Split (1)

train · 2.23M rows

macronized stringlengths 1 3.25k	plain stringlengths 1 3.07k
εἰ δ' ἐθέλεις καὶ ταῦτα^ πα^ρῆκται ἡ ὁμι_λί^α_ κατ' αἴτησι^ν ποιητι^κὴν πρὸς ὠφέλεια^ν τῶν ἀκροατῶν, ἵ^να_ τὴν τρωικὴν γενεαλογίαν μά^θωμεν.	εἰ δ' ἐθέλεις καὶ ταῦτα παρῆκται ἡ ὁμιλία κατ' αἴτησιν ποιητικὴν πρὸς ὠφέλειαν τῶν ἀκροατῶν, ἵνα τὴν τρωικὴν γενεαλογίαν μάθωμεν.
ἢ ὅτι^ τοῖς πολεμί^οις ἐξεταζόμενα^ τὰ^ γένη λαμπρότητα^ φέρει μεγίστην·	ἢ ὅτι τοῖς πολεμίοις ἐξεταζόμενα τὰ γένη λαμπρότητα φέρει μεγίστην·
τοὺς γὰ^ρ εὐγενεῖς καὶ εὐψύ_χους νομί^ζουσι^ν.	τοὺς γὰρ εὐγενεῖς καὶ εὐψύχους νομίζουσιν.
ἀ^εὶ δὲ σπεύδει ὁ ποιητὴς παραπλέκειν τὰ^ ἀρχαῖα^ γένη, ὥσπερ ἐν τῇ γλαύκου καὶ διομήδους συστάσει ὅλον τὸ αἰόλου γένος εἶπεν Il.	ἀεὶ δὲ σπεύδει ὁ ποιητὴς παραπλέκειν τὰ ἀρχαῖα γένη, ὥσπερ ἐν τῇ γλαύκου καὶ διομήδους συστάσει ὅλον τὸ αἰόλου γένος εἶπεν Il.
6.	6.
154, ἀλλὰ^ καὶ τὸ τῶν μελαμποδιδῶν ἐπὶ^ τοῦ θεοκλυμένου Od.	154, ἀλλὰ καὶ τὸ τῶν μελαμποδιδῶν ἐπὶ τοῦ θεοκλυμένου Od.
15.	15.
225 καὶ ἐν τῇ νεκυίᾳ μυ_ρί^α_ ὅσα^, καίτοι οὐχ ὑποσχόμενος γενεα_λογί^α_ς γρά^φειν.	225 καὶ ἐν τῇ νεκυίᾳ μυρία ὅσα, καίτοι οὐχ ὑποσχόμενος γενεαλογίας γράφειν.
δα^ήμεναι ἀντὶ^ τοῦ δά^ηθι^.	δαήμεναι ἀντὶ τοῦ δάηθι.
215.	215.
δάρδανον αὖ πρῶτον οὐ ψι_λὸν παντάπα_σι^ ποιεῖται τὸν κα^τάλογον, προστί^θησι^ δέ τι^ δόξης χά^ρι^ν.	δάρδανον αὖ πρῶτον οὐ ψιλὸν παντάπασι ποιεῖται τὸν κατάλογον, προστίθησι δέ τι δόξης χάριν.
216.	216.
δαρδανίη ν ἐν τῇ ἴδῃ·	δαρδανίη ν ἐν τῇ ἴδῃ·
ἑτέρα_ δὲ τῆς ἰλίου δαρδανία.	ἑτέρα δὲ τῆς ἰλίου δαρδανία.
ὥσπερ καὶ ἡ φρυγία·	ὥσπερ καὶ ἡ φρυγία·
οἱ δὲ νεώτεροι συγχέουσι^ν.	οἱ δὲ νεώτεροι συγχέουσιν.
.	.
δι^ὰ^ γὰ^ρ τὰ_ς νομὰ_ς καὶ τοὺς ὑ_ετοὺς ἐν τοῖς ὄρεσι^ πρώην ᾤκουν·	διὰ γὰρ τὰς νομὰς καὶ τοὺς ὑετοὺς ἐν τοῖς ὄρεσι πρώην ᾤκουν·
ὅθεν καὶ πόλεις τὰ_ς ἀκροπόλεις κα^λοῦσι^ν.	ὅθεν καὶ πόλεις τὰς ἀκροπόλεις καλοῦσιν.
