macronized stringlengths 1 3.25k | plain stringlengths 1 3.07k |
|---|---|
πα^ρὰ^ νηυσὶ^ν ἔσαν τι^νὲς ἀ^πὸ κοινοῦ τὸ “οἵ” 43, καὶ οἱ τα^μί^αι πα^ρὰ^ νηυσί^ν.' | παρὰ νηυσὶν ἔσαν τινὲς ἀπὸ κοινοῦ τὸ “οἵ” 43, καὶ οἱ ταμίαι παρὰ νηυσίν.' |
σίτοιο δοτῆρες σῖτον καὶ τὸν ἀ^κα^τέργα^στον “σῖτος ἀθέσφατος” Od. | σίτοιο δοτῆρες σῖτον καὶ τὸν ἀκατέργαστον “σῖτος ἀθέσφατος” Od. |
13. | 13. |
244 καὶ τὸν εἰργασμένον, “σί^του θ' ἅπτεσθον” ἁπτεσθον” Od. | 244 καὶ τὸν εἰργασμένον, “σίτου θ' ἅπτεσθον” ἁπτεσθον” Od. |
4. | 4. |
60. | 60. |
πυ_ρὸν δὲ μόνως τὸν ἀ^κα^τέργα^στον. | πυρὸν δὲ μόνως τὸν ἀκατέργαστον. |
. | . |
ἔνδειξι^ν δὲ τῆς ἀ^ρετῆς ἀχιλ λέως ἔχει ἡ τοῦ τοσούτου πλήθους συ^νέλευσι^ς καὶ νόμον ἀτελεία_ς κυ^βερνήταις καὶ σί^του χορηγοῖς. | ἔνδειξιν δὲ τῆς ἀρετῆς ἀχιλ λέως ἔχει ἡ τοῦ τοσούτου πλήθους συνέλευσις καὶ νόμον ἀτελείας κυβερνήταις καὶ σίτου χορηγοῖς. |
σῖτον τὸν εἰργασμένον καὶ ἀ^κα^τέργα^στον, πυ_ρὸν δὲ τὸν ἀκατ έργαστον. | σῖτον τὸν εἰργασμένον καὶ ἀκατέργαστον, πυρὸν δὲ τὸν ἀκατ έργαστον. |
46. | 46. |
ἐξεφάνη· | ἐξεφάνη· |
δηρὸν δὲ ἐπέπαυτο αἰφνίδιον ὤφθη. | δηρὸν δὲ ἐπέπαυτο αἰφνίδιον ὤφθη. |
. | . |
ὁ δὲ “δέ” ἀντὶ^ τοῦ γά^ρ. | ὁ δὲ “δέ” ἀντὶ τοῦ γάρ. |
47. | 47. |
σκάζοντε καὶ τῷ ὀδυσσεῖ ἡ πλευρὰ ἐμπόδι^ός ἐστι^ τετρω μένῳ. | σκάζοντε καὶ τῷ ὀδυσσεῖ ἡ πλευρὰ ἐμπόδιός ἐστι τετρω μένῳ. |
49. | 49. |
ἔγχει ἐρειδομένω ἑκά^τερος τῷ ἰ^δί^ῳ ἔγχει, ὡς “φεύγωμεν φί^λην ἐς πα^τρί^δα^ γαῖαν” Il. | ἔγχει ἐρειδομένω ἑκάτερος τῷ ἰδίῳ ἔγχει, ὡς “φεύγωμεν φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν” Il. |
2. | 2. |
140. | 140. |
50. | 50. |
πρώτῃ ἀ^γορῇ καὶ ἀλλαχοῦ “ἕδρῃ τε κρέα^σί^ν τε” Il. | πρώτῃ ἀγορῇ καὶ ἀλλαχοῦ “ἕδρῃ τε κρέασίν τε” Il. |
8. | 8. |
162. | 162. |
51. | 51. |
δεύτατος ὅτι^ δεύτερος ὑ^περθετι^κῶς, ἢ πα^ρὰ^ τὸ δεύεσθαι. | δεύτατος ὅτι δεύτερος ὑπερθετικῶς, ἢ παρὰ τὸ δεύεσθαι. |
κόων ἀντηνορίδης φερεκύδης κύνωνά φησι^ν· | κόων ἀντηνορίδης φερεκύδης κύνωνά φησιν· |
ἄ^μεινον δὲ πα^ρὰ^ τὴν σύνεσι^ν· | ἄμεινον δὲ παρὰ τὴν σύνεσιν· |
