Datasets:
Macronizer
/
oga-macronized

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
3.
3.
170·
170·
ἢ πῶς οὐ δεῖ τοιούτου παιδὸς τοὺς γονέα_ς ἀνα^κα^λεῖν, ὥς που φησί^, “τρὶ^ς μά^κα^ρες μὲν σοί γε πα^τὴρ καὶ πότνια^ μήτηρ” Od.
ἢ πῶς οὐ δεῖ τοιούτου παιδὸς τοὺς γονέας ἀνακαλεῖν, ὥς που φησί, “τρὶς μάκαρες μὲν σοί γε πατὴρ καὶ πότνια μήτηρ” Od.
6.
6.
154 :
154 :
381.
381.
ἠέ πῃ ἐκπέμπεις τοῦτο γὰ^ρ ἔθος τοῖς πολεμουμένοις, ὥς που καὶ πρίαμος πολυμήστορι πολύδωρον ἐξέθηκεν Eur.
ἠέ πῃ ἐκπέμπεις τοῦτο γὰρ ἔθος τοῖς πολεμουμένοις, ὥς που καὶ πρίαμος πολυμήστορι πολύδωρον ἐξέθηκεν Eur.
Hec.
Hec.
10 sqq.
10 sqq.
.
.
385.
385.
οὐ μὲν γά^ρ τι^ μά^χης ἐπεδεύετ' ἀχαιῶν οὐχ ὑστέριζε τῶν ἑλλήνων.
οὐ μὲν γάρ τι μάχης ἐπεδεύετ' ἀχαιῶν οὐχ ὑστέριζε τῶν ἑλλήνων.
388.
388.
ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες ὡς ἔδρα^μες·
ἀπότμου παιδὸς ἔνισπες ὡς ἔδραμες·
ὁριστι^κὸν γά^ρ ἐστι^ τοῦτο, ἀ^πὸ τοῦ ἤνισπες·
ὁριστικὸν γάρ ἐστι τοῦτο, ἀπὸ τοῦ ἤνισπες·
τὸ δὲ πα^ροξυ_νόμενον προστακτι^κόν ἐστι^ν, “ὦ νέστορ νηληιάδη, σὺ^ δ' ἄληθες ἐνίσπες” Od.
τὸ δὲ παροξυνόμενον προστακτικόν ἐστιν, “ὦ νέστορ νηληιάδη, σὺ δ' ἄληθες ἐνίσπες” Od.
3.
3.
, ὡς “ἐπίρθες” Od.
, ὡς “ἐπίρθες” Od.
22.
22.
157·
157·
τὸ μέντοι ἄ^νευ τοῦ ς προστακτι^κὸν προ πα^ροξύ_νεται, νημερτές μοι ἔνισπε” Od.
τὸ μέντοι ἄνευ τοῦ ς προστακτικὸν προ παροξύνεται, νημερτές μοι ἔνισπε” Od.
4.
4.
642.
642.
390.
390.
πειρᾷ ἐμεῖο, γεραιέ πειρώμενός μου ἐρωτᾶς περὶ^ ἕκτορος.
πειρᾷ ἐμεῖο, γεραιέ πειρώμενός μου ἐρωτᾶς περὶ ἕκτορος.
καὶ εἴρεαι ἕκτορα δῖον ὡς “εἰρόμεναι παῖδά^ς τε κα^σι^γνήτους τέ” Il.
καὶ εἴρεαι ἕκτορα δῖον ὡς “εἰρόμεναι παῖδάς τε κασιγνήτους τέ” Il.
6.
6.
239.
239.
394.
394.
θαυμάζομεν ἀντὶ^ τοῦ μετ' ἐκπλήξεως ἐθεώμεθα^.
θαυμάζομεν ἀντὶ τοῦ μετ' ἐκπλήξεως ἐθεώμεθα.
395.
395.
κεχολωμένος ἀτρείωνι ὅτι^ τὴν μῆνι^ν δι^ὰ^ τοῦ χόλος ἀντέ φρασεν.
κεχολωμένος ἀτρείωνι ὅτι τὴν μῆνιν διὰ τοῦ χόλος ἀντέ φρασεν.
397.
397.
μυρμιδόνων δ' ἔξειμι^ οὐκ ἀναστρέφεται ἡ “ἔξ” ὡς μονο σύλλαβος·
μυρμιδόνων δ' ἔξειμι οὐκ ἀναστρέφεται ἡ “ἔξ” ὡς μονο σύλλαβος·
τὸ γὰ^ρ ἑξῆς 'ἐκ μυρμιδόνων.'
τὸ γὰρ ἑξῆς 'ἐκ μυρμιδόνων.'
398.
398.
ἀφνειός ἀ^να^γκαίως, ἵ^να_ μὴ ὡς ἄδοξος καὶ πένης εἰς τὴν τοῦ ἀ^δι^κεῖν ὑ^ποψίαν κατενεχθῇ.
ἀφνειός ἀναγκαίως, ἵνα μὴ ὡς ἄδοξος καὶ πένης εἰς τὴν τοῦ ἀδικεῖν ὑποψίαν κατενεχθῇ.
