_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
56966 | من به دنبال چیزی شبیه به AbsoluteOptions هستم اما می توان آن را در داخل تابع ارزیابی کرد. یعنی من می خواهم تنظیمات مطلق گزینه های مشخص شده در شرایط فعلی را بخوانم. به عنوان مثال، به جای: AbsoluteOptions[ Plot[ Sin[x] , {x, 0, 2 Pi} , PlotRange -> Automatic ] , PlotRange] > {PlotRange -> {{0., 6.28319}, {-1., 1.}}} من می خواهم چیزی مانند Plot[Sin[x]، {x، 0، 2 Pi} داشته باشم، PlotRange -> Automatic , Epilog -> Inset[ PlotRange is <> ToString@AbsoluteOptions[PlotRange] , {4, 1}] ] >  آیا امکان خواندن تنظیمات مطلق برای گزینه های مرتبط با محیط عملکرد فعلی وجود دارد؟ | مقدار یک گزینه در داخل یک تابع بومی |
21306 | من سعی می کنم مشکل زیر را حل کنم: Minimize[{NProbability[(1 - 2 g)*y + g^.5 + s <x, {x, y} \[Distributed] UniformDistribution[{{0, 1} , {0, 1}}]], 0 < g < 1 && 0 < s < 1}, {g, s}] این کد یک پیام خطا از NIintegrate (`NIntegrate::izero`) آیا نظری دارید که چرا پیام خطا وجود دارد؟ چگونه می توانم مشکل را حل کنم؟ اگر یک نمودار کانتوری از هدف را روی ناحیه محدود اجرا کنم، چیزی به نظر می رسد که رفتار خوبی دارد: ContourPlot[Nاحتمال[(1 - 2 g)*y + g^.5 + s <x, {x, y} \[ توزیع شده] UniformDistribution[{{0, 1}, {0, 1}}]], {g, 0, 1}, {s, 0, 1}]  | خطا با کمینه سازی NProbability |
37274 | من برای مثال Thread[FileDate[FileNames[new*, h:\\temp\\, 1]]] را امتحان کردم > FileDate::fstr: مشخصات فایل > {h:\temp\NEWEA7D.tmp، h:\temp\NEWEA7E.tmp,h:\temp\NEWEAAE.tmp} یک رشته > از یک یا چند کاراکتر نیست. >> اما همچنان پاسخ درست را می دهد Out[13]= {{2013، 11، 18، 23، 14، 32.}، {2013، 11، 18، 23، 14، 32.}، {2013، 11، 18. , 23, 14, 32.}} چرا یک پیام خطا وجود دارد؟ چگونه از آن اجتناب کنیم؟ | چرا Thread FileDate پیغام خطا می دهد؟ |
2280 | من سعی می کنم کدی بنویسم که در آن هر عنصر ماتریس با یک همسایه به طور تصادفی انتخاب شده (فقط جهت های اصلی) برای توزیع مجدد ماتریس مبادله شود. تا کنون توانسته ام یک عنصر را با همسایه اش جایگزین کنم و عناصر را دوقلو کنم، اما می خواهم مقدار نسبی -1 به 1 را حفظ کنم. آنچه در زیر می بینید همان چیزی است که من در حال حاضر دارم، که نشان می دهد چگونه همسایه های هر عنصر را شناسایی می کنم، و چگونه به طور تصادفی کدام یک را با آن سوئیچ می کنم. خروجی این فرآیند چیزی به شکل «{i,j}» به من میدهد، به این معنی که من نمیتوانم از «Si[[انتخاب]]» استفاده کنم، زیرا در واقع میتوان گفت «Si[[{i,j] }]]`، که نحو صحیحی نیست. من کاملاً در Mathematica تازه کار هستم، بنابراین هر کمکی بسیار قدردانی می شود! :) ورودی: Si = {{-1، -1، -1}، {1، -1، -1}، {-1، 1، -1}}؛ خاموش[General::stop]; ii = 3; jj = 3; برای[i = 1، i <= ii، i++، برای[j = 1، j <= jj، j++، انتخابها = {{i، Mod[j - 1، ii، 1]}، {Mod[i - 1 , ii, 1], j}, {i, Mod[j + 1, ii, 1]}, {Mod[j - 1, ii, 1], j}};(*همسایه ها را مشخص می کند*) انتخاب = گزینه ها[[RandomInteger[{1, 4}]]]; (*همسایه را به طور تصادفی انتخاب می کند*) Si[[i، j]] = انتخاب؛(****************) چاپ[انتخابها]; چاپ[انتخاب]; چاپ[Si] ] ] خروجی: {{1,3},{3,1},{1,2},{3,1}} {3,1} {{{3, 1}, -1, - 1}، {1، -1، -1}، {-1، 1، -1}} {{1،1}،{3،2}،{1،3}،{1،2}} {1 ,2} {{{3, 1}، {1، 2}، -1}، {1، -1، -1}، {-1، 1، -1}}، و غیره و غیره. بسیار خوب، پس اگر Si[[i, j]] = انتخاب را جایگزین کنم. با Si[[i، j]] = استخراج[Si، انتخاب]; من می توانم خروجی را دریافت کنم که عنصر اصلی من را جایگزین کرده باشد، اما هنوز نمی دانم چگونه همسایه را با مقدار عنصر اصلی جایگزین کنم. | براکت ها در خروجی باعث می شوند که نتوانند از خروجی برای شناسایی عنصر ماتریس استفاده کنند |
52315 | لیست ها و معادلات تو در تو عمیق و ناموزون من یک تصویر TreeForm تولید می کنند که برای استفاده بسیار کوچک و فشرده است. سپس باید با گرفتن لبه تصویر، آن را به صورت دستی گسترش دهیم، و گاهی اوقات این نیاز به زمان و تلاش آزاردهنده و انبساط های عظیم دارد. آیا یک فرد باهوش لطفاً به من نشان می دهد که چگونه اندازه تصویر TreeForm را مجبور کنم به اندازه ای بزرگ باشد که هیچ سلولی در تصویر به طور عمودی همپوشانی نداشته باشد؟ بنابراین هیچ سطحی به صورت عمودی با هیچ سطح دیگری همپوشانی نخواهد داشت؟ سپس، در برخی موارد، اما نه چندان مهم، گزینه دومی برای مجبور کردن تصویر به اندازه کافی بزرگ باشد تا هیچ دو سلول در یک سطح به صورت افقی همپوشانی نداشته باشند؟ (این مورد آخر باید فقط یک گزینه باشد، نه پیشفرض، زیرا ممکن است برای پایگاههای داده بزرگ، دامنه به صورت افقی بسیار بزرگ باشد. همچنین، بهتر است همپوشانیهای جزئی مجاز باشند.) تصور میکنم TreeForm را با این گزینهها اجرا کنید و سپس بتوانید برای استفاده از نوارهای اسکرول عمودی و افقی برای دیدن هر بخشی از ساختار تودرتو. این می تواند بسیاری از مشکلاتی را که توسط راه حل ها و سوالات دیگر در مورد TreeForm مطرح می شود، حل کند. | عبارت TreeForm که به طور خودکار گره ها را به صورت عمودی پخش می کند تا برچسب ها روی هم قرار نگیرند |
19067 | من سعی می کنم Plus را تغییر دهم اما با Listable بودن آن به مشکل برخوردم: ClearAll[f, g, h] Attributes[f] = {Listable}; h /: f[x_h، l_List] := 0 h /: g[x_h، l_List] := 0 f[h[1]، {1، 1}] (* {f[h[1]، 1]، f[h[1], 1]}، خوب نیست من می خواهم 0 *) g[h[1], {1,1}] (* 0 همانطور که انتظار می رود *) چگونه می توانم UpValue (یا معادل آن) اولویت بیشتری نسبت به فهرست پذیری دارند؟ **ویرایش:** من در نهایت خواستم این کار را دوباره انجام دهم و فهمیدم که Plus را به درستی رفع خواهم کرد. در اینجا با استفاده از پاسخ Sashas و روش Mr.Wizards `$Pre` کار می کند: $Pre =. ClearAll[myPlus]؛ ویژگیها[myPlus] = {بدون ترتیب}; Unprotect[InterpolatingFunction]; UpValues[InterpolatingFunction] = {}; Interpolating Function /: myPlus[y_InterpolatingFunction[t_Symbol], l_List] := درون یابی[ MapThread[List, {y[Grid]، l + # & /@ y[ValuesOnGrid]}]، InterpolationOrder -> First[y Interpolation Order]]][t] myPlus[other__] := +دیگر $Pre = تابع[x، Unevaluated@x /. Plus -> myPlus، HoldAllComplete]; Protect[Interpolating Function]; y = درون یابی[جدول[{i، تصادفی واقعی[{0، 1}، 2]}، {i، 1، 10}]]; نمودار پارامتر[{y[t]، y[t] - {1، 1}}، {t، 1، 10}] | UpValues را قبل از Listability اعمال کنید |
21301 | مانند بسیاری دیگر (من حدس میزنم) من با مدیریت زمینهها در Mathematica درگیر هستم. من در حال کار بر روی یک تعریف بسته جدید با نحو معمولی که توسط مستندات Mathematica مشخص شده است: BeginPackage[example`]; <Entry Points> Begin['Private'] <Definitions> End[]; بسته پایانی[]; اکنون میخواهم از نمادهایی که در نوتبوک دیگری تولید شده و با DumpSave ذخیره شدهاند، برای کارایی استفاده کنم. بنابراین، کد موجود در این نوت بوک دیگر DumpSave[<some mx file>,{symbol1,symbol2,...,symboln}] است، وقتی این نمادها را در بسته خود وارد میکنم، به نظر میرسد: BeginPackage[example`]; <Entry Points> Begin['Private'] DumpGet[<some mx file>]; <تعریفات> پایان[]; بسته پایانی[]; در حال حاضر نکته مهم وجود دارد: نمادها به طور خودکار در زمینه خصوصی بسته بارگیری نمی شوند (که به عنوان مثال Private در قطعه کد بالا است) بلکه در متن اصلی Notebook که در آن فایل mx تولید شده است (که جهانی در مورد من)! بنابراین من باید نمادها را به بافت خصوصی در تعریف بسته تبدیل کنم (که عبارتهای زیر عبارتند از: Private`symbol1=Global`symbol1؛ مثال`Private`symbol2=Global`symbol2؛ . . =نماد جهانی; حذف[Global`symbol1,Global`symbol2,...,Global`symboln]) یا با استفاده از مثال`Private`symbol1=symbol1، نمادها را در بافت مناسب ذخیره کنید. example`Private`symbol2=symbol2; . . . example`Private`symboln=symboln; DumpSave[<some mx file>,{example`Private`symbol1, example`Private`symbol2, ..., example`Private`symboln}] در Notebook در حال تولید (که راه حل ترجیحی من است). من باید همه این تنظیمات ناشیانه را انجام دهم زیرا نمی خواهم نمادها را در زمینه جهانی داشته باشم زیرا در این صورت نمادها در خارج از بسته قابل مشاهده هستند که ضروری نیست و ممکن است باعث ایجاد مشکلات سایه نیز شود. حالا سوال من: آیا راهی سریع برای کپی کردن نمادها از یک زمینه به متن دیگر وجود دارد؟ چیزی مانند Set[Evaluate[example`Private`#],Global`#]&/@{symbol1,symbol2,...,symboln} ترجیح داده می شود. با این حال بیانیه بالا کار نمی کند... آیا ایده ای دارید؟ | انتقال نمادها بین زمینه ها |
19683 | من یک عبارت تابع ضمنی دارم F[x, y] := -E^(-2 a) (-1 + (c (1 - 1/y^2))/a) (-1 + (b (1 - 1/y^2))/(2 a)) + (1 + (c (1 - 1/y^2))/a) (1 + (b (1 - 1/y^2))/(2 الف)) جایی که a = Sqrt[x^2 - (1 - 1/y^2) y^2] b = Sqrt[x^2 - 2 y^2] c = Sqrt[x^2 - y^2] عبارت «F» را رسم میکنم [x, y] == 0` با «ContourPlot»، و من چیزی شبیه این دریافت می کنم:  باید نموداری مانند این بدست آورید:  اگر بخواهم «Re[F[x,y]]==0» را رسم کنم و نتیجه به نظر می رسد این:  اما یک راه حل دیگر (شاخه در سمت چپ) وجود دارد که به آن نیازی ندارم. چگونه می توانم راه حل های آنجا را جدا کنم؟ | طرح کانتور درست به نظر نمی رسد |
10309 | کمی کثیف بازی میکردم و سعی میکردم الگویی برای تعریف اپراتور «Curl[]» پیدا کنم. من قانون زیر را نوشتم، که میدانستم چند خطا را نشان میدهد، زیرا همه نمادها (از جمله لیستها) تعریف نشده بودند: Cross[{d[1]، d[2]، d[3]}، {2، 3، 4}] /. Times[a_, b_] -> b[[a]] با وجود خطاها، نتیجهای که دریافت کردم همان چیزی بود که میخواستم: (* {d[2][[4]] + d[3][[-3]] , d[1][[-4]] + d[3][[2]]، d[1][[3]] + d[2][[[-2]]} *) با چند جایگزین دیگر ، تقریباً می توانید ببینید عملگر «Curl[]». متأسفانه، فراموش کردم که نماد «a» قبلاً در «.nb» اصلی ماه مه استفاده شده بود، بنابراین آن را به «c» تغییر دادم. نگاه کنید: کراس[{d[1]، d[2]، d[3]}، {2، 3، 4}] /. بار [c_, b_] -> b[[c]] اما اکنون نتایج کاملاً متفاوت است! (* {(-3)[[d[3]]] + 4[[d[2]]]، (-4)[[d[1]]] + 2[[d[3]]]، ( -2)[[d[2]]] + 3[[d[1]]]} *) عجب! ارزیابی را «ردیابی» کردم و به راحتی میتوانستم بفهمم که هر دو فرآیند از کجا شروع به تفاوت کردند، اما نمیتوانم دلیل آن را بفهمم. هر ایده ای؟ | چرا نام یک الگو بر نتیجه یک قانون تبدیل تأثیر می گذارد؟ |
6283 | من سعی می کنم Mathematica برابری زیر را بر حسب $w_i$ $\displaystyle \frac{\sum_{i = 1}^{n} x_i }{\sum_{i = 1}^{n} y_i} حل کند = \frac{\sum_{i = 1}^{n} ((\frac{x_i}{y_i}) w_i ) }{n} $ (پسزمینه: http://math.stackexchange.com/questions/137332/relationship- between-ratios-and-averages-of-ratios) اما به من می گوید این سیستم با روش های موجود برای حل حل نمی شود. حالا، حدس میزنم این به این دلیل است که من اطلاعات کافی در مورد مفروضاتم به Mathematica ندادهام (مخصوصاً اینکه $w_i$ به عنوان تابعی از $x_i$ و $y_i$ یا چیزی مشابه قابل بیان است) چه اشتباهی انجام میدهم. در اینجا، و چگونه می توانم از Mathematica برای حل برابری هایی مانند این استفاده کنم؟ حل[Sum[Subscript[x, i], {i, 1, n}]/ Sum[Subscript[y, i], {i, 1, n}] == Sum[(Subscript[x, i]/ Subscript [y, i])* زیرنویس[w, i], {i, 1, n}]/n, subscript[w, i]] PS.) متوجه شدم عنوانم بوی بد می دهد... من خودم را سرزنش می کنم که حتی به اندازه کافی نمی دانم مشکل من چیست و عنوان قانع کننده ای به این سؤال می دهم. اگر کسی بتواند سوال را ویرایش کند و یک عنوان واقعی به آن بدهد و/یا پیشنهاد دهد، ممنون میشوم. | چرا Mathematica نمی تواند معادله من را حل کند؟ |
181 | دستورالعمل: `DisplayForm[RowBox[List[0,1,Superscript[2,3],Superscript[1,2],a]]]` یک شکاف بین دو مورد اول لیست را نشان می دهد اما اگر مراقب باشیم دو عدد صحیح متوالی نداشته باشیم، وجود ندارد. شکاف `DisplayForm[RowBox[List[0,a,1,Superscript[2,3],Superscript[1,2],a]]]`  می خواهم بدانم آیا راهی برای غیرفعال کردن (محلی) فضای درج شده توسط Mathematica بین دو عدد صحیح در این مورد وجود دارد تا چیزی وجود داشته باشد. مانند آن:  من میخواهم نتیجه یک TagBox یا InterpretationBox بماند، در صورت امکان کپی/پیست کردن آسان باشد. | نحوه جلوگیری از فاصله بین اعداد هنگام نمایش TagBox(ها) |
33714 | من ساختاری دارم که میخواند ParallelTable[MyFunction[i], {i, 16}] حال، MyFunction[i] مقداری زمان برای ارزیابی نیاز دارد که تابعی کاهشی از i است. با این حال، وقتی من با چندین هسته ارزیابی میکنم، mathematica مقادیر نزدیک i را به همان هستهها اختصاص میدهد. در این مثال i=1,2 را به کرنل 8 و i=3,4 را به کرنل 7 اختصاص داده است و البته این اصلا بهینه نشده است. از 8 هسته من فقط 2.49 سرعت دریافت می کنم که کاملاً رضایت بخش نیست، زیرا بخش بزرگی از کار توسط 2 هسته انجام شده است که 6 هسته دیگر را با بار نسبتاً کم می گذارند.  آیا راهی برای تخصیص صریح مقادیر i به کرنل ها وجود دارد؟ | ParallelTable: به طور صریح مقادیر تکرار کننده را به هسته ها اختصاص دهید |
21303 | من سعی می کنم جواب یک معادله انتگرالی را پیدا کنم که یک معیار همگرایی مشخص برآورده شود. اکنون مشکل این است که تابع شبیه آنچه من واقعاً انتظار دارم به نظر نمی رسد، به این معنا که من معادله را نیز با یک تکرار عادی حل کرده ام، و در آنجا نتیجه مورد انتظار (فیزیکی) را دریافت می کنم، اما در آنجا انجام نمی دهم. نمی دانم چگونه معیار همگرایی را پیاده سازی کنم، حداقل نه به روشی زیبا. مشکل دیگری که من دارم این است که ادغام در واقع از 0 به 1 می رود، اما از آنجایی که _Mathematica_ وقتی از 1 به عنوان حد بالایی ادغام استفاده می کنم، خطا می دهد، باید 1 را با 0.999 جایگزین کنم... آیا راه بهتری وجود دارد. این؟ در اینجا کد α = 2.85; g = (Pi/2) α; Nf := 2; cs[x_] := 2 ArcCos[x]/Sqrt[1 - x^2]; csh[x_] := 2 ArcCosh[x]/Sqrt[x^2 - 1]; prefB[p_، k_، d_] := (p^2 + k^2 (1 - 1/d^2))/Sqrt[p^2 d^4 - 1/4 ((p^2 + k^2 ) d^2/k - k )^2]; قطعهB[k_، d_] := اگر[d B[k]/k^2 < 1، cs[d B[k]/k^2]، اگر[d B[k]/k^2 > 1، csh [d B[k]/k^2]، 2]]; B[p_] = p^2 ; مرحله بعدی := (مقادیر = موازی کردن[ جدول[{p, p^2 + g/(Pi^3 Nf) (NIintegrate[ prefB[p, k, d] ((d^2 B[k]^2/k^ 4 - 1) (Pi - g قطعهB[k, d]) + B[k ]/k^2 d g^2 csh[g])/(d^2 B[k]^2/k^4 + g^2 - 1)، {d، 0، 1/(1 + p)}، {k، p d/(d + 1)، p d/(1 - d) }، WorkingPrecision -> 16، PrecisionGoal -> 2، MaxRecursion -> 100، AccuracyGoal -> 16، روش -> {SymbolicPreprocessing، OscillatorySelection -> False}] + NIintegrate[ prefB[p, k, d] ((d^2 B[k]^2/k^4 - 1) (Pi - g pieceB[k, d]) + B[k]/k^2 d g^2 csh[g])/(d^2 B[k]^2/k^4 + g^2 -1)، {d، 1/(1 - p)، Infinity}، {k، p d/(d + 1)، p d/(d - 1)}، WorkingPrecision -> 16، PrecisionGoal -> 2 , MaxRecursion -> 100, AccuracyGoal -> 16, Method -> {SymbolicPreprocessing،OscillatorySelection -> False}])}, {p, 0, 0.99999, 1/20}]] = Interpolation[values , p, InterpolationOrder -> 4, Method -> Hermite]) Do[iterstep, {3}] // AbsoluteTiming آخرین کد کار می کند نسبتا خوب است (اگرچه بسیار کند می شود)، اما مشکل این است که من کنترل خوبی روی همگرایی ندارم. آیا راهی وجود دارد که به حلقه Do بگوییم در صورت رسیدن به یک معیار همگرایی خاص متوقف شود؟ همچنین، مشکل محدودیت بالای ادغام همچنان پابرجاست... | آزمایش همگرایی هنگام حل یک معادله انتگرال |
