Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
83.
83.
ἐνδείξομαι εὐμενίσασθαι γὰ^ρ αὐτὸν τα^πεινοῖς βούλεται λόγοις.
ἐνδείξομαι εὐμενίσασθαι γὰρ αὐτὸν ταπεινοῖς βούλεται λόγοις.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἐνδείξομαι ἀπερείσω τὸν λόγον·
ἐνδείξομαι ἀπερείσω τὸν λόγον·
καὶ “ἀριδείκετος,” πρὸς ὃν ἀ^περείδει τι^ς τὸν λόγον δι' ἀξί^ωμα^.
καὶ “ἀριδείκετος,” πρὸς ὃν ἀπερείδει τις τὸν λόγον δι' ἀξίωμα.
84.
84.
σύνθεσθε κα^τὰ^ νοῦν λά^βετε.
σύνθεσθε κατὰ νοῦν λάβετε.
85.
85.
τοῦτον μῦθον ἔειπον “τοῦτον” τόν “ἦ ἄρ τι^ τόδ' ἀμφοτέ ροισι^ν ἄρειον 56.
τοῦτον μῦθον ἔειπον “τοῦτον” τόν “ἦ ἄρ τι τόδ' ἀμφοτέ ροισιν ἄρειον 56.
εὔνοια^ν δὲ αὐτοῖς παρ' ἀχιλλέως πορίζεται ὡς ἀγανακτήσασι^ν ἐπὶ^ τῇ ὕβρει αὐτοῦ·
εὔνοιαν δὲ αὐτοῖς παρ' ἀχιλλέως πορίζεται ὡς ἀγανακτήσασιν ἐπὶ τῇ ὕβρει αὐτοῦ·
ἐλελύπητο γὰ^ρ καὶ εἰς ἕλληνας ὡς μὴ ἐπαμύναντα^ς τῷ δι' αὐτοὺς ὑβρισθέντι^.
ἐλελύπητο γὰρ καὶ εἰς ἕλληνας ὡς μὴ ἐπαμύναντας τῷ δι' αὐτοὺς ὑβρισθέντι.
ἀχαιοὶ ἔειπον νέστωρ “σὺ^ δὲ σῷ μεγαλήτορι^ θυ_μῷ εἴξα_ς ὃν ἀ_θά^να^τοί περ ἔτι_σα^ν, ἠτίμησας” Il.
ἀχαιοὶ ἔειπον νέστωρ “σὺ δὲ σῷ μεγαλήτορι θυμῷ εἴξας ὃν ἀθάνατοί περ ἔτισαν, ἠτίμησας” Il.
9.
9.
109, 111, θερσίτης “ὃς καὶ νῦν ἀχιλῆα, ἕο μέγ' ἀ^μείνονα^ φῶτα^, ἠτίμησεν” Il.
109, 111, θερσίτης “ὃς καὶ νῦν ἀχιλῆα, ἕο μέγ' ἀμείνονα φῶτα, ἠτίμησεν” Il.
2.
2.
239.
239.
240, καὶ “οἳ κείνῳ ἐρίσα^ντες ἀ^μυ_νέμεν οὐκ ἐθέλουσιν” Il.
240, καὶ “οἳ κείνῳ ἐρίσαντες ἀμυνέμεν οὐκ ἐθέλουσιν” Il.
13.
13.
109.
109.
86.
86.
ἐγὼ δ' οὐκ αἴτι^ός εἰμι^ πι^θα^νῶς οὐκ ἐπὶ^ ὁπότερον αὐτῶν ἄ^γει τὴν αἰτί^α_ν.
ἐγὼ δ' οὐκ αἴτιός εἰμι πιθανῶς οὐκ ἐπὶ ὁπότερον αὐτῶν ἄγει τὴν αἰτίαν.
καὶ νῦν γὰ^ρ οἱ ἀδυνατοῦντες ἀπ' αὐτῆς τῆς ἀ^ληθεία_ς ἀπολογεῖσθαι τῇ εἱμαρμένῃ τὸ ὅλον αἴτι^ον ἀ^να^φέρουσι^ν.