219.	219.
δάρδανος υἱὸς ἠλέκτρας τῆς ἀτλαντίδος καὶ διός·	δάρδανος υἱὸς ἠλέκτρας τῆς ἀτλαντίδος καὶ διός·
οὗτος ᾤκει ἐν σαμορθᾴκῃ·	οὗτος ᾤκει ἐν σαμορθᾴκῃ·
τοῦ δὲ κατακλυσμοῦ συμβάντος ἀσκὸν κα^τα^σκευά^σα_ς καὶ ὑποδὺς εἰς αὐτὸν ἐφέρετο τοῖς ὕ^δα^σι^ν·	τοῦ δὲ κατακλυσμοῦ συμβάντος ἀσκὸν κατασκευάσας καὶ ὑποδὺς εἰς αὐτὸν ἐφέρετο τοῖς ὕδασιν·
προσο κείλας δὲ τῇ ἴδῃ τὴν δαρδανίαν ἔκτι^σεν.	προσο κείλας δὲ τῇ ἴδῃ τὴν δαρδανίαν ἔκτισεν.
221.	221.
ἵπποι βουκολέοντο καὶ εὐριπίδης Phoen.	ἵπποι βουκολέοντο καὶ εὐριπίδης Phoen.
28 “ἱππο βουκόλοι.”	28 “ἱππο βουκόλοι.”
.	.
ἀναστρεπτέον δὲ τὴν κα^τά^·	ἀναστρεπτέον δὲ τὴν κατά·
ἔστι^ γὰ^ρ “κα^τὰ^ ἕλος.	ἔστι γὰρ “κατὰ ἕλος.
' ἕλος κάτα βουκολέοντο ἥδονται τοῖς ἕλεσι^ν καὶ τοῖς θολεροῖς τῶν ὑ^δά^των αἱ ἵπποι, καί ἐστι^ φιλόλουτρον τὸ ζῷον·	' ἕλος κάτα βουκολέοντο ἥδονται τοῖς ἕλεσιν καὶ τοῖς θολεροῖς τῶν ὑδάτων αἱ ἵπποι, καί ἐστι φιλόλουτρον τὸ ζῷον·
δι^ὸ καὶ τοῦ ποταμί^ου ἵππου ἡ φύ^σι^ς οὕτω συ^νέστηκεν Aristot. H. A. VIII p.	διὸ καὶ τοῦ ποταμίου ἵππου ἡ φύσις οὕτω συνέστηκεν Aristot. H. A. VIII p.
605a 13.	605a 13.
223.	223.
τά_ων καὶ βορέης ἄ^δηλον μὴ τῶν πώλων ἠράσθη.	τάων καὶ βορέης ἄδηλον μὴ τῶν πώλων ἠράσθη.
φησὶ^ δὲ ἀριστοτέλης H. A. VI p.	φησὶ δὲ ἀριστοτέλης H. A. VI p.
572a 8 ὁρμητικωτάτην εἶναι τὴν ἵππον πρὸς συνδυ^ασμὸν καὶ ἐξανεμουμένην πρὸς ἄρκτον ἢ πρὸς νότον τίκτειν.	572a 8 ὁρμητικωτάτην εἶναι τὴν ἵππον πρὸς συνδυασμὸν καὶ ἐξανεμουμένην πρὸς ἄρκτον ἢ πρὸς νότον τίκτειν.
ἄλλως :	ἄλλως :
τά_ων καὶ βορέης λείπει τὸ τι^νῶν 'τούτων τι^νῶν·	τάων καὶ βορέης λείπει τὸ τινῶν 'τούτων τινῶν·
' οὐ γὰ^ρ πα_σῶν ἠράσθη.	' οὐ γὰρ πασῶν ἠράσθη.
224.	224.
πα^ρελέξα^το κυα^νοχαίτης καταχρηστικῶς, ἀντὶ^ τοῦ ἐπεβή σατο·	παρελέξατο κυανοχαίτης καταχρηστικῶς, ἀντὶ τοῦ ἐπεβή σατο·
καὶ πρὸς τὴν φύ^σι^ν τοῦ θεοῦ ὑ^πήντησεν.	καὶ πρὸς τὴν φύσιν τοῦ θεοῦ ὑπήντησεν.
