macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
14.
14.
55, θεῶν δὲ ἀπόλλωνι·
55, θεῶν δὲ ἀπόλλωνι·
“ἀμφὶ^ σέ.
“ἀμφὶ σέ.
ἤιε φοῖβε” 152.
ἤιε φοῖβε” 152.
μά^χης ἀκόρητος ἐὰ^ν πληθυντικῶς γρά^φωμεν, ἐπὶ^ τέλους ἡ στιγμὴ τί^θεται·
μάχης ἀκόρητος ἐὰν πληθυντικῶς γράφωμεν, ἐπὶ τέλους ἡ στιγμὴ τίθεται·
ἐὰ^ν δὲ ἑνι^κῶς “ἀκόρητον,” ἐπὶ^ ἀχιλλέως κειμένου τοῦ ὀνόμα^τος, ἐπὶ^ τὸ “ἀκόρητον” βρα^χὺ^ διαστέλλεται .
ἐὰν δὲ ἑνικῶς “ἀκόρητον,” ἐπὶ ἀχιλλέως κειμένου τοῦ ὀνόματος, ἐπὶ τὸ “ἀκόρητον” βραχὺ διαστέλλεται .
4.
4.
θέμιστι κέλευσεν πρὸς μὲν τὰ_ς ψιλὰ_ς ἀγγελία_ς ἴριδι χρῆται·
θέμιστι κέλευσεν πρὸς μὲν τὰς ψιλὰς ἀγγελίας ἴριδι χρῆται·
ὅτα^ν δὲ μεῖζόν τι^ δέῃ δι^οικῆσαι, τὸν ἑρμῆν ἀποστέλλει·
ὅταν δὲ μεῖζόν τι δέῃ διοικῆσαι, τὸν ἑρμῆν ἀποστέλλει·
νῦν δέ, ὡς νομιμωτάτης ἐσομένης τῆς ἀ^γορᾶ_ς καὶ τέλος ἐπι^θεῖναι μελλούσης τοῖς πρά_γμα^σι^, πρὸς τὴν σύγκλητον τῇ θέμιδι χρῆται, οὐχ ὡς κήρυκι^ ἀλλ' ὅτι^ καὶ τὰ_ς τῶν “ἀνδρῶν ἀ^γορὰ_ς ἠμὲν λύ_ει ἠδὲ καθίζει” Od.
νῦν δέ, ὡς νομιμωτάτης ἐσομένης τῆς ἀγορᾶς καὶ τέλος ἐπιθεῖναι μελλούσης τοῖς πράγμασι, πρὸς τὴν σύγκλητον τῇ θέμιδι χρῆται, οὐχ ὡς κήρυκι ἀλλ' ὅτι καὶ τὰς τῶν “ἀνδρῶν ἀγορὰς ἠμὲν λύει ἠδὲ καθίζει” Od.
2.
2.
69 δι^ὰ^ τὸ κα^τὰ^ νόμους ἐγχειρεῖν τοῖς πρακτέοις ἢ μή·
69 διὰ τὸ κατὰ νόμους ἐγχειρεῖν τοῖς πρακτέοις ἢ μή·
καὶ ὧραι δὲ αὐτῆς παῖδες, ἐπεὶ τῇ δι^καιοπρα_γίᾳ τὰ^ φυόμενα^ σῴζεται.
καὶ ὧραι δὲ αὐτῆς παῖδες, ἐπεὶ τῇ δικαιοπραγίᾳ τὰ φυόμενα σῴζεται.
ζεὺς δὲ θέμιστι κέλευσε μεγα^λοφυ^ὴς ἡ ἀχιλλέως ἔξοδος, ὅπου γε ἐκκλησί^α_ θεῶν δι' αὐτὸν γί_νεται καὶ θεομα^χία.
ζεὺς δὲ θέμιστι κέλευσε μεγαλοφυὴς ἡ ἀχιλλέως ἔξοδος, ὅπου γε ἐκκλησία θεῶν δι' αὐτὸν γίνεται καὶ θεομαχία.
κρα_τὸς ἀπ' οὐλύμποιο πολυ^πτύ^χου βέλτι_ον τοῖς ἄ^νω προσ νέμειν.
κρατὸς ἀπ' οὐλύμποιο πολυπτύχου βέλτιον τοῖς ἄνω προσ νέμειν.
ἄλλως :
ἄλλως :
κρα_τὸς ἀπ' οὐλύμποιο ἐκεῖσε γὰ^ρ ὁ οἶκος τοῦ διός.
κρατὸς ἀπ' οὐλύμποιο ἐκεῖσε γὰρ ὁ οἶκος τοῦ διός.
