macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
τὸν δ' ὁ γέρων ἴ^δεν ἡ γὰ^ρ περὶ^ τὸν υἱὸν εὔνοια^ πα^ραιρεῖτσι^ τὴν ἀμβλυωπίαν τοῦ γήρως.
τὸν δ' ὁ γέρων ἴδεν ἡ γὰρ περὶ τὸν υἱὸν εὔνοια παραιρεῖτσι τὴν ἀμβλυωπίαν τοῦ γήρως.
ἄλλως τε προτρέχει τῶν αἰσθήσεων ὁ νοῦς·
ἄλλως τε προτρέχει τῶν αἰσθήσεων ὁ νοῦς·
καὶ “νοῦς ὁρᾷ καὶ νοῦς ἀκούει” Epich.
καὶ “νοῦς ὁρᾷ καὶ νοῦς ἀκούει” Epich.
fr.
fr.
inc.
inc.
2 Lor.
2 Lor.
·
·
ὡς καὶ “νέστωρ πρῶτος κτύ^πον ἄιε” Il.
ὡς καὶ “νέστωρ πρῶτος κτύπον ἄιε” Il.
10.
10.
·
·
ὀξυτέρους γὰ^ρ περὶ^ τὰ_ς αἰσθήσεις τοὺς προήκοντα^ς ποιεῖ.
ὀξυτέρους γὰρ περὶ τὰς αἰσθήσεις τοὺς προήκοντας ποιεῖ.
26.
26.
πεδίοιο πά^λι^ν δι^ὰ^ πεδί^ου.
πεδίοιο πάλιν διὰ πεδίου.
27.
27.
ὅς ῥα τ' ὀπώρης εἶσι^ν ἄνεισι^ν.
ὅς ῥα τ' ὀπώρης εἶσιν ἄνεισιν.
ἔδει δὲ πρὸ ὀπώρα_ς εἰπεῖν·
ἔδει δὲ πρὸ ὀπώρας εἰπεῖν·
τότε γὰ^ρ ἡ τοῦ κυνὸς ἐπιτολή.
τότε γὰρ ἡ τοῦ κυνὸς ἐπιτολή.
28.
28.
ἀ^στρά^σι^ οἳ μὲν ὡς δέρμα^σι^ν, οἳ δὲ ὡς κεμά^σι^ν.
ἀστράσι οἳ μὲν ὡς δέρμασιν, οἳ δὲ ὡς κεμάσιν.
.
.
οἳ μὲν κα^τὰ^ μεταπλασμὸν ὡς ἔγκασι^ πρόβασι^, οἳ δὲ ἀ^πὸ τοῦ ἀστήρ, ὡς πατρά^σι^ν.
οἳ μὲν κατὰ μεταπλασμὸν ὡς ἔγκασι πρόβασι, οἳ δὲ ἀπὸ τοῦ ἀστήρ, ὡς πατράσιν.
32.
32.
ὣς τοῦ χαλκός ἔδει χρυ_σὸς ἔλαμπεν, ἀ^πὸ κρείσσονος καὶ λαμπροτέρου, εἰ μὴ ὅτι^ καὶ χαλκὸς ἐκέκρα_το·
ὣς τοῦ χαλκός ἔδει χρυσὸς ἔλαμπεν, ἀπὸ κρείσσονος καὶ λαμπροτέρου, εἰ μὴ ὅτι καὶ χαλκὸς ἐκέκρατο·
φησὶ^ γοῦν “χαλκὸν δ' ἐν πυ_ρὶ^ βάλ λ εν” Il.
φησὶ γοῦν “χαλκὸν δ' ἐν πυρὶ βάλ λ εν” Il.
18.
18.
474.
474.
ἄλλως :
ἄλλως :
ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε συμφωνεῖ τοῦτο τῷ περὶ^ τὴν ἐπι^φά^νεια^ν τῆς ἀσπί^δος εἶναι τὴν χαλκῆν πτυχήν.
ὣς τοῦ χαλκὸς ἔλαμπε συμφωνεῖ τοῦτο τῷ περὶ τὴν ἐπιφάνειαν τῆς ἀσπίδος εἶναι τὴν χαλκῆν πτυχήν.
34.
34.
ὑψόσ' ἀ^να^σχόμενος πρῶτον τοῖς θεοῖς ἄ_ρα_ς τὰ_ς χεῖρα^ς οὕτω κόπτει τὴν κεφαλήν.
ὑψόσ' ἀνασχόμενος πρῶτον τοῖς θεοῖς ἄρας τὰς χεῖρας οὕτω κόπτει τὴν κεφαλήν.
