_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
13451
|
در پاسخ به سوال من چگونه می توانم شکل جعبه بدون تغییر یک عبارت دلخواه را دریافت کنم؟ جان فولتز با روشی با استفاده از FrontEndUdocumentedTestFEParserPacket پاسخ داد. لیست کامل این بسته ها چیست؟
|
لیست کامل انواع بسته FrontEnd معتبر چیست؟
|
18386
|
من گرافیک پویا روی یک تصویر دارم، اما آنها در یک ردیف قرار نمی گیرند، چه اشتباهی انجام می دهم؟ img = ExampleData[ExampleData[TestImage][[1]]]; d = ImageDimensions@img; pt1=d/4;pt2={d[[1]]3/4,d[[2]]1/4};pt3=3d/4;pt4={d[[1]]1/4,d [[2]]3/4}؛ MultiContourPolygon[polys_List] := Module[{contours = Append[#, First[#]]&/@polys}, {Polygon@Join[Join@@contours,Reverse[First/@contours]],Line[contours]} ] LocatorPane[ دینامیک[{pt1,pt2,pt3,pt4}]، پوشش[{img، گرافیک[{نارنجی، تیرگی[.4]، Dynamic @ MultiContourPolygon[{{pt1,pt2,pt3,pt4}, {{0,0}, {d[[1]],0},d ,{0,d[[2]]}}}]}، ImagePadding -> 0، ImageMargins -> 0، ImageSize -> d ] }، Alignment -> {Left, Bottom}, ImageSize -> d ] ] 
|
چگونه گرافیک پویا و یک تصویر را در یک Overlay تراز کنیم؟
|
11961
|
وقتی محاسباتی را در ریاضیات انجام میدهم، معمولاً سعی میکنم آن را برای خودم در آینده قابل خواندن کنم. این می تواند یک کار دست و پا گیر در ریاضیات باشد، جایی که اغلب از من می خواهد که بین یک سلول متنی جابجا شوم، سپس بارها و بارها به یک سلول معادله (یا دو سلول) برگردم تا بتوانم برچسب معادله/نتیجه داده شده را مشخص کنم. به عنوان مثال (متن:) این معادله ... .... ... In[517]:= 2 + 2 Out[517]= 4 بارها و بارها. آیا به هر حال می توان خروجی ریاضیات را مانند زیر تولید کرد؟ In[517]:= 2 + 2 این است ... معادله Out[517]= 4 مقدار حاصل ...
|
قالب بندی نوت بوک - توضیحات آسان تر برای معادلات و نتایج؟
|
26734
|
هنگام تلاش برای تخمین موقعیت مکانی کاربر در یک نوت بوک، متوجه شدم «FindGeoLocation[]» بسیار نادرست است. من متوجه شدم که برای انجام این تخمین از جستجوی IP استفاده می کند، اما مکانی که پیدا کرده است _قطعا_ ISP من نیست، زیرا چندین هزار کیلومتر دورتر است. «WolframAlpha[من کجا هستم؟] مکانی را در 5 کیلومتری خانه من برمی گرداند. بخش گیج کننده این است که علامت زدن «Trace[FindGeoLocation[]]» نشان می دهد که این تابع برای اجرای ردیابی IP با سرورهای Wolfram تماس می گیرد. در مورد من، نتیجه «FindGeoLocation[]» مربوط به شهر دیگری در کانادا با نام _خیلی_ مشابه محل زندگی من است. متاسفم اگر این اطلاعات کمی مبهم است، اما من ترجیح می دهم موقعیت مکانی خود را اعلام نکنم. من به MMA در سرورهای مجاور با آدرس های IP مختلف دسترسی دارم و نتیجه یکسان است، اما بدیهی است که نمی توانم هیچ آزمایش دیگری انجام دهم. **ویرایش:** برای روشن شدن منظورم در اینجا. من از جستجوی مبتنی بر IP انتظار یک مکان دقیق را ندارم. من می دانم که هیچ یک از این روش ها نمی توانند در قرار دادن آدرس خانه من در Google Maps و بررسی مختصات بهبود پیدا کنند. چیزی که من در مورد آن کنجکاو هستم، این است که چرا این روش ها ممکن است نتایج متفاوتی داشته باشند. آیا کسی می تواند در مورد چگونگی اجرای این دو روش در داخل به گونه ای صحبت کند که اختلاف نظر داشته باشد؟
|
اختلاف نظر بین FindGeoLocation و Alpha: من کجا هستم؟
|
59163
|
 هر بار که دستوری را در _Mathematica_ اجرا می کنم، از من می خواهد که آیا می خواهم تصمیم من برای تبدیل TraditionalForm به InputForm را به خاطر بسپارد. متأسفانه تصمیم من را به خاطر نمی آورد؟ هر پیشنهادی؟
|
TraditionalForm را به صورت InputForm تفسیر کنید
|
8636
|
فرض کنید من این جدول 'tab' را دارم که با استفاده از 'Grid' نمایش می دهم. آیا می توان ستون ها را مجبور کرد که فواصل مساوی داشته باشند؟ همه ستونها باید دارای عرض یکسان باشند _و_ هیچ دادهای نباید حذف/پنهان شود. tab = {{aaaa، b}، {1، SpanFromLeft}، {2، SpanFromLeft}، {3، SpanFromLeft}}; Grid[tab, Frame -> {None, None, {{1, 1} -> True, {1, 2} -> True}}] 
|
چگونه می توانم ستون های یک شبکه را مجبور کنم که فاصله یکسانی داشته باشند؟
|
24606
|
من این مجموعه اعداد را دارم، یعنی طیفی از قیمت ها (یعنی 6-10) و مقداری از محصولات (5) 6 - 10: 5 11 - 15: 8 16 - 20: 15 36 - 40: 63 41 - 45 : 1 46 - 50: 1 51 - 55: 5 56 - 60: 3 61 - 65: 140 66 - 70: 120 71 - 75: 95 86 - 90: 2 91 - 95: 2 96 - 100: 12 101 - 200: 150 201 - 300: 300 4: 301 - 300: 300 4: 301 - 501 - 600: 1 601 - 700: 1 1201 - 1300: 1 1301 - 1400: 1 و من می خواهم محدوده هایی مانند این 0 - 60: 111 61 - 65: 140 66 - 7011: 70: 111 به دست بیاورم - 200: 150 201 - 300: 300 301 - 1400 : 6 ایده این است که محدوده های کمتری را با مقادیر مشابه (گروه بندی مقادیر اصلی) بدست آوریم. آیا راهی برای انجام این کار برای هر مجموعه ای از محدوده ها وجود دارد؟ چگونه می توانم انحراف را کنترل کنم وقتی یک عدد خیلی زیاد است؟
|
تنظیم مجدد مجموعه ای از اعداد
|
9294
|
من یک تابع Piecewise دارم که از دو موج مستطیلی با چرخه های کاری متفاوت تشکیل شده است: dc1 = 0.7. dc2 = 0.3; دوره = 1; حداکثر = 15; rectangleWave[t_, period_, duty_] := UnitBox[Mod[t/period, 1.]/(2. duty)]; pwm1[t_] := مستطیل موج[t، نقطه، dc1]; pwm2[t_] := مستطیل موج[t، نقطه، dc2]; pwm[t_, tsplit_] := تکه ای[{{pwm1[t], t < tsplit}, {pwm2[t], t >= tsplit}}]; Plot[pwm[t, 5], {t, 0, maxt}, Exclusions -> None, PlotRange -> All]  اما اگر فاصله Plot خود را بیش از 16 افزایش دهم،  به نظر می رسد در تعریف من از «rectangleWave» خطایی وجود دارد. با این حال، وقتی من از تابع Piecewise در یک معادله دیفرانسیل استفاده می کنم، به درستی تفسیر می شود: dc1 = 0.7; dc2 = 0.3; دوره = 1; y0 = 0.65; حداکثر = 18; rectangleWave[t_, period_, duty_] := UnitBox[Mod[t/period, 1.]/(2. duty)]; pwm1[t_] := مستطیل موج[t، نقطه، dc1]; pwm2[t_] := مستطیل موج[t، نقطه، dc2]; pwm[t_, tsplit_] := تکه ای[{{pwm1[t], t < tsplit}, {pwm2[t], t >= tsplit}}]; c1 = 1; r1 = 2; s = NDSحل[{r1 c1 y'[t] + y[t] == pwm[t, 5], y[0] == y0}, y, {t, 0, maxt}]; نمودار[{pwm[t، 5]، ارزیابی[y[t] /. s]}, {t, 0, maxt}, Exclusions -> None, PlotRange -> All]  آیا کسی فکر میکند؟
|
موج مستطیل در محاسبات خوب است، در Plot اشتباه است
|
45885
|
من Spritz sdk در برنامه های iOS خود بوده ام و آن را دوست دارم. برای سرگرمی ها می خواستم ببینم یک نسخه mathematica چقدر کد کمتری می گیرد! با استفاده از پویا، نتیجه خوبی دریافت می کنم که در کد زیر نشان داده شده است. با این حال، من در مورد دقت نرخ خواندنی که نمایش می دهم (بر حسب کلمات در دقیقه) چندان مطمئن نیستم. چگونه می توانم بررسی کنم و ببینم که آیا با استفاده از Dynamic[] من نرخ فریم دقیقی را نشان می دهد؟ همچنین حد بالای نرخ در لغزنده چقدر باید محاسبه شود؟ aliceInWonderlandWords = StringSplit@ExampleData[{Text,AliceInWonderland}]; OptimalRecognitionPoint[w_String] := با[{len = StringLength[w]}، کدام[len==1||len==2، len، len==3، 2، True، Round[len*0.49،1]] ] $maxLength = 20; flashWord[word_String, maxWordLength_:20] := Module[ {redIndex = optimalRecognitionPoint[word], leftPart, rightPart, chars, row}, leftPart = $maxLength/2-redIndex; rightPart = $maxLength-(leftPart+StringLength[word]); chars = MapIndexed[Style[#1, If[First[#2]==redIndex، قرمز، سیاه]]&، Characters@word]; row = ArrayPad[نویسهها، {leftPart، rightPart}, ]; Style[ Grid[ArrayPad[{row},{1,1},Table[,{Length[row]}]], Dividers -> {(maxWordLength/2+1) -> True,False}, Spacings- >{.2،.5}]، FontFamily -> Monaco، FontSize -> 24 (* این باید یک فونت با عرض ثابت باشد! *) ] ]؛ spritzDemo[words_] := DynamicModule[ {rate = 500/60}, Panel @ Column[{ Row[{Slider[Dynamic[rate], {500/60, 2000/60}, Appearance-> Large,ImageSize->140 ]، ، Dynamic[IntegerPart[rate*60]]، words in minutes}, ], Animate[flashWord[words[[progress]]], {progress, 1, Length[words],1}, AnimationRate -> Dynamic @rate] }] ] spritzDemo[aliceInWonderlandWords] و برای امتیازهای جایزه - چگونه می توانم کد را کوتاه کنم و آن را قرار دهم کنترل در یک پنل واحد؟
|
چگونه می توانم نرخ فریم دقیق را در پویا بدست بیاورم؟
|
11963
|
من در حال گذراندن دوره دکترای خود در رشته عصبی روانشناسی بالینی هستم. من کسی را داشتم که به من کمک می کرد تصاویر (تصاویر jpg.) را در _Mathematica_ تجزیه و تحلیل کنم، اما معلوم شد که این شخص تصمیمات بسیار بدی گرفته است، و خوب، حالا باید خودم این کار را انجام دهم. اما، من هیچ نظری ندارم. اساساً آنچه من می خواهم این است که تصویر JPEG را تجزیه و تحلیل کنم، یک هیستوگرام RGB دریافت کنم و مقادیر میانگین و انحراف استاندارد این هیستوگرام را بدست آوریم. استفاده از ImageHistogram [[*image*], Appearance, -> Separated] به خوبی کار می کند، اما نمی توانم مرحله بعدی را که تبدیل نمودار هیستوگرام به اعداد است، تشخیص دهم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ ممنون میشم کمک کنید
|
محاسبه میانگین و انحراف استاندارد از ImageHistogram
|
26737
|
من نمی دانم که آیا می توان اکسل و _Mathematica_ را در زمان واقعی پیوند داد تا _Mathematica_ به عنوان یک ابزار محاسباتی و ذخیره سازی مورد استفاده قرار گیرد. فرض کنید من یک صفحه گسترده اکسل دارم **با یک پیوند DDE فعال** :  می خواهم بدانم آیا امکان دارد برای _Mathematica_ برای برقراری ارتباط با اکسل در زمان واقعی **و ** ذخیره هر به روز رسانی سلولی در اکسل. من می دانم که بسته ای به نام ExcelLink وجود دارد که دارای چندین عملکرد برای پیوند _Mathematica_ و Excel است. بنابراین، اگر برای مثال از «ExcelRead[A2]» استفاده کنم، مقدار صحیح > 19.36 را دریافت می کنم، اما پویا نیست! میتوانم مقادیر پویا را با استفاده از a=Dynamic[Refresh[ExcelRead[A2]، UpdateInterval -> 0]] b=Dynamic[Refresh[ExcelRead[B2]، UpdateInterval -> 0]] دریافت کنم، اما، وقتی سعی میکنم برای اضافه کردن «a+b»، 19.36+28.56 > را دریافت می کنم و بدتر از آن، اگر استفاده کنم Dynamic[a+b, UpdateInterval -> 0] من > 19.36+28.56 را دریافت می کنم، بنابراین، در اینجا **اولین مشکل ** من پیش می آید: اگرچه _Mathematica_ مقادیر را در زمان واقعی از اکسل می خواند، من نمی توانم هیچ محاسبه ای را با آن انجام دهم. آنها آیا راهی برای انجام آن وجود دارد؟ **مشکل دوم** من این است: چگونه می توانم مقادیری را که از DDE Link دریافت می کنم در داخل خود اکسل به صورت پویا بنویسم؟ من باید **هر مقدار به روز شده** را در اکسل به ترتیبی مانند تصویر زیر بنویسم
|
پیوند DDE اکسل: خواندن و نوشتن در زمان واقعی
|
39761
|
من یک دنباله انتگرال بازگشتی دارم به شرح زیر: $$y_0(x)=1+r,$$ $$y_1(x)=-\frac{1}{\Gamma(a)}\int_0^x (x-t)^ {a-1} y_0(t) dt,$$ $$\vdots$$ $$y_n(x)=-\frac{1}{\Gamma(a)}\int_0^x (x-t)^{a-1} y_{n-1}(t) dt,\quad 0<a< 1.$$ کد زیر را نوشتم اما جواب خروجی درست نیست. من می دانم که این مشکل به دلیل تغییر متغیرهای ($t\leftrightarrow x$) در $y_n(x)$ ایجاد می شود. چگونه این مشکل را اصلاح کنیم؟ Y[0، x_] = 1 + r; Y[k_، x_] := Y[k، x] =ساده سازی کامل[-(1/گاما[a])*ادغام[(x - t)^(a - 1)*(Y[k - 1، t] )، {t، 0، x}]] برای[i = 0، i <= 10، i++، چاپ[Y، i، [x]=، ساده کردن[Y[i، x]]]]
|
تعریف یک دنباله انتگرال بازگشتی
|
41783
|
1. برای حل معادله دیفرانسیل ${dy/dt=y^2+t^2-1, y(-2)=-2}$ در $[- 2, 2] از روش _Euler's Method_ یا _Modified Euler's_ استفاده کنید. $. «h = 0.2» («n = 20» تکرار) را در نظر بگیرید. 2. ببینید آیا _Mathematica_ یک راه حل تحلیلی برای این مشکل ارائه می دهد یا خیر. اگر حل تحلیلی موجود در مسائل 1 و 2 را مقایسه کرد. اگر _Mathematica_ راه حل تحلیلی نمی دهد، راه حل های خود را با راه حل عددی $[-2, 2]$ ارائه شده توسط _Mathematica_ مقایسه کنید. برای مشکل اول، من گیج شدم که بازه زمانی $[0,2]$ نیست، بلکه $[-2,2]$ است، من هیچ نظری در مورد این دو مشکل ندارم، کسی می تواند به من کمک کند؟
|
برای حل معادله دیفرانسیل از روش اویلر استفاده کنید
|
33832
|
همانطور که عنوان می گوید، من یک فایل داده خارجی دارم که حاوی هزاران خط داده است. فایل داده شامل هشت ستون است و در اینجا چیزی است که می خواهم ترسیم کنم: فرض کنید طول فایل $N_0$ باشد. N0=طول[داده]; اکنون، مقداری تحلیل آماری: اگر ستون هفتم غیر صفر است (به عبارت دیگر، 1 یا 2)، $\rm log_{10}(N/N_0)$ را به عنوان تابعی از $n$، که در آن $n$ ترسیم کنید. عدد صحیح ستون هشت است و $N$ تعداد خطوط داخل فایل تاریخ است که دارای ستون هفتم غیر صفر و مقادیر مربوطه $n$ ستون هشت است. این یک جنبه نسبتاً پیچیده است، بنابراین امیدوارم آنچه را که می خواهم به درستی و واضح توضیح داده باشم. با این وجود، اگر مشکل گیج کننده ای وجود دارد، لطفاً جزئیات بیشتری را بپرسید. نمونه کوچکی از فایل داده در اینجا آمده است: data1={{-0.63، -0.05، 0.607293، -1.01899، 244.7، 8.9221*10^-10، 2، 33}، {-0.63، -0.04، 0.7401 - 0.7408. , 99.06, 0.00192017، 2، 13}، {-0.63، -0.03، 0.866068 -0.807778، 240.9، 8.3753*10^-11، 2، 30}، {-0.63، -0.63، -0.06، 0.06، -0.63 105.95، 0.0000915176، 2، 14}، {-0.63، -0.01، 0.818972، -0.85418، 109.99، 7.34825*10^-8، 2، 143، 6.4، 6.4. 0.994565، 75.04، 0.0000214851، 1، 10}، {-0.63، 0.01، 0.678989، 0.972796، 131.81، 0.000396984، 0.000396984، 1، 1. 0.572168، 1.03831، 212.27، 2.26474*10^-9، 1، 31}، {-0.63، 0.03، 0.593172، 1.02434، 125.65، 125.65، 19،31، 0.001، 1.301، 0.001 0.04، 0.620368، 1.00784، 80.25، 0.302882، 1، 11}، {-0.07، 0.47، 0.687758، 0.963341، 2.71، 1.002882، 1.0746، 2.71، 1.0740. 0.680021، 0.973429، 2.76، 1.10912، 1، 0}، {-0.07، 0.49، 0.668844، 0.980709، 2.81، 1.1496، 1-0.5، 1.1496، 1-0.5، 0} 0.989591، 2.87، 1.19496، 1، 251}، {-0.07، 0.51، 0.636733، 0.999036، 2.94، 1.24555، 0، 72}، {-0.07، 0.07، 0.07 1.01248، 3.03، 1.29982، 1، 0}، {-0.07، 0.53، 0.586779، 1.03184، 3.15، 1.35616، 1، 0}، {-0.05، 0.51، 0.5، 0.05، 0.5 3.3، 1.41155، 0، 30}، {-0.07، 0.55، 0.512858، 1.06758، 3.5، 1.33486، 1، 0}، {-0.07، 0.56، 0.48694، 0.412858، 0.48694 1.17199, 1, 27}} فایل داده کامل را می توان از اینجا دریافت کرد: داده. پیشاپیش سپاس فراوان من چیزی را امتحان نکردم، فقط به این دلیل که نمی دانم از کجا و چگونه شروع کنم. با این حال، این باید برای یک گورو دستکاری فهرست به سادگی آسان باشد! **ویرایش** اجازه دهید بیشتر توضیح دهم که چه چیزی را می خواهم ترسیم کنم. ستون هفتم دارای سه گزینه 0،1،2 است و ستون آخر فقط شامل اعداد صحیح است که مقادیر آنها از صفر به مقدار حداکثر مجهول می رسد. من میخواهم $\rm log_{10}(N/N_0)$ را به عنوان تابعی از $n$ ترسیم کنم، به عبارت دیگر چگونه $\rm log_{10}(N/N_0)$ برای هر مقدار $n$ $ تکامل مییابد (n = 1، n = 2، n = 3، .....، n = n_{max})$ زمانی که ستون هفتم مربوطه غیر صفر باشد (1 یا 2). **ویرایش 2** طرح نهایی باید مانند طرح زیر باشد. فایل داده با خط سبز تیره تر (0.20) مطابقت دارد. 
