Datasets:
codersan
/
Mizan

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
s1
stringlengths
0
1.24k
s2
stringlengths
1
986
and Staff Officers in Egypt gleefully prophesied to us its near failure and the stretching of Sherif Hussein's neck on a Turkish scaffold.
و افسران ستاد در مصر با خوشحالی برای ما پیش‌بینی می‌کردند که بزودی این قیام سرکوب و شریف حسین توسط ترک‌ها با گردن به دار آویخته خواهد شد.
My private position was not easy.
موقعیت خصوصی من چندان راحت نبود.
As Staff Captain under Clayton in Sir Archibald Murray's Intelligence Section, I was charged with the 'distribution' of the Turkish Army and the preparation of maps.
به عنوان یک سروان‌ ستاد تحت فرما نهی کلی تون، در قسمت جاسوسی سر آر چیبالد موری، مأمور تقسیم‌بندی ارتش ترک و آماده کردن نقشه‌ها شده بودم.
By natural inclination I had added to them the invention of the Arab Bulletin, a secret weekly record of Middle Eastern politics;
با تمایل‌ غریزی و طبیعی، من خود به این وظایف، وظیفه نشر بولتن عرب را هم افزوده بودم.
and of necessity Clayton came more and more to need me in the military wing of the Arab Bureau
بولتن عرب نشریه‌ای بود سری که به طور هفتگی منتشر می‌شد و حاوی تمام مطالب سیاسی خاورمیانه بود.
the tiny intelligence and war staff for foreign affairs, which he was now organizing for McMahon.
بر حسب ضرورت، کلی تون هر روزه به من پیش از روز پیش در حاشیه مسائل نظامی در دفتر امور اعراب احتیاج داشت. دفتر امور اعراب یک دفتر جاسوسی‌ بود که تعداد قلیلی کارمند ارتشی و غیر نظامی برای امور خارجی در اختیار داشت. و او این دفتر را برای مک ماهون تشکیل می‌داد.
Eventually Clayton was driven out of the General Staff;
بالاخره کلی تون‌ از ستاد بیرون انداخته شد؛
and Colonel Holdich, Murray's intelligence officer at Ismailia, took his place in command of us.
و سرهنگ هولدیچ، که افسر اطلاعاتی موری‌ در اسمعیلیه بود جای او را برای فرمانده‌ی ما اشغال نمود.
His first intention was to retain my services;
اولین هدف‌ او، این بود که خدمات مرا همچنان محفوظ داشته،
and, since he clearly did not need me
و چون او به طور روشن به من احتیاج نداشت،
I interpreted this, not without some friendly evidence, as a method of keeping me away from the Arab affair.
من این مسئله را دلیل بر دوستی ندانسته، بلکه فکر می‌کردم که می‌خواهد مرا از مسئله اعراب به دور نگه دارد.
I decided that I must escape at once, if ever.
سپس تصمیم گرفتم که هرچه زودتر فرار کنم.
A straight request was refused;
درخواست مستقیم من‌ برای انتقال رد شد.
so I took to stratagems.
بنابراین به حیله و تزویر متوسل شدم.
I became, on the telephone G. H. Q. were at Ismailia, and I in Cairo quite intolerable to the Staff on the Canal.
در مکالمات‌ تلفنی ادرات مرکزی و ستاد در اسمعیلیه و من در قاهره بودم برای‌ افراد ستاد که در کانال بودند غیر قابل تحمل گشته بودم.
I took every opportunity to rub into them their comparative ignorance and inefficiency in the department of intelligence not difficult! and irritated them yet further by literary airs, correcting Shavian split infinitives and tautologies in their reports.
در هر فرصتی‌ سعی می‌کردم به مسئولین ستاد، بی‌کفایتی و بی‌اطلاعی آن‌ها را از قسمت‌ جاسوسی به رخشان بکشم و با جملات ادبی و تصحیح بعضی کلماتی‌ که می‌نوشتند آن‌ها را عصبانی می‌کردم.
