macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
57 B.
57 B.
.
.
82.
82.
ὠμηστῇσι^ν ἐπ' ἰ^χθύ^σι^ τοῖς ὠμοῖς ἐσθιομένοις·
ὠμηστῇσιν ἐπ' ἰχθύσι τοῖς ὠμοῖς ἐσθιομένοις·
νῦν γὰ^ρ περὶ^ τῶν μικρῶν ὁ λόγος ἐστί^ν.
νῦν γὰρ περὶ τῶν μικρῶν ὁ λόγος ἐστίν.
84.
84.
εἴατο δα^σέως·
εἴατο δασέως·
ἀρίσταρχος δὲ ψιλοῖ.
ἀρίσταρχος δὲ ψιλοῖ.
85.
85.
κλαῖε μόρον ἐπειδὴ μέλλει κα^ταστρέφειν τὸν λόγον εἰς τὰ_ς ἕκτορος ταφάς, προλαβεῖν τι^ ἐπιχειρεῖ τῶν ἑξῆς καὶ τὸ κέντρον ἐγκαταλιπεῖν, ὡς ὁ κομι^κός Eup.
κλαῖε μόρον ἐπειδὴ μέλλει καταστρέφειν τὸν λόγον εἰς τὰς ἕκτορος ταφάς, προλαβεῖν τι ἐπιχειρεῖ τῶν ἑξῆς καὶ τὸ κέντρον ἐγκαταλιπεῖν, ὡς ὁ κομικός Eup.
Dem.
Dem.
fr.
fr.
94 κ.
94 κ.
, τοῖς ἀκροωμένοις, ὥστε ποθῆσαί τι^ καὶ περὶ^ τῆς ἀχιλλέως ἀ^ναιρέσεως ἀ^κοῦσαι καὶ ἐννοεῖν παῤ ἑαυτοῖς, οἷος ἂ^ν ἐγένετο ὁ ποιητὴς διατιθέμενος ταῦτα^·
, τοῖς ἀκροωμένοις, ὥστε ποθῆσαί τι καὶ περὶ τῆς ἀχιλλέως ἀναιρέσεως ἀκοῦσαι καὶ ἐννοεῖν παῤ ἑαυτοῖς, οἷος ἂν ἐγένετο ὁ ποιητὴς διατιθέμενος ταῦτα·
καὶ ἔστι^ περιπαθὲς τὸ κλαίειν τὸν ζῶντα^.
καὶ ἔστι περιπαθὲς τὸ κλαίειν τὸν ζῶντα.
ὅς οἱ ἔμελλε ἐῴκει, ἀντὶ^ τοῦ ὃς τῷ υἱῷ ἥρμοστο·
ὅς οἱ ἔμελλε ἐῴκει, ἀντὶ τοῦ ὃς τῷ υἱῷ ἥρμοστο·
περισσὸς οὖν ὁ ἑξῆς.
περισσὸς οὖν ὁ ἑξῆς.
.
.
ῥιανὸς δὲ γρά^φει “ὃς τάχ' ἔμελλεν.”
ῥιανὸς δὲ γράφει “ὃς τάχ' ἔμελλεν.”
88.
88.
ἄφθι^τα^ μήδεα^ εἰδώς ἀμετάβλητα^.
ἄφθιτα μήδεα εἰδώς ἀμετάβλητα.
90.
90.
τίπτε μ' ἐκεῖνος τὸ ἑξῆς, τίπτε μ' ἄνωγε μίσγεσθ' ἀθανά^ τοισι^ν.
τίπτε μ' ἐκεῖνος τὸ ἑξῆς, τίπτε μ' ἄνωγε μίσγεσθ' ἀθανά τοισιν.
ἢ λείπει τὸ ἐλθεῖν.
ἢ λείπει τὸ ἐλθεῖν.
91.
91.
ἔχω δέ ὁ “δέ” ἀντὶ^ τοῦ γά^ρ.
