Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
οὐλα^μόν τὸ πύκνωμα^, ἀ^πὸ τῆς οὐλότητος, ἢ τὴν εἴλησι^ν.
οὐλαμόν τὸ πύκνωμα, ἀπὸ τῆς οὐλότητος, ἢ τὴν εἴλησιν.
114.
114.
ἣ δ' ἄ^μυ^δι^ς ἀρίσταρχος ἄρθρον ἐκδέχεται τὸ “η” ὑ^ποτα^κτι^κόν, τὸν δὲ “δέ” παραπληρωματι^κὸν σύνδεσμον·
ἣ δ' ἄμυδις ἀρίσταρχος ἄρθρον ἐκδέχεται τὸ “η” ὑποτακτικόν, τὸν δὲ “δέ” παραπληρωματικὸν σύνδεσμον·
“οὐδ” ἔλα_θε λευκώλενον ἥρην ἣ δ' ἄ^μυ^δι^ς κα^λέσα_σα^ θεούς·”
“οὐδ” ἔλαθε λευκώλενον ἥρην ἣ δ' ἄμυδις καλέσασα θεούς·”
ζηνόδοτος δὲ περισπᾷ τὸν “η” καὶ ψιλοῖ ῥῆμα^ ἐκδεχόμενος, ὡς τὸ “ἦ καὶ κυανέῃσι^ν·”
ζηνόδοτος δὲ περισπᾷ τὸν “η” καὶ ψιλοῖ ῥῆμα ἐκδεχόμενος, ὡς τὸ “ἦ καὶ κυανέῃσιν·”
Il.
Il.
1.
1.
528, καὶ ὅλον τὸν στί^χον μετα^ποιεῖ, “ἦ δ' ἄ^μυ^δι^ς κα^λέσα_σα^ θεοὺς ῥεῖα^ ζώοντας” ἔφη δὲ εἰς ἓν συ^να^γα^γοῦσα^ τοὺς θεούς·
528, καὶ ὅλον τὸν στίχον μεταποιεῖ, “ἦ δ' ἄμυδις καλέσασα θεοὺς ῥεῖα ζώοντας” ἔφη δὲ εἰς ἓν συναγαγοῦσα τοὺς θεούς·
οὐ χρῆται δὲ ὅμηρος τῷ “ἦ” ῥήμα^τι^ ἐν ἀρχῇ ἀλλ' εἰρημένοις αὐτὸ ἐπά^γει, τὸ δὲ 'ἔφη' καὶ λεχθησομένων προτίθησι^ν, ὡς ἐν τῷ “τὸν δὲ βαρὺ στενά^χων προσέφη” Il.
οὐ χρῆται δὲ ὅμηρος τῷ “ἦ” ῥήματι ἐν ἀρχῇ ἀλλ' εἰρημένοις αὐτὸ ἐπάγει, τὸ δὲ 'ἔφη' καὶ λεχθησομένων προτίθησιν, ὡς ἐν τῷ “τὸν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη” Il.
4.
4.
153, καὶ εἰρομένοις ἐπά^γει, “ὡς ἄρ' ἔφη καὶ ἀ^ναίξας Il.
153, καὶ εἰρομένοις ἐπάγει, “ὡς ἄρ' ἔφη καὶ ἀναίξας Il.
1.
1.
584.
584.
ἄ^μυ^δι^ς ψιλοῦται καίτοι πα^ρὰ^ τὸ ἅ^μα^ πα^ρηγμένον·
ἄμυδις ψιλοῦται καίτοι παρὰ τὸ ἅμα παρηγμένον·
καὶ τά^χα^ ἁμάδις αὐτὸ ἔδει εἶναι ὡς χα^μά^δι^ς,” τροπῆς δὲ ἅ^παξ γενομένης αἰολικῆς τοῦ ᾱ εἰς υ ἐψιλώθη αἰολικῶς καὶ τὸ πνεῦμα^.
καὶ τάχα ἁμάδις αὐτὸ ἔδει εἶναι ὡς χαμάδις,” τροπῆς δὲ ἅπαξ γενομένης αἰολικῆς τοῦ ᾱ εἰς υ ἐψιλώθη αἰολικῶς καὶ τὸ πνεῦμα.
προπαρ οξύνεται δὲ ὁμοίως τῷ “ἄλλυδις·”
προπαρ οξύνεται δὲ ὁμοίως τῷ “ἄλλυδις·”
καὶ ἔστι^ δύ^ο ταῦτα^ προπαροξυ νόμενα^ τῶν εἰς δις ἐπι^ρρημά^των τῷ υ παραληγόμενα^.
