Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
' .
' .
μεγαλοφρόνως δὲ καίτοι αὐτοματίζοντι^ ἀχιλλεῖ δί^δωσι^ δῶρα^.
μεγαλοφρόνως δὲ καίτοι αὐτοματίζοντι ἀχιλλεῖ δίδωσι δῶρα.
.
.
χθιζὸς ἐνὶ^ κλι^σίῃσι^ν τῇ νυκτὶ^ τῆς χθὲς ἡμέρα_ς·
χθιζὸς ἐνὶ κλισίῃσιν τῇ νυκτὶ τῆς χθὲς ἡμέρας·
οὐ γὰ^ρ ἄλλως τὸ χθὲς συμφωνήσει.
οὐ γὰρ ἄλλως τὸ χθὲς συμφωνήσει.
φαίνεται οὖν εἰδὼς προϋποστᾶσα^ν τὴν νύκτα^ τῆς ἡμέρα_ς.
φαίνεται οὖν εἰδὼς προϋποστᾶσαν τὴν νύκτα τῆς ἡμέρας.
142.
142.
ἐπειγόμενός περ ἄρηος ἀ^πὸ τοῦ πολέμου, ἢ εἰς ἄρηα ἐπειγόμενος.
ἐπειγόμενός περ ἄρηος ἀπὸ τοῦ πολέμου, ἢ εἰς ἄρηα ἐπειγόμενος.
143.
143.
θερά^ποντες οὐδα^μοῦ τῆς ἰλιάδος θερά^ποντα^ς κα^λεῖ τοὺς δούλους, ἀλλὰ^ τοὺς ὑποδεεστέρους καὶ ὑπηρετι^κοὺς τῶν φί^λων.
θεράποντες οὐδαμοῦ τῆς ἰλιάδος θεράποντας καλεῖ τοὺς δούλους, ἀλλὰ τοὺς ὑποδεεστέρους καὶ ὑπηρετικοὺς τῶν φίλων.
144.
144.
οἴσουσι^ συλληπτικῶς·
οἴσουσι συλληπτικῶς·
τὰ^ γὰ^ρ ἔμψυχα^ οὐ φέρονται, ἀλλὰ^ ἄ^γονται.
τὰ γὰρ ἔμψυχα οὐ φέρονται, ἀλλὰ ἄγονται.
ὅ τοι μενοεικέα^ δώσω ὅτι^ ἀρεστὰ^ δώσω.
ὅ τοι μενοεικέα δώσω ὅτι ἀρεστὰ δώσω.
147.
147.
δῶρα^ μέν ὑποστικτέον εἰς τὸ “ἐθέλῃσθα,” τοῦ “παρα σχέμεν” ἀντὶ^ τοῦ πα^ρά^σχε κειμένου καὶ τοῦ “ἐχέμεν” 148 ἀντὶ^ τοῦ ἔχε.
δῶρα μέν ὑποστικτέον εἰς τὸ “ἐθέλῃσθα,” τοῦ “παρα σχέμεν” ἀντὶ τοῦ παράσχε κειμένου καὶ τοῦ “ἐχέμεν” 148 ἀντὶ τοῦ ἔχε.
.
.
ἡ δὲ “πάρα” 148 πα^ροξυ_νομένη σημαίνει τὸ πά^ρεστι^ν.
ἡ δὲ “πάρα” 148 παροξυνομένη σημαίνει τὸ πάρεστιν.
.
.
ὑποστικτέον μετὰ^ τὸ “ἐπιεικές” καὶ μετὰ^ τὸ “ἐχέμεν·”
ὑποστικτέον μετὰ τὸ “ἐπιεικές” καὶ μετὰ τὸ “ἐχέμεν·”
τε λειώσεις δὲ εἰς τὸ “πάρα σοι” ἀντὶ^ τοῦ 'πά^ρεστί^ σοι.
