macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
οὐχ ὅτι^ οὐκ ἔτρωσεν, ἀλλ' ὅτι^ τὸ πλατὺ τῆς ἐπιδορατί^δος οὐ δι^ῆλθεν ἀλλ' ἐνεσχέθη κα^τὰ^ τὸ μέρος τοῦτο ἐν τῷ χρυ_σῷ.
οὐχ ὅτι οὐκ ἔτρωσεν, ἀλλ' ὅτι τὸ πλατὺ τῆς ἐπιδορατίδος οὐ διῆλθεν ἀλλ' ἐνεσχέθη κατὰ τὸ μέρος τοῦτο ἐν τῷ χρυσῷ.
τοῦ γὰ^ρ δόρατος ἡ μὲν ἀκμὴ τιτρώσκει, τὸ δὲ πλά^τος τέμνει.
τοῦ γὰρ δόρατος ἡ μὲν ἀκμὴ τιτρώσκει, τὸ δὲ πλάτος τέμνει.
τὴν μὲν οὖν ἐκ τῆς ἀκμῆς νύξιν ἐδέξα^το ὁ χρυ_σὸς καὶ δι^ὰ^ τοῦτο καὶ ὁ ὑποκείμενος χαλκός, τὴν δὲ ἐκ τοῦ πλά^τους τομὴν οὐκέτι^ παρεδέξατο ὁ χρυ_σός·
τὴν μὲν οὖν ἐκ τῆς ἀκμῆς νύξιν ἐδέξατο ὁ χρυσὸς καὶ διὰ τοῦτο καὶ ὁ ὑποκείμενος χαλκός, τὴν δὲ ἐκ τοῦ πλάτους τομὴν οὐκέτι παρεδέξατο ὁ χρυσός·
οὐκοῦν ἡ πρὸς τὸ πλά^τος τοῦ σιδήρου ἀντίβα^σι^ς τῆς χρυ_σῆς ἐπέσχε τὴν δι' ὅλου διακοπὴν τῆς ἀσπί^δος.
οὐκοῦν ἡ πρὸς τὸ πλάτος τοῦ σιδήρου ἀντίβασις τῆς χρυσῆς ἐπέσχε τὴν δι' ὅλου διακοπὴν τῆς ἀσπίδος.
273.
273.
δεύτερος αὖτ' ἀχιλεύς ζηνόδοτος “δεύτερον αὖτ' ἀχι λεὺς μελίην ἰθυπτίωνα^ ἀσπίδα νύξ' εὔχχαλκον ἀ^μύ_μονος αἰνείαο,” ὥστε ἐκ χειρὸς τετρῶσθαι ἀλλὰ^ μὴ βεβλῆσθαι.
δεύτερος αὖτ' ἀχιλεύς ζηνόδοτος “δεύτερον αὖτ' ἀχι λεὺς μελίην ἰθυπτίωνα ἀσπίδα νύξ' εὔχχαλκον ἀμύμονος αἰνείαο,” ὥστε ἐκ χειρὸς τετρῶσθαι ἀλλὰ μὴ βεβλῆσθαι.
275.
275.
ἄντυγ' ὑ^πὸ πρώτην τὴν ἄ^κρα_ν, ὡς τὸ “ἐν πρώτῳ ῥυμῷ” Il.
ἄντυγ' ὑπὸ πρώτην τὴν ἄκραν, ὡς τὸ “ἐν πρώτῳ ῥυμῷ” Il.
6.
6.
40.
40.
.
.
πρὸς τὸ εὐκατάκλειστον δὲ λεπτύ_νεται ὁ χαλκός.
πρὸς τὸ εὐκατάκλειστον δὲ λεπτύνεται ὁ χαλκός.
277.
277.
λά^κε διεκόπη, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἱ_μα^τί^οις λα^κί^δα^ς λέγουσι^ τὰ_ς διακοπάς.
λάκε διεκόπη, ὡς καὶ ἐν τοῖς ἱματίοις λακίδας λέγουσι τὰς διακοπάς.
279.
279.
σα^φῶς πα^ρί^στησι^ν, ὅτι^ βέβληται.
σαφῶς παρίστησιν, ὅτι βέβληται.
283.
283.
ἄγχι^ πά^γη τὸ “ἄγχι^” πα^γῆναι οὐκ ἄλλως ἐστὶ^ν ἢ ἐκ προέσεως.
ἄγχι πάγη τὸ “ἄγχι” παγῆναι οὐκ ἄλλως ἐστὶν ἢ ἐκ προέσεως.
284.
284.
ἐπόρουσε καὶ τοῦτο σημεῖόν ἐστι^ τοῦ ἠκοντικέναι τὸ δόρυ.
