id stringlengths 13 13 | poem stringlengths 40 7.99k | title stringlengths 0 271 | author stringlengths 4 57 | language stringclasses 4
values | label int64 0 6 | label_name stringclasses 7
values |
|---|---|---|---|---|---|---|
mpm-cs-025029 | Když ve tvé oko jsem se díval
a o své Muse snil,
tu mnil jsem, že se dívám v nebe,
jež závoj černý kryl.
A když pak déle v ně jsem patřil
a v černi jeho stín svůj zřel,
tu zjev tvůj byl bych sobejímal, –
ach, láskou byl bych mřel!
Ba celý život v něm jsem viděl,
jak nad ním září den,
však první láska, první písně,
ach,... | Tvé oko. | Ludvík Lošťák | cs | 0 | iambic |
mpm-de-015382 | Man hört ein lautes Klopfen,
Mein Gott, wer das wohl war?
Kein Mensch ist es gewesen:
Mein eignes Herz es war!
Das ist wahrhaftig wahr. | [man hört ein lautes Klopfen] | Friederike Kempner | de | 0 | iambic |
mpm-de-023526 | Man nennt dich unkeusch! Nein! Du bist es nicht ich wette!
Dein eigner Bruder selbst bewacht dich in dem Bette. | 41. Auff Flavien | Andreas Gryphius | de | 0 | iambic |
mpm-es-002827 | ¡Oh quién tuviera, hermosa Dulcinea,
por más comodidad y más reposo,
a Miraflores puesto en el Toboso,
y trocara su Londres con tu aldea!
¡Oh quién de tus deseos y librea
alma y cuerpo adornara, y del famoso
caballero, que hiciste venturoso,
mirara alguna desigual pelea!
¡Oh quién tan castamente se escapara
del señor A... | La señora Oriana a Dulcinea del Toboso | Cervantes | es | 2 | polymetric |
mpm-de-026381 | Nicht in den Ozean
Der Welten alle
Will ich mich stürzen!
Nicht schweben, wo die ersten Erschaffnen,
Wo die Jubelchöre der Söhne des Lichts
Anbeten, tief anbeten,
Und in Entzückung vergehn!
Nur um den Tropfen am Eimer,
Um die Erde nur, will ich schweben,
Und anbeten!
Halleluja! Halleluja!
Auch der Tropfen am Eimer
Rann... | 1L: Nicht in den Ozean | Friedrich Gottlieb Klopstock | de | 0 | iambic |
mpm-es-005825 | Rebelde Satanás se alzó en altura,
y en el profundo, Dios le precipita
Genio del mal, a la mujer incita,
y origen es de nuestra desventura.
Eva y Adán, llorando su amargura,
van, del perdido edén raza precita,
la sentencia de Aquel llevando escrita
en su alma, llena de mortal pavura.
Si, engendro el hombre del primer p... | A mi amigo Pantaleón Saurina | Benito Blanco Fernández | es | 0 | iambic |
mpm-cs-041303 | Tak prožil krásně půvab dětských roků
v prostranných, sluncem jasných komnatách,
kam park se díval v stříbřitém vod toku,
altany z dálky, zeleň na lukách.
Tu narození jeho uvítáno
měst jásotem, desátkem poddaných.
Pak do ciziny odjel v jedno ráno
s královnou pyšnou, s hejnem sluhů svých.
Ač ve světě, přec lidí nepoznáv... | Z BOŽÍ MILOSTI | Antonín Sova | cs | 0 | iambic |
mpm-de-032386 | „herr Ritter! wollt Ihr wohnen
Bei mir im grünen Haus:
Aus allen Blumenkronen
Wind' ich Euch einen Strauß! | Der Gefangene . | Joseph von Eichendorff | de | 0 | iambic |
mpm-de-017373 | Alles passet nicht für Einen,
Aber Eines paßt für Jeden,
Eins muß euch als Recht erscheinen:
Freies Denken, freies Reden.
Laßt ihr dieses euch beschränken,
Habt ihr Alles weggegeben –
Leben ist nur freies Denken,
Freies Denken nur ist Leben. | 1L: Alles passet nicht für Einen, | August Heinrich Hoffmann von Fallersleben | de | 1 | trochaic |
mpm-de-031223 | Wie er's in der Schlacht getrieben,
Wie bei Saalfeld er geblieben,
Solches wißt ihr allesamt!
Doch kein Teufel weiß jetzunder
Wie sein Säbel, Gottes Wunder!
In die Zöpfe einst geflammt!
Auf und laßt die Fahnen wehen!
Anno fünf ist es geschehen,
Anno fünf zu Altenburg!
Prinz Ludwig bei Spiel und Mahle
Saß allda bei Vogt... | Prinz Ludwig von Preußen | Ferdinand Freiligrath | de | 1 | trochaic |
mpm-cs-018595 | Ty, který pěl’s jen život celý,
ó, básníku ty zpozdilý,
teď, kdy se jíním vlas ti bělí,
jdi, nastav dlaň, leb nachýli!
Byl’s lenoch, jiní nosili
si zásob hojně do své celi,
a tys jen pěl své sny a žely,
rad moudrých nedbal’s na chvíli.
Víš, cikadu, jež v létě pěla
a na zimy chlad zapomněla,
jak mravenec hnal lačnou zpě... | BÁSNÍKU. | Antonín Klášterský | cs | 0 | iambic |
mpm-es-004638 | Amor, mil años ha que me has jurado
pagarme aquella deuda en plazos breves;
mira que nunca pagas lo que debes,
que esto sólo no tienes de hombre honrado.
Muchas veces, Amor, me has engañado
con firmas falsas y esperanzas leves;
a estelionatos con mi fe te atreves,
jurando darme lo que tienes dado.
Hoy que llega mi vida... | - CIII - | Lope de Vega | es | 0 | iambic |
mpm-es-003097 | La lira cuya dulce fantasía
hizo en Delfos honor al rayo puro
del que hurtándole al tiempo lo futuro
eternizó su métrica armonía,
debiera, ninfa bella, ser la mía
porque contra el rigor del tiempo duro
de vuestro nombre el esplendor seguro
sin ocaso lograse feliz día.
