macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
πά^λι^ν εἴσομαι εἰς τ οὐπίσω.
πάλιν εἴσομαι εἰς τ οὐπίσω.
462, 3.
462, 3.
οὐδ' ἀχιλῆος ὀφθαλμοὺς εἴσειμι^ ἀντὶ^ τοῦ οὐχ ἥξω εἰς οἶκον ἀχιλλεῖ.
οὐδ' ἀχιλῆος ὀφθαλμοὺς εἴσειμι ἀντὶ τοῦ οὐχ ἥξω εἰς οἶκον ἀχιλλεῖ.
469.
469.
πρίαμος δ' ἐξ ἵππων ἆλτο ἄ^μεινον “βαῖνε” γρά^φεται ἐπὶ^ τοῦ γέροντος.
πρίαμος δ' ἐξ ἵππων ἆλτο ἄμεινον “βαῖνε” γράφεται ἐπὶ τοῦ γέροντος.
ἢ τῆς περιστάσεως οἰκεῖον τὸ “ἆλτ.”
ἢ τῆς περιστάσεως οἰκεῖον τὸ “ἆλτ.”
471.
471.
ἰθὺς κί^εν οἴκου εὐθεῖα^ν ὡς ἐπὶ^ τὸν οἶκον.
ἰθὺς κίεν οἴκου εὐθεῖαν ὡς ἐπὶ τὸν οἶκον.
472.
472.
ἐν δέ μι^ν αὐτόν τὸ “μίν” κοινόν.
ἐν δέ μιν αὐτόν τὸ “μίν” κοινόν.
τι^νὲς δὲ τὸ “ἐν” ἀντὶ^ τοῦ ἔνδον, ὡς “ἴλιον εἴσω Il.
τινὲς δὲ τὸ “ἐν” ἀντὶ τοῦ ἔνδον, ὡς “ἴλιον εἴσω Il.
18.
18.
439 ἀντὶ^ τοῦ εἰς.
439 ἀντὶ τοῦ εἰς.
474.
474.
ἄλκιμος κα^τὰ^ μεταπλασμὸν ὁ ἀλκιμέδων, ὡς μελάνθιος καὶ μελανθεύς.
ἄλκιμος κατὰ μεταπλασμὸν ὁ ἀλκιμέδων, ὡς μελάνθιος καὶ μελανθεύς.
476.
476.
ἔσθων καὶ πί_νων τὸ 'ἐσθίων' οὐχ ὑποπί^πτει μέτρῳ ἡρωικῷ·
ἔσθων καὶ πίνων τὸ 'ἐσθίων' οὐχ ὑποπίπτει μέτρῳ ἡρωικῷ·
φησὶ^ δὲ καὶ “ἔσθειν καὶ πίνειν” Od.
φησὶ δὲ καὶ “ἔσθειν καὶ πίνειν” Od.
5.
5.
197 καὶ “ἔσθοντες κρέα_ πολλὰ^ Il.
197 καὶ “ἔσθοντες κρέα πολλὰ Il.
8.
8.
231.
231.
.
.
εἰ δὲ εὐτελεῖς οἱ στί^χοι, καὶ ἄλλοι·
εἰ δὲ εὐτελεῖς οἱ στίχοι, καὶ ἄλλοι·
“τίπτε, θέτι τα^νύπεπλε, ἱκά^νεις ἡμέτερον δῶ” Il.
“τίπτε, θέτι τανύπεπλε, ἱκάνεις ἡμέτερον δῶ” Il.
18.
18.
385·
385·
“οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀ^νήρ, οὐ καταβαίη” Od.
“οὐδέ κεν ἀμβαίη βροτὸς ἀνήρ, οὐ καταβαίη” Od.
12.
12.
77·
77·
“ἡ δὲ τετάρτη ὕ^δωρ ἐφόρει” Od.
“ἡ δὲ τετάρτη ὕδωρ ἐφόρει” Od.
10.
10.
358·
358·
“τῷ δ' ἄ^ρα^ πέμπτῳ πέμπ' ἀ^πὸ νήσου” Od.