ἐπόρουσε καὶ τοῦτο σημεῖόν ἐστι τοῦ ἠκοντικέναι τὸ δόρυ.
288.
288.
ἔνθα^ κεν αἰνείας πά^ντα^ ἤρτηται ἕως τοῦ “εἰ μὴ ἄρ' ὀξὺ^ νόησε” 291·
ἔνθα κεν αἰνείας πάντα ἤρτηται ἕως τοῦ “εἰ μὴ ἄρ' ὀξὺ νόησε” 291·
διορθωτέον οὖν αὐτὰ^ ὡς τὰ^ ἐν τῇ βῆτα 261 “εἰ μὴ ἐγώ σε λαβών” καὶ τὰ^ ἑξῆς.
διορθωτέον οὖν αὐτὰ ὡς τὰ ἐν τῇ βῆτα 261 “εἰ μὴ ἐγώ σε λαβών” καὶ τὰ ἑξῆς.
289.
289.
ἢ κόρυθ' ἠὲ σά^κος, τό οἱ ἤρκεσε ἢ τὸ σά^κος, ἢ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα^ τὸ βληθῆναι τὴν κόρυθα^ ἢ τὸ σά^κος, ἅ_περ οὐκ ἤμελλε βληθέντα^ ὄλελθρον ἐπάξειν τῷ ἀχιλλεῖ·
ἢ κόρυθ' ἠὲ σάκος, τό οἱ ἤρκεσε ἢ τὸ σάκος, ἢ αὐτὸ τὸ πρᾶγμα τὸ βληθῆναι τὴν κόρυθα ἢ τὸ σάκος, ἅπερ οὐκ ἤμελλε βληθέντα ὄλελθρον ἐπάξειν τῷ ἀχιλλεῖ·
ἰσχυρὰ^ γὰ^ρ ἤσα_ν.
ἰσχυρὰ γὰρ ἤσαν.
290.
290.
σχεδὸν ἄορι^ ἀντὶ^ τοῦ ἐγγύ^ς, καὶ οὐχ ὡς ἡμεῖς.
σχεδὸν ἄορι ἀντὶ τοῦ ἐγγύς, καὶ οὐχ ὡς ἡμεῖς.
.
.
πρὸς τὸ σχῆμα^, “τὸν δὲ τὴν ψυ_χὴν ἀ^φείλετο.
πρὸς τὸ σχῆμα, “τὸν δὲ τὴν ψυχὴν ἀφείλετο.
' 291.
' 291.
ποσειδάων πῶς ἡ ἀφροδίτη τὸν υἱὸν οὐ σῴζει;
ποσειδάων πῶς ἡ ἀφροδίτη τὸν υἱὸν οὐ σῴζει;
δέδιεν ἀθηνᾶν.
δέδιεν ἀθηνᾶν.
292.
292.
αὐτίκ α_ δ' ἀ_θα^νά^τοισι^ ἅ^μα^ τῷ δι^ανοήμα^τι^ δεῖ νοῆσαι καὶ τὸν λόγον τῶν θεῶν, εἴγε καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν τοιοῦτόν ἐστι^ν.
αὐτίκ α δ' ἀθανάτοισι ἅμα τῷ διανοήματι δεῖ νοῆσαι καὶ τὸν λόγον τῶν θεῶν, εἴγε καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν τοιοῦτόν ἐστιν.
“ὡς δ' ὅτα^ν ἀίξῃ νόος ἀνέρος” Il.
“ὡς δ' ὅταν ἀίξῃ νόος ἀνέρος” Il.
15.
15.
80 καὶ “τρὶς μὲν ὀρέξατ' ἰών” Il.
80 καὶ “τρὶς μὲν ὀρέξατ' ἰών” Il.
13.
13.
20.
20.
293.
293.
ἡ μοι ἄ^χος αἰνείαο λείπει ἡ περί^, 'περὶ^ αἰνειόυ.
ἡ μοι ἄχος αἰνείαο λείπει ἡ περί, 'περὶ αἰνειόυ.
' 299.
' 299.
δῶρα^ θεοῖσι^ καὶ ἐν ὀδυσσεία 1.
δῶρα θεοῖσι καὶ ἐν ὀδυσσεία 1.
66, 7 “ὃς περὶ^ μὲν νόον ἐστὶ^ βροτῶν, περὶ^ δ' ἱρὰ^ θεοῖσι^ν ἀ_θα^νά^τοισι^ν ἔδωκε·”
66, 7 “ὃς περὶ μὲν νόον ἐστὶ βροτῶν, περὶ δ' ἱρὰ θεοῖσιν ἀθανάτοισιν ἔδωκε·”
καὶ οὐ δὲ ἐκεῖσε εἶπεν 'ἡμῖν.