Pero de ronca voz quejoso acento,
¿cómo podrá canta... | - CXXII - | Juan de Tassis y Peralta | es | 0 | iambic |
mpm-es-005628 | Todos cuantos de ti, con ti han vivido,
cuantos te aman (todos te han amado)
y en el noble ideal de tu pasado
su lámpara de oro han encendido;
cuantos a tragos lentos han bebido
de tu Lis rojo en el Grial sagrado,
tu sangre, en la que siempre han
encontrado
su redención del mal y del olvido,
me env... | Florencia | Justo Sierra | es | 0 | iambic |
mpm-es-009216 | Espumoso caballo en quien procura
ser señal, como estrella, el norte frío;
carreras se lo imponen a tu brío
y pasos se le miden a tu altura
Formidable relincho es tu voz dura;
tienes, con extendido señorío,
una torcida crin en cada río
y en cada fuerte puerto una herradura.
Haces mil caracoles de contino;
paras fiel a ... | Al mar en metáfora de un caballo | Francisco de la Torre Sevil | es | 2 | polymetric |
mpm-es-008963 | Canoro Cisne, cuya Fénix pluma
se la dio en sus escritos a la Fama,
y a la envidia la voz con que te aclama:
porque jamás el tiempo te consuma
Muerte de quien tus máquinas presuma,
alma del sentimiento que te llama,
vida de la memoria que te ama,
y de todos los méritos la suma.
No puedo en tu alabanza tener parte,
ni c... | A la muerte del doctor Juan Pérez de Montalbán | Isidro Suárez Tirado | es | 4 | anapestic |
mpm-de-061034 | Wie oft Erinn'rung plötzlich sich erneut! –
Im letzten Carneval, nach einem Fest,
Das stolz verschwenderisch der Reichthum gab,
Ging ich nach Haus in früher Morgenstunde,
Die, noch gehüllt in Nacht, das erste Regen
Geschäft'gen Tagwerks meinen Blicken wies.
Halb offen standen schon die Bäckerläden;
Schlaftrunk'ne Gäule... | 1L: Wie oft Erinn'rung plötzlich sich erneut! – | Ferdinand von Saar | de | 0 | iambic |
mpm-en-000457 | Hark how the Mower Damon sung,
With love of Juliana stung!
While everything did seem to paint
The scene more fit for his complaint.
Like her fair eyes the day was fair,
But scorching like his am’rous care.
Sharp like his scythe his sorrow was,
And withered like his hopes the grass.
‘Oh what unusual heats are here,
Whi... | Damon the Mower | Andrew Marvell | en | 0 | iambic |
mpm-cs-066269 | Ne, touhou radostí nelze se chvít.
Chvěti se můžem’ jen bázní a chladem.
Tolikrát umírat – přec ještě žít!
Při skvělé hostině umírat hladem.
Ne, nelze čekati na příchod dní.
Prší a smutno je. Kam tedy jíti?
Nápěvy poslouchat pohřební?
Za noci bdít a z nudy jen žíti?!
Ne, nelze vyrůsti z tohoto dna.
A co chce vyklíčiti,... | Na konci léta. | Josef Müldner | cs | 3 | dactylic |
mpm-es-004774 | Ya siento el dulce espíritu de la aura,
que mansamente murmurando aspira;
ya veo el puesto a donde amor me tira,
y a do su muerta llama el fuego instaura.
¿Cuál amador de Cintia, o Delia, o Laura
temió más el desdén, la ardiente ira,
que yo la Luz que tiernamente mira
mi mal, y de la pena me restaura?
Como al que espan... | - XLII - | Fernando de Herrera | es | 0 | iambic |
mpm-es-002279 | Amor me ocupa el seso y los sentidos;
absorto estoy en éxtasi amoroso;
no me concede tregua ni reposo
esta guerra civil de los nacidos.
Explayose el raudal de mis gemidos
por el grande distrito y doloroso
del corazón, en su penar dichoso,
y mis memorias anegó en olvidos.
Todo soy ruinas, todo soy destrozos,
escándalo f... | Prosigue en el mismo estado de sus afectos | Quevedo | es | 0 | iambic |
mpm-es-006347 | Venid a mí, sonriendo y placenteras,
visiones que en la infancia he idolatrado,
¡oh recuerdos, mentiras del pasado!
¡Oh esperanzas, mentiras venideras!
Ya que huyen mis lozanas primaveras,
quiero ser por vosotras consolado,
en un mundo fantástico, poblado
de delirios, de sombras y quimeras
Mostradle horrible la verdad ... | Ilusiones | Carlos Augusto Salaverry | es | 2 | polymetric |
mpm-es-006913 | Decepcionado y triste se halla Pablo en Atenas,
donde a predicar vino la gloria del Mesías;
bajo el sol de estos cielo, en la luz de estos días,
no ha triunfado el apóstol de encrespadas melenas.
Las gentes que le oyeron, demasiado serenas,
ante su verbo ardiente permanecieron frías;
en un helado soplo de suaves ironía... | San Pablo en Atenas | Benjamín Taborga | es | 2 | polymetric |
mpm-cs-006811 | Přiletěli čápi
Z půlnočního kraje
Ke skalnatým břehům
Siného Dunaje.
Nejsou to čápi,
Jsou to kozáci,
V hejnech sem táhnou
Ruští vojáci! –
Neletí to čápi
Přes východní hory –
Ale válí se to
Slavné Ruské sbory.
Nejsou to čápi,
Jsou to kozáci,
Se všech stran táhnou
Ruští vojáci.
Ha, ha, návštěva to,
Ač prorokovaná,
Přece ... | I. Přiletěli čápi | Vincenc Furch | cs | 2 | polymetric |
mpm-es-003490 | Espero un bien que alivie un sentimiento,
y con este esperar mi pena engaño,
pásase el tiempo, y cauteloso el daño,
al alma le contagia este alimento.
Ofensa es del Amor, y su ardimiento,
que en el discurso de uno y otro Año,
no venza a la porfía el desengaño
con que apague el ardor de mi tormento.