καὶ νῦν γὰρ οἱ ἀδυνατοῦντες ἀπ' αὐτῆς τῆς ἀληθείας ἀπολογεῖσθαι τῇ εἱμαρμένῃ τὸ ὅλον αἴτιον ἀναφέρουσιν.
87.
87.
ἠεροφοῖτι^ς τι^νὲς τὸ η ἄρθρον ἐδέξαντο, ἵν' ᾖ “ἡ ἐροφοῖτις” πα^ρὰ^ τὴν ἔραν, ἡ ἐν τῇ γῇ φοιτῶσα^·
ἠεροφοῖτις τινὲς τὸ η ἄρθρον ἐδέξαντο, ἵν' ᾖ “ἡ ἐροφοῖτις” παρὰ τὴν ἔραν, ἡ ἐν τῇ γῇ φοιτῶσα·
ἢ οἷον ἐρεβοφοῖτι^ς.
ἢ οἷον ἐρεβοφοῖτις.
ἔνι^οι δὲ “ἰροπῶτις” πα^ρὰ^ τὸ αἰσχύλειον fr.
ἔνιοι δὲ “ἰροπῶτις” παρὰ τὸ αἰσχύλειον fr.
447 N.
447 N.
...
...
πα^ρὰ^ τὸ εἰς ἔριν νεύειν·
παρὰ τὸ εἰς ἔριν νεύειν·
οἳ δὲ “εἰαροπῶτις,” ἐγκειμένου τοῦ εἶα^ρ, ὅπερ ἐστὶ^ κα^τὰ^ σαλαμινίους αἷμα^·
οἳ δὲ “εἰαροπῶτις,” ἐγκειμένου τοῦ εἶαρ, ὅπερ ἐστὶ κατὰ σαλαμινίους αἷμα·
ἄ^μεινον δὲ γρά^φειν “ἠεροφοῖτι^ς,” ὅ ἐστι^ν ἡ ἐξ ἀ^φα^νοῦς φοιτῶσα^.
ἄμεινον δὲ γράφειν “ἠεροφοῖτις,” ὅ ἐστιν ἡ ἐξ ἀφανοῦς φοιτῶσα.
οὕτως ἡρωδιανός.
οὕτως ἡρωδιανός.
89.
89.
ὅτ' ἀχιλλῆος ἐκ τοῦ πρὸς αὐτὸν εἰς τὸν περὶ^ αὐτοῦ.
ὅτ' ἀχιλλῆος ἐκ τοῦ πρὸς αὐτὸν εἰς τὸν περὶ αὐτοῦ.
90.
90.
ἀλλὰ^ τί^ κεν ῥέξαιμι^;
ἀλλὰ τί κεν ῥέξαιμι;
θεὸς δι^ὰ^ πά^ντα^ τελευτῷ στικτέον ἐπὶ^ τὸ ' “ῥέξαιμι^” καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ στί^χου, ἵν' οὗτος μὲν κα^θολι^κὸς ὁ λόγος ᾖ 'θεὸς τὸ πάντων ἔχει τέλος,' τὸ δὲ ἑξῆς ἀπ' ἄλλης ἀρχῆς.
θεὸς διὰ πάντα τελευτῷ στικτέον ἐπὶ τὸ ' “ῥέξαιμι” καὶ εἰς τὸ τέλος τοῦ στίχου, ἵν' οὗτος μὲν καθολικὸς ὁ λόγος ᾖ 'θεὸς τὸ πάντων ἔχει τέλος,' τὸ δὲ ἑξῆς ἀπ' ἄλλης ἀρχῆς.
ἵ^να_ λείπῃ τὸ ἐστί^ν.
ἵνα λείπῃ τὸ ἐστίν.
.
.
τι^νὲς γρά^φουσι^ “θεοὺς δι^ὰ^ πά^ντα^ τέτυκται.”
τινὲς γράφουσι “θεοὺς διὰ πάντα τέτυκται.”
