macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ὅθεν αἱρεῖται ὁ μα^κά^ριος δαυὶδ παιδεύεσθαι ἢ πα^ρὰ^ τῶν ἀσεβῶν κολα^κεύεσθαι·
ὅθεν αἱρεῖται ὁ μακάριος δαυὶδ παιδεύεσθαι ἢ παρὰ τῶν ἀσεβῶν κολακεύεσθαι·
παιδεύσει με δί^καιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με, ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου.
παιδεύσει με δίκαιος ἐν ἐλέει καὶ ἐλέγξει με, ἔλαιον δὲ ἁμαρτωλοῦ μὴ λιπανάτω τὴν κεφαλήν μου.
τοιοῦτος ἣν ὁ μα^κά^ριος παῦλος, οὐ κολα^κεύων, ἀλλ' ἀ^λήθεια^ν παιδεύων.
τοιοῦτος ἣν ὁ μακάριος παῦλος, οὐ κολακεύων, ἀλλ' ἀλήθειαν παιδεύων.
ὑ^πὲρ αὐτῆς πάσχει, ὑ^πὲρ αὐτῆς ἐξορίζεται, ὑ^πὲρ αὐτῆς στεφα^νοῦται.
ὑπὲρ αὐτῆς πάσχει, ὑπὲρ αὐτῆς ἐξορίζεται, ὑπὲρ αὐτῆς στεφανοῦται.
γέγονε ἡμῖν ἡ ἀ^παρχὴ τῶν ἀ^γα^θῶν ἡ ἐκκλησί^α_ αὕτη.
γέγονε ἡμῖν ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἀγαθῶν ἡ ἐκκλησία αὕτη.
ταύτην τὴν ἐκκλησί^α_ν ὁ θεὸς πρῶτον ἤγειρε καὶ ὁμώνυ^μον τῇ ἑαυτοῦ ἀ^να^στά^σει ἀ^πετέλεσεν.
ταύτην τὴν ἐκκλησίαν ὁ θεὸς πρῶτον ἤγειρε καὶ ὁμώνυμον τῇ ἑαυτοῦ ἀναστάσει ἀπετέλεσεν.
εἰκότως καὶ τὸ ὄνομα^ ἥρμοσε τῇ οἰκονομί^ᾳ.
εἰκότως καὶ τὸ ὄνομα ἥρμοσε τῇ οἰκονομίᾳ.
εἰκότως ἀνάστα^σι^ς ἐλέγετο καὶ λεγέσθω καὶ εἰς ἀ^γῶνα^ μὴ διαλιμπανέτω ἡ κακοδοξίαν τρώσα_σα^ καὶ ὀρθοδοξίαν ἀ^να^στήσα_σα^ ἀλλ' αὕτη μὲν τὰ_ς ψυ_χὰ_ς ἡμῶν ἤγειρεν·
εἰκότως ἀνάστασις ἐλέγετο καὶ λεγέσθω καὶ εἰς ἀγῶνα μὴ διαλιμπανέτω ἡ κακοδοξίαν τρώσασα καὶ ὀρθοδοξίαν ἀναστήσασα ἀλλ' αὕτη μὲν τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἤγειρεν·
ὑ_μεῖς δὲ αὐτῆς τοίχους ἠγείρα^τε·
ὑμεῖς δὲ αὐτῆς τοίχους ἠγείρατε·
ἁρμόσα^τε αὐτῆς τοὺς λί^θους, ἵ^να_ ἁρμόσῃ ὑ_μῶν τὰ_ς ψυ_χά_ς.
ἁρμόσατε αὐτῆς τοὺς λίθους, ἵνα ἁρμόσῃ ὑμῶν τὰς ψυχάς.
ἐγείρατε αὐτῆς πᾶσα^ν τὴν εὐπρέπεια^ν, ἵνα ὁλόκληρος ἀ^ποδοθῇ ἡ εὐεργεσί^α_.
ἐγείρατε αὐτῆς πᾶσαν τὴν εὐπρέπειαν, ἵνα ὁλόκληρος ἀποδοθῇ ἡ εὐεργεσία.