38457 | من ادغام زیر را دارم: $$\text{y}=2 \sqrt{\frac{1}{\pi }} \int_0^{\infty } \frac{e^{-z} \left(1-e ^{-\frac{z}{b}} \left(\frac{a}{a+c z}\right)^L\right)}{\sqrt{z}} \, dz$$ من متفاوت میشوم وقتی از _Mathematica_ و MATLAB استفاده می کنم، نتیجه می گیرد. کد _Mathematica_ این است: L=2; sn=1; a=10^(0.1*sn); b=10^(0.1*sn); c=0.01*a; نتیجه = 2*Sqrt[1/Pi]* ادغام[ (1/(E^z*Sqrt[z]))*(1 - (a/(a + c*z))^L/E^(z/ b))، {z, 0, Infinity} ] که به من «2.37664*10^66» می دهد، در حالی که نتیجه MATLAB «0.51515243» است. دلیل این تناقض چیست؟ | نتایج مختلف برای ادغام با استفاده از Mathematica و MATLAB |
44787 | بسته زیر را در نظر بگیرید BeginPackage[packageName`]; exportedFunction::usage = ...; شروع[خصوصی]؛ globalVariable = Null; InitializePackage[args___] := (globalVariable = workOn1[args]); exportedFunction[args___] := Block[{localVariable}، If[globalVariable===Null، Abort[]]; localVariable = workOn2[globalVariable, args]; workOn3[localVariable] ]; workOn1[args___] := ...; workOn2[gv_, args___] := ...; workOn3[lv_] := ...; پایان[]; بسته پایانی[]; و فرض کنید که در یک جلسه میز کار اشکال زدایی می شود، و نقطه شکست در جایی در exportedFunction تنظیم شده است. اشکال زدا در مورد مقادیر localVariable گزارش می دهد، اما من هرگز نمی توانم مقدار globalVariable را ببینم. آیا راهی برای بررسی مقدار globalVariable نیز وجود دارد؟ | workbench: نحوه مشاهده مقادیر متغیرهای سراسری در حین اشکال زدایی |
57068 | من از تابع داخلی Table برای برخی از محاسبات استفاده کرده ام. (موارد زیر یک نمایش واقعی از معادلاتی نیست که من استفاده می کنم). $$\text{جدول[f[k]=g[k],\{k,1,10\}]$$ با این حال، تخصیص $f[k]=g[k]$ برای یک مورد درست نیست ارزش $k$، بگویید $k=6$. یعنی مثلاً $g[k]=k^2+1$ برای $k\neq 6$ و $g[6]=1$ (زمانی که $k=6$). سپس می توانم جدول را به دو قسمت تقسیم کنم: $\{k,1,5\}$ و $\{k,7,10\}$. آیا راه دیگری (کارآمدتر) برای انجام این کار وجود دارد؟ | رد شدن از مقادیر تکرارکننده در یک جدول |
21307 | برای نصب یک بسته جدید بر روی دستگاه خود، ابتدا بسته را دانلود کرده و در پوشه «$BaseDirectory/Applications» باز میکند. آموزش نصب NewAddons از نسخه 5.2 سپس توصیه می کند که به منو > راهنما بروید و روی آیتم فهرست فهرست راهنمای بازسازی مجدد کلیک کنید. با این حال، آموزش برای نسخه 5.2 نوشته شده است. S0 اکنون نمی توانم آیتم Rebuild Help Index را در منو > Help پیدا کنم. در نسخه 9.0.1.0 به جای آن چه باید بکنم؟ | چگونه می توانم Mathematica را وادار کنم که اسناد یک بسته تازه نصب شده را تشخیص دهد؟ |
7912 | می خواستم بپرسم چگونه می توانم یک فایل اکسل را از دفتر یادداشت _Mathematica_ مشاهده کنم و آن را اصلاح کنم. من یک سوال مشابه را دیده ام، فایل اکسل را با Mathematica باز کنید، اما پاسخ شامل دات نت است. آیا راه دیگری برای باز کردن فایل اکسل و تغییر آن وجود دارد؟ | چگونه می توانم یک فایل اکسل را باز کنم و آن را در Mathematica تغییر دهم؟ |
20835 | من دوست دارم از پایانه ها استفاده کنم (به عنوان مثال gnome-terminal) که در آن می توانید از کلید بالا برای کپی کردن آخرین فرمان در فیلد ورودی فعلی استفاده کنید. به عنوان مثال، برای تکرار آخرین دستور، فقط باید 'up'، 'enter' را فشار دهید. یا، برای اصلاح آخرین ورودی و اجرای مجدد، فقط «بالا»، تغییر، «ورود» است. من به عنوان مبتدی اغلب اشتباه می کنم، یا با تغییر اندکی ورودی های قبلی آزمایش می کنم. آیا راهی وجود دارد که بتوانم این رفتار ورودی راحت را در قسمت جلویی _Mathematica_ به دست بیاورم؟ | آخرین/ثانیه آخرین ورودی (و غیره) را از تاریخچه در سلول فعلی کپی کنید |
11273 | [مشکل زیر در OS X رخ می دهد. نمیدانم که در سایر سیستمعاملها نیز وجود دارد یا خیر.] اگر یک شی «Graphics» را با «ArrayPlot» تولید کردم، روی آن کلیک راست کرده، «Save Graphic As...» را انتخاب کنید و آن را بهعنوان یک فایل PDF ذخیره کنید. ، گرافیک پی دی اف به دست آمده بسیار مبهم/ تار است (که به خصوص منحرف است، با توجه به اینکه یکی از ساده ترین انواع گرافیک است (همه مربع های تک رنگ با عمودی و به عنوان مثال، در تصویر PNG زیر، یکی از این شکل ها در رابط کاربری گرافیکی Mathematica (در سمت چپ) نشان داده شده است، و فایل PDF همانطور که در بالا توضیح داده شد صادر می شود (و با بزرگنمایی اندازه واقعی با برنامه پیش نمایش نمایش داده می شود). در سمت راست نشان داده شده است:  (در واقع، اسکرین شات اصلی در سمت چپ به نظر من مبهم تر از چیزی است که در واقع روی صفحه می بینم، اما این میزان تیرگی در مقایسه با آنچه PDF به نظر می رسد چیزی نیست. برای ذخیره این گرافیک بسیار ساده به صورت PDF به گونه ای که تمام لبه ها و گوشه ها را با وضوح بی نهایت حفظ کنید. کسی میدونه چطوری؟ PS: FWIW، من سعی کردم شی «Graphics» را در بالا با «Style[#، Antialiasing->False]&» نمایش دهم، اما این تغییر هیچ تأثیری، نه روی PDF حاصل و نه بر ظاهر شی در رابط کاربری گرافیکی Mathematica نداشت. | صادرات PDF ArrayPlot ها فازی هستند (OS X) |
47723 | من تازه وارد _Mathematica_ شدم و با معادلات خاصی مشکل دارم. من می خواهم یک مسیر را در مختصات کروی که با معادلات (1 + α^2)*(Abs[γ])^-1*θ'[t] == (Sin[2*θ[t]]* ترسیم کنم. زیرنویس[H, d]*α)/ 2 + ((Cos^2)[φ[t]]*Sin[2*θ[t]]*α - Sin[2*φ[t]]*Sin[θ[t]]*Subscript[H, k]/ 2 - (α*M*(Cos[β]*Cos[θ[t]]*Cos[φ [t]] - Sin[β]*Sin[θ[t]]) + M*Cos[β]*Sin[φ[t]]*Subscript[α, j] و (1 + α^2)*(Abs[γ])^-1*φ'[t] == -Cos[θ[t]]*Subscript[H, d]*α - (2*(Cos^2)[φ [t]]*Cos[θ[t]] - α*Sin[2*φ[t]]* زیرنویس[H, k]/2 - Cos[θ[t]]*(α*M*(Cos[β]*Cos[θ[t]]*Cos[φ[t]] - Sin[β]*Sin[θ[t]] - M *Cos[β]*Sin[φ[t]])* زیرنویس[α, j] کد (خام) من این است: sol = ParametricNDSolve[{(1 + α^2)*(Abs[γ])^-1*θ'[t] == (Sin[2*θ[t]]*Subscript[H, d]*α)/ 2 + ((Cos^2 )[φ[t]]*Sin[2*θ[t]]*α - Sin[2*φ[t]]*Sin[θ[t]]*Subscript[H, k]/ 2 - (α*M*(Cos[β]*Cos[θ[t]]*Cos[φ[t]] - Sin[β]*Sin[θ[t]] + M*Cos[β]*Sin[ ϕ[t]])* زیرنویس[α، j]، (1 + α^2)*(Abs[γ])^-1*φ'[t] == -Cos[θ[t]]* زیرنویس[H, d]*α - (2*(Cos^2)[φ[t]]*Cos[θ[t]] - α* Sin[2*φ[t ]])* زیرنویس[H, k]/2 - Cos[θ[t]]*(α*M*(Cos[β]*Cos[θ[t]]*Cos[φ[t]] - Sin[β]*Sin[θ[t]]) - M*Cos[β]*Sin[φ[t]])* زیرنویس[α, j]، ϕ[0] == 0، θ[0] = = 0}، {ϕ[t]، θ[t]}، {t، 0، 100}، {α، زیرنویس[H، d]، زیرنویس[α، j]، زیرنویس[H، k]، M، γ، β}] و من سعی می کنم آن را ترسیم کنم: ParametricPlot3D[ Evaluate[{M*Cos[φ[t]]*Sin[θ[t]] /. sol، M*Sin[φ[t]]*Sin[θ[t]] /. sol، M*Cos[θ[t]] /. sol} /. {α -> 1، زیرنویس[H، d] -> 1، زیرنویس[α، j] -> 1، زیرنویس[H، k] -> 1، M -> 1، γ -> 0.1، β -> .1}, {t, 0, 100}]] اما نمودار نمایش داده نمی شود و هیچ خطایی دریافت نمی کنم. کسی میدونه من دارم چه غلطی میکنم؟ پیشاپیش متشکرم | مشکل استفاده از نتایج ParametricNDSolve در ParametricPlot3D |
32365 | _**چگونه مختصات نقطه ای را که ماوس لمس می کند بدست آوریم؟_** وقتی موس من تصویری را که _Mathematica_ لمس می کند لمس می کند، امیدوارم بتواند مختصات را برگرداند؟ | چگونه مختصات نقطه ای را که ماوس لمس می کند بدست آوریم؟ |
19680 | من می خواهم یک تابع با پارامترهای مختلف را به موازات 4 هسته (i5) اجرا کنم. هنگامی که آن را بدون استفاده از Parallelize اجرا می کنم، پردازنده 25٪ استفاده دارد. این کمی وقت گیر است (چند دقیقه)، بنابراین من سعی کردم آن را 4 برابر با پارامترهای مختلف روی هر هسته اجرا کنم. من سعی کردم: «موازی کردن[{f[a1,b1,c1],f[a2,b2,c2],f[a3,b3,c3],f[a4,b4,c4]}]» (همچنین با روشهای مختلف مانند: FinestGrained/CoarsestGrained/EvaluationsPerKernel -> 1) و با این حال، استفاده کلی از cpu است 30 درصد بالا). 1. هر نوع در عرض چند دقیقه، حداقل 4 دقیقه پردازش می شود. 2. در پنجره وضعیت هسته موازی، پس از شروع محاسبه، هر 4 هسته دارای وضعیت _busy_ هستند. من قبلا از Parallize استفاده کردم و به خوبی کار کرد (~100٪ استفاده). خب دلیلش چیه؟ پیکربندی من: Mathematica 9.0.0/Win8 x64/i5 2500k، 4 گیگابایت رم | چرا تلاش من برای موازی سازی جواب نمی دهد؟ |
869 | وقتی Remove[Global`*] foo[] را تایپ می کنم := Module[{Subscript[a, 1] = x}, 0]; foo[] خطای مورد انتظار فقط انتساب به نمادها مجاز است را دریافت می کنم. من خطا را درک می کنم.  اما چرا وقتی همان تکلیف را در نوت بوک تایپ می کنم همان خطا را دریافت نمی کنم؟ Remove[Global`*] Subscript[a, 1] = x بدون خطا و بدون بوق.  تفاوت چیست؟ من از نسخه 8.04 در ویندوز استفاده می کنم. * * * ## به روز رسانی ترفند غیرمحلی نشان داده شده توسط پاسخ Szabolcs برای من در نسخه نمایشی کار کرد. در اینجا یک اسکرین شات از نتیجه است. کاری که من میخواستم انجام دهم این بود که اطلاعاتی در مورد یک حلکننده، مقداری معادله ماتریس تایپ کنم، و فکر کردم که چرا از «MatrixForm» و «Grid» برای حروفچینی چیزها استفاده نکنم و اطلاعات را درست در همانجا نمایش دهم. صفحه نمایش نسخه ی نمایشی به عنوان یک گزینه؟ این آسان تر از قرار دادن آن در بخش متن زیر است، جایی که دسترسی به آن دشوار است زیرا من چنین چیزهای زیادی دارم. در اینجا یک مثال از کد و نتیجه است. می بینید که من این نمادها را در ماژولی که این عبارت را می سازد، بومی سازی نکرده ام. من تازه شروع به آزمایش این ایده کردم، اما تا اینجای کار خوشحالم که جواب داده است. این زیر فقط یک مثال است، پاک نشده است، فقط میخواستم ببینم نسخه نمایشی کار میکند یا خیر.  | چرا هنگام استفاده از ماژول خطای فقط انتساب به نمادها مجاز است را می بینم و در غیر این صورت نه؟ |
2022 | کد زیر را در نظر بگیرید: ClearAll[x, y] x = y; y = 2; ?x ?y این $x$ برابر با _متغیر $y$_ و $y$ دارای _مقدار $2$_ ذخیره می شود. اکنون خطوط تخصیص را تغییر دهید: ClearAll[x, y] y = 2; x = y; ?x ?y نمایش داخلی $x=2$، $y=2$ خواهد بود، زیرا در زمان تخصیص $x=y$، _مقدار $y$_ مشخص است و برای انتساب استفاده می شود، نه خود متغیر $y$، همانطور که در مورد اول بود. اکنون موردی را در نظر بگیرید که من یک کد طولانی با عبارات پیچیده جایگزین یکدیگر ساختهام، و در نقطهای پایانی میخواهم تا آنجا که ممکن است این را خلاصه کنم. متفاوت بیان شد: _چگونه مطمئن شوم که $x$ به جای اینکه هنوز به $y$ اشاره کنم، به مقدار $y$ در مثال اول به روز شود؟_ | ساده کردن نمادهای از قبل تعریف شده |
6288 | در مثال هایی که من دیدم، رئوس گراف در Mathematica معمولاً اعداد صحیح کوچک صریح هستند. با این حال، مستندات Wolfram می گوید که راس ها می توانند هر عبارت دلخواه باشند (به عنوان مثال، george، x^2، London، 5). با این وجود، به نظر میرسد که رئوس همیشه با عدد، یعنی با موقعیت عبارت رأس در «VertexList[gr]» به آنها ارجاع داده میشوند. این می تواند گیج کننده باشد. به عنوان مثال، اگر من یک نمودار مانند این بسازم، با استفاده از اعداد راس غیر متوالی، Graph[1<->2, 2<->10, 10<->3, 3<->4]، باز هم باید به راسهایی که انگار هر عدد راس را برابر با ترتیب ایجادش کردهام، انگار که نمودار را با اعداد راس کاملاً متوالی ساختهام: نمودار[1<->2، 2<-3،3<->4، 4<->1] آیا من این را به درستی می فهمم؟ | رئوس، برچسب های آنها و نحوه ارجاع به آنها؟ |
51192 | من یک واردکننده و صادرکننده برای فرمت فایل MGH/MGZ FreeSurfer ایجاد کرده ام. فرمت خاص مهم نیست، اما میخواستم بدانم آیا روش صحیحی برای گفتن به _Mathematica_ وجود دارد که نام فایلهایی که به «.mgh» ختم میشوند باید بهطور خودکار با استفاده از واردکننده MGH من وارد شوند؟ بدیهی است که _Mathematica_ این کار را برای واردکنندگان داخلی خود انجام می دهد (به عنوان مثال، «وارد کردن[abc.csv] معادل وارد کردن[abc.csv، CSV] است)، بنابراین به نظر می رسد این امکان وجود داشته باشد. ، اما من نتوانستم هیچ اطلاعاتی در این مورد در مستندات _Mathematica_ پیدا کنم. یک راه حل، که به نظر من بی ظرافت به نظر می رسد، این است: Unprotect[Import]; وارد کردن[name_string /; StringMatchQ[name, __ ~~ .mgh ~~ EndOfString]] := Import[name, MGH]; وارد کردن[name_string /; StringMatchQ[name, __ ~~ .mgz ~~ EndOfString]] := Import[name, {GZip, MGH}]; محافظت از[واردات]؛ آیا راه اصولی تری برای این کار وجود دارد؟ | ثبت/تشخیص یک واردکننده با پسوند نام فایل |
24795 | برخلاف تابع Clear، تابع Unset برای الگوهای رشته ای کار نمی کند. با توجه به نام یک متغیر به عنوان رشته، چگونه می توانید متغیر مربوطه را تنظیم کنید؟ مثال: با توجه به: x = 10; تلاش برای تنظیم بعداً: Unset[Symbol[x]] منجر به Unset::write: نماد برچسب در Symbol[x] محافظت میشود. >> با استفاده از `With`: با[{var = Symbol[x]}، Unset[var]] منجر به Unset::usraw: نمی توان شی خام 10 را تنظیم کرد. >> توجه داشته باشید که `Clear[x]` گزینه ای نیست، زیرا تمام «DownValues» مرتبط با «x» را نیز حذف می کند. | متغیر را با نامی که به عنوان رشته داده شده است، تنظیم نکنید |