θεὸς δι^ὰ^ πά^ντα^ οὐδεμί^α^ λέξι^ς ἁπλῆ κα^τὰ^ τὴν ἰάδα καὶ τὴν ἀτθίδα κατ' ἐπιπλοκὴν ἔχει τὸ σδ.
θεὸς διὰ πάντα οὐδεμία λέξις ἁπλῆ κατὰ τὴν ἰάδα καὶ τὴν ἀτθίδα κατ' ἐπιπλοκὴν ἔχει τὸ σδ.
ἄλλως :
ἄλλως :
θεὸς δι^ὰ^ πά^ντα^ τελευτᾷ λεσβοκλῆς δι^αιρεῖ εἰς τὸν 'δή' σύνδεσμον καὶ τὸ 'ἴα' ὄνομα^, ἵν' ᾖ 'μία δὴ θεὸς ἡ ἄτη τὸ πάντων ἔχει ττέλος.'
θεὸς διὰ πάντα τελευτᾷ λεσβοκλῆς διαιρεῖ εἰς τὸν 'δή' σύνδεσμον καὶ τὸ 'ἴα' ὄνομα, ἵν' ᾖ 'μία δὴ θεὸς ἡ ἄτη τὸ πάντων ἔχει ττέλος.'
ἄλλως :
ἄλλως :
θεὸς δι^ὰ^ πά^ντα^ ὁ μὲν ἀσκαλωνίτης περισσὴν ἡγεῖται τὴν “δι^ά^,” ὁ δὲ δίδυμος σημαίνειν τὸ δι' ὅλου, ὡς δι^αλείτης ὁ διόλου ἁ^μα^ρτά^νων·
θεὸς διὰ πάντα ὁ μὲν ἀσκαλωνίτης περισσὴν ἡγεῖται τὴν “διά,” ὁ δὲ δίδυμος σημαίνειν τὸ δι' ὅλου, ὡς διαλείτης ὁ διόλου ἁμαρτάνων·
ἢ δι' ἑαυτῆς πά^ντα^ τελεῖ·
ἢ δι' ἑαυτῆς πάντα τελεῖ·
ἑλλάνικος δὲ “θεόσδια” τὰ^ θεόσδοτα^.
ἑλλάνικος δὲ “θεόσδια” τὰ θεόσδοτα.
γρά^φεται καὶ “θεούς, ' ἵ^να_ λείπῃ ἡ δι^ά^.
γράφεται καὶ “θεούς, ' ἵνα λείπῃ ἡ διά.
91.
91.
πρέσβα^ κατ' εὐφημισμόν, ὡς εὐμενίδας τὰ_ς ἑλλάνικος ἐπεὶ πῶς αὐτὴν οὐλομένη ν κα^λεῖ ;
πρέσβα κατ' εὐφημισμόν, ὡς εὐμενίδας τὰς ἑλλάνικος ἐπεὶ πῶς αὐτὴν οὐλομένη ν καλεῖ ;
ἄλλως :
ἄλλως :
πρέσβα^ ἀ^πὸ τοῦ πρέσβει ρ α_ συγκέκοπται.
πρέσβα ἀπὸ τοῦ πρέσβει ρ α συγκέκοπται.
ἢ παρά^κει ται τῷ πρέσβυ^ς.
ἢ παράκει ται τῷ πρέσβυς.
διὸς θυ^γά^τηρ ἄτη ἐπειδὴ πάντων αἴτι^ος ὁ ζεύς·
διὸς θυγάτηρ ἄτη ἐπειδὴ πάντων αἴτιος ὁ ζεύς·
συγγνώμην δὲ ἑαυτῷ ποριζόμενος ὡς θεοβλαβεῖ αὔξει τὴν δαίμονα^ ὡς ὑ^πὸ μεγίστης θεοῦ βλαπτόμενος, καὶ ἵ^να_ τοὺς ἁμαρτάνοντα^ς μὴ μέμφοιτό τι^ς.
