Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
22.
22.
395.
395.
γλυ^κύ^θυ_μος γλυκὺ τὸ ἀ^νειμένον·
γλυκύθυμος γλυκὺ τὸ ἀνειμένον·
“σπεῦδε μὴ γλυ^κὺ^ς γένῃ.”
“σπεῦδε μὴ γλυκὺς γένῃ.”
470.
470.
ἧπα^ρ ὄλισθεν ὀλισθηρὰ γὰ^ρ ἡ φύ^σι^ς τοῦ ἥπα^τος·
ἧπαρ ὄλισθεν ὀλισθηρὰ γὰρ ἡ φύσις τοῦ ἥπατος·
αἱμορ ραγία δὲ πολλὴ γέγονε δύ^ο μεγίστων ἀγγείων δι^ῃρημένων τοῦ ἥπα^τος, καὶ τῆς κοίλης, κα^τὰ^ κυρτὰ^ ἔγκειται, καὶ τῆς πύλης, ἥτι^ς ἐστὶ^ κα^τὰ^ τὰ^ σιμά^.
αἱμορ ραγία δὲ πολλὴ γέγονε δύο μεγίστων ἀγγείων διῃρημένων τοῦ ἥπατος, καὶ τῆς κοίλης, κατὰ κυρτὰ ἔγκειται, καὶ τῆς πύλης, ἥτις ἐστὶ κατὰ τὰ σιμά.
μέλα^ν αἷμα^ κατ' αὐτοῦ τὸ μέλα^ν αἷμα^ κα^τὰ^ τοῦ ἥπα^τος ἐκ κρουνίζον τὸν τοῦ χιτῶνος κόλπον ἐνεφύ_σησεν·
μέλαν αἷμα κατ' αὐτοῦ τὸ μέλαν αἷμα κατὰ τοῦ ἥπατος ἐκ κρουνίζον τὸν τοῦ χιτῶνος κόλπον ἐνεφύσησεν·
δι^ὰ^ οὖν τοῦ ρ τὸ “ἐνέ πρησε” 471 γραπτέον.
διὰ οὖν τοῦ ρ τὸ “ἐνέ πρησε” 471 γραπτέον.
473.
473.
δουρὶ^ κατ' οὖ α_ ς ὅρα_, ὅσαι πληγαὶ κα^τὰ^ τῆς κεφα^λῆς ἠνέχθησα^ν·
δουρὶ κατ' οὖ α ς ὅρα, ὅσαι πληγαὶ κατὰ τῆς κεφαλῆς ἠνέχθησαν·
ἣ μὲν “μέ σ σην κακ κεφαλήν” 387, 475, ἣ δὲ “κα^τὰ^ κρότα^φον” 397·
ἣ μὲν “μέ σ σην κακ κεφαλήν” 387, 475, ἣ δὲ “κατὰ κρόταφον” 397·
οὗτος δὲ δι^ὰ^ τοῦ ὠτός.
οὗτος δὲ διὰ τοῦ ὠτός.
ἄλλως :
ἄλλως :
δουρί^ σπεύδων οὐκ εἶπεν οὐ δὲ ὅπως τὸ ξί^φος ἀπέθετο.
δουρί σπεύδων οὐκ εἶπεν οὐ δὲ ὅπως τὸ ξίφος ἀπέθετο.
476.
476.
ὑπεθερμάνθη ξί^φος δαιμονί^ως τὸ βά^θος τῆς πληγῆς παρ έδειξεν .
ὑπεθερμάνθη ξίφος δαιμονίως τὸ βάθος τῆς πληγῆς παρ έδειξεν .
478.
478.
ξυνέχουσι^ τένοντες “τένοντες” τὰ^ συντείνοντα^ τὰ_ς συνα φὰ_ς τῶν νεύρων.
ξυνέχουσι τένοντες “τένοντες” τὰ συντείνοντα τὰς συνα φὰς τῶν νεύρων.
τένοντες “τένοντες” εἰσὶ^ν αἱ ἀ^πονευρώσεις τῶν μυ_ῶν, δι' ὧν γί_νονται ἐκτά^σεις καὶ κάμψεις.