ἄλλως :	ἄλλως :
πα^ρελέξα^το γρά^φεται “ἵππῳ δ' εἰσά^μενος ἐμί_γη φιλό τητι καὶ εὐνῇ.”	παρελέξατο γράφεται “ἵππῳ δ' εἰσάμενος ἐμίγη φιλό τητι καὶ εὐνῇ.”
227.	227.
ἀνθερίκων ὑπερβολικῶς εἶπεν·	ἀνθερίκων ὑπερβολικῶς εἶπεν·
ἔστι^ δὲ ἀνθέρι^κος τοῦ ἀσφο δέλου καυλός.	ἔστι δὲ ἀνθέρικος τοῦ ἀσφο δέλου καυλός.
οἳ δὲ τοὺς ἀθέρα^ς τοῦ σί^του φα_σί^ν, ὡς καὶ ἡσίοδος fr.	οἳ δὲ τοὺς ἀθέρας τοῦ σίτου φασίν, ὡς καὶ ἡσίοδος fr.
137 M.	137 M.
ἐκλαβὼν ἐπὶ^ ἰφίκλου φησὶ^ν “ὅς ῥ' ἐπὶ^ πυραμί^νων ἀθέρων φοίτασκε πόδεσσι^ν.”	ἐκλαβὼν ἐπὶ ἰφίκλου φησὶν “ὅς ῥ' ἐπὶ πυραμίνων ἀθέρων φοίτασκε πόδεσσιν.”
καὶ ἔστι^ πα^ρὰ^ τὸ ἀθέρικος πλεονασμῷ τοῦ ν·	καὶ ἔστι παρὰ τὸ ἀθέρικος πλεονασμῷ τοῦ ν·
δι^ὸ καὶ “ἐπὶ^ ζείδωρον ἄρουραν” 226 φησί^ν·	διὸ καὶ “ἐπὶ ζείδωρον ἄρουραν” 226 φησίν·
ταῦτα^ γὰ^ρ φέρει ἡ ζείδωρος, οὐκ ἀσφοδέλους.	ταῦτα γὰρ φέρει ἡ ζείδωρος, οὐκ ἀσφοδέλους.
228.	228.
ἀλλ' ὅτε δὴ σκιρτῷεν αἱ ἀριστάρχου “ἀλλ' ὅτε δέ·”	ἀλλ' ὅτε δὴ σκιρτῷεν αἱ ἀριστάρχου “ἀλλ' ὅτε δέ·”
αἱ κοιναὶ “ἀλλ' τε δή.”	αἱ κοιναὶ “ἀλλ' τε δή.”
229.	229.
ῥηγμῖνος τῆς ἐπι^φα^νεία_ς·	ῥηγμῖνος τῆς ἐπιφανείας·
“ὑμεῖς μὲν κώπῃσι^ν ἁ^λὸς ῥηγμῖνα^ βαθεῖαν” Od.	“ὑμεῖς μὲν κώπῃσιν ἁλὸς ῥηγμῖνα βαθεῖαν” Od.
12.	12.
214.	214.
231.	231.
τρεῖς παῖδες τρωὸς καὶ καλλιρόης τῆς σκαμάνδρου, ὡς ἑλ λ άνι^κος.	τρεῖς παῖδες τρωὸς καὶ καλλιρόης τῆς σκαμάνδρου, ὡς ἑλ λ άνικος.
233.	233.
ὃς δὴ κάλλιστος ἔσχα^τον αὐτὸν ὀνομά^σα_ς πά^λι^ν ἀ^νέλα^βεν, ἐπείπερ αὐτῷ γένος οὐχ ὑπελείπετο.	ὃς δὴ κάλλιστος ἔσχατον αὐτὸν ὀνομάσας πάλιν ἀνέλαβεν, ἐπείπερ αὐτῷ γένος οὐχ ὑπελείπετο.
234.	234.
τὸν καὶ ἀνηρείψα^ντο ὑφ' ἓν τὸ “ἀνηρείψα^ντο.”	τὸν καὶ ἀνηρείψαντο ὑφ' ἓν τὸ “ἀνηρείψαντο.”
