macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
5.
5.
247, 8.
247, 8.
292.
292.
εἶδον πρὸ π τ όλιος ἐπι^τείνεται τῇ ὄψει τὰ^ πα^θήμα^τα^.
εἶδον πρὸ π τ όλιος ἐπιτείνεται τῇ ὄψει τὰ παθήματα.
καὶ ὁ σοφοκλῆς Oed. R. 1238 “ἡ γὰ^ρ ὄψι^ς οὐ πάρα.”
καὶ ὁ σοφοκλῆς Oed. R. 1238 “ἡ γὰρ ὄψις οὐ πάρα.”
293.
293.
μί^α^ γείνα^το μήτηρ καὶ τ οὐναντί^ον “ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος ἕκτορος Il.
μία γείνατο μήτηρ καὶ τ οὐναντίον “ἐπεὶ οὐχ ὁμογάστριος ἕκτορος Il.
21.
21.
05.
05.
294.
294.
κηδείους προσφιλεῖς, πεφροντισμένους μοι·
κηδείους προσφιλεῖς, πεφροντισμένους μοι·
ἢ ἀ^νίαν μοι πα^ρασχόντας.
ἢ ἀνίαν μοι παρασχόντας.
.
.
ἀπαραμύθητον δὲ τὸ ἅ^μα^ πά^ντα^ς ἀποθα^νεῖν·
ἀπαραμύθητον δὲ τὸ ἅμα πάντας ἀποθανεῖν·
εἰ γὰ^ρ κα^θεῖς ἦν, τῇ ἐλπί^δι^ τῶν περι^λ ε ιπομένων ἐκουφίζετ' ἄ^ν τὸ πένθος.
εἰ γὰρ καθεῖς ἦν, τῇ ἐλπίδι τῶν περιλ ε ιπομένων ἐκουφίζετ' ἄν τὸ πένθος.
.
.
τὸ δὲ “ἐπέσπον” τὸ πρόθυ_μον τῶν ὑπερμαχούντων δηλοῖ τῆς πατρί^δος·
τὸ δὲ “ἐπέσπον” τὸ πρόθυμον τῶν ὑπερμαχούντων δηλοῖ τῆς πατρίδος·
οὐ γά^ρ φησι^ν, ὅτι^ ἐπῆλθεν αὐτοῖς θά^να^τος, ἀλλ' αὐτοὶ πρός τὸν θά^να^τον ηὐτομόλησα^ν.
οὐ γάρ φησιν, ὅτι ἐπῆλθεν αὐτοῖς θάνατος, ἀλλ' αὐτοὶ πρός τὸν θάνατον ηὐτομόλησαν.
295.
295.
ἄνδρ' ἐμόν ἔμφασι^ν φιλανδρία_ς ἔχει τὸ δεύτερον μνησθῆναι τοῦ ἀνδρός.
ἄνδρ' ἐμόν ἔμφασιν φιλανδρίας ἔχει τὸ δεύτερον μνησθῆναι τοῦ ἀνδρός.
296.
296.
θείοιο μύνητος ποικί^λως ἐμνήσθη τοῦ ἀνδρὸς κοινῇ τε καὶ ε ιδικῇ προσηγορί^ᾳ, καὶ μετὰ^ ταῦτα^ θεῖον αὐτὸν κα^λεῖ.
θείοιο μύνητος ποικίλως ἐμνήσθη τοῦ ἀνδρὸς κοινῇ τε καὶ ε ιδικῇ προσηγορίᾳ, καὶ μετὰ ταῦτα θεῖον αὐτὸν καλεῖ.
298.
298.
φουριδίην λείπει τὸ ὡς, ὡς ' τηλεμάχῳ ἑτά^ρω τε κα^σι^γνήτω τε ἔσεσθον ” Od.
φουριδίην λείπει τὸ ὡς, ὡς ' τηλεμάχῳ ἑτάρω τε κασιγνήτω τε ἔσεσθον ” Od.
21.
21.
216.
216.
ἄξειν τ' ἐν ὶ νηυσί^ν ἐπίτασι^ν ἔχει ταῦτα^·
ἄξειν τ' ἐν ὶ νηυσίν ἐπίτασιν ἔχει ταῦτα·
οὐ γὰ^ρ μόνον ἄ^χρι^ τῆς ἐν ἰλίῳ διατριβῆς ἔλεγεν ἔχειν αὐτὴν ὅμευνον , ἀλλὰ^ καὶ ναυτι^κῷ στόλῳ πολυ^τελῶς ἀ^γα^γὼν εἰς φθίαν ἐκεῖ τὸν γά^μον ἐπι^τελέσειν·
οὐ γὰρ μόνον ἄχρι τῆς ἐν ἰλίῳ διατριβῆς ἔλεγεν ἔχειν αὐτὴν ὅμευνον , ἀλλὰ καὶ ναυτικῷ στόλῳ πολυτελῶς ἀγαγὼν εἰς φθίαν ἐκεῖ τὸν γάμον ἐπιτελέσειν·
ὡς πρᾷος δὲ πολλὴν ὑπέφαινεν αὐτῇ ἐλπί^δα^.
