Subset (3)

corpus · 16.7k rows

Split (1)

test · 16.7k rows

_id stringlengths 1 5	text stringlengths 0 5.25k	title stringlengths 0 162
48929	من داشتم به این سوال نگاه می کردم (برنامه ای طوری می نویسم که 2 + 2 = 5) و سعی کردم چیزی در Mathematica بنویسم، اما نمی توانم چیزی را بدون جایگزین کردن کامل Plus انجام دهم. هیچ یک از اینها کار نکرد: Unprotect[Plus] Plus[2, 2] := 5 Unprotect[Integer] 2 + 2 ^= 5 این کتاب نشان می دهد که «Plus» و «Times» قوانین خاصی دارند. آیا واقعا انجام این کار غیرممکن است؟	نحوه زور 2+2=5
46192	من به دنبال روشی برای برجسته کردن سلول های خاص در یک جدول/شبکه بر اساس برخی شرایط تعریف شده توسط کاربر هستم. به عنوان مثال: M = {{-0.6، 0.04، 22}، {0.1، 0.3، 1}، {0.4، 0.05،0.01}}؛ (می تواند بسیار بزرگتر باشد ) به عنوان مثال، داده ها را می توان به صورت زیر قالب بندی کرد: TableForm[M, Table Headings -> {{x، y، z}، {correlation، pValue , tStatistic}}] (تعداد سطرها و ستون ها می تواند بسیار متفاوت باشد ) ![داده های نمونه](http://i.stack.imgur.com/PAi0k.png) من می‌خواهم داده‌هایی را که با معیارهای تعریف‌شده توسط کاربر مطابقت دارند، به‌طور خودکار برجسته کنم، مثلاً: Abs@Correlation > 0.5 && Abs@pValue ≤ 0.05 بنابراین جدول برجسته‌شده به نظر می‌رسد: ![شرح تصویر را در اینجا وارد کنید](http://i. stack.imgur.com/66JAw.png) در حالت ایده‌آل، من تابعی را می‌خواهم که بتوانم آن را در جدول/شبکه اعمال کنم.	به طور خودکار سلول های خاص را برجسته کنید
25970	فرض کنید می‌خواهم دو تابع (f و g)، یک گاوسی را با یک بریت‌ویگنر در هم بپیچم: f[x_] := 1/(Sqrt[2 π] σ) Exp[-(1/2) ((x - μ)/σ)^2]; g[x_] := 1/π (γ/((x - μ)^2 + γ^2)); یک راه استفاده از Convolve مانند: Convolve[f[x],g[x],x,y]; اما این به دست می‌دهد: (γ Convolve[E^(-((x - μ)^2/(2 σ^2)))، 1/(γ^2 + (x - μ)^2)، x، y] )/(Sqrt[2] π^(3/2) σ)، که به این معنی است که نمی تواند کانولوشن را انجام دهد. سپس ادغام را امتحان کردم (تعریف کانولوشن): ادغام[f[x]g[y - x]، {x، 0، y}، فرضیات->{x > 0، y > 0}] اما دوباره ، نمی تواند یکپارچه شود. من می دانم که توابعی وجود دارند که نمی توان آنها را به صورت تحلیلی ادغام کرد، اما به نظر من هر وقت وارد کانولوشن می شوم، تابع دیگری را پیدا می کنم که نمی توان آن را ادغام کرد. آیا ادغام عددی تنها راه انجام کانولوشن در Mathematica است (علاوه بر آن توابع ساده در مثال ها)، یا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ هدف من این است که یک توپ کریستال را با یک بریت وینر بپیچانم. CB چیزی شبیه به این است: تکه ای[{{normExp[-(1/2) ((x - μ)/σ)^2]، (x - μ)/σ > -α}، {norm(n /Abs[α])^n Exp[-(1/2) α^2]*((n/Abs[α] - Abs[α]) - (x - μ)/σ)^-n، ( x - μ)/σ <= -α}}] من این کار را در C++ انجام داده ام اما فکر کردم آن را در Mathematica امتحان کنم و از آن برای جا دادن برخی داده ها استفاده کنم. بنابراین لطفاً به من بگویید که آیا باید یک روال ادغام عددی در Mathematica ایجاد کنم یا چیزهای بیشتری برای ادغام تحلیلی وجود دارد.	مشکلات درگیر/یکپارچه
14512	من یک لیست حاوی بردارها دارم. مختصات اعداد تصادفی هستند: r = {RandomReal[{-1, 1}, n], RandomReal[{-1, 1}, n], RandomReal[{-1, 1}, n]}. اکنون می‌خواهم هنجار هر بردار را (در فهرست دیگری) محاسبه کنم. آیا این بدون حلقه امکان پذیر است؟ چیزی شبیه به Norm[r,2] که در آن 2 بعد (ستون) است که در آن هنجار باید محاسبه شود.	عملیات روی فهرست بردارها (هنجار)
16108	من مطمئن نیستم که چگونه می توانم بفهمم چه چیزی به عنوان داده های انتخاب شده گنجانده شده است. به عنوان مثال، آیا تصاویر جداگانه هر یک از 52 کارت در یک دسته استاندارد از کارت های بازی گنجانده شده است؟ اگر نه، آیا راهی برای دسترسی سیستماتیک از تصاویر وب وجود دارد؟	عرشه استاندارد از 52 کارت بازی در داده های انتخاب شده؟
31827	چگونه می توانم لیستی از تاپل ها را با ترتیبی که بر آنها تحمیل شده است، ایجاد کنم، جایی که هر عنصر از یک مجموعه تولید کننده است؟ به طور خاص، من سعی می کنم فهرستی از تاپل های $(x_1، x_2، ...، x_n)$ ایجاد کنم به طوری که $x_1 > x_2$, $x_2 \leq x_3 \leq \cdots x_n$ که هر $x_i$ در (مثلا) $X = \{a,b,c,d\}$. عناصر X$ به ترتیب واژگانی هستند. کد: رتبه = 4; وزن = 3; X = محدوده[رتبه]; bc = تاپل[X، وزن]; موارد[bc, {x1_, x2_, x3_} /; x1 > x2 && x2 <= x3] مسائل 1. رتبه و وزن مستقل هستند. آنها نیازی به بودن ندارند =. 2. من می خواهم بگویم x1_، ..، xrank_، اما مطمئن نیستم که چگونه x_rank را مشخص کنم. همچنین x2 <= x3 <= ... <= xrank. (من روی رتبه و وزن حلقه می زنم، بنابراین این مقادیر رمزگذاری شده نخواهند بود.) 3. در پایان، 1، 2، ...، رتبه باید با a، b، ... معامله شود (هر چه باشد. نامه).	چگونه تاپل ها را با یک ترتیب مشخص بسازیم؟
24972	من از ابزار زیر برای مقایسه داده ها استفاده می کنم. با این حال، با نمودارهای واقعی (پیچیده تر) من، پردازش بسیار کند است، بنابراین تنظیم زمان «مکث» زیر «0.01» باعث افزایش سرعت اثر گذار نمی شود. برای انتقال صاف به چند فریم نیاز است. نمی‌دانم آیا کسی می‌تواند راه‌هایی برای سرعت بخشیدن به کارها پیشنهاد کند. p1 = {{0.98، 1.02}، {1.29، 1.46}، {1.45، 1.8}، {1.69، 1.83}، {2.01، 2.43}، {2.07، 2.43}، {2.39، 2.5}، {2.9}، {2.7} ، {3.03، 3.51}، {3.33، 3.54}، {3.9، 3.91}، {4.2، 4.36}، {4.46، 4.88}، {5.14، 4.62}، {5.48، 5.29}، {5.95، 5.96}؛ p2 = {{1.04، 1.17}، {1.31، 1.61}، {1.51، 2.13}، {1.71، 2.06}، {2.03، 2.61}، {2.15، 2.65}، {2.43، 2.61}، {2.43، 2.61}، {2.61}، ، {2.95، 3.69}، {3.31، 3.84}، {3.92، 4.29}، {4.16، 4.69}، {4.6، 5.14}، {5.14، 5.21}، {5.6، 5.66}، {5.99، 6.33}؛ Deploy@Panel@DynamicModule[{op = 0, now = 0, a = ListPlot[p1, PlotRange -> {{0, 7}, {0, 7}}, PlotStyle -> Directive[PointSize[0.02], Purple] ]، b = ListPlot[p2، PlotRange -> {{0، 7}، {0، 7}}، PlotStyle -> Directive[PointSize[0.02]، آبی]]}، id = ImageDimensions@a; قاب = 40; ستون[{ردیف[{مجموعه داده های نمایش داده شده: , Button[ p1 , If[op == 1, now = 0; Do[op = Round[op - 1/frames, 0.001]; FinishDynamic[]; مکث[0.01]، {فریم}]]، ظاهر -> Dynamic@If[op < 1 && now == 0، Pressed، Automatic]، ImageSize -> Medium]، Button[ p2 ، If[op = = 0، اکنون = 1; Do[op = Round[op + 1/frames, 0.001]; FinishDynamic[]; مکث[0.01]، {فریم}]]، ظاهر -> Dynamic@If[op > 0 && now == 1، فشرده شده، خودکار]، اندازه تصویر -> متوسط]}]، پنل[گرافیک[{سفید، مستطیل [{0، 0}، شناسه]، Inset[Dynamic@Insert[a، Opacity[Abs[op - 1]]، {1, 1}], Center, Center, id], Inset[Dynamic@Insert[b, Opacity[op], {1, 1}], Center, Center, id]}, PlotRange -> {{0, First @id}، {0، Last@id}}، ImageSize -> id]، FrameMargins -> 15، Background -> White]}]] ![توضیح تصویر را وارد کنید اینجا](http://i.stack.imgur.com/Exzue.png)	مقایسه مجموعه داده ها با انتقال محو شده (افزایش کد)
37290	من یک فایل داده دارم که حاوی چندین خط اعداد است که با از هم جدا شده اند و نمی توانم آن را به درستی با ReadList و Import بارگیری کنم. در اینجا یک مثال آورده شده است: با داده های حاوی و \n، ReadList ساده کار نمی کند. ReadList[StringToStream[1099.5,0,-166.79\n1098.4,0,-166.79\n]، واقعی] (* {1099.5, $Failed} ) اگر از جداکننده‌ها استفاده کنیم، کار می‌کند، اما اگر آن‌ها را گروه‌بندی کنیم نوع، کار نمی کند. ReadList[StringToStream[1099.5,0,-166.79\n1098.4,0,-166.79\n], Real, RecordSeparators -> {,, \n}] ( {1099.5, 0., - 166.79، 1098.4، 0.، -166.79} ) ReadList[StringToStream[ 1099.5,0,-166.79\n1098.4,0,-166.79\n], {Real, Real, Real}, RecordSeparators -> {,, \n}] ( { $Failed} ) و «Import» نمی تواند به درستی وارد شود زیرا هر خط را به عنوان یک رشته در نظر می گیرد. Import[StringToStream[1099.5,0,-166.79\n1098.4,0,-166.79\n]، Table] StringQ /@ Flatten@Import[ StringToStream[1099.5،0،-166.78\n109 0,-166.79\n]، Table] ( {{1099.5,0,-166.79}, {1098.4,0,-166.79}} {True, True} *) پس چرا آنها در این موارد کار نمی کنند؟ و چگونه می‌توان «ReadList» و «Import» را بدون استفاده از «پارتیشن» و غیره بعد از وارد کردن کار کرد؟ نسخه: 9.0 در مک	ReadList و Import نمی توانند داده های جدا شده با را بخوانند.