τε λειώσεις δὲ εἰς τὸ “πάρα σοι” ἀντὶ τοῦ 'πάρεστί σοι.
' πα^ρασχέμεν ἀντὶ^ προστακτι^κοῦ τοῦ 'παράσχες·
' παρασχέμεν ἀντὶ προστακτικοῦ τοῦ 'παράσχες·
' τι^νὲς δὲ “πάρα σοι” ἀντὶ^ τοῦ πά^ρεστί^ σοι.
' τινὲς δὲ “πάρα σοι” ἀντὶ τοῦ πάρεστί σοι.
.
.
κα^λῶς δέ φησι^ καὶ δέχεσθαι τὰ^ δῶρα^, ἵ^να_ μὴ εὐτελίζειν αὐτὰ^ δοκῇ, καὶ συγχωρεῖν, ὅπως μὴ ἐπὶ^ μισθῷ πολεμεῖν, ἐπὶ^ δὲ ἐκδικήσει τοῦ φί^λου.
καλῶς δέ φησι καὶ δέχεσθαι τὰ δῶρα, ἵνα μὴ εὐτελίζειν αὐτὰ δοκῇ, καὶ συγχωρεῖν, ὅπως μὴ ἐπὶ μισθῷ πολεμεῖν, ἐπὶ δὲ ἐκδικήσει τοῦ φίλου.
.
.
κλοτοπεύειν τι^νὲς καλολογεῖν, οἱονεὶ κλυτοπεύειν.
κλοτοπεύειν τινὲς καλολογεῖν, οἱονεὶ κλυτοπεύειν.
ἢ κλέπ τειν τὴν μά^χην.
ἢ κλέπ τειν τὴν μάχην.
150.
150.
ἔτι^ γὰ^ρ μέγα^ ἔργον ἄρεκτον τὸ ἀ^ναιρεθῆναι τὸν ἕκτορα καὶ δί^κην λα^βεῖν ὑ^πὲρ πατρόκλου.
ἔτι γὰρ μέγα ἔργον ἄρεκτον τὸ ἀναιρεθῆναι τὸν ἕκτορα καὶ δίκην λαβεῖν ὑπὲρ πατρόκλου.
151.
151.
ὥς κε τι^ς αὖτ' ἀχιλῆα ὅπως ἂ^ν ἐμέ, ὡς τὸ “ζῆν', ὕ^πα^τον μήστωρα” Il. B. 22·
ὥς κε τις αὖτ' ἀχιλῆα ὅπως ἂν ἐμέ, ὡς τὸ “ζῆν', ὕπατον μήστωρα” Il. B. 22·
ἠθι^κῶς δὲ ἑαυτὸν ὀνομάζει·
ἠθικῶς δὲ ἑαυτὸν ὀνομάζει·
ἐμέ, φησί^ν, ἀχιλλέα, ὃν οὐ προσεδόκων οἱ τρῶες φα^νήσεσθαι.
ἐμέ, φησίν, ἀχιλλέα, ὃν οὐ προσεδόκων οἱ τρῶες φανήσεσθαι.
152.
152.
ὀλέκοντα^ φά^λα^γγα^ς ὑποστικτέον εἰς τὸ “φά^λα^γγα^ς.”
ὀλέκοντα φάλαγγας ὑποστικτέον εἰς τὸ “φάλαγγας.”
.
.
ὁ δὲ λόγος, ὡς ἂ_ν θεά_σηται ἀχιλλέα μα^χόμενον, οὕτω καὶ αὐτὸς μα^χέσθω.
ὁ δὲ λόγος, ὡς ἂν θεάσηται ἀχιλλέα μαχόμενον, οὕτω καὶ αὐτὸς μαχέσθω.
153.
153.
ὧδέ τι^ς ὑμείων οὕτω δέ τι^ς ὑ_μῶν μα^χέσθω, ὡς ἂ^ν ἐμὲ ἴ^δοι τρώων ὀλέκοντα^ φά^λα^γγα^ς, μεμνημένος τοῦ μι_μεῖσθαί με.