.
.
“πολυ^πτύ^χου” δὲ πολλὰ_ς ἀνακλί^σεις ἔχοντος·
“πολυπτύχου” δὲ πολλὰς ἀνακλίσεις ἔχοντος·
ἢ ἰσχυ_ροῦ, ἀ^πὸ τῶν πολυ^πτύ^χων ἀ^σπί^δων·
ἢ ἰσχυροῦ, ἀπὸ τῶν πολυπτύχων ἀσπίδων·
ἢ ὅτι^ η' σφαίρα_ς ἔχει ὁ οὐρα^νός, μί^α^ν τῶν ἀπλανῶν, ἑπτὰ^ τῶν πλα^νήτων.
ἢ ὅτι η' σφαίρας ἔχει ὁ οὐρανός, μίαν τῶν ἀπλανῶν, ἑπτὰ τῶν πλανήτων.
7.
7.
οὕτε τι^ς οὖν ποτα^μῶν νόσφ' ὠκεανοῖο πρόγονος γὰ^ρ θεῶν Il.
οὕτε τις οὖν ποταμῶν νόσφ' ὠκεανοῖο πρόγονος γὰρ θεῶν Il.
14.
14.
201,, ἵ^να_ μὴ τοῖς ἀπογόνοις ἑαυτοῦ πα^ρῇ πολεμοῦσι^ν.
201,, ἵνα μὴ τοῖς ἀπογόνοις ἑαυτοῦ παρῇ πολεμοῦσιν.
ἄλλως :
ἄλλως :
οὔ τε τι^ς οὖν ποτα^μῶν προοικονομεῖ ἀχιλλεῖ ἀ^ντί^πα^λον προα^γα^γεῖν σκάμανδρον τὸν ποτα^μόν Il.
οὔ τε τις οὖν ποταμῶν προοικονομεῖ ἀχιλλεῖ ἀντίπαλον προαγαγεῖν σκάμανδρον τὸν ποταμόν Il.
21.
21.
233.
233.
νόσφ' ὠκεανοῖο τὴν γῆν πα^ρῆκε μὴ δι^ορισάμενος εἴ τε παραγέγονεν εἴ τε οὔ.
νόσφ' ὠκεανοῖο τὴν γῆν παρῆκε μὴ διορισάμενος εἴ τε παραγέγονεν εἴ τε οὔ.
ἀλλὰ^ καὶ βέλτι_ον περὶ^ αὐτῆς ὑπονοεῖν ὡς ἀπολειπομένης τοῦ συλλόγου.
ἀλλὰ καὶ βέλτιον περὶ αὐτῆς ὑπονοεῖν ὡς ἀπολειπομένης τοῦ συλλόγου.
ἢ τά^χα^ ὡς ὡμολογημένον αὐτὸ πα^ρῆκεν ὁ ποιητής·
ἢ τάχα ὡς ὡμολογημένον αὐτὸ παρῆκεν ὁ ποιητής·
ἀ^νάγκη γὰ^ρ μένοντος τοῦ ὠκεανοῦ καὶ τὴν γῆν μένειν·
ἀνάγκη γὰρ μένοντος τοῦ ὠκεανοῦ καὶ τὴν γῆν μένειν·
περὶ^ γὰ^ρ ταύτην τὸ ὕ^δωρ.
περὶ γὰρ ταύτην τὸ ὕδωρ.
8.
8.
οὕτ' ἄ^ρα^ νυ^μφά_ων τὴν γὰ^ρ λητῶ μί^α^ν τῶν νυμφῶν οἴεται, ὅθεν καὶ παίζουσι^ μετὰ^ τῆς ἀρτέμιδος αἱ νύμφαι·
οὕτ' ἄρα νυμφάων τὴν γὰρ λητῶ μίαν τῶν νυμφῶν οἴεται, ὅθεν καὶ παίζουσι μετὰ τῆς ἀρτέμιδος αἱ νύμφαι·
“γέγηθε δέ τε φρένα λητώ” Od.
“γέγηθε δέ τε φρένα λητώ” Od.
6.
6.
106.
106.
9.
9.
καὶ πί_σεα^ πί^ω πί^σω πῖσος, ὡς μύ_ω μύ^σω μύ^σος·
καὶ πίσεα πίω πίσω πῖσος, ὡς μύω μύσω μύσος·
τοῖς γὰ^ρ μι^αιφόνοις οὐκ ἐξῆν προσφωνεῖν τι^να^.
τοῖς γὰρ μιαιφόνοις οὐκ ἐξῆν προσφωνεῖν τινα.
11.
11.