¡O nueva tiranía del... | - LXXV - Se lamenta de los engaños de una esperanza | Joseph de Litala y Castelvi | es | 2 | polymetric |
mpm-de-004748 | Wohin schickst du deine gäste? Jeder dencke, was er will.
Denn der tag, an dem sie scheiden, ist der erste vom aprill. | Auf die endlich erfolgte einräumung. | Christian Hofmann von Hofmannswaldau | de | 2 | polymetric |
mpm-cs-025924 | A nediv se: vždyť řeč je vůbec chudá,
že nemá slov, z nichž sestavil bych větu,
když duši se tak v překypění udá,
jak ráda má tě, tobě říct i světu.
Snad doved bych to, být tak pianistou,
hrát na klavíru... Řeč však nedostačí.
Když notuji si valčík v chvíli jistou,
vím, co v něm výská a co je v něm k pláči. | TĚŽCE SE CHODÍ CITU V ŠATĚ SLOV. | Josef Svatopluk Machar | cs | 0 | iambic |
mpm-de-016605 | Verdammen muß die Menschheit das Verbrechen.
Wofür denn hätte sie sich aufgerichtet
Aus roher Wildheit und die Nacht gelichtet?
Was darf ihr tief Gefühl für Recht bestechen?
Oft wagt's selbst nicht das Mitleid fürzusprechen,
Da selbst die Gnade auf sich selbst verzichtet,
Doch wer hat euch berechtigt und verpflichtet,
... | 1L: Verdammen muß die Menschheit das Verbrechen. | Hermann von Lingg | de | 0 | iambic |
mpm-de-058985 | Im Sonnenschein mußt du mit dir den Mantel tragen,
Wenn du ihn haben willst im Regen umzuschlagen.
Villeicht trägst du ihn mit als unnütz Hindernis;
Doch laß ihn nur zu Haus, so fehlt er dir gewis. | 73. | Friedrich Rückert | de | 0 | iambic |
mpm-es-000985 | Quien rinde tantos hombres con la espada,
muros asalta, y bárbaros conquista,
que mucho que cautive con la vista
una mujer segura y descuidada?
Ya voy, amor, al carro de oro atada,
sin que a tus armas mi desdén resista,
soldado soy de tu amorosa lista,
aventurera, pero no pagada.
Si pones este triunfo entre laureles
de... | - 987 - Acto II, TEODORA | Lope de Vega | es | 0 | iambic |
mpm-de-023301 | Der Tag ging regenschwer und sturmbewegt,
Ich war an manch vergessenem Grab gewesen.
Verwittert Stein und Kreuz, die Kränze alt,
Die Namen überwachsen, kaum zu lesen.
Der Tag ging sturmbewegt und regenschwer,
Auf allen Gräbern fror das Wort: Gewesen.
Wie sturmestot die Särge schlummerten —
Auf allen Gräbern taute still... | Auf dem Kirchhofe. | Detlev von Liliencron | de | 0 | iambic |
mpm-cs-024512 | Mží soumrak. Odlét’ zlatý úsměv denní.
Tu bleskem – jak by přelud v oči šleh’:
zřím jižní město, jasně, jako v snění,
lem zahrad s mořem, v slunce pocelech.
Vše v okruh zraku známé připadá mi,
jak z mlh by rostlo v rozpomínkách mých,
soch bronzy, domy, hlučné cirky, chrámy,
k nimž spějí lidé v řízách bělostných;
jak by... | VIDĚNÍ | Emanuel Lešehrad | cs | 0 | iambic |
mpm-es-008408 | Ser liberal, según las ocasiones,
favorecer al pobre desvalido,
proteger y gustar del entendido,
y no querer jamás adulaciones;
usar de las decentes diversiones,
estar siempre de libros prevenido,
resistir los arpones de Cupido,
sabiendo ser señor de sus pasiones;
no atender al mordaz ni lisonjero,
ni proceder jamás co... | Soneto | José Joaquín Benegasi y Luján | es | 0 | iambic |
mpm-de-031195 | Vorbei, vorbei, auf feuchter Spur
Irrt trostlos nun mein Blick ins Weite.
Vorbei, vorbei, die Möwe nur
Giebt mir ein trauriges Geleite.
Nun kehrt auch sie, fernab, fernab
Ist längst mein Vaterland geblieben.
Aus meiner Heimat, wo mein Grab
Ich schon gewählt, bin ich vertrieben.
Als gestern ich im Abschiedszorn
Voll Sch... | I. | Detlev von Liliencron | de | 0 | iambic |
mpm-es-007290 | Lo del soneto aquel de Violante,
o sus dificultades y su aprieto,
recuerdo ahora yo con mi soneto:
en éste van tres versos por delante:
no temo que me falte consonante,
zozobrando tal vez en un cuarteto,
o que, en los aledaños de un terceto
Asustada la musa se me espante:
¿la felicitación? Ya voy entrando;
a decírosla ... | Soneto a Lorenzo Albert3 | Julio Esteras y Palacios | es | 2 | polymetric |
mpm-de-059381 | Ich geh mit etwas weichen Knien
und träumerisch durch ganz Berlin
leicht angeknockt und ein wenig schwach:
ernsten Berufsgeschäften nach.
Der Ordner hieß ›Helvetia‹;
von den Packpapierbogen ist nichts mehr da;
die Lieferung hätten wir noch ergattert –
Telefon schnurrt, Schreibmaschine schnattert . . .
Chinesisch-fett r... | Subkutan | Kurt Tucholsky | de | 0 | iambic |
mpm-de-007457 | Kein Monument, mit Schweiß und Blut bespritzt,
Kein goldnes Haus, wo stolz auf Marmorquader
Der falsche Ruhm mit Fluch beladen sitzt,
Erthürmt sich heute unser Vater!
Wie bald zerstäubt ein Monument von Erz,
Auch eingeweiht mit asiat'schem Pompe!
Zur ew'gen Katakombe.
Er spricht – und Felsenrippen stehen da!
