_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
547
|
_Mathematica_ می تواند از ContourPlot برای ترسیم معادلات دکارتی ضمنی استفاده کند، اما به نظر نمی رسد تابع مشابهی برای ترسیم یک معادله قطبی ضمنی، به عنوان مثال $\theta ^2=\left(\frac{3 \pi }{4} \right)^2 \cos (r)$ بهترین راه برای انجام این کار چیست؟
|
ترسیم یک معادله قطبی ضمنی
|
18158
|
من سعی می کنم با توجه به یک تابع سودمندی، منحنی تقاضا را به صورت عددی ایجاد کنم. تابع تقاضا به این صورت تعریف می شود: تقاضا[UF_, x_, m_, w_, p_] := NArgMax[{UF, {x >= 0, m >= 0, p x + m <= w}}, { x، m}][[1]] در جایی که UF مفید است، x مصرف یک کالا است، w مصرف هر چیز دیگری به دلار است، p قیمت کالا است. به دلار و 'w' بودجه است. محدودیت ها می گویند که مصرف باید غیرمنفی باشد و نباید از بودجه تجاوز کرد. اکنون سعی میکنم منحنی تقاضا را برای یک تابع ابزار بیگناه ترسیم کنم: Manipulate[Plot[Demand[5 Sqrt[x] + m, x, m, w, p], {p, 1, 10}], { w, 1, 100}] این بسیار کند است. من چه غلطی می کنم؟
|
مشکل بهینه سازی به ظاهر ساده کند است
|
7538
|
من یک برنامه سی شارپ دارم که داده های سه بعدی دارد که می خواهم آن را رسم کنم. کنترلها در سی شارپ برای مدلسازی سطح، به تجربه من، نسبتاً محدود هستند. میخواهم از برنامه سی شارپ من، دادههای مش نقطهای سهبعدی را به «Plot3D» Mathematica بفرستد و نتیجه را به صورت winform یا یک صفحه جلویی دیگر (نوتبوک؟) نمایش دهد. اساساً، هدف من استفاده از Mathematica به عنوان یک ابزار تجسم داده های تعمیم یافته از برنامه های C# است. تا کنون، من توانسته ام یک فایل تصویری از Mathematica ایجاد کنم که آن را در یک کنترل «MathPictureBox» قرار داده ام که روی یک winform قرار دارد. با این حال، من تعاملی را که هنگام استفاده از «Plot3D» از یک نوت بوک به دست می آورید، می خواهم. آیا این امکان پذیر است؟
|
استفاده از Mathematica به عنوان جلویی تجسم داده برای برنامه های Net؟
|
34634
|
من سعی می کنم (الف) کدام کشورها وابستگی دارند (ب) و فهرستی از کشورهایی که خود را وابستگی می دانند (ج) و فهرستی از کشورهایی که خود را وابستگی نمی دانند. * * * بسیار خوب، بنابراین برای پیدا کردن کشورهایی که وابستگی دارند (قسمت الف) من CountryData را وارد می کنم[Countries, Dependencies] اما این خروجی به من {} را در سراسر لیست با نام 10 یا چند کشور می دهد، که من مطمئن نیستم درست باشد * * * برای بخش ب، برای یافتن کشورهایی که خود را وابسته می دانند، من این موارد را دارم: [نقشه[CountyData[#Dependencies]&]] را برای این بخش، مطمئن نیستم چه چیز دیگری را از دست داده ام. * * * من در قسمت b گیر کردم، بنابراین فکر می کنم این قسمت شبیه قسمت c است.
|
چیزی در ورودی من برای وابستگی های CountryData وجود ندارد
|
29608
|
این مثال برای تعریف InverseFunction در اولین آرگومان یک تابع f = Function[{##} / کار می کند. {x_, y_} :> بتا[x, y] - x + y]; g = تابع معکوس[f, 1, 2]; g[3, 4] (*Root[{1 + Beta[#1, 4] - #1 &, 1.17659010788279817113535497590}]*) N[%] (* 1.17659 *) هنگام تغییر تعریف «f» برای استفاده از « x_Integer به جای «x» دیگر f = کار نمی کند تابع[{##} /. {x_Integer، y_Integer} :> Beta[x, y] - x + y]; g = تابع معکوس[f, 1, 2]; g[3, 4] InverseFunction ارزیابی نشده[{##1} / را برمیگرداند. {x_Integer, y_Integer} :> Beta[x, y] - x + y &, 1, 2][3, 4] چگونه میتوان «InverseFunction» را روی توابعی که با محدودیتهایی در آرگومانهای آن تعریف شدهاند کار کند؟ من به ConditionalExpression نگاه کردم اما نتوانستم نحوه استفاده از آن را در اینجا بیابم. نسخه 9.01 در ویندوز
|
چگونه InverseFunction را بر روی تابع تعریف شده با محدودیت در آرگومان ها کار کنیم
|
56047
|
مشکل من اینجاست: من دو لیست بسیار بزرگ از فواصل دارم (به تعداد زوج به شکل {{نقطه شروع، نقطه پایان}، ...، {نقطه شروع، نقطه پایان} ذخیره شده است. `)، و من نتیجه تلاقی آن لیست ها را می خواهم. در اینجا یک مثال آمده است: intervalsA = {{1, 2}, {3, 4}, {5, 7}, {8, 8.5}}; فواصل B = {{1.5، 3.5}، {4.1، 6}، {9، 10}}؛ نتیجه مورد انتظار این است: «همپوشانی = {{1.5، 2}، {3، 3.5}، {5، 6}}؛» من سعی کردم از «Interval»، «IntervalUnion» و «IntervalIntersection» استفاده کنم، اما هیچ چیز جواب نداد. تنها روش کاری که من پیدا کردم از توابع Piecewise استفاده می کند که در آن هر بازه به صورت 1 تنظیم می شود. با ضرب دو تابع تکه ای، چیزی شبیه به تقاطع دارم، اما راه حل بسیار ناکارآمد است. امیدوارم به اندازه کافی واضح و دقیق باشم.
|
تقاطع لیست های فواصل متمایز
|
25952
|
یک سرور در حال کار است که من می خواهم از آن به عنوان یک هسته راه دور استفاده کنم. من از طریق ترمینال به آن دسترسی دارم (سرور Red Hat، کلاینت من ویندوز 7 را اجرا می کند). من نمی دانم که آیا هسته تنظیم شده است یا نه، بنابراین می خواهم این را بررسی کنم. با این حال، من نمی دانم چگونه این بررسی را در ترمینال انجام دهم. همه راهنماهایی که تا کنون دیده ام به قسمت جلویی نیاز دارند. بنابراین، آیا راهی برای پیکربندی یک هسته راه دور از طریق ترمینال وجود دارد؟
|
پیکربندی هسته از راه دور از طریق ترمینال در لینوکس
|
38294
|
من می خواهم معادله ای را به صورت عددی حل کنم که شامل یک تابع عددی است که با برازش برخی داده ها ساخته شده است: داده := {{0, 1}, {1, 1}, {.2, 3}, {.4, 5}, { .6، 2}}; try[x_?NumberQ, y_?NumberQ] := (auy = y; solution = FindFit[data, A (aux - auy) + B Exp[aux - auy], {A, B}, aux]؛ myFit[aux_ ?NumberQ] = (A (aux - auy) + B Exp[aux - auy]) /. Return[myFit[x]]) NSolve[y - try[1, y] == 0, y] با این کد امتحان کردم اما کار نمی کند (خطاهای مختلف). آیا کسی می داند چگونه به من کمک کند؟ پیشاپیش از شما متشکرم
|
با تابع عددی حل کنید
|
3585
|
من یک لیست تودرتو دارم {a، b، {c، d}، e، {f، {g، h}}} که میخواهم آن را به شکلی جادویی به {{1،a}، {2،b} تبدیل کنم، {{3,c}, {4,d}}, {5,e}, {{6,f}, {{7,g}, {8,h}}}} این فقط یک دنباله ساده است هر عنصر بدون توجه به از عمق به طور کلی نمی توانم راه ساده ای برای انجام این کار فکر کنم. مغز رویهای سرسختانه من مدام به حلقهها و بازگشت فکر میکند، اما مطمئن هستم که شما انواع عملکردی تر، ترفند بسیار بهتری در آستین خود دارید.
|
شماره گذاری متوالی یک لیست تودرتو
|
45893
|
من باید این معادله را حل کنم. v'[t] + v[t] == 1/(1 + Exp[-v[t]]) من سعی کردم آن را با استفاده از روش RungeKutta که در آموزش Wolfram توضیح داده شده حل کنم (http://reference.wolfram.com/mathematica /tutorial/NDSolvePlugIns.html#51030643) اما، من برخی از خطاها را دریافت می کنم. میخواستم بدونم کسی میتونه کمکم کنه تا خطا رو اصلاح کنم. من هنوز در تلاشم تا آن را بفهمم. از هر کمکی قدردانی کنید. با تشکر CRK4[][گام[rhs_, h_, t_, x_, xp_]] := ماژول[{k0, k1, k2, k3}, k0 = h xp; k1 = h rhs[t + h/2، x + k0/2]; k2 = h rhs[t + h/2، x + k1/2]; k3 = h rhs[t + h، x + k2]; (k0 + 2 k1 + 2 k2 + k3)/6] CRK4[___][StepInput] = {F[T، X]، H، T، X، XP}؛ CRK4[___][StepOutput] = XI; CRK4[___][DifferenceOrder] := 4 CRK4[___][StepMode] := یک = NDSolve[{v'[t] + v[t] == 1/(1 + Exp[-v) ثابت شد [t]])، v[0] == 1}، v، {t، 0، 100}، روش -> CRK4] اما، این می دهد یک خطا من در واقع می خواهم نمودار V در مقابل t را رسم کنم.
|
کمک به حل معادله با روش RungeKutta
|
23601
|
معادله لاپلاس معادله ای بر روی یک اسکالر است که در آن با توجه به مقدار اسکالر روی مرزها (شرایط مرزی)، می توان مقدار اسکالر را در هر نقطه از منطقه در داخل مرزها تعیین کرد. در ابتدا، استفاده از «NDSolve» را در نظر گرفتم، اما متوجه شدم که نمیدانم چگونه شرایط مرزی را به درستی مشخص کنم. در مثال زیر، مرز من مربعی با مقدار 0 در امتداد مرز بالا، مرز چپ و راست و 1 در امتداد مرز پایین است. به طور متناوب، راه حل های معادله را می توان از طریق روش آرامش تقریبی کرد. در این روش، منطقه به یک شبکه تقسیم میشود، که مربعهای شبکه در امتداد مرز به شرایط مرزی (ثابت) اختصاص داده میشوند، و مقدار مربعهای شبکه در داخل مرز به طور مکرر با اختصاص مقادیر میانگین (در زمان قبلی) محاسبه میشود. - مرحله) از چهار مربع شبکه مجاور آن. کد فعلی من به شرح زیر است localmeaner = Mean@{#1[[#2 - 1, #3]], #1[[#2 + 1, #3]], #1[[#2, #3 - 1 ]]، #1[[#2، #3 + 1]]} &; relaxer = ({#[[1]]}~پیوستن به جدول[ {#[[j, 1]]}~پیوستن به جدول[localmeaner[#, j, i], {i, 2, ابعاد[#][ [2]] - 1} ]~ Join~{#[[j، ابعاد[#][[2]]]}، {j، 2، ابعاد[#][[1]] - 1}]~پیوستن~{#[[ابعاد[#][[1]]]}) &; matrixold = Append[ConstantArray[0, {41, 40}], ConstantArray[1, 40]]; (*ماتریس تست که شرایط مرزی را به صورت 0 در مرزهای بالا، چپ و راست و 1 در مرز پایین تثبیت می کند*) tempmatrix = Nest[relaxer, matrixold, 300]; (*ماتریس پس از 300 استراحت*) 'localmeaner' تابعی است که میانگین چهار مربع شبکه مجاور یک مربع را می گیرد. Relaxer تابعی است که مقادیر مرزی را حفظ می کند اما در غیر این صورت localmeaner را بر روی هر یک از سلول های شبکه اعمال می کند تا مقادیر جدید آنها را بر اساس میانگین چهار سلول شبکه مجاور آن تولید کند. > آیا راه سریع تری برای یافتن راه حل عددی برای معادله لاپلاس > با توجه به شرایط مرزی خاص وجود دارد؟ به عنوان یک نقطه جالب، میتوان راهحل را بهصورت «ArrayPlot[tempmatrix*1., ColorFunction -> «Rainbow»]» ترسیم کرد که در نتیجه تصویر زیر را بهدست میآورد که به فرد کمک میکند تا نتایج را تجسم کند.  نکته: من قصد دارم این راه حل را به تقریب هایی که می توانند در مختصات قطبی، مختصات دکارتی در سه بعدی و کروی کار کنند گسترش دهم. مختصات، بنابراین من امیدوارم که پاسخ ها می توانند به همان اندازه کلی باشند.
|
بهینه سازی حل معادله لاپلاس عددی
|
27772
|
من میخواهم توابع خود را ترسیم کنم، اما به نظر نمیرسد که بفهمم چه مشکلی دارد. من هم می خواهم بتوانم آن را متحرک کنم. N0 = 4; μ = 2; ϵ = 5 دیوانه = صاف کردن[ پیوستن به[ جدول[x[i, j]''[t] == ϵ*(1 - x[i, j][t]^2)*x[i, j]'[ t] - x[i، j][t] + μ*(x[i + 1، j][t] + x[i، j + 1][t] - 4*x[i، j][t ] + x[i - 1، j][t] + x[i، j - 1][t])، {i، 1، N0 - 1}، {j، 1، N0 - 1}]، {جدول[ x [i، 0]''[t] == -x[i، 0][t] + ε*(1 - x[i، 0][t]^2)* x[i، 0]'[ t ] + μ*(x[i، 1][t] + x[i + 1، 0][t] - 4*x[i، 0][t] + x[i - 1، 0][t] + x [i، N0][t])، {i، 1، N0 - 1}]، جدول[ x[i، N0]''[t] == ε*(1 - x[i، N0][t] ^2)*x[i، N0]'[t] - x[i، N0][ t] + μ*(x[i + 1، N0][t] + x[i، 0][t] - 4*x[i، N0] [t] + x[i - 1، N0][t] + x[i، N0 - 1][t])، {i، 1، N0 - 1}]، جدول[x[0، j]'' [t] == ϵ*(1 - x[0، j][t]^2)*x[0، j]'[t] - x[0، j][t] + μ*(x[1، j][t ] + x[0، j + 1][t] - 4*x[0، j][t] + x[N0، j][t] + x[0، j - 1][t])، { j، 1، N0 - 1}]، جدول[ x[N0، j]''[t] == ε*(1 - x[N0، j][t]^2)*x[N0، j]'[t] - x[ N0، j][ t] + μ*(x[0، j][t] + x[N0، j + 1][t] - 4*x[N0، j][t] + x[N0 - 1 ، j][t] + x[N0، j - 1][t])، {j، 1، N0 - 1}]، x[0، 0]''[t] == ε*(1 - x[ 0، 0][t]^2)*x[0، 0]'[t] - x[0، 0][t] + μ*(x[1، 0][t] + x[0، 1 ][t] - 4*x[0، 0][t] + x[N0، 0][t] + x[0، N0][t])، x[N0، 0]''[t] == ε*(1 - x[N0، 0][t]^2)*x[N0، 0]'[t] - x[N0، 0][t] + μ*(x[0، 0][t] + x[ N0، 1][t] - 4*x[N0، 0][t] + x[N0 - 1، 0][t] + x[N0، N0][t])، x[0، N0]''[t] == ε* (1 - x[0، N0][t]^2)*x[0، N0]'[t] - x[0، N0][t] + μ*(x[1، N0][t] + x[0، 0][t] - 4*x[0، N0][t] + x[N0، N0][t] + x[0، N0 - 1][t])، x[N0، N0]''[t] == ε* (1 - x[N0، N0][t]^2)*x[N0، N0]'[t] - x[N0، N0][ t] + \[Mu]*(x[0، N0][ t] + x[N0، 0][t] - 4*x[N0، N0][t] + x[N0 - 1، N0][t] + x[N0، N0 - 1][t])، x[0، 0][ 0] == 1، x[0، 0]'[0] == 0.5، x[N0/2، N0/2][0] == 0، x[N0/2، N0/2]'[ 0] == 0}، جدول[x[i، j]'[0] == 0، {i، 1، N0/2 - 1}، {j، 0، N0}]، جدول[x[i، j][0 ] == 0، {i، 1، N0/2 - 1}، {j، 0، N0}]، جدول[x[i، j]'[0] == 0، {i، N0/2 + 1، N0}، {j، 0، N0}]، جدول[x[i، j][0] == 0، {i، N0/2 + 1، N0}، {j، 0، N0}] , جدول[x[N0/2, j]'[0] == 0, {j, 0, N0/2 - 1}], جدول[x[N0/2, j][0] == 0، {j، 0، N0/2 - 1}]، جدول[x[N0/2، j]'[0] == 0، {j، N0/2 + 1، N0}]، جدول[x[ N0/2، j][0] == 0، {j، N0/2 + 1، N0}]، جدول[x[0، j][0] == 0، {j، 1، N0}]، جدول[x[0، j]'[0] == 0، {j، 1، N0}]]]; moo = NDSolve[دیوانه، جدول[x[i، j]، {i، 0، N0}، {j، 0، N0}]، {t، 100}] امتیاز = جدول[{i، j، x[i ، j][t]} /. moo, {i, 0, N0}, {j, 0, N0}] Animate[ListPointPlot3D[points], {t, 0, 100 }, AnimationRate -> 2, AnimationRepetitions -> 2, AnimationRunning -> False]
|
ترسیم نمودار سه بعدی با توابع درونیابی
|
57752
|
من یک مجموع تکراری از $k=0$ تا $k=n$ دارم که در آن مجموع حاصل چند جمله ای درجه $n$ است. من میخواهم ریشه عددی این چند جملهای را با استفاده از FindRoot پیدا کنم، از $x_0$ شروع میکنم، جایی که ریشه مورد نظر من به مقداری همگرا میشود. با این حال من فقط این $x_0$ را برای $n \sim 60$ کوچک می دانم. سپس FindRoot یک $x_0$ دقیق تر به من می دهد و من می توانم از آن برای پیدا کردن ریشه $n=65$ استفاده کنم. سپس از این ریشه به عنوان $x_0$ برای $n=70$ و غیره استفاده میکنم. با این حال، من فقط میتوانم هر بار $n$ را با $5$ افزایش دهم زیرا نمیدانم ریشه کجا همگرا میشود و آیا من $ را افزایش میدهم. n$ با بیشتر، FindRoot شروع به یافتن ریشه های دیگری می کند که می دانم ارزش مورد نظر من نیستند. چگونه می توانم آن را به گونه ای تنظیم کنم که بتوانم روی $n=300$ اجرا کنم، به عنوان مثال، جایی که FindRoot از ریشه ای که تکرارهای $5$ پیش پیدا شده است به عنوان $x_0$ استفاده می کند؟ این یک نمونه است: max=90; f[[0]]=1; برای[n=1,n<=max,n=n+1, f[[n]]=جمع[f[[k]]ضریب[S,y^k],{k,0,n}]] ; MySum=Sum[f[[i]],{i,0,max}] FindRoot[MySum,{x,x_0},WorkingPrecision->7] که در آن $S$ مقداری چند جمله ای $S(x,y)$ است
|
تکرار ریشه را پیدا کنید
|
59235
|
من یک تصویر دارم که میخواهم آن را در پسزمینه یک طرح قرار دهم و آن را به گونهای گسترش دهم که کل منطقه طرح را پوشش دهد. با این حال، نسبت تصویر با نسبت تصویر مطابقت ندارد و «Inset» از کشش تصویر خودداری میکند. image = Image@Map[ColorData[SunsetColors]، جدول[(y - x^2 + 1)/2، {y، Reverse@Range[0، 1، 0.02]}، {x، 0، 1، 0.01 }]، {2}]؛ ContourPlot[y - x^2, {x, 0, 1}, {y, 0, 1}, ContourShading -> None, Prolog -> Inset[image, {0, 0}, {0, 0}, {1 , 1}]]  در مستندات «Inset» آمده است: > * اگر اندازه به صورت $\{w,h\}$ داده شود، آنگاه هر شی $\mathit{obj}$ که نسبت ابعاد آن ثابت نباشد، به صورت افقی یا عمودی کشیده می شود تا دقیقاً در یک $w\ قرار گیرد. برابر h$ مستطیل. > > * اگر $\mathit{obj}$ یک شی با نسبت ابعاد ثابت باشد، اگر جهتی وجود داشته باشد که شی > باید کشیده شود تا دقیقاً جا بیفتد، فضای خالی > در هر دو طرف به طور مساوی باقی خواهد ماند. > > آشکارا Inset فکر می کند که تصویر یک شی با نسبت تصویر ثابت است. چگونه می توانم این را دور بزنم؟
|
تغییر اجباری در نسبت ابعاد تصویر Inset
|
28506
|
