Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἑλικώνιον αἰολεῖς πα^ρὰ^ τὰ_ς γενικὰ_ς τῶν πρωτοτύ^πων ποιοῦσι^ κτητι^κοὺς τύ^πους, ἑτέρων ἑτερώνιος, ἄλ λ ων ἀλ λ ώνιος, ἐτυμώ νιος, ἀνεμώνιος καὶ δι^ὰ^ τὴν εὐφωνίαν ἀ^νεμώλι^ος, ἑλικῶν ἑλικώνιος·
ἑλικώνιον αἰολεῖς παρὰ τὰς γενικὰς τῶν πρωτοτύπων ποιοῦσι κτητικοὺς τύπους, ἑτέρων ἑτερώνιος, ἄλ λ ων ἀλ λ ώνιος, ἐτυμώ νιος, ἀνεμώνιος καὶ διὰ τὴν εὐφωνίαν ἀνεμώλιος, ἑλικῶν ἑλικώνιος·
φησὶ^ν οὖν τὸν ἐν ἑλίκῃ τῆς ἀχαίας τι_μώμενον.
φησὶν οὖν τὸν ἐν ἑλίκῃ τῆς ἀχαίας τιμώμενον.
τὰ^ δὲ δι^ὰ^ τοῦ ιος, εἰ μὲν τὸ πρωτότυ^πον εἰς ος, δι^ὰ^ τοῦ ησιος, ἰθακήσιος ἀ^πὸ τοῦ ἴθακος, ὀχήσιος, βροτήσιος, ἐτήσιος, μεθοδήσιος, εἰ δὲ τρέποιτο τὸ η τοῦ πρωτοτύ^που εἰς ᾱ πα^ρὰ^ δωριεῦσι, δι^ὰ^ τοῦ ᾱ, πρυμνάσιον, κορυφάσιον.
τὰ δὲ διὰ τοῦ ιος, εἰ μὲν τὸ πρωτότυπον εἰς ος, διὰ τοῦ ησιος, ἰθακήσιος ἀπὸ τοῦ ἴθακος, ὀχήσιος, βροτήσιος, ἐτήσιος, μεθοδήσιος, εἰ δὲ τρέποιτο τὸ η τοῦ πρωτοτύπου εἰς ᾱ παρὰ δωριεῦσι, διὰ τοῦ ᾱ, πρυμνάσιον, κορυφάσιον.
οὕτως ἔχει καὶ τὸ κοράσιον, ὃ μᾶλλόν ἐστι^ μακεδονικόν.
οὕτως ἔχει καὶ τὸ κοράσιον, ὃ μᾶλλόν ἐστι μακεδονικόν.
406.
406.
ὣς ἄ^ρα^ ἐρυγόντα^ πρὸς τὴν ἐπανάληψι^ν τοῦ “ἤρυγεν” 404 τὸ σημεῖον.
ὣς ἄρα ἐρυγόντα πρὸς τὴν ἐπανάληψιν τοῦ “ἤρυγεν” 404 τὸ σημεῖον.
ἐρυγόντα^ πα^ροξυ^τονητέον τὴν μετοχήν·
ἐρυγόντα παροξυτονητέον τὴν μετοχήν·
β' γά^ρ ἐστι^ν ἀ^όρι^στος, ὡς ἐδήλωσε τὸ “ἤρυγεν ἑλκόμενος” 404.
β' γάρ ἐστιν ἀόριστος, ὡς ἐδήλωσε τὸ “ἤρυγεν ἑλκόμενος” 404.
410.
410.
πόδεσ σ ι δὲ πά^ντα^ς ἐνί_κα_ τοὺς νόθους·
πόδεσ σ ι δὲ πάντας ἐνίκα τοὺς νόθους·
ὁ γὰ^ρ πολίτης “σκοπὸς ἷζε ποδωκ ε ίῃσι^ πεποιθώς” Il.
ὁ γὰρ πολίτης “σκοπὸς ἷζε ποδωκ ε ίῃσι πεποιθώς” Il.
2.
2.
792.
792.
ἐπι^νοεῖ δὲ ἑκάστῳ τὸ πρὸς δι^ήγησι^ν ἡδύ.
ἐπινοεῖ δὲ ἑκάστῳ τὸ πρὸς διήγησιν ἡδύ.
411.
411.
