audio audio | transcription string | speaker int64 |
|---|---|---|
inde auxilia ducēsque arcessuntur. | 21 | |
Quōrum adventū magnā cum auctōritāte et magnā [cum] hominum multitūdine bellum gerere cōnantur. | 21 | |
Ducēs vērō iī dēliguntur quī ūna cum Quīntō Sertōriō omnēs annōs fuerant summamque scientiam reī mīlitāris habēre exīstimābantur. | 21 | |
Hī cōnsuētūdine populī Rōmānī loca capere, castra mūnīre, commeātibus nostrōs interclūdere īnstituunt. | 21 | |
Quod ubi Crassus animadvertit, suās cōpiās propter exiguitātem nōn facile dīdūcī, hostem et vagārī et viās obsīdere et castrīs satis praesidiī relinquere, ob eam causam minus commodē frūmentum commeātumque sibi supportārī, in diēs hostium numerum augērī, nōn cūnctandum exīstimāvit quīn pugna dēcertāret. | 21 | |
Hāc rē ad cōnsilium dēlāta, ubi omnēs īdem sentīre intellēxit, posterum diem pugnae cōnstituit. Prīmā lūce prōductīs omnibus cōpiīs duplicī aciē īnstitūta, auxiliīs in mediam aciem coniectīs, quid hostēs cōnsiliī caperent expectābat. | 21 | |
Hōc cōnsiliō probātō ab ducibus, prōductīs Rōmānōrum cōpiīs, sēsē castrīs tenēbant. | 21 | |
Hāc rē perspectā Crassus, cum suā cūnctātiōne atque opīniōne timōris hostēs nostrōs mīlitēs alacriōrēs ad pugnandum effēcissent atque omnium vōcēs audīrentur expectārī diūtius nōn oportēre quīn ad castra īrētur, cohortātus suōs omnibus cupientibus ad hostium castra contendit. | 21 | |
Ibi cum aliī fossās complērent, aliī multīs tēlīs coniectīs dēfēnsōrēs vāllō mūnītiōnibusque dēpellerent, auxiliārēsque, quibus ad pugnam nōn multum Crassus cōnfīdēbat, lapidibus tēlīsque subministrandīs et ad aggerem caespitibus comportandīs speciem atque opīniōnem pugnantium praebērent, | 21 | |
cum item ab hostibus cōnstanter ac nōn timidē pugnārētur tēlaque ex locō superiōre missa nōn frūstrā acciderent, equitēs circumitīs hostium castrīs Crassō renūntiāvērunt nōn eadem esse dīligentiā ab decumānā portā castra mūnīta facilemque aditum habēre. | 21 | |
Crassus equitum praefectōs cohortātus, ut magnīs praemiīs pollicitātiōnibusque suōs excitārent, quid fierī vellet ostendit. | 21 | |
Tum vērō clāmōre ab eā parte audītō nostrī redintegrātīs vīribus, quod plērumque in spē victōriae accidere cōnsuēvit, ācrius impugnāre coepērunt. | 21 | |
Hostēs undique circumventī dēspērātis omnibus rēbus sē per mūnītiōnēs dēicere et fugā salūtem petere contendērunt. | 21 | |
Quōs equitātus apertissimīs campīs cōnsectātus ex quīnquāgintā mīlium numerō, quae ex Aquītāniā Cantabrīsque convēnisse cōnstābat, vix quārtā parte relicta, multā nocte sē in castra recēpit. | 21 | |
Hāc audīta pugna maxima pars Aquītāniae sēsē Crassō dēdidit obsidēsque ultrō mīsit; | 21 | |
quō in numerō fuērunt Tarbellī, Bigerriōnēs, Ptianīī, Vocātēs, Tarusātēs, Elusātēs, Gātēs, Auscī, Garumnī, Sibusātēs, Cocosātēs: | 21 | |
paucae ultimae nātiōnēs annī tempore cōnfīsae, quod hiems suberat, id facere neglēxērunt. | 21 | |
