macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
428.
428.
τῷ οἱ τι^νὲς “τῶν οἱ” τῶν θυ^σι^ῶν δηλονότι^.
τῷ οἱ τινὲς “τῶν οἱ” τῶν θυσιῶν δηλονότι.
καὶ ἐν θανάποιό περ αἴσῃ καὶ θεόπομπός φησι^ν ἀλέξανδρον φεραῖον διόνυσον τὸν ἐν παγασαῖς, ὃς ἐκα^λεῖτο πελάγιος, εὐσεβεῖν δι^α^φόρως·
καὶ ἐν θανάποιό περ αἴσῃ καὶ θεόπομπός φησιν ἀλέξανδρον φεραῖον διόνυσον τὸν ἐν παγασαῖς, ὃς ἐκαλεῖτο πελάγιος, εὐσεβεῖν διαφόρως·
καταποντωθέντος δὲ ἀλεξάνδρου διόνυσος ὄνα^ρ ἐπι^στά_ς τι^νι^ τῶν ἁλιέων ἐκέλευσεν ἀ^να^λα^βεῖν τὸν φορμὸν τῶν ὀστῶν·
καταποντωθέντος δὲ ἀλεξάνδρου διόνυσος ὄναρ ἐπιστάς τινι τῶν ἁλιέων ἐκέλευσεν ἀναλαβεῖν τὸν φορμὸν τῶν ὀστῶν·
ἢ δὲ ἀ^πελθὼν ἐς κραννῶνα τοῖς οἰκείοις ἀπέδωκεν·
ἢ δὲ ἀπελθὼν ἐς κραννῶνα τοῖς οἰκείοις ἀπέδωκεν·
οἳ δὲ ἔθα^ψα^ν.
οἳ δὲ ἔθαψαν.
429.
429.
ἄλεισον ποτήριον δί^δωσι^ν, ὡς εὐφρανθεὶς παῤ αὐτοῦ τῷ περὶ^ τοῦ παιδὸς λόγῳ.
ἄλεισον ποτήριον δίδωσιν, ὡς εὐφρανθεὶς παῤ αὐτοῦ τῷ περὶ τοῦ παιδὸς λόγῳ.
.
.
“καλόν” δέ.
“καλόν” δέ.
ἵ^να_ πείσῃ τὸν λα^μβά^νοντα^.
ἵνα πείσῃ τὸν λαμβάνοντα.
434.
434.
ὅς με κέλῃ οὐ δι' ὑπερηφανίαν ἀ^πωθεῖται τὴν δόσιν ὡς πλούσι^ος, ἀλλὰ^ δι^ὰ^ τὸ δέος ἀχιλλέως·
ὅς με κέλῃ οὐ δι' ὑπερηφανίαν ἀπωθεῖται τὴν δόσιν ὡς πλούσιος, ἀλλὰ διὰ τὸ δέος ἀχιλλέως·
ἀπροφασίστως γὰ^ρ ἀ^πωθεῖσθαι τὴν χά^ρι^ν ἄ^τοπον καὶ δωροδοκεῖν θεῷ ἀτοπώτερον·
ἀπροφασίστως γὰρ ἀπωθεῖσθαι τὴν χάριν ἄτοπον καὶ δωροδοκεῖν θεῷ ἀτοπώτερον·
ἄλλως τε καὶ πα^ραι ρεῖσθαι ἔμελλε τὸ μέγιστον τῶν κομιζομένων ἀχιλλεῖ·
ἄλλως τε καὶ παραι ρεῖσθαι ἔμελλε τὸ μέγιστον τῶν κομιζομένων ἀχιλλεῖ·
ἀδωροδοκή τως δὲ ὁδηγήσειν αὐτόν φησι^ δι^ὰ^ τὸ “φί^λῳ δέ σε πατρὶ^ ἐίσκω” 371.
ἀδωροδοκή τως δὲ ὁδηγήσειν αὐτόν φησι διὰ τὸ “φίλῳ δέ σε πατρὶ ἐίσκω” 371.
πα^ρὲξ ἀχιλῆα ἐκτὸς ἀχιλλέως ἢ χωρίς, ὡς τὸ “μή με πα^ρὲξ ἄ^γε νῆα” Od.