ἔχω δέ ὁ “δέ” ἀντὶ τοῦ γάρ.
ἄχε' ἄκρι^τα^ ἀ^ναρίθμητα^.
ἄχε' ἄκριτα ἀναρίθμητα.
92.
92.
οὐδ' ἅλι^ον ἔπος ἔσσεται οὐ ματαιώσω τὴν κέλευσι^ν αὐτοῦ.
οὐδ' ἅλιον ἔπος ἔσσεται οὐ ματαιώσω τὴν κέλευσιν αὐτοῦ.
94.
94.
κυ^ά^νεον ἔσθος πα^ρὰ^ τὸ ἕω·
κυάνεον ἔσθος παρὰ τὸ ἕω·
πα^ρὰ^ τοῦτο δὲ ἡ ἐσθής.
παρὰ τοῦτο δὲ ἡ ἐσθής.
οἰ κεῖον δὲ θα^λα^σσί^ᾳ καὶ πενθούσῃ θεῷ.
οἰ κεῖον δὲ θαλασσίᾳ καὶ πενθούσῃ θεῷ.
96.
96.
ἀμφὶ^ δ' ἄ^ρα^ σφι λιάζετο ὑπεχωρίζετο, δι^ί_στα^το, ὥσπερ ὁδὸν πα^ρέχον, τὸ κῦμα^.
ἀμφὶ δ' ἄρα σφι λιάζετο ὑπεχωρίζετο, διίστατο, ὥσπερ ὁδὸν παρέχον, τὸ κῦμα.
97.
97.
ἐς οὐρα^νὸν ἀιχθήτην “οὐρανόν” τὸν ὑπερνέφιον τοῦ ὀλύμπου τόπον·
ἐς οὐρανὸν ἀιχθήτην “οὐρανόν” τὸν ὑπερνέφιον τοῦ ὀλύμπου τόπον·
φησὶ^ γοῦν “ἤλυθες οὔλυμπόνδε, θεὰ θνέτι” 104.
φησὶ γοῦν “ἤλυθες οὔλυμπόνδε, θεὰ θνέτι” 104.
.
.
“ἀκτήν” δὲ τὴν τοῦ μέλανος κόλπου.
“ἀκτήν” δὲ τὴν τοῦ μέλανος κόλπου.
100.
100.
ἣ δ' ἄ^ρα^ πα^ρ διὶ πατρί^ ἐκ δεξι^ῶν, ὥς φησι^ πίνδαρος “πῦρ πνέοντος ἅ^ τε κεραυνοῦ ἄγχιστα^ δεξι^ὰ_ν κα^τὰ^ χεῖρα^ πατρὸς ἵζεαι” fr.
ἣ δ' ἄρα παρ διὶ πατρί ἐκ δεξιῶν, ὥς φησι πίνδαρος “πῦρ πνέοντος ἅ τε κεραυνοῦ ἄγχιστα δεξιὰν κατὰ χεῖρα πατρὸς ἵζεαι” fr.
146 B.
146 B.
·
·
καὶ ἐν τῷ καπετωλίῳ δὲ οὕτως ἵδρυ_ται ἡ ἀθηνᾶ.
καὶ ἐν τῷ καπετωλίῳ δὲ οὕτως ἵδρυται ἡ ἀθηνᾶ.
εἶξε δ' ἀθήνη ὡς νεωτέρα_·
εἶξε δ' ἀθήνη ὡς νεωτέρα·
ἡ δὲ βα^σι^λὶς τῇ δεξιώσει φιλοτιμεῖται.
ἡ δὲ βασιλὶς τῇ δεξιώσει φιλοτιμεῖται.
108.
108.
ἕκτορος ἀμφὶ^ νέκυι ἕκτορος νέκυα^.
ἕκτορος ἀμφὶ νέκυι ἕκτορος νέκυα.
ἀλλὰ^ καὶ “οἰσέ μεναι νεκρὸν ἐλπήνορα” Od.