**به روز رسانی 6:** پس از تماس با پشتیبانی فنی Wolfram، به من توصیه شد که تغییر زمان بندی واردات فریم به فریم را می توان با خواندن در پشته فریم از فریم به فریم با دستورات: data[[k]] = حذف کرد. Import[multiframe.tiff, {ImageList، k}] or data[[k]] = Import[multiframe.tiff, {GraphicsList, k}] پاسخ من این بود: اگر یک اسکریپت ساده مانند این بنویسیم: StackDepth = Import[...\\data.tif، ImageCount] data = Array[0 &, StackDepth]; TimeArray = آرایه[0 &, StackDepth]; برای[i = 1، i <= StackDepth، i++، FrameStartTime = AbsoluteTime[]; data[[i]] = وارد کردن[...\\data.tif, {GraphicsList, i}]; FrameEndTime = AbsoluteTime[]; TimeArray[[i]] = FrameEndTime - FrameStartTime; Print[i، ، TimeArray[[i]]]; ]؛ برای یک پشته 10000 فریم، که در آن فریمهای جداگانه دارای ابعاد {256،256} هستند، ~0.85 ثانیه زمان وارد کردن هر فریم داریم (به این معنی که بارگذاری در همه فریمها 10^4*0.85 ثانیه تا 2.5 ساعت طول میکشد. بنابراین زمان بارگذاری در واقع بیشتر از استفاده از داده است[[i]] = Import[...\data.tif];. همچنین، اگر ما یک پشته 5000 فریمی را امتحان کنیم، زمان بارگذاری ~ 0.5 ثانیه ای داریم. متوجه شدم که نیم ساعت یا بیشتر طول می کشد تا بتوانم یک فایل TIF $/تقریباً 1.86 $ گیگابایتی شامل دقیقاً 15000 تصویر با 256 x وارد کنم. 256 پیکسل (از طریق دستور Import[])، در حالی که فقط چند ثانیه طول می کشد تا همان فایل در برنامه ای مانند ImageJ بارگذاری شود. من امیدوارم که بفهمم چرا این اتفاق می افتد، و اگر کاری می توانم در مورد آن انجام دهم، به دلیل دستگاهی که برای گرفتن تصاویر استفاده می کنم، بسیار مفید خواهد بود برای وارد کردن فایل ها در این فرمت TIF. با این اوصاف، به نظر نمی رسد امتحان فرمت های تصویر دیگر مانند PNG کمکی کند. * * * به عنوان مثال، من دقیقاً فایل TIF مورد استفاده خود را که دوباره پشته ای با دقیقاً 15000 تصویر است که هر کدام از یک شبکه {256، 256} پیکسلی تشکیل شده است را در پوشه dropbox زیر آپلود کرده ام: https: //www.dropbox.com/s/1xdztnk4iykjabb/ExampleTIF.tif (برای بازیابی فایل، کلیک کنید دانلود در گوشه سمت راست بالا). اولین فریم {256، 256} فایل TIF (اندازه $\حدود 128 دلار کیلوبایت) را میتوانید در اینجا پیدا کنید: https://www.dropbox.com/s/o85s74rdi33hq76/frame1.tif (متاسفانه باید تصویر را دانلود کنید تا آن را ببینید، زیرا به نظر می رسد پیش نمایش خراب است). من زمان بندی کردم که 1528.1894075 ثانیه (حدود 25 دقیقه و 28 ثانیه) طول می کشد تا پشته کامل TIF با دستور بارگذاری شود: data = Import[E:\\data\\ExampleTIF.tif]; زمان بارگیری که من برای تک فریم مشاهده میکنم به نظر میرسد $\تقریباً 24$ میلیثانیه است، که به این معنی است که پشته کامل باید در $24$ میلیثانیه $\times 15000$ فریم $\تقریباً 6 $ دقیقه بارگیری شود. زمان بارگذاری 24 دلاری میلی ثانیه ای برای هر فریم به خودی خود بیش از حد به نظر می رسد بدون اینکه عامل کاهش سرعت 4 تا 5 برابر در هر فریم هنگام بارگذاری پشته کامل در نظر گرفته شود. چرا ImageJ، LabVIEW و غیره بسیار سریعتر از Mathematica است؟ من می توانم پشته کامل را در کمتر از 30 ثانیه با هر یک از این برنامه ها بارگیری کنم. * * * من قبلاً این سؤال را اینجا پرسیدم: تسریع واردات TIF بدون مثال صریح. متأسفانه من اطلاعات ورود به حساب کاربری خود را از دست دادم و نتوانستم سؤال قدیمی را به روز کنم. * * * **به روز رسانی 5:** در بخش نظرات، سایمون وودز نوشت: برای اینکه ببینید Import واقعاً با این توابع چه کاری انجام می دهد، می توانید یک ردیابی مانند این انجام دهید: با[{syms = Alternatives @@ Symbol /@ Names [*` _TIFF_ ]}، Trace[Import[frame1.tif]، syms، TraceInternal -> True]] در اینجا نتیجه آن تجزیه و تحلیل ردیابی: {{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{{Image`ImportExportDump`ImageFrameCountTIFF[E:\\data\\ExampleTIF.tif ]، 15000}}}، {{{Image`ImportExportDump`ImageReadTIFF[E:\\data\\ExampleTIF.tif]، {IMAGES FROM TIFF STACK HERE}}}}}}}}}}}}}}} }}}}}}}}}}}}}} همانطور که به وضوح مشاهده می شود، Image`ImportExportDump`ImageReadTIFF، که همان تابعی است که من رفتار آن را در زیر تحلیل کردم، برای وارد کردن پشته TIFF استفاده می شود. Image`ImportExportDump`ImageReadTiledTIFF[] & Image`ImportExportDump`ImageReadTileTIFF[] توابع مرموز باقی می مانند. * * * **بهروزرسانی 4:** به نظر میرسد برخی ابردادهها برای پشته TIFF من وجود دارد. اجرای دستور: Import[E:\\data\\ExampleTIF.tif، Table] برمیگرداند: {{II*\.00ü, \.02\.00Andor، SOLIS\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\.00\\. 00\.00\.00\.00\.00\.00t\.0e\.0fB}، {`}، {l}، {i}، {å\.0eÕ \.08}، {P\.10%\.0e0\.11\.10I\.0f\.06\.11L\[RawEscape]42O<\ \[تقسیم])»\.19Â\.0f Í\.10}، {æ ½}، {}، {T}، {õ\.11g}، {\.0e1\.0f\.02\.11Þ\.10Y\.10â\.11\ \.1c\.11]\.15l\.1dG44É%s\. 15 \.12L\.0f}، {\.10õ}، {}، {\.0f>\.0e\.1d\.12Ç Å\.10ç\.0e\.1c\.0fç\.0fý\.
|
واردات آهسته پشته های تصویر TIF چند گیگابایتی
|
51446
|
من باید تابعی از دو پارامتر را به حداقل برسانم که دو خروجی استرس را می دهد «{A,B} = f[tau,mu]». چگونه می توانم (حتی تقریباً)، جبهه پارتو را برای این مشکل تخمین بزنم؟ (یعنی اگر اشتباه نکنم مجموعه (tau,mu) که خروجی های آن (A,B) پارتو بهینه است. یعنی شما نمی توانید A یا B را بدون افزایش دیگری بهبود بخشید. .) آیا می تواند فقط یک نقطه باشد؟ (فقط بدانید، f یک قطعه شبیه سازی بزرگ و طولانی است که بر اساس چندین مجموعه داده است، و هنوز (پس از کار سخت بهینه سازی، کامپایل و موازی سازی) چیزی حدود 1 یا 2 ثانیه طول می کشد تا یک امتیاز بدست آورید. بنابراین، من فکر می کنم هر روش تخمینی _ خشن_ کافی باشد :) همین است، ممنون بچه ها! -- یاگو-لیتو
|
چگونه می توانم جبهه پارتو را در مسئله بهینه سازی چندهدفه خود تخمین بزنم؟
|
39232
|
ساده ترین راه برای رسم نمودار از چندین متغیر چیست؟ به عنوان مثال: من می خواهم چیزی شبیه به این ترسیم کنم: Plot[{x^0,x^1,x^2,x^3,x^4,x^5,x^6}, {x, 0, 10} ] با استفاده از یک دستور ساده مانند این: Plot[x^n, {x, 0, 10}, {n, 0, 6}] (من متوجه شدم که این از نظر نحوی صحیح نیست، اما امیدوارم به شما کمک کند. موضوع را توضیح دهید.)
|
رسم با متغیرهای متعدد
|
59457
|
این مثال را در نظر بگیرید: lis1 = {a, b, c}; lis1[[2]] = دنباله[e, f]; lis1 (*{a, e, f, c}*) lis1[[2]] (*e*) lis1[[2]] = دنباله[g, h]; lis1 (*{a, g, h, c}*) به نظر میرسد موقعیت 2 در lis1 هنوز سر Sequence دارد، اما هیچ علامتی از Sequence در شکل کامل lis1 وجود ندارد. کسی می تواند توضیح دهد که چرا این اتفاق می افتد؟
|
رفتار عجیب ست و پارت وقتی به یک سکانس داده می شود
|
55819
|
عبارت زیر به من اجازه می دهد تا مقدار 'x' و 'y' را استخراج کنم: {x, y, u, v} /. فهرست #2 و @@[به حداقل رساندن[{x - 2 y^2، 1500 >= x >= y >= 0}، {x، y}]، فهرست[FindRoot[{v - Sin[u] == 0 , v + u == 30}, {u, 0}, {v, 20}]]]~ Flatten~1 از سوی دیگر، این عبارت به من اجازه می دهد تا مقدار u و v {x، y، u، v} /. فهرست #3 و @@[به حداقل رساندن[{x - 2 y^2، 1500 >= x >= y >= 0}، {x، y}]، فهرست[FindRoot[{v - Sin[u] == 0 , v + u == 30}, {u, 0}, {v, 20}]]]~ Flatten~1 من می خواهم 4 مقدار را به طور همزمان استخراج کنم و تغییری در کد، شما می دانید `{x,y,u,v} = {1500, 1500, 30.675, -0.674984}` آیا کسی می داند چگونه این کار را انجام دهد؟ با تشکر
|
جایگزینی بیش از یک عنصر از یک فهرست فرعی
|
34098
|
من در حال تلاش برای یک نمودار ساده هستم که میخواهم نشانگرهای مجانبی را به آن اضافه کنم: Module[{p, g}, p = Plot[1/Sqrt[1 - x^2/4], {x, -2, 2}, PlotRange -> {{-2.2، 2.2}، {0، 5}}]; g = گرافیک[{خط[{{2، 0}، {2، 5}}]، خط[{{-2، 0}، {-2، 5}}]}]; {p, Show[g, p]}] فقط با طرح، علامت تیک خود را میگیرم  با این حال، وقتی طرح و جفت خط:  علامت های تیک روی محورهای من ناپدید می شوند؟ توجه داشته باشید که حتی تیکهای عمودی هم از بین رفتهاند، بنابراین این مسئله مربوط به حذف آنها از تصویر ترکیبی نیست.
|
هنگام ترکیب Plot با گرافیک، تیکهای Plot ناپدید میشوند
|
35324
|
من سعی کردم انتگرال زیر را محاسبه کنم: انتگرال [Sqrt[x] Exp[-(x - a)^2]، {x، 0، ∞}، فرضیات -> a > 0] 1/(4 Sqrt[a]) I E^(-(a^2/2)) π( a^2 BesselI[-(1/4)، a^2/2] - (1 + a^2) BesselI[1/4، a^2/2] + a^2 (BesselI[3/4، a^2/2] - BesselI[5/4، a^2/2])) این بدیهی است که نادرست است، زیرا قانون $a \ فلش سمت راست 0.3$ $-0.37\mathrm{i}$ را به دست می دهد، در حالی که نتیجه صحیح به دست آمده از «NIntegrate» 0.907$ است. من دو سوال دارم: 1. کسی جواب صحیح را می داند؟ و شاید مهمتر از آن، 2. آیا کسی ایده ای دارد که چرا چنین انتگرال ساده منجر به خروجی کاملاً نادرست می شود؟ برای من ناراحت کننده است که این برنامه می تواند نتایج نادرستی را بدون هشدار به کاربر ارائه دهد. در این مورد، پاسخ بدیهی است که اشتباه بود، اما در مورد عبارات پیچیدهتر چطور؟ توجه: حذف گزینه فرض ها همچنان همان نتیجه نادرست را به همراه دارد.
|
نتیجه نادرست از Integrate
|
6563
|
آیا میانبری برای درج «CounterBox» در حالت تایپ در حالت متنی وجود دارد؟ من هنوز به طور گسترده از آنها استفاده نکرده ام اما می توانم آنها را در آینده نزدیک پیش بینی کنم و روش فعلی درج آنها کمی دردناک است. روش فعلی این است: با باز کردن یک نوت بوک جدید شروع کنید. یک سلول متنی با محتوای زیر ایجاد کنید: > شمارنده فعلی عنوان: XXX. XXX را انتخاب کنید و به «درج > شمارهگذاری خودکار...» بروید. این به شما چند گزینه می دهد. برای Counter آن را همانطور که هست بگذارید (عنوان). و This counter object را انتخاب کنید. پس از کلیک روی OK اکنون XXX با 0 جایگزین می شود زیرا تعداد فعلی سلول های عنوان 0 است. اگر اکنون یک سلول عنوان بالاتر از سلولی که ایجاد کرده اید ایجاد کنید، آن 0 به 1 تبدیل می شود. رابط کاربری گرافیکی از من میپرسد چه شمارندهای را وارد کنم. چیزی که من دوست ندارم این است که همیشه به «درج > شمارهگذاری خودکار...» بروم. من در واقع ترجیح میدهم در صورت امکان، نوعی جایگزینی خودکار ورودی را انجام دهم، اما این کار به وضوح کار نمیکند، زیرا باید تعریف کنیم که چه چیزی جایگزین میشود. من به این فکر کردم که شاید از نام مستعار ورودی استفاده کنم، اما دوباره باید ورودی ها را تعریف کنم. کاری که من میخواهم انجام دهم چیزی شبیه به این است... > شمارنده فعلی عنوان [AliasDelimiter]ref[Title][AliasDelimiter] است و دریافت میکنم > شمارنده فعلی عنوان 0 است. میخواهم $\ را شبیهسازی کنم. LaTeX$ در اینجا با استفاده از ref. نمیدانم به اندازه کافی این سؤال را بررسی کردهام یا نه، اما تا کنون ایدههایم برای انجام فرآیند ورود به جعبههای پیشخوان تا حد امکان بدون دردسر تمام شده است. آخرین ایده ای که داشتم این بود که یک پالت با یک جعبه ورودی ایجاد کنم که در آن تگ یا شمارنده را وارد کردید، اما بعد متوجه شدم که حتی اگر این امکان پذیر باشد (بسیار شک دارم که باشد) همان درج خواهد بود. > شماره گذاری خودکار...` gui. بنابراین دوباره این سوال مطرح می شود: آیا نوعی میانبر برای درج CounterBox وجود دارد؟
|
میانبر برای درج CounterBox
|
25957
|
من روی ایجاد جداول تفاوت در MAA مشابه تصویر زیر کار کرده ام، اما با کمی جزئیات بیشتر:  I' تابعی نوشتم که یک تابع ناشناس، محدوده ای از مقادیر و چند آرگومان اختیاری را برای ایجاد جدول می گیرد: differentTable[f_: Function[{g}, g], range_List, n_: 3، diff_: 3، p_: 2] := ماژول[ {a = N[f /@ محدوده، n]}، Grid[ {{x} ~ Join ~ {f[x]} ~ Join ~ (Table[Superscript[\[CapitalDelta], k], {k, 1, diff}], {Column[range, Center, 1]} ~ Join ~ (Column[#, Center, 1] & /@ (SetPrecision[#, p] & /@ diffList[a, diff + 1]))}, Spacings -> 2, Dividers -> {{False, True }, {False, True}} ] ] with, diffList[x_List, n_] := Module[{d = تفاوت[x]}، {x} ~ پیوستن به ~diffList[d, n - 1]]; diffList[x_List, 1] := {x} برای مثال: differentTable[Sin[#] &, Range[10, 90, 10] Degree]  که عالی است. مشکلی که من با آن مواجه می شوم این است که وقتی مقادیر تابع و مقادیر x قالب بندی غیر استاندارد می گیرند (به طور خاص نماد کسری و نمایی)، فاصله بین ردیف ها حذف می شود. به عنوان مثال: differentTable[Sin[#] &, Range[Pi/18, Pi/2, Pi/18]] میدهد:  من مطمئن نیستم که چگونه می توانم این مشکل را بدون حذف مخروطی در جدول، که می خواهم حفظ کنم، برطرف کنم. کسی راه حلی برای این میدونه؟
|
تراز ردیف در شبکه
|
45095
|
چرا آن سطوح متفاوت هستند؟ cpts = جدول[{x, y, RandomReal[{0, 2}]}, {x, 0, 7}, {y, 0, 5}]; surf = BSplineSurface[cpts]; surfFn = BSplineFunction[cpts]; نمایش[ Plot3D[surfFn[x/7، y/5][[3]]، {x، 0، 7}، {y، 0، 5}، مش -> هیچ، PlotStyle -> قرمز، BoundaryStyle -> قرمز , BaseStyle -> Thick], Graphics3D[{EdgeForm[{Blue, Thick}], Surf}], Background -> GrayLevel@.7] 
|
مشکلات BSplineFunction در مقابل BSplineSurface
|
10986
|
من یک آزمایش شیمی انجام دادهام و فهرستی از غلظتهای یک واکنش دهنده در برابر زمان به دست آوردهام. من یک نمودار از این را با استفاده از عملکرد ListPlot Mathematica ترسیم می کنم، به شرح زیر: ListPlot[{{0, 0.562}, {10, 0.523}, {20, 0.480}, {30, 0.438}, {40, 0.398}, { 50، 0.357}، {60، 0.320}، {70, 0.285}, {80, 0.255}, {90, 0.230}, {100, 0.220}}, Joined -> True, InterpolationOrder -> 2, Mesh -> Full, AxesLabel -> {Time (s) , [A] (moldm^-3)}] این نمودار زیر را تولید می کند:  با این حال، من می خواهم سرعت واکنش را محاسبه کنم، که برای آن به اولین مشتق در $t=0$ نیاز دارم. من میخواهم وقتی «InterpolationOrder -> 2» را مشخص میکنم بتوانم تابع درونیابی مورد استفاده توسط تابع «ListPlot» را دریافت کنم، آیا این امکان وجود دارد؟ پیشاپیش متشکرم
|
دریافت تابع درون یابی از نمودار فهرست
|
57572
|
هنگام کار با 2D، RegionPlot با ParametricRegion به خوبی کار می کند همانطور که در این مثال مشاهده می شود: r = ParametricRegion[{Cos[t], Sin[t]}, {{t, 0, 2 Pi}}]; RegionPlot[r] با این حال، هنگام کار با 3D ParametricRegion، RegionPlot3D برای همیشه اجرا می شود. این مثال را بررسی کنید: r2 = ParametricRegion[{Cos[u]، Sin[u] + Cos[v]، Sin[v]}، {{u، 0، 2 Pi}، {v، -Pi، Pi}}] ; RegionPlot3D[r2] هیچ چیز در مستندات درباره توابع ParametricRegion و RegionPlot3D گفته نشده است که آنها نباید برای منطقه پارامتریک سه بعدی استفاده شوند. توضیحی برای اینکه چرا RegionPlot3D هنگام ترسیم r2 بدون توقف اجرا می شود؟ MMA 10 در ویندوز 8. با تشکر
|
هنگام ترسیم 3D ParametricRegion، RegionPlot3D برای همیشه اجرا می شود
|
6174
|
در پایین سند html تولید شده توسط Mathematica یک لینک به سایت Wolfram است. می گوید: ایجاد شده توسط **Wolfram _Mathematica_ 8.0** من فکر می کنم خوب است که گزینه ای را داشته باشیم که قبل از آن پیوند با یک پیوند سفارشی قرار گیرد. به عنوان مثال: حق چاپ 2012، **فرد دانیل کلاین** - foo@bar.com _نکته: من ایمیلم را به عنوان تصویر ترجیح می دهم تا از گرفتن آن توسط نت بات ها جلوگیری کنم._ شاید بتوانیم سلول خاصی داشته باشیم که اگر در دفترچه یادداشت وجود داشته باشد. ، به طور خودکار نمایش داده می شود. ویرایش شده: همچنین این گزینه را برای فایل های pdf می خواهم.