χαίρω βλέπων τὸν ἀρραβῶνα^ τῆς προθυμία_ς·
χαίρω βλέπων τὸν ἀρραβῶνα τῆς προθυμίας·
εἰ γὰ^ρ μικρὰ^ τέως τὰ^ προκείμενα^, ἀλλ' οἶδα^ ὅτι^ μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύ_ρα_μα^ ζυμοῖ.
εἰ γὰρ μικρὰ τέως τὰ προκείμενα, ἀλλ' οἶδα ὅτι μικρὰ ζύμη ὅλον τὸ φύραμα ζυμοῖ.
τὸ θυ^σιαστήριον νομίζεις δεξι^ὰ_ν εἶναι χριστοῦ προκειμένην καὶ τῇ μὲν ὄψει λα^μβά^νουσα^ν, τῇ δὲ δυ^νά^μει χορηγοῦσα^ν.
τὸ θυσιαστήριον νομίζεις δεξιὰν εἶναι χριστοῦ προκειμένην καὶ τῇ μὲν ὄψει λαμβάνουσαν, τῇ δὲ δυνάμει χορηγοῦσαν.
ἡ τοῦ χριστοῦ δεξιὰ^ πνευματική ἐστι^ν ἄρουρα^, μὴ σφά^λλουσα^ τὰ_ς ἐλπί^δα^ς, μὴ ἀ^ποβά^λλουσα^ τῶν γεωργῶν τοὺς πόνους, μὴ ἀφα^νί^ζουσα^ αὐτῶν τὰ_ς ἐλπί^δα^ς.
ἡ τοῦ χριστοῦ δεξιὰ πνευματική ἐστιν ἄρουρα, μὴ σφάλλουσα τὰς ἐλπίδας, μὴ ἀποβάλλουσα τῶν γεωργῶν τοὺς πόνους, μὴ ἀφανίζουσα αὐτῶν τὰς ἐλπίδας.
ἡ τοῦ χριστοῦ χεὶρ ἄρουρά^ ἐστι^ν εὐθέως σπειρομένη καὶ εὐθέως θεριζομένη.
ἡ τοῦ χριστοῦ χεὶρ ἄρουρά ἐστιν εὐθέως σπειρομένη καὶ εὐθέως θεριζομένη.
θέλεις ἰ^δεῖν αὐτὸν ἄρουρα^ν σπειρομένην ὁμοῦ καὶ θεριζομένην καὶ δεχομένην οὐ μόνον ζῶντα^ σπέρμα^τα^, ἀλλὰ^ καὶ νεκρὰ^ καὶ ζωοποιοῦσα^ν;
θέλεις ἰδεῖν αὐτὸν ἄρουραν σπειρομένην ὁμοῦ καὶ θεριζομένην καὶ δεχομένην οὐ μόνον ζῶντα σπέρματα, ἀλλὰ καὶ νεκρὰ καὶ ζωοποιοῦσαν;
ἐν τῇ ἐρήμῳ προσηνέχθησα^ν τῷ χριστῷ πέντε ἄρτοι νεκροὶ τῇ φύ^σει τοῦ σί^του.
ἐν τῇ ἐρήμῳ προσηνέχθησαν τῷ χριστῷ πέντε ἄρτοι νεκροὶ τῇ φύσει τοῦ σίτου.
ὁ γὰ^ρ κόκκος τοῦ σί^του ζῇ·
ὁ γὰρ κόκκος τοῦ σίτου ζῇ·
ὁ δὲ ἄρτος διπλῆν ὑπέμεινε νέκρωσι^ν·
ὁ δὲ ἄρτος διπλῆν ὑπέμεινε νέκρωσιν·
πρῶτον ὅτε συ^ντρί_βεται, δεύτερον ὅτε τῷ πυ_ρὶ^ δί^δοται.
πρῶτον ὅτε συντρίβεται, δεύτερον ὅτε τῷ πυρὶ δίδοται.
λαμβάνει ἡ φι^λάνθρωπος δεξιὰ καὶ τὸ νεκρωθὲν ζωογονεῖ.
λαμβάνει ἡ φιλάνθρωπος δεξιὰ καὶ τὸ νεκρωθὲν ζωογονεῖ.