μέγ α_ δ' οἰμώξα_ς ἐγεγώνει ἄ^δηλον τί^νος τὸ “μέγα^.”
μέγ α δ' οἰμώξας ἐγεγώνει ἄδηλον τίνος τὸ “μέγα.”
.
.
ἄ^ξι^ον δὲ ζητήσεως πῶς μηδεὶς πολεμεῖ ἕκτορι.
ἄξιον δὲ ζητήσεως πῶς μηδεὶς πολεμεῖ ἕκτορι.
....
....
ἀλλὰ^ καὶ δι^ὰ^ τοῦ σχήμα^τος, ἵν', εἰ τύ^χοι μὴ ἀ^κούσα_ς τῶν λεγομένων, ἀλλ' οὖν τὸ σχῆμα^ τοῦ πατρὸς ὁρῶν οἰκτείρῃ τὸν γέροντα^·
ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ σχήματος, ἵν', εἰ τύχοι μὴ ἀκούσας τῶν λεγομένων, ἀλλ' οὖν τὸ σχῆμα τοῦ πατρὸς ὁρῶν οἰκτείρῃ τὸν γέροντα·
γρα^φι^κῶς οὖν κεῖται τὸ σχῆμα^.
γραφικῶς οὖν κεῖται τὸ σχῆμα.
37.
37.
ὀρεγνύς ὡς ἐπ' αὐτὸν ἐκτείνων τὰ_ς χεῖρα^ς.
ὀρεγνύς ὡς ἐπ' αὐτὸν ἐκτείνων τὰς χεῖρας.
28.
28.
ἕκτορ, μή μοι μίμνε πι^θα^νῶς δι^εῖλε τὸν οἶκτον εἰς μόρι^α^, τό τε πρὸ θα^νά^του καὶ τὸ μετὰ^ θά^να^τον, ἵ^να_ μή τε μακρὸς εἴη μή τε ἀσυμπα^θής.
ἕκτορ, μή μοι μίμνε πιθανῶς διεῖλε τὸν οἶκτον εἰς μόρια, τό τε πρὸ θανάτου καὶ τὸ μετὰ θάνατον, ἵνα μή τε μακρὸς εἴη μή τε ἀσυμπαθής.
πῶς οὖν ἀλεξάνδρου μὲν τὸ μονομάχιον οὐ καρτερεῖ θεωρεῖν Il.
πῶς οὖν ἀλεξάνδρου μὲν τὸ μονομάχιον οὐ καρτερεῖ θεωρεῖν Il.
3.
3.
306, ἕκτορος δέ;
306, ἕκτορος δέ;
ἢ ὅτι^ ὃ μὲν ἐν τῷ πεδίῳ συνέ βαλεν, ὃ δὲ πρὸ τοῦ τείχους, ἔνθα^ πα^ρῆσα^ν πάντες τῷ μεγέθει τοῦ κινδύ^νου καταπλησσόμενοι.
ἢ ὅτι ὃ μὲν ἐν τῷ πεδίῳ συνέ βαλεν, ὃ δὲ πρὸ τοῦ τείχους, ἔνθα παρῆσαν πάντες τῷ μεγέθει τοῦ κινδύνου καταπλησσόμενοι.
ἄλλως τε ἐκεῖνον μὲν ἀ^πι^ὼν ἐᾷ πολεμεῖν, εἰδὼς ὀλί^γον λειπόμενον μενελάου καὶ τῶν θα^νά^των πρόξενον γεγονοτα^, τὸν δὲ μένων ἱκετεύει μὴ πολεμεῖν, τὸ δι^ά^φορον τῆς ἰσχύ^ος ἑκα^τέρων εἰδώς·
ἄλλως τε ἐκεῖνον μὲν ἀπιὼν ἐᾷ πολεμεῖν, εἰδὼς ὀλίγον λειπόμενον μενελάου καὶ τῶν θανάτων πρόξενον γεγονοτα, τὸν δὲ μένων ἱκετεύει μὴ πολεμεῖν, τὸ διάφορον τῆς ἰσχύος ἑκατέρων εἰδώς·
ἄλλως τε οὐ θεα_τής, ἱκέτης δ' ἐπι^μένει.
ἄλλως τε οὐ θεατής, ἱκέτης δ' ἐπιμένει.
“εῦτον·”
“εῦτον·”
δείκνυ_σι^ τὸν λάμποντα^.
δείκνυσι τὸν λάμποντα.
39.
39.
οἶος ἄνευθ' ἄλλων ὡς ἀλγαμέμνων “μη δ' ἔθελ' ἐξ ἔριδος” Il.