ὧδέ τις ὑμείων οὕτω δέ τις ὑμῶν μαχέσθω, ὡς ἂν ἐμὲ ἴδοι τρώων ὀλέκοντα φάλαγγας, μεμνημένος τοῦ μιμεῖσθαί με.
154.
154.
προσέφη πολύμητι^ς ὀδυσσεύς νέστωρ σι^ωπᾷ·
προσέφη πολύμητις ὀδυσσεύς νέστωρ σιωπᾷ·
ὕποπτος γά^ρ ἐστι^ τῷ ἀχιλλεῖ δι^ὰ^ τὸν θά^να^τον πατρόκλου.
ὕποπτος γάρ ἐστι τῷ ἀχιλλεῖ διὰ τὸν θάνατον πατρόκλου.
156.
156.
νήστι^α^ς ὄτρυ_νε οὐ δι' ἑαυτόν·
νήστιας ὄτρυνε οὐ δι' ἑαυτόν·
συ^μπάρεστι^ γοῦν αὐτῷ ἀσιτῶν.
συμπάρεστι γοῦν αὐτῷ ἀσιτῶν.
ἐπαίρει δὲ ἀχιλλέα προτάσσων τὸν ἔπαινον 155.
ἐπαίρει δὲ ἀχιλλέα προτάσσων τὸν ἔπαινον 155.
καὶ ὃ μὲν ὡς ὀργιζόμενος οὐ συ^νορᾶ, ὃ δὲ κα^θεστηκὼς σκοπεῖ τὸ εὖ ἔχον.
καὶ ὃ μὲν ὡς ὀργιζόμενος οὐ συνορᾶ, ὃ δὲ καθεστηκὼς σκοπεῖ τὸ εὖ ἔχον.
ἔστι^ δὲ παρρησιαστι^κὸς καὶ φί^λος αὐτῷ.
ἔστι δὲ παρρησιαστικὸς καὶ φίλος αὐτῷ.
157.
157.
ἐπεὶ οὐκ ὀλί^γον χρόνον ἔσται φύλοπι^ς ἐπαγωγῶς συμβου λεύει τῇ προθυ_μίᾳ τοῦ σπεύδοντος, καὶ ὃν νῦν δοκεῖ κα^ταργεῖν χρόνον ὕστερον ἀπολήψεσθαι φάσκει αὐτὸν ἐν τῇ παρατάσει τῆς μά^χης.
ἐπεὶ οὐκ ὀλίγον χρόνον ἔσται φύλοπις ἐπαγωγῶς συμβου λεύει τῇ προθυμίᾳ τοῦ σπεύδοντος, καὶ ὃν νῦν δοκεῖ καταργεῖν χρόνον ὕστερον ἀπολήψεσθαι φάσκει αὐτὸν ἐν τῇ παρατάσει τῆς μάχης.
161.
161.
μένος ἐστὶ^ καὶ ἀλκή “μένος” ὑπομονή, “ἀλκή” ἀλέξησι^ς.
μένος ἐστὶ καὶ ἀλκή “μένος” ὑπομονή, “ἀλκή” ἀλέξησις.
163.
163.
ἄκμηνος σίτοιο ἄγευστος, πα^ρὰ^ τὴν ἀκμήν·
ἄκμηνος σίτοιο ἄγευστος, παρὰ τὴν ἀκμήν·
οὕτω δὲ τὴν ἀσιτίαν αἰολεῖς λέγουσι^ν.
οὕτω δὲ τὴν ἀσιτίαν αἰολεῖς λέγουσιν.
τι^νὲς δὲ 'μὴ κα^μών ἐν παρασκευῇ ἀ^ρί^στου.'
τινὲς δὲ 'μὴ καμών ἐν παρασκευῇ ἀρίστου.'
οἳ δὲ ἀκμάζων ἐν ἀσι_τίᾳ.