ἐφαπλοῦνται οἱ δεσποτι^κοὶ δά^κτυ^λοι τοῖς ἄρτοις ὥσπερ αὔλα^κες.
ἐφαπλοῦνται οἱ δεσποτικοὶ δάκτυλοι τοῖς ἄρτοις ὥσπερ αὔλακες.
δέχεται ἡ δεξιὰ αὐτοῦ τὸν ἄρτον, εὐλογεῖ, πληθύ_νει ὑπὲρ πᾶσα^ν ἔννοια^ν.
δέχεται ἡ δεξιὰ αὐτοῦ τὸν ἄρτον, εὐλογεῖ, πληθύνει ὑπὲρ πᾶσαν ἔννοιαν.
ὁρᾷς τὴν δεξι^ὰ_ν αὐτοῦ ἄρουρα^ν ἁγί^α_ν;
ὁρᾷς τὴν δεξιὰν αὐτοῦ ἄρουραν ἁγίαν;
ὁρᾷς τοὺς ἄρτους σπειρομένους;
ὁρᾷς τοὺς ἄρτους σπειρομένους;
ὁρᾷς λόγον δροσίζοντα^ καὶ οἱ τῇ φύ^σει νεκροὶ πληθύ_νονται, οἱ τῇ φύ^σει ἄ^κα^ρποι ζωογονοῦνται εἰς ἀ^πείρους χι_λι^ά^δα^ς, οὐ τὴν φύ^σι^ν ἀρνησάμενοι, ἀλλὰ^ τῇ θείᾳ δυ^νά^μει δουλεύοντες;
ὁρᾷς λόγον δροσίζοντα καὶ οἱ τῇ φύσει νεκροὶ πληθύνονται, οἱ τῇ φύσει ἄκαρποι ζωογονοῦνται εἰς ἀπείρους χιλιάδας, οὐ τὴν φύσιν ἀρνησάμενοι, ἀλλὰ τῇ θείᾳ δυνάμει δουλεύοντες;
ὅπου ὁ χριστὸς πά^ρεστι^ν, μὴ ζήτει φύ^σεως νόμον, ἀλλ' ὅρα_ τοῦ δυ^να^τοῦ τὴν αὐθεντίαν.
ὅπου ὁ χριστὸς πάρεστιν, μὴ ζήτει φύσεως νόμον, ἀλλ' ὅρα τοῦ δυνατοῦ τὴν αὐθεντίαν.
νόμον γὰ^ρ φύ^σεώς σοι παρέδωκεν.
νόμον γὰρ φύσεώς σοι παρέδωκεν.
αὐτὸς δὲ ὁ τῶν ὅλων δεσπότης ἀνώτερός ἐστι^ τῶν νόμων.
αὐτὸς δὲ ὁ τῶν ὅλων δεσπότης ἀνώτερός ἐστι τῶν νόμων.
διὰ σὲ ὄμβρος, διὰ σὲ πηγή, διὰ σὲ ἐνι^αυτοί, διὰ σὲ τροπαί·
διὰ σὲ ὄμβρος, διὰ σὲ πηγή, διὰ σὲ ἐνιαυτοί, διὰ σὲ τροπαί·
τῷ δὲ τεχνίτῃ οὐδὲν τούτων ἁρμόζει.
τῷ δὲ τεχνίτῃ οὐδὲν τούτων ἁρμόζει.
καὶ ὥσπερ σήμερον, ἡ τούτων αὔξησι^ς διπλῆν ἔχει τὴν περίοδον...
καὶ ὥσπερ σήμερον, ἡ τούτων αὔξησις διπλῆν ἔχει τὴν περίοδον...
πρῶτον κυοφορεῖται τὸ βρέφος, τίκτεται, θηλάζει, αὔξεται, εἰς τέλειον ἄνθρωπον ἀ^παρτίζεται·
πρῶτον κυοφορεῖται τὸ βρέφος, τίκτεται, θηλάζει, αὔξεται, εἰς τέλειον ἄνθρωπον ἀπαρτίζεται·
ὅτε δὲ ἔπλαττεν ὁ θεὸς τὸν ἀδάμ, οὐκ ἐδεῖτο ἀ^νθρωπί^νου σπέρμα^τος, οὐ γαστρός, οὐ κυοφορία_ς, ἀλλ' ὅτε ἠθέλησε τὸν ἄνθρωπον πα^ρήγα^γεν.