37460 | # سوال اصلی من می خواهم یک شبکه رنگی پشت طرح زیر قرار دهم:  که توسط: a = Table[x , {x, 1, 10}]; b = جدول[10 x, {x, 1, 10}]; ListLinePlot[{Table[x^2, {x, 1, 10}]}, InterpolationOrder -> 0, PlotRange -> {{0, 10}, {0, 100}}, GridLines -> {a, b}, GridLinesStyle -> Directive[GrayLevel[0.8]، Dashed]، Aspect Ratio -> 1] تا بتوانم مربع های خاصی از شبکه را سایه بزنید تا چیزی شبیه به این باشد:  برای مثال. # Update1 با استفاده از کد کوبا در زیر، پوشاندن یک نمودار سایه دار x^2 با یک ListLinePlot x^3 با استفاده از کد زیر بسیار ساده است: data = Table[{x, x^2}, {x, 0, 10}] ; سقف = {#، سقف[#2 + 1، 10]} & @@@ داده; طبقه = {#، طبقه[#2، 10]} & @@@ داده; a = جدول[x, {x, 1, 10}]; b = جدول[10 x, {x, 1, 10}]; c = ListLinePlot[{Table[x^3, {x, 1, 10}]}, InterpolationOrder -> 0, PlotRange -> {{0, 10}, {0, 100}}, GridLines -> {a, b }، GridLinesStyle -> Directive[GrayLevel[0.8]، Dashed]، Aspect Ratio -> 1، PlotStyle -> {Thick}]; نمایش[ListPlot[{data, سقف، کف}، InterpolationOrder -> 0, Joined -> True, Aspect Ratio -> 1, Filling -> (2 -> {3}), GridLines -> {Range[10], Range[ 0، 100، 10]}، GridLinesStyle -> Directive[GrayLevel[0.8]، Dashed]، PlotStyle -> {None, None, None}]، c] که ایجاد می کند:  بدون کمانچه زیاد. آیا روش سادهای برای نشان دادن نمودار x^3 سایهدار و ListLinePlot x^2 بدون مشکل در ابعاد شبکه وجود دارد (بدون اینکه هر بار در مورد ابعاد آن بحث کنید)؟ # Update2 با تشکر از کد کوبا:  با: lineData[f_, max_, min_: 0] := جدول[{x, f[x]}، {x، حداقل، حداکثر}]؛ shadeData[f_, max_, min_: 0] := Transpose[{{#, Ceiling[#2 + 1, 10]}, {#, Floor[#2, 10]}} & @@@ جدول[{x, f[x]}، {x، حداقل، حداکثر}]] با[{stdOpt = {InterpolationOrder -> 0، GridLines -> {Range[10], Range[0, 300, 10]}, GridLinesStyle -> Directive[GrayLevel[0.8], Dashed], Joined -> True, Aspect Ratio -> 1}}, ListPlot[{lineData[#^2 و , 10]، ##} و @@ shadeData[#^3 &, 10]، Filling -> (2 -> {3})، PlotStyle -> {Thick, None, None}, stdOpt, PlotRange -> {{0, 10}, {0, 100}}, Epilog -> {Red, Opacity[0.5], Rectangle[ {1، 10}، {2، 20}]، آبی، کدورت[0.5]، مستطیل[{2، 40}، {3، 50}]} ]] # Update3 با آن سرگرم شوید:  با: shadeData[f_, max_, min_: 0] := Transpose@table[{{x, Ceiling[f[x] + If[FractionalPart[f[x]] == 0.5، 0.5، 0]، 1]}، {x، طبقه[f[x]، 1]}}، {x، حداقل، حداکثر}] متحرک[آرام[با[{stdOpt = {InterpolationOrder -> 0 , GridLines -> {Range[-10, 28, 1], Range[-10, 14]}, GridLinesStyle -> Directive[GrayLevel[0.8]، Dashed]، Joined -> True، Aspect Ratio -> 0.25}}، ListPlot[shadeData[(Sin[# + n])*10 &, 28]، Filling -> (2 - > {1})، FillingStyle -> Directive[Opacity[0.5]، Orange]، PlotStyle -> {None, None, None}, stdOpt, Axes -> False, Frame -> False, ImageSize -> 600, PlotRange -> {{0, 24}, {-10, 10}}]]], { n، 0، 2 \[Pi]}، AnimationDirection -> Forward، AnimationRate -> 0.5] و  ... و غیره :) | ترکیب گرافیک |
42432 | فرض کنید ماتریس زیر (i,j) را دارم: mat = {{19.8134, 54.7015, 64.1866, 75.5597, 88.8358, 83.7313, 93.0299, 88.2537, 88.2537, 1010.837,837,101.8. 88.097، 82.0075، 88.7164، 83.5672، 69.9254، 56.0149، 31.4328، 19.4179، 6.40299، 1.48507، 0.48507، 0.4104. {24.2741، 52.6815، 64.4667، 74.8593، 87.6222، 87.1926، 96.3407، 90.0667، 98.2519، 103.496، 85.898.798 88.7111، 86.1852، 75.4296، 53.7778، 34.0667، 19.6889، 7.40741، 2.16296، 0.348148، 0.00740741، 0.00740741، 0.00740741، 3، 2، 6، 2 50.6544، 60.5735، 72.5441، 86.0956، 84.9485، 91.1103، 84.8603، 94.3897، 100.463، 83.6324، 82.9474، 82.948. 77.9485، 61.9118، 48.7574، 27.8309، 13.8824، 5.96324، 1.60294، 0.529412، 0.0294118، 0، 0}، 0.0294118، 0، 0}، 19.519. 86.8182، 96.553، 91.5455، 100.402، 92.6515، 111.068، 111.909، 95.7803، 94.3864، 92.75، 90.8185، 90.8185، 90.8185 73.6136، 51.5682، 40.6742، 15.1515، 3.30303، 0.848485، 0.0757576، 0.030303، 0.030303}، 0.030303}، {19.6083، 19.6083. 75.575، 87.6، 89.1417، 96.1083، 92.6917، 108.375، 117.3، 96.7333، 91.8167، 86.6583، 91.7335، 91.7333، 937.37. 36.95, 24.3583, 9.60833, 1.76667, 0.416667, 0.00833333, 0.0333333, 0}} در زیر بردار معیار من است که هر عنصر مربوط به هر ردیف از ماتریس بالا است: بررسی کنید 7.44576، 8.83645، 8.38877} معیارهای من اینجاست. اگر عنصر موجود در «mat[[i,All]]» کمتر از عنصر مربوطه در بردار «check[[i]]» باشد، میخواهم با بردار زیر جایگزین کنم replacevec = {79.4021, 79.5033, 74.4576, 88.3645, 83.8877} که در آن هر عنصر «(replacevec[[i]])» به هر ردیف در «حصیر». ممکن است به من پیشنهاداتی بدهید؟ ممنون میشم کمک کنید | بررسی مشروط در ماتریس |
13685 | اجازه دهید فقط با اشاره به این که من یک کاربر جدید StackExchange و همچنین کاربر جدید Mathematica هستم (از امروز شروع کردم!) شروع کنم. من می خواهم باز کنم، داده ها را از آنها وارد کنم و آن داده ها را رسم کنم. این کدی است که میخواهم استفاده کنم: testfiles = ({aspirina.txt، silicio.txt، silicio20.txt، silicio20luz.txt، tio2.txt، vidro.txt ، vidro2.txt}) انجام دهید[{data = Import[path <> ToString[i, StandardForm]، {Table}], Print[path <> ToString[i, StandardForm]], Print[ListLinePlot[data]]}, {i, testfiles}] (* Out[500]= {aspirina.txt, silicio.txt , silicio20.txt, silicio20luz.txt, tio2.txt, vidro.txt, vidro2.txt} *) > > Import::nffil: فایلی در طول Import یافت نشد. >> > ~/Desktop/TCOEM/Espetros Raman/aspirina.txt > و غیره. نام دایرکتوری و فایل صحیح است، به طوری که وقتی مستقیماً این کار را فقط با تایپ کردن دقیقاً همان دایرکتوری امتحان می کنم، به نتیجه دلخواه می رسم. در ابتدا، من تنظیمات «FormatType» را در «ToString[]» به «StandardForm» تغییر دادم زیرا پیشفرض («OutputForm») یک فضای خالی اضافی در دو طرف نقطه پایان در نام فایلها به من میدهد. چرا این کار را می کند؟ ثانیاً، چرا حتی زمانی که به نظر میرسد «Print[]» نشان میدهد دایرکتوری درست است، من این استثنا را دریافت میکنم که میگوید فایل در طول Import یافت نمیشود؟ من به طور خاص نام فایلهای موجود در لیست فایلهای آزمایشی را بهصورت رشتهای (با استفاده از در اطراف هر یک) قالببندی نکردم تا در مواردی که صدها فایل از این قبیل دارم و فقط میخواهم نام آنها را از طریق مدیر فایل کپی و جایگذاری کنم، اجازه بدهم. اتفاقا دارم استفاده میکنم هر کمکی بسیار قدردانی خواهد شد! | Import[] استثنا احتمالاً ناشی از رفتار ToString[] است که من نمی توانم توضیح دهم |
57563 | من Microsoft Windows SDK را برای ویندوز 7 و .NET Framework 3.5 SP1 نصب کردم سپس، نسخه آزمایشی Mathematica 10 را نصب کردم. من انجام دادم: به [CCompilerDriver`] $CCompiler = {Compiler -> GenericCCompiler، CompilerInstallation -> C:\\Program Files (x86)\\Microsoft Visual Studio 9.0\\VC\\bin نیاز دارد. CompilerName -> cl.exe}; Compile[{{x}}, x^2 + Sin[x^2], CompilationTarget -> C]; دریافت کردم: CreateLibrary::badcomp: مشخصات کامپایلر Compiler -> GenericCCompiler یک درایور کامپایلر را که توسط CCompilers فهرست شده است، مشخص نمی کند. >> Compile::nogen: یک کتابخانه از تابع کامپایل شده تولید نمی شود. >> چگونه می توانم کامپایلر c را که برای Mathematica نصب کرده ام راه اندازی کنم؟ | Mathematica نمی تواند کامپایلر c را پیدا کند |
45378 | فرض کنید میخواهیم بزرگترین زیرمجموعه مشترک را در میان تعداد بسیار زیادی مجموعه $Q_i$ محاسبه کنیم. یکی از گزینه ها این است که به سادگی دستور را اجرا کنید: Intersection[Q1, Q2, Q3, Q4, Q5, Q6, Q7, ...]; با این حال، به نظر می رسد که این برای تعداد بسیار زیادی از مجموعه های ورودی خفه می شود ($10^4$ یا بیشتر با عناصر سفارشی $10^2$ هر کدام). گزینه دیگر محاسبه «Q12 = تقاطع[Q1،Q2]»، سپس «Q123 = تقاطع[Q12،Q3]»، سپس «Q1234 = تقاطع[Q123،Q4]» و غیره خواهد بود. آیا این دو روش معادل هستند؟ آیا راه بهتری وجود دارد؟ | محاسبه تقاطع ها بین تعداد زیادی مجموعه: انجام آن به صورت متوالی در مقابل ارسال همه چیز به Intersection[...] |
3440 | با اشاره به پست قبلی من: افزودن یک نقطه به یک گرافیک موجود، من می خواهم یک دایره بیرونی به کل نقاشی اضافه کنم. این دایره بیرونی یک دایره ثابت از «شعاع 40» است. چیزی شبیه به این مفید است: Graphics[Circle[{0, 0}, 40]] اما دقیقاً نمیدانم آن را در کجای کدم قرار دهم تا یک دایره ثابت در پسزمینه باقی بماند. خیلی ممنون... | افزودن یک دایره به یک طراحی موجود |
26139 | هنگامی که برنامه خود را در Mathematica و MathCad اجرا می کنم، در نهایت با مقادیر ویژه یکسان، اما بردارهای ویژه متفاوت مواجه می شوم. موارد موجود در MathCad نرمال شده اند، که مستندات Mathematica می گوید که آنها نیز نرمال شده اند. من همچنین «Normalize[]» را امتحان کردم و آنها همچنان متفاوت بودند. آیا توصیه ای برای تغییر آن به گونه ای که مطابقت داشته باشند وجود دارد؟ ویرایش:: کد {{0. + 0. I, -0.00105652 + 0.00306633 I, -0.000992072 - 0.000550179 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. من، 0. + 0. من، 0. + 0. I, 0. + 0. I, -0.00080248 - 0.000276499 I, 3.94975*10^-6 - 7.12212*10^-6 I, 0.0000192495 + 6.63256*9*5-10^- 6.63251*9-10^-. 0.0000142442 I, -2.53122*10^-6 - 2.0506*10^-6 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I، 0. + 0. I}، {0.00119848 - 0.00323969 I, 0. + 0. I, -0.00089753 + 0.00242618 I, -0.000743608 - 0.000434551 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0.0 I, 0.0. 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -1.5511*10^-6 + 8.53409*10^-6 I, -0.000868186 - 0.000321173 I, 8.75277*10^-6 - 1497 I, 8.75277*10^-6 - 0.97 0.0000203377 + 7.52365*10^-6 I, -8.75277*10^-6 + 0.0000149778 I, -2.64607*10^-6 - 2.24413*10^-6 I, 0. +0 I, 0. +0. ، 0. + 0. من، 0. + 0. I، 0. + 0. I}، {-0.00124465 - 0.00025056 I، 0.000991057 - 0.00253121 I، 0. + 0. I، -0.000658751، -0.000658751، -0.000658751، 0.000658751 + 0.000658751، 0.000658751، 0.000-658751 + 0.6040.6 + 0.6 - 0.000281434 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0.0000212182 + 8.30765* 10^-6 I, -3.59755*10^-6 + 0.0000178707 I, -0.000909167 - 0.00035597 I, 9.49275*10^-6 - 0.0000155626 I, 0.0000212182 + 8.30765*204-10^10*2+10^. 0.0000155626 I, -2.73555*10^-6 - 2.41019*10^-6 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I}, {0 . + 0. I, -0.000915438 - 0.000197309 I, 0.000705296 - 0.00173145 I, 0. + 0. I, -0.00034951 + 0.000858025 I, -54. 0.0000968679 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 3.97422*10^-6 - 0.0000184388 I, 0.0008 +0.000 8.89464*10^-6 I, -3.97422*10^-6 + 0.0000184388 I, -0.000935629 - 0.000381122 I, 0.000010041 - 0.0000159676 I, 0.0000159676 I, 0.0000935629 - 0.000935629 -0.000010041 + 0.0000159676 I, -2.79628*10^-6 - 2.53224*10^-6 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I}, {0. + 0. I, 0. + 0. I, -0.000555325 - 0.000123831 I, 0.000361803 - 0.000870433 I, 0. + 0. I, 6.4961*10^-60 - 1562 0.000167434 + 0.000106958 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -3.83436*10^-6 - 1.7215*10^-7 I, 4.3. *10^-6 - 0.0000187311 I, 0.0000221515 + 9.20749*10^-6 I, -4.17683*10^-6 + 0.0000187311 I, -0.000949159 - 0.000949159 - 0.027030301 - 0.0270394 0.0000161729 I, 0.0000221515 + 9.20749*10^-6 I, -0.0000103313 + 0.0000161729 I, -2.82664*10^-6 - 2.5965 + 2.5965 I. 0. I}، {0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -0.000180652 - 0.0000402588 I, -6.49204*10^-6 + 0.0000156244 I, 0. + 0. I, 0.000180652 - 0.0004 I, 0.00049078 + 0.000313423 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -3.83319*10^-6 - 1.71599*10^-7 I , 4.17309*10^-6 - 0.0000187258 I, 0.0000221458 + 9.20173*10^-6 I, -4.17309*10^-6 + 0.0000187258 I, -0.000948914 - 0.000948914 - 0.0002-0.0003014. 0.0000161692 I, 0.0000221458 + 9.20173*10^-6 I, -0.000010326 + 0.0000161692 I, -2.82609*10^-6 - 2.59538-10. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0.000190732 + 0.0000410344 I, -0.000361392 + 0.000888151 I, 0.01 + 0.0190732 0.00176091 I, 0.00080346 + 0.000504823 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -3.76634*10^-6 - 5*1.408-4 من، 3.96361*10^-6 - 0.0000184233 I, 0.0000218189 + 8.87822*10^-6 I, -3.96361*10^-6 + 0.0000184233 I, 0.0000184233 I, 0.0008 -0.408 0.0000100257 - 0.0000159566 I, 0.0000218189 + 8.87822*10^-6 I, -0.0000100257 + 0.0000159566 I, -2.7000218189* I}، {0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0.000541679 + 0.000108715 I, -0.00066847 + 0.00171026 +0 I. 0. , 0.000999783 - 0.00255791 I, 0.00109362 + 0.000666203 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -3.63939*10^-6 - 8.567-8.567 من، 3.58173*10^-6 - 0.0000178461 I, 0.0000211913 + 8.28283*10^-6 I, -3.58173*10^-6 + 0.0000178461 I, 0.0000178461 I, 0.0005 -0.004 - 0.0009 9.46946*10^-6 - 0.0000155449 I, 0.0000211913 + 8.28283*10^-6 I, -9.46946*10^-6 + 0.0000155449 I}, {0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0.000857822 + 0.000155255 I, -0.000904508 + 0.002 I. ، 0. + 0. من، 0.00120425 - 0.00326273 I, 0.00135116 + 0.000788249 I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, 0. + 0. I, -3.462-60-1*1*1. -8 من، 3.08334 | تفاوت در بردارهای ویژه |
22966 | من یک برگه اکسل به این شکل دارم: a b c 1 R S T 2 U V W 3 X Y Z که در آن هر ورودی یک عدد است (به جز نقل قول های خالی، که فقط یک سلول خالی است). اینها قرار است همدترهای `{x,y,z}` باشند اما Mathematica آنها را به صورت `{ ,a,b,c},{1,R,S,T},... وارد می کند. متوجه شدم که باید آنها را جابهجا کنم، اما مطمئن نیستم که چگونه. اساساً برای این مثال، نتیجه نهایی باید «{a,1,R},{b,1,S},{c,1,T},{a,2,U}...» باشد. این مشابه است اما بدون خطوط اضافی که به نوعی مشکل من است: وارد کردن برگه اکسل به آرایه سه بعدی؟ | ایجاد سه قلوهای مرتب شده از یک برگه اکسل |
