_id stringlengths 1 5 | text stringlengths 0 5.25k | title stringlengths 0 162 |
|---|---|---|
35285 | من می خواهم ارزش SmoothKernelDistribution زیر را در مکان، مثلاً 2.35، ارزیابی کنم. راه درست انجام آن چیست؟ data1 = {1، 2، 3}; DD = SmoothKernelDistribution[data1, 0.5]; نمودار[PDF[DD، x]، {x، -2، 10}] | ارزیابی SmoothKernelDistribution در یک نقطه |
59332 | من میخواهم محدوده نمودار یک PairedBarChart را در جهت نوار تنظیم کنم. با این حال، PairedBarChart[RandomReal[10, 10]، RandomReal[10، 10]، PlotRange -> {{0، 20} (*در امتداد نوار/ محور برچسبدار*)، خودکار (*در امتداد محور مرکزی*)}] کار نمیکند. | کنترل محدوده نمودار یک PairedBarChart |
35288 | من یک تابع را اینگونه تعریف کردم: g[b_] := Integrate[f[n]Exp[-b DA (n.u)^2]، n] بدیهی است D[g[b]، b] /. b -> 0 می دهد > > (-DA)*Integrate[(n.u)^2*f[n], n] > اما، پس چگونه می توان Series[g[b], {b, 0, 2}] > > Integrate[f[n], n] > حدس میزنم چیزی اساسی وجود دارد که من نمیفهمم. چیزی با ترتیب ارزیابی؟ مانند این است که b = 0 قبل از تمایز در سری ارزیابی می شود. | خروجی ظاهرا متناقض از Series و D |
55883 | در نسخه 10، اگر با 'Sqrt' در محور y رسم کنیم و به PDF صادر کنیم، ریشه دوم در فایل PDF ناپدید می شود. p = Plot[x, {x, 0, 1}, Frame -> True, FrameLabel -> {x, \!\(\*SqrtBox[\(y\)]\)}] Export[ test.pdf, p] در نسخه 9 این اتفاق نمی افتد. | Sqrt هنگام صادرات نمودار به PDF در نسخه 10 ناپدید شد |
15425 | من دو لیست دارم که شبیه این لیست هستند1={{1/01/2010 6:15, 0.0565625}, {11/06/2010 0:15,0}, {11/06/2010 0:30، 0}،{11/06/2010 0:45,0}, {11/06/2010 1:00, 0}} list2={{01/01/2010 06:15، 0.04375}, {01/01/2010 06:30، 0.04375}، { 01/01/2010 06:45 , 0.04375}, {01/01/2010 07:00,0.04375}, {01/01/2010 07:15, 0.04375}} کاری که من میخواهم انجام دهم این است که فهرستی به شکل زیر ایجاد کنم. list3={{1/01/2010 6:15، 0.0565625، 0.04375}،{{01/01/2010 06:30,، 0.04375}،......} هر یک از این فهرست ها ممکن است شکاف هایی در آن را مهم نیست که تمام شکاف ها پر شوند (اگر تاریخ در هر دو لیست 1 و 2 وجود نداشته باشد، ممکن است در لیست 3 وجود نداشته باشد). آنچه مهم است این است که سریع است، مجموعه داده حدود 100000 رکورد است. | پیدا کردن محل تلاقی دو لیست تاریخ |
39088 | من یک معادله سطح پاسخ (RSE) دارم که سعی می کنم ضرایبی را از آن استخراج کنم. شکلی شبیه به: g = a*x + b*y + c*x*y; میخواهم بتوانم ضریب را از «x»، «y» و «x*y» استخراج کنم. با این حال، وقتی از Coefficient[g, x, 1] استفاده میکنم، «(a + c y)» را دریافت میکنم، که آن چیزی نیست که من میخواهم (من فقط «a» میخواهم). آیا راهی برای استخراج مستقیم «a»، «b» و «c» وجود دارد؟ | استخراج ضرایب از g=a*x+b*y+c*x*y |
15358 | بنابراین من به تازگی نسخه آزمایشی Mathematica 9 را نصب کردم. اولین ویژگی قابل توجه برای من، واحدهای فیزیکی داخلی جدید است. من قبلاً از بسته AutomaticUnits استفاده کردم، تقریباً کامل بود با این تفاوت که واحدهای آن در بسیاری از توابع دیگر قابل استفاده نیستند. اما واحدهای جدید را میتوان در همه جا استفاده کرد، اما من هنوز نمیتوانم بفهمم چگونه واحدها و سیستمهای واحد جدید را پیادهسازی کنم یا واحدهای قدیمی را نادیده بگیرم. بسیار خوب است که راهی برای تبدیل واحدها به سیستم CGS داشته باشیم. برای مرجع، این همان کاری است که من معمولاً با استفاده از `AutomaticUnits` انجام می دهم: Needs[AutomaticUnits]; UnitSet[cgs] = {Centimeter,Gram,Second,Statcoulomb,Statcoulomb/Second}; DeclareUnit[statC, Erg^(1/2) Centimeter^(1/2)]; toCGS[x_] := تبدیل[تبدیل[x، cgs] /. {Statcoulomb -> statC}، cgs] | پیاده سازی سیستم واحد CGS در Mathematica 9 |
37549 | همانطور که در این انجمن یاد گرفتم، یکی از راههای وارد کردن فایلهای داده سنگین (مثلاً میلیونها ردیف از دادههای {x1, y1}) اگر به تک تک عناصر اهمیتی نمیدهید (شاید فقط میخواهید آماری به دست آورید) این است که از موارد زیر استفاده کنید: s = OpenRead[path/test.dat]; p = مرتب سازی[RandomSample[Range[5 10^5], 100000]]; dataTable = ((اگر[#1 != 1، Skip[s، Record, #1 - 1]، Null]; ReadList[s, Number, 2]) &) /@ تفاوتها[Prepend[p, 0]]; که طول test.dat را 500000 فرض می کند و ما به طور تصادفی تنها 100000 مورد را نمونه برداری می کنیم. من اکنون به یک عملکرد کمی متفاوت می خواهم. من می خواهم فقط جفت های مرتب شده test.dat را به گونه ای انتخاب کنم که x1 < x0 باشد، اما این بار همه آنها را انتخاب کنم و نه تصادفی. من میتوانم این کار را با وارد کردن کل جدول و سپس استفاده از چیزی مانند «Cases» برای به دست آوردن محدوده مورد نظر انجام دهم، اما وارد کردن کل جدول دقیقاً همان چیزی است که میخواهم از آن اجتناب کنم زیرا جداول بسیار بزرگ هستند. | وارد کردن فایل های داده بزرگ با یک محدودیت |
9911 | شاید گرهی در سرم وجود داشته باشد، اما من انتظار دارم که StringMatchQ[IP1، IP] باید True را برگرداند (که اینطور نیست) همانطور که StringFreeQ[IP1، IP] False را برمی گرداند. (که انجام می دهد). چه چیزی را از دست داده ام؟ | چرا StringMatchQ[IP1، IP] False را برمیگرداند؟ |
29054 | من باید به تغییرات مقادیر حدود 4000 مورد از یک سال به سال دیگر نگاه کنم. من یک جدول با شناسه ها و مقادیر برای هر سال دارم. همه موارد در هر لیست وجود ندارد. جداول حاوی ردیف های زیر هستند که داده های بیشتری در سمت راست دارند.  بنابراین من کارهای زیر را انجام دادم: govnew = Select[data[[2 ;;, {2, 3, 4, 6} ]]، #[[4]] > 0 &]; govold = انتخاب [داده[[2 ;;، {2، 3، 4، 6}]]، #[[4]] > 0 &]; تقاطع = تقاطع[govnew[[All, 1]], govold[[All, 1]]]; پاک کردن [هر دو]؛ نقشه[(هر دو[#] = 1) &، تقاطع]; govnew2 = انتخاب[govnew، هر دو[#[[1]]] == 1 &]; govold2 = انتخاب[govold، هر دو[#[[1]]] == 1 &]; که دو لیست را به تقاطع شناسه ها در هر دو لیست کاهش داد. کار کرد. اما فهرستی از Down Values را به یک فرهنگ لغت کاهش می دهد. از تابع _Mathematica_ به صورت مخفی و قدرتمند استفاده نمی کند. آیا رویکردی شبیه به _Mathematica_ وجود دارد؟ | استفاده هوشمندانه از DownValues یا عدم درک راه ریاضی. |
35283 | کد من اینجاست: rawdata = http://pastebin.com/fgeZrSCp (* امیدوارم pastebin خوب باشد *) f[x_] := Interpolation[rawdata, InterpolationOrder->1][(x + 1)*10] ( * فقط ایجاد یک تابع با داده ها *) d = 0.05; T = 0.8; wn = 2 Pi/T; wd = wn*Sqrt[1 - d^2]; sol = NDSحل[{xx''[t] + 2 d wn*xx'[t] + wn^2 xx[t] == -f[t]، xx[0] == 0، xx'[0] == 0}، xx، {t، 0، 65}، MaxSteps -> 500000]؛ نمودار[Evaluate[xx[t] /. sol], {t, 0, 65}, PlotRange -> All]  هدف من بدست آوردن حداکثر مقدار ` Abs[xx[t]]`. چگونه می توانم این کار را به روشی کارآمد انجام دهم؟ توجه داشته باشید که d و T می توانند تغییر کنند. در این مثال خاص حداکثر باید حدود 0.052 باشد. زمینه: پویایی ساختاری، من در تلاش برای یافتن یک طیف پاسخ هستم. | حداکثر را از خروجی NDSolve بیابید |
32709 | آیا راه ساده ای برای گسترش چندین سلول به طور همزمان وجود دارد؟ در حال حاضر من در درجه اول علاقه مندم که تمام سلول ها را در یک پنجره مستندات به طور کامل گسترش دهم، اگرچه می توانم موقعیت هایی را تصور کنم که در آنها می خواهم چندین سلول را فقط در عمق یک سطح باز کنم، بنابراین علاقه مند هستم. در این مورد نیز. در نهایت، دانستن چگونگی جمع کردن چندین سلول در یک زمان نیز مفید خواهد بود. ویرایش: علاقه فوری من به روش هایی برای انجام این کار به صورت تعاملی و نه برنامه ای است. یعنی میانبرهای صفحه کلید (+ ماوس) یا (دومین بهترین)، دستورات منو. | چگونه چندین سلول را همزمان گسترش دهیم؟ |
32774 | تصور کنید یکی آرایه ای از مجموعه های مقادیر صحیح دارد که به این صورت است: testValues = {{9, 8, 8, 10, 1}, {10, 0, 0, 1, 0}, {8, 0, 0, 5, 7}، {1، 5، 7، 2، 7}، {6، 9، 3، 9، 10}، {7، 10، 7، 5، 3}، {3، 10، 6، 1، 9}، {5، 8، 7، 9، 2}، {2، 3، 2، 7، 0}، {3، 7، 10، 2، 7}}; و مجموعهای از لیستها که به شکل زیر است: listA = {1,2,3,4,5,6,7,8,9,10}; listB = {1،2،3،4،5}؛ listR = {{67,56,55,33,24,32,54,667,99,103498},{5}}; listQ = {{653,29,49,69,19},{20987}} در اینجا، `طول[listA] == طول[listR[[1]]]`، `طول[listB] == طول[listQ[ [1]]]`، و تعداد ورودیهای «testValues» «طول[listA]*طول[listB]» است. من میخواهم خیلی سریع یک آرایه را با ورودیها خروجی بگیرم: {{listR[[a, 1]]، listQ[[b, 1]]}،...} برای همه جفتهای «{a,b}» که در آن «testValues[ [a,b]] >= آستانه برای مقداری «آستانه» عدد صحیح. ورودی های آرایه نیازی به ترتیب خاصی ندارند. روش ساده کار می تواند به این صورت باشد: outputList ={}; برای[a = 1، a <= طول[listA]، a++، برای[b = 1، b <= طول[listB]، b++، If[testValues[[a, b]] >= آستانه، outputList = افزودن[ outputList، {listR[[a، 1]]، listQ[[b، 1]]}]; ]؛ ]؛ ]؛ با این حال، این بسیار کند است. آیا روش بسیار سریع تری با استفاده از «انتخاب» وجود دارد؟ اندازههای فهرست مربوطه در واقع چیزی شبیه به «طول[listA]» $\تقریباً 10^2$، «طول[listB]» $\تقریباً 10^4$ است، و «testValues» دارای «طول[listA]*طول[ listB]` ورودیها. * * * به روز رسانی: من توانستم از Position برای انجام کارهای زیر استفاده کنم: goodIndices = Position[int, x_ /; x >= 3]; outputList[[i]] = {listR[[#[[[1]]، 1]]، listQ[[#[[2]]، 1]]} & /@ goodIndices; این تقریباً 4 برابر سریعتر از رویکرد ساده لوحانه ای است که قبلاً پست کردم. آیا افزایش سرعت بیشتر امکان پذیر است؟ | ایجاد یک آرایه با استفاده از مقادیر لیست در شاخص های مربوط به ورودی های یک لیست جداگانه که برخی از معیارها را برآورده می کند. |
9918 | من می خواهم یک فایل اجرایی ریاضی مستقل ایجاد کنم. من می خواهم برخی از قابلیت های مشاهده مانند CreateDialog یا TabView یا مواردی از این دست را داشته باشم. من می خواهم کاربرانم یک رابط برای وارد کردن رشته ها و متغیرهای پویا داشته باشند. من می خواهم چیزی شبیه به این انجام دهم: function = TabView[{ General -> Column[{ Row[{TextCell[Project Name:]، InputField[Dynamic[proj]]}]، Row[{TextCell[Number از ورودی ها:]، InputField[Dynamic[num]]}] }]، یک برگه دیگر -> Plot[x^2, {x, 0, 10}] }, ControlPlacement -> Left] کسی با این فرآیند آشنایی دارد؟ | کجا می توانم لیستی از توابع، به ویژه view ها را که می توانند به یک فایل اجرایی مستقل C ترجمه شوند پیدا کنم؟ |
22140 | خیلی ممنون از نظرات مفیدتون اکنون می توانید تمام توابع را رسم کنید. Remove[q, qC, IIC] ass = {d > 1, num > 0, \[CapitalDelta] > 0, t > 0, n >= 0}; q[\[Nu]_، num_، \[CapitalDelta]_، t_] := 1/num (1 + 2 Exp[-\[Nu]] NSum[ Sin[(\[Pi] d)/num]/ ((\[Pi] d)/num) Exp[-d \[CapitalDelta]^2] Cos[(\[Pi] d)/Num (2 t + 1)] \[Nu]^(n + d/2)/Sqrt[n (n + d)!]، {d، 1، 10}، {n، 0، 10}]) AbsoluteTiming[جدول! [q[2, 4, 0.2, t], {t, 0, 200, 20}]] Plot[q[2.0, 4.0, 0.2، t]، {t، 0، 200}] qC[\[Nu]_، num_، \[CapitalDelta]_، t_] := 1/num (1 + 2 Exp[-\[Nu]] مجموع[ Sin[(\[Pi] d)/num]/((\[Pi] d)/Num) Exp[-d \[CapitalDelta]^2] Cos[(\[Pi] d)/num (2 t + 1)] \[Nu]^(n + d/2)/Sqrt[n (n + d)!]، {d، 1، 20}، {n، 0، 20}])؛ AbsoluteTiming[Table[qC[2., 4., 0.2, t], {t, 0, 200, 10}]] ListPlot[Table[{t, qC[2, 4, 0.2, t]}, {t, 0، 200}]] IIC[\[Nu]_، num_، \[CapitalDelta]_] := Log[2، num] - مجموع[(q[[Nu]، num، [CapitalDelta]، t]) Log[2، q[[Nu]، num، [CapitalDelta]، t]]، {t، 0، تعداد - 1}]؛ AbsoluteTiming[Table[IIC[[Nu], 4, 0.2], {[Nu], 1, 200, 20}]] ListPlot[Table[{[Nu], IIC[[Nu], 4, 0.2]}, { [Nu]، 1، 50}]، PlotRange -> All، AxesOrigin -> {0، 0}] | رسم یک معادله با جمع دو برابر |
19216 | من یک تابع PDE دارم که حاوی یک متغیر (به نام ka) است. من می خواهم نتیجه PDE خود را در 1 نمودار با استفاده از چندین مقدار مختلف ka رسم کنم. با این حال، در مورد چگونگی نوشتن این معادله مطمئن نیستم. تا کنون می توانم این نتیجه را رسم کنم اما فقط با استفاده از یک مقدار تعریف شده. آیا امکان تغییر مقدار ka من وجود دارد؟ اگر امکان پذیر نیست، فرض کنید که من یک مقدار کا ندارم، چگونه می توانم این مقدار را در وسط معادله وارد کنم؟ من کدم را در زیر قرار دادم (*DATA*) kw = 10^(-10);(*m/s*) ka = 10^(-10);(*m/s*) gw = 10;(*N/ m^3*) m2w = -2*10^(-4)؛ (*ضریب تراکم پذیری فاز آب با توجه به مکش ماتریک*) m1w = -0.5*10^(-4);(*ضریب تراکم پذیری فاز آب با توجه به تنش محوری*) m2a = 1*10^(-4)؛(*ضریب تراکم پذیری با فاز هوا با توجه به مکش ماتریکی* ) m1a = -2*10^(-4)؛(*ضریب تراکم پذیری فاز هوا با توجه به تنش محوری*) tmin = 0;(*حداقل یا زمان اعمال فشار *) tmax = 10^10؛ (*آخرین زمان بازرسی*) zmin = 0؛ (*ارتفاع بالا*) zmax = 10؛ (*ارتفاع پایین*) uatm = 101؛ (*kPa-اتمسفر فشار هوا*) گام = 5000؛ (*هرچه پله بالاتر باشد دقت بیشتر است*) uwi = 40;(*اولیه فشار آب*) uai = 20;(*فشار اولیه هوا*) دما = 293.16;(*دما بر حسب کلوین*) wa = 28.97*10^(-3);(*kg/mol*) s = 0.8; n = 0.5; (*محاسبه*) r = 8.31432؛ (*ثابت گاز جهانی در j/(mol K*) g = 10;(*شتاب گرانش-m2/s*) da = ka/g؛ cwv = kw/(gw*m2w ) cw = ((1 - m2w/m1w)/(m2w/m1w)) ca = (m2a/m1a)/(1 - (m2a/m1a) - (1 - s)*n/(uatm*m1a)) cav = da/(wa/(r*temp)*m1a*uatm*(1 - m2a /m1a - (1 - s)*n/(uatm*m1a))) cws = m1w/m2w cas = 1/(1 -; (m2a/m1a) - n*(1 - s)/(uatm*m1a) dt = tmax - tmin = 300;(*ImageSize*) (*Ccalculation*) q[t]=100*(1); -Exp[-0.00005*t] (*معادله جفت شده*) معادله 1 = -مشتق[2، 0][uw][z، t]*cwv - مشتق[0، 1][ua][z، t]*cw + (D[q[t]، t]*cws) == مشتق[0، 1 ][uw][z، t] = -مشتق[2، 0][ua][z، t]*cav - مشتق[0، 1][uw][z، t]*ca + (D[q[t]، t]*cas) == مشتق[0، 1][ua][z، t] (*شرط مرزی*) ic1 = {uw[z، tmin] == uwi، مشتق; [1, 0][uw][zmin, t] == 0, uw[zmax, t] == 0} ic2 = {ua[z, tmin] == uai ua[zmin, t] == 0, مشتق[1, 0][ua][zmax, t] == 0} sol2 = NDSolve[Flatten[{eq1, eq2, ic1, ic2}], {uw, ua }، {z، zmin، zmax}، {t، tmin، tmax}، MaxSteps -> Infinity، MaxStepSize -> dt/step، InterpolationOrder -> All] Column[Manipulate[Plot[uw[z, t] /. sol2، {z، zmin، zmax}، PlotRange -> Full، AxesLabel -> {z، uw[z، t]}]، {t، tmin، tmax}]، Manipulate[LogLinearPlot[(uw[z، t] /. sol2)، {t، tmin + 0.1، tmax}، PlotRange -> Full، AxesLabel -> {t, uw[z, t]}], {z, zmin, zmax}]] با احترام مارتین ویجایا | چگونه متغیری را که در PDE تعریف شده است تغییر دهیم؟ |
