macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
πα^ρὰ^ νηυσὶ^ν ἔσαν τι^νὲς ἀ^πὸ κοινοῦ τὸ “οἵ” 43, καὶ οἱ τα^μί^αι πα^ρὰ^ νηυσί^ν.'
παρὰ νηυσὶν ἔσαν τινὲς ἀπὸ κοινοῦ τὸ “οἵ” 43, καὶ οἱ ταμίαι παρὰ νηυσίν.'
σίτοιο δοτῆρες σῖτον καὶ τὸν ἀ^κα^τέργα^στον “σῖτος ἀθέσφατος” Od.
σίτοιο δοτῆρες σῖτον καὶ τὸν ἀκατέργαστον “σῖτος ἀθέσφατος” Od.
13.
13.
244 καὶ τὸν εἰργασμένον, “σί^του θ' ἅπτεσθον” ἁπτεσθον” Od.
244 καὶ τὸν εἰργασμένον, “σίτου θ' ἅπτεσθον” ἁπτεσθον” Od.
4.
4.
60.
60.
πυ_ρὸν δὲ μόνως τὸν ἀ^κα^τέργα^στον.
πυρὸν δὲ μόνως τὸν ἀκατέργαστον.
.
.
ἔνδειξι^ν δὲ τῆς ἀ^ρετῆς ἀχιλ λέως ἔχει ἡ τοῦ τοσούτου πλήθους συ^νέλευσι^ς καὶ νόμον ἀτελεία_ς κυ^βερνήταις καὶ σί^του χορηγοῖς.
ἔνδειξιν δὲ τῆς ἀρετῆς ἀχιλ λέως ἔχει ἡ τοῦ τοσούτου πλήθους συνέλευσις καὶ νόμον ἀτελείας κυβερνήταις καὶ σίτου χορηγοῖς.
σῖτον τὸν εἰργασμένον καὶ ἀ^κα^τέργα^στον, πυ_ρὸν δὲ τὸν ἀκατ έργαστον.
σῖτον τὸν εἰργασμένον καὶ ἀκατέργαστον, πυρὸν δὲ τὸν ἀκατ έργαστον.
46.
46.
ἐξεφάνη·
ἐξεφάνη·
δηρὸν δὲ ἐπέπαυτο αἰφνίδιον ὤφθη.
δηρὸν δὲ ἐπέπαυτο αἰφνίδιον ὤφθη.
.
.
ὁ δὲ “δέ” ἀντὶ^ τοῦ γά^ρ.
ὁ δὲ “δέ” ἀντὶ τοῦ γάρ.
47.
47.
σκάζοντε καὶ τῷ ὀδυσσεῖ ἡ πλευρὰ ἐμπόδι^ός ἐστι^ τετρω μένῳ.
σκάζοντε καὶ τῷ ὀδυσσεῖ ἡ πλευρὰ ἐμπόδιός ἐστι τετρω μένῳ.
49.
49.
ἔγχει ἐρειδομένω ἑκά^τερος τῷ ἰ^δί^ῳ ἔγχει, ὡς “φεύγωμεν φί^λην ἐς πα^τρί^δα^ γαῖαν” Il.
ἔγχει ἐρειδομένω ἑκάτερος τῷ ἰδίῳ ἔγχει, ὡς “φεύγωμεν φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν” Il.
2.
2.
140.
140.
50.
50.
πρώτῃ ἀ^γορῇ καὶ ἀλλαχοῦ “ἕδρῃ τε κρέα^σί^ν τε” Il.
πρώτῃ ἀγορῇ καὶ ἀλλαχοῦ “ἕδρῃ τε κρέασίν τε” Il.
8.
8.
162.
162.
51.
51.
δεύτατος ὅτι^ δεύτερος ὑ^περθετι^κῶς, ἢ πα^ρὰ^ τὸ δεύεσθαι.
δεύτατος ὅτι δεύτερος ὑπερθετικῶς, ἢ παρὰ τὸ δεύεσθαι.
κόων ἀντηνορίδης φερεκύδης κύνωνά φησι^ν·
κόων ἀντηνορίδης φερεκύδης κύνωνά φησιν·
ἄ^μεινον δὲ πα^ρὰ^ τὴν σύνεσι^ν·
ἄμεινον δὲ παρὰ τὴν σύνεσιν·
ἀντήνορος γά^ρ αὐτὸν λέγει.