21300 | هدف من این است که «list0.dat» را بخوانم، داده ها را با تابع «f» فیلتر کنم، و سپس داده های تبدیل شده را به «list1.dat» بنویسم، مانند شکل زیر: input = <<list0.dat; خروجی = نقشه[f[#]&، ورودی]; خروجی >> list1.dat; با این حال، ورودی و خروجی هر دو لیست بسیار بزرگی هستند. (فرمت فقط عبارت تحلیلی معمولی است.) بنابراین No more memory available همیشه ظاهر می شود. چگونه می توانم با این مشکل مقابله کنم؟ من به چند پیشنهاد برای کنترل حافظه و نحوه صادرات داده های تبدیل شده به یک فایل خارجی در زمان واقعی نیاز دارم. | تمام شدن حافظه هنگام فیلتر کردن یک مجموعه داده بزرگ |
37469 | من به تازگی با بسته SymbolicC شروع کردهام و سعی میکنم بفهمم که چگونه میتوان با اشارهگرهای تایپدف تابع، مانند، مثلاً: typedef double (*rhs)(double, double) کار کرد. مشکل این است که تابع «CTypedef» انتظار دارد که آرگومانهایش «CTypedef[type, var]» باشد، که واقعاً نحوه عملکرد اعلانهای نشانگر تابع در C نیست. یک نوع اشاره گر معمولی با استفاده از «CDereference» انجام می شود، به عنوان: CTypedef[double, CDereference[xp]] من مطمئن نیستم که چگونه می توانم آن را در زمینه CFunction انجام دهم. | چگونه با استفاده از SymbolicC یک نشانگر تابع typedef ایجاد کنم |
37466 | من یک مثال ساده پیدا کردم که مشکل من را نشان می دهد: ContourPlot[x^2 - 1 == y, {x, -1, 1}, {y, -1, 1}, PlotLegends -> Expressions] زمانی که من سعی کنید این را به PDF صادر کنید، موارد زیر را دریافت می کنم:  و در افسانه، عبارت اشتباه است و قابل خواندن نیست. آیا این یک اشکال شناخته شده است؟ آیا اثر شناخته شده ای در اطراف وجود دارد؟ | مشکل در صادرات یک نمودار با یک افسانه به PDF |
45376 | بگویید میخواهم زیررشتههایی را از رشتهای انتخاب کنم به طوری که این زیررشتهها دارای الگوی «@@@q@@@» باشند، جایی که «@» در اینجا بهعنوان پایهای برای یک کاراکتر «Waldcard» (یعنی هر کاراکتری) استفاده میشود. ) و `q` فقط نمونه ای از یک کاراکتر خاص است که می تواند به دلخواه مشخص شود. نوع راه حل لنگ ممکن است به شرح زیر باشد: substringList = StringTake[testString, # + {-3, 3} & /@ StringPosition[testString, q]]; البته زمانی که «q» در نزدیکی یکی از دو انتهای «teststring» ظاهر میشود، با مشکل مواجه میشود. راه صحیح انجام این کار چیست؟ | چگونه از کاراکترهای عام با StringTake استفاده کنم؟ |
22701 | من یک تصویر با چندین مؤلفه جدا شده دارم، و میخواهم همه مؤلفههایی را که با خطوط تعیینشدهای که قبلاً ایجاد کردهام تقاطع دارند، پیدا کنم. تصویر:  و خط عبارت است از `{{{37.7754, 1001.}, {38.862, 0.}}, { {0., 442.679}, {832., 437.26}}}` تصویر ترکیبی به این صورت است:  | اجزایی را بیابید که دارای تقاطع با خطوط تعیین شده هستند |
44027 | این ممکن است قبلاً پرسیده شده باشد، اما من در نظر دارم یک بازی در Mathematica بسازم که دو نفر بتوانند بازی کنند. با این حال، مشکل ایده من این است که بازیکن دیگر نمی تواند کارت های بازیکن اول را ببیند. آیا کسی پیشنهادی دارد که چگونه این مشکل را برطرف کنم؟ من از دو کامپیوتر مختلف استفاده خواهم کرد، هر دو با نصب Mathematica. | بازی چند نفره در Mathematica: چگونه بین هسته ها ارتباط برقرار کنیم؟ |
44310 | من میخواستم مکعبهای واحد (تراز شبکهای) را در داخل یک کره با شعاع معین در مرکز مبدا رسم کنم، بنابراین این برنامه را نوشتم: Cube[x_, y_, z_] := Cuboid[{x - 1, y - 1, z - 1}، {x، y، z}]؛ Coords[r_] := {#1، #2، طبقه[Sqrt[r^2 - #1^2 - #2^2]]} & @@ # & /@ با[{t = Sqrt[r^2 - 1]}، [Flatten[Table[{x، y}، {x، 1، t}، {y، 1، x}]، 1]، هنجار[#] <= t &]] را انتخاب کنید. Cubes[r_] := مکعب @@ # & /@ Union[Flatten[Permute[#, SymmetricGroup[3]] & /@ Coords[r], 1]]; Draw[r_] := Graphics3D[ Union[Cubes[r]، {{سبز، کدورت[0.1]، Sphere[{0, 0, 0}, r]}}], PlotRange -> {{0, r}, {0, r}, {0, r}}, ViewPoint -> {r, 3 r/4, 3 r/5}]; Draw /@ Sqrt /@ {50، 100، 250، 500، 1000، 2500، 6054} (توجه داشته باشید که فقط مکعبها را در بیرون نشان میدهد -- ترسیم مکعبهای داخلی بیش از حد طول میکشد و معمولا حافظه Mathematica تمام میشود.) این کار را انجام می دهد، اما بسیار زشت است. من کاربر معمولی Mathematica نیستم، و نکاتی برای بهبود کدم؟ یعنی چگونه می توانم کد Mathematica را به صورت اصطلاحی بنویسم؟ * * * کد بهبود یافته: Coords[r_] := {#1, #2, Floor[Sqrt[r^2 - #1^2 - #2^2]]} & @@@ با[{t = Sqrt[ r^2 - 1]}، [پیوستن به @@ جدول[{x، y}، {x، t}، {y، 1، x}]، هنجار[#] <= t &]] را انتخاب کنید. مکعب[r_] := (مکعب /@ (Union @@ (Permute[#, SymmetricGroup[3]] & /@ Coords[r]) - 1)); Draw[r_] := Graphics3D[ Union[Cubes[r]، {{سبز، کدورت[0.1]، Sphere[{0, 0, 0}, r]}}], PlotRange -> {{0, r}, {0, r}, {0, r}}, ViewPoint -> {r, 3 r/4, 3 r/5}]; Draw /@ Sqrt /@ {50, 100, 250} | سبک Mathematica (طراحی مکعب ها) |
39859 | من سعی میکنم فاصله را در حدود $0.333\cdots$ بزرگنمایی کنم: Manipulate[ ListLinePlot[Table[{n, Sum[3/10^x، {x, n}]}، {n، 1، 20، 1}] , Mesh -> All, PlotRange -> {{0, 20}, {(Sum[3/10^t, {t, g}] - 1/10^g)، (Sum[3/10^t, {t, g}] + 1/10^g)}}], {g, 2, 20, 0.001}] می دانم که من می توانم از فاصله `(Sum[3/10^t, {t, g}] - 1/10^g), (Sum[3/10^t, {t, g}] + استفاده کنم 1/10^g)` زیرا من این را ارزیابی کرده ام: جدول[N[Sum[3/10^t, {t, n}] - 1/10^n, n], {n, 2, 10}] که بازده: (* {0.32، 0.332، 0.3332، 0.33332، 0.333332، 0.3333332، 0.33333332، 0.333333332، 0.3333333332} *) و: جدول[N[Sum[3/10^t, {t, n}] + 1/10^n, n], {0, 2, 1 : (* {0.34، 0.334, 0.3334, 0.33334, 0.333334, 0.3333334, 0.33333334, 0.333333334, 0.3333333334} *) اما اتفاق عجیبی در حال رخ دادن است من هیچ سرنخی از ماجرا ندارم | بزرگنمایی فاصله حدود $0.333\cdots $، چه مشکلی دارد؟ |
46392 | من تبدیل ماتریس را در اینجا به صورت زیر تعریف می کنم: $\left[ \begin{matrix} x_1' \\ x_2' \\ \end{matrix} \right]=\left[ \begin{matrix} a & b \\ c & d \\ \end{ماتریس} \راست]\چپ[ \شروع{ماتریس} x_1\\ x_2\\ \پایان{ماتریس} \right]$، بنابراین این تبدیل بین نقطه و نقطه است. $(x_1,x_2)$ را به $(x_1',x_2')$ منتقل می کند. | تجسم تبدیلات ماتریسی |
44536 | من سعی میکنم از یک پیادهروی تصادفی یک بعدی گرافیکی بسازم، اما میخواهم اولین و آخرین نقطه یک رنگ داشته باشند (در این مورد اولی قرمز و آخری آبی) اما نمیدانم چه هستم این کد من است: RandomWalk[n_, d_] := NestList[(# + Table[Random[Real, {-1, 1}], {d}]) و، جدول[0, {d}], n]; OneDim = RandomWalk[5000, 1]; firstpoint = OneDim[[1]] lastpoint = OneDim[[5001]] ListPlot[{{Hue[0]، PointSize[.02]، Point[firstpoint]}، {Hue[.7]، PointSize[.02]، نقطه[آخرین نقطه]}، خط[OneDim]}] | رنگ نقطه اول و آخر در یک گرافیک |
43445 | من میخواهم تبدیل فوریه دوبعدی تابع زیر را پیدا کنم. }, {q2, q1}] FourierTransform[f, {y1, y2}, {q1, q2}] خروجی ها بسته به ترتیب متغیرها متفاوت هستند. لطفا، زیر را ببینید. > > -(1/(2 π q1 q2 + 2 π q2^2)) + (I DiracDelta[q2])/(2 q1) + > (I DiracDelta[q1 + q2])/(2 q2) + 1 /2 π DiracDelta[q2] DiracDelta[q1 + > q2] > > -(1/(2 π q1 q2 + 2 π q2^2)) + (I DiracDelta[q2])/(2 q1) - (I > DiracDelta[q1 + q2])/(2 q1) > فکر کردم باید یکسان باشند. نمی دانم چرا با هم فرق دارند. لطفا به من کمک کنید تا بفهمم کدام یک درست است. | تبدیل فوریه توابع HeavisideTheta |
10650 | من به یک گره از یک کلاستر لینوکس دسترسی دارم که Mathematica روی آن نصب شده است. با این حال، من به رابط کاربری گرافیکی لینوکس دسترسی ندارم. من معمولاً اسکریپتهای Mathematica را روی رایانه شخصی ویندوز خود مینویسم و آزمایش میکنم (با رابط کاربری گرافیکی / جلویی معمولی). سپس، اسکریپت ها را روی ترمینال لینوکس اجرا می کنم، زیرا ترمینال به طور قابل توجهی سریعتر از رایانه رومیزی من است (اسکریپت های من داده های بسیار زیادی را می خوانند و می نویسند). من از دستور: math <test.txt استفاده می کنم که در آن test.txt یک فایل متنی حاوی کد Mathematica است. من از این دستور با موفقیت برای اجرای اسکریپت های خود استفاده کرده ام. من همیشه باید مطمئن شوم که سعی نمی کنم گرافیک را روی صفحه چاپ کنم، زیرا رابط کاربری گرافیکی لینوکس ندارم. با این حال، اکنون می خواهم یک اسکریپت بنویسم که کاربر را برای ورودی ترغیب کند. برای مثال، این کد روی رابط کاربری گرافیکی ویندوز به خوبی کار می کند: Print[start]; str = رشته ورودی[]; چاپ[string: <> str]; چاپ[پایان]; اما، در ترمینال لینوکس خراب می شود و این خروجی کنسول را ایجاد می کند: > Mathematica 7.0 برای Linux x86 (64 بیت) حق چاپ 1988-2008 Wolfram Research, > Inc. > > In[1]:= start > > In[2] :=؟ > > In[3]:= finish > > In[4]:= آیا راهی وجود دارد که بتوانم از کاربر برای ورودی ترمینال لینوکس درخواست کنم؟ ورودی لزوماً نباید تعاملی باشد. برای مثال، میتوانم تصور کنم راهی برای ارسال یک رشته ورودی به «ریاضی» با دستوری مانند: math -input «این رشته ورودی من است» وجود دارد. < test.txt اما من مطمئن نیستم چه نحوی برای انجام این کار وجود دارد. **افزونه:** «InputString[]» در ترمینال کار می کند اگر من به سادگی **یک ترمینال را با استفاده از دستور: math وارد کنم** و سپس «InputString[]» را در اعلان ورودی تایپ کنم. با این حال، من نمیخواهم اسکریپتهایم را اجرا کنم، زیرا این (فکر میکنم) از من میخواهد **هر** دستور را دوباره خط به خط تایپ کنم. | آیا راهی برای دریافت ورودی کاربر هنگام اجرای اسکریپت در ترمینال لینوکس وجود دارد؟ |
58617 | من الان از Mathematica 10 استفاده می کنم. کد زیر {{1, 2}, {2, 4}, {3, 6}, {4, 8}[[;; , 1]][[1]] و این نتیجه 1 را می دهد اما کد {{1, 2}, {2, 4}, {3, 6}, {4, 8}}[[;; , 1, 1]] خطا می دهد > Part::partd: مشخصات قطعه {{1,2},{2,4},{3,6},{4,8}}[[1;;All,1, 1]] > بیشتر از عمق جسم است. >> اما با توجه به help doc > expr[[i,j,...]]] یا Part[expr,i,j,...]] معادل expr[[i]][[j]] است. .. چه اشکالی دارد؟!! یادم هست همیشه در Mathematica 9 آن را اینگونه کد می کردم، هیچ خطایی رخ نمی دهد. باگ هست؟؟ | آیا در تابع Part Mathematica 10 باگی وجود دارد؟ |
186 | > **ویرایش** در حال حاضر، من پاسخ برت را می پذیرم. این راهی برای بازگرداندن شفافیت با انجام محاسبات سه بعدی در نرم افزار به جای سخت افزار است. علائم را برطرف می کند اما به علل آن نمی پردازد. همانطور که در بالا نوشتم، رایانه شخصی و کارت گرافیک من به طور قابل اثبات قادر به انجام این کار هستند، اما چیزی در > تعامل با MMA وجود دارد که آن را پس از راه اندازی مجدد غیرفعال می کند. هر کسی که این را حل کند، چک پذیرش دریافت می کند. * * * > **ویرایش** من از چندین کاربر با سخت افزار زیر مطابقت هایی دریافت کردم: > > * Simon Woods: Windows 7 64 bit، با کارت گرافیک NVidia GTX 550 Ti. > * texasAUtiger: ویندوز 7، 64 بیت در اینتل در اینتل iCore i7-2760QM 2.4 > ghz، کارت گرافیک NVidia NVS 4200M > * * * من این مشکل را دارم که در چندین نمونه در صفحه doc «Texture» وجود ندارد. کار کردن داده = جدول[{1، 0، 0، a}، {u، 0، 1، 1/100}، {a، 0، 1، 1/100}]; vtc = {{0، 0}، {1، 0}، {1، 1}، {0، 1}}؛ ضرایب = {{{0، 0، 0}، {0، 1، 0}، {1، 1، 0}، {1، 0، 0}}، {{0، 0، 0}، {1، 0 , 0}، {1، 0، 1}، {0، 0، 1}}، {{1، 0، 0}، {1، 1، 0}، {1، 1، 1}، {1، 0، 1}}، {{1، 1، 0}، {0، 1، 0}، {0، 1، 1}، {1، 1، 1}}، {{0، 1، 0}، {0، 0، 0}، {0، 0، 1}، {0، 1، 1}}، {{0، 0، 1}، {1، 0، 1}، {1، 1، 1}، {0، 1، 1}}}؛ Graphics3D[{Texture[data]، Polygon[coords, VertexTextureCoordinates -> Table[vtc, {6}]]}، Lighting -> Neutral، Boxed -> False] قرار است این موارد را ارائه دهد:  اما من این را دریافت می کنم:  data1 = جدول[{1, 2/3, 0, If[u^2 + v^2 < 1/2, 0 , 1]}، {u، -1، 1، 1/100}، {v، -1، 1، 1/100}]؛ data2 = جدول[{0, 0, 1, If[u^2 + v^2 < 1/2, 0, 1]}, {u, -1, 1, 1/100}, {v, -1, 1، 1/100}]; علاوه بر این، Graphics3D[{FaceForm[Texture[data1], Texture[data2]]، Polygon[coords, VertexTextureCoordinates -> Table[vtc, {6}]]}، Lighting -> Neutral, Boxed -> False] باید نشان داده شود. :  اما دوباره مکعب خالی را دریافت می کنم. سپس مثالی در بخش «Scope>Texture styling» در صفحه سند وجود دارد که قرار است به این نتیجه برسد:  در من موردی دریافت می کنم: . این یک مشکل شفافیت کلی نیست زیرا Plot3D[x^4 + y^4 - 5 x^2*y^2, {x, -3, 3}, {y, -3, 3}, PlotStyle -> Opacity[ 0.8]، Mesh -> None] این را به من می دهد:  من از یک Dell XPS-15 یک ساله (مدل L501 X) با ویندوز 7-64 با کارت گرافیک nVidia GeForce GT 435M، نسخه درایور 8.17.12.6639 استفاده می کنم. من قبلاً این را در Mathgroup گزارش دادم و توصیه هایی برای به روز رسانی درایورهایم دریافت کردم که انجام دادم و مطمئناً کمک کرد. با این حال این پایان داستان نیست زیرا این رفتار خیلی زود پس از آن بازگشت. من درایور را بارها با استفاده از جدیدترین نسخه nVidia و Dell به روز کردم و همیشه یک راه حل کوتاه مدت بود. آخرین باری که آن را آزمایش کردم، نسخه _same_ درایور را روی درایور موجود نصب کردم و بافت های شفاف همانطور که در نوت بوک من در نظر گرفته شده بود حتی بدون اجرای مجدد کد ظاهر شدند، اما پس از راه اندازی مجدد MMA ناپدید شدند. بنابراین، ظاهراً سیستم من میتواند بافتهای شفاف را مدیریت کند، اما تعاملی بین MMA و درایور وجود دارد که باعث میشود این قابلیت خاموش شود. **به روز رسانی** به نظر می رسد این مشکل در Mathematica 9 حل شده است. تمام مشکلات ذکر شده در بالا وقتی آنها را در نسخه آزمایشی V9 آزمایش کردم دوباره ظاهر نشدند. | بافت های شفاف نشان داده نمی شوند |
52036 | تعجب می کنم، چرا مقادیر کوچک (مثلاً 10^-1600) روی نمودار نشان داده نمی شوند؟ در اینجا یک مثال کوچک وجود دارد که در آن Evaluate لیستی از مقادیر بسیار کوچک ارائه می دهد و Plot آنها را نشان نمی دهد، که از x=20 شروع می شود. testfunc[x_] := 10^(-16 x) testvalues = {x -> {10, 20, 30, 40, 50, 60, 70, 80, 100}}; ارزیابی[testfunc[x]] /. testvalues LogPlot[Evaluate[testfunc[x]], {x, 1, 100}, AxesOrigin -> {0, 10^-1600}]  من حدس میزنم که با دقت ارتباط داشته باشد، اما هنوز هیچ راهحلی برای تابع Plot پیدا نکردهام و از هر کمکی قدردانی میکنم. هیچ شانسی با SetPrecision/WorkingPrecision نداشتم. | نحوه ترسیم مقادیر کوچک |