|
تجزیه و تحلیل آماری یک فایل داده و نمودار آن
|
59128
|
من سعی می کنم از برخی توابع از cddlib در _Mathematica_ استفاده کنم. من فایل از پیش ساخته شده «cddmathlink2» و «cddmathlink2gmp» را از $\quad \quad$http://www.cs.mcgill.ca/~fukuda/download/cdd/cddlibml_binary/ دانلود کردم و دستورالعملها را برای نصب آن دنبال کردم. اما ارزیابی هرگز متوقف نمی شود. من چند مثال ساده از پیش ساخته شده توسط خود _Mathematica_ را امتحان کردم و آنها برای من کار کردند. پیشنهادی دارید؟ P.S. من در برنامه نویسی خوب نیستم. من هم سعی کردم یک برنامه mathlink توسط خودم از cddlib بسازم، اما موفق نشدم. بنابراین پیشنهادات در مورد فایل های از پیش ساخته شده بسیار استقبال می شود.
|
نمی توان cddmathlink از پیش ساخته شده را روی mathematica نصب کرد
|
37070
|
من می خواهم تعدادی از توابع را ترسیم کنم که با دو پارامتر به هم مرتبط هستند. با این حال، ارزیابی این توابع در بازه زمانی تعریف شده باید فقط برای مقادیر خاصی از این پارامترها انجام شود. به طور دقیق تر، این چیزی است که من به دنبال آن هستم: دستکاری[Plot[{1, (1/c + 0.5^2/q + (1/q)*(x^2 - x))}، **اگر[ c < 1، {q^(0.1)*c^(0.1)*(0.87 + x)^6.95، 0.2 + q^(0.1)*c^(0.1)*(1.81 - x)^10}, {c^(0.1)*(0.87 + x)^6.95, 0.2 + c^(0.1)*(1.81 - x)^ 10}]،** {x، 0، 1}، PlotRange -> {{0، 1}، {0، 2}}، Filling -> محور]، {c، 1، 5}، {q، 0.01، 0.99}] قسمت برجسته شده با پررنگ همان چیزی است که من می خواهم ارزیابی کنم. حالا سوال من: آیا می توان از شرطی ها در 'Manipluate' & 'Plot' استفاده کرد؟ پیشاپیش از کمک شما بسیار سپاسگزارم. بهترین، اسکو
|
دستکاری و رسم با استفاده از شرطی، مانند if
|
2991
|
من در تلاش برای حل یک سیستم معادلات هستم که به پارامتر آلفا وابسته است. بنابراین من از طریق یک فراخوانی «Table» روی «آلفا» تکرار میکنم و سعی میکنم راهحل موجود در تکرار «i» را به فراخوان «FindRoot» جایگزین کنم. مثال من منجر به بازگشت بی نهایت می شود. sols = {x -> 0, y -> 0} جدول[ {sol = FindRoot[{alpha x == 0, y x = 3 }, sol[[1, 2]], {alpha, 1, 10}] هایکه پیشنهاد برای یک پارامتر کاملاً کار می کند. من سعی کردم این را برای دو پارامتر گسترش دهم، اما موفق نشدم. sols = {x -> 0, y -> 0} eqns := {alpha x == 0, y x = 3} Table[sol = FindRoot[eqns, {x, sol[[[1,2]], y, sol [[3، 4]]}]، {آلفا، 1، 10}] چگونه می توانم به حل «y» به درستی دسترسی داشته باشم؟
|
جایگزین کردن راه حل به FindRoot
|
28069
|
آیا راهی برای ساخت یک رابط به گونه ای وجود دارد که کد و گرافیک هماهنگ باشند؟ به عنوان مثال، من میخواهم در حین مشاهده تغییر کد، بتوانم اشکال مختلف را در Graphic بکشم/ رها کنم و حرکت کنم. سپس من می خواهم کد را ویرایش کنم تا گرافیک تغییر کند. **تصویر به روز شده برای شفاف سازی رابط** من می دانم که می توانید منبع گرافیکی را با فشار دادن Ctrl+ مشاهده کنید. 'Shift'+'E'، اما این ایده آل نیست زیرا کد منبع گرافیکی اغلب به شکل نمایشگر و بسیار پرمخاطب تر است. علاوه بر این، به من اجازه نمیدهد در حین ویرایش کد، ببینم کد چگونه تغییر میکند. من روی کدی کار می کنم که در حال حاضر از پویا استفاده می کند، اما هنوز از تکنیک درست مطمئن نیستم. **ویرایش:** **هر دو «فیلد ورودی» و «گرافیک» باید زنده و قابل ویرایش باشند. مشکل در حال حاضر این است که به نظر نمیرسد عناصر «گرافیک» پویا باشند. اگر آن را به عنوان Dynamic تنظیم کنید، تغییر اندازه و جابجایی عناصر غیرممکن است.**
|
گرافیک ها نمی توانند زنده و قابل ویرایش باشند
|
51218
|
هنگامی که هر نقطه یک «نکات ابزار» دارد و دقیقاً دو نقطه دارد (یا برای یک «Listplot[{list1, list2...}]» با «نکات ابزار» منفرد در هر نقطه و هر طرح، مشکل با «ListPlot» است. دقیقاً دو امتیاز دارد). نقاط در طرح (یا نکات ابزار مرتبط) در مورد **3 و 4** زیر ظاهر نمی شوند. 1 امتیاز خوب است، همچنین 3 امتیاز یا بیشتر خوب است. من فکر کردم ممکن است مربوط به دو نقطه باشد که ممکن است درست خارج از منطقه طرح باشد، اما گسترش «PlotRangePadding» و «PlotRange» نقاط را آشکار نکرد. آیا ایده ای برای راه حل دارید؟ من این را برای پشتیبانی در صورت وجود اشکال ارسال کرده ام. ListPlot[{{{1, 1}, {2, 2}}, {{1, 1}, {2, 2}}}] ListPlot[{{Tooltip[{1, 1}, 1], Tooltip [{2, 2}, 2]}, {Tooltip[{1, 1}, 1b]}}] ListPlot[{{Tooltip[{1, 1}، 1]، نکته ابزار[{2، 2}، 2]}، {نکات ابزار[{1.1، 1}، 1b]، راهنمای ابزار[{2.1، 2}، 2b]}} ] ListPlot[{{نکته ابزار[{1، 1}، 1]، نکته ابزار[{2، 2}، 2]}}] ListPlot[{{نکته ابزار[{1, 1}, 1], Tooltip[{2, 2}, 2], Tooltip[{3, 3}, 3]}}] ListPlot[{{نکته ابزار [{1, 1}, 1]}}] 
|
وقتی فقط 2 امتیاز در ListPlot باشد، نکات و نکات ابزار نشان داده نمی شود؟
|
15601
|
فرض کنید من یک عبارت به شکل a b c d + x y z دارم FullForm از این Plus[Times[a,b,c,d]، Times[x,y,z]] حالا فرض کنید میخواهم تمام عبارات حاوی محصول b*c به صفر. روش ساده برای انجام این کار b c d + x y z / است. بار[___، b، c، ___] -> 0 با این حال، این کار نمی کند - چیزی جایگزین نمی شود. (اطلاعات پسزمینه: من در حال گسترش برخی از اصطلاحات با استفاده از «Series» هستم، و میخواهم همه محصولات dx*dy را لغو کنم، به طوری که فقط عبارتهای مرتبه اول باقی بمانند.) حتی گیجکنندهتر: اگر از «Times» استفاده نکنم. اما یک تابع عمومی f کار می کند - حتی زمانی که من تمام ویژگی های Times را به f اختصاص می دهم! f; SetAttributes[f, #]& /@ Attributes[Times]; صفات[f] f[a، b، c، d] /. f[___, b, c, ___] -> 0 ==> {Flat, Listable, NumericFunction, OneIdentity, Orderless, Protected} 0 (اگر این را ارزیابی می کنید از یک هسته جدید استفاده کنید، زیرا f محافظت شده خواهد بود. ) بنابراین: چگونه عبارات حاوی محصول* را جایگزین کنم؟ *: با فرض معلوم بودن ترتیب استدلال ها. نگران این واقعیت نباشید که عبارت b ممکن است در سمت چپ عبارت a باشد. حل این سوال دیگری خواهد بود.
|
جایگزینی عبارات محصول - با نام در مقابل الگوی بدون نام؟
|
18381
|
فرض کنید «x» یک عدد جبری با درجه نامشخص باشد که با استفاده از قوای حسابی، گویا و ~~اعداد صحیح جبری~~ بیان می شود (ویرایش: ساختارهای `ریشه[...]`). من می خواهم به طور قطعی تست کنم که آیا صفر است یا خیر. من نمی دانم که آیا هر یک از موارد زیر تضمین شده است یا نه: x==0 Simplify[x]==0 FullSimplify[x]==0 PossibleZeroQ[x,Method->ExactAlgebraics] موارد زیر باید کار کنند، اما بعید به نظر می رسد کارآمد باشد: MinimalPolynomial[x][y]===y من نمی خواهم از تقریب عددی استفاده کنم مگر اینکه پاسخ تضمین شده باشد درست بودن آیا هر یک از چهار خط اول بالا پاسخ صحیح را تضمین می کند؟ بهترین روش برای انجام این تست در ریاضیات چیست؟
|
کارآمدترین روش برای تعیین قطعی اینکه آیا یک عدد جبری صفر است یا خیر
|
20381
|
من سعی می کنم از ماژول با توابع محلی استفاده کنم، یعنی آنهایی که باید فقط در داخل این ماژول تعریف کنم. بنابراین من این را امتحان کردم: norm[p_] := ماژول[{ fun1[p_] := p^2 + p - 1; fun2[p_] := p^3 - p^2 + p + 1 }, Max[fun1[p], fun2[p]] ]; تابع در حال کامپایل است، اما وقتی سعی میکنم آن را ارزیابی کنم - مثلاً سعی میکنم: norm[2] به من خطایی میدهد که میگوید: > «Module::lvsym»: مشخصات متغیر محلی > «{fun1[p_]:= p^2+p-1;fun2[p_]:=p^3-p^2+p+1}` حاوی > `fun1[p_]:=p^2+p-1;fun2[p_]:=p^3-p^2+p+1`، که نماد یا تخصیص یک نماد نیست چگونه از آن اجتناب کنیم این خطا؟ من می خواهم توابعی را در فاصله بین { ... } بدهم.
|
ماژول با توابع محلی
|
47523
|
من یک مک بوک پرو جدید (رتینا) دارم که Mavericks را اجرا می کند. به دلایلی نمی توانم با استفاده از CurrentImage[] یا ImageCapture[] به دوربین Mathematica دسترسی پیدا کنم. نتیجه این است: CurrentImage::checkcam: Mathematica قادر به اتصال به دوربین نبود. بررسی کنید که دوربین به درستی متصل شده باشد و در حال حاضر توسط برنامه دیگری استفاده نمی شود. >> توجه داشته باشم که \$ImagingDevices {} است و \$DefaultImagingDevice هیچ است. هر ایده ای؟
|
CurrentImage[] نمی توان به دوربین متصل شد؟
|
39764
|
من سعی می کنم بفهمم که چگونه می توان انواع مختلف نمودارها را در یک تصویر تراز کرد. برای مثال در کد زیر، دو خط را در بالای یک «MatrixPlot» ترسیم میکند. من میخواهم خطوط از گوشههای مربعهای قرمز رنگ در تصویر روکششده عبور کنند. همپوشانی[{ MatrixPlot[Table[Mod[i^2 + j^2, 3], {i, 20}, {j, 20}], ColorRules -> {0 -> Red, 1 -> White, 2 -> سفید}، نسبت ابعاد -> کامل]، نمودار[{y = x، y = -x/1 + 1}، {x، 0، 1}، نسبت ابعاد -> Full]}، ImageSize -> Full] چگونه می توانم تصویر را ایجاد کنم تا خطوط و مربع ها بهتر با هم هماهنگ شوند؟
|
نحوه تراز کردن خروجی MatrixPlot با خروجی Plot
|
6993
|
من فقط در نظر گرفتم که آیا میتوان «توالی» را در Mathematica پیادهسازی کرد، اگر از پیش تعریف نشده بود. مشخص شد که تعریف ساده زیر در تمام تستهای من دقیقاً رفتار درستی دارد: myseq /: f_[x___, myseq[y___], z___] := f[x, y, z] حالا سوال من: آیا این قبلا درست است رفتار کامل «Sequence» را بازتولید کنید، یا چیزی وجود دارد که «Sequence» انجام میدهد اما «myseq» آن را انجام نمیدهد که من در تستهایم از قلم انداختم؟ این چیزی است که من آزمایش کردم: foo[myseq[a, b]] (* ==> foo[a, b] *) Hold[mysec[a,b]] (* ==> Hold[a, b] *) HoldComplete [myseq[a,b]] (* HoldComplete[myseq[a, b]] *) Hold[f[myseq[a,b]]] (* ==> Hold[f[myseq[a, b]]] *) f[myseq[myseq[a,b],c,d],e,myseq[f,g,myseq[]]] (* ==> f[ a, b, c, d, e, f, g] *)
|
شبیه سازی Sequence با عملکرد خودم
|
31585
|
در کار بر روی _Paradigms Programming Via Mathematica (یک دوره اول)_ به این سوال دو قسمتی برخوردم: > جایگشت طول n فهرستی از اولین n اعداد صحیح مثبت به ترتیب > است. مثال: {6،1،5،3،4،2} یک جایگشت به طول 6 است. اگر مجموع هر جفت متوالی برابر > با مجموع جفت متوالی دورتر از اصلی باشد، یک > جایگشت متعادل نامیده می شود. جفت، اگر > جایگشت را در دایره نوشته شده تصور کنیم. به عنوان مثال، (6،1) و > (3،4) در مثال بالا جفتهایی هستند که دورترین فاصله را دارند، زیرا هر دو 1 > واحد از جفت اصلی فاصله دارند. به طور مشابه، (2،6) و (5،3) از هم دورتر هستند. مثال ما متعادل است، زیرا جفتهایی که دورتر از هم قرار دارند، مجموع یکسانی دارند: 6+1=3+4; 1+5 =4+2; 5+3=2+6; 3+4=6+1; 4+2=1+5; 2+6=5+3. راه دیگر برای > دیدن این است که مجموع های متوالی را به ترتیب (7،6،8،7،6،8) بنویسید و متوجه شوید که مجموع مربوطه از هم دورتر هستند. توجه داشته باشید که همه این > تنها زمانی معنا دارد که طول جایگشت (n) زوج باشد. > > (الف) یک تابع balancedQ[ ] بنویسید که یک آرگومان را می گیرد که یک لیست > با طول زوج است و اگر متعادل باشد True و در غیر این صورت False برمی گرداند. پاسخ من این است: Clear[balancedQ]; balancedQ[list_List] := ماژول[{list2, list3, list4, list5}, d = 1; اگر [EvenQ[Length[list]], list2 := Append[Partition[list, 2, 1], {First[list], Last[list]], {d = 2, Goto[End]}]; addPairs[{m_, n_}] := m + n; list3 := addPairs /@ list2; list4 := اول[پارتیشن[list3, Length[list3]/2]]; list5 := آخرین[پارتیشن[list3, Length[list3]/2]]; while[Length[list4] > 0, If[First[list4] == First[list5], {list4 = Rest[list4], list5 = Rest[list5]}, {d = 2, Goto[End]}]] ; برچسب[پایان]; اگر[d == 1، چاپ[درست]، چاپ[نادرست]]]; در حالی که مطمئن هستم که میتوان آن را بهبود بخشید، اما برای «balancedQ[{6،1،5،3،4،2}]» true و برای «balancedQ[{6،1،5،3، false» برمیگرداند. 4}]» (# فرد عنصر) و «balancedQ[{6،1،5،3،2،4}]» (نامتعادل). بخش دوم سوال این است که من در کجا مشکل دارم: > (ب) تابع Mathematica Permutations[] همه جایگشت های ممکن عناصر یک لیست را برمی گرداند. از Permutations[] و تابع > خود balancedQ[] برای پیدا کردن همه جایگشت های متعادل اعداد > {1،2،3،4،5،6} استفاده کنید. در بررسی درسهای قبلی و همچنین مرکز اسناد، به نظرم میرسد که «انتخاب» دستور درستی است، و من از آن بهصورت زیر استفاده کردم: Select[Permutations[{1, 2, 3, 4, 5, 6}] , balancedQ] برای ناراحتی من چیزی که در ازای آن گرفتم ستونی از 720 Falses (عمدتا) و Trues (چند عدد) بود. بنابراین سوال من این است که آیا باید به دستور دیگری نگاه کنم یا گزینه ای وجود دارد که من آن را نسبت به Select نمی بینم؟
|
انتخاب یک لیست از لیست لیست ها
|
58450
|
من روی پروژه ای کار می کنم که شامل دستکاری داده ها است و شامل کار با فایل های CSV است. من می دانم که فایل ها به درستی قالب بندی شده اند، زیرا وقتی آنها را به LibreOffice وارد می کنم، همه ستون ها حاوی اطلاعاتی هستند که برای آنها در نظر گرفته شده است. با این حال، وقتی فایلها را به Mathematica (10.0) وارد میکنم، دادههای ستون 45 (به عنوان مثال) در ستون 1 نشان داده میشوند. من از: Import[filename.csv,Data] استفاده میکنم آیا کسی میداند مشکل از چه چیزی میتواند باشد؟ ممنون ~
|
چرا یک فایل CSV خاص به درستی به LibreOffice وارد می شود اما به Mathematica 10.0 وارد نمی شود؟
|
8633
|
فرض کنید از «گرید» برای نمایش «برگه» جدول استفاده میکنم. من کارهای زیر را انجام دادم که تمام سلول ها را فریم می کند: tab = {{a، b}، {1, SpanFromLeft}, {2, SpanFromLeft}, {3, SpanFromLeft}}; Grid[tab, Frame -> All] و این خروجی را می دهد:  اما چگونه می توانم جدولی را به صورت برنامه ریزی شده ایجاد کنم که در آن فقط سلول های هدر قاب شده اند؟  (من موارد بالا را با پاک کردن تقسیم کننده های سلول به صورت دستی و با استفاده از Paint ایجاد کردم، اما برای جداول بزرگتر، می خواهم این کار را به صورت برنامه ای انجام دهم.) با تشکر .