τένοντες “τένοντες” εἰσὶν αἱ ἀπονευρώσεις τῶν μυῶν, δι' ὧν γίνονται ἐκτάσεις καὶ κάμψεις.
481.
481.
πρόσθ' ὁρόων ζηνόδοτος χωρὶ^ς τοῦ θ “πρόσ' ὁρόων.”
πρόσθ' ὁρόων ζηνόδοτος χωρὶς τοῦ θ “πρόσ' ὁρόων.”
483.
483.
σφονδυ^λί^ων τι^νὲς εὐθεῖα^ν λα^μβά^νουσι^ τὸ “σφονδυ^λί^ων.”
σφονδυλίων τινὲς εὐθεῖαν λαμβάνουσι τὸ “σφονδυλίων.”
484.
484.
πείρεω υἱόν ὡς μενέλεω·
πείρεω υἱόν ὡς μενέλεω·
ἡ γὰ^ρ εὐθεῖά^ ἐστι^ πείρεως, ὅπερ ἐν ἄλλοις πείροος Il.
ἡ γὰρ εὐθεῖά ἐστι πείρεως, ὅπερ ἐν ἄλλοις πείροος Il.
2.
2.
844 λέγεται καὶ πείρως Il.
844 λέγεται καὶ πείρως Il.
4.
4.
520.
520.
ὁ δὲ ζηνόδοτος “πειρέως” γρά^φει ἀ^πὸ τῆς πειρεὺς εὐθεία_ς.
ὁ δὲ ζηνόδοτος “πειρέως” γράφει ἀπὸ τῆς πειρεὺς εὐθείας.
485.
485.
ῥίγμον' ἀ^πὸ τοῦ ῥηγμός αἰολικῶς αὐτό ν φα_σιν εἰρῆσθαι “ῥῆγμον·”
ῥίγμον' ἀπὸ τοῦ ῥηγμός αἰολικῶς αὐτό ν φασιν εἰρῆσθαι “ῥῆγμον·”
καὶ γὰ^ρ τὸ ν ῥηγνύ^μενόν φα_σιν·
καὶ γὰρ τὸ ν ῥηγνύμενόν φασιν·
ἔνι^οι δὲ “ῥίγμονα” λέγουσι^ν εἶναι τὸ τέλειον.
ἔνιοι δὲ “ῥίγμονα” λέγουσιν εἶναι τὸ τέλειον.
ἄλλως :
ἄλλως :
ῥίγμονα τι^νὲς ἀπ' εὐθεία_ς τῆς ῥίγμων.
ῥίγμονα τινὲς ἀπ' εὐθείας τῆς ῥίγμων.
486.
486.
μέσ σ ον ἄ_κοντι^ “ἄ_κοντι^” καταχρηστικῶς τῇ μελίᾳ, εἰ μὴ καὶ ἄλλο ἔτυ^χεν ἔχων δόρυ.
μέσ σ ον ἄκοντι “ἄκοντι” καταχρηστικῶς τῇ μελίᾳ, εἰ μὴ καὶ ἄλλο ἔτυχεν ἔχων δόρυ.
490.
490.
ὡς δ' ἀναμαιμά^ει οὗτός ἐστι^ περὶ^ οὗ φησι^ν “εἰ χεῖρα^ς ἔοικε” 372.
ὡς δ' ἀναμαιμάει οὗτός ἐστι περὶ οὗ φησιν “εἰ χεῖρας ἔοικε” 372.
.
.
πολλά^κι^ς δὲ χρησά^μενος τῇ ἀ^πὸ τοῦ πυ_ρὸς πα^ρα βολῇ ἐμψύ^χῳ νῦν τῇ ὀνομα^τοποιί^ᾳ χρῆται μαιμᾶν λέγων τὸ πῦρ ὡς πᾶσα^ν ἐπειγόμενον τὴν ὕ_λην ἀ^να_λῶσαι.