Geweiht al... | Bei der Einweihung der Soldatenkirche zu Ludwigsburg | Christian Friedrich Daniel Schubart | de | 0 | iambic |
mpm-de-010696 | Dahingestreckt auf grüne Matten,
Lag, mit Almansorn Hand in Hand,
Nadir an eines Baches Rand,
In einer Palme kühlen Schatten.
Es war im Lenz. Mit süßer Kehle
Sang ein erfreuter Vögelchor
Aus jedem Busche froh hervor,
Und zärtlich klagte Philomele.
Die Freunde sind ganz Ohr. Sie lauschen
Dem tausendstimmigem Konzert
Der... | Der wahre Glaube | Franz Grillparzer | de | 0 | iambic |
mpm-de-042046 | Viel Männer sind hoch zu verehren,
Wohltätige durch Werk und Lehren;
Doch wer uns zu erstatten wagt,
Was die Natur uns ganz versagt,
Den darf ich wohl den größten nennen:
Ich denke doch, ihr müßt ihn kennen? | Rätsel | Johann Wolfgang Goethe | de | 0 | iambic |
mpm-es-009059 | Pudo rendirse a la cruel dolencia,
la Majestad del Cedro más pomposo;
que tan bien buscan triunfo glorioso
los rayos del dolor en la Eminencia
Cesen lamentos ya, pues su violencia
sólo fue amago, en trueno escandaloso,
porque topó del golpe lo furioso,
en el Laurel Augusto resistencia
Pudo morir, y resistióse altiva
(¡... | Soneto | Alonso de Bayona | es | 2 | polymetric |
mpm-cs-057716 | Potkal jsem tě ve svém žití pouze jednou,
krásu vznešenou, svým smutkem záhadnou.
Jsi z těch, pro něž mnozí k vítězství se zvednou,
ale nadarmo jak obět zapadnou.
Nevím, proč tě kvetoucí strom připomíná,
hlasy v přírodě proč mluví o tobě.
Snad jsi dávno mrtva, přikrývá tě hlína,
snad jsi potkala mne v jiné podobě.
Jsi ... | POTKAL JSEM TĚ. | František Taufer | cs | 1 | trochaic |
mpm-es-004456 | Desprecia invicto, y formidable espanta,
selvas de fieras, animoso toro,
encrespa la cerviz al cerco de oro,
y con el bruto imperio se levanta.
Cuando el planeta, cuya sacra planta
besas dos mundos, con marcial decoro
tan breve rayo disparó sonoro,
que ardiendo el toro al tiro se adelanta.
¡O fiera victoriosa! preferid... | - 130 - Del mismo libro, epigrama | Lope de Vega | es | 0 | iambic |
mpm-es-003220 | En tus penates hoy, sacro escarmiento,
cuelgo la quilla de mi rota nave,
que del mar de fortuna el rigor sabe,
y los impulsos de contrario viento.
Pondrá del tiempo este prodigio exento,
si digno olvido de tus iras cabe,
en quien sublime ya, y ahora grave,
tumba le cubre el húmedo elemento.
A quejas halle mudo, sordo a... | - XCIX - | Juan de Tassis y Peralta | es | 0 | iambic |
mpm-de-006995 | Jetzt blicken durch deß Himmels Saal
Die güldnen Sternen allzumal,
Ich bin ohn' Hoffnung gantz allein,
Ich wach', und Andre schlaffen ein.
Du, Jungfrau, liegest in der Rhu
Und hast die stoltzen Augen zu;
Du bläsest durch den rothen Mundt
Das süsse Gifft, so mich verwundt.
Du denckest nicht an meine Noth,
Noch an den sü... | 8. Nachtklage | Martin Opitz | de | 0 | iambic |
mpm-de-029018 | Die fünfundzwanzig, aus Östreich verbannt,
Sind noch im Reich der Liebe bekannt,
Und wo eine Ehe schon muffig und ranzig,
Erfrischt sie mit eins das Wort fünfundzwanzig. | [die fünfundzwanzig, aus Östreich verbannt] | Franz Grillparzer | de | 0 | iambic |
mpm-cs-000714 | Severní vítr žalně
naříká ve větvích.
Kraj smutný je a teskní,
jej kryje led a sníh.
Sní o modravém nebi,
a jarních o květech,
jásavé písni ptačí,
milenců hovorech. | XV. | Karel Babánek | cs | 0 | iambic |
mpm-es-006884 | Loa brotes tienen vida;
gallardamente erguidos
elevan el penacho de su florecimiento,
y mueven de sus pomas los cálices henchidos
a la caricia artera de traicionero viento
Y un día en que el Zodíaco
marca el inevitable
cambio de la magnánima bondad de la estación,
se inician las tris... | Lucha | Armando D. García | es | 4 | anapestic |
mpm-es-005960 | ¡Cuán hermosa en mis sueños te
levantas
a los rayos de un sol resplandeciente,
flor marina, a quien besan blandamente
las ondas que suspiran a tus plantas!
Tú cual visión deslumbradora encantas
los tristes años de mi edad presente,
y a tu nombre, despiértase en mi
mente
todo un... | A Cienfuegos | Mercedes Matamoros | es | 0 | iambic |
mpm-es-006344 | España es una tierra en que germina
hermanado el valor con la nobleza;
a través de los siglos su grandeza
el horizonte histórico ilumina
Si la suerte vencerla determina,
revístete de heroica fortaleza;
señala en cada sitio una proeza,
muestra un templo de gloria en cada ruina.
España es una tierra de gigante,
que en lo... | A España | Guillermo Matta | es | 2 | polymetric |
mpm-es-005658 | Museo de Marte, en tu recinto guardas
la historia en hierro de nación violenta,
cuyas hazañas más famosas cuenta
en morteros, mosquetes y alabardas.
Hoja y cañón de alfanjes y espingardas,
el orín otra vez los ensangrienta,
y tu amplio muro, envanecido,
ostenta
ricas presas de flámulas gallardas... | Sellos hispanos – La Armería Real | Manuel Serafín Pichardo y Peralta | es | 2 | polymetric |
mpm-de-055406 | Faß es, was sich dir enthüllt!
Ahne dich hinan zur Sonne!
Ahne, welche Schöpfer-Wonne
jedes Wesen dort erfüllt!