39030 | من در حال حاضر سعی می کنم از NET/link برای فراخوانی DLL شخص ثالث از _Mathematica_ با استفاده از «DLLDefinedFunction» استفاده کنم. من توانستهام بسیاری از توابع موجود در DLL را بر علیه و فراخوانی کنم، اما به طور خاص با یک تابع، که تلاش میکند دادهها را از فایلی که مسیر آن نسبت به دایرکتوری کاری فعلی کدگذاری شده سختکد شده است، با مشکلاتی مواجه شدهام. نادانی من را ببخشید، اما از آنجایی که من با دات نت آیا فایت نیستم، نمی دانم چگونه تعیین کنم که InstallableNET32.exe از چه چیزی به عنوان دایرکتوری کاری خود استفاده می کند، یا اینکه چگونه آن را به چیز دیگری تغییر دهم. (من می دانم که چگونه دایرکتوری کاری را برای MathKernel تغییر دهم، اما بر اساس آزمایشاتم، به نظر نمی رسد هر تغییری در دایرکتوری کاری کرنل به زمان اجرا InstallableNET منتقل شود.) لطفاً کسی می تواند راهنمایی کند که چگونه می توانم دایرکتوری کاری مورد استفاده در زمان اجرا InstalableNET را شناسایی کرده و سپس تغییر دهید (آیا این نمونه ای از ویژگی غیرمستند دیگری در NET/link است، مانند گزینه Force32Bit->True؟) | شناسایی / تغییر دایرکتوری کاری برای زمان اجرا InstalableNET |
6703 | خلاصه سوال: من می خواهم چند نکته و ترفند در مورد چگونگی **اثبات** نابرابری ها با _Mathematica_ را یاد بگیرم. من در حال مطالعه نابرابری های مختلف در مثلث هستم که به شکل $R+ar + bs\geq 0$ هستند، که در آن $R$ شعاع دایره، $r$ شعاع دایره ای و $s$ نیم محیطی مثلث است. ClearAll[R, r, s, isTriangle]; R[x_، y_، z_] := ( x y z)/Sqrt[(x + y - z) (x - y + z) (-x + y + z) (x + y + z)]; r[x_، y_، z_] := 1/2 Sqrt[((x + y - z) (x - y + z) (-x + y + z))/(x + y + z)]; s[x_، y_، z_] := (x + y + z)/2; isTriangle := 1 >= x > 0 && 1 >= y > 0 && x + y > 1; من طولانی ترین ضلع $z=1$ را عادی می کنم تا محاسبه ساده شود. isTriangle شرطی است که مثلثی با اضلاع $1,x,y$ وجود دارد. من می خواهم نابرابری های زیر را ثابت کنم: $s-3\sqrt{3}r\geq0$ و $-\frac s2+(-2+3\sqrt{3}/2)r+R\geq 0$ برای همه مثلث ها . من به راحتی میتوانم با کد زیر درست بودن هر دو نابرابری را بررسی کنم: FindMinimum[{s[1, x, y] - 3 Sqrt[3] r[1, x, y], isTriangle}, {x, y}] ( '{1.26714*10^-6, {x -> 0.998875, y -> را برمی گرداند 0.998875}}`)، یعنی حداقل $0 است). Resolve[ForAll[{x, y}, isTriangle, s[1, x, y] - 3 Sqrt[3] r[1, x, y] >= 0]] (* True *) (بررسی می کند که نابرابری برای همه مثلث ها)؛ FindMinimum[{-s[1, x, y]/2 + (-2 + 3 Sqrt[3]/2) r[1, x, y] + R[1, x, y], isTriangle}, {x , y}] ('{9.01882*10^-7, {x -> 0.996601, y -> را برمیگرداند 0.996601}}`، یعنی حداقل $0 است. حل کردن[برای همه[{x، y}، مثلث، -s[1، x، y]/2 + (-2 + 3 Sqrt[3]/2) r[1، x، y] + R[1، x , y] >= 0]] (* درست *) (بررسی می کند که نابرابری برای همه مثلث ها برقرار است، اما مدتی طول می کشد). با این حال، من می خواهم راهی برای **اثبات** آنها پیدا کنم، به عنوان مثال. به طوری که انسانی که به _Mathematica_ اعتماد ندارد، بتواند بررسی کند که آنها همیشه درست هستند. من از برخی نکات و ترفندهای _کلی قدردانی می کنم. به عنوان مثال ممکن است بتوان برای این مثالهای خاص شواهدی پیدا کرد، اما من میخواهم برخی از روشهای (اکتشافی) را بدانم که میتوانند برای برخی نابرابریهای دیگر نیز کار کنند. خیلی ممنون از وقتی که گذاشتید! | اثبات نابرابری ها با Mathematica |
6704 | بازیای است که دیروز در یکی از دوستانم دیدم، که اغلب در خانههای مردم میبینم، اما هرگز برای زمان کافی برای فکر کردن به آن زیاد نیست. به آن میخ بازی یک نفره می گویند (با تشکر @R.M). بنابراین من به خانه آمدم و می خواستم یک راه حل در Mathematica پیدا کنم، بنابراین ابتدا چند توابع تصویری زیر را انجام دادم. بازی شامل یک تخته با چند شکاف است که میتواند یک قطعه روی آن داشته باشد (نقطه سیاه در این نمایش تصویری) یا خالی (نقطه سفید) vala=Circle[{0,0},0.3]; filled=Disk[{0, 0}, 0.3]; plotBoard[tab_]:=Graphics[GeometricTransformation[#1,TranslationTransform/@ Position[tab, #2]]&@@@{{empty, 0},{filled, 1}}, ImageSize->Small] تابلوی شروع زیر است. tableroStart=({ {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1}، {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1}، {1، 1، 1 , 1, 1, 1, 1}, {1, 1, 1, 0, 1, 1, 1}, {1, 1, 1, 1, 1, 1, 1}، {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1}، {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1} })؛ -1 برای نشان دادن مکان هایی استفاده می شود که هیچ قطعه ای وجود ندارد. 0 برای اسلات خالی. 1 برای شکاف ها با یک قطعه روی آن. بنابراین، plotBoard[tableroStart] // Framed  قوانین: با توجه به تابلویی مانند تابلوی قبلی، شما فقط می توانید با گرفتن حرکت کنید. یک تکه، پریدن از روی آن. بنابراین، شما یک قطعه را می گیرید، یکی از 4 جهت مستقیم را انتخاب می کنید، از روی قطعه مجاور می پرید و در یک شکاف خالی می افتید. بازی با داشتن تنها یک مهره آخر روی تخته برنده می شود. بنابراین، در صفحه شروع، 4 حرکت ممکن وجود دارد که همه متقارن هستند. در این کد، حرکات با قوانین نشان داده می شوند، بنابراین، `{3, 4}->{3, 6}` نشان دهنده حرکت قطعه در مختصات `{3, 4}` به مختصات`{3, 6} است. «، پریدن از روی قطعه در «{3، 5}» و بیرون آوردن آن از تخته. بنابراین، اجازه دهید برنامه نویسی را شروع کنیم. این حرکتهای احتمالی را به سمت یک موقعیت صفر مشخص پیدا میکند findMovesZero[tab_,pos_List]:=pos+#&/@(Join[#, Reverse/@#]&[Thread@{{0, 1, 3, 4}, 2} ])// استخراج[ArrayPad[tab, 2],#]&// Pick[{pos-{2, 0}, pos+{2, 0}, pos-{0, 2}, pos+{0, 2}},UnitStep[Total/@Partition[ #, 2]-2], 1]->pos&//Thread[#, List, 1]& فهرستی از تمام حرکات ممکن با یک برگه تخته i:findMoves[tab_]:=i=Flatten[#, 1]&[findMovesZero[tab, #]&/@Position[tab, 0]] با توجه به تابلوی tab، این حرکت را انجام می دهد makeMove[tab_, posFrom_->posTo_]:=ReplacePart[tab , {posFrom->0, Mean[{posFrom, posTo} ]->0,posTo->1}]؛ اکنون، تابع حل (* solve، با توجه به یک برگه تخته، لیستی از حرکات بعدی را برای برنده شدن برمی گرداند، یا $Failed *) (* markTab بازگشتی است. اگر تابلویی موفقیت آمیز بود، آن را با $Success علامت گذاری کنید و تمام کارهای بعدی را انجام دهید. markTab بازگشت $NotNecessary *) (* اگر بردی موفقیت آمیز نبود و هیچ حرکت دیگری نداشت، $Failed را برمی گرداند. دارای حرکات است، فقط خود را در هر تخته صدا می زند، می دانم حرکت انجام شده در سر تابلوهای جدید را ذخیره می کند، عجیب است *) ماژول[{$Success,$NotNecessary, parseSol, $guard, markTab}, markTab[tab_/. ;Count[tab, 1, {2}]===1]:=$Success/;!($guard=False)/;$guard; i:markTab[tab_]:=با[{moves=findMoves[tab]}،(i=If[moves==={}، $Failed،(#[markTab@makeMove[tab, #]]&/@moves )])]/;$guard; markTab[tab_]/;!$guard:=$NotNecessary; (* parseSol درخت بازگردانده شده توسط markTab را به لیست حرکتها تا $Success یا در $Failed * تبدیل میکند) parseSol[sol_]/;FreeQ[{sol}, $Success]:=$Failed; parseSol[sol_]:=sol[[Apply[Sequence,#;;#&/@First@Position[sol, $Success]]]]//#/.r_Rule:>Null/;(Sow[r];False )&//Reap//#[[2, 1]]&; solve[tab_]:=Block[{$guard=True},parseSol@markTab@tab]; ] تابع تجسم راه حل plotSolution[tablero_, moves_]:= MapIndexed[Show[plotBoard[#1], Epilog->{Red, Dashed, Arrow[List@@First@moves[[#2]]]}]&, Rest @FoldList[makeMove[#, #2]&,tablero,moves]]// Prepend[#, plotBoard[tablero]]&//Grid[Partition[#, 4, 4, 1, Null], Frame->All]& (* حل و ترسیم *) solveNplot = با[{sol=solve[#]}،اگر [sol===$Failed, $Failed, plotSolution[#, sol]]]&; در عمل: SolNplot[( { {-1، -1، 1، 1، 0، -1، -1}، {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1}، {1، 1، 0، 0، 0، 0، 0}، {1، 1، 0، 0، 0، 0، 0}، {1، 1، 0، 0، 0، 0، 0}، {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1}، {-1، -1، 1، 1، 1، -1، -1} } )] پس از هر چند حدود یک دقیقه،  بنابراین، سوال اینجاست. چگونه می توانیم آن را به اندازه کافی کارآمد کنیم تا بتواند برای یک برد تقریباً پر مانند «tableroStart» کار کند؟ اولین حرکت در واقع همیشه یکسان است، چه رسد به تقارن، بنابراین میتوانیم حرکتی را به جلو شروع کنیم | تنظیم عملکرد برای حل بازی (Peg Solitaire | senku) |
19213 | من با خارج کردن مختصات از «ListLogLogPlot» مشکل دارم، اساساً یک لیست ترسیم کردم، سپس نقاط داده را روی نمودار انتخاب کردم، این نقاط را به اطراف منتقل کردم، و اکنون باید مختصات نقاط منتقل شده را بدست بیاورم. هر ایده ای؟   | چگونه می توانم مختصات نقطه را پس از انتقال دستی نقاط داده از یک نمودار LOG بازیابی کنم؟ |
6916 | این مثالی است که در Help آورده شده است: Plot3D[Sin[x y], {x, 0, 3}, {y, 0, 3}, MeshStyle -> Grey] آیا می توان این را به چیزی شبیه Plot3D[Sin[x y] تغییر داد، {x, 0, 3}, {y, 0, 3}, MeshStyle -> SunsetColors] واضح است که موارد بالا کار نمی کنند، اما آیا راهی برای تغییر نحو وجود دارد تا بتوان آن را انجام داد؟ | آیا رنگ در MeshStyle می تواند توسط یک ColorFunction، مانند SunsetColors مشخص شود. اگر چنین است، نحو صحیح چیست؟ |
40914 | سوال من بسیار ابتدایی است، هنگام استفاده از قابلیت Differentiate Mathematica به این صورت: D[0.5 x^2, x] این نتیجه میشود: 1.x من به 1 نیازی ندارم. اما چگونه میتوانم به mathematica بگویم این را حذف کند. ? در کد من بیشتر کار می کند و نتایجی مانند: {{1. m، 0، 0}، {0، 1. m، 0}، {0، 0، 1. Jcm}} ایده ای دارید؟ | نحوه حذف 1. هنگام متمایز کردن 0.5x^2 |
22457 | اخیراً برخی از مشکلات پروژه اویلر را حل کرده ام. به نظر من همیشه چندین راه برای انجام یک کار وجود دارد. به عنوان مثال، می توان به دو لیست مانند این پیوست: a = {2, 1}; b = {2، 3}; Union[a, b] Join[a, b] که > {1, 2, 3} > {2, 1, 2, 3} را می دهد بنابراین تابع 'Union' عنصر را مرتب می کند و موارد تکراری را حذف می کند. من حدس میزنم عملکرد «پیوستن» سریعتر باشد، اما چقدر سریعتر؟ در یک حلقه، آیا استفاده از «پیوستن» و «حذف تکراری» در هر 100 مرحله کارآمدتر است؟ آیا مستنداتی از عملکرد مقایسه ای توابع _Mathematica_ وجود دارد؟ زیرا اکتشافی مانند بالا می تواند کاملاً اشتباه باشد، و من نمی دانم چقدر آزمایش لازم است تا درک خوبی از پیچیدگی توابع ایجاد شود. | آیا مستنداتی در مورد عملکرد مقایسه ای توابع Mathematica وجود دارد؟ |
1316 | من _Mathematica_ 8 را روی ویندوز 7 اجرا میکنم. وقتی صفحه جلویی _Mathematica_ را راهاندازی میکنم، میخواهم نوار منو و نوتبوک خالی که باز میشود در موقعیتی متفاوت و با اندازهای متفاوت از آنچه به طور پیشفرض انجام میدهند ظاهر شوند. (به طور پیش فرض نوار منو در بالای صفحه ظاهر می شود و نوت بوک خالی در زیر آن در سمت چپ صفحه ظاهر می شود. من می خواهم سعی کنم نوار منو و نوت بوک به عرض حدود 350 پیکسل تغییر اندازه داده و در قسمت بالایی قرار گیرند. گوشه سمت راست صفحه:  .) | موقعیت و اندازه پیش فرض پنجره های جلویی (در ویندوز 7) |
6706 | من می خواهم مسیری ایجاد کنم تا یک شکل دلخواه را به مجموعه ای از قطعات پازل برش دهم. 1. همه قطعات باید منحصر به فرد باشند تا از قرار دادن یک قطعه در نقطه اشتباه جلوگیری شود. 2. قطعات باید طوری در هم قفل شوند که هر قطعه توسط قطعات مجاور نگه داشته شود. 3. باید امکان تولید مسیرهای (مجموعه ها) مختلف برای یک شکل خاص وجود داشته باشد که صرفاً چرخش یا بازتاب شکل اول نباشد. از آنجایی که پازل ها به صورت انبوه تولید می شوند، باید یک راه حل شناخته شده وجود داشته باشد. با این حال، علاقه من به اجرای ساده این راه حل نیست، بلکه کنجکاو هستم که بدانم چگونه می توان با کمک _Mathematica_ به این کار نزدیک شد. من همچنین به جایگزین هایی برای قطعه استاندارد پازل مانند اینها علاقه مند هستم (حتی اگر قطعات 100٪ به هم متصل نباشند):  | چگونه می توانم مسیر برش پازل را محاسبه کنم؟ |
21820 | من یک لیست بزرگ دارم. این شامل نزدیک به 60000 زیر لیست است. ساختار آن مانند bigList = {{x1,y1,z1},{x2,y2,z2},{x3,y3,z3},.....,{x60000,y60000,z60000}} است. من 1200 عنصر را از لیست بزرگ به طور تصادفی انتخاب کرده ام. smallList = {{x1,y1,z1},{x2,y2,z2},......,{x1200,y1200,z1200}}; من میخواهم موقعیت عناصر «smallList» را در «BigList» پیدا کنم. برای این منظور کد زیر را نوشتم. Flatten[Map[Position[bigList, #]&, smallList]] به خوبی کار می کند، اما **30 ثانیه** طول می کشد تا ارزیابی شود. زمان بندی[Flatten[Map[Position[bigList, #]&, smallList]]] چگونه می توانم زمان ارزیابی را کاهش دهم؟ | یافتن کارآمد موقعیت های یک لیست بزرگ از اهداف در یک لیست دیگر حتی بزرگتر |
