macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
μεμνέῳτο προπαροξυτονητέον καὶ μετὰ^ τοῦ ῑ γραπτέον τὸ “μεμνέῳτο.”
μεμνέῳτο προπαροξυτονητέον καὶ μετὰ τοῦ ῑ γραπτέον τὸ “μεμνέῳτο.”
.
.
πληθυντικῶς δὲ προενεκτέον τὸ “δρόμους.”
πληθυντικῶς δὲ προενεκτέον τὸ “δρόμους.”
ἄλλως :
ἄλλως :
“μεμνέῳτο” ἐπι^μελοῖτο·
“μεμνέῳτο” ἐπιμελοῖτο·
μεμνῆσθαι πατρὸς καὶ μητ έ ρος Od.
μεμνῆσθαι πατρὸς καὶ μητ έ ρος Od.
18.
18.
267.
267.
362.
362.
οἳ δ' ἄ^ρα^ πάντες πᾶσα^ν φαντα^σί^α_ν ἐναργῶς προβέβληται, ὡς μηδὲν ἧττον τῶν θεα_τῶν ἐσχηκέναι τοὺς ἀκροατάς.
οἳ δ' ἄρα πάντες πᾶσαν φαντασίαν ἐναργῶς προβέβληται, ὡς μηδὲν ἧττον τῶν θεατῶν ἐσχηκέναι τοὺς ἀκροατάς.
.
.
οὐ δὲ καὶ τὰ^ ἅ^ρμα^τα^ ἐν τοῖς πετρώδεσι^ν αἴρεται 369.
οὐ δὲ καὶ τὰ ἅρματα ἐν τοῖς πετρώδεσιν αἴρεται 369.
365.
365.
νόσφι^ νεῶν ἤρξαντο μὲν ἀ^πὸ σιγείου, ἔνθα^ ἦν ἀχιλλεύς.
νόσφι νεῶν ἤρξαντο μὲν ἀπὸ σιγείου, ἔνθα ἦν ἀχιλλεύς.
ἔτρεχον δὲ ἐπὶ^ ῥοίτειον·
ἔτρεχον δὲ ἐπὶ ῥοίτειον·
νόσφιν οὖν νεῶν τῶν πρὸς τῷ αἰγια^λῷ νεωλ κηθεισῶν.
νόσφιν οὖν νεῶν τῶν πρὸς τῷ αἰγιαλῷ νεωλ κηθεισῶν.
κα^τὰ^ δὲ ἀρίσταρχον ὁ δρόμος γέγονεν ἐν τῷ ἀ^πὸ τοῦ τείχους ἄ^χρι^ τῆς θα^λάσσης ε στα^δί^ων διαστήμα^τι^.
κατὰ δὲ ἀρίσταρχον ὁ δρόμος γέγονεν ἐν τῷ ἀπὸ τοῦ τείχους ἄχρι τῆς θαλάσσης ε σταδίων διαστήματι.
370.
370.
ἔστασα^ν βεβαία αὐτῶν ἡ στά^σις, οὐ πιπτόντων τῇ ἀναβολῇ τῶν ἀρμά^των.
ἔστασαν βεβαία αὐτῶν ἡ στάσις, οὐ πιπτόντων τῇ ἀναβολῇ τῶν ἀρμάτων.
372.
372.
οἳ δ' ἐπέτοντο πρὸς γὰ^ρ τῷ τέλει τῆς νί_κης ταχύνουσι^ πλέον.
οἳ δ' ἐπέτοντο πρὸς γὰρ τῷ τέλει τῆς νίκης ταχύνουσι πλέον.
κονί_οντες κονιορτούμενοι ἢ ἐγκονοῦντες.
κονίοντες κονιορτούμενοι ἢ ἐγκονοῦντες.
374.
374.
ἐφ' ἁλός οὕτως ἀρίσταρχος·
ἐφ' ἁλός οὕτως ἀρίσταρχος·
αἱ δὲ πλείους “ἀφ' ἁλός.”
αἱ δὲ πλείους “ἀφ' ἁλός.”
377.
377.
τὰ_ς δὲ μέτ' ἐξέφερον οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν “μετά,” ἐπεὶ μέσος ἐστὶ^ν ὁ “δέ.”