ἀλλὰ καὶ “οἰσέ μεναι νεκρὸν ἐλπήνορα” Od.
12.
12.
10.
10.
109.
109.
ὀτρύ_νεσκον ἡ μασσαλιωτικὴ “ὀτρύνουσιν.”
ὀτρύνεσκον ἡ μασσαλιωτικὴ “ὀτρύνουσιν.”
ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην συ^νετόν, κα^τὰ^ τοῦ σκοποῦ φέροντα^ τὴν γνώμην.
ἐύσκοπον ἀργεϊφόντην συνετόν, κατὰ τοῦ σκοποῦ φέροντα τὴν γνώμην.
ἐντεῦθεν δὲ τὰ^ ἄ^νω διεσκεύαστ αι περὶ^ κλοπῆς 71 3.
ἐντεῦθεν δὲ τὰ ἄνω διεσκεύαστ αι περὶ κλοπῆς 71 3.
110.
110.
τόδε κῦδος ἀχιλλῆι προτιάπτω προσάπτω·
τόδε κῦδος ἀχιλλῆι προτιάπτω προσάπτω·
τι^νὲς δὲ “προϊ άπτω” προπέμπω δί^δωμι^·
τινὲς δὲ “προϊ άπτω” προπέμπω δίδωμι·
τὸ δὲ ἰά^πτω βλάπτω.
τὸ δὲ ἰάπτω βλάπτω.
προτιάπτω “προιάπτω” χωρὶ^ς τοῦ τ·
προτιάπτω “προιάπτω” χωρὶς τοῦ τ·
καὶ ἔστι^ν ὅμοιον τῷ ἰά^λλω·
καὶ ἔστιν ὅμοιον τῷ ἰάλλω·
τι^νὲς δὲ μετὰ^ τοῦ τ, καὶ ἐδάσυνα^ν τὸ α_.
τινὲς δὲ μετὰ τοῦ τ, καὶ ἐδάσυναν τὸ α.
111.
111.
μετόπισθε λείπει ὁ καί, ἵν' ᾖ 'καὶ εἰς ὕστερον θέλων τὴν πρὸς σὲ φι^λί^α_ν τηρῆσαι ἕνεκα^ τῶν δεσμῶν' Il.
μετόπισθε λείπει ὁ καί, ἵν' ᾖ 'καὶ εἰς ὕστερον θέλων τὴν πρὸς σὲ φιλίαν τηρῆσαι ἕνεκα τῶν δεσμῶν' Il.
1.
1.
·
·
τι^νὲς δὲ δι^ὰ^ τὴν μῖξι^ν·
τινὲς δὲ διὰ τὴν μῖξιν·
ὅπερ ἄ^τοπον.
ὅπερ ἄτοπον.
114.
114.
φρεσὶ^ μαινομένῃσι^ν μανία_ς γὰ^ρ ἐγγὺ^ς αἰκίζεσθαι τὰ^ ἀ^ναί σθητα^.
φρεσὶ μαινομένῃσιν μανίας γὰρ ἐγγὺς αἰκίζεσθαι τὰ ἀναί σθητα.
116.
116.
ἐμέ τε δείσῃ ἀ^πό θ' ἕκτορα λύ_σῃ συνδέσμοις διέστειλε, δέον εἰπεῖν 'δείσας λύ_σῃ.'
ἐμέ τε δείσῃ ἀπό θ' ἕκτορα λύσῃ συνδέσμοις διέστειλε, δέον εἰπεῖν 'δείσας λύσῃ.'
117.
117.
ἐφήσω ἐντελουμένην πέμψω.
ἐφήσω ἐντελουμένην πέμψω.
123.
123.
ἀδινὰ^ στενάχοντα^ ἀθρόως, πα^ρὰ^ τὸ ἄδην·
ἀδινὰ στενάχοντα ἀθρόως, παρὰ τὸ ἄδην·
ἀδιαπλείπτως.