8288	بنابراین من یک تابع f[x] f[x_] := x*E^(-x) - 0.16064 را تنظیم کردم سپس یک متغیر 'actualroot' را روی تابع FindRoot تنظیم کردم که از 3 actualroot = FindRoot[ f[x] شروع می‌شود. {x, 3} ] و خروجی را دریافت کنید {x -> 2.88976} بعداً می خواهم این خروجی را با یک تخمین متفاوت مقایسه کنم (2.88673-) از ریشه، و خطا را محاسبه کنید، بنابراین من Abs[ (actualroot - برآورد ریشه)/actualroot ] دارم و این خروجی را دریافت می کنم: Abs[ (-2.88673 + (x -> 2.88976))/(x -> 2.88976 ) ] چگونه می توانم ریاضیات را برای ارزیابی این عبارت بدست بیاورم؟ من همچنین سعی کردم از N[] برای ارزیابی اعشاری به من استفاده کنم اما کار نکرد.	تنظیم یک متغیر برابر با خروجی FindRoot
43541	من یک لیست بسیار طولانی از اعداد دارم و می خواهم بررسی کنم که آیا تابعی وجود دارد (چیزی شبیه «PartOfQ[element,list]») که فوراً با یک «درست» یا «نادرست» به شما می گوید که آیا عنصر مورد نظر بخشی از لیست است یا خیر. در حالت ایده آل، شاخص خود را نیز به شما می گوید. اگر چنین عملکردی داخلی وجود نداشته باشد، آیا راه کارآمدی برای ساخت چنین عملکردی وجود دارد؟	آیا تابعی وجود دارد که فوراً به شما بگوید که آیا یک عنصر بخشی از یک لیست است؟
7550	به نظر نمی رسد بتوانم تبدیل لاپلاس معکوس تبدیل لاپلاس را محاسبه کنم: LaplaceTransform[x * Sqrt[l^2 - x^2], x, s] Out[27]= -(1/(32 π )) Sqrt[-(1/l^2)] l^4 (l^2)^(3/2) s^3 MeijerG[{{-(3/2)}، {}}، {{-3، -(3/2)، -1}، {}}، -(1/16) l^4 s^4 Sign[Im[Log[-(1/l^2) ]]]، 2] Sign[Im[Log[-(1/l^2)]]] اما اگر بخواهم برعکس انجام دهم: InverseLaplaceTransform[-(1/(32 π)) Sqrt[-(1/l^2)] l^4 (l^2)^(3/2) s^3 MeijerG[{{-(3/2)}، {}}، {{-3، - (3/2)، -1}، {}}، -(1/16) l^4 s^4 Sign[Im[Log[-(1/l^2)]]]، 2] Sign[ Im[Log[-(1/l^2)]]]، s، x] Out[29]= -(1/(32 π)) Sqrt[-(1/l^2)] l^4 (l ^2)^(3/2) InverseLaplaceTransform[ s^3 MeijerG[{{-(3/2)}، {}}، {{-3، -(3/2)، -1}، {}}، -(1/16) l^4 s^4 Sign[Im[Log[-(1/l^2)]]], 2], s, x] Sign[ Im[Log[-(1/l^2) )]]] آیا این نباید به نسخه اصلی ارزیابی شود؟ در مورد اینکه چرا می خواهم این کار را انجام دهم: من سعی می کنم معادله ای را با استفاده از تبدیل لاپلاس حل کنم.	تبدیل لاپلاس معکوس بدست نیامده است
7551	من در حال تلاش برای یافتن عامل تعیین کننده یک ماتریس مورب باند هستم که دارای پارامتر $\kappa$ در برخی از ورودی ها است. برخی از ورودی ها فقط عددی هستند، برخی دیگر ($\kappa$ X عدد)، در حالی که برخی دیگر ($\kappa$ + عدد). به من گفته شده است که راه حل آنها برای $\kappa$ این است که تعیین کننده این ماتریس را پیدا کنید و سپس مقادیر $\kappa$ را پیدا کنید که تعیین کننده را صفر می کند. مشکل اصلی من این است که وقتی ماتریس من بزرگ می شود، تعیین کننده فقط به صفر می رسد و در موارد دیگر به سرریز محاسبات منجر می شود. (من سعی می کنم تمام اشکالات کد را حل کنم، بنابراین det = 0، ممکن است خطایی باشد که انجام می دهم، اما خطای سرریز قابل اجتناب نیست). من قبلاً «LUDecomposition» را روی ماتریس امتحان کرده‌ام، و به نظر می‌رسد این کار همیشه طول می‌کشد، من مشکلی در انتظار ندارم، اما با بررسی مقیاس‌بندی، به نظر می‌رسید که باید چند روز برای یک ماتریس 500X500 صبر کنم. و مشکل واقعی من ممکن است باید روی یک ماتریس 1000X1000 انجام شود. من همچنین به این فکر می کردم که شاید بتوانم به نحوی ماتریس را به شکل مثلث بالایی درآورم و سپس فقط عناصر مورب را ضرب کنم. برای این کار من سعی کردم از دستور _Mathematica_ 'RowReduce' استفاده کنم، اما به دلایل عجیبی که فقط منجر به ماتریس هویت می شود. من فکر کردم که RowReduce ممکن است به من یک ماتریس مثلثی بالایی با $f(\kappa)$ در قطر بدهد، و من فقط می‌توانم عناصر مورب را ضرب کنم و یک چند جمله‌ای برای $\kappa$ بدست بیاورم و حل کنم. از هر کمکی بسیار قدردانی می شود. من واقعاً مطمئن نیستم که چگونه کد خود یا ماتریس را برای آن موضوع قرار دهم. این چیزی است که احتمالاً بیشتر به شما کمک می کند. اگر راهی برای قرار دادن ماتریس وجود دارد لطفاً به من اطلاع دهید. بازم ممنون ویرایش- ماتریسی که به شما بچه ها ایده ای از ماتریس من می دهد. t2 = {{-892.33، 973.21، 44.306 + \[Kappa]، -81.103،0}، {446.12، -557.94، 0، -682.54، -314.89}، {0,893.37] 893.36، -4، 50-4 K. ، 0}، {0، 429.78، 0، -210.47، 342.85}، {278.32\[Kappa]، 0، 963.41، 217.71، -342.68 + \[Kappa]}} * ویرایش دوم** به طور کامل درک کردم که کد جنز چه کاری انجام می دهد، من آن را روی واقعی خود امتحان کردم ماتریس نتیجه In[193]:= f[\[Kappa]_?NumericQ] := Min[ قطری[SingularValueDecomposition[mat][[2]]]] در[194]:= Plot[f[\[Kappa] ], {\[Kappa], 0, 2}] سایت به دلیل مشکل بودن به من اجازه نمی دهد تصویری را آپلود کنم، اما اساساً به نظر می رسد که باید وجود داشته باشد ریشه در حدود $\kappa$ = 0.1، 0.2، 0.4،.4، 0.6 است. بنابراین من سعی کردم ریشه را با استفاده از In[196]:= FindRoot[f[x], {x, .5}] پیدا کنم و سپس یک دسته پیام خطا دریافت می کنم. در هنگام ارزیابی In[196]:= InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {-0.173686} خارج از محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد.برون یابی استفاده خواهد شد. >> در هنگام ارزیابی In[196]:= InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {-0.173686} خارج از محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد. برون یابی استفاده خواهد شد. >> در هنگام ارزیابی In[196]:= InterpolatingFunction::dmval: مقدار ورودی {-0.173686} خارج از محدوده داده در تابع درونیابی قرار دارد. برون یابی استفاده خواهد شد. >> در طول ارزیابی In[196]:= عمومی::stop: خروجی بیشتر InterpolatingFunction::dmval در طول این محاسبه سرکوب می شود. >> Out[196]= {x -> -3.2882910^-13} بنابراین من متوجه شدم که اگر روت یاب نمی تواند این کار را انجام دهد، فقط آن را با دست امتحان می کنم، یعنی فقط به طرح نگاه می کنم و نگه می دارم با محدود کردن نقطه ای که f($\kappa$) = 0، بنابراین سعی کردم In[190]:= f[.2] را ارزیابی کنم که با توجه به این دستور برای همیشه مورد استفاده قرار می گرفت. در[193]:= f[\[Kappa]_?NumericQ] := Min[Diagonal[SingularValueDecomposition[mat][[2]]]] و دستور plot هر دو کمتر از یک ثانیه طول کشید. من خیلی گیج شدم ویرایش سوم* فکر می‌کنم اکنون بتوانم یک عکس ارسال کنم. بنابراین من طرح خود را برای f[x] اضافه می کنم. این ممکن است تشخیص مشکل ریشه یاب را آسان تر کند. من فکر می کنم این ریشه های متعدد است. ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/bDhDX.png) ویرایش چهارم سلام به همه، تقریباً 4 جولای مبارک، چند خبر خوب و چند خبر بد در مورد کد تا کنون خبر خوب این است که به نظر می رسد برای اندازه های شبکه بزرگتر به خوبی کار می کند. من آن را بیش از حد B/C نکرده‌ام، کامپیوترم واقعاً نمی‌تواند آن را تحمل کند. خبر بد این است که راه حل های پیچیده ای دریافت می کنم. می دانم که مشکل فیزیکی که با آن دست و پنجه نرم می کنم نباید راه حل های پیچیده ای داشته باشد. بنابراین زمانی که من کد را با پیدا کردن det(mat($\kappa$)= 0 و حل چند جمله ای به دست آمده برای ریشه ها پیاده سازی می کردم، از «Solve[d1 == \\[Kappa], Reals]» استفاده می کردم، جایی که « d1 = Det[mat]` به من اجازه داد که فقط ریشه های واقعی را بررسی کنم Last[SingularValueList[mat / \[Kappa] -> x]] Plot[g[x], {x, 0.5, 2/3}] نمودار زیر را به من می دهد ![SVD-updatedPlot](http:// i.stack.imgur.com/EJEBq.png) و سپس «FindRoot[g[x]، {x، 0.58، 0.55، .6]` که نتیجه می شود	ماتریس وابسته به پارامتر Determinant/یا کاهش ردیف را پیدا کنید
8460	من سعی می‌کنم از «SphericalPlot3D» برای ایجاد برخی تصاویر از یک سطح استفاده کنم، اما لبه‌های ناهمواری روی سطح اطراف مرز پیدا می‌کنم. با این حال، پس از چرخش کمی تصویر، این ناهنجاری ها از بین می روند. من می خواهم راهی برای ایجاد تصاویر صاف بدون چرخش دستی تصویر پیدا کنم. همچنین یک نقطه عجیب در قطب من وجود دارد که مشکل ساز است اما اجتناب ناپذیرتر به نظر می رسد. من تنظیمات متعددی را امتحان کرده‌ام و تصویر را به‌طور خودکار می‌چرخانم، اما به نظر می‌رسد هیچ چیز به این اعوجاج لبه کمکی نمی‌کند. کد من برای نمای بالای این سطح اینجاست: a = 5; b = 3; \[اپسیلون] = 0.75 - 0.5Log[a]/Log[10]; فرکانس[n_] = Sqrt[n (n - 1) (n + 2)]; t = \[Pi]/(2freq[a]); r1[\[Theta]_، \[Phi]_] = (1 + \[Epsilon]Sin[tfreq[a]]* SphericalHarmonicY[a، b، \[Phi]، \[تتا]]) ; SphericalPlot3D[ Re[r1[\[Theta] + \[Pi]، \[Phi]]]، {\[Phi]، -\[Pi]/2، \[Pi]/ 2}، {\[تتا] , 0, \[Pi]}, Mesh -> False, ViewPoint -> {0, 0, Infinity}, Boxed -> False, Axes -> False, نورپردازی -> {{نقطه، {خاکستری، Speccularity[1]}، {{.5، 0.5، 4}، {.5، 0.5، 0}}، \[Pi]/ 100}، { Spot، {Gray، Specularity[1]}، {{.5، 0.25، 4}، {.5، 0.25، 0}}، \[Pi]/ 150}، {نقطه، {خاکستری، خاص[1]}، {{.25، 0.5، 4}، {.25، 0.5، 0}}، \[Pi]/ 150}، {Directional، خاکستری , {10, 10, 20}}}, PlotStyle -> Specularity[1], PreserveImageOptions -> False] ![Mathematica گرافیک](http://i.stack.imgur.com/zxexU.png)	لبه های ناهموار که یک سطح را ترسیم می کنند