ποδῶν ἀ^ρετὴν ἀναφαίνων τὸ πλεονέκτημά^ φησι^ν ἀνέπεισεν αὐτὸν ἀντιστῆναι ἀχιλλεῖ ἐλπί^σα^ντα^ τα^χέως ἀναφεύξεσθαι.
ποδῶν ἀρετὴν ἀναφαίνων τὸ πλεονέκτημά φησιν ἀνέπεισεν αὐτὸν ἀντιστῆναι ἀχιλλεῖ ἐλπίσαντα ταχέως ἀναφεύξεσθαι.
414.
414.
νῶτα^ πα^ραΐσσοντος παρακλίνοντος τὰ^ νῶτα^.
νῶτα παραΐσσοντος παρακλίνοντος τὰ νῶτα.
πα^ρ αΐσσοντα^ σύντομος ὁ λόγος τοῦ πρὸς τι_μωρί^α_ν σπεύδοντος, καίτοι πρὸς αἰνείαν πλείους ἀποτέταται λόγους.
παρ αΐσσοντα σύντομος ὁ λόγος τοῦ πρὸς τιμωρίαν σπεύδοντος, καίτοι πρὸς αἰνείαν πλείους ἀποτέταται λόγους.
ὅθι^ ζωστῆρος ὀχῆες ἢ δι' ὅλου κρί^κοις συνέχεσθαι τὸν ζωστῆρα^ πρὸς τὸν θώρακα^ νοητέον, ἢ καθ' ὑπερβα^τὸν ἐκδεκτέον, “ἀντικρὺ δὲ δι^έσχε παρ' ὀμφα^λόν, ὅθι^ ζωστῆρος ὀχῆες χρύ_σειοι σύνεχον.
ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες ἢ δι' ὅλου κρίκοις συνέχεσθαι τὸν ζωστῆρα πρὸς τὸν θώρακα νοητέον, ἢ καθ' ὑπερβατὸν ἐκδεκτέον, “ἀντικρὺ δὲ διέσχε παρ' ὀμφαλόν, ὅθι ζωστῆρος ὀχῆες χρύσειοι σύνεχον.
' 415.
' 415.
καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ ὅτι^ διπλοῖ οἱ θώρα_κες κα^τὰ^ τὸν τῆς ζώσεως τόπον.
καὶ διπλόος ἤντετο θώρηξ ὅτι διπλοῖ οἱ θώρακες κατὰ τὸν τῆς ζώσεως τόπον.
418.
418.
προτὶ οἷ δ' ἔλαβ' ἔντερα^ χερσὶ^ λι^α^σθείς προσέλα^βεν ἑαυτοῦ τὰ^ ἔντερα^ ἀποκυλισθείς.
προτὶ οἷ δ' ἔλαβ' ἔντερα χερσὶ λιασθείς προσέλαβεν ἑαυτοῦ τὰ ἔντερα ἀποκυλισθείς.
ἄλλως :
ἄλλως :
προτὶ οἷ περισπαστέον τὴν “οἷ·”
προτὶ οἷ περισπαστέον τὴν “οἷ·”
ἔστι^ γὰ^ρ πρὸς ἑαυτόν.
ἔστι γὰρ πρὸς ἑαυτόν.
422.
422.
ἀλλ' ἀντί^ος ἦλθε ὁ γὰ^ρ ἔλεος ἀμελεῖν αὐτὸν τῆς ψυ_χῆς τε καὶ τῆς ἐντολῆς ἀπόλλωνος ποιεῖ.
ἀλλ' ἀντίος ἦλθε ὁ γὰρ ἔλεος ἀμελεῖν αὐτὸν τῆς ψυχῆς τε καὶ τῆς ἐντολῆς ἀπόλλωνος ποιεῖ.
424.
424.
ἀνέπαλτο ἐδήλωσεν ὑ^πὸ τῆς ἡδονῆς ἑαυτοῦ μείζω γενό μενον.
ἀνέπαλτο ἐδήλωσεν ὑπὸ τῆς ἡδονῆς ἑαυτοῦ μείζω γενό μενον.
425.
425.
ἐσεμάσ σ ατο θυ_μόν ἥψα^το τῆς ψυ_χῆς, ἢ ἐκηλίδωσεν.
ἐσεμάσ σ ατο θυμόν ἥψατο τῆς ψυχῆς, ἢ ἐκηλίδωσεν.
427.
427.