.
.
τὸ δὲ “γέρων,” ὅτι^ ἐλεήσει ὡς ἐοικότα^ τῷ πατρί^.
τὸ δὲ “γέρων,” ὅτι ἐλεήσει ὡς ἐοικότα τῷ πατρί.
.
.
ὅτι^ τὸ ἕβδομον τῶν ἕλλήνων ἐστρά^τευσεν εἰς τροίαν.
ὅτι τὸ ἕβδομον τῶν ἕλλήνων ἐστράτευσεν εἰς τροίαν.
ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασι^ν, ἐγῶ δέ τοι ἕβδομός εἰμι^ ἀ^πὸ τούτου στοχά ζονται, ὅτι^ τὸ ἕβδομον τῶν ἑλλήνων ἧκεν εἰς τροίαν, κλήρῳ λα^χόν.
ἓξ δέ οἱ υἷες ἔασιν, ἐγῶ δέ τοι ἕβδομός εἰμι ἀπὸ τούτου στοχά ζονται, ὅτι τὸ ἕβδομον τῶν ἑλλήνων ἧκεν εἰς τροίαν, κλήρῳ λαχόν.
400.
400.
τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ ἀναστρεπτέον τὴν “μετά.”
τῶν μέτα παλλόμενος κλήρῳ ἀναστρεπτέον τὴν “μετά.”
.
.
γρά^φεται “τοῖσι δὲ πρῶτον ὑπηνήτης·”
γράφεται “τοῖσι δὲ πρῶτον ὑπηνήτης·”
ἔστι^ τοίνυ^ν “δεκαέτης ὢν ἐκλήρωσα^.
ἔστι τοίνυν “δεκαέτης ὢν ἐκλήρωσα.
' 401.
' 401.
νῦν δ' ἦλθον πεδίονδε κατασκοπήσων μή τι^ς ἐξ ὑ_μῶν ῇ ἐνέδρα, ὡς ἑταῖρος ὢν ἀχιλλέως ὃς ἄρχει τῆς ὑπαίθρου στρα^τι^ᾶς.
νῦν δ' ἦλθον πεδίονδε κατασκοπήσων μή τις ἐξ ὑμῶν ῇ ἐνέδρα, ὡς ἑταῖρος ὢν ἀχιλλέως ὃς ἄρχει τῆς ὑπαίθρου στρατιᾶς.
406.
406.
εἰ μὲν δὴ θερά^πων πρὸ πάντων πεύθεται περὶ^ τοῦ σώμα^τος·
εἰ μὲν δὴ θεράπων πρὸ πάντων πεύθεται περὶ τοῦ σώματος·
ἄ^τοπον γὰ^ρ ἀ^πι^έναι, τοῦ σώμα^τος οὐκέτ' ὄντος.
ἄτοπον γὰρ ἀπιέναι, τοῦ σώματος οὐκέτ' ὄντος.
409.
409.
μελεϊστί τι^νὲς οἰκτρῶς, οὐκ εὖ·
μελεϊστί τινὲς οἰκτρῶς, οὐκ εὖ·
μέλεον γὰ^ρ ὁ ποιητὴς τὸ μά^ταιόν φησι^ν, οὐκ οἰκτρόν·
μέλεον γὰρ ὁ ποιητὴς τὸ μάταιόν φησιν, οὐκ οἰκτρόν·
ἔστι^ν οὖν κα^τὰ^ μέλος.
ἔστιν οὖν κατὰ μέλος.
411.
411.
οὔ πω τόν γε κύ^νες φά^γον πα^ρέλκει τὸ “πώ·”
οὔ πω τόν γε κύνες φάγον παρέλκει τὸ “πώ·”
οὐ δὲ γὰ^ρ μέλλουσι^ φα^γεῖν.
οὐ δὲ γὰρ μέλλουσι φαγεῖν.
413.
413.
αὔτως ἐν κλι^σίῃσι^ ὁμοίως τῷ ὅτε μετήλλαξεν.
αὔτως ἐν κλισίῃσι ὁμοίως τῷ ὅτε μετήλλαξεν.
ἐν κλι^σίῃσι^ ἐν τῷ περιβόλῳ τοῦ ναυστάθμου.
ἐν κλισίῃσι ἐν τῷ περιβόλῳ τοῦ ναυστάθμου.
414.
414.
οὐδέ μι^ν εὐλαί πά^ντα^ μὲν δι^εξέρχεται ὅσα^ συμβαίνει περὶ^ τοὺς χρονί^ους νεκρούς, οὐδὲν δὲ τούτων φησὶ^ πεπονθέναι τὸν ἕκτορα, παραμυθούμενος τὸν γέροντα^·
οὐδέ μιν εὐλαί πάντα μὲν διεξέρχεται ὅσα συμβαίνει περὶ τοὺς χρονίους νεκρούς, οὐδὲν δὲ τούτων φησὶ πεπονθέναι τὸν ἕκτορα, παραμυθούμενος τὸν γέροντα·
τί^ μέντοι τῆς αἰτί^α_ς οὐ πα^ρῆκεν;
τί μέντοι τῆς αἰτίας οὐ παρῆκεν;
κ ἂ^ν τούτῳ ἀξιοπιστίαν τῷ λόγῳ προσάπτων.