αἰθούσῃσι^ν αἱ αἴθουσαι ἐξέδραι στυλωταί εἰσι^ν ἢ τόποι ὑφ' ἡλί^ου καταλαμπόμενοι.
αἰθούσῃσιν αἱ αἴθουσαι ἐξέδραι στυλωταί εἰσιν ἢ τόποι ὑφ' ἡλίου καταλαμπόμενοι.
.
.
τι^νὲς δὲ γρά^φουσι^ν “ἐνίδρανον,” κα^θέδρα_ς οἰηθέντες εἶναι τὰ_ς αἰθούσα_ς.
τινὲς δὲ γράφουσιν “ἐνίδρανον,” καθέδρας οἰηθέντες εἶναι τὰς αἰθούσας.
12.
12.
ἥφαιστος ἰδυίῃσι^ν πρα^πί^δεσσι^ν παντοδα^πὸς τεχνίτης.
ἥφαιστος ἰδυίῃσιν πραπίδεσσιν παντοδαπὸς τεχνίτης.
13.
13.
διὸς ἔνδον ἐν διός, ὡς “εἴσω ἁ^λὸς εὐρέα^ κόλπον” Il.
διὸς ἔνδον ἐν διός, ὡς “εἴσω ἁλὸς εὐρέα κόλπον” Il.
21.
21.
125 ἀντὶ^ τοῦ εἰς ἁ^λὸς κόλπον.
125 ἀντὶ τοῦ εἰς ἁλὸς κόλπον.
13, 14.
13, 14.
οὐ δ' ἐνοσίχθων νηκούστησε ἐπεὶ πρότερον ἐξελα^θῆναί φησι^ν αὐτὸν τῆς μά^χης ὑ^πὸ τοῦ διός Il.
οὐ δ' ἐνοσίχθων νηκούστησε ἐπεὶ πρότερον ἐξελαθῆναί φησιν αὐτὸν τῆς μάχης ὑπὸ τοῦ διός Il.
15.
15.
218, ὥσπερ τι^ πα^ρά^δοξον εἰσά^γει, ὅτι^ οὐκ ἐμνησικάκησε τῆς ὕβρεως ἀλλὰ^ πειθαρχῶν φαίνεται, καὶ οὐ μόνον συ^νῆλθεν ἀλλὰ^ καὶ τοῦ λόγου κα^τά^ρχει 16.
218, ὥσπερ τι παράδοξον εἰσάγει, ὅτι οὐκ ἐμνησικάκησε τῆς ὕβρεως ἀλλὰ πειθαρχῶν φαίνεται, καὶ οὐ μόνον συνῆλθεν ἀλλὰ καὶ τοῦ λόγου κατάρχει 16.
16.
16.
τίπτ' αὖτ', ἀργικέραυνε ἀξί^ωμα^ ἐμφαίνει αὐτοῦ ὡς προλαμ βάνοντος τοὺς λόγους τοῦ διός.
τίπτ' αὖτ', ἀργικέραυνε ἀξίωμα ἐμφαίνει αὐτοῦ ὡς προλαμ βάνοντος τοὺς λόγους τοῦ διός.
.
.
τὸ δὲ “αὖτε” παραπληροῖ, ἢ σημαίνει τὸ πά^λι^ν, ἵ^να_ φαίνηται ἀπομνημονεύων ἠθι^κῶς τῶν πρόσθεν, ὅτε αὐτοῖς ἀ^πηγόρευε μά^χεσθαι Il.
τὸ δὲ “αὖτε” παραπληροῖ, ἢ σημαίνει τὸ πάλιν, ἵνα φαίνηται ἀπομνημονεύων ἠθικῶς τῶν πρόσθεν, ὅτε αὐτοῖς ἀπηγόρευε μάχεσθαι Il.
8.
8.
7.
7.
21.
21.
ὧν λείπει ἀνδρῶν.
ὧν λείπει ἀνδρῶν.
μέλουσί^ μοι ὀλλύ_μενοί περ “πατήρ” γὰ^ρ “ἀνδρῶν τε θεῶν τε·”
μέλουσί μοι ὀλλύμενοί περ “πατήρ” γὰρ “ἀνδρῶν τε θεῶν τε·”
πα^ρέλκει δὲ ὁ “πέρ.”
παρέλκει δὲ ὁ “πέρ.”
23.
23.
ἥμενος τὸ “ἥμενος” βέλτι_ον τοῖς ἄ^νω συ^νάπτειν, ἵ^να_ μὴ δύ^ο μετοχαὶ ἀ^συ^νδέτως κέωνται.