ἀ^νὰ^ πτολέμοιο γεφύ_ρα_ς ἐν τοῖς μετα^ξὺ^ τῶν στά^σεων διαστήμα^σι^ν.
ἀνὰ πτολέμοιο γεφύρας ἐν τοῖς μεταξὺ τῶν στάσεων διαστήμασιν.
434.
434.
σὺ^ μὲν ἐσθλός εἰρωνεία_·
σὺ μὲν ἐσθλός εἰρωνεία·
προείρηται “τὸν δ' οὐ ταρβήσας” 435.
προείρηται “τὸν δ' οὐ ταρβήσας” 435.
θεῶν ἐν γούνα^σι^ κεῖται ἱκεσίαις ἢ λι^ταῖς ἢ κόλποις.
θεῶν ἐν γούνασι κεῖται ἱκεσίαις ἢ λιταῖς ἢ κόλποις.
436.
436.
χειρότερος χέρ ε ιος χερ ε ιότερος, συγκοπῇ καὶ πλεο νασμῷ χειρότερος.
χειρότερος χέρ ε ιος χερ ε ιότερος, συγκοπῇ καὶ πλεο νασμῷ χειρότερος.
437.
437.
καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ^ πάροιθεν “πάροιθεν” ὅτε τὸν πάτρο κλον ἀ^νῄρηκεν Il.
καὶ ἐμὸν βέλος ὀξὺ πάροιθεν “πάροιθεν” ὅτε τὸν πάτρο κλον ἀνῄρηκεν Il.
16.
16.
820.
820.
ὀξὺ^ πάροιθεν συναπτέον τὸ ὀξὺ^ πάροιθεν·”
ὀξὺ πάροιθεν συναπτέον τὸ ὀξὺ πάροιθεν·”
δηλοῖ γὰ^ρ τὸ 'ὠξυμμένον κα^τὰ^ τὸ ἔμπροσθεν.'
δηλοῖ γὰρ τὸ 'ὠξυμμένον κατὰ τὸ ἔμπροσθεν.'
439.
439.
νοιῇ ἐπὶ^ τὸ “πνοιῇ” βρα^χὺ^ διασταλτέον πρὸς τὸ σαφέ στερον.
νοιῇ ἐπὶ τὸ “πνοιῇ” βραχὺ διασταλτέον πρὸς τὸ σαφέ στερον.
ἄλλως :
ἄλλως :
πνοιῇ ἀχιλλῆος πά^λι^ν ἔτρα^πεν κα^τα^γέλα^στα^ ταῦτα^, ὥς φησι^ν πρακλέων.
πνοιῇ ἀχιλλῆος πάλιν ἔτραπεν καταγέλαστα ταῦτα, ὥς φησιν πρακλέων.
440.
440.
ψύ_ξα_σα^ τῇ κι_νήσει τῆς χειρὸς ἡρέμα^ ἐξανεμίσασα^ “ψύχεος ἱμείρων κατελέξατο” Od.
ψύξασα τῇ κινήσει τῆς χειρὸς ἡρέμα ἐξανεμίσασα “ψύχεος ἱμείρων κατελέξατο” Od.
10.
10.
155.
155.
ἄλλως :
ἄλλως :
ψύ_ξα_σα^ πνεύσα_σα^, φυ_σήσα_σα^.
ψύξασα πνεύσασα, φυσήσασα.
451.
451.
μέλλεις εὔχεσθαι, ἰὼν ἐς δοῦπον ἀ_κόντων ᾧ ἔοικα^ς εὔ χεσθαι πα^ρα^γενόμενος εἰς τὰ_ς μά^χα_ς.
μέλλεις εὔχεσθαι, ἰὼν ἐς δοῦπον ἀκόντων ᾧ ἔοικας εὔ χεσθαι παραγενόμενος εἰς τὰς μάχας.
452.
452.
ἡ θῆν σ' ἐξανύω καὶ τῆς νῦν ἀποτυχία_ς εἰς θεοὺς ἀ^νήγα^γε τὴν αἰτί^α_ν καὶ τῆς αὖθι^ς ἐπιτυχία_ς.
ἡ θῆν σ' ἐξανύω καὶ τῆς νῦν ἀποτυχίας εἰς θεοὺς ἀνήγαγε τὴν αἰτίαν καὶ τῆς αὖθις ἐπιτυχίας.