13443 | من مختصاتی را در دو لیست طول و عرض جغرافیایی دارم و میخواهم بررسی کنم که آیا آن مختصات در یک شبکه مشخص هستند یا خیر. 53.1167, 51.9833, 51.0167} حاشیه های شبکه: SLat=47 NLat=55 ELon=-15 SLon=-5 ایده من این بود: If[ELon <= # <= WLon، ,Outside Grid] & /@ qLon If[SLat <= # <= NLat، Outside Grid] و /@ qLat من می خواهم آنها را ادغام کنم تا آزمایش را یکباره انجام دهم، مانند: اگر[ELon <= #1 <= WLon && SLat <= #2 <= NLat،... اما نمیتوانست کار کند. چیز دیگر خروجی است. فقط زمانی باید چیزی را نشان دهد که نقطه ای خارج از شبکه وجود داشته باشد. | لیست شرایط |
2754 | من می توانم یک عبارت نگهداری شده را که در لیست قرار داده ام توسط: ReleaseHold[expressionList[[1]]] و express1 := ReleaseHold[expressionList[[1]]] ارزیابی کنم. express1 استفاده از «expression1» کارآمدتر از «ReleaseHold[expressionList[[1]]]» است، اما من توانایی استفاده از آن را در «Map» از دست میدهم (یا اینطور فکر میکنم). من میخواهم بتوانم از عبارت نگهداری شده مستقیماً از یک لیست استفاده کنم، یعنی «expressionList[[1]]». پیشنهادی دارید؟ یک مهار تست به دنبال دارد. میتوانید عبارات مورد آزمایش را ببینید «AddExpression[1];»، که در حال حاضر «1» است به «مکث[$TimeUnit]»، «محدوده[1، 1000]»، ... . * * * SetAttributes[AddExpression, HoldAll]; AddExpression[expression_] := AppendTo[expressionList، Hold[expression]]; EvaluateExpressions[] := ( express1 := ReleaseHold[expressionList[[1]]]; express2 := ReleaseHold[expressionList[[2]]]; totalRunTimeDo = AbsoluteTiming[Do[(expression1; expression2;)، {interations}]; ][[1]]; تکرار: ، totalRunTimeDo/ تکرار]؛ (* --------------------------------------- ----------*) totalRunTimeDoMap = AbsoluteTiming[Do[Map[ReleaseHold[#] &, expressList], {interations}]; ][[1]]; expressList = {}; AddExpression[1]; AddExpression[1]; EvaluateExpressions[]; نتایج: مجموع انجام: 12.526729 در هر تکرار: 1.2526729*10^-6 مجموع DoMap: 19.018290 در هر تکرار: 1.9018290*10^-6 بدیهی است که می توانید ببینید که چرا می خواهم مستقیماً آن را از لیست خارج کنم. ## پسزمینه مهار تست بالا از چیزی که من برای محک زدن کد استفاده میکردم جمعآوری شد. تکرار = 10000000; expressList = {Hold[1], Hold[1]}; من از اینجا شروع کردم: expressTimingsByIteration = Map[Map[AbsoluteTiming[ReleaseHold[#]][[1]] &, expressList] &, Range[1, تکرار]]; iterationsTimingsByExpression = Transpose[expressionTimingsByIteration]; مجدداً به این تغییر داده شد: iterationsTimingsByExpression = Map[ ( عبارت := ReleaseHold[#]; Map[AbsoluteTiming[expression][[1]] &, Range[1, تکرار]] ) & , expressList]; با این حال، ارزیابی کدی که «AbsoluteTiming <$TimeUnit» آن مستعد خطا است. که من برای آن موارد به صورت مجدد تغییر دادم: totalTimingByExpression = Map[ ( عبارت := ReleaseHold[#]; AbsoluteTiming[Do[expression, {iterations}]][[1]] ) &, expressList]; totalTimingByExpression | ارزیابی کارآمد یک عبارت نگهداری شده به طور مستقیم از یک لیست |
13798 | **زمینه** من علاقه مند به انجام انتگرال کانتور دوگانه بر روی مسیرهایی هستم که به طور ضمنی تعریف شده اند. برای رفع اشکال، فرض می کنیم $$\oint_{\cal C}\oint_{\cal C} \frac{1}{u\, x} d u d x$$ که $\cal C$ به طور ضمنی به عنوان صفر یک تابع (برای مثال $x^4+y^4- x y/2=0$). من می خواهم از تابع Contour mathematica برای استخراج مسیر کانتور برای من استفاده کنم. (انگیزه این است که به اصطلاح روش نقطه زینی را در صفحه مختلط پیاده سازی کنیم در حالی که روی خطوط قسمت خیالی پوچ یک تابع داده شده ادغام می شود. > انتگرال؟ **تلاش** من ابتدا مسیر pl = ContourPlot[x^4 + y^4 - 1/2 x y == 1, {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, PlotPoints را استخراج می کنم - > 25]؛ dat = Cases[pl // Normal, Line[a_] :> a, Infinity][[1]] // Chop // Rest // Transpose; dat = GaussianFilter[#, 0] & /@ dat;nn = طول[dat[[1]]];rg = (محدوده[nn] - 1.)/(nn - 1); dat = Transpose /@ Partition[Riffle[{rg, rg}, dat], 2]; path = Interpolation[#, InterpolationOrder -> 1] & /@ dat; path = تابع[t، مسیر[[1]][t] + I مسیر[[2]][t] // انتشار]; (در حال حاضر «GaussianFilter» را نادیده بگیرید) که شبیه این است {ParametricPlot[path[t] // {Re[#], Im[#]} & // Release, {t, 0, 1},ImageSize -> 200 ]، Plot[path[t] // {Re[#]، Im[#]} و // Release، {t، 0، 1}، ImageSize -> 200]} // Row  برای مرجع اجازه دهید یک مسیر صریح (دایره ای) را نیز تعریف کنیم path0[t_] = Exp[ 2 Pi I t]; بیایید اکنون با یک ادغام کانتور ساده در صفحه پیچیده شروع کنیم، با استفاده از «NContourIntegrate» تعریف شده توسط NContourIntegrate[f_, par : (z_ -> g_), {t_, a_, b_}, opts: OptionsPattern[]] := NIntegrate[ [D[g, t] (f /. par) / را ارزیابی کنید. t -> t1], {t1, a, b},opts] : NContourIntegrate[1/x, x -> path0[t], {t, 0, 1}, PrecisionGoal -> 3] // برش NContourIntegrate[1 /x, x -> path[t], {t, 0, 1}, PrecisionGoal -> 3] // خرد کردن (* 0. +6.28319 I -0.00291648-6.27423 I *) (منفی $2\pi\imath$ جهت گیری اشتباه مسیر ضمنی را نشان می دهد که به مشکل من مربوط نمی شود). اکنون به سمت ادغام دوگانه می رویم، ابتدا با مسیر صریح (جایی که من پاسخ را بر پاسخ مورد انتظار تقسیم می کنم $(2 \imath \pi)^2$) Clear[h]; h[u_?NumberQ] := NContourIntegrate[1/x/u, x -> path0[t], {t, 0, 1}, PrecisionGoal -> 3]; NContourIntegrate[h[u], u -> path0[t], {t, 0, 1},PrecisionGoal -> 3]/(2 I Pi)^2 // خرد کردن (* 1.*) و در نهایت برای حالت ضمنی مسیر Clear[h]; h[u_?NumberQ] := NContourIntegrate[1/x/u, x -> path[t], {t, 0, 1}, PrecisionGoal -> 3]; NContourIntegrate[h[u], u -> path[t], {t, 0, 1}, PrecisionGoal -> 3]/(2 I Pi)^2 // Chop (* 1.53254 +0.00796458 I *) که یک پاسخ وحشتناک! اکنون در کد بالا دستور بی فایده «dat = GaussianFilter[#, 0] & /@ dat;» را با dat = GaussianFilter[#, 4] & /@ dat; من (* 1.00097 +0.00168785 I *) دریافت می کنم که بهتر است. من شدیداً گمان میکنم که مشکل مربوط به استخراج کانتور است که دادههای حاوی موارد تکراری مانند {{-1., 0} {-1., 0} {-1., 0} {-1., 0} {-0.990251 را تولید میکند. , 0.0735841} {-0.988311, 0.0833333} {-0.987415، 0.0959183}} که به نوبه خود توسط فیلتر گاوسی سرکوب شد. در واقع، در حالی که خود کانتور به نظر بیتأثیر به نظر میرسد، اجزای آن به رنگهای قرمز و صورتی کمتر ناهموار هستند:! / یا موارد تکراری) انتگرال را کاملاً به هم می ریزد. > آیا می توان روال «ContourPlot» یا خروجی آن را تغییر داد تا از تکرار > جلوگیری شود و دقت خوبی در این نوع انتگرال ها به دست آید؟ **ویرایش** بهبود «GaussianFilter» در واقع بسیار مهم است زیرا اگر این مشکل را به یک انتگرال سه گانه گسترش دهم، $$\oint_{\cal C}\oint_{\cal C}\oint_{\cal C} \frac{1}{u \,v\, x } d u d v d x$$ از طریق Clear[h1]; h1[u_?NumberQ, v_?NumberQ] := NContourIntegrate[1/(x u v), x -> path[t], {t, 0, 1}]; پاک کردن[h2]؛ h2[v_?NumberQ] := NContourIntegrate[h1[u, v], u -> path[t], {t, 0, 1}] NContourIntegrate[h2[v], v -> path[t], {t , 0, 1}]/( 2I Pi)^3 دریافت کردم (* -0.975052-0.00767858 I *) در مقایسه با (* -2.91536 -0.040382 I *) بدون! **ویرایش 2** برای دقیق تر بودن در مورد هسته مسئله، این منحنی بسیار ناهموار است: pl = ContourPlot[x^4 + y^4 - 1/2 x y == 1, {x, -2, 2 }, {y, -2, 2}, PlotPoints -> 25]; dat = Cases[pl // Normal, Line[a_] :> a, Infinity][[1]] // Chop // Rest // Transpose; dat = GaussianFilter[#, 0.] & /@ dat;nn = طول[dat[[1]]];rg = (محدوده[nn] - 1.)/(nn - 1); dat = Transpose /@ Partition[Riffle[{rg, rg}, dat], 2];dat[[1]] // ListLinePlot  میتوانم با تغییر گزینه به «PlotPoin» آن را کمتر کنم | انتگرال پیچیده دوگانه روی مسیر ضمنی با استفاده از نمودار کانتور |
16439 | من سعی می کنم تمام ریشه های راه حل یک معادله دیفرانسیل را پیدا کنم. با استفاده از NSolve یا Reduce من ریشه را دریافت نمی کنم، بنابراین از یک روش تکراری استفاده می کنم که در physicsforums.com پیدا کردم. این روش مشکل من را حل می کند، اما شما باید افزایش را انتخاب کنید و بنابراین در برخی موارد ممکن است باعث سردرد شود. نمی دانم آیا رویکرد کلی تری وجود دارد؟ کد زیر یک نمونه است: data = NDSolve[{1.09 x''[t] - 0.05 x'[t] + 1.1759 Sin[x[t]] == 0، x[0] == Pi/3، x' [0] == 0}، x، {t، 0، 50}] > {{x->InterpolatingFunction[{{0.,50.}}،<>]}} اولین تلاش بدون موفقیت: sol = NSolve[x'[t] == 0 /. data , t] > NSolve::ifun: توابع معکوس توسط NSolve استفاده می شود، بنابراین برخی از راه حل ها > ممکن است پیدا نشوند. از Reduce برای اطلاعات کامل راه حل استفاده کنید. >> > > {{t->InverseFunction[InterpolatingFunction[{{0.,50.}},<>],1,1][0.]}} دومین تلاش بدون موفقیت: sol = Reduce[x'[ t] == 0 /. داده , t] > Reduce::inex: Reduce قادر به حل سیستم با ضرایب > غیر دقیق یا سیستمی که با منطقی کردن مستقیم اعداد غیردقیق > موجود در سیستم به دست آمده بود، نبود. از آنجایی که بسیاری از روش های مورد استفاده توسط Reduce > نیاز به ورودی دقیق دارند، ارائه Reduce با نسخه دقیق سیستم > ممکن است کمک کند. >> > > Reduce[{InterpolatingFunction[{{0.,50.}},<>][t]==0},t] تلاش سوم، خوب کار می کند، اما انتخاب دستی «dt» می تواند در برخی معادلات مشکل ایجاد کند. : dt = 0.1; tmin = 0.; tmax = 50.; اتحادیه[جدول[t /. FindRoot[x'[t] == 0 /. داده،{t، tInit، tmin، tmax}]، {tInit، tmin + dt، tmax - dt، dt}]، SameTest->(Abs[#1 - #2] < 10^-2&)] > {0 ., 3.26812, 6.58301, 9.95657, 13.4054, 16.9538، 20.6403، 24.533، 28.7857، > 34.2571} آیا روش ظریف تری برای یافتن همه ریشه ها در یک محدوده وجود دارد؟ | همه ریشه های یک تابع درون یابی را بیابید (حل معادله دیفرانسیل) |
10909 | من سعی می کنم این رفتار FindRoot را درک کنم. یک تابع نمونه را در نظر بگیرید (یکی که من واقعاً به آن علاقه دارم بسیار پیچیده تر است، اما مشکلات مشابهی دارد) و آرگومان های زیر: crazyFunction[x_, y_] := N@Norm[{x + 2 y}] yact = RandomReal [{-10, 10}, 2]~Join~{RandomReal[{100, 250}]}; gv = yact + RandomReal[{-.1، 0.1}، 2]~Join~{RandomReal[{-5، 5}]}; sampledata = crazyFunction[#, {a, b, c}] == crazyFunction[#, yact] & /@ {{1, 2, 3}, {2, 3, 4}, {4, 5, 6}} ; اساساً، من تابع نمونه را برای یک مقدار «yact» خاص، در سه مقدار «x» اعمال میکنم و آن را برابر با تابع ارزیابی شده با سه مقدار «y» «ناشناس» «{a,b,c}» قرار میدهم. . برای حل مقادیر «ناشناخته»، از «FindRoot» با مقدار حدس زده اولیه «gv» استفاده کردم که به طور تصادفی از مقادیر واقعی آشفته شده بود: sol = FindRoot[sampledata، Transpose@{{a، b، c}، gv}، MaxIterations - > 1000] توجه داشته باشید، این احتمالاً یک اخطار می دهد «(* FindRoot::lstol: جستجوی خط اندازه گام را به داخل کاهش داد تحمل مشخص شده توسط AccuracyGoal و PrecisionGoal ... *)`. برای ارزیابی کیفیت راهحل، «هنجار» تفاوت بین «یاکت» واقعی و «y» حلشده را مقایسه میکنم (نرمال شده به «هنجار» «یاکت»): Norm[yact - {a, b ، ج} /. sol]/Norm[yact] (* Out[]:= 0.0540657 *) که مقدار وحشتناکی نیست. فکر من در اینجا این است که من سه مجهول دارم -- 'a'، 'b'، و 'c' -- و سه معادله مختلف برای مقادیر مختلف 'x'، بنابراین برای حل مسئله کافی است. در واقع، بدون سه معادله «FindRoot» کار نخواهد کرد. به عنوان مثال: FindRoot[sampledata[[1]]، Transpose@{{a, b, c}, gv}, MaxIterations -> 1000] (* FindRoot::nveq: تعداد معادلات با تعداد متغیرهای موجود مطابقت ندارد. .. *) اما، اگر به جای استفاده از سه معادله متفاوت، به سادگی همان معادله را سه بار تکرار می کنم: sampledata = Table[crazyFunction[#, {a, b, c}] == crazyFunction[#, yact] &@{1, 2,3}, {3}]; sol = FindRoot[sampledata, Transpose@{{a, b, c}, gv}, MaxIterations -> 1000]; نه تنها اخطار lstol را نمی دهد، بلکه در واقع نتیجه دقیق تری می گیرد! در نظر بگیرید: dat=Table[yact=RandomReal[{-10,10},2]~Join~{RandomReal[{100,250}]}; gv=yact+RandomReal[{-.1،.1}،2]~پیوستن به~{RandomReal[{-5،5}]}؛ sampledata=crazyFunction[#,{a,b,c}]==crazyFunction[#, yact]&/@{{1,2,3},{2,3,4},{4,5,6}} ; sol=Quiet@FindRoot[sampledata,Transpose@{{a,b,c},gv},MaxIterations->1000]; Norm[yact-{a,b,c}/.sol]/Norm[yact],{1000}]; datSamedata=Table[ yact=RandomReal[{-10,10},2]~Join~{RandomReal[{100,250}]}; gv=yact+RandomReal[{-.1،.1}،2]~پیوستن به~{RandomReal[{-5،5}]}؛ sampledata=Table[crazyFunction[#,{a,b,c}]==crazyFunction[#, yact]&@{1,2,3},{3}]; sol=Quiet@FindRoot[sampledata,Transpose@{{a,b,c},gv},MaxIterations->1000]; Norm[yact-{a,b,c}/.sol]/Norm[yact],{1000}]; هیستوگرام[{dat, datSamedata}، Log]  به log-binning توجه کنید. استفاده از یک معادله سه بار بسیار دقیق تر از استفاده از سه معادله مختلف است! بنابراین، سوال من این است: **چرا تکرار یک معادله سه برابر بسیار دقیق تر از استفاده از سه معادله مختلف است؟** | چرا تکرار یک معادله در FindRoot کمک می کند؟ |