|
در Grid و با استفاده از Frame چگونه می توانم فقط سلول های هدر را قاب کنم؟
|
47836
|
میخواهم بدانم چگونه با استفاده از Mathematica، تمام درختهای ریشهدار را روی راسهای $n$ تولید کنیم؟ به طور دقیق تر، من علاقه مند به ایجاد عبارات جبری معادل درختان ریشه دار هستم و به صورت زیر ساخته می شوند: * اجازه دهید $U$ تابعی از یک متغیر $x$ باشد. * تمام عبارات منحصراً با استفاده از ترکیب $U$ یا ضرب در $U$ بدست میآیند * ضرب در $U$ مربوط به افزودن یک فرزند به راس است. * ترکیب $U$ مربوط به اضافه کردن یک والد است. مثالهای روشنکننده: * $U\big[U[x] U[x]\big]$ معادل درخت ریشهدار است: >  * در حالی که $U[x]U\big[U[x] U[x]\big]$ معادل درخت ریشه شده است >  * و در نهایت $U\Big[U[x]\,U\big[U[x] U[x]\big] \Big]$ معادل درخت ریشهدار است >  لطفاً به من کمک کنید تا همه درختهای ریشهدار را تولید کنم $n$ رئوس، یعنی عبارات جبری مانند بالا با $U$ $n$ بار ظاهر می شود؟
|
ایجاد عبارات معادل درختان ریشه دار
|
39370
|
\!\(\* ButtonBox[ClearSystemCache, BaseStyle->Link, ButtonData->paclet:ref/ClearSystemCache]\)[] ; sigx = 317; e1 = 191000; e2 = 9890; m = 15; b = 58; f2tc = 61.62; h1 = 0.165; h2 = 4 * h1; ex = (h1*e1 + h2*e2)/(h1 + h2); g12 = 7790; g23 = g12/3; H = 3*g12*g23/(h1*g23 + h2*g12) α = Sqrt[((h1 + h2)*ex*H)/(h1*h2*e1*e2)]; sigx2b = (e2/ex)*sigx sigx2b/f2tc ep = (sigx2b/(sigx2b - f2tc)) l00 = 2*ArcCosh[ep]/α p = 1 - Exp[-(F2t/b)^m] f1 = D[p، F2t] F = (e2*sigx/ex)*(1 - 1/Cosh[α*l0/2]) f2 = Abs[D[F, l0]] l = 2; f = l0/l^2 fc = f*f1*f2 /. F2t -> (e2*sigx/ex)*(1 - 1/Cosh[α*l0/2]) \!\(\* ButtonBox[NIntegrate, BaseStyle->Link, ButtonData->paclet: ref/NIintegrate]\) [fc, {l0, l, 2*l}, Method -> {GlobalAdaptive, Method -> {TrapezoidalRule، Points -> 3}، SingularityHandler -> None}، PrecisionGoal -> 4] که در آن خروجی برای `fc` 28.862 E^(-10.844 (1 - Sech[0.70973 l0] است. )^15) l0 Abs[ Sech[0.70973 l0] Tanh[0.70973 l0]] (1 - Sech[0.70973 l0])^14 «l0» متغیر است اما «NIintegrate» هیچ نتیجهای ایجاد نمیکند و به سادگی \!\(\* ButtonBox[NIintegrate را نشان میدهد. ظاهر -> خودکار، BaseStyle-> پیوند، ButtonData->paclet:ref/NIntegrate، Evaluator->Automatic، Method->Preemptive]\)[ 28.862 E^(-10.844 (1 - Sech[0.70973 l0])^15) l0 Abs[Sech[097[0. l0] Tanh[0.70973 l0]] (1 - Sech[0.70973 l0])^14، {l0، 2، 4}، روش -> {GlobalAdaptive، Method -> {TrapezoidalRule، Points -> 3}، SingularityHandler -> None}، PrecisionGoal -> 4] کسی می تواند به من کمک کند؟
|
مشکل با NIntegrate
|
30982
|
مثال 1 را در نظر بگیرید: p0 = Plot[Tan[x Pi/2], {x, -1, 1}] در این مورد، محدوده عمودی مشخص شده $(-\infty, \infty)$ خواهد بود که به وضوح غیرممکن است. برای ترسیم، اما Mathematica در سکوت محدوده طرح عمودی را انتخاب می کند [-6.60184، 6.50751]$ (همانطور که توسط `AbsoluteOptions[p0, PlotRange]`). در واقع، حتی در مواردی که تابعی که قرار است رسم شود در طول بازه مشخص شده (شامل نقاط انتهایی آن) محدود می ماند، Mathematica گاهی اوقات محدوده عمودی کوچکتر از محدوده واقعی تابع در بازه مشخص شده را انتخاب می کند. برای مثال، اگر کسی اپسیلون = 1*^-6 را ترسیم کند. نمودار [Tan[x Pi/2], {x, -1 + epsilon, 1 - epsilon}] محدوده نمودار عمودی استفاده شده توسط Mathematica $[-6.60183, 6.50749]$ است، تقریباً مشابه آنچه در قبلی استفاده شده بود. مثال «نقشه» چگونه محدوده عمودی یک نمودار دوبعدی را تعیین می کند، در حالی که کاربر (یک محدوده) را مشخص نمی کند؟ (نیازی به گفتن نیست، من انتظار ندارم که توضیح کاملی از الگوریتم Mathematica برای انجام این کار به دست بیاورم، زیرا این یک اطلاعات اختصاصی است. چیزی که من امیدوار هستم به دست بیاورم، فقط یک ایده کلی است، به صورت کلی.) * * * یک چیز می توانم بگویم که محدوده افقی به نظر نمی رسد وارد محاسبه محدوده عمودی شود، زیرا محدوده عمودی برای نمودار [Tan[x Pi/200]، {x, -100, 100}] دقیقاً مانند مثال اول بالا است. 1 با عرض پوزش برای ارسال نکردن تصاویر... آپلودر SE که من نصب کرده ام به دلایلی کار نمی کند.
|
چگونه Plot محدوده عمودی را زمانی که توسط کاربر مشخص نشده است تعیین می کند؟
|
47830
|
من یک اسکریپت Mathematica نوشتم که یک مقدار انتگرال را در لیستی از نقاط محاسبه می کند و آن را در یک فایل می نویسد: ϵ :=78.36; z := 1; bohr := 0.52917721; بولتزمن = 3.16681535*10^-6; c := 10 * 6.02214129*10^23*1.0*10^-27*bohr^3; κ := Sqrt[2.*4*π*c*z]; kBT := بولتزمن * 300; λ = κ/Sqrt[ε]*Sqrt[z/(kBT)] funcin = 1/(ε*π)*Exp[-(2*r + λ*Sqrt[r^2 + ρ^2 - 2*r * ρ*Cos[θ]])]* r^2*Sin[θ]*1/Sqrt[ρ^2 + r^2 - 2*r*ρ*Cos[θ]] intfuncinang = با فرض[r > 0 && ρ > 0 && ϵ > 0 & &λ > 0, Integrate[funcin, {θ,0,π}, {ϕ,0, 2π}]] با فرض[ρ > 0 && ϵ > 0 && λ > 0، funcins = ادغام[intfuncinang, {r,0,ρ}] + ادغام[intfuncinang,{r, ρ, Infinity}] ]//Simplify dataimport = Import[inputfile.dat, Table]; datatoint = dataimport[[1 ;;, 1]] Print[Length[datatoint]] int = Array[#&, Length[datatoint]]; Do[ρ = datatoint[[i]]; int[[i]] = N[funcins]; نقاط = {datatoint[[i]]، int[[i]]}; points >>> outputfile.dat , {i, Length[datatoint]}] من این را روی کنسول با `math -nopromt -run <<script.m` اجرا می کنم. این همیشه برای برخی از مقادیر کار می کند، اما پس از مدتی خراب می شود. من از _Mathematica_ 8 استفاده می کنم. آیا کسی ایده ای دارد که چرا من دچار خرابی می شوم؟
|
Mathematica پس از چند بار تکرار از کار می افتد
|
7054
|
من میخواهم BinCounts را گسترش دهم تا روی فهرستی از زمانها یا تاریخها کار کند، آنها را بر اساس روز، هفته، ساعت ماه، روز سال و غیره فهرست کنم... بنابراین با توجه به فهرستی از زمانها و مشخصات سطل زمانی، به آن نیاز دارم. برای محاسبه تعداد بن یک مثال ممکن است این باشد که فهرستی از زمانهایی که در فیسبوک بودهام را داشته باشم و بخواهم این زمانها را روی یک هیستوگرام دوبعدی ترسیم کنم که در آن محور Y MinuteOfTheDay و محور x DayOfTheWeek است. آلفا از قبل می تواند این کار را انجام دهد (اما نه با سطل های زمانی دلخواه)  برای روشن شدن سوالم یک نمونه اولیه ساختم: d = RandomDates[ 1000]; زمانبندی[TimeBinCounts[d, {Day, Week}]] شمارشهای مناسب را نشان میدهد {157, 150, 136, 147, 149, 129, 132}, (مثلاً شمارش[DayOfWeek /@ d, Monday] == 157). و پرس و جوهایی مانند TimeBinCounts[d، {Month, Year}]] نیز کار می کنند، اما من مطمئن نیستم که چگونه با یک زمان دلخواه مانند زمان بندی HoursOfTheWeek[TimeBinCounts[d, {Hour کار کنم ، Week}]] کار نخواهد کرد... <<تقویم` TimeBinCounts::badspec = مشخصات سطل زمانی 1 قابل قبول نیست. DaysOfTheWeek = {دوشنبه، سه شنبه، چهارشنبه، پنجشنبه، جمعه، شنبه، یکشنبه}; daysNum = Thread[Rule[DaysOfTheWeek, Range[7]]]; RandomDateList[] := {RandomInteger[{1800, 2100}], RandomInteger[{1, 12}], RandomInteger[{1, 28}], RandomInteger[{0, 23}], RandomInteger[{0, 59}] , RandomInteger[{0, 59}]}; RandomDates[n_] := جدول[RandomDateList[],{n}] TimeSpecHelper[spec_] := ماژول[ {نوع، تبدیل، نتیجه}، انواع = {ثانیه، دقیقه، ساعت، روز ، هفته، ماه، سال}; تبدیل = {60، 60، 24، 7، 4.345، 12}؛ نتیجه = محدوده[Times @@ Part[تبدیل، بیشترین[محدوده @@ مسطح[ اول[موقعیت[انواع، #]]& /@ مشخصات]]]]; If[MatchQ[spec[[1]], Second|Minute|Hour]، نتیجه - 1، نتیجه ] ] TimeBinCounts[times_List, spec_] := ماژول[ {dayorder, bins, minDate, maxDate, order}, minDate = حداقل[بار[[همه، 1]]]; maxDate = حداکثر[بار[[همه، 1]]]; order = Thread[{دوم، دقیقه، ساعت، روز، هفته، ماه، سال}، محدوده[7]]]; If[Greater @@ (spec /. order), Message[TimeBinCounts::badspec, spec]; بازگشت[$Failed]; ]؛ Switch[spec, {Day,Week} | روز، با[{days = DayOfWeek /@ بار /. daysNum}، BinCounts[روزها، {1، 8، 1}]]، {ساعت، روز}|ساعت، BinCounts[زمان[[همه، 4]]، {0، 24، 1}] , {Day, Month}, BinCounts[times[[All, 3]], {1, 32, 1}], {Month, Year}|Month, BinCounts[times[[All, 2]], {1, 13, 1}], Year, With[{interval = Range[minDate[[1] ]، حداکثر تاریخ[[1]]}، تعداد[بار[[همه، 1]]، #]& /@ فاصله ]، _، سفارش = موضوع[{دوم، دقیقه، ساعت، روز، ماه، سال}، محدوده[6]]]; با[{interval = TimeSpecHelper[spec]}، Count[Mod[time[[All, 6 - (spec[[1]] /. order) + 1]], Length[interval]], #]& /@ TimeSpecHelper [مشخصات] ] ]
|
چگونه می توانم BinCounts را برای کار بر روی Times و Dates گسترش دهم؟
|
24389
|
من باید هزاران رشته تاریخ را به زمان مطلق تبدیل کنم. این یک مجموعه داده نمونه از 10000 رشته تولید می کند: dateStrings=DateString[#,{سال،-،ماه،-،روز،ساعت،:،دقیقه ,:دوم}]&/@ محدوده[3576302100-10000,3576302100]; من فکر می کنم ساده ترین راه AbsoluteTime /@ dateStrings است و این دقیقاً نتیجه ای را می دهد که من می خواهم. اما در لیست صدها هزار تاریخ، سرعت آن بسیار کند است. در مجموعه داده نمونه، حدود 5 ثانیه طول می کشد. میتوانم با گفتن اینکه «AbsoluteTime» چه قالب تاریخی را باید انتظار داشته باشم، آن را کمی تسریع کنم: AbsoluteTime[{#، {«سال»، «-»، «ماه»، «-»، «روز»، «»، «ساعت ، :، دقیقه، :، دوم}} ] & /@ dateStrings; و این حدود 3.8 ثانیه طول می کشد. چگونه می توان عملکرد را بیشتر بهبود بخشید؟
|
چگونه می توان این تماس AbsoluteTime را سریعتر انجام داد؟
|
54757
|
یکی از عملکردهای جدید عالی در V10 PeakDetect است. همانطور که در این مثال نشان داده شده است میتواند پیکها را بر اساس وضوح مورد نظر تشخیص دهد: داده = جدول[{x, (Sin[10 x] + 2) Exp[-x^2]}, {x, -4, 4, 0.01} ]؛ peaks = Pick[data, PeakDetect[data[[;; ، 2]]، 0.01، 0.0005]، 1]; ListPlot[{data, peaks}, PlotStyle -> {Automatic, Directive[Red, PointSize[0.02]]}]  سوال این است که چگونه می توان با استفاده از این تابع جدید دره هایی از چنین داده هایی را پیدا کرد؟
|
نحوه پیدا کردن دره های داده با استفاده از تابع جدید در V10 PeakDetect
|
26736
|
من هنوز مبتدی به _Mathematica_ هستم، بنابراین هنوز دارم به نحو و منطق برنامه عادت می کنم - اما سعی کرده ام طرح سه بعدی زیر را انجام دهم: g[x_, t_] := y /. FindRoot[y == Tanh[(2*y + x)/t]، {y، x، t}]; p1 = ContourPlot3D[{z == Sech[(2 g[x, t] + x)/t]^2/(t - 2 Sech[(2 g[x, t] + x)/t]^2) }، {t، 0.001، 3}، {x، -1.5، 1.5}، {z، 0، 2.5}، مش -> هیچ، ContourStyle -> Opacity[0.25]، ColorFunction -> ColorData[ThermometerColors]]; Rasterize[نمایش[p1، PlotRange -> {{0.001، 3}، {-1.5، 1.5}، {0، 2.5}}، ViewPoint -> {0.9*Pi، -0.45*Pi، 1.05*Pi}]، ImageResolution -> 1200] 'ContourPlot3D' معادله ماورایی `y == Tanh[(2*y + x)/t]` خود عالی به نظر می رسد - اما پس از 10 تا 15 دقیقه ارزیابی z، به نظر می رسد که سطح سه بعدی مناسب را از راه حل های دو بعدی که انجام داده ام به دست آورده ام. (سطح سه بعدی را که میخواهم ترسیم کنم برش میدهد)، اما طرح پر از مصنوعات است. من از نوع سرهمآوری هستم، بنابراین قبل از اینکه چیزهایی مانند نحو و منطق _Mathematica در حافظهام باقی بمانند، نیاز دارم چند بار ببینم کارها درست کار میکنند - و نمیتوانم این یکی را بفهمم. من چه غلطی می کنم؟
|
معادله ماورایی با ContourPlot3D
|
24497
|
من به دنبال راه ساختن یک جدول از جفت اعداد به روش سریع هستم. جدول واقعی من توابع عظیم را ارزیابی می کند، و من هیچ راهی و دلیلی برای نشان دادن آن عبارات دست و پا گیر در اینجا نمی بینم. اجازه دهید برای سادگی این را در نظر بگیریم: جدول[{10 - x - y^2, 1/x - y}, {x, 0.1, 15, 0.5}] علاوه بر این جدول واقعی من بسیار طولانی است، اما برای کوتاهی در این مثال مقدار کمی اصطلاح دارد. در اینجا y پارامتری است که چندین مقدار دارد. برای مثال، y ممکن است 0.1 و 0.5 باشد. حالا فقط به قسمتی از جدول نیاز دارم که هر جمله از جفت {a, b} مثبت و واقعی باشد. در مثال من در اینجا، اگر y=0.1 یکی {{9.89، 9.9}، {9.39، 1.56667}، {8.89، 0.809091}، {8.39، 0.525}، {7.89، 0.37619}، {0.37619}، {0.39، 7.39، 0.37619}، {7.39، 9.9}، {9.39، 1.56667}، {7.39، 0.809091} را دریافت می کند. ، 0.222581}، {6.39، 0.177778}، {5.89، 0.143902}، {5.39، 0.117391}، {4.89، 0.0960784}، {4.39، 0.0785714}، {4.39، 0.0785714}، {4.39، 0.0785714}، {4.39، 0.0785714} {3.39، 0.0515152}، {2.89، 0.0408451}، {2.39، 0.0315789}، {1.89، 0.0234568}، {1.39، 0.0162791}، 0.0162791}، {0.19، 0.19، 0.89، {0.89} 0.00416667}، {-0.11، -0.000990099}، {-0.61، -0.00566038}، {-1.11، \ -0.00990991}، {-1.61، -0.000990099}، -0.0137931، -0.0137931}، {-25-0.0137931}، -0.0137931}، -. {-2.61، \ -0.0206349}، {-3.11، -0.0236641}، {-3.61، -0.0264706}، {-4.11، \ -0.029078}، {-4.61، -0.0315068 فقط به 2 شرط اول نیاز دارم، ، که هر دو رقم مثبت است. پس از ساخت جدول به راحتی می توان آن را مرتب کرد. مشکل این است که عبارات وارد شده به جدول واقعی بسیار زیاد است و جدول طولانی است. علاوه بر این، جدول بخشی از یک نمایش پیچیده است که با فرآیند ارزیابی جدول بسیار کند می شود. به محض اینکه پارامتر y را از یک مقدار به مقدار دیگر تغییر می دهم، ارزیابی همه چیز حدود یک دقیقه طول می کشد. تغییر به ParallelTable اوضاع را بدتر می کند. سوال من: آیا راهی وجود دارد که بتوان به جدول دستور داد که به محض منفی شدن هر یک از ارقام این جفت، ارزیابی را متوقف کند؟ این ممکن است زمان ارزیابی آن را به میزان قابل توجهی کوتاه کند. Menu/Help/Table احتمال وجود برخی مشخصات را در عملگر Table ذکر می کند، اما من هیچ نمونه ای از این مشخصات را پیدا نکرده ام و نمی توانم ببینم که آیا این می تواند کمک کننده باشد یا خیر.