οἳ δὲ ἀκμάζων ἐν ἀσιτίᾳ.
' ἢ ὁ χωρὶ^ς ἰκμά^δος, ὁ ξηρός.
' ἢ ὁ χωρὶς ἰκμάδος, ὁ ξηρός.
165.
165.
λάθρῃ γυῖα^ βα^ρύ^νεται ἀντὶ^ τοῦ 'κατ' ὀλί^γον ἐπέρχεται ὁ κά^μα^τος.
λάθρῃ γυῖα βαρύνεται ἀντὶ τοῦ 'κατ' ὀλίγον ἐπέρχεται ὁ κάματος.
γυῖα^ βα^ρύ^νεται ἔνι^α^ τῶν ὀνομά^των ἀναμίλλητά^ ἐστι^ τῷ ποιητῇ καὶ τὴν σημασίαν ἐναργεστάτην ἔχοντα^, ὡς κ ἀνθά^δε βα^ρύ^νεσθαί φησι^ τὰ^ γυῖα^.
γυῖα βαρύνεται ἔνια τῶν ὀνομάτων ἀναμίλλητά ἐστι τῷ ποιητῇ καὶ τὴν σημασίαν ἐναργεστάτην ἔχοντα, ὡς κ ἀνθάδε βαρύνεσθαί φησι τὰ γυῖα.
166.
166.
δί^ψα_ ἴωνες·
δίψα ἴωνες·
ἀττικοὶ δίψος λέγουσι^ν.
ἀττικοὶ δίψος λέγουσιν.
167.
167.
οἴνοιο κορεσσά^μενος καὶ ὁ πλάτων ἐν τοῖς νόμοις l c.
οἴνοιο κορεσσάμενος καὶ ὁ πλάτων ἐν τοῖς νόμοις l c.
15 p.
15 p.
649b φησὶ^ πι^όντα^ τὸν ἄνθρωπον ἱ_λεώτερον ἢ πρότερον γί_νεσθαι ἀ^γα^θῶν τε ἐλπίδων καὶ δυ^νά^μεως πληροῦσθαι πα^ρρησί^α_ς τε με στοῦσθαι καὶ ἐλευθερί^α_ς, πά_σης δὲ ἀφοβία_ς, ὡς πρᾶξαι ἀ^όκνως.
649b φησὶ πιόντα τὸν ἄνθρωπον ἱλεώτερον ἢ πρότερον γίνεσθαι ἀγαθῶν τε ἐλπίδων καὶ δυνάμεως πληροῦσθαι παρρησίας τε με στοῦσθαι καὶ ἐλευθερίας, πάσης δὲ ἀφοβίας, ὡς πρᾶξαι ἀόκνως.
καὶ λακεδαιμόνιοι δὲ τὸν ἄ^κρα_τον πί_νοντες ὁπλίζονται.
καὶ λακεδαιμόνιοι δὲ τὸν ἄκρατον πίνοντες ὁπλίζονται.
170.
170.
πρὶ^ν πά^ντα^ς ἐρωῆσαι πρὶ^ν παύσασθαι τῆς μά^χης ἅ^πα^ντα^ς.
πρὶν πάντας ἐρωῆσαι πρὶν παύσασθαι τῆς μάχης ἅπαντας.
.
.
οἳ δὲ πα^ροξύ_νουσι^ τὸ “ἐρωῆσαι” ἀντὶ^ τοῦ ἐρωήσειεν.
οἳ δὲ παροξύνουσι τὸ “ἐρωῆσαι” ἀντὶ τοῦ ἐρωήσειεν.
171.
171.
λα_ὸν σκέδα^σον πά^λι^ν ἠθι^κῶς ἐπ' ἐκείνῳ τὴν ἐξουσί^α_ν κα^τα λείπει τοῦ κελεῦσαι, ὡς ἂ_ν μὴ δοκῇ ἐξ ἐπιτάγμα^τος τούτου συγ χωρεῖν, ἀλλ' ἑκουσί^ως πεισθεὶς ὁ ἀχιλλεύς.