καὶ ἔστι δύο ταῦτα προπαροξυ νόμενα τῶν εἰς δις ἐπιρρημάτων τῷ υ παραληγόμενα.
ὅτι^ δὲ ψιλοῦται, δηλοῖ καὶ ἡ συ^ναλ ο ιφή·
ὅτι δὲ ψιλοῦται, δηλοῖ καὶ ἡ συναλ ο ιφή·
“οἵ τ' ἄ^μυ^δι^ς κονίης μεγά^λην ἱ^στᾶσι^ν ὁμίχλην” Il.
“οἵ τ' ἄμυδις κονίης μεγάλην ἱστᾶσιν ὁμίχλην” Il.
13.
13.
336.
336.
κα^λέσα_σα^ ζηνόδοτος οὕτως, ἀρίσταρχος “στήσασα.”
καλέσασα ζηνόδοτος οὕτως, ἀρίσταρχος “στήσασα.”
115.
115.
ποσειδάων καὶ ἀθήνη δι' ὑπεροχὴν τούτους προσεφώνησεν.
ποσειδάων καὶ ἀθήνη δι' ὑπεροχὴν τούτους προσεφώνησεν.
125 8.
125 8.
ἠθέτηνται στί^χοι δ' ὡς ἐνα^ντι^ούμενοι τοῖς ὑ^πὸ διὸς εἰρη μένοις, “δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑ^πὲρ μόρον ἐξα^λα^πά^ξῃ 30.
ἠθέτηνται στίχοι δ' ὡς ἐναντιούμενοι τοῖς ὑπὸ διὸς εἰρη μένοις, “δείδω μὴ καὶ τεῖχος ὑπὲρ μόρον ἐξαλαπάξῃ 30.
ἢ αὔξει τὴν πρὸς ἐκεῖνον φιλοστοργίαν τῷ δεδοικέναι.
ἢ αὔξει τὴν πρὸς ἐκεῖνον φιλοστοργίαν τῷ δεδοικέναι.
127.
127.
ἅ^σσα^ οἱ αἶσα^ τὸν τοῦ παντὸς λόγον ζῆνα κα^λεῖ, ἐπεὶ τοῦ ζῆν αἴτι^ος, δία δέ, ἐπεὶ δι^ὰ^ τοῦτον τὰ^ πά^ντα^, αἶσα^ν δὲ πα^ρὰ^ τὸ δαίω τὸ μερίζω καὶ μοῖρα^ν·
ἅσσα οἱ αἶσα τὸν τοῦ παντὸς λόγον ζῆνα καλεῖ, ἐπεὶ τοῦ ζῆν αἴτιος, δία δέ, ἐπεὶ διὰ τοῦτον τὰ πάντα, αἶσαν δὲ παρὰ τὸ δαίω τὸ μερίζω καὶ μοῖραν·
εἱμαρμένην πα^ρὰ^ τὸ μείρω·
εἱμαρμένην παρὰ τὸ μείρω·
πεπρωμένην, ὅτι^ πά^ντα^ς εἰς πέρα^ς ἄ^γει·
πεπρωμένην, ὅτι πάντας εἰς πέρας ἄγει·
λάχεσιν δὲ πα^ρὰ^ τὸ ἕκαστον λα^γχά^νειν ἢ περ λά^χε γεινόμενόν περ” Il.
λάχεσιν δὲ παρὰ τὸ ἕκαστον λαγχάνειν ἢ περ λάχε γεινόμενόν περ” Il.
23.
23.
79·
79·
πρόνοια^ν δὲ δι' ὧν εὐρύοπα^ κα^λεῖ αὐτόν.
πρόνοιαν δὲ δι' ὧν εὐρύοπα καλεῖ αὐτόν.
τῆς δὲ ἀ^νάγκης ἀπαραβά^του αἰτί^α_ς οὔσης φησὶ^ν “ἀναγκαίη γὰ^ρ ἐπείγει” Od.
τῆς δὲ ἀνάγκης ἀπαραβάτου αἰτίας οὔσης φησὶν “ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει” Od.
19.
19.
73.
73.
τύ^χην γὰ^ρ οὐκ οἶδεν, ἀλλὰ^ τὸ ἀπ' αὐτῆς·
τύχην γὰρ οὐκ οἶδεν, ἀλλὰ τὸ ἀπ' αὐτῆς·
“οὕνεκά μοι τύ^χε πολλά” Il.
“οὕνεκά μοι τύχε πολλά” Il.
11.
11.
684.
684.
133.
133.
μὴ χα^λέπαινε πα^ρὲκ νέον πα^ρὰ^ τὸν κα^θήκοντα^ νοῦν.