ἀντήνορος γάρ αὐτὸν λέγει.
56.
56.
ἀτρείδη, ἦ ἄ^ρ τι^ οὕτως ἡρωδιανός·
ἀτρείδη, ἦ ἄρ τι οὕτως ἡρωδιανός·
τὸν δὲ “ῆ σύνδεσ μον περισπαστέον·
τὸν δὲ “ῆ σύνδεσ μον περισπαστέον·
ἔστι^ γὰ^ρ διστακτι^κὸς τῆς κλητι^κῆς ἀνάπαυσι^ν δεχομένης.
ἔστι γὰρ διστακτικὸς τῆς κλητικῆς ἀνάπαυσιν δεχομένης.
ἦ ἄ^ρ τι^ τόδ' ἀ^μφοτέροισι^ν ἄρειον ἆρά^ σοι δοκεῖ τὰ^ τῆς ἔριδος κα^λῶς ἡμῖν προκεχωρηκέναι;
ἦ ἄρ τι τόδ' ἀμφοτέροισιν ἄρειον ἆρά σοι δοκεῖ τὰ τῆς ἔριδος καλῶς ἡμῖν προκεχωρηκέναι;
τι^νὲς δὲ ἐγκλίνουσι^ τὸν “η” καθ' ὑπερβα^τὸν αὐτὸν συντάσσοντες τῷ “πέρ 57,” ἵ^να_ τὸ ὅλον τοιοῦτον ᾖ, “ἄρ τι^ τοῦτο ἀμφοτέροις ἔπλετο ἄρειον ἤπερ ὅτε ἡμεῖς ἀχνύ μενοι μενεήνα^μεν.
τινὲς δὲ ἐγκλίνουσι τὸν “η” καθ' ὑπερβατὸν αὐτὸν συντάσσοντες τῷ “πέρ 57,” ἵνα τὸ ὅλον τοιοῦτον ᾖ, “ἄρ τι τοῦτο ἀμφοτέροις ἔπλετο ἄρειον ἤπερ ὅτε ἡμεῖς ἀχνύ μενοι μενεήναμεν.
ἄρειον ἡ χία “ὄνειαρ.”
ἄρειον ἡ χία “ὄνειαρ.”
ἡ μασσαλιωτικὴ “ἄ^μεινον.”
ἡ μασσαλιωτικὴ “ἄμεινον.”
58.
58.
ἔριδι^ μενεήνα^μεν ὡς “ἔριδι^ ξυ^νέηκε μάχεσθαι” l.
ἔριδι μενεήναμεν ὡς “ἔριδι ξυνέηκε μάχεσθαι” l.
1.
1.
8.
8.
.
.
πι^θα^νῶς δὲ ἐπ' ἄμφω τὴν αἰτί^α_ν ἤγα^γεν·
πιθανῶς δὲ ἐπ' ἄμφω τὴν αἰτίαν ἤγαγεν·
καὶ κούρην, οὐ γέρα^ς αὐτὴν κα^λεῖ, ταῖς δι^αλλαγαῖς πρεπόντως τὰ_ς ἀ^ληθεία_ς ἐκτιθείς.
καὶ κούρην, οὐ γέρας αὐτὴν καλεῖ, ταῖς διαλλαγαῖς πρεπόντως τὰς ἀληθείας ἐκτιθείς.
60.
60.
ἤματι^ τῷ παραυτὰ ὅτε ἐπέβη ἡ λεία_ τῆς νεώς.
ἤματι τῷ παραυτὰ ὅτε ἐπέβη ἡ λεία τῆς νεώς.
δεινοποιεῖ δὲ δι^ὰ^ τὴν τελευτὴν πατρόκλου.
δεινοποιεῖ δὲ διὰ τὴν τελευτὴν πατρόκλου.
61.
61.
ὀδὰξ ἕλον τοῦτο ὑ^πὸ ἀγανακτήσεως καὶ ὀδύνης πά^σχουσι^ οἱ τελευτῶντες.
ὀδὰξ ἕλον τοῦτο ὑπὸ ἀγανακτήσεως καὶ ὀδύνης πάσχουσι οἱ τελευτῶντες.
62.
62.
δυσμενέων ὑ^πὸ χερσί^ν οὐκ ἀ^να^γκαῖον ἀναστρέφειν τὴν “ὑπό.”