“τῷ δ' ἄρα πέμπτῳ πέμπ' ἀπὸ νήσου” Od.
5.
5.
263·
263·
“ἵππους δὲ ξανθὰ_ς ἑκα^τόν Il.
“ἵππους δὲ ξανθὰς ἑκατόν Il.
11.
11.
680.
680.
“ἔνθα^ μὲν οὔ τε βοῶν” Od.
“ἔνθα μὲν οὔ τε βοῶν” Od.
10.
10.
98.
98.
οὗτοι γὰ^ρ πάντες, ὡς σέλευκος, ἔμμετρον λαλιὰν ἔχουσι^ν.
οὗτοι γὰρ πάντες, ὡς σέλευκος, ἔμμετρον λαλιὰν ἔχουσιν.
ἔτι^ καὶ παρέκειτο τρά^πεζα^ ἀθετεῖται·
ἔτι καὶ παρέκειτο τράπεζα ἀθετεῖται·
οὐ γὰ^ρ ἀ^φῃροῦντο αἱ τρά^πεζαι παῤ αὐτοῖς, ἀλλὰ^ μέχρι^ ἂ_ν ἀ^να^στῶσι^ν ἔκειντο·
οὐ γὰρ ἀφῃροῦντο αἱ τράπεζαι παῤ αὐτοῖς, ἀλλὰ μέχρι ἂν ἀναστῶσιν ἔκειντο·
φησὶ^ γὰ^ρ “αἳ δ' ἀ^πὸ μὲν σῖτον πολὺ^ν ᾕρεον ἠδὲ τραπέζας” Od.
φησὶ γὰρ “αἳ δ' ἀπὸ μὲν σῖτον πολὺν ᾕρεον ἠδὲ τραπέζας” Od.
19.
19.
61.
61.
ἢ τούτου ὡς πενθοῦντος ᾔρετο.
ἢ τούτου ὡς πενθοῦντος ᾔρετο.
477.
477.
πρίαμος μέγα^ς οὐ πρὸς ἔπαινον τὸ “μέγα^ς,” ἀλλ' ὅτι^ καὶ μέγα^ς ὢν ἔλα_θεν.
πρίαμος μέγας οὐ πρὸς ἔπαινον τὸ “μέγας,” ἀλλ' ὅτι καὶ μέγας ὢν ἔλαθεν.
480.
480.
ὡς δ' ὅτα^ν ἄνδρα^ ὡς εἰ φυ^γά_ς τι^ς φονεὺς πά^ντα^ς λα^θὼν εἰσέρχεται κα^θαρθησόμενος καὶ παρακάθηται τῇ ἑστί^ᾳ καὶ πάντες ὁρῶντες καταπλήσσονται.
ὡς δ' ὅταν ἄνδρα ὡς εἰ φυγάς τις φονεὺς πάντας λαθὼν εἰσέρχεται καθαρθησόμενος καὶ παρακάθηται τῇ ἑστίᾳ καὶ πάντες ὁρῶντες καταπλήσσονται.
ἴ_σως δὲ ἀναχρονισμός ἐστι^ν ὡς καὶ τὸ “ἴαχε σάλπιγξ” Il.
ἴσως δὲ ἀναχρονισμός ἐστιν ὡς καὶ τὸ “ἴαχε σάλπιγξ” Il.
18.
18.
219.
219.
τὸν δὲ κα^θαίροντα^ καὶ ἁγνίτην ἔλεγον·
τὸν δὲ καθαίροντα καὶ ἁγνίτην ἔλεγον·
ἡ δὲ παραβολὴ πρὸς τὸ αἰφνί^διον τῆς εἰσόδου.
ἡ δὲ παραβολὴ πρὸς τὸ αἰφνίδιον τῆς εἰσόδου.
484.
484.
ἐς ἀλλήλους δὲ ἴ^δοντο τὸ πα^ρά^δοξον τῆς εἰσόδου ἔδειξε δι^ὰ^ τῶν ἀλλήλοις διανευόντων πόθεν καὶ τί^ς ὁ ξένος.
