Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
φίλτερος πολλά^κι^ς γὰ^ρ καὶ τοῦ ἰσχυ_ροῦ περι^γίνεται ὁ θεοφιλής.
φίλτερος πολλάκις γὰρ καὶ τοῦ ἰσχυροῦ περιγίνεται ὁ θεοφιλής.
335.
335.
ἀλλ' ἀ^να^χωρῆσαι οὐ μόνον διασώζει, ἀλλὰ^ καὶ εἰς τὸ μέλλον ὑποθήκα_ς τῆς σωτηρί^α_ς δί^δωσι^ν.
ἀλλ' ἀναχωρῆσαι οὐ μόνον διασώζει, ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ μέλλον ὑποθήκας τῆς σωτηρίας δίδωσιν.
συμβλήσεαι ἀπροοράτως συ^μβάλῃς·
συμβλήσεαι ἀπροοράτως συμβάλῃς·
πρὸς κατάπληξι^ν τοῦτο·
πρὸς κατάπληξιν τοῦτο·
φησὶ^ γὰ^ρ “μοῖραν δ' οὔ τι^νά^ φημι^ πεφυγμένον” Il.
φησὶ γὰρ “μοῖραν δ' οὔ τινά φημι πεφυγμένον” Il.
6.
6.
488.
488.
342.
342.
μέγα^ ἀντὶ^ τοῦ ἀθρόως.
μέγα ἀντὶ τοῦ ἀθρόως.
346.
346.
ἐφέηκα^ οὐκ εἶπεν 'ἔνυξα' ἢ 'οὔτασα·'
ἐφέηκα οὐκ εἶπεν 'ἔνυξα' ἢ 'οὔτασα·'
μά^χεται οὖν ἡ ζηνοδότειος γρα^φή cf.
μάχεται οὖν ἡ ζηνοδότειος γραφή cf.
ad v.
ad v.
273.
273.
357.
357.
τοσ σ ούσ δ' ἀνθρώπους οἱ περὶ^ ἀρίσταρχον ἐν πα^ρολκῇ λα^μβά^νουσι^ τὸν “δε·”
τοσ σ ούσ δ' ἀνθρώπους οἱ περὶ ἀρίσταρχον ἐν παρολκῇ λαμβάνουσι τὸν “δε·”
οὕτω καὶ ἡ παράδοσι^ς.
οὕτω καὶ ἡ παράδοσις.
ὁ δὲ ἀσκαλωνίτης περισπῶ τὸ “το σ σοῦς.
ὁ δὲ ἀσκαλωνίτης περισπῶ τὸ “το σ σοῦς.
' 362.
' 362.
στιχὸς εἶμι^ διαμπερές ἕως τοῦ πέρατος τῆς φάλαγγος.
στιχὸς εἶμι διαμπερές ἕως τοῦ πέρατος τῆς φάλαγγος.
367.
367.
καί κεν ἐγὼν ἐπέεσσι^ εἰς τὰ^ ἔργα^ κελεύει ἀ^φορᾶν, οὐκ εἰς τὰ_ς ἐπαγγελία_ς.
καί κεν ἐγὼν ἐπέεσσι εἰς τὰ ἔργα κελεύει ἀφορᾶν, οὐκ εἰς τὰς ἐπαγγελίας.
370.
370.
κολούει ἀτελὲς ποιεῖ, ὡς τὸ “ἐνικλᾶν, ὅτ τ ι νοήσω” Il.
κολούει ἀτελὲς ποιεῖ, ὡς τὸ “ἐνικλᾶν, ὅτ τ ι νοήσω” Il.
8.
8.
408.
408.
372.
372.
εἰ πυ_ρὶ^ χεῖρα^ς ἔοικε ποικί^λον τὸ δι^ανόημα^, καὶ πολὺ^ν ἐν βρα^χεῖ νοῦν ἔχον καὶ δι^ὰ^ τῆς ἀναλήψεως ἐμφαῖνον ὑ^περβολὴν τῆς ἀμφοῖν δυ^νά^μεως, πυ_ρὸς μὲν ὀξύτητα^, σιδήρου δὲ καρτερίαν πα^ρα λα^βόν.