990	من واقعاً دلم برای داشتن چیزی شبیه «struct» در Mathematica تنگ شده است. من چند تکنیک برنامه نویسی را می شناسم (و مرتباً از آنها استفاده می کنم) که شبیه یک «ساختار» هستند (مثلاً استفاده از مقادیر پایین)، اما در نهایت رضایت بخش نیستند (شاید من از مقادیر پایین به اشتباه استفاده می کنم). چه رویکردهای برنامه نویسی موجود است که عملکردی مشابه یک «struct» ارائه می دهد؟ در اینجا یک مثال کوتاه شده (و امیدوارم نه خیلی مبهم) از نحوه استفاده از مقادیر پایین برای شبیه سازی یک ساختار آورده شده است. در این مورد، من بین TLC و TEC تمایز قائل می‌شوم (اینها مجموعه‌ای از پارامترها برای دو مرحله مختلف از یک مأموریت ماه، کروز فرا ماه و سفر بر روی زمین هستند): deadBandWidth[X][TLC] ^= 10. \ [مدرک تحصیلی]؛ deadBandWidth[Y][TLC] ^= 10. \[درجه تحصیلی]; deadBandWidth[Z][TLC] ^= 20. \[درجه]; sunSearchAngle[Z][TLC] ^= 230. \[درجه]; sunSearchRate[Z][TLC] ^= 1. \[درجه]/ثانیه; sunSearchAngle[X][TLC] ^= 75. \[درجه]; sunSearchRate[X][TLC] ^= 1. \[درجه]/ثانیه; safingSpinRate[TLC] ^= (360. \[درجه])/Day; sunVector[TLC] ^= {-Cos[45. \[درجه]]، 0.، گناه[45. \[مدرک تحصیلی]]}; safingSpinAxis[TLC] ^= sunVector[TLC]; deadBandWidth[X][TEC] ^= 20. \[درجه]; deadBandWidth[Y][TEC] ^= 20. \[درجه]; deadBandWidth[Z][TEC] ^= 20. \[درجه]; sunSearchAngle[Z][TEC] ^= 230. \[درجه]; sunSearchRate[Z][TEC] ^= 1. \[درجه]/ثانیه; sunSearchAngle[X][TEC] ^= 75. \[درجه]; sunSearchRate[X][TEC] ^= 1. \[درجه]/ثانیه; safingSpinRate[TEC] ^= (360. \[درجه])/Hour; sunVector[TEC] ^= {0., 0., +1.}; safingSpinAxis[TEC] ^= sunVector[TEC]; ?TLC Global`TLC safingSpinAxis[TLC]^={-0.707107,0.,0.707107} safingSpinRate[TLC]^=6.28319/Day sunVector[TLC]^={-0.707107,0.,0.70 deadBandWidth[X][TLC]^=0.174533 deadBandWidth[Y][TLC]^=0.174533 deadBandWidth[Z][TLC]^=0.349066 sunSearchAngle[X][TLC]^=1.309 sunSearchAngle[6][TLC] sunSearchRate[X][TLC]^=0.0174533/Second sunSearchRate[Z][TLC]^=0.0174533/ثانیه	معادل ساختار در Mathematica؟
31174	اگر فهرستی از قوانین مرتبط با متغیرهای نمایه شده داشته باشم مانند: solution = {a[1] -> 1, a[2] -> 10, a[3] -> 100}، می‌خواهم بتوانم همه موارد را استخراج کنم. ارزش های مرتبط با قوانین اگرچه این مشکل با تعداد کمی از متغیرها ساده است، من مطمئن نیستم که چگونه آن را تعمیم دهم. برای مثال، من می‌توانم از تطبیق الگو برای به دست آوردن 1 و 10 استفاده کنم: a[1]/.solution a[2]/.solution اما، به نظر نمی‌رسد که نمی‌توانم این را برای استخراج مقادیر a[n] از فهرست تعمیم دهم. از قوانین الگوی مناسب برای این کار چیست؟	تطبیق الگو با شیء نمایه شده
31822	(من گمان می کنم این سوال تکراری است، اما من یک سوال به اندازه کافی مشابه با پاسخ برای آن پیدا نکردم.) من با مقایسه واقعی نمادین که برابر هستند، اما Mathematica در تشخیص آنها مشکل دارد، مشکل دارم. برابر است، ظاهراً به این دلیل که از «N» برای مقایسه اینها استفاده می کند (ظاهراً پس از چند دستکاری نمادین ساده). معمولاً این مسائل در شرایطی مانند یکی (بسیار ساده شده) زیر بروز می کنند: x > y /. {x -> Sqrt[(2 - Sqrt[3])^2 + (-3 + 2Sqrt[3])^2]، y -> 4 - 2Sqrt[3]} > N::meprec: محدودیت دقت داخلی $MaxExtraPrecision = 50. هنگام > ارزیابی -4+2\ رسید. Sqrt[3]+Sqrt[(2-Sqrt[3])^2+(-3+2 Sqrt[3])^2]. > > Sqrt[(2 - Sqrt[3])^2 + (-3 + 2Sqrt[3])^2] > 4 - 2Sqrt[3] این ویژگی به هیچ وجه بدون سند نیست. در بخش مسائل احتمالی «$MaxExtraPrecision» مورد بحث قرار گرفته است. چیزی که من واقعاً می‌خواهم این است که Mathematica برای حل این معادلات (نامعادله) به صورت عددی در یک بلوک کد تلاش کند. چگونه این کار را انجام دهم؟ به عنوان یک راه حل برای مشکل خاص بالا، این کار می کند (در حالی که «Simplify» در قسمت نابرابری کار نمی کند): x > y /. ساده @ {x -> Sqrt[(2 - Sqrt[3])^2 + (-3 + 2Sqrt[3])^2]، y -> 4 - 2Sqrt[3]} > False I will خوشحال باشید که راه حلی را می بینید که می تواند حول یک بلوک کد جمع شود، و احتمالاً می تواند روی غیر جبری نیز کار کند که «FullSimplify» می تواند آن را مدیریت کند. ویرایش: برای روشن شدن سوالم: من می‌خواهم ابتدا مثالی را مانند عبارت زیر ارزیابی کنم، و به طور کلی «بزرگتر» را برای ارزیابی فهرست آرگومان «NumericQ» به طور مشابه در داخل یک بلوک کد که می‌خواهم از این ویژگی استفاده شود: Simplify[Sqrt[(2 - Sqrt[3])^2 + (-3 + 2Sqrt[3])^2]] > Simplify[4 - 2Sqrt[3]] > نادرست	چگونه می توان Mathematica را برای انجام مقایسه های نمادین بیشتر تلاش کرد؟
24626	من یک معادله انتگرو دیفرانسیل دارم به شکل $y'(t) = - \int_0^t {y(t_1 )} e^{t_1 - t} dt_1, {\rm{ t}} \in {\rm{ [0,10], y(0) = 1}}$ کد من این است: f[t_Real] := NIintegrate[y[t1]*Exp[t1-t]], {t1, 0, t}]; solution1=NDSolve[{D[y[t]، t]==-f[t]، y[0] == 1}، y[t]، {t، 0، 10}]; نمودار[Evaluate[y[t] /. solution1], {t, 0, 10}, PlotRange -> All]. اما این به سادگی خطا را به دست می دهد: > NIntegrate::nlim: t1 = t یک محدودیت معتبر برای ادغام نیست.	نحوه رسم و حل عددی معادله انتگرو دیفرانسیل
31821	با ارائه تصویری مانند - test = Import[http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d5/Sunflowers.jpg] می‌توانیم EdgeDetect را اجرا کنیم (با Canny، گزینه‌های ShenCastan`، Sobel) برای در هم آمیختن یک هسته به نوعی با یک تصویر برای تقریبی مشتقات مرتبه اول که مرزها را نشان می‌دهند. یا تغییرات قابل توجه و ناگهانی در یک تصویر. می خواستم بدانم آیا مکانیزمی برای موازی سازی «EdgeDetect» روی چندین هسته وجود دارد؟ مطمئناً به نظر می رسد که این باید امکان پذیر باشد، زیرا از نظر محاسباتی بالا بردن سنگین کم و بیش فقط یک فرآیند پیچشی است؟ شاید بتوانیم تصویر ورودی را به تکه های کوچکتر تجزیه کنیم و سپس عملیات دوخت و پس از پردازش سریع را انجام دهیم؟ به‌روزرسانی: Cormullion (در نظرات) به این نکته اشاره می‌کند که می‌توان با استفاده از «ImagePartition» یک تصویر را به تعداد قطعات هسته‌ای که در اختیار دارید تجزیه کرد، «EdgeDetect» را روی هر قطعه اجرا کنید، سپس تصویر تبدیل‌شده «EdgeDetect» حاصل را دوباره به هم بپیچید. با استفاده از ImageAssemble. فکر می کنم یکی از ParallelTable برای این کار استفاده کند؟ مشکل، همانطور که کورمولیون اشاره می کند، برخورد با درزهای تصویر بازسازی شده / مونتاژ شده است. همچنین اشاره کرده‌ام که ParallelTable واقعاً سرعت فوق‌العاده‌ای را ارائه نمی‌کند، به‌ویژه برای تصاویر کوچک‌تر (در مثال زیر عمداً از یک تصویر بزرگ‌تر استفاده می‌کنم). آیا راه بهتری برای ادامه کار یا شاید ذخیره تصویر در حافظه وجود دارد؟ * * * بیایید به پیشنهاد کورمولیون برای یک نسخه برش خورده از تصویر بالا بپردازیم. من دوازده هسته دارم، بنابراین سعی می کنم تصویر را به دوازده قطعه برش دهم، اما باید مشخص باشد که چگونه می توان این را با توجه به تعداد هسته های دستگاه خود تنظیم کرد. ابتدا، بیایید تصویر را برداریم و آن را برش دهیم: testImage = Import[http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/d5/Sunflowers.jpg] testImage = ImageCrop[testImage، {2004، 2004}] «تست» متغیر ما اکنون یک برش پیکسلی «{2004، 2004}» از تصویر اصلی وارد شده است. این به ما امکان می‌دهد آن را به دوازده قطعه پیکسل «{501، 668}» تقسیم کنیم. با یادآوری اینکه ماتریس 4 دلار \ برابر 3 دلار خواهد بود، می‌توانیم خروجی ImagePartition را مسطح کنیم: imageFragmentSet = Flatten[ImagePartition[testImage, {501, 668}]] اکنون می‌توانیم مقایسه کنیم: flattenedImageSet = ParallelTable[EdgeFragDetectS[im ]]]، {i، 1، Length[imageFragmentSet]}] // AbsoluteTiming با: EdgeDetect[testImage] // AbsoluteTiming نتیجه چیزی شبیه افزایش سرعت برابری $\approx 2$ تا $\prox $3$ است. آیا می توان این را بهتر بهینه کرد؟ اکنون می‌توانیم تصویر را به این صورت به هم بچسبانیم: reconEDImage = ImageAssemble[Partition[flattenedImageSet, 4]] توجه داشته باشید که اگر از حذف «// غفلت می‌کنید، باید «[2]]» را جلوی «flattenedImageSet» قرار دهید. دستور AbsoluteTiming. مشکل اکنون این است که چگونه می‌توان درزهای بین قطعات تصویر را به منظور مطابقت با خروجی «EdgeDetect[testImage]» برطرف کرد؟	آیا راهی برای موازی سازی مولفه کانولوشن EdgeDetect وجود دارد؟
17500	بنابراین برای خودکار کردن/سفارشی کردن عناوین طرح، من از «ردیف» در داخل استفاده می‌کنم. FrameLabel: `FrameLabel -> {x, y, Row[...]}` اکنون با Mathematica 9، طرح بیتی را که به ردیف اشاره دارد نشان نمی دهد. کسی میدونه چطوری میشه اینو درست کرد؟	ردیف داخل FrameLabel در Mathematica 9 کار نمی کند
13885	چگونه می توانم عناصر را در فهرست های فرعی اضافه کنم؟ به عنوان مثال، اگر فهرستی داشته باشم که m={{1,3},{2,3},{4,1}} است، خروجی مورد نظر '3+3+1=10' است. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟	افزودن عناصر در فهرست های فرعی
17506	آیا راهی برای گسترش این عبارت a+b(1-Exp[-T/(b c)]/(z-Exp[-T/ (b c)]) وجود دارد (که در آن «a»، «b»، «c» و `T` ثابت هستند) به عنوان یک سری در توان های _منفی_$z$ نتیجه باید به شکل a0 + a1 z^(-1) + a2 z^(-2) + a3 باشد؟ z^(-3) + ... + an z^(-n) راه حل هایی مانند `Series[a + b (1 - k/(z - k)), {z, 0, -5}]` را امتحان کردم. اما این کار نکرد.	چگونه یک تابع را به یک سری توان با توان های منفی گسترش دهیم؟
55278	من سعی می کنم نموداری از سطحی ایجاد کنم که بالای صفحه xy زرد (z>0) و در زیر آبی (z<0) باشد. اولین تلاش من استفاده از «ColorFunction->Function[{x,y,z},If[z>0,Hue[0.2],Hue[0.6]]» بود، اما این فقط یک پارابولوئید زرد ثابت به من داد. من همچنین سعی کردم یک طرح ColorFunction سفارشی با «cf=Piecewise[{{Yellow,0<#3<30},{Blue,-70<#3<0}}]&;» و «ColorFunction->cf» تعریف کنم. همان نتیجه در نهایت، من بر اساس یک موضوع دیگر (رنگ‌آمیزی گسسته در Plots) موارد زیر را امتحان کردم: ParametricPlot3D[{x,y,x^2+y^2-5},{y,-3,3},{x,-3,3},PlotStyle->Opacity[.8],ColorFunction->(اگر [#3>0،زرد،آبی]&)، مش->نادرست،BoundaryStyle->{مشکی،ضخامت[.01]}] هر زمان، من به این نتیجه رسیدم: ![paraboloid زرد](http://i.stack.imgur.com/S5t0m.jpg) هر کمکی که می توانید ارائه دهید بسیار قدردانی می شود.	دو رنگ مجزا برای سطح با ParametricPlot3D