In a few days they were bubbling over on my account, and at last determined to endure me no longer.
در عرض چند روز از دست من به تنگ آمده و بالاخره مصمم‌ شدند تا دیگر از تحمل من خودداری کنند.
I took this strategic opportunity to ask for ten days' leave, saying that Storrs was going down to Jidda on business with the Grand Sherif
با استفاده از این فرصت‌ استراتژیک تقاضای ده روز مرخصی کردم و گفتم که چون است ورز برای‌ بعضی کارهایی که با شریف بزرگ دارد به جده می‌رود
and that I would like a holiday and joyride in the Red Sea with him.
من هم میل دارم برای یک مسافرت و تفریح در دریای احمر با او به آنجا رهسپار شوم.
They did not love Storrs, and were glad to get rid of me for the moment.
آن‌ها به هیچ‌وجه از است ورز خوششان نمی‌آمد و خوشحال می‌شدند که برای مدتی مرا از سر، باز کنند.
So they agreed at once, and began to prepare against my return some official shelf for me.
بنابراین بلافاصله موافقت کردند و شروع کردند تا اقداماتی بر علیه بازگشت من بدان جا انجام داده و رس ما پست دیگری را برای من فراهم آورند.
Needless to say, I had no intention of giving them such a chance;
نیازی به اشاره نیست که قصد نداشتم به آن‌ها چنین فرصتی بدهم؛
for, while very ready to hire my body out on petty service
زیرا درحالی‌که آماده بودم خود را برای هر خدمت کوچکی عرضه دارم،
I hesitated to throw my mind frivolously away.
حاضر نبودم که افکار و عقاید خود را بیهوده به دور افکنم.
So I went to Clayton and confessed my affairs;
لذا من نزد کلی تون رفته و مسائل خود را همانطوریکه بودند با او در میان گذاشتم؛
and he arranged for the Residency to make telegraphic application to the Foreign Office for my transfer to the Arab Bureau.
او ترتیبی داد تا تلگرافی از طرف اداره خارجه انتقال من به دفتر امور اعراب تحقق یابد.
The Foreign Office would treat directly with the War Office;
اما اداره خارجه مسئله را به اداره امور جنگ ارجاع نمود؛
and the Egypt command would not hear of it, till all was ended.
و فرمانده‌ی‌ مصر تا پایان ماجرا به آن وقعی ننهاد.
Storrs and I then marched off together, happily.
سپس من و است ورز با خوشحالی باهم بودیم.
In the East they swore that by three sides was the decent way across a square;
در شرق همه‌ سوگند می‌خوردند که بهترین راه عبور از یک میدان مربعی شکل عبور از سه ضلع آن است؛
and my trick to escape was in this sense oriental.
و حیله من برای فرار، در این معنا، حیله‌ای چون‌ حیله‌های شرقی بود.
But I justified myself by my confidence in the final success of the Arab Revolt if properly advised.
لیکن این عمل خود را تقبیح نمی‌کردم، بلکه‌ آن‌را کام لا درست می‌دانستم.
I had been a mover in its beginning;
زیرا اعتماد داشتم که قیام اعراب اگر به خوبی رهبری شود، نهایتا موفق خواهد شد.
my hopes lay in it.
من در آغاز این قیام‌ مؤثر و لذا به آن امیدوار بود.
The fatalistic subordination of a professional soldier intrigue being unknown in the British army would have made a proper officer sit down and watch his plan of campaign wrecked by men who thought nothing of it, and to whose spirit it made no appeal.
فرمان‌بردرای کشنده یک سرباز حرفه‌ای حیله و تزویر در ارتش انگلیس هرگز شناخته نشده ، یک افسر واقعی‌ را بر آن می‌داشت که نشسته و نقشه‌های جنگی خود را که به دست‌ غیر نظامیان بر باد رفته نظاره کند.
The Discovery of Feisal CHAPTERS VIII TO XVI I HAD BELIEVED THESE MISFORTUNES OF THE REVOLT TO BE DUE MAINLY TO FAULTY LEADERSHIP, OR RATHER TO THE LACK OF LEADERSHIP, ARAB AND ENGLISH.