ἄλλως :
ἄλλως :
θῆν περισπαστέον τὸν “η” ἔστι^ γὰ^ρ βεβαιωτι^κός.
θῆν περισπαστέον τὸν “η” ἔστι γὰρ βεβαιωτικός.
ἐξανύω βαρυντέον τὸ “ἀνύω·”
ἐξανύω βαρυντέον τὸ “ἀνύω·”
ἐνεστῶτος γά^ρ ἐστι^ν ἀντὶ^ μέλ λοντος, ὡς τὸ ἐρύ^ω Il.
ἐνεστῶτος γάρ ἐστιν ἀντὶ μέλ λοντος, ὡς τὸ ἐρύω Il.
22.
22.
67.
67.
454.
454.
νῦν δ' ἄλλους ὡς πρόσθεν ἀποτυχῶν τοῦ αἰνείου εἰς τὸ πλῆθος τρέπεται 194, οὕτω καὶ νῦν.
νῦν δ' ἄλλους ὡς πρόσθεν ἀποτυχῶν τοῦ αἰνείου εἰς τὸ πλῆθος τρέπεται 194, οὕτω καὶ νῦν.
ἐπιείσομαι ἐπιπορεύσομαι.
ἐπιείσομαι ἐπιπορεύσομαι.
456.
456.
ὃ δὲ τὸν μὲν ἔα_σε ἐπιτρέχει τὸν τῶν βα^ρβά^ρων θά^να^τον, ἐπὶ^ τῇ εὐχερείᾳ καὶ ὀξύτητι^ τοῦ ἀχιλλέως ταχύνας τὸν λόγον.
ὃ δὲ τὸν μὲν ἔασε ἐπιτρέχει τὸν τῶν βαρβάρων θάνατον, ἐπὶ τῇ εὐχερείᾳ καὶ ὀξύτητι τοῦ ἀχιλλέως ταχύνας τὸν λόγον.
460.
460.
λαόγονον καὶ δάρδανον πα^ρέλι^πε τούτων τὰ_ς πληγά_ς, ὅπως μὴ προσκορεῖς ὑ^πά^ρχοιεν.
λαόγονον καὶ δάρδανον παρέλιπε τούτων τὰς πληγάς, ὅπως μὴ προσκορεῖς ὑπάρχοιεν.
462.
462.
τὸν μὲν δουρὶ^ βα^λών εἰκότως τὸν πρῶτον δι^ὰ^ βολῆς ἀ^ναιρεῖ, πλησί^ον δὲ γενόμενος τὸν ἕτερον τῷ ξί^φει.
τὸν μὲν δουρὶ βαλών εἰκότως τὸν πρῶτον διὰ βολῆς ἀναιρεῖ, πλησίον δὲ γενόμενος τὸν ἕτερον τῷ ξίφει.
τὸ ν δὲ σχεδὸν τύ^ψα_ς σχέδην παίσα_ς·
τὸ ν δὲ σχεδὸν τύψας σχέδην παίσας·
ἀντέθηκε δὲ τὸ “βάλε.
ἀντέθηκε δὲ τὸ “βάλε.
' 463 9·
' 463 9·
ὃ μὲν ἀντί^ος ἤλυ^θε πα^ραλλάσσων τὸ ὁμοειδὲς ἐποίησέ τι^να^ ἱκετεύοντα^.
ὃ μὲν ἀντίος ἤλυθε παραλλάσσων τὸ ὁμοειδὲς ἐποίησέ τινα ἱκετεύοντα.
τὸ ἑξῆς, τρῶα δ' ἀλαστορίδην φασγάνῳ οὖτα^ καθ' ἧπα^ρ, καὶ τὰ^ λοιπὰ^ δι^ὰ^ μέσου.
τὸ ἑξῆς, τρῶα δ' ἀλαστορίδην φασγάνῳ οὖτα καθ' ἧπαρ, καὶ τὰ λοιπὰ διὰ μέσου.
ἢ κοινὸν τὸ “ἔτυψεν” ἐκδεκ τέον ἀ^πὸ τοῦ “σχεδὸν ἄορι^ τύ^ψα_ς” 462.
ἢ κοινὸν τὸ “ἔτυψεν” ἐκδεκ τέον ἀπὸ τοῦ “σχεδὸν ἄορι τύψας” 462.
464.
464.