τὰς δὲ μέτ' ἐξέφερον οὐκ ἀναστρεπτέον τὴν “μετά,” ἐπεὶ μέσος ἐστὶν ὁ “δέ.”
378.
378.
τρώιοι, οὐδέ τι^ πολλὸν ἄνευθ' ἔσαν, ἀλλὰ^ μάλ' ἐγγύ^ς ὅτι^ δὶ^ς τὸ αὐτό.
τρώιοι, οὐδέ τι πολλὸν ἄνευθ' ἔσαν, ἀλλὰ μάλ' ἐγγύς ὅτι δὶς τὸ αὐτό.
οὐδέ τι^ πολλὸν ἄνευθε φιλονεικίαν κι_νεῖ τοῖς ἀ^κούουσι^ τὸ ἐφάμιλ λον τῶν ἀ^γωνι^στῶν.
οὐδέ τι πολλὸν ἄνευθε φιλονεικίαν κινεῖ τοῖς ἀκούουσι τὸ ἐφάμιλ λον τῶν ἀγωνιστῶν.
382.
382.
ἀμφήριστον ἀμφισβητήσιμον.
ἀμφήριστον ἀμφισβητήσιμον.
383.
383.
εἰ μὴ τυδέος υἷι^ συ^ναγωνιᾶν αὐτοῖς ποιεῖ τοὺς θεα_τὰ_ς κα^τὰ^ πίνδαρον “πολλοὶ δὲ καὶ μέμνανται, κα^λὸν εἴ τι^ ποναθῇ” Ol.
εἰ μὴ τυδέος υἷι συναγωνιᾶν αὐτοῖς ποιεῖ τοὺς θεατὰς κατὰ πίνδαρον “πολλοὶ δὲ καὶ μέμνανται, καλὸν εἴ τι ποναθῇ” Ol.
6.
6.
11.
11.
κοτέσσατο φοῖβος σεμνοποιῆσαι πά^λι^ν θέλων τὸν ἀ^γῶνα^ καὶ θεοὺς συ^μφιλονεικοῦντα^ς εἰσά^γει.
κοτέσσατο φοῖβος σεμνοποιῆσαι πάλιν θέλων τὸν ἀγῶνα καὶ θεοὺς συμφιλονεικοῦντας εἰσάγει.
κα^τὰ^ διομήδους δὲ χωρεῖ ὁ ἀπόλλων, ὅτι^ “οὐ δὲ θεὸν μέγα^ν ἅζετο” Il.
κατὰ διομήδους δὲ χωρεῖ ὁ ἀπόλλων, ὅτι “οὐ δὲ θεὸν μέγαν ἅζετο” Il.
5.
5.
434, καὶ ὡς ἱππο βουκόλος ἀδμήτου.
434, καὶ ὡς ἱππο βουκόλος ἀδμήτου.
385.
385.
χωομένοιο συγχεομένου ἐπὶ^ τῇ ἀτυ^χίᾳ.
χωομένοιο συγχεομένου ἐπὶ τῇ ἀτυχίᾳ.
387.
387.
οἳ δέ οί ἵπποι.
οἳ δέ οί ἵπποι.
388.
388.
ἐλεφηράμενος μετὰ^ πα^ραλογία_ς βλάψα_ς.
ἐλεφηράμενος μετὰ παραλογίας βλάψας.
391.
391.
ἢ δὲ μετ' ἀδμήτου υἱόν δεῖ οὖν καὶ τὰ_ς ἐπι^κουρία_ς πα^ρα πεφυ^λαγμένως ποιεῖσθαι, ὅπως μὴ μᾶλλον, ὧν προϊστάμεθα^, τούτους βλάψωμεν.
ἢ δὲ μετ' ἀδμήτου υἱόν δεῖ οὖν καὶ τὰς ἐπικουρίας παρα πεφυλαγμένως ποιεῖσθαι, ὅπως μὴ μᾶλλον, ὧν προϊστάμεθα, τούτους βλάψωμεν.
392.
392.
ἐτ ρ άχυνε τὴν ἀ^παγγελίαν μι_μούμενος ψόφον ἁ^ρμά^των κλωμένων.
ἐτ ρ άχυνε τὴν ἀπαγγελίαν μιμούμενος ψόφον ἁρμάτων κλωμένων.
303.