|
به یک جدول دستور دهید که فقط تا زمانی که یک شرط برآورده شود ارزیابی کند
|
11969
|
من یک سری از نقاط، به عنوان یک لیست از جفت اعداد واقعی، هر یک مضربی از یک مقدار پایه دارم. بنابراین آنها زیر مجموعه ای از یک شبکه را نشان می دهند. با توجه به اینکه این لیست، زمانی که با «ListPlot» نمایش داده میشود، به نظر میرسد یک دامنه دوبعدی را محدود میکند، میخواهم بدانم آیا راهی برای نمایش مرزهای چنین دامنهای با توابع درون یابی چند ضلعی یا صاف وجود دارد. این یک تصویر نمونه از دادههای من است:  اینها دادههای نمونه من هستند: {{0.02, 0.64}, {0.04, 0.64 }، {0.06، 0.64}، {0.08، 0.64}، { 0.08، 0.66}، {0.1، 0.64}، {0.1، 0.66}، {0.12، 0.64}، {0.12، 0.66}، {0.14، 0.64}، {0.14، 0.66}، {0.14، 0.68}، {0.16، 0.6}، {0.6}، {0.6} ، {0.16، 0.68}، {0.18، 0.64}، {0.18، 0.66}، {0.18، \ 0.68}، {0.2، 0.66}، {0.2، 0.68}، { 0.2، 0.7}، {0.22، 0.62، {0.62، {0.66} }، {0.22، 0.7}، {0.24، 0.66}، {0.24، 0.68}، {0.24، 0.7}، {0.26، 0.66}، {0.26، 0.68}، {0.26، 0.7}، {0.28، 0.68}، {0.28، 0.66}، ، {0.28، 0.7}، {0.28، 0.72}، {0.3، 0.66}، {0.3، 0.68}، {0.3، 0.7}، {0.3، 0.72}، {0.32، 0.66}، {0.32، 0.68}، {0.7} ، {0.32، 0.72}، {0.34، 0.66}، {0.34، 0.68}، {0.34، 0.7}، {0.34، 0.72}، {0.34، 0.74}، {0.36، 0.66}، {0.36، 0.68}، {0.36، 0.68}، {0.36، {0.36، 0.34 0.72}، {0.36، 0.74}، {0.38، 0.66}، {0.38، 0.68}، \ {0.38، 0.7}، {0.38، 0.72}، {0.38، 0.74}، {0.4، 0.66}، {0.4، 0.4، {0.4، 0.4 0.4، 0.7}، {0.4، 0.72}، {0.4، 0.74}، {0.42، 0.66}، {0.42، 0.68}، {0.42، 0.7}، {0.42، 0.72}، {0.42، 0.74}، {0.42، 0.66}، {0.42، 0.76}، ، {0.44، 0.68}، {0.44، 0.7}، {0.44، 0.72}، {0.44، 0.74}، {0.44، 0.76}، \ {0.46، 0.66}، {0.46، 0.68}، {0.46، 0.7، {0.7} }، {0.46، 0.74}، {0.46، 0.76}، {0.48، 0.66}، {0.48، 0.68}، {0.48، 0.7}، \ {0.48، 0.72}، {0.48، 0.74}، {0.48، 0.76، {0.76} }، {0.5، 0.66}، {0.5، 0.68}، {0.5، 0.7}، {0.5، 0.72}، {0.5، 0.74}، {0.5، 0.76}، {0.5، 0.78}، {0.52، 0.66}، {0.5} ، {0.52، 0.7}، {0.52، 0.72}، {0.52، 0.74}، {0.52، 0.76}، {0.52، 0.78}، {0.54، 0.66}، {0.54، 0.68}، {0.54، 0.7}، {0.72}، {0.54، {0.54 ، 0.74}، {0.54، 0.76}، {0.54، 0.78}، {0.56، 0.68}، {0.56، 0.7}، {0.56، 0.72}، {0.56، 0.74}، {0.56، 0.76}، {0.56، {0.56، {0.56، 0.56 0.8}، {0.58، 0.68}، {0.58، 0.7}، {0.58، 0.72}، {0.58، 0.74}، {0.58، 0.76}، {0.58، 0.78}، {0.58، 0.8}، {0.8، {0.6، {0.6، . ، 0.7}، {0.6، 0.72}، {0.6، 0.74}، {0.6، 0.76}، {0.6، 0.78}، { 0.6، 0.8}، {0.62، 0.68}، {0.62، 0.7}، {0.62، 0.72}، {0.72}، {0.72} ، {0.62، 0.76}، {0.62، 0.78}، {0.62، 0.8}، {0.62، 0.82}، \ {0.64، 0.68}، {0.64، 0.7}، {0.64، 0.72}، {0.64، 0.74، {0.74} }، {0.64، \ 0.78}، {0.64، 0.8}، {0.64، 0.82}، {0.66، 0.68}، {0.66، 0.7}، {0.66، 0.72}، {0.66، 0.74}، {0.66، 0.76، 0.66، 0.76 }، {0.66، 0.8}، {0.66، 0.82}، {0.68، 0.68}، {0.68، 0.7}، {0.68، 0.72}، {0.68، 0.74}، {0.68، 0.76}، {0.68، 0.78، {0.78}، {0.68، 0.78}، ، {0.68، 0.82}، {0.68، 0.84}، {0.7، 0.68}، {0.7، 0.7}، {0.7، 0.72}، {0.7، 0.74}، {0.7، 0.76}، {0.7، 0.78}، 0.7، {0.7 ، {0.7، 0.82}، {0.7، 0.84}، { 0.72، 0.68}، {0.72، 0.7}، {0.72، 0.72}، {0.72، 0.74}، {0.72، 0.76}، {0.72، 0.78}، {0.72، {0.7}، {0.7} 0.82}، {0.72، 0.84}، {0.74، 0.7}، {0.74، 0.72}، {0.74، 0.74}، {0.74، 0.76}، {0.74، 0.78}، {0.74، 0.8}، {0.74، 0.74، {0.74، 0.74 0.84}، {0.76، 0.7}، {0.76، 0.72}، {0.76، 0.74}، {0.76، 0.76}، {0.76، 0.78}، {0.76، 0.8}، {0.76، 0.82}، {0.76، {0.76، {0.76، 0.76} 0.86}، {0.78، 0.7}، {0.78، 0.72}، {0.78، 0.74}، {0.78، 0.76}، {0.78، 0.78}، {0.78، 0.8}، {0.78، 0.82}، {0.78، {0.78، {0.78}، 0.86}، {0.8، 0.7}، {0.8، 0.72}، {0.8، 0.74}، {0.8، 0.76}، {0.8، 0.78}، {0.8، 0.8}، {0.8، 0.82}، {0.8، 0.84}، {0. ، 0.86}، {0.82، 0.7}، {0.82، 0.72}، {0.82، 0.74}، {0.82، 0.76}، {0.82، 0.78}، {0.82، 0.8}، {0.82، 0.82}، {0.82، 0.84}، {0.82}، {0.82}، {0.82، 0.78} 0.88}، {0.84، 0.7}، {0.84، 0.72}، {0.84، 0.74}، {0.84، 0.76}، {0.84، 0.78}، {0.84، \ 0.8}، {0.84، 0.82}، {0.84}، {0.84}، 0.84، 0.86}، { 0.84، 0.88}، {0.86، 0.72}، {0.86، 0.74}، {0.86، 0.76}، {0.86، 0.78}، {0.86، 0.8}، \ {0.86، 0.82}، {0.8}، {0.8} 0.86}، {0.86، 0.88}، {0.88، 0.72}، {0.88، \ 0.74}، {0.88، 0.76}، {0.88، 0.78}، {0.88، 0.8}، {0.88، 0.82}، {0.8}، {0.8} 0.88، 0.86}، { 0.88، 0.88}، {0.88، 0.9}، {0.9، 0.72}، {0.9، 0.74}، {0.9، 0.76}، {0.9، 0.78}، {0.9، 0.8}، {0.9، {0.82} ، 0.84}، {0.9، 0.86}، {0.9، 0.88}، {0.9، 0.9}، {0.92، 0.72}، {0.92، 0.74}، {0.92، 0.76}، \ {0.92، 0.78}، {0.92، 0.8}، {0.92، 0.8}، {0. }، {0.92، 0.84}، {0.92، 0.86}، {0.92، 0.88}، {0.92، 0.9}، {0.94، 0.74}، {0.94، 0.76}، {0.94، 0.78}، {0.94، 0.8}، {0.94، 0.8}، {0.8} ، {0.94، 0.84}، {0.94، 0.86}، {0.94، 0.88}، {0.94، 0.9}، {0.96، 0.74}، {0.96، 0.76}، {0.96، 0.78}، {0.96، 0.8}، {0.96، 0.8} ، {0.96، 0.84}، {0.96،
|
شبکه دو بعدی به عنوان یک دامنه دو بعدی چند ضلعی یا صاف
|
7052
|
چگونه می توانم شکل سر فلش های خود را کنترل کنم؟ بسته TikZ LaTeX دارای طیف گستردهای از سبکهای سرپیکان از پیش تعریفشده است، که میخواهم برخی از آنها را با ارقام Mathematica که در یک سند LaTeX وارد میکنم مطابقت دهم:  اما سبک سرپیکان پیش فرض Mathematica به هیچ یک از اینها نزدیک نیست. برای مثال، Graphics[{Thick, Arrow[{{0, 0}, {-50, 0}}]}]  نسخه های قبلی Mathematica گزینه هایی برای کنترل شکل نوک پیکان داشتند، اما به نظر می رسد که در نسخه 8.0 از بین رفته اند. چگونه می توانم شکل نوک پیکان های Mathematica خود را طوری بدست بیاورم که با سبک های سرپیکان LaTeX TikZ مطابقت داشته باشد؟
|
چگونه می توانم شکل سرپیکان را برای مطابقت با سبک های رایج LaTeX سفارشی کنم؟
|
37075
|
من با کار زیر مشکل دارم: داشتن یک لیست تو در تو = {{k6},{k1,k3,k5},{k7}} میخواهم همه فهرستهای فرعی را با جایگشتهایشان جایگزین کنم و سپس فهرست اصلی را به w.r.t تقسیم کنم. این جایگشت ها بنابراین من با جایگشت لیست 1 = {{{k6}}،{{k1،k3،k5}،{k1،k5،k3}،{k3،k1،k5}،{k3،k5،k1}،{k5، شروع کردم. k1,k3},{k5,k3,k1}},{{k7}}} اما من در این مرحله گیر کردم - چگونه این لیست را تقسیم کنم w.r.t. فهرستهای فرعی، یعنی برای دریافت: list2 = {{{{k6}}،{{k1،k3،k5}}،{{k7}}}،{{{k6}}،{{k1،k5،k3}}، {{k7}}}،...} سپس میخواهم فهرستی از فرم را نیز دریافت کنم {{k6,k1,k3,k5,k7},{k6,k1,k5,k3,k7},...} شاید روش ساده تری برای انجام این کار وجود داشته باشد؟ بدیهی است که اگر به عنوان مثال لیست = {{k6}،{k1،k3}،{k2،k5}،{k7}} سپس تقسیم باید فهرستی با تمام ترکیبهای جایگشت «{k1،k3}» و «{k2،k5}» ارائه دهد. با در نظر گرفتن حفظ نظم اصلی
|
چگونه یک لیست را با توجه به لیست های فرعی تو در تو تقسیم کنیم؟
|
21384
|
در یک سری از سوالات قبلی، من پرسیدم که چگونه یک سری معادلات دیفرانسیل را که مجموعهای از آونگهای جفت شده را توصیف میکنند، حل کنیم و سپس چگونه این دادهها را با رنگآمیزی آونگهای مختلف رسم کنیم. با استفاده از پاسخ های عالی از این دو سوال، من توانستم یک نمای سه بعدی از نحوه نوسان آونگ ها را ارائه دهم.  کارت گرافیک سیستم من کاملا قدیمی است، بنابراین با استفاده از آنتی آلیاسینگ مرد بیچاره Szabolcs، سعی کردم فیلمی از حرکت آونگ ها را خروجی بگیرم. . برای شروع، کد من برای تولید نماهای سه بعدی منفرد در یک نقطه زمانی مشخص در زیر نشان داده شده است. funcposition = جدول[{Sin[# + i], 1}, {i, 0, n, 1}] &; (*تابع موقعیت هر آونگ، به عنوان تابعی از زمان. توجه داشته باشید - این یک متغیر ساختگی است؛ توضیح زیر را در مورد اینکه چرا من از یک متغیر ساختگی استفاده کردم را مشاهده می کنید. متغیر # زمان است*) connectionpoints = Transpose[{ جدول[i، {i، 0، n}]، جدول[0، {i، 0، n}]، جدول[0، {i، 0، n}]}]; (*نقاطی که توپ ها به چوب نگهدارنده متصل می شوند*) supportstick = {Black, Thick, Line[{{0, 0, 0}, {n, 0, 0}}]}; (*چوب نگهدارنده مشکی ضخیم*) toPolar = {#2 Cos[# - \[Pi]/2], #2 Sin[# - \[Pi]/2]}\[Transpose] & @@ (#\ [انتقال]) &; (*روش آقای جادوگر برای رنگ آمیزی نقاط و تولید خروجی در اینجا*) color = ColorData[Rainbow] /@ Rescale@Range@Length@funcposition[0]; (*نقطه سه بعدی داده ها، از جمله antialiasing*) antialiasedthreedpendulumviewer = ImageResize[ Rasterize[ Graphics3D[{PointSize[Large]، Point[Transpose[ Prepend[Transpose[toPolar@funcposition[#1]]، Range[n + 1] - 1]]، VertexColors -> color ]، نقاط اتصال]، 2])، PlotRange -> {{-1، n + 1}، {-1، 1}، {-1، 1}}، Axes -> True، ViewPoint -> #2، Image Size -> Large]، Image، ImageResolution -> 8*72]، Scaled[1/4]] &; برای صادر کردن تصاویر به عنوان یک ویدیو، سپس موارد زیر را اعمال می کنم: starttime=0; endtime=0.5; timestep=0.005 view={-0.87، 0.25، 0} tableofimages = Table[antialiasedthreedpendulumviewer[tdummy, view], {tdummy, starttime, endtime, timestep}]; Export[animation.flv, tableofimages] با این حال، این روند بسیار کند است و تولید حتی ده فریم برای من سه دقیقه طول کشید. **سوال** من این است - چگونه عملکرد فرآیند صادرات را بهبود دهیم؟ به عنوان یک سوال جانبی، چگونه میتوانیم حجم فایل صادر شده را کاهش دهیم؟ **توجه:** حرکت واقعی آونگ های جفت شده با یک تابع اسباب بازی در این مثال در حال اجرا در بالا جایگزین شده است، زیرا من فکر نمی کنم که ارزیابی راه حل، مرحله تعیین کننده نرخ کلیدی برای صادرات ویدیو باشد. در شبیه سازی کد واقعی که من اجرا می کنم شامل حل اول ODE و همچنین جایگزینی function با جایگزینی راه حل توابع است. m = 0.1; l = 0.2; b = 1; mu = 1; k = 10; eta = 0.2; g = 0.2; a = 1; g = 9.81; n = 20; tmax = 20; funch = (1 - eta/(2 (1 - Cos[#1 - #2]) + (g/a)^2)^0.5) &; funcf = # + Abs[#] &; tau = Sin[#1 - #2]*k*l^2*funcf[funch[#1, #2]] &; گره = b*m*l^2* D[theta[#][t], {t, 2}] == -g*m*mu*l* Sin[theta[#][t]] + tau[ تتا[# - 1][t]، تتا[#][t]]* HeavisidePi[(#*(1 + n*$MachineEpsilon) - 1)/n - 0.5] + تاو[ تتا[# + 1][t]، تتا[#][t]]* HeavisidePi[(#*(1 - n*$MachineEpsilon) + 1)/n - 0.5] &; (*بیت اپسیلون ماشین این است که آونگ های کناری را فقط تحت تأثیر خود قرار دهد*) موقعیت اولیه = تتا[#][0] == 0 &; سرعت اولیه = تتا[#]'[0] == 0 &; شرایط اولیه = {تتا[0][0] == 0، تتا[0]'[0] == 50، تتا[1]'[0] == 45، تتا[2]'[0] == 40، تتا[3]'[0] == 35، تتا[4]'[0] == 30، تتا[5]'[0] == 25}~پیوستن~ Table[initialposition[i], {i, 1, n}]~Join~ Table[initial speed[i], {i, 6, n}]; (*شرایط اولیه تعریف شده در بالا*) معادلات = Table[node[i], {i, 0, n}]; سیستم = معادلات~پیوستن~شرایط اولیه; توابع = جدول[تتا[i][t]، {i، 0، n}]; solution = NDSolve[سیستم، توابع، {t، 0، tmax}، MaxSteps -> 10000*n*tmax]; funcposition = جدول[{(Evaluate[theta[i][t] /.solution] /.t -> #)[[1]], 1}, {i, 0, n, 1}] &;
|
صادرات یک ویدیو از شبیه سازی حرکت آونگ
|
15602
|
به نظر نمی رسد موارد زیر کار کنند: DynamicModule[{}، Button[Press Me, ChoiceDialog[OK or Cancel?]]] وقتی دکمه ای را با عنوان Press Me فشار می دهم، یک پنجره گفتگو ظاهر می شود، اما بدون دکمه ها، و سپس Mathematica آویزان می شود. آیا این یک اشکال است یا من در حال انجام کاری هستم که نمی توان یا نباید در یک ماژول پویا انجام داد؟ در هر صورت، آیا کسی راه حلی را می شناسد؟ (در کد واقعی من، من یک فرآیند شروع شده با دکمه در داخل یک ماژول پویا دارم که میخواهم تأیید کاربر را دریافت کنم).
|
گفتگو در داخل پویا ماژول
|
58839
|
من با انتگرال Integrate[(4*(x^2 + y^2))/(1 + x^2 + y^2)^2 + مشتق[0, 1][w][x, y]^ کار می کنم 2 + مشتق[1، 0][w][x، y]^2 + (4*x*مشتق[0، 1][w][x، y] - 4*y*مشتق[1، 0][w][x, y])/(1 + x^2 + y^2), {x, -Infinity, Infinity}, {y, -Infinity, Infinity}] Mathematica قادر به کاهش این نیست بیشتر حتی با FullSimplify. من معتقدم این انتگرال تا بی نهایت مثبت واگرا می شود، زیرا اگر انتگرال ها را بر جمع توزیع کنیم، انتگرال جمله اول به وضوح مثبت است و واگرا می شود و جمله دوم غیر منفی است. جمله سوم می تواند منفی و به طور دلخواه بزرگ باشد، اما به طور مجانبی کوچکتر از جمله دوم است. اگر درست باشد و «w» و مشتقات جزئی آن در سراسر دامنه تعریف شده باشند، پاسخ باید «Infinity» باشد، به همان روشی که Mathematica برای چیزهایی مانند «-Log[0]» «Infinity» را برمیگرداند، با وجود مسائل ریاضی معمول با این. چگونه می توانم Mathematica را برای انجام این کار راهنمایی کنم؟ * * * ### ویرایش انتگرال فوق را می توان به صورت Integrate[((2*x)/(1 + x^2 + y^2) + مشتق[0, 1][w][x, y] بازنویسی کرد. )^2 + (-((2*y)/(1 + x^2 + y^2)) + مشتق[1، 0][w][x، y])^2، {x، -بی نهایت، Infinity}، {y، -Infinity، Infinity}] اما Mathematica نیز نمی تواند کاری با آن انجام دهد.
