macronized
stringlengths
1
3.25k
plain
stringlengths
1
3.07k
ἔθος δὲ τοῖς βα^ρβά^ροις βα^σι^λεῦσι^ παιδοποιεῖν ἐκ πλειόνων.
ἔθος δὲ τοῖς βαρβάροις βασιλεῦσι παιδοποιεῖν ἐκ πλειόνων.
ἔσχε δὲ καὶ ἀρίσβην τὴν μέροπος τοῦ περκωσίου, ἐξ ἧς αἴσακος, ἀλεξιρόην τὴν ἀντάνδρου, λαοθόην τὴν ἄλτου Il.
ἔσχε δὲ καὶ ἀρίσβην τὴν μέροπος τοῦ περκωσίου, ἐξ ἧς αἴσακος, ἀλεξιρόην τὴν ἀντάνδρου, λαοθόην τὴν ἄλτου Il.
21.
21.
85·
85·
τῶν δὲ πριαμιδῶν πρεσβύ^τα^τον πολίτην φα_σί^ν.
τῶν δὲ πριαμιδῶν πρεσβύτατον πολίτην φασίν.
.
.
ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυ^το δὲ ἄστυ^ καὶ αὐτούς πρὸς τὸ σῴζειν τὴν πόλι^ν καὶ ἓν πρᾶγμα^ δυ^σὶ^ περι^κοπαῖς πέφρασται, ὡς “τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσα^το δ' αἷμα” Il.
ὃς δέ μοι οἶος ἔην, εἴρυτο δὲ ἄστυ καὶ αὐτούς πρὸς τὸ σῴζειν τὴν πόλιν καὶ ἓν πρᾶγμα δυσὶ περικοπαῖς πέφρασται, ὡς “τὸ μὲν ἕλκος ἐτέρσετο, παύσατο δ' αἷμα” Il.
11.
11.
267 ἀντὶ^ τοῦ παυσα^μένου τοῦ αἵμα^τος ἐτέρσετο τὸ ἕλκος·
267 ἀντὶ τοῦ παυσαμένου τοῦ αἵματος ἐτέρσετο τὸ ἕλκος·
“ἠρήσαντο, θεοῖσι^ δὲ χεῖρα^ς ἀνέσχον” Il.
“ἠρήσαντο, θεοῖσι δὲ χεῖρας ἀνέσχον” Il.
3.
3.
318, ἀ^νασχόντες ηὔξαντο.
318, ἀνασχόντες ηὔξαντο.
ἢ ὅτι^ εἶπεν “αἴ θ' ἅ^μα^ πάντες ἔκτορος ὠφέλετ' ἀντί” 253·
ἢ ὅτι εἶπεν “αἴ θ' ἅμα πάντες ἔκτορος ὠφέλετ' ἀντί” 253·
καὶ ἡμεῖς φα^μεν ἕνα^ τὴν πόλι^ν πολίτην ἔχειν.
καὶ ἡμεῖς φαμεν ἕνα τὴν πόλιν πολίτην ἔχειν.
500.
500.
ἀμυ_νόμενον περὶ^ πάτρης οὐ προκατάρξαντα^ πολέμου.
ἀμυνόμενον περὶ πάτρης οὐ προκατάρξαντα πολέμου.
504.
504.
μνησά^μενος σοῦ πατρός ὡς ἱ^κα^νοῦ εἰς ἔλεον ἀπ' αὐτοῦ ἤρξα^το καὶ εἰς αὐτὸν ἔληξεν.
μνησάμενος σοῦ πατρός ὡς ἱκανοῦ εἰς ἔλεον ἀπ' αὐτοῦ ἤρξατο καὶ εἰς αὐτὸν ἔληξεν.
οὐκ ἀκριβολογεῖ δὲ περὶ^ τῶν δώρων·
οὐκ ἀκριβολογεῖ δὲ περὶ τῶν δώρων·
ᾖ γὰ^ρ ἂ^ν ἔλυ_σε τὸ πά^θος.
ᾖ γὰρ ἂν ἔλυσε τὸ πάθος.
ἐλεεινότερος καὶ ἐκεῖνος γὰ^ρ κα^ταπονεῖται·
ἐλεεινότερος καὶ ἐκεῖνος γὰρ καταπονεῖται·
ἢ ἀντὶ^ ἁπλοῦ.
ἢ ἀντὶ ἁπλοῦ.
506.
506.
ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ταῦτα^ μὲν εἰς ὀργὴν ἄ^γοντα^ ἀχιλλέα ἔδει κρύπτεσθαι, ἐκ δὲ τοῦ πά^θους παρεσύρη εἰς τοῦτο.