εἴ πως εὑ πεφίδοιτο ἡ μὲν “εὗ” ἐγκλίνεται, τὸ δὲ “κῶς” οὐ πάντως ὀξυνθήσεται·
εἴ πως εὑ πεφίδοιτο ἡ μὲν “εὗ” ἐγκλίνεται, τὸ δὲ “κῶς” οὐ πάντως ὀξυνθήσεται·
καὶ ἐμελέτησε πολλά^κι^ς ἐγκλι^τι^κῶν ἐπι^φερο μένων μὴ ὀξύ_νεσθαι, “οὔ πως ἔστ', ἀγέλαε” Od.
καὶ ἐμελέτησε πολλάκις ἐγκλιτικῶν ἐπιφερο μένων μὴ ὀξύνεσθαι, “οὔ πως ἔστ', ἀγέλαε” Od.
22.
22.
·
·
“μή πως με προϊδών” Od.
“μή πως με προϊδών” Od.
4.
4.
396·
396·
“οὔ πω μίν φα_σιν φαγέμεν” Od.
“οὔ πω μίν φασιν φαγέμεν” Od.
16.
16.
143.
143.
οὕτως οὖν καὶ τὸ “εἴ πως εὑ” οὐκ ἀναγκαστικὴν ἔξει τὴν ἐπὶ^ τοῦ χνς ὀξεῖα^ν·
οὕτως οὖν καὶ τὸ “εἴ πως εὑ” οὐκ ἀναγκαστικὴν ἔξει τὴν ἐπὶ τοῦ χνς ὀξεῖαν·
ὁ μέντοι ἀρίσταρχος γενόμενος κατ' αὐτὴν τὴν προσῳδίαν τοῦτο μόνον ἀπεφήνατο·
ὁ μέντοι ἀρίσταρχος γενόμενος κατ' αὐτὴν τὴν προσῳδίαν τοῦτο μόνον ἀπεφήνατο·
ἐγκλί^νειν δεῖ τῷ τόνῳ καὶ δασύ^νειν τὴν τρί^την συλλαβήν·
ἐγκλίνειν δεῖ τῷ τόνῳ καὶ δασύνειν τὴν τρίτην συλλαβήν·
δηλοῖ γὰ^ρ 'εἴ πως αὑτοῦ.'
δηλοῖ γὰρ 'εἴ πως αὑτοῦ.'
467.
467.
οὐ γά^ρ τοι γλυ^κύ^θυ_μος οὐκ ἀ^νειμένος τῷ θυ_μῷ καὶ ἠπιό φρῶν, ἀλλ' ἐκ τοῦ ἐνα^ντί^ου σκληρὸς καὶ χα^λεπός.
οὐ γάρ τοι γλυκύθυμος οὐκ ἀνειμένος τῷ θυμῷ καὶ ἠπιό φρῶν, ἀλλ' ἐκ τοῦ ἐναντίου σκληρὸς καὶ χαλεπός.
οὐ γά^ρ τοι γλυ^κύ^θυ_μος ἀ^νὴρ οὐδ' ἀγα^νόφρων ὁ μὲν γὰ^ρ ὡς ἀκμάζοντος τοῦ πένθους περίλυ_πός ἐστι^ν ὅτε γὰ^ρ θάπτομεν τοὺς φί^λους, τότε μά^λι^στα^ στερίσκεσθαι αὐτῶν ἐλπίζοντες αὔξομεν τὴν ὀδύνην ὁ δὲ ποιητὴς οὐκ ἐπαινῶν τὸ θυμι^κὸν οὐκ ἀγανόφρονα^ αὐτὸν κα^λεῖ, ὡς τὸ “ἀεικέα μήδετο ἔργα^” Il.
οὐ γάρ τοι γλυκύθυμος ἀνὴρ οὐδ' ἀγανόφρων ὁ μὲν γὰρ ὡς ἀκμάζοντος τοῦ πένθους περίλυπός ἐστιν ὅτε γὰρ θάπτομεν τοὺς φίλους, τότε μάλιστα στερίσκεσθαι αὐτῶν ἐλπίζοντες αὔξομεν τὴν ὀδύνην ὁ δὲ ποιητὴς οὐκ ἐπαινῶν τὸ θυμικὸν οὐκ ἀγανόφρονα αὐτὸν καλεῖ, ὡς τὸ “ἀεικέα μήδετο ἔργα” Il.