εἰ πυρὶ χεῖρας ἔοικε ποικίλον τὸ διανόημα, καὶ πολὺν ἐν βραχεῖ νοῦν ἔχον καὶ διὰ τῆς ἀναλήψεως ἐμφαῖνον ὑπερβολὴν τῆς ἀμφοῖν δυνάμεως, πυρὸς μὲν ὀξύτητα, σιδήρου δὲ καρτερίαν παρα λαβόν.
376.
376.
μηκέτι^ πάμπα^ν προμάχιζε μὴ προμά^χει, ἀλλὰ^ σὺ^ν τοῖς ἄλλοις αὐτὸν δέχου.
μηκέτι πάμπαν προμάχιζε μὴ προμάχει, ἀλλὰ σὺν τοῖς ἄλλοις αὐτὸν δέχου.
ἄλλως :
ἄλλως :
μηκέτι^ πάμπα^ν ταμιεύεται ὁ ποιητὴς τὸ πρόσωπον ἕκτορος εἰς τὰ^ τελευταῖα^.
μηκέτι πάμπαν ταμιεύεται ὁ ποιητὴς τὸ πρόσωπον ἕκτορος εἰς τὰ τελευταῖα.
378.
378.
ἠὲ βά^λῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι^ τύψῃ ἀντὶ^ τοῦ “σχέδην” ἀντέθηκε δὲ αὐτῷ τὸ “βά^λῃ.”
ἠὲ βάλῃ ἠὲ σχεδὸν ἄορι τύψῃ ἀντὶ τοῦ “σχέδην” ἀντέθηκε δὲ αὐτῷ τὸ “βάλῃ.”
383.
383.
ἐσθλὸν ὀτρυντείδην ἔθος μὲν αὐτῷ ποικίλλειν ἐν ταῖς ἐπι^διηγήσεσι^ τὸν λόγον, νυ_νὶ_ δὲ καιριώτατα^ χρῆται τῷ τοιούτῳ εἴδει·
ἐσθλὸν ὀτρυντείδην ἔθος μὲν αὐτῷ ποικίλλειν ἐν ταῖς ἐπιδιηγήσεσι τὸν λόγον, νυνὶ δὲ καιριώτατα χρῆται τῷ τοιούτῳ εἴδει·
μετὰ^ γὰ^ρ τοσαύτα_ς μά^χα_ς καὶ ἀ^ναιρέσεις ἔδει καλλωπίσμα^σι^ χρήσασθαι ἔξωθεν δι^ὰ^ τὸ προσκορές, ἅ^μα^ δὲ καὶ περὶ^ τοῦ συστῆσαι τὸν πρῶτον ὑπ' ἀχιλλέως ἀ^νῃρημένον, ὅτι^ οὐκ ἦν τῶν τυ^χόντων.
μετὰ γὰρ τοσαύτας μάχας καὶ ἀναιρέσεις ἔδει καλλωπίσμασι χρήσασθαι ἔξωθεν διὰ τὸ προσκορές, ἅμα δὲ καὶ περὶ τοῦ συστῆσαι τὸν πρῶτον ὑπ' ἀχιλλέως ἀνῃρημένον, ὅτι οὐκ ἦν τῶν τυχόντων.
384.
384.
ὃν νύμφη τέκε ἔν τι^σι^ τῶν φαύλων ἀντιγράφων μετὰ^ τοῦ τ “τὸν νύμφη τέκε.”
ὃν νύμφη τέκε ἔν τισι τῶν φαύλων ἀντιγράφων μετὰ τοῦ τ “τὸν νύμφη τέκε.”
385.
385.
ὕ_λης ἐν πί_ονι^ δήμῳ ὕδη δι^ὰ^ τοῦ δ ἡ τῆς λυδίας πόλι^ς, ὕλη δὲ τῆς βοιωτίας δι^ὰ^ τοῦ λ·
ὕλης ἐν πίονι δήμῳ ὕδη διὰ τοῦ δ ἡ τῆς λυδίας πόλις, ὕλη δὲ τῆς βοιωτίας διὰ τοῦ λ·
“ὕλῃ ἔνι οἰκί^α^ ναίων Il.