πολλάκις δὲ χρησάμενος τῇ ἀπὸ τοῦ πυρὸς παρα βολῇ ἐμψύχῳ νῦν τῇ ὀνοματοποιίᾳ χρῆται μαιμᾶν λέγων τὸ πῦρ ὡς πᾶσαν ἐπειγόμενον τὴν ὕλην ἀναλῶσαι.
πά^ντα^ δὲ πᾶσι^ πα^ρα βέβληται.
πάντα δὲ πᾶσι παρα βέβληται.
ἢ τε γὰ^ρ προθυ_μία τοῦ ἀχιλλέως ὁμοία_ τῇ τοῦ πυ_ρὸς ὁρμῇ καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀ^ναιρουμένων ὅμοιον τῷ τῆς ὕ_λης βά^θει καὶ τὸ εὐμεταχείριστον τῶν τρώων τῷ τῆς ὕλης καταξήρῳ ἀ^πείκα σται, ἔν τε τῷ “εἰλυφάζει” τὴν ἐπὶ^ πλεῖον εἴλησι^ν τοῦ πυ_ρὸς ἔδειξεν.
ἢ τε γὰρ προθυμία τοῦ ἀχιλλέως ὁμοία τῇ τοῦ πυρὸς ὁρμῇ καὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀναιρουμένων ὅμοιον τῷ τῆς ὕλης βάθει καὶ τὸ εὐμεταχείριστον τῶν τρώων τῷ τῆς ὕλης καταξήρῳ ἀπείκα σται, ἔν τε τῷ “εἰλυφάζει” τὴν ἐπὶ πλεῖον εἴλησιν τοῦ πυρὸς ἔδειξεν.
ἀναμαιμά^ει μετ' ἐνθουσιασμοῦ ἀ^να^βά^λλει τὴν κί_νησι^ν.
ἀναμαιμάει μετ' ἐνθουσιασμοῦ ἀναβάλλει τὴν κίνησιν.
491.
491.
ἀζαλέοιο ξηρὰ_ν ἔχοντος ὕ_λην.
ἀζαλέοιο ξηρὰν ἔχοντος ὕλην.
494.
494.
ῥέε δ' αἵμα^τι^ γαῖα^ ἡ γῆ ὑ^πὸ τοῦ αἵμα^τος ἐρρεῖτο.
ῥέε δ' αἵματι γαῖα ἡ γῆ ὑπὸ τοῦ αἵματος ἐρρεῖτο.
405.
405.
ὡς δ' ὅτε τι^ς ζεύξῃ ὅλον ὅλῳ πα^ρα^βέβληται.
ὡς δ' ὅτε τις ζεύξῃ ὅλον ὅλῳ παραβέβληται.
497.
497.
βοῶν ὑ^πὸ ποσ σ ί οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν “ὑκέ·”
βοῶν ὑπὸ ποσ σ ί οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν “ὑκέ·”
ἔστι^ γὰ^ρ ὑ^πὸ ποσί^ν, ὡς κ ἀκεῖ “ὣς ἄ^ρα^ τῶν ὑ^πὸ ποσ σ ὶκονίσαλος” Il.
ἔστι γὰρ ὑπὸ ποσίν, ὡς κ ἀκεῖ “ὣς ἄρα τῶν ὑπὸ ποσ σ ὶκονίσαλος” Il.
3.
3.
13.
13.
502.
502.
κῦδος ἀρέσθαι “κῦδος” ἤτοι τὸ ἐκ τῆς ἀ^ναιρέσεως ἕκ τορος, ἢ καὶ τὸ ἐκ τοῦ συ^νειλῆσαι τοὺς πολεμί^ους εἰς τὸ ἄστυ^.
κῦδος ἀρέσθαι “κῦδος” ἤτοι τὸ ἐκ τῆς ἀναιρέσεως ἕκ τορος, ἢ καὶ τὸ ἐκ τοῦ συνειλῆσαι τοὺς πολεμίους εἰς τὸ ἄστυ.
1.
1.
πόρον ἷξον τὸν πορευτὸν αὐτοῦ τόπον, οἳ δὲ τὸν ῥοῦν, οἱ δὲ πόρον ξάνθου κα^τὰ^ περίφρασι^ν τὸν ξάνθον.