51504 | آیا می توان $\Delta F=\nabla^2 F$ را برای $F=F(x^1,x^2,…,x^D)$ با $D$ محدود محاسبه کرد؟ به نظر می رسد فقط می توانم مختصات کروی را مشخص کنم، برای مثال، اگر بخواهم مختصات دکارتی استاندارد را ترک کنم. تابعی که من در واقع از آن استفاده میکنم شبیه این است $F(x^1,x^2,…,x^D)=f^1(x^1)\times f^2(x^2) \times … \ برابر f^D(x^D)$ (جداسازی متغیرها). آیا راهی وجود دارد که mathematica بتواند این کار را انجام دهد؟ | لاپلاسی در ابعاد D |
21823 | من از NonlinearModelFit برای یک پروژه پایان نامه استفاده می کنم. اگر Method را به LevenbergMarquardt یا QuasiNewton یا ConjugateGradient و غیره تغییر دهم، نتایج کاملاً متفاوتی دریافت می کنم. مدل غیرخطی من شامل چند جملهای تا مرتبه دوم و یک تابع سیگموئیدی مانند «ArcTan» یا «Tanh» است. میخواهم بدانم اگر «روش» را بهعنوان «خودکار» تنظیم کنم، Mathematica از چه شرایطی برای انتخاب بهترین الگوریتم استفاده میکند. گاهی اوقات جواب می دهد، اما بیشتر اوقات اینطور نیست و من دانشی ندارم که بگویم در مورد من کدام روش باید بهترین باشد. فقط با امتحان کردن، متوجه شدم که Gradient و گاهی اوقات ConjugateGradient بهترین عملکرد را برای هدف من دارند. من همچنین نمی توانم در هیچ کجای اینترنت پیدا کنم که اجرای دقیق این روش ها در Mathematica مورد استفاده قرار می گیرد و چگونه نتایج را تغییر می دهد. در اینجا ممکن است یک لینک جالب: الگوریتم های بهینه سازی با تشکر! | روشهایی برای NonlinearModelFit |
9842 | من در تعجب هستم که چگونه می توانم وضعیت زیر را مدیریت کنم: من بردارهایی با ابعاد شناخته شده دارم که می خواهم به صورت نمادین با آنها رفتار کنم. فکر می کنم بتوانم کاری مانند avec = Array[a,2] انجام دهم. bvec = آرایه[b,2]; اکنون در معادلات من اسکالرهایی وجود دارد که هنجارهای این بردارها را نشان می دهد، یعنی «A == Norm[avec]» بنابراین فرض کنید عبارتی مانند expr = A avec بنویسم. (avec + bvec) کاری که من می خواهم Mathematica انجام دهد. است: 1. هر زمان که avec.avec مواجه شد، آن را با A^2 جایگزین کنید. 2. هر زمان که avec.bvec بود مواجه شد، این نمادین را رها کنید، به عناصر بردارها گسترش ندهید. چگونه می توانم به این امر برسم؟ | به طور نمادین بردارها و هنجارهای آنها را مرتبط کنید |
3618 | من میخواهم طرح تولید شده توسط کد Mathematica زیر را شامل شود. Plot[1/Root[-3 - 8 #1 Tan[a/2] - 3 Tan[a/2]^2 + #1^4 (1 + Tan[ a/2]^2) + #1^2 (-9 + 3 Tan[a/2]^2) &, 2], {a, 0, 2 Pi}, AxesOrigin -> {0, 0}، تیک -> {{0، Pi/6، Pi/3، Pi/2، 2 Pi/3، 5 Pi/6، Pi، 7 Pi/6، 4 Pi/3، 3 Pi/2، 5 Pi/3، 11 Pi/6، 2 Pi}، {0، 0.125، 0.25، 0.375، 0.5، 0.625، 0.75، 0.875، 1، 1.125، 1.25، 1.375، 1.5}}، GridLines -> {{Pi/6، Pi/3، Pi/2، 2 Pi/3، 5 Pi/6، Pi، 7 Pi/6، 4 Pi /3، 3 Pi/2، 5 Pi/3، 11 Pi/6، 2 Pi}، {0، 1/8، 2/8، 3/8، 4/8، 5/8، 6/8، 7/8، 1، 9/8، 10/8، 11/8، 12/8}}، GridLinesStyle -> Directive[Dashed ]] >  در مقاله ای که دارم می نویسم. من دوست ندارم که چگونه GridLines با برچسب های محور همپوشانی دارند. من کمی در اطراف برای یافتن راه حل جستجو کردم، اما من متخصص ریاضیات نیستم و نمی توانم آن را حل کنم. کسی راه حلی داره؟ | چگونه می توانم از همپوشانی خطوط شبکه و برچسب های علامت تیک خلاص شوم؟ |
40523 | newdata = وارد کردن[data.txt, TSV]; ListPlot[newdata] فایل «data.txt» من شامل دو ستون اعداد است که با کاما از هم جدا شده اند، مانند این: 1,4 2,5 3,5 و غیره. وقتی نگاه میکنم که چگونه خروجی «دادههای جدید» من خوب به نظر میرسد (فهرست نقاط داده). (* در *) newdata (* out *) {{1, 4}, {2, 5}, {3, 5}} اما وقتی دستور ListPlot را امتحان می کنم، فقط یک نمودار خالی در مبدا دریافت می کنم با x و y که از 1 متغیر است. آیا کسی می تواند در این نوع نمودار به من کمک کند؟ پیشاپیش ممنون | داده ها به جای اعداد به صورت رشته وارد می شوند |
3611 | در حال نوشتن متنی هستم که قرار است آن را به صورت آنلاین منتشر کنم. وقتی آن را از دفترچه یادداشت به فرمت pdf تبدیل می کنم، سبک شماره گذاری معمولی برای Mathematica را دریافت می کنم:  من می خواهم متن زیر را ویرایش کنم شماره گذاری صفحه به عنوان مثال، به جای 2|مواد پشتیبانی 3.nb می خواهم 2 ساده یا 2|مواد پشتیبانی را بگذارم. سوال من این است: آیا امکان ویرایش این وجود دارد؟ | چگونه می توان متن همراه با شماره صفحات در pdf تولید شده از یک دفترچه را ویرایش کرد؟ |
13744 | به دنبال برخی از سوالات اینجا در _Mathematica_ Stack Exchange، من سعی می کنم تصویری را صادر کنم که حاوی یک شی شطرنجی و محورهای گرافیکی برداری است. در اینجا یک مثال وجود دارد: myArray = Table[{x, y, RandomReal[]}, {x, 0, 100}, {y, 0, 100}]; سایز = 500; myImage = ListDensityPlot[Flatten[myArray, 1]، Mesh -> 20، ColorFunction -> AvocadoColors، PerformanceGoal -> Quality، FrameLabel -> {\[Mu]، C}، FrameStyle -> Directive [14]، ImageSize -> size]; img = Rasterize[Show[myImage, Frame -> None], ImageResolution -> 100, ImageSize -> size]; g = Graphics[ Inset[img, Scaled[{0.5, 0.5}], {Center, Center}, size], AbsoluteOptions[myImage]] نتیجه این است::  اگر با تصویر اصلی مقایسه کنید، می توانید متوجه شوید که مقیاس بندی شی درج شده درست نیست. حالا دو سوال من: 1. چگونه اندازه شی را که به طور خودکار وارد می کنم، بفهمیم. در اینجا، اگر اندازه را با اندازه 0.21 جایگزین کنم، یک تصویر صحیح دریافت می کنم. چرا 0.21 است؟ 2. چرا اندازه تیک ها و شماره گذاری ها با تصویر اصلی مطابقت ندارد و چگونه آن را رفع کنیم؟ | تصویر شطرنجی شده همراه با محورهای برداری گرافیکی |
47703 | n = 8; Initial = ToCharacterCode[bgehadfc] - 96; RootsOfUnity = جدول[E^((2 k I \[Pi])/n), {k, n}]; Line1 = Graphics[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[5]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[5]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[6]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[6]]]}}]]; Line2 = Graphics[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[6]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[[6]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[7]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[7]]]}}]]; Line3 = Graphics[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[7]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[7]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[8]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[8]]]}}]]; Line4 = گرافیک[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[8]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[[8]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[1]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[1]]]}}]]; Line5 = Graphics[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[1]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[1]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[2]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[2]]]}}]]; Line6 = گرافیک[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[2]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[2]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[3]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[3]]]}}]]; Line7 = گرافیک[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[3]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[3]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[4]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[4]]]}}]]; Line8 = گرافیک[ Line[{{Part[Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[4]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[4]]]}، {Part[ Re[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[5]]]، Part[Im[#] & /@ RootsOfUnity، Initial[[5]]]}}]]; VerticesNumbers = Graphics[Table[Text[Style[FromCharacterCode[i + 96], Large], {Cos[(i 2 \[Pi])/n], Sin[(i 2 \[Pi])/n]}] , {i, n}]]; نمایش[Line1, Line2, Line3, Line4, Line5, Line6, Line7, Line8, VerticesNumbers, Axes -> False]  کد در مورد فوق دارای تکرار بی ربط است. من باید چیزی را قرار دهم (مثل For Loop یا آرایه)، اما وقتی اضافه می کنم نمودار را دریافت نمی کنم. آیا ایده ای دارید که چگونه از شر این تکرار خلاص شوید؟ | چگونه خطوط را از طریق ریشه های n-امین وحدت به ترتیب معین عبور دهیم |
24472 | من عملگر تفاضل محدود زیر را دارم: $$ Lu_{ijk}:= du_{ijk} +c(u_{i-1,j,k} + u_{i+1,j,k} + u_{i,j -1,k} + u_{i,j+1,k} + u_{i,j,k-1} + u_{i,j,k+1})\\ -u_{i-1,j+1,k}-u_{i-1,j-1,k} - u_{i-1,j,k-1} - u_{i-1,j,k+ 1} \\ -u_{i+1,j+1,k}-u_{i+1,j-1,k} - u_{i+1,j,k-1} - u_{i+1, j,k+1} \\ - u_{i,j+1,k-1} - u_{i,j-1,k-1} - u_{i, j+1,k+1} - u_{i,j-1,k+1 }، $$ که در آن $d$ و $c$ ثابت شناخته شده هستند. این عبارت بسیار پیچیدهتر از آن است که انتظار داشته باشیم مردم آن را بفهمند، بنابراین میخواهم آن را با یک استنسیل نشان دهم:  برای مثال ، من یک کره از یک رنگ (نماینده $du_{ijk}$) را در مبدا قرار می دهم، یک کره از رنگ دیگر را در $(-1,0,0)$, (نماینده $cu_{i-1,j,k}$) و به همین ترتیب، و در نهایت کره های رنگ نهایی در $(-1,1,0)$ (نماینده $-u_{i-1,j+1، k}$). دستورات _Mathematica_ اولیه من عبارتند از: Graphics3D[{Specularity[White, 10]، Red, Sphere[{0, 0, 0}], Blue, Sphere[{0, 0, 1}], Sphere[{1, 0, 0 }]، کره[{-1، 0، 0}]، کره[{0، -1، 0}]، کره[{0, 0, -1}]، سبز، کره[{1, 1, 0}]، کره[{1, 0, 1}]}، جعبه -> نادرست] اما این کره ها بسیار بزرگ هستند و یکدیگر را بپوشانند چگونه می توان این را رفع کرد؟ | نمایش استنسیل یک عملگر تفاضل محدود با Graphics3D Mathematica |
43751 | من یک عبارت دارم که Mathematica تصمیم می گیرد آن را به شکل کلی برگرداند: y = f (a/f + b/Sqrt[f + 2] + c*f^2/Sqrt[f + 2]) (در واقع عبارت من بسیار است طولانی تر و ضرایب «a»، «b»، «c» پیچیده تر هستند). در نهایت میخواهم «f» را روی صفر تنظیم کنم، اما اگر این کار را با استفاده از «y /» انجام دهم. f -> 0` Mathematica «نامعین» را برمیگرداند. بدیهی است که از شکل معادله این نادرست است، زیرا «y» در این مورد به خوبی تعریف شده است. استفاده از توابعی مانند Limit، Expand و غیره اساساً سؤال نیست زیرا من می خواهم ضرایب a، b، c را همانطور که هستند حفظ کنم (و آنها آنقدر پیچیده هستند که نمی توان به آنها فکر کرد. وارد کردن آنها در تابع Hold آیا راهی وجود دارد که بتوانم Mathematica را به سادگی در f ضرب کند تا بتوانم از Replace استفاده کنم. | ضرب نیرو در یک عامل واحد |
26307 | **زمینه سوالم** من امروز پروژه اویلر را کشف کردم و تصمیم گرفتم مشکلات موجود در Mathematica را حل کنم. من با مشکل اول وسواس شدیدی پیدا کردم، که اساساً این است _ مجموع تمام اعداد از 0 تا n که مضرب 3 یا 5 هستند_. من چندین راه حل جالب پیدا کردم و تصمیم گرفتم زمان اجرا آنها را با هم مقایسه کنم تا ببینم آیا راهی برای بهینه سازی این محاسبه وجود دارد یا خیر. در حالی که خودم را با «ListPlot» زمانهای اجرا سرگرم میکردم، متوجه رفتار بسیار جالبی در راهحلم شدم که از «Fold» استفاده میکند: FoldSum[m_, n_] := Fold[If[Mod[#2, 3] == 0 | | Mod[#2, 5] == 0, #1 + #2, #1] &, 0, Range[m, n]] FoldSum[n_] := FoldSum[0, n] من به این تابع رسم رسیدم به منظور تجسم زمان اجرای توابع جمع با افزایش _n_. (به منظور حفظ انصاف در بین کارآزماییها، من «ClearSystemCache[]» را صدا زدم تا مطمئن شوم مزایای ذخیرهسازی به استقلال آزمایشها آسیب نمیزند). PlotSum[f_, a_, b_, step_] := ListPlot[{#, (ClearSystemCache[]; First[AbsoluteTiming[f[#]]])} & /@ Range[a, b, step], AxesOrigin -> { a, 0}] PlotSum[f_, b_, step_] := PlotSum[f, 0, b, step] بسیار جالب بود که نمودارهایی را با مقایسه توابع جمع بندی متفاوتی که به دست آوردم تولید کنم (آنها را در زیر در یک بخش جداگانه فهرست کردم). به عنوان مثال، من زمان اجرا FoldSum را از n = 0 تا n = 999 در مراحل 10 با اجرای «PlotSum[FoldSum, 999, 10]» رسم می کنم ** سوال** سوال من مربوط به نمودار FoldSum است - متوجه شدم که در حدود n = 96000، زمان اجرا FoldSum ناگهان با یک ضریب در حدود جهش می کند 15. من از تابع رسم برای تولید محدوده های کوچکتر و کوچکتر استفاده کردم تا اینکه در نهایت این را یافتم: In[1] = FoldSum[95934] // AbsoluteTiming Out[1] = {0.020469, 2147472998} In[2] = FoldSum[95935] // AbsoluteTiming Out[2] = {0.303367، 2147568933}  سوال من این است که اعداد بزرگتر از 95934 چه چیز خاصی دارند (یعنی چرا زمان اجرا به طور ناگهانی با ضریب جهش می کند. حدود 15)؟ آیا این فقط کامپیوتر من است که این کار را انجام می دهد یا این کار قابل تکرار است؟ **چند چیز سرگرم کننده دیگر** اگر واقعاً این را در Mathematica انداخته اید تا این نتایج را بازتولید کند، ممکن است از این راه حل های دیگر لذت ببرید: ListSum[m_, n_] := Total[Select[Range[m, n]، Mod[# ، 3] == 0 || Mod[#, 5] == 0 &]] TransposeSum[m_, n_] := مجموع[First /@ Select[Transpose[{Range[m, n], Mod[Range[m, n], 3], Mod [محدوده[m، n]، 5]}]، #[[2]] == 0 || #[[3]] == 0 و]] مجموع همزمان[m_, n_] := مجموع موازی[اگر[Mod[i, 3] == 0 || Mod[i, 5] == 0, i, 0], {i, m, n}] ParallelListSum[m_, n_] := مجموع [سطح[ ParallelCombine[ListSum[First[#]، Last[#]] و , Range[m, n]], 1]] ParallelizeSum[f_, m_, n_] := مجموع[Level[ParallelCombine[f[First[#], Last[#]] &, Range[m, n]], 1]] ParallelizeSum[f_, n_] := ParallelizeSum[f, 0, n] (* ParallelizeSum [FoldSum, 999] *) همچنین برای ترسیم نمودار مقایسه ای بین راه حل های مختلف، PlotCompare[fList_, m_, n_, step_] := ListPlot[PlotSumData[#, m, n, step] & /@ fList] PlotSumData[f_, m_, n_, step_] := {#, First[AbsoluteTiming[(ClearSystemche []; f[#]]]} & /@ محدوده[m, n، مرحله] | افزایش گیج کننده در زمان اجرا |
