxuraldatzen ari ez badira behintzat. Argitaratuta dago. Horregatik, nik esaten dut, demagogia ez izateaz gain, ez zaidala batere gustatzen horrelako gauzen aurrean arrazoitu beharrean hitz hori erabiltzea. Zu nire lehendakaria zara eta karguagatik dagokizun errespetua daukazu, eta Urkullu jaunak nire errespetu osoa du, baina lehendakariaren auctoritas herrialdea argi eta garbi defendatuz irabazten da, ez instituzioen ondorioak gutxietsiz, oraingo honetan gertatu den bezala, eta hanka-sartzeren bat egon bada, argituta. Baina ez demagogia dela esanda, esan dena esan denean. Hara, lehendakari jauna, euskal eredua Ameriketako Estatu Batuetan sal dezazun nahi dut. Bai, eta baita Mexikon eta Errusian ere, mundu osoan. Euskal eredua: gure unibertsitatea, I+G+Ba, gure enpresen lehiakortasuna. Hori. Baina segizio laburreko bidaia batean… Han enpresariekin biltzea ondo dago, han dauden ordezkariekin biltzea ondo dago, baina segizio laburra da gehien axola duenari dagokionez, enpresasegizioari dagokionez. Nik ez ditut ikusi enpresariak zurekin bidaiatzen zure bitartekaritzarekin beste enpresa batzuetara hurbiltzeko. Ez. Bake-prozesu bati ekarpenak egiteko bai, horretarako egon zara bilduta. Horrek denbora kentzen du eta gure arazoak ezagutzera ematen ditu atzerrian eta, egia esan, ez dut ulertzen zer lotura duen prozesu horrek Nueva Yorkekin edo guk Nueva Yorken dugun irudiarekin. Baina horri bai, horri eskaini diozu denbora. Zuk saltzea espero dudan Euskadiren eredua lehiakortasunaren eredua da, herrialde ireki batena, bisitatzea merezi duen herrialde batena, baina ez terrorismoa bukatu ondorengo bake-prozesuen eredua. Aipatu dituzun lau puntuei dagokienez, ados gaude. Hein batean bat datoz batzorde txostengilearen ondorioetan jasotakoarekin: kudeaketa-autonomia; euskal arte gehiago, eta baita euskal artistekin konexio gehiago ere, euskal artisten erakusketa indibidual gehiago, euskal artearen sustapena atzerrian, museoko leku partikularretan euskal artisten obrak edukitzeko lekua; barne-antolakuntza arrazionalizatzea… Zer arrazionalizatu, hori da zuk argitzea gustatuko litzaidakeen gauza bakarra, arrazionalizatzea izan baitaiteke lanpostuen definizioa aldatzea soilik ere. Egongo al da zuzendari artistiko bat, obra bat proposatzen denean, zehazten ere lagundu beharko lukeen bilduma iraunkor baterako eta Euskadin koherentzia duenerako ondo datorkigun ala ez, egokia den ala ez esateko irizpidea izateko aukera emango lukeena? Guk erabakiko al dugu erosketaren gainean? Izan ere, orain, fundazioak proposatzen du eta fundazioak oniritzia ematen du, eta guk erosi eta ordaindu egiten dugu. Zer esan nahi du barne-antolakuntza arrazionalizatzeak? Vidarte jaunak erantzukizuneko bi lanpostu izateari utziko al dio, negoziazio batean behintzat bateraezinak direnak, bata Bilbon eta bestea Nueva Yorkeko Solomon Guggenheim fundazioan? La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2382 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Gorka Maneiro Labayen Mistoa-UPyD taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, euskal instituzioak eta Solomon R. Guggenheim Fundazioa lotzen dituen hitzarmena berritzeari buruz | Gracias, señora presidenta. Zure interbentzioaren erdia, bigarren interbentzio honetan, demagogiaz hitz egiteko erabili duzu, Reyes jauna. Eta berriro nahastu dituzu nik komunikabideen aurrean egindako interbentzioak, Guggenheim Nueva York museoan Solomon Guggenheim fundazioarekin izandako bileran egin nuen interbentzioaren erreferentziarik hartu ez duzulako. Reyes jauna, Solomon Guggenheim fundazioan, Guggenheim Nueva York Museoan esan nuenaren erreferentzia zehatza hartzeko eskatzen dizut. Eta guztiz lasai egon zaitezke Ameriketako Estatu Batuetan egin dudan euskal ereduaren defentsari dagokionez, eta ez bakarrik Washingtonen hogeita hamar enpresa baino gehiagorekin egin nuen bileran… Ez dago enpresa-ordezkaritza batekin charter hegaldi batean bidaiatu beharrik Ameriketako Estatu Batuetan multilokalizatuta dauden enpresekin bildu eta egin beharreko bilera egiteko. Ez dago euskal enpresariekin charter hegaldi batean bidaiatu beharrik Milwaukeen apustu egiteko, esaterako, Milwaukee industrializatzeko prozesuaren esparruan, euskal enpresa berriak ezartzearen alde apustu egiteko. Ekimen horrek New Yorkeko ordezkaritzak datorren hilean Bizkaiko lurraldera, Bilbora egingo duen bisitarekin izango du amaiera. Nolanahi ere, Guggenheim ardatz hartuta, Reyes jauna, Guggenheim akordioa berritzea lehentasuna dela ziurtatzen dizut, bi alderdientzako lehentasuna dela. Nik uste dut egin ditugun lan-bilerak emankorrak izan direla bi alderdiek elkar ulertzeko oinarria ezartzeari dagokionez. Eta aurrena nik defendatu du- dana da, euskal instituzioen ordezkarien arteko sintonia. Nire lehen interbentzioan, Reyes jauna, Guggenheim fundazioarekin akordioa berritzeko prozesuan planteatzen ditugun helburuak aipatu ditut. Bat nator Guggenheim proiektuaren etorkizunaren inguruko helburu askorekin, baina utziko didazu bat nabarmentzen beste guztien gainetik. Bere osotasunean nabarmendu nahi dut Legebiltzarraren