|
دادن نکاتی برای ادغام
|
40434
|
من آرایه ای دارم که شبیه زیر است: exampleArray = {{t1,r1},{t2,r2},{t3,r3},{t4,r4},{t5,r5},...}; جایی که هر جفت اعداد واقعی $(t_k,r_k)$ نشان دهنده یک رویداد (مستقل از همه رویدادهای دیگر) است که در زمان $t_k$ شروع می شود و در زمان $r_k$ ختم می شود. با توجه به مدت زمانی $t_i$ و exampleArray، میخواهم تعداد رویدادها را در این زمان به سرعت برگردانم. همچنین میخواهم تعداد رویدادها را بر حسب زمان در یک بازه زمانی به سرعت ترسیم کنم. نکته مهم این است که exampleArray ممکن است تعداد بسیار زیادی عنصر داشته باشد، بنابراین ما نمی خواهیم چندین بار آن را اسکن کنیم. آیا روشی زیبا برای انجام این کار در Mathematica وجود دارد؟
|
ترسیم سریع (تعداد رویدادها) در مقابل (زمان) برای تعداد بسیار زیادی از رویدادها که به صورت جفت اعداد واقعی رمزگذاری شده اند که زمان شروع و پایان را نشان می دهند.
|
43891
|
من h[phi_, delta_] دارم := ArcCos[-Tan[phi Degree] Tan[درجه دلتا]] insolation[phi_, delta_, S_: 1368] := (S/Pi) (Cos[درجه دلتا] Cos[phi درجه] Sin[h] + h Sin[درجه دلتا] Sin[phi Degree]) /. h -> h[phi، delta] ContourPlot[insolation[phi، 23.5 Cos[t]]، {t، -Pi، Pi}، {phi، -90، 90}، PlotLegends -> Automatic، ContourLabels -> False، Contours -> 20, ColorFunction -> TemperatureMap] اما شکل حاصل دارای مناطقی است که missing:  چه اشتباهی انجام می دهم؟ چگونه می توانم خطوط عمودی مورد انتظار را که از لبه های کوتاه شده تا محور افقی نزدیک در مرکز بالا و گوشه پایین سمت راست و چپ امتداد دارند، بدست آوریم؟ چگونه می توان مناطقی را که در گوشه سمت راست و چپ بالای 0 هستند، پر کرد؟ * * * یک شکل مشابه برای مقایسه: 
|
چرا ContourPlot من در مقادیر خاصی قطع می شود؟
|
59394
|
«پر کردن رنگ»، توانایی اعمال رنگ دلخواه در یک ناحیه بسته، یکی از عملکردهای اساسی است که توسط اکثر برنامه های گرافیکی ارائه می شود. آیا تابع مشابهی در Mathematica ارائه شده است؟ به عنوان مثال، چگونه می توان یک شبح اسب های قرمز، سبز، آبی و زرد را از تصویر زیر در Mathematica بدست آورد؟ im = Import[http://i.stack.imgur.com/ZDeYq.jpg] ReplacePixelValue[im, {924, 221} -> آبی] به نظر میرسد «ReplacePixelValue» فقط روی یک پیکسل کار میکند. به نظر میرسد که «Colorize» هیچ کنترلی برای به دست آوردن یک رنگ خاص ارائه نمیکند. به نظر میرسد که «ColorReplace» فقط روی یک بسته همرنگ کار میکند. 
|
چگونه رنگ پر کردن را در Mathematica انجام دهیم؟
|
18435
|
با الهام از این، عبارات فاکتور زیر را امتحان کردم، Mathematica زمان زیادی می برد، حتی نمی توانستم صبر کنم تا تمام شود. محاسبه افرا حدود 5 ثانیه طول می کشد. آیا می توانید یک روش کارآمد را معرفی کنید؟ برای دریافت نتیجه فاکتور شده لطفاً اینجا را کلیک کنید (تولید شده توسط Maple 16). Factor[1 - 216 x^2 - 192 x^3 + 16140 x^4 + 18816 x^5 - 547528 x^6 - 687168 x^7 + 8960886 x^8 + 12394752 x^9 - 6751988 x^0 - 675198 × 088 x^11 + 178031596 x^12 + 374357376 x^13 + 61149384 x^14 - 96214464 x^15 + 3999249 x^16, پسوند -> {Sqrt[2], Sqrt[3], Sqrt[6], Sqrt[6] [11]}]
|
روش کارآمد برای عبارات عاملی با ریشه مربع
|
6995
|
بگویید من توابع زیر را دارم که به ظاهر ساده به نظر می رسند: makeARuleDelayed[a_, b_] := With[{anotherRule = makeAnotherRuleDelayed[b]}، v : a[b] :> ((v == 1 - v) /. AnotherRule )]؛ makeAnotherRuleDelayed[x_] := v : h_[x] :> foo[h, x]; اگر از آنها برای ایجاد RuleDelayed استفاده کنم، یک پیام خطا دریافت می کنم: > > a[b] /. makeARuleDelayed[a, b] > > > RuleDelayed::rhs: الگوی v$:h$_[b] در سمت راست قانون ظاهر می شود > v$:a[b]:>(v$==1- v$/. v$:h$_[b]:>foo[h$,b]). بررسی نتیجه مشکل را نشان می دهد: v$ : a[b] :> (v$ == 1 - v$ /. v$ : h$_[b] :> foo[h$, b]) استفاده از این قانون ناموفق است در مورد روشی که شما انتظارش را دارید. تنها راه حلی که می توانم به آن فکر کنم اضافه کردن یک «ماژول» به بدنه «makeAnotherRule» است: makeAnotherRuleDelayed[x_] := Module[{v}, v : h_[x] :> foo[h, x]] اصلا کمک نکن بدیهی است که باید نوعی تغییر نام جادویی در جایی از RuleDelayed وجود داشته باشد که قسمت $nnn از نام نماد تولید شده توسط Module را کوتاه کند. بدون اینکه بتوانم قوانین را بدون تداخل نام در تودرتو قرار دهم، مطمئن نیستم که چگونه می توانم قوانین بی اهمیت را به صورت برنامه ای ایجاد کنم.
|
تودرتو ایمن RuleDelayed
|
56540
|
من سعی می کنم یک تابع درون یابی را در -1 ضرب کنم. اگر من این کار را انجام دهم به نظر نمی رسد که Mathematica اجازه عملیات بیشتری را بدهد. تا زمانی که تابع درون یابی مورد نظر را ایجاد می کنم، با من همراه باشید. این یک مشتق از خروجی NDSolve است. پاک کردن[Global`*]; حذف[Global`*]; مرکز = مستطیل[{-.1، -.1}، {.1، 0.1}]; سپر = مستطیل[{-1، -1}، {1، 1}]; reg = RegionDifference[سپر، مرکز]; uif = NDSolveValue[{\!\( \*SubsuperscriptBox[\(\[Del]\)، \({x, y}\), \(2\)]\(u[x, y]\)\) == 0، DirichletCondition[u[x, y] == 0، x^2 + y^2 >= 0.5]، DirichletCondition[u[x, y] == 1, x^2 + y^2 < 0.5]},u, {x, y} \[Element] reg] partialx = مشتق[1, 0][uif]; NIintegrate[partialx[.5, y], {y, -.5, .5}, AccuracyGoal -> 3] Plot[partialx[x, -.5], {x, -1, 1}] در این مرحله همه چیز خوب است NIintegrate و Plot work. با این حال، این کد کار نمی کند. partialxneg = -1*مشتق[1, 0][uif]; NIntegrate[partialxneg[.5, y], {y, -.5, .5}, AccuracyGoal -> 3] Plot[partialxneg[x, -.5], {x, -1, 1}] NIintegrate با > ناموفق بود انتگرال (-InterpolatingFunction[{{-1., 1.}، {-1.، 1.}}، {4، 4225، 0، > {1320، 0}، {3، 3}، {1،0}، 0، 0، 0، خودکار، {}، {}، نادرست}، > {NDSolve`FEM`ElementMesh[{{ -1.، -1.}، {-1.، -0.875}، <<47>>، {0.875، -1.}، > <<1270>>}، <<2>>، {<<24>>[{{<<1>>}، <<49>>، <<94>>}]}]}، {0., 0.، 0.، 0.، > 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، > 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0. .، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، 0.، > 0.، 0.، 0.، 0.,0., 0., 0., 0., <<1270>>}, {Automatic}])[<<1>>] برای تمام نقاط نمونه برداری در منطقه با مقادیر > تا غیر عددی ارزیابی شده است. > مرزها {{-0.5، 0.5}}. >> همچنین، پلات چیزی را ترسیم نمی کند. تنها کاری که انجام دادم این بود که مشتق را در -1 ضرب کردم.
|
روش مناسب برای عملکرد توابع درون یابی چیست؟
|
33988
|
من سعی می کنم اولین توزیع نزدیکترین همسایه اشیاء نقطه مانند پراکنده تصادفی را در یک سیستم بی نهایت پیدا کنم. برای انجام این کار، من یک سلول واحد جعبه با اندازه محدود با غلظت انتخاب شده از نقاط که مختصات X و Y اختصاص داده شده است، می سازم، اما واضح است که هر نقطه در امتداد لبه جعبه، همسایگان را در خارج واحد نمی بیند. سلول، داده های نزدیکترین همسایه خود را منحرف می کند. برای جلوگیری از این امر، میتوانم جعبه را 8 بار در اطراف لبهها تکرار کنم، و به طور مصنوعی شرایط مرزی ایجاد کنم که به موجب آن نقاط بالای جعبه میتوانند نقاط پایین را ببینند. از آنجایی که سیستم به طور تصادفی تولید می شود و می توان آن را بسیار بزرگ کرد، به نظر می رسد که به خوبی کار می کند. تنها اشکالی که در روش من وجود دارد این است که به نظر میرسد اجرای آن زمان زیادی طول میکشد، من فکر میکنم 9N*N است، زیرا تابع جستجوی نزدیکترین همسایه در mathematica باید در لیست ALL نقاط در سیستم اجرا شود، یعنی X و Y مختصات تمام نقاط در سلول اصلی به اضافه 8 سلول مجاور. آیا میتوان یک شرط مرزی را مستقیمتر معرفی کرد (بنابراین بدون تکرار جعبه سلول واحد)، در نتیجه محاسبات را به N*N کاهش داد؟
|
تحمیل یک شرایط مرزی دوره ای در جستجوی نزدیکترین همسایه
|
33232
|
فرض کنید که $A$ یک ماتریس $n \times n$ است، و من برخی از ورودیهای $A$ را مشاهده کردهام، مثلاً، $A_S$ ($A$ محدود به $S$) برای زیر مجموعه $S$ در $\ {1,...,n\} \times \{1,...,n\}$. می خواهم بدانم آیا ممکن است که $A$ دارای رتبه $1$ باشد یا خیر. بنابراین این را می توان به صورت سوال زیر فرموله کرد: آیا بردارهای $x$ و $y$ وجود دارند که $xy^T$ روی $S$ برابر با مقادیر مشاهده شده $A_S$ محدود شده باشد؟ آیا راه خوبی برای تست این در Mathematica وجود دارد؟ (بعد $n$ می تواند بزرگ باشد، اما مجموعه $S$ مجموعه ای با اندازه نسبتا کوچک در مقایسه با $n^2$ خواهد بود)
|
امکان سنجی محدودیت درجه دوم
|
7056
|
ما به انجام محدودیت ها با استفاده از $\epsilon، \delta$ عادت داریم. این اولین قدمی است که دانش آموز با محدودیت هایی مواجه می شود. استفاده از $\epsilon$ و $\delta$ باعث میشود او با منطق آشنا شود. من محدودیت ها و سایر مفاهیم اولیه مشابه را آموزش داده ام و این کار را با استفاده از Maple به جای Mathematica انجام دادم. به همین دلیل، نوشتن برنامه ای که در آن بتوانیم یک تابع واقعی مانند sin$(x)$ را بررسی کنیم، آرزوی قدیمی من بوده است. این به یک رویکرد تحلیلی به کمک رایانه نیاز دارد که در آن ما بتوانیم $\epsilon، \delta$ را بهطور تصادفی در $\mathbb R$ تعریف کنیم و سپس بررسی کنیم که آیا یک تابع خوب دارای محدودیت است یا خیر. در اینجا، من قصد استفاده از بسته ها را ندارم. با تشکر
|
آیا ریاضیات می تواند به یک قضیه کمک کند تا زنده بماند؟
|
52018
|
من سعی می کنم یک تصویر برای یک مقاله ایجاد کنم و آن را به PDF صادر کنم. در اینجا کد textsize = 16 است. قاب شده[نمایش[ ContourPlot[y^2 - Cos[x]، {x، -3 Pi، 3 Pi}، {y، -2.5، 2.5}، ContourShading -> هیچ، ContourStyle -> ضخامت[0.002]، PlotPoints - > 100، قاب -> هیچ، خطوط -> محدوده[-1، 7، 0.5]، Aspect Ratio -> 4/(3 Pi)، PlotRangePadding -> 0]، ContourPlot[y^2 - Cos[x] == 1، {x، -3 Pi، 3 Pi}، {y، -2.5، 2.5}، ContourShading -> None، ContourStyle -> Thickness[0.004]، PlotPoints -> 200، فریم -> هیچ، نسبت ابعاد -> 4/(3 پی)، PlotRangePadding -> 0]، گرافیک[{مشکی، سر پیکان[0.025]، اندازه نقطه[0.0001]، ضخامت[0.0001]، پیکان[#] و /@ {{{0.0، Sqrt[2]}، {0.35، Sqrt[2]}}، {{-0.1، -Sqrt[2]}، {-0.35، -Sqrt[2]}}، {{2 Pi + 0.1، Sqrt[2]}، {2 Pi + 0.35، Sqrt[2]}}، {{2 Pi - 0.1، -Sqrt[2]}، {2 Pi - 0.35، -Sqrt[2]}}، {{-2 Pi + 0.1، Sqrt[2]}، {-2 Pi + 0.35، Sqrt[2]}}، {{-2 Pi - 0.1، -Sqrt[2]}، {-2 Pi - 0.35، -Sqrt[2]}}}، نوک پیکان[0.015]، پیکان[#] و /@ {{{0، 1}، {0.2، 1}}، {{-0، -1}، {-0.2، -1}}، {{2 Pi + 0.1، 1}، {2 Pi + 0.2، 1}}، {{2 Pi - 0.1، - 1}، {2 Pi - 0.2، -1}}، {{-2 Pi + 0.1، 1}، {-2 Pi + 0.2، 1}}، {{-2 Pi - 0.1، -1}، {-2 Pi - 0.2، -1}}}، پیکان[#] و /@ {{{0.1، 1.87}، {0.2، 1.87}}، {{-0.1، -1.87}، {-0.2، -1.87}}، {{2 Pi + 0.1، 1.87}، {2 Pi + 0.2، 1.87}}، {{2 Pi - 0.1، -1.87}، {2 Pi - 0.2، -1.87}}، {{-2 Pi + 0.1، 1.87}، {-2 Pi + 0.2، 1.87}}، {{ -2 Pi - 0.1، -1.87}، {-2 Pi - 0.2، -1.87}}} }]، گرافیک[ Point[#] & /@ {{0, 0}, {Pi, 0}, {-Pi, 0}, {2 Pi, 0}, {-2 Pi, 0}}], Graphics[{Text [سبک[0، اندازه نوشتار]، {0، -0.4}]، متن[سبک[\[Pi]، اندازه نوشتار]، {Pi، -0.4}]، متن[سبک[-\[Pi]، اندازه نوشتار]، {-Pi، -0.4}]، متن[سبک[2 \[Pi]، اندازه نوشتار]، {2 Pi، -0.4}]، متن[سبک[-2 \[Pi], textsize], {-2 Pi, -0.4}]}], ImageSize -> 500]] سپس از صادر کردن[...،%] در نتیجه برای ایجاد PDF. در اینجا بخشی از آن است:  بنابراین، نقطه های کوچک در نوک فلش ها چه خبر؟ آنها در Mathematica قابل مشاهده نیستند و اگر سر پیکان را کاهش دهم اندازه آنها کاهش نمی یابد. آنها تنها راه حلی که من تاکنون پیدا کرده ام این است که Imagesize->1000 را انتخاب کنم و سپس تصویر را در لاتکس کاهش دهیم، که ایده آل نیست زیرا باید عرض خط را در همه تصاویر کنترل کنم. * * * به طور خلاصه، مشکل را می توان به موارد زیر کاهش داد: گرافیک[{Arrowheads@0.015، پیکان[{{-2 Pi - 0.1، -1}، {-2 Pi - 0.2، -1}}]}، AspectRatio -> 4/(3 Pi)، PlotRangePadding -> 0، PlotRange -> {{-3 Pi، 3 Pi}، {-2.5، 2.5}}] 
|
کشیدن سر پیکان روی یک منحنی
|
15934
|
حل به من عبارتی می دهد که می خواهم از آن به عنوان بدنه یک تابع استفاده کنم. بهجای اجرای «Solve» هر بار در داخل بدنه تابعم، فقط میخواهم خروجی قانون «Solve» را که قبلاً به من داده است را بگیرم و آن را به چیزی تبدیل کنم که آرگومانها را میپذیرد. به عنوان مثال، این کار می کند، اما کند است زیرا «Solve» در هر فراخوانی اجرا می شود: (* دو نقطه را برمی گرداند که در آن خط از pt {x1, y1} با شیب m دایره x^2 + y^2 = 100 * را قطع می کند * ) تقاطع ها[m_، x1_، y1_] := حل[y - y1 == m (x - x1) && x^2 + y^2 == 100، {x، y}] /. قانون[_، val_] -> تقاطع های val[1، 0، 0] (* نتیجه: *) {{-5 Sqrt[2]، -5 Sqrt[2]}، {5 Sqrt[2]، 5 Sqrt[ 2]}} من تغییرات زیر را امتحان کردم، اما آنها کار نمی کنند: حل = حل[y - y1 == m (x - x1) && x^2 + y^2 == 100، {x، y}] /. قانون[_، val_] -> val /. {m -> #1, x1 -> #2, y1 -> #3} تقاطع[m_, x1_, y1_] := راه حل[m, x1, y1] در زیر تقریباً چیزی است که من میخواهم، اما جایگزینهای قانون انجام نمیدهند. t به خوبی آرگومان های تابع واقعی عمل می کند، و این نیز به کپی کردن نام نمادهای جایگزین بستگی دارد: حل = حل[y - y1 == m (x - x1) && x^2 + y^2 == 100، {x، y}] /. قانون[_, val_] -> val ; تقاطع ها := راه حل /. { m -> #1, x1 -> #2, y1 -> #3} &; چگونه می توانم عبارت «Solve» را به من داده و آن را «function-ify» کنم؟ کپی پیست کردن عبارات در یک تابع کار می کند، اما بدیهی است که من نمی خواهم این کار را انجام دهم.