51509 | در اینجا یک مشکل به دلیل فاینمن است. اگر 1 را تقسیم بر 243 کنید، 0.004115226337 دریافت می کنید .... پس از 559 زمانی که شما بسط اعشاری را انجام می دهید، کمی گیج می شود، اما به زودی خود را صاف می کند و به خوبی خود را تکرار می کند. حالا میخوام ببینم چند بار تکرار میشه. آیا این کار را به طور نامحدود انجام می دهد یا بعد از تعداد معینی از تکرار متوقف می شود؟ آیا می توانید یک برنامه _Mathematica_ ساده برای تایید یک حدس یا حدس دیگر بنویسید؟ | یک سوال در مورد 1 تقسیم 243 |
32080 | من سعی می کنم استفاده کنم: NotebookWrite[nb, NotebookRead[EvaluationNotebook[]]; برای کپی کردن سلول ها از EvaluationNotebook[] در یک نوت بوک جدید nb. برای این کار، با استفاده از برنامه های مختلف «SelectionMove[nb, ...]» در «EvaluationNotebook[]» حرکت می کنم. اکنون، من میخواهم دقیقاً همان گروهبندی سلولی سند فعلی را نیز کپی کنم، و به نظر نمیرسد این اتفاق بیفتد. در نوت بوک جدید ایجاد شده nb، من فقط سلول های متوالی را بدون هیچ گروه بندی می بینم. چرا اینطور است؟ چگونه می توان از گروه ها کپی کرد؟ همه کمک بسیار قدردانی! | چگونه با NotebookWrite گروهی از سلول ها را کپی کنیم؟ |
19219 | من با _Mathematica_ تازه کار هستم و فقط با ساختارهای مختلف برنامه نویسی آزمایش می کنم. من به «نقشه» و نحوه ارزیابی یک تابع برای لیستی از مقادیر نگاه کردهام و به نظر میرسد روشهای مختلفی برای انجام این کار وجود دارد. من از «Trace» برای بررسی جزئیات بیشتر استفاده کردم، اما آیا تفاوتی در رویکردهای نشان داده شده در زیر به جز نحو وجود دارد؟ در مثال من، هر دو «@» و «/@» معادل «نقشه» به نظر میرسند. f[x_] := x^2; f /@ {1, 2, 3} // Trace > {f /@ {1, 2, 3}, {f[1], f[2], f[3]}, {f[1], 1 ^2، 1}، {f[2]، 2^2، 4}، {f[3]، > 3^2، 9}، {1، 4، 9}} f @ {1، 2، 3} // Trace > {f[{1, 2, 3}], {1, 2, 3}^2, {1^2, 2^2, 3^2}, {1^2, 1}, {2^2 , 4}, {3^2, 9}, > {1, 4, 9}} f[{1, 2, 3}] // Trace > {f[{1, 2, 3}], {1, 2، 3}^2، {1^2، 2^2، 3^2}، {1^2، 1}، {2^2، 4}، {3^2، 9}، > {1، 4 , 9}} {1, 2, 3} // f // Trace > {f[{1, 2, 3}], {1, 2, 3}^2, {1^2, 2^2, 3^2}، {1^2، 1}، {2^2، 4}، {3^2، 9}، > {1، 4، 9}} | تفاوت بین نمادهای پیشوند/پسوند و نقشه چیست؟ |
17024 | > **تکراری احتمالی:** > آیا معادلی در Mathematica برای مشاهده متغیرهای استفاده شده در حال حاضر > مشابه Matlab وجود دارد؟ در Matlab می توانم تایپ کنم: >> whos >> x=4 x = 4 >> y=7 y = 7 >> whos نام اندازه بایت ویژگی های کلاس x 1x1 8 double y 1x1 8 double و لیستی از همه متغیرها دریافت می کنم در فضای کاری من آیا چیزی مشابه در Mathematica وجود دارد تا بدانم چه متغیرهایی باید پاک شود؟ | Mathematica Workspace |
56284 | هنگام تلاش برای انجام محاسبات نمادین در ریاضیات که شامل فضایی با بعد «n» است، که دلخواه اما ثابت است، اغلب مایلم با بردارهایی کار کنم که طول دلخواه اما ثابت «n» دارند. بنابراین میخواهم بردار تعریف شدهای مانند «vec = Array[v,n]» داشته باشم، که البته فقط در صورتی کار میکند که «n» قبلاً با مقدار صحیح مقداردهی اولیه شده باشد. سپس میخواهم چند عملگر دیفرانسیل مانند «D[vec,v[2]]» را اعمال کنم. آیا کسی روش ظریفی برای انجام آن می داند (شاید با استفاده از ساختار جدید Inactive در Mathematica 10)؟ p.s.: جالب توجه است که ریاضیات به اندازه کافی از مجموع طول دلخواه پشتیبانی می کند، که برای مثال نوع محاسبات نمادین زیر را فعال می کند: x /: D[x[i_]، x[j_]، NonConstants -> {x}] := KroneckerDelta[i, j]؛ D[Sum[x[i]، {i، 1، n}]، x[2]، Nonconstants -> x]; که نتیجه صحیح را می دهد: > تکه ای[{{1, n > 1}}، 0] | تعیین یک لیست (بردار) با طول دلخواه |
55509 | رابطه ارسالها را تصور کنید: SP = مجموعه داده[{ <|SNO -> S1، PNO -> P1، QTY -> 300|>، <|SNO -> S1، PNO -> P2، QTY -> 200|>، <|SNO -> S1، PNO -> P3، QTY -> 400|>، <|SNO -> S1، PNO -> P4، QTY -> 200|>، <|SNO -> S1، PNO -> P5، QTY -> 100|>، <|SNO -> S1، PNO -> P6، QTY -> 100|>، <|SNO -> S2، PNO -> P1، QTY -> 300|>، <|SNO -> S2، PNO -> P2، QTY -> 400 |>، <|SNO -> S3، PNO -> P2، QTY -> 200|>، <|SNO -> S4، PNO -> P2، QTY -> 200|>، <|SNO -> S4، PNO -> P4، QTY -> 300|>، <|SNO -> S4، PNO -> P5، QTY -> 400|> }]; که سپس توسط فرستنده (SNO) گروه بندی می شود: grouped=SP[GroupBy[Key[SNO]]] چه روشی مختصر برای تبدیل این فهرست به فهرست لیست هایی از لیست ها که فقط حاوی مقادیر هستند چیست؟ (فکر میکنم سعی میکنم رفتار جمعآوریشده را با مجموعههای داده بازتولید کنم.) (با تشکر مورتا:) امیدوارم ببینم: {{P1,300}, {P2,200}, {P3,400 }، {P4،200}، {P5،100}}، {{P1،300}، {P2،400}}، {{P2,200}}, {{P2,200}, {P4,300}, {P5,400}} } چیزی شبیه به: {{S1،{{P1 ,300}، {P2،200}، {P3،400}، {P4،200}، {P5،100}}}، {S2،{{P1،300}، {P2،400}}}، {S3،{{P2،200}}}، {S4،{{P2 ,200}, {P4,300}, {P5,400}}} } شاید بهتر باشد! | تبدیل مجموعه داده ها به لیست های تو در تو |
55556 | بنابراین متوجه شده ام که برخی از شیوه نامه ها (مثلاً شیوه نامه های نمایش اسلاید) با استفاده از تخصیص «WindowToolbars -> {ToolbarName}، یک نوار ابزار را بارگیری می کنند و به این فکر کرده ام که آیا امکان آماده سازی و بارگذاری یک مورد سفارشی با استفاده از این مکانیسم وجود دارد یا خیر. من دایرکتوری های Mathematica را جستجو کردم اما نتوانستم فهرست منبع نوار ابزار را پیدا کنم. | WindowToolbar سفارشی برای شیوه نامه من |
17728 | یک مشکل آزاردهنده وجود دارد که نمی توانم بفهمم چرا این اتفاق می افتد. من یک «usage» برای تابع خود «tensorA» تعریف کردهام:  سپس وقتی «?tensorA» را اجرا میکنم، حرفهای گپ میزنم:  اما اگر برای بار دوم همان کد را اجرا کنم، همانطور که در نظر گرفته شده است کار می کند.  آیا این مشکل شناخته شده است؟ چرا باید «?tensorA» را دو بار اجرا کنم تا به درستی نمایش داده شود؟ برای رفع این مشکل چه کاری می توانم انجام دهم؟ | func::usage باید دو بار اجرا شود؟ |
8 | یک ماتریس بلوکی (پارتیشن بندی شده) = ArrayFlatten[{{a, b}, {c, d}}] را در نظر بگیرید که در آن «a»، «b»، «c» و «d» هر کدام خود ماتریس هستند. مثلاً بگویید a = {{a11, a12}, {a21, a22}} b = {{b11, b12}, {b21, b22}} c = {{0, 0}, {0, 0}} d = {{d11, d12}, {d21, d22}} چگونه می توانید معکوس _block_ این ماتریس را پیدا کنید؟ راه حل مورد نظر با استفاده از مثال بالا {{Inverse[a] , -Inverse[a].b.Inverse[d]}،{0,Inverse[d]}} است که به راحتی با استفاده از Simplify[Inverse[ArrayFlatten[ تأیید میشود. {{a, b}, {c, d}}]] == ArrayFlatten[{{Inverse[a], -Inverse[a].b.Inverse[d]}، {0, Inverse[d]}}]] که «True» را به دست میدهد. چگونه میتوانید مسئله معکوس بلوک را برای زیرماتریسهای دلخواه و برای ماتریسهای بلوکی با اندازههای بزرگتر (یعنی 3x3، 4x4 و غیره) حل کنید؟ | چگونه به صورت نمادین ماتریس بلاک وارونگی را انجام دهیم؟ |
29503 | من به دنبال راهی برای ایجاد متغیری هستم که بتوانم از آن برای نگه داشتن تمام دستورالعمل های گرافیکی مثلاً برای یک دستور نمودار استفاده کنم. به عنوان مثال، من 8 نمودار با تغییرات در موارد زیر دارم: Plot[{Im[eppar[400*10^12, t, 0.1]]، Im[eppar[400*10^12، t، 0.2]]، Im[ eppar[400*10^12, t, 0.5]], Im[eppar[400*10^12, t, 0.8]] }، {t، tlow، thigh}، (**دستورالعمل ها**)] لیست نسبتاً طولانی دستورالعمل هایی وجود دارد که من برای طرح ها استفاده می کنم، و من می خواهم از اصلاح 8 طولانی و پیچیده اجتناب کنم. عبارات هر بار که می خواهم چیزی را تغییر دهم. کسی راه حلی برای این میدونه؟ این کد من را بسیار تمیزتر می کند. | ارسال لیست گزینه ها به Plot |
19217 | من معادلهای دارم که میخواهم حلش کنم، بنابراین موارد زیر را در _Mathematica_ وارد کردم. (x^(17/6))/(a^(17/6)) - (x^2)/a -1 == 0 که در آن فرض میکنم $a>>1$ و $x$ مجهول است. چگونه وابستگی $x$ به $a$ را به عنوان $a \rightarrow \infty$ محاسبه کنم. | حل معادله وابستگی مجانبی راه حل به یک ضریب |
43758 | من سعی می کنم با استفاده از Mathematica یک تابع معین، صفرها را در فاصله معینی از مبدا رسم کنم (در مورد من، مجموع جزئی تابع زتا). من سعی کردم توابع ساده ای مانند 1+2^(-s) را وصل کنم، اما برنامه مدام خطا می دهد (حتی نموداری را نشان نمی دهد). من یک مبتدی با Mathematica هستم. آیا کسی توضیح می دهد که چگونه می توان کار را انجام داد یا به من چند نمونه اشاره می کند؟ من چند مرجع پیدا کردم، اما به نظر می رسید که همه آنها حول یادگیری زبان برنامه نویسی به طور کلی متمرکز شده اند. در صورت امکان، فعلاً می خواهم از این کار اجتناب کنم و آن را به تابستان موکول کنم که زمان بیشتری برای نشستن و بازی با آن داشته باشم. | رسم صفرهای یک متغیر مختلط |
23764 | من تازه با Mathematica هستم. من بسیار تحت تاثیر توانایی های آن هستم. دستیابی به کارهای پیچیده بسیار آسان است. اما من در ساده ترین ها شکست می خورم. **چگونه می توانم مختصات را در پردازش تصویر بدست بیاورم؟** می خواهم یکی از موارد زیر را تشخیص دهم * مرکز عمودی مطلق مستطیل که تمام قسمت های سفید را احاطه کرده است * مرکز گرانش تمام قسمت های سفید به عنوان مثال: برای این تصویر ! ://i.stack.imgur.com/0GFCv.png](http://i.stack.imgur.com/opzqB.png) من می خواهم نقطه سبز رنگ (مرکز جعبه خروجی) را پیدا کنم.  | دریافت مختصات در پردازش تصویر |
26301 | من سعی کرده ام با Mathematica یک نقشه آب و هوا تنظیم کنم مشابه آنچه NOAA در وب سایت خود منتشر می کند.  تا کنون موفق شده ام داده ها را در سراسر قاب عکس بیاورم و گسترش دهم. weatherMap[region_, milk_] := Module[{polygon, coord, minX, maxX, minY, maxY, data, deltaX, deltaY}, polygon = CountryData[region, Polygon]; coord = موارد[CountryData[region, Coordinates], {_, _}, Infinity]; minX = Floor@Min[coord[[All, 2]]]; maxX = Ceiling@Max[هماهنگ[[همه، 2]]]; minY = Floor@Min[coord[[All, 1]]]; maxY = سقف@حداکثر[هماهنگ[[همه، 1]]]; deltaX = (maxX - minX)/25; deltaY = (maxY - minY)/25; data = DeleteCases[ Flatten[Table[{x, y, WeatherData[{y, x}, milk]}, {x, minX, maxX, deltaX}, {y, minY, maxY, deltaY}], 1], { x_، y_، _مفقود}]؛ نمایش [Graphics[{Opacity[0]، polygon}]، ListContourPlot[data, Contours -> 10, ColorFunction -> Temperature, InterpolationOrder -> 3, PlotLegends -> Placed[Automatic, Above], PerformanceGoal -> Quality ]، گرافیک[{EdgeForm[Black]، FaceForm[Opacity[0.01]، GrayLevel[.1]]، چند ضلعی}]]] weatherMap[USA, Temperature]  بهترین راه برای محدود کردن نمودار دمای کانتور در چارچوب چند ضلعی داده شده چیست؟ | نقشه های آب و هوا با Mathematica |
44863 | من سعی می کنم یک تبدیل پرسپکتیو نقطه ناپدید از چند ضلعی های دو بعدی ایجاد کنم، به عنوان مثال چند ضلعی قرمز را به چندضلعی آبی تبدیل کنم: p1 = چند ضلعی[{{0, 0}, {1, 0}, {1, 1}, {0 , 1}}]; p2 = چند ضلعی[{{0، 0}، {1، 0}، {0.55، 0.5}، {0.45، 0.5}}]; گرافیک[{FaceForm[None], EdgeForm[Red], p1, EdgeForm[Blue], p2}]  من می توانم تبدیل را پیدا کنم به راحتی با `{err, tr} = FindGeometricTransform[First@p2, First@p1]`; با این حال، از آنجایی که تبدیل یک نگاشت وابسته نیست، نمی توان آن را با «تبدیل هندسی» مدیریت کرد. در عوض، من باید نقاطی را که چند ضلعی را تشکیل میدهند تغییر دهم: گرافیک[{FaceForm[هیچکدام]، EdgeForm[قرمز]، p1، EdgeForm[آبی]، Polygon@tr@First@p1}] همه خوب به نظر میرسند. اگر بخواهم یک بافت را روی چند ضلعی تبدیل شده اعمال کنم، همه چیز زشت می شود: vop = VertexTextureCoordinates -> {{0, 0}, {1, 0}, {1, 1}, {0, 1}}; گرافیک[{Texture[ExampleData[{Texture، Bricks3}]]، EdgeForm[Red]، Polygon[tr@First@p1، vop]}]  به نظر میرسد که قسمتهای داخلی «Texture» نمیتوانند نقشهبرداری غیر وابسته را مدیریت کنند. بسیار خوب، علیرغم اینکه قادر به مدیریت تبدیل های وابسته است: str = ShearingTransform[30 Degree, {1, 0}, {0, 1}] Graphics[{Texture[ExampleData[{Texture, Bricks3}]], EdgeForm [قرمز]، چند ضلعی[str@First@p1، vop]}]  یک راه نسبتاً مبهم برای حل این مشکل استفاده از ImagePerspectiveTransformation است که قبلاً ذکر شد که توانایی ترسیم هر نوع تبدیل (affine یا affine) را دارد. نه). ipt = ImagePerspectiveTransformation[ ExampleData[{بافت، Bricks3}]، tr، Padding -> هیچکدام] نمایش[ipt، گرافیک[{FaceForm[هیچ]، EdgeForm[{ضخیم، قرمز}]، Polygon[First@ImageDimensions [ipt]*p2[[1]]]}]، ImageSize -> 400]  این مشکل (فکر میکنم) به انجام یک تبدیل غیر وابسته به یک بافت خلاصه میشود، بنابراین میپرسم ** چگونه (یا اگر) ممکن است این کار به طور موثر انجام شود تا اینکه ابتدا ImagePerspectiveTransformation روی تصویر بافت انجام شود**؟ | اعمال تبدیل های غیر Affine به چند ضلعی های دو بعدی با بافت |
19210 | با موارد زیر سعی می کنم لیستی از مختصات تصادفی (مثلا 4) را ایجاد کنم که هرکدام در فاصله واحد نسبت به قبلی، شروع از مبدا. من چه غلطی می کنم؟ o = {0، 0، 0}؛ RP = ماژول[{}، RN = RandomReal[1000, 3]; RV1 = RN/(2*RootMeanSquare[RN]); o = RV1 + o; RV2 = {}; RV2 = افزودن[RV2, o] ] در[231]:= انجام[RP, {i, 1, 4}] RV2 | ایجاد یک پیاده روی تصادفی با اندازه گام تعریف شده |