irizpenak abiatzeko unean izan duen iritzia. Guztiz bat nator iritzi horrekin, Reyes jauna. Utziko didazu batzorde txostengileak berak jaso eta izenpetu duen Guggenheim Bilbao museoaren balorazioa irakurtzen. Honela hasten da gomendioa: "Guggenheim Bilbao museoak Bilboren hiri-eraldaketan eta Bilboko eta metropoliko ekonomiaren, hirigintzaren, gizartearen, enpresen eta kulturaren susperraldian izan duen rol garrantzitsua aitortu da. Guggenheim Bilbao Museoak egindako txosten ekonomikoek eta txostengileen iritzi orokorrak museoak Bilbon eta Euskal Herri osoan turismo-sektorearen traktore gisa izan duen arrakasta nabarmentzen dute, eta baita arte modernoa eta garaikidea hedatzeko bere ahalmena ere". Horregatik egin dut territorialitis eta lokalismoak izan daitezkeenak saihesteari buruzko aipamena, ez delako soilik Bilboko edo Bizkaiko proiektua, Euskadi osoko proiektua baizik. Abiapuntu hori nabarmendu nahi dut, Reyes jauna, uste dudalako denok bat gatozela kontu horretan. Oinarri berarekin abiatzeak uste dut etorkizuna argitzen duela. Esperientzia arrakastatsu baten aurrean gaude, hori ezin da zalantzan jarri. Batzorde txostengileak ere aitortzen du Guggenheim Bilbao esperientzia arrakastatsua dela Euskadirentzat. Guggenheim ekimena arrakastatsua izan da hogei urtez, eta gure betebeharra da ondorengo hogei urteetarako esperientzia hori indartzea, behar izanez gero. Egia da duela hogei urte inork ez zekiela zer izango zen Guggenheim Bilbao eta kudeaketaakordioko baldintzak izan zirenak izan zirela. Gaur egun, ordea, badakigu zer den eta akordioaren luzapenerako negoziazioaren baldintzek beste batzuk izan behar dute. Eta nik modu berezian erreparatuko diet aurreko legegintzaldian Legebiltzarreko batzorde txostengileak egindako gomendioei, Reyes jauna. Gogoan izan hori. Eta, gainera, –lehen ere esan dute– Bizkaiko Batzar Nagusiek ere aho batezko adierazpenak egin zituzten txostenaren inguruan. Ez iezadazu seinalatu Euzko Abertzaleak taldearen aulkia, aurreko legegintzaldian aurkako botoa jaso zuena txostenaren transkripzioa izan zen eta. Reyes jauna, Nueva Yorken fundazioarekin bilera egin ondoren egiaztatu dut Guggenheim Bilbao proiektua esperientzia arrakastatsutzat daukatela munduan. Nik ez nuke esango une honetan Guggenheim fundazioari irabaziak ematen dizkion bakarra denik. Beste kontu bat hasieran izango zen. Baina ez dut uste oraingo honetan Guggenheim Nueva York museoari buruz ere parametro horietan hitz egin daitekeenik. Nik uste dut Solomon Guggenheim fundazioaren patronatuan egindako aldaketek sortu ahal izan dituzten zalantzen ondoren konfiantza berreskuratzeko balio izan duela gure bilerak, eta ez txostenari dagokionez, Guggenheim Bilbao Nueva York museotik Guggenheim marka kentzeko aukerari buruz egindako adierazpenei dagokienez baizik, adierazpen horiek ere egin baitira. Dena den, nire konpromisoa, euskal instituzioena, patronatukideena eta fundazioarena akordioa soluzio onuragarriarekin birnegoziatzea da. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2383 |
10 | 47 | 18.10.2013 | MAEZTU PEREZ | EH Bildu | Galdera, Daniel Maeztu Perez EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, sektore elektrikoko erreformaren inguruan | Zure baimenarekin, egintzat emateko galdera. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2384 |
10 | 47 | 18.10.2013 | EKONOMIAREN GARAPEN ETA LEHIAKORTASUNEKO SAILBURUAK (Tapia Otaegui) | Galdera, Daniel Maeztu Perez EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, sektore elektrikoko erreformaren inguruan | Eskerrik asko, presidente anderea. Lehendakari, sailburuok, legebiltzarkideok, egun on guztioi. Maeztu jauna, bi aste dira hemen Legebiltzarrean gai honetaz hain zuzen ere azalpenak ematen aritu nintzela Javier Carro jaunak egindako interpelazioari. Egun hartatik gaur bitartean ez dago berri handirik, ez dago ezer bereziki aldatu denik. Beraz, aurrekoan esandakoak ekarriko ditut gogora ondo baderitzozu. Abiapuntu bezala, azpimarratzekoa da aspalditik euskal enpresa diskriminazio egoeran aritu dela, dakizuen bezala. Izan ere, pairatzen dugun tentsiomaila gehiegia da kasu batzuetan eta gure enpresek ingurukoenak baino % 75 gehiago ordaintzen dute orokorrean, eta ez beste ezergatik, baizik eta zer konexio daukaten jakinik. Hori dela eta, gure ahotsa, aldarrikapena eta lana gai honetan aspaldikoa da, ez gaurkoa eta ez Gobernu honetan hasitakoa, eta ezta energiaren erreformaren harira lotutakoa bakarrik, baizik eta lehenagokoa. Zer gertatzen da? Honen gainetik erreforma energetikoa jartzen dela. Eta ondorioz, zer gertatzen da? Resumiendo… Kontua da, aurten, Ogasun Ministerioa tarifa elektrikoaren defizit oso garrantzitsu bati aurre egiteko premian dagoela, eta irizpide finantzarioekin soilik baloratzen du defizit horri nola aurre egin. Defizit horren parte bat Estatuko Aurrekontu Orokorrek estali dute, beste parte bat kontsumitzaile pribatu guztion artean estaltzen dugu, parte garrantzitsu bat konpainia elektrikoek berek estaltzen dute, eta beste parte bat industriek, kasu honetan 900 milioi euro inguru. Gaur nabarmendu nahiko