Datasets:
codersan
/
Mizan

Dataset card Data Studio Files
xet
 Community
1
s1
stringlengths
0
1.24k
s2
stringlengths
1
986
but after the victory there came a slow time of disillusion, and then a night in which the fighting men found that all their hopes had failed them.
بعد از پیروزی زمانی کوتاه از بیداری فرارسید، ولی بعد باز ایام ظلمت فرارسید، و مردم دریافتند که تمام آرزوهایشان بر باد رفته است.
Now, at last, may there have come to them the white peace of the end, in the knowledge that they achieved a deathless thing, a lucent inspiration to the children of their race.
اکنون بالاخره‌ شاید دریافته بودند که صلح سفید به آخر رسیده است و چیزی بدست‌ آورده‌اند که جاودانه و فناناپذیر، و برای اعراب نسل‌های آینده الهامات‌ تابناکی را بدنبال خواهد داشت.
I had been many years going up and down the Semitic East before the war, learning the manners of the villagers and tribesmen and citizens of Syria and Mesopotamia.
من طی ساله‌ای زیادی قبل از جنگ به شرق سامی آمدورفت‌ کرده، و منش‌های ده‌نشینان و قبایل، و اتباع سوریه و بین‌النهرین را آموخته بودم.
My poverty had constrained me to mix with the humbler classes
فقر من مرا بر آن واداشته بود تا با طبقات محروم‌تر در آمیزم.
those seldom met by European travellers
با آنهائیکه مسافرین اروپائی به ندرت می‌بینند و ملاقات می‌کنند.
and thus my experiences gave me an unusual angle of view
لذا تجربیاتم به من بینشی جز آنچه سایرین دارند آموخته بود.
which enabled me to understand and think for the ignorant many as well as for the more enlightened whose rare opinions mattered, not so much for the day, as for the morrow.
بینشی که مرا قادر می‌ساخت به انبوه مردم نادان بیندیشم، و به مردم هوشیارتر فکر کنم، مردمی که عقاید نادر آن‌ها نه آنچنان برای امروز، بلکه برای‌ فرداها اهمیت داشت.
In addition, I had seen something of the political forces working in the minds of the Middle East, and especially had noted everywhere sure signs of the decay of imperial Turkey.
بعلاوه چیزهائی از نیروهای سیاسی که در خاطره‌ خاورمیانه تاثیر می‌گذاشت دیده بودم، و مخصوصا در همه‌جا نشانه‌ای‌ اطمینان‌بخشی از فساد ترکیه سلطنتی را مشاهده کرده بودم.
Turkey was dying of overstrain, of the attempt, with diminished resources, to hold, on traditional terms, the whole Empire bequeathed to it.
ترکیه از فشار زیاد، و کوشش برای نگهداری تمامی امپراطوری ای که وارث آن بود با معیارهای سنتی بازمانده و با تهی شدن از منابع، به سوی زوال کشانده می‌شد.
The sword had been the virtue of the children of Othman, and swords had passed out of fashion nowadays, in favour of deadlier and more scientific weapons.
تعالی فرزندان عثمان، شمشیر بود؛ اما شمشیر، دیگر در این عصر به‌کار نمی‌آمد و در برابر سلاح‌های علمی جائی‌ نداشت.
Life was growing too complicated for this child like people, whose strength had lain in simplicity, and patience, and in their capacity for sacrifice.
برای این مردمان که طرز تفکرشان کودکانه؛ قدرت آن‌ها بر سادگی، شکیبائی، و ظرفیت برای فداکاری و ایثار بنا شده بود، زندگی بسیار پیچیده شده بود.
They were the slowest of the races of Western Asia, little fitted to adapt themselves to new sciences of government and life, still less to invent any new arts for themselves.
آن‌ها آرام‌ترین نژاد آسیای غربی بودند، که برای‌ هم آهنگ نمودن خویش با علوم جدید حکومت و زندگی خود را متناسب نمی‌دیدند و با این وصف باز هم به دنبال ابداع هنری برای خود نبودند.
Their administration had become perforce an affair of files and telegrams, of high finance, eugenics, calculations.