56286 | من یک فایل داده حاوی موقعیت ستاره های 10^5 دلاری یک کهکشان مارپیچی دارم. این طرح است و این کد مربوطه Clear[Global`*] SetDirectory[ ... ] ; data = Import[data_SGC.out, Table]; L0 = ListPlot[data, PlotStyle -> {Blue, PointSize[0.001]}، Axes -> False، Frame -> True، FrameLabel -> {x، y}، RotateLabel -> False، LabelStyle -> Directive [FontFamily -> Helvetica، 20]، Aspect Ratio -> 1، PlotRange -> 100، ImageSize -> 550]; همانطور که می بینیم، دو بازو وجود دارد که از حدود $(x,y) = (-14.6,0)$ و $(x,y) = (14.6,0)$ شروع می شوند. اکنون میخواهم «ListPLot» را سفارشی کنم، به طوری که بازویی که از قسمت چپ $(x,y) = (-14.6,0)$ شروع میشود، به رنگ سبز و دیگری قرمز باشد. تمام نقاط دیگر بین دو ناحیه موز زرد باید به رنگ خاکستری باشد. پیشنهادی دارید؟ فایل داده کامل را می توانید در اینجا پیدا کنید: داده. بدیهی است که من نمیتوانستم دادههای تصادفی ساده را به منظور تکرار این ساختار مارپیچی پیچیده تولید کنم. | ListPlot با شرایط |
43134 | در کد زیر، تغییر InputField منجر به مشاهده تغییرات در نتیجه FindGeometricTransform نمی شود، اما جابجایی Locator باعث می شود. این مربوط به پاسخ قبلی است که به نظر می رسد راه حلی داشته باشد، اما رفع آن راه حل رفتار مشاهده شده را برطرف نمی کند، یا بهتر است بگوییم مشکلات دیگری ایجاد می کند. دستکاری در داخل DialogInput کار نمی کند در این پرسش/پاسخ، «LocalizeVariables» برای «Manipulate» روی «نادرست» تنظیم شده است، و کنترل مورد نظر به صراحت به عنوان «Dynamic» تنظیم شده است. سپس به «دستکاری» اجازه می دهد تا به درستی پاسخ دهد. با این حال، FindGeometricTransform من وقتی این را امتحان می کنم خراب می شود. در بازی با سیستم، فکر می کنم متوجه شده ام که وضعیت در واقع کمی ظریف تر از آن چیزی است که فکر می کردم. با استفاده از پیشنهاد ناصر، انتقال Manipulate به خارج از ماژول تا حدی مشکل را حل می کند. میتوانم GeometricTransform را برای بهروزرسانی هر زمان که فیلدها را تغییر میدهم دریافت کنم. به نظر می رسد که این مشکل را حل می کند، با این حال، زمانی که من سعی می کنم نقاط داده را بر اساس تبدیل (هدف نهایی من) به جدول اضافه کنم، مشکل مشابهی دارد. در اینجا یک تابع جدید به نام maniTransform2 وجود دارد که رفتار مشاهده شده را نشان می دهد. imageIUsed = ExampleData[{TestImage, Clock}] maniTransform2[image_] := Manipulate[Module[{func, points}, func = Dynamic[FindGeometricTransform[{{coord1x, coord1y}, {coord2x, coordy2} {loc[[1]]، محل[[2]]}][[2]]]; نقاط = If[Length[loc] > 2, Setting@func[loc[[3 ;; طول[loc]]]]، {}]; ردیف[{نمایش[{ تصویر[تصویر]، گرافیک[{قرمز، اندازه نقطه -> بزرگ، نقطه[{{coord1x، coord1y}، {coord2x، coord2y}}]}]}]، عملکرد، فاصلهگذار[40]، شبکه [پیوستن به[{{X-coord, Y-Coord}}, points ] ] }]], {{loc, {{10, 10}, {20, 20}}}, Locator, LocatorAutoCreate -> True}, {{coord1x, 50, x-Position}, InputField[#, Number] &}, {{coord1y, 50 , y-position}, InputField[#, Number] &}, {{coord2x, 100, x-Position}، InputField[#, Number] &}, {{coord2y, 100, y-position}, InputField[#, Number] &}]; holderFunc := DynamicModule[{img = imageIUsed}، switcher = Panel[TabView[{Dynamic[maniTransform2[img]]، سایر توابع}]]; DialogInput[Row[{Dynamic[Switcher], InputField[Dynamic[img]]}]]] بنابراین، با فراخوانی مستقیم «maniTransform2[imageIUsed]»، «GeometricTransform» هر زمان که یکی از نقاط «Locator» را جابهجا میکنم بهروزرسانی میشود. مقداری را در یکی از «InputField»های مختلف تغییر دهید. اگر «holderFunc» را صدا کنم، اگر هر یک از «Locator» را جابهجا کنم، «GeometricTranform2» بهروزرسانیها را نشان میدهد. همچنین با تغییر یکی از فیلدها به روز می شود. هنگامی که من یک مکان یاب را اضافه میکنم (با فرمان روی مک کلیک کنید)، روال آن را به جدول نقاط زیر تابع تبدیل اضافه میکند. هر مقداری که در فیلدهای ورودی باشد برای تبدیل در آن نقطه ثابت می شود. تغییر مقادیر در فیلدهای ورودی، تابع تبدیل را تغییر میدهد، اما مقادیر نقاط جدول را تغییر نمیدهند. برای این موضوع، عبارت If به طور کلی ثابت است. یعنی باید به نحوی در Dynamic پیچیده شود. با این حال، انجام این کار سپس تابع را در Dynamic قرار می دهد و از آنجایی که تابع در ماژول اعلام شده است، این یک نه است و قرمز می شود. | چرا InputFields در Manipulate با استفاده از FindGeometricTransform پاسخ نمی دهد؟ |
33045 | آیا می توان این تابع را در mathematica دقیقاً مطابق شکل نوشت و سپس عبارت را روی یک مجموعه داده اجرا کرد؟  لطفاً توجه داشته باشید که میدانم چندین راه دیگر برای انجام این کار وجود دارد. من فقط علاقه مندم که بدانم چگونه آن را محاسبه کنم (در صورت امکان) با استفاده از نمادهایی که در یک کتاب درسی پیدا می کنید. | با استفاده از نمادهای ریاضی |
32082 | سری تیلور (حدود 0) برای توزیع نرمال تجمعی دارای ضرایب است: g[i_] := تکه[{{Sqrt[Pi/2]، i == 0}، {(-1/2)^((i - 1)/2)/(((i - 1)/2)!*i)، Mod[i، 2] == 1}}]/Sqrt[2*Pi] با این حال، Sum[g[i]*x^i,{i,0,Infinity}] $e^x$ را می دهد و نه $\frac{1}{2} + \frac{1}{2} Erf( \frac{x}{\sqrt{2}})$ مورد انتظار است. هنگامی که [Sum[g[i]*x^i, {i, 0, 20}], {x, -5, 5}] را رسم میکنم، چیزی شبیه نمایی (انتظار نمیرود) دریافت میکنم. اما هنگامی که [Evaluate[Sum[g[i]*x^i, {i, 0, 20}]]، {x, -5, 5}] را ترسیم میکنم، چیزی شبیه توزیع نرمال تجمعی (مورد انتظار) دریافت میکنم. در تلاش برای درک نمودارهای مختلف، به {Limit[Sum[g[i]*x^i، {i، 0، n}]، n -> 3]، Sum[g[i]*x^i نگاه کردم، {i, 0, 3}]} که $\left\{\frac{e^x \Gamma (4,x)}{6},-\frac{x^3}{6 \sqrt{2 را داد \pi }}+\frac{x}{\sqrt{2 \pi }}+\frac{1}{2}\right\}$ - انتخاب n=3 فقط برای مرتب بودن است، نتایج مشابه برای همه برقرار است n (که من سعی کردم). اینها به وضوح برابر نیستند، زیرا جایگزینی $x\ به 0$ باعث می شود $\{1,\frac{1}{2}\}$. احتمالاً این توضیح میدهد که چرا من پاسخ نادرست را برای مجموع نامتناهی دریافت میکنم و بسته به مکان ارزیابی، نتایج نمودار متفاوتی دریافت میکنم. آیا توضیحی در مورد اینکه چرا نتایج متفاوتی با/بدون محدودیت دریافت میکنم و نحوه دور زدن آن (در حالت جمع نامتناهی) وجود دارد؟ انگیزه این است که من سعی میکنم این ضرایب را در مجموع بینهایت دیگری (مرتبط با توزیع تجمعی مجموع گاوسها در موقعیتهای مختلف) ترکیب کنم و نتایجی به دست میدهم که با بسط سری که در غیر این صورت به دست میآورم (با استفاده از سری) متفاوت است. موارد فوق روی Mathematica 9.01 در لینوکس آزمایش شده است. **ویرایش** معلوم شد که مجموع در Mathematica 9.01 ارزیابی نمیشود، رگههایی از تعاریف قبلی وجود داشت که باعث شد زمانی که نباید ارزیابی میکرد. راه حل این است که از تعریف تکه تکه پرهیز کنید و به صراحت فقط عبارات فرد را جمع کنید. | مجموع[expr,{i,0,Infinity}] برای سری توانی توزیع نرمال تجمعی تابع نمایی می دهد؟ |
49260 | چگونه با استفاده از _Mathematica_ اینها را حل کنم؟ من میخواهم فرمولی برای «p[2]» تا «p[n-1]» داشته باشم. «P[j]» معادله کلی است، «P[n]» آخرین عنصر است، اما «x[j]» محدود تنها برخی از متغیرهای برونزا هستند p[j] == 0.5((p[j + 1] (x[j] - x[j - 1]))/(x[j + 1] - x[j - 1]) + (p[j - 1] (x[j + 1] - x[j]))/(x[j + 1] - x[j - 1]) + (x[j + 1] - x[j]) (x[j] - x[j - 1])) p[1] == 0.5 (p[2] + (x[1] + x[2]) (x[2] - x[1]) p[n] == 0.5 (p[n - 1] + (2 - x[n - 1] - x[n]) (x[n] - x[n - 1])) | RSsolve؟ چگونه می توانم این معادلات را با استفاده از Mathematica حل کنم؟ |
52054 | من سعی می کنم برای برخی از توابع کد C تولید کنم که به طور کامل پست نمی کنم زیرا آنها چند صد خط هستند. توابع هیچ چیز خیلی فانتزی انجام نمی دهند: دسته ای از محصولات نقطه، قدرت ها و ریشه ها. با این حال، هنگام کامپایل کردن به کد C، Mathematica وابستگی ناخواسته ای به کتابخانه های خود دارد، که برای مورد استفاده مورد بحث قابل قبول نیست. توابعی که می خواهم کامپایل کنم دارای 5 آرگومان است که 4 تای آن بردارهای 3 بعدی هستند. پرینت کامپایل یکی از آنها را می توانید **اینجا** پیدا کنید. همانطور که می بینید، 3 تابع Mathematica وجود دارد: DotVV، Power و Internal`ReciprocalSqrt. آیا راهی وجود دارد که بتوانم بدون تغییر کد به صورت دستی از شر آنها خلاص شوم؟ **ویرایش:** این کدی است که من برای کامپایل تابع Compile[{{pos, _Real, 1} , {a, _Real, 1}, {v, _Real, 1}, {ba, _Real, 1 استفاده می کنم. } , {V, _Real}} , xSol, CompilationTarget -> C]; | از وابستگی به کتابخانه خارجی خلاص شوید |
57533 | چگونه می توانم سیلندرهای $y=1-x^2، y=1+x^2$ و صفحات $2x+2y-z=10، x+y+z=2$ را در سیستم مختصات **a** ترسیم کنم؟ (با Mathematica) | ترسیم سیلندرها و هواپیماهای سه بعدی |
2566 | آیا ممکن است کلید Menu همانطور که در _Mathematica_ انتظار می رود کار کند: باز کردن یک منوی زمینه؟ کلید Menu در نسخه 7 یا 8 در ویندوز کاری انجام نمی دهد. | باز کردن یک منوی زمینه (با کلید منو) |
43286 | _**من حل x و y را می خواهم که باید اعداد حقیقی مثبت باشند_** حل[2*(1 - a)*((x)^-n) + 2*a*((y)^-n) - 1 == 0 && (1 - a)*((x)^(1 - n)) + a*((y)^(1 - n)) - 1 == 0 , {x, y}] > در طول ارزیابی از در[2]:= حل::ifun: توابع معکوس > توسط حل استفاده می شود، بنابراین ممکن است برخی از راه حل ها پیدا نشوند. از Reduce برای اطلاعات کامل > راه حل استفاده کنید. >> > > در حین ارزیابی In[2]:= حل::svars: معادلات ممکن است برای همه متغیرهای حل راه حل ارائه نکنند. >> > > Out[2]= {{y -> 2^(1/n) ((a x^n)/(-2 + 2 a + x^n))^(1/n)}} * * * _فرض کنید اکنون مقادیر عددی خاصی n=0.3 a=0.6 را وصل کنم، هنوز نمی تواند آن را حل کند._** NSolve[2*(1 - 0.6)*((x)^-0.3) + 2*0.6*((y)^-0.3) - 1 == 0 && (1 - 0.6)*((x)^(1 - 0.3)) + 0.6*((y)^(1 - 0.3)) - 1 == 0, {x, y}, Reals] > NSolve::ratnz: NSolve قادر به حل سیستم با inexact > نبود ضرایب پاسخ با حل یک سیستم > دقیق متناظر و عددسازی نتیجه به دست آمد. >> | چرا Mathematica نمی تواند این را حل کند؟ NSolve یا حل کنید |
56282 | نحوه دریافت راه حل از DSolve به گونه ای که نیازی به کپی کردن نتیجه نباشد. برای مثال، هنگام حل کردن: f[x_، y_] := a y + x^2 DSsolve[{D[y[x]، x] == f[x، y[x]]، y[0] == c} , y[x], x] راه حل را دریافت می کنم: {{y[x] -> (-2 + 2 E^(a x) + a^3 c E^(a x) - 2 a x - a^2 x^2)/a^3}} چگونه می توانم تابعی از این بسازم مثلاً sol[x] تا بتوانم از آن در چنین زمینه ای استفاده کنم: Manipulate[Plot[sol[x], {x, 0, 5}] , {a, -5, 5}, {c, -5, 5}] ویرایش: علاقه ای به: sol[x_, a_, c_] = y[x] /. حل کردن[{D[y[x]، x] == f[x، y[x]]، y[0] == c}، y[x]، x] | نحوه دریافت راه حل از DSolve |
48837 | من سعی می کنم یک ماشین لینوکس (آخرین اوبونتو) را به عنوان برده کامپیوتر محلی خود (ویندوز 8) راه اندازی کنم. هر دو دستگاه Mathematica 9 را نصب کرده اند. با این حال، من پشت یک روتر هستم، بنابراین فکر می کنم کمی پیچیده تر است. متوجه شدم که mathematica از پورت 58000 تا 59000 استفاده می کند (حداقل در لحظه ای که من آن را اجرا کردم، زیرا در واقع فقط از سیستم یک پورت می خواهد که دائماً افزایش می یابد)، بنابراین پورت 58000 ~ 59000 روتر را به رایانه شخصی خود فوروارد کردم. به دنبال این سؤالات متداول، من پیش رفتم و هسته محلی خود را تنظیم کردم و شروع به گوش دادن کردم. پنجره درخواست شده می گوید > پیوند ایجاد شده در: 58917@104.xx.xxx.xxx,58918@104.xx.xxx.xxx بنابراین من جلو رفتم، بتونه را باز کردم، به ماشین راه دور متصل شدم، هسته mathematica را با استفاده از ریاضی شروع کردم. ، و $ParentLink = را اجرا کرد LinkConnect[58917@104.xx.xxx.xxx,58918@104.xx.xxx.xxx, LinkProtocol->TCPIP] بلافاصله، در دستگاه محلی من، یک جعبه پیام ظاهر می شود که می گوید: Out[1] = LinkObject[58917@104.xx.xxx.xxx,58918@104.xx.xxx.xxx, 60, 1] که فکر می کنم به این معنی است که اتصال موفقیت آمیز است. با این حال، در رایانه شخصی من، کل فرآیند ریاضیات متوقف می شود و به عدم پاسخگویی تبدیل می شود.  آیا کسی تا به حال با همین مشکل مواجه شده است؟ چرا اینطور است؟ * * * **به روز رسانی**: پس از مدت ها _long_، بالاخره جعبه پیام چیز جدیدی چاپ کرد:  خوب نیست خبر ها؟ باز هم ممکن است چه اتفاقی بیفتد؟ | راهاندازی دستی هسته راه دور منجر به منجمد شدن فرآیند محلی میشود |
2025 | من بسته «Hyphenate.m» اریک ویستاین را در «$UserBaseDirectory/Utilities» قرار دادهام. فایل های texhyphj مورد نیاز را در درخت texmf محلی من نصب کردم. Makefile آن را اجرا کنید تا کلاس های جاوا مربوط به فایل های منبع .java توزیع شده ایجاد شود. و در «Hyphenate.m» «$HyphenPath» را روی مسیر «texhyphj» قرار دهید. با این حال، وقتی بسته را بارگذاری میکنم، یک خطای جاوا «ClassNotFoundException» برای کلاس جاوا «net.davidashen.text.Hyphenator» دریافت میکنم. چه کار اشتباهی انجام می دهم یا باید انجام دهم تا این بسته الحاقی کار کند؟ (این بسته توابعی را ارائه می دهد که یک رشته معین را خط خط خطی می کند و هجاهای یک رشته را فهرست می کند.) P.S. بله، «WordData[word، «Hyphenation»]» فهرستی از هجاها را برای «word» ارائه میکند، اما من انتظار دارم استفاده از جاوا برای این کار سریعتر باشد، زیرا هیچ تاخیری در رفتن به سرور WRI برای وارد کردن آن وجود ندارد. بسته های داده کلمه مورد نیاز | چگونه می توانید بسته Hyphenate Weisstein را اجرا کنید؟ |