nukeena da, enpresen gaineko 900 milioi euroko kargu zuzen horretaz gain –Euskadin ETEak gehienetan, dudarik gabe–, gutxi gorabehera 2.700 milioi konpainia elektrikoen gain joateak (gure kasuan Iberdrola, bera baitago Euskadin ezarrita) interbentzio eta modernizazio gehiago ez egitea eragiten duela, hau da, gure enpresen enkarguetan joaten direla. Gero, hasieran geneukan egoerari, 900 milioiak gehitzen dizkiogu eta gure enpresek ez dute parte hartzen modernizazioan. Azken batean, industria-politika serio batetik, irizpide guztiz finantzarioetatik haragoko industriapolitikatik urruntzen gaituen erabakia da, Frantzian edo Alemanian, lehen esan dudan bezala, gure industriaren lehiakortasun-galera handia eragiten duena. Industria Ministerioak % 7,5 inguruko hazkunde orokorra aurreikusi zuen, eta Euskadin, gutxienez, % 20koa dela egiaztatu da. Beraz, oso baldintza desberdinetan lehiatzen dugu. Erreformak sortu duen egoera berria kontutan hartuta, Jaurlaritza, noski, Euskadiko enpresei laguntza emateko prest agertu da, beti bezala, eta ministroari hainbat proposamen egin dizkiogu hori nolabait konpontzeko. Lehenik eta behin, kogenerazio industrialari lansari-segurtasuna ematea, etengarritasun-sistema lehiakorragoa ezartzea eta, Europako gainerako herrialdeetan bezala, zerga-salbuespenak ezartzea eskatzen dugu. Hori da guztia momentuz. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2385 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | MAEZTU PEREZ | EH Bildu | Galdera, Daniel Maeztu Perez EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, sektore elektrikoko erreformaren inguruan | Egun on guztioi. Eta lehenengo eta behin Tapia anderea arin sendatzea espero dut. Sumatzen nuen zuk emango zenidala erantzuna, eta hain zuzen ere orain dela bi asteko interpelazioa entzun nuelako erabaki genuen mantentzea gure galdera, guretzako zuen neurriak minbizia daukan gaixo bateri tiritak ezartzea delako. Tarifazo elektrikoa ez da soilik arazo kontable bat edo finantziero bat. Aztertu behar dugu zergatik ematen den defizit tarifario hori Espainian, zer-nolako eredu elektrikoa dagoen Espainian eta gehienbat zernolako gainkostuak dauden Estatu espainoleko ereduan. Hor eragin behar dugu edo behintzat gure eskumenekin saiatu behar gara hor eragiten. Debemos incidir ahí o al menos debemos tratar de provocarlo con nuestras competencias. Izan ere, gainkostu izugarriak dituen sistema elektriko baten aurrean gaude, eta gainkostu horiek tarifa-defizit horretan dute eragina, hau da, denok ordaintzen dugun tarifa elektrikoaren alderdi arautuan. Tarifa-defizit horretan, gainkostu horietan dago, esaterako, moratoria nuklearra. Hori adibide gisa jarri dut, ez baita tarifa-defizit horren baliorik handiena, baina esanguratsua da hainbat enpresari ordaintzen jarraitzen dugula eredu jasanezin baten alde zenbait alderdiren babesarekin egin zuten apustuagatik; esaterako, Euzko Alderdi Jeltzalearen babesarekin. Baina tarifa-defizit horren kosturik handiena goi-tentsioko garraioan eta erdi- eta behe-tentsioko banaketan dago; izan ere, eredu zentralizatua da, produkzio-guneak kontsumotik urruntzen dituena eta inolako eraginkortasunik ez duen eta elektrizitate izugarri galtzen duen garraio- eta banaketa-sarea behar duena eta, ondorioz, gainkostu handia sortzen duena. Gainera, 2013an, energia berriztagarriei hobariak eman behar zaizkie lehiakorrak izan daitezen energia elektrikoa sortzeko beste ekoizpen-mota batzuen aurrean. Sistema elektriko horrek ez ditu kontuan hartzen hainbat energia-iturriren ingurumen-kostuak, hala nola ikatzarenak, energia nuklearrarenak edo gasarenak. Sistema gaixo bat da hau; gaur egun energia berriztagarriei hobariak eman behar dizkiona sistema gaixoa da. Gure iritziz, hor dago gakoa: eredu elektriko hori aldatzen ahalegindu behar da, eta askoz gehiago banatutako eredua egin behar da, produkzio-guneak eta kontsumo-guneak hurbilduz. Eta hori lortzeko energia berriztagarrien aldeko apustua egin behar da. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2386 |
10 | 47 | 18.10.2013 | MAEZTU PEREZ | EH Bildu | Galdera, Daniel Maeztu Perez EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, sektore elektrikoko erreformaren inguruan | … tiritak jartzea dela, benetako arazoa Espainiako eredu elektrikoa denean. Eta ikusi beharko dugu zer egin dezakegun hemendik, Euskaditik, eredu elektriko desberdina izateko. Beraz, horixe eskatzen diogu gobernu bati: tiritak jartzeaz gain, une jakin batean arazoa gainditzeko egokia izan daitekeena, neurri sendagarriak jarri behar dituela, eta ez neurri aringarriak soilik. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2387 |