ἀνδρὸς παιδοφόνοιο ταῦτα μὲν εἰς ὀργὴν ἄγοντα ἀχιλλέα ἔδει κρύπτεσθαι, ἐκ δὲ τοῦ πάθους παρεσύρη εἰς τοῦτο.
χεῖῤ ὀρέγεσθαι “χεῖρε” δυϊκῶς·
χεῖῤ ὀρέγεσθαι “χεῖρε” δυϊκῶς·
εἶπε γὰ^ρ “καὶ λά^βε χεῖρα^ς, δεινὰ_ς ἀνδροφόνους” 478·
εἶπε γὰρ “καὶ λάβε χεῖρας, δεινὰς ἀνδροφόνους” 478·
θέλει δὲ εἰπεῖν, ὅτι^ ᾧ στόμα^τι^ τὸν υἱὸν ἐφί^λουν, τούτῳ νῦν τὸν ἐκείνου φονέα^·
θέλει δὲ εἰπεῖν, ὅτι ᾧ στόματι τὸν υἱὸν ἐφίλουν, τούτῳ νῦν τὸν ἐκείνου φονέα·
“ὀρεγέσθαι” δὲ ἀντὶ^ τοῦ ἐκτείνειν πρὸς τὸ στόμα^ τὰ_ς χεῖρα^ς.
“ὀρεγέσθαι” δὲ ἀντὶ τοῦ ἐκτείνειν πρὸς τὸ στόμα τὰς χεῖρας.
510.
510.
προπάροιθε ποδῶν ἐλυσθείς παρεθεὶς ἢ συ^νειληθείς ἢ κυ^λισθείς.
προπάροιθε ποδῶν ἐλυσθείς παρεθεὶς ἢ συνειληθείς ἢ κυλισθείς.
ὅθεν καὶ “προελυσθείς” ?
ὅθεν καὶ “προελυσθείς” ?
.
.
511.
511.
ἀχιλλεὺς κλαῖεν αὐτῷ γὰ^ρ ἀναδιπλασιασθεὶς ὁ θρῆνος ἀντισηκωθήσεται τοῖς δάκρυσι^ πριάμου·
ἀχιλλεὺς κλαῖεν αὐτῷ γὰρ ἀναδιπλασιασθεὶς ὁ θρῆνος ἀντισηκωθήσεται τοῖς δάκρυσι πριάμου·
ἐποίει δὲ αὐτῷ τὴν ἑκα^τέρου μνήμην ἡ ἕκτορος καὶ πριάμου.
ἐποίει δὲ αὐτῷ τὴν ἑκατέρου μνήμην ἡ ἕκτορος καὶ πριάμου.
ἑὸν πα^τέρα^ λείπει τὸ 'ἄλλοτε μέν' τῷ “ἄλλοτε δὲ πάτρο κλον.”
ἑὸν πατέρα λείπει τὸ 'ἄλλοτε μέν' τῷ “ἄλλοτε δὲ πάτρο κλον.”
512.
512.
δώμα^τα^ τὴν σκηνήν.
δώματα τὴν σκηνήν.
514.
514.
καί οἱ ἀ^πὸ πρα^πί^δων ἦλθ' ἵ_μερος ἡδ' ἀ^πὸ γυ ί ων ἀθετεῖ ὁ θρᾷξ·
καί οἱ ἀπὸ πραπίδων ἦλθ' ἵμερος ἡδ' ἀπὸ γυ ί ων ἀθετεῖ ὁ θρᾷξ·
ὁ γὰ^ρ ἵ_μερος περὶ^ μόνην τὴν ψυ_χήν, γυῖα^ δὲ οὐχ ὅλα_ τὰ^ μέλη φησί^ν.
ὁ γὰρ ἵμερος περὶ μόνην τὴν ψυχήν, γυῖα δὲ οὐχ ὅλα τὰ μέλη φησίν.
εἰ μὴ λέγοι τι^ς, ὅτι^ στερνοτυπεῖ.
εἰ μὴ λέγοι τις, ὅτι στερνοτυπεῖ.
τοῦτο δ' οὐ γρά^φει.
τοῦτο δ' οὐ γράφει.
515.
515.
χειρὸς ἀ^νί^στη πα^ρά^δοξον τὸ τὸν ἐχθρὸν οὕτω χειραγωγεῖν τὸν θυ_μὸν ἀ^νέντα^.
χειρὸς ἀνίστη παράδοξον τὸ τὸν ἐχθρὸν οὕτω χειραγωγεῖν τὸν θυμὸν ἀνέντα.