34737 | اگر «MatrixPlot@IdentityMatrix@100» را اجرا کنم، نتیجه اندازه خوبی است. با این حال، اگر Grid[{{200!}, {MatrixPlot@IdentityMatrix@100}}، ItemSize -> Automatic] را ارزیابی کنم، «MatrixPlot» بسیار کوچکتر است، حتی زمانی که صفحه گسترده باشد. چگونه می توانم MatrixPlot را در اندازه اصلی خود در گرید نمایان کنم؟ ترجیح میدهم اندازه را سختکد نکنم.  این تصویر نشان می دهد که «MatrixPlot» دوم خیلی کوچک است. | Grid ItemSize کوچکتر از حد انتظار است |
21821 | چه اتفاقی برای این فایل افتاد؟ infile = \\test data.txt; outstr = OpenWrite[infile]; instr = OpenRead[infile]; Read[instr, Record]; بستن[instr]; تمام محتوای test data.txt از بین رفت. | چه اتفاقی برای پرونده افتاد؟ |
48073 | هنگامی که من یک DistributionFitTest یک توزیع ایجاد می کنم، مقادیر P بسیار پایینی دریافت می کنم. به عنوان مثال $2.456750213008007 \times 10^{-367}$. وقتی این را کپی می کنم (با کلیک راست و کپی در LaTeX)، و آن را در سند LaTeX خود وارد می کنم، شماره را به عنوان \text{2.4567502130080068515188263453399491266$\grave{ دریافت می کنم. }$15.778498511135323*${}^{\wedge}$-367} جایی که ترجیح میدهم یک مقدار گرد شده دریافت کنم: \text{2.457} \times 10^{-367} یا حداقل یک معادل خروجی دریافت کنم، به طوری که من جمع کردن دستی یا ویرایش * را به \times یا اضافه کردن 10 ندارم. | مقادیر بزرگ یا کوچک را در LaTeX کپی کنید |
4059 | من باید محورهای y را در نمودارهای زیر تراز کنم. فکر می کنم باید مقداری شطرنجی و جستجوی خطوط عمودی انجام دهم، سپس «x» و «w» را تغییر دهم. آیا راه بهتری وجود دارد؟ a = ListPlot[{{0, 0}, {16, 20}}, PlotRange -> {{0, 16}, {0, 20}}, Frame -> True]; b = ListPlot[{{0, 0}, {160000, 200000}}, PlotRange -> {{0, 160000}, {0, 200000}}, Frame -> True]; x = 3.1; w = 5; گرافیک[{زرد روشن، مستطیل[{0، 0}، {7، 8}]، Inset[a، {x، 5.5}، مرکز، {w، خودکار}]، Inset[b، {3.1، 2.2}، مرکز , {5, Automatic}]}, PlotRange -> {{0, 7}, {0, 8}}, ImageSize -> 300]  | تراز کردن محورهای طرح در یک شیء گرافیکی |
22141 | اولین سوال من اینجاست چون اخیراً وارد برنامه نویسی _Mathematica_ شدم. اساساً من یک عبارت جبری نمادین بزرگ دارم که در آن می دانم متغیرهای خاصی با head pε با درجه 2 در هر عبارت ظاهر می شوند. بنابراین اصطلاحات به این شکل هستند: (...) pε[i, j] pε[k, l] + (...) pε[m ,n] pε[p, q] + ... می خواهم انتخاب کنم فهمیدم کدام یک از اینها در بیان من ظاهر می شود، و من متوجه شدم که این کار را انجام می دهد (Reap[expr /. patt : (x_pe y_pe | _pe _pe) :> Sow[patt] ;][[2,1]]) // DeleteDuplicates که می دهد: > {pe[4, 6]^2, pe[3, 6]^2, pe[2, 6]^2, pe[5, 6]^2, pe[3, 6] pe[4, 6], pe[3, 6] > pe[5, 6], pe[4, 6] pe[5, 6]} اما این عبارت گم شده است زیرا، وقتی دو مجموعه الگو را اجرا کردم منطبقات بدون `|`، من شرایط بیشتری دریافت می کنم (Reap[expr /. patt : x_pe y_pe :> Sow[patt] ; expr /. patt : _pe _pe :> Sow[patt] ;][[2,1]]) // DeleteDuplicates > {pe[3, 6] pe[4, 6], pe[2, 6] pe[4, 6], pe[2, 6] pe[3، 6]، pe[3، 6] pe[5، 6]، > pe[4، 6] pe[5، 6]، pe[2، 6] pe[5، 6]، pe [4, 6]^2, pe[3, 6]^2, pe[2, 6]^2, > pe[5, 6]^2} بنابراین میخواهم بدانم چه خبر است. به طور خاص تصور میکنم اگر به درستی کار میکرد اولی بسیار کارآمدتر بود. همچنین با خیال راحت راه های جایگزینی برای انجام این کار ارائه دهید. انتخاب من برای استفاده از Reap, Sow یکی از کارآمدها بود، اما دانش من از زبان هنوز اندک است. ### ویرایش بر اساس مثال ارائه شده توسط @Federico، من یک آنالوگ کوچک ساختهام که در آن مشکلات آشکار است، من از «موارد» استفاده میکنم زیرا از نظر مفهومی واضحتر است sum = Sum[pe[i, j] l[i, j] pe [j, k], {i, 3}, {j, 3}, {k, 3}] که خروجی آنها این است: > l[1, 1] pe[1, 1]^2 + l[1، 1] pe[1، 1] pe[1، 2] + l[1، 1] pe[1، 1] pe[1، 3] + > l[2، 1] pe[1، 1] pe[2، 1] + l[1، 2] pe[1، 2] pe[2، 1] + l[2، 1] pe[1، 2] > pe[2, 1] + l[2, 1] pe[1, 3] pe[2, 1] + l[1, 2] pe[1, 2] pe[2, 2] + l[2, 2 ] > pe[2, 1] pe[2, 2] + l[2, 2] pe[2, 2]^2 + l[1, 2] pe[1, 2] pe[2, 3] + l[2، 2] > pe[2، 2] pe[2، 3] + l[3، 1] pe[1، 1] pe[3، 1] + l[3، 1] pe[1، 2] pe[3، 1] + > l[1، 3] pe[1، 3] pe[3، 1] + l[3، 1] pe[1، 3] pe[3، 1] + l[2، 3] pe[2، 3] > pe[3، 1] + l[1، 3] pe[1، 3] pe[3، 2] + l[3، 2] pe[2، 1 ] pe[3، 2] + l[3، 2] > pe[2، 2] pe[3، 2] + l[2، 3] pe[2، 3] pe[3، 2] + l[3، 2] pe[2، 3] pe[3، 2] + > l[1، 3] pe[1، 3] pe[3، 3] + l[2، 3] pe[2، 3 ] pe[3، 3] + l[3، 3] pe[3، 1] > pe[3، 3] + l[3، 3] pe[3، 2] pe[3، 3] + l[3, 3] pe[3, 3]^2 بنابراین دو نوع اصطلاح وجود دارد که شامل «pe» مربع و آنهایی که ندارند. مواردی که این کار را انجام می دهند توسط Cases[sum, _pe^2, Infinity] کسانی که به Cases نیاز ندارند [جمع، _ x_pe y_pe -> x y, Infinity] گرفته می شوند، بنابراین اکنون سوال این است که چرا موارد زیر برای مورد با نیز کار می کند بدون pe مربع؟ (Reap[sum /. patt : (x_pe y_pe) :> Sow[patt]; ][[2,1]]) و یک سوال بعدی، اگر _Mathematica_ آنها را در یک مربع جمع نمی کرد، چگونه می توان عبارات مربع را جمع آوری کرد. ? به عنوان مثال، اگر من pe[1, 1]l[1, 1] pe[1, 1] داشته باشم، آیا میتوانم الگویی برای ثبت آن بسازم؟ یا به دلیل داشتن ویژگی «Orderless» «Times» هرگز این اتفاق نخواهد افتاد؟ من به موقعیتی فکر می کنم که l[1،1] بسیار بزرگ است و _Mathematica_ آن را سفارش نمی دهد. سوال دیگر این است که آیا می توانم هر دو حالت تطبیق الگو را در یکی با استفاده از `|` ترکیب کنم، و اگر چنین است، آیا این کار کارآمدتر خواهد بود؟ | مشکل با | عملگر در تطبیق الگو |
43768 | من یک معادله دیفرانسیل جزئی به شرح زیر دارم: $$\frac{\partial p(x,t)}{\partial t}=\text{Dp} \frac{\partial ^2p(x,t)}{\partial x^2}-\frac{p(x,t)-\text{p0}}{\tau }$$ کاری که من سعی کردم انجام دهم این بود که راه حل کلی آن را توسط DSolve[D[p[x، t]، t] == -((p[x، t] - p0)/τ) + Dp D[p[x، t]، {x، 2}]، p، {x، t}] با این حال، خروجی آنچه را که من وارد کردهام برمیگرداند، به این معنی که **_Mathematica_** نمیتواند این PDE را حل کند. با جستجوی سند راهنما، متوجه میشوم که «DSolve» تنها میتواند راهحل کلی را برای نوع محدودی از PDEهای خطی مرتبه دوم خطی بیابد، یعنی برای PDE مرتبه دوم خطی مانند $b \frac{\partial. ^2u}{\partial x\, \partial y}+a \frac{\partial ^2u}{\partial x^2}+c \frac{\partial ^2u}{\partial y^2}+d \frac{\partial u}{\partial x}+e \frac{\partial u}{\partial y}+f u=g$، فقط زمانی که `d=0 `,`e=0`,`f=0` و a`,`b` و c همگی ثابت هستند آیا می توانیم جواب کلی را بدست آوریم. من این PED را در **Maple** امتحان کردم و با شرایط راه حلی دریافت کردم، اما نمی دانم درست است یا خیر. سند راهنما می گوید که الگوریتم استفاده شده توسط «DSolve» در این مورد قابل اجرا نیست. بنابراین، نمی دانم که آیا راه های دیگری یا بسته هایی برای حل این PDE وجود دارد یا خیر. اگر یافتن راه حل کلی غیرممکن است، آیا می توان راه حل ویژه ای به دست آورد؟ | آیا راه های دیگری برای حل PDE دوم به جز DSolve وجود دارد؟ |
23090 | در مناطق سفید این تصویر می خواهم چند فلش تصادفی اضافه کنم. من میخواهم دو تفاوت را برای افزودن فلشهای تصادفی بدانم: * فلشها ممکن است از ناحیه سفید خارج نشوند * فلشها باید از ناحیه سفید خارج شوند - img = Import[ExampleData/spikey2.png]  چگونه می توانید این کار را با Mathematica انجام دهید؟ به طور خاص من می خواهم بدانم چگونه مناطق سفید را شناسایی کنم و چگونه این اطلاعات را ذخیره کنم. اگر فلش را به شما بدهم، می توانید بگویید که آیا از قسمت های غیر سفید تصویر عبور می کند؟ در این تصویر فضای زیادی برای فلش ها وجود ندارد. بهتر است کمی بوم سفید اضافه کنید تا فضایی برای فلش ها ایجاد شود. | مناطق سفید را در تصویر پیدا کنید |
11420 | یک مرحله میانی در تحلیل من مستلزم این است که در مختصات قطبی کار کنم، اما من می خواهم نتایج را به مختصات دکارتی تبدیل کنم. تبدیل بسیار ساده است اما برای عبارات پیچیده خسته کننده است. انتظار داشتم از تعویض استفاده کنم، اما برای من polarf[{r_, phi_}] جالب نیست := r^6 Sin[phi]^2 Cos[phi]^2 cartesianf[{k1_, k2_}] := polarf[{r، phi}] /. r^2 Sin[phi]^2 -> k2^2 /. r^2 Cos[phi]^2 -> k1^2 /. r^2 -> k1^2 + k2^2 cartesianf[{k1, k2}] عبارت اصلی من را به من برمی گرداند: r^6 Cos[phi]^2 Sin[phi]^2 من کاملاً مطمئن هستم که وجود دارد راهی برای وادار کردن Mathematica به تف کردن (k1^2 + k2^2) k1^2 k2^2 یا چیزی مشابه. اما چگونه؟ جستجوهای من در گوگل، مستندات Mathematica و این سایت پاسخی پیدا نکردند. | تبدیل بیان مختصات قطبی به مختصات دکارتی |
43135 | من از Mathematica 9.0 برای محاسبه احتمال بر اساس تابع توزیع تجربی (EDF) برخی از داده های نمونه استفاده می کنم. پس از آن، این در مرحله بیشینه سازی گنجانده شده است، بنابراین من این احتمال را به عنوان یک تابع تعریف می کنم. من باید این کار را برای گروههایی از دادهها اعمال کنم که در آنها هر گروه ابعاد متفاوتی دارد. بنابراین من می خواهم یک نسخه عمومی از احتمال داده شده توسط EDF را تعریف کنم که بتوانم آن را برای هر یک از این گروه ها اعمال کنم. در اینجا یک نمونه اسباب بازی برای برخی از نمونه های دو بعدی وجود دارد: داده = Transpose[{{1, 3, 4, 9, 8, 7, 8}, {2, 1, 1, 6, 7, 8, 9}} ]؛ MatrixForm[data] EDF آن به سادگی: edf := EmpiricalDistribution[data]; سپس با دست می توان تابع احتمال آن را به راحتی تعریف کرد: edfProbFunction[t1_, t2_] := Nاحتمال[x1 <= t1 \[و] x2 <= t2, {x1, x2} \[Distributed] edf]; و این احتمال را فقط با تعریف زیر محاسبه کنید: edfProb[w1_, w2_] := Evaluate[edfProbFunction[w1, w2]]; به این ترتیب، با توجه به یک نقطه جدید (2،4) از این توزیع، احتمال 0.142857 داده شده توسط: edfProb[2،4] سوال من این است ** چگونه می توان تابعی مانند _edfProbFunction_ را برای هر بعد تعریف کرد، نه یک بعد ثابت. ** (2 در مثال)؟ من سعی کردم به روش های مختلف این کار را انجام دهم اما موفق نشدم. من فاقد پیش زمینه در Mathematica هستم، بنابراین این تلاش ها ممکن است بی معنی باشد. به هر حال اگر این می تواند کمک کننده باشد، آنها را خلاصه می کنم: **اولین تلاش ساده لوحانه** -- استفاده از بردار متغیرهای ورودی، ساده edfProbFunction[t__] := Nاحتمال[x <= t، x \[توزیع شده] edf] ; edfProb[w__] := ارزیابی[edfProbFunction[w]]; استفاده از این تعریف _edfProb_ همراه با _edfProbFunction_ تعریف شده در مثال اسباب بازی کار می کند، اما نه با این _edfProbFunction_ در اینجا. این باعث شد فکر کنم که باید هر یک از گزاره های منفرد (نابرابری ها) را در _edfProbFunction_ به نحوی واضح بیان کنم **تلاش دوم** -- از MakeBoxs استفاده کنید اما یک مثال ساده نشان می دهد که عبارات تولید شده توسط این به عنوان متغیر در _edfProbFunction_ دیده نمی شوند. : xP /: MakeBoxs[xP[x___], form_] := RowBox[Riffle[Map[MakeBoxs[#, form] &, {x}], ,]] x[1] = <> {x, IntegerString[1]}; x[2] = <> {x, IntegerString[2]}; varx = xP[x[1],x[2]] (*این یک لیست x1,x2 تولید میکند *) edfProbFunction[t1_,t2_] := Nاحتمال[x1 <= t1 \[و] x2 <= t2, {varx } \[توزیع شده] edf]; **تلاش سوم** -- من سعی کردم تابعی را تعریف کنم که به صورت بازگشتی گزاره را ایجاد کند، اما هیچکدام کار نمی کند: table = Table[x[i] <= t[i], {i, 2}]; g[n_] := اگر [طول[n] > 1، n[[1]] \[و] g[افت[n، 1]]، اگر[طول[n] == 1، n[[1] ]، 0]] محمول = g[جدول] edfProbFunction[t_] := Nاحتمال[گزاره، {t[1]، t[2]} \[توزیع شده] edf]; edfProb[w__] := ارزیابی[edfProbFunction[w]]; edfProb[{2, 4}] از هر پیشنهادی استقبال میشود، مخصوصاً پاسخهای کاملی به سؤال من. | چگونه یک احتمال تابع توزیع تجربی n متغیر برای هر n تعریف کنیم؟ |
40994 | توابع گرافیک سه بعدی مانند «ParametricPlot3D» و «ContourPlot3D» همیشه یک نمودار چرخشی به من می دهند. گاهی اوقات، حتی نمی توانم هنگام انتخاب طرح، جلوی چرخش آن را بگیرم. به عنوان مثال، من مانند یک انیمیشن، از ParametricPlot3D[{Sin[a] Cos[b], 2 Sin[a] Sin[b], 3 Cos[a]}, {a, 0, π}، چرخش خودکار دریافت می کنم، {b, 0, 2 π}, BoxRatios -> Automatic] | چگونه جلوی چرخش خودکار ParametricPlot3D را بگیریم |
4051 | من همین سوال را در ریاضیات پرسیدم، و پیشنهاد شد که ممکن است اینجا امتحان کنم. من با Maple راحت تر هستم، اما اگر بتوانم Mathematica را وادار به انجام کاری کنم که دنبال آن هستم، خیلی بهتر است. اساساً من سعی می کنم به طور نمادین چیزی شبیه به این را ادغام کنم: $\displaystyle\int \frac{a\mu-b}{||a\mu-b||^3} \mathrm{d}\mu$ که در آن $a ,b$ بردار هستند و $\mu$ یک اسکالر است. مخرج مکعب هنجار 2 بردار است و می توان آن را با گرفتن حاصل ضرب نقطه ای یک بردار با خود و بالا بردن آن به توان $\frac{3}{2}$ پیدا کرد. در حال حاضر در Maple من صراحتاً مخرج را ضرب میکنم و جایگزین میکنم تا مخرج حداقل فقط از نظر اسکالر باشد ($a \cdot a = C$ و غیره)، اما از انجام این کار متنفرم. ، زیرا حسابداری زیادی را اضافه می کند. اساساً من دوست دارم رایانه بفهمد که $a * (b \cdot a)$ با $b * a^2$ یکسان نیست، اما $a \cdot b * c \cdot d = c \cdot d * a \cdot b$. بهترین راه برای انجام این ادغام در Mathematica چیست؟ ** به روز رسانی ** این انتگرال کاملی است که من سعی می کنم انجام دهم. من مطمئن نیستم که حتی پاسخی داشته باشد، اما انتگرال اول مشابه چیزی است که در بالا دارم. بنابراین امیدوار بودم بتوانم هر تکنیکی را که روی روش سادهتر بالا کار میکند استفاده کنم و آنها را برای مشکل کامل زیر به کار ببرم. بگذارید: $\vec{f} = (a - c) \mu_1 + (b - c) \upsilon_1 - (x - z) \mu_2 - (y-z) \upsilon_2 - (z - c) $ که در آن $a, b ، c، x، y، z$ بردارهایی هستند که موقعیت ها را نشان می دهند و $\mu_1، \nu_1، \mu_2، \nu_2$ اسکالرها هستند. من میخواهم پیدا کنم: $\vec{F_G} = \displaystyle\int_0^1 \int_0^{1-v_2} \int_0^{1} \int_0^{1-v_1} \! \frac{f}{||{f}||^3} \, \mathrm{d} \mu_1 \mathrm{d} \upsilon_1 \mathrm{d} \mu_2 \mathrm{d} \upsilon_2 $ | ادغام با ضرایب برداری |