πόρον ἷξον τὸν πορευτὸν αὐτοῦ τόπον, οἳ δὲ τὸν ῥοῦν, οἱ δὲ πόρον ξάνθου κατὰ περίφρασιν τὸν ξάνθον.
.
.
ἀριστοφάνης γρά^φει “ῥόον.”
ἀριστοφάνης γράφει “ῥόον.”
ἐυρρεῖος ἀ^πὸ τοῦ εὐρύ^ς, καὶ κατ' ἐπένθεσι^ν τοῦ ῑ·
ἐυρρεῖος ἀπὸ τοῦ εὐρύς, καὶ κατ' ἐπένθεσιν τοῦ ῑ·
ἢ ἀ^πὸ τοῦ εὐρέης εὐρέ ε ος, καὶ κρά_σει.
ἢ ἀπὸ τοῦ εὐρέης εὐρέ ε ος, καὶ κράσει.
2.
2.
ξάνθου δι_νήεντος “ξάνθος” ὅτι^ ξανθὰ_ς ποιεῖ τὰ_ς τρί^χα^ς, “δι_νήεντος” δὲ τοῦ περιφερῆ ῥεύμα^τα^ ἔχοντος.
ξάνθου δινήεντος “ξάνθος” ὅτι ξανθὰς ποιεῖ τὰς τρίχας, “δινήεντος” δὲ τοῦ περιφερῆ ῥεύματα ἔχοντος.
ὃν ἀ_θά^να^τος τέκετο ζεύς πῶς ὕστερον μέν φησι^ν ἐπὶ^ τοῦ ὠκεανοῦ “ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοί” 190, νῦν δὲ διὸς τὸν ξάνθον γενεα_λογεῖ :
ὃν ἀθάνατος τέκετο ζεύς πῶς ὕστερον μέν φησιν ἐπὶ τοῦ ὠκεανοῦ “ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοί” 190, νῦν δὲ διὸς τὸν ξάνθον γενεαλογεῖ :
ῥητέον δὲ ὅτι^ τοῦ μὲν θεοῦ πα^τὴρ ὁ ζεύς, τοῦ δὲ ῥεύμα^τος χορηγὸς ὁ ὠκεανός·
ῥητέον δὲ ὅτι τοῦ μὲν θεοῦ πατὴρ ὁ ζεύς, τοῦ δὲ ῥεύματος χορηγὸς ὁ ὠκεανός·
“ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοί” 196·
“ἐξ οὗ περ πάντες ποταμοί” 196·
“πα^τὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.”
“πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε.”
δι^ὰ^ δὲ τὸ πλέον χειμάρρουν εἶναι τὸν ξάνθον διὸς αὐτόν φησι^ν·
διὰ δὲ τὸ πλέον χειμάρρουν εἶναι τὸν ξάνθον διὸς αὐτόν φησιν·
φησὶ^ γοῦν “ὀρόθυνον ἐναύλους” 312·
φησὶ γοῦν “ὀρόθυνον ἐναύλους” 312·
“ὅν ῥα τ' ἔναυλος ἀ^ποέρσῃ χειμῶνι^ περῶντα” 283.
“ὅν ῥα τ' ἔναυλος ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα” 283.
ἄλλως :
ἄλλως :
ὃν ἀ_θά^να^τος τέκετο ζεύς ὡς “υἱὸς πειριθόοιο, τὸν ἀ_θά^να^τος τέκετο ζεύς” Il.
ὃν ἀθάνατος τέκετο ζεύς ὡς “υἱὸς πειριθόοιο, τὸν ἀθάνατος τέκετο ζεύς” Il.
2.
2.
741, καἰ “ἀθανάτοισι θεοῖσι^ διὸς δόμῳ” Il.
741, καἰ “ἀθανάτοισι θεοῖσι διὸς δόμῳ” Il.
15.
15.
85.
85.
3.
3.