در این حال چنین افسری خواهد دید که افرادی که نقشه‌های او را به هیچ می‌انگارند نقشه‌هایش را به هم‌ ریخته و او را ناکام کرده‌اند. من باور داشتم که این وقایع اسف‌بار قیام، همه در اثر رهبری‌های غلط و یا بهتر بگویم عدم رهبری به وقوع پیوسته؛ این‌ رهبری‌های غلط هم از طرف اعراب و هم از طرف انگلیسی‌ها بوده‌ است.
SO I WENT DOWN TO ARABIA TO SEE AND CONSIDER ITS GREAT MEN.
لذا من به عربستان رفتم تا مردان بزرگ آن را دیده و ملاحظه کنم.
THE FIRST, THE SHERIF OF MECCA, WE KNEW TO BE AGED.
اولین آن‌ها شریف مکه بود که می‌دانستم پیرمردی‌ است،
I FOUND ABDULLA TOO CLEVER, ALI TOO CLEAN, ZEID TOO COOL.
عبد اللّه را مردی زیرک یافتم، و علی را مردی پاک و زید را خیلی خونسرد شناختم.
THEN I RODE UP COUNTRY TO FEISAL, AND FOUND IN HIM THE LEADER WITH THE NECESSARY FIRE
سپس به طرف شمال رهسپار شده و فیصل را مردی یافتم که‌ شایسته رهبری و دارای حرارتی لازم برای آن بود،
AND YET WITH REASON TO GIVE EFFECT TO OUR SCIENCE.
و در عین حال‌ مردی منطقی بود که علم ما را مورد نیاز می‌دانست.
HIS TRIBESMEN SEEMED SUFFICIENT INSTRUMENT, AND HIS HILLS TO PROVIDE NATURAL ADVANTAGE.
قبایل او، وسیله‌ کافی و تپه‌های اطراف مقر سکونت او امتیازات زیادی داشت.
SO I RETURNED PLEASED AND CONFIDENT TO EGYPT, AND TOLD MY CHIEFS HOW MECCA WAS DEFENDED NOT BY THE OBSTACLE OF RABEGH
و بدین ترتیب با اعتمادی راسخ به مصر برگشتم و به رؤسای خود گفتم که مکه نه با موانع ربیغ،
BUT BY THE FLANK THREAT OF FEISAL IN JEBEL SUBH.
بلکه با تهدیدات جناح فیصل در جبل صبح است که محفوظ مانده است.
Waiting off Suez was the LAMA, a small converted liner;
در کنار کانال سوئز، یک کشتی کوچک جنگی، لنگر انداخته و در انتظار ما بود؛
and in her we left immediately.
ما بزودی با آن عازم شدیم.
Such short voyages on warships were delicious interludes for us passengers.
این مسافرت‌های‌ کوتاه با کشتی‌های جنگی استراحت و تفریح خوبی برای ما مسافرین‌ بود.
On this occasion, however, there was some embarrassment. Our mixed party seemed to disturb the ship's company in their own element.
چنان به نظر می‌آمد که جمع مختلط ما، برای خدمه‌ای که همه با هم آشنا بودند مزاحمتی فراهم ساخته است، آن‌ها که جوان تر بودند،
The juniors had turned out of their berths to give us night space, and by day we filled their living rooms with irregular talk.
خوابگاه خود را به خاطر ما تخلیه کردند تا ما بتوانیم شب را استراحت‌ کنیم، و طی روز هم اطاق‌های نشیمن را با گفتگوهای غیر معمول خود پر می‌کردیم.
Storrs' intolerant brain seldom stooped to company.
مغز کم تحمل است ورز هرگز برای خدمه کشتی وقعی قائل‌ نمی‌شد.
But to day he was more abrupt than usual.
اما او و آن روز برخلاف هرروز بود.