ἐς ἀλλήλους δὲ ἴδοντο τὸ παράδοξον τῆς εἰσόδου ἔδειξε διὰ τῶν ἀλλήλοις διανευόντων πόθεν καὶ τίς ὁ ξένος.
485.
485.
τὸν καὶ λισσόμενος περισσὸς ὁ “καί·”
τὸν καὶ λισσόμενος περισσὸς ὁ “καί·”
τὸ δὲ ἑξῆς 'πρὸς τόν.'
τὸ δὲ ἑξῆς 'πρὸς τόν.'
486.
486.
μνῆσαι πατρός πολεμί^ῳ δι^α^λεγόμενος καὶ τῶν παίδων αὐθέντῃ καὶ μισοῦντι^ ἐξαιρέτως αὐτόν τε καὶ τοὺς ἐκείνου δι^ὰ^ τὴν τοῦ φί^λου ἀποβολὴν ἄλλην ἀρχὴν οἰκειοτέραν οὐκ εἶχεν ἢ τὴν τοῦ πατρὸς ὑπόμνησι^ν.
μνῆσαι πατρός πολεμίῳ διαλεγόμενος καὶ τῶν παίδων αὐθέντῃ καὶ μισοῦντι ἐξαιρέτως αὐτόν τε καὶ τοὺς ἐκείνου διὰ τὴν τοῦ φίλου ἀποβολὴν ἄλλην ἀρχὴν οἰκειοτέραν οὐκ εἶχεν ἢ τὴν τοῦ πατρὸς ὑπόμνησιν.
πατρὸς σοῖο ζηνόδοτος “σεῖο,” κα^κῶς.
πατρὸς σοῖο ζηνόδοτος “σεῖο,” κακῶς.
θεοῖς ἐπιείκελ' ἀχιλλεῦ ἀποτρέπει τῆς περὶ^ τὸν ἱ_κέτην ἀ^τι_μί^α_ς·
θεοῖς ἐπιείκελ' ἀχιλλεῦ ἀποτρέπει τῆς περὶ τὸν ἱκέτην ἀτιμίας·
“αἰδοῖός τε γά^ρ ἐστι^ καὶ ἀ_θα^νά^τοισι^ θεοῖσι^ν, ἀνδρῶν ὅστι^ς ἵ_κηται ἀλώμενος” Od.
“αἰδοῖός τε γάρ ἐστι καὶ ἀθανάτοισι θεοῖσιν, ἀνδρῶν ὅστις ἵκηται ἀλώμενος” Od.
5.
5.
447.
447.
487.
487.
τηλί^κου, ὅσπερ ἐγώ ἔδει ἐπα^γα^γεῖν 'ἡλίκος ἐγώ.'
τηλίκου, ὅσπερ ἐγώ ἔδει ἐπαγαγεῖν 'ἡλίκος ἐγώ.'
ἔστι^ δὲ ὡς τὸ “ὅσσον φαίηκες περὶ^ πάντων ἴδριες ὣς δὲ γυ^ναῖκες ἵστῳ τεχνῆσ σ αι” Od.
ἔστι δὲ ὡς τὸ “ὅσσον φαίηκες περὶ πάντων ἴδριες ὣς δὲ γυναῖκες ἵστῳ τεχνῆσ σ αι” Od.
7.
7.
108 110·
108 110·
τι^νὲς δὲ λείπειν φα_σὶ^ τὸν καί, ἵν' ᾖ 'ὥσπερ καὶ ἡμεῖς.'
τινὲς δὲ λείπειν φασὶ τὸν καί, ἵν' ᾖ 'ὥσπερ καὶ ἡμεῖς.'
ὥσπερ ἐγώ ζηνόδοτος πρεσβύ^τερον πηλέα φησί^ν, εἴγε συστρα^ τεύσας πηλεῖ ἡρακλῆς ἀ^πέδοτο ἡσιόνῃ μικρὸν ὄντα^ τὸν πρίαμον.