ὅτε δὲ ἔπλαττεν ὁ θεὸς τὸν ἀδάμ, οὐκ ἐδεῖτο ἀνθρωπίνου σπέρματος, οὐ γαστρός, οὐ κυοφορίας, ἀλλ' ὅτε ἠθέλησε τὸν ἄνθρωπον παρήγαγεν.
ἔλαβεν οὖν τοὺς ἄρτους, εὐλόγησεν, ἐπλήθυ_νεν, ἔκλα^σεν, ἔδωκεν, ἔθρεψεν.
ἔλαβεν οὖν τοὺς ἄρτους, εὐλόγησεν, ἐπλήθυνεν, ἔκλασεν, ἔδωκεν, ἔθρεψεν.
καὶ ὅρα_ τὸ θαυμαστόν.
καὶ ὅρα τὸ θαυμαστόν.
ἡμεῖς ὅταν κα^λοῦμεν τι^να^ς εἰς ἑστίασι^ν, πρῶτον πα^ρα^σκευά^ζομεν τὰ^ ἐπι^τήδεια^ καὶ οὕτω κα^λοῦμεν·
ἡμεῖς ὅταν καλοῦμεν τινας εἰς ἑστίασιν, πρῶτον παρασκευάζομεν τὰ ἐπιτήδεια καὶ οὕτω καλοῦμεν·
πρῶτον ἑτοιμάζομεν καὶ τότε ἀνακλίνομεν.
πρῶτον ἑτοιμάζομεν καὶ τότε ἀνακλίνομεν.
ὁ δὲ χριστὸς πρῶτον ἀνακλί^νει καὶ τότε εὐτρεπίζει·
ὁ δὲ χριστὸς πρῶτον ἀνακλίνει καὶ τότε εὐτρεπίζει·
οὐ πρῶτον ἐπλεόνα^σεν τὸν ἄρτον καὶ τότε ἀνέκλινεν, ἀλλὰ^ πρῶτον ἀνέκλινεν καὶ τότε τὴν εὐεργεσίαν ἐχορήγησεν, ἵνα δείξῃ ὅτι ὀξυτέρα τῆς χρεία_ς ἡ δύ^να^μι^ς.
οὐ πρῶτον ἐπλεόνασεν τὸν ἄρτον καὶ τότε ἀνέκλινεν, ἀλλὰ πρῶτον ἀνέκλινεν καὶ τότε τὴν εὐεργεσίαν ἐχορήγησεν, ἵνα δείξῃ ὅτι ὀξυτέρα τῆς χρείας ἡ δύναμις.
ἄρτος ἦν καὶ ἐπλήθυ_νεν, οὐκ ἀπορρέων ἀλλὰ^ πληθύ_νων εἰς ἄ^πειρον·
ἄρτος ἦν καὶ ἐπλήθυνεν, οὐκ ἀπορρέων ἀλλὰ πληθύνων εἰς ἄπειρον·
οὐχ ὡς αἱρετι^κοὶ περὶ^ θεοῦ φαντάζονται λέγοντες·
οὐχ ὡς αἱρετικοὶ περὶ θεοῦ φαντάζονται λέγοντες·
εἰ κα^τὰ^ ἀπόρροια^ν καὶ τομὴν ἐγέννησεν, ἐμειώθη.
εἰ κατὰ ἀπόρροιαν καὶ τομὴν ἐγέννησεν, ἐμειώθη.
ἄρτος πλεονάζων οὐκ ἀπέρρευσεν·
ἄρτος πλεονάζων οὐκ ἀπέρρευσεν·
νέκρωσι^ς ἐζωογονεῖτο καὶ ἡ πάντα ζωογονοῦσα^ φύ^σι^ς νόμοις δουλεία_ς ὑ^πόκειται.