λαὸν σκέδασον πάλιν ἠθικῶς ἐπ' ἐκείνῳ τὴν ἐξουσίαν κατα λείπει τοῦ κελεῦσαι, ὡς ἂν μὴ δοκῇ ἐξ ἐπιτάγματος τούτου συγ χωρεῖν, ἀλλ' ἑκουσίως πεισθεὶς ὁ ἀχιλλεύς.
ἄνωχθι^ καὶ τοῦτο εὐπρεπῶς·
ἄνωχθι καὶ τοῦτο εὐπρεπῶς·
οὐ γὰ^ρ ἀντιλέγει κα^θάπαξ ἀλλὰ^ τατοῦ συμβούλου πράττει, τὴν μὲν ἐξουσί^α_ν τοῦ παντὸς ἀπονέμων ἀχιλλεῖ, πα^ρα^κα^λῶν δὲ δείπνου ἐπιμεληθῆναι τοῖς στρα^τι^ώταις ἐπιτρέψαι.
οὐ γὰρ ἀντιλέγει καθάπαξ ἀλλὰ τατοῦ συμβούλου πράττει, τὴν μὲν ἐξουσίαν τοῦ παντὸς ἀπονέμων ἀχιλλεῖ, παρακαλῶν δὲ δείπνου ἐπιμεληθῆναι τοῖς στρατιώταις ἐπιτρέψαι.
172.
172.
ὅπλεσθαι ἐκ τοῦ ὁπλέεσθαι συγκέκοπται·
ὅπλεσθαι ἐκ τοῦ ὁπλέεσθαι συγκέκοπται·
φησὶ^ γὰ^ρ “ὅπλεον” Od.
φησὶ γὰρ “ὅπλεον” Od.
6.
6.
73 ἀντὶ^ τοῦ ἡτοίμαζον.
73 ἀντὶ τοῦ ἡτοίμαζον.
τὰ^ δὲ δῶρα^ οίσέτω εἰκότως περὶ^ τῶν δώρων ὑ^φηγεῖται, τὸ κεκρυμ μένον ὑπ' ἀμφοτέρων σαφηνίσαι βουλόμενος·
τὰ δὲ δῶρα οίσέτω εἰκότως περὶ τῶν δώρων ὑφηγεῖται, τὸ κεκρυμ μένον ὑπ' ἀμφοτέρων σαφηνίσαι βουλόμενος·
αὐτὸς γὰ^ρ πρεσβευ σάμενος σπεύδει δι' ἑαυτοῦ ἀ^ποδοθῆναι αὐτά^.
αὐτὸς γὰρ πρεσβευ σάμενος σπεύδει δι' ἑαυτοῦ ἀποδοθῆναι αὐτά.
ἢ καὶ εἰδὼς αὐτὸν φιλοῦντα^ βρισηίδα δι^ὰ^ προφάσεως αὐτὴν ἀν ά^γει.
ἢ καὶ εἰδὼς αὐτὸν φιλοῦντα βρισηίδα διὰ προφάσεως αὐτὴν ἀν άγει.
174.
174.
σὺ^ δὲ φρεσὶ^ σῆσι^ν ἰανθῇς γενναίως χρῆται τῷ διανοή ματι·
σὺ δὲ φρεσὶ σῆσιν ἰανθῇς γενναίως χρῆται τῷ διανοή ματι·
οὐ γὰ^ρ ἔφη, ὡς ἂ_ν πλουσι^ώτερος γένῃ, ἀλλὰ^ τὸ τῆς τι_μῆς προβάλλεται.
οὐ γὰρ ἔφη, ὡς ἂν πλουσιώτερος γένῃ, ἀλλὰ τὸ τῆς τιμῆς προβάλλεται.
.
.