ὥσπερ ἐγώ ζηνόδοτος πρεσβύτερον πηλέα φησίν, εἴγε συστρα τεύσας πηλεῖ ἡρακλῆς ἀπέδοτο ἡσιόνῃ μικρὸν ὄντα τὸν πρίαμον.
488.
488.
καὶ μέν που κεῖνον ἢ πα^ρὰ^ τῶν εὐρωπαίων τοῦτο μα^θών φησι^ν, ἢ οἰκτιζόμενος·
καὶ μέν που κεῖνον ἢ παρὰ τῶν εὐρωπαίων τοῦτο μαθών φησιν, ἢ οἰκτιζόμενος·
λέγει δὲ ἄκαστον καὶ τοὺς υἱοὺς ἄρχανδρον καὶ ἀρχιτέλην·
λέγει δὲ ἄκαστον καὶ τοὺς υἱοὺς ἄρχανδρον καὶ ἀρχιτέλην·
ἴ_σως δὲ πα^ρὰ^ ἀστεροπαίου πέπυσται νεωστὶ ἥκοντος ἐκ παιονίας Il.
ἴσως δὲ παρὰ ἀστεροπαίου πέπυσται νεωστὶ ἥκοντος ἐκ παιονίας Il.
17.
17.
350, ἥτι^ς ἐστὶ^ πλησί^ον θετταλίας.
350, ἥτις ἐστὶ πλησίον θετταλίας.
καὶ μέν ὁ “μέν” ἀντὶ^ τοῦ μήν.
καὶ μέν ὁ “μέν” ἀντὶ τοῦ μήν.
ἀμφὶς ἐόντες τι^νὲς “ἐόντος” ἀντὶ^ τοῦ χωρὶ^ς σοῦ ὄντος.
ἀμφὶς ἐόντες τινὲς “ἐόντος” ἀντὶ τοῦ χωρὶς σοῦ ὄντος.
.
.
ἐντέχνως δὲ πρὸ τῶν ἰ^δί^ων τῶν τοῦ πηλέως ἐμνήσθη, ὅπως αὐτὸν ἡ τῶν οἰκείων κα^κῶν οἰκτίσῃ μνήμη.
ἐντέχνως δὲ πρὸ τῶν ἰδίων τῶν τοῦ πηλέως ἐμνήσθη, ὅπως αὐτὸν ἡ τῶν οἰκείων κακῶν οἰκτίσῃ μνήμη.
490.
490.
σέθεν ζώοντος ηὔξησε τὸν ἔλεον, εἴγε ὃ μὲν τὸν ἕνα^ ἔχει, B ὃ δὲ τῶν ν' ἀ^φῄρηται.
σέθεν ζώοντος ηὔξησε τὸν ἔλεον, εἴγε ὃ μὲν τὸν ἕνα ἔχει, B ὃ δὲ τῶν ν' ἀφῄρηται.
495.
495.
πεντήκοντα^ ἑλ λ άνι^κος νς'.
πεντήκοντα ἑλ λ άνικος νς'.
496.
496.
ἐννεα^καίδεκα^ πι^θα^νὸν μί^α^ν τεκεῖν ιθ', οὐχ ὡς βακχυλίδης fr.
ἐννεακαίδεκα πιθανὸν μίαν τεκεῖν ιθ', οὐχ ὡς βακχυλίδης fr.
59 B.
59 B.
ν' τῆς θεανοῦς ὑ^πογρά^φει παῖδα^ς.
ν' τῆς θεανοῦς ὑπογράφει παῖδας.
ἄλλως :
ἄλλως :
ἐννεα^καίδεκα^ λέγοντος ἀχιλλέως “ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλούς” 520.
ἐννεακαίδεκα λέγοντος ἀχιλλέως “ὅς τοι πολέας τε καὶ ἐσθλούς” 520.
497.
497.
ἔτικτον κα^λὴ ἡ παράτα^σι^ς·
ἔτικτον καλὴ ἡ παράτασις·
οὐ γὰ^ρ εἶπεν ἔτεκον.
οὐ γὰρ εἶπεν ἔτεκον.