νέκρωσις ἐζωογονεῖτο καὶ ἡ πάντα ζωογονοῦσα φύσις νόμοις δουλείας ὑπόκειται.
ἀκολουθῶ τῷ σῷ λογισμῷ·
ἀκολουθῶ τῷ σῷ λογισμῷ·
εἰπέ μοι πῶς ἐπλεόνα^σα^ν ἄρτοι, καὶ τότε ἑρμήνευε πῶς ἐγέννησεν ὁ θεός.
εἰπέ μοι πῶς ἐπλεόνασαν ἄρτοι, καὶ τότε ἑρμήνευε πῶς ἐγέννησεν ὁ θεός.
ὅμως ἀ^νέλα^βεν ἡ φι^λάνθρωπος δεξιὰ ὡς σπόρον τὸν ἄρτον·
ὅμως ἀνέλαβεν ἡ φιλάνθρωπος δεξιὰ ὡς σπόρον τὸν ἄρτον·
ἐπλήθυ_νεν, ἔκλα^σεν, ἔδωκε καὶ ἦν ἡ χεὶρ θησαυρὸς ἀ^γα^θῶν.
ἐπλήθυνεν, ἔκλασεν, ἔδωκε καὶ ἦν ἡ χεὶρ θησαυρὸς ἀγαθῶν.
πρὸς ταύτην τὴν δεξι^ὰ_ν ὁρῶν τοῦ σωτῆρος ὁ δαυὶδ ἔλεγεν·
πρὸς ταύτην τὴν δεξιὰν ὁρῶν τοῦ σωτῆρος ὁ δαυὶδ ἔλεγεν·
οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπί^ζουσι^ν, καὶ σὺ δί^δως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ·
οἱ ὀφθαλμοὶ πάντων εἰς σὲ ἐλπίζουσιν, καὶ σὺ δίδως τὴν τροφὴν αὐτῶν ἐν εὐκαιρίᾳ·
ἀ^νοίγει σοι τὴν χεῖρα^ σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκία_ς.
ἀνοίγει σοι τὴν χεῖρα σου καὶ ἐμπιπλᾷς πᾶν ζῷον εὐδοκίας.
ἐν χριστῷ ἰησοῦ τῷ κυ_ρί^ῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα_ καὶ τὸ κρά^τος καὶ ἡ τι_μὴ καὶ ἡ προσκύ^νησι^ς, νῦν καὶ ἀ^εὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνα^ς τῶν αἰώνων, ἀμήν.
ἐν χριστῷ ἰησοῦ τῷ κυρίῳ ἡμῶν, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ προσκύνησις, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων, ἀμήν.
πΙναξ τησδε τησ βΙβλου.
πΙναξ τησδε τησ βΙβλου.
λογοσ αʹ.
λογοσ αʹ.
περὶ^ τῆς εἰς φαυλότητα^ τοῦ ἀνθρώπου παρατροπῆς, καὶ αἰχμαλωσία_ς τῆς εἰς ἁ^μαρτί^α_ν·
περὶ τῆς εἰς φαυλότητα τοῦ ἀνθρώπου παρατροπῆς, καὶ αἰχμαλωσίας τῆς εἰς ἁμαρτίαν·
καὶ ὁμοῦ περὶ^ κλήσεως καὶ ἐπιστροφῆς τῆς κα^τὰ^ μετάγνωσι^ν, καὶ τῆς εἰς τὸ ἄ^μεινον ἀναδρομῆς.
καὶ ὁμοῦ περὶ κλήσεως καὶ ἐπιστροφῆς τῆς κατὰ μετάγνωσιν, καὶ τῆς εἰς τὸ ἄμεινον ἀναδρομῆς.
λογοσ βʹ.
λογοσ βʹ.
ὅτι^ ἀμήχανον διαφυγεῖν τὸν ἐξ ἁ^μαρτί^α_ς θά^να^τον καὶ τὴν τοῦ δι^α^βόλου πλεονεξίαν, εἰ μὴ δι' ἁγιασμοῦ τοῦ κα^τὰ^ χριστόν.