ἀντήνορος γά^ρ αὐτὸν λέγει. | ἀντήνορος γάρ αὐτὸν λέγει. |
56. | 56. |
ἀτρείδη, ἦ ἄ^ρ τι^ οὕτως ἡρωδιανός· | ἀτρείδη, ἦ ἄρ τι οὕτως ἡρωδιανός· |
τὸν δὲ “ῆ σύνδεσ μον περισπαστέον· | τὸν δὲ “ῆ σύνδεσ μον περισπαστέον· |
ἔστι^ γὰ^ρ διστακτι^κὸς τῆς κλητι^κῆς ἀνάπαυσι^ν δεχομένης. | ἔστι γὰρ διστακτικὸς τῆς κλητικῆς ἀνάπαυσιν δεχομένης. |
ἦ ἄ^ρ τι^ τόδ' ἀ^μφοτέροισι^ν ἄρειον ἆρά^ σοι δοκεῖ τὰ^ τῆς ἔριδος κα^λῶς ἡμῖν προκεχωρηκέναι; | ἦ ἄρ τι τόδ' ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἆρά σοι δοκεῖ τὰ τῆς ἔριδος καλῶς ἡμῖν προκεχωρηκέναι; |
τι^νὲς δὲ ἐγκλίνουσι^ τὸν “η” καθ' ὑπερβα^τὸν αὐτὸν συντάσσοντες τῷ “πέρ 57,” ἵ^να_ τὸ ὅλον τοιοῦτον ᾖ, “ἄρ τι^ τοῦτο ἀμφοτέροις ἔπλετο ἄρειον ἤπερ ὅτε ἡμεῖς ἀχνύ μενοι μενεήνα^μεν. | τινὲς δὲ ἐγκλίνουσι τὸν “η” καθ' ὑπερβατὸν αὐτὸν συντάσσοντες τῷ “πέρ 57,” ἵνα τὸ ὅλον τοιοῦτον ᾖ, “ἄρ τι τοῦτο ἀμφοτέροις ἔπλετο ἄρειον ἤπερ ὅτε ἡμεῖς ἀχνύ μενοι μενεήναμεν. |
ἄρειον ἡ χία “ὄνειαρ.” | ἄρειον ἡ χία “ὄνειαρ.” |
ἡ μασσαλιωτικὴ “ἄ^μεινον.” | ἡ μασσαλιωτικὴ “ἄμεινον.” |
58. | 58. |
ἔριδι^ μενεήνα^μεν ὡς “ἔριδι^ ξυ^νέηκε μάχεσθαι” l. | ἔριδι μενεήναμεν ὡς “ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι” l. |
1. | 1. |
8. | 8. |
. | . |
πι^θα^νῶς δὲ ἐπ' ἄμφω τὴν αἰτί^α_ν ἤγα^γεν· | πιθανῶς δὲ ἐπ' ἄμφω τὴν αἰτίαν ἤγαγεν· |
καὶ κούρην, οὐ γέρα^ς αὐτὴν κα^λεῖ, ταῖς δι^αλλαγαῖς πρεπόντως τὰ_ς ἀ^ληθεία_ς ἐκτιθείς. | καὶ κούρην, οὐ γέρας αὐτὴν καλεῖ, ταῖς διαλλαγαῖς πρεπόντως τὰς ἀληθείας ἐκτιθείς. |
60. | 60. |
ἤματι^ τῷ παραυτὰ ὅτε ἐπέβη ἡ λεία_ τῆς νεώς. | ἤματι τῷ παραυτὰ ὅτε ἐπέβη ἡ λεία τῆς νεώς. |
δεινοποιεῖ δὲ δι^ὰ^ τὴν τελευτὴν πατρόκλου. | δεινοποιεῖ δὲ διὰ τὴν τελευτὴν πατρόκλου. |
61. | 61. |
ὀδὰξ ἕλον τοῦτο ὑ^πὸ ἀγανακτήσεως καὶ ὀδύνης πά^σχουσι^ οἱ τελευτῶντες. | ὀδὰξ ἕλον τοῦτο ὑπὸ ἀγανακτήσεως καὶ ὀδύνης πάσχουσι οἱ τελευτῶντες. |
62. | 62. |
δυσμενέων ὑ^πὸ χερσί^ν οὐκ ἀ^να^γκαῖον ἀναστρέφειν τὴν “ὑπό.” | δυσμενέων ὑπὸ χερσίν οὐκ ἀναγκαῖον ἀναστρέφειν τὴν “ὑπό.” |