He turned twice around the decks, sniffed
آن روز دو مرتبه، روی عرشه‌ آمد و نفسی تازه کرد و گفت:
, 'No one worth talking to', and sat down in one of the two comfortable armchairs, to begin a discussion of Debussy with Aziz el Masri in the other .
در اینجا هیچ‌کس که ارزش گفتگو داشته‌ باشد یافت نمی‌شود .
Aziz, the Arab Circassian ex colonel in the Turkish Army, now general in the Sherifian Army, was on his way to discuss with the Emir of Mecca the equipment and standing of the Arab regulars he was forming at Rabegh.
سپس بر یکی از صندلی‌های راحت غنود و با دبیوسی و عزیز المصری که بر روی صندلی دیگری نشسته بود شروع‌ به گفتگو نمود. عزیز، یک عرب قفقازی و قبلا سرهنگ ارتش ترک بود که اکنون ژنرال ارتش شریف شده بود.
A few minutes later they had left Debussy, and were depreciating Wagner: Aziz in fluent German, and Storrs in German, French and Arabic.
او اکنون برای مذاکره درباره وسائل و آمادگی سربازان عرب که در ربیغ گردهم می‌آورد، عازم دیدار شریف بود. بعد از چند دقیقه آن‌ها دی بوسی را ترک گفتند، درحالی‌که درباره واگنر بحث می‌کردند. عزیز به زبان فصیح آلمانی و است ورز به زبان آلمانی، فرانسه، و عربی صحبت می‌کرد.
The ship's officers found the whole conversation unnecessary.
و افسران‌ کشتی تمام این مباحثات را غیر لازم می‌دانستند.
We had the accustomed calm run to Jidda, in the delightful Red Sea climate, never too hot while the ship was moving.
ما همان مسافرت آرام عادی و همیشگی را در دریای آرام و هوای‌ مفرح آن تا جده ادامه دادیم؛ هوائی فرح‌بخش که هنگام حرکت کشتی‌ هرگز گرم نمی‌شد.
By day we lay in shadow;
هنگام روز در سایه می‌غنودیم،
and for great part of the glorious nights we would tramp up and down the wet decks under the stars in the steaming breath of the southern wind.
و در شب‌های باشکوه‌ اغلب روی عرشه نمناک و در زیر ستارگان، در میان نسیم مه‌آلود جنوب‌ قدم می‌زدیم.
But when at last we anchored in the outer harbour, off the white town hung between the blazing sky and its reflection in the mirage which swept and rolled over the wide lagoon
اما بالاخره هنگام یکه در کنار بندر لنگر انداختیم، شهری‌ سفی در میان آسمانی تابناک با انعکاسش در سرابی که در مرداب گسترده‌ با امواج آب بالا و پائین می‌رفت نمایان شد،
then the heat of Arabia came out like a drawn sword and struck us speechless.
و آنگاه گرمای تابستان‌ چون شمشیری برهنه که بر روی دشمن کشیده می‌شود ما را از سخن‌ گفتن بازداشت.
It was midday;
اکنون تقریبا نیمه روز بود؛
and the noon sun in the East, like moonlight, put to sleep the colours.
و آفتاب نیم روز در مشرق‌ چون نور ماه همه رنگ‌ها را زایل می‌ساخت.
There were only lights and shadows, the white houses and black gaps of streets:
چیزی جز نور و سایه، خانه‌های سفید، و فواصل سیاه بین آن‌ها که خیابان‌ها بودند، دیده نمی‌شد.
in front, the pallid lustre of the haze shimmering upon the inner harbour:
در جلوی ما درخششی کم نور از مه بر روی بندر سوسو می‌زد.
behind, the dazzle of league after league of featureless sand, running up to an edge of low hills, faintly suggested in the far away mist of heat.
و در پشت‌ سر بندر فرسنگ‌ها شن که در حاشیه تپه‌ها روان بود و بر روی هم انباشته‌ می‌شدند چشم را خیره می‌کرد. این صحنه حاکی از گرمای شدیدی بود که از ورای عربستان به سوی بندر می‌آمد.