Eōdem ferē tempore Caesar, etsī prope exācta iam aestās erat, tamen, quod omnī Galliā pācāta Morinī Menapiīque supererant, quī in armīs essent neque ad eum umquam lēgātōs dē pāce mīsissent, arbitrātus id bellum celeriter cōnficī posse eō exercitum dūxit; | 21 | |
quī longē aliā ratiōne ac reliquī Gallī bellum gerere coepērunt. | 21 | |
Nam quod intellegēbant maximās nātiōnēs, quae proeliō contendissent, pulsās superātāsque esse, continentēsque silvās ac palūdēs habēbant, eō sē suaque omnia contulērunt. | 21 | |
Ad quārum initium silvārum cum Caesar pervēnisset castraque mūnīre īnstituisset neque hostis interim vīsus esset, dispersis in opere nostrīs subitō ex omnibus partibus silvae ēvolāvērunt et in nostrōs impetum fēcērunt. | 21 | |
Nostrī celeriter arma cēpērunt eōsque in silvās repulērunt et complūribus interfectīs longius impedītiōribus locīs secūtī paucōs ex suīs dēperdidērunt. | 21 | |
Reliquīs deinceps diēbus Caesar silvās caedere īnstituit, et nē quis inermibus imprūdentibusque mīlitibus ab latere impetus fierī posset, omnem eam māteriam quae erat caesā conversam ad hostem conlocābat et prō vāllō ad utrumque latus extruēbat. | 21 | |
Incrēdibilī celeritāte magnō spatiō paucīs diēbus cōnfectō, cum iam pecus atque extrēma impedīmenta ā nostrīs tenērentur, ipsī dēnsiōrēs silvās peterent, eius modī sunt tempestātēs cōnsecūtae utī opus necessāriō intermitterētur et continuātiōne imbrium diūtius sub pellibus mīlitēs continērī nōn possent. | 21 | |
Itaque vastātis omnibus eōrum agrīs, vīcīs aedificiīsque incēnsīs, Caesar exercitum redūxit et in Aulercīs Lexovīīsque, reliquīs item cīvitātibus quae proximē bellum fēcerant, in hībernīs conlocāvit. | 21 | |
Germānicō bellō cōnfectō multīs dē causīs Caesar statuit sibi Rhēnum esse trānseundum; | 21 | |
quārum illa fuit iūstissima quod, cum vidēret Germānōs tam facile impellī ut in Galliam venīrent, suīs quoque rēbus eōs timēre voluit, cum intellegerent et posse et audēre populī Rōmānī exercitum Rhēnum trānsīre. | 21 | |
Accessit etiam quod illa pars equitātūs Usīpetum et Tencterōrum, quam suprā commemorāvī praedandī frūmentandīque causā Mosam trānsīsse neque proeliō interfuisse, post fugam suōrum sē trāns Rhēnum in fīnēs Sugambrōrum recēperat sēque cum hīs coniūnxerat. | 21 | |
Ad quōs cum Caesar nūntiōs mīsisset, quī postulārent eōs quī sibi Galliaeque bellum intulissent sibi dēderent, respondērunt: | 21 | |
populī Rōmānī imperium Rhēnum fīnīre; | 21 | |
sī sē invītō Germānōs in Galliam trānsīre nōn aequum exīstimāret, cūr suī quicquam esse imperiī aut potestātis trāns Rhēnum postulāret? | 21 | |
Ubiī autem, quī ūnī ex Trānsrhēnānīs ad Caesarem lēgātōs mīserant, amīcitiam fēcerant, obsidēs dederant, magnopere ōrābant ut sibi auxilium ferret, quod graviter ab Suēbīs premerentur; | 21 | |
vel, sī id facere occupātiōnibus reī pūblicae prohibērētur, exercitum modo Rhēnum trānsportāret: | 21 | |
id sibi ad auxilium spemque reliquī temporis satis futūrum. | 21 | |