ἀπομηνίσαντος ὑφ' ἕν, ἡ δὲ “ἀπό” ἀντὶ^ τῆς ἐπί^, ὡς “πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳ” Il. | ἀπομηνίσαντος ὑφ' ἕν, ἡ δὲ “ἀπό” ἀντὶ τῆς ἐπί, ὡς “πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳ” Il. |
13. | 13. |
460· | 460· |
ἢ “παντελῶς μηνίσαντος.' | ἢ “παντελῶς μηνίσαντος.' |
χαμαι λέων δὲ γρά^φει “ἐπιμηνίσαντος.” | χαμαι λέων δὲ γράφει “ἐπιμηνίσαντος.” |
63. | 63. |
εκτορι μέν ὁ μὲν νέστωρ ἔλεγεν “ἦ κεν γηθήσαι πρία μος” Il. | εκτορι μέν ὁ μὲν νέστωρ ἔλεγεν “ἦ κεν γηθήσαι πρία μος” Il. |
1. | 1. |
255, ὃ δὲ πα^ρωξυμμένως ἀντὶ^ τοῦ πριάμου τὸν ἕκτορα. | 255, ὃ δὲ παρωξυμμένως ἀντὶ τοῦ πριάμου τὸν ἕκτορα. |
τρωσὶ τὸ κέρδιον ἀντωνυ^μία_ ἐστὶ^ τὸ “τό·” | τρωσὶ τὸ κέρδιον ἀντωνυμία ἐστὶ τὸ “τό·” |
οὐ μὴν διασταλτέον κατ' αὐτό, ὡς ἔδοξέ τι^σι^ν. | οὐ μὴν διασταλτέον κατ' αὐτό, ὡς ἔδοξέ τισιν. |
64. | 64. |
δηρὸν μνήσεσθαι τῶν γὰ^ρ κα^κῶν μόγι^ς ἐπι^λανθανόμεθα^. | δηρὸν μνήσεσθαι τῶν γὰρ κακῶν μόγις ἐπιλανθανόμεθα. |
δι^ὸ καὶ 'ἄλαστά' φησι^ν αὐτά^. | διὸ καὶ 'ἄλαστά' φησιν αὐτά. |
67. | 67. |
νῦν ἀ^ρτί^ως. | νῦν ἀρτίως. |
68. | 68. |
ἀσκελέως ἄ^γα_ν σκληρῶς. | ἀσκελέως ἄγαν σκληρῶς. |
69. | 69. |
ὄτρυ_νον τὴν ἐξουσί^α_ν τῆς ἐξόδου ἐπὶ^ τὸν βα^σι^λέα^ ἀ^να^φέρει ὁμονοητικῶς. | ὄτρυνον τὴν ἐξουσίαν τῆς ἐξόδου ἐπὶ τὸν βασιλέα ἀναφέρει ὁμονοητικῶς. |
71. | 71. |
ἰ^αύειν παραυλίζεσθαι. | ἰαύειν παραυλίζεσθαι. |
σαρκαστι^κὸς δὲ ὁ λόγος. | σαρκαστικὸς δὲ ὁ λόγος. |
72. | 72. |
ἀ^σπα^σί^ως ἡδέως ἢ ἀπροσδοκήτως. | ἀσπασίως ἡδέως ἢ ἀπροσδοκήτως. |
γόνυ^ κάμψειν δι^ὰ^ τὴν σύντονον φυγήν. | γόνυ κάμψειν διὰ τὴν σύντονον φυγήν. |
75. | 75. |
μῆνι^ν ἀποειπόντος ἀντέφρασεν αὐτὸ τῷ “παύω χόλον” 67. | μῆνιν ἀποειπόντος ἀντέφρασεν αὐτὸ τῷ “παύω χόλον” 67. |
76. | 76. |
τοῖσι^ δέ τούτοις οἷς ἀχιλλεὺς ἐδημηγόρησεν. | τοῖσι δέ τούτοις οἷς ἀχιλλεὺς ἐδημηγόρησεν. |
ἄλλως : | ἄλλως : |
τοῖσι^ δὲ καὶ μετέειπε ἄ^ναξ ἀνδρῶν ἀγαμέμνων οὕτω καὶ πα^ρὰ^ ἀριστοφάνει· | τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε ἄναξ ἀνδρῶν ἀγαμέμνων οὕτω καὶ παρὰ ἀριστοφάνει· |