51179 | من یک برنامه mathematica دارم که دستکاری هایی را انجام می دهد که می خواهم به زبان دیگری ادامه دهم، زیرا قبلاً مقداری کد در آن نوشته شده است. از نظر نحوی، این زبان بسیار شبیه «InputForm» است و بنابراین من میخواستم فرم خروجی خود را بر اساس «InputForm» بسازم که یک عبارت را به چیزی قابل فهم در این زبان دیگر تبدیل کند. نوع تبدیل چیزهایی مانند تعویض پرانتز مربع با پرانتز و تغییر نام توابع است. یعنی یک نقشه برداری مانند: Den[x]*Den[y]+Den[x]*Den[z] --> D(x)*D(y) + D(x)*D(z) ساده لوح من تلاش برای انجام چنین کاری این بود که InputForm را در MyForm کپی کنید و سپس سعی کنید فراخوانی های مختلفی را به Format اعمال کنید، چیزی شبیه به (فقط با استفاده از تغییر نام در این مثال): MyForm = InputForm; قالب[Den[x_]، MyForm] := D[x]; اما از آنجایی که MyForm به سادگی به InputForm اشاره می کند، من موفق به کپی کردن InputForm نشدم و بنابراین فراخوانی Format به MyForm بر InputForm نیز تأثیر می گذارد. در زمان نوشتن، فهرست کاملی از نوع تغییر سبک خروجی که میخواهم اعمال کنم، ندارم، اما به دنبال راهحل کاملی نیستم، فقط ایدهای درباره نحوه شروع به کار با نسخه خودم «InputForm» هستم ( بدون شکستن اصل). هر گونه ایده در مورد چگونگی ادامه قدردانی خواهد شد. با تشکر ویرایش: پاسخ eldo باعث شد متوجه شوم که در چیزی که نوشتهام خلأ وجود دارد - همه نمادها/عبارات من قبلاً StandardForm تنظیم شدهاند و من نیز نمیخواهم آن را بشکنم. یعنی مثلاً من دارم: Format[Den[x_], StandardForm] := 1/x^2; در اصل، به همین دلیل است که من به دنبال تعریف یک فرم خروجی جدید هستم، نمیخواهم آن را با هر فرم دیگری که قبلاً تعریف شده است درهم ببندم. | فرم های خروجی تعریف شده توسط کاربر |
56283 | آیا کسی می تواند به من مثال خوبی در مورد نحوه ایجاد اتصال JDBC به پایگاه داده IBM DB2 اشاره کند؟ | DatabaseLink مثال برای DB2 و Mathematica |
36701 | من دو لیست (نسبتا بزرگ) با طول مساوی دارم و می خواهم آنها را با هم جفت کنم. به عنوان مثال - از: a = {{0، 1}، {0، 2}، {0، 3}}؛ b = {{1، 2}، {1، 3}، {1، 4}}؛ من می خواهم دریافت کنم: {{{0، 1}، {1، 2}}، {{0، 2}، {1، 3}}، {{0، 3}، {1، 4}}} من به چیزهای مختلفی مانند تاپل نگاه کرده اند، اما نمی توانند راهی برای انجام کارآمد آن ببینند. | لیست ها - جفت شدن |
24817 | من فهرستی از فهرستهای فرم را دارم: {{1، 2}، {2، 4}، {2، 8}} اما میخواهم فقط بعد دوم آن داده را در یک ثابت ضرب کنم. من می دانم که می توانم این کار را با یک حلقه انجام دهم اما کثیف است. باید راه بهتری وجود داشته باشد. برای مثال، اگر بعد دوم را در 2 ضرب کنم، به دست میآید: {{1، 4}، {2، 8}، {2، 16}} | ضرب داده های دو بعدی در یک ثابت |
21826 | در Mathematica 9.0.0، زمانی که باید فرم ورودی دو عدد را نمایش دهیم، شاید به یک مشکل کوچک برخورد کنم. برای تمرکز روی مشکل، یک نسخه ساده شده را قرار می دهم. In[1]:=InputForm[E] InputForm[Pi] و خروجی Out[2]//InputForm= Pi است شکل ورودی «E» توسط «Pi» خورده میشود. چرا این اتفاق می افتد؟ و اگر یک نقطه ویرگول به بعدی اضافه کنم، فرم ورودی 'E' نشان داده می شود. و چه چیزی بیشتر، اگر «InputForm» و «StandardForm» را به صورت متوالی به این صورت وارد کنم In[7]:=InputForm[E] StandardForm[Pi] خارج می شوم[8]//StandardForm= \[Pi] E «E» در یک سلول جداگانه بدون برچسب InputForm قرار می گیرد. IMO، خروجی به ترتیب اشتباه ساخته شده است. بنابراین سوال من این است که InputForm واقعا چه کاری انجام می دهد؟ چرا خروجی قبلی را می خورد؟ | آیا کسی می تواند این رفتار عجیب InputForm را توضیح دهد؟ |
24810 | چگونه یک نوت بوک خاص را غیرقابل ذخیره سازی کنیم؟ در صورت تمایل، چگونه می توان این کار را با ارزیابی یک دستور در نوت بوک انجام داد؟ | چگونه یک نوت بوک را غیرقابل ذخیره کنیم؟ |
2560 | با الهام از چگونه می توان این کد کنفتی را بهبود بخشید تا سایه ها و جاذبه را در بر بگیرد؟ من می خواهم آزمایش/محرک جدید خود را با استفاده از Mathematica ایجاد کنم. ایده مطالعه این است که چگونه مردم چشمان خود را در یک صحنه پویا حرکت می دهند. برای انجام این کار، باید چند انیمیشن بسازم (برای شروع به مدت 1 دقیقه) که در آن احساس می کنیم در یک شبکه پرسپکتیو مانند تصویر زیر به جلو برویم.  باید کاری کنم که در آن صحنه مقداری شی ظاهر شود/disappear/change. خود شبکه را میتوان از نقطهنظر خارج کرد، و من چند شکل هندسی رنگی اضافه میکنم. در حالی که من می دانم چگونه پرسپکتیو ترسیم کنم، نمی دانم چگونه می توانم آن را برنامه ریزی کنم و سپس آن را متحرک کنم. | ایجاد یک انیمیشن پرسپکتیو |
962 | من یک جدول از داده ها با چندین ردیف و ستون دارم و باید با استفاده از دو تا از این ستون ها جدولی در مقابل داده ها ایجاد کنم. در اصل، من باید یک ستون از داده ها (ستون 3) را به عنوان محور y و ستون دیگری از داده ها (ستون 5) را به عنوان محور x تنظیم کنم. چگونه این کار را انجام دهم؟ | ایجاد نمودار data1 در مقابل data2؟ |
38845 | من مقداری کد در _Mathematica_ دارم که یک نمودار رنگی را نشان می دهد، جایی که رنگ آمیزی به مقادیر داده بستگی دارد. من می خواهم این را به یک برنامه کاربردی تعاملی تبدیل کنم که دو ورودی را می پذیرد: 1. داده، لیستی از نقاط داده. 2. PocetDat، یک پارامتر عدد صحیح. من اطلاعات کمی در مورد CDF دارم، اما نمیدانم چگونه میتوانم ورودیها یا ورودیهای جدول را از کاربران دریافت کنم. علاوه بر این، من می خواهم کاربران برنامه فقط ورودی ها و نمودار نهایی را ببینند - بدون کد. داده = {-0.003، 0.002، 0.008، 0.014، 0.026-، 0.036-، 0.042-، 0.010-، 0.000-، 0.014-، 0.013-، 0.048، 0.014، 0.048، 0.014، 0.032، -0. 0.001، -0.002، 0.050، 0.053، 0.031، -0.045، 0.003، 0.052، 0.066، -0.040، 0.016، -0.054، -0.040، -0.040، -0.04 - -0.032، -0.021، 0.008، -0.007}; PocetDat = 912; KorelCiara = 2*Sqrt[1/PocetDat]; PRange = 1.2*حداکثر[{داده، KorelCiara}]; نمایش[ DiscretePlot[داده[[i]]، {i، 1، طول[داده]}، ExtentSize -> Full، ColorFunction -> Function[x، If[Abs[data[[x]]] > KorelCiara، قرمز، آبی]]، ColorFunctionScaling -> False]، Plot[{KorelCiara، -KorelCiara}، {x، 0، طول[داده]}]، PlotRange -> {-PRange، PRange}] | چگونه می توانم یک برنامه تعاملی ایجاد کنم که داده ها را می پذیرد و آنها را ترسیم می کند؟ |
43810 | من یک جدول mysql دارم که نام ستون آن فضای خالی دارد. من سعی کردم داده ها را در این ستون وارد کنم. من یک خطا دریافت کردم، یک کد نمونه را امتحان کردم، که دسترسی به ستون ها را با فاصله آزمایش می کند و همان خطا را برمی گرداند. نیازها[DatabaseLink`]; conn = OpenSQLConnection[demo] SQLCreateTable[conn, SQLTable[TEST1], {SQLColumn[COL 1، DataTypeName -> VARCHAR]}] من این خطا را در خط آخر دریافت کردم. JDBC::error: نوع داده اشتباه: 1 در عبارت [CREATE TABLE TEST1 (COL 1]>> من ترکیب های دیگری را برای دسترسی به نام ستون ها امتحان کردم، مانند `COL 1` COL\ 1 ` COL\ 1` و آنها نیز کار نمی کنند. راه مناسب برای ایجاد/دسترسی/درج داده ها در ستون هایی با فاصله چیست؟ (من در ویندوز 7 هستم و از آن استفاده می کنم ریاضی 8) | مشکل در درج داده ها در جدول mysql با نام ستون ها دارای فاصله |
5023 | من میخواهم یک «بارچارت» «انباشته» بسازم که در آن نوارها دارای عرضهای متغیر هستند، مانند یک «چارت مستطیلی». با این حال، «RectangleChart» «ChartLayout -> «Stacked» را نمیپذیرد. آیا راهی برای این کار وجود دارد یا کسی راه حلی دارد؟ برای مثال، در اینجا یک RectangleChart با نوارها در عرض های مختلف وجود دارد:  در اینجا یک BarChart Stacked با نوارها به دو جزء تجزیه می شوند:  می خواهم بسازم یک RectangleChart انباشته با نوارهای با عرض متغیر که می توانند به اجزا تجزیه شوند. | ایجاد یک نمودار مستطیل انباشته شده |
21829 | چگونه می توان با استفاده از NetLink/C#، کل محتوای یک دفترچه یادداشت موجود را برای ارزیابی به _Mathematica_ ارسال کرد؟ | ارزیابی نوت بوک از Net |
43136 | من تمایل دارم از زیرنویسهای زیادی در کدم استفاده کنم و میدانم که کپی و چسباندن زیرنویسها از Mathematica به MathematicaSE (یا هر ویرایشگر متنی، برای آن موضوع) بد است، به این معنا که $a_b$ به عنوان Subscript در MathematicaSE کپی میشود. [a, b] که وقتی دوباره به Mathematica چسبانده شود، «Subscript[a, b]» به دست میآید. این رفتار کاملاً متفاوت از یونانی یا سایر نمادهای خاص است. برای مثال، $\Lambda$ به عنوان \[CapitalLambda] در MathematicaSE کپی میشود که وقتی به درستی در Mathematica جایگذاری شود، $\Lambda$ به دست میآید. همین امر حتی برای نمادهای مبهم تر، مانند \\[WhiteBishop] نیز صدق می کند. آیا اصلاً راهی وجود دارد که مانند سایر نمادهای ویژه در Mathematica، مشترکین را به درستی از یک دفترچه به متنی به دفتر دیگر کپی و جایگذاری کنیم؟ یا چاره ای جز استفاده از نمادهای infix، مانند «a[b]» وجود ندارد؟ | رفتار را با Subscript کپی و جایگذاری کنید |
17448 | نحوه استفاده از سیستم مختصات UTM (شمال، شرق) در Mathematica با استفاده از توابع داخلی («GeoPositionENU»، «GeoGridPosition» و غیره). مناطق UTM در Mathematica پیادهسازی شدهاند، بهعنوان مثال: GeoProjectionData[UTMZone33] {TransverseMercator، {Centing -> {0, 15}، CentralScaleFactor -> 1، GridOrigin -> {0، 0 را میدهد. }، ReferenceModel -> WGS84}} از N45، E15 یکی باید Easting 500000 و Northing 4982950.4 (منطقه 33) بگیرد، اما من نمی توانم آن را تولید کنم. GeoGridPosition[GeoPosition[{45, 15, 0}, WGS84]، UTMZone33] GeoGridPosition[{0., 4.98494*10^6, 0}، UTMZone33] را می دهد (Easting offset0 - 0 قابل درک 0 است. اما نورثینگ خیلی دور است.) هر کمک خواهد بود قدردانی می شود. | چگونه در Mathematica از و به مختصات UTM تبدیل کنیم؟ |
56681 | این کمی کلی است، بنابراین سعی می کنم تا حد امکان آن را مشخص کنم. من از Mathematica به مقدار مناسبی برای استخراج و بررسی راه حل های تحلیلی برای مسائل در اقتصاد نظری استفاده کردم. مشتقات زیادی، انتگرالها بر روی توزیع احتمال، ریشهیابی، و غیره. من همچنین میبینم که از توابع Manipulate[Plot] برای بررسی رفتار و شکل اصلی معادلات برای کمک به حدس زدن راهحلها و نتایج استفاده میکنم. با این حال، من احساس می کنم مقدار زیادی از کاری که انجام می دهم یک کلوژ پوچ است. نوتبوکهای من به سرعت به یک آشفتگی غیرقابل خواندن تبدیل میشوند، و اغلب بهطور تصادفی تعاریف متغیرها را با هم درگیر میکنم یا تعاریف تابع را در زیر Plots اشتباه تعیین میکنم. من احتمالاً 3-4 بار در جلسه هسته را مجدداً راه اندازی می کنم فقط به این دلیل. برخی از این موارد صرفاً با یادگیری بیشتر در مورد زبان و توسعه گردش کار خودم در طول زمان بهبود یافته است، اما من احساس میکنم کمی ناکارآمد است و احتمالاً چرخ (چرخهای هشت ضلعی) را دوباره اختراع میکنم. آیا منابع آنلاین یا چاپی برای افرادی که از Mathematica برای کارهایی که من انجام می دهم استفاده می کنند وجود دارد؟ از طرف دیگر، آیا شخص دیگری از Mathematica برای این نوع کار اکتشافی استفاده می کند و فهرست کوتاهی از بهترین شیوه ها دارد؟ | منابع / بهترین شیوه ها برای کار تئوری اقتصادی اکتشافی |
38842 | این کد را در نظر بگیرید: MemoryInUse[] T = Table[RandomComplex[], {i, 1, 6000}, {j, 1, 6000}]; MemoryInUse[] T += T\[ConjugateTranspose]; MemoryInUse[] {Es, Ys} = Eigensystem[T]; MemoryInUse[] T = Table[RandomComplex[], {i, 1, 6000}, {j, 1, 6000}]; MemoryInUse[] T += T\[ConjugateTranspose]; MemoryInUse[] {Es, Ys} = Eigensystem[T]; MemoryInUse[] $HistoryLength = 0; MemoryInUse[] Clear[T] MemoryInUse[] Clear[Es, Ys] MemoryInUse[] ClearSystemCache[] MemoryInUse[] نتایج زیر را به من می دهد: > 15808208 > > 880820520 > > 880820520 > 2 > 2814 >14568 5783503032 > > 6359505096 > > 9822181440 > > 9822182648 > > 9822182112 > > 9822181384 > > 9822162952 واضح است که حافظه وجود ندارد، «پاک کردن» و صفر کردن «$HistoryLength». تکرار اجرای آن منجر به تعویض می شود، پس از شروع آن، من عجله می کنم تا MathKernel را قبل از اینکه X یا WM یا هر چیز دیگری توسط OOM کشته شود، بکشم. پس راه های کار برای آزادسازی حافظه چیست؟ | چگونه حافظه را از بین ببریم؟ |
5029 | سلام کاربران Mathematica، من برای تنظیم دایرکتوری کاری مشکل دارم، می خواهم داده های خود را در D محاسبه و ذخیره کنم، اما در پایین می توانید ببینید که mathematica به طور خودکار در C قدیمی تغییر می کند. چگونه از پارتیشن D برای محاسبه استفاده کنیم اگر mathematica روی C نصب شده است؟ اگر محاسبه را به این صورت انجام دهم، فایل در D ذخیره می شود اما ابتدا در C ذخیره می شود و در C فضای کافی ندارم. In[7]:= ResetDirectory[] C:\\Users\\user\\Documents In[8]:= DirectoryStack[] Out[8]= {} In[10]:= SetDirectory[D:\ \] Out[10] = D:\\ A:=5; صادرات[A.wdx, A]; در[13]:= DirectoryStack[] {C:\\Users\\user\\Documents} | نحوه تغییر دایرکتوری کاری برای محاسبه و ذخیره |