|
آیا امکان درج لینک قبل از پیوند Wolfram در پایین اسناد html وجود دارد؟
|
19352
|
آیا راهی وجود دارد که هر خوشه در برجستهسازی «DendrogramPlot» با رنگی متفاوت باشد؟ من راه بدیهی را امتحان کرده ام اما کار نمی کند: به داده [HierarchicalClustering] نیاز دارد = {{0.758587،0.844749}،{1.05549،1.01289}،{1.21689،1.1919}،{0.53086،0.977943}،{2.08582،1.8978}،{2.08582،1.8978}،{2.10} {1.88505،1.83257}،{1.89067،2.48317}،{2.88711،1.02682}،{2.82199،0.901863}،{2.90456،0.91189}،{2.809}، DendrogramPlot[ data, LeafLabels -> Range[12], HighlightLevel -> 3, HighlightStyle -> {Red, Green, Blue} ] 
|
برجسته متفاوت برای هر خوشه در DendrogramPlot
|
15055
|
**نسخه کوتاه**: چگونه می توان پارامترهای مخلوطی از توزیع های نرمال چند متغیره را تخمین زد (به عنوان مثال: مدل مخلوط گاوسی)؟ * * * **نسخه طولانی**. من سعی می کنم پارامترهای مخلوطی از توزیع گاوسی چند متغیره را تخمین بزنم. من می دانم چگونه این کار را برای یک توزیع نرمال چند متغیره انجام دهم: dist = MultinormalDistribution[{0, 0}, {{1, 0}, {0, 1}}]; dataSet = RandomVariate[dist, 300]; estDist = EstimatedDistribution[dataSet, MultinormalDistribution[{m1, m2}, {s11, s12}, {s12, s22]}}]] Plot[{PDF[dist, {x, 0}], PDF[estDist, {x, 0}]}، {x، -4، 4}، Filling -> Axis] SmoothDensityHistogram[dataSet] Plot3D[PDF[estDist, {x, y}], {x, -2, 2}, {y, -2, 2}]  همه خوب و شیک. با این حال، همان رویکرد برای من با توزیع مخلوط کار نمی کند. به طور خاص، من به مخلوط های توزیع گاوسی (مدل مخلوط گاوسی) علاقه مند هستم. من یک مجموعه داده نمونه ایجاد می کنم: targetDist = MixtureDistribution[{1/3, 2/3}, {MultinormalDistribution[{0, 0}, {{1, 0}, {0, 1}}], MultinormalDistribution[{3, 3 }، {{1، 0}، {0، 1}}]}]؛ dataSet = RandomVariate[targetDist, 500]; ListPlot[dataSet] SmoothHistogram3D[dataSet]  من سعی می کنم توزیع تخمینی را با این موارد بیابم:estimatedDist = EstimatedDistribution[dataSet, MixtureDistribution[{1] , w2}, { Multinormal Distribution[{m11, m12}, {{s111, s112}, {s112, s122}}], MultinormalDistribution[{m21, m22}, {{s211, s212}, {s212, s222}}] }]] اما ارزیابی همیشه با شکست مواجه میشود: NMaximize::cvdiv: به یک راه حل همگرا نشد. تابع ممکن است نامحدود باشد. >> بنا به دلایلی، اگر به جای استفاده از 'MultinormalDistribution' از 'BinormalDistribution' با $\rho$=0 استفاده کنم، کار می کند. من می دانم چگونه این پارامترها را با استفاده از الگوریتم حداکثرسازی انتظارات تخمین بزنم، اما می خواستم بدانم آیا روشی برای انجام آن وجود دارد یا خیر. **ویرایش**. ارائه تخمین های اولیه از پارامترها واقعاً بهبود چندانی ندارد. حتی زمانی که پارامترهای _exact_ را میدهید: تخمین زدهشده = EstimatedDistribution[dataSet, MixtureDistribution[ {w1, w2}, {MultinormalDistribution[{m11, m12}, {{s111, s112}, {s121, s122{Distribution, s122}, m21, m22}, {{s211، s212}، {s221، s222}}]}]، {{w1، 1/3}، {w2، 2/3}، {m11، 0}، {m12، 0}، {s111، 1 }، {s112، 0}، {s121، 0}، {s122، 1}، {m21، 3}, {m22, 3}, {s211, 1}, {s212, 0}, {s221, 0}, {s222, 1}}] به نظر میرسد «EstimatedDistribution» بسیار بیشتر از حد معقول زمان میبرد ( و از آنجایی که برآوردها دقیق هستند، معقول به معنای 0.1 ثانیه است). پس از حدود 15 دقیقه پردازش روی Xeon 3.3 گیگاهرتز، این خطا را دریافت کردم: FindMaximum::eit: الگوریتم به 4.806217383937354`*^-6 در 500 تکرار همگرا نمی شود. بهترین راه حل تخمینی، با باقیمانده امکان سنجی، باقیمانده KKT، یا باقیمانده مکمل {2.1536*10^-12,0.00200273,5.6281*10^-13}، برگردانده می شود. >> سپس یک پیام بازشو: خطای خودآزمایی داخلی: MLParseStream|c|297 اینجا را کلیک کنید تا ببینید آیا این مشکل شناخته شده است یا خیر، و با گزارش آن به Wolfram Research به بهبود Mathematica کمک کنید.
|
یافتن پارامترهای توزیع یک توزیع مخلوط گاوسی
|
6177
|
من تابع تجزیه و تحلیل فوق العاده پیچیده و فوق العاده ظریف خود را نوشته ام که روی داده های کوچک تست عالی کار می کند. اما وقتی آن را روی مجموعه داده واقعی (بزرگتر) خود اجرا می کنم، حافظه اش تمام می شود. به نظر می رسد که تابع تجزیه و تحلیل حافظه را آزاد نمی کند، اما نمی توانم تصور کنم چرا. تعداد زیادی امتیاز می گیرد، اما فقط چندین مقدار اسکالر را برمی گرداند.  هر بار که این را اجرا می کنم حدود 500 مگابایت حافظه می گیرد. (این هم یک مثال دیگر). **بهترین راه برای اشکال زدایی مشکلات حافظه چیست؟** من آموزش مدیریت حافظه را خوانده ام، کش را خاموش کرده و تأیید کرده ام که هیچ متغیری در زمینه هایم وجود ندارد و البته «$HistoryLength» را روی صفر تنظیم کرده ام. همچنین اجرای `Reverse@Sort[{ByteCount[Symbol[#]]، #} و /@ Names[`*]]` هیچ نماد حافظه بزرگی را نشان نمی دهد. فقط دادهها: {{191816648، alldata}، {28184، قبل از}، {28184، after}، {24096، compiledSelectBin}، {15344، AppendLeftRight}، {8840، BinFined }...} **ویرایش** می توان استفاده کرد این کد برای ردیابی مصرف حافظه: DynamicModule[{pm = {}}، Dynamic@Refresh[pm = Append[pm، MemoryInUse[]]; اگر [طول[pm] > 120، pm = Drop[pm, 1]]; ListPlot[pm/1024/1024, AxesLabel -> {Time [s], Memory [MB]}, PlotRange -> {0, All}], UpdateInterval -> 1, TrackedSymbols :> {}]] I _فکر کن_ بالاخره یک مثال حداقلی دارم. اینجاست. از حالت فشرده در یک پوشه خارج کنید و دو سلول در LeakP.nb را ارزیابی کنید. اگر سلول دوم را چندین بار ارزیابی کنید، می توانید شاهد رشد مصرف حافظه باشید. **آیا کسی (در win7 64 bit mma 8) این را تایید می کند؟** **ویرایش 1** من _واقعاً امیدوارم_ آن را حل کرده باشم. در اینجا یک مثال خود موجود است: $HistoryLength = 0; داده = RandomReal[{-1, 1}, {10, 100000, 2}]; data = Developer`ToPackedArray[#] & /@ data; داده = مسطح کردن[داده، 1]; Dimensions[data] HistogramList[data, 30, Automatic]; ClearAll[data]; ClearSystemCache[]; **EDIT 2** این در _Mathematica_ 9.0.0 ثابت شده است.
|
اشکال زدایی نشت حافظه
|
7532
|
من از ListDensityPlot برای خروجی نتایج یک شبیه سازی فیزیکی استفاده می کنم. من هم آرایه ای از مقادیر و هم مختصات همراه با بزرگی را به ListDensityPlot منتقل کرده ام. اگرچه من انتظار عملکرد یکسانی را دارم، به نظر می رسد نقاط به طور متفاوتی درون یابی شده اند. من مشکل را در یک مورد بسیار ساده در این کد دوباره ایجاد کردم: ListDensityPlot[{{1, 1, 2}, {2, 1, 2}, {3, 1, 1}, {4, 1, 1}, {1، 2، 1}، {2، 2، 1}، {3، 2، 1}، {4، 2، 1}}، InterpolationOrder -> 1] ListDensityPlot[{{1, 2, 1, 1}, {1, 1, 1, 1}}, InterpolationOrder -> 1] تغییر دادن عنصر سوم لیست در اولین فراخوانی تابع از 1 به 2 باعث تغییر می شود (از آنجا که همه 1 هستند)، و تغییر هر عنصر در لیست در فراخوانی تابع دوم از 1 به 2 همین کار را انجام می دهد. ورودی در تماس اول باید با ورودی دوم یکسان باشد. با این حال، به نظر می رسد که ListDensityPlot در هر مورد از الگوریتم متفاوتی برای هموارسازی استفاده می کند. من سعی کردم ترتیب را در اولین تماس تغییر دهم، اما این چیزی را تغییر نمی دهد. آیا چیزی را از دست داده ام یا این یک ویژگی شناخته شده است که باید در اطراف آن کار کنم؟
|
Mathematica: رفتار ListDensityPlot برای آرایه ها و نقاط متفاوت است
|
32493
|
من این تنظیمات را ایجاد کرده ام، پاسخ صحیح را به من می دهد، با این حال من به تابعی علاقه مند هستم که تمام این محاسبات را انجام دهد و خروجی میانگین و انحراف استاندارد ایجاد کند. تابع این است که بتواند محدودیتی را که y نامگذاری کردهام را تنظیم کند و روی یک لیست اجرا کند. در [302]:= لیست = تصادفی واقعی[{-10، 10}، 20] خارج[302]= {4.48825، 3.31096، -5.1268، -2.11263، 2.04758، 7.41939، 7.41939، 1.34 \ 1.34. -1.38028، 4.55688، 6.2333، 5.67909، 6.41423، \ 0.709616، -3.75265، -3.16793، 2.10447، 0.583272، 0.583272، 0.583272، 0.35 -0.39 - 0.39 - در [303]:= pp = محدوده[طول[لیست]]; در [304]:= y = 2; In[305]:= vt = اگر[(-y > لیست[[#]] || فهرست[[#]] > y)، بله، خیر] و /@ pp Out[305]= {بله، بله، بله، بله، بله، بله، نه، بله، نه، بله، بله، بله، \ بله، نه، بله، بله، بله، نه، نه، بله} در[306]:= group = SplitBy[vt, # == yes] Out[306]= {{بله، بله، بله، بله، بله، بله}، {نه}، {بله}، {نه}، {بله، بله، بله، بله}، {نه}، {بله، بله، بله}، {نه، نه}، {بله}} در[307]:= fpt = DeleteCases[groups, no, {2}] Out[307]= {{بله، بله، بله، بله، بله، بله}، {}، {بله}، {}، {بله، بله، بله، بله}، {}، {بله، بله، بله}، {}، {بله}} In[308]:= rp = Range[Length[fpt]]; در[309]:= bob = طول[fpt[[#]]] & /@ rp; در [310]:= countLength = Delete Cases[bob, 0]; In[311]:= N[Standard Deviation[countLength]] Out[311]= 2.12132 In[312]:= N[Mean[countLength]] Out[312]= 3.`
|
ایجاد یک تابع پس از انجام یک محاسبه مثال
|
47332
|
من میخواهم یک درونیابی از طریق نقاط داده دوتایی زیر ایجاد کنم: داده = {{22.78، 0.2431}، {22.06، 0.262}، {21.51، 0.2774}، {21.07، 0.2905}، {20.7، 0.302، 0.7، 0.302} }، {20.1، 0.3213}، {19.86، 0.3296}، {19.28، 0.3499}، {5.41، 0.363}، {5.88، 0.364}، {18.71، 0.3709}، {0.17}، {0.17}، {0.17}، {19.28، 0.3499} 0.3734}، {6.3، 0.3772}، {6.4، 0.3824}، {4.96، 0.3882}، {18.15، 0.3925}، {4.9، 0.4036}، {4.89، 0.6، 0.6، 4083، {4.89، 0.6، 0.4083، 0.4147}، {4.91، 0.4372}، {17.06، 0.4374}، {6.61، 0.4414}، {6.43، 0.4493}، {4.98، 0.459}، {16.52، 0.46، 0.7}، 0.52، 0.46 {15.99، 0.4835}، {5.19، 0.4995}، {15.47، 0.5067}، {5.33، 0.5204}، {14.96، 0.5297}، {5.5، 0.5415}، 0.5415}، {5.5، 0.5415}، 2.5، 2.5، 0.5067}، {14.5. 0.5626}، {13.95، 0.5745}، {5.9، 0.5834}، {13.46، 0.5957}، {6.13، 0.6035}، {12.98، 0.6158}، {6.32، 0.6158}، {6.32، 0.26، 0.6 {6.65، 0.6407}، {12.03، 0.6518}، {6.94، 0.6571}، {11.57، 0.6672}، {7.25، 0.6717}، {11.12، 0.6805، 2}، 0.6805، {0.6، {7.12، 2} 0.6915}، {7.91، 0.6944}، {10.25، 0.7}، {8.27، 0.7021}، {9.83، 0.7059}، {8.64، 0.7072}، {9.42، 0.7091، {9.42، 0.7091}، {9.42، 0.70}، {8.27، 0.7021} با درون یابی رایج، نمودار به این صورت است: dataInt = Interpolation @ data; نمایش[{ ListPlot[data, PlotRange -> {{0, 25}, {0, 1}}, ImageSize -> 800], Plot[dataInt[r], {r, 5, 25}, PlotStyle -> RGBColor[ 0, 0, 1, .5]]}]  من قبلاً سعی کردم با استفاده از Nearest یک درون یابی بهتر به دست بیاورم یا سعی کردم دو جزء را به طور جداگانه درون یابی کنم، اما نتوانستم آن را آنطور که می خواهم به دست بیاورم. to be: فقط نقاط مناسب را به هم متصل نمی کند. من قبلاً راه حل ارائه شده در اینجا را امتحان کردم. int = Interpolation[Transpose[{tvals, data}]] Show[{ ListPlot[data, PlotRange -> {{0, 25}, {0, 1}}, ImageSize -> 800], ParametricPlot[int[t], {t, 0, 1}]}]  باید اعتراف کنم که روش parametrizeCurve را درک نمی کنم، اما به نظر می رسد که با ابعاد اشتباه داده های من کار می کند. من بسیار خوشحال خواهم شد که راه حلی برای مشکلم پیدا کنم.
|
درون یابی پارامتریک داده های دوبعدی
|
8446
|
من زیرمجموعههایی دارم که از یک لیست با استفاده از دستور «زیرمجموعهها» تشکیل شدهاند و میخواهم یک محاسبات خاص انجام دهم، مثلاً با استفاده از دستور «Subtract» فقط با مجموعههایی که میخواهم تفریق را انجام دهم. به عنوان مثال، m = {4، 5، 3، 2، 8}؛ زیر مجموعهها[m، {2}] {{4، 5}، {4، 3}، {4، 2}، {4، 8}، {5، 3}، {5، 2}، {5، 8} , {3, 2}, {3, 8}, {2, 8}} از این لیست ابتدا میخواهم زیرمجموعههایی را که شامل 4 هستند را بردارم و تفریق انجام دهیم. سپس میخواهم همه زیرمجموعههایی را که حاوی 5 هستند، از جمله `{4,5}` انتخاب کنم و تفریق و غیره را انجام دهم.
|
گرفتن تنها زیر مجموعه های خاص و انجام محاسبات
|
6172
|
آیا راهی برای به روز رسانی متغیرهای پویا از طریق یک تابع وجود دارد؟ داشتم به یکی از پاسخهای هایکه نگاه میکردم، جایی که او به من نشان داد که چگونه «Manipulate» سفارشی خود را بسازم. چیزی که به نظر من بسیار آزاردهنده است این است که باید برای هر متغیری که باید بهروزرسانی کنم، کد را کپی و جایگذاری کنم. این را در نظر بگیرید: پانل[ DynamicModule[ { a = 1, b = 100, c = a + b + 1, d = a - b + 1 }, Column[{ Grid[{ { MyControl[Manipulator[Dynamic[a, (a = # c = a + b + 1 ; Dynamic[PaddedForm[a, 5]]]، MyControl[Manipulator[Dynamic[b، (b = #; c = a + b + 1; d = a - b + 1) &]، {100، 200}]، b، Dynamic[PaddedForm[b, 5]]]، } }، Alignment -> Left]، {Dynamic@c، Dynamic@d} }]، مقداردهی اولیه :> ( MyControl[manip_, left_String, right_] := Row[{Style[left, TI, 14], manip, right}, Spacer[1]]; ) ]، ImageSize -> {600, 100} ] این به من امکان می دهد «a» و «b» را تغییر دهم و هر بار که آنها را تغییر می دهم «c» و «d» دریافت می کنم به روز شده و نمایش داده می شوند:  سوال، آیا راهی برای حذف افزونگی کد وجود دارد؟ من دوست دارم تابعی داشته باشم که همه متغیرها را به روز کند، در این مورد «c» و «d». به عنوان مثال، من چیزی شبیه به این می خواهم: پانل[DynamicModule[ { a = 1, b = 100, c = a + b + 1, d = a - b + 1 }, Column[{ Grid[{ { MyControl[Manipulator[Dynamic [a، (a = #؛ updateVars[]) &]، {0، 1}],a، Dynamic[PaddedForm[a, 5]]]، MyControl[Manipulator[Dynamic[b، (b = #; updateVars[]) &]، {100، 200}]، b، Dynamic[PaddedForm[b, 5]]]، } }، تراز -> چپ]، {Dynamic@c، Dynamic@d} }]، مقداردهی اولیه:> (MyControl[manip_, left_string، right_] := ردیف[{Style[چپ، TI، 14]، دستکاری، سمت راست}، Spacer[1]] := (c = a + b + 1; d = a - b + 1) ], ImageSize -> {600, 100} ] به این ترتیب، اگر بعداً چیز دیگری را معرفی کنم که باید هر بار که یک قطعه را جابجا می کنم به روز شود. لغزنده و سپس می توانم آن را به updateVars اضافه کنم. متأسفانه موارد فوق جواب نمی دهد. کسی میدونه چطوری میشه کار کرد؟
|
Manipulators و Dynamic در کد مختصرتر
|
15058
|
من می خواهم متغیر خود را در کنار نمودار آن تایپ کنم و متن را با استفاده از Inset تایپ می کنم. با این حال متغیر من دارای نویسههایی در سمت چپ است. بگویید شبیه این است: $ \sideset{_a^b}{'}F $ چگونه می توانم این را در _Mathematica_ تایپ کنم؟ در حال حاضر من فقط «Ctrl``^» و «Ctrl``_» را انجام میدهم و super/subscript را پر میکنم و سپس نگهدارنده مکان اسکریپت معمولی را حذف میکنم. این برای مدتی کار می کند، اما اگر چیز دیگری را در طرح اصلاح کنم، به طور خودکار ناپدید می شود. آیا راه ثابت و استانداردی برای این کار وجود دارد؟
|
چگونه می توانم بالانویس چپ (فرعی) را تایپ کنم؟
|
10988
|
من در تلاش برای یافتن یک راه حل صریح برای یک معادله مثلثاتی هستم. خیلی وقته داره اجرا میشه و نتیجه ای نگرفتم ولی میپل سریع حلش میکنه. چرا؟ حل [ γ == ArcCos[ Cos[α] ثانیه[θ] ] + ArcCos[ Cos[β] ثانیه[θ]]، θ]
|
حل یک معادله تریگ
|
39160
|
من می خواهم تفاوت بین اعضای یک مجموعه را تجسم کنم: مجموعه = {20، 36، 70، 96، 152، 301} به این ترتیب تفاوت ها را دریافت می کنم: diffs = انتخاب[#[[2]] - #[[1] ] & /@ Tuples[{set, set}], # > 0 &] {16, 50, 76, 132, 281, 34, 60، 116، 265، 26، 82، 231، 56، 205، 149} اما چگونه می توانم تفاوت ها را به عنوان یک عنوان روی نمودار مانند خطوط بین اعضا قرار دهم؟
|
تفاوت بین اعضای لیست را تجسم کنید
|
32937
|
در بسیاری از زبان های برنامه نویسی می توان فضای نامی را با فضای نام abc تعریف کرد چگونه می توان مشابه آن را در _Mathematica_ انجام داد؟ دستورات 'Module' و 'Block' می توانند تا حدودی از این تقلید کنند، اما فقط در دستور است و به عنوان یک تعریف عمل نمی کند. چگونه می توان این کار را در _Mathematica_ انجام داد؟
|
فضاهای نام در Mathematica
|
24957
|
وقتی تابع مرتنز را تا بی نهایت ارزیابی می کنم: NSum[MoebiusMu[k], {k, 1, \[Infinity]}] من -1 را دریافت می کنم، اما انتظار داشتم -2 را دریافت کنم. من می خواستم تابع را به این ترتیب تغییر دهم: Unprotect[MoebiusMu]; MoebiusMu[1] := -1 Protect[MoebiusMu]; برای به دست آوردن -2. اما این به من -3 می دهد. بنابراین، چرا NSum -1 را برمی گرداند؟
|
یک سوال دیگر از MoebiusMu
|
59459
|
من Mathematica 10 را اجرا می کنم و یک فایل mathematica به نام MBdebug.m دارم که حاوی خط val = Import[! ./MBpart1ep0, Table] است. MBpart1ep0 یک فایل اجرایی است که توسط یک برنامه fortran تولید شده است و برای تولید 3 عدد با اجرای «./MBpart1ep0» در ترمینال لینوکس آزمایش شده است (به زیر مراجعه کنید). این 3 عدد زمانی که نوت بوک Mathematica MBresolveDebug.nb اجرا می شود استفاده می شود. $ ./MBpart1ep0 0.4940656458412465-323 8.651144521298990 495.6336980600139 با این حال، به نظر می رسد که این مقادیر به جدول یا val Mathematica وارد نشده اند. **چگونه می توانم این اعداد را به Mathematica وارد کنم؟** خودتان می توانید ببینید که آیا این فایل ها را دانلود و اجرا می کنید. README_debug.txt شامل 4 مرحله ساده دستورالعمل است. * * * به عنوان یک مرحله اشکال زدایی برای اطمینان از اینکه Import کار می کند، یک فایل perl به نام «get3numbers» ساختم و روی ترمینال لینوکس آزمایش کردم: $ ./get3numbers 11 22 33 سپس MBdebug.m را برای خواندن «val = Import» ویرایش کردم. [! ./get3numbers، Table];` و MBresolveDebug را اجرا کرد. این 3 عدد تست روی val و Table تنظیم شده اند.