523.
523.
κατακεῖσθαι ἀ^ποβά^λλεσθαι μὲν γὰ^ρ ἀ^δύ^να^τον, δεῖ δὲ μὴ ῥιπί^ζειν τοῖς κλαυθμοῖς τὸ πά^θος.
κατακεῖσθαι ἀποβάλλεσθαι μὲν γὰρ ἀδύνατον, δεῖ δὲ μὴ ῥιπίζειν τοῖς κλαυθμοῖς τὸ πάθος.
524.
524.
οὐ γά^ρ τι^ς πρῆξι^ς πέλεται κρυεροῖο γόοιο “πρῆξι^ς” ἄνυ^σι^ς, δι^ὰ^ θρήνου.
οὐ γάρ τις πρῆξις πέλεται κρυεροῖο γόοιο “πρῆξις” ἄνυσις, διὰ θρήνου.
λείπει δὲ ἡ ἔξ.
λείπει δὲ ἡ ἔξ.
ὅτι^ δὲ ἄπρακτον ἡ ἀ^νί_α_, καὶ οἱ φι^λόσοφοί φα_σιν.
ὅτι δὲ ἄπρακτον ἡ ἀνία, καὶ οἱ φιλόσοφοί φασιν.
καθ' ὃ μὴ δι^ορθοῦταί τι^ τῶν ἠτυχημένων.
καθ' ὃ μὴ διορθοῦταί τι τῶν ἠτυχημένων.
526.
526.
ἀκηδέες νῦν τὸ φύ^σει θεῖόν φησι^, τοὺς δὲ ποιητι^κοὺς λυπου μένους εἰσά^γει·
ἀκηδέες νῦν τὸ φύσει θεῖόν φησι, τοὺς δὲ ποιητικοὺς λυπου μένους εἰσάγει·
καὶ ἐπίκουρος ἐντεῦθέν φησι^ν cf.
καὶ ἐπίκουρος ἐντεῦθέν φησιν cf.
fr.
fr.
352 Us.
352 Us.
, ὅτι^ τὸ ἀ_θά^να^τον καὶ ἄφθαρτον οὔτ' αὐτὸ πρᾶγμ' ἔχει οὔτ' ἄλλοις πα^ρέχει·
, ὅτι τὸ ἀθάνατον καὶ ἄφθαρτον οὔτ' αὐτὸ πρᾶγμ' ἔχει οὔτ' ἄλλοις παρέχει·
δι^ὸ οὔ τε ὀργαῖς οὔ τε λύ_παις συνέχεται.
διὸ οὔ τε ὀργαῖς οὔ τε λύπαις συνέχεται.
δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ἀθεράπευτον.
δηλοῖ δὲ καὶ τὸ ἀθεράπευτον.
527.
527.
δοιοὶ γά^ρ τε πί^θοι τοῦτο πρὸς παραμυθίαν τοῦ λέγοντος, ἐπεί τοι τὸ ἀ^ληθὲς “θεοὶ δωτῆρες ἐάων” Od.
δοιοὶ γάρ τε πίθοι τοῦτο πρὸς παραμυθίαν τοῦ λέγοντος, ἐπεί τοι τὸ ἀληθὲς “θεοὶ δωτῆρες ἐάων” Od.
8.
8.
325·
325·
καὶ ἡσίοδος Opp.
καὶ ἡσίοδος Opp.
96 ἐντεῦθεν τὴν ἑλπίδα τῶν κα^κῶν φησι^ν εἶναι ἐν τῷ πί^θῳ.
96 ἐντεῦθεν τὴν ἑλπίδα τῶν κακῶν φησιν εἶναι ἐν τῷ πίθῳ.
μέμφεται δὲ τὴν δόξα^ν πλάτων ἐν β' πολιτείας p.
μέμφεται δὲ τὴν δόξαν πλάτων ἐν β' πολιτείας p.
379 λέγων, ὡς ὁ θεὸς ἀ^γα^θόν, οὐδὲν δὲ ἀ^γα^θὸν βλα^βερόν·
379 λέγων, ὡς ὁ θεὸς ἀγαθόν, οὐδὲν δὲ ἀγαθὸν βλαβερόν·
ὃ δὲ μὴ βλα^βερόν.
ὃ δὲ μὴ βλαβερόν.
οὐ δὲ βλάπτει.
οὐ δὲ βλάπτει.
ἔπλα^σεν οὖν ταῦτα^ ὁ ἥρως πρὸς παραμυθίαν πριάμου.
ἔπλασεν οὖν ταῦτα ὁ ἥρως πρὸς παραμυθίαν πριάμου.