ἥμενος τὸ “ἥμενος” βέλτιον τοῖς ἄνω συνάπτειν, ἵνα μὴ δύο μετοχαὶ ἀσυνδέτως κέωνται.
τέρψομαι δι^ὰ^ τὸ σῴξεσθαι τὸ μοιρίδιον, ἢ ἁλισκομένης τῆς ἰλίου.
τέρψομαι διὰ τὸ σῴξεσθαι τὸ μοιρίδιον, ἢ ἁλισκομένης τῆς ἰλίου.
ἐπά^γει γοῦν τὴν αἰτί^α_ν, “εἰ γὰ^ρ ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ^ τρώεσσι μα^χεῖται, οὐ δὲ μίνυνθ' ἕξουσι” 26, 7.
ἐπάγει γοῦν τὴν αἰτίαν, “εἰ γὰρ ἀχιλλεὺς οἶος ἐπὶ τρώεσσι μαχεῖται, οὐ δὲ μίνυνθ' ἕξουσι” 26, 7.
25.
25.
ἀ^μφοτέροισι^ δ' ἀρήγεθ' τοῖς μὲν ἀχαιοῖς, μὴ ὑ^πὸ τοῦ ἀπόλλωνος νῦν ἀχιλλεὺς τοξευθῇ, τοῖς δὲ τρωσί, μὴ ὑ^πὸ ἀχιλλέως πάντες ἀ^πόλωνται.
ἀμφοτέροισι δ' ἀρήγεθ' τοῖς μὲν ἀχαιοῖς, μὴ ὑπὸ τοῦ ἀπόλλωνος νῦν ἀχιλλεὺς τοξευθῇ, τοῖς δὲ τρωσί, μὴ ὑπὸ ἀχιλλέως πάντες ἀπόλωνται.
ἐκτραγῳδῶν δὲ τὰ_ς ποιήσεις θεῶν πα^ρα^τά^ξεις συμμίσγει αὐταῖς.
ἐκτραγῳδῶν δὲ τὰς ποιήσεις θεῶν παρατάξεις συμμίσγει αὐταῖς.
26.
26.
εἰ γὰ^ρ ἀχιλλεὺς οἶος δόξειεν ἂ^ν τ οὐναντί^ον ἢ ὁ ζεὺς βούλεται γί_νεσθαι τῶν θεῶν ἐκπεμπομένων ἐπὶ^ τὴν μά^χην.
εἰ γὰρ ἀχιλλεὺς οἶος δόξειεν ἂν τ οὐναντίον ἢ ὁ ζεὺς βούλεται γίνεσθαι τῶν θεῶν ἐκπεμπομένων ἐπὶ τὴν μάχην.
ὃ μὲν γά^ρ φησι^ν, εἰ μὴ πα^ρα^γένοιντο, οὐ δὲ πρὸς ὀλί^γον ἀνθέξουσι^ν οἱ τρῶες μαχόμενοι τῷ ἀχιλλεῖ, ἐκ δὲ τοῦ ἀ^φι^κνεῖσθαι αὐτοὺς μᾶλλον ἰσχυ_ρότερος γί_νεται τῷ εἶναι τοὺς ἑλληνικοὺς θεοὺς ἰσχυ ροτέρους τῶν τρωικῶν·
ὃ μὲν γάρ φησιν, εἰ μὴ παραγένοιντο, οὐ δὲ πρὸς ὀλίγον ἀνθέξουσιν οἱ τρῶες μαχόμενοι τῷ ἀχιλλεῖ, ἐκ δὲ τοῦ ἀφικνεῖσθαι αὐτοὺς μᾶλλον ἰσχυρότερος γίνεται τῷ εἶναι τοὺς ἑλληνικοὺς θεοὺς ἰσχυ ροτέρους τῶν τρωικῶν·
εἰ δὲ καὶ ἴ^σοι ἦσα^ν, περιττὴ ὰ^ν ἦν ἡ ἐπι^κουρία_ τῶν θεῶν.
εἰ δὲ καὶ ἴσοι ἦσαν, περιττὴ ὰν ἦν ἡ ἐπικουρία τῶν θεῶν.
ἐὰ^ν γὰ^ρ δύ^ο ἀνί^σοις ἴ_σα_ προστεθῇ, τὰ^ ὅλα_ ἐστὶ^ν ἄνι_σα^·
ἐὰν γὰρ δύο ἀνίσοις ἴσα προστεθῇ, τὰ ὅλα ἐστὶν ἄνισα·
ἡ γὰ^ρ αὐτὴ ὑπεροχὴ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑπερεχόντων μένει.
ἡ γὰρ αὐτὴ ὑπεροχὴ τῶν ἐξ ἀρχῆς ὑπερεχόντων μένει.