οἶος ἄνευθ' ἄλλων ὡς ἀλγαμέμνων “μη δ' ἔθελ' ἐξ ἔριδος” Il.
7.
7.
111·
111·
ἀ^γα^θὸν δὲ τοῦτο, μὴ οὕτω φιλοτεκνεῖν ὡς καὶ ἀ^πα τᾶσθαι περὶ^ τὴν κρί^σιν τὰ^ βελτί_ω ὑπειληφότα^ περὶ^ τῶν παίδων.
ἀγαθὸν δὲ τοῦτο, μὴ οὕτω φιλοτεκνεῖν ὡς καὶ ἀπα τᾶσθαι περὶ τὴν κρίσιν τὰ βελτίω ὑπειληφότα περὶ τῶν παίδων.
41.
41.
αἴθε θεοῖσι^ φί^λος ἀντὶ^ τοῦ εἰπεῖν 'εἴῦε ἐχθρὸς τοῖς θεοῖς γένοιτο.
αἴθε θεοῖσι φίλος ἀντὶ τοῦ εἰπεῖν 'εἴῦε ἐχθρὸς τοῖς θεοῖς γένοιτο.
' ὁμοίως εἶπε τῷ “τίω δέ μι^ν ἐν καρὸς αἴσῃ” Il.
' ὁμοίως εἶπε τῷ “τίω δέ μιν ἐν καρὸς αἴσῃ” Il.
9.
9.
378.
378.
σημειοῦνται δέ τι^νες, ὅτι^ ἐκ τοῦ ἐνα^ντί^ου τὸ ἐνα^ντί^ον δεδήλωκεν.
σημειοῦνται δέ τινες, ὅτι ἐκ τοῦ ἐναντίου τὸ ἐναντίον δεδήλωκεν.
42.
42.
ἔδονται ἀρίσταρχος “ἔδοιεν.”
ἔδονται ἀρίσταρχος “ἔδοιεν.”
.
.
ἃ^ δὲ ἀ^πεύχεται τῷ παιδί^, ταῦτα^ κα^ταρᾶται τῷ πολεμί^ῳ.
ἃ δὲ ἀπεύχεται τῷ παιδί, ταῦτα καταρᾶται τῷ πολεμίῳ.
44.
44.
υἱῶν πολλῶν καὶ τοῦτο εἰς ἔλεον, ὡς ἄ^ξι^ον καὶ δι^ὰ^ τὴν τῶν ἄλλων παίδων ἀποβολὴν ἐλεῆσαι τὸν πα^τέρα^.
υἱῶν πολλῶν καὶ τοῦτο εἰς ἔλεον, ὡς ἄξιον καὶ διὰ τὴν τῶν ἄλλων παίδων ἀποβολὴν ἐλεῆσαι τὸν πατέρα.
ἅ^μα^ δὲ καὶ ὑπομι^ μνῄσκει τῆς ἀχιλλέως δεινότητος.
ἅμα δὲ καὶ ὑπομι μνῄσκει τῆς ἀχιλλέως δεινότητος.
εὖνι^ν ὅ ἐστι^ν εὐναζόμενον, ἐξ οὗ τὸ ἡσυ^χά^ζοντα^, ἐξ οὗ καὶ ἠρημω μένον, ἐξ οὗ ἐστερημένον·
εὖνιν ὅ ἐστιν εὐναζόμενον, ἐξ οὗ τὸ ἡσυχάζοντα, ἐξ οὗ καὶ ἠρημω μένον, ἐξ οὗ ἐστερημένον·
ἢ πα^ρὰ^ τὴν ἑνὸς γενι^κὴν ἕνις εὖνι^ς, μεμονωμένος.
ἢ παρὰ τὴν ἑνὸς γενικὴν ἕνις εὖνις, μεμονωμένος.
45.
45.
τηλεδα^πά_ων τι^νὲς “θηλυτεράων” δι^ὰ^ τὸ λῆμνον καὶ ἴμβρον ὑ^πὸ θηλειῶν βα^σι^λεύεσθαι·
τηλεδαπάων τινὲς “θηλυτεράων” διὰ τὸ λῆμνον καὶ ἴμβρον ὑπὸ θηλειῶν βασιλεύεσθαι·
ἀλλ' οὐκ εἰς ταύτα_ς μόνον ἐπωλοῦντο.
ἀλλ' οὐκ εἰς ταύτας μόνον ἐπωλοῦντο.
ἢ εὐγείων·
ἢ εὐγείων·
ἀλλ' “οὔ τι^ς νήσων ἱππήλα^τος οὐ δ' εὐλείμων” Od.
ἀλλ' “οὔ τις νήσων ἱππήλατος οὐ δ' εὐλείμων” Od.