Tantum esse nōmen atque opīniōnem eius exercitūs Ariovistō pulsō et hoc novissimō proeliō factō etiam ad ultimās Germānōrum nātiōnēs, utī opīniōne et amīcitiā populī Rōmānī tūtī esse possint. | 21 | |
Nāvium magnam cōpiam ad trānsportandum exercitum pollicēbantur. | 21 | |
Caesar hīs dē causīs quās commemorāvī Rhēnum trānsīre dēcrēverat; | 21 | |
sed nāvibus trānsīre neque satis tūtum esse arbitrābātur neque suae neque populī Rōmānī dignitātis esse statuēbat. | 21 | |
Itaque, etsī summa difficultās faciendī pontis prōpōnēbātur propter lātitūdinem, rapiditātem altitūdinemque flūminis, tamen id sibi contendendum aut aliter nōn trādūcendum exercitum exīstimābat. | 21 | |
Ratiōnem pontis hanc īnstituit. | 21 | |
Tigna bīna sēsquipedālia paulum ab īmō praeacūtā dīmēnsa ad altitūdinem flūminis intervāllō pedum duōrum inter sē iungēbat. | 21 | |
Haec utrāque īnsuper bipedālibus trabibus immissīs, quantum eōrum tignōrum iūnctūra distābat, bīnīs utrimque fībulīs ab extrēmā parte distinēbantur; | 21 | |
quibus disclūsīs atque in contrāriam partem revīnctīs, tanta erat operis firmitūdō atque eā rērum nātūrā ut, quō maior vīs aquae sē incitāvisset, hoc artius inligāta tenērentur. | 21 | |
Haec dērēctā māteriā iniectā contexēbantur ac longuriīs crātibusque cōnsternēbantur; | 21 | |
Diēbus decem, quibus māteria coepta erat comportārī, omnī opere effectō exercitus trādūcitur. | 21 | |
Caesar ad utramque partem pontis firmō praesidiō relictō in fīnēs Sugambrōrum contendit. | 21 | |
Interim ā complūribus cīvitātibus ad eum lēgātī veniunt; | 21 | |
quibus pācem atque amīcitiam petentibus līberāliter respondet obsidēsque ad sē addūcī iubet. | 21 | |
At Sugambrī, ex eō tempore quō pōns īnstituī coeptus est fugā comparātā, hortantibus iīs quōs ex Tencterīs atque Usīpetibus apud sē habēbant, fīnibus suīs excesserant suaque omnia exportāverant sēque in sōlitūdinem ac silvās abdiderant. | 21 | |
Caesar paucōs diēs in eōrum fīnibus morātus, omnibus vīcīs aedificiīsque incēnsīs frūmentīsque succīsīs, sē in fīnēs Ubiōrum recēpit atque hīs auxilium suum pollicitus, sī ā Suēbīs premerentur, haec ab iīs cognōvit: | 21 | |
Suēbōs, posteā quam per explōrātōrēs pontem fierī comperissent, mōre suō conciliō habitō nūntiōs in omnēs partēs dīmīsisse, utī dē oppidīs dēmigrārent, līberōs, uxōrēs suaque omnia in silvīs dēpōnerent atque omnēs quī arma ferre possent ūnum in locum convenīrent. | 21 | |
Hunc esse dēlēctum medium ferē regiōnum eārum quās Suēbī obtinērent; | 21 | |
hīc Rōmānōrum adventum expectāre atque ibi dēcertāre cōnstituisse. | 21 | |
quae omnia ferē Gallīs erant incognita. | 22 | |
Neque enim temere praeter mercātōrēs illō adit quisquam, neque hīs ipsīs quicquam praeter ōram maritimam atque eās regiōnēs quae sunt contrā Galliam nōtum est. | 22 | |
Ad haec cognōscenda, prius quam perīculum faceret, idōneum esse arbitrātūs Gāium Volusēnum cum nāvī longā praemittit. | 22 | |
Huic mandat ut explōrātīs omnibus rēbus ad sē quam prīmum revertātur. | 22 | |
Ipse cum omnibus cōpiīs in Morinōs proficīscitur, quod inde erat brevissimus in Britanniam trāiectūs. | 22 | |