δυσμενέων ὑπὸ χερσίν οὐκ ἀναγκαῖον ἀναστρέφειν τὴν “ὑπό.”
ἀπομηνίσαντος ὑφ' ἕν, ἡ δὲ “ἀπό” ἀντὶ^ τῆς ἐπί^, ὡς “πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳ” Il.
ἀπομηνίσαντος ὑφ' ἕν, ἡ δὲ “ἀπό” ἀντὶ τῆς ἐπί, ὡς “πριάμῳ ἐπεμήνιε δίῳ” Il.
13.
13.
460·
460·
ἢ “παντελῶς μηνίσαντος.'
ἢ “παντελῶς μηνίσαντος.'
χαμαι λέων δὲ γρά^φει “ἐπιμηνίσαντος.”
χαμαι λέων δὲ γράφει “ἐπιμηνίσαντος.”
63.
63.
εκτορι μέν ὁ μὲν νέστωρ ἔλεγεν “ἦ κεν γηθήσαι πρία μος” Il.
εκτορι μέν ὁ μὲν νέστωρ ἔλεγεν “ἦ κεν γηθήσαι πρία μος” Il.
1.
1.
255, ὃ δὲ πα^ρωξυμμένως ἀντὶ^ τοῦ πριάμου τὸν ἕκτορα.
255, ὃ δὲ παρωξυμμένως ἀντὶ τοῦ πριάμου τὸν ἕκτορα.
τρωσὶ τὸ κέρδιον ἀντωνυ^μία_ ἐστὶ^ τὸ “τό·”
τρωσὶ τὸ κέρδιον ἀντωνυμία ἐστὶ τὸ “τό·”
οὐ μὴν διασταλτέον κατ' αὐτό, ὡς ἔδοξέ τι^σι^ν.
οὐ μὴν διασταλτέον κατ' αὐτό, ὡς ἔδοξέ τισιν.
64.
64.
δηρὸν μνήσεσθαι τῶν γὰ^ρ κα^κῶν μόγι^ς ἐπι^λανθανόμεθα^.
δηρὸν μνήσεσθαι τῶν γὰρ κακῶν μόγις ἐπιλανθανόμεθα.
δι^ὸ καὶ 'ἄλαστά' φησι^ν αὐτά^.
διὸ καὶ 'ἄλαστά' φησιν αὐτά.
67.
67.
νῦν ἀ^ρτί^ως.
νῦν ἀρτίως.
68.
68.
ἀσκελέως ἄ^γα_ν σκληρῶς.
ἀσκελέως ἄγαν σκληρῶς.
69.
69.
ὄτρυ_νον τὴν ἐξουσί^α_ν τῆς ἐξόδου ἐπὶ^ τὸν βα^σι^λέα^ ἀ^να^φέρει ὁμονοητικῶς.
ὄτρυνον τὴν ἐξουσίαν τῆς ἐξόδου ἐπὶ τὸν βασιλέα ἀναφέρει ὁμονοητικῶς.
71.
71.
ἰ^αύειν παραυλίζεσθαι.
ἰαύειν παραυλίζεσθαι.
σαρκαστι^κὸς δὲ ὁ λόγος.
σαρκαστικὸς δὲ ὁ λόγος.
72.
72.
ἀ^σπα^σί^ως ἡδέως ἢ ἀπροσδοκήτως.
ἀσπασίως ἡδέως ἢ ἀπροσδοκήτως.
γόνυ^ κάμψειν δι^ὰ^ τὴν σύντονον φυγήν.
γόνυ κάμψειν διὰ τὴν σύντονον φυγήν.
75.
75.
μῆνι^ν ἀποειπόντος ἀντέφρασεν αὐτὸ τῷ “παύω χόλον” 67.
μῆνιν ἀποειπόντος ἀντέφρασεν αὐτὸ τῷ “παύω χόλον” 67.
76.
76.
τοῖσι^ δέ τούτοις οἷς ἀχιλλεὺς ἐδημηγόρησεν.
τοῖσι δέ τούτοις οἷς ἀχιλλεὺς ἐδημηγόρησεν.