|
مشکل در وارد کردن اعداد حاصل از یک فایل اجرا شده در Mathematica
|
34639
|
نحوه حل این انتگرال توسط Mathematica حتی با روش های عددی (نقاشی راه حل) Integrate[(Cos[x] - a)/(1 + a^2 - 2*a*Cos[x])^1.5, {x, 0 , 2*Pi}]  زمان زیادی را در خانه Mathematica 9 مصرف می کند نسخه و بدون خروجی من فقط بسط تیلور را در مجاورت a=0 می خواهم
|
رسم خروجی یکپارچه سازی
|
30246
|
من در این فکر بودم که آیا کسی می تواند به من ایده بدهد که چگونه می توانم مجموعه ای از معادلات غیر خطی را با یک توان مجهول حل کنم این چیزی است که من دارم: * مقادیر شناخته شده: N, R * مقادیر ناشناخته: λ, α, J * معادلات J = N1 + a*R1^λ J = N2 + a*R2^λ J = N3 + a*R3^λ α، J، λ باید در هر معادله تقریباً یکسان باشند. اطلاعات تنها چیزی که من به گفته نویسنده مقاله می دانم این است که ... با حل سه مجهول J, a, λ با طرح راه حل حداقل مربعات من در مورد حداقل مربعات می دانم، اما نه چگونه آن را اعمال کنم. هنگامی که توان همراه با مجموع 'N' ناشناخته است.
|
چگونه می توانم مجموعه ای از معادلات غیر خطی را حل کنم؟
|
24950
|
من میخواهم تابع $y=2^x$ را با مقادیر x$-$ ارائه شده توسط «Table[Prime[n], {n,20}]» رسم کنم چگونه باید تابع نمودار را بنویسم؟ اینطوری؟ فهرست = جدول[Prime[n], {n,20}] Plot[y = 2^x, Evaluate[list]]
|
چگونه می توانم یک Plot بر روی یک مجموعه گسسته از نقاط دامنه ایجاد کنم؟
|
16657
|
من از کار با R در داخل _Mathematica_ لذت بردم. اما اگر بتوانم یک سلول R ویژه داشته باشم، خوب است. به عنوان مثال، به جای تایپ REvaluate[{ data(iris) reg <- lm( Sepal.Length ~ Species, data=iris ) summary.text <- capture.output(print( summary(reg)) }] I سبک سلول را به کد R خاص تغییر می دهد و به سادگی کد را تایپ می کند همانطور که در پنجره ترمینال انجام می دهم. مانند: data(iris) reg <- lm( Sepal.Length ~ Species, data=iris ) summary.text <- capture.output(print( summary(reg)) ) آیا راهی برای ایجاد چنین سلول FrontEnd وجود دارد؟ در آینده میخواهم _Mathematica_ برای چنین سلولهایی برجستهسازی و تکمیل خودکار کد داشته باشد. این باعث می شود _Mathematica_ بهترین محیط برای کار با R باشد.
|
سلول مخصوص Mathematica برای کار با کد R
|
55367
|
من به دنبال بازتولید انواع طرحبندی نموداری هستم که در D3 (http://bl.ocks.org/mbostock/7607999) در Mathematica امکانپذیر است. از آنجایی که Mathematica صراحتاً از بستهبندی لبههای هدایتشده با نیروی پشتیبانی نمیکند، اما به نظر میرسد از HierarchicalEdgeBundling پشتیبانی میکند (حداقل یک بار در مستندات به آن اشاره شده است) من نمیدانم که آیا کسی در انجام کاری مشابه با تجسم D3 که در بالا پیوند داده شده است موفق بوده است.
|
آیا کسی گزینه های HierarchicalEdgeBundling را در Mathematica می داند؟
|
7685
|
آیا تابعی وجود دارد که یک عدد را بگیرد و آن را به مجموع توان های 2 تجزیه کند؟ اعداد غیر منفی کمتر از 256 خواهند بود. برای آنچه ارزش دارد، سعی می کنم مقاله ای را در مورد RAID 6 درک کنم که از مقداری فیلد Galois در محاسبه بایت برابری دوم (در این مورد) استفاده می کند. یک قانون برای ضرب در 2 وجود دارد که به خودی خود، حداقل برای من غیرعادی است. به نظر می رسد که برای تعمیم ضرب به هر دو بایت، آن بایت ها را به توان های 2 تجزیه کرده و آنها را مانند چند جمله ای ضرب می کنم. سپس در این مورد، آنها را با 255 تغییر دهید. من می توانم یک تابع بنویسم تا تجزیه لازم را انجام دهد، اما فکر کردم که ممکن است یک تابع داخلی وجود داشته باشد.
|
یک عدد (کمتر از 255) را در مجموع توان های 2 تجزیه کنید
|
10333
|
با پیگیری سوال ndroock1، ساده لوحانه سعی کردم راه حل ها را روی یک نقطه سه بعدی و چند ضلعی اعمال کنم و جواب ندادند. به عنوان مثال، توابع مربوط به ArcTan که در پاسخ kguler استفاده می شوند با سه آرگومان کار نمی کنند، پاسخ Mac به هیچ وجه بعد 3 را در نظر نمی گیرد، تابع غیرمستند `Graphics`Mesh`PointWindingNumber` در 3 بعدی کار نمی کند. و اعداد مختلط فقط به صفحات دوبعدی نگاشت می شوند. و غیره. بنابراین، آیا راهی برای **بررسی اینکه یک نقطه سه بعدی در یک چندضلعی مسطح سه بعدی قرار دارد وجود دارد؟**
|
چگونه بررسی کنیم که یک نقطه سه بعدی در یک چندضلعی مسطح است؟
|
32675
|
من به دنبال روش صحیح برای انجام قطعه ناشناخته در قطعه کد زیر هستم: rolls = Tuples[Range[1, 4], {2}] > > {{1, 1}, {1, 2}, {1 ، 3}، {1، 4}، {2، 1}، {2، 2}، {2، 3}، {2، 4}، {3، 1}، > {3، 2}، > {3، 3}، {3، 4}، {4، 1}، {4، 2}، {4، 3}، {4، 4}} > Tally[rolls، Min[ #1] == حداقل[#2] و] > > {{{1، 1}، 7}، {{2، 2}، 5}، {{3، 3}، 3}، {{4، 4 }، 1}} > (*کد دستکاری فهرست ناشناخته*) > > (1*7 + 2*5 + 3*3 + 4*1)/طول[رولها] > (*جایی که نتیجه قبلی به شکل {{{a, b}, c}, ...} > شمارهگذار مجموع Min[a,b]*c برای هر مورد در لیست است که > نتیجه قبلی است) > میتوانم چند راهحل بسیار پیچیده را تصور کنم، اما من مشکوک است که یک راه حل کاربردی ظریف وجود دارد که من آن را از دست داده ام.
|
تمیزترین روش برنامه نویسی کاربردی برای انجام این عملیات لیست چیست؟
|
51393
|
من در حال نوشتن برنامه ای هستم که مقدار 1 متغیر را در یک معادله برابری 4 متغیری حل می کند، اما متغیری که باید حل شود به ورودی کاربر به برنامه بستگی دارد. این چیزی است که من به آن رسیده ام: یک اسکریپت _Mathematica_ ایجاد کنید که در 4 پارامتر از خط فرمان خوانده شود. 4 مقدار داده شده را بخوانید و آن را به 4 متغیر اختصاص دهید. متغیری که باید حل شود مقدار مشخصی خواهد داشت (مثلاً 100-). من باید آن متغیر را شناسایی کنم و آن را از فضای نام Mathematica حذف کنم تا 3 متغیر باقی بماند. سپس میتوانم تابع «Solve» را که حاوی n متغیر است فراخوانی کنم، اما از آنجایی که از Remove در 1 مورد از آنها استفاده کردهام، Mathematica مقدار آن متغیر را حل میکند. تنها چیزی که نمیتوانم کار کنم، این است که تشخیص دهم که کدام نماد 100- است تا بتوانم «حذف» را روی نماد صدا بزنم. کسی میتونه راه حلی پیشنهاد کنه؟ من سعی کردم همه متغیرهایم را در یک لیست قرار دهم و نماد با مقدار -100 را با استفاده از Position یا Case پیدا کنم، اما فقط مقدار عددی -100 را برمی گرداند و نه نام نماد را. به این ترتیب: (* مقادیر a، b، c و d از خط فرمان با استفاده از * خوانده شده است) (* a = ToExpression[$CommandLine[[4]]] و غیره *) لیست = {a, b, c, d } (* {1, 2, 3, -100} *) Position[list, -100] (* {{4}} *) Cases[list, -100] (* {-100} *) (* نمیتوانم Remove را در پاسخهای داده شده توسط Position and Cases برای حذف متغیر d *) فراخوانی کنم. در صورتی که مرتبط باشد - من تازه وارد _Mathematica_ هستم.
|
شناسایی نمادی که ارزش خاصی دارد
|
26960
|
من با ListDensityPlot مشکل دارم. من برخی از داده ها در یک شبکه نامنظم دارم. من سعی می کنم آنها را با xStart=0 ترسیم کنم. xEnd=1000; yStart=170; yEnd=270; ListDensityPlot[data,PlotRange -> {{xStart, xEnd}, {yStart, yEnd}}, FrameTicks -> True, Aspect Ratio -> Abs[(yEnd - yStart)/(xEnd - xStart)], PlotRangePadding -Noction> -> (اگر [#1 === 0 , مشکی, GrayLevel[Rescale[#1, {0, 1}]]] &), ColorFunctionScaling -> False, LightingAngle -> None, InterpolationOrder -> 0, ImageSize -> 1000] در خروجی چند لکه سفید زشت دارم :  اگر عوض کنم نمودار من (تنظیم `xEnd = 230`)، لکه های سفید ناپدید می شوند:  بنابراین، از دیدگاه من، سفید لکه ها توسط داده های من ایجاد نمی شوند. به نوعی Mathematica (من از 9.0.1 استفاده می کنم) باعث آنها می شود. برای حل این مشکل از راه حل زیر استفاده می کنم: ListPlot3D[data, PlotRange -> {{xStart, xEnd/1}, {yStart, yEnd}, All}, BoxRatios -> {1, Abs[(yEnd - yStart)/ (xEnd - xStart)]، 1}، ColorFunction -> (اگر[#1 === 0 ، مشکی، سطح خاکستری[تغییر مقیاس[#3، {0، 1}]]] و)، ColorFunctionScaling -> True,Mesh -> None, ImageSize -> 1500, ViewPoint -> {0, 0, Infinity}, InterpolationOrder -> 0, BoundaryStyle -> None] این خروجی خوبی به من می دهد:  چه کاری می توانم انجام دهم که همان خروجی را با «ListDensityPlot» دریافت کنم؟ حداقل من به «ListDensityPlot» نیاز دارم زیرا تغییرات در «InterpolationOrder» با «ListPlot3D» متفاوت است. شاید سوال مشابهی در اینجا وجود داشته باشد، اما تغییر مقیاس در اینجا کمکی نمی کند. علاوه بر این، مشکل من با «ListPlot3D» حل شده است، مشکل Eli Lansey نه. من خوشحال خواهم شد در مورد کمک!
|
لکه های سفید در ListDensityPlot
|
19608
|
ضرایب رگرسیون ثابتی است که میزان تغییر یک متغیر را به عنوان تابعی از تغییر در متغیر دیگر نشان می دهد. ضرایب رگرسیون استاندارد شده یکسان است، اما به تغییر در تعداد انحرافات استاندارد اشاره دارد. با استفاده از LinearModelFit و ویژگی ParameterTable می توانم ضرایب رگرسیون غیر استاندارد (تخمین پارامترها) را بدست بیاورم، اما می خواهم بدانم آیا راهی برای به دست آوردن سریع ضرایب رگرسیون استاندارد شده نیز وجود دارد یا خیر. کاری که من در حال حاضر انجام می دهم: model = LinearModelFit[data, x, x] model[ParameterTable]
|
به دست آوردن ضرایب رگرسیون استاندارد
|
35321
|
من باید مقداری سادهسازی عبارتی را انجام دهم که شامل میانگینها روی یک متغیر تصادفی است (به منظور تأیید یک محاسبه تحلیلی طولانی). سادهترین راه برای انجام این کار، به نظر من، این بود که بتوانم عملگری را پیادهسازی کنم که اساساً برای روش میانگینگیری کوتاه باشد، با تمام ویژگیهای مناسب. البته این عملگر در عبارت نهایی وجود خواهد داشت که خوب است و به من امکان می دهد به راحتی با محاسبات خودم مقایسه کنم. بنابراین با فرض اینکه از «x» برای متغیر تصادفی استفاده کنم، سعی کردم «av» را با استفاده از av[y_ + z_] := av[y] + av[z] av[c_ y_] := c av[y] /; FreeQ[c, x] av[c_] := c /; FreeQ[c, x] سپس وقتی D[av[x y]، y] مینویسم av[x] میگیرم که خوب است، اما وقتی مینویسم D[av[Exp[-x y]]، y] -E میشود. ^(-x y) y به جای «-y av[Exp[-x y]]» همانطور که میخواهم، یعنی «av» به نحوی حذف میشود. من سعی کردم از «UpValue» برای آموزش _Mathematica_ استفاده کنم که می تواند تمایز و «av» را جایگزین کند، اما ظاهراً مشکل این نیست. من ممکن است در مورد این راه کاملا اشتباه اقدام کنم، اما برای هر ورودی سپاسگزار خواهم بود. توجه داشته باشید که تابع انتظار داخلی نیز آن را انجام نمی دهد - به عنوان مثال، آنطور که یک عملگر متوسط مناسب با مشتقات رفتار می کند. برای مثال h[y_] := انتظار[y، x \[توزیع شده] pp] (*pp چگالی ناشناخته*) سپس D[h[Exp[-x y]]، x] می دهد (Expectation^(0,1)) [E^(-x y),x\[Distributed]pp] (Distributed^(1,0))[x,pp]-E^(-x y) y (Expectation^(1,0))[E^(-x y),x\[Distributed]pp] در حالی که من -y h[Exp[-y x]] را میخواستم (یعنی حرکت مشتق داخل میانگین h). Sune
|
چگونه یک اپراتور انتظار رسمی را روی یک توزیع ناشناخته پیاده سازی کنیم؟
|
2768
|
کاری که من میخواهم انجام دهم این است که به هر طریقی تصویری شبیه به این تولید کنم > با توجه به مجموعهای از کلمات، چگونه میتوانم یک پارتیشن بندی کنم دیسک به آجر برای این کلمات، به طوری که به نظر می رسد خوب است؟ در اینجا ساخت مکنده من است: h = 1.3; w = 8; R = 22.2; f[m_] = Abs[Sqrt[R^2 - (R - h*m)^2]]; جدول[ جدول[ {-f[m], 0} + {n*w, R - h*m} + {w, h} تصادفی[]/10, {n, 0, سقف[2 f[m]/ w]} ]، {m، 0، سقف[2 R/h]}]; مختصات = مسطح کردن[%, 1]; با فهرست رنگ = {رنگین کمان تیره، رنگین کمان، پاستل، آکوامارین، براستونز، براون سیانتونز، چریتونز، تنهای قهوه، فوشیاتونز، تنهای خاکستری، تنهای زرد خاکستری، GreenPinkTones، PigeonTones، RedBlueTones، «RustTones»، «SiennaTones»، «ValentineTones»، «AlpineColors»، «ArmyColors»، «AtlanticColors»، «AuroraColors»، «AvocadoColors»، «BeachColors»، «CandyColors»، «CMYKColors»، «DeepSeaColors»، «DeepSeaColors»، ، FruitPunchColors، IslandColors، LakeColors، MintColors، NeonColors، PearlColors، PlumColors، RoseColors، SolarColors، SouthwestColors، StarryNightColors، SunsetColors، ThermometerWaterColors ، RedGreenSplit, DarkTerrain، GreenBrownTerrain، LightTerrain، SandyTerrain، BlueGreenYellow، LightTemperatureMap، TemperatureMap، BrightBands، DarkBands}؛ colorlist2 = {colorlist, colorlist, colorlist, colorlist} // Flatten; طوری که بتوانم آن را رسم کنم طول[مختصات] نقاط طول[colorlist2] اقلام گرافیک[نقطه[مختصات]] گرافیک[ جدول[ {متن[سبک[colorlist2[[i]]، کوچک]، مختصات[[i] ]]]}، {i، 1، حداقل[Length@colorlist2، Length@coordinates]}] ] * * *   * * * توضیحات: * f[m_] لبه سمت چپ یک کریکل را پارامتر می کند، سپس با شمارش از بالا به پایین و از چپ به راست مختصات را ایجاد می کنم تا به 2R یا کران داده شده توسط f[m_]، به ترتیب. * بردارهای {w, h} تصادفی[]/10 تلاش من برای ایجاد ظاهری صاف تر است. من آن را کمی لرزان دوست دارم. * لیست رنگ ها البته فقط یک مثال تصادفی است. و من مطمئن هستم که به طور کلی می تواند بهتر به نظر برسد. * * * چندین مشکل در رویکرد من وجود دارد. برخی از آنها اپتیک هستند، به عنوان مثال: * ساختار به صورت صلب است و بسته به مقادیر R، h و w، برخی الگوها ظاهر می شوند، مانند کمان هایی که در تصویر می بینید. * حل کامل این مشکل ممکن است کمی دشوار باشد، اما از آنجایی که برخی از کلمات طولانی تر از سایرین هستند، کلمات تمایل دارند بالاتر از یکدیگر قرار بگیرند. مشکلات دیگر: * من اساساً باید هر بار که لیست کلمات را تغییر می دهم این دو لیست را مطابقت دهم. منظورم این است که این پایان دنیا نیست، اما خیلی هم خوب نیست. * در پایان کلمات دارای مضمون هستند و خوشههایی را تشکیل میدهند، نمیدانم آیا میتوان در تسریع مرتبسازی به من کمک کرد. * ... همچنین، من قدردانی میکنم که چگونه میتوانم اسکریپت را به صورت رشتهای از یک فایل متنی بخوانم، جایی که هر خط حاوی یکی از کلمات است.