πρὸς ταῦτά^ φησι^ ζεὺς “ἐξ ἡμέων γά^ρ φα^σι κάκ' ἔμμεναι·
πρὸς ταῦτά φησι ζεὺς “ἐξ ἡμέων γάρ φασι κάκ' ἔμμεναι·
οἳ δὲ καὶ αὐτοί” Od.
οἳ δὲ καὶ αὐτοί” Od.
1.
1.
33.
33.
οὔδει ἀ^πὸ μέρους τῷ οἴκῳ.
οὔδει ἀπὸ μέρους τῷ οἴκῳ.
528.
528.
ἀ^δι^α^φόρως τῷ “ἕτερος” ποτὲ μὲν τὸ ἄλλος ἐπι^φέρει, ὡς τὸ “ὅς χ' ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ^ φρεσί^ν, ἄλλο δὲ εἴπῃ” Il.
ἀδιαφόρως τῷ “ἕτερος” ποτὲ μὲν τὸ ἄλλος ἐπιφέρει, ὡς τὸ “ὅς χ' ἕτερον μὲν κεύθῃ ἐνὶ φρεσίν, ἄλλο δὲ εἴπῃ” Il.
9.
9.
313.
313.
ποτὲ δὲ τὸ “ἕτερος·”
ποτὲ δὲ τὸ “ἕτερος·”
“ἕτερον λενκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν” Il.
“ἕτερον λενκόν, ἑτέρην δὲ μέλαιναν” Il.
3.
3.
103.
103.
530.
530.
κα^κῷ κύ_ρεται ὑ^πὸ κα^κοῦ κύ_ρεται, ὡς “τρωσὶ δα^μείς,” ἢ κα^κῷ συντυγχά^νει, ὡς τὸ “αἰὲν ἐπ' αὐχένι^ κῦρε” Il.
κακῷ κύρεται ὑπὸ κακοῦ κύρεται, ὡς “τρωσὶ δαμείς,” ἢ κακῷ συντυγχάνει, ὡς τὸ “αἰὲν ἐπ' αὐχένι κῦρε” Il.
23.
23.
821.
821.
.
.
κα^κὴ βούβρωστι^ς σύντονος ὀδύ^νη μεγά^λως ἀ^να_λί^σκουσα^·
κακὴ βούβρωστις σύντονος ὀδύνη μεγάλως ἀναλίσκουσα·
ἐν γὰ^ρ ταῖς ἀτυχίαις ὑ^πὸ λύ_πης ἑαυτοὺς ἐσθί^ομεν, ὥσπερ καὶ βελλεροφόντης Il.
ἐν γὰρ ταῖς ἀτυχίαις ὑπὸ λύπης ἑαυτοὺς ἐσθίομεν, ὥσπερ καὶ βελλεροφόντης Il.
6.
6.
202.
202.
οἱ δὲ ἀποδιδόντες λι_μὸν ἀ^γνοοῦσι^ν, ὅτι^ οὐ λιμώττει πρίαμος ἀλλ' ὀδυνᾶται.
οἱ δὲ ἀποδιδόντες λιμὸν ἀγνοοῦσιν, ὅτι οὐ λιμώττει πρίαμος ἀλλ' ὀδυνᾶται.
οἳ δὲ δαίμονα^ ἥνπερ κα^τη ρῶντο τοῖς πολεμί^οις, εἶναι δὲ αὐτῆς τὸ ἱ^ερὸν ἐν σμύρνῃ.
οἳ δὲ δαίμονα ἥνπερ κατη ρῶντο τοῖς πολεμίοις, εἶναι δὲ αὐτῆς τὸ ἱερὸν ἐν σμύρνῃ.
535.
535.
πά^ντα^ς γὰ^ρ ἐπ' ἀνθρώπους ἐκέκαστο πα^ρὰ^ πά^ντα^ς ἀνθρώπους.
πάντας γὰρ ἐπ' ἀνθρώπους ἐκέκαστο παρὰ πάντας ἀνθρώπους.
536.
536.
ὄλβῳ δύ^να^ται τῇ φρονήσει, εἴγε καὶ ἄνολβος ὁ ἀπαίδευτος.
ὄλβῳ δύναται τῇ φρονήσει, εἴγε καὶ ἄνολβος ὁ ἀπαίδευτος.
οἳ δὲ τῇ τῶν ἀγρῶν κτήσει, πα^ρὰ^ τὰ_ς ὀλάς.
οἳ δὲ τῇ τῶν ἀγρῶν κτήσει, παρὰ τὰς ὀλάς.