10 | 47 | 18.10.2013 | EKONOMIAREN GARAPEN ETA LEHIAKORTASUNEKO SAILBURUAK (Tapia Otaegui) | Galdera, Daniel Maeztu Perez EH Bildu taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, sektore elektrikoko erreformaren inguruan | Eskerrik asko, presidente andrea. Ados gaude, Maeztu jauna: arazoa funtsekoa da. Baina zuk ez duzu kontsideraziorik egin, eta kontua da nola tratatu diren energia berriztagarriak sisteman. Ez gainerakoetan: energia berriztagarrietan; nola tratatu den energia eolikoa eta nola tratatu den eguzkienergia. Energia eolikoarekin, Euskadin gauza desberdin bat egin dugu, industria sortu dugu. Eguzki-energiarekin ez dugu hori egin, eta guztiz defizitarioa izaten jarraitzen du. Hor dago arazoaren gakoa. Agian, industria garatzetik hasi behar dugu, industria lehiakorra garatzetik. Hori izango da soluzioa. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2388 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | BARRIO BAROJA | PV-ETP | Galdera, Carmelo Barrio Baroja Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Solomon R. Guggenheim Fundazioarekin izandako harremanei eta legebiltzar-erabakia betetzeari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Egun on, legebiltzarkide jaun-andreok, lehendakari jauna. Egia esan, hirugarren aldiz galdetu da Legebiltzarrean Guggenheim museoari buruzko akordioa birnegoziatzeari buruz, eta horrek agerian uzten du gaiaren garrantzia. Aurreko bi hitzaldiak (Maneiro jaunaren galdera eta Reyes jaunaren interpelazioa) une egokiak izan dira egoera ezagutzeko. Legebiltzar-galdera honekin, Eusko Jaurlaritzari lagundu nahi diogu, euskal aldeari lagundu nahi diogu esku artean duen birnegoziazioari dagokionez; izan ere, dirudienez, oraindik ez dira aldearekin birnegoziatzen hasi, eta garrantzitsua iruditzen zaigu. Aitortu beharra dago Guggenheimen arrakasta, euskal aldeari arrakasta opa behar zaio negoziazioan, eta aitortu behar da legebiltzar-batzordearen ondorioak garrantzitsuak izan zirela. Alegia, legebiltzarbatzorde hura Talde Sozialistako Benjamín Atutxak zuzendu zuen, eta Gómez Fuentes andrea, Basabe jauna, Corrales andrea, Maneiro jauna eta ni neu geunden han, eta batzorde hark egin zuen lana –gaur aintzatetsi egin nahi dut hemen– arretaz egina eta garrantzitsua izan zen. Eta lan horrek lagundu egingo dizu; Legebiltzarraren eta euskal aldearen arteko sinergia hori garrantzitsua izango da negoziaziorako, denok adostu ditugun gaietan. Zuk hitz egin duzu jada horretaz, eta eskertu egiten dizugu, ikusi baitugu… Tira, beldurra eta kezka sortzen zizkiguten zuen mesfidantzek, Euzko Abertzaleak taldeak batzorde haren lanak hasi zirenetik izan dituen errezeloek, eta, ikusi dugunez, lehendakariaren adierazpenen eta hitzen ondoren, badirudi errezelo edo mesfidantza haiek uxatu egin direla. Bada, balio dezala galdera honek onar dezazun Legebiltzarrak eta Jaurlaritzak lankidetzan aritu behar dutela birnegoziazio eta negoziazio horri indarra emateko; onar dezazun horrela izan behar duela, egiteke dauden gauza batzuk indartu egin behar direla hogei urteko ibilbidearen ondoren, eta, alde horretatik, erantzun bat eskatzen dugu agian galdera ez den honentzat, aurreko erantzunaren ondoren egiten dizudan gogoeta honentzat. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2389 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Carmelo Barrio Baroja Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Solomon R. Guggenheim Fundazioarekin izandako harremanei eta legebiltzar-erabakia betetzeari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Barrio jauna, nire aurreko erantzunean argi eta garbi azaldu dut zer jarrera duen Eusko Jaurlaritzak fundazioarekin egindako kudeaketa-akordioa berritzeari dagokionez. Eta ez ezazu inolako zalantzarik izan, Barrio jauna; badaukat aurreko legealdiko batzordearen txostena. Badaukat, eta hura lantzen ari gara Kultura Saila, sailburua bera, Kulturako sailburuordea, Hezkuntza, Hizkuntza Politika eta Kultura Saileko Ondarearen zuzendaria eta ni neu. Hura lantzen ari gara, eta oso gogoan dugu negoziazioa planteatzerakoan. Lehenik eta behin, berriro diot, erabateko adostasuna ari gara bilatzen Bizkaiko Foru Aldundiarekin, eta ziur naiz lortuko dugula. Esan didazu zure azalpena ez zela hainbeste galdetzeko, baizik eta laguntzeko, eta eskertzen dizut. Eta, jakina, izan ezazu gogoan lehendakari honek eta Eusko Jaurlaritzak beti izango dituztela gogoan negoziazio-prozesuan Reyes jaunaren interpelazioari eman diodan erantzunean funtsezko lau epigrafetan biltzen saiatu naizen hemeretzi gomendioak edo ondorioak. Dena den, berriro diot, legebiltzar-batzordearen gogoetak edo gomendioak kontuan hartuz, azaroaren 18an Bilbon egingo den patronatuaren mahai gainean egongo da negoziazio-helburu hau. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2390 |