Hūc nāvēs undique ex fīnitimīs regiōnibus et quam superiōre aestāte ad Veneticum bellum fēcerat classem iubet convenīre. | 22 | |
Interim, cōnsiliō eius cognitō et per mercātōrēs perlātō ad Britannōs, ā complūribus īnsulae cīvitātibus ad eum lēgātī veniunt, quī polliceantur obsidēs dare atque imperiō populī Rōmānī obtemperāre. | 22 | |
Huic imperat quās possit adeat cīvitātēs hortēturque ut populī Rōmānī fidem sequantur sēque celeriter eō ventūrum nūntiet. | 22 | |
Volusēnus perspectīs regiōnibus omnibus quantum eī facultātis darī potuit, quī nāvī ēgredī ac sē barbarīs committere nōn audēret, quīntō diē ad Caesarem revertitur quaeque ibi perspexisset renūntiat. | 22 | |
Quibus adductīs eōs in fidem recipit. | 22 | |
Nāvibus circiter octōgintā onerāriīs coāctīs contractīsque, quot satis esse ad duās trānsportandās legiōnēs exīstimābat, quod praetereā nāvium longārum habēbat quaestōrī, lēgātīs praefectīsque distribuit. | 22 | |
Hūc accēdēbant duodēvīgintī onerāriae nāvēs, quae ex eō locō ā mīlibus passuum octo ventō tenēbantur quō minus in eundem portum venīre possent: | 22 | |
hās equitibus tribuit. | 22 | |
Reliquum exercitum Quīntō Titūriō Sabīnō et Lūciō Aurunculēiō Cottae lēgātīs in Menapiōs atque in eōs pāgōs Morinōrum ā quibus ad eum lēgātī nōn vēnerant dūcendum dēdit; | 22 | |
Sulpicium Rūfum lēgātum cum eō praesidiō quod satis esse arbitrābātur portum tenēre iussit. | 22 | |
Hīs cōnstitūtīs rēbus, nactus idōneam ad nāvigandum tempestātem tertiā ferē vigiliā solvit equitēsque in ulteriōrem portum prōgredī et nāvēs cōnscendere et sē sequī iussit. | 22 | |
Ā quibus cum paulō tardius esset administrātum, ipse hōra diēī circiter quārtā cum prīmīs nāvibus Britanniam attigit atque ibi in omnibus collibus expositās hostium cōpiās armātās cōnspexit. | 22 | |
Cuius locī haec erat nātūrā atque ita montibus angustīs mare continēbātur, utī ex locīs superiōribus in lītus tēlum adigī posset. | 22 | |
Hunc ad ēgrediendum nēquāquam idōneum locum arbitrātūs, dum reliquae nāvēs eō convenīrent ad hōram nōnam in ancorīs expectāvit. | 22 | |
Hīs dīmissīs et ventum et aestum ūnō tempore nactus secundum, datō signō et sublātīs ancorīs, circiter mīlia passuum septem ab eō locō prōgressus apertō ac plānō lītore nāvēs cōnstituit. | 22 | |
At barbarī, cōnsiliō Rōmānōrum cognitō praemissōque equitātū et essedariīs, quō plērumque genere in proeliīs ūtī cōnsuērunt, reliquīs cōpiīs subsecūtī nostrōs nāvibus ēgredī prohibēbant. | 22 | |
Quibus rēbus nostrī perterritī atque huius omnīnō generis pugnae imperītī, nōn eādem alacritāte ac studiō quō in pedestribus utī proeliīs cōnsuērant ūtēbantur. | 22 | |
quae rēs magnō ūsuī nostrīs fuit. | 22 | |
Nam et nāvium figūra et rēmōrum mōtū et inūsitātō genere tormentōrum permōtī barbarī cōnstitērunt ac paulum modo pedem rettulērunt. | 22 | |
Atque nostrīs mīlitibus cūnctantibus, maximē propter altitūdinem maris, quī decimae legiōnis aquilam gerēbat, obtestātus deōs, ut ea rēs legiōnī fēlīciter ēvenīret, ' dēsilīte', inquit, ' mīlitēs, nisi vultis aquilam hostibus prōdere; | 22 | |