ὅτι ἀμήχανον διαφυγεῖν τὸν ἐξ ἁμαρτίας θάνατον καὶ τὴν τοῦ διαβόλου πλεονεξίαν, εἰ μὴ δι' ἁγιασμοῦ τοῦ κατὰ χριστόν.
καὶ ὅτι^ οὐκ ἐν νόμῳ ἡ δι^καίωσι^ς, ἀλλ' ἐν χριστῷ.
καὶ ὅτι οὐκ ἐν νόμῳ ἡ δικαίωσις, ἀλλ' ἐν χριστῷ.
λογοσ γʹ.
λογοσ γʹ.
περὶ^ τοῦ αὐτοῦ.
περὶ τοῦ αὐτοῦ.
λογοσ δʹ.
λογοσ δʹ.
ὅτι^ τὸν κεκλημένον εἰς δικαίωσι^ν πα^ρὰ^ θεοῦ, καὶ λελυτρωμένον αὐτῷ κα^τακολουθεῖν χρὴ, καὶ πα^ραιτεῖσθαι μὲν τὸν εἰς φαυλότητα^ μαλακισμὸν, ζῇν δὲ μᾶλλον ἐπείγεσθαι συννόμως καὶ νεανικῶς λογοσ εʹ ἔτι περὶ^ ἀ^νδρεία_ς, τῆς ἐν χριστῷ.
ὅτι τὸν κεκλημένον εἰς δικαίωσιν παρὰ θεοῦ, καὶ λελυτρωμένον αὐτῷ κατακολουθεῖν χρὴ, καὶ παραιτεῖσθαι μὲν τὸν εἰς φαυλότητα μαλακισμὸν, ζῇν δὲ μᾶλλον ἐπείγεσθαι συννόμως καὶ νεανικῶς λογοσ εʹ ἔτι περὶ ἀνδρείας, τῆς ἐν χριστῷ.
λογοσ ϛʹ.
λογοσ ϛʹ.
ὅτι^ χρὴ θεῷ τῷ κα^τὰ^ φύ^σι^ν ἡμᾶς προσκεῖσθαι μόνῳ, καὶ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης ψυ_χῆς καὶ κα^ρδί^α_ς.
ὅτι χρὴ θεῷ τῷ κατὰ φύσιν ἡμᾶς προσκεῖσθαι μόνῳ, καὶ ἀγαπᾷν αὐτὸν ἐξ ὅλης ψυχῆς καὶ καρδίας.
λογοσ ζʹ.
λογοσ ζʹ.
περὶ^ τῆς εἰς ἀ^δελφοὺς ἀγάπης.
περὶ τῆς εἰς ἀδελφοὺς ἀγάπης.
λογοσ ηʹ.
λογοσ ηʹ.
ἔτι περὶ ἀγάπης τῆς εἰς ἀ^δελφοὺς, καὶ κα^τὰ^ τοῦ κλέπτοντος μόσχον ἢ πρόβα^τον.
ἔτι περὶ ἀγάπης τῆς εἰς ἀδελφοὺς, καὶ κατὰ τοῦ κλέπτοντος μόσχον ἢ πρόβατον.
λογοσ θʹ.
λογοσ θʹ.
περὶ τῆς ἐν πνεύμα^τι^ καὶ ἀ^ληθείᾳ προσκυνήσεως, καὶ περὶ τῆς ἁγί^α_ς σκηνῆς ὅτι τύ^πος ἦν τῆς ἐν χριστῷ ἐκκλησίας.
περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως, καὶ περὶ τῆς ἁγίας σκηνῆς ὅτι τύπος ἦν τῆς ἐν χριστῷ ἐκκλησίας.
λογοσ Ιʹ.
λογοσ Ιʹ.
περὶ τῶν ἐν τῇ ἁγί^ᾳ σκηνῇ.
περὶ τῶν ἐν τῇ ἁγίᾳ σκηνῇ.
λογοσ Ιαʹ.
λογοσ Ιαʹ.
περὶ ἱερωσύνης, καὶ ὅτι τύ^πος ἦν ἡ κα^τὰ^ νόμον τῆς ἐν χριστῷ λογοσ Ιβʹ.
περὶ ἱερωσύνης, καὶ ὅτι τύπος ἦν ἡ κατὰ νόμον τῆς ἐν χριστῷ λογοσ Ιβʹ.