10 | 47 | 18.10.2013 | BARRIO BAROJA | PV-ETP | Galdera, Carmelo Barrio Baroja Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Solomon R. Guggenheim Fundazioarekin izandako harremanei eta legebiltzar-erabakia betetzeari buruz | Eskerrik asko, presidente andrea. Lehendakari jauna, bada, zure erantzuna ere eskertu nahi dizut, baita legebiltzar-agindua negoziazio honentzat mesedegarria iruditzen zaidan modu batean ulertu izana ere. Izan ere, museoaren 2013-2014rako plan estrategikoan, museoak berak lortu duen heldutasuna jasotzen da, eta jatorriko etxearekiko duen harremanak hobera egiteko aukera ematen diola ikusten du. Tira, hori da gakoa: euskal aldearentzat hobetzeko aukerak Guggenheimen proiektu arrakastatsu horri dagokionez, eta hala izan dadila beste hogei urtean. Adierazpen batzuk adierazgarriak izan dira, eta eskertzen ditugu, New Yorkera egindako bidaia horren ondoren; bidaia, agian, ez da izan negoziazio-bidaia bat, baina bidaia horretan ikusi ahal izan da batzordearen helburuekiko lotura hori, eta hasieratik geneukan argi hori egin behar zela, negoziazioarekin asmatu egingo genuela. Helburua haztea da, euskal kulturgintzari mesede egingo dion programazio artistikoa. Horixe esan zuen Bilbao jaunak, eta horixe da gakoa, hain zuzen. Egoera eta une honen guztiaren gakoa euskal kulturgintza eta euskal artea hobeto definitzea da, eta hori egiteke dago orain arteko ibilbidean: euskal kulturgintza eta artea definitzea, eta hura nazioarteratzea, orain arte pixka bat zalantzan egon den bermearekin. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2391 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Carmelo Barrio Baroja Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Solomon R. Guggenheim Fundazioarekin izandako harremanei eta legebiltzar-erabakia betetzeari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Eskerrik asko baita Carmelo Barrio jaunari. Aurreko erantzunari eusten diot, legebiltzarbatzordearen hemeretzi ondorioak edo hemeretzi gomendioak laburbilduko nituzkeen lau epigrafeei dagokienez, baita Bizkaiko ahaldun nagusiaren ahotan jarri duzun aipamenari ere, hots, gure apustua izan zela Bilboko Guggenheim museoan euskal artearen presentzia handitzea. Berriro diot, Jaurlaritzak zein aldundiak fundazioarekin New Yorken izan genuen bileran, ikusi genuen denok genuela borondatea nazioarteko aintzatespena duen esperientzia arrakastatsu honetan eskutik helduta jarraitzeko. Uste dut lehentasunezkoa dela Guggenheimen akordioa berritzea iragan hogei urte hauetako azterketan oinarrituta, eta uste dut bi aldeentzat dela lehentasunezkoa. Nire iritziz, New Yorkeko bilera, kortesiazko bilera izan bazen ere, bilera emankorra izan zen, agerian utzi baitzuen helburuetan oso ados gaudela. Eta uste dut gure erronka dela akordio berria lortzea, eta elkarrekin lanari ekitea zuk aipatu duzun hazkundeahalmenaz eta Guggenheimek Euskadin eta munduan ematen dituen aukerez baliatzeko. Legebiltzar-batzordeak, nire ustez, aitortu egiten ditu, eta haietaz baliatzea dagokigu guri. Euskal erakundeetako ordezkarioi haietaz baliatzea dagokigu. Berriro diot gure Jaurlaritzarentzat lehentasunezkoa dela akordio hori berritzea. Helburu horrekin egingo dugu lan, iraganean herrialdearentzat ona izan dena etorkizunean ere ona izan dadin, egungo egoeretara egokituta; izan ere, duela hogei urte, egoera jakin batzuetan sortu zen esperientzia edo kudeaketaakordio hau, baina, gaur egun, egoera bestelakoa da, bai Solomon Guggenheim Fundazioarentzat, bai New Yorkeko Guggenheim museoarentzat, bai Bilboko Guggenheim museoarentzat, Bilboko Guggenheim museoak parte hartu behar duen sare global batean duen aliantzari dagokionez. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2392 |
10 | 47 | 18.10.2013 | SEMPER PASCUAL | Galdera, Francisco de Borja Semper Pascual Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Euskadi Europan sartzeko atea izatearen eta handik irteteko ate gisa independentziaren xedea jartzearen bateraezintasunari buruz | Mila esker, presidente andrea. Egun on guztioi. Lehendakari jauna, gaur goizean esan denez eta jada bagenekienez, New Yorkera joan zara. Estatu Batuetara joan zara; besteak beste, New Yorkera. Bidaiatu egin duzu, eta, gertakari gorabeheratsuez harago (gertakari gorabeheratsuak arlo fisikoan, zoritxarrez, baina baita protokoloari dagokionez ere), bisita garrantzitsu eta ekitaldi garrantzitsuez harago (adibidez, Guggenheimera egindakoa edo han kokatutako euskal enpresetara egindakoak), gauza batzuk esan dituzu. Estatu Batuetan, Euskadiri eragiten dioten gauza batzuk esan dituzu, zeinek, gainera, Euskadiri buruzko eta zuk Euskadin etorkizunean egin nahi duzunari buruzko irudi bat ematen baitute, eta horri buruz galdetu nahi dizugu gaur. Jakin ahal izan dugunez, senatari batekin eta bost biltzarkiderekin bildu zinen, eta esan zenien beharrezkotzat jotzen duzula Euskadirentzat estatu-eredu berri bat, beste estatu-eredu bat. Galdetu nahi dizugu, Urkullu jauna, zein den bestelako estatu-eredu hori –izan ere, Estatu Batuetan aipatu baduzu, ona litzateke hemen ere aipatzea–; nola hartu duzuen han 2015ean, edo 2020an, auskalo, independentziari buruzko erreferendum hipotetiko batean aurrera egiteko asmoa; eta nola bateratzen diren, batetik, Euskadi izatea inbertsio estatubatuarra Europan sartzeko atea, eta, bestetik, independentziaren bidez Europatik ateratzeko asmoa. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2393 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Francisco de Borja Semper Pascual Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Euskadi Europan sartzeko atea izatearen eta handik irteteko ate gisa independentziaren xedea jartzearen bateraezintasunari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Tira, uste dut ez dela zuzena esatea gure asmoa dela Europatik ateratzea independentziaren bidetik, esaten ari baikara europarrak garela eta gure apustua Europa dela batez ere. Guk izan ditzakegun eta nik, Euzko Alderdi Jeltzalekoa naizen aldetik, izan ditzakedan asmo politiko eta ideologikoak errespetatuz esaten dut. Uste dut, gainera, eztabaida hau sortu zela jada atzo, eta ez naiz nahasiko atzoko eztabaidan islatu zen eztabaida honetan. Galdetu duzu zer irizpide duen Eusko Jaurlaritzak Europan sartzeko ateak nazioartean eskaintzen jarraitzeko. Begira, Semper jauna, Eusko Jaurlaritzak uste du Euskadi, Euskadiko ekonomia eta Euskadiko enpresak nazioarteratzeko lan-ildo garrantzitsu bat dela Europarekiko harreman transatlantikoen loturapuntu izatea. Euskadik harreman transatlantikoei begira duen kokapen geoestrategikoak Europan sartzeko ate gisa kokatzen gaitu, eta indartu egin nahi dugu kokapen hori. Eta horixe defendatu dut behin eta berriz, bai batez ere Washingtonen egin ditudan bilera politiko eta instituzionaletan, bai Columbiako Unibertsitatean izan nuen bilera akademikoan, bai euskal enpresekin, tokiko agintariekin eta garapen-agentziekin izan nuen ekonomia- eta enpresa-arloko bileran, bakeprozesuaren aipamenaz harago eta Jaurlaritzak aurkeztu duen Bake eta Bizikidetza Planaren inguruan bake-prozesurako jaso ditzakegun ekarpenez harago. Dena den, berriro diot, uste dut Atlantikoko ardatz europarrak indarra galdu duela, eta Atlantikoko herrialdeen eginbeharra da harreman-ardatz hori indartzea. Estatu Batuen eta Europar Batasunaren arteko merkataritza askearen akordioa aipatu nuen, baita Euskadik, bere kokapen geoestrategikoagatik, Estatu Batuen eta Europar Batasunaren arteko aldebiko harreman horretan izan dezakeen aukera ere. Begira, Semper jauna, Espainiak Estatu Batuetan izan zuen lehenengo enbaxadorea Gardoqui izan zen, euskal merkatari eta industrialari bat; Gardoqui jaunak, gainera, eragin handia izan zuen Ameriketako Independentzia Gerran. Estatu Batuetako bigarren presidentea, John Adams, Euskadira etorri zen gure sistema politikoa ezagutzera. Hau duela berrehun urte gertatu zen, baina euskal lurraldeetako legeak eta demokrazia goraipatu zituen. Ez dakit zer arazo sor lezakeen asmo jakin bat duen autogobernu bat izateak, Europatik atera nahi izatearekin nahasteko edo Europan sartzeko ate-lanak edo Estatu Batuetan sartzeko ate-lanak egiteko oztopo izatearekin nahasteko. Uste dut Euskadik harreman historikoa eta estrategikoa duela Estatu Batuekin, eta horixe defendatu dut Estatu Batuetan. Gaur egun, Euskadik gehien esportatzen duen hirugarren herrialdea dira Estatu Batuak. Iaz, 1.300 milioi euro esportatu genituen Ipar Amerikara; horri esker, % 44 igo ziren salmentak. Hori guztia oso gogoan izan dut Estatu Batuetara egin dudan bidaian eta arduradun instituzional, enpresako, ekonomiko, politiko eta akademikoekin izan ditudan elkarrizketetan, une honetan Euskadi zer den azaltzeko. Muchas gracias. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2394 |
10 | 47 | 18.10.2013 | SEMPER PASCUAL | Galdera, Francisco de Borja Semper Pascual Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Euskadi Europan sartzeko atea izatearen eta handik irteteko ate gisa independentziaren xedea jartzearen bateraezintasunari buruz | Tira, ea argitzen dugun kontua, lehendakari jauna, zeren, zuek etengabe atzera begira bazaudete ere, duela berrehun urte… Tira, badakizu Gardoqui jauna Carlos IV.aren Kontseiluko kide zela; alegia, ezinezkoa da Koroarekiko eta Espainiari eta Espainiaren aurrerapenari lotutako euskal tradizioarekiko lotura handiagoa izatea. Hori da eredua: lankidetzarena. Horixe da, hain zuzen, eredua. Zuk, ordea, guztiz kontrakoa esan diguzu. Izan ere, hasteko –hitz egin dezagun argi eta eufemismorik gabe–, zu independentista zara, eta zure helburua Euskal Herriaren independentzia da –hori errealitate objektiboa da, eta espero dut horrekin ez dudala inor minduko–; Euzko Alderdi Jeltzalea independentista da, independentzia nahi du, bereizketa nahi du, eta bere helburu politikoa Euskadi Espainiatik bereiztea da. Eta, hala, Euskadi Europatik aterako litzateke automatikoki. Errealitate hori eztabaidaezina da. Bien. Orduan, Estatu Batuetara joan zara, eta Estatu Batuek Europan inbertsioak egiteko sarrera-ate gisa aurkeztu duzu zeure burua, zure helburua Europatik ateratzea izanik. Hori eskizofrenia politikoa da, lehendakari jauna! Jakina, norbaitek…, enpresa batek edo inbertitzaile batek non inbertitu bilatzen duenean, hainbat faktoreren arabera hartzen du erabaki hori: egonkortasun politikoa –hori da bat–, egoera ekonomikoa –jakina–, lurraldeak ematen dion segurtasun juridikoa… Eta zuek egin nahi duzuen eragiketak, hau da, bi urte barru, 2015ean –hemen politika orokorreko bilkura batean hitz egin eta handik hogeita lau ordura irrati batean esan zenuenez, edo Estatu Batuetan esan duzunez–, edo 2020an, ez dakigu noiz, independentzia-erreferendum bat egiteak Europatik aterako gintuzke, aurrerapenetik aterako gintuzke. Eta ez digu batere laguntzen berrehun urte atzera begiratzeak, hain zuzen, zeinen ongi ibili ziren euskal herritarrak Espainiarekin lankidetzan. Horixe baietz, badakigu. Baina etorkizunera ere begiratu behar da, iragana lagun hartuta. Baina zuek modu okerrean aldezten duzue iragana; izan ere, iragan horri esker daukagu euskal herritarrok eta Euskadik gaur egun daukagun autogobernu- eta ongizate-maila. Hausturak, bereizketak, nahasmenak, istiluak, ekimen horietan murgiltzeak, independentziak eta abarrek urrundu egiten gaituzte euskal herritarrok aurrerapenetik, urrundu egiten gaituzte Europatik, eta, jakina, ez dute inbertsiorik erakartzen. Argitu itzazue gauzak, eta, batez ere, ez gaitzazue nahasi; ez gu bakarrik, baizik eta euskal herritarrak guztiok. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2395 | |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, Francisco de Borja Semper Pascual Euskal Talde Popularreko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Euskadi Europan sartzeko atea izatearen eta handik irteteko ate gisa independentziaren xedea jartzearen bateraezintasunari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Hara, Semper jauna, gera dadila argi: nik ahalik eta subiranotasun handiena nahi dut, euskal herritarron ahalik eta subiranotasun handiena, eta euskal herritarroi ongizatea ekarriko digun autogobernu bat garatu nahi dut. Europa gara, eta ez dut ikusten Europa izaten jarraitzea ez den beste egoerarik, Semper jauna. Berriro diotsut erreferentzia izan nahi dugula Europan nazioarteko harremanei dagozkienez. Hori izan nahi dugu, eta hori izateko egingo dugu lan, zeren, nire lehenengo hitzaldian esan dizudanez, ez dut ikusten Euskadi Europa izatea ez den beste egoerarik, zu tematzen bazara ere, eta ez helburu gisa, baizik eta zigor gisa. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2396 |
10 | 47 | 18.10.2013 | CELAÁ DIÉGUEZ | SV-ES | Galdera, María Isabel Celaá Diéguez Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzak Euskadiko hezkuntza-eragileei aurkeztutako Gizalegez gizarte eta hezkuntza arloko konpromisoari buruz | Mila esker, presidente andrea. Lehendakari jauna, uste dut sinesten duzula balioetan oinarritutako hezkuntzaren garrantzian. Iruditzen zaizu balioetan hezteko garrantzitsua dela iraganean izan ditugun indarkeria eta terrorismoa ezagutzea? Iruditzen zaizu memorian hezi beharra dagoela etorkizunean askatasuna eta justizia izan ditzagun? Ados zaude bizikidetza demokratikoa lortzeko eta indarkeria justifikatzearen eta giza eskubideak urratzearen aurka borrokatzeko hezi behar dela? Bada, hori guztia zen Carltoneko konpromisoa. Hori guztia zen Carltoneko konpromisoa. Eta hori ezabatu egin da Carltoneko konpromisotik, eta Gizalegez akordioarekin ordeztu da. Esan iezaguzu, lehendakari jauna –hau ez baita galdera erretoriko bat; egoera hobetu nahi dugu–, zertan uste duzun hobetzen duela Gizalegez akordioak Carltoneko dokumentua, zer eragile berri gehitu zaizkion Gizalegez akordioari eta zer kate-maila galdu den Carltoneko dokumentuaren eta Gizalegez akordioaren artean. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2397 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, María Isabel Celaá Diéguez Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzak Euskadiko hezkuntza-eragileei aurkeztutako Gizalegez gizarte eta hezkuntza arloko konpromisoari buruz | Eskerrik asko, legebiltzarburu andrea. Celaá andrea, jakina baietz baloreetan sinesten dudala eta baloreetan oinarritutako hezkuntza batean sinesten dudala, jakina baietz. Eta horretan banator zurekin. Gizalegez akordioak, zuk esan duzunez, ez du ezer ordezten, ez du ordezten Carlton hoteleko akordioa. Uste dut egokia dela Carltoneko akordioaren garrantzia azpimarratzea, zeinean ez baitira sartzen eragile sindikalak, eta, nire ustez, ez dira eragile sindikalak sartzen sindikaturen batek mugimendu taktiko edo estrategiko bat egin zuelako, azken ordura arte Gizalegez akordioari baiezko kritikoa ematekoa baitzen, baina azken mementoan atzera egin baitzuen, beste sindikatuen estrategiari ezetz esanez. Baina, dena den, Gizalegez akordiora itzuliz, akordio horrek ez du Carlton hoteleko akordioa ordezten. Beste urrats bat da, beste urrats bat hezkuntzakomunitatearekiko adostasunaren eta akordioaren ibilbidean, eta ibilbide hori aspalditik dator, aurreko legealditik, eta aurrera begiratzen du. Gizalegez akordioa euskal hezkuntza-komunitate ia osoak sinatu zuen urriaren 1ean Donostiako Kursaalen, sindikatu batzuek izan ezik –badakigu zeinek–. Gizarte- eta hezkuntza-arloko konpromiso honek bizikidetzarako hezkuntzaren lau oinarri ditu. Kursaalen, Bake eta Bizikidetzarako idazkari nagusiak espresuki adierazi zuen Carltoneko akordioa Gizalegez akordioaren aurrekarietako bat zela; beraz, asmoa ez zen hura ordeztea, baizik eta aurrekari bat zen. Izan ere, Carltoneko akordioa aurrerapauso bat izan zen. Oinarrizko ideia baten inguruan bildu zuen hezkuntza-komunitatea, hots, giza duintasuna eta giza eskubideak errespetatzearen eta sustatzearen ideiaren inguruan. Hori garrantzitsua izan zen. Beraz, Carltonekoa pauso bat izan zen, pauso bat eman genuen bertan. Kursaalen beste pauso bat berri bat eman dugu, gehituz Carltonen emandakoari. Pauso gehiago eman beharko ditugu. Eta gure borondatea argi eta garbi azaldu dugu beti: pausoak elkarrekin eman behar ditugu, Celaá andrea, denen artean posible baldin bada eta bestela elkarren artean. Nahiz eta polikiago joan, elkarrekin egin behar dugu bizikidetzaren bidea eta horretan eskuzabaltasuna dugu Jaurlaritzatik. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2398 |