καὶ οὐ δὲ ἐκεῖσε εἶπεν 'ἡμῖν.
' 304.
' 304.
δαρδάνου προϊστόρησεν ἤδη 215, τί^ς ὁ δάρδανος, ἵ^να_ μὴ νῦν ζητῶμεν.
δαρδάνου προϊστόρησεν ἤδη 215, τίς ὁ δάρδανος, ἵνα μὴ νῦν ζητῶμεν.
306.
306.
ἤχθηρε κρονίων δι^ὰ^ τὴν παράβασι^ν τῶν ὅρκων.
ἤχθηρε κρονίων διὰ τὴν παράβασιν τῶν ὅρκων.
307.
307.
αἰνείαο βίη οἳ μὲν δι^ὰ^ ῥωμαίους φα_σί^ν, ἅ_περ εἰδέναι τὸν ποιητὴν ἐκ τῶν σιβύλλης χρησμῶν, οἳ δὲ ὅτι^ αἰολεῖς ἐξέβα^λον τοὺς ἀπογόνους αἰνείου·
αἰνείαο βίη οἳ μὲν διὰ ῥωμαίους φασίν, ἅπερ εἰδέναι τὸν ποιητὴν ἐκ τῶν σιβύλλης χρησμῶν, οἳ δὲ ὅτι αἰολεῖς ἐξέβαλον τοὺς ἀπογόνους αἰνείου·
πταίουσι^ δὲ ὅσοι φα_σὶ^ τοῦτο εἰδυῖα^ν ἀφρο δίτην μηχα^νήσα^σθαι τὸν τρωικὸν πόλεμον.
πταίουσι δὲ ὅσοι φασὶ τοῦτο εἰδυῖαν ἀφρο δίτην μηχανήσασθαι τὸν τρωικὸν πόλεμον.
ἄλλως :
ἄλλως :
αἰνείαο βίη τι^νὲς “αἰνείω γενεή.”
αἰνείαο βίη τινὲς “αἰνείω γενεή.”
311.
311.
δὶ^ς περισσεύει ὁ “κέν.”
δὶς περισσεύει ὁ “κέν.”
313.
313.
πολεῖς ὠμόσ σ αμεν ὅρκους καὶ γά^ρ φησι^ν “ἴστω νῦν τόδε γαῖα^ καὶ οὐρα^νὸς καὶ τὸ κα^τειβόμενον στυγὸς ὕ^δωρ σή θ' ἱερὴ κεφα^λὴ καὶ νωίτερον λέχος” Il.
πολεῖς ὠμόσ σ αμεν ὅρκους καὶ γάρ φησιν “ἴστω νῦν τόδε γαῖα καὶ οὐρανὸς καὶ τὸ κατειβόμενον στυγὸς ὕδωρ σή θ' ἱερὴ κεφαλὴ καὶ νωίτερον λέχος” Il.
15.
15.
36 9.
36 9.
323.
323.
ἀσπί^δος ἐξέρυσεν ἀθετοῦσί^ τι^νες τοὺς στί^χους 322 4 ὡς ἐνα^ντί^ους τοῖς προκειμένοις.
ἀσπίδος ἐξέρυσεν ἀθετοῦσί τινες τοὺς στίχους 322 4 ὡς ἐναντίους τοῖς προκειμένοις.
οὐ γά^ρ ἐστι^ν ἐν τῇ ἀσπί^δι^ τὸ δόρυ·
οὐ γάρ ἐστιν ἐν τῇ ἀσπίδι τὸ δόρυ·
φησὶ^ γὰ^ρ “ἣ δὲ δι^ὰ^ πρὸ πηλιὰς ἤιξε ν μελίη” 276 καὶ “ἐγχείη δ' ἄρ' ὑ^πὲρ νώτου ἐνὶ^ γαίῃ ἔστη” Il.
φησὶ γὰρ “ἣ δὲ διὰ πρὸ πηλιὰς ἤιξε ν μελίη” 276 καὶ “ἐγχείη δ' ἄρ' ὑπὲρ νώτου ἐνὶ γαίῃ ἔστη” Il.
21.
21.
69.
69.
ἔοικε δὲ τοιοῦτόν τι^ σχῆμα^ περὶ^ τὴν πληγὴν γεγενῆσθαι·
ἔοικε δὲ τοιοῦτόν τι σχῆμα περὶ τὴν πληγὴν γεγενῆσθαι·
κα^τὰ^ μὲν γὰ^ρ τὴν αἰχμὴν ἐ μ πεπήγει τῇ γῇ, κα^τὰ^ δὲ τὸν στύρακα^ τῇ ἀσπί^δι^·
κατὰ μὲν γὰρ τὴν αἰχμὴν ἐ μ πεπήγει τῇ γῇ, κατὰ δὲ τὸν στύρακα τῇ ἀσπίδι·
ὅθεν τῆς ἀσπί^δος προσερειδομένης τῷ σώμα^τι^ τὸ ξί^φος ἐπι^σπάσασθαι μὴ δυνά^ μενος ὥρμησεν ἐπὶ^ τὸν λί^θον.