τι^νὲς δὲ τὸν “ἄ^ν” σύνδεσμον ἀνεδέξαντο, ἵν' ᾖ ὁ λόγος οὕτω “τοῦτον δὲ ὅσον ἕνεκα^ τοῦ κάλλους καὶ ἀνηρείψα^ντο ἂ^ν οἱ θεοί, ' δηλονότι^ εἰ μὴ ἐτεθνήκει.	τινὲς δὲ τὸν “ἄν” σύνδεσμον ἀνεδέξαντο, ἵν' ᾖ ὁ λόγος οὕτω “τοῦτον δὲ ὅσον ἕνεκα τοῦ κάλλους καὶ ἀνηρείψαντο ἂν οἱ θεοί, ' δηλονότι εἰ μὴ ἐτεθνήκει.
καὶ γὰ^ρ οὐδέποτε, φα_σί^, πα^ρὰ^ τῷ ποιητῇ εἰσάγεται οἰνοχοεύων ὁ γανυμήδης.	καὶ γὰρ οὐδέποτε, φασί, παρὰ τῷ ποιητῇ εἰσάγεται οἰνοχοεύων ὁ γανυμήδης.
ἀλλὰ^ πρὸς τοῦτο λεκτέον, πρῶτον μὲν ὡς οὐδέποτε χωρὶ^ς τοῦ αν ὁ ποιητὴς λέγει τὸ “ἠρείψαντο·”	ἀλλὰ πρὸς τοῦτο λεκτέον, πρῶτον μὲν ὡς οὐδέποτε χωρὶς τοῦ αν ὁ ποιητὴς λέγει τὸ “ἠρείψαντο·”
ἔπειτα^ ἐν ἑτέροις λέγει “δῶχ' υἷος ποινὴν γανυμήδεος” Il.	ἔπειτα ἐν ἑτέροις λέγει “δῶχ' υἷος ποινὴν γανυμήδεος” Il.
5.	5.
266.	266.
τὸ δὲ πάντων μεῖζον, ὁ “καί” συμπλεκτι^κὸς ἐπιζητεῖ πρά_γμα^τα^ ἃ^ συμπλέκει, ὁ δὲ “ἄ^ν” ἀ^ναιρετι^κός ἐστι^ τῶν προϋπαρχόντων·	τὸ δὲ πάντων μεῖζον, ὁ “καί” συμπλεκτικὸς ἐπιζητεῖ πράγματα ἃ συμπλέκει, ὁ δὲ “ἄν” ἀναιρετικός ἐστι τῶν προϋπαρχόντων·
πῶς οὖν δύ^να^ται συνταχθῆναι ὁ “ἄ^ν” τῷ “καί”;	πῶς οὖν δύναται συνταχθῆναι ὁ “ἄν” τῷ “καί”;
εἰ δέ φα_σιν, ὡς οὐ φαί νεται διακονούμενος τοῖς θεοῖς, ἴστωσα^ν ὅτι^ δύ^ο συ^μπόσι^α^ παρεισά^ γονται τῶν θεῶν τῷ ποιητῇ καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ γέλωτος ἔνεκεν ἥφαι στος Il.	εἰ δέ φασιν, ὡς οὐ φαί νεται διακονούμενος τοῖς θεοῖς, ἴστωσαν ὅτι δύο συμπόσια παρεισά γονται τῶν θεῶν τῷ ποιητῇ καὶ ἐν μὲν τῷ πρώτῳ γέλωτος ἔνεκεν ἥφαι στος Il.
1.	1.
598 οἰνοχοεῖ, ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ ἥβη Il.	598 οἰνοχοεῖ, ἐν δὲ τῷ ἑτέρῳ ἥβη Il.
4.	4.
2·	2·
πα^ρεῖναι γὰ^ρ αὐτὸν οὐκ εἰκὸς εἰς καταστροφὴν ἰλίου βουλευομένοις θεοῖς.	παρεῖναι γὰρ αὐτὸν οὐκ εἰκὸς εἰς καταστροφὴν ἰλίου βουλευομένοις θεοῖς.