4.
4.
607.
607.
48.
48.
τούς μοι σὺ^ν τῷ τ “τούς μοι.”
τούς μοι σὺν τῷ τ “τούς μοι.”
κρείουσα^ ἀντὶ^ τοῦ βασιλικωτάτη, ὡς τὸ “δῖα γυ^ναικῶν.”
κρείουσα ἀντὶ τοῦ βασιλικωτάτη, ὡς τὸ “δῖα γυναικῶν.”
49.
49.
εἰ μὲν ζώουσι^ ἐλεεινὴ καὶ ἡ ἄ^γνοια^ τοῦ πατρός.
εἰ μὲν ζώουσι ἐλεεινὴ καὶ ἡ ἄγνοια τοῦ πατρός.
ᾔδει γὰ^ρ ὁ ἕκτωρ περὶ^ τῆς ἀ^ναιρέσεως τῶν ἀ^δελφῶν καὶ ἴ_σως ἂ^ν αὐτὸν καὶ ἐπὶ^ τούτῳ ἠλέησεν.
ᾔδει γὰρ ὁ ἕκτωρ περὶ τῆς ἀναιρέσεως τῶν ἀδελφῶν καὶ ἴσως ἂν αὐτὸν καὶ ἐπὶ τούτῳ ἠλέησεν.
ἦ τ' ἂ^ν ἔπειτ ἀπολυ_σόμεθα^ πλεονάζει ὁ “ἄ^ν.”
ἦ τ' ἂν ἔπειτ ἀπολυσόμεθα πλεονάζει ὁ “ἄν.”
50.
50.
χαλκοῦ τε χρυ_σοῦ τε ἔστι^ γὰ^ρ ἔνδον κοινὸν τὸ 'χαλκὸς καὶ χρυ_σός.'
χαλκοῦ τε χρυσοῦ τε ἔστι γὰρ ἔνδον κοινὸν τὸ 'χαλκὸς καὶ χρυσός.'
ἔστι^ δεῖ προσλα^βεῖν τὸ 'χαλκὸς καὶ χρυ_σός.'
ἔστι δεῖ προσλαβεῖν τὸ 'χαλκὸς καὶ χρυσός.'
51.
51.
πολλὰ^ γὰ^ρ ὤπα^σε διπλῆ δὲ πρὸς τὸ ἔθος·
πολλὰ γὰρ ὤπασε διπλῆ δὲ πρὸς τὸ ἔθος·
καὶ ἀγαμέμνων “ἐπιμείλια δώσω” Il.
καὶ ἀγαμέμνων “ἐπιμείλια δώσω” Il.
9.
9.
147.
147.
ὀνομάκλυ^τος ἀρίσταρχος ὑφ' ἓν ὡς “πασιμέλουσα” Od.
ὀνομάκλυτος ἀρίσταρχος ὑφ' ἓν ὡς “πασιμέλουσα” Od.
12.
12.
70.
70.
ἐν δὲ ὀδυσσείᾳ “ὄνομα^ κλυ^τὸς αἴθων” Od.
ἐν δὲ ὀδυσσείᾳ “ὄνομα κλυτὸς αἴθων” Od.
19.
19.
183 κα^τὰ^ παράθεσι^ν.
183 κατὰ παράθεσιν.
εἰ δέ φα_σιν 'οὐκ ἔστι^ν ἐξ οὐδετέρου καὶ ἀ^ρσενι^κοῦ σύνθετον, ' τί^ ἔστι^ τὸ ἀστυάναξ καὶ ποιημα^τογρά^φος;
εἰ δέ φασιν 'οὐκ ἔστιν ἐξ οὐδετέρου καὶ ἀρσενικοῦ σύνθετον, ' τί ἔστι τὸ ἀστυάναξ καὶ ποιηματογράφος;
ἀθηνόκριτός φησι^ τὸν ὅμηρον πρώην ἄλτην κα^λεῖσθαι δι^ὰ^ τὸ ἐπαινεῖν αὐτὸν “ὀνομάκλυ^τος.”
ἀθηνόκριτός φησι τὸν ὅμηρον πρώην ἄλτην καλεῖσθαι διὰ τὸ ἐπαινεῖν αὐτὸν “ὀνομάκλυτος.”
κα^τὰ^ σύνθεσι^ν οὖν, ὡς τοξόκλυ^τος·
κατὰ σύνθεσιν οὖν, ὡς τοξόκλυτος·
ἔστι^ γοῦν πα^ρὰ^ πινδάρῳ fr.
ἔστι γοῦν παρὰ πινδάρῳ fr.