ἐν δὲ τῇ μασσαλιωτικῇ “τοῖσι^ δ' ἀ^νιστά^ μενος μετέφη κρείων ἀγαμέμνων μῆνι^ν ἀναστενάχων καὶ ὑφ' ἕλκεος ἄ^λγεα^ πάσχων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης.” | ἐν δὲ τῇ μασσαλιωτικῇ “τοῖσι δ' ἀνιστά μενος μετέφη κρείων ἀγαμέμνων μῆνιν ἀναστενάχων καὶ ὑφ' ἕλκεος ἄλγεα πάσχων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης.” |
77. | 77. |
αὐτόθεν ἐξ ἔδρης φησὶ^ν ἐπαφρόδιτος, ὅτι^ κα^θεζόμενος ἐδη μηγόρει, ὅπως μὴ ἔκπυστοι οἱ μῦθοι γένωνται τα^πεινοὶ ὄντες. | αὐτόθεν ἐξ ἔδρης φησὶν ἐπαφρόδιτος, ὅτι καθεζόμενος ἐδη μηγόρει, ὅπως μὴ ἔκπυστοι οἱ μῦθοι γένωνται ταπεινοὶ ὄντες. |
ἄλλως : | ἄλλως : |
αὐτόθεν μὴ ἀ^να^στά_ς φησὶ^ γοῦν ἑξῆς “ἀν δ' ἀγα μέμνων ἵστατο” 249, 250 ἢ οὐ προελθὼν εἰς μέσην τὴν ἐκκλησί^α_ν, ἵν' ᾖ, ἀ^να^στὰ_ς ἐδημηγόρει οὐκ ἐν μέσοις, ἀλλ' ἐκ τῆς ἕδρα_ς τῶν ἀριστέων. | αὐτόθεν μὴ ἀναστάς φησὶ γοῦν ἑξῆς “ἀν δ' ἀγα μέμνων ἵστατο” 249, 250 ἢ οὐ προελθὼν εἰς μέσην τὴν ἐκκλησίαν, ἵν' ᾖ, ἀναστὰς ἐδημηγόρει οὐκ ἐν μέσοις, ἀλλ' ἐκ τῆς ἕδρας τῶν ἀριστέων. |
79. | 79. |
ἑστα^ότος μέν τι^νὲς “ἑσταότως” ἀντὶ^ τοῦ εὐστα^θῶς ἀ^πὸ μετοχῆς, ὡς ἀρκούντως ἐθελόντως. | ἑσταότος μέν τινὲς “ἑσταότως” ἀντὶ τοῦ εὐσταθῶς ἀπὸ μετοχῆς, ὡς ἀρκούντως ἐθελόντως. |
οἳ δέ φα^σι τοὺς φιλαχιλλεῖς κραυγάζειν καὶ ὑποκρούειν, ὡς τὸ “τὸν δ' ἄ^ρ' ὑποβλήδην ἠμείβετο” Il. | οἳ δέ φασι τοὺς φιλαχιλλεῖς κραυγάζειν καὶ ὑποκρούειν, ὡς τὸ “τὸν δ' ἄρ' ὑποβλήδην ἠμείβετο” Il. |
1. | 1. |
292. | 292. |
κα^λὸν οὖν σι^ωπῇ τοῦ ἑστα^ότος ἀ^κούειν καὶ μὴ ὑ^πο κρούειν θορύ^βῳ τὸν λέγοντα^. | καλὸν οὖν σιωπῇ τοῦ ἑσταότος ἀκούειν καὶ μὴ ὑπο κρούειν θορύβῳ τὸν λέγοντα. |
80. | 80. |
ὑββάλλειν ὑποκρούεσθαι θορύ^βῳ τὸν λέγοντα^. | ὑββάλλειν ὑποκρούεσθαι θορύβῳ τὸν λέγοντα. |
82. | 82. |
βλάβεται δέ βλάπτω βλάβω ὡς κρύπτω κρύβω. | βλάβεται δέ βλάπτω βλάβω ὡς κρύπτω κρύβω. |
λι^γύ^ς περ ἐών κ ἂ_ν λί_α_ν ὑ^πά^ρχῃ σα^φής. | λιγύς περ ἐών κ ἂν λίαν ὑπάρχῃ σαφής. |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.