اداره دستگاه حکومتی آن‌ها، اجبارا به انبوهی از پرونده‌ها و تلگراف‌های درخواست وام‌های کلان، و ادعاهای اصلاح بشر و محاسبات، مبدل گشته بود
Inevitably the old governors, who had governed by force of hand or force of character, illiterate, direct, personal, had to pass away.
و به ناچار استانداران جاهلی که به جبر و زور و یا با نیروی شخصیت ذاتی حکومت می‌کردند و حکومتشان فقط به دخالت مستقیم و یا روابط خصوصی متکی بود، باید کنار می‌رفتند.
The rule was transferred to new men, with agility and suppleness to stoop to machinery.
نقش آن‌ها به افراد جدیدی محول می‌شد که دارای سرعت عمل بوده و در عین حال مطیع دستورات و طرفدار مکانیزه کردن کشور باشند.
The shallow and half polished committee of the Young Turks were descendants of Greeks, Albanians, Circassians, Bulgars, Armenians, Jews anything but Seljuks or Ottomans.
کمیته‌ بی‌مایه و کم تجربه ترک‌های جوان از اعقاب یونانیان، آلبانی‌ها، قفقازی‌ها، بلغاری‌ها، ارمنی‌ها و یهودیان بودند.
The commons ceased to feel in tune with their governors
در میان آن‌ها از هر نژادی بجز سلجوقیان و عثمانیان یافت می‌شد.
whose culture was Levantine
مردم عامی، دیگر احساس هم آهنگی‌ با استانداران را نداشتند.
and whose political theory was French.
زیرا که فرهنگ آن‌ها اروپائی، و تئوری سیاسی‌ آن‌ها فرانسوی بود.
Turkey was decaying;
ترکیه، روبه زوال می‌رفت
and only the knife might keep health in her.
و تنها چیزی که می‌توانست‌ این پیکر نحیف را از این بیماری هولناک نجات دهد یک جراحی‌ کامل بود.
Loving the old ways steadily, the Anatolian remained a beast of burden in his village and an uncomplaining soldier abroad, while the subject races of the Empire, who formed nearly seven tenths of its total population, grew daily in strength and knowledge;
با عشق و دلبستگی‌ای که مردم محلی آناتولی به سنت‌های گذشته خود داشتند همچنان در دهکده‌ها، چون حیواناتی که برای کار نگهداری‌ می‌شوند، به کار وادار شده و یا بدون اینکه شکوه و شکایتی ابراز کنند، به خدمت سربازی در خارج از آناتولی گسیل می‌گردیدند.
for their lack of tradition and responsibility, as well as their lighter and quicker minds, disposed them to accept new ideas.
درحالی‌که‌ نژادهای تحت حکومت ترکیه که تقریبا 0/7 جمعیت را تشکیل‌ می‌داد هرروزه در زمینه آگاهی و قدرت رشد بیشتری می‌یافت؛
The former natural awe and supremacy of the Turkish name began to fade in the face of wider comparison.
زیرا که عدم سنت‌گرائی، مسئولیت، و همین طور زیرکی و سرعت انتقال‌ نخاعی آن‌ها باعث می‌شد تا ایده‌های جدید را پذیرفته و بزودی با آن‌ها خوبگیرند.
This changing balance of Turkey and the subject provinces involved growing garrisons if the old ground was to be retained.
بیم آمیخته با احترامی که به طور طبیعی عظمت اسم ترک‌ را برمی‌انگیخت، در برابر طیفی از قیاس‌های نو، رفته‌رفته از اذهان مردم‌ محو می‌شد. این تحول و دگرگونی که در تعادل ترکیه و ایالت‌های تحت‌ سیطره‌اش پدید آمده بود، باعث می‌شد تا برای ادامه قدرت به‌طوری‌ که قبلا رایج بود پایگاه و شهرهای نظامی بیشتری ایجاد شوند.
Tripoli, Albania, Thrace, Yemen, Hejaz, Syria, Mesopotamia, Kurdistan, Armenia, were all outgoing accounts, burdens on the peasants of Anatolia, yearly devouring a larger draft.