περὶ ἱερωσύνης.
περὶ ἱερωσύνης.
λογοσ Ιγʹ.
λογοσ Ιγʹ.
ἔτι περὶ ἱερωσύνης.
ἔτι περὶ ἱερωσύνης.
λογοσ Ιδʹ.
λογοσ Ιδʹ.
ὅτι χρὴ τοὺς φοιτᾷν ἐθέλοντα^ς ἐν ἐκκλησί^αις κα^θα^ροὺς καὶ ἐκνενιμμένους εἶναι τὴν ἐξ ἁ^μαρτί^α_ς κηλῖδα^, καὶ οὕτω πα^ρί^στα^σθαι τῷ θεῷ.
ὅτι χρὴ τοὺς φοιτᾷν ἐθέλοντας ἐν ἐκκλησίαις καθαροὺς καὶ ἐκνενιμμένους εἶναι τὴν ἐξ ἁμαρτίας κηλῖδα, καὶ οὕτω παρίστασθαι τῷ θεῷ.
λογοσ Ιεʹ.
λογοσ Ιεʹ.
ὅτι χρὴ κα^θα^ροὺς καὶ ἐκνενιμμένους τὴν ἁ^μαρτί^α_ν πα^ρί^στα^σθαι τῷ θεῷ.
ὅτι χρὴ καθαροὺς καὶ ἐκνενιμμένους τὴν ἁμαρτίαν παρίστασθαι τῷ θεῷ.
καὶ ὅτι ἐν χριστῷ πά^λι^ν ἡμῖν ἡ κά^θα^ρσι^ς.
καὶ ὅτι ἐν χριστῷ πάλιν ἡμῖν ἡ κάθαρσις.
λογοσ Ιϛʹ.
λογοσ Ιϛʹ.
ὅτι χρὴ προσά^γειν ἡμᾶς θυ^σί^α_ς πνευματικὰ_ς καὶ δωροφορία_ς θεῷ.
ὅτι χρὴ προσάγειν ἡμᾶς θυσίας πνευματικὰς καὶ δωροφορίας θεῷ.
λογοσ Ιζʹ.
λογοσ Ιζʹ.
περὶ ἑορτῶν ἁ^γί^ων.
περὶ ἑορτῶν ἁγίων.
του εν αγΙοΙσ πατΡοσ ημων κυΡΙλλου αΡχΙεπΙσκοπου αλεξανδΡεΙασ, πεΡΙ τησ εν πνευματΙ καΙ αληθεΙα πΡοσκυνησεωσ καΙ λατΡεΙασ.
του εν αγΙοΙσ πατΡοσ ημων κυΡΙλλου αΡχΙεπΙσκοπου αλεξανδΡεΙασ, πεΡΙ τησ εν πνευματΙ καΙ αληθεΙα πΡοσκυνησεωσ καΙ λατΡεΙασ.
πᾶσα εὐσεβεία_ς ὑπόθεσι^ς τῶν ψυ_χῶν ἐστι^ τῶν ἡμετέρων δι^όρθωσι^ς.
πᾶσα εὐσεβείας ὑπόθεσις τῶν ψυχῶν ἐστι τῶν ἡμετέρων διόρθωσις.
πρὸς ταύτην γὰ^ρ τὴν τῶν ψυ_χῶν ἡμῶν σωτηρί^α_ν ὁρᾷ πά^ντα^ τὰ^ τῆς εὐσεβεία_ς παιδεύματα^.
πρὸς ταύτην γὰρ τὴν τῶν ψυχῶν ἡμῶν σωτηρίαν ὁρᾷ πάντα τὰ τῆς εὐσεβείας παιδεύματα.
ταύτην γοῦν καὶ ὁ τοῦ θεοῦ πραγματεύεται λόγος, ταύτην ὁ μωϋσέως ὑποτί^θεται νόμος, ταύτην κηρύττουσι^ν αἱ νοεραὶ τῶν προφητῶν γλῶσσαι, ὑ^πὲρ ταύτης ἀσιγήτοις στόμα^σι^ βοῶσι^ν οἱ ἀ^πόστολοι.