5926	من یک تابع پیچیده از یک متغیر منفرد دارم که به شکل تحلیلی بیان شده است، که به یک پارامتر نیز بستگی دارد. مایلم Mathematica به من نشان دهد که برای کدام مقادیر پارامتر، قسمت واقعی مشتق دوم تابع همیشه مثبت است. به بیان دقیق، شاید من در اینجا جزئیات بیش از حد داده‌ام، چیزهای جزئی/مشتق واقعی در نهایت ضروری نیستند، کاری که من می‌خواهم Mathematica انجام دهد این است که به من بگوید برای کدام پارامتر یک تابع واقعی در همه جا مثبت است. هرچند امیدوارم سوال واضح باشد.	یافتن محدوده های پارامتری که یک تابع برای آن همیشه مثبت است
14493	من سعی کردم یک مدل بهینه سازی خطی ساده را برنامه ریزی کنم و نمی دانم اشتباهم کجاست. تابع باید حاصل جمع دو عدد ثابت (e و H) و متغیر تصمیم X بر t و z باشد. محدودیت اول باید بگوید که هر متغیر تصمیم X (برای همه t و z) فقط می تواند مقدار 0 یا 1 را بگیرد. محدودیت دوم باید بگوید که هر متغیر تصمیم X (برای همه t ) فقط می توانید یک گزینه z را انتخاب کنید. بنابراین مجموع تمام X روی z (برای همه t) باید برابر با 1 باشد. قید سوم باید مانند دوم باشد و فقط برعکس. NMinimize[{Sum[ Subscript[e, t]Subscript[H, z]Subscript[X, t, z] , {t, 1, 34}, {z, 1, 34}u], For All[{t] , z}، زیرنویس[X، t، z] \[عنصر] اعداد صحیح، 0 <= زیرنویس[X، t، z] <= 1] && ForAll[t، Sum[Subscript[X, t, z], {z, 1, 34}] == 1, {t, 1, 34} ] && ForAll[z, Sum[Subscript[X, t, z] , {t, 1, 34}] == 1, {z, 1, 34}]}, {Subscript[X, t, z]}]	مشکل محدودیت ها
4501	من کمی در ترسیم نمودار بخشی از تحقیقاتم گیر کرده ام - نمی توانم از تابع گراف برای رسم نمودارهایم استفاده کنم، زیرا نمودار من یک نمودار چندگانه است. گراف راحت است زیرا لبه ها را به راحتی رنگ می کند. از آنجایی که من یک نمودار 3-منظم (یا حتی 4-منظم) دارم، که در آن 3 (یا 4) تطابق کامل وجود دارد، می‌خواهم هر کدام از تطابق‌ها رنگ متفاوتی داشته باشند. بهترین راه برای رنگ آمیزی گروهی از لبه ها (هر کدام کاملاً با رنگ خود مطابقت دارد) در لیست مجاورت داده شده در «GraphPlot» چیست؟ برای ساده کردن آن، می‌توانیم فرض کنیم که گروه‌ها یکی یکی می‌روند (مثلاً ما 6 یال داریم: 3 گروه دو یال، به دنبال یکدیگر {1<->2، 3<->4، 1<->3، 2 <->4, 1<->2, 3<->4} در گراف، من یک تابع لامبدا خوب ساخته ام که تمام عناصر یک لیست را در یک Style که لبه را رنگ می کند، اما در GraphPlot نمی توانم یک EdgeRenderingFunction را بپیچم برای یک edge-set یا اینکه آیا این راه اشتباه است. پاسخ: پاسخ برچسب‌گذاری شده کاملاً صحیح است. -> 4، 2}، {1 -> 2، 3}، {3 -> 4، 3}}، MultiedgeStyle -> .2، ImagePadding -> 10، EdgeRenderingFunction -> (سوئیچ[#3، 1، {قرمز، خط[#1]}، 2، {آبی، خط[#1]}، 3، {سبز، خط[#1]}، 4، {خط چین، Line[#1]}] &)، VertexLabeling -> True, Method -> CircularEmbedding] ![توضیح تصویر را وارد کنید اینجا](http://i.stack.imgur.com/UnWnU.png)	رنگ آمیزی لبه ها در GraphPlot
37099	من سعی می کنم موارد زیر را ادغام کنم: Integrate[(2Cos[Sqrt[F]z - G])/E^(D*(p + z)^2)، {z، -(h/2)، h/2}] من راه حلی را در حوزه پیچیده دریافت می کنم: > > (1/(2 Sqrt[D])) E^(-(F/(4 D)) - I (G + Sqrt[F] p)) Sqrt[π] (E^(2 I (G + > Sqrt[F] p)) > (-Erf[(I Sqrt[F] - D h + 2 D p)/(2 Sqrt[D])] + > Erf[( I Sqrt[F] + D (h + 2 p))/(2 Sqrt[D])] + > I (Erfi[(Sqrt[F] - I D (h - 2 p))/(2 Sqrt[D])] - > Erfi[(Sqrt[F] + I D (h + 2 p))/(2 Sqrt[D])])) > چه کاری انجام دهم تا _Mathematica_ را مجبور کنم راه حل گزارش فقط در دامنه واقعی؟	ادغام را محدود کنید تا بیش از دامنه واقعی باشد
28286	آیا راهی برای تنظیم اتصالات کلیدی برای سبک های «DisplayFormula» و «DisplayFormulaNumbered» وجود دارد؟ من از _Mathematica_ 9 در Mac OS X 10.7.5 استفاده می کنم. این بسیار مفید خواهد بود زیرا هر بار کلیک کردن با ماوس زمان بر است.	میانبر صفحه کلید را به سبک DisplayFormula اضافه کنید
22757	من یک فایل اکسل بسیار بزرگ با تاریخ ها با فرمت 2013/01/17 08:02:00 PM دارم که فرمت تاریخ سفارشی است. من باید این فایل را به CSV تبدیل کنم تا آن را به Mathematica وارد کنم زیرا نمی توانم خطای فضای پشته جاوا را دور بزنم (من پیشنهادات این سایت را امتحان کرده ام). وقتی آن را به CSV تبدیل می کنم، تاریخ ها به طور خودکار به فرمت عددی تغییر می کنند، به عنوان مثال 40969.00069 که فکر می کنم نشان دهنده تعداد روزهای از سال 1900 است. این یک فرمت تاریخ استاندارد است که گاهی اوقات در اکسل استفاده می شود و به طور خودکار هنگام ذخیره فایل استفاده می شود. فایل اکسل به صورت CSV. وقتی فایل CSV را به Mathematica وارد می‌کنم، تاریخ‌ها در این قالب عددی باقی می‌مانند. چگونه می توانم Mathematica را به درک این تاریخ های قالب بندی شده با عدد برسانم؟ وقتی کد زیر را امتحان کردم، فقط سعی کردم یک سال از تاریخ فرمت شده عددی بدست بیاورم، Mathematica 1900 را بدون توجه به اینکه در چه سالی با فرمت اعداد اعمال می کنم، برگرداند. این به من می گوید که Mathematica نمی داند این اعداد چیست. DateString[41291.88819, {Year}] من به فایل های راهنما نگاه کردم و در این سایت جستجو کردم، اما به نظر نمی رسد این مشکل را حل کنم.	آیا Mathematica می تواند تاریخ های اکسل را در قالب عددی درک کند؟
47393	من می خواهم یک «ListLogLinearPlot» ایجاد کنم که به طور خودکار تمام نقاط داده را نشان دهد. با این حال گزینه 'PlotRange -> All' به این نتیجه نمی رسد. چرا «همه» همه داده‌ها را در این مورد شامل نمی‌شود؟ به عنوان مثال: x = محدوده[0.001, 1000]; y = 5 - Log[x]; ListPlot[Transpose[{x, y}]، PlotRange -> All] ListLogLinearPlot[Transpose[{x, y}]، PlotRange -> All] در نمودارهای به دست آمده، `ListPlot` همانطور که انتظار می رود به نظر می رسد: ![listplot]( http://i.stack.imgur.com/A9ZmL.png) اما «LisLogLinearPlot» چندین نقطه را در سمت چپ قطع می‌کند: ![listloglinearplot](http://i.stack.imgur.com/j7esZ.png)	چگونه با ListLogLinearPlot از PlotRange -> All استفاده کنیم؟
25622	با توجه به این متن: text1 = کمبود ویتامین D (ICD-9-CM 268.9) (ICD-9-CM 268.9) 09/11/2015 01 ; بله، مقادیر کد ICD تکراری هستند - احتمالاً اما نه مطمئناً در همه رکوردها. کدام عبارت رشته ای فقط با مقادیر کد مطابقت دارد - در صورت تکرار، دو بار؟ من امتحان کردم: StringCases[text1, (ICD-9-CM ~~ code__ ~~ ) .. :> code, Overlaps -> False] (* {268.9) (ICD-9-CM 268.9 } ) StringCases[text1, (ICD-9-CM ~~ code__ ~~ ) .. :> کد، همپوشانی ها -> درست] ( {268.9) (ICD-9-CM 268.9, 268.9} ) StringCases[text1, (ICD-9-CM ~~ code__ ~~ ) .. :> کد، همپوشانی ها -> همه] ( {268.9) (ICD-9-CM 268.9, 268.9, 268.9} *) حذف الگوی تکرار `..` خروجی ها را تغییر نمی دهد. این رفتار چه توضیحی دارد؟	یک مشکل ساده StringCases
38969	من یک انتگرال دارم که با Mathematica محاسبه می‌کنم و در نتیجه یک عبارت به ظاهر پیچیده دریافت می‌کنم (یعنی عبارت حاوی واحد خیالی $i$ در برخی مکان‌ها است). با این حال، اگر بخواهم مقادیر این عبارت را در مقادیری از متغیرهایم به صورت عددی محاسبه کنم، متوجه می شوم که در واقع مقدار نتیجه همیشه واقعی است (برای مقادیر واقعی متغیرها). قسمت های خیالی به روشی درست حذف می شوند تا نتیجه واقعی شود. این از این واقعیت نیز مشهود است که عبارت راه حلی برای یک مشکل فیزیکی است که قرار است راه حل واقعی بدهد. چگونه می توانم Mathematica عبارت را ساده کند تا دیگر شامل هیچ واحد خیالی نباشد؟ ویرایش: عبارتی که می‌خواهم ساده‌سازی کنم این است: $$\frac{\sqrt{1-\frac{2}{-i x+y+1}}}{x+i (y-1)}+\ frac{\sqrt{1-\frac{2}{i x+y+1}}}{x-i (y-1)}$$ به شکل Mathematica: Sqrt[1 - 2/(1 - I x + y)]/(x + I (-1 + y)) + Sqrt[1 - 2/(1 + I x + y)]/(x - I (-1 + y))	چگونه می توان بدون واحد خیالی شکل را ساده کرد
17502	من سعی می کنم به صورت بازگشتی تابعی را تعریف کنم که سیستم معادلات زیر را برآورده کند و به دو پارامتر $n$ و $l$، $$ \begin{align} A(x, n, l) و= F[ A( بستگی دارد x,n-1,l) ]\\ A(x, n, l) &= x^l \mbox{ if } l = n \\ A(x, n, l) &= 0 \mbox{ if } l < n \\ \end{align} $$ برای انجام این کار از کد زیر استفاده کردم (در اینجا عبارت $F$ را واضح می کنم): A[x_, n_, l_ ]:= Boole[n > l]((1 - x)/(1 + x^l) * (جمع[A[x، n-1-i، l] * x^i، {i,0,l-1}]) + x^l/(1 + x^l)) + Boole[n == l] * x ^ l تابع تعریف شده به این صورت، $A(x, n، l)\;$، این احتمال را می دهد که پرتاب کردن یک سکه $n$ برابر دقیقاً یک ران $l$ متوالی $1$s را به همراه دارد، که در آن $x$ احتمال دریافت $1$ با یک پرتاب است و $(1-x)$ احتمال بدست آوردن $0$ با یک پرتاب است. وقتی می‌خواهم یکی از این توابع را ترسیم کنم، برای مثال Plot[A[x, 7, 7], {x, 0, 1}] با خطای زیر مواجه می‌شوم: > RecursionLimit::reclim: عمق بازگشت از 256 فراتر رفت. آیا کد من اشتباه است؟ آیا راه دیگری برای تعریف بازگشتی یک تابع وجود دارد، با در نظر گرفتن این واقعیت که شرط سوم باید برای _all_ مقادیر $l<n$ برآورده شود، جایی که $l$ و $n$ در لحظه تعریف مشخص نشده اند. .	تعریف بازگشتی یک تابع با چند شرط if
