macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἔστι^ δέ, ὥς τι^νες, ἐξ ἰφιγενείας·
ἔστι δέ, ὥς τινες, ἐξ ἰφιγενείας·
φησὶ^ γὰ^ρ δοῦρις, ὅτι^ κλαπεῖσα^ εἰς σκῦρον ἐξετέθη.
φησὶ γὰρ δοῦρις, ὅτι κλαπεῖσα εἰς σκῦρον ἐξετέθη.
οὐκ ἦσα^ν δὲ ἀ^πὸ τῆς ἁρπαγῆς ἑλένης ἕως τῆς ἁλώσεως κ' ἔτη·
οὐκ ἦσαν δὲ ἀπὸ τῆς ἁρπαγῆς ἑλένης ἕως τῆς ἁλώσεως κ' ἔτη·
οὐκέτι^ γὰ^ρ ἂ^ν καιρὸν εἶχε γαμηθῆναι πηνελόπη·
οὐκέτι γὰρ ἂν καιρὸν εἶχε γαμηθῆναι πηνελόπη·
καὶ τηλέμαχος ἦν ἂ^ν λ' ἐτῶν “παῖς νήπι_ς, οὔ τε πόνων εὖ εἰδὼς οὔ τ' ἀγοράων” Od.
καὶ τηλέμαχος ἦν ἂν λ' ἐτῶν “παῖς νήπις, οὔ τε πόνων εὖ εἰδὼς οὔ τ' ἀγοράων” Od.
4.
4.
817, 8, καὶ “καὶ οὔ πω χερσὶ^ πέποιθα^ ἄνδρ' ἀπαλέξασθαι” Od.
817, 8, καὶ “καὶ οὔ πω χερσὶ πέποιθα ἄνδρ' ἀπαλέξασθαι” Od.
16.
16.
71.
71.
327.
327.
νεοπτόλεμος τὴν ἰ^δί^α_ν ἀτυχίαν ὀδύ_ρεται ὡς ἴ_σως αὑτὸν καὶ υἱοῦ στερήσουσα^ν.
νεοπτόλεμος τὴν ἰδίαν ἀτυχίαν ὀδύρεται ὡς ἴσως αὑτὸν καὶ υἱοῦ στερήσουσαν.
335.
335.
τυτθὸν ἔτι^ ζώοντα^ δαιμονί^ως ἐνέφηνε τὸν ὀλί^γως ζῶντα^ δι^ὰ^ τὴν ἀσθένεια^ν.
τυτθὸν ἔτι ζώοντα δαιμονίως ἐνέφηνε τὸν ὀλίγως ζῶντα διὰ τὴν ἀσθένειαν.
ἀκάχησθαι τι^νὲς περι^σπῶσι^ν ὡς ἀττικὸν παρατα^τι^κόν.
ἀκάχησθαι τινὲς περισπῶσιν ὡς ἀττικὸν παρατατικόν.
339.
339.
μνησάμενοι τὰ^ ἕκαστος ὅμοιόν ἐστι^ τῷ “πάτροκλον πρό φασιν” 302.
μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ὅμοιόν ἐστι τῷ “πάτροκλον πρό φασιν” 302.
ἄλλως :
ἄλλως :
μνησάμενοι τὰ^ ἕκαστος ὅμοιόν ἐστι^ τῷ “οἳ δὲ ἕκαστος σπείσαντες” Il.
μνησάμενοι τὰ ἕκαστος ὅμοιόν ἐστι τῷ “οἳ δὲ ἕκαστος σπείσαντες” Il.
9.
9.
656, 7.
656, 7.
342.
342.
δὴ πάμπα^ν ἔθος ἔχει ἀ^πὸ τοῦ “δῇ” ἄρχεσθαι·
δὴ πάμπαν ἔθος ἔχει ἀπὸ τοῦ “δῇ” ἄρχεσθαι·
ἔδει γὰ^ρ 'πάμπα^ν δή.
ἔδει γὰρ 'πάμπαν δή.
' ἀ^ποίχεαι κεχώρι^σαι.
' ἀποίχεαι κεχώρισαι.
.
.
“ἑῆος” δὲ ἀ^γα^θοῦ, πα^ρὰ^ τὸ ἑῶ.
“ἑῆος” δὲ ἀγαθοῦ, παρὰ τὸ ἑῶ.
ὅθεν καὶ “ἠοίη” Hes.
ὅθεν καὶ “ἠοίη” Hes.
Scut.
Scut.
1.
1.
343.
343.
μέμβλεται συγκοπῇ καὶ πλεονασμῷ τοῦ β.
μέμβλεται συγκοπῇ καὶ πλεονασμῷ τοῦ β.
ἄλλως :
ἄλλως :
μέμβλεται δι^δά^σκει μὴ ἀμνηστεῖν τῶν φί^λων.
μέμβλεται διδάσκει μὴ ἀμνηστεῖν τῶν φίλων.
344.
344.
προπάροιθε χρονι^κὸν καὶ τοπι^κόν.
προπάροιθε χρονικὸν καὶ τοπικόν.
347.
347.