ὡς πρᾷος δὲ πολλὴν ὑπέφαινεν αὐτῇ ἐλπίδα.
300.
300.
μείλι^χον ἀ^εί ἐπεὶ ἐδόκει τοῖς θρήνοις ὑπερεκπί^πτειν ἀλλό τριον τῷ γένει ἄνθρωπον οὕτως ὀλοφυ_ρομένη, δαιμονί^ως ἄμφω ὁ ποιητὴς τετήρηκε, καὶ πά^θος ἐπα^γόμενος δι^ὰ^ τοῦ προσώπου τῆς βρισηίδος καὶ ὑ^πὲρ τοῦ πι^θα^νὸν τὸν λόγον κα^τα^στῆναι αἰτί^α_ν θεὶς τῆς τοιαύτης εὐνοία_ς τὴν ἀ^πὸ τοῦ πατρόκλου κηδεμονίαν πρὸς τὴ...
μείλιχον ἀεί ἐπεὶ ἐδόκει τοῖς θρήνοις ὑπερεκπίπτειν ἀλλό τριον τῷ γένει ἄνθρωπον οὕτως ὀλοφυρομένη, δαιμονίως ἄμφω ὁ ποιητὴς τετήρηκε, καὶ πάθος ἐπαγόμενος διὰ τοῦ προσώπου τῆς βρισηίδος καὶ ὑπὲρ τοῦ πιθανὸν τὸν λόγον καταστῆναι αἰτίαν θεὶς τῆς τοιαύτης εὐνοίας τὴν ἀπὸ τοῦ πατρόκλου κηδεμονίαν πρὸς τὴν γυναῖκα.
ἄλλως :
ἄλλως :
μείλι^χον ἀ^εί δι^δά^σκει ἀντι^ποιεῖσθαι πρᾳότητος.
μείλιχον ἀεί διδάσκει ἀντιποιεῖσθαι πρᾳότητος.
εἴγε καὶ μετὰ^ θά^να^τον εὔνοια^ν πορίζεται τοῖς ἔχουσι^ν.
εἴγε καὶ μετὰ θάνατον εὔνοιαν πορίζεται τοῖς ἔχουσιν.
302.
302.
πάτροκλον πρόφα^σι^ν οὐ γὰ^ρ ἤσα_ν πειραθεῖσαι αὐτοῦ.
πάτροκλον πρόφασιν οὐ γὰρ ἤσαν πειραθεῖσαι αὐτοῦ.
306.
306.
κελεύετε πα^ρα^κα^λεῖτε·
κελεύετε παρακαλεῖτε·
καὶ “ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον” Il.
καὶ “ἐπῄνεον ὡς ἐκέλευον” Il.
4.
4.
380 ἀντὶ^ τοῦ πα^ρεκά^λουν.
380 ἀντὶ τοῦ παρεκάλουν.
ποτῆτος ποτῆς·
ποτῆτος ποτῆς·
ἐκ τοῦ 'ποιότης' συγκέκοπται.
ἐκ τοῦ 'ποιότης' συγκέκοπται.
308.
308.
δύντα δ' ἐς ἠέλι^ον ἕως δύ_νει ὁ ἥλι^ος.
δύντα δ' ἐς ἠέλιον ἕως δύνει ὁ ἥλιος.
310.
310.
δοιὼ δ' ἀτρείδα μενέτην καὶ δῖος ὀδυσσεύς εἰκότως ὡς ἂ^ν βα^σι^λεῖς καὶ ὀδυσσεύς διαλλακτὴς γὰ^ρ γέγονεν ἀαλλὰ καὶ ὁ νέστωρ δι^ὰ^ τὴν ἡλι^κί^α_ν καὶ ὁ ἰδομενεὺς ὁμοίως.
δοιὼ δ' ἀτρείδα μενέτην καὶ δῖος ὀδυσσεύς εἰκότως ὡς ἂν βασιλεῖς καὶ ὀδυσσεύς διαλλακτὴς γὰρ γέγονεν ἀαλλὰ καὶ ὁ νέστωρ διὰ τὴν ἡλικίαν καὶ ὁ ἰδομενεὺς ὁμοίως.
φοῖνιξ δὲ οὐ μόνον δι^ὰ^ τὴν ἡλι^κί^α_ν, ἀλλὰ^ καὶ ώς δι^δά^σκα^λος ἀχιλλέως.
φοῖνιξ δὲ οὐ μόνον διὰ τὴν ἡλικίαν, ἀλλὰ καὶ ώς διδάσκαλος ἀχιλλέως.