50593	من یک نتیجه بسیار طولانی به شکل چند جمله ای به دنبال برخی عملیات ماتریسی دارم. با این حال، با توجه به تقارن مسئله، به جرات می توانم بگویم که راه حل بسیار بیشتر از آنچه در اینجا نمایش داده می شود کاهش می یابد، به خصوص اگر بتوان آن را به صورت نماد جمع بیان کرد. وقتی به موارد ساده نگاه می‌کنم، می‌توانم بسیاری از ساده‌سازی‌های آشکاری را ببینم که انجام نمی‌شوند، عمدتاً با اینکه متغیرهای z به جای تقسیم شدن در مخرج رها می‌شوند. آیا راهی وجود دارد که بتوانم ریاضیات را کاملاً ساده کنم؟ آیا می تواند انقباض جمع را انجام دهد؟ a = {{a1}، {a2}، {a3}}/za; b = {{b1}، {b2}، {b3}}/zb; c = {{c1}، {c2}، {c3}}/zc; d = {{d1}، {d2}، {d3}}/zd; k = {{k1}، {k2}، {k3}}؛ s = {{s11، s12، s13}، {s21، s22، s23}، {s31، s32، s33}}؛ G = a.Transpose[a] + b.Transpose[b] + c.Transpose[c] + d.Transpose[d]; MatrixForm[ Simplify[Transpose[k].s.Inverse[G].Transpose[s].k]] (پاسخ یک ماتریس نیست، اما فراخوانی به این شکل خروجی ساده‌تری به دست می‌دهد.)	نتایج را بیشتر ساده کنید
24979	من نمی‌توانم چارچوب‌های نمودار فهرست خود را تغییر دهم. من سعی می‌کنم تابع «امگا» نرخ رشد را ترسیم کنم که به این شکل است: پاک کردن[\[Omega]3، \[Omega]، \[Epsilon]، h، K1، \[Delta]، q، Bi، m] \[Omega]3 = \[Epsilon]/((h + K1)^2) - h^3 q^4 - Bo h^2 q^2 + m q^2 h^2/((h + K1)^2) + \[Delta] h^3 q^2/((Bi h + K1)^3) \[Omega] = \[Omega]3 /. {\[Epsilon] -> 6.0110^-8، \[Delta] -> 5.1910^-7، K1 -> 1، Bi -> 1، m -> 0.1092، Bo -> 0} من تغییر می کنم 'q' از طریق جدول و گرفتن ضخامت فیلم برای 'omega=0' برای ListPlot[ جدول[ q = qx; 2.35 FindRoot[\[Omega] == 0، {h، 1}][[1]][[2]]، {qx، 0.1، 2، 0.1} ]، PlotRange -> {{0، 21}، { 0.0، 4}}، AxesLabel -> {wavenumber، Growth rate}، BaseStyle -> {FontSize -> 18}, Frame -> {True, True, False, False}, FrameLabel -> {Wavenumber, q, \!$\SubscriptBox[\(h$, $\[Omega] = 0$]\)[mm]}، PlotStyle -> Directive[Thick, Black, PointSize[Large]] ] نمودار به این صورت است: ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/naChp.png) محور x* دارای نقاط شبکه است و مقادیر «q» نیست. آیا راهی وجود دارد که بتوانم مقادیر q را به جای نقاط شبکه داشته باشم؟	تغییر FrameTicks ListPlot
39144	چگونه یک فایل .css تولید شده توسط Mathematica (صادر کردن نوت بوک به HTML) را تجزیه کنیم؟ مقادیر را تغییر دهید، مقداری اضافه کنید. تبدیل به یک عبارت؟ آیا مواردی وجود دارد؟ من یک تابع ساده برای اضافه کردن مقادیری به یک فایل .css نوشته ام. ImportTxt[file_, Elements_: String] := ماژول[{file1 = file, absoluteFileName, fileNameTxt}, (fileNameTxt = ((FileNameDrop[ absoluteFileName = AbsoluteFileName[#]] <> \\N <ame ) &@file) <> .txt)؛ اگر [FileExistsQ[fileNameTxt]، DeleteFile[fileNameTxt]; CopyFile[file, fileNameTxt]; وارد کردن[fileNameTxt، عناصر]، CopyFile[فایل، fileNameTxt]؛ Import[fileNameTxt, Elements]]] ExportCSS[file_, content_] := Module[{fileTxt = file <> .txt, fileCss = file <> .css}, Export[fileTxt, content]; اگر [FileExistsQ[fileCss]، DeleteFile[fileCss]; RenameFile[fileTxt, fileCss], RenameFile[fileTxt, fileCss]]] cssAdd[cssFile_, name_, value_] := ماژول[{cssFileTxt}، If[FileExistsQ[cssFile] == False-No, Print-Exist[ ]؛ سقط[]]؛ cssData = ImportTxt[cssFile, Data]; cssDataList = پارتیشن[SplitBy[cssData، StringMatchQ[#، /* ~~ __ ~~ /] &]، 2]; pos = موقعیت[cssDataList، . <> نام <> {][[1]]; نتیجه = Insert[cssDataList, value, pos + {0, 0, 1}]; ExportCSS[cssFile // StringDrop[#, -4] &, StringJoin@Map[Riffle[#, \n] &, result, {1, 2}]]] برای مثال: cssAdd[index، Text ، width:300px;] مقدار width:300px را به فایل css اضافه می کند. مشکل این است که دستکاری نمی تواند بارها و بارها انجام دهد. اکنون مقدار «width:300px;» را به «width:500px;» تغییر می دهیم. اولین مقدار اضافه شده 300px است. مقدار دوم 500px است. با این حال، در فایل .css، همان مقدار فقط در after اعمال می شود. یعنی عرض: 300 پیکسل عرض را باطل می کند:500px; در کدم：من از pos + {0, 0, 1} برای بدست آوردن موقعیتی که در آن یک مقدار جدید درج کنم استفاده می کنم، خوب نیست. پیدا کردن مکان مناسب برای درج سخت است (... اجازه دهید امتحان کنم معکوس کردن فهرست فرعی...) width:500px; عرض: 300 پیکسل کاملتر نشان دهید: .Text{ width:500px; عرض: 300 پیکسل padding: 8px; } سمت راست باید .Text{ width:300px; عرض: 500 پیکسل padding: 8px; } * * چگونه عملکرد خود یا سایر توابع/روش های بهتر را توسعه دهم؟ به عنوان مثال، اولین سوال واردات به عنوان رشته یا داده است؟ از آنجایی که به نظر نمی رسد «PageWidth» پس از صادرات به HTML تأثیر بگذارد، باید مقدار «PageWidth» را به صورت دستی به فایل «width» in.css ترسیم کنم. * * * به روز رسانی یکی از راه حل های من: من جای } را بعد از .Text { pos1=Position[cssDataList,.<>name<> {][[1]]; level=pos1[[1;;2]]; pos2=انتخاب[Position[cssDataList,}][[All,-1]],#>pos1[[-1]]&]//First; result=Insert[cssDataList,value,Append[level,pos2]];	چگونه یک فایل .css تولید شده توسط Mathematica را تجزیه کنیم؟ مقادیر را تغییر دهید، مقداری اضافه کنید
523	من می‌خواهم قبل از پسوند فایل، یک پسوند به نام فایل اضافه کنم، در غیر این صورت نام فایل داده شده را یکسان می‌گذارم. به طور خاص، نام فایل های مطلق باید مطلق باقی بماند، و نام فایل های نسبی باید نسبی باقی بماند. مثال‌ها: فرض کنید قطعه‌ای که می‌خواهم درج کنم .123 است، سپس * `/home/me/dir/foo.txt` تبدیل به /home/me/dir/foo.123.txt می‌شود. * «xyz.csv» به «xyz.123.csv» تبدیل می‌شود * «foobar» به «foobar.123» تبدیل می‌شود (فقط در صورت عدم وجود پسوند آن را اضافه کنید) من انتظار ندارم با نام فایل‌هایی که قبلاً چندین پسوند دارند سروکار داشته باشم، اما فقط در مورد، رفتار مورد نظر * 'nomnom.tar.gz' تبدیل به 'nomnom.123.tar.gz' می شود من می توانم اطمینان حاصل کنم که نام فایل با یک ختم نمی شود بریده بریده راه واضح برای انجام این کار با الحاق نام دایرکتوری، نام پایه فایل، قطعه جدید و پسوند است: insertPiece[fn_, piece_] := FileNameJoin[{ DirectoryName[fn]، StringJoin[{FileBaseName[fn]، قطعه، .، FileExtension[fn]}] }] اما آیا گوشه ای وجود دارد که در آن از قلم افتاده باشم که این کار نمی کند؟ آیا راه کارآمدتر یا ظریف تری برای انجام آن وجود دارد؟	یک راه قوی برای درج یک پسوند دیگر در نام فایل چیست؟
31826	من سعی می کنم یک دفترچه از هسته بنویسم، بنابراین با استفاده از یک لیست از عناصر در یک سند، می خواهم یک سند دوم با برخی تعاملات بین عناصر لیست ایجاد کنم. برای آن، من در حال حاضر سعی می کنم روی یک سند جداگانه بنویسم که با NotebookWrite کار می کند[ newDoc, Cell[ 2+3, Input]] اکنون، این کار خوب است، اما من سعی می کنم این رشته را دریافت کنم. 2+3 در نوت بوک جدید محاسبه شده است. نه با استفاده از ToExpression، ارزیابی به نظر می رسد کار می کند. هیچ کمکی برای این؟ همچنین: آیا کتاب خوبی برای توضیح این مفاهیم مختلف در مورد نحوه عملکرد هسته وجود دارد؟ من دارم اسناد آنلاین را می خوانم، اما گاهی اوقات، در صورت امکان، می خواهم رویکرد کتابی بیشتری داشته باشم. چه چیزی را توصیه می کنید؟ با تشکر از همه، یک بار دیگر!	یادداشت یک عبارت بنویسید
2224	من سعی می کنم از یک جریان رشته ها و اعداد _محدود شده با کاما_ بخوانم، شبیه به روشی که از یک جریان رشته ها و اعداد _محدود شده با فاصله_ خوانده ام. * * * نمونه مشخص شده با فاصله ها (که کار می کند): جریان = StringToStream[Apple Jack 1 123.456\nOrange Jill 2 456.789\n]; در حالی که[! EndOfFile === (داده = Read[stream, { Word, Word, Number, Number }]), Print[Fruit:، data[[1]]، Name:، داده[[2]]، عدد صحیح:، داده[[3]]، واقعی:، داده[[4]]]; ] _نتایج:_ Fruit:Apple Name:Jack Integer:1 Real:123.456 Fruit:Orange Name:Jill Integer:2 Real:456.789 * * * مثال مشخص شده با کاما (که کار نمی کند): جریان = StringToStream[Apple,Jack,1,123.456\nOrange,Jill,2,456.789\n]; در حالی که[! EndOfFile === (داده = Read[stream, { Word, Word, Number, Number }]), Print[Fruit:، data[[1]]، Name:، داده[[2]]، عدد صحیح:، داده[[3]]، واقعی:، داده[[4]]]; ] _نتایج:_ Fruit:Apple,Jack,1,123.456 Name:Orange,Jill,2,456.789 عدد صحیح:EndOfFile Real:EndOfFile به نظر می رسد که کاما جداکننده های پیش فرض نیستند. * * * WordSeparators -> , را به عنوان گزینه ای به Read اضافه کردم. توجه داشته باشید که NumberSeparator گزینه معتبری برای Read نیست. جریان = StringToStream[Apple,Jack,1,123.456\nOrange,Jill,2,456.789\n]; در حالی که[! EndOfFile === (داده = Read[stream، { Word، Word، Number، Number }، {WordSeparators -> ,}])، چاپ[Fruit:، داده[[1]]، Name: , داده[[2]]، عدد صحیح:، داده[[3]]، واقعی:، داده[[4]]]; ] _نتایج:_ Read::readn: هنگام خواندن از StringToStream[Apple,Jack,1,123.456 Orange, Jill,2,456.789]، عدد واقعی نامعتبر پیدا شد. >> Fruit:Apple Name:Jack Integer:$Failed Real:EndOfFile Read::readn: هنگام خواندن از StringToStream[Apple,Jack,1,123.456 Orange, Jill,2,456.789]، عدد واقعی نامعتبر پیدا شد. >> Fruit:1 Name:123.456 Integer:$Failed Real:EndOfFile ... خوب این برای کلمات کار می کند، اما برای اعداد نه. * * * من همیشه می‌توانم این کار را انجام دهم، اما این کمی بیش از حد به نظر می‌رسد: stream = StringToStream[Apple,Jack,1,123.456\nOrange,Jill,2,456.789\n]; در حالی که[! EndOfFile === (record = Read[stream, Record]), data = MapAt[ToExpression, StringSplit[record, ,], {{3}, {4}}]; چاپ [میوه:، داده[[1]]، نام:، داده[[2]]، عدد صحیح:، داده[[3]]، واقعی:، داده[[4]]] ; ] _نتایج:_ میوه: Apple Name:Jack Integer:1 Real:123.456 Fruit:Orange نام:Jill Integer:2 Real:456.789 آیا چیزی وجود دارد که در «Read» از قلم افتاده باشم؟ ## تجزیه و تحلیل پاسخ ارسال ... چک به پاسخی تعلق گرفت که بهترین پاسخ را به سؤال فوق داده است زیرا من کسی نیستم که قوانین بازی را در حین بازی تغییر دهم. با این حال، این سؤال با این فرض ناقص بود که من انجام دادم که هم تجزیه و هم تبدیل در «خواندن» کارآمدترین هستند. اگر کسی به دنبال کارآمدترین راه حل است، نتایج زیر از پاسخ های ارائه شده (زمان بندی بر حسب ثانیه برای 10000 تکرار است): پیاده سازی \| زمان ------------------------------------------ سوال - خواندن[] با فاصله \| 0.220325 Matariki - wo/Sequence[] \| 0.250499 Matariki - w/Sequence[] \| 0.345603 Heike - Word، Word، Word، Word \| 0.351137 هایکه - ریفل \| 0.380684 سوال - overkill \| 0.395058	خواندن از یک جریان رشته‌ها و اعداد که با کاما مشخص شده‌اند