10306 | من با پلتفرم mathematica تازه کار هستم و به عنوان اولین تمرینم در حال توسعه یک چارچوب شبیه سازی هستم و موهایم را پاره می کنم تا بفهمم چگونه بسته ها را با یکدیگر تعامل کنم. یک آزمایش حداقل بسته ای را که برای درک مشکلاتم ایجاد کرده ام توضیح خواهم داد و لطفاً می خواهم توضیحی نظری در مورد اینکه چرا این اتفاق می افتد، اگر این یک اشکال است یا اگر من با ریاضیات خنگ هستم، توضیح دهم. موضوع این است که اگر من بسته هایی داشته باشم که از نمادها یا توابع صادر شده برای یکدیگر در داخل توابع خود استفاده می کنند، پس از بارگیری اولین بسته، سایر بسته های اعلام شده را نیز به عنوان مورد نیاز بارگذاری می کند، اما پس از آن فقط بسته ای که ابتدا بارگذاری شده است می تواند به همه موارد صادراتی دیگر اشاره کند. چیزهای دیگر، و بقیه به دلایلی فقط میتوانند به دادههای صادر شده بستهها/متنهای بعدی در مسیر زمینه نگاه کنند. برای اینکه هر بسته بتواند هر صادرات دیگری را ببیند، باید دوباره آنها را جداگانه بارگیری کنم. این برای من معنایی ندارد، فکر میکردم تمام هدف داشتن نیاز در هر سازنده بسته این است که از بارگیری هر بسته از مجموعه بستههایم خودداری کنم. آیا این یک اشکال است؟ بعلاوه، نمادهای صادر شده از بسته های مختلف بلافاصله توسط mathematica یافت می شوند، فقط نمادهای داخل توابع هستند که نمی توانند به یکدیگر ارجاع دهند. بنابراین اساسا من سه بسته ja1,ja2,ja3 تعریف کردم. همه ساختار مشابهی دارند: ** بسته ja1** BeginPackage[SimulationsSystem`ja1`, { SimulationsSystem`ja2`، SimulationsSystem`ja3`}] shadow::usage=shadow var1:: usage = var1 pro1::usage = pro1 (* نمادهای صادر شده در اینجا با SymbolName::usage اضافه شده است *) Begin['Private'] (* Begin Private Context *) shadow=1; var1=1; pro1[]:=var1+var2+var3 End[] (* End Private Context *) EndPackage[] **Package ja2** BeginPackage[SimulationsSystem`ja2`, { SimulationsSystem`ja1`, SimulationsSystem`ja3 `}] shadow::usage=shadow var2::usage = var2 pro2::usage = pro2 (* نمادهای صادر شده در اینجا با SymbolName::usage اضافه شده است *) Begin['Private'] (* Begin Private Context *) shadow=2; var2=1; pro2[]:=var1+var2+var3 End[] (* End Private Context *) EndPackage[] **Package ja3** BeginPackage[SimulationsSystem`ja3`, { SimulationsSystem`ja1`, SimulationsSystem`ja2 `}] shadow::usage=shadow var3::usage = var3 pro3::usage = pro3 (* نمادهای صادر شده در اینجا با SymbolName::usage اضافه شده است *) Begin[Private] (* Begin Private Context *) shadow=3; var3=1; pro3[]:=var1+var2+var3 End[] (* End Private Context *) EndPackage[] **Commands run**: بنابراین بعد از تعریف بسته ها سعی کردم هر تابع pro را اجرا کنم، هر var را فراخوانی کردم و shadow را به فراخوانی کردم. نزدیکترین بسته/زمینه کار را ببینید. و نتیجه اینجاست: In[2]:= << SimulationsSystem`ja2` $ContextPath Out[5]= {SimulationsSystem`ja2`, SimulationsSystem`ja1`, \ SimulationsSystem`ja3`, SimulationsSystem `SimulationsSystem`، \ SimulationsSystem` Models` Basic`، \ SimulationsSystem`SimulFunctions، \ SimulationsSystem`TurnPackages، \ SimulationsSystem`EventFunctions، SimulationsSystem`Classes، \ PacletManager، WebServices، System`، Global` } In[6]:= pro1[] Out[6]= 2 + SimulationsSystem`ja1`Private`var2 In[7]:= pro2[] Out[7]= 3 In[8]:= pro3[] Out[8]= 1 + SimulationsSystem`ja3`Private`var1 + \ SimulationsSystem`ja3 `Private`var2 In[9]:= var1 Out[9]= 1 In[10]:= var2 Out[10]= 1 In[11]:= var3 Out[11]= 1 In[12]:= shadow Out[12]= 2 In[13]:= << SimulationsSystem`ja3` $ContextPath Out[14]= {SimulationsSystem` ja3`، SimulationsSystem`ja2`، \ SimulationsSystem`ja1`، SimulationsSystem`SimulationsSystem، \ SimulationsSystem`Models`Basic، \ SimulationsSystem`SimulFunctions`، \ SimulationsSystem`TurnPackages، \ SimulationsSystem`EventFunctions`، Simulations PacletManager` WebServices، System، Global`} In[15]:= pro1[] Out[15]= 2 + SimulationsSystem`ja1`Private`var2 In[16]:= pro2[] Out[16 ]= 3 در[17]:= pro3[] خارج[17] = 3 در[18]:= var1 خارج[18] = 1 In[19]:= var2 Out[19]= 1 In[20]:= var3 Out[20]= 1 In[21]:= shadow Out[21]= 3 In[22]:= << SimulationsSystem`ja1 ` $ContextPath Out[23]= {SimulationsSystem`ja1`, SimulationsSystem`ja3`، \ SimulationsSystem`ja2`، SimulationsSystem`SimulationsSystem، \ SimulationsSystem`Models`Basic، \ SimulationsSystem`SimulFunctions`، \ SimulationsSystem`TurnPackages`، \ SimulationsSystem`System`Simulation کلاس، \ PacletManager، WebServices، System، Global} | چگونه واردات متقابل بسته های متعدد را به درستی انجام دهیم؟ |
11626 | آیا گزینه ای با نام وجود دارد که ضخامت بخش های خطی را که در BarChart ظاهر می شوند با گزینه های ChartLayout -> Stacked، Joined->True کنترل کند؟ «EdgeForm» نیست، زیرا «ChartBaseStyle -> EdgeForm[None]» مقدار تنظیم شده در مثال زیر است:  مشخص نیست چه دستورالعمل را می توان تصویب کرد. برای مثال، تغییر مقدار «ضخامت» در «ChartBaseStyle -> {Thickness[0.0001], EdgeForm[None]}» تأثیری ندارد. | کدام گزینه BarChart ضخامت خط پیوسته را کنترل می کند؟ |
10403 | من مقادیر را از xlData به نتیجه در یک فرم Grid ذخیره می کنم. من میخواهم وقتی هر یک از مقادیر را در هر یک از «فیلدهای ورودی» تغییر میدهم، وقتی دوباره نتیجه را ارزیابی میکنم، تغییر را به صورت پویا نشان دهد. من باید دوباره از این متغیر نتیجه در کدم استفاده کنم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ نتیجه = {}; xlData = {{1، a، b، c}، {2، d، e، f}}; برای[i = 1، i <= طول[xlData]، i++، (iniRow = {}؛ برای[j = 1، j <= طول[xlData[[i]]]، j++، اگر[xlData[[i, j]] != ، (iniRow =Append[iniRow,InputField[xlData[[i, j]]، FieldSize -> {4, 1}]]; | چگونه می توانم مقدار InputField را به صورت پویا تغییر دهم |
51203 | من میخواهم تمام زیرگرافهای یک گراف g را پیدا کنم که با نمودار h هم شکل هستند. کد فعلی من آنطور که باید کار نمی کند. راه حل های زیادی از دست رفته است و من فکر می کنم چیزی اساساً در رویکرد من اشتباه است. * g و h را تولید می کنم. * زیرمجموعه ها را با طولی برابر h از g استخراج کنید. * زیرمجموعه هایی را که هم شکل با h هستند انتخاب کنید * زیرگراف ها را ایجاد کنید و آنها را با g برجسته کنید. {g, h} = {Graph[RandomInteger[#] \[Undirected Edge] # + 1 & /@ Range[1, 4]], Graph[{{1, 2}, {2, 3}, {3, 4 }}]} s = زیر مجموعهها[Range[VertexCount[g]], {VertexCount[h]}]; [Subgraph[g, #] & /@ s, IsomorphicGraphQ[#, h] &] را انتخاب کنید. HighlightGraph[g, #] & /@ % | مجموعه ای از زیرگراف های g1 هم شکل به g2 را پیدا کنید |
11258 | من در حال بررسی پروژه ای با استفاده از _Mathematica_ و openCL هستم. من می دانم که کد منبع openCL C قابل ردیابی است. آیا کسی از یک سایت یا نرم افزار نسخه سازی استفاده کرده است تا چندین توسعه دهنده بتوانند یک نوت بوک مشترک را تغییر دهند؟ آیا می توان: * یک نوت بوک را به طور غیر انحصاری بررسی کرد؟ * به طور انحصاری یک نوت بوک را بررسی کنید؟ * نوت بوک را عوض کنید؟ * یک نوت بوک را به صورت محلی ادغام کنید؟ * در دفترچه چک کنید؟ | آیا سیستم های نسخه سازی مناسب برای نوت بوک های Mathematica وجود دارد؟ |
46167 | من یک ارزیابی را قطع کردم تا به سرعت کار دیگری انجام دهم. چگونه ارزیابی قطع شده را از سر بگیرم؟ من نمی توانم پنجره ارزیابی وقفه را باز کنم، زیرا غیرفعال است. دکمه Resume برای فشار دادن وجود ندارد... | رزومه/ادامه ارزیابی قطع شده |
22962 | من از این دستور از مرکز اسناد _Mathematica_ Export[1.mat, {t -> {{1,2,3}},u -> {{4,5,6}}} استفاده میکنم. LabeledData] برای ذخیره داده ها به عنوان فایل مات با دو متغیر t و u، و کار نمی کند. فایل خالی است! دستور 'Export[1.mat,{{1,2,3}}] به خوبی کار می کند. چگونه این مشکل را حل کنیم؟ من می خواهم متغیرهای زیادی را در یک فایل ذخیره کنم. من از Mathematica 7 استفاده می کنم. | صادرات به فایل مات کار نمی کند |
45374 | من سه لیست زیر را دارم: kr = {{8، 8، 19، 3، 3}، {8، 8، 21، 3، 3}، {8، 8، 23، 3، 3}}. Rk = {{8.، 3، 4، 5، 6}، {8.، 4، 5، 6، 7}، {8.، 5، 6، 7، 8}}؛ qsum = {{320، 270، 120، 140، 170}، {320، 280، 120، 150، 190}، {320، 290، 120، 160، 210}}؛ وقتی از MapThread استفاده میکنم[#1 + #2 + #3 و، {Take[#، {3، -2}] و /@ kr، Take[#، {4، -1}] و /@ Rk، Take[ #، {3، -2}] و /@ qsum}] خروجی را نشان میدهد {{144.، 149.}، {147.، 160.}، {150.، 171.}} که کاملاً خوب است، اما با استفاده از تابع «floExct» در «MapThread» به عنوان floExct[n_, ku_, qr_] := Min[100*ku, (2500*n) - qr]; MapThread[ floExct[#1, #2, #3] &, {Take[#, {3, -2}] & /@ kr, Take[#, {4, -1}] & /@ Rk, Take[ #, {3, -2}] & /@ qsum}] به جای قالب، {500., 600., 700.} را به من می دهد {{a,b},{c,d},{e,f}}; چه چیزی را از دست داده ام؟ | MapThread با فهرست دستکاری |
5213 | اگر فراخوانی تابعی در Dynamic پیچیده شده باشد، آیا می توانم یک یا چند پارامتر در تماس را غیر پویا کنم؟ یعنی میخواهم «diskcx» و «diskcy» در قطعه زیر تحت تأثیر تغییرات مقادیر آنها پس از تماس قرار نگیرند، در حالی که خروجی «colorer» و مقدار «rectangleCoordinates» پویا میشود: «...Graphics[ {Dynamic[colorer[ rectangleCoordinates, {radius + diskcx, diskcy}, .4 radius]], Disk[{radius + diskcx, diskcy}, 0.4 radius]....` ویرایش: همانطور که درخواست شد، در اینجا بلوک نسبتاً بزرگی از کد است که مشکل مربوط به آن است. نکته قابل توجه این است که: «مستطیلهای مستطیلی» به مجموعهای از مستطیلها اطلاق میشود که میتوانند از روی دیسک عبور کرده و رنگ آن را تغییر دهند؛ «colorer[مستطیل_، مرکز_، شعاع_]» تابعی است که خروجی آن یک رنگ است که بستگی به عبور یک مستطیل دارد. روی دیسک تعریف شده توسط مرکز و شعاع که به عنوان پارامتر داده شده است. متغیر radius خارج از ماژول تعریف شده است. و البته به عنوان پیش شرط «مقدار_» هرگز از 5 بیشتر نیست. diskGenerator[amount_, space_] := Module[{z = 1, listx, list, positionx, positiony, diskcx, diskcy, intervals = space/11, disk = {}}، listx = {1، 3، 5، 7، 9}؛ فهرست = {1، 2، 3، 7، 8، 9، 10}؛ برای[z = 1، z <= مقدار، z++، موقعیتx = انتخاب تصادفی[listx]; positiony = RandomChoice[listy]; listx = حذف موارد[listx, positionx]; (*listy=DeleteCases[listy,positiony];*) diskcx = positionx*intervals; diskcy = موقعیت * فواصل. disk = AppendTo[disk, Graphics[{ Dynamic[colorer[rectangleCoordinates, {radius + diskcx, diskcy}, 0.4 radius]], Disk[{radius + diskcx, diskcy}, 0.4 شعاع]، Dynamic[colorer[مستطیل مختصات، {.5 شعاع + diskcx، Sqrt[3]/2 شعاع + diskcy}، .4 شعاع]]، Disk[{.5 شعاع + diskcx، Sqrt[3]/2 شعاع + diskcy}، 0.4 شعاع]، Dynamic[colorer[rectangleCoordinates، {-.5 شعاع + diskcx، Sqrt[ 3]/2 شعاع + diskcy}، 0.4 شعاع]]، Disk[{-.5 شعاع + diskcx، Sqrt[3]/2 شعاع + diskcy}، 0.4 شعاع]، Dynamic[colorer[rectangleCoordinates، {-radius + diskcx، diskcy}، 0.4 radius]]، Disk[{-radius + diskcx, diskcy}، 0.4 شعاع]، Dynamic[colorer[مستطیل مختصات، {-.5 شعاع + diskcx، -(Sqrt[3]/2) شعاع + دیسک}، 0.4 شعاع]]، دیسک[{-.5 شعاع + diskcx، -(Sqrt[3]/2) شعاع + دیسک}، 0.4 شعاع]، پویا [colorer[rectangleCoordinates، {.5 شعاع + diskcx، -(Sqrt[3]/2) شعاع + diskcy}، 0.4 شعاع]]، دیسک[{.5 شعاع + diskcx، -(Sqrt[3]/2) شعاع + دیسک}، شعاع 0.4]، پویا[رنگکننده[مستطیل مختصات، {diskcx، diskcy}، شعاع 0.5]]، دیسک[{diskcx, diskcy}, .5 شعاع] }] ] ]; بازگشت[دیسک ها]]; من فکر میکنم باید فهرستی از مقادیر «diskcx» و «diskcy» ایجاد کنم که تابع فقط برای جلوگیری از مشکل به آن اشاره کند، اما اگر این راهحل نادرست به نظر میرسد، خوشحال میشوم که بقیه را بخوانم. در هر صورت از وقتی که گذاشتید متشکرم | آیا می توان یک متغیر پیچیده در Dynamic غیر پویا ساخت؟ |
18652 | من با ارائه راه حل مشکل دارم. ریشه های چند جمله ای های مرتبه 4 عبارات بزرگی هستند. آیا راهی وجود دارد که ریشه های s2 و s3 را به صورت معمولی با چند جایگزین ارائه کنیم؟ شاید راهی برای وادار کردن _Mathematica_ به پیدا کردن عبارات مشابه در زیر رادیکالها و جایگزینی آنها با جایگزینی (برای فاکتورسازی یا سادهسازی به این صورت) باشد، بنابراین s2 و s3 به گونهای ارائه میشوند که زیبا به نظر میرسند؟ a1 = ریشه[x^4 + r1 x^3 + r2 x^2 + r3 x + r4 == 0، x][[1]][[2]]; a2 = ریشه[x^4 + r1 x^3 + r2 x^2 + r3 x + r4 == 0، x][[2]][[2]]; a3 = (-s2 - Sqrt[s2^2 - 4 s3])/2 ; a4 = (-s2 + Sqrt[s2^2 - 4 s3])/2 ; حل [{a1 - a3 == 0, a2 - a4 == 0}, {s2, s3}] | چگونه می توانم خروجی Solve را زیبا کنم؟ |
59336 | من می خواهم مسیرهای مختلف پرواز به استرالیا و طول آنها را مقایسه کنم. تاکنون نوشته ام: خروج = نهاد[شهر، {بوئنوس آیرس، بوئنوس آیرس، آرژانتین}]; مقصد = نهاد[City, {Perth, WesternAustralia, Australia}]; km = ToString@QuantityMagnitude@Round@(GeoDistance[ عزیمت، مقصد]) <> km; GeoGraphics[ {{Thick, Red, GeoPath[{Departure, مقصد}]}, Style[Text[km, GeoPosition[destination]], Blue, 14, Bold] }, GeoCenter -> مقصد, GeoProjection -> Mercator, GeoRange -> World، ImageSize -> 400، Frame -> True]  مشکل من: برای مشخص کردن یک شهر با Mathematica باید بخش ایالتی/اداری فدرال آن را نیز لحاظ کنم، که در بسیاری از موارد، من نمی دانم. پس باید گوگل کنم و به صورت دستی واردش کنم. از آنجایی که میخواهم برنامه را برای شهرهای دیگر خودکار کنم، سؤال این است: چگونه میتوانم Mathematica را متقاعد کنم که به من بگوید که پرت، استرالیا، بخشی از استرالیای غربی است و از این پاسخ به عنوان ورودی خودکار استفاده کنم؟ | پرواز به استرالیا |
52154 | من این کار را انجام دادم: b[x_] := Cos[b[x - 1]] + 1; b[0] = 1; num = SequenceLimit[N[Table[b[n], {n, 1, 100}], 50]] من همچنین نمودار لیست را انجام دادم که یک مقدار همگرا را نشان می دهد.  هر دو نتیجه نشان می دهد که SequenceLimit کار درستی را انجام داده است. حد مجاز 1.2834287895560837995226068447 است. آیا راهی برای یافتن مقدار دقیق رابطه عود همگرا وجود دارد؟ یا حد را بدون محاسبه مکرر پیدا کنید؟ | حد دقیق رابطه عود را پیدا کنید $x_{n+1}=\cos(x_n)+1, x_0=1$ |
29364 | _دیگر فکر نمی کنم کار با لیستی از عملکردهای خطرناک ایده خوبی باشد. من سعی کردم سوال را طوری ویرایش کنم که به دیدگاه قبلی من احترام بگذارد، اما همچنین به کاربران این تصور را ندهد که برخی چیزها ایمن هستند در حالی که اینطور نیستند._ **مقدمه** اجرای کد _Mathematica_ از یک منبع نامعتبر بسیار خطرناک است. خوشبختانه، _Mathematica_ در مورد محتوای پویا به شما هشدار می دهد، بنابراین تا زمانی که آن را اجرا نکنید، احتمالاً باز کردن هر نوت بوک ایمن است. من احساس می کنم داشتن لیستی از عملکردهایی که می تواند به یک سیستم آسیب برساند بسیار خوب است. با استفاده از این، ممکن است بتوانیم عملکردی ایجاد کنیم که ایمن بودن یک نوت بوک را بررسی کند. **یک تابع برای یافتن توابع خطرناک** یک تابع ساده برای دیدن اینکه آیا عبارات خطرناک در یک NotebookObject وجود دارد یا خیر، می تواند موارد زیر باشد. از طریق [{Unprotect, ClearAll}[dangerousFunctionsQ]] خطرناک FunctionsQ[nb_] :=! FreeQ[ToExpression[Unevaluated[#]، StandardForm، HoldComplete] & /@ (NotebookRead@Cells[nb])[[All, 1]]، Alternatives @@ listOfDangerousFunctions]; محافظت از[dangerousFunctionsQ]؛ جایی که listOfDangerousFunctions داده شده است. متأسفانه، این کد ایمنی را تضمین نمی کند، حتی ما لیست کامل عملکردهای خطرناک را می دانیم. علاوه بر این، دریافت NotebookObject کمی مشکل است. میتوانیم به سادگی نوتبوک را باز کنیم و از «Notebooks» استفاده کنیم، اما باز کردن نوتبوک چندان امن به نظر نمیرسد. همچنین ایجاد یک رویکرد خودکار بر این اساس بیظرافت است. با این حال، توجه داشته باشید که استفاده از جایگزین آشکار، یعنی استفاده از «وارد کردن» (با یک آرگومان) در فایل نوت بوک، ایمن نیست. **سوال این است**: کدام توابع داخلی خطرناک هستند (مخصوصاً به تنهایی)؟ **مرتبط** در CDF می توانم از این فایل حاوی محتوای پویا ناامن بالقوه... جلوگیری کنم یا اجتناب کنم. | لیست توابع خطرناک |