Klimm empor dann dieser Geister
Stufen bis zur höchsten Schar!
Und dann endlich nimm ihn wahr:
Aller dieser Geister Meister!
Und dann komm mit Ihm herab!
Unter Menschen und Dämonen
komm mit Ihm, den Leib bewo... | [faß es, was sich dir enthüllt!] | Christian Morgenstern | de | 1 | trochaic |
mpm-de-010088 | Die ganze Schöpfung ist zu klein;
Kehr ein und laß dich nirgends binden!
Im Grund der Seele ist allein
Recht Seligkeit in Gott zu finden. | 331. Drinnen ist es | Gerhard Tersteegen | de | 0 | iambic |
mpm-cs-037060 | Když pohasla světla na stromečku,
jenž oblažil nám synka v štědrý den,
a stavěli jsme stromek do koutečku,
dím, teskným dojmem divně překvapen:
„Hle, na tu svíčičku jsme zapomněli,
zde na tu zelenou, ač vidna dost...“
– V mém nitru jemně struny pozazněly,
to píseň hlásila se, milý host.
Teď, když vše spí, mně píseň pra... | ZAPOMENUTÉ. | Karel Vojtěch Prokop | cs | 0 | iambic |
mpm-es-003344 | Un tiempo me sostuvo la esperanza,
y Amor lo consintió porque sintiese,
cuando al estado en que estoy viniese,
que fue para mayor desconfianza.
En gran fortuna me mostró bonanza
y aseguróme porque conociese,
cuando nuevo dolor menos temiese,
que en su seguridad hay más mudanza.
Pasé con este alivio mi cuidado,
hasta qu... | - LXII - | Hernandode Acunya | es | 0 | iambic |
mpm-de-008811 | Ich, Herr Tiger, bestehe zu meinem Heil
aus einem Oberteil und einem Unterteil.
Das Oberteil fühlt seine bescheidene Kleinheit,
ihm ist nur wohl in völliger Reinheit;
es ist tapfer, wahr, anständig und
bis in seine tiefsten Tiefen klar und gesund.
Das Oberteil ist auch durchaus befugt, Ratschläge zu erteilen
und die Ve... | Zwei Seelen | Kurt Tucholsky | de | 0 | iambic |
mpm-en-001061 | Pitch here the tent, while the old horse grazes:
By the old hedge-side we'll halt a stage.
It's nigh my last above the daisies:
My next leaf'll be man's blank page.
Yes, my old girl! and it's no use crying:
Juggler, constable, king, must bow.
One that outjuggles all's been spying
Long to have me, and he... | Juggling Jerry | George Meredith | en | 2 | polymetric |
mpm-de-034315 | Von alter Zeit her war des Hauses Wand
Von wuchernd dichtem Efeu überspannt;
Den liebt' der Bauer, sonst so liebeleer,
Weil er so gierig, alt und zäh, wie
Nun brennt das dunkle Unkraut lichterloh
Und flackert in der Luft wie leichtes Stroh;
Wer glaubte, daß der alte, schwere Kranz
So lustig hielte seinen Totentanz?
Oho... | 3 | Gottfried Keller | de | 0 | iambic |
mpm-es-004838 | Nunca mi mal terrible sentiría,
ni descansar querría de mi pena,
si cuidase tal vez que mi serena
luz alegre y suave me sería;
mas no sufre la indina suerte mía
esta gloria, y de sí la aparta ajena,
y a rendir la esperanza me condena,
porque osé y di lugar a esta osadía.
Haga el cielo que pierda en menor daño
la memori... | - XXIV - | Fernando de Herrera | es | 2 | polymetric |
mpm-cs-052239 | Za chladných večerů, vždy při klekání,
rád vídám jít za stádem, vlhkou strání
pasačky malé skotačivý zjev,
tu lesní vílu leskle hnědých skrání,
jíž splývá s retů horských písní zpěv.
Vesnice tichá pro ni celým světem,
– vždyť neslyšela nikdy hluku měst –
víc nežli s lidmi mluví s ptákem, květem,
dny žití tak jí plynou ... | Šotek z hor. | Emanuel Čenkov | cs | 0 | iambic |
mpm-es-006285 | Cuando a las puertas de la noche umbría
dejando el prado y la floresta amena,
la tarde melancólica y serena
su misterioso manto recogía,
un macilento sauce se mecía
por dar alivio a su constante pena
y en voz suave y de suspiros llena,
al son del viento murmurar se oía:
-«¡Triste nací! mas en el mundo
... | El sauce y el ciprés | José Selgas y Carrasco | es | 0 | iambic |
mpm-en-001116 | I leant upon a coppice gate
When Frost was spectre-grey,
And Winter's dregs made desolate
The weakening eye of day.
The tangled bine-stems scored the sky
Like strings of broken lyres,
And all mankind that haunted nigh
Had sought their household fires.
The land's sharp features seemed to be
... | The Darkling Thrush | Thomas Hardy | en | 0 | iambic |
mpm-de-055524 | Ja/ Spannisch bist du Neyd/ vnd torrecht du
Mißgunst/
Jhr könt so wenig schmach an Hertzog Bernhard
finden/
Als wenig als der Riß mit aller macht vnd kunst/
Nach seinem falschen wohn; den Weltkraiß vber-
winden.
Dan er gedencket/ thut vnd redet nichts vmbsunst/
Sein gaist kan des feinds list vnd fürsatz bald er-
gründe... | Von Hochermelten Seinen Fürstl. Gn.
&c. Hertzog Bernharden &c. | Georg Rodolf Weckherlin | de | 2 | polymetric |
mpm-de-047696 | Nun ruht, ihr schweren Amtsgeschäfte!
Vor heute scheint's genung gethan,
Genung gethan.
Zu viel verzehrt die besten Kräfte
Und greift den Kopf zu heftig an,
Zu heftig an.
Die Sonne eilt schon nach dem Meere,
Als wenn sie meines Sinnes wäre.