ἀνηρείψα^ντο θεοί μνασέας μέν φησι^ν ὑ^πὸ ταντάλου ἡρπάσθαι καὶ ἐν κυνηγεσίῳ πεσόντα^ τα^φῆναι ἐν τῷ μυσίῳ ὀλύμπῳ κα^τὰ^ τὸ ἱ^ερὸν τοῦ ὀλυμπίου διός, δωσιάδης δὲ ἡρπάσθαι ὑ^πὸ μίνω·	ἀνηρείψαντο θεοί μνασέας μέν φησιν ὑπὸ ταντάλου ἡρπάσθαι καὶ ἐν κυνηγεσίῳ πεσόντα ταφῆναι ἐν τῷ μυσίῳ ὀλύμπῳ κατὰ τὸ ἱερὸν τοῦ ὀλυμπίου διός, δωσιάδης δὲ ἡρπάσθαι ὑπὸ μίνω·
καὶ ὁ λι^μὴν ὅθεν ἡρπάσθη ἁρπάγια κα^λεῖται·	καὶ ὁ λιμὴν ὅθεν ἡρπάσθη ἁρπάγια καλεῖται·
οἱ δὲ μίνωος ἀ^ξι^οῦντος μι_γῆναι κατακρημνίσαι ἑαυτόν, τὸν δὲ θάψαι καὶ πλά^σα^σθαι τῷ πατρὶ^ ὡς θύελλα^ καὶ νέφος ἥρπα^σεν αὐτὸν εἰς οὐρα^νόν·	οἱ δὲ μίνωος ἀξιοῦντος μιγῆναι κατακρημνίσαι ἑαυτόν, τὸν δὲ θάψαι καὶ πλάσασθαι τῷ πατρὶ ὡς θύελλα καὶ νέφος ἥρπασεν αὐτὸν εἰς οὐρανόν·
οἳ δὲ μετὰ^ κυνηγεσίαν ἀ^φυπνώσαντα^ διασπαραχθῆναι ὑ^πὸ θηρῶν, οἳ δὲ κεραυνωθῆναι·	οἳ δὲ μετὰ κυνηγεσίαν ἀφυπνώσαντα διασπαραχθῆναι ὑπὸ θηρῶν, οἳ δὲ κεραυνωθῆναι·
ἤρξα^το δὲ ἀ^πὸ λακώνων παιδεραστεία^ τῶν γυμνασία_ς ἐπι^νοησάντων·	ἤρξατο δὲ ἀπὸ λακώνων παιδεραστεία τῶν γυμνασίας ἐπινοησάντων·
τῇ γὰ^ρ εὐεξία τῶν σωμά^των ἐκι_νήθησα^ν κατ' ἀλλήλων.	τῇ γὰρ εὐεξία τῶν σωμάτων ἐκινήθησαν κατ' ἀλλήλων.
ῥητῶς δέ φησι^ν, ὅτι^ οὐ ζεὺς ἥρπα^σεν ἀλλ' οἱ θεοὶ καὶ ἵ^να_ οἰνοχοῇ·	ῥητῶς δέ φησιν, ὅτι οὐ ζεὺς ἥρπασεν ἀλλ' οἱ θεοὶ καὶ ἵνα οἰνοχοῇ·
ἔθος γὰ^ρ ἦν, ὡς καὶ σαπφώ φησι^ tr.	ἔθος γὰρ ἦν, ὡς καὶ σαπφώ φησι tr.
139 B.	139 B.
, νέους εὐγενεῖς εὐπρεπεῖς οἰνο χοεῖν·	, νέους εὐγενεῖς εὐπρεπεῖς οἰνο χοεῖν·
“κοῦροι μὲν κρητῆρας” Il.	“κοῦροι μὲν κρητῆρας” Il.
1.	1.
470.	470.
“νοχόει δ' υἱὸς μενε λάου” Od.	“νοχόει δ' υἱὸς μενε λάου” Od.
15.	15.
141·	141·
ἴ_σως οὖν νέου ἀποθα^νόντος αὐτοῦ ἐπλά^σα^ντο·	ἴσως οὖν νέου ἀποθανόντος αὐτοῦ ἐπλάσαντο·
καὶ ὁ ποιητὴς δὲ τὸ ἀλαζονι^κὸν τῶν βα^ρβά^ρων εἰδὼς οὐχ ἀφ' ἑαυτοῦ τὸν μῦθον εἶπεν, ἀλλ' ἥβην φησὶ^ν οἰνοχοεῖν Il.	καὶ ὁ ποιητὴς δὲ τὸ ἀλαζονικὸν τῶν βαρβάρων εἰδὼς οὐχ ἀφ' ἑαυτοῦ τὸν μῦθον εἶπεν, ἀλλ' ἥβην φησὶν οἰνοχοεῖν Il.

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.