303.
ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην τῆς προκειμένης ὁδοῦ χωρὶ^ς ἔδρα^μον.
ἀμφὶς ὁδοῦ δραμέτην τῆς προκειμένης ὁδοῦ χωρὶς ἔδραμον.
ἐλύσθη συ^νερρύ^η, κα^τειλήθη, ὡς “λασίην ὑ^πὸ γαστέρ' ἐλυσθείς” Od.
ἐλύσθη συνερρύη, κατειλήθη, ὡς “λασίην ὑπὸ γαστέρ' ἐλυσθείς” Od.
9.
9.
433.
433.
396.
396.
θρυλίχθη ἡ ὀνομα^τοποιί^α_ τοῦ “θρυλίχθη” τὴν ταραχὴν τοῦ θραυσθέντος προσώπου δηλοῖ.
θρυλίχθη ἡ ὀνοματοποιία τοῦ “θρυλίχθη” τὴν ταραχὴν τοῦ θραυσθέντος προσώπου δηλοῖ.
397.
397.
θα^λερὴ φωνή σύντονος.
θαλερὴ φωνή σύντονος.
398.
398.
παρατρέψας νηφαλιωτάτη ἡ προσθήκη.
παρατρέψας νηφαλιωτάτη ἡ προσθήκη.
τοῦτο γὰ^ρ ἦν δεξι^οῦ ἡνιόχου, τὸ μὴ ἐπενεχθῆναι τῷ συντετριμμένῳ δίφρῳ.
τοῦτο γὰρ ἦν δεξιοῦ ἡνιόχου, τὸ μὴ ἐπενεχθῆναι τῷ συντετριμμένῳ δίφρῳ.
παρατρέψας ἔχε ἵ^να_ πα^ρελάσῃ τὸν ἐντὸς ἔχων δρόμον ὀρθότερον καὶ φθά^σῃ ἐπὶ^ τὸν καμπτῆρα^·
παρατρέψας ἔχε ἵνα παρελάσῃ τὸν ἐντὸς ἔχων δρόμον ὀρθότερον καὶ φθάσῃ ἐπὶ τὸν καμπτῆρα·
ὁ δὲ μενέλαος ἐξωτέρω τὸν ἀσφα λέστερον ἤλαυνε δρόμον.
ὁ δὲ μενέλαος ἐξωτέρω τὸν ἀσφα λέστερον ἤλαυνε δρόμον.
401.
401.
τῷ δ' ἄῤ ἐπ' ἀτρείδης εἶχε ἐπέκειτο τούτῳ μενέλαος·
τῷ δ' ἄῤ ἐπ' ἀτρείδης εἶχε ἐπέκειτο τούτῳ μενέλαος·
εἰκότως δὲ τοῦτον τρί^τον πα^ρέλα^βεν, οὗ καὶ τοὺς ἵππους κα^τονομασία_ς ἠξί^ωσεν.
εἰκότως δὲ τοῦτον τρίτον παρέλαβεν, οὗ καὶ τοὺς ἵππους κατονομασίας ἠξίωσεν.
403.
403.
ἔμβητον ἠθι^κὴ ἡ προσφώνησι^ς καὶ συ^νήθης, ὅπου καὶ ὀνό ματα^ αὐτοῖς εἰώθα_σι^ τι^θέναι.
ἔμβητον ἠθικὴ ἡ προσφώνησις καὶ συνήθης, ὅπου καὶ ὀνό ματα αὐτοῖς εἰώθασι τιθέναι.
τιταίνετον ἀντὶ^ τοῦ τιταίνεσθε.
τιταίνετον ἀντὶ τοῦ τιταίνεσθε.
405.
405.
οἷσι^ν ἀθήνη τὴν ἐκ τῆς ἀθηνᾶς βοήθεια^ν στοχάζεται, ὡς οὐκ ἀσύ^νετος.
οἷσιν ἀθήνη τὴν ἐκ τῆς ἀθηνᾶς βοήθειαν στοχάζεται, ὡς οὐκ ἀσύνετος.
καὶ αἴας 782 “ἦ ἔβλαψε θεὰ πόδα^ς, ἣ τὸ πά^ρος περ μήτηρ ὣς ὀδυσῆι πα^ρί^στα^ται.”