Du nettes Pfeifchen, las dich nehmen,
Und nimm die Flammen wieder ein,
Wieder e... | 1L: Nun ruht, ihr schweren Amtsgeschäfte! | Johann Christian Günther | de | 0 | iambic |
mpm-es-007976 | Porque tú eres Cebú. En la sonrisa varia
que repartes mostrando la hilera de tus dientes,
pareces esta dulce ciudad hospitalaria
que, con miel en los labios, va llamando a las gentes.
Y así como cuando andas se aroman los senderos,
el alma de tu tierra perfuma voluntades;
y si cuando tú miras, enciendes los luceros,
es... | ELOGIO DE LA REINA II | Manuel Bernabé | es | 4 | anapestic |
mpm-de-001439 | Geh nicht, die Gott für mich erschuf!
Laß scharren deiner Rosse Huf
Den Reiseruf!
Du willst von meinem Herde fliehn?
Und weißt ja nicht, wohin, wohin
Dich deine Rosse ziehn!
Die Stunde rinnt! Das Leben jagt!
Wir haben uns noch nichts gesagt —
Bleib bis es tagt!
Du darfst aus meinen Armen fliehn?
Und weißt ja nicht, woh... | Laß scharren deiner Rosse Huf! | Conrad Ferdinand Meyer | de | 0 | iambic |
mpm-de-006430 | Deutschland fragt nach Gedichten nicht viel; ihr kleinen Gesellen,
Lärmt, bis jeglicher sich wundernd ans Fenster begibt. | Aufmunterung | Friedrich Schiller | de | 2 | polymetric |
mpm-de-016486 | O träume, was dein Herz einst mocht' erregen,
Schau' in Ekstasen, was versagt dem Wachen,
Besieg' im Traum den alten Sündendrachen;
Schütt' aus den edlen Zorn in Wetterschlägen;
Doch sieh auch deines, unsres Zornes Segen:
Das Wort, entknechtet, große That entfachen,
O sieh des Vaterlands glorreich Erwachen,
Den Saatenj... | 1L: O träume, was dein Herz einst mocht' erregen, | Anastasius Grün | de | 0 | iambic |
mpm-de-048907 | Glissa lieset gern in Büchern; Arndt, ihr liegt dein Paradiß
Stets zur Hand, doch für den Augen deine Biebel, Amadiß. | 85. | Friedrich von Logau | de | 1 | trochaic |
mpm-de-032653 | Schreiten Streben
Leben sehnt
Schauern Stehen
Blicke suchen
Sterben wächst
Das Kommen
Schreit!
Tief
Stummen
Wir. | Schwermut | August Stramm | de | 1 | trochaic |
mpm-cs-018330 | Byl pozdní večer – října den,
podzimní den – čas umírání,
když poutník mladý zasmušen
výš k Radobylu stoupal strání.
Jen dál, jen pryč od lidí všech!
i v smích by snad byl jeho vzdech;
líp v lese je a lépe v poli,
ten lidský škleb i soucit bolí,
a na vrchu tom – v lese tam
jen s mukou, bolem bude sám.
Tam dole město – ... | KAREL HYNEK MÁCHA | Antonín Klášterský | cs | 0 | iambic |
mpm-es-001326 | Tengo un bien sin razón, que mal me trata;
de que mi muerte con razón se infiere,
huyo atrevido de quien bien me quiere,
acometo cobarde a quien me mata.
Con esto ni mi vida se dilata;
ni en tanta división del alma, muere;
ni la convenzo a que mudanza espere
ni los doblados vínculos desata.
Guerra no doy, y el alma no ... | - LXXVI - Caos de amor | Pedro Soto de Rojas | es | 0 | iambic |
mpm-es-005841 | ¿Qué misterio de amor reside en ti,
que abandonado a tu divino afán,
del cielo, en forma de sagrado pan,
bajas, Señor, hasta llegar a mí?
¿Cómo tan gran prodigio merecí?
¿Dónde escritos los méritos están,
en esta prole mísera de Adán,
para encontrarse sustentada así?
Como la madre presta su calor,
y alimenta con sangre... | La eucaristía | José Selgas y Carrasco | es | 2 | polymetric |
mpm-de-060029 | Der König saß und sann den leeren Tag
getaner Taten, ungefühlter Lüste
und seiner Lieblingshündin, der er pflag –.
Aber am Abend wölbte Abisag
sich über ihm. Sein wirres Leben lag
verlassen wie verrufne Meeresküste
unter dem Sternbild ihrer stillen Brüste.
Und manchmal, als ein Kundiger der Frauen,
erkannte er durch se... | 2. | Rainer Maria Rilke | de | 0 | iambic |
mpm-de-008829 | Wir verbitten uns Beileidsbezeugungen,
Seufzende Worte, stumme Verbeugungen,
Förmlich in Falten gelegtes Gesicht,
Das hilft uns nicht und tröstet uns nicht.
Wir erbitten uns leichtere Spendungen,
Fein gleichgültige Mienen und Wendungen;
Denn gleichgültig ist doch der Welt,
Was ein Herz für so wichtig hält.
Jeder hat in... | [wir verbitten uns Beileidsbezeugungen] | Friedrich Rückert | de | 0 | iambic |
mpm-es-001559 | Si Don algún varón ha dado el cielo
y de virtud él tal es adornado
vos sois que en lo presente y lo pasado
la flor entre los hombres sois del suelo.
Por armas levantado vais al vuelo
y está os el alto premio aparejado
continuamente siendo acompañado
del fuerte Marte y del Señor de Delo.
Imitan vuestras obras claramente... | - XXXV - A don Bernardino de Mendoza | Diego Ximenez Ayllon | es | 0 | iambic |
mpm-de-011970 | Wer sich wird recht kennen lernen,
Kan sich von dem Stolz entfernen,
Der den eitlen Sinn betriegt,
Und mit leeren Wind vergnügt.
Die sich gros und herrlich achten,
Durchs Vergrößrungs-Glas betrachten,
Lieben nur den blossen Schein,
Weil sie Selbstbetrieger seyn,
Sie sind gros in ihren Augen,
Wenn sie oft nichts werth, ... | Die Demuth gegen GOtt und
Menschen. | Johann Justus Ebeling | de | 1 | trochaic |
mpm-cs-000526 | Zem žárem pukala a rozhněvané nebe
své modré nesmírno nad zemí rozlévalo,
a půda žíznila jak rety okoralé,
na polích obilí chudičké nízko stálo.