παρὲξ ἀχιλῆα ἐκτὸς ἀχιλλέως ἢ χωρίς, ὡς τὸ “μή με παρὲξ ἄγε νῆα” Od.
15.
15.
200 καὶ “πα^ρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευαν” Il.
200 καὶ “παρὲξ ἅλα φῦκος ἔχευαν” Il.
9.
9.
7.
7.
.
.
435.
435.
δείδοικα^ καὶ αἰδέομαι “ἵ^να_ περ δέος, ἔνθα^ καὶ αἰδώς” Cγbr.
δείδοικα καὶ αἰδέομαι “ἵνα περ δέος, ἔνθα καὶ αἰδώς” Cγbr.
fr.
fr.
20 k.
20 k.
.
.
436.
436.
συλεύειν ἀ^ληθῶς, εἰ τῶν ἐκείνῳ φερομένων ὑ^φῃρεῖτο.
συλεύειν ἀληθῶς, εἰ τῶν ἐκείνῳ φερομένων ὑφῃρεῖτο.
437.
437.
ἄργὸς τὸ θεσσαλικόν.
ἄργὸς τὸ θεσσαλικόν.
.
.
οὐ μόνον ἄ^χρι^ τῆς σκηνῆς ἀχιλλέως, ἀλλὰ^ καὶ τῆς πατρί^δος αὐτοῦ.
οὐ μόνον ἄχρι τῆς σκηνῆς ἀχιλλέως, ἀλλὰ καὶ τῆς πατρίδος αὐτοῦ.
438.
438.
ἢ πεζός ὑπερβολή·
ἢ πεζός ὑπερβολή·
ἢ ἀντὶ^ τοῦ 'καὶ ἐν νηί^.
ἢ ἀντὶ τοῦ 'καὶ ἐν νηί.
πῇ δὲ καὶ πεζός' ἢ ὡς ἂ^ν εἴποις 'πῇ δὲ καὶ πετόμενος, οὐ μόνον συμπλέων.'
πῇ δὲ καὶ πεζός' ἢ ὡς ἂν εἴποις 'πῇ δὲ καὶ πετόμενος, οὐ μόνον συμπλέων.'
439.
439.
ὀνοσσά^μενος εὐτελίσας.
ὀνοσσάμενος εὐτελίσας.
440.
440.
καὶ ἀ^να_ΐ^ξα_ς ἅρμα^ αἴξας ἀ^νὰ^ τὸ ἅρμα^ καὶ τοὺς ἵππους.
καὶ ἀναΐξας ἅρμα αἴξας ἀνὰ τὸ ἅρμα καὶ τοὺς ἵππους.
444.
444.
οἱ δὲ νέον περὶ^ δόρπα^ καὶ πῶς ἄ^νω 363 ἑρμῆς φησι^ “νύκτα^ δι' ἀμβροσί^ην,” αὔξειν θέλων τὴν χά^ρι^ν.
οἱ δὲ νέον περὶ δόρπα καὶ πῶς ἄνω 363 ἑρμῆς φησι “νύκτα δι' ἀμβροσίην,” αὔξειν θέλων τὴν χάριν.
ἄλλως :
ἄλλως :
οἳ δὲ νέον ὡς “κεῖνος γὰ^ρ νέον ἄλλοθεν εἰλήλουθεν” Od.
οἳ δὲ νέον ὡς “κεῖνος γὰρ νέον ἄλλοθεν εἰλήλουθεν” Od.
3.
3.
318 καὶ “θήσειν νέον ἡβώωντα” Il.
318 καὶ “θήσειν νέον ἡβώωντα” Il.
9.
9.
440.
440.
δόρπα^ ὡς λύχνα.
δόρπα ὡς λύχνα.
τι^νὲς δὲ ἀ^πὸ τοῦ δρόψ, κα^κῶς.
τινὲς δὲ ἀπὸ τοῦ δρόψ, κακῶς.
446.
446.
ὤιξε θύ^ρα_ς καὶ ἀ^πῶσεν ὀχῆα^ς ἤλλαξε τὴν τάξι^ν.