4833 | کد زیر را در نظر بگیرید: Show[{Graphics3D[{Opacity[0.2]، Sphere[]، Opacity[1.0]، آبی، Polygon[{{-.2، -.3، -.3}، {-.2، . 3، -.3}، {-.2، 0.3، 0.3}، {-.2، \ -.3، 0.3}}]}]، ParametricPlot3D[{Sin[th] Cos[ph], Sin[th] Sin[ph], Cos[th]}, {th, 0, Pi}, {ph, 0, 2 Pi}, RegionFunction -> Function[{ x، y، z}، Abs[x] <.9]، PlotRange -> {-1، 1}، PlotStyle -> قرمز، مش -> هیچ کدام]}]  (بر اساس سوال دیگری در این سایت بررسی شده است.) یک کره با سطح قرمز مات تولید می کند، به جز برای دو دریچه، که به فرد اجازه می دهد مستطیل آبی را در داخل ببیند. اکنون ترفند کوچک زیر را در نظر بگیرید و مربع را با مقداری متن جایگزین کنید: Show[{Graphics3D[{Opacity[0.2], Sphere[], Opacity[1.0], Blue, Text[Surprise!, {0, 0, 0} ]}]، ParametricPlot3D[{Sin[th] Cos[ph]، Sin[th] Sin[ph]، Cos[th]}، {th، 0، Pi}، {ph، 0، 2 Pi}، RegionFunction -> Function[{x، y، z}، Abs[x] < .9]، PlotRange -> {- 1، 1}، PlotStyle -> قرمز، مش -> هیچ]}]  خروجی (که نمیدانم چگونه بهعنوان یک GIF چرخشی [سوال کنار؟] ذخیره کنم) متن آبی رنگ _over_ کره قرمز را نشان میدهد، آیا من از طریق سوراخ به دنبال هستم یا نه. دلیل این امر در راهنما است: > متن جلوی همه اشیاء دیگر کشیده می شود. آیا راهی برای رفتار با متن مانند دیگر گرافیک های اولیه وجود دارد، به طوری که در واقع یک سورپرایز باشد! وقتی از دریچه نگاه می کنید؟ یعنی رفتاری شبیه به مستطیل آبی داشته باشیم؟ شاید باید روشن کنم که من بیشتر علاقه مندم که بتوانم ترتیب z متن را تغییر دهم. اما این واقعیت که با بقیه اشیاء گرافیکی (با استفاده از ماوس) نمی چرخد نیز به نوعی آزار دهنده است. با تشکر | پوشاندن متن در گرافیک |
57489 | اگر «x/x» را وارد کنم، «1» دریافت می کنم. چنین رفتاری به این منجر میشود: Simplify[D[Sqrt[x^2], x, x]] > 0 حتی اگر از «Together» به جای «Simplify» استفاده کنم، همینطور است. سپس میتوان فکر کرد که $\sqrt{x^2}$ حداقل $\forall x\in\mathbb R$ دو برابر قابل تمایز است، اما اگر تماس Simplify را حذف کنیم، نشان میدهیم که اینطور نیست: D[Sqrt[ x^2], x, x] > -(x^2/(x^2)^(3/2)) + 1/Sqrt[x^2] این مضحک تر است (که حدس میزنم به این دلیل است که «x/x» قبل از تغذیه به «فرض» ساده شده است): با فرض[x == 0، x/x] > 1 چرا Mathematica $x\ne0$ را فرض میکند؟ آیا راهی وجود دارد که این شرایط را لغو نکند؟ | چرا Mathematica $x/x\to1$ را ساده می کند؟ |
22414 | من میخواهم انحنا و پیچش را در یک CDF (به صورت پویا) نشان دهم تا اندازهگیری کمی هر نقطه را بفهمم. آیا میدانید برای نمایش دادهها در گراف Animate باید چه کار کنم؟ https://www.dropbox.com/s/85sy5bg9c96f818/Helice%20Pagina%2090%20OK%20TOTAL.cdf من می خواهم انحنا و پیچش را در منحنی های مختلف برای درک مفهوم گرافیکی ببینم. متشکرم. * * * من کدی را اضافه می کنم که می خواهم انحنا و پیچش را به صورت پویا ببینم سلام، چه می خواهم اگر انحنای و پیچش را در هر نقطه ای که می توانید بردارهای Frenet-3 را مشاهده کنید Clear[a] r[t_] تجسم کنم: = {Sin[t]، Cos[t]، a*t} uT[t_] := Simplify[r'[t]/Norm[r'[t]]، t \[Element] Reals] vN[t_] := Simplify[uT'[t]/Norm[uT'[t]], t \[Element] Reals] vB[t_] := Simplify[Cross[r'[t ]، r''[t]]/هنجار[متقاطع[r'[t]، r''[t]]]، t \[عنصر] واقعی] {uT[t]، vN[t]، vB[t]} // ستون // TraditionalForm rp1[t_] = Simplify[D[r[t], t]] rp2[t_] = Simplify[D[rp1[t], t]] rp3[t_] = ساده کردن[D[rp2[t]، t]] {rp1[t]، rp2[t]، rp3[t]} // ستون // TraditionalForm (*rr[t_]:=Simplify[r[t],t\[Element]Reals] {rr[t]}//Column//TraditionalForm*) curvatura[t_] := Sqrt[Cross[ rp1[t]، rp2[t]]. متقاطع[rp1[t]، rp2[t]]]/(Sqrt[ rp1[t].rp1[t]]^3) چاپ[curv, curvatura[t]] چاپ[curv, N[ curvatura[2]]] چاپ[curv, curvatura[Pi/2] ] Print[curv, curvatura[Pi]] torsion[t_] := Det[{rp1[t]، rp2[t]، rp3[t]}]/ Sqrt[Cross[rp1[t]، rp2[t]]. Cross[rp1[t]، rp2[t]]] Print[tors, torsion[t]] Print[tors, N[torsion[2 ]]] چاپ[tors, torsion[Pi/2]] Print[tors, torsion[Pi]] Simplify[Norm /@ {uT[t]، vN[t]، vB[t]}، t \[Element] Reals] دستکاری[نمایش[ParametricPlot3D[{r[t]}، {t، -Pi/a، Pi/a}، PlotStyle -> {Blue, Thick}], Graphics3D[{{Thick, Darker@Red, Arrow[{r[s], r[s] + uT[s]}]}، {ضخیم، تیرهتر@سبز، پیکان[{r[s]، r[s] + vB[s]}]}، {ضخیم، تیرهتر@فیروزه، پیکان[{r[s] , r[s] + vN[s]}]}}]،(*Print[curvatura[r,s]],Print[پیچش[r,s]]،*)PlotRange -> {{-2، 2}، {-2، 2}، {-Pi، Pi}}، ViewPoint -> {3، -2، 2}]، Style[Representación espacial de la noria del hamster، 12, Bold], Delimiter, {{a, 0.5, a (elegir valor entre -1 y 1)}, -1, 1, Appearance -> Open}، Delimiter، {{s، -Pi، Valor del parametro en el que se visualizar el Triedro de \ Frenet}، -Pi/a، Pi/a، Appearance -> Open} ,(*Delimiter,Style[Curva Azul.- Representación de la \ curva r[u]، Darker@Blue]،*)Style[Curvatura، curvatura[s]]، Style[Torsión، torsion[s]]، Style[Vertor Rojo.- Representa el vector Tangente، Darker @Red]، Style[Vector Cyan.- Representa el vector Normal، Darker@Cyan]، Style[Vector Verde.- Representa el Vector Binormal، Darker@Green]، ControlPlacement -> Left، SaveDefinitions -> True] * * * | چگونه می توانید داده ها را در یک CDF Animate Graphic نشان دهید؟ |
23543 | تصور کنید من مقداری فایل 3DS (به عنوان مثال استودیوی سه بعدی) (http://reference.wolfram.com/mathematica/ref/format/3DS.html) یا یک فایل 3DS MAX را وارد کنم. چگونه می توانم این مدل (مثلاً فایل 747.3ds در کتابچه راهنمای Mathematica) را در یک ابر مقیاس شده از نقاط سه بعدی قرار دهم، سپس لیستی از نقاط داخلی یا خارجی این شی را ایجاد کنم؟ همچنین میتوانم نقاطی را که در فاصله آستانهای از برخی ویژگیها در مش تعیینکننده شیء هستند، قانع کنم؟ طبق درخواست ایو کلت (و به او توصیه کرد که چگونه یک لیست چند ضلعی با اجزای فرعی مثلث بیرون بیاورد) - کارآمدترین راه برای تعیین مجموعه نقاط در فهرست چندضلعی ها چیست؟ مثلاً میتوانم یک تست تقاطع پرتو/مثلث انجام دهم، اما آیا راه سریعتری با استفاده از روالهای داخلی در Mathematica 9 وجود دارد؟ آیا چیزی مانند InsidePolygonQ وجود دارد که شاید از مثلث سازی Delaunay استفاده کند؟ به نظر می رسد که چند ضلعی های فایل 3DS محدب هستند (آیا این همیشه درست است؟)، بنابراین باید همه چیز را ساده کند. اجرای دستور import: Import[...\\test.3ds, PolygonObjects] فهرستی از چند ضلعی های محدب را به این شکل به دست می دهد: }، {-0.0264846, 8.07622, 100.631}}]، <<13099>>} بسیار خوشحال می شوم که تابعی داشته باشم که بخواهد یکی از این چند وجهی و یک نقطه آزمایش را وارد کنم و تعیین کنم که آیا آن نقطه آزمایش از داخل به بیرون است یا خیر. چند وجهی | تعیین اینکه آیا یک نقطه در داخل یا خارج یک شی 3DS (.3ds) یا 3DS MAX (.max) قرار دارد؟ |
3610 | من یک عبارت بسیار پیچیده دارم که شامل توابع مثلثاتی، اعداد مختلط و غیره می شود. ممکن است آن را در اینجا بیابید، زیرا خیلی طولانی است که نمی توانید در اینجا بچسبانید. همچنین می توانید یک اسکرین شات از آن را در اینجا پیدا کنید. **فرض ها:** همه متغیرها واقعی و کاملا مثبت هستند. این عبارت باید واقعی باشد! من روزها با این تعبیر سر و کار دارم. آیا کسی می تواند یک استراتژی برای ساده کردن آن در Mathematica 8 به من بگوید؟ به طور کلی تر، آیا آموزش ها یا کتاب های درسی یا درس های خوبی در مورد استراتژی ها برای ساده سازی وجود دارد؟ شاید ساده سازی یک مفهوم ذهنی است؟ در مورد من این به معنای قابل خواندن تر است، و چرا نه چیزی که می تواند در یک مقاله تحقیقاتی جای بگیرد. | استراتژی هایی برای ساده سازی عبارات پیچیده |
50628 | من یک مشکل فیزیکی دارم که در آن میخواهم «c[e]» را به عنوان تابعی از «e» حل کنم، جایی که انتظار میرود «c» در محدوده 0 تا 1 باشد. من یک ODE برای حل آن دارم، که 'c'[e] == f[c[e], e]' است و 'f[c[e], e]' با (2.*10^-6 (0.706288 - - 3.24379*10^-9 e + c[e] (0.767155 + 6.48758*10^-9 e + (-0.27 - 2.2833*10^-9 e) c[e])))/((1.42066 - 1. c [e])^2 (( e (-6.4542*10^-7 + e (2.72905*10^-15 - 1.65436*10^-30 c[e])))/(-1.42066 + 1. c[e])^3 + (1.11743*10^-30 e^2 (6.18655*10 ^8 + 1.42066 e + c[e] (-6.71971*10^8 - 2.84132 e + (2.365*10^8 + 1. e) c[e]))^2)/(1.42066 - 1. c[e])^4 + (1. + ( 1/((1.42066 - 1. c[e])^2)) e (0.000010341 + 2.37466*10^-14 e + c[e] (-0.0000112321 - 4.74932*10^-14 e + (3.95315*10^-6 + 1.67152*10^-14 e) c[e]))^2) ) من از «NDSolve» استفاده می کنم، g = NDSolve[{c'[e] == f[c[e], e], c[0] == 0}, c, {e, -150000, 0}] اما یک پیام دریافت کنید > *NDSolve::ndsz: در e == -120259 .، اندازه گام عملاً صفر است. > مشکوک به تکینگی یا سفت بودن سیستم. نتیجه یک تابع درون یابی است. برای 'e'> -120258، نتیجه خوب است. برای مثال Plot[Evaluate[c[e] /. g], {e, -120258, 0 }] می دهد  اما اگر `e` = -120259، «c» فوراً به ترتیب 10^15 تبدیل میشود، که میدانم باید «f[c، e]» (به عنوان یک سطح، برای همه «c» و «e») و «f» اشتباه باشد. [c[e], e]` (به عنوان یک منحنی منفرد) در نمودار سه بعدی نمایش [ParametricPlot3D[{c، e، f[c، e]}، {c، 0، 1}، {e، -150000، 0}، PlotRange -> {{0، 1}، {-150000، 0}، {-0.001، 0.001}}]، ParametricPlot3D[{c[e] g[[1]] ، e، f[c[e] / g[[1]]}، {e، -120259، 0}، PlotStyle -> قرمز، PlotRange -> {{0، 1}، {-150000، 0}، {-0.002، 0.002}}]، BoxRatios -> {1، 1، 1}]  من می بینم که سطح بیشتر صاف است، اما در یک منطقه نواری مقادیر مشتق کاملاً ناپایدار هستند مانند یک سیستم سفت. هنگامی که منحنی راه حل وارد آن منطقه می شود، اشتباه می شود. در این صورت چگونه می توانم به نتیجه صحیح برسم؟ به روز رسانی: همانطور که توسط @Nasser پیشنهاد شده است، کدهای منبع در زیر s11t = 7.4*10^(-12) ارائه شده است. s33t = 13.1*10^(-12); s12t = -1.4*10^(-12); s13t = -4.4*10^(-12); s44t = 16.4*10^(-12); s66t = 7.6*10^(-12); k11t = 4400*8.85*10^(-12); k33t = 129*8.85*10^(-12); d15t = 564*10^(-12); d31t = -33.4 * 10^(-12); d33t = 90*10^(-12); M0 = { {s11t، s12t، s13t، 0، 0، 0، 0، 0، d31t}، {s12t، s11t، s13t، 0، 0، 0، 0، 0، d31t}، {s13t، s33t، 0، 0، 0، 0، 0، d33t}، {0، 0، 0، s44t، 0، 0، 0، d15t، 0}، {0، 0، 0، 0، s44t، 0، d15t، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، s66t، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، d15t، 0، k11t، 0، 0}، {0، 0، 0، d15t، 0، 0، 0، k11t، 0}، {d31t، d31t، d33t، 0، 0، 0، 0، 0، 0، k33t} }; M1 = { {s11t، s12t، s13t، 0، 0، 0، 0، 0، -d31t}، {s12t، s11t، s13t، 0، 0، 0، 0، 0، -d31t}، {s13t، s13t، s33t، 0، 0، 0، 0، 0، -d33t}، {0، 0، 0، s44t، 0، 0، 0، -d15t، 0}، {0، 0، 0، 0، s44t، 0، -d15t، 0، 0}، {0، 0 , 0, 0, 0, s66t, 0, 0, 0}, {0, 0, 0, 0, -d15t، 0، k11t، 0، 0}، {0، 0، 0، -d15t، 0، 0، 0، k11t، 0}، {-d31t، -d31t، -d33t، 0، 0، 0، 0 , 0, k33t} }; I0 = IdentityMatrix[9]; L0 = معکوس[M0]; L1 = معکوس[M1]; s1111 = 1; s1122 = L0[[1، 2]]/L0[[1، 1]]؛ s1133 = L0[[1, 3]]/L0[[1, 1]]; s1212 = 1/2; s1313 = 1/2; s1341 = -1/2*L0[[7، 5]]/(L0[[4، 4]]*M0[[[7، 7]] + (L0[[7، 5]])^2); s4242 = 1; s4343 = 1; S = { {s1111، s1122، s1133، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 2 s1313، 0، 2 s1341، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 2 s1212، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، s4242، 0}، {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، s4343} }؛ B1 = معکوس[I0 + L0.(I0 - S).(M1 - M0)]; Q[c_] := معکوس[c*B1 + (1 - c)*I0]; A[c_] := (M1 - M0).B1.Q[c]; Bp1[c_] := I0 - (1 - c)*(M1 - M0).B1.Q[c].L0.(I0 - S) Bp2[c_] := B1.Q[c]; Bp3[c_] := Transpose[Bp2[c]]; B[c_] := Bp1[c] + Bp3[c]; C2[c_] := -(1 - c)*B1.Q[c].L0.(I0 - S); X[e_] := {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، e}؛ Yds = {0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، 0، -0.54}؛ Bf2[c_] := B1.Q[c].(B1 - I0).Q[c]; Bf3[c_] := Transpose[Bf2[c]]; Af[c_] := A[c] - c*(M1 - M0).B1.Q[c].(B1 - I0).Q[c]; Bf[c_] := B[c] + c*(-Bf3[c] + (M1 - M0).B1.Q[c].(I0 + (1 - c)*(B1 - I0).Q[ c]).L0.(I0 - S)); Cf[c_] := C2[c] + c*(B1.Q[c].(I0 + (1 - c)*(B1 - I0).Q[c])).L0.(I0 - S) ; fdriv[c_, e_] := 1/2 (X[e].Af[c].X[e] + X[e].Bf[c].Yds + Yds.Cf[c].Yds); n = 2.0 * 10^(-6); r1 = 6.83 * 10^4; r2 = 1.08 * 10^6; delpc | NDSolve نتایج اشتباهی برای سیستم سفت می دهد |
9915 | من یک جدول ضرب درست کردم:  سپس جایگشت های تکراری را حذف کردم: gg = Range[1, 10] ; زیرمجموعهها[gg, {2}] // TableForm اکنون، وقتی جایگشتهای مکرر جدول ضرب حذف شده است، این جدول اکنون شبیه یک مثلث است: (1,2) (1,3) (1,4) (1, 5) (1،6) (1،7) (1،8) (1،9) (1،10) - 10 ضرب (2،3) (2،4) (2،5) (2،6) (2،7) (2،8) (2،9) (2،10) - 9 ضرب ... (9،10) - 1 ضرب چگونه می توانم یک جدول مثلثی بر این اساس بسازم؟ من سعی میکنم از پیشآمدهای محاسباتی مانند: gg = Range[1, 10] استفاده کنم. x = 1; gb = {}; در حالی که[x <= 9، AppendTo[gb، Take[Subsets[gg, {2}], {H, J}]]; x++] من به انجام gg = Range[1, 10] فکر می کردم. x = 1; gb = {}; H=0;J=0; در حالی که[x <= 9، AppendTo[gb، Take[زیر مجموعهها[gg، {2}]، {H=H+1، J=J-1}]]; x++] | چگونه یک لیست را روی یک الگوی مثلثی مرتب کنیم؟ |
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.