36944 | بیایید حالت ساده و خنده دار زیر را در نظر بگیریم S0 = ParametricPlot3D[{t*Sin[t], t*Cos[t], t}, {t, -100, 100}, BoxRatios -> {1, 1, 1}, AxesLabel -> {x, y, a very long label}, ImageSize -> 550] که این را می دهد  می بینیم که برچسب محورهای z به طور پیش فرض به صورت افقی چاپ می شود، بنابراین فضای زیادی را هدر می دهد. با این حال، در نمودارهای دو بعدی، می توان به راحتی با گزینه RotateLabel -> False این مشکل را برطرف کرد. آیا چیزی مشابه برای نمودارهای سه بعدی برای چرخاندن و چاپ عمودی برچسب z وجود دارد؟ پیشاپیش سپاس فراوان | نحوه چرخش برچسب z در نمودارهای سه بعدی |
44022 | من سعی کردهام تیکهای قاب و برچسب فریم را در اطراف یک طرح کانتور مشخص سفارشی کنم و با رفتار بسیار عجیبی مواجه شدهام که در آن گرافیک به جای تغییر اندازه، با «اندازه تصویر» قطع میشود. در کد مثال زیر (کم و بیش حداقل)، توجه داشته باشید که تمام چیزی که من تغییر دادهام یک «0» به «0.» در مشخصات فریمتیک است. اینجا چه خبر است؟ مثال حداقل: ContourPlot[θ1 + θ2 == 0، {θ1، -3 π/2، π/2}، {θ2، -π/2، 3 π/2}، FrameTicks -> {{{0، π} , None}, {{-π, 0.}, None}}, FrameLabel -> {\!\(\*SubscriptBox[\(θ\), \(1\)]\)، \!\(\*SubscriptBox[\(θ\)، \(2\)]\)}، BaseStyle -> {FontSize -> 20}، ImageSize -> 200 ] ContourPlot[θ1 + θ2 == 0، {θ1، -3 π/2، π/2}، {θ2، -π/2، 3 π/2}، FrameTicks -> {{{0, π}, None}, {{-π, 0}, None}}, FrameLabel -> {\!\(\*SubscriptBox[\(θ\), \(1\) ]\)، \!\(\*SubscriptBox[\(θ\)، \(2\)]\)}، BaseStyle -> {FontSize -> 20}، ImageSize -> 200]  | اگر یک فریمتیک 0 باشد، طرح من قطع می شود، اما اگر یک فریمتیک 0 باشد، اندازه آن تغییر می کند. چرا؟ |
58844 | اخیراً متوجه شده ام که برنامه _@J.M._ درباره ارزیابی گام به گام در Mathematica یک مثال بسیار مفید برای یادگیری برنامه نویسی _Mathematica است. در تابع **`WalkD`**، من ساختار **`While`** را می بینم (در پارادایم برنامه نویسی رویه ای رایج است). برای استفاده از تابع **`NestWhile`** برای بازنویسی ساختار **`While`**. ### برنامه اصلی: WalkD[f_, x_] := ماژول[{مشتق، مشتق قدیمی، k}، مشتق = d[f، x]; displayStart[مشتق]; (*ساخت First while*) while[! FreeQ[مشتق، d]، مشتق قدیمی = مشتق; k = 0; (*ساخت دومین while*) while[مشتق قدیمی == مشتق، k++; مشتق = مشتق /. ToExpression[StringReplace[$RuleNames[[k]], -> ]]]; نمایش مشتق[مشتق، k]]; D[f, x]] ### آزمایش من برای بازنویسی ساختار درونی «While» WalkDRewrite[f_, x_] := ماژول[ {مشتق، مشتق قدیمی، k}، مشتق = d[f، x]; displayStart[مشتق]; در حالی که[! FreeQ[مشتق، d]، مشتق قدیمی = مشتق; k = 0; (*شروع به بازنویسی*) NestWhile[ CompoundExpression[#2++, #1 = #1 /. ToExpression[StringReplace[$RuleNames[[k]]، -> ]]] &، دنباله[مشتق، k]، مشتق قدیمی != مشتق ] (*پایان *) displayDerivative[مشتق، k] ]; D[f, x]] با این حال، من بعد از رفع اشکال تمام صبح شکست خوردم. ## سوال: آیا می توان از «NestWhile» به جای «While» استفاده کرد؟ صمیمانه متشکرم! | چگونه ساختار while را به NestWhile (سبک عملکردی) به درستی جایگزین کنیم؟ |
13100 | من از Mathematica برای اجرای یک شبیه سازی احتمالی استفاده می کنم. اساساً، من فهرستی از اعضای یک جمعیت دارم (آنها فقط یک صفت عددی دارند، بنابراین فقط به عنوان لیستی از اعداد پیاده سازی می شود)، و تابعی برای جابجایی از یک نسل به نسل دیگر، به روشی تصادفی. من باید این تابع را در لیست خود تکرار کنم تا زمانی که لیست از یک طول معین بیشتر شود، و سپس میخواهم تعداد تکرارها/نسلها طول بکشد تا به آن طول برسد. اولین غریزه من استفاده از حلقه while است، اما می دانم که استفاده از حلقه های صریح در Mathematica معمولا تمرین بدی است. متأسفانه نتوانستم سازه ای بهتر یا کاربردی تر پیدا کنم و اینجاست که از شما کمک می خواهم. | جایگزینهایی برای while Loops؟ |
58840 | چهار مکعب مختلف در یک فایل .obj وجود دارد. پس از بارگذاری در Mathematica، آیا می توان چهار رنگ تصادفی را به مکعب ها اختصاص داد؟ (* با فرض اینکه فایل .obj در c: root * بارگذاری شده باشد) cubes = Import[c:\\4cubes.obj] ; Graphics3D[ First[cubes]  | آیا می توان رنگ های مختلف را به قسمت هایی از فایل .obj اختصاص داد؟ |
29850 | وقتی مینویسم: Overscript[PQ، \[RightVector]]، فلش خیلی نزدیک به «P» و «Q» قرار میگیرد. آیا راهی برای تغییر فاصله پیشفرض استفاده شده توسط «Overscript» وجود دارد؟ | فاصله رونویسی |
3443 | من به دنبال تقسیم کلمات به دنباله ای از نمادهای عناصر شیمیایی، در صورت امکان هستم. به عنوان مثال: > Titanic = Ti Ta Ni C _(تیتانیوم، تانتالیوم، نیکل، کربن)_ یک کلمه ممکن است تحت آن قوانین قابل تجزیه باشد یا نباشد، و اگر آن باشد، تجزیه ممکن است منحصر به فرد نباشد. من دو کار انجام دادم: اولی تابعی است که بررسی میکند آیا امکان تجزیه وجود دارد یا خیر. من برای انجام این کار به عبارت عادی بی اهمیت متکی بودم: عناصر = ToLowerCase /@ Select[Table[ElementData[i, Symbol], {i, Length@ElementData[]}], StringLength[#] < 3 &] regexp = RegularExpression[( <> StringJoin@Riffle[ Elements, |] <> )+]; تجزیه پذیر[s_] := StringMatchQ[ToLowerCase@s، regexp]; تجزیه پذیر /@ {Mathematica، archbishop} که می دهد: `{False, True}`. اجرای تابعی که تجزیه احتمالی را برمی گرداند کمی سخت تر بود. من اخیراً از وجود «Sow» و «Reap» از طریق همین وب سایت مطلع شدم، بنابراین سادهترین و طمعآمیزترین الگوریتم را با یک تابع بازگشتی پیادهسازی کردم: beginsWith[s_, sub_] := (StringTake[s, Min[StringLength[ s]، StringLength[sub]]] == sub); decompose0[s_, pre_] := ماژول[{لیست، باقی مانده}، If[StringLength[s] == 0، Sow[pre]]; فهرست = انتخاب[ عناصر، با[ها، #] و] شروع میشود. باقی می ماند = StringDrop[s، StringLength[#]] & /@ list; اگر [Length[list] >= 1، decompose0[remains[[1]]، pre <> <> list[[1]]]]; اگر [Length[list] >= 2، decompose0[remains[[2]]، pre <> <> list[[2]]]]; ]؛ decompose[s_] := Reap[decompose0[ToLowerCase@s, ]][[2, 1]]; این به خوبی کار می کند: In:= تجزیه[ارق اسقف] Out= { ar c h b i s h o p ، ar c h b i s ho p ، ar c h bi s h o p ، ar c h bi s ho p } In: = decompose[ titanic] Out= {ti ta n i c, ti ta ni c} بنابراین، سوال این است: **از چه راهی می توانم از توابع سطح بالاتر Mathematica استفاده کنید، به عنوان مثال. الگوریتمهای تطبیقدهنده، برای بهبود الگوریتم یا سادگی کد؟** من اهل کد گلف نیستم، بنابراین در مورد کوتاهتر کردن کد نیست، بلکه در مورد استفاده از یک الگوریتم بهینهتر یا نوشتن کد سطح بالاتر است. (مطالب بالا را تقریباً می توانستم به زبان های C، C++ یا Fortran، زبان های معمولم بنویسم.) | تقسیم کلمات به قطعات خاص |
37468 | من امیدوار بودم که مانند Plot[Sin[t]، {t، 0، 2 Pi}، Filling -> Axis، FillingStyle -> If[Sin[t] > تابع «If» را در گزینه «Plot» قرار دهم. 0، سبز روشن، قرمز روشن]] یا Plot[Sin[t]، {t، 0، 2 Pi}، PlotStyle -> If[Sin[t] > 0, Dashed, Thick]] فایده ای نداشت. آیا می توان «اگر» را به گزینه های طرح ارسال کرد؟ میدانم که میتوانم بهطور دستی افکت را از طریق «Piecewise» انجام دهم، اما برنامههای پیچیدهتری را در ذهن دارم که نمیخواهم به صورت دستی فاصله(هایی) را که تابع تعریف شده تکهای من باید در آن تعریف شود، از قبل محاسبه کنم. | گزینه های مشروط در Plot |
3447 | بگویید من تابعی دارم که همه عناصر یک لیست را برای آن اعمال می کنم... اگر آن عنصر با برخی از معیارها مطابقت دارد: If[#==<condition>,{#}, <Do something> ] & /@ LongList وجود دارد راهی برای انجام چنین کاری؟ من می خواهم نتیجه آن عنصر را نداشته باشد. | چگونه یکی از عناصر Map یا MapIndexed را نادیده بگیریم. |
13103 | من سعی می کنم یکی از فریم های موجود در ListPlot را به عنوان log_10(x) برچسب گذاری کنم. وقتی «ListPlot[twodimndata,Frame -> True, FrameLabel -> {Style[Log10[r], 20], Style[d, 20]}}» را امتحان میکنم، خروجی در محور x «Log[r]/ است. Log[10]`، به جای Log_10[r] همانطور که انتظار داشتم. در محور x؟ | برچسب محورها/قاب به عنوان پایه گزارش 10 |
33191 | چگونه می توانم با استفاده از رنگ و/یا ضخامت یک دوره منفرد از یک تابع trig را برجسته کنم، زمانی که خود نمودار بیشتر از یک نقطه منفرد است؟ ممنون ... گریگوری لین | برجسته کردن یک دوره منفرد از یک طرح تریگ |
39051 | آیا کسی می داند چرا این محدودیت: Limit[(α*(E^((t*ε)/(λ*τ))*t*ε*(-1 + 2*λ) - E^((t*ϵ) /(λ*τ))*ε*(-1 + 2*λ)*τ + E^((t*ε*(-1 + 2*λ))/((-1 + λ)*λ*τ))*ε*(-1 + λ)*(1 + (2 + ϵ)*λ)*τ + ε*λ*(-1 + ϵ + 2*λ - ϵ*λ )*τ))/(E^((t*ε)/(λ*τ))*ε*(-1 + 2*λ))، λ -> 0 ] محاسبه نمی شود؟ با عرض پوزش بابت قالب بندی عجیب | محدودیت محاسبه نمی شود |
28452 | من دو تابع ایجاد کرده ام، «inter1=Interpolation[points1]» و «inter2=Interpolation[points2]». این دو تابع ایجاد میکند، سپس یک نمودار «Manipulate[ListLinePlot[inter1, InterpolationOrder -> n]،{n، 0، 6، 1}]» ایجاد کردم. با این حال من باید این توابع را با هم ترکیب کنم. من می خواهم بتوانم هر تابع را با هم نمودار کنم و هر تابع را به طور جداگانه بر اساس InterpolationOrder دستکاری کنم. کسی میتونه لطفا کمک کنه؟ امتیاز من تا کجا پیش رفته است = {{1,79},{2,181},{3,181},{4,52},{5,49},{6,8},{7,137},{8, 79},{9,112},{10,164}}; inter1 = درون یابی[امتیاز]; inter2 = درون یابی[امتیاز]; Manipulate[ListLinePlot[inter1, InterpolationOrder -> n], {n,0,6,1}] با احترام به Mathematica | دو درون یابی را با هم ترسیم کنید |
25912 | من یک نمودار دارم اما محور x و y باید عوض شوند. مشکل این است که من نمی توانم به صراحت برای دیگری حل کنم تا بتوانم محور را تغییر دهم. e = 0.65; Ec[M_] = M + Sum[(1/2^(n - 1)* Sum[((-1)^k*(n - 2*k)^(n - 1))/((n - k )!*k!)* Sin[(n - 2*k)*M], {k, 0, Floor[n/2]}])*e^n, {n, 1, 3}] Plot[Ec[M], {M, 0, 2 \[Pi]}, PlotRange -> {{0, 2 \[Pi]}, {0, 2 \[Pi]}}] اساساً، من می خواهم Ec به روی محور x و M محور y باشد. در حال حاضر، آنها مبادله شده اند. | تغییر محور یک طرح |
17932 | در _Mathematica_ 8، می توانم از `GraphicsBoxOptions->{DefaultBaseStyle->{Graphics, FontFamily -> Helvetica, FontSize -> 14}}` برای تعیین فونت پیش فرض برای گرافیک استفاده کنم. اما این برای _Mathematica_ 9 کار نمی کند. چگونه می توان استایل پیش فرض را در _Mathematica_ 9 مشخص کرد؟ استفاده از «BaseStyle» ممکن است یک راه حل باشد. اما قابل تعمیم به دیگر سبکهای پیشفرض مانند «DefaultAxesStyle»، «DefaultFrameStyle» نیست. : `تنظیمات مشخص شده برای گزینه GraphicsBoxOptions، DefaultAxesStyle را نمی توان استفاده کرد». آیا کسی از گرامر مشخصات سبک در _Mathematica_ 9 اطلاعی دارد؟ | نحوه تعیین سبک پیش فرض در Mathematica 9 |
14152 | من باید کارایی کدم را ارزیابی کنم. بنابراین من می خواهم زمان مورد نیاز کد برای برخی از محاسبات را ارزیابی کنم. Mathematica دو احتمال را برای این نوع ارزیابی به من می دهد: «AbsoluteTiming[expr]» > expr را ارزیابی می کند، فهرستی از تعداد مطلق ثانیه ها در زمان واقعی > سپری شده به همراه نتیجه به دست آمده را برمی گرداند. Timing[expr] > expr را ارزیابی می کند، و فهرستی از زمان استفاده شده را در ثانیه به همراه > نتیجه به دست آمده برمی گرداند. برای هر دو تابع، مستندات Mathematica بخش «ویژگیها و روابط» را ارائه نمیکند که معمولاً به کشف تفاوتهای بین دو یا چند تابع کمک میکند. آیا کسی ایده ای دارد؟ | تفاوت بین AbsoluteTiming و Timeing |
45951 | من یک جدول با 3 ستون دارم. جدول به این شکل است: test = {{جان، {سوزان، جان}، {جدید، شغل، سیاستها}}، {کارلا، {جان، piet}، {مسیر، پیشنهاد}}، {جان، {جان، سوزان}، {re، جدید، شغل، سیاستها}}، جان، {پیت، carla}، {re، route، suggestion}}} میخواهم رکوردهایی را انتخاب کنم که در ستون سوم «re» وجود ندارد. وقتی ستون سوم را به این صورت انتخاب می کنم: test1 = Select[test[[All, 3]], #[[1]] != re &] نتیجه این است: > > {{new, job , policies}, {route, suggestion}} > اما من می خواهم ستون های یک و دو را نیز انتخاب کنم. وقتی می نویسم: [تست[[همه، {1، 2، 3}]]، #[[3]] != re &] را انتخاب کنید > > {} > چه کسی پیشنهادی برای حل این مشکل دارد. ? | زمانی که ستون سوم با معیار خاصی مطابقت دارد، رکورد را انتخاب کنید |
14377 | تضاد در رفتار بین، مثلاً، f[x_] = Sin[x^2]; f'[2] در مقابل u[x_, y_] = Cos[x + y^2];  همیشه شاگردهای من---و من را اذیت کرده است! (چرا _does_ این کار را به این صورت انجام می دهد؟) به هر حال، به آنها می گویم که ${\partial u\over \partial x}\Big|_{x=2}$ را از طریق  آیا این ساده ترین راه است؟ چگونه میتوانیم این کار را انجام دهیم؟ من متوجه شدم که این یک سوال ذهنی است، اما زمینه ما این است که کلاسی است که در آن از _Mathematica_ به عنوان ابزار استفاده می کنیم تا کلاسی که بر خود _Mathematica_ متمرکز شده است. بنابراین، من میخواهم دستورات و کدهای مورد نیاز را تا حد امکان ابتدایی نگه دارم (و ترجیحاً شبیه کار ریاضی کاغذ و مداد آنها). | روش های ساده برای ارزیابی مشتق در یک نقطه؟ |