ὤιξε θύρας καὶ ἀπῶσεν ὀχῆας ἤλλαξε τὴν τάξιν.
ὤιξε θύ^ρα_ς πύ^λα_ς·
ὤιξε θύρας πύλας·
οἱ μὲν παραπυλίδα, οἳ δὲ τὴν ἱππήλα^τον ἐξ ἀ^ριστερῶν τοῦ ναυστάθμου.
οἱ μὲν παραπυλίδα, οἳ δὲ τὴν ἱππήλατον ἐξ ἀριστερῶν τοῦ ναυστάθμου.
450.
450.
δοῦῤ ἐλάτης κλά^δους ἐλάτης.
δοῦῤ ἐλάτης κλάδους ἐλάτης.
451.
451.
λαχνήεντ' ὄροφον τι^νὲς ὀξυ^τόνως.
λαχνήεντ' ὄροφον τινὲς ὀξυτόνως.
ἔστι^ δὲ εἶδος καλά^μου.
ἔστι δὲ εἶδος καλάμου.
ἄλλως :
ἄλλως :
λαχνήεντα^ τι^νὲς δασύσκιον.
λαχνήεντα τινὲς δασύσκιον.
452.
452.
ἀμφὶ^ δέ οἱ μεγά^λην αὐλήν περὶ^ τὴν σκηνήν.
ἀμφὶ δέ οἱ μεγάλην αὐλήν περὶ τὴν σκηνήν.
453.
453.
ἐπιβλής ὡς προβλής.
ἐπιβλής ὡς προβλής.
.
.
μοχλὸς δέ ἐστι^ν ἐπι^βα^λλόμενος ἀ^πὸ τοίχου εἰς τοῖχον.
μοχλὸς δέ ἐστιν ἐπιβαλλόμενος ἀπὸ τοίχου εἰς τοῖχον.
454.
454.
ἐπιρρήσεσκον ἐπέκλειον, ἀ^πὸ τοῦ γινομένου κα^τὰ^ τὴν κλεῖ σι ν ἤχου.
ἐπιρρήσεσκον ἐπέκλειον, ἀπὸ τοῦ γινομένου κατὰ τὴν κλεῖ σι ν ἤχου.
ἐπιρρήσεσκον οὕτω, δι' ἑνὸς σ.
ἐπιρρήσεσκον οὕτω, δι' ἑνὸς σ.
455.
455.
κληῖδα^ θυρά_ων τὸν μοχλόν·
κληῖδα θυράων τὸν μοχλόν·
τὰ^ γὰ^ρ συνέχοντα^ ἐπι^κεκλεισ μένην θύραν κληῖδα^ς κα^λεῖν εἴωθεν·
τὰ γὰρ συνέχοντα ἐπικεκλεισ μένην θύραν κληῖδας καλεῖν εἴωθεν·
καὶ ἐν ὀδυσσεία τὸ κλεῖθρον οὕτως ὠνόμα^σεν “ἐπὶ^ δὲ κληῖδ' ἐτά^νυσσεν ἱμάντι” Od.
καὶ ἐν ὀδυσσεία τὸ κλεῖθρον οὕτως ὠνόμασεν “ἐπὶ δὲ κληῖδ' ἐτάνυσσεν ἱμάντι” Od.
1.
1.
442.
442.
456.
456.
ἀχιλεὺς δ' ἄῤ ἐπιρρήσεσκε καὶ οἶος μεγά^λην τι^νὰ^ τὴν ἀχιλλέως ὑπεροχὴν ἐμφανί^ζει, εἴγε ὁ διομήδης “χερμάδιον λά^βε χειρὶ^ ὃ οὐ δύ^ο ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσι^ Il.
ἀχιλεὺς δ' ἄῤ ἐπιρρήσεσκε καὶ οἶος μεγάλην τινὰ τὴν ἀχιλλέως ὑπεροχὴν ἐμφανίζει, εἴγε ὁ διομήδης “χερμάδιον λάβε χειρὶ ὃ οὐ δύο ἄνδρε φέροιεν, οἷοι νῦν βροτοί εἰσι Il.