ego certē meum reī pūblicae atque imperātōrī officium praestiterō. | 22 | |
' Hoc cum vōce magnā dīxisset, sē ex nāvī prōiēcit atque in hostēs aquilam ferre coepit. | 22 | |
Tum nostrī cohortātī inter sē, nē tantum dēdecus admitterētur, ūniversī ex nāvī dēsiluērunt. | 22 | |
Hōs item ex proximīs prīmī nāvibus cum cōnspexissent, subsecūtī hostibus adpropinquāvērunt. | 22 | |
Pugnātum est ab utrīsque ācriter. | 22 | |
Nostrī tamen, quod neque ōrdinēs servāre neque firmiter īnsistere neque signa subsequī poterant atque alius alia ex nāvī quibuscumque signīs occurrerat sē adgregābat, magnopere perturbābantur; | 22 | |
hostēs vērō, notīs omnibus vadīs, ubi ex lītore aliquōs singulārēs ex nāvī ēgredientēs cōnspexerant, incitātīs equīs impedītōs adoriēbantur, plūrēs paucōs circumsistēbant, aliī ab latere apertō in ūniversōs tēla coniciēbant. | 22 | |
Quod cum animadvertisset Caesar, scaphās longārum nāvium, item speculātōria nāvigia mīlitibus complērī iussit, et quōs labōrantēs cōnspexerat, hīs subsidia submittēbat. | 22 | |
Nostrī, simul in āridō cōnstitērunt, suīs omnibus cōnsecūtīs, in hostēs impetum fēcērunt atque eōs in fugam dedērunt; | 22 | |
neque longius prōsequī potuērunt, quod equitēs cursum tenēre atque īnsulam capere nōn potuerant. | 22 | |
Hoc ūnum ad prīstinam fortūnam Caesarī dēfuit. | 22 | |
Hostēs proeliō superātī, simul atque sē ex fugā recēpērunt, statim ad Caesarem lēgātōs dē pāce mīsērunt; | 22 | |
obsidēs sēsē datūrōs quaeque imperāsset factūrōs pollicitī sunt. | 22 | |
Ūna cum hīs lēgātīs Commius Atrebās venit, quem suprā dēmōnstrāveram ā Caesare in Britanniam praemissum. | 22 | |
Hunc illī ē nāvī ēgressum, cum ad eōs ōrātōris modō Caesaris mandāta dēferret, comprehenderant atque in vincula coniēcerant; | 22 | |
tum proeliō factō remīsērunt et in petendā pāce eius reī culpam in multitūdinem contulērunt et propter imprūdentiam ut ignōscerētur petīvērunt. | 22 | |
Caesar questus quod, cum ultrō in continentem lēgātīs missīs pācem ab sē petīssent, bellum sine causā intulissent, ignōscere sē imprūdentiae dīxit obsidēsque imperāvit; | 22 | |
quōrum illī partem statim dedērunt, partem ex longinquiōribus locīs arcessītam paucīs diēbus sēsē datūrōs dīxērunt. | 22 | |
Intereā suōs in agrōs remigrāre iussērunt, prīncipēsque undique convenīre et sē cīvitātēsque suās Caesarī commendāre coepērunt. | 22 | |
Hīs rēbus pāce cōnfirmātā, post diem quārtum quam est in Britanniam ventum nāvēs duodēvīgintī, dē quibus suprā dēmōnstrātum est, quae equitēs sustulerant, ex superiōre portū lēnī ventō. | 22 | |
quae tamen ancorīs iactīs cum flūctibus complērentur, necessāriō adversā nocte in altum prōvectae continentem petiērunt. | 22 | |
Eādem nocte accidit ut esset lūna plēna, quī diēs maritimōs aestūs maximōs in Ōceanō efficere cōnsuēvit, nostrīsque id erat incognitum. | 22 |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.