“ὕλῃ ἔνι οἰκία ναίων Il.
7.
7.
221.
221.
386.
386.
τὸν δ' ἰθὺς μεμα^ῶτα^ σημειοῦνται τι^νές, ὅτι^ “εἰς εὐθὺ ὁρμῶντα^.
τὸν δ' ἰθὺς μεμαῶτα σημειοῦνται τινές, ὅτι “εἰς εὐθὺ ὁρμῶντα.
' 387.
' 387.
πᾶσα^ κεάσθη “πᾶσα^” ἀντὶ^ τοῦ ὅλη·
πᾶσα κεάσθη “πᾶσα” ἀντὶ τοῦ ὅλη·
“πά^ντα^ νέκυν καταείνυον” Il.
“πάντα νέκυν καταείνυον” Il.
23.
23.
135.
135.
388.
388.
δούπησεν ἐκ τοῦ πα^ρακολουθοῦντος, ἀντὶ^ τοῦ ἀ^πέθα^νεν.
δούπησεν ἐκ τοῦ παρακολουθοῦντος, ἀντὶ τοῦ ἀπέθανεν.
390.
390.
ἐνθά^δε δεικτι^κῶς, ὡς “ἐνθά^δε κ' αὖθι^ μένων” Od.
ἐνθάδε δεικτικῶς, ὡς “ἐνθάδε κ' αὖθι μένων” Od.
5.
5.
208.
208.
.
.
σημειωτέον δέ, ὡς δι^ὰ^ ἀκρι_βεία_ς ἴσα_σι^ν ἀλλήλους, ὡς καὶ δόλωνα οἱ περὶ^ διομήδην Il.
σημειωτέον δέ, ὡς διὰ ἀκριβείας ἴσασιν ἀλλήλους, ὡς καὶ δόλωνα οἱ περὶ διομήδην Il.
10.
10.
447.
447.
391.
391.
ὅθι^ τοι τέμενος πατρῴιον κώμη ἐστὶ^ λυδίας ἀλαδα, ἔνθα^ φησὶ^ν ἡροδοτος ?
ὅθι τοι τέμενος πατρῴιον κώμη ἐστὶ λυδίας ἀλαδα, ἔνθα φησὶν ἡροδοτος ?
93....
93....
βωμὸν ἰφιτίωνος καὶ ἄ^γα^λμα^ λί^θι^νον κολοσσικὸν ἠκρωτηριασμένον ἀρχαίῳ τύ^πῳ εἰργασμένον·
βωμὸν ἰφιτίωνος καὶ ἄγαλμα λίθινον κολοσσικὸν ἠκρωτηριασμένον ἀρχαίῳ τύπῳ εἰργασμένον·
καὶ τοὺς περὶ^ τὴν λίμνην κα^λά^μους συνδονεῖσθαι εἰλειδί^οις, ὥς φησι^ν “ὅθι^ τοι τέμενος πατρῳιόν ἐστι^ν.”
καὶ τοὺς περὶ τὴν λίμνην καλάμους συνδονεῖσθαι εἰλειδίοις, ὥς φησιν “ὅθι τοι τέμενος πατρῳιόν ἐστιν.”
392.
392.
ὕλλῳ ἐπ' ἰχθυόεντι^ ὕλλος νῦν φρύγιος κα^λεῖται·
ὕλλῳ ἐπ' ἰχθυόεντι ὕλλος νῦν φρύγιος καλεῖται·
ἐκ βάλλει δὲ μετα^ξὺ^ θυατείρων καὶ σάρδεων.
ἐκ βάλλει δὲ μεταξὺ θυατείρων καὶ σάρδεων.
ἄλλως :
ἄλλως :
ὕλλῳ ἐπ' ἰχθυόεντι^ καὶ ἕρμῳ δι_νήεντι^ τὸ σχῆμα^ ὁμοιόπτωτον.