μὴ χαλέπαινε παρὲκ νέον παρὰ τὸν καθήκοντα νοῦν.
.
.
πρεσβυτικῶς δὲ πά^νυ^ οὐ βούλεται μά^χης ἄρχειν.
πρεσβυτικῶς δὲ πάνυ οὐ βούλεται μάχης ἄρχειν.
134.
134.
ἔριδι^ ξυνελά^ σ σαι λείπει τὸ μά^χεσθαι, ἵν' ᾖ ὡς τὸ “τίς τ' ἄρ' σφῶε θεῶν ἔριδι^ ξυνέηκε” Il.
ἔριδι ξυνελά σ σαι λείπει τὸ μάχεσθαι, ἵν' ᾖ ὡς τὸ “τίς τ' ἄρ' σφῶε θεῶν ἔριδι ξυνέηκε” Il.
1.
1.
8.
8.
137.
137.
ἐκ πά^του πόρρω, ἔξω.
ἐκ πάτου πόρρω, ἔξω.
.
.
“ἐέ” 171 πλεονασμῷ τοῦ κατ' ἀρχὴν ε, ὥσπερ καὶ ἐπὶ^ τοῦ οὗ οἵ ἑοί·
“ἐέ” 171 πλεονασμῷ τοῦ κατ' ἀρχὴν ε, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τοῦ οὗ οἵ ἑοί·
ἅ^μα^ δὲ τῷ πλεο νασμῷ ἀνέδραμε τὸ πνεῦμα^, ὥσπερ καὶ ἐπὶ^ τῶν ἄλλων πλα^γί^ων.
ἅμα δὲ τῷ πλεο νασμῷ ἀνέδραμε τὸ πνεῦμα, ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων πλαγίων.
138.
138.
εἰ δέ κ' ἄρης ἄ^ρχωσι^ μά^χης τὸ σχῆμα^ ἀλκμανικὸν κα^λεῖται·
εἰ δέ κ' ἄρης ἄρχωσι μάχης τὸ σχῆμα ἀλκμανικὸν καλεῖται·
κατακορέστερον γὰ^ρ αὐτῷ χρῆται ὁ ἀλκμάν.
κατακορέστερον γὰρ αὐτῷ χρῆται ὁ ἀλκμάν.
ἔστι^ δὲ προεπίζευξι^ς ὅμοιον τῷ “ἡ μὲν δὴ θάρσος ἄρης τ' ἔδοσα^ν καὶ ἀθήνη” Od.
ἔστι δὲ προεπίζευξις ὅμοιον τῷ “ἡ μὲν δὴ θάρσος ἄρης τ' ἔδοσαν καὶ ἀθήνη” Od.
14.
14.
21.
21.
ἄλλως :
ἄλλως :
εἰ δέ κ' ἄρης ἄ^ρχωσι^ ἀρίσταρχος προκρί^νει τὴν δι^ὰ^ τοῦ ω γραφήν·
εἰ δέ κ' ἄρης ἄρχωσι ἀρίσταρχος προκρίνει τὴν διὰ τοῦ ω γραφήν·
λέγει δὲ καὶ δι^ὰ^ τοῦ η γρά^φεσθαι “ἄρχῃσιν.”
λέγει δὲ καὶ διὰ τοῦ η γράφεσθαι “ἄρχῃσιν.”
ἢ φοῖβος ἀπόλλων οὕτως ἀρίσταρχος.
ἢ φοῖβος ἀπόλλων οὕτως ἀρίσταρχος.
καὶ ὁ “η” ἀντὶ^ τοῦ καί.
καὶ ὁ “η” ἀντὶ τοῦ καί.
.
.
ἔμφασι^ν δὲ ἔχει τὸ ὀκνεῖν μὲν ἄρχεσθαι, θαρρεῖν δέ, ὡς καὶ προλαβόντες ἡττηθήσονται.
ἔμφασιν δὲ ἔχει τὸ ὀκνεῖν μὲν ἄρχεσθαι, θαρρεῖν δέ, ὡς καὶ προλαβόντες ἡττηθήσονται.
.
.
γρά^φεται “εἰ δέ κεν ὣς ἄ^ρχωσι^ν ἄρης καὶ φοῖβος ἀπόλλων.”
γράφεται “εἰ δέ κεν ὣς ἄρχωσιν ἄρης καὶ φοῖβος ἀπόλλων.”
140.
140.
παρ' αὐτόφι^ παρ' αὐτοῖς, οὐ παρ' αὐτά^·
παρ' αὐτόφι παρ' αὐτοῖς, οὐ παρ' αὐτά·
προεῖπε γὰ^ρ “αὐτίκα.”
προεῖπε γὰρ “αὐτίκα.”