καὶ αἴας 782 “ἦ ἔβλαψε θεὰ πόδας, ἣ τὸ πάρος περ μήτηρ ὣς ὀδυσῆι παρίσταται.”
408.
408.
ἐλεγχείην κα^τα^χεύῃ αἰδοῖ καὶ φόβῳ δι^εγείρει αὐτούς.
ἐλεγχείην καταχεύῃ αἰδοῖ καὶ φόβῳ διεγείρει αὐτούς.
413.
413.
ἀποκηδήσαντε ἀφροντι^ στή σαντες, ἀμελήσαντες.
ἀποκηδήσαντε ἀφροντι στή σαντες, ἀμελήσαντες.
414.
414.
ἐφομαρτεῖτον ἀρίσταρχος “ἐφαμαρτεῖτον.”
ἐφομαρτεῖτον ἀρίσταρχος “ἐφαμαρτεῖτον.”
417.
417.
ὑποδδείσαντες δι^ὰ^ τοῦ ἑτέρου δ τὸ “ὑποδδείσαντες.”
ὑποδδείσαντες διὰ τοῦ ἑτέρου δ τὸ “ὑποδδείσαντες.”
419.
419.
στεῖνος ὁδοῦ βαρυντέον τὸ “στεῖνος,” ὡς τὸ μάκρος πα^ρὰ^ ἀριστοφάνει Av.
στεῖνος ὁδοῦ βαρυντέον τὸ “στεῖνος,” ὡς τὸ μάκρος παρὰ ἀριστοφάνει Av.
1131·
1131·
“ὦ πόσειδον τοῦ μάκρους.”
“ὦ πόσειδον τοῦ μάκρους.”
ἄλλως :
ἄλλως :
στεῖνος ὁδοῦ τὸ γενι^κώτερον προέταξεν, ὅτι^ ἦν στενὴ ἡ ὁδός·
στεῖνος ὁδοῦ τὸ γενικώτερον προέταξεν, ὅτι ἦν στενὴ ἡ ὁδός·
εἶτα^ ἐπά^γει “ῥωχμὸς ἔην” 420, ὅ ἐστι^ χάσμα^ ἐκ ῥύακος γενόμενον.
εἶτα ἐπάγει “ῥωχμὸς ἔην” 420, ὅ ἐστι χάσμα ἐκ ῥύακος γενόμενον.
ἄλλως :
ἄλλως :
στεῖνος ὁδοῦ κοίλης στείνωμα^ κοιλάδας ἔχον παρακειμέ νας.
στεῖνος ὁδοῦ κοίλης στείνωμα κοιλάδας ἔχον παρακειμέ νας.
420.
420.
ῥωχμὸς ἔην ἔκρηξί^ς τι^ς μικρὸν ἀ^νωτέρω τοῦ καμπτῆρος.
ῥωχμὸς ἔην ἔκρηξίς τις μικρὸν ἀνωτέρω τοῦ καμπτῆρος.
ἐν δεξίᾳ ταύτης μενέλαος ἤλαυνεν.
ἐν δεξίᾳ ταύτης μενέλαος ἤλαυνεν.
421.
421.
ἐξέρρηξεν ὁδοῖο ἀττικῶς, ἀντὶ^ τοῦ ὁδόν.
ἐξέρρηξεν ὁδοῖο ἀττικῶς, ἀντὶ τοῦ ὁδόν.
χῶρον ἅ^πα^ντα^ ἀριστοφάνης “χῶ μ α_ ἔνερθεν.”
χῶρον ἅπαντα ἀριστοφάνης “χῶ μ α ἔνερθεν.”
422.
422.
τῇ ῥ' εἶχεν χωρὶ^ς τοῦ τ “ᾗ ῥ' εἶχενν.”
τῇ ῥ' εἶχεν χωρὶς τοῦ τ “ᾗ ῥ' εἶχενν.”
“ᾗ” ὅπου, ὑ^πὸ τῇ στενῇ ὁδῷ.
“ᾗ” ὅπου, ὑπὸ τῇ στενῇ ὁδῷ.
ἁματροχιάς τὰ_ς εἰς τ αὐτὸ συ^νόδους τῶν τροχῶν.
ἁματροχιάς τὰς εἰς τ αὐτὸ συνόδους τῶν τροχῶν.