ὅθεν τῆς ἀσπίδος προσερειδομένης τῷ σώματι τὸ ξίφος ἐπισπάσασθαι μὴ δυνά μενος ὥρμησεν ἐπὶ τὸν λίθον.
325.
325.
αἰνείαν δ' ἔσ σ ευεν πολλή τι^ς ἔμφα^σι^ς ποσειδῶνος τὸν ἥρωα^ τοσοῦτον δι^ά^στημα^ μετεωρίσαντος.
αἰνείαν δ' ἔσ σ ευεν πολλή τις ἔμφασις ποσειδῶνος τὸν ἥρωα τοσοῦτον διάστημα μετεωρίσαντος.
327.
327.
ἀ^πὸ χειρὸς ὐρούσας ἄ^μεινον μὴ ἀναστρέφειν τὴν “ἀπό,” ἵν' ᾖ 'ἀπορούσας.
ἀπὸ χειρὸς ὐρούσας ἄμεινον μὴ ἀναστρέφειν τὴν “ἀπό,” ἵν' ᾖ 'ἀπορούσας.
' 329.
' 329.
καύκωνες περὶ^ παφλαγονίαν φα_σὶ^ν οἰκεῖν τοὺς καύκωνας.
καύκωνες περὶ παφλαγονίαν φασὶν οἰκεῖν τοὺς καύκωνας.
καὶ πῶς οὐ συγκατέλεξεν αὐτοὺς ἐν τῷ καταλόγῳ cf.
καὶ πῶς οὐ συγκατέλεξεν αὐτοὺς ἐν τῷ καταλόγῳ cf.
Il.
Il.
2.
2.
855;
855;
ἢ οὖν ἐπήλυ^δές εἰσι^ν ἢ ἐν τοῖς λέλεξι περι^έχονται.
ἢ οὖν ἐπήλυδές εἰσιν ἢ ἐν τοῖς λέλεξι περιέχονται.
τι^νὲς δὲ καὶ φέρουσι^ τὸ “καύκωνας δ' αὖτ' ἦγε πολυκλέος υἱὸς ἅμειβος, οἳ περὶ^ παρθένιον ποτα^μὸν κλυτὰ^ δώμα^τα^ ναῖον.”
τινὲς δὲ καὶ φέρουσι τὸ “καύκωνας δ' αὖτ' ἦγε πολυκλέος υἱὸς ἅμειβος, οἳ περὶ παρθένιον ποταμὸν κλυτὰ δώματα ναῖον.”
331.
331.
καί μι^ν φωνήσα_ς ζηνόδοτος “καί μι^ν νεικ ε ίων.”
καί μιν φωνήσας ζηνόδοτος “καί μιν νεικ ε ίων.”
ῥιανὸς “τὸν καὶ νεικ ε ίων προσέφη.”
ῥιανὸς “τὸν καὶ νεικ ε ίων προσέφη.”
332.
332.
ἀτέοντα^ ἀφροντιστοῦντα^·
ἀτέοντα ἀφροντιστοῦντα·
καλλίμαχος “μουσέων κε ι νὸς ἀ^νὴρ ἀτέει” fr.
καλλίμαχος “μουσέων κε ι νὸς ἀνὴρ ἀτέει” fr.
537 Schn.
537 Schn.
.
.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἀτέοντα^ ἀφροντιστοῦντα^, “ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων” 166·
ἀτέοντα ἀφροντιστοῦντα, “ὃ δὲ πρῶτον μὲν ἀτίζων” 166·
ἢ φρενοβλαβοῦντα^.
ἢ φρενοβλαβοῦντα.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἀτέοντα^ ὡς νοέοντα^·
ἀτέοντα ὡς νοέοντα·
ἔστι^ γὰ^ρ τῆς πρώτης συ^ζυ^γί^α_ς τῶν περισπωμένων.
ἔστι γὰρ τῆς πρώτης συζυγίας τῶν περισπωμένων.
334.
334.
ὃς σεῦ ἅ^μα^ ὀρθοτονητέον δι^ὰ^ τὴν ἀντιδιαστολήν, ὡς ἐν τῷ “ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐών” Il.
ὃς σεῦ ἅμα ὀρθοτονητέον διὰ τὴν ἀντιδιαστολήν, ὡς ἐν τῷ “ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐών” Il.
2.
2.
27.
27.