ἔνθα^ δι^ατμήξα_ς θαυμαστήν τι^να^ τὴν φαντα^σί^α_ν ὑποτί^θεται, ὑφ' ἑνὸς τοσαύτα_ς μυ_ρι^ά^δα^ς ἀνδρῶν δι^αιρεθῆναι, καὶ μετα^ξὺ^ τῶν δυεῖν αὐτὸν τάξεων εἶναι ἀπονειμάμενον αὐτῶν τὴν ἑτέρα_ν μοῖρα^ν.
ἔνθα διατμήξας θαυμαστήν τινα τὴν φαντασίαν ὑποτίθεται, ὑφ' ἑνὸς τοσαύτας μυριάδας ἀνδρῶν διαιρεθῆναι, καὶ μεταξὺ τῶν δυεῖν αὐτὸν τάξεων εἶναι ἀπονειμάμενον αὐτῶν τὴν ἑτέραν μοῖραν.
5.
5.
ἤματι^ τῷ προτέρῳ, ὅτ' ἐμαίνετο τὸ τῆς νεμέσεως ἔδειξεν, ὅτι^, δι' ἧς ἐδί^ωκον τρῶες, ταύτῃ δι^ώκονται·
ἤματι τῷ προτέρῳ, ὅτ' ἐμαίνετο τὸ τῆς νεμέσεως ἔδειξεν, ὅτι, δι' ἧς ἐδίωκον τρῶες, ταύτῃ διώκονται·
καὶ ὅ φησι^ν “ὁμοιίου πτολέμοιο,” τοῦτο νῦν καὶ τόπῳ δείκνυ_σι^ν ἐμφανῶς.
καὶ ὅ φησιν “ὁμοιίου πτολέμοιο,” τοῦτο νῦν καὶ τόπῳ δείκνυσιν ἐμφανῶς.
ὅτ' ἐμαίνετο φαίδι^μος ἕκτωρ τοῦτο ἄ^ν τι^ς σημειώσαιτο πρὸς τὸ “τινάσσετο μαινομένοιο” Il.
ὅτ' ἐμαίνετο φαίδιμος ἕκτωρ τοῦτο ἄν τις σημειώσαιτο πρὸς τὸ “τινάσσετο μαινομένοιο” Il.
15.
15.
609·
609·
τι^νὲς γὰ^ρ γρά^φουσι^ “μαρνμένοιο.”
τινὲς γὰρ γράφουσι “μαρνμένοιο.”
ἐμαίνετο ἐνθουσιωδῶς ἐμά^χετο.
ἐμαίνετο ἐνθουσιωδῶς ἐμάχετο.
δι^ὸ οὐκ εἶπεν 'ὅτ' ἐμά^ρνα^το.
διὸ οὐκ εἶπεν 'ὅτ' ἐμάρνατο.
' 6.
' 6.
προχέοντο ὡς ἐπὶ^ τῶν προβάτων “ἐπ' ἀλλήλῃσι^ κέχυνται” Il.
προχέοντο ὡς ἐπὶ τῶν προβάτων “ἐπ' ἀλλήλῃσι κέχυνται” Il.
141.
141.
.
.
εἰ δὲ ἥρα ὁ ἀ_ὴρ κα^τὰ^ τοὺς φυ^σι^κούς, πῶς τοῖς μὲν ἐπι^χεῖται, τοῖς δὲ οὔ;
εἰ δὲ ἥρα ὁ ἀὴρ κατὰ τοὺς φυσικούς, πῶς τοῖς μὲν ἐπιχεῖται, τοῖς δὲ οὔ;
ἀλλὰ^ καὶ ἀθηνᾶ “ἀχλὺν θεσπεσί^ην κα^τέ χευε” Od.
ἀλλὰ καὶ ἀθηνᾶ “ἀχλὺν θεσπεσίην κατέ χευε” Od.
7.
7.
41, τῷ ὀδυσσεῖ, καὶ ποσειδῶν τῲ ἀχιλλεῖ ἀχλὺν ἐπέχει Il.
41, τῷ ὀδυσσεῖ, καὶ ποσειδῶν τῲ ἀχιλλεῖ ἀχλὺν ἐπέχει Il.