تریپولی، آلبانی، تراسه، یمن، حجاز، سوریه، بین‌النهرین، کردستان و ارمنستان‌ همه سربازهای هزینه‌ساز مهمی بودند که بر گرده دهقانان آناتولی سنگینی‌ می‌کردند و هرساله بودجه‌ای بیشتر از سال پیش را می‌بلعیدند.
The burden fell heaviest on the poor villages, and each year made these poor villages yet more poor.
بار سنگین، بیش از همه بر گرده ده‌نشیان تحمیل می‌گشت و هرساله آنان را از سال پیش فقیرتر و مفلوک‌تر می‌نمود.
The conscripts took their fate unquestioning: resignedly, after the custom of Turkish peasantry.
سربازانی که به خدمت اجباری می‌رفتند این سرنوشت خود را بی‌چون و چرا می‌پذیرفتند و بر حسب سنت دهقانان ترک همچنان در این مورد بی‌تفاوت بودند.
They were like sheep, neutrals without vice or virtue.
آن‌ها چون گوسفندان به محاسن یا معایب کاری‌ نداشتند.
Left alone, they did nothing, or perhaps sat dully on the ground.
اگر آن‌ها را به حال خود وامی گذاشتی، هیچ کاری نمی‌کردند و شاید هم بی‌خیال بر روی زمین می‌نشستند.
Ordered to be kind, and without haste they were as good friends and as generous enemies as might be found.
اگر به آن‌ها دستور داده‌ می‌شد که مهربان و آرام باشند، چون دوستان خوب و یا دشمنان سخاوت من دی می‌شدند که هرگز نمی‌توان یافت.
Ordered to outrage their fathers or disembowel their mothers, they did it as calmly as they did nothing, or did well.
و یا اگر به آن‌ها دستور داده‌ می‌شد که پدر خود را مورد ضرب و شتم قرار داده و یا شکم مادر خود را بدرند، این کار را چنان آسان انجام می‌دادند که انگار هیچ کاری انجام‌ نداده و چنان به نظر می‌آمدند که گوئی از انجام آن بر خود می‌بالند.
There was about them a hopeless, fever wasted lack of initiative, which made them the most biddable, most enduring, and least spirited soldiers in the world.
در مورد آن‌ها عدم اتکا به نفس نومیدانه‌ای وجود داشت که آن‌ها را مطمئن تر ین، مقاوم‌ترین و بی‌روح‌ترین سربازان جهان می‌ساخت.
Such men were natural victims of their showy vicious Levantine officers, to be driven to death or thrown away by neglect without reckoning.
چنین افرادی طعمه‌های طبیعی افسران بد نهاد و نمایشی اروپائی‌ بودند که بدون هیچ ملاحظه‌ای آن‌ها را به کام مرگ و نابودی و یا به‌ فراموشی و بی‌توجهی می‌سپردند.
Indeed, we found them just kept chopping blocks of their commanders' viler passions.
و حقیقتا ما آن‌ها را چنان یافتیم که‌ درست چون کنده قصابی برای شهوات و هواهای نفسانی فرماندهان‌ به‌کار می‌رفتند.
So cheap did they rate them, that in connection with them they used none of the ordinary precautions.
فرماندهان، آن‌ها را چنان خوار و بی‌ارزش می‌شمردند که حتی در موردشان هیچ یک از معیارهای احتیاطی ابتلای به بیماری‌ها را منظور نمی‌کردند.
Medical examination of some batches of Turkish prisoners found nearly half of them with unnaturally acquired venereal disease.
گزارش‌های معاینه پزشکی بعضی از زندانی‌های‌ ترک، نمایانگر آن بود که تقریبا نصف آن‌ها دارای امراض مقاربتی بودند.
Pox and its like were not understood in the country;
این امراض از راه ارضای تمایلات شهوانی به طور غیر طبیعی، رایج شده بود.
and the infection ran from one to another through the battalion, where the conscripts served for six or seven years
آبله و سایر بیماری‌های مانند آن در کشور، شناخته شده نبود؛ و این در حالی بود که خدمت اجباری به مدت شش یا هفت سال ادامه‌ داشت،
till at the end of their period the survivors, if they came from decent homes, were ashamed to return
تا اینکه سربازان در پایان دوره، اگر نجات می‌یافتند، درصورتیکه‌ از خانواده‌های خوبی بودند از شرم به خانه خود برنمی‌گشتند.
and drifted either into the gendarmerie service, or, as broken men, into casual labour about the towns;
لذا اغلب‌ به خدمت ژاندارمری یا چون مفلسان به سوی کارگری در شهرها روی‌ می‌آوردند.
and so the birth rate fell.