κ ἂν τούτῳ ἀξιοπιστίαν τῷ λόγῳ προσάπτων.
418.
418.
θηοῖο δι' ὄψεως θαυμά^σεια^ς, ὡς καὶ τὸ “οἳ καὶ θηήσαντο” Il.
θηοῖο δι' ὄψεως θαυμάσειας, ὡς καὶ τὸ “οἳ καὶ θηήσαντο” Il.
22.
22.
370·
370·
ἔστι^ δὲ δι^ὰ^ τοῦ η·
ἔστι δὲ διὰ τοῦ η·
οἳ δὲ “θειοῖο.”
οἳ δὲ “θειοῖο.”
419.
419.
ἐερσήεις δεδροσισμένος, ὑγρότητα^ ἔχων, οὐ κατεσκελετευ μένος.
ἐερσήεις δεδροσισμένος, ὑγρότητα ἔχων, οὐ κατεσκελετευ μένος.
τοῦτο γὰ^ρ δι^ὰ^ τὴν νεφέλην ἀπόλλων ος 19, ὥς που φησὶ^ν “ἐπὶ^ δὲ νεφέλην ἕσσαντο στιλπναὶ δ' ἀπέπιπτον ἐέρσαι” Il.
τοῦτο γὰρ διὰ τὴν νεφέλην ἀπόλλων ος 19, ὥς που φησὶν “ἐπὶ δὲ νεφέλην ἕσσαντο στιλπναὶ δ' ἀπέπιπτον ἐέρσαι” Il.
14.
14.
350, 1.
350, 1.
420.
420.
οὐδέ ποθι μι^α^ρός οὐ δὲ ἔν τι^νι^ μέρει μύ^σος ἔχων.
οὐδέ ποθι μιαρός οὐ δὲ ἔν τινι μέρει μύσος ἔχων.
σὺ^ν δ' ἕλκεα^ πά^ντα^ μέμυ_κεν πα^ρά^δοξον·
σὺν δ' ἕλκεα πάντα μέμυκεν παράδοξον·
τὰ^ μὲν γὰ^ρ τῶν ζώντων ἕλκη μετὰ^ θά^να^τον μύ_ει, τὰ^ δὲ μετὰ^ θά^να^τον γι_νόμενα^ σή πεται.
τὰ μὲν γὰρ τῶν ζώντων ἕλκη μετὰ θάνατον μύει, τὰ δὲ μετὰ θάνατον γινόμενα σή πεται.
.
.
ἀ^δύ^να^τον νεκρῶν τραύμα^τα^ μύ_ειν, ὥς φησι^ν ἀριστοτέλης fr.
ἀδύνατον νεκρῶν τραύματα μύειν, ὥς φησιν ἀριστοτέλης fr.
167 R.
167 R.
εἰρηκέναι ὅμηρον “μῦσεν δὲ περὶ^ βροτόεσσ' ὠτειλή·”
εἰρηκέναι ὅμηρον “μῦσεν δὲ περὶ βροτόεσσ' ὠτειλή·”
τοῦτο δὲ τὸ ἡμιστί^χιον οὐ δὲ φέρεται.
τοῦτο δὲ τὸ ἡμιστίχιον οὐ δὲ φέρεται.
421.
421.
χαλκὸν ἔλα^σσα^ν “οὐδ' ἄ^ρα^ οἵ τι^ς ἀνουτητί γε παρέστη” Il.
χαλκὸν ἔλασσαν “οὐδ' ἄρα οἵ τις ἀνουτητί γε παρέστη” Il.
22.
22.
371.
371.
423.
423.
καὶ νέκυός περ ἐόντος ὡς περισσὸς ὁ στί^χος ἀθετεῖται.
καὶ νέκυός περ ἐόντος ὡς περισσὸς ὁ στίχος ἀθετεῖται.
ἐπεί σφι^ φί^λος οὐχ ὀμηρικῶς κεῖται ἡ ἀντωνυ^μία_·
ἐπεί σφι φίλος οὐχ ὀμηρικῶς κεῖται ἡ ἀντωνυμία·
δι^ὸ καὶ προηθετεῖτο.
διὸ καὶ προηθετεῖτο.
425.
425.
ἦ ῥ' ἀ^γα^θόν λείπει 'ἦν.'
ἦ ῥ' ἀγαθόν λείπει 'ἦν.'
δῶρα^ διδοῦναι ἐπλεόνα^σε τὸ υ δι^ὰ^ τὸ μέτρον·
δῶρα διδοῦναι ἐπλεόνασε τὸ υ διὰ τὸ μέτρον·
ἢ τὸ δι^δόμεναι καθ' ὑποστολὴν τοῦ μ συ^νήλειψεν.
ἢ τὸ διδόμεναι καθ' ὑποστολὴν τοῦ μ συνήλειψεν.
426.
426.
εἴ ποτ' ἔην γε καθ' ὃν ἦν χρόνον.
εἴ ποτ' ἔην γε καθ' ὃν ἦν χρόνον.