ἀδιαπλείπτως.
124.
124.
καὶ ἐντύνοντο ἄ^ριστον νῦν ἅ^παξ·
καὶ ἐντύνοντο ἄριστον νῦν ἅπαξ·
καὶ ἐν ὀδυσσείᾳ 16.
καὶ ἐν ὀδυσσείᾳ 16.
2 “ἐντύνοντο ἄ^ριστον.”
2 “ἐντύνοντο ἄριστον.”
129.
129.
ἔδεαι κραδίην καὶ πυθαγόρας πα^ραινεῖ καρδί^α_ν μὴ ἐσθί^ειν, ὅ ἐστι^ν ἄλυ_πον καὶ ἀτάραχον δι^ά^γειν τὸν ἄνθρωπον.
ἔδεαι κραδίην καὶ πυθαγόρας παραινεῖ καρδίαν μὴ ἐσθίειν, ὅ ἐστιν ἄλυπον καὶ ἀτάραχον διάγειν τὸν ἄνθρωπον.
οὔ τε τι^ σί^του δι^ὰ^ τὸ “λισσόμενος δειπνῆσαι·
οὔ τε τι σίτου διὰ τὸ “λισσόμενος δειπνῆσαι·
ὃ δ' ἠρνεῖτο στενα^χίζων Il.
ὃ δ' ἠρνεῖτο στεναχίζων Il.
19.
19.
304.
304.
130 2.
130 2.
ἀ^γα^θὸν δὲ γυναικί^ περ μίσγεσθαι κρα^ταιή ἀθετεῖ ται·
ἀγαθὸν δὲ γυναικί περ μίσγεσθαι κραταιή ἀθετεῖ ται·
ἀ^νοίκειον γὰ^ρ ἥρωι καὶ θεᾷ.
ἀνοίκειον γὰρ ἥρωι καὶ θεᾷ.
ἴ_σως δι^ὰ^ τὸ ἄλλους ἀντ' αὐτοῦ κτήσα_ σθαι ἐκγόνους ἢ τά^χα^ ὑποκλέπτουσα^ αὐτὸν τοῦ πένθους ταῦτά^ φησι^ν·
ἴσως διὰ τὸ ἄλλους ἀντ' αὐτοῦ κτήσα σθαι ἐκγόνους ἢ τάχα ὑποκλέπτουσα αὐτὸν τοῦ πένθους ταῦτά φησιν·
συγκοιμᾶται οὖν βρισηίδι μετὰ^ ταῦτα^ 676.
συγκοιμᾶται οὖν βρισηίδι μετὰ ταῦτα 676.
134.
134.
ἑὲ δ' ἔξοχα^ πάντων δα^συντέον τὸ πρῶτον ε τῆς “ἑέ.”
ἑὲ δ' ἔξοχα πάντων δασυντέον τὸ πρῶτον ε τῆς “ἑέ.”
τῷ δὲ τόνῳ ὡς κα^λέ.
τῷ δὲ τόνῳ ὡς καλέ.
137.
137.
νεκροῖο δὲ δέξαι ἄ^ποινα^ ὑ^πὲρ τοῦ νεκροῦ, ὡσεὶ ἔλεγεν 'καίτοι ἀχρήστου ὄντος.'
νεκροῖο δὲ δέξαι ἄποινα ὑπὲρ τοῦ νεκροῦ, ὡσεὶ ἔλεγεν 'καίτοι ἀχρήστου ὄντος.'
138.
138.
τὴν δ' ἀπα^μειβόμενος τι^νὲς “τὴν δὲ μέγ' ὀχθήσα_ς,” ὡς δυσχεραίνων ἐπὶ^ τῇ ἀποδόσει.
τὴν δ' ἀπαμειβόμενος τινὲς “τὴν δὲ μέγ' ὀχθήσας,” ὡς δυσχεραίνων ἐπὶ τῇ ἀποδόσει.