Just north of Jidda was a second group of black white buildings
درست در شمال جده گروه دیگری از ساختمان‌های سیاه و سفید بودند که گوئی چون پیستون‌ها در سرابی دور بالا و پائین می‌رفتند.
moving up and down like pistons in the mirage, as the ship rolled at anchor and the intermittent wind shifted the heat waves in the air.
این‌ منظره با بالا و پائین رفتن کشتی در روی اواج لنگرگاه و با تغییر جهت‌ امواج گرما که در اثر وزش باد حاصل می‌شد پدید می‌آمد.
It looked and felt horrible.
صحنه‌ای بس‌ وحشتناک بود.
We began to regret that the inaccessibility which made the Hejaz militarily a safe theatre of revolt involved bad climate and un wholesomeness.
ما تازه شروع به افسوس و پشیمانی کردیم چرا که حجاز و عدم دسترسی ای که آن‌را از نظر نظامی جای امنی برای تآتر نهضت نموده‌ است شامل آب‌وهوای ناگواری است.
However, Colonel Wilson, British representative with the new Arab state, had sent his launch to meet us;
به هر حال، سرهنگ ویلسون نماینده انگلیس در حکومت جدید عرب، مأمور خود را برای پیشواز ما فرستاده بود؛
and we had to go ashore to learn the reality of the men levitating in that mirage.
و ما می‌بایستی به ساحل‌ می‌رفتیم تا واقعیت انسان‌هائی را که در سراب دور چون اشباحی در امواج‌ حرارت صحرا شناور بودند درمی‌یافتیم.
Half an hour later Ruhi, Consular Oriental assistant, was grinning a delighted welcome to his old patron Storrs
نیم ساعت بعد، روحی معاون‌ کنسول که از اهالی شرق بود با لبخندی حاکی از رضایت دوست پیشین‌ خود است ورز را خوش‌آمد می‌گفت.
Ruhi the ingenious, more like a mandrake than a man
روحی مردی زیرک، و بیشتر به یک‌ گیاه مخدر شباهت داشت تا به یک بشر.
while the newly appointed Syrian police and harbour officers, with a scratch guard of honour, lined the Customs Wharf in salutation of Aziz el Masri.
افسران پلیس جدید سوری و افسران بندر با یک گارد احترام در اسلکه گمرک به صف ایستاده و برای‌ عزیز المصری مراسم احترام به جای آوردند.
Sherif Abdulla, the second son of the old man of Mecca, was reported just arriving in the town.
شریف عبد اللّه، پسر دوم مردم پیر مکه در همان هنگام وارد شهر می‌شد.
He it was we had to meet;
او کسی بود که ما باید ملاقات می‌کردیم.
so our coming was auspiciously timed.
و بدین ترتیب آمدن ما به جده به طور خجسته‌ای به موقع بود.
We walked past the white masonry of the still building water gate
همانطورکه می‌رفتیم، از دروازه‌ای که با کاشی‌کاری‌های مفید تزیین شده بود عبور کرده
and through the oppressive alley of the food market on our way to the Consulate.
و وارد کوچه‌ای مشمئزکننده شدیم که از بازار اغذیه عبور کرده و به کنسولگری منتهی می‌گردید.
In the air, from the men to the dates and back to the meat, squadrons of flies like particles of dust danced up and down the sunshafts which stabbed into the darkest corners of the booths through torn places in the wood and sackcloth awnings overhead.
هوا پر از مگس‌ بود. امواج مگس از روی افراد به نخل‌ها و از روی نخل‌ها روی گوشت‌ها، چون ذرات گرد و غبار در همه‌جا به رقص درآمده بودند و گروه گروه‌ در پرتو نور زننده آفتاب به سوی زوایای تاریک غرفه‌ها و یا لا بلای ساقه‌ درختان و یا سایه‌بان‌های غرفه‌ها هجوم می‌بردند.
The atmosphere was like a bath.
هوای محیط، مانند هوای حمام بود.