|
چگونه از قوانین حل به عنوان بدنه تابع استفاده کنیم؟
|
39768
|
## هدف کلی قصد من استفاده از دادههای ایجاد شده توسط Mathematica است مانند * Export Plots به $\LaTeX$، * $\LaTeX$ و Mathematica، یا * چگونه چندین بارچارت را از Mathematica به $\LaTeX$ صادر کنیم، اما با یک بهتر $\LaTeX$ مطابق با سبک فونت و موارد مشابه است. این دلیلی است که من از بسته pgfplots $\LaTeX$ استفاده می کنم. این بسته همچنین به من اجازه می دهد تا اطلاعات بیشتر و چیزهای گرافیکی فانتزی (با استفاده از TikZ) را در زمان بعدی به طرح اضافه کنم. ## مسئله اکنون من نمیتوانم Mathematica را برای من یک فایل داده بنویسد که بتوان آن را با pgfplots بسته $\LaTeX$ خواند. داده های فعلی (و صادرات) دارای ساختار زیر است: DataTable = {{9/50, 5.00251*10^9, 3.02252*10^9, 2.17472*10^9, 1.97472*10^9},<<1000>> }; صادرات[Energy.csv, DataTable]; ایده این است که در پایان چیزی شبیه به \documentclass{standalone} \usepackage{pgfplots} \pgfplotsset{compat=nwest} \begin{document} \begin{tikzpicture} \begin{axis}[% xlabel={xlabel} ترسیم کنیم. ylabel={ylabel}] \addplot[color=blue,mark=none] جدول [x expr=\thisrowno{0}, y expr=\thisrowno{1}, col sep=space] {data.dat}; \addplot[color=blue,mark=none] جدول [x expr=\thisrowno{0}, y expr=\thisrowno{2}, col sep=space] {data.dat}; \end{axis} \end{tikzpicture} \end{document} ## EDIT: pgfplotهای روتین $\LaTeX$ از ساختار داده زیر استفاده میکنند (که در آن گزینه `col sep=space|tab|کاما|کولون|نقطه ویرگول|پرانتز است. |&|ampersand' کاراکتر جداسازی را تعریف میکند - همین امر برای جداسازی ستون `ردیف sep=newline|\\\` نیز صادق است: Field,Energy1, Energy2, Energy3, Energy4 9/50, 5.00251e+09,3.02252e+09,2.17472e+09,1.97472e+09 ... (همه داده ها مانند این ردیف اول داده ها) ممکن است بخواهید بررسی کنید فصل 4.3.2 (خواندن مختصات از جداول) در کتابچه راهنمای pgfplots که شامل همه اطلاعات مهم به هر حال هدر ضروری نیست اما به سایر خوانندگان کمک می کند تا داده های شما را درک کنند.
|
نمودار را از جدول به $\LaTeX$ صادر کنید -- مطابق با pgfplots
|
2998
|
برای مجموعه معینی از مقادیر x،y،z، که ممکن است شکل یکنواختی داشته باشند یا نباشند، چگونه می توان مرکز ابر داده را پیدا کرد و نقاط سطح را قرار داد و یک سطح صاف جامد از آنها ایجاد کرد؟ در برخی موارد مجموعه ای از نقاط ممکن است تقاطع اشکال ایجاد کنند اما هیچ حفره ای در داده ها وجود ندارد. x=RandomReal[1,{400,3}]; ListPointPlot3D[x] در اینجا یک نسخه دوبعدی از یک تابع درون یابی bSpline وجود دارد که برای اتصال صاف نقاط سطحی پس از تقسیم آنها به روش های دردناک استفاده کرده ام. اجرای Mathematica 8.04 ParameterAverageKnots[deg_, data_] := Module[{param = data[[All, 1]]}, Join[ConstantArray[param[[1]], deg + 1], Table[1/deg Sum[param [[i]]، {i، j، j + درجه - 1}]، {j، 2، Length[param] - deg}]، ConstantArray[param[[-1]]، deg + 1]] UniformKnots[deg_, data_] := Rescale[Join[ConstantArray[0, deg]، Range[0,1, 1/(طول[داده] - درجه)]، ConstantArray[1، درجه]]، {0، 1}، {data[[1, 1]], data[[-1, 1]]}] Unclamped Knots[deg_, data_] := Rescale[Range[Length[data] + deg + 1], {deg + 1, Length[ data] + 1}، {data[[1, 1]]، data[[-1, 1]]}] BasisMatrix[deg_, data_، knotfunc_] := با[{knots = knotfunc[deg, data]}، جدول[BSplineBasis[{deg, knots}، j - 1، داده[[i, 1]]]، {i، طول[داده] }، {j، طول[داده]]] BSplineInterpolation2D[data_، deg_، knotfunc_] := ماژول[{knots, m, sol}, knots = knotfunc[deg, data]; m = BasisMatrix [درجه، داده، تابع گره]؛ sol = LinearSolve[m, data[[All, 2]]]; BSplineFunction[sol, 1, SplineDegree -> deg, SplineKnots -> knots]]; درجه = 3; pts = RandomReal[5, 10] // مرتبسازی دادهها = Transpose[{Range[10], pts}] f = BSplineInterpolation2D[داده، درجه، گرههای یکنواخت] Plot[f[t]، {t، 1، 10}، Epilog -> {قرمز، Point@data}]  آیا می توان آن را به این منظور گسترش داد؟ البته هنوز آن بخش سخت در مورد قرار دادن نقاط بیرونی به سطح و بعد از اسپلین کردن نحوه سطح بندی فرم وجود دارد. برای بررسی مجدد این موضوع پس از همه ورودیها و آزمایشهای عالی، نتایج نشان میدهد که برای برخی از اشکال بسیار مشابه راهحل کار نمیکند. در اینجا 2 مثال آورده شده است: اکنون برای داده های کمی تغییر یافته با شکل مشابه: در هر دوی این مثالها، نقاط داده شکلهای بسیار معقولی را به سطح میدهند. یکی کار می کند، دیگری شکست می خورد... افکار؟ داده های آزمون ناموفق را می توان از اینجا دانلود کرد.
|
چگونه می توان نقاط {x,y,z} را که بر روی مرز بیرونی مجموعه ای از مقادیر قرار می گیرند انتخاب کرد و به صورت صاف در سطح قرار داد؟
|
45931
|
من یک سری فرکانس از مقادیر دارم، به عنوان مثال. 5 ضربدر 1، 10 ضربدر 2 و 5 برابر 3، همانطور که در list={{1,5},{2,10},{3,5}} و من میخواهم این را به علامت طولانی مانند list2={ تبدیل کنم 1,1,1,1,1,2,2,2,2,2,2,2,2,2,2,3,3,3,3,3} زیباترین راه برای انجام این کار در چیست ریاضیات؟
|
تبدیل تعداد فرکانس به نماد طولانی در Mathematica
|
57077
|
قبلاً در پاسخ به یک سؤال مرتبط به این موضوع اشاره کردم. DateListPlot در Mathematica 10 دارای یک اشکال وحشتناک است: اگر دو نقطه دارای مختصات زمانی یکسان باشند، تنها یکی ترسیم می شود. بقیه نادیده گرفته می شوند این در Mathematica 9 متفاوت است، جایی که همه نقاط به درستی ترسیم شده اند. Wolfram به من می گوید که آنها این باگ را در لیست خود دارند تا در به روز رسانی بعدی برطرف شود. در حال حاضر یک راه حل با یک تابع ایجاد کردم که مختصات زمانی یکسان را چند ثانیه متفاوت می کند، به طوری که DateListPlot همه نقاط را ترسیم می کند. کسی راه حل دیگه ای داره؟
|
اشکال در DateListPlot در Mathematica 10
|
9992
|
من می خواهم یک تابع دو متغیره ناپیوسته در صفر را نشان دهم. تابع $f(x,y)=xy/(x^2+y^2)$ است مگر اینکه $x=y=0$ که در این صورت $f(0,0)=0$ است. من فکر کردم که می توانم یک طرح ترسیم کنم و سپس دو دنباله از نقاط $(x_n,y_n)$ و مثلاً $(x^\prime_n,y^\prime_n)$ را علامت گذاری کنم که به $(0,0)$ همگرا شوند. $f(x_n,y_n)$ و $f(x^\prime_n,y^\prime_n)$ به حدود متفاوتی همگرا می شوند. من چیزی شبیه به این انجام دادم: f[x_, y_] := اگر[x == y == 0, 0, x*y/(x^2 + y^2)] p := Plot3D[f[x, y ]، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}] نمایش[p، ListPointPlot3D[ موضوع[{جدول[1/n، {n، 5}]، جدول[1/n، {n، 5}]، جدول[f[1/n، 1/n]، {n، 5}]}]]] اما نقاط به سختی قابل مشاهده هستند. من می خواهم آنها را بزرگتر و/یا سیاه تر داشته باشم. چگونه می توان به این امر دست یافت؟
|
چگونه نقاط قابل مشاهده را در Plot3D علامت گذاری کنیم؟
|
424
|
چگونه می توان محدوده ای را که یک عدد در آن قرار می گیرد، از لیست اعداد داده شده پیدا کرد؟ f[x_, list_List] := ??? (* برگرداندن {a,b} در جایی که a & b متعلق به لیست {a,b} است کوتاهترین فاصله ممکن را تشکیل می دهد که شرط مطابقت دارد اگر a<=x<=b {a,b} اگر x <= a {-∞,a } if x >= b {b,∞} *) `f` باید محدوده های بیرونی $-\infty$ و $\infty $ را نیز در نظر گرفت
|
چگونه محدوده ای را که یک عدد در آن قرار می گیرد، از لیست اعداد داده شده پیدا کنیم؟
|
9995
|
من سعی می کنم یک پنجره پاپ آپ با خطوط i بسازم. هر خط میخواند: تعداد نورونها در لایه 1: تعداد نورونها در لایه 2: غیره تا لایه i کاربر یک مقدار عددی را در هر خط وارد میکند. این مقدار به صورت «d[1]، d[2]،...، d[i]» ثبت میشود. راه حلی که من به آن دست یافته ام به این صورت است که Mathematica ورودی هر خطی را به d[i] اختصاص می دهد (مثلاً اگر 5 خط وجود داشته باشد، ورودی های خط 1، 2..5 همه را به «d[5]» اختصاص می دهد. ). می فهمم چرا این اتفاق می افتد. من فقط نمی توانم به این فکر کنم که چگونه می توانم به آنچه می خواهم برسم. کد من این است: a = جدول[ فهرست[StringJoin[{تعداد نورونها در لایه ، ToString[i]، :}]، InputField[Dynamic[d[i]]، شماره]]، {i، 3 }]؛ AppendTo[a، {CancelButton[]، DefaultButton[DialogReturn[]]}]; CreateDialog[Grid[a, Spacings -> {1, Automatic}, Alignment -> Left], Modal -> True]; پیشنهادی دارید؟ با تشکر
|
کمک به ورودی پویا
|
50980
|
اگر بخواهم یک مکان نگهدار معمولی را به عنوان رشته اختصاص دهم، بسیار آسان است: (هر چیزی که کاربر تایپ می کند به طور خودکار در اطراف آن نقل قول داده می شود، بنابراین وقتی سلول str را یک رشته ارزیابی می کند) str = \[Placeholder] I فقط نمیتوان نقل قولها را در اطراف یک مکاننمای نامگذاری شده دریافت کرد (حداقل نه در هنگام اختصاص دادن به یک متغیر): str2 = {\, Placeholder[ProjectName], \} از هرگونه کمکی استقبال می شود، پیشاپیش متشکریم!
|
جای جای نامگذاری شده را به یک متغیر اختصاص دهید (به عنوان رشته)
|
37870
|
من از اوبونتو 13.10 استفاده می کنم و هر بار که سعی می کنم Mathematica را شروع کنم، جلسه اوبونتو من از کار می افتد و به صفحه ورود پرتاب می شوم. همچنین اگر سعی کنم Mathematica را از رایانه دیگری از طریق SSH و در Mathematica 8.0 و 9.0 اجرا کنم، اتفاق می افتد. این رفتار بعد از آخرین باری که من بهروزرسانی نرمافزار معمولی را برای سیستمم انجام دادم شروع شد. چگونه می توانم برای حل این مشکل تلاش کنم؟ من چیزی در ~/.xsession-errors errorlog برای X پیدا نکردم.
|
Mathematica X را در اوبونتو خراب می کند
|
20477
|
من می خواهم از مستطیل های گرد برای استایل سلولی خود استفاده کنم، اما مطمئن نیستم که این امکان وجود دارد یا خیر. شاید بتوان آن را با یک تصویر به عنوان پسزمینه جعلی کرد؟
|
چگونه می توانم یک قاب سلولی با گوشه های گرد را استایل کنم؟
|
37977
|
من دو لیست دارم، بگویید «a» و «b»، هر دو با طول «n». من میخواهم موارد زیر را محاسبه کنم: * حداقل $a[i]/b[i]$ که در آن $i=1، 2، ...n$ و $b[i]>0$ نیز میخواهم برای دانستن شاخص عنصری که در آن min رخ می دهد.
|
نسبت عناصر را در دو لیست محاسبه کنید
|
21013
|
یک مثال ساده از مشکل من این است که با فرض[k ∈ Reals، ادغام[Exp[l]/((1 + Exp[l])*Exp[k*l])، l]] /. {k -> 2} «ComplexInfinity» را میدهد در حالی که Integrate[Exp[l]/((1 + Exp[l])*Exp[2*l])، l] پاسخ صحیح را میدهد. دوست دارم در مورد اول هم جواب درست را بگیرم. پیشنهادی دارید؟ من از _Mathematica_ 6 در رایانه شخصی ویندوز XP استفاده می کنم. ## تلاش برای دور زدن مشکل ناموفق بود 1. تعریف ادغام ریمان به عنوان یک تابع جداگانه با استفاده از «Sum» و «Limit» 2. استفاده از «فرضها» در مقدمه، قرار دادن «فرض[]» در اطراف «Integrate»، با استفاده از «Integrate[f» ,x,Assumptions->{x,params}\in Reals]` 3. استفاده از FunctionInterpolation روی تابعی که باید قبل از اعمال انتگرال (معین) ادغام شود.