بدین ترتیب تعداد زاد و ولد پائین آمده بود.
The Turkish peasantry in Anatolia were dying of their military service.
جامعه روستائی‌ و دهقانی ترک در آناتولی از فشاری که در اثر خدمت ارتش می‌دید به‌ تدریج از بین می‌رفت.
We could see that a new factor was needed in the East
ما می‌دیدیم که عامل جدیدی در شرق مورد نیاز است.
some power or race which would outweigh the Turks in numbers, in output, and in mental activity.
قدرت و یا نژادی که بتوانند از نظر تعداد بر ترک‌ها بچربد و از نظر بازده‌ی و فعالیت‌ فکری هم از آن‌ها پیشی بگیرد.
No encouragement was given us by history to think that these qualities could be supplied ready made from Europe.
تاریخ نشان می‌داد که این کیفیت مورد نظر ما نمی‌توانست به صورت آماده از اروپا فراهم شود.
The efforts of European Powers to keep a footing in the Asiatic Levant had been uniformly disastrous, and we disliked no Western people enough to inveigle them into further attempts.
کوشش‌های‌ قدرت‌های اروپائی برای یافتن جای پای استیلا در آسیای غربی همه‌ مصیبت‌بار بوده‌اند، و ما از هیچ‌یک از مردمان غرب ان قدر بیزار نبودیم‌ که آن‌ها را برای کوشش دیگری در این زمینه اغوا کنیم.
Our successor and solution must be local;
بنابراین تنها راه ما در استفاده از عوامل محلی خلاصه می‌شد؛
and fortunately the standard of efficiency required was local also.
و لیکن متاسفانه استاندارد تأثیر و کفایت عوامل محلی نیز، محلی بود.
The competition would be with Turkey; and Turkey was rotten.
این رقابت می‌بایستی بین‌ یک قدرت محلی در برابر ترکیه که اکنون رو به انحطاط و فساد می‌رفت بو جود می‌آمد.
Some of us judged that there was latent power enough and to spare in the Arabic peoples the greatest component of the old Turkish Empire
بعضی از ما چنین قضاوت می‌کردیم که این قدرت نامشهود، در مردم عرب به حد کافی موجود است که خودبخود بزرگ‌ترین رقیب امپراطوری کهن ترک بشمار می‌رفت .
a prolific Semitic agglomeration, great in religious thought, reasonably industrious, mercantile, politic, yet solvent rather than dominant in character.
مردم عرب ترکیب پرباری دارند که از نظر تفکرات مذهبی بسیار غنی و تا حد قابل قبلی صنعتگر، تاجر، سیاستمدار، و در عین حال دارای خصوصیاتی نه استیلاگر بلکه حلال‌ می‌باشند.
They had served a term of five hundred years under the Turkish harrow, and had begun to dream of liberty;
آن‌ها برای یک دوره پانصد ساله تحت ستم و آزار ترک‌ها بوده‌ و تازه خواب آزادی از یوغ آنان را می‌دیدند.
so when at last England fell out with Turkey, and war was let loose in the East and West at once
تا اینکه وقتی انگلستان‌ با ترکیه در افتاد و جنگ به یک‌باره در شرق و غرب دامن گرفت؛پ
we who believed we held an indication of the future set out to bend England's efforts towards fostering the new Arabic world in hither Asia.
ما که‌ فکر می‌کردیم تصویر خوبی از آینده داریم، بر آن شدیم که فعالیت‌های‌ انگلیس را برای تشویق دنیای عرب در این قسمت از آسیا متمرکز کنیم.
We were not many;
تعداد ما زیاد نبود، و تقریبا همه ما در اطراف کلی تون جمع شده‌ بودیم.
and nearly all of us rallied round Clayton, the chief of Intelligence, civil and military, in Egypt.