ἐροῦμεν δέ, ὡς οὐ δι^ὰ^ τὴν μά^χην τῶν θεῶν ἡ κάθοδος γέγονεν, ἀλλ' ἵ^να_ πρόφα^σι^ς ἀ^πάτης ἀχιλλεῖ γένηται δἰ ἀπόλλωνος Il.
ἐροῦμεν δέ, ὡς οὐ διὰ τὴν μάχην τῶν θεῶν ἡ κάθοδος γέγονεν, ἀλλ' ἵνα πρόφασις ἀπάτης ἀχιλλεῖ γένηται δἰ ἀπόλλωνος Il.
21.
21.
599, δυ^νηθῇ δὲ καὶ σκάμανδρος πα^ρεμποδίσαι ἀχιλλεῖ.
599, δυνηθῇ δὲ καὶ σκάμανδρος παρεμποδίσαι ἀχιλλεῖ.
28.
28.
καὶ δέ τε μι^ν καὶ πρόσθεν ἔτι^ καὶ πρόσθεν αὐτὸν ὁρῶντες ἔτρεμον.
καὶ δέ τε μιν καὶ πρόσθεν ἔτι καὶ πρόσθεν αὐτὸν ὁρῶντες ἔτρεμον.
καὶ δέ τε μι^ν δι^ὰ^ τοῦ “καὶ δέ τι^ μι^ν.”
καὶ δέ τε μιν διὰ τοῦ “καὶ δέ τι μιν.”
29.
29.
αἰνῶς δύ^να^ται τό “αἰνῶς” ἑκα^τέροις συντάσσεσθαι.
αἰνῶς δύναται τό “αἰνῶς” ἑκατέροις συντάσσεσθαι.
30.
30.
δείδω μὴ καὶ τεῖχος τι^νὲς γρά^φουσι^ν ἀντὶ^ τοῦ “δείδω, μὴ καὶ τεῖχος” “οὐ μέντοι μοῖρ' ἐστὶ^ν ἔτι^ ζῳοῦ ἀχιλῆος ἰλίου ἐκπέρσαι εὐναιόμενον πτολίεθρον·
δείδω μὴ καὶ τεῖχος τινὲς γράφουσιν ἀντὶ τοῦ “δείδω, μὴ καὶ τεῖχος” “οὐ μέντοι μοῖρ' ἐστὶν ἔτι ζῳοῦ ἀχιλῆος ἰλίου ἐκπέρσαι εὐναιόμενον πτολίεθρον·
πέρσει δουράτεός θ' ἵππος καὶ μῆτι^ς ἐπειοῦ.”
πέρσει δουράτεός θ' ἵππος καὶ μῆτις ἐπειοῦ.”
πῶς γὰ^ρ ὁ εἰδὼς “μοῖράν τ' ἀμμορίην τε” Od.
πῶς γὰρ ὁ εἰδὼς “μοῖράν τ' ἀμμορίην τε” Od.
20.
20.
76 νῦν διστάζει :
76 νῦν διστάζει :
ὑ^πὲρ μόρον ἀριστοφάνης καὶ οἱ πλείους ὑφ' ἓν προηνέγκαντο τὸ “ὑπέρμορον,” ὡς ὑπέρβι^ον·
ὑπὲρ μόρον ἀριστοφάνης καὶ οἱ πλείους ὑφ' ἓν προηνέγκαντο τὸ “ὑπέρμορον,” ὡς ὑπέρβιον·
ἀντὶ^ ἐπιρ ρ ήμα^τος δὲ τοῦ ὑπερμόρως κεῖται, ὡς καὶ τὸ πληθυντι^κόν, “ἔνθα κεν ἀργείοισιν ὑπέρμορα” Il.
ἀντὶ ἐπιρ ρ ήματος δὲ τοῦ ὑπερμόρως κεῖται, ὡς καὶ τὸ πληθυντικόν, “ἔνθα κεν ἀργείοισιν ὑπέρμορα” Il.
2.
2.
155.
155.
δύ^να^ται μέντοι καὶ ἐνθά^δε καὶ ἐν τῇ ὀδυσσείᾳ 1.
δύναται μέντοι καὶ ἐνθάδε καὶ ἐν τῇ ὀδυσσείᾳ 1.
35 “ὣς καὶ νῦν αἴγισθος ὑ^πὲρ μόρον” κα^τὰ^ δι^άλυσι^ν ἀναγινώσκεσθαι.
35 “ὣς καὶ νῦν αἴγισθος ὑπὲρ μόρον” κατὰ διάλυσιν ἀναγινώσκεσθαι.
33.
33.