145.
145.
τεῖχος ἐς ἀμφίχυ^τον εὐκαίρως τρωικὴν ἱστορίαν πα^ρέ λαβε τληπόλεμος αἴρων τὴν ἀ^ρετὴν τοῦ πατρίς Il.
τεῖχος ἐς ἀμφίχυτον εὐκαίρως τρωικὴν ἱστορίαν παρέ λαβε τληπόλεμος αἴρων τὴν ἀρετὴν τοῦ πατρίς Il.
5.
5.
638.
638.
.
.
“ἀμφίχυ^τον” δὲ τὸ περι^κεχωσμένον φησὶ^ γὰ^ρ χεύαντες δὲ B τὸ σῆμα^ πά^λι^ν κίον” Il.
“ἀμφίχυτον” δὲ τὸ περικεχωσμένον φησὶ γὰρ χεύαντες δὲ B τὸ σῆμα πάλιν κίον” Il.
23.
23.
257 ὅτι^ οὐκ ἐκ λί^θων, ἀλλ' ἐξ ἀναχώματος ἦν, ὑ^πὲρ τοῦ ῥᾳδί^ως ἀνατρέχειν τὸν ἡρακλέα ἐπ' αὐτὸ τὴν τοῦ κήτους ὑποφεύγοντα^ ἔφοδον.
257 ὅτι οὐκ ἐκ λίθων, ἀλλ' ἐξ ἀναχώματος ἦν, ὑπὲρ τοῦ ῥᾳδίως ἀνατρέχειν τὸν ἡρακλέα ἐπ' αὐτὸ τὴν τοῦ κήτους ὑποφεύγοντα ἔφοδον.
147.
147.
ὄφρα^ τὸ κῆτος οὔ τε ποῖον κῆτος οὕτε τί^νος ἕνεκα^, ὡς δι^α βεβοημένης τῆς ἱ^στορί^α_ς.
ὄφρα τὸ κῆτος οὔ τε ποῖον κῆτος οὕτε τίνος ἕνεκα, ὡς δια βεβοημένης τῆς ἱστορίας.
τὸ κῆτος ὡς διαδεδομένης τῆς ἱ^στορί^α_ς τῷ ἄρθρῳ κέχρηται.
τὸ κῆτος ὡς διαδεδομένης τῆς ἱστορίας τῷ ἄρθρῳ κέχρηται.
.
.
καὶ θεοὶ ἄλλοι οὐ πάντες, ἀλλ' οἱ ἑλληνικοί·
καὶ θεοὶ ἄλλοι οὐ πάντες, ἀλλ' οἱ ἑλληνικοί·
καραδοκοῦσι^ γὰ^ρ τὴν ἐκείνων κα^ταρχήν.
καραδοκοῦσι γὰρ τὴν ἐκείνων καταρχήν.
152.
152.
ἤιε φοῖβε πα^ρὰ^ τὸ ἱ_έναι τὰ^ βέλη, καὶ δασύνεται·
ἤιε φοῖβε παρὰ τὸ ἱέναι τὰ βέλη, καὶ δασύνεται·
οἳ δὲ πα^ρὰ^ τὴν ἴα_σι^ν, καὶ ψιλοῦται.
οἳ δὲ παρὰ τὴν ἴασιν, καὶ ψιλοῦται.
154.
154.
δυσηλεγέος κακοκοιμήτου οὐκ ἔστι^ γὰ^ρ αὐτὸν κοιμηθῆναι δί^χα^ πολλῶν θα^νόντων ἢ κακὰ_ς φροντί^δα^ς ἔχοντος.
δυσηλεγέος κακοκοιμήτου οὐκ ἔστι γὰρ αὐτὸν κοιμηθῆναι δίχα πολλῶν θανόντων ἢ κακὰς φροντίδας ἔχοντος.
εἰ δὲ θεοὶ ὀκνοῦσι^ πολεμεῖν, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς.
εἰ δὲ θεοὶ ὀκνοῦσι πολεμεῖν, πολλῷ μᾶλλον ἡμεῖς.
155.
155.
κέλευε βοηθεῖν οἷς βούλονται.
κέλευε βοηθεῖν οἷς βούλονται.
157.
157.
κάρκαιρε δὲ γαῖα^ τι^νὲς εἰς τὸ “γαῖα^” διαστέλλουσι^ν.
κάρκαιρε δὲ γαῖα τινὲς εἰς τὸ “γαῖα” διαστέλλουσιν.
ἄλλως :
ἄλλως :
κάρκαιρε ἐκραδαίνετο, ἐσείετο.
κάρκαιρε ἐκραδαίνετο, ἐσείετο.
161.
161.