|
چگونه یک دیسک را به آجرهایی با فاصله جداگانه تقسیم کنیم؟
|
40521
|
هنگامی که من سعی می کنم یک فایل WAV را با نرخ نمونه 22050 تجزیه و تحلیل فوریه انجام دهم، با خطای Cannot take positions مواجه می شوم. چه غلطی می کنم؟ In[5]:= Import[path,Options] Out[5]= {AudioChannels->1,AudioEncoding->Integer16,SampleRate->22050} In[13]:= ListLinePlot[Abs[Fourier[signal2[[ 0;;22050]]]]] در حین ارزیابی In[13]:= قسمت::take: نمی توان موقعیت های 0 تا 22050 اینچ را گرفت {-0.139099،-0.143005،-0.147125،-0.149109،-0.14563،-0.136719،-0.12442،-0.102112،-0.085723 9،-0.0933228،-0.115112،-0.132629،-0.14621،-0.165161،-0.18399،-0.194122،-0.194702،-0.18405 2,<<15>>,0.144867,0.124451,0.100403,0.0848694,0.0855713,0.100586,0.11911,0.128052,0.1239 32,0.110077,0.0941772,0.0918274,0.107971,0.134216,0.157959,0.176849,0.187927,<<905296>>}. >> در حین ارزیابی In[13]:= Fourier::fftl: Argument RowBox[{\({\(-0.1390912109375`\)، \(-0.14300537109375`\)، \(-0.147125244140625) \(-0.14910888671875`\)، \(-0.1456298828125`\)، \(-0.13671875`\)، \(-0.124420166015625`\)، \(-0.10211125`) \(-0.085723876953125`\)، \(-0.09332275390625`\)، \(-0.1151123046875`\)، \(-0.13262939453125`\)، \(-0.146-0.146 \(-0.1651611328125`\)، \(-0.183990478515625`\)، \(-0.194122314453125`\)، \(-0.1947021484375`\)، \(-0.183990478515625`\)، \(-0.1947021484375`\)، \(5-0.184375`\)، \(5-1484375`\)، \(5-1.18\6 >>\), 0.144866943359375`, 0.12445068359375`, 0.10040283203125`, 0.084869384765625`, 0.0855712890625, 0.0855712890625 0.119110107421875`, 0.1280517578125`, 0.123931884765625`, 0.110076904296875`, 0.0941772460, 0.09417724602375, 0.09417724602375` 0.10797119140625`، 0.13421630859375`، 0.157958984375`، 0.176849365234375`، 0.18792724609375`، 0.18792724609375`)، [0.18792724609375`)، [0. RowBox[{0، ;;, RowBox[{, \(<< 5 >>\), }]}]، ]]}] یک لیست غیر خالی یا مستطیل نیست آرایه ای از مقادیر عددی >> در حین ارزیابی In[13]:= ListLinePlot::lpn: Abs[Fourier[{-0.139099,-0.143005,-0.147125,-0.149109,-0.14563,-0.136719,-0.12442,-0.102112,- 0.0857239،-0.0933228،-0.115112،-0.132629،-0.14621،-0.165161،-0.18399،-0.194122،-0.194702،-0.1 84052,<<16>>,0.124451,0.100403,0.0848694,0.0855713,0.100586,0.11911,0.128052,0.123932,0.1100 77,0.0941772,0.0918274,0.107971,0.134216,0.157959,0.176849,0.187927,<<905296>>}[[0;;22050]]] لیستی از اعداد یا جفت اعداد نیست. >> Out[13] = یک خروجی بسیار بزرگ تولید شد. در اینجا یک نمونه از آن است: ListLinePlot[Abs[Fourier[{-0.139099,-0.143005,-0.147125,-0.149109,-0.14563,-0.136719,-0.12442,-0.1 02112،-0.0857239،-0.0933228،-0.115112،-0.132629،-0.14621،-0.165161،-0.18399،-0.194122،-0.194702،-0.194702، 905313>>,0.0675659,0.0622253,0.0541382,0.0477905,0.0399475,0.0280457,0.015564,0.00323486,-0.0051 95،-0.00515747،-0.00265503،-0.00686646،-0.0162048،-0.0269775،-0.0352173،-0.0334473}[[0;;22050]]]] نمایش کمتر\[ThinSpace]نمایش بیشتر\[ThinSpace]نمایش خروجی کامل\[ThinSpace]تنظیم محدودیت اندازه...
|
خطای ListLinePlot Cannot Take Positions با فوریه فایل WAV
|
11586
|
من تعداد نسبتاً زیادی بردار واحد سه بعدی دارم (~ 100000 بردار واحد)، و سعی می کنم توزیع آنها را تجسم کنم. اولین چیزی که امتحان کردم ListPlot3D بود، اما خیلی خوب به نظر نمی رسید. اکنون میخواهم با استفاده از این دادهها، نمودار چگالی روی سطح کره واحد ایجاد کنم. به عنوان مثال، کره در نواحی با نقاط کم یا بدون نقطه مایل به آبی و در مناطق با نقاط زیاد مایل به قرمز خواهد بود (شما می توانید از هر رنگی که می خواهید استفاده کنید). آیا می توانم این کار را با _Mathematica_ انجام دهم؟
|
نمودار چگالی کروی مجموعه داده ها
|
2761
|
برای یافتن مکان اسپکها در یک سری زمانی، دادهها را با استفاده از DiscreteWaveletPacketTransform [داده، فیلتر، 0] به فضای موجک تبدیل میکردم و سپس با استفاده از آستانه جهانی در Mathematica نسخه 7 و اکنون هر فرمان مربوط به موجکها، اساس را کوچک میکردم. در نسخه 8 تغییر کرده است. آیا کسی هست که به من بگوید چگونه می توانم در نسخه 8 دوباره انجام دهم؟ حدس میزنم باید از دستور WaveletBestBasis استفاده کنم، اما چگونه؟
|
تبدیل بسته موجک در Mathematica 7 و 8
|
46176
|
من سعی می کنم عبارت زیر را جمع کنم: (Cos[(2 π m)/N]^2 Cos[(2 π n)/ N])/(2 (Cos[(2 m π)/N] - Cos[ (2 n π)/N])) از «m=1» به «(N+1)/2» به استثنای عبارت «m=n». من این جمع را به دو قسمت تقسیم کردم: اولی از «m=1» به «n-1»، و دومی از «m=n+1» به «(N+1)/2». من به دو مشکل برخورد می کنم: سری اول فقط ارزیابی نمی کند ( _Mathematica_ عبارت را برمی گرداند). با این حال، زمانی که من آن را با وصل کردن برخی مقادیر برای «n»، «N» ترسیم میکنم (با «N» همیشه بزرگتر از «m»، «n»)، متوجه میشوم که این تابع در بازه به خوبی رفتار میکند. سری دوم از «n+1» تا «(N+1)/2» جمع میشود، اما به توابع پیچیده «QPolygamma» ارزیابی میشود و «FullSimplify» کمکی نمیکند. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد!
|
جمع بندی یک سری تریگ
|
15051
|
با یک فایل متنی با ورودی های فرمت شده به عنوان (خروجی از C++): f[38.67] = -2.5387862698183892298317350539374412777263289550697e-05; ⋮ آیا راهی برای خواندن این در _Mathematica_ وجود دارد؟ به نظر می رسد که با e اشتباه گرفته می شود، زیرا فکر می کند فقط یک نماد e است.
|
خواندن با نماد علمی از C++ تا Mathematica
|
31801
|
مقادیر شکست1 = {21، 19.، 23.، 22.، 20.، 28.، 25.}؛ مقادیر شکست2 = {30.، 28.، 28.، 29.، 31.، 28.، 30.}؛ مقادیر شکست 3 = {344.، 552.، 326.، 267.، 382.، 301.، 354.}؛ plot1 = ProbabilityScalePlot[failurevalues1, LogNormal, PlotRange -> {{10, 1000}, {1, 99}}, PlotStyle -> Red, Frame -> True, FrameLabel -> {Number of Cycles, CDF }، PlotLabel -> Plot 1] plot2 = ProbabilityScalePlot[failurevalues2, LogNormal, PlotRange -> {{10, 1000}, {1, 99}}, PlotStyle -> Black, Frame -> True, FrameLabel -> {Number of Cycles, CDF}, PlotLabel -> Plot 2] plot3 = ProbabilityScalePlot[failurevalues3, LogNormal, PlotRange -> {{10, 1000}, {1, 99}}, PlotStyle -> Blue, Frame -> True, FrameLabel -> {Number of Cycles, CDF}, PlotLabel -> Plot 3] >  >  >  تا اینجا خیلی خوب است. توطئه های فردی معقول به نظر می رسند. plot4 = نمایش[plot1, plot2, plot3, PlotLabel -> Plot Comparison] >  مشکل اینجاست، چرا فقط 1 مرجع است خط نشان داده شده در نمودار 4 چگونه می توانم 2 خط مرجع از دست رفته را نمایش دهم؟
|
چرا هنگام استفاده از Show خطوط مرجع در ProbabilityScalePlot وجود ندارد؟
|
2206
|
من یک تابع تعریف کننده تابع SetAttributes[DefFn، HoldAll] دارم. DefFn[f_[args___]، body_] := f[args] := body; من سعی می کنم این تابع را تغییر دهم تا نام تابع و مقادیر آرگومان های آن را در یک پشته برای اهداف گزارش خطا ثبت کنم. من یک تابع WithStackFrame دارم که این اطلاعات را به یک لیست اضافه می کند، و من یک فراخوانی برای این تابع در هر تعریف وارد می کنم: DefFn[f_[args___], body_] := f[args] := WithStackFrame[f,body ]؛ این به من این امکان را می دهد که هنگام گزارش خطاها یک پشته پشته ارائه کنم. این کار می کند. مشکل زمانی پیش می آید که سعی می کنم مقادیر آرگومان های تابع را نیز ذخیره کنم. یک DefFn ساده لوح[f_[args___], body_] := f[args] := WithStackFrame[{f,{args}},body]; کار نمی کند زیرا args در واقع دنباله ای از الگوها است. نزدیکترین چیزی که من دارم DefFn[f_[args___]، body_] := ماژول[{argValueExprs,x}، argValueExprs = {args} / است. x_Pattern :> x[[1]]; f[args] := WithStackFrame[{f,argValueExprs},body]]; برای آزمایش، می توانید از WithStackFrame[sf_, expr_] := Print[sf]; با این حال، اجرای این به DefFn[f[x_], x^2] میدهد. f[3] (* {f,{x}} *) وقتی واقعاً «{f,{3}}» را میخواهم. به دلایلی، «x» در محدودهای ارزیابی نمیشود که آرگومانهای تابع در آن قابل مشاهده باشند.
|
چگونه یک تابع تعریف کننده تابع بنویسیم که آرگومان های تابع را در یک پشته ذخیره می کند؟
|
55814
|
من این را بعد از 48 ساعت کشتم، به نظر نمی رسید به جایی برسد. در بهترین از همه دنیاهای ممکن، آن را تف به بیرون n!. اگر جمع را در یک تابع قرار دهم، فاکتوریل ها را محاسبه می کند (تا حدودی ناخوشایند) Mathematica 10 Linux Fedora 20 64-bit Simplify[Sum[(1/(n - k)!) (Sum[Sum[(-1)^(i + j) دو جمله ای[k - 2 j, i] دو جمله ای[k - i - 2 j + 1, j] (n - i - 2 j)!، {i، 0، k - 3 j}]، {j، 0، k/3}] + (-1)^(k + 1) جمع[ دوجمله ای[k - 2 j، k + 1 - 3 j] (n - k + j - 1)!، {j، 1، (k + 1)/3}])، {k، 0، n}]]
|
چه چیزی در این ساده سازی طولانی می شود؟
|
3329
|
من متوجه شدهام که علیرغم بهروزرسانیهای متعدد Mathematica، که هر کدام عملکردهای زیادی را اضافه کردهاند، یک مشکل اساسی حل نشده باقی میماند: عدم پاسخگویی رابط کاربری در هنگام اشتباه (به ویژه، این در Mac OS X است، اما ممکن است مشکل در سایر سیستم عامل ها). این مشکل حداقل از زمان Mathematica 4 وجود داشته است و هنوز در Mathematica 8 وجود دارد. برای مثال، اگر من یک متغیر f را از طریق یک تابع تعریف کنم و مشکلی در آن تابع پیش بیاید، خطا اغلب از کنترل خارج می شود و هر یک از آنها منفرد هستند. بیت کدی که متعاقباً از f استفاده میکند، پیامهای خطای نارنجی تیره را به شکل تابع::errorname: شرح خطا در اینجا حذف میکند. اگر این در یک حلقه با هزاران تکرار باشد، UI میتواند کاملاً پاسخگو نباشد، حتی به فشارهای مکرر Command + Period یا خروج از هسته از طریق نوار منو. اغلب اوقات، زمانی که این اتفاق می افتد، Mathematica حجم زیادی از حافظه را از بین می برد و در نهایت خراب می شود. من فقط به این فکر می کردم که آیا افراد یک استراتژی کلی برای اجتناب از این وضعیت دارند، به غیر از بررسی دقیق خطا در هر مرحله از یک برنامه برای اطمینان از اینکه خروجی ها همیشه معقول هستند. رفتار مورد نظر من این است که اگر حتی یک پیغام خطا ایجاد شود، Mathematica محاسبات فعلی خود را لغو کند (مگر اینکه آنها را با استفاده از Off[] خاموش کنم)، اما نمی دانم که آیا این کار بدون بررسی صریح و مکرر در کد کنید تا ببینید آیا پیغام خطا ارسال شده است یا خیر. از طرف دیگر، اگر راهی برای گفتن پیامهای خطا به فایل به جای تلاش برای ذخیره محتوای آنها در دفترچه یادداشت وجود داشته باشد، ممکن است از سرریز حافظه که اغلب باعث از کار افتادن Mathematica میشود جلوگیری شود. آیا کسی ایده ای در مورد چگونگی کاهش این مشکل دارد؟ با تشکر **ویرایش:** یک راه حل به نظر می رسد که گزینه KernelMessageAction در پوشه MessageOptions را به جای Print به PrintToConsole تغییر دهد. این پیغام های خطا را در یک پنجره جداگانه تخلیه می کند. مزیت انجام این کار این است که پنجره دارای دکمه حذف همه پیام ها است که می توانید روی آن کلیک کنید تا پیام ها از حافظه پاک شوند. با این حال، مطمئن نیستم که آیا این مشکل اساسی عدم پاسخگویی رابط کاربری را برطرف می کند یا خیر.
|
اجتناب از رابط کاربری بی پاسخ در OS X
|
47081
|
 من می خواهم این PDE را حل کنم. من سعی کردم آن را با 'NDSolve' حل کنم اما خطای 'مقادیر مرزی ممکن است فقط برای یک متغیر مستقل مشخص شود. مقادیر اولیه فقط ممکن است در یک مقدار مستقل دیگر مشخص شود. لطفا برای حل این مشکل به من کمک کنید: من در ریاضیات مبتدی هستم. این PDE استوانه ای است و در معادله امگا، لامبدا و فی مقادیر ثابتی دارند یعنی 2،3،4 این چیزی است که من امتحان کردم. sol = NDSsolve[{w^2 (1/p) (D[T[p، x] (D[T[p، x]، {p، 1}])، {p، 1}]) + D[ T[p، x]، {x، 2}] - 2 l (D[T[p، x]، {x، 1}]) - 4 f^2 (T[p، x]) == 0، T[p، 0] == 1، T[p، 1] == 1، T[0، x] == 10، T[1، x] == 1}، {T[p، x]}، {p، 0 , 1}, {x, 0, 1}]
|
برای حل PDE استوانه ای
|
14096
|
من سعی می کنم نمونه ای از مدل سازی تریگ را انجام دهم. بسیار ساده، اما به امید استفاده از داده های واقعی. من میتوانم دادههای آب و هوا را برای جایی که در اینجا زندگی میکنم دریافت کنم، و یک DateListPlot سینوسی بسیار معقول میسازد[WeatherData[Edmonton, MeanTemperature, {{2005, 1, 1}, {2011, 12, 31}, Month }]، پیوست -> درست]  من به دنبال یک پوشش بسیار ساده از یک نمودار سینوس واقعی هستم، دوره زمانی 1 سال خواهد بود، حدس می زنم خط وسط حدود 5 درجه باشد. دامنه تقریباً 15 درجه است و تغییر فاز 0 است. این سؤال به همان اندازه سؤال ریاضی است. همانطور که گفتم، حداقل برای این مثال نیازی به رگرسیون تریگ ندارم. فقط میخواهم فرآیند را برای دانشآموزانم توضیح دهم، a، b، c و d را در معادله عمومی y = a + b sin c(x-d) تقریبی کنید تا تبدیل یک تابع را به آنها نشان دهم تا به طور منطقی با این دادهها مطابقت داشته باشد. اگر طرحی منطقی پیدا کنم، چگونه دو نمودار را روی هم قرار دهم؟ همچنین، تصور میکردم زمان طلوع یا غروب خورشید منبع بهتری از دادهها بود، اما به هر حال نمیتوانستم از MMA به آن دسترسی داشته باشم، اگرچه میتوانم آن را از آلفا دریافت کنم. بله، این یک رشته غیر ریاضی، غیر متخصص ریاضی، سوال لنگ است! اما کمک قابل تقدیر است. بسیار خوب، با کمک @b.gatessucks من تا حدودی پیشرفت کردم، اگرچه هنوز برای هر گونه بازخورد یا کمکی ارزش قائل هستم. بنابراین من داده های آب و هوا را دریافت می کنم = WeatherData[Edmonton, MeanTemperature, {{2005, 1, 1}, {2011, 12, 31}, Month}]; لیست را به شکل عددی تغییر داد، که در آن اولین ورودی تعداد ثانیههایی است که از 1 ژانویه 1900 به بعد است. نمودار برای داشتن اعداد معقول تر برای استفاده به عنوان مثال برای دانش آموزان دبیرستانی، بنابراین من تعداد ثانیه ها را تا 1 ژانویه 2005 (جایی که داده های من شروع می شود) بدست آوردم t1 = AbsoluteTime[{2005, 1, 1, 0, 0, 0}] و این را از هر ورودی کم کنید تا مقیاس زمانی ما اکنون در 1 ژانویه 2005 0 داشته باشد newdata2 = {#[[1]] - t1, #[[ 2]]} & /@ newdata1 حالا آن را بگیرید و بر تعداد ثانیههای سال تقسیم کنید زیرا میخواهم هر 1 در محور زمان نشاندهنده 1 باشد. year year = 3.154 10^7 newdata3 = {#[[1]]/year, #[[2]]} & /@ newdata2 این نمودار  که اکنون به من اجازه میدهد با استفاده از اعداد «معقول» یک تابع گناه بنویسم. توجه داشته باشید، من می دانم که این یک مناسب نیست، بلکه بیشتر یک تمرین بصری در تبدیل عملکرد سینوسی است.  نمایش[ListPlot[newdata3, Joined -> True], Plot[2 + 15 Sin[2 \[Pi] (x - 0.25)]، {x، 0، 7}، PlotStyle -> Dashed]، PlotRange -> {{-1، 7}، {-15، 20}}، ImageSize -> 300]
|
با استفاده از DateListPlot و Plot
|
30451
|
من یک ContourPlot دارم که به Mathematica اجازه دادم خطوط را به طور خودکار ترسیم کند. من می خواهم مقادیر کانتور zmax و zmin را که به صورت داخلی تعیین شده اند استخراج کنم تا بتوانم آنها را به ShowLegend منتقل کنم تا با نوار رنگ نشان داده شوند. _من از Mathematica 8 استفاده می کنم._ Needs[PlotLegends`] plTest = ContourPlot[xv^2 + yv^2, {xv, 0, 1}, {yv, 0, 1}, Contours -> 9, ColorFunction -> رنگین کمان]؛ ShowLegend[plTest، {ColorData[Rainbow][1 - #1] &، 10، max، min، LegendPosition -> {0.6، 0}، BaseStyle -> {FontSize -> 14}}] I مایلیم مقادیر zmax و zmin واقعی به جای max و min در بالا در نوار رنگی در افسانه ظاهر شوند. کسی می تواند در این مورد به من کمک کند؟ یک پست مشابه وجود دارد: ShowLegend مقادیر، اما من نمی توانم این را با نوع ContourPlot کار کنم. با تشکر
|
Mathematica 8: ContourPlot برای یافتن مقادیر حداکثر و حداقل تابع
|
25604
|
من Gasket Sierpinski را با اجرای یک بازی آشوب در mathematica تولید می کنم. کاری که من میخواهم انجام دهم این است که یک دستکاری تعاملی با یک نوار لغزنده ایجاد کنم، که به موجب آن با حرکت دادن آن به جلو، تمام نقاط تولید شده در هر سطح از تکرار (که در کد زیر توضیح داده شده است) ترسیم میشود. من همچنین میخواهم هر نقطه را بسته به تغییر رنگی که برای تولید آن استفاده شده است، با یک رنگ مرتبط کنم. سه تبدیل وابسته برای این سیستم تابع تکراری $W_{1},W_{2},W_{3}$ استفاده میشود. بنابراین، اگر نقطه ای با استفاده از $W_{1}$ تولید شده باشد، می خواهم آن را قرمز رنگ کنم. اگر نقطه ای با $W_{2}$ تولید شده است، آن را آبی رنگ کنید و غیره. چگونه می توانم این کار را انجام دهم، ترجیحاً از کدی که تاکنون ساخته ام استفاده کنم؟  این کدی است که تا کنون ساخته ام: پاک کردن[A, B, W, X, i, ITERATIONS, roll ] (*ماتریس های تبدیل A[i] در زیر آورده شده است*) A[1] = {{0.5، 0}، {0، 0.5}}؛ A[2] = {{0.5، 0}، {0، 0.5}}؛ A[3] = {{0.5، 0}، {0، 0.5}}؛ (*بردارهای ترجمه B[i] در زیر تعریف شده اند*) B[1] = {0, 0}; B[2] = {1/2، 0}؛ B[3] = {1/4، Sqrt[3]/4}؛ (*قالب تبدیل افین*) W[i_، X_] := A[i].X + B[i] RandomComponent := تصادفی[واقعی، {0، 1}]; (*نقطه اولیه در محدوده مربع واحد*) X[0] = {RandomComponent, RandomComponent}; (*فرآیند تکرار در اینجا تعریف میشود: در هر سطح از تکرار یک تاس استاندارد میاندازیم. بسته به نتیجه، یکی از تبدیلهای وابسته تعریف شده در بالا را به نقطه ارائه شده در سطح قبلی تکرار* اعمال میکنیم*) ITERATIONS = 100000 ; X[i_] = برای[i = 0، i <= ITERATIONS، i++، رول = تصادفی[عدد صحیح، {1، 6}]; اگر [رول == 1 || رول == 2، X[i + 1] = W[1، X[i]]، اگر[رول == 3 || رول == 4، X[i + 1] = W[2، X[i]]، اگر[رول == 5 || رول == 6، X[i + 1] = W[3، X[i]]]]] فرکتال1 = جدول[X[n]، {n، 1، ITERATIONS}]; ListPlot[fractal1, Axes -> False, Aspect Ratio -> Automatic, PlotStyle -> {PointSize[0.001]}] **UPDATE 1 (کد برای نمودار تعاملی):** در اینجا کدی برای ترسیم تعاملی مثلث Sierpinski از طریق یک تصادفی وجود دارد. سیستم عملکرد تکراری جنبه رنگ آمیزی هنوز چیزی است که من سعی می کنم روی کد J.M. کار کنم. من قبلاً از عملکرد affine transform و لیست تودرتو آگاه بودم، اما به خاطر مخاطبانم، تا به حال به استفاده از آن متوسل نشدم. تابع RandomChoice بسیار مفید بوده است، برای اشاره به این موضوع به J.M. Clear[W, W1, W2, W3, P1, P2, P3, X, n, x] (*The Affine Transformations*) W1 = AffineTransform[{{{0.5، 0}، {0، 0.5}}، {0 , 0}}]; W2 = AffineTransform[{{{0.5، 0}، {0، 0.5}}، {1/2، 0}}]; W3 = AffineTransform[{{{0.5، 0}، {0، 0.5}}، {1/4، Sqrt[3]/4}}]; (*احتمالات مرتبط آنها (وزن)*) P1 = 0.33; P2 = 0.33; P3 = 0.34; RandomComponent := تصادفی[واقعی، {0، 1}]; (*نقطه اولیه را تولید می کند*) X[0] := {RandomComponent, RandomComponent} (*تغییرهای Affine را با توجه به وزن آنها انتخاب می کند*) RandomChoice[{P1, P2, P3} -> {W1, W2, W3}]; (* تبدیل انتخاب شده را در نقطه داده شده اعمال می کند*) W[x_] := RandomChoice[{P1, P2, P3} -> {W1, W2, W3}][x]; (* NestedList راهی برای جمعآوری خروجی از \ تکرار W[x_]* در اختیار ما میگذارد) Clear[n] Animate[ListPlot[BlockRandom[NestList[W, X[0], n]]، Axes -> False، Aspect Ratio -> خودکار، PlotStyle -> {PointSize[0.006]}، PlotRange -> {{0، 1}، {-0.09، 1}}]، {n، 0، 10000، 1}، DisplayAllSteps -> True، AnimationRunning -> False، AnimationRate -> 1000] X[0]; نتیجه این است: 
|
دستکاری نمودار فراکتال سیستم تابع تکرار شده تصادفی
|
38984
|
تعریف توابعی که به مقادیر دیگر ارجاع می دهند
|
|
28214
|
تولید و انتخاب تاپل ها در حافظه کارآمد
|
|
16652
|
من می خواهم یک تابع داخلی بدون از دست دادن هیچ ویژگی تغییر نام دهد، می خواهم نام کوتاهتر در همه نتایج ظاهر شود و به عنوان ورودی شناخته شود. آیا ممکن است؟
|
چگونه یک تابع داخلی را تغییر نام دهیم؟
|
24105
|
آیا راهی برای متمایز کردن راه حل به دست آمده توسط ParametricNDSolve وجود دارد؟ برای مثال، من موقعیت $\phi_\gamma(t)$ را به عنوان تابعی از زمان دارم که با ثابت $\gamma$ پارامتر شده است. اکنون میخواهم با توجه به زمان تمایز قائل شوم، اما نتیجه را یک عملکرد پارامتری نگه دارم. اگر راهحل من «xp» نامیده میشود، صرفاً نوشتن «D[xp,t]» کار نمیکند، و به نظر نمیرسد که به دنبال راهحلی برای $\frac{d}{dt} \phi_\gamma(t باشید. )$ در دستور «NDSolve» یا «ParametricNDSolve»، اگرچه میتوان یک «InterpolationFunction» را که توسط «NDSolve» به دست میآید متمایز کرد. بنابراین، آیا راهی برای متمایز کردن یک ParametricFunction با توجه به متغیر (یا پارامتر) وجود دارد؟
|
تمایز راه حل های ParametricNDSolve
|
54694
|
در Mma 9 با استفاده از «CompilationOptions -> {InlineExternalDefinitions -> True} در داخل Compile مقادیر پارامترهای تعریف شده قبلی مورد استفاده در تابعی که قرار است کامپایل شود، درج شده است. به عنوان مثال: nPara = 3; cf = Compile[{{x, _Real, 1}}, Sum[x[[i]], {i, nPara}], CompilationOptions -> {InlineExternalDefinitions -> True} ] به این نتیجه می رسد: ![Output Mma9] (http://i.stack.imgur.com/1PGeZ.png) و همانطور که انتظار می رود بی عیب و نقص کار می کند. اما در Mma 10 خروجی این است:  و از آنجایی که اکنون مقدار nPara برای تابع کامپایل شده مشخص نیست، تابع کمیل شده نمیکند. دیگه کار نمیکنه برای چنین تابع ساده ای می توان «Whith» را به عنوان راه حل اعمال کرد: با[{nPara = nPara}، Compile[{{x، _Real، 1}}، Sum[x[[i]]، {i، nPara}] , CompilationOptions -> {InlineExternalDefinitions -> True} ] ] با این حال، در نوت بوک های بزرگتر و با توابع پیچیده تر، این غیرمستند شکستن کد (یا یک اشکال یا یک رفع است) باعث مشکلات بزرگتر می شود. آیا کسی راه حل راحت یا خودکارتری برای رفع این مشکل می داند؟
|
در کامپایل، InlineExternalDefinitions دیگر در Mma v10 مانند نسخه 9 کار نمی کند.