πῶς δὲ αἴας συγγενὴς ὢν οὐ συ^μπάρεστι^ν :
πῶς δὲ αἴας συγγενὴς ὢν οὐ συμπάρεστιν :
ὀργίζεται δι^ὰ^ τὴν πρεσβείαν·
ὀργίζεται διὰ τὴν πρεσβείαν·
βα^ρύμηνι^ς γά^ρ.
βαρύμηνις γάρ.
καὶ πῶς τὸν ἐπι^τά^φι^ον ἀγωνί^ζεται Il.
καὶ πῶς τὸν ἐπιτάφιον ἀγωνίζεται Il.
23.
23.
838;
838;
ἀ^ρετῆς χά^ρι^ν καὶ φι^λί^α_ς πατρόκλου.
ἀρετῆς χάριν καὶ φιλίας πατρόκλου.
καὶ δῖος ὀδυσσεύς συνεδεκτέον τὸ 'ἔμενεν.
καὶ δῖος ὀδυσσεύς συνεδεκτέον τὸ 'ἔμενεν.
' 312.
' 312.
τέρποντες πειρώμενοι τέρπειν, ἢ ἀποτρέποντες τῆς λύ_πης.
τέρποντες πειρώμενοι τέρπειν, ἢ ἀποτρέποντες τῆς λύπης.
οἶδε δὲ καὶ τὸ παραμυθητι^κὸν μέρος τῆς φι^λοσοφί^α_ς ὁ ποιητής.
οἶδε δὲ καὶ τὸ παραμυθητικὸν μέρος τῆς φιλοσοφίας ὁ ποιητής.
313.
313.
πολέμου στόμα^ τὸ τομώτα^τον καὶ ἀναλωτικώτατον.
πολέμου στόμα τὸ τομώτατον καὶ ἀναλωτικώτατον.
314.
314.
ἀ^νενείκα^το ἀ^νήνεγκεν ἐκ στέρνων τὴν φωνὴν ἀ^θρόα_ν.
ἀνενείκατο ἀνήνεγκεν ἐκ στέρνων τὴν φωνὴν ἀθρόαν.
316.
316.
λα_ρόν ἡδὺ^ καὶ ἀπολαυστι^κόν.
λαρόν ἡδὺ καὶ ἀπολαυστικόν.
πα^ρὰ^ δεῖπνον ἀ^πὸ τῶν γι_νομένων ὁ θρῆνος·
παρὰ δεῖπνον ἀπὸ τῶν γινομένων ὁ θρῆνος·
ἐπεὶ γὰ^ρ ᾔτουν αὐτὸν φα^γεῖν, ὑπομιμνήσκεται τραπέζης ἣν ὁ φί^λος αὐτῷ παρετί^θει πολλά^κι^ς.
ἐπεὶ γὰρ ᾔτουν αὐτὸν φαγεῖν, ὑπομιμνήσκεται τραπέζης ἣν ὁ φίλος αὐτῷ παρετίθει πολλάκις.
ἠθι^κὸν δὲ τὸ ὡς ζῶντι^ δι^α^λέγεσθαι τῷ νεκρῷ.
ἠθικὸν δὲ τὸ ὡς ζῶντι διαλέγεσθαι τῷ νεκρῷ.
καὶ “λαρὸν δεῖπνον” φησὶ^ τὸ ὑ^πὸ τῶν τοῦ φιλουμένου χειρῶν παρατιθέ μενον.
καὶ “λαρὸν δεῖπνον” φησὶ τὸ ὑπὸ τῶν τοῦ φιλουμένου χειρῶν παρατιθέ μενον.
317.
317.
ὀτραλέως ἀντὶ^ τοῦ 'καὶ τοὺς ἄλλους πα^ροξύ_νων.'
ὀτραλέως ἀντὶ τοῦ 'καὶ τοὺς ἄλλους παροξύνων.'
.
.
ση.
ση.
μειωτέον δὲ ὅτι^ καὶ πρὸ τῆς μήνιδος πα^ρα^τά^ξεις ἐγί_νοντο.
μειωτέον δὲ ὅτι καὶ πρὸ τῆς μήνιδος παρατάξεις ἐγίνοντο.
322.
322.
τοῦ πατρός ἡ προσθήκη τοῦ ἄρθρου τὴν ἐξοχὴν πα^ρί^στησι^ν.
τοῦ πατρός ἡ προσθήκη τοῦ ἄρθρου τὴν ἐξοχὴν παρίστησιν.
τοῦτο δέ, ὅτι^ ὃ μὲν ηὔχετο πρὸ τοῦ παιδὸς ἀποθα^νεῖν, τῷ δὲ ὠφείλετο τὸ ζῆν, καὶ ὅτι^ πρόσφατον πά^θος τοῦ μέλλοντος ἐπικρα^τεῖ.