ἄλλως :
ἄλλως :
τοῖσι^ δὲ καὶ μετέειπε ἄ^ναξ ἀνδρῶν ἀγαμέμνων οὕτω καὶ πα^ρὰ^ ἀριστοφάνει·
τοῖσι δὲ καὶ μετέειπε ἄναξ ἀνδρῶν ἀγαμέμνων οὕτω καὶ παρὰ ἀριστοφάνει·
ἐν δὲ τῇ μασσαλιωτικῇ “τοῖσι^ δ' ἀ^νιστά^ μενος μετέφη κρείων ἀγαμέμνων μῆνι^ν ἀναστενάχων καὶ ὑφ' ἕλκεος ἄ^λγεα^ πάσχων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης.”
ἐν δὲ τῇ μασσαλιωτικῇ “τοῖσι δ' ἀνιστά μενος μετέφη κρείων ἀγαμέμνων μῆνιν ἀναστενάχων καὶ ὑφ' ἕλκεος ἄλγεα πάσχων αὐτόθεν ἐξ ἕδρης.”
77.
77.
αὐτόθεν ἐξ ἔδρης φησὶ^ν ἐπαφρόδιτος, ὅτι^ κα^θεζόμενος ἐδη μηγόρει, ὅπως μὴ ἔκπυστοι οἱ μῦθοι γένωνται τα^πεινοὶ ὄντες.
αὐτόθεν ἐξ ἔδρης φησὶν ἐπαφρόδιτος, ὅτι καθεζόμενος ἐδη μηγόρει, ὅπως μὴ ἔκπυστοι οἱ μῦθοι γένωνται ταπεινοὶ ὄντες.
ἄλλως :
ἄλλως :
αὐτόθεν μὴ ἀ^να^στά_ς φησὶ^ γοῦν ἑξῆς “ἀν δ' ἀγα μέμνων ἵστατο” 249, 250 ἢ οὐ προελθὼν εἰς μέσην τὴν ἐκκλησί^α_ν, ἵν' ᾖ, ἀ^να^στὰ_ς ἐδημηγόρει οὐκ ἐν μέσοις, ἀλλ' ἐκ τῆς ἕδρα_ς τῶν ἀριστέων.
αὐτόθεν μὴ ἀναστάς φησὶ γοῦν ἑξῆς “ἀν δ' ἀγα μέμνων ἵστατο” 249, 250 ἢ οὐ προελθὼν εἰς μέσην τὴν ἐκκλησίαν, ἵν' ᾖ, ἀναστὰς ἐδημηγόρει οὐκ ἐν μέσοις, ἀλλ' ἐκ τῆς ἕδρας τῶν ἀριστέων.
79.
79.
ἑστα^ότος μέν τι^νὲς “ἑσταότως” ἀντὶ^ τοῦ εὐστα^θῶς ἀ^πὸ μετοχῆς, ὡς ἀρκούντως ἐθελόντως.
ἑσταότος μέν τινὲς “ἑσταότως” ἀντὶ τοῦ εὐσταθῶς ἀπὸ μετοχῆς, ὡς ἀρκούντως ἐθελόντως.
οἳ δέ φα^σι τοὺς φιλαχιλλεῖς κραυγάζειν καὶ ὑποκρούειν, ὡς τὸ “τὸν δ' ἄ^ρ' ὑποβλήδην ἠμείβετο” Il.
οἳ δέ φασι τοὺς φιλαχιλλεῖς κραυγάζειν καὶ ὑποκρούειν, ὡς τὸ “τὸν δ' ἄρ' ὑποβλήδην ἠμείβετο” Il.
1.
1.
292.
292.
κα^λὸν οὖν σι^ωπῇ τοῦ ἑστα^ότος ἀ^κούειν καὶ μὴ ὑ^πο κρούειν θορύ^βῳ τὸν λέγοντα^.
καλὸν οὖν σιωπῇ τοῦ ἑσταότος ἀκούειν καὶ μὴ ὑπο κρούειν θορύβῳ τὸν λέγοντα.
80.
80.
ὑββάλλειν ὑποκρούεσθαι θορύ^βῳ τὸν λέγοντα^.
ὑββάλλειν ὑποκρούεσθαι θορύβῳ τὸν λέγοντα.
82.
82.
βλάβεται δέ βλάπτω βλάβω ὡς κρύπτω κρύβω.
βλάβεται δέ βλάπτω βλάβω ὡς κρύπτω κρύβω.
λι^γύ^ς περ ἐών κ ἂ_ν λί_α_ν ὑ^πά^ρχῃ σα^φής.
λιγύς περ ἐών κ ἂν λίαν ὑπάρχῃ σαφής.