|
32931
|
در این پست به طور مختصر به استفاده از TetGen برای تسلاسیون سه بعدی Voronoi پرداخته شده است. با این حال هنوز هیچ اطلاعاتی در مورد استفاده از TetGen برای تولید یک نمودار سه بعدی Voronoi وجود ندارد. مستندات TetGen در مورد این ویژگی بسیار مختصر است و هیچ مثالی برای تولید نمودار voronoi نشان داده شده در مستندات وجود ندارد. متوجه شدم که باید از سوئیچ v استفاده کرد (برخلاف مستنداتی که ادعا میکنند این حالت در حالت پرحرفی تغییر میکند)، بر اساس برخی نقل قولها در وب. با این حال، اگر رابط Mathematica TetGenLink را امتحان کنم، هیچ اطلاعاتی در مورد نمودار 3 بعدی Voronoi به دست نمیآورم. من دنباله زیر را امتحان کردم. ابتدا لینک TetGen را بارگذاری کردم و 8 نقطه سه بعدی ایجاد کردم تا خروجی گرافیکی ساده باشد. نیازها[TetGenLink`]; RandomSeed[12345]; pts = RandomReal[{-1, 1}, {8, 3}]; سپس یک نمونه TetGen در Inst = TetGenCreate[] ایجاد کردم تا به طور خودکار مرزی برای نمودار Voronoi بالقوه ایجاد کنم (حتی اگر نمی دانم این کار می کند) ConvexHull مجموعه نقطه را استخراج کردم و تمام نقاط و وجه های بدنه محدب را به آن اختصاص دادم. نمونه {ptshull2, surfacehull2} = TetGenConvexHull[pts]; TetGenSetPoints[inInst, ptshull2] TetGenSetFacets[inInst، {#} و /@ surfacehull2] لطفاً توجه داشته باشید که شاخصهای چهره باید در براکتهای لیست اضافی قرار گیرند، در غیر این صورت با یک خطای TetGen مواجه خواهید شد. سپس یک تابع تجسم Wireframe برای نمایش چهار وجهی تعریف می کنم. TetrahedraWireframe[i_] := خط[ مسطح[ i[[همه، #]] و /@ {{1، 2}، {2، 3}، {3، 1}، {1، 4}، {2، 4 }, {3, 4}}, 1]] در نهایت TetGen را با انجام outInst = TetGenTetrahedralize[inInst, v] استخراج کردم نتایج حاصل از TetGen اجرا شده با انجام coords = TetGenGetPoints[outInst]; عناصر = TetGenGetElements[outInst]; و Tetrahedrons Graphics3D حاصل را تجسم کنید[{GraphicsComplex[Coords, TetrahedraWireframe[elements]], PointSize[Large], Point /@ coords, Red, Point /@ pts}] که خروجی گرافیکی زیر را به دست میدهد! مش](http://i.stack.imgur.com/RZToA.png) ساده لوحانه امیدوار بودم که با استفاده از این رویه نمودار Voronoi را بدست بیاورم، اما به نظر می رسد که این در Mathematica موجود نیست. علاوه بر این به نظر می رسد سوئیچ v هیچ تاثیری ندارد. هر گونه ایده در مورد متقاعد کردن Mathematica برای بازگرداندن نمودار Voronoi بسیار استقبال می شود. قبلاً از قبل: من میدانم که راهحلهای دیگری نیز وجود دارد که در پست بالا ذکر شد، مانند استفاده از mPower برای پیوند دادن به QHull برای مثال. با این حال من می خواهم از پیوند TetGen استفاده کنم زیرا به خوبی با Mathematica ادغام شده است. گزینه دیگر این است که QHULL را به روشی مشابه مانند TetGen در Mathematica ادغام کنید، اما به هر دلیلی این کار هنوز انجام نشده است. رویکرد mPower در مقایسه با سرعت اجرای TetGen فاقد عملکرد قابل توجهی است (از آنجایی که از طریق دستور run در حال شلیک qhull است).
|
استفاده از TetGen در Mathematica برای دریافت نمودار ورونوی سه بعدی
|
55255
|
آیا می توان مشتقات نمادین معادلات با بردارها را به عنوان آرگومان بدون مشخص کردن هر عنصر برداری به طور صریح به دست آورد؟ چیزی شبیه f[A_Vector، B_Vector] := نقطه[A، B] D[f[a، b]، a[[1]]]
|
تمایز معادله برداری
|
31374
|
**نمای اجمالی** من تابعی دارم که با استفاده از یک پیاده سازی ساده از روش درونیابی RBF روی داده های پراکنده $n$-بعدی مانند Interpolation عمل می کند. من می خواهم تابع من یک تابع کامپایل شده را برگرداند که سریع اجرا شود. چیزی که من به دست میآورم کار میکند، اما خیلی کندتر از آن چیزی است که فکر میکنم باید باشد. **کد من** Clear[RBFInterpolation] Options[RBFInterpolation] = { DistanceFunction -> (Norm[#1 - #2] &), RadialBasisFunction -> (Sqrt[#1^2 + #2^2 /4] &)، RadialScale -> Automatic، Debug -> False، Compile -> نادرست}؛ RBFInterpolation[cptab_, opts : OptionsPattern[RBFInterpolation]] := ماژول[ {ro, xpts, fundata, Φ, disfun, λ, RBF, x}, xpts = #[[1]] & /@ cptab; fundata = #[[2]] & /@ cptab; disfun = OptionValue[DistanceFunction]; RBF = OptionValue[RadialBasisFunction]; Φ = جدول[disfun[xpts[[i]], xpts[[j]]], {i, 1, Length[xpts]},{j,1,Length[xpts]}]; کدام[ OptionValue[Radial Scale] == خودکار، ro = میانه[ Flatten[Table[ Drop[Φ[[i]], {i}], {i, 1, Length[Φ]}]], NumberQ[ OptionValue[RadialScale]], ro = OptionValue[RadialScale], True, Print[من نمی توانم بفهمم \RadialScale\->, OptionValue[RadialScale], پس من میخواهم آن را جبران کنم]; ro = میانه[ مسطح[جدول[ قطره[Φ[[i]]، {i}]، {i، 1، طول[Φ]}]]] ]; اگر[OptionValue[Debug]، Print[ro=, ro]]; If[OptionValue[Debug], Print [عملکرد فاصله در دو نقطه اول]; چاپ[نقطه 1 ->, xpts[[1]]]; چاپ[نقطه 2 ->, xpts[[2]]]; چاپ[فاصله ->، disfun[xpts[[1]]، xpts[[2]]]]; چاپ[تابع پایه شعاعی بر اساس فاصله ->، RBF[disfun[xpts[[1]]، xpts[[2]]]، ro]] ]; Φ = نقشه[RBF[#, ro] &, Φ, {2}]; If[OptionValue[Debug], Print[Element of Φ[[1,1]]=, Φ[[1,1]]]]; λ = معکوس[Φ].fundata; If[OptionValue[Debug]، Print[First element of λ[[1]]=, λ[[i]]]]; If[OptionValue[Compile]، بازگشت[ با[{xi = x، λi = λ، xptsi = xpts، roi = ro}، Compile[{{xi، _Real، 1}}، Sum[λi[[i] ] RBF[disfun[xi، xptsi[[i]]]، roi]، {i، 1، طول[λ]}]]]]، بازگشت[ تابع[x، مجموع[λ[[i]] RBF[disfun[x، xpts[[i]]]، ro]، {i، 1، طول[λ]}]]] ] ]; بیشتر این تابع برای سوال من جالب نیست. من فکر می کنم کلید جایی است که تابع کامپایل شده را «برگردانم[]». بازگشت[ با[{xi = x، λi = λ، xptsi = xpts، roi = ro}، کامپایل[{{xi، _Real، 1}}، مجموع[λi[[i]] RBF[disfun[xi، xptsi[ [i]]], roi], {i, 1, Length[λ]}]]]] **آزمایش تابع** کد زیر را می توان برای اجرا استفاده کرد و زمان بندی تابع برگشتی را تست کنید. ابتدا یک تابع حقیقت برای نمونه بسازید و سپس Clear[truth] true[x_] := Product[Sin[x[[i]]], {i, 1, Length[x]}]; مقداری داده n = 100 بسازید. d = 5; cpts = RandomReal[{-π/2، π/2}، {n، d}]; cptab = {#، حقیقت[#]} & /@ cpts; xpts = #[[1]] & /@ cptab; fundata = #[[2]] & /@ cptab; تست سرعت توابع برگشتی Print[Normal Function:]; زمانبندی[funFun = RBFInterpolation[cptab, Compile -> False];] زمانبندی[funFun[#] & /@ xpts;] چاپ[تابع کامپایل:]; زمانبندی[funFunc = RBFInterpolation[cptab, Compile -> True];] زمانبندی[funFunc[#] & /@ xpts;] i = 1; چاپ[عملکرد عادی: , funFun[xpts[[i]]]]; Print[Complie function: , funFunc[xpts[[i]]]]; Print[پاسخ واقعی واقعی: , fundata[[i]]]; من نتایجی مانند این دریافت میکنم: تابع عادی: {0.080987، Null} {0.123981، Null} تابع کامپایل: {0.092986، Null} {0.156977، Null} تابع عادی: -0.0182901 تابع تطبیق: -0.0182 پاسخ: -0.0189 -0.0189 همانطور که شما می توانید ببینید که کار می کند اما سریعتر نیست. چگونه این را سریعتر کنم؟ **تست ساده تر که سریعتر باشد!؟** کد: n = 10; a = RandomReal[{-1, 1}, n]; f = جدول[2 π i, {i, 1, n}]; ϕ = RandomReal[{0, 2 π}, n]; Clear[Nfun] Nfun[t_] := مجموع[a[[i]] Cos[f[[i]] t + ϕ[[i]]], {i, 1, n}]; Nfunc = Compile[{{t, _Real}}, Evaluate[Sum[a[[i]] Cos[f[[i]] t + ϕ[[i]]], {i, 1, n}]]] ; پاک کردن[makeNfunc] makeNfunc[a_، f_، ϕ_] := ماژول[{n}، n = طول[a]; بازگشت[ کامپایل[{{t، _واقعی}}، ارزیابی[جمع[a[[i]] Cos[f[[i]] t + ϕ[[i]]]، {i، 1، n}]]] ] ]؛ NfuncR = makeNfunc[a, f, ϕ]; کد را اجرا کنید: npts = 10000; داده = RandomReal[{0, 10}, npts]; Timing[Nfun[#] & /@ data;] Timing[Nfunc[#] & /@ data;] Timing[NfuncR[#] & /@ data;] خروجی: {0.585911، Null} {0.012998، Null} { 0.012998, Null} بنابراین در این مورد ساده کد کامپایل شده برای هر دو تابع کامپایل شده به صورت درون خطی حدود 45 برابر سریعتر است. 'Nfunc' و تابع tha
|
چگونه می توانم تابع کامپایل شده خود را که توسط تابع دیگری برگردانده می شود سرعت بخشم؟
|
46462
|
سلام من یک سوال ساده دارم. چگونه می توانم موارد زیر را با روز 1 به عنوان محور X و روز 2 به عنوان محور Y رسم کنم؟ من به 22 واریانس ترسیم شده با توجه به روزی که از آن گرفته شده است نیاز دارم (اینها در اصل اندازه گیری های سه بعدی بودند که طی 2 روز با همان نمونه ها در هر روز انجام می شدند، 11 نمونه و 22 اندازه گیری xyz وجود داشت که من واریانس ها را از آنها گرفته ام). آیا کسی می تواند به من کمک کند؟ من حتی نمی توانم Scatterplot را در Mathematica docs پیدا کنم، آیا آنها آن را چیز دیگری می نامند؟ {{{شناسه، روز، 1.، 2.، 3.، 4.، 5.، 6.، 7.، 8.، 9.، 10.، 11.، 12.، 13.، 14.، 15.، 16.، 17.، 18.، 19.، 20.، 21.، 22.}، {H. sapiens، 1.، 145.7، 153.2، 164.6، 161.1، 170.8، 191.7، 179.2، 178.5، 198.5، 169.9، 135.8، 182.8، 3، 201.3، 201. 238.4، 207.4، 209.، 188.6، 201.3، 210.2، 206.9}، {H. sapiens، 2.، 146.8، 152.7، 165.6، 165.1، 172.2. 199.7، 172.9، 136.1، 181.8، 204.3، 212.3، 197.4، 238.، 205.7، 211.5، 191.5، 204.3، 218.2، 218.2، 204.2tes, . -200.9، -230.2، -205.5، -238.8، -237.3، -207.1، -213.2، - 221.6، -225.9، -247.1، -242.6، -266.5، -259.1، -259. -256. -. ، \ -227.3، -228.9، -212.1، -213.6، -223.9، -225.1}، {Pan troglodytes، 2.، -199.4، -229.6، -203.5، -243.6، -238.7، -213-، -205. -222.3، -227.3، -258.1، -242.9، -265.4، -265.1، -258.، -269.9، -260.، \ -228.2، -233.3، -212.3، -215.1، -225.4، -223.6 اینچ , 1., 261.2, 273.، 274.، 283.، 285.06، 300.، 294.، 305.037، 315.33، 289.08، 263.6، 298.46، 306.3، 316.7، 305.037، 303. 323.7، 298.13، 312.79، 319.2، 310.2}، {Pan verus، 2.، 264.1، 268.7، 273.1، 289.19، 288.03، 299.9.1، 299.1، 374، 291. 289.675, 263.4, 298.58, 309.3, 316.2, 306., 332.3, 323.31, 327.4, 297.26, 310.95, 321.8, 321.8, 310.2, 310.9 230.6، 241.2، 241.، 257.3، 253.3، 274.1، 265.9، 272.36، 280.147، 259.21، 229.8، 268.19، 2727.3، 272.62. 287.4، 292.04، 270.36، 283.35، 291.3، 281.13}، {Pan schweinfurthii ، 2.، 226.9، 237.9، 239.9، 254.6، 239.9، 254.6، 26.26.257. 273.33، 282.84، 260.05، 229.6، 267.49، 278.23، 287.9، 272.72، 306.2، 287.58، 287.92، 270.85، 270.85، 229.237. {Pan paniscus, 1.، -421.9، -447.، -420.9، -454.5، -451.7، -419.8، -427.8، -431.9، \ -445.7، -463.4، -459.2، -459.2، -476.3، -476.3 -466.5، -475.5، -450.1، \ -439.5، -445.8، -417.4، -419.5، -434.4، -432.2}، {Pan paniscus، 2.، -426.2، -447.9، -421.5، -455.6، -4253.. ، -428.7، -432.7، \ -441.5، -466.8، -459.5، -476.4، -470.9، -467.2، -474.7، -472.5، \ -437.5، -446.9، -416.4، -424.7، -433.1}، -43G. گوریل ، 1.، -175.9، -204.، -175.1، -221.، -217.، -168.، -187.، -198.، \ -213.، -229.، -220.8، -251.8 ، -251.، -245.، -256.، -243.، -211.، \ -224.، -190.، -194.، -210.، -212.}، {G. گوریل ، 2.، -180.8، -205.، 214.1، -228.، -223.، -167.، -191.، -195.، -206.، -242.9، -221.6، \ -251.8، - 253.، -243.، -256.، -243.، -211.، -224.، -189.8، -196.، \ -210.، -215.}، {G. گرائری ، 1.، 220.، 192.، 222.، 177.، 184.، 228.، 214.، 205.، 187.، 162.، 174.، 147.، 155.، 162.، 145. ، 170.، 194.، 186.، 221.2، 215.5، 198.8، 198.3}، {G. گرائری ، 2.، 221.، 189.، 226.، 182.، 179.، 230.، 214.، 210.، 188.، 161.، 172.، 146.، 153.، 156.، 146. ، 169.، 193.، 189.، 221.2، 220.6، 202.2، 196.9}، {G. beringei، 1.، -763.، -793.5، -762.2، -810.3، -802.، -749.7، -771.، -777.، \ -783.، -828.، -809.3، -836.9، - 833.، -828.، -837.9، -809.، -788.، \ -795.، -767.3، -768.4، -789.، -782.8}، {G. beringei، 2.، -763.3، -791.9، -761.3، -805.6، -800.، -748.5، -769.، -776.، \ -774.، -817.4، -812.8، -836.4، -833. ، -825.، -837.2، -820.، -791.، \ -797.، -766.6، -769.8، -782.6، -786.3}، {G. دیهلی، 1.، -78.، -106.4، -77.، -124.، -121.، -72.4، -87.5، -94.، -99.، \ -134.، -122.1، -149. ، -153.، -141.، -154.، -137.، -105.، -111.، -83.، \ -87.، -104.، -105.}، {G. دیهلی، 2.، -79.6، -105.8، -77.، -124.، -119.، -72.1، -86.، -100.، -99.، \ -134.، -121.5، -148. ، -152.، -142.، -152.، -135.، -104.، -110.، \ -84.7، -86.، -103.، -107.}، {ص. abelii ، 1.، -214.09، -232.6، -209.24، -232.56، -227.49، -185.5، -204.5، \ -209.5، -213.9، -250.52، -249.8-، -249.8، -249.8، -2524 -254. -257.96، \ -237.6، -219.2، -225.2، -198.8، -201.9، -223.3، -224.2}، {P. abelii \ ، 2.، -214.93، -230.8، -209.97، -233.98، -230.51، -184.4، -204.4، \ -208.4، -214.1، -249.21، -250.، -250.، 81-2525 -. .، -256.86، \ -234.5، -225.9، -226.4، -201.، -205.8، -225.1، -224.1}، {P. \ pygmaeus، 1.، -288.8، -280.5، -280.5، -265.، -264.، -238.5، -250.7، -234.2، \ -224.9، -258.9، -296.1، -246.3، -2. 234.5، -251.1، -212.5، \ -224.5، -219.6، -249.1، -230.4، -224.4، -233.}، {P. pygmaeus، 2.، -293.5، -284.3، -278.4، -256.8، -255.6، -236.3، -248.4، \ -233.4، -227.3، -261.4، -295.5، -262.2.، -262.8، -2. -252.2، -212.، \ -225.1
|
X-Y پراکنده
|
19602
|
فایل را در جای معمولش پیدا نمی کنم /Library/Mathematica/FrontEnd/... حذف شد؟
|
KeyEventTranslations.tr در Mathematica 9 کجاست؟
|
10409
|
چگونه یک کامپوننت UI انتخابگر کشویی بسازیم؟ چیزی که شبیه این است
| |
41961
|
قبل از به روز رسانی به _Mathematica_ 9.0، با استفاده از بسته Format.m Mark Sofroniou که در MathSource پست شده است، کد فرترن زیبایی را با موفقیت ایجاد کردم. با این حال، پس از به روز رسانی به آخرین _Mathematica_، نسخه 9.0، برنامه نمی تواند کار کند. خطای زیر هنگام اجرای کد نمایش داده می شود: Clear[Global`*]; << format`Format` (* -> Get::noopen: فرمت`Format` باز نمی شود. >> *) آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه Format.m را در _Mathematica_ 9.0 تنظیم کنم؟
|
آخرین Mathematica 9.0 نمی تواند از Format.m برای تولید کد فرترن بهینه شده استفاده کند
|
32218
|
من می خواهم یک تابع با ارزش واقعی $f$ از دو متغیر واقعی $x,y$ را رسم کنم، اما فقط در منطقه ای از صفحه $x$-$y$ که \begin{align} x>0، \qquad - را برآورده می کند. x^{3/2} < y < x^{3/2}. \end{align} آیا راه ساده ای برای انجام این کار با استفاده از Plot3D وجود دارد؟
|
قطعه بالای منطقه مورد نظر
|
16055
|
بنابراین من سعی کرده ام انتگرال زیر را در نسخه دانشجویی Mathematica 8.0 ارزیابی کنم: opsnum[a_, \[Omega]_] := (c^5*(3*10^25))/\[HBar]* NIintegrate[ \[Rho][y، \[Omega]]/ هابل[y، \[Omega]]*(1/Hubble[z، \[Omega]])^3، {y، a، \[Infinity]}، {z، a، y}] با هابل[z_، \[Omega]_] := H0 Sqrt[\[CapitalOmega]M ( 1 + z)^3 + \[CapitalOmega]\[Gamma] (1 + z)^4 + \[CapitalOmega]\[Capital Lambda] ((1 + z)^(3*(1 + \[Omega])))] \[Chi][a_، \[Omega]_] := NIintegrate[c/Hubble[z، \[Omega]]، {z، a، \[بی نهایت]}] \[Rho][a_، \[Omega]_] := (3*Matter[a، \[Omega]])/(4 \[Pi]*(\[Chi][a, \[Omega]])^3) مشکل من این است که از همگرایی امتناع میکند و به دلیل ماهیت انتگرال تودرتو به من خطای 'NIntegrate::inumr' میدهد. تابع علاوه بر این، نمی توانم تعریف دیگری برای تابع در نظر بگیرم، زیرا بر مکعب یک انتگرال متکی است که دارای حدودی متفاوت از حدود انتگرال کل است که بخشی از آن است. کسی ایده ای دارد؟ من تا ابد سپاسگزار خواهم بود!