ἀμβροσί^ην ἐρα^τεινήν εὐωχία_ς αἰτί^α_ν·
ἀμβροσίην ἐρατεινήν εὐωχίας αἰτίαν·
αὕτη γὰ^ρ ἐρα^τεινή·
αὕτη γὰρ ἐρατεινή·
“δαιτὸς ἐπηράτου” Il.
“δαιτὸς ἐπηράτου” Il.
9.
9.
228.
228.
.
.
ἄσι_τον μὲν αὐτὸν ποιεῖ δι^ὰ^ τὸ πά^θος τοῦ φί^λου, δι^ὰ^ δὲ τὸ ἄ πιστον εἰς θεοὺς ἀ^νά^γει τὴν αἰτί^α_ν.
ἄσιτον μὲν αὐτὸν ποιεῖ διὰ τὸ πάθος τοῦ φίλου, διὰ δὲ τὸ ἄ πιστον εἰς θεοὺς ἀνάγει τὴν αἰτίαν.
350.
350.
ἅρπῃ τῷ ἰκτί^νῳ.
ἅρπῃ τῷ ἰκτίνῳ.
οἳ δέ, ζῷον θα^λά^σσι^ον πολεμοῦν λά^ρῳ καὶ βρένθῳ Aristot. H. A. p.
οἳ δέ, ζῷον θαλάσσιον πολεμοῦν λάρῳ καὶ βρένθῳ Aristot. H. A. p.
609 24.
609 24.
φι^λεῖ δὲ τὴν τροφὴν ἣν ἂ_ν συ^νά^γῃ φυ^λά^σσειν ἐπὶ^ τοῖς κά^ρφεσι^, καὶ ταύτην ἐπι^χορηγεῖν τοῖς νεοσσοῖς·
φιλεῖ δὲ τὴν τροφὴν ἣν ἂν συνάγῃ φυλάσσειν ἐπὶ τοῖς κάρφεσι, καὶ ταύτην ἐπιχορηγεῖν τοῖς νεοσσοῖς·
οἰκείως οὖν εἴκα^σε τὴν ἀθηνᾶν.
οἰκείως οὖν εἴκασε τὴν ἀθηνᾶν.
οἳ δέ, ὅτι^ ἐφ' ὕψους ἱ^πτά^μενον εὐχερῶς ὅπου θέλει καταρά^σσει.
οἳ δέ, ὅτι ἐφ' ὕψους ἱπτάμενον εὐχερῶς ὅπου θέλει καταράσσει.
357.
357.
ταρφειαί κυ_ρί^ως ἐπὶ^ τῆς εὐτραφοῦς ὕ_λης ἡ λέξι^ς.
ταρφειαί κυρίως ἐπὶ τῆς εὐτραφοῦς ὕλης ἡ λέξις.
διός τοῦ ἀ_έρος.
διός τοῦ ἀέρος.
358.
358.
αἰθρηγενέος τοῦ γεννῶντος αἰθρίαν, τουτέστι^ τὸ ψῦχος.
αἰθρηγενέος τοῦ γεννῶντος αἰθρίαν, τουτέστι τὸ ψῦχος.
ἐνί^οτε δὲ καὶ τὸν αἰθρία_ς αἴτι^ον·
ἐνίοτε δὲ καὶ τὸν αἰθρίας αἴτιον·
ἔστι^ δὲ μα^χόμενον τῷ “ψυχραὶ νιφάδες' 357.
ἔστι δὲ μαχόμενον τῷ “ψυχραὶ νιφάδες' 357.
....
....
αὕτη γὰ^ρ προτέρᾳ ἐκδόσει συμφωνεῖ.
αὕτη γὰρ προτέρᾳ ἐκδόσει συμφωνεῖ.
361.
361.
κρα^ταιγύα^λοι περι^φραστικῶς ἀντὶ^ τοῦ κρα^ταιοί.
κραταιγύαλοι περιφραστικῶς ἀντὶ τοῦ κραταιοί.
362.
362.
γέλασ σ ε δὲ πᾶσα^ περὶ^ χθών περιήστραψεν·
γέλασ σ ε δὲ πᾶσα περὶ χθών περιήστραψεν·
ἀ^πὸ γὰ^ρ τῶν τοιούτων περιστίλψεων διάχυ^σι^ς γί_νεται τοῦ περὶ^ γῆν ἀ_έρος.
ἀπὸ γὰρ τῶν τοιούτων περιστίλψεων διάχυσις γίνεται τοῦ περὶ γῆν ἀέρος.
τι^νὲς δὲ τὸ “περί” ἀντὶ^ τοῦ περισσῶς.
τινὲς δὲ τὸ “περί” ἀντὶ τοῦ περισσῶς.
365.
365.
ὀδόντων κα^να^χή ἔπρι_ε τοὺς ὀδοντας, οὐχ ὡς δόλων Il.
ὀδόντων καναχή ἔπριε τοὺς ὀδοντας, οὐχ ὡς δόλων Il.
10.
10.
375.
375.
366.
366.
ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν' ἄ^χος μετὰ^ τὰ_ς τοῦ σώμα^τος ἐκφρά^σεις εἶτα^ καὶ τῆς ψυ_χῆς τὴν δι^ά^θεσι^ν δηλοῖ.
ἐν δέ οἱ ἦτορ δῦν' ἄχος μετὰ τὰς τοῦ σώματος ἐκφράσεις εἶτα καὶ τῆς ψυχῆς τὴν διάθεσιν δηλοῖ.
368.
368.
κά^με τεύχων ὁ τρόπος ἀντίφρα^σι^ς.
κάμε τεύχων ὁ τρόπος ἀντίφρασις.
374.
374.
ἀ^πάνευθε σέλας γένετο πόρρω δι^έβη ἡ ἔκλαμψι^ς.
ἀπάνευθε σέλας γένετο πόρρω διέβη ἡ ἔκλαμψις.
ἠύ^τε μήνης κα^λῶς οὐχ ἡλί^ῳ εἴκασται δι^ὰ^ τὴν τῶν ὑ_λῶν μελανό τητᾷ·
ἠύτε μήνης καλῶς οὐχ ἡλίῳ εἴκασται διὰ τὴν τῶν ὑλῶν μελανό τητᾷ·
ἐπι^θέουσι^ γά^ρ τι^νες καὶ τῇ σελήνῃ μέλαιναι φα^ντα^σί^αι ἐν τῷ περι^λά^μπειν.
ἐπιθέουσι γάρ τινες καὶ τῇ σελήνῃ μέλαιναι φαντασίαι ἐν τῷ περιλάμπειν.
μήνης ἔνθεν τὸ σκοτεινῶς σημαίνειν μηνύ^ειν φα^μέν.
μήνης ἔνθεν τὸ σκοτεινῶς σημαίνειν μηνύειν φαμέν.
377.
377.
τοὺς δὲ ἄελλαι οὐκ ἐῶνται, φησί^ν, ὑ^πὸ τῶν πνοῶν πλη σιάσαι τῇ γῇ, ὡς καὶ ἐπ' ὀδυσσέως Od.
τοὺς δὲ ἄελλαι οὐκ ἐῶνται, φησίν, ὑπὸ τῶν πνοῶν πλη σιάσαι τῇ γῇ, ὡς καὶ ἐπ' ὀδυσσέως Od.
5.
5.
435.
435.
381.
381.
ἣ δ' ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν πι^θα^νὴ ἡ ὁμοιότης·
ἣ δ' ἀστὴρ ὣς ἀπέλαμπεν πιθανὴ ἡ ὁμοιότης·
ἀσπίδα μὲν σελήνῃ 374, κρά^νος δὲ ἀστέρι^, ἀχιλλέα δὲ ἡλί^ῳ πα^ρα^βά^λλει 398.
ἀσπίδα μὲν σελήνῃ 374, κράνος δὲ ἀστέρι, ἀχιλλέα δὲ ἡλίῳ παραβάλλει 398.
382.
382.
ἵππουρι^ς καταχρηστικῶς.
ἵππουρις καταχρηστικῶς.
.
.
“ἔθειραι” δὲ αἱ τημελη θεῖσαι τρί^χες.
“ἔθειραι” δὲ αἱ τημελη θεῖσαι τρίχες.
κα^κῶς οὖν καλλίμαχος “ἐπὶ^ κτενὸς ἔσκον ἔθειραι” fr.
κακῶς οὖν καλλίμαχος “ἐπὶ κτενὸς ἔσκον ἔθειραι” fr.
308 Sehn.
308 Sehn.
.
.
384.
384.
πειρήθη ἁλλόμενος, ὅπως εἰδῇ πότερον ἔσφιγκται ἢ σα_ λεύεται περὶ^ τῷ σώμα^τι^.
πειρήθη ἁλλόμενος, ὅπως εἰδῇ πότερον ἔσφιγκται ἢ σα λεύεται περὶ τῷ σώματι.
385.
385.
εἴ οἱ ἐφαρμόσ σ ειε ἡ συ^μμετρί^α_ γὰ^ρ αὐτὰ^ ποιεῖ κοῦφα^, ὡς εἰ μείζονα^ ἦν βα^ρέα^ ν ὑ^πῆρχεν·
εἴ οἱ ἐφαρμόσ σ ειε ἡ συμμετρία γὰρ αὐτὰ ποιεῖ κοῦφα, ὡς εἰ μείζονα ἦν βαρέα ν ὑπῆρχεν·
καὶ τὰ^ πτερὰ^ δὲ πολλὴν ἁρμονίαν ἔχουσι^ν.
καὶ τὰ πτερὰ δὲ πολλὴν ἁρμονίαν ἔχουσιν.
ἐντρέχοι εἰ συ^νάλλεσθαι τοῖς ὅπλοις δύ^ναιτο.
ἐντρέχοι εἰ συνάλλεσθαι τοῖς ὅπλοις δύναιτο.
386.
386.
εὖτε συστολὴ ἀ^πὸ τοῦ 'ἡύτε' .
εὖτε συστολὴ ἀπὸ τοῦ 'ἡύτε' .