37091	من می‌خواهم اطلاعات مربوط به یک شماره ثبت CAS (سرویس خلاصه‌های شیمیایی شماره) را از وب‌سایت کتاب وب NIST در Mathematica، با استفاده از API ارائه‌شده (به عنوان مثال برای geraniol، http://webbook.nist.gov/cgi/cbook) بازیابی کنم. .cgi?ID=106-24-1&Units=SI&Mask=2000#Gas- Chrom) (توجه داشته باشید که من از سرور کاکتوس NCI CADD برای تبدیل InChiKeys به ساختارهای مولکولی در صورتی که NIST ساختار مولکولی را فهرست نکند). به عنوان مثال برای چند نمونه از شناسه‌های شیمیایی CAS casnrs = {106-24-1, 28115-92-6, 281-17-4, 28122-24-9, 28122-25-0، \ 28122-28-3، 281-23-2، 28123-26-4، 28123-68-4، 28123-70-8}؛ من می خواهم تمام اطلاعات مرتبط فهرست شده در سایت کتاب اینترنتی NIST را دانلود کنم. بهترین روش برای انجام این کار در Mathematica چیست؟ ویرایش: با کمک برخی از پست های زیر به راه حل زیر رسیدم: (در زیر نیز یک روش جایگزین مبتنی بر وارد کردن وب سایت به عنوان XML وجود دارد) ## واردات ساختارهای مولکولی getmolstrcactus[casnr_, threed_] := Module[{str , notes, inchikey}, If[threed == True, str = ?get3d=true; notes = Cactus/Corina MM, str = ; notes = کاکتوس]; آرام[{Import[ http://cactus.nci.nih.gov/chemical/structure/ <> casnr <> /sdf <> str, MOL]، Cactus/Corina MM} را بررسی کنید. ، inchikey = StringReplace[ ImportString[ URLFetch[http://webbook.nist.gov/cgi/cbook.cgi، Parameters -> {ID -> casnr، UNITS -> SI، MASK -> 2000}]، HTML، Data}][[2، 4]] , IUPAC Standard InChIKey: -> ]; [{Import[ http://cactus.nci.nih.gov/chemical/structure/ <> inchikey <> /sdf <> str, MOL]، Cactus/Corina MM}، { NA، NA}]]]]; import2Dmolstr[casnr_] := ماژول[{}، خام = Import[ http://webbook.nist.gov/cgi/cbook.cgi?Str2File=C <> casnr، String]; If[StringLength[raw] != 183، {Quiet[ImportString[raw, MOL]]، NIST}، getmolstrcactus[casnr، False]]]; AbsoluteTiming[import2Dmolstr /@ casnrs // TableForm] ![ساختار مولکولی دوبعدی](http://i.stack.imgur.com/ljhwP.png) import3Dmolstr[casnr_] := ماژول[{}، آرام[بررسی[{وارد کردن] [ http://webbook.nist.gov/cgi/cbook.cgi?Str3File=C <> casnr، MOL]، NIST/MOPAC6/GAUSSIAN94 PM3}، getmolstrcactus[casnr، True]]]]; AbsoluteTiming[import3Dmolstr /@ casnrs // TableForm] ![ساختار مولکولی سه بعدی](http://i.stack.imgur.com/aXrCJ.png) ## وارد کردن طیف جرمی مادون قرمز و/یا یونیزاسیون الکترون[casnr_, type_] := آرام[ماژول[{}، اگر[نوع == انبوه، علامت[ ImportString[ StringReplace[ Import[http://webbook.nist.gov/cgi/cbook.cgi?JCAMP=C <> StringReplace[casnr, - -> ] <> &Index=0&Type= <> type، String]، {x : NumberString ~~ ~~ y : NumberString :> x <> \n <> y}]، JCAMPDX][[1]]، NA]، [واردات[http://webbook.nist.gov/cgi/cbook.cgi?JCAMP=C را علامت بزنید <> StringReplace[casnr, - -> ] <> &Index=0&Type= <> IR، JCAMPDX][[1]]، NA]]]]؛ importmassspectrum[casnr_] := importspectrum[casnr, Mass]; importIRspectrum[casnr_] := importspectrum[casnr, IR]; plotIRspec[casnr_] := ماژول[{}، spec = importIRspectrum[casnr]; Quiet[Check[ ListPlot[spec, Joined -> True، PlotRange -> All، PlotStyle -> PointSize[0]]، NA]]]; plotmassspec[casnr_] := ماژول[{}، spec = importmassspectrum[casnr]; Quiet[Check[ ListPlot[spec, Filling -> Axis, FillingStyle -> Blue, PlotRange -> All, PlotStyle -> PointSize[0]]، NA]]]; plotIRspec[7647-01-0] ![طیف IR](http://i.stack.imgur.com/BpLAJ.png) AbsoluteTiming[plotmassspec /@ casnrs // TableForm] ![طیف](http:/ /i.stack.imgur.com/NKXPi.png) ## وارد کردن اطلاعات دیگر حذفHTML[str_] := StringSplit[StringReplace[str, < ~~ Except[>] .. ~~ > -> ]، \n]; stringclean[str_] := StringReplace[ str, {» -> ، « -> ، ; -> ، آلفا -> \[آلفا]، بتا -> \[بتا]، گاما -> \[گاما]، دلتا -> \[دلتا ], epsilon -> \[Epsilon]}]; stringcheck[str_, part_] := آرام[Check[ If[StringTake[str, StringLength[part]] == part, StringReplace[str, part -> ]، NA]، NA]]; CAScactusinfo[casnr_] := آرام[ماژول[{فرمول، mw، اینچی، اینچی کلید، نام، مترادف‌ها، منبع}، فرمول = چک[Import[ http://cactus.nci.nih.gov/chemical/structure/ <> casnr <> /formula، String]، NA]; If[formula != NA، mw = Import[http://cactus.nci.nih.gov/chemical/structure/ <> ca	جستجوی اطلاعات مرتبط با یک شناسه شیمیایی CAS از وب‌کتاب NIST و حل‌کننده شناسه شیمیایی NCI CADD
25085	من این کد را دارم: a == b + c + d - e آیا می توان این عبارت را به این شکل جمع کرد یا کاهش داد: c + d == a + e - b جایی که روی سمت چپ معادله تمرکز می کنم. من فقط از روش هایی برای کاهش یک عبارت با توجه به یک متغیر مطلع هستم، اما در اینجا می خواهم آن را با توجه به (c + d) کاهش دهم. آیا این به نوعی امکان پذیر است؟	چگونه می توان با توجه به متغیرهای متعدد جمع آوری/کاهش کرد؟
17766	هنگام استفاده از NIntegrate با NonlinearModelFit، پیام‌های خطای زیادی دریافت می‌کنیم. در اینجا یک نسخه بسیار ساده از کد است. پس از چندین پیام که می گوید ادغام را متوقف می کند، به پاسخ صحیح می رسد. در نسخه واقعی، که مناسب توزیع‌های بتا است، وضعیت مشابه اما پیچیده‌تر است و به وضوح بهترین تناسب را ندارد. داده = {{0, 0}, {1, 1}, {2, 4}} cnet[x_, b_, c_] := NIintegrate[b + 2 c u, {u, 0, x}] Print[cnet[ 0، 0، 1]] چاپ[cnet[1، 0، 1]] چاپ[cnet[2، 0، 1]] چاپ[cnet[3، 0، 1]] خرد کردن[NonlinearModelFit[داده، cnet[x، b، c]، {b، c}، x]]	مشکل با NIntegrate در NonlinearModelFit
41945	می‌خواهم بدانم آیا انجام عملیات دسته‌ای در لیستی از فایل‌های بسته، با اعمال تابعی مانند این، بی‌خطر است: SetAttributes[packStringReplace,HoldRest] packStringReplace[packPath_String,{replaceRule__}]:=Module[{pack}, pack=Import [packPathText]؛ pack=StringReplace[pack,{replaceRule}]; Export[packPath,pack,Text] ] packs=FileNames[*.m,/packageDirectory,∞]; packStringReplace[#,{text1->text2,text3->text4}]&/@packs آیا واردات و صادرات می توانند چیزی را در داخل بسته به روشی غیرمنتظره تغییر دهند؟ ایمن است؟ یا باید از «ImportString» یا معادل دیگری «Import» استفاده کنم؟ اگر بله، چرا؟ ## به‌روزرسانی همانطور که @AlbertRetey در نظرات اشاره کرد، ایمن‌تر است: «Export[packname,pack,Text»,CharacterEncoding->«ASCII»]» به جای «Export[packPath,pack,Text»]».	تغییر محتوای بسته به صورت دسته ای
42965	آیا کسی می تواند این را تایید کند؟ من از M9.0.1 در win7 64bit برای اتصال به SQL Server db استفاده می کنم. هنگامی که من یک ستون datetime واکشی می کنم، اشیاء SQLDateTime حاوی 6 ورودی، 5 عدد صحیح و یک جزء دوم کسری هستند. هنگامی که من یک تاریخ واکشی می کنم، اشیاء SQLDateTime حاوی 3 عدد صحیح هستند. وقتی یک ستون زمانی واکشی می کنم، 3 ورودی عدد صحیح وجود دارد، حتی اگر آن ستون حاوی زمان هایی با مولفه های میلی ثانیه ای باشد که صفر نیستند.	SQLDateTime از یک ستون زمان، جزء میلی ثانیه را ندارد
13471	مقادیر «NextRiseTime»، «NextSetTime»، «LastSetTime» و «LastRiseTime» «AstronomicalData» به کدام رویداد نجومی اشاره دارد؟ آیا این مواقعی است که مراکز هندسی اجسام مورد بحث از افق عبور می کنند یا اندام بیرونی آنها؟ آیا انکسار را در نظر می گیرند یا به عبور از افق هندسی اشاره می کنند؟	مقادیر SetTime و RiseTime AstronomicalData به چه چیزی اشاره دارد؟
32409	اگر در یک شکل چند نقطه وجود دارد، چگونه می توانم برخی از نقاط را حذف کنم تا در شکل یکنواخت تر شوند؟ در اینجا می‌توان «یکنواخت» را به‌صورتی تعریف کرد که تعداد امتیازها در هر کادر $0.01*0.01$ حداکثر یک است. بدون از دست دادن کلیت، می‌توانیم برخی از داده‌های تصادفی را برای کپی کردن تولید کنیم (همچنین می‌توانیم داده‌ها را مستقیماً بدهیم، که ارائه آنها در اینجا بسیار طولانی و خسته کننده است. بنابراین، ما در مورد نحوه تولید داده صحبت نمی‌کنیم، بلکه در مورد نحوه کپی کردن با آن صحبت می‌کنیم. داده های داده شده) ListPlot[RandomReal[{-1, 1}, {10000, 2}]] ![توضیح تصویر را وارد کنید در اینجا] (http://i.stack.imgur.com/7CuuS.jpg) هر گونه کمک یا پیشنهاد قدردانی خواهد شد!	چگونه می توان برخی از نقاط را حذف کرد تا آنها به طور مساوی در یک شکل توزیع شوند