A večer za hory když slunce zapadalo,
chlad žáru nezmírnil a utěšivé vání,
zem jakby v horečce neklidně usínala,
a smutné obilí se nezvlnilo ani.
Dech země horký byl a květy u... | ZEM ŽÁREM PUKALA... | Karel Babánek | cs | 2 | polymetric |
mpm-es-004713 | Osaste alzar el peligroso vuelo,
Ícaro, vanamente confiado
en mal seguras alas; y olvidado
del sano aviso, te acercaste al cielo.
Donde el ardor del que gobierna Delo,
deshaciendo tus plumas, castigado
te arrojó al mar, a quien tu nombre has dado,
y sepultura a ti en el hondo suelo.
Por más cierto camino el sabio viejo... | - XXXIII - | Juan de Arguijo | es | 0 | iambic |
mpm-cs-013372 | Rač parabolu starou dovoliti.
Tak bývá to už s nadějemi všemi:
dřív zpívá pták a voní luční kvítí –
pak žluté listí padá tiše k zemi,
a celý obzor v těžkých mlhách splývá
a duše po všem, co kdys měla ráda,
si melodii touhy teskně zpívá,
a zvadlé listí padá, tiše padá...
A já to vím, co všechno pohřbila jsi.
Já ve tvém ... | PARABOLA. | Hanuš Jelínek | cs | 0 | iambic |
mpm-es-008138 | El rastro de sus actos sólo en la noche imprimen.
La sangre envenenada de Judas Izcariote
.se escurre por sus venas sin que nadie lo note;
ni los son los engendros de la Sombra y el Crimen.
Son prófugos bifrontes que abren la risa ó gimen
—para cubrir sus vicios y la ruindad no flote—
i-.uando hierven sus planes bajo e... | LOS TRAIDORES | Isidro Marfori | es | 2 | polymetric |
mpm-cs-068125 | Když požáry žhnou v krvi roznícené
a nebe rudé nad hlavou se klene,
v dnů šedivých a bídných kalné přítmí
své zdvihám pohanské a hříšné rytmy.
Tu na svých vášní rozběsněných ořích,
v něž touha hroty ostruh svojich noří,
minulost stíhám v budoucnosti zořích,
kam pěna stříká rozkacených moří.
S Olympu antický sen strhnou... | ZÁVIST BOHŮ. | Josef Šimánek | cs | 0 | iambic |
mpm-es-008676 | Morir es ley forzosa en el que nace,
nazca plebeyo, o majestad suprema,
para la muerte no hay estratagema,
aunque espíritu angélico la trace.
Aunque el hombre se mude, o se disfrace
en formas mil, llega la hora extrema;
romperse tiene nuestra humana nema,
por más que el alma al cuerpo amigo abrace.
Merced del cielo, qu... | A la muerte de Lope de Vega | Francisco Cascales | es | 0 | iambic |
mpm-de-037823 | Schon mit ihren schlimmsten Schatten
Schleicht die böse Nacht heran;
Unsre Seelen, sie ermatten,
Gähnend schauen wir uns an.
Du wirst alt und ich noch älter,
Unser Frühling ist verblüht.
Du wirst kalt und ich noch kälter,
Wie der Winter näher zieht.
Ach, das Ende ist so trübe!
Nach der holden Liebesnot
Kommen Nöten ohn... | 6. | Heinrich Heine | de | 1 | trochaic |
mpm-es-006356 | Si eres, Amor, un bien del alto cielo,
¿por qué las dudas, el gemido, el llanto,
la desconfianza, el torcedor quebranto,
las turbias noches de febril desvelo?
Si eres un mal en el terrestre suelo,
¿por qué los goces, la sonrisa, el canto,
las esperanzas, el glorioso en canto,
las visiones de paz y de consuelo?
Si eres ... | El amor | Manuel González Prada | es | 0 | iambic |
mpm-de-060408 | Freue dich, o Seelenvogel,
Lasse deine Jubel schallen,
Daß du in der Rose zarte,
Liebe, süße Haft gefallen!
Nicht in eines Vogelstellers
Rohe Netze wirst du sinken,
Nicht ergriffen wirst du werden
Mörderisch von Räuberkrallen.
Zwar es hat der Dorn der Rose
Tief genug dein Herz verwundet,
Und so wirst du dich verbluten
... | [freue dich, o Seelenvogel] | Georg Friedrich Daumer | de | 1 | trochaic |
mpm-cs-053777 | Z vás co rozkoš se usmívá,
Ústa! z vás co Amor sám
Šepce, dyše, mluví, zpívá,
A své dává vnady vám!
Luzní rtové! čím se děje,
V ohnivém že nadchnutí
Zpěv můj vázne, slabne, chvěje,
V jedno splývá vzdychnutí?
Divy mezi květinami –
Zvučné růže! již vy samy
Úst mojích se dotkněte,
Zlých vazeb je sprostěte. | XIII. Z vás co rozkoš se usmívá, | František Ladislav Čelakovský | cs | 1 | trochaic |
mpm-cs-011342 | Vnik zrak’ můj v zrádnou duši tvou,
jsem zase sám a sám,
na ránu srdce krvavou
si růži přikládám;
růžičku temně krvavou,
by nezřel nikdo bolest mou,
a tebou pohrdám.
Svým žhavým okem psance znak
v mou vypálila’s hruď,
mou duši halí zloby mrak,
Bůh černý čin tvůj suď;
ať tam neb tam se zatoulám,
na ňadrech rudou růži má... | Rána zakrytá. | Adolf Heyduk | cs | 0 | iambic |
mpm-es-006219 | Demandando, Señor, piedad y olvido,
llega a Ti mi indigencia desvalida:
alma por las borrascas combatida,
busco el calor y la quietud del nido.