The scarlet leathers of the armchair on the LAMA'S deck had dyed Storrs' white tunic and trousers as bright as themselves in their damp contact of the last four days, and now the sweat running in his clothes began to shine like varnish through the stain.
چرم قرمز صندلی راحتی که در لا نا قرار داشت‌ طی چهار روز اخیر در اثر رطوبت و تماس، پیراهن است ورز را رنگین‌ کرده و اکنون عرقی که از آن سرازیر شده بود در جوار اشعه سوزان‌ آفتاب چون رنگی پر جلا از پشت لکه‌های لباسش نمایان می‌شد.
I was so fascinated watching him that I never noticed the deepened brown of my khaki drill wherever it touched my body.
من چنان‌ محو تماشای او بودم که هرگز وضع لباس نظامی خاکی خود را که در اثر عرق به رنگ قهوه ای درآمده بود متوجه نشدم.
He was wondering if the walk to the Consulate was long enough to wet me a decent, solid, harmonious colour;
او در این خیال‌ بود که شاید راهی که تا کنسولگری داریم به حد کافی طولانی باشد که‌ در اثر عرق تمام لباس من بطوریک یک‌نواخت به رنگ قهوه ای تیره درآید.
and I was wondering if all he ever sat on would grow scarlet as himself.
و من هم در این فکر بودم که شاید اگر برای مدتی بنشیند تمام لباسش‌ مثل خودش به رنگ قرمز درآید و رنگ لباسش با رنگ چهره‌اش‌ هم آهنگ شود!
We reached the Consulate too soon for either hope;
ولی، قبل از اینکه به کونسولگری برسیم از این خیال درآمدیم.
and there in a shaded room with an open lattice behind him sat Wilson, prepared to welcome the sea breeze, which had lagged these last few days.
چون راه درازی تا کنسولگری نداشتیم؛ و در آنجا در اطاقی در سایه، ویلسون درحالی‌که پشت سر او پنجره‌ای مشبک وجود داشت نشسته و در انتظار نسیمی از سوی دریا بود که برای چند روز نوزیده بود.
He received us stiffly
او با گرمی‌ ما را پذیرفت.
being of the honest, downright Englishmen, to whom Storrs was suspect, if only for his artistic sense:
اما چون یک انگلیسی صادق نسبت به است ورز بدگمان‌ بود، تماس او با من در قاهره کوتاه بود.
while his contact with me in Cairo had been a short difference of opinion as to whether native clothes were an indignity for us.
من و او اختلاف سلیقه‌ای در مورد اینکه آیا لباس محلی برای ما کسر شأن است یا خیر داشتیم.
I had called them uncomfortable merely.
من‌ این لباس‌ها را صرفا در آنجا لباس‌های ناراحتی می‌پنداشتم.
To him they were wrong.
اما او عقیده‌ داشت که پوشیده چنین لباسی اصلا اشتباه است.
Wilson, however, despite his personal feelings, was all for the game.
به هر حال، برخلاف‌ احساس شخصی خود، ویلسون برای اقدامی که ما به دنبال آن بودیم‌ آماده بود.
He had made preparations for the coming interview with Abdulla
او خود را برای مصاحبه‌ای با عبد اللّه آماده کرده بود
and was ready to afford every help he could.
و حاضر بود که با او به هر نوع همکاری که لازم باشد دست بزند.
Besides, we were his guests;
بعلاوه، ما میهمان او بودیم؛
and the splendid hospitality of the East was near his spirit.
و مهیمان‌نوازی شرقی با روح او قرابت داشت.
Abdulla, on a white mare, came to us softly with a bevy of richly armed slaves on foot about him, through the silent respectful salutes of the town.
عبد اللّه سوار بر یک مادیان سفید، در میان گروهی از خدمه پیاده‌ که با انواع سلاح‌ها مسلح بودند در میان مردمی که در شهر برای او هورا می‌کشیدند بن زد ما آمد.
He was flushed with his success at Taif, and happy.
او از موفقیت خود در طائف به هیجان آمده‌ و خوشنود بود.