32809	آیا می توان دستورالعمل های گرافیکی جدیدی را تعریف کرد؟ برای مثال، فرض کنید می‌خواهم از کد زیر استفاده کنم: گرافیک[{ BigPointSize[0.07]، SmallPointSize[0.04]، قرمز، BigPoint[{1,1}]، BigPoint[{1,3}]، SmallPoint[ {3،1}]، آبی، SmallPoint[{2،2}]، SmallPoint[{3،2}]، BigPoint[{0,0}] }] آیا راهی برای تعریف «BigPointSize»، «SmallPointSize»، «BigPoint» و «SmallPoint» وجود دارد تا این کد همانطور که در نظر گرفته شده است کار کند؟ در حالت ایده‌آل، «BigPointSize» و «SmallPointSize» باید همه عملکردهای دستورالعمل‌های گرافیکی دیگر را داشته باشند، به عنوان مثال. محدوده‌بندی داخل لیست‌ها، و توانایی فراخوانی چندین بار دستور در یک لیست. (بدیهی است که می توان این نکات را به روش های دیگری ترسیم کرد، اما من کنجکاو هستم که آیا می توان این _syntax_ را عملی کرد یا خیر.) ویرایش: فقط برای روشن شدن، می خواهم «BigPointSize» و «SmallPointSize» کار کنند. مانند PointSize و سایر دستورالعمل های گرافیکی. برای مثال، کد Graphics[{ BigPointSize[0.1]، { BigPointSize[0.05]، BigPoint[{0,0}] }، BigPoint[{1,0}] }] باید یک نقطه به اندازه «0.05» و یک نقطه تولید کند. نقطه اندازه 0.1.	آیا می توانم دستورالعمل های گرافیکی جدیدی تعریف کنم؟
51057	من می خواهم تصویری ایجاد کنم که شامل دنباله ای از درختان دودویی با همان ترتیب سلسله مراتبی Strahler (به عنوان مثال برابر با 2) e با دنباله ای از گره های منبع مختلف i باشد (برای مثال از 1 تا 7). از همه شما برای کمک متشکرم!![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/3MZ2j.jpg)	دنباله ای از درختان دودویی با گره های منبع مختلف و با نظم سلسله مراتبی یکسان Strahler
5929	من می‌خواهم از توزیعی استفاده کنم که فقط آمار کل آن را دارم، یعنی CDF آن در نقاط خاصی نمونه‌برداری شده است. من می‌خواهم آن را «ناپارامتریک» نگه دارم (در فرم پارامتریک غیرمتعهد باقی بماند)، اما به مقداری درون‌یابی روی این نکات نیاز دارم. همچنین، من می خواهم از یک PDF توزیع استفاده کنم. بنابراین من به درونیابی نیاز دارم که یکنواخت و قابل تمایز در یک لیست باشد. چه کاری برای انجام دادن وجود دارد؟ (FWIW: با «Interpolation[]»، فقط یک درون یابی مرتبه اول یکنواخت است، اما پس از آن نقاط شکست غیر قابل تمایز در تابع خطی تکه ای وجود دارد.) در اینجا لیستی وجود دارد که می خواهم آن را درون یابی کنم: EDIT: این توزیع درآمد مشمول مالیات ایالات متحده برای سال 2009 است که من به صورت دستی با دو نقطه پایانی گسترش دادم تا به آن کمک کنم شبیه یک CDF به نظر برسد. این نکته اخیر ممکن است احمقانه باشد، به من بگویید چگونه بهتر عمل می کنید. {{0,0},{5000.,0.00373625},{10000.,0.0269361},{15000.,0.0621601},{20000.,0.121612}، {25000.,0.178247}،{30000.،0.234482}،{40000.،0.3516}،{50000.، 0.453972}،{75000.، 0.654898}، {100000.,0.78906},{200000.,0.952381},{500000.,0.991166},{1.10^6,0.997134}، {1.510^6,0.998442},{2.10^6,0.998977},{5.10^6,0.999727},{1.*10^7,0.9999},{10000000000,1}	چگونه می توان یک CDF درون یابی شده از نمونه های آن ایجاد کرد؟
4506	من به تولید بیت‌های کد مانند زیر ادامه می‌دهم: stuff = Module[ {curTarget = #}, getRowsForUserAndTarget[u, #, curTarget] & /@ validUsers ] & /@ allTargets; اساساً، من در حال تکرار از طریق همه اهداف و همه کاربران هستم. با استفاده از حلقه For چیزی شبیه به این خواهد بود (در پایتون): res = [] برای کاربر در validUsers: برای curTarget در allTargets: res.append(getRowsForUserAndTarget[u, user, curTarget]) به نظر می رسد که من باید بتوانم این کار را به طور خلاصه در نماد نقشه با استفاده از چیزی مانند: getRowsForUserAndTarget[#userthing، #targetthing]& /@ validUsers /@ validTargets اما من نمی‌دانم چگونه از تداخل آرگومان‌های نگاشت شده با یکدیگر جلوگیری کنم، یا چگونه به کدام یک اشاره کنم. و من در مورد ترتیب تکرار کمی ابهام دارم (اول ابتدا ValidUsers می روند، سپس validTargets؟) آیا کسی می تواند من را مستقیماً تنظیم کند؟ این یک الگوی رایج به نظر می رسد که من با راه حل ماژول[] خود از آن سوء استفاده می کنم...	بازتولید حلقه های تو در تو با استفاده از Map؟
4508	من مجموعه داده‌های زیر را دارم: data1={{1997}، 98/79}، {{1998}، 26/61}، {{1999}، 22/15}، {{2000}، 100/ 63}، { {2007}، 284/57}، {{2008}، 226/31}، {{2009}، 15/4}، {{2010}، 221/63}}؛ مجموعه داده2={{1997}، 25/79}، {{1998}، 17/61}، {{1999}، 28/25}، {{2000}، 20/21}، {{2007}، 106/ 57}، {{2008}، 128/31}، {{2009}، 59/16}، {{2010}، 32/9}}؛ من می‌خواهم آنها را با استفاده از «DateListPlot[{dataset1,dataset2}]» ترسیم کنم (به‌علاوه اضافات مناسب، مانند «Joined» و غیره). با این حال، توجه داشته باشید که یک شکاف در اینجا وجود ندارد: سال‌های 2001 تا 2006. من مجموعه داده‌های متعددی دارم (بیش از پنج مورد) بنابراین درک نقطه‌ها دشوار است. اگر از افزودنی «Filling->Bottom» استفاده کنم، آن را کمی تمیز می‌کند، اما هنوز هم کمی سخت است. اگر از «Joined->true» استفاده کنم، فقط 2000 و 2007 را به هم وصل می‌کند (همانطور که باید) اما این به معنای داده‌هایی است که من ندارم. آیا راهی وجود دارد، با استفاده از _Mathematica_، نقاط مربوط به سال‌های 1997 تا 2000 و سال‌های 2007 تا 2010 را به هم متصل کنیم - اما نمی‌توان در وسط بین سال‌های 2000 و 2007 خطی کشید، زیرا داده‌ها را منحرف می‌کند؟	پیوستن فقط به تاریخ های خاص با DateListPlot
11654	در این مطلب وبلاگ به این مرحله اشاره شده است: > من تصویری از یک لیوان شراب پژو را از وب برداشتم و از تابع Get > مختصات برای دیجیتالی کردن طرح کلی آن استفاده کردم که برای بدست آوردن توابع پارامتری x و z از آن به Interpolation فرستادم. منحنی _در حالی که من می فهمم که می توانم مختصات x و y را بدست بیاورم، چگونه می توانم مختصات z را بدست بیاورم و آن را به یک منحنی پارامتریک تبدیل کنم؟_	مختصات x و z را از یک تصویر بگیرید و یک سطح پارامتریک بسازید
22539	من در حال نوشتن یک برنامه تحلیل المان محدود در Mathematica هستم. کد شامل مدیریت یک ماتریس بزرگ با ورودی های بزرگ است. وقتی سعی می کنم از LinearSolve Mathematica برای حل مسئله ای استفاده کنم که به اعداد بزرگتر از تقریباً 1e7 در ماتریس نیاز دارد، با خطا مواجه می شوم. خطا بیان می کند که من ماتریس بد شرطی دارم. به عنوان یک آزمایش، من یک ماتریس مثلثی با اندازه دلخواه با ورودی های تصادفی بین مقدار حداقل و حداکثر تعیین شده ایجاد کردم. سپس با ضرب ماتریس مثلث پایینی در جابجایی آن، یک ماتریس معکوس تشکیل می دهم (می توان نشان داد که یک ماتریس مثلثی پایین ضرب در جابجایی آن معکوس پذیر است). سپس، ماتریس تازه تشکیل شده را در معکوس آن ضرب می کنم. نتیجه باید ماتریس هویت باشد. همانطور که فکر می کردم، وقتی ماتریس بزرگ است یا حاوی ورودی های بزرگ است (یعنی 50x50 با اعداد بین 1e7 و 1e8)، هشدارهای ماتریس بد شرطی و ممکن است حاوی خطاهای عددی باشد را دریافت می کنم. کد اینجاست: ClearAll[Global`]; اندازه = 50; حداقل = 10^7; حداکثر = 10^8; ltm = آرایه[0 &, {size, size}]; ماتریس = آرایه[0 &، {اندازه، اندازه}]; برای[i = 1، i <= اندازه، i++، برای[j = 1، j <= i، j++، ltm[[i، j]] = تصادفی واقعی[{دقیقه، حداکثر}]؛ ] ] ماتریس = ltm.Transpose[ltm]; inv = معکوس[ماتریس]; چاپ[matrix.inv // MatrixForm]; می‌توانم با وادار کردن ورودی‌های تصادفی به مجموعه‌ای از دقت 30، خطا را برطرف کنم: ClearAll[Global`]; اندازه = 50; حداقل = 10^7; حداکثر = 10^8; ltm = آرایه[0 &, {size, size}]; ماتریس = آرایه[0 &، {اندازه، اندازه}]; برای[i = 1، i <= اندازه، i++، برای[j = 1، j <= i، j++، ltm[[i، j]] = SetPrecision[RandomReal[{min, max}],30]; ] ] ماتریس = ltm.Transpose[ltm]; inv = معکوس[ماتریس]; چاپ[matrix.inv // MatrixForm]; مشکل این است که هیچ مکان آسانی در برنامه واقعی من برای استفاده از دستور SetPrecision[] وجود ندارد. من سعی کردم از $MinPrecision=30 استفاده کنم. در بالای کد نمونه قرار دارد، اما کار نمی کند. هر فکری؟	خطای عددی با ماتریس های بزرگ
2085	چگونه می توانم لیست تمام تاریخ ها را از امروز 21.02.2012 (که یک پالیندروم است) تا بگویم $n$ سال آینده دریافت کنم؟ سپس یافتن سایر پالیندروم ها دشوار نیست. من نتوانستم راه آسانی برای ایجاد لیست با استفاده از DateList پیدا کنم.	چگونه می توانم لیست تاریخ های $n$ سال آینده را دریافت کنم
22755	زمان‌بندی‌های زیر N@Timing@Block[ {iii = 0}، Nest[ {#[[1]] + 1، Plus[#[[1]]، 1، (#[[1]] + 1)* را مقایسه کنید #[[2]]]} و، {0، 1}، 5000 ] ] -> {0.043021، {5000.، 1.57230444647204210^16326}} SetAttributes[Function, SequenceHold] N@Timing[#2 &@ Nest[ Sequence[#1 + 1, Plus[#1, 1, (#1 + 1)#2]] و بدون ارزیابی[دنباله[0، 1]]، 5000 ] ] ClearAttributes[Function, SequenceHold] -> {0.030972, 1.57230444647204210^16326} اکنون، این ممکن است یک مثال احمقانه برای استفاده از Nest باشد، زیرا ما از این واقعیت سوء استفاده نمی کنیم که نخستین آرگومان همیشه یک عدد integer خواهد بود. به ادامه مطلب مراجعه کنید تا متوجه شوید که Do سریعتر است). اما من حدس می‌زنم موارد پیچیده‌تری وجود داشته باشد که استفاده از شکل/اصطلاح «Nest[Function[Sequence[expr]],args]» در جایی که Function SequenceHold دارد، می‌تواند سرعت محاسبات را بهبود بخشد. من می دانم که پاسخ کلی به سوالات این نوع این است: پاک کردن/افزودن ویژگی ها به توابع سیستم ایمن نیست. اما ظاهرا مفید است که بتوان به Function اجازه داد یک Sequence را برگرداند. توجه داشته باشید که می‌توانیم N@Timing[#2 &@ Nest[ Identity[Unevaluated[Sequence[#1 + 1, Plus[#1, 1, (#1 + 1)#2]]]] و , Unevaluated را نیز انجام دهیم [توالی[0، 1]]، 5000 ] ] -> {0.03492، 1.57230444647204210^16326} که در آن به Function اجازه می‌دهیم یک Sequence را به شیوه‌ای پایدارتر/تأیید شده/کلاسیک‌تر بازگرداند. پاسخ من را در اینجا برای راه های بیشتر بازگرداندن یک دنباله در پرواز ببینید. اما به نظر می رسد این توابع/سرهای اضافی باعث کاهش سرعت کار می شوند. سوال این است: آیا زمینه ای وجود دارد که در آن بتوان از Function با SequenceHold استفاده کرد؟ به عنوان مثال در Nest[Function[Sequence[body]],Unevaluated[Sequence[startSequenceBody]]، n] که بدنه فقط دارای توابع «ساده» مانند Times Plus و Power startSequenceBody است که فقط چند عدد واقعی یا صحیح است که با کاما از هم جدا شده اند. n فقط یک عدد صحیح است همچنین، پاسخی به شکل: این ضروری نیست، زیر یک است جایگزین البته قدردانی می شود. نکته* برنامه نویسان کاربردی ممکن است بخواهند چشمان خود را ببندند و به پایین اسکرول کنند، اما من نمی خواهم تبعیض قائل شوم ;). N@Timing@Block داریم[ {arg = 1}, Do[ arg = Plus[iii, 1, (iii + 1)arg], {iii, 0, 4999} ]; arg ] -> {0.02014, 1.57230444647204210^16326} که سریعترین چیزی است که میتوانم به آن برسم. در اینجا نیز رویکردی وجود دارد که من دوست دارم آن را سبک Mr.Wizard برای انجام کارها بنامم (به دلیل این پاسخ او). اجازه دهید من آن را با رویکردی که از ReplaceRepeated استفاده می کند در حالی که در آن هستم مقایسه کنم. ما ClearAll[ggg2] ggg2[nnn_، کل_] داریم := ggg2[nnn + 1، به علاوه[nnn + 1، (nnn + 1)total]]; ggg2[5000، مجموع_] := مجموع; Block[{$IterationLimit = 30000, a, b}, a = Timing@ ReplaceRepeated[{0, 1}, {{5000, total_} :> total, {nnn_, total_} :> {nnn + 1, Plus[nnn , 1, (nnn + 1)total]}}]; b = Timing@ggg2[0, 1]; {Last[a] == Last[b], First[a], First[b], N[Last[a]]}] -> {True, 0.029197, 0.027240, 1.57230444647204210^16326} پس زمینه مشکل / اظهارات بیشتر * در پاسخ من در اینجا، احتمالاً باید از چیزی شبیه به این استفاده کنم رویکرد Mr.Wizard (اجازه دادن به ارزیاب تابعی باشد که خود را فراخوانی می کند)، در حالی که من از ReplaceRepeated استفاده می کنم. در اینجا خوب است که بتوانیم مواردی را استنباط کنیم که در آن یکی از آرگومان های تابع بازگشتی به سادگی یک مشتری است، به طوری که می توانیم از Do (به جای اینکه اجازه دهیم ارزیاب خودش را فراخوانی کند) برای سرعت بخشیدن به کارها استفاده کنیم (این نیز در پاسخی که در بالا به آن پیوند می‌دهم، توجه داشته باشید که اگر بتوانیم ویژگی‌های بدون ترتیب و مسطح را از Times و Plus پاک کنیم، سریع‌تر خواهند بود علاقه من به ایمنی تغییر ویژگی ها برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این، ما این پرسش و پاسخ را داریم. توجه داشته باشید که در پاسخی که قبلاً ذکر شد، ایده این است که از نقاط قوت Mathematica به عنوان یک سیستم جبری رایانه ای استفاده کنیم و بتوانیم با عباراتی مانند a+ مقابله کنیم. (b(c+notANumber) (بسیار خوب، باید از Expand استفاده کنیم، اما هنوز هم). مجموعه‌ای از ابزارهای خوب برای چنین بازگشت‌هایی بسازید نکته پایانی* همه مثال‌های بالا را می‌توان پاسخی به این سوال در نظر گرفت: وقتی می‌دانم چند بار می‌خواهم تکرار کنم، چه ایده‌هایی می‌توانند به بازگشت کمک کنند؟ . اگر احساس می‌کنید بخش «پیش‌زمینه مشکل» کمی گند است، این را در نظر بگیرید :).	بازگشت و ایمنی SetAttributes[Function, SequenceHold]
46447	اگر کسی می‌تواند دلیلی پیشنهاد کند که «برچسب[شروع] ... برو[شروع]» به «نگه‌دار[برو[شروع]]» برمی‌گرداند، و (بهتر) چگونه می‌توانم از این مشکل جلوگیری کنم، ممنون می‌شوم. من گمان می کنم که این یک ساختار کنترلی قدیمی برای برنامه های ساده است، اما من آن را دوست دارم. من نسخه قبلی _Mathematica_ را داشتم و بی ثبات بود. گاهی اوقات تنظیم فاصله این مشکل را برطرف می کند. نسخه جدیدتر اگر خطای کاربر باشد، بخشش کمتری دارد. ویرایش: شاید یک مثال احمقانه باشد اما پیام خطا را می دهد. p[1] = 0.9; i = 1; برچسب[شروع]; i++; p[i] = p[i - 1] + 1; چاپ[i]; اگر [i < 5، برو[شروع]، برو[پایان]]؛ برچسب[پایان]; > > 2 > > > برو::nolabel: برچسب شروع پیدا نشد. >> > > > نگه دارید[برو[شروع]] >	چگونه می توانم از دریافت پیام خطای Goto::nolabel در کد خود جلوگیری کنم؟
13478	من باید داده ها را از فایل CSV نشان داده شده در زیر بارگیری کنم. ![Mathematica graphics](http://i.stack.imgur.com/DYaJt.png) Import[ ] وقتی فایل CSV را وارد می کند، صفرهای ابتدایی ستون 3 را حذف می کند، اما آنها شناسه های امنیتی هستند و من به آنها نیاز دارم. ReadList[ ] صفرهای ابتدایی را نگه می دارد، اما من نمی توانم ستون ها را به عناصر جداگانه تقسیم کنم. هر رکورد به عنوان یک رشته طولانی به پایان می رسد. گزینه ها: Word، WordSeparators، و غیره. کاری را که قرار است انجام دهند را انجام نده احتمالاً می‌توانم فایل را به‌عنوان TSV ذخیره کنم، یا به فایل CSV بروم و یک «'» و تعداد مناسب صفر را اضافه کنم، یا از یک تابع برای شمارش تعداد کاراکترهای ستون سه و اضافه کردن صفرهای از دست رفته استفاده کنم، اما این فقط klugy (sp). راه درست ReadList[ ] فایل چیست؟ در اینجا چند رکورد اول در فایل (کپی شده با دست) آمده است. صفرهای ابتدایی در ستون سه زمانی که فایل CSV در اکسل بارگیری می شود ظاهر نمی شوند، اما زمانی که فایل در Notes++ بارگیری می شود، نشان داده می شوند. > date,secid,cus_sed,tick,repno,dis_to_df,impl_rate,prob_df > 01/31/2004,753,01381710,AA,0323N,3.20387,BBB,0.00068 > 01/31/2004,756,00431F10,AABC,34341,2.88794,BB,0.00194 > 01/31/2004,757,03237110,ANCPA,0591N,3.18587,3.18587,0B. 01/31/2004,759,00440310,AACE,A02B8,3.23057,BBB,0.00062 > 01/31/2004,767,45814710,FILM,A06F0,2,0,2,06,2009,06,FILM,A06F0,2,06,0409,2	هنگام وارد کردن یک فایل CSV، Import[ ] صفرهای اولیه را از داده ها حذف می کند
25087	آیا کسی می‌داند که چرا موارد زیر کار نمی‌کند: rule = {z -> x^2 + 2 x + y}; دستکاری[ Plot[z /. rule, {x, 0, 10}], {{y, 2, y}, 1, 5} ] اما موارد زیر انجام می شود: rule = {z -> x^2 + 2 x + y}; z /. حکومت؛ دستکاری[Plot[%, {x, 0, 10}], {{y, 2, y}, 1, 5} ] and: Manipulate[ Plot[z /. z -> x^2 + 2 x + y, {x, 0, 10}], {{y, 2, y}, 1, 5} ] من به دنبال Plot و Manipulate نتایج بودم از «حل» معادله های متعدد، اما به نظر می رسد که من قوانین جایگزینی را به درستی درک نکرده ام. ممنون، جالینو	مشکل ساده با Manipulate و Plot
14366	اندازه زوایای داخلی مثلث $15^\circ$، $30^\circ$، $135^\circ$ و طول یک یال برابر است با 3. برای تعیین طول دو یال باقیمانده، I' امتحان کردم := 3; eq1 := (a^2 + b^2 - c^2)/(2ab); eq2 := (b^2 + c^2 - a^2)/(2bc); eq3 := (c^2 + a^2 - b^2)/(2ac); حل [{eq1 == Cos[15 درجه]، معادله 2 == Cos[30 درجه]، معادله 3 == Cos[135 درجه]}، {b,c}] (* {{b -> 3 مربع[2]، c -> (3 (3 Sqrt[2] - 2 Sqrt[6]))/(-3 + Sqrt[3])}} ) و حل[{x^2 + y^2 == (3 Sqrt[2])^2, (x - 3)^2 + y^2 == ((3 (3 Sqrt[2] - 2 Sqrt[6] ))/(-3 + Sqrt[3]))^2}، {x، y}] ( {{x -> (3 (1 - Sqrt[3]))/(2 (-2 + Sqrt[3]))، y -> -3 Sqrt[(26 - 15 Sqrt[3])/(2 (7 - 4 Sqrt[3]))]}، {x -> (3 (1 - Sqrt[ 3]))/(2 (-2 + Sqrt[3]))، y -> 3 Sqrt[(26 - 15 Sqrt[3])/(2 (7 - 4 Sqrt[3])]}} *) با قرار دادن A := {0, 0, 0}، `B := {3,0, 0}` و C := {(3 (1 - Sqrt[ 3]))/(2 (-2 + Sqrt[3]))، 3 Sqrt[(26 - 15 Sqrt[3])/(2 (7 - 4 Sqrt[3]))]، 0} آیا اندازه زوایای مثلث $ABC$ $15^\circ$, $30^\circ$, $135^\circ$ است؟ چگونه به Mathematica بگویم این کار را انجام دهد؟	چگونه با توجه به سه زاویه و یک ضلع یک مثلث، اضلاع باقی مانده را تعیین کنیم؟
37291	من سعی می کنم بهترین راه را برای حل این مشکل انتخاب کنم: > $Y را به حداقل برسانم = \| K + ax^2 + bxy + cy^2 \|$، با متغیرهای تصمیم $x$ و $y$ و $a > 0$. من همچنین تعدادی محدودیت محدب و وابسته دارم که با نسبت $x$ به $y$ آنها را به دردسر نمی اندازم. مشکل من عملیات قدر مطلق در تابع هدف است. اگر آنجا نبود، (به نظر من) این یک برنامه درجه دوم ساده به نظر می رسید، زیرا تابع هدف محدب خواهد بود. اما مهم نیست که چگونه آن را حک می کنم، (به عنوان مثال، من در مورد متغیرهای جایگزین، انجام آن در دو مرحله و غیره فکر کرده ام)، اما همیشه با یک بخش مقعر از مشکل مواجه می شوم که (من فرض می کنم) نرم افزار استاندارد QP دوست نخواهد داشت (به نظر نمی‌رسد که نمی‌توان نظری اضافه کرد، بنابراین باید ویرایش را در اینجا قرار دهید): از راهنمایی متشکرم، اما آیا Minimize در این شرایط p-time کارآمد است؟ من نمی‌خواهم از یک بهینه‌ساز غیرخطی استفاده کنم - ترجیح می‌دهم در صورت امکان آن را به یک مسئله محدب زیبا (امیدوارم درجه دوم-محدب) ترسیم کنم. مشکل واقعی من از x1 تا xn با ماتریس A غیر پراکنده است. من به دنبال مخروط مرتبه دوم بوده‌ام اما در آن مسیر خیلی دور نشده‌ام. (ویرایش دوم). باز هم ممنون از دوستان برای نظرات بیشتر راهول من حدس می زنم که به اندازه کافی منصفانه است. فکر می‌کنم با توجه به این بینش، سؤال من اساساً این است که زیباترین راه برای حل این مشکل چیست به جای به من کمک کنید تا آن را محدب کنم. Sjoerd متشکرم - اگر شما را درست خواندم، پیشنهاد می کنید Y^2 = px^4 + qx^3y + rx^2y^2 + sxy^3 + ty^4 + c را به حداقل برسانید. آیا می توانید توضیح دهید که چگونه به حداقل رساندن بهتر رفتار می شود؟ به نظر می رسد به یاد دارم که تکنیک های چند جمله ای در دسترس هستند اما مطمئن نیستم از کجا شروع کنم. فرض می کنم ماموریت این است - با فرض p مثبت - ارزیابی Y^2 در تمام مکان هایی که اولین مشتق Y^2 صفر است؟ و این بدان معناست که مشکل سپس به مکان یابی همه آن نقاط کاهش می یابد (من در n بعد تصور نمی کنم؟).	چگونه یک تابع شامل abs $(\|\ldots\|)$ را کمینه کنیم؟
26446	چگونه می توانیم «هیستوگرام» و «هیستوگرام صاف» را برای دو مجموعه داده با هم ترسیم کنیم؟ من می‌خواهم اولین مجموعه داده را با استفاده از «هیستوگرام» و دومی را با استفاده از «هیستوگرام صاف» نشان دهم.	ترکیب هیستوگرام و هیستوگرام صاف
32618	آیا راهی برای حذف بریس‌ها از خروجی قسمت جلویی مرتبط با «DynamicModule» وجود دارد؟ به عنوان مثال: a=0; DynamicModule[{x}, {Slider[Dynamic[x]], Dynamic[If[x>.5,a=1;,{}]]}] این یک نوار لغزنده با پرانتزهای اطراف آن را برمی‌گرداند. آیا