συγγνώμην δὲ ἑαυτῷ ποριζόμενος ὡς θεοβλαβεῖ αὔξει τὴν δαίμονα ὡς ὑπὸ μεγίστης θεοῦ βλαπτόμενος, καὶ ἵνα τοὺς ἁμαρτάνοντας μὴ μέμφοιτό τις.
ἀᾶται τι^νὲς τὸ “ἀᾶται” δι^ῃρῆσθαί φα_σιν·
ἀᾶται τινὲς τὸ “ἀᾶται” διῃρῆσθαί φασιν·
καὶ προπαροξύνουσι^ν.
καὶ προπαροξύνουσιν.
92.
92.
τῇ μέν θ' ἀριστοφάνης “τῇ μέν δ' ·”
τῇ μέν θ' ἀριστοφάνης “τῇ μέν δ' ·”
ἢ κα^τὰ^ ἀντίπτωσι^ν.
ἢ κατὰ ἀντίπτωσιν.
οὐ γὰ^ρ ἐπ' οὔδει ἐπὶ^ οὔδει·
οὐ γὰρ ἐπ' οὔδει ἐπὶ οὔδει·
οὐδεμί^α^ γὰ^ρ βλά^βη πίπτει χα^μαί.
οὐδεμία γὰρ βλάβη πίπτει χαμαί.
ἀλλ' εἰς κεφαλήν τι^νος ἀποσκήπτει τὴν ἀτυχίαν.
ἀλλ' εἰς κεφαλήν τινος ἀποσκήπτει τὴν ἀτυχίαν.
ἀ^παλοὶ πόδες λα^νθά^νει γὰ^ρ ἐπι^φοιτῶσα^·
ἀπαλοὶ πόδες λανθάνει γὰρ ἐπιφοιτῶσα·
ἢ ὅτι^ αἱ πρῶται τῆς ἄτης ἀρχαὶ ἁπα^λαί.
ἢ ὅτι αἱ πρῶται τῆς ἄτης ἀρχαὶ ἁπαλαί.
ὅτα^ν δὲ εἴπῃ “ἡ δ' ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτί^πος Il.
ὅταν δὲ εἴπῃ “ἡ δ' ἄτη σθεναρή τε καὶ ἀρτίπος Il.
9.
9.
505, τὴν τοὺς ὑβρίσαντα^ς ἱ_κέτην μετερχομένην δηλοῖ.
505, τὴν τοὺς ὑβρίσαντας ἱκέτην μετερχομένην δηλοῖ.
93.
93.
κατ' ἀνδρῶν κράατα^ βαίνει ἢ ὅτι^ τὸν νοῦν βλα^πτόμεθα^, ὅ ς ἐστι^ν ἐν τῇ κεφα^λῇ·
κατ' ἀνδρῶν κράατα βαίνει ἢ ὅτι τὸν νοῦν βλαπτόμεθα, ὅ ς ἐστιν ἐν τῇ κεφαλῇ·
ἢ ὅτι^ ταπεινοῦσα^ τῇ μετα^νοίᾳ.
ἢ ὅτι ταπεινοῦσα τῇ μετανοίᾳ.
“κα^τά^” ἀντὶ^ τῆς ἐπί^, ἵν' ᾖ ἐπὶ^ ἀνδρῶν κράατα^.
“κατά” ἀντὶ τῆς ἐπί, ἵν' ᾖ ἐπὶ ἀνδρῶν κράατα.
94.
94.
κα^τὰ^ δ' οὖν ἕτερόν γε πέδησεν “ἕτερον” τὸν ἕνα^ τῶν ἐρι ζόντων.
κατὰ δ' οὖν ἕτερόν γε πέδησεν “ἕτερον” τὸν ἕνα τῶν ἐρι ζόντων.
ἢ οὐκ ἐμὲ μόνον ἀλλὰ^ καὶ ἕτερον.
ἢ οὐκ ἐμὲ μόνον ἀλλὰ καὶ ἕτερον.
95.
95.