کلی تون رئیس اطلاعات و جاسوسی ارتش و جاسوسی غیر نظامی‌ در مصر بود.
Clayton made the perfect leader for such a band of wild men as we were.
کلی تون برای مردان وحشی ای چون ما رهبر خوبی بود.
He was calm, detached, clear sighted, of unconscious courage in assuming responsibility.
او مردی آرام، منزوی، روشن، و در قبول مسئولیت دارای شهامتی نا خود آگاه بود.
He gave an open run to his subordinates.
او همیشه به زیردستان خود آزادی و اجازه عرض اندام‌ می‌داد.
His own views were general, like his knowledge;
افکار و نقطه‌نظرهای او چون دانشش عمومی بود.
and he worked by influence rather than by loud direction.
او بیش از آنکه‌ با داد و فریاد و سرو صدا کار کند با تاثیر و نفوذ شخصیت خود همکاران‌ خود را به فعالیت وامی‌داشت.
It was not easy to descry his influence.
مشاهده نفوذ و تاثیر او، آسان نبود.
He was like water, or permeating oil, creeping silently and insistently through everything.
او چون آب، یا روغنی که نفوذ می‌کند، به آرامی و بدون سرو صدا و به‌ طور اسرارآمیز، در همه‌چیز نفوذ می‌کرد.
It was not possible to say where Clayton was and was not, and how much really belonged to him.
هرگز نمی‌شد گفت که او در کجا است و یا در کجا نیست و یا میزان مسئولیت او در چه حدود است.
He never visibly led;
هرگز به طور علنی و قابل رؤیت رهبری نمی‌کرد،
but his ideas were abreast of those who did:
و لیکن ایده‌های او همیشه آگاهانه‌تر از آن‌هایی بود که رهبری‌شان مشهود و نمایان می‌شد.
he impressed men by his sobriety, and by a certain quiet and stately moderation of hope.
او سایرین را با متانت و یک نوع امید سیاستمدارانه و میانه‌رو تحت تأثیر قرار می‌داد.
In practical matters he was loose, irregular, untidy, a man with whom independent men could bear.
در مسائل علمی، آزاد، استثنائی، و غیر وابسته، و طوری بود که مردان آزاده به راحتی می‌توانستند او را تحمل نموده و با او همکاری‌ نمایند.
The first of us was Ronald Storrs, Oriental Secretary of the Residency, the most brilliant Englishman in the Near East, and subtly efficient
سرپرست ما، رونالداستورس، منشی قسمت شرق اداره، باهوش تر ین انگلیسی در خاورمیانه بود که از کارآمدی و کفایت بهره داشت.
despite his diversion of energy in love of music and letters, of sculpture, painting, of whatever was beautiful in the world's fruit.
او برخلاف علایق متنوعی که در زمینه‌های موسیقی، ادبیات، مجسمه سازی، نقاشی و خلاصه هر آنچه که از موهبات زیبای جهان هستی بود، داشت.
None the less, Storrs sowed what we reaped, and was always first, and the great man among us.
در عین حال لایق و کاردان بود و هر آنچه ما برداشت می‌کردیم، حاصل کشته‌های او بود.
His shadow would have covered our work and British policy in the East like a cloak, had he been able to deny himself the world
در میان ما، او همیشه برترین بود، چنانچه می‌توانست‌ خود را از دنیا و هرچه در آن وجود دارد به دور بدارد،
and to prepare his mind and body with the sternness of an athlete for a great fight.
و روح و جسم‌ خود را با استقامتی چون یک ورزشکار برای یک نبرد بزرگ بسازد، سایه او کار و سیاست انگلیسی را در مشرق زمین چون زیوری در بر می‌گرفت.
George Lloyd entered our number.
جورج لو ید نیز به تعداد ما اضافه شد.
He gave us confidence, and with his knowledge of money, proved a sure guide through the subways of trade and politics
او به جمع ما اعتماد می‌داد و با اطلاعاتی که در مورد پول داشت برای ما راهنمای مورد اطمینانی در راه‌های زیرزمینی تجارت و سیاست،
and a prophet upon the future arteries of the Middle East.
و پیشوایی برای شاهراه‌های حیاتی‌ خاورمیانه بشمار می‌رفت.