ταύτην γοῦν καὶ ὁ τοῦ θεοῦ πραγματεύεται λόγος, ταύτην ὁ μωϋσέως ὑποτίθεται νόμος, ταύτην κηρύττουσιν αἱ νοεραὶ τῶν προφητῶν γλῶσσαι, ὑπὲρ ταύτης ἀσιγήτοις στόμασι βοῶσιν οἱ ἀπόστολοι.
πά^ντα^ γὰ^ρ ὑ^πὲρ ἡμῶν καὶ δι' ἡμᾶς, ἵ^να_ πρὸς δι^όρθωσι^ν δραμόντα^ τὰ^ ἡμέτερα^ τῆς εὐσεβεία_ς καταξιωθῇ.
πάντα γὰρ ὑπὲρ ἡμῶν καὶ δι' ἡμᾶς, ἵνα πρὸς διόρθωσιν δραμόντα τὰ ἡμέτερα τῆς εὐσεβείας καταξιωθῇ.
πᾶσα μὲν οὖν βίβλος ἁγί^α_ ἀ^φορμὴν ἔχει τὴν ἡμετέρα_ν σωτηρί^α_ν, ὡς ἔφθην εἰπών.
πᾶσα μὲν οὖν βίβλος ἁγία ἀφορμὴν ἔχει τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν, ὡς ἔφθην εἰπών.
αὕτη δὲ ἡ τῆς δημιουργία_ς βίβλος, ἀρχὴ καὶ πηγὴ καὶ δύ^να^μί^ς ἐστι^ πάντων τῶν ἐν νόμῳ καὶ προφήταις.
αὕτη δὲ ἡ τῆς δημιουργίας βίβλος, ἀρχὴ καὶ πηγὴ καὶ δύναμίς ἐστι πάντων τῶν ἐν νόμῳ καὶ προφήταις.
καὶ ὥσπερ οἶκον οὐχ οἷόν τε στῆναι, θεμελί^ου μὴ ὑ^ποκειμένου, οὕτως οὐ δὲ τὰ^ τῆς δημιουργία_ς κάλλη λάμψαι, μὴ τῆς δημιουργία_ς τὴν ἀρχὴν ἀπολαβούσης.
καὶ ὥσπερ οἶκον οὐχ οἷόν τε στῆναι, θεμελίου μὴ ὑποκειμένου, οὕτως οὐ δὲ τὰ τῆς δημιουργίας κάλλη λάμψαι, μὴ τῆς δημιουργίας τὴν ἀρχὴν ἀπολαβούσης.
οἶδα^ μὲν οὖν, ὅτι^ πολλοὶ τῶν ἁ^γί^ων πα^τέρων κα^θῆκα^ν εἰς τὸν τῆς δημιουργία_ς λόγον, πολλὰ^ καὶ μεγά^λα_ καὶ ἔνδοξα^ εἰρηκότες, ὡς ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ἐπεμέτρησε χά^ρι^ς.
οἶδα μὲν οὖν, ὅτι πολλοὶ τῶν ἁγίων πατέρων καθῆκαν εἰς τὸν τῆς δημιουργίας λόγον, πολλὰ καὶ μεγάλα καὶ ἔνδοξα εἰρηκότες, ὡς ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπεμέτρησε χάρις.
ὡς ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος ἐπεμέτρησε χά^ρι^ς.
ὡς ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος ἐπεμέτρησε χάρις.
καὶ πολλῶν καὶ μεγά^λων καὶ θαυμαστῶν προειρημένων, οὐδὲν κωλύ_ει καὶ τὰ^ παρ' ἡμῶν ῥηθῆναι, ὡς ἂ_ν ἡ τοῦ ἁ^γί^ου πνεύμα^τος χορηγήσῃ χά^ρι^ς.
καὶ πολλῶν καὶ μεγάλων καὶ θαυμαστῶν προειρημένων, οὐδὲν κωλύει καὶ τὰ παρ' ἡμῶν ῥηθῆναι, ὡς ἂν ἡ τοῦ ἁγίου πνεύματος χορηγήσῃ χάρις.