10 | 47 | 18.10.2013 | CELAÁ DIÉGUEZ | SV-ES | Galdera, María Isabel Celaá Diéguez Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzak Euskadiko hezkuntza-eragileei aurkeztutako Gizalegez gizarte eta hezkuntza arloko konpromisoari buruz | Me alegro de oír eso, señor lehendakari. Pozten naiz entzuteaz ez dela ordezkapen bat, baizik eta beste urrats bat; gertatzen dena da ez duela segida logikorik. Begira, esaldi hauek, adierazpen hauek Carltoneko konpromisoan zeuden, baina dokumentu honetan ez: batu, kendu, biderkatu, zatitu. Tolerantzia du ardatz, bai, baina dokumentu hau, nolabait, oso motz geratu da, batere mamirik gabe geratu da lehenengoarekiko. Segida ulertuko genuen alderantziz izan balitz, hau da, lehendabizi batu, kendu, biderkatu eta zatitu egon balira, eta gero Carltoneko konpromisoa. Baina, begira, esaldi eta adierazpen landuago hauek ez daude: "edozein proiektu edo egoeraren gainetik giza eskubideak eta pertsonaren duintasuna errespetatzean oinarritutako hezkuntza bultzatzea"; "iraganean, orain edo etorkizunean haiek urratzea nolanahi justifikatzearen aurkako jarrera sustatzea"; "eskubide horien urraketen biktimekiko enpatia bilatzera bideratutako ekintzak sustatzea". Kendu egin dira. Ez dago gure orainaren eta gure iraganaren egiazko ezagutzarik; jada ez dago memoriarik. Eta, memoriarik gabe, Carltoneko akordioak dioenez, ez dago etorkizunik, ez dago askatasunik, ez justiziarik. Josketa-lan oso fina izan zen, baina, horrez gain, Gizalegez akordioak hitzez hitz kopiatzen du –zati bat, noski– bizikidetza demokratikoaren plana, nahiz eta plan hori oraindik ez den ofizialki onartu, Ganbera honen ekarpenak behar baititu. Beraz, asko pozten naiz, lehendakari jauna, segida bat dela esan didazulako. Niri inkoherentea iruditzen zait, ilogikoa iruditzen zait, oso interesgarria baita nola sartu diren Carltoneko konpromisoa sinatu ez zuten hiru sindikatu horiek, ez ordea osatzea hainbeste kosta zen honelako testu bat beheratzearen kontura. Beraz, askoz lan handiagoa egin behar dugu, hain zuzen, batzen eta biderkatzen, baina ez kentzen. Eta uste dut kate-maila bat erantsi behar diogula kate honi, dokumentu berria zaharrarekin lotu behar dugula, dagokion ordenan, eta uste dut orduan jarraitu ahal izango dugula euskal hezkuntzarentzat oso interesgarria den zerbait eraikitzen. Besterik ez. Eskerrik asko. La | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2399 |
10 | 47 | 18.10.2013 | JAURLARITZAKO LEHENDAKARIAK (URKULLU RENTERIA) | EA-NV | Galdera, María Isabel Celaá Diéguez Euskal Sozialistak taldeko legebiltzarkideak lehendakariari egina, Eusko Jaurlaritzak Euskadiko hezkuntza-eragileei aurkeztutako Gizalegez gizarte eta hezkuntza arloko konpromisoari buruz | Legebiltzarburu andrea, eskerrik asko. Celaá andrea, bada, hain zuzen, uste dugu une honetan aukera berriak ditugula azaldu duzun eta bat natorren borondate horretan aurrera egiteko. Eta errepikatu nahi dut hezkuntza-komunitateak adostu zuela bizikidetza haustea eragiten duten lau faktore identifikatzea (dogmatismoa, fatalismoa, manikeismoa eta sektarismoa), eta bizikidetza lortzeko hezkuntzan sakontzeko aukera ematen duten lau kontzeptu pedagogikotan antolatu behar dela prebentziozko erantzuna. Carltoneko akordioari gehitu behar zaizkiola? Beste ordena batean jarri behar direla? Ados. Bien. Lehenik, bizikide izateak esan nahi du gure ikuspegiak beti direla osatugabeak onartu behar dugula. Mugaren esperientzia hezitzaileak dogmatismoa pre- benitzen du, eta elkarrizketa eta indarkeriarik eza sustatzen ditu. Bigarrenik, bizikide izateak esan nahi du zailtasunen aurrean aukerak sustatzen ikasi behar dugula. Balio positiboaren esperientzia hezitzaileak fatalismoa prebenitzen du, eta aniztasuna sustatzen du. Hirugarrenik, bizikide izateak esan nahi du egoera bakoitzean gure erantzukizun etikoa geure gain hartu behar dugula. Kontzientzia etikoaren esperientzia hezitzaileak manikeismoa prebenitzen du, eta enpatia eta elkartasuna sustatzen ditu. Laugarrenik, bizikide izateak esan nahi du giza duintasuna errespetatzearen balio gorena ulertu behar dugula. Giza duintasunaren esperientzia hezitzaileak indarkeria erabiltzea prebenitzen du, eta giza eskubideak errespetatzea sustatzen du. Beraz, Gizalegez akordioak gaurko eta etorkizuneko konpromiso baten inguruan biltzen du hezkuntzakomunitatea. Lau hezkuntza-kontzeptu horien garapena bateratzea, Carlton hoteleko akordioarekin batera, ekintza zehatzetarako denon artean egindako lana izango da. Muchas gracias. Eskerrik asko. | eu | https://www.legebiltzarra.eus/ic2/restAPI/pvgune_descargar/default/8ad5af67-ef8e-4efc-9b47-808447310947 | parl_eu_2400 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.