|
مشکل تودرتو NIintegrate
|
4529
|
چگونه می توانم فقط از 90٪ طیف مرکزی استفاده کنم، نه از کل محدوده؟ به عنوان مثال، من دوست ندارم کمترین مقادیر را در رنگ بنفش ببینم، اما در رنگ آبی تیره. tzvw={{394.5، 0.58، -0.56391}، {394.5، 0.56، -0.580086}، {394.5، 0.54، -0.56415}، {394.5، 0.52، -0.5، 0.56399. -0.572876}، <<3267>>، {90557.4، 0.1، -0.358004}، {90557.4، 0.08، -0.2929}، {90557.4، 0.06، 0.240185-، 4، 7، 4، 4، 0.7 -0.211586}، {90557.4، 0.02، -0.156428}} ShowLegend[ ListContourPlot[tzvw، ColorFunction -> ColorData[Rainbow]، Contours -> Range[-2.25، 2.25] -T, 2.25]-T, 0. -> {ticklst, Automatic, None, None}, PlotRange -> {Automatic, {0, 0.52}, {-2.25, 2.75}}, FrameStyle -> 20, Aspect Ratio -> 0.3, ImageSize -> 700, DelaunayDomainS -> True، RegionFunction -> Function[{x, y، z}، y <= 0.5]]
| |
36724
|
بیایید حالت ساده زیر را در نظر بگیریم: V = 1/2*(x^2 + y^2) + x^2*y - 1/3*y^3; h = 0.3; راد = 6 * ساعت; S1 = ContourPlot[V، {x، -2، 2}، {y، -2، 2}، Contours -> {h}، ContourShading -> False، ContourStyle -> {Darker[Green]، Thick}، PlotPoints - > 100، PerformanceGoal :> Speed، Aspect Ratio -> 1]; S2 = ContourPlot[x^2 + y^2, {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, Contours -> {rad}, ContourShading -> False, ContourStyle -> {Blue, Thick, Dashed}، PlotPoints -> 100، PerformanceGoal :> Speed، Aspect Ratio -> 1]؛ P0 = نمایش[{S1، S2}، FrameLabel -> {x، y}، RotateLabel -> False، FrameStyle -> Directive[FontSize -> 20، FontFamily -> Helvetica]، PlotRange -> 1.5 ، ImageSize -> 550] که می دهد  می بینیم که دایره چین دار آبی خط سبز را در سه دهانه (خروج) قطع می کند. من می خواهم قسمت های متقارن دایره را در داخل این خروجی ها ترسیم کنم. منظور من از اصطلاح متقارن با انحنای معکوس است. قسمت های متقارن را با دست و با رنگ قرمز در طرح اضافه کردم. آیا ایده ای برای به دست آوردن این وجود دارد؟ **ویرایش** یک کپی از کد بالا (در نسخه 9) را می توانید در اینجا بیابید:code.
|
نحوه رسم قسمت های متقارن یک دایره
|
11580
|
من علاقه مند به استفاده از `LinearSolve[m,b]` هستم که راه حلی برای معادله $m.x=b$ پیدا می کند، جایی که من در محاسبات mod 2 هستم. آیا راهی برای انجام این محاسبات در _Mathematica_ وجود دارد؟
|
حل خطی با حساب مدولار
|
17529
|
من یک ماژول برای تکلیف خود مانند زیر نوشته ام. V[n + 1] = rk[x[n]، y[n]، z[n]، V[n]]; vs = V[n].V[n+1]; V[n + 1] = میخواهم آن را با توابع داخلی کارآمد و سریعتر مانند «FoldList»، «FixedPoint»، «ComposeList» و غیره تغییر دهم. برای برنامه من آیا می توانم از این توابع برای این منظور استفاده کنم؟ چگونه آنها را بنویسم؟ یا بهتر است از این برنامه استفاده کنیم؟ هر کمکی قابل تقدیر است.
|
چگونه می توانم کد خود را با توابع داخلی کارآمد mathematica بهبود بخشم؟
|
16409
|
من باید تعداد نسبتا زیادی متغیر را ذخیره کنم و سعی کردم این کار را با ذخیره هر متغیر به صورت Z[n] با متغیر n انجام دهم. فکر می کنم این بهترین ایده من نبود. اولین مشکلی که با آن مواجه شدم زمانی است که سعی کردم بررسی کنم که آیا Z[n] تنظیم شده است یا خیر. همانطور که در تصویر می بینید، اگر من این کار را در داخل یک حلقه انجام دهم، همیشه درست است و در خارج از یک حلقه، مقدار صحیح است. چرا این اتفاق می افتد؟ من mathematica 8.0.4.0 دارم. (نمیدانستم چگونه باید این سؤال را برچسبگذاری میکردم. با خیال راحت آنها را تغییر دهید.) 
|
رفتار متفاوت ValueQ در داخل و خارج از یک حلقه
|
38822
|
در مثال WL زیر، «WeatherData[]» وقتی حاشیهنویسی «NonMetricValue» را اضافه میکنم، فهرستی از مقادیر بدون تاریخ را برمیگرداند. WeatherData[New York City, MeanTemperature, {{2013,12,1},{2013,12,12},Day}] > {{{2013,12,1},5.5},{{2013,12,2},6.06},{{2013,12,3},4.94},{{2013,12,4},6.5}, > {{2013,12,5},9.17},{{2013,12,6},11.56},{{2013,12,7},3.22},{{2013,12,8},0.11}, > {{2013,12,9},0.22},{{2013,12,10},2.22},{{2013,12,11},-0.72}, > {{2013,12,12},-1.22} } WeatherData[نیویورک، MeanTemperature، {{2013,12,1},{2013,12,12},Day}, NonMetricValue] > {41.9,42.91,40.89,43.7,48.51,52.81,37.8,32.2,32.4,36.,3. ,29.8} این یک اشکال به نظر می رسد، زیرا یک اثر مناسب است فقط مقادیر را تغییر می دهد. جدای از آن، آیا این یک مشکل نحوی است (آیا من اشتباه انجام می دهم)؟ میخواهم بتوانم فهرست تاریخ دما به فارنهایت را مستقیماً از «WeatherData[]» دریافت کنم.
| |
24600
|
من سعی می کنم یک مثال Mathematica در مورد مسائل رابط Mathematica با برنامه های C اجرا کنم. به طور خاص من سعی می کنم یک تابع Mathematica را از C فراخوانی کنم. مثال factor.c در مورد من بهترین است. همانطور که در اینجا در بخش _Invoking the Mathematica Kernel from Within a Prebuilt Example_ توضیح داده شد، من نمونه ها را با موفقیت ساختم (با استفاده از makefile از طریق «ساخت همه»). پس از آن مثال را همانطور که توضیح داده شد با تایپ کردن: ./factor -linkmode launch -linkname 'math -mathlink' اجرا میکنم اما پس از راهاندازی برنامه بدون خروجی به پوستهام برمیگردم زیرا هیچ کاری انجام ندادم. سپس فقط با راهاندازی «./factor» دوباره سعی میکنم، برنامه از من میپرسد: «Create link:»، بنابراین «math -mathlink» را تایپ میکنم، ok را فشار میدهم، سپس از آن میگوید: «Integer to factor:»، یک عدد 6 رقمی را تایپ می کنم و بعد از آن برنامه مسدود می شود (منتظر چیزی می ماند اما بعد از 5 دقیقه آن را می کشم). در نظر بگیرید که من در یونیکس هستم. نصب Mathematica من در این مسیر /home/myuser/progs/Mathematica... است. من مثال را به ترتیب با Mathematica اجرا می کنم و اجرا نمی کنم. نتایج مشابه چگونه می توان مثال را عملی کرد؟ ### چیز عجیبی وقتی برنامههایی را که راهاندازی میکنم میکشم اما همانطور که قبلاً توضیح دادم منتظر میمانم، به نظر میرسد که بالاخره کشته شدند، اما اینطور نیست! وقتی ps را روی پوستهام امتحان میکنم، آنها آنجا هستند!!! باید «SIGKILL» را بفرستید تا مطمئناً از شر آنها خلاص شوید... ### درباره پیوندها... من به یک تابع Mathematica به نام LinkCreate برخورد کردم. شاید لازم باشد Mathematica را اجرا کنم، یک لینک از رابط باز کنم و سپس مثال را اجرا کنم؟ من در حال تلاش هستم، تا کنون نتیجه ای حاصل نشده است، به این کار ادامه خواهم داد...
|
نمی توان مثال های رابط Mathematica C را 'factor' اجرا کرد
|
24605
|
چگونه می توانم به صورت نمادین واریانس پیاده روی تصادفی زیر را در _Mathematica_ محاسبه کنم؟ با توجه به چندین متغیر تصادفی گسسته، مانند $p(Z_i=1-2k)=p$، که $k$ یک عدد واقعی کوچک است، و $p(Z_i=-1)=1-p$، یک پیاده روی تصادفی است جمع $X_t = \sum\limits_{i=1}^t Z_i$. انتظار به وسیله: $$\mathbb{E}[X_t] = \sum\limits_{i=1}^t\mathbb{E}[Z_i] = \sum\limits_{i=1}^tp(1) به دست میآید -2k) -(1-p) = (p(1-2k)+p-1)t$$ من می خواهم واریانس پیاده روی تصادفی $Var[X_t]$ را محاسبه کنم. من سعی کردم با استفاده از Distribution تجربی، اما مقادیر نمادین را نمی پذیرد. **ویرایش** بعد از کمی تحقیق در مورد مستندات Mathematica، تابع TranformedDistribution را پیدا کردم. از آنجایی که پیاده روی تصادفی من دارای مراحل واحد نیست، فکر کردم شاید بتوان توزیع را از یک برنولی به این صورت به دست آورد: TransformedDistribution[ If[\[FormalX] == 1, 1 - 2 k, -1], \[FormalX] \[ توزیع شده] BernoulliDistribution[p]] لطفاً کسی میتواند به من نشان دهد چگونه از این برای محاسبه $Var[X_t]$ استفاده کنم؟ همانطور که شخصی در نظرات گفت، واریانس $X_t$ مجموع واریانس های $Z_i$ است، بنابراین در برخی مواقع باید $E[Zi^2]$ را محاسبه کنم که در آن $Z_i$ یک توزیع برنولی تغییر شکل یافته است مانند من. در بالا تلاش کرد؟
|
واریانس پیاده روی تصادفی را محاسبه کنید؟
|
7684
|
موارد زیر را در نظر بگیرید. وقتی روی «مرور» کلیک میکنید و سپس فایلی را انتخاب میکنید، مسیر همان مسیر اصلی باقی میماند و به یکی از فایلهایی که انتخاب کردم تغییر نمیکند: nb = EvaluationNotebook[]; DynamicModule[ {path1 = FileNameJoin[{$HomeDirectory، Desktop، file.nb}], path2 = FileNameJoin[{$HomeDirectory، Desktop، file.xls}]}، CreateDialog[ ستون[{Row] [{InputField[Dynamic[path1]، رشته، فعال است -> نادرست]، FileNameSetter[Dynamic[path1]، Open، {Mathematica Notebook -> {*.nb}}]}]، ردیف[{InputField[Dynamic[path2]، رشته، فعال -> False]، FileNameSetter[Dynamic[path2]، Open، {Excel files -> {*.xls، *.xlsx}}]}]}]، NotebookEventActions :> {WindowClose :> (SetOptions[nb, Visible -> True])}] ]
|
مشکلات به روز رسانی بصری در رابط کاربری گرافیکی
|
25605
|
من یک ماتریس تصادفی «RandomReal[{1، 2}، {20، 20}]» دارم که عناصر آن ارتفاع آرایهای از کاشیها را نشان میدهند. سطح مقطع هر کاشی مربع و یکسان است، یعنی 10*10. چگونه می توانم چنین ساختار سه بعدی را ترسیم کنم؟ علاوه بر این، من باید چندین لایه روی هر کاشی بگذارم و هر لایه ضخامت 0.5 دارد. در این صورت چگونه می توانم کل سازه یا مقطع آن را ترسیم کنم؟ آیا شفافیت جزئی کمک خواهد کرد؟ کد من اینه: lambda= 500; n1 = 1.5; n2 = 1.3; h1 = lambda/4/n1; h2 = lambda/4/n2; NQWS = 5; Wx = 300; Dy = 300; NX = 20; NY = 20; h = lambda + RandomReal[{0, 2 lambda}, {NX, NY}]; corner1 = Flatten[Table[{i*Wx, j*Dy, 0}, {i, 0, NX - 1}, {j, 0, NY - 1}], 1]; گوشه2 = صاف کردن[جدول[{i*Wx، j*Dy، h[[i، j]]}، {i، 1، NX}، {j، 1، NY}]، 1]; h1corner1 = صاف کردن[جدول[{i*Wx، j*Dy، h[[i + 1، j + 1]] + k*(h1 + h2) + h1}، {i، 0، NX - 1}، { j, 0, NY - 1}, {k, 0, NQWS - 1}], 2]; h1corner2 = صاف کردن[جدول[{i*Wx، j*Dy، h[[i، j]] + k*(h1 + h2)}، {i، 1، NX}، {j، 1، NY}، { k, 1, NQWS}], 2]; h2corner1 = صاف کردن[جدول[{i*Wx، j*Dy، h[[i + 1، j + 1]] + k*(h1 + h2)}، {i، 0، NX - 1}، {j، 0، NY - 1}، {k، 0، NQWS - 1}]، 2]; h2corner2 = صاف کردن [جدول[{i*Wx، j*Dy، h[[i، j]] + k*(h1 + h2) + h1}، {i، 1، NX}، {j، 1، NY} , {k, 1, NQWS}], 2]; Graphics3D[{EdgeForm[None]، آبی، Table[Cuboid[corner1[[i]]، corner2[[i]]]، {i، 1، NX*NX}]، Opacity[0.8]، خاکستری، Table[مکعب [h1corner1[[i]]، h1corner2[[i]]]، {i، 1، NX*NX*NQWS}]، کدورت[0.1]، قرمز، جدول[Cuboid[h2corner1[[i]]، h2corner2[[i]]]، {i، 1، NX*NX*NQWS}]}، جعبهدار - > False, Lighting -> Neutral] و تصویر زیر ساختار خروجی است:  خب، امیدوارم بتوانم یکی از این دست را دریافت کنم:  اگر من فقط نمای بالا را در تصویر خود بگیرم، نمی توانم تفاوت بین کاشی های با ارتفاع های مختلف را تشخیص دهم. هر نظری؟
|
چگونه کاشی هایی با ارتفاع متفاوت بکشیم؟
|
11588
|
چگونه می توانم فاصله تغییرات کل یک ماتریس انتقال را محاسبه کنم؟ آیا عملکرد داخلی وجود دارد؟ من تمام اسناد را جستجو کردم و چیزی پیدا نکردم. ** اطلاعات بیشتر: اجازه دهید سعی کنم آن را بهتر توضیح دهم. فرض کنید یک ماتریس گذار (P)، 4x4 داریم که احتمال رفتن از a، b، c و d به a، b، c یا d را در 1 مرحله توصیف می کند. ما می توانیم توزیع ثابت P را محاسبه کنیم و در معادله زیر به آن Pi می گویند و Pyx احتمال رفتن از حالت y به حالت x (a,b,c,d) است:  کاری که میخواهم انجام دهم این است که فاصله تغییرات کل P از Pi را پس از n مرحله و شروع در یک وضعیت معین محاسبه کنم. _*_ این چیزی است که من تاکنون داشته ام: > M = {{0.3، 0، 0.5، 0.2}، {0، 0.4، 0.3، 0.3}، {0.3، 0.2، 0، 0.5}، {0.4، 0.1، > 0، 0.5}} > > B = Transpose[M] > > N[B] // MatrixForm > > {eVals, eVecs} = Eigensystem[B] > > eVals // MatrixForm > > eVecs // MatrixForm > > eigenvector = eVecs[[1]] > > Print[Stationary Distribution]; > > eigenvector/Total[eigenvector] > > Print[M after 1 step]; > > M2 = MatrixPower[M, 2]
|
ماتریس کل تغییرات فاصله احتمال
|
56289
|
من میخواهم فقط **قسمتهایی** از کره شعاع 1 را رسم کنم که در آن گرادیان $\frac{\partial z}{\partial x}$ < 0، = 0 و > 0 باشد. کره کامل با: ContourPlot3D[x^2 + y^2 + z^2 == 1، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، {z، -1، 1}]  من می دانم چگونه قسمت هایی از کره را ترسیم کنم که $x^2 + y^2 + z^2 < 0.5 $ یا چیزی است، اما نمی توانم بفهمم که چگونه این شرط را روی گرادیان اعمال کنم. به روز رسانی: گرادیان های مثبت و منفی خوب هستند، اما وقتی سعی می کنم گرادیان = 0 را ترسیم کنم خنده دار می شود. من سعی کردم $\frac{\partial z}{\partial x} = 0$ را برای معادله پیدا کنم اما جواب نداد: $$x^2 + y^2 + z^2 == xy $$ eq1 = x^2 y + y^2 + z^2 x == x y ContourPlot3D[Evaluate[eq1], {x, -2, 1}, {y, -2, 2}, {z، -2، 2}] مشتق = مشتق[1، 0][z][x، y] /. اول حل [D[eq1 /. z -> z[x، y]، x]، مشتق[1، 0][z][x، y] ] ] /. z[x, y] -> z; Positive1 = ContourPlot3D[Evaluate[eq1], {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, {z, -2, 2}, RegionFunction -> Function[{x, y, z}, deriv > 0]، Mesh -> False، ContourStyle -> Blue، MaxRecursion -> 5]; Negative1 = ContourPlot3D[Evaluate[eq1], {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, {z, -2, 2}, RegionFunction -> Function[{x, y, z}, deriv < 0]، Mesh -> False، ContourStyle -> Red، MaxRecursion -> 5]; zero1 = ContourPlot3D[ Evaluate[eq1], {x, -2, 2}, {y, -2, 2}, {z, -2, 2}, RegionFunction -> Function[{x, y, z}, deriv = 0]، Mesh -> False، ContourStyle -> Green، MaxRecursion -> 5]; Show[Positive1] Show[Negative1] show[zero1]   
|
کانتور سه بعدی بخش هایی از کره با گرادیان کمتر از 0، برابر با 0 و بیشتر از 0 را ترسیم کنید.