44459 | این به شدت به سؤالات زیر مرتبط است: * به دنبال راهی برای درج چندین عنصر در چندین موقعیت به طور همزمان در یک لیست * ساخت ماتریس با پیوست کردن بردارها (ستون ها) و ماتریس ها * کارآمدترین راه برای افزودن سطر و ستون به یک لیست چیست؟ ماتریس؟ من به دنبال یک روش کارآمد برای درج یک آرایه در یک آرایه هستم. بیایید فرض کنیم که هر دو آرایه تعداد ردیف های مشابهی دارند. بیایید بیشتر فرض کنیم درج توسط ستون است. a = {{a1، b1، c1، d1، e1}، {a2، b2، c2، d2، e2}، {a3، b3، c3، d3، e3}}؛ (*ممکن است مثال بزرگتر باشد*) b = {{x1, y1, z1}, {x2, y2, z2}, {x3, y3, z3}}; (*ممکن است مثال بزرگتر باشد*) **Q1:** سریعترین روش برای درج **b** در *a** در موقعیت _p_ چیست. بیایید فرض کنیم که هر دو آرایه تعداد ردیف های مشابهی دارند. بیایید بیشتر فرض کنیم درج توسط ستون است. روش فعلی من به شرح زیر است: insertarray[a_, b_, pos_] := FlattenAt[ Transpose@Insert[Transpose@a, b[[##]], pos ] & [Range[Length@a]], Table[{ i, pos}, {i, 1, Length@a}]]; که به من اجازه می دهد  **Q2** : بعضی اوقات باید ستون های **b** را در **a پراکنده کنم ** در چندین موقعیت چگونه **insertarray** را به بهترین نحو گسترش دهم تا: insertarray[a,b,{1,2,5}]//MatrixForm  | روش کارآمد برای درج آرایه ها در آرایه ها |
14372 | ابتدا یک ورودی از «UpValues» با بارگذاری «D[]» برای عبارات با سر «ftest» تعریف می کنم: ftest /: D[ftest[aaa_, bbb_], r] := ftest[D[aaa, r], D[ bbb, r]] وقتی سعی می کنم: D[ftest[r, r^2], r] نتیجه همان است که انتظار دارم: > ftest[1, 2 r] با این حال، وقتی من سعی میکنم: D[(r + ftest[r, r^2])، r] Mathematica نتیجهای را که انتظار دارم را نمیدهد: > 1 + 2*r*Merivative[0, 1][ftest][r, r^2 ] + مشتق[1، 0][ftest][r، r^2] **ویرایش** نتیجه ای که انتظار دارم این است: > 1 + ftest[1, 2 r] (این توضیح توسط پیشنهاد شد آقای جادوگر، متشکرم!) **پایان ویرایش** **چگونه باید این را بفهمم؟** **چگونه می توان این مشکل را برطرف کرد؟** * * * TreeForm@Unevaluated@Unevaluated@D[(r + ftest) را امتحان کردم [r, r^2])، r] و نتیجه را درک کنید: ![img_1 برای سؤال در مورد بارگذاری بیش از حد D\[\] ](http://i.stack.imgur.com/SVA0m.jpg) TreeForm@Unevaluated@Unevaluated@D[(r + ftest[r, r^2])، r] را هم امتحان کردم و متوجه نشدم Mathematica در این بین چه کاری انجام می دهد تا این نتیجه را ایجاد کند: ![img_2 برای سوال در مورد بارگذاری بیش از حد D\[\] ](http://i.stack.imgur.com/tiXSX.jpg) | مشکل در بارگذاری D[] با استفاده از UpValues |
44517 | من سعی می کنم یک پیاده روی تصادفی روی یک کره را با _Mathematica_ برنامه ریزی کنم. من این کد را در حین جستجو پیدا کردم اما نتیجه ای از آن نمی گیرم. من یک روز کامل صبر کردم، اما کامپیوتر من ارزیابی «rw» را تمام نکرد. لطفاً راهنمایی می خواهم (: rotateWithAxis[p_, a_, theta_] := #/Norm[#] & @ ((1 – Cos[theta]) (a.p) a + p Cos[theta] + Cross[a, p] Sin[theta]); 0.03، num = 10000}، ماژول[{rotateWithAxis, p, a, q}, rotateWithAxis[p_, a_, theta_] := #/Norm[#] &@((1 – Cos[theta]) (a.p) a + p Cos[theta] + Cross[a, p] Sin[theta]؛ a = {1., 0، 0} ; }]]]؛ | راه رفتن تصادفی روی یک کره |
38028 | اگر من یک بردار دارم، مثلاً $\vec{r}(t)=<t,t^2,3t^2>$ و یک تابع $f(x,y,z)=\sqrt{1+30x^ بگویید 2+10y}$ بهترین راه برای بیان $f(x,y,z)$ به عنوان تابعی از پارامتر $t$ چیست؟ | چگونه تابعی از x،y و z را به عنوان تابعی از پارامتر t در یک بردار بیان می کنیم؟ |
43447 | کاری که من میخواهم انجام دهم این است که رابطه بین مصرف مثلاً آبجو و شراب را با استفاده از نمودارهای پراکنده مقایسه کنم که در آن هر نقطه کشور خاص را مشخص میکند (ترجیحاً نامگذاری شود). من سعی کردم اطلاعات را - به طوری که هر ستون خاص تبدیل به یک بردار شود - با استفاده از تابع Part بدون هیچ موفقیتی تقسیم کنم. با توجه به اینکه «Dimension[data]» نتیجه «{19،4}» را به دست میدهد، این را گیجکننده میدانم. برای کسانی از شما که با R آشنا هستند: کاری که من میخواهم انجام دهم این است که اطلاعات را تقسیم کنم، مانند این > Country <-data$Country > Beer <-data$Beer > Wine <-data$Wine > HardLiquid <- data$HardLiquid و سپس نمودارهای پراکندگی تولید کنید که هر کشور را نام می برد. > plot(Beer,Wine,type=n) > text(Beer,Wine,Country) **اضافی** این داده ای است که من در _Mathematica_ روی آن کار می کنم : data = {{Country, Beer ، شراب، مایع سخت}، {سوئد، 56.، 16.، 2.9}، {دانمارک، 98.، 32.، 2.7}، {فنلاند، 79.، 10.، 5.7}، {نروژ، 56.، 11.، 2.4}، {بلژیک، 98.، 30.، 2.6}، {فرانسه، 47.، 41.، 7.2}، {ایرلند، 155.، 13.، 5.3}، {ایتالیا، 29.، 54.، 2.7}، {هلند، 80.، 20.، 4.7}، {سوئیس، 57.، 42.، 2.4}، {پادشاهی یونایتد، 20. ، 97.، 3.9}، {آلمان، 26.، 119.، 5.3}، {اتریش، 36.، 106.، 3.2}، {ایالات متحده آمریکا، 85.، 7.، 4.8}، {کانادا، 70.، 10.، 4.3}، {استرالیا، 21.، 89.، 2.6}، {Nya Zeeland، 19.، 78.، 2.3}، {Japan، 55.، 10.، 8.2}} | استخراج اطلاعات وارداتی |
14371 | من می خواهم تجزیه و تحلیلی از توزیع اندازه دانه شبیه سازی رشد دانه مونت کارلو را انجام دهم که بر اساس مثال خوب ریتوراج ناندان اجرا کردم (پیوند را ببینید). نتیجه این محاسبه یک ماتریس عدد صحیح دوبعدی است که در آن هر نقطه نشان دهنده یک جهت دانه خاص است. بنابراین یک خوشه از مقادیر مشابه نشان دهنده یک دانه است. تبدیل این اطلاعات به یک نمایش گرافیکی با اختصاص یک رنگ مشابه به هر عدد صحیح مشابه تصویری را به دست می دهد که توزیع دانه شبیه سازی را به وضوح نشان می دهد. در اینجا نمونه ای از چنین نتیجه شبیه سازی است (من پیاده سازی اولیه در جاوا را به نحو Mathematica تبدیل کردم):  کد مورد استفاده برای ایجاد این تصویر به شرح زیر است (برای جزئیات فیزیک پشت آن به پیوند بالا به پیاده سازی جاوا مراجعه کنید): meshgen[xmax_:0.01,ymax:0.01,nx_:60,ny_:60]:=ماژول[{hx,hy}, hx=xmax/nx; hy=ymax/ny; بازگشت[{{xmax,ymax},{nx,ny},{hx,hy},{جدول[i hx,{i,0,nx-1}],جدول[j hy,{j,0,ny- 1}]}}]؛ ]؛ دما[مش_، مشعل_، سطح]:=ماژول[{x,y,xc,yc,nx,ny,rad,al,t, q0=500(*قدرت خالص*) d=0.002(*ضخامت صفحه* )، \[Rho]=7800(*دانسیته*)، cp=600(*ظرفیت حرارتی خاص*)، k=45(*رسانایی گرمایی*)، t0=298.0(*دمای اولیه*)}،(*پروفایل حرارتی شبه پایدار*) al=k/(\[Rho] cp);(* انتشار حرارتی*) {nx,ny}=مش[[2]] ; {x,y}=مش[[-1]]; {xc,yc}=مشعل; rad=Outer[Norm[{#1,#2}]&,x-xc,y-yc]; t=Table[t0+q0/(d 2 \[Pi] k) E^(-(1/2)vel (x[[i]]-xc)/al) BesselK[0,1/2 vel rad[ [i,j]]/al],{j,1,ny},{i,1,nx}]; بازگشت[t]; ]؛ tmc[mesh_,t_,vel_]:=ماژول[ {K1=1.01،(*ثابت مدل*) n1=0.42،(*ثابت مدل*) A=1،(*احتمال اسکان*) \[CapitalNu]=1.53 10 ^19،(*میانگین تعداد اتم ها در واحد سطح در مرز دانه در #/m\.b2*) Na=6.022 10^23،(*عدد آووگادرو*) Vm=7.11 10^-6، (* ??? *) h=6.62 10^-34(*ثابت پلانک m\. b2kg/s*)، R=8.314، (* گاز ثابت J/molK*) \[CapitalDelta]Sf=9.48، (*آنتروپی فعالسازی مهاجرت مرز دانه J/molK*) Q=93400، (*آنتالپی فعالسازی برای مهاجرت مرز دانه در J/mol*) \[گاما]=1.77، (*مرز دانه انرژی J/m\.b2*) \[لامبدا]، (*شبکه اندازه*) L0، (*اندازه دانه اولیه*) dt،زمان،expt،C1،x،nx}،(*زمان مونت کارلو در هر مکان (i،j)*) x=mesh[[-1،1 ]]؛ nx=مش[[2,1]]; \[لامبدا]=مش[[3،1]]; L0=مش[[3،1]]; C1=(4 \[Gamma] A \[CapitalNu] Vm^2)/(Na^2 h) E^(\[CapitalDelta]Sf/R); زمان=x/vel; dt=افزودن[تفاوت[زمان]،زمان[[-1]]]; expt=جدول[Exp[-Q/(R*t[[;;,i]])]*dt[[i]],{i,1,nx}]; expt=معکوس[انباشت[معکوس[expt]]]; بازگشت[(Sqrt[C1 expt+L0^2]/(K1 \[Lambda])-1/K1)^(1/n1)]؛ ]؛ Energypart[indx_,{nx_,ny_},reflect_:True]:= ماژول[{ii,jj,it,ib,jl,jr},(* مشخصات قسمت نزدیکترین همسایگان مکان (ii,jj) را دریافت کنید. درست است، سپس در مرز آرایه شرایط مرزی منعکس کننده در نظر گرفته می شود، در غیر این صورت از شرایط مرزی دوره ای استفاده می شود. ii=indx[[1]];jj=indx[[2]]; (*ردیف همسایه های بالا و پایین*) it=If[reflect,If[ii==1,1,ii-1],If[ii==1,ny,ii-1]]; ib=If[بازتاب،اگر[ii==ny،ny،ii+1]،اگر[ii==ny،1،ii+1]]; (*ردیف همسایه های چپ و راست*) (*ردیف همسایه های بالا و پایین*) jl=If[reflect,If[jj==1,1,jj-1],If[jj==1,nx,jj -1]]؛ jr=If[بازتاب،اگر[jj==nx,nx,jj+1],اگر[jj==nx,1,jj+1]]; {it;;ib,jl;;jr} ]; pottsenergy[osub_]:=Total[Map[1-KroneckerDelta[#,osub[[2,2]]]&,osub,{2}],2];(*Potts-Function of 3x3 Array with grain مربوطه در مرکز در {2,2} مجموع این آرایه انرژی دانه را در {2,2}*) نشان می دهد. Energy[o_,indx_,nmax_,reflect_:True]:=pottsenergy[o[[Sequence@@energypart[indx,nmax,reflect]]]];(* بلوک مربوطه را با عنصر مرکزی و همه همسایگان انتخاب کنید و تابع Potts-Function را اعمال کنید به آن نتیجه این تابع انرژی دانه را در موقعیت شاخص می دهد*) RemoveNoise[frame_,limit_:2]:=Module[{emap,nx,ny,result,i}, {nx,ny}=Dimensions[frame];(*تنظیم همه جهتهای اندازه دانه برای دانههایی که فقط شامل یک یا دو پیکسل (تنظیم شده با حد) (E=8) برابر با 1- (با تابع رنگی که در زیر تعریف شده است، روی سیاه تنظیم می شوند*) emap=MapIndexed[energy[frame,#2,{nx,ny}]&, emap[[1,;]]=Nest[ReplacePart[#,Position, i--]->8]&,map[[1,;;]],limit];(*برای تعداد کمتر همسایگان در مرزها صحیح است*) i=5; emap[[nx,;;]]=Nest[ReplacePart[#,Position[#,i--]->8]&,map[[nx,;;]],limit]; i=5; emap[[;;,ny]]=Nest[ReplacePart[#,Position[#,i--]->8]&,map[[;;,ny]],limit]; i=5; emap[[;;,1]]=Nest[ReplacePart[#,Position[#,i--]->8]&,map[[;;,1]],limit]; i=8; result=Nest[ReplacePart[#,Position[map,i--]->-1]&,frame,limit]; بازگشت[نتیجه]; ]؛ grainsize[mesh_,o_]:=ماژول[{dist=Table[0,{10}],avg,size,sum=0,num=0,nx,ny,hx,hy,i,j,k,xmax, ymax}،(*اندازه گیری توزیع اندازه دانه | تجزیه و تحلیل توزیع اندازه دانه (ذرات) (PSD) با Mathematica |
38023 | با توجه به این ورودی lst1 = {{a, b, c}, {d, e, f}}; lst2 = {1، 2}; و هدف تولید این خروجی است {{{1, a}, {1, b}, {1, c}}, {{2, d}, {2, e}, {2, f}} } Perfect نامزد MapThread بنابراین ابتدا این نمودار را ساختم تا بفهمم تابعی که می خواهم نقشه برداری کنم باید چه باشد! «MapThread»، باید از خود «Map» نیز استفاده کند (به منظور نگاشت هر مورد در لیست دیگر). بنابراین من به این رسیدم: lst1 = {{a, b, c}, {d, e, f}}; lst2 = {1، 2}; foo[i_, lst_List] := List[i, #] & /@ lst MapThread[foo[#1, #2] &, {Range[Length@lst2], lst1}] (* {{1,a} , {1,b}, {1,c}}, {{2,d}, {2,e}, {2,f}} } *) _اکنون اینجاست question_ : آیا راهی برای انجام موارد بالا بدون نیاز به تعریف یک تابع واضح و با استفاده از تابع خالص در «MapThread» وجود دارد؟ من با نقشه برداری «#» درگیری داشتم. این چیزی است که من سعی کردم انجام دهم، اما نمیتوانم نحو درستی را دریافت کنم (*نامعتبر، فقط برای مثال *) MapThread[ Function[{idx, lst}, List[idx, #] & /@ lst] & ?? ?? ,{Range[Length@lst2],lst1}] یا اگر روش بهتری برای انجام این کار میشناسید، این نیز خوب خواهد بود. | چگونه از Map در MapThread استفاده کنیم؟ |
27469 | من سعی می کنم معادله زیر را حل کنم $$y'=y-2ye^{-0.8y}, \quad y(0)=0.7.$$ با برخی از آرومون ها انتظار دارم که یک راه حل مثبت $y(t)\geq0 داشته باشم. $، برای همه $t>0$، با این حال، NDSolve نشان می دهد که با شروع از $t\حدود 25$، نوساناتی در حدود $0$ وجود دارد. دامنه آنها بسیار کوچک است، کمتر از $10^{-7}$. نتیجه مشابهی را می توانم با استفاده از Maple بدست بیاورم. آیا مطمئناً به این معنی است که استدلال های نظری من اشتباه است یا ممکن است به دلیل برخی ویژگی های بد این معادله خطا در الگوریتم NDSolve باشد؟ | اشتباه یا خطای من در NDSolve؟ |
20646 | آیا کسی پیشنهادی برای تعیین محیط، مساحت و تعداد اضلاع هر سلول Voronoi در نمودار Voronoi دارد؟ | پیدا کردن محیط، مساحت و تعداد اضلاع یک سلول ورونوی |
57561 | من می خواهم یک راه رفتن تصادفی دو بعدی را در یک منطقه محدود مانند یک مربع یا دایره شبیه سازی کنم. من به استفاده از عبارت If برای تعریف یک مرز فکر می کنم. آیا راه بهتری برای تعریف منطقه محدود وجود دارد؟ | راه رفتن تصادفی دوبعدی در یک منطقه محدود |
33612 | وقتی من از RowBox برای MakeBoxها استفاده میکنم، اگر در لیست عناصر یک علامت مثبت (+) وجود داشته باشد، ترتیب عناصر برای TraditionalForm تغییر میکند. MakeBoxs[x, form_] = RowBox[{b، +، a}]; MakeBoxs[x, StandardForm] MakeBoxs[x, TraditionalForm] (* Out[2] = RowBox[{b، +، a}] Out[3] = RowBox[{a، + , b}] *) گاهی اوقات Mathematica واقعاً مرا شگفت زده می کند. آیا این فقط زمانی اتفاق میافتد که یک پلاس در RowBox وجود داشته باشد؟ آیا راهی برای رفع این مشکل وجود دارد؟ | چرا MakeBoxها سفارش RowBox را به هم می ریزند؟ |
38026 | من میخواهم از دانشآموزان بخواهم مقالاتی را ارسال کنند که شامل پروژههای نمایشی Mathematica در سندی است که در سایتهای Google است. من با جاسازی کد JS مشکل دارم. آیا می توانید دستورالعمل های گام به گام را ارائه دهید. از برچسب این سوال مطمئن نیستم. | چگونه یک نمایش Mathematica را در سایت های گوگل جاسازی کنیم؟ |
10407 | من این تابع زشت را دارم: A[x_]:=((2 x^3 + 9 x^2 + 27 x + 3 Sqrt[3] (3 x^4 + 14 x^3 + 27 x^2)^( 1/2))/2)^(1/3) (به نماهای کسری در انتها توجه کنید، واقعاً زشت است) و چنین اتفاقی می افتد که می خواهم مختلط را رسم کنم راه حل Abs[A[x] + (3x + x^2)/A[x] + x] == Abs[rho A[x] + rho^2 (3 z + z^2)/A[x] + x] که در آن rho یک ریشه مکعبی از وحدت است (بنابراین میتوانیم آن را روی «(-1 - I Sqrt[3])/2)» تنظیم کنیم. این به زیبایی با ContourPlot نمایش داده میشود و تصویری از یک منحنی به نمایش میگذارد (در واقع باید x را با x+Iy جایگزین کنم و x و y هر دو در محدوده [-3,3] برای دیدن تصویر هستند). در تئوری، قرار است بتوانم این معادله را به چیزی کمی سادهتر سادهتر کنم، یعنی چیزی شبیه به این بدهم: A[x] Conjugate[x] + Conjugate[(3x+x^2)/A[x]] x + مزدوج[A[x]] (3x + x^2)/A[x] == rho^2 مزدوج[A[x] مزدوج[x] + مزدوج[(3x+x^2)/A[x]] x + مزدوج[A[x]] (3x + x^2)/A[x]] من جزئیات را هزار بار بررسی کردهام. رسیدن از معادله بالا به معادله دوم، فقط دو برابر کردن مقادیر مطلق است، با استفاده از `|z|^2 = z مزدوج[z]` و بسط دادن، واقعاً ریاضی بی اهمیت است. اما وقتی از ContourPlot برای یافتن راه حل های معادله دوم استفاده می کنم، منحنی نمایش داده نمی شود. هر توضیحی در این مورد؟... هر چیزی قدردانی می شود! از یک حدس وحشیانه تا یک تلاش بسیار دقیق یا حتی یک پیشنهاد/سوال. | تلاش برای طرح بیان زشت، کار نمی کند |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.