Morir quiero, Señor, como he vivido,
abrazado a tu Cruz, mi dulce égida,
que es la fe para el náufrago en
la vida
faro entre cielo y tierra suspendido
Así la ... | Naufragos | Francisco Javier Ugarte y Pages | es | 2 | polymetric |
mpm-de-046649 | Es ist schon spät, es wird schon kalt,
Was reit'st Du einsam durch den Wald?
Der Wald ist lang, Du bist allein,
Du schöne Braut! Ich führ' Dich heim! | Waldgespräch . | Joseph von Eichendorff | de | 0 | iambic |
mpm-de-008167 | Tief im Innersten von Sachsen
Überfielen eines Abends zwei
Halbwüchsige Knorpel von Schweinshaxen
Eine Bulldogge aus der Walachei.
Sie umzingelten den alten Hund.
Hinterlistig wollten sie das matte
Tier, das keine Zähne mehr im Mund
Und auch keine Haare darauf hatte,
An den Augen treffen, hinterher
Ihm die Zunge schlit... | Ballade | Joachim Ringelnatz | de | 1 | trochaic |
mpm-cs-004872 | Myslíš na svůj život zpátky,
jak bys v deníku svém čet’,
není to však pocit sladký,
co se vrací na pamět!
Dobrého míň, zlého více,
jak to napsal život sem;
při mnohém ti hoří líce,
ty čteš řádek za řádkem.
Psáno je to pevným tahem,
jako ryto pro věčnost,
setřel bys to rád tak šmahem,
za sebou strh’ jako most!
Vina na t... | SVÁTOST | Xaver Dvořák | cs | 1 | trochaic |
mpm-cs-009876 | Viď, zde by ti lépe bylo,
v městě samý prach a klep;
jak mohla ta chamraď vzrůsti
z reků Domažlic a Ústí?
Bože, kde je mlat a cep!
Požitek jen všudy, všudy,
samá závist, samý zisk,
hříchů plný chrám i chýžka;
kdyby z hrobu zved se Žižka
ten by, hněviv srdce tisk! | VII. Viď, zde by ti lépe bylo, | Adolf Heyduk | cs | 1 | trochaic |
mpm-es-007860 | En vano me resisto a la evidencia;
desde el astro hasta el átomo infecundo,
una mano inmortal gobierna el mundo,
y un Ser lo vivifica con su esencia.
En vano, por huir de su presencia,
los ojos a la luz cierro iracundo;
¡mejor lo veo, con terror profundo,
en el fondo leal de mi conciencia!
Doquiera, oh Dios, que audaz ... | En todas partes | Federico Balart | es | 0 | iambic |
mpm-cs-068344 | Co den, to oddech mého štěstí jest,
a slunné léto je teď vše mé žití.
Jsem poutník, jenž se domů vrátil z cest,
dál nemusí od krbu ráno jíti.
Na dálný obzor nebes v zmatku všem
zřít nemusím a ptát se vždy, kde jsem.
Neb nebe samo přišlo jak v svůj cíl
v mé srdce, když jsem lásku pochopil. | IV. | Beneš Grünwald | cs | 0 | iambic |
mpm-es-000344 | En el soberbio mar se vio metido
Leandro y de sus ondas trastornado,
y menos del temor de muerte helado,
que del fuego de amores encendido.
Quedando congojoso, y oprimido,
de aliento y fuerza ya desamparado
de aquel estorbo sólo desmayado
muy más que de su muerte entristecido.
Habló de esta manera, mas fue en vano,
ech... | - VII - | Juan de Timoneda | es | 0 | iambic |
mpm-cs-004331 | Výš pohár! jak to šumí, pění,
jak v žilách mých var krve, žár;
buď zdráva rozkoš opojení,
veselá družka našich jar!
Má číši, koluj v přátel kruhu,
spěj z ruky do ruky tak dál;
nes pozdrav od druha zas druhu,
by oheň vášně v srdci vzplál!
Neb to jen život pravý tady,
ne v zapírání zkomírat;
rvát květy, luzné kochat vnad... | POUT MARNOTRATNÉHO SYNA (II Svět) | Xaver Dvořák | cs | 0 | iambic |
mpm-cs-022569 | Dřímej, moje sladká paní, lilie ty ulomená,
křečovitě dech tvůj sténá, pokaždé mé srdce raní,
bledé luny líné plání padá tobě na ramena.
Nocí leží po polštáři tvoje vlasy rozcuchané,
slza má v jich proudech plane, hlava má se v noc tu sklání,
ale dech tvůj vždycky zmaří sny mé ve smrť skolébané.
Noc tvých vlasů jedovat... | Elegie. | Jaroslav Kvapil | cs | 1 | trochaic |
mpm-en-000963 | Yes, thou art gone and never more
Thy sunny smile shall gladden me;
But I may pass the old church door
And pace the floor that covers thee;
May stand upon the cold, damp stone,
And think that frozen lies below
The lightest heart that I have known,
The kindest I shall ever know.
Yet, though I cannot see thee more
'Tis... | A Reminiscence | Anne Brontë | en | 0 | iambic |
mpm-de-005217 | Laßt das Wort uns geben heute,
Uns vom Trunke zu entwöhnen;
Ziemt sich's für gesetzte Leute,
Wüster Völlerei zu frönen?
Nein, es ziemt sich Sittsamkeit.
Gutes Beispiel will ich geben:
Mäßigung und Mäßigkeit! –
Stoßet an, sie sollen leben! –
Mäßigung und Mäßigkeit! –
Maß! Maß!
Leert darauf das volle Glas!
Seht, ein Glas... | Mäßigung und Mäßigkeit | Adelbert von Chamisso | de | 1 | trochaic |
mpm-de-048255 | Wer erst den Tantz hat auffgebracht,
Hat die Verliebten wol bedacht
In jhren schweren Flammen:
Wann nichts sonst jhren Sinn begnügt,
Kein Ort sie an einander fügt,
Bringt sie der Tantz zusammen.
Ihr Hertz liegt in der Liebe kranck,
Es wird kein Mahl, kein süsser Tranck
Bey jhnen was verfangen:
Man sieht sie voller Hoff... | 1L: Wer erst den Tantz hat auffgebracht, | Simon Dach | de | 0 | iambic |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.