5.
5.
302 4.
302 4.
ὁ δὲ ἀχιλλεὺς ὃν τρεῖς ἕλληνες ἀ^νέῳγον τοῦτον μόνος ἀ^νέῳγεν.
ὁ δὲ ἀχιλλεὺς ὃν τρεῖς ἕλληνες ἀνέῳγον τοῦτον μόνος ἀνέῳγεν.
ὡς ἔοικεν οὖν, ἑξαπλά^σιον τῶν νῦν ἐδύ^να^το, εἴγε όἳ μὲν κα^τὰ^ τοὺς αὐτοῦ χρόνους πρὸς δύ^ο τῶν νῦν ἰσχύ_ουσι^ν, αὐτὸς δὲ τῶν τότε πρὸς τρεῖς.
ὡς ἔοικεν οὖν, ἑξαπλάσιον τῶν νῦν ἐδύνατο, εἴγε όἳ μὲν κατὰ τοὺς αὐτοῦ χρόνους πρὸς δύο τῶν νῦν ἰσχύουσιν, αὐτὸς δὲ τῶν τότε πρὸς τρεῖς.
ἐπι ρ ρήσεσκε προσδεκτέον, ὅτι^ καὶ ἤνοιγεν.
ἐπι ρ ρήσεσκε προσδεκτέον, ὅτι καὶ ἤνοιγεν.
548.
548.
ἐς δ' ἄ^γα^γεν ἐπὶ^ ἀψύ^χων τὸ ἄ^γειν, εἰ μὴ ἄ^ρα^ ἐπὶ^ τῇ ἁ^μάξῃ φησί^ν.
ἐς δ' ἄγαγεν ἐπὶ ἀψύχων τὸ ἄγειν, εἰ μὴ ἄρα ἐπὶ τῇ ἁμάξῃ φησίν.
460.
460.
ἤτοι ἐγὼ θεός ἀ^να^γκαίως ἑαυτὸν ἐμφανί^ζει ἀ^παλλαττό μενος, ἵ^να_ εἰς τὸ ἑξῆς εὐθαρσέστερον κα^τα^στήσῃ.
ἤτοι ἐγὼ θεός ἀναγκαίως ἑαυτὸν ἐμφανίζει ἀπαλλαττό μενος, ἵνα εἰς τὸ ἑξῆς εὐθαρσέστερον καταστήσῃ.
τὸ γὰ^ρ πα^ρεῖναι τοῖς οἴκτοις καὶ ἐσθί^ουσι^ν αὐτοῖς τὸν θεὸν οὐκ εὐπρεπές·
τὸ γὰρ παρεῖναι τοῖς οἴκτοις καὶ ἐσθίουσιν αὐτοῖς τὸν θεὸν οὐκ εὐπρεπές·
ἄλλως τε ὑπηνήτης ὢν ὑπόνοια^ν ἐπι^βουλῆς πα^ρέσχεν ἂ^ν ἀχιλλεῖ.
ἄλλως τε ὑπηνήτης ὢν ὑπόνοιαν ἐπιβουλῆς παρέσχεν ἂν ἀχιλλεῖ.
ἄμβροτος ὁ μὴ ἔχων βρότον ὅ ἐστι^ν αἷμα^·
ἄμβροτος ὁ μὴ ἔχων βρότον ὅ ἐστιν αἷμα·
“ἀναίμονές εἰσι^ καὶ ἀ_θά^να^τοι καλέονται” Il.
“ἀναίμονές εἰσι καὶ ἀθάνατοι καλέονται” Il.
5.
5.
342.
342.
ἀ^εὶ δὲ τὸ βροτός συ^ντι^θέμενον τῷ μ πλεονάζει πλὴν τοῦ “νὺξ ἀβρότη” Il.
ἀεὶ δὲ τὸ βροτός συντιθέμενον τῷ μ πλεονάζει πλὴν τοῦ “νὺξ ἀβρότη” Il.
14.
14.
78 καὶ “ἀβροτάξ ξομεν” Il.
78 καὶ “ἀβροτάξ ξομεν” Il.
10.
10.
65.
65.
462.
462.