τοῦτο δέ, ὅτι ὃ μὲν ηὔχετο πρὸ τοῦ παιδὸς ἀποθανεῖν, τῷ δὲ ὠφείλετο τὸ ζῆν, καὶ ὅτι πρόσφατον πάθος τοῦ μέλλοντος ἐπικρατεῖ.
καὶ ἄλλως δὲ ἐπὶ^ νεότητος οὐκ ἔστι^ νεμεσητὸν τὸ λεγόμενον.
καὶ ἄλλως δὲ ἐπὶ νεότητος οὐκ ἔστι νεμεσητὸν τὸ λεγόμενον.
322, 6.
322, 6.
οὐ δ' εἴ κεν τοῦ πατρὸς ὐὲ τόν σχῆμα^ ἀ^πὸ γενι^κῆς ἐπὶ^ αἰτι^α_τι^κὴν τὴν μετάβασι^ν ἔχον.
οὐ δ' εἴ κεν τοῦ πατρὸς ὐὲ τόν σχῆμα ἀπὸ γενικῆς ἐπὶ αἰτιατικὴν τὴν μετάβασιν ἔχον.
323.
323.
τέρεν καὶ “θαλερόν·”
τέρεν καὶ “θαλερόν·”
τὰ^ γὰ^ρ θάλλοντα^ ἁπαλὰ^ φύλ λ α_ ἔχει.
τὰ γὰρ θάλλοντα ἁπαλὰ φύλ λ α ἔχει.
324.
324.
ἀλλοδα^πῷ πα^ραγωγή, οὐ σύνθεσι^ς, ὥς φησι^ν ἐπαφρόδιτος.
ἀλλοδαπῷ παραγωγή, οὐ σύνθεσις, ὥς φησιν ἐπαφρόδιτος.
325.
325.
ῥιγεδανῆς στυγητῆς·
ῥιγεδανῆς στυγητῆς·
τὰ^ γὰ^ρ λυπηρὰ^ ψύ_χει πα^ρα^βά^λλει·
τὰ γὰρ λυπηρὰ ψύχει παραβάλλει·
καὶ περὶ^ αὑτῆς φησι^ν ἑλένη “ δῶᾶερ ἐμεῖο, κυνὸς κα^κομηχά^νου, ὀκρυοέσσης” Il.
καὶ περὶ αὑτῆς φησιν ἑλένη “ δῶᾶερ ἐμεῖο, κυνὸς κακομηχάνου, ὀκρυοέσσης” Il.
6.
6.
344.
344.
326.
326.
ὃς σκύρῳ ἐνὶ^ τρέφεται τι^νὲς μὲν ἐκεῖ ἐκτεθῆναι αὐτὸν ὑ^πὸ θέτιδος, ὃ δὲ τὴν μι_κρὰ_ν ἰλιάδα ἀναζευγνύ^ντα^ αὐτὸν ἀ^πὸ τηλέφου προσορμισθῆναι ἐκεῖ·
ὃς σκύρῳ ἐνὶ τρέφεται τινὲς μὲν ἐκεῖ ἐκτεθῆναι αὐτὸν ὑπὸ θέτιδος, ὃ δὲ τὴν μικρὰν ἰλιάδα ἀναζευγνύντα αὐτὸν ἀπὸ τηλέφου προσορμισθῆναι ἐκεῖ·
“πηλείδην δ' ἀχιλῆα φέρε σκῦρόνδε θύελλα^·
“πηλείδην δ' ἀχιλῆα φέρε σκῦρόνδε θύελλα·
ἔνθα^ γ' ἐς ἀργα^λέον λιμέν' ἵ_κετο νυκτὸς ἐκείνης” fr.
ἔνθα γ' ἐς ἀργαλέον λιμέν' ἵκετο νυκτὸς ἐκείνης” fr.
4 K.
4 K.
.
.
ἔστι^ δὲ νῆσος ἐπὶ^ τῇ εὐβοίᾳ λι^μένα^ς ἔχουσα^ ἀχίλλειον καὶ κρήσιον.
ἔστι δὲ νῆσος ἐπὶ τῇ εὐβοίᾳ λιμένας ἔχουσα ἀχίλλειον καὶ κρήσιον.
ᾤκησα^ν δὲ αὐτοῦ καὶ δόλοπες, μοῖρα^ θεσσαλῶν.
ᾤκησαν δὲ αὐτοῦ καὶ δόλοπες, μοῖρα θεσσαλῶν.
νεο πτίλελμος δὲ ἀ^πὸ τοῦ πατρὸς ὠνόμασται, ὅτι^ νέος ὢν ἐπολέμησεν.
νεο πτίλελμος δὲ ἀπὸ τοῦ πατρὸς ὠνόμασται, ὅτι νέος ὢν ἐπολέμησεν.