καὶ γὰ^ρ δή ποτε ζῆν' ἄ_σα^το ἐν οἷς ἐλεεινολογεῖται ὑψοῖ ἑαυτόν, εἰκάζων τῷ μεγίστῳ θεῷ·
καὶ γὰρ δή ποτε ζῆν' ἄσατο ἐν οἷς ἐλεεινολογεῖται ὑψοῖ ἑαυτόν, εἰκάζων τῷ μεγίστῳ θεῷ·
μακρολογεῖ δὲ θερα^πεύων ἀχιλλέα, ὡς οὐκ αὐτὸς αὐτῷ τῆς ἀπωλεία_ς αἴτι^ος πατρόκλου·
μακρολογεῖ δὲ θεραπεύων ἀχιλλέα, ὡς οὐκ αὐτὸς αὐτῷ τῆς ἀπωλείας αἴτιος πατρόκλου·
κα^λῶς δὲ ἐκ πελοποννήσου τὸ πα^ρά^δειγμα^ ἔλα^βεν.
καλῶς δὲ ἐκ πελοποννήσου τὸ παράδειγμα ἔλαβεν.
ζῆν' ἄ_σα^το ἐν ἀπάσαις “ζεὺς ἄ_σα^το·”
ζῆν' ἄσατο ἐν ἀπάσαις “ζεὺς ἄσατο·”
ἐν δὲ ταῖς εἰ.
ἐν δὲ ταῖς εἰ.
κατοτέραις “ζῆν' ἄ_σα^το.
κατοτέραις “ζῆν' ἄσατο.
'' .
'' .
ἀντὶ^ τοῦ ἔβλαψεν.
ἀντὶ τοῦ ἔβλαψεν.
96.
96.
φάσ' ἔμμεναι φα_σί^ν·
φάσ' ἔμμεναι φασίν·
ἄ^δηλα^ γὰ^ρ τὰ^ περὶ^ θεῶν.
ἄδηλα γὰρ τὰ περὶ θεῶν.
ἤ φα_σιν ὅτ.
ἤ φασιν ὅτ.
καὶ τὸν ζῆνα ἀ_ά_σα^το, ὅ ἐστι^ν ἔβλαψεν.
καὶ τὸν ζῆνα ἀάσατο, ὅ ἐστιν ἔβλαψεν.
97.
97.
θῆλυ^ς ἀσθενεστέρα_.
θῆλυς ἀσθενεστέρα.
99.
99.
ἐυστεφά^νῳ ἐνὶ^ θήβῃ πα^ρὰ^ γὰ^ρ ταῖς ἠλέκτραις πύ^λαις ἐτέχθη ἡρακλῆς.
ἐυστεφάνῳ ἐνὶ θήβῃ παρὰ γὰρ ταῖς ἠλέκτραις πύλαις ἐτέχθη ἡρακλῆς.
101.
101.
κέκλυ^τέ μευ δεόντως εἰς τοῦτο ἦλθε τὸ δι^ήγημα^·
κέκλυτέ μευ δεόντως εἰς τοῦτο ἦλθε τὸ διήγημα·
ὡς γὰ^ρ ἠνιᾶτο ζεὺς ὁρῶν τὸν ἡρακλέα ὑ^ποτα^σσόμενον, οὕτω κ ἀγώ.
ὡς γὰρ ἠνιᾶτο ζεὺς ὁρῶν τὸν ἡρακλέα ὑποτασσόμενον, οὕτω κ ἀγώ.
πῶς δὲ τὰ^ πα^ρὰ^ θεοῖς οἶδε γι_νόμενα^ :
πῶς δὲ τὰ παρὰ θεοῖς οἶδε γινόμενα :
ῥητέον δὲ ὅτι^ κοινὸν ὄντα^ τὸν μῦθον παρείληφεν.
ῥητέον δὲ ὅτι κοινὸν ὄντα τὸν μῦθον παρείληφεν.
103.
103.
μογοστόκος ἡ πα^ραιρουμένη τὸν μόγον τῶν τοκετῶν.
μογοστόκος ἡ παραιρουμένη τὸν μόγον τῶν τοκετῶν.