|
ادغام ComplexInfinity می دهد در حالی که نباید
|
21331
|
من یک تابع دارم (به نام f) که کار مفیدی برای من انجام می دهد و می خواهم بتوانم آن را بدون توجه به عمق آنها روی عناصر یک لیست اعمال کنم و ساختار لیست را حفظ کنم. برای مثال من میخواهم F[{{a,b},{c}}] را بنویسم و {{f(a),f(b)},{f(c)}} را دریافت کنم بنابراین ایده من این بود که از Thread برای هر بار یک سطح از لیست به پایین بروید. بنابراین من نوشتم F[mat_] := If[mat[[0]] === لیست، موضوع[F[mat]]، f[mat]] اما نتیجه را میگیرم If[Hold[Evaluate[{{a, b}، {c}}[[0]] === فهرست]]، موضوع[F[{{a، b}، {c}}]]، f[{{a، b}، {c}} ]] پس از البته عمق بازگشت رسیده است. بنابراین من در واقع 2 سوال دارم. آیا راهی برای انجام این کار با تابع mathematica داخلی وجود دارد؟ چگونه می توانم از گرفتن این نگه داشتن جلوگیری کنم؟ ارزیابی کار نمی کند ویرایش: همانطور که روجو اشاره کرد مشکل من با افزودن Listable به ویژگی های f حل می شود. با این حال می خواهم بدانم چرا کد من کار نمی کند. چگونه می توانم از چنگال خلاص شوم؟
|
نگه داشتن ناخواسته در تابع بازگشتی
|
59129
|
چگونه میتوان برچسبهای نوشتاری نمودارهای سهبعدی را بدون توجه به تغییر دیدگاه/زاویه دید، همیشه با سطوح محورهای خاص شبیه همسطح نشان داد؟ در اینجا نمونه ای از چنین تأثیراتی وجود دارد: 
|
چگونه می توان جلوه های برچسب متن برش خورده را بدست آورد؟
|
50984
|
من مجموعه ای از توابع را در یک فایل .m در Mathematica 9.0 با استفاده از Workbench 2.0 نوشته ام. وقتی روی nb. راست کلیک می کنم و Debug as Mathematica را می زنم، فایل .m بارگیری می شود و با موفقیت مقداردهی اولیه می شود. پیام های کنسول در زیر آمده است. شروع جلسه اشکال زدایی متصل شده است در حال بارگیری EKSPredictiveModel.m آغازین کامل شد من یک نقطه شکست در بالای تابع خود تنظیم می کنم و تابع را از nb اجرا می کنم. وقتی Shift Enter را فشار می دهم، خط خروجی در نوت بوک به سادگی نام تابع را تکرار می کند. هیچ نقطه شکستی وجود ندارد - هیچ اطلاعات یا خطای اضافی نشان داده نمی شود. آیا راهی برای تشخیص این موضوع وجود دارد؟
|
نمی توان وارد کد در Wolfram Workbench شد
|
24388
|
من یک آرایه بزرگ از اعداد واقعی (مثبت و منفی) دارم و می خواهم هیستوگرام آن را رسم کنم. من میتوانم از Histogram[data، Log، PlotRange->All] استفاده کنم، اما این به من مقیاس log را فقط در محور X میدهد. چگونه می توانید مقیاس ثبت را در هر دو محور برای یک هیستوگرام بدست آورید؟ من شنیده ام که Mathematica 8 این ویژگی را اضافه کرده است، اما من در حال حاضر از Mathematica 7 استفاده می کنم. علاوه بر این، بگویید من فقط مقیاس Log را در محور Y می خواهم. امکانش هم هست؟ با تشکر
|
نحوه رسم هیستوگرام log-log در Mathematica 7
|
40438
|
Keno یک بازی محبوب قرعه کشی است که با همه نرم افزارهای بزرگتر کازینو در دسترس است. به بازیکن بلیطی داده می شود که 70 شماره روی آن است. او 1 تا 11 شماره را در بلیط انتخاب می کند. 20 عدد برنده به صورت تصادفی انتخاب می شوند. هر چه تعداد انتخاب های بازیکن بیشتر انتخاب شود، پرداخت بیشتر است. در سوئد، کشور من، _Svenska Spel_ (یک شرکت دولتی) \begin{array}{c|c|c|} \text{Number of Correct Guesses}&\text{Return} &\text{Average زیر را ارائه میدهد. شانس برنده شدن} \\ \hline 11 & 5000000 &\text{به زیر مراجعه کنید} \\ \hline 10 &125000 & \\ \hline9 & 3000 & \\ \hline8 & 300 & \\ \hline 7 & 30 & \\ \hline 6 & 10 & \\ \hline 5 & 5 & \\ \hline 4 & 0 & \\ \hline 3 & 0 & \\ \hline 2 & 0 & \\ \hline 1 & 0 & \\ \hline 0 & 0 & \text{1 to 6.2} \end{array} > کاری که میخواهم انجام دهم این است که احتمال به دست آوردن > $0,1,2,\dots, 11$ حدسهای درست را در Keno 11 محاسبه کنم و آن را با _Svenska spel_. > علاوه بر این، من می خواهم این نتیجه را با استفاده از هیستوگرام ترسیم کنم. ** برداشت من ** کاری که انجام دادم این است که تابع توزیع احتمال فراهندسی را به صورت زیر تعریف کردم: Urn[good_, bad_, draws_, need_] := ({{خوب},{نیاز}}) ({{بد},{ قرعه کشی - نیاز}})/ ({{خوب + بد}،{ قرعه کشی}}) سپس از این برای محاسبه KenoOdds با استفاده از کد زیر استفاده کردم: KenoOdds = جدول[MatrixForm[ جدول[{g, k, Round[1/N[Urn[g, 70, 20, k]]] - 1}, {k, 0, g}]], {g, 4, 11} ] مشکل این است که کد اول کار نمی کند. تنها چیزی که دریافت می کنم این پیام است نام جعبه ناشناخته (Hold) به عنوان BoxForm برای عبارت ارسال شد. قوانین قالب بندی عبارت را بررسی کنید. اچ
|
تجزیه و تحلیل شرط بندی (Keno) در Mathematica
|
25603
|
من از «FindRoot» برای یافتن راه حل برای یک معادله بزرگ و بسیار نوسانی استفاده می کنم که با استفاده از کدهای دیگر ایجاد کردم. وقتی «FindRoot» را در _Mathematica_ 8 روی مک بوک قدیمی خود با سیستم عامل 10.6، 1 گیگابایت رم اجرا می کنم، شاید 2 ساعت طول بکشد تا راه حلی پیدا کنم، اما می تواند راه حلی پیدا کند. من سعی کردم «FindRoot» را روی همان معادله در Mathematica 9 بر روی رایانه شخصی با استفاده از ویندوز 7 با 6 گیگابایت رم اجرا کنم و حافظه سیستم تمام می شود و خطا را نشان می دهد > حافظه دیگری در دسترس نیست. هسته Mathematica بسته شده است. از برنامه های دیگر خارج شوید و سپس دوباره امتحان کنید. من فقط FindRoot را اجرا می کنم بنابراین نمی توانم کد را تغییر دهم، اما می دانم که چرا حافظه من در ویندوز تمام می شود نه در مک و چگونه می توانم این مشکل را در ویندوز حل کنم؟ آیا فقط تنظیماتی وجود دارد که بتوانم در _Mathematica_ یا ویندوز تغییر دهم؟
|
حافظه FindRoot در ویندوز تمام می شود اما در Mac نه
|
35017
|
من باید برخی از توابع محدود را بهینه کنم و سعی می کنم از NMaximize استفاده کنم. من مشکل زیر را دارم (به کد زیر مراجعه کنید). من از «NMaximize» برای اولین تابع «f1» استفاده میکنم (محدودیتهای «c1» و متغیرها با فواصل شروع «vs1») و آنچه را که میخواهم دریافت میکنم. پس از آن من از «NMaximize» برای تابع «f2» استفاده می کنم (با «c2» و «vs2»). بعد از این بهینه سازی عددی دوم، دوباره همان بهینه سازی را برای «f1» دوباره اجرا می کنم و نتیجه متفاوتی دریافت می کنم، اگرچه فواصل شروع را تغییر نداده ام. میشه لطفا در این مورد توضیح بدید تنها راهی که من برای حل این مشکل پیدا کردم این است که همه چیز را با 'Quit' راه اندازی مجدد کنم، اما شاید شما راه ساده تری برای راه اندازی مجدد فقط دستور 'NMaximize' بدانید. من همچنین سعی کردم «روش» را برای همه بهینهسازیها تنظیم کنم، اما هیچ تفاوتی ایجاد نمیکند، نتایج همچنان متفاوت است. f1 = 1445250/(13229 - 4223 Sqrt[30] (v1 + v2)); c1 = Sqrt[30] + 30 v1 >= 0 && Sqrt[30] + 30 v2 >= 0 && Sqrt[30] + 30 v3 >= 0 && 2 + 45 v2 v3 + 45 v1 (v2 + v3) >= 2 Sqrt[30] (v1 + v2 + v3) && v1 + v2 + v3 <= Sqrt[(2/15)]; vs1 = {{v1، 0، 0.01}، {v2، 0، 0.01}، {v3، 0، 0.01}}؛ f2 = 1445250/(13229 - 8446 Sqrt[30] v1); c2 = 45 v1 <= Sqrt[30] && Sqrt[30] + 30 v1 >= 0; vs2 = {{v1, 0, 0.01}}; NMaximize[{f1, c1}, vs1] NMaximize[{f2, c2}, vs2] NMaximize[{f1, c1}, vs1] Out[8]= {190.206، {v1 -> 0.121716، v2 -> 0.121716، v3 -> -0.0111781}} خارج[9]= {190.206, {v1 -> 0.121716}} در حین ارزیابی In[1]:= NMaximize::cvmit: در 100 تکرار به دقت یا دقت درخواستی همگرا نشد. >> خروجی[10]= {190.253، {v1 -> 0.121759، v2 -> 0.121754، v3 -> -0.0111782}}
|
NMaximize، راه اندازی مجدد
|
40845
|
من در حال حاضر داده ها را با یک متغیر کمکی توزیع شده lognormal شبیه سازی می کنم. من از کد زیر برای بررسی اعداد تصادفی تولید شده (با Mathematica 9) استفاده کردم. slogn2 = انتخاب [RandomVariate[LogNormalDistribution[6, 9], 10000000], # < 10 &]; نمایش[ Histogram[slogn2, 200, ProbabilityDensity]، Plot[PDF[LogNormalDistribution[6, 9], x], {x, 0.0001, 10}, PlotRange -> All, PlotStyle -> Thick], PlotRange -> { {0، 10}، خودکار} ![\] ](http://i.stack.imgur.com/AI6t9.jpg) من یک انحراف غیرمنتظره از PDF پیدا کردم. داده های هیستوگرام بسیار بالاتر از چگالی هستند (تصویر را ببینید). آیا این نشان دهنده یک خطا در تولید اعداد تصادفی است یا چگونه می توان آن را توضیح داد؟
|
RandomVariate[LogNormalDistribution] طبق انتظار کار نمی کند
|
420
|
پس از کشف اوت 2010 که قطر نمودار روبیک 20 است، می خواستم راهی برای تجسم نمودار روبیک ایجاد کنم. از آنجایی که در این نمودار حدود $4.3 \times 10^{19}$ رئوس وجود دارد، ذخیره کل آن امکان پذیر نیست. با این حال، این یک گراف Cayley از یک گروه با 6 مولد است، 6-منظم است و با توجه به هر راس $v$ در نمودار، همسایگی آن $N(v)$ می تواند تولید شود. با استفاده از پروژه تظاهرات ولفرام رومن میدر، سعی کردم راهی برای تجسم این نمودار، یک محله در یک زمان ایجاد کنم. شروع با GraphicsComplex «حل شد»، و عملیات «پیچش»، که به اندازه کافی ساده برای کار کردن است:! .png) من میخواهم نموداری بسازم که همسایگی را نشان دهد، یعنی آن پیکربندیهای مکعب روبیک که میتوان با یک عملیات R، L، F، B، U یا D. لبه مربوط به عملیات بالا باید شبیه این باشد:  من می خواهم سه کار را انجام دهم: * با توجه به یک پیکربندی $ v$، من میخواهم $N(v)$ را با لبههای آن مانند تصویر بالا نمایش دهم * آن را تعاملی کنید، به طوری که وقتی روی یکی از پیکربندیها کلیک میکنم، همسایگی آن خروجی است * مکعب ها را به صورت اشیاء سه بعدی نمایش دهید تا بتوان آنها را چرخاند. قسمت سه بعدی خوب است، اما ضروری نیست. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
تجسم نمودار روبیک
|
9997
|
همانطور که در برنامه زیر نشان داده شده است، q[t] در a را می توان با تعریف ادغام fe1[x] به عنوان Infe1[x] از ادغام جمع آوری کرد، همین امر برای fe2 صادق است. [x]` در «b». اما برای معادله «c»، چگونه می توانم «q[t]» را از آن جمع آوری کنم؟ fe1 /: ادغام[fe1[x_]، x_] := Infe1[x]; fe2 /: ادغام[fe2[x_]، x_] := Infe2[x]; a = ادغام[fe1[x]*q[t]، {x، 0، L1}] b = ادغام[fe2[x]*q[t]، {x، 0، L1}] c = ادغام[fe1[ x]*fe2[x]*q[t]، {x، 0، L1}]
|
نحوه جمع آوری q[t] از ادغام زیر
|
50988
|
من در تعجبم که چگونه کد زیر را سرعت بخشیم تا در واقع برای $n=2$ محاسبه شود: f[n_] := Expand[Sum[FunctionExpand[QBinomial[n, j, q]]*q^(j^2 )، {j، 0، n}]] lhs[n_] := مجموع[(-1)^j*q^(j(5j + 1)/2)، {j، -n، n}] rhs3[a_، b_، c_، d_، e_، g_، h_] := گسترش[q^a - f[1]*q^b*محصول[1 - q^i، {i، c، d}] + f[2]*q^e*محصول[1 - q^i، {i، g، h}]] B[n_] := انجام[ اگر [CoefficientList[lhs[n], q] == CoefficientList[rhs3[a_، b_، c_، d_، e_، g_، h_]، q]، چاپ[{a,b,c,d,e,g, h}]]، {a، 0، 15}، {b، 0، 15}، {c، 1، 5}، {d، 1، 5}, {e, 0,15}, {g, 1, 5}, {h, 1, 5}] یک حلقه Do با این تعداد تکرارکننده ممکن است محاسباتی زیادی داشته باشد، اما باید ساختارهای داخلی وجود داشته باشد که امکان اجرای موثر را فراهم کند. ورودی نمونه «B[2]» خواهد بود. خروجی نمونه «{11،1،1،1،1،2،3}» خواهد بود (که در واقع یک راه حل ممکن است. با این حال، نکته این است که همه راه حل های ممکن را چاپ کنید، بنابراین خروجی واقعی تعدادی از این راه حل ها خواهد بود. لیستها.) ویرایش: میخواهم تاکید کنم که میخواهم رویکردی ببینم که برای **توابع پیچیدهتر برای rhs3[a_، ...] که شامل چند متغیر تکرارکننده بیشتر است کار کند.** بهطور خاص، من می خواهم مقایسه را حداقل تا حدودی سریع برای RHS زیر با $n=3$ انجام دهم (و من آن را با عنوان rhs3 برچسب گذاری می کنم): rhs3[a_، b_، c_، d_، e_، g_، h_، j_، k_، l_، x_، r_، y_] := گسترش[-f[3*x + y]*q^a + f[3*x + r + y]*q^b*محصول[1 - q^i، {i، c، d}] - f[3*x + 2*r + y]*q^e*محصول[1 - q^i، {i، g، h}]] + f[3*x + 3*r + y]*q^j*محصول[1 - q^i، {i، k، l}]] با محدودههای متغیر زیر: `{a, 0, 30}, {b, 0, 25}, {c, 1, 7}, {d, c, 7}, {e, 0, 20}, {g, 1, 7}, { h، g، 7}، {j، 0، 15}، {k، 1، 7}، {l، k، 7}، {x، 0، 5}، {r، -5، 5}، {y، -5، 5}`. این البته درخواست زیادی دارد، اما من می خواهم ماهیت مشکل را به طور کلی برای بازدیدکنندگان آینده بیان کنم.
|
اجرای کارآمدتر برای مقایسه لیست های ضرایب در یک حلقه Do
|
1393
|
چگونه می توانم یک حرف را با یک نقطه بالای آن ارائه کنم؟ من می بینم که \\[DoubleDot] و \\[TripleDot] به راحتی در دسترس هستند، اما در مورد یک نقطه چطور؟ به طور خاص من دنبال نقطه Q هستم که در ترمودینامیک استفاده می شود. اگر کمک می کند، در اینجا پیش زمینه ای در مورد Unicode و Q dot وجود دارد.
|
فرم متنی تک نقطه
|
58717
|
ساده ترین راه برای رسم نمودار با یال های وزن دار، به طوری که رنگ یال با وزن لبه مطابقت داشته باشد، چیست؟
|
رنگ آمیزی لبه های نمودار با توجه به وزن آنها؟
|
50987
|
من یک لیست xlsf با 6 ستون و 1200 ردیف برای تجزیه و تحلیل PCA دارم. PrincipalComponents[xlsf] موارد زیر را به دست میدهد: مولفههای اصلی ماتریس تبدیلهای خطی ستونهای اصلی به ستونهای نامرتبط هستند که به ترتیب کاهش واریانس مرتب شدهاند.
|
اجزای اصلی - چگونه تبدیل های خطی را بدست آوریم؟
|
18384
|
من در اصل دو سوال دارم که هر دو به هم مرتبط هستند. 1) چگونه می توانم یک مقدار را در لیستی از لیست ها تغییر دهم (مشکل مثالی ارائه کردم)؟ 2) چرا کد من کار نمی کند؟ من یک لیست دارم که از تابع Tally در یک فایل متنی ایجاد شده است. نتیجه در زیر نشان داده شده است... tally = {{tree, 5}, {State, 6}, {swimming, 3}, {Began، 2}, {Season، 8} , {نیرو، 2}، {به زودی، 10}، {سه، 4}، {دوم، 14}، {مخلوط، 6}، {رله، 17}، {«جونیور»، 5}، {«دومی»، 3}، {«دانش آموز اول»، 5}، {«مربی»، 2}، {«پرات»، 2}، {«فکر کنم»، 2} , {بستن، 2}، {فکر، 2}، {رویدادها، 8}، {تمام شد، 9}، {فردی، 4}، {جمع آوری، 4}، {افتخارات، 4}، {در کنار، 2}، {سوم، 13}، {نمایش، 4}، {جرو، 2}، {اول، 5} , {جوانان، 2}، {ستاره، 22}، {آزاد، 4}، {دونده، 2}، {زودتر، 2}، {گل زده، 2}، {به ترتیب، 2}، {پایان، 4}، {دوره دوم، 2}، {باز شدن، 3}، {پایان، 2}، {طول عمر، 2} , {بار، 2}، {پست شده، 3}، {نشانها، 2}، {قهرمانیها، 3}، {کنفرانس، 2}، {ضبط شده، 2}، {حیاتی، 2}، {رله، 4}، {مدرسه، 3}، {سوابق، 2}، {کسب شده، 3}، { چهارم، 3}، {کمپین، 2}، {علیه، 5}، {شمال، 6}، {کلرادو، 5}، {کمک کرد، 2}، {آریزونا، 2}، {آیداهو، 2}، {نام، 2}، {آکادمیک، 2}، {کرال پشت، 2}، {پنجم، 3} , {عادی، 2}، {برنده، 2}، {پیروز، 2}، {ششم، 2}، {ریورانچو، 4}، {مدرسه، 2}}; من می خواهم بتوانم رشته ستاره را در لیست پیدا کنم و عدد مرتبط با آن رشته را به 1000 تغییر دهم. من از کد زیر استفاده کردم: tally /. _?Last@(First@# == ستاره &) -> 1000 آن طور که من می خواهم کار نمی کند. مقدار عدد مرتبط با ستاره بدون تغییر باقی می ماند. می دانم راهی برای این کار وجود دارد. من فقط نمی توانم آن را ببینم ... برای هر کمکی از شما متشکرم!
|
چگونه یک مقدار را در لیست لیست ها تغییر دهیم؟
|
51583
|
من نمودارهای تصادفی با ویژگی های مناسب ایجاد می کنم و آنها را در قالب DIMACS صادر می کنم. قبلاً، برای نمودارهای نسبتاً کوچک با مثلاً 60 هزار رأس و ~ 240 هزار یال، «Export» در یک ماشین پیشرفته چند دقیقه طول میکشد. امید من این است که نمودارهای بسیار بزرگتر را در یک زمان معقول صادر کنم. اکنون چگونه این کار را انجام می دهم، g = RandomGraph[DegreeGraphDistribution[Table[8, {60000}]]]; Export[graph.col, g] فایل خروجی یک فایل متنی ساده با خطوط تقریباً $e$ است که $e$ تعداد یالهای نمودار است. چرا «صادرات» اینقدر کند است؟ آیا راهی وجود دارد که بتوانم «صادرات» را سرعت بخشم، یا راه دیگری برای انجام سریعتر این کار وجود دارد؟ نمیتوانم تصور کنم چه چیزی باعث میشود _Mathematica__so_ در استخراج لبههای نمودار و نوشتن آن در یک فایل کند شود.
|
چگونه می توانم سرعت صادرات نمودارها را در قالب DIMACS افزایش دهم؟
|
11031
|
آیا معادلی برای MapIndexed برای قوانین وجود دارد؟ جایگزینی را روی 3 a + 4 b + 21 c + ... در نظر بگیرید. اولین عدد صحیح را می خواهم با 1، عدد صحیح دوم را با 4، و عدد صحیح i'th را با i^2 جایگزین کنم. 1 a + 4 b + 9 c + .... چگونه این کار را انجام می دهید؟ تصور می کنم نوعی جایگزینی نمایه شده مفید باشد. علاوه بر این: من می خواهم از آن برای جایگزینی عباراتی مانند f[a]@f[b]@f[c]@...@f[X] با f[1]@f[2]@f استفاده کنم. [3]@...@f[n]`
|
جایگزینی نمایه شده
|
14632
|
Graphics3D[{ {RGBColor[#], Sphere[#, 1/50]} & /@ Tuples[Range[0, 1, 1/5], 3] } این را می دهد:  حالا می خواهم این یکی را دریافت کنم:  چگونه؟ به همان سادگی که شدنی است. پیشاپیش ممنون
|
چگونه به هر یک از حوزه ها بپیوندیم؟ یا چگونه یک شبکه سه بعدی بسازیم؟
|
39760
|
چگونه می توانم تعاریفی را در داخل ParallelTable ایجاد کنم تا از آنها در خارج استفاده کنم؟ به عنوان مثال، اگر من: ParallelTable[a[i] = i, {i, 1, 3}] را اجرا کنم و بعد از آن، سعی کنم به مقدار 'a[1]' دسترسی پیدا کنم، '1' دریافت نمی کنم. همانطور که من انتظار دارم آیا راهی برای ایجاد تعاریف در ParallelTable وجود دارد تا بتوانم در خارج به آنها دسترسی داشته باشم؟ توجه داشته باشید که کاری که من می خواهم انجام دهم پیچیده تر از مثال بی اهمیت بالا است. اگرچه احتمالاً راهی برای انجام آن بدون ایجاد تعاریف در «جدول موازی» وجود دارد، اما اگر بتوانم این کار را انجام دهم واقعاً زندگی من را آسانتر میکرد.