We would not have done so much so soon without his partnership; but he was a restless soul, avid rather to taste than to exhaust.
بدون شرکت او در این جمع، ما هرگز نمی‌توانستیم در چنان مدت قلیلی به آن همه کامیابی و موفقیت نایل شویم.
To him many things were needful;
از نظر او خیلی چیزها مورد نیاز بود،
and so he would not stay very long with us.
و بنابراین برای مدت زیادی‌ نمی‌توانست با ما باشد.
He did not see how much we liked him.
او نمی‌دانست که ما او را چقدر دوست می‌داشتیم.
Then there was the imaginative advocate of unconvincing world movements, Mark Sykes:
و بعد، حامی تخیلی نهضت‌های جهانی غیر قابل اطمینان، شخصی‌ به نام مارک سایکس بود.
also a bundle of prejudices, intuitions, half sciences.
یک انسان مملو از پیش قضاوت‌ها و الهامات‌ نیمه علمی که ایده‌هایش از خارج بودند.
His ideas were of the outside; and he lacked patience to test his materials before choosing his style of building.
او چنان بود که صبر و قراری‌ برای آزمایش مواد ساختمانی بنایی را که می‌خواست بسازد نداشت ، و قبل از اینکه سبک ساختم این را که می‌خواست بسازد انتخاب کند، پیشاپیش‌ و بدون توجه به آن، مواد ساختمانیش را برمی‌گزید.
He would take an aspect of the truth, detach it from its circumstances, inflate it
او جنبه‌ای از یک‌ واقعیت را می‌گرفت و آن را از چگونگی محیط جدا می‌کرد، بزرگش‌ می‌نمود و پیچ و تابش می‌داد
twist and model it, until its old likeness and its new unlikeness together drew a laugh;
و از آن مدلی می‌ساخت که شباهت‌های آن‌ با واقعیت اول قدیمی و عدم شباهت جدیدش با آن تو اما باعث خنده‌ می‌شد؛
and laughs were his triumphs.
و خنده، اوج تفیق و کامیابی او بود.
His instincts lay in parody:
تقلید اغراق‌آمیز و بداهه سازی از غرایز طبیعی او بود.
by choice he was A caricaturist rather than an artist, even in statesmanship.
او بیش از آنکه هنرمند باشد، یک‌ کاریکاتوریست بود و در امور سیاسی نیز به جای اینکه واقعیت‌ها را همانطوریکه هستند دریابد، تصویری چون کاریکاتور از آن‌ها درمی‌یافت.
He saw the odd in everything, and missed the even.
در هر چیز استثناها را می‌دید، اما جنبه‌های معمولی را نادیده می‌انگاشت.
He would sketch out in a few dashes a new world, ALL out of scale
در یک لحظه دنیای جدیدی می‌ساخت که هیچ معیاری نداشت،
but vivid as a vision of some sides of the thing we hoped.
اما با این‌ وصف دنیایی بود روشن از جنبه‌هایی که ما امیدوار بودیم گوشه‌هایی از آن را به رأی‌العین مشاهده کنیم.
His help did us good and harm.
همکاری او برای ما هم مفید و هم مضر بود.
For this his last week in Paris tried to atone.
اکنون او برای هفته پیش که در پا یس بود، کفاره می‌داد.
He had returned from A period of political duty in Syria, after his awful realization of the true shape of his dreams, to say gallantly
از یک‌ مأموریت سیاسی در سوریه به اینجا آمده بود و بعد از درک واقعیت خوب ها و رؤیاهایش، با شهامت تمام می‌گفت:
I was wrong: here is the truth'.
من در اشتباه بوده‌ام، واقعیت‌ در اینجاست .
His former friends would not see his new earnestness
دوستان سابق او صمیمیت و صداقت جدید او را نمی‌فهمیدند
and thought him fickle and in error;
و چنین می‌اندیشیدند که او متلون و بی‌ثبات بوده و در اشتباه است.
and very soon he died.
او خیلی زود دار فانی را وداع گفت
It was a tragedy of tragedies, for the Arab sake.
و این واقعه برای نجات اعراب یکی‌ از غمناک‌ترین مصیبت‌ها بشمار می‌رفت.