ὕλλῳ ἐπ' ἰχθυόεντι καὶ ἕρμῳ δινήεντι τὸ σχῆμα ὁμοιόπτωτον.
.
.
ἐν βρα^χεῖ δὲ τό τε πλῆθος ἔδειξε τῶν ἰ^χθύ^ων τοῦ τε ἕρμου τὸ τα^χὺ τῶν ῥευμά^των·
ἐν βραχεῖ δὲ τό τε πλῆθος ἔδειξε τῶν ἰχθύων τοῦ τε ἕρμου τὸ ταχὺ τῶν ῥευμάτων·
καὶ γὰ^ρ δύσπλωτός ἐστι^ν.
καὶ γὰρ δύσπλωτός ἐστιν.
394.
394.
ἐπὶ^ σώτροις δα^τέοντο ἐναργῶς ἔδειξεν αἰκισμὸν σώμα^τος ὑ^πὸ τῶν παραθεόντων τροχῶν δι^αιρουμένου.
ἐπὶ σώτροις δατέοντο ἐναργῶς ἔδειξεν αἰκισμὸν σώματος ὑπὸ τῶν παραθεόντων τροχῶν διαιρουμένου.
395.
395.
δημολέοντα ἐν ὀλί^γοις ὅλα_ δεδήλωκε, τὸ ὄνομα^, τὸν τρόπον, τὸν πα^τέρα^, τὸν τόπον ἐφ' ὃν ἡ πληγή, ὅτι^ ἐπὶ^ τὴν κεφα^λὴν καὶ ὅτι^ δι^ὰ^ τῆς κυνέης, καὶ κα^τὰ^ ποῖον μέρος τῆς κεφα^λῆς, καὶ μέχρι^ ποῦ δι^ῆλθεν.
δημολέοντα ἐν ὀλίγοις ὅλα δεδήλωκε, τὸ ὄνομα, τὸν τρόπον, τὸν πατέρα, τὸν τόπον ἐφ' ὃν ἡ πληγή, ὅτι ἐπὶ τὴν κεφαλὴν καὶ ὅτι διὰ τῆς κυνέης, καὶ κατὰ ποῖον μέρος τῆς κεφαλῆς, καὶ μέχρι ποῦ διῆλθεν.
ὅτι^ “ῥῆξ' ὀστέον 390.
ὅτι “ῥῆξ' ὀστέον 390.
δημολεόντα ἀρίσταρχος·
δημολεόντα ἀρίσταρχος·
τι^νὲς δὲ “δηιλέοντα.”
τινὲς δὲ “δηιλέοντα.”
396.
396.
ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα^ μά^χης ἓν ἐκ τῶν τρι^ῶν λέξεων ση μαίνεται, ἐν πολέμῳ ἀ^γα^θόν·
ἐσθλὸν ἀλεξητῆρα μάχης ἓν ἐκ τῶν τριῶν λέξεων ση μαίνεται, ἐν πολέμῳ ἀγαθόν·
δυ^να^τὸν δὲ καὶ ἐν τῷ “ἐσθλόν” στίζειν.
δυνατὸν δὲ καὶ ἐν τῷ “ἐσθλόν” στίζειν.
397.
397.
κα^τὰ^ κρότα^φον καὶ ἡ περὶ^ τὰ_ς πληγὰ_ς ποικι^λία θαυμασία.
κατὰ κρόταφον καὶ ἡ περὶ τὰς πληγὰς ποικιλία θαυμασία.
ἄμφω γὰ^ρ κα^τὰ^ τῆς κεφα^λῆς τέτρωνται·
ἄμφω γὰρ κατὰ τῆς κεφαλῆς τέτρωνται·
ἀλλ' ὃ μὲν πρόσω ἱ_έμενος κα^τὰ^ μέσην τὴν κεφα^λὴν πλήσσεται, ὃ δὲ ἤδη παρατρέχων, ὡς ἔοικε, καὶ εἰς φυγὴν ὁρμώμενος δι^ὰ^ τοῦ κροτά^φου, ὁ δὲ τρί^τος κα^τὰ^ τὸ μετάφρενον ἀπεστραμμένος τιτρώσκεται.