|
تعاریف داخل ParallelTable؟
|
427
|
اگر فهرستی داشته باشم={3،7،4،5،1} چگونه می توان نتیجه لیست فواصل / محدوده را دریافت کرد = {{1،3}،{3،4}،{4،5}،{5 ,7}}
|
چگونه از یک لیست داده شده فاصله تولید کنیم؟
|
22974
|
بگویید من یک سیگنال F(t) دارم که نشان دهنده تحریک توسط یک پالس است (بنابراین دوره ای نیست و تا دامنه صفر کاهش می یابد). بر اساس این پاسخ، برای مثال، «[دادههای فوریه]» در _Mathematica، خلاف این را فرض میکند. چگونه می توانم مشخص کنم که داده ها دوره ای نیستند تا بتوانم طیف صحیح را دریافت کنم؟
|
FFT گسسته سیگنال غیر تناوبی که توسط پالس کوتاه تحریک می شود
|
28238
|
# چگونه می توانم این نمودار را رسم کنم * * * g1 = جدول[x[i, j], {i, 5}, {j, 5}] // Grid; Rasterize@g1 >  این فلش ها را با ابزار گرافیکی «Ctrl+D» اضافه کردم. به این ترتیب ممکن است تنظیم موقعیت x و فلش ها در یک سطح دقیق دقیق دشوار باشد، همچنین باید فلش ها را موازی کنیم. یک راه این است که مختصات x را تعریف کنیم و سپس از «Graphics» برای افزودن «Text» و «Arrow» استفاده کنیم. . آیا روش/انتخاب خوب دیگری وجود دارد؟ فکر میکنم این میتواند یک کار کلی باشد، زیرا گاهی اوقات ممکن است اشیاء/علامتهای دیگری را روی ماتریس اضافه کنیم. این مورب اعداد فیبوناچی بر روی مثلث پاسکال است   
|
فلش ها را روی ماتریس اضافه کنید
|
33791
|
من معادلات انتگرو دیفرانسیل مانند این دارم: γ = 0.1; κ = 0.15; g = 0.2; δ = 0.2 + 0.6 I; eqns = { x'[t] == -γ x[t] - g Re@z[t]، y'[t] == -κ y[t] + g Re@z[t]، z[t ] == ادغام[(x[τ] - y[τ]) Exp[ -δ (t - τ)], {τ, 0, t}] }; ints = { x[0] == 1, y[0] == 0 }; NDSolve[Join[eqns, ints], {x, y}, {t, 0, 10}] نمیدانم چگونه از _Mathematica_ برای حل آن استفاده کنم یا اینکه اصلاً با استفاده از برخی ترکیبات داخلی قابل حل است توابع؟ حل معادلات انتگرو دیفرانسیل در _Mathematica_ برای من برای مطالعه برخی از مدل های فیزیکی خاص مهم است.
|
آیا Mathematica می تواند معادلات انتگرو دیفرانسیل را حل کند؟
|
48393
|
یکپارچه سازی یک عملکرد درون یابی ساده است. با این حال، حتی برای یک تابع ساده از InterpolatingFunction، Integrate بدون ارزیابی برمی گردد. ifun1 = اول[ u /. NDSsolve[ {u''[t] + u[t] == 0, u[0] == 0, u'[0] == 1}, u, {t, 0, π} ] ] ادغام[ifun1 [t]، {t، 0، π}] ادغام[2*ifun1[t]، {t، 0، π}] «Integrate» قبلی یک «واقعی» را برمیگرداند، دومی، عبارت ارزیابی نشده چگونه می توان انتگرال دوم را به صورت نمادین ارزیابی کرد؟ (در غیر MWE من، _به طور نمادین_ مهم است، زیرا راه حل PDE من دارای دو آرگومان است، که می خواهم تنها یکی از آنها را ادغام کنم، بنابراین «NIintegrate» کار نخواهد کرد.) راه حل باید برای توابع پیچیده تر اعمال شود. همچنین (مثلاً «2*t*ifun1[t]»). اگر راه حلی فقط برای عملکردهایی اعمال شود که به یک خانواده خاص محدود می شوند، مانند «خطی»، باز هم مفید خواهد بود.
|
ادغام یک تابع از یک تابع Interpolating
|
33231
|
چگونه می توانم یک هیستوگرام صاف با مقیاس log-log ایجاد کنم؟ من میتوانم از «Histogram[data، «Log»، «LogCount»]» برای بدست آوردن هیستوگرام log-log استفاده کنم، یا میتوانم از «SmoothHistogram[data]» برای بدست آوردن یک هیستوگرام صاف استفاده کنم، اما آیا راهی برای ترکیب این دو وجود دارد. قابلیت ها؟
|
هیستوگرام صاف مقیاس ورود به سیستم
|
39411
|
در زیر شبکه سه بعدی برای تجسم شبیه سازی QCD شبکه ای است. لطفا به من کمک کنید که چگونه این انجیر را ترسیم کنم. استفاده از Mathematica  بسیار متشکرم.
|
چگونه شکل تجسم QCD شبکه ای را رسم می کنیم؟
|
35463
|
روش استاندارد و قوی برای لولهکشی به/از دستورات خارجی تحت ویندوز این است که یک فایل موقت ایجاد کنید، ورودی را در آن ذخیره کنید، آن را به فرمان لوله کنید و خروجی آن را در فایل دوم ذخیره کنید. در اینجا یک نسخه فلج شده از «RunThrough» داخلی (که روش استاندارد لولهکشی است) وجود دارد که خروجی را برای اهداف آزمایشی حذف میکند و از باز شدن پنجره فرمان جلوگیری میکند (میتوانید تعریف «RunThrough» را بررسی کنید. با حذف ویژگی «ReadProtected» آن). runThrough[comm_String, s_String] := Block[{in = OpenWrite[], out = OpenWrite[]}, WriteString[in, s <> \n]; بستن /@ {in, out}; (* اگر[i > 2040، چاپ[{i, in, out}]]؛ *) بخوانید[! <> comm <> < <> First@in <> > <> First@out]; DeleteFile@First@# & /@ {in, out}]; در مثال زیر فرمان «ver» ویندوز را صدا زدم که به سادگی نسخه سیستم عامل را برمی گرداند، بنابراین اجرای آن بسیار بی ضرر است. مشکل زمانی پیش می آید که این «runThrough» به صورت تکراری اجرا شود. **همیشه دقیق و قابل تکرار در ** `i=2045` در دستگاه من، پیام های خطا شروع به باریدن می کنند. Dynamic@i Table[runThrough[ver, x], {i, 10000}] > > OpenRead::noopen: -- متن پیام یافت نشد -- (C:\...\Mathematica > 9.0.1 \Documentation\English\PacletDB.m) > General::stream: -- متن پیام یافت نشد -- ($Failed) > OpenWrite::noopen: -- متن پیام یافت نشد -- > (C:\Users\...\AppData\Local\Temp\m-49f8c51e-d090-4dc3-87b4-0a5310380f70) > General::stream: $Failed یک رشته، InputStream[ ] یا > OutputStream[ ] نیست. > ... > اگر خط نظر داده شده بدون نظر باشد (من آن را برای همه گذاشتم تا زمان خرابی وابسته به پلتفرم را بفهمند)، می توانم ببینم که فایل out توسط OpenWrite ایجاد نشده است، زیرا نتیجه این است. $شکست خورد. این برای هر دستور خارجی اتفاق میافتد، حتی برای آنهایی که به درستی ورودی یک لوله را میپذیرند، نه فقط بومیهای سیستم عامل مانند «ver». علاوه بر این، به نوعی هسته به هم میخورد، زیرا هر تلاشی پس از پیامها برای دسترسی به مرکز اسناد (به عنوان مثال «F1»--ایجاد یک تابع) یک گفتگو ظاهر میشود: > فایلی که سعی کردید باز کنید پیدا نشد یا نمیتوان یافت. باز شد. آیا این مشکل از «OpenWrite» است یا من به سادگی سعی میکنم خیلی کارها را خیلی سریع انجام دهم و سیستمعامل نمیتواند با «Mathematica» هماهنگی داشته باشد؟ اگر چنین است، چگونه می توانم بر چنین اثرات ناخواسته ای غلبه کنم؟ (هسته تازه، هیچ بسته ای بارگذاری نشده است، Win7 64bit، _Mathematica_ 9.0.1)
|
استفاده از دستور خواندن برای فراخوانی خارجی، دسته فایل را آزاد نمی کند
|
51588
|
در ساده سازی زیر، چرا وقتی از Mathematica خواسته می شود که در نهایت Y-Z را محاسبه کند، صفر نمی شود؟ a = 1 - 4 A Q^2; b = (-972 + 648) A Q^2 + 54; c = 9 - 36 A Q^2; Y = 12 Q/( Sqrt[A] ( 2 - (3 2^(1/3) a )/(Sqrt[b^2 - 4 c^3] + b )^(1/3) - ( Sqrt[ b^2 - 4 c^3] + b )^(1/3)/( 3 2^(1/3) ) )); Z = (4/A) + (3 2^(1/3) a )/(A (Sqrt[b^2 - 4 c^3] + b)^(1/3)) + (Sqrt[b^ 2 - 4 c^3] + b )^(1/3)/( 3 2^(1/3) A); Q = Sqrt [ 3/(16 A)]; Y - Z // FullSimplify (-9 + 4 Sqrt[3] Sqrt[1/A] Sqrt[A])/(2 A) میتوان محاسبه فوق را با دست انجام داد و مشاهده کرد که برای مقدار انتخابی خاص $Q = \sqrt{3/16 A}$ یک $Y = Z = \frac{3}{A}$ دریافت میکند. چرا Mathematica این را نمی بیند؟ * * * * و آیا راهی برای بدست آوردن Mathematica برای تشخیص وجود مقادیر دیگری از $Q$ وجود دارد که در آن $Y = Z$ وجود دارد؟ (.. من این مقدار ویژه $Q$ را با نگاه کردن به معادله برای مدتی پیدا کردم...) * * * بازنویسی مجدد توابع. $Y = \frac{12Q}{\sqrt{A}\sqrt{ 2 - \frac{3 (2^{1/3})a }{(\sqrt{b^2 - 4 c^3 } + b )^{1/3} } - \frac{(\sqrt{b^2 - 4 c^3 } + b )^{1/3} }{3 (2^{1/3})} } }$ $Z = \frac{1}{A} \left (4 + \frac{(\sqrt{b^2 - 4 c^3 } + b )^{1/3} }{3 (2^ {1/3})} + \frac{3 (2^{1/3})a }{(\sqrt{b^2 - 4 c^3 } + b )^{1/3} }\right ) $ در مقادیر انتخابی $Q = \sqrt{\frac{3}{16A} }$ one دارای $a = \frac{1}{4}$ و $b = - \frac{27}{4}$ و $b^2 - 4 c^3 = 0$. همچنین هر زمان که با $b^{1/3}$ مواجه میشوم، آن را به صورت $-3 \times 2^{-2/3}$ مینویسم. با جایگزینی اینها در مورد بالا، $Y = Z = \frac{3}{A}$ بدست میآید
|
نتیجه غیرمنتظره از FullSimplify
|
19168
|
من زمان معقولی را صرف یافتن منشا یک خطا در بخش کد بزرگتر کردم. str = StringToStream[a1;b1;c1]; data1 = ReadList[str, Record, 1]; StringLength[data1] {8} SetStreamPosition[str, 0]; data2 = Read[str, Record]; StringLength[data2] 8 Close[str]; شما نمی توانید با یک {8} محاسبه کنید.
|
چرا من دو نتیجه متفاوت از StringLength دریافت می کنم؟
|
11358
|
من می خواهم یک مثلث سازی Delaunay بر روی داده های سطح پراکنده سه بعدی انجام دهم. خود _Mathematica_ این کار را فقط برای دوبعدی از طریق دستور 'DelaunayTriangulation[]' انجام می دهد، که یک مثلث برای نقاط یک صفحه می دهد. من همچنین بسته MathLink TetGenLink را امتحان کردم، که خود می تواند مثلث سازی Delaunay را برای داده های سه بعدی انجام دهد. مشکل اینجاست که «TetGenDelaunay[]» یک مثلثسازی را از طریق ناحیه داخلی دادهها تولید میکند، اما نمیتوانم ببینم چگونه میتوانم مدیریت کنم که مثلثسازی فقط برای سطح انجام شود (مانند کاری که توسط «DelaunayTri» MATLAB انجام میشود. (این سوال SO را ببینید).
|
مثلث سازی Delaunay برای داده های سطح سه بعدی
|
37339
|
f1 = a x^2 + b x + c + x^3 > (* a x^2+b x+c+x^3 *) f1 /. x -> (x - a/3) // گسترش > (* (2 a^3)/27-(a^2 x)/3-(a b)/3+b x+c+x^3 *) من این را امتحان کردم: f1 /. x -> (x - a/3) // گسترش // جمع آوری[#، x] & > (* (2 a^3)/27+x (b-a^2/3)-(a b)/3+c +x^3 *) f1 /. x -> (x - a/3) // گسترش // جمعآوری[#، x] و // PolynomialForm > (* (2 a^3)/27-(b a)/3+x^3+c+(b-a ^2/3) x *)
|
چگونه می توانم چند جمله ای را بر اساس درجه x$ مرتب کنم
|
47833
|
آیا روش دقیقی برای تعریف تابعی با یک آرگومان اختیاری وجود دارد که به صورت پیش فرض یک دنباله خالی باشد؟ برای مثال، فرض کنید من میخواهم یک پوشش برای «RandomReal» تعریف کنم که به صفر یا یک آرگومان اجازه دهد: myRandom[] := RandomReal[]; myRandom[x_] := RandomReal[x]; من می توانم دو روش فشرده تر برای انجام این کار را ببینم. اولین مورد این است که به هر تعداد آرگومان اجازه دهیم و سپس بررسی کنیم که آیا صفر داریم یا یک: myRandom[x___] := RandomReal[x] /; طول[{x}] ≤ 1; و دیگری استفاده از آرگومان پیشفرض «Sequence[]» است که با «Hold» پیچیده شده است: myRandom[x_:Hold[Sequence[]]] := ReleaseHold[RandomReal[x]]; اما هیچکدام از اینها خیلی منظم به نظر نمی رسند، و ممکن است در برخی موارد (واقع بینانه تر) مشکل ساز یا ناکارآمد باشند. آیا روش معمولی و/یا منظمی برای انجام این نوع کارها وجود دارد؟
|
تابع با آرگومان های صفر یا یک
|
47655
|
این سوال به شدت به این موضوع مربوط می شود: نقشه و اعمال یک تابع در لیست تو در تو. من متوجه شدهام که به جای استفاده از تمام قابلیتهای MMA، به چند ساختار که به راحتی از پسزمینه رویهای مانند استفاده از Table برای تکرار عملکرد while-Do میآیند، چسبیدهام. من اغلب باید با لیست های تو در تو سر و کار داشته باشم: n1 = 3; n2 = 6; n3 = 5; (*مثال*) list1 = جدول[Table[RandomInteger[{-5, 5}, n1], {i, 1, n2, 1}], {j, 1, n3, 1}]; list2 = جدول[جدول[RandomInteger[{-5, 5}, n1], {i, 1, n2, 1}], {j, 1, n3, 1}]; list3 = جدول[جدول[RandomInteger[{-5, 5}, n1], {i, 1, n2, 1}], {j, 1, n3, 1}]; list = {list1, list2, list3}; من معمولاً باید مجموعه ای از توابع را در لیست تودرتو به شرح زیر اعمال کنم: values1 = Table[Min@list1[[i]][[All, #]] & /@ Range[n1], {i, 1, n3} ]؛ مقادیر2 = جدول[Max@list2[[i]][[همه، #]] و /@ محدوده[n1]، {i، 1، n3}]; مقادیر3 = جدول[StandardDeviation@list3[[i]][[همه، #]] و /@ محدوده[n1]، {i، 1، n3}]; values = {values1, values2, values3}; و نتایج را رسم کنید: Grid[{{ListLinePlot[Transpose@values1، PlotStyle -> {Red}، PlotMarkers -> x]، ListLinePlot[Transpose@values2، PlotStyle -> {Green}، PlotMarkers -> y] ، ListLinePlot[Transpose@values3, PlotStyle -> {Blue}, PlotMarkers -> z]}}] **سوال**: چگونه **ALL** کد بالا (از جمله تولید لیست و رسم) را در یک سبک عملکردی (بدون استفاده از جدول) بازنویسی می کنید. به طوری که کارآمد و قابل ارتقا باشد؟
|
برخورد با لیست های تو در تو
|
21240
|
در The Road to Reality نمودارهایی از سطوح وجود دارد که از چگالی متغیر نقاط برای نشان دادن انحنا استفاده می کنند. می توانید چند نمونه را اینجا و اینجا ببینید.   فکر می کنم آنها توسط پنروز کشیده شده اند، اما به نظر من آنها شبیه چیزی هستند که می تواند به راحتی به صورت الگوریتمی تولید شود --- مثلاً از تصویر سطح یک شی 3 بعدی با نور شروع شود. برخی از تلاش های اولیه من در این مورد در زیر. ابتدا، برای یک کره: ImageAdd[#، ColorNegate@ImageEffect[#، {SaltPepperNoise، 0.5}]] و [ Graphics3D[{GrayLevel[.25]، Specularity[White, 1]، Sphere[]}، Lighting - > Neutral, Boxed -> False] // Rasterize]  و برای یک شی پیچیده تر: Binarize@ImageAdd[#، ColorNegate@ImageEffect[#، {SaltPepperNoise, 0.78}]] و [ Graphics3D [{GrayLevel[.25]، Specularity[White, 1]، KnotData[{6، 2}، ImageData]}، Lighting -> Neutral، Boxed -> False]]  من هستم قطعاً در استفاده از تمام توابع پردازش تصویر _Mathematica_ بیتجربه هستم، به خصوص در مقایسه با سایرین در این سایت! من پاسخ های بسیاری را برای این سوال مرتبط می خواندم تا ایده بگیرم. **بنابراین من دو سوال دارم.** اولاً، آیا برخی از شما میتوانید در تولید این نمودارها بهتر از من عمل کنید (مطمئنم که بسیاری میتوانند!)، یا شاید به من در جهت پرباری اشاره کنید؟ دوم، فرض کنید من یک سری فریم از سطوح دارم که با هم یک انیمیشن صاف می سازند. به محض اینکه آنها را Penrose می کنم، انتظار دارم که محل قرارگیری نقاط در فریم ها به نوعی از فریم به فریم لرز شود (اگر مولفه تصادفی در نحوه قرارگیری آنها وجود داشته باشد) و در نتیجه تداوم را به هم بزند. از انیمیشن چگونه می توان این را دور زد؟ من این سوال را پس از خواندن این مطلب در متا با تردید می پرسم. امیدوارم خیلی شبیه به سوالات دیگر یا غیر جالب قضاوت نشود. من شخصاً میتوانم کاربردهای نیمه عملی بسیاری از روشهای خودکار برای تولید نمودارهایی مانند این را ببینم، به عنوان مثال. برای اهداف تصویرسازی پیشاپیش سپاس فراوان
|
ایجاد نقشه های سبک پنروز از سطوح
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.