|
35327
|
این کمی دنبال سوال قبلی است: چگونه می توانم مجموعه های متعددی از مؤلفه های مورفولوژیکی (شاید با استفاده از معیارهای مختلف انتخاب شده باشد) را ادغام کنم؟ من اخیراً با چند مشکل مواجه شده ام که در آنها انتخاب مؤلفه های مورفولوژیکی در یک تصویر بر اساس اندازه یا معیارهای هندسی بسیار دشوار است و واقعاً ساده تر است که فقط روی آنها کلیک کنید یا آنها را بر اساس مختصاتی انتخاب کنید. داخلی آنها وظیفه انتخاب یک زیرمجموعه دلخواه از اجزای مورفولوژیکی را در این تصویر در نظر بگیرید: واردات[http://i.stack.imgur.com/gSXIj.png] آیا چنین چیزی امکان پذیر است؟ * * * در اینجا یک به روز رسانی بر اساس نظر nikie است، که در آن من معتقدم که او پیشنهاد می کند ما می توانیم این کار را انجام دهیم: image = Binarize[Import[http://i.stack.imgur.com/gSXIj.png]]; m = مؤلفه های مورفولوژیکی[تصویر]; m // رنگی کردن exMorphologicalComponentNumOne = PixelValue[Image[m], {50, 214}] exMorphologicalComponentNumOneTEST = PixelValue[Image[m], {49, 213}] exMorphologicalComponentNumTwo = {2ImageValue[6] exMorphologicalComponentNumTwoTEST = PixelValue[Image[m], {203, 142}] به اعتقاد من، این مقدار شاخص اجزای مورفولوژیکی حاوی پیکسلها در {50, 214} و در {206, 146} در تصویر را به ما میگوید. در اینجا، «PixelValue» به سادگی یک مختصات پیکسلی را می گیرد و هر آنچه را که در این شاخص در «ImageData[image]» قرار دارد، برمی گرداند. بنابراین اگر به خروجی «مؤلفههای مورفولوژیکی[تصویر]» نگاه کنید، متوجه میشوید که اندازه ماتریس با خروجی «تصویر[تصویر]» و موقعیتهای موجود در تصویر مربوط به یک مؤلفه مورفولوژیکی است. مقدار شاخص جزء این یک شروع بسیار خوب است (ممنونم، نیکی!)، اما هنوز برای من روشن نیست که چگونه به سرعت زیرمجموعه ای از اجزای مورفولوژیکی را بر اساس شاخص آنها انتخاب کنم. همچنین بسیار خوب خواهد بود که بتوانیم به انتخاب مبتنی بر کلیکی که در عنوان ذکر کردم، وارد شویم، زیرا در اینجا، باید مختصات را با استفاده از صفحه مکان یاب بنویسیم و دوباره تایپ کنیم. اگر ما نیاز به انتخاب زیرمجموعه بزرگی از اجزای مورفولوژیکی در چندین تصویر داشته باشیم، این امر به نوعی زمان بر می شود.
| |
11589
|
من در برنامه خود با NonlinearModelFit مشکل دارم: datan = Take[data, {1, 350}, {1, 1}]; mn = 939.565; hbarc = 2*(197.33)^2; datak = Sqrt[mn*datan/hbarc]; datadephasage = Take[data, {1, 350}, {2, 2}]; datanew = Join[datak, datadephasage, 2] nlm1 = NonlinearModelFit[datanew, ((-ArcTan[x/a]*180/Pi) - (ArcTan[x/b]*180/Pi) -(ArcTan[x/c ]*180/Pi) - (ArcTan[x/d]*180/Pi) - (ArcTan[x/e]*180/Pi))، {a، b، c، d، e}، x]؛ من با خطا در عنوان پستم مواجه شدم. اگر میخواهید مقادیر من را آزمایش کنید، datanew = {{0.، 0.}، {0.0109839، 14.551}، {0.0155335، 20.5526}، {0.0190246، 23.7734}، {0.0219697، {0.0219677، {0.0219839، {0.0219677، {0.0219697، {0.0219677}، 29.7561}، {0.0269049، 32.0505}، {0.0290606، 33.9131}، {0.0310671، 35.5476}، {0.0329516، 37.0553، 37.0553، 37.0553، 37.0553، 37.0553، 37.0554}، 37.0553، 37.0554، 37.0553، 3.4، 33.9131، 33.9131}، 32.0505}، 29.7561}. 44.4783}، {0.0452876، 45.2432}، {0.0466006، 45.9605}، {0.0478776، 46.6338}، {0.0491214، 47.2665، 47.2665}، 47.2665، 47.2665}، 47.2665، 3.4، 3.4. {0.0515189، 48.4255}، {0.0526768، 48.9567}، {0.0538097، 49.4595}، {0.0549193، 49.9368}، {0.056007، 3907، 315، 0.056768، 39، 39، 15. 50.8239}، {0.0581212، 51.2366}، {0.0591499، 51.6305}، {0.0601611، 52.0069}، {0.0611556، 52.3671}، 52.3671}، 52.3671}، 52.3671}، 52.3671}، 52.3671}، 52.3671}، 51.2366}، 51.6305، 54.5098}، {0.0685942، 54.771}، {0.0694681، 55.0228}، {0.0703311، 55.2658}، {0.0711836، 55.5003، 52.5003}، 52.5003، 526، 526، {0. {0.0728587، 55.9457}، {0.073682، 56.1574}، {0.0744962، 56.3622}، {0.0753016، 56.5605}، {0.07609785، 56.076، {0.0760985، 206، 5.0. 56.9385}، {0.0776677، 57.1188}، {0.0784405، 57.2937}، {0.0792058، 57.4634}، {0.0799638، 57.6288، 57.6288، 57.6288}، 57.6288، 57.4، 7.4. {0.0814585، 57.9434}، {0.0821957، 58.0943}، {0.0829264، 58.241}، {0.0836506، 58.3837}، {0.0843687، 58.3837}، {0.0843687، 8، 8، 8، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 58، 20، 20، 20، 20، 20. 58.6575}، {0.0857868، 58.7889}، {0.0864871، 58.9168}، {0.0871817، 59.0414}، {0.0878709، 59.1628، 59.1628}، 59.1628، 59.1628}، 59.1628، 5.4. {0.0892334، 59.3964}، {0.0899068، 59.5088}، {0.0905753، 59.6183}، {0.0912389، 59.7252}، {0.0918976، 59.7252}، {0.0918976، 59.0918976، 59.0918976، 59.209. 59.9313}، {0.0932012، 60.0306}، {0.0938462، 60.1276}، {0.0944868، 60.2222}، {0.0951231، 60.3145}، 60.3145}، 60.3145}، 5.5. {0.096383، 60.4933}، {0.0970069، 60.5795}، {0.0976268، 60.6638}، {0.0982427، 60.7462}، {0.0988548، 60.7462}، {0.0988548، 60.69}، {0.0988548، 679} 60.9055}، {0.100068، 60.9825}، {0.100669، 61.0579}، {0.101266، 61.1316}، {0.10186، 61.2037}، {0.100669، 61.0579}، {0.10186، 61.2037}، {0.1024. {0.106493، 61.7285}، {0.107058، 61.7881}، {0.107619، 61.8465}، {0.108179، 61.9037}، {0.108735، 61.909، 61.91. 62.0148}، {0.109839، 62.0686}، {0.110387، 62.1214}، {0.110932، 62.1732}، {0.111474، 62.2239}، 62.2239}، {0.112. {0.112551، 62.3224}، {0.113086، 62.3703}، {0.113618، 62.4171}، {0.114148، 62.4631}، {0.114675، 62.25، 62.25، 62.508 {0.115722، 62.5959}، {0.116242، 62.6384}، {0.11676، 62.6802}، {0.117276، 62.7212}، {0.117789، 62.6384، 62.761}، {0.117789، 62.6384، 62.761} {0.118809، 62.8395}، {0.119315، 62.8775}، {0.11982، 62.9148}، {0.120322، 62.9514}، {0.120823، 62.987، 62.987} 63.0226}، {0.121817، 63.0572}، {0.122311، 63.0911}، {0.122803، 63.1245}، {0.123294، 63.1572}، 63.1572}، {0.123. {0.124268، 63.2209}، {0.124753، 63.2518}، {0.125235، 63.2822}، {0.125716، 63.3121}، {0.126195، 626، 63.34، 63.31. 63.3702}، {0.127147، 63.3984}، {0.127621، 63.4262}، {0.128093، 63.4534}، {0.128563، 63.4802}، 63.4802}، 30.126. {0.129498، 63.5322}، {0.129963، 63.5575}، {0.130426، 63.5824}، {0.130888، 63.6068}، {0.131348، 63.5575، 63.60. 63.6544}، {0.132263، 63.6775}، {0.132719، 63.7002}، {0.133172، 63.7225}، {0.133625، 63.7444}، 63.7444}، 63.7444}، {0.134. {0.134524، 63.787}، {0.134972، 63.8078}، {0.135418، 63.8281}، {0.135863، 63.8481}، {0.136306، 63.807}، {0.136306، 63.807}، 63.807} {0.137188، 63.9059}، {0.137627، 63.9245}، {0.138065، 63.9428}، {0.138501، 63.9607}، {0.138936، 63، 63.907، 63.97. 63.9955}، {0.139802، 64.0125}، {0.140233، 64.0291}، {0.140662، 64.0454}، {0.14109، 64.0615}، {0.1414.64.0615}، {0.140233، 64.0291}، {0.140662 {0.141943، 64.0926}، {0.142367، 64.1078}، {0.14279، 64.1227}، {0.143212، 64.1372}، {0.143633، 64.1078}، {0.143633، 64.1078} 64.1656}، {0.14447، 64.1794}، {0.144887، 64.1929}، {0.145303، 64.2062}، {0.145717، 64.2192}، 64.2192}، {0.144887، 64.1929}، {0.145717، 64.2192}، {0.1464. 64.2445}، {0.146954، 64.2568}، {0.147364، 64.2688}، {0.147773، 64.2806}، {0.14818، 64.2922}، {0.1464. {0.148992، 64.3147}، {0.149397، 64.3256}، {0.1498، 64.3363}، {0.150202، 6
|
NonlinearModelFit::cvmit: در 100 تکرار به دقت یا دقت درخواستی همگرا نشد
|
2202
|
در حال حاضر، من دو راه برای تولید یک فایل بسته (.m) از یک فایل نوت بوک می شناسم. یکی تنظیم گزینه «AutoGeneratedPackage» در Option Inspector، و دیگری استفاده از optoin منو برای «Save as» یک بسته. اولین مورد واقعاً با نیازهای من مطابقت ندارد زیرا بستههای تولید شده خودکار را در همان دایرکتوری فایل نوتبوک ایجاد میکند که همه چیز را به هم میریزد (دهها نوت بوک در این فهرست وجود دارد) و یک پیچیدگی بیضرور به حفظ مجموعه اضافه میکند. نسخه بالا کنترل می شود. گزینه دوم کمتر از حد ایده آل است زیرا من نمی دانم چگونه گزینه را به صورت برنامه ای فراخوانی کنم. در تئوری، میدانم که ممکن است با دستورات «FrontEnd» امکانپذیر باشد، اما من واقعاً ترجیح میدهم در صورت امکان بدون جلویی این کار را انجام دهم. این کاری است که من میخواهم از «ساخت» گنو انجام دهم، و در حالی که میدانم اکنون میتوانید قسمتهای جلویی را از خط فرمان تنظیم کنید، در حالت ایدهآل میتوانم از آن اجتناب کنم.
| |
21123
|
از من خواسته شده است که نمودار میله ای تولید شده در اکسل را در _Mathematica_ بازتولید کنم. نمودار اصلی اکسل به این شکل است.  نسخه _Mathematica_ من به این شکل است.  چند مورد اشتباه وجود دارد که من می خواهم آنها را برطرف کنم. 1. به نظر میرسد پوشش «BarChart» و «ListPlot» مطابقت ندارند. 2. به نظر می رسد ChartLabels در BarChart ناپدید شده است. 3. آیا روش خوبی برای مطابقت دادن تیک های سمت چپ و راست وجود دارد (مانند زمانی که نمودار اکسل 9٪ در سمت چپ و 90٪ در سمت راست مطابقت دارد)؟ 4. نمیتوانم کادر و خط را در مرکز با متن موجود در افسانه تراز کنم. سؤالات 1 و 2 چیزی است که من واقعاً باید برطرف کنم، اما سؤالات 3 و 4 خوب است. هر گونه کمکی قدردانی خواهد شد. این کدی است که من برای تولید نمودار خود استفاده کردم. بنفش = RGBColor[97/255، 16/255، 106/255]; نارنجی = RGBColor[245/255، 132/255، 31/255]؛ labels = { FY15 Q1/2, FY15 Q3/4, FY16 Q1/2, FY16 Q3/4, FY17 Q1/Q2, FY17 Q3/Q4, FY18 Q1/2 , FY18 Q3/4 }; starvedTime = {7.55، 11.23، 8.58333، 6.88833، 4.65167، 1.89، 6.49833، 1.95}؛ satTime = {70.1483، 81.1467، 81.115، 86.5483، 84.6833، 90.685، 79.6017، 91.0133}؛ plot1 = BarChart[starvedTime، PlotRange -> {0، 12}، ChartStyle -> بنفش، BaseStyle -> Text، Frame -> {True, True, True, False}, FrameTicks -> {False, True}, FrameLabel -> {هیچ، سبک[زمان گرسنگی ذوب (%)، متن]، None، None}، PlotLabel -> Smelter Starved Time by 6 Month Period: Base Case، ImageSize -> Large، ChartLabels -> {Placed[Style[#, Text] & /@ labels, Below], None} , AxesOrigin -> {0, 0}, PlotRangePadding -> {0, 0}, BarSpacing -> 1]؛ plot2 = ListPlot[satTime, Joined -> True, PlotRange -> {60, 100}, PlotStyle -> orange, Frame -> {False, False, False, True}, FrameTicks -> {None, None, None, All} , FrameLabel -> {None, None, None, Style[Smelter Operating at Constraint Rate (%)، Text]}، BaseStyle -> Text، GridLines -> {None، Automatic}، GridLinesStyle -> Directive[Gray، Dashed]، ImageSize -> Large]; جعبه = گرافیک[{بنفش، مستطیل[]}، اندازه تصویر -> 12]; text = Style[ Smelter Starved (%) , Text]; خط = گرافیک[{نارنجی، خط[{{0، 0.5}، {1، 0.5}}]}، اندازه تصویر -> {30، خودکار}]; text2 = Text[Style[ % Time Smelter at Constraint Rate (%) , Text]]; legend = ردیف[{جعبه، متن، خط، متن2}]; ستون[{روکش[{طرح1، طرح2}]، افسانه}، تراز -> {مرکز، مرکز}]
|
ساخت یک BarChart قابل ارائه
|
16127
|
وقتی از مدل سیستم زیر استفاده می کنم = {x'[t] == x[t] (1 - x[t]) - x[t] y[t], y'[t] == x[t] y [t] - y[t]، x[0] == 0.5، y[0] == 0.5} با اختلال «WhenEvent» = WhenEvent[Mod[t, 1]، {x[t] -> x[t]، y[t] -> y[t]} ]; انتخاب شده به عنوان پیش پا افتاده باشد، من رفتار عجیبی دارم، یعنی اگر ادغام زیر را انجام دهم NDSolve[{model, perturb}, {x, y}, {t, 0, 10000}] با خطایی مواجه می شوم که ادغام به حداکثر مراحل در `t==8670.` رسیده است، حتی اگر چیزی تغییر نمی کند. اگر «MaxSteps» را افزایش دهم، میتوانم آن را یکپارچه کنم. بنابراین سوال من این است که آیا این مورد انتظار است؟ هرچه سیستم را هنگام استفاده از «WhenEvent» بیشتر ادغام کنید، به «MaxSteps» بزرگتری نیاز خواهید داشت؟ من میتوانم همین رفتار را زمانی که از شرایط اولیهای که روی یک مقدار تعادلی پایدار هستند، تکرار کنم... بنابراین واقعاً هیچ چیز تغییر نمیکند.
|
NDSolve و WhenEvent باعث کار اضافی می شود
|
22790
|
من همین الان وبلاگ StackExchange را خواندم _بپرسید و به سوالات خود پاسخ دهید اشکالی ندارد_ که حتی آن را تشویق می کند و تصمیم گرفتم در مورد مشکلی بپرسم که اکنون می دانم چگونه آن را حل کنم. اما من اخیراً یک پاسخ ظریف پیدا کردم (و اکنون آن را در زیر پست خواهم کرد)، که بسیار الهام گرفته از همین سایت و پاسخ هایی است که سعی می کنم بفهمم. س: میخواهم قبل از آپلود آن در وبلاگ، گوشههای یک تصویر را به شکل کمانهای دایرهای با شعاع کمی گرد کنم. تصویر آزمایشی: 
|
گوشه های تصویر گرد
|
46207
|
آیا گزینه ای برای تراز کردن متن برای تنظیم خودکار برای نزول فونت وجود دارد؟ در گرافیک پیوست، رشتههایی که حاوی «g» هستند بهطور قابل مشاهده به سمت بالا جابهجا میشوند، حتی اگر همه رشتهها به طور یکنواخت توسط: Text[Style[name, FontFamily -> Helvetica، FontSize -> 12]، {(b + 20) ارائه شوند. , y}, {-1, -0.85}]  آیا راهی برای تراز کردن رشته ها به صورت عمودی بر اساس خط پایه فونت وجود دارد؟ همچنین میتوانید این مسئله را در یک مثال سادهتر ببینید: گرافیک[{Line[{{0, 0}, {1, 0}}], Text[g, {1/4, 0.01}]، Text[h ، {3/4، 0.01}]}، PlotRange -> {All, {-1, 1}} ] که به نوعی مشکل را تکرار نمی کند (M9/OSX10.8) 
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.