ἀλλ' ὃ μὲν πρόσω ἱέμενος κατὰ μέσην τὴν κεφαλὴν πλήσσεται, ὃ δὲ ἤδη παρατρέχων, ὡς ἔοικε, καὶ εἰς φυγὴν ὁρμώμενος διὰ τοῦ κροτάφου, ὁ δὲ τρίτος κατὰ τὸ μετάφρενον ἀπεστραμμένος τιτρώσκεται.
403.
403.
θυ_μὸν ἄισθε ἀπέπνεεν.
θυμὸν ἄισθε ἀπέπνεεν.
404.
404.
ἤρυγεν ἑλκόμενος νηλεύς, φα_σί^ν, ἐ.
ἤρυγεν ἑλκόμενος νηλεύς, φασίν, ἐ.
μιλήτῳ ἱ^ερὸν πο σειδῶνος ἑλικωνίου ἱδρύ_σα^το κα^τὰ^ μίμησι^ν τοῦ ἐν ἑλίκῃ τῆς ἀχαΐας.
μιλήτῳ ἱερὸν πο σειδῶνος ἑλικωνίου ἱδρύσατο κατὰ μίμησιν τοῦ ἐν ἑλίκῃ τῆς ἀχαΐας.
σύ^νηθες δὲ τοῖς αὐτόσε καθ' ἕκαστον ἔτος ἐπι^τελεῖν τὰ_ς θυ^σί^α_ς τῷ θεῷ σημεῖα^ λα^μβά^νουσι^ν ἀ^πὸ τῆς τῶν ταύρων ἐρυγῆς·
σύνηθες δὲ τοῖς αὐτόσε καθ' ἕκαστον ἔτος ἐπιτελεῖν τὰς θυσίας τῷ θεῷ σημεῖα λαμβάνουσιν ἀπὸ τῆς τῶν ταύρων ἐρυγῆς·
βοώντων γὰ^ρ τῶν ταύρων δοκοῦσι^ν εὐμενῆ τε εἶναι τὸν θεὸν καὶ τὴν θυ^σί^α_ν ἀσπάζεσθαι.
βοώντων γὰρ τῶν ταύρων δοκοῦσιν εὐμενῆ τε εἶναι τὸν θεὸν καὶ τὴν θυσίαν ἀσπάζεσθαι.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἤρυγεν εἰκότως ἀ^νερυγγάνων τὸ αἷμα^ καὶ ὀξέως ἀ^πο θνήσκει·
ἤρυγεν εἰκότως ἀνερυγγάνων τὸ αἷμα καὶ ὀξέως ἀπο θνήσκει·
τὴν γὰ^ρ τρα_χεῖα^ν ἀρτηρίαν διεκόπη καὶ τὸν στόμα^χον δι^ήρηται, ὅ ἐστι^ τὸν οἰσοφά^γον, καὶ μέχρι^ τοῦ θυ_μοῦ φθά^νει τὸ δόρυ.
τὴν γὰρ τραχεῖαν ἀρτηρίαν διεκόπη καὶ τὸν στόμαχον διήρηται, ὅ ἐστι τὸν οἰσοφάγον, καὶ μέχρι τοῦ θυμοῦ φθάνει τὸ δόρυ.
θυ_μὸς δέ ἐστι^ν ὑμὴν μετα^ξὺ^ τῶν κλειδῶν κείμενος πρὸς τὸ μὴ πλήττεσθαι ὑ^πὸ τοῦ ὀστοῦ τὴν τρα_χεῖα^ν ἀρτηρίαν.
θυμὸς δέ ἐστιν ὑμὴν μεταξὺ τῶν κλειδῶν κείμενος πρὸς τὸ μὴ πλήττεσθαι ὑπὸ τοῦ ὀστοῦ τὴν τραχεῖαν ἀρτηρίαν.