τὸ δὲ “ἰανθῇς” δι^ὰ^ τὴν τιμήν.
τὸ δὲ “ἰανθῇς” διὰ τὴν τιμήν.
τούτῳ τῷ διανοή ματι ἁρμόττει καὶ τὸ “ἵ^να_ πάντες ἀχαιοὶ ὀφθα^λμοῖσι^ν ἴ^δωσι^ν.”
τούτῳ τῷ διανοή ματι ἁρμόττει καὶ τὸ “ἵνα πάντες ἀχαιοὶ ὀφθαλμοῖσιν ἴδωσιν.”
ἡδὺ^ γὰ^ρ τὸ ἐπὶ^ πολλῶν φαίνεσθαι τι_μώμενον.
ἡδὺ γὰρ τὸ ἐπὶ πολλῶν φαίνεσθαι τιμώμενον.
175.
175.
ὀμνυ_έτω δέ τοι ὅρκον καὶ τὸ τὸν ἀγαμέμνονα ἀρχόμενον τοῦ λόγου τοῦτο προσθεῖναι μειρακιῶδες ἂ^ν ἐφά^νη, καὶ τὸ τὸν ἀχιλλέα τοῦτο ἀ^παιτεῖν ἀ^ναίσχυντον καὶ τῷ καιρῷ οὐχ ἁρμόττον κειμένου πατρόκλου περὶ^ τῆς παλλακί^δος ἀκριβολογεῖσθαι.
ὀμνυέτω δέ τοι ὅρκον καὶ τὸ τὸν ἀγαμέμνονα ἀρχόμενον τοῦ λόγου τοῦτο προσθεῖναι μειρακιῶδες ἂν ἐφάνη, καὶ τὸ τὸν ἀχιλλέα τοῦτο ἀπαιτεῖν ἀναίσχυντον καὶ τῷ καιρῷ οὐχ ἁρμόττον κειμένου πατρόκλου περὶ τῆς παλλακίδος ἀκριβολογεῖσθαι.
ἄκρως οὖν ὁ διαλλακτὴς τὸ παρ' ἀμφοτέρων σιωπηθὲν ἐξελέγχει, καὶ δι^ὰ^ τῶν ὅρκων πεῖσαι τὸν ἀχιλλέα σπουδάζων·
ἄκρως οὖν ὁ διαλλακτὴς τὸ παρ' ἀμφοτέρων σιωπηθὲν ἐξελέγχει, καὶ διὰ τῶν ὅρκων πεῖσαι τὸν ἀχιλλέα σπουδάζων·
μέμνηται γὰ^ρ ὧν πρὸς τὴν πρεσβείανἔλεγεν ἀχιλλεὺς “τῇ παριαύων τερπέσθω” Il.
μέμνηται γὰρ ὧν πρὸς τὴν πρεσβείανἔλεγεν ἀχιλλεὺς “τῇ παριαύων τερπέσθω” Il.
9.
9.
330, 7.
330, 7.
ὅτι^ δὲ καὶ ἀγαμέμνων ἑτοίμως εἶχεν ὀμόσαι, δῆλον ἐξ ὧν ὑπι^σχνεῖται τοὺς πρέσβεις ἐκπέμπων “μετὰ^ δ' ἔσσεται ἥν ποτ' ἀπηύρων κούρην βρισῆος, καὶ ἐπὶ^ μέγα^ν ὅρκον ὀμοῦμαι μήποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι” ib.
ὅτι δὲ καὶ ἀγαμέμνων ἑτοίμως εἶχεν ὀμόσαι, δῆλον ἐξ ὧν ὑπισχνεῖται τοὺς πρέσβεις ἐκπέμπων “μετὰ δ' ἔσσεται ἥν ποτ' ἀπηύρων κούρην βρισῆος, καὶ ἐπὶ μέγαν ὅρκον ὀμοῦμαι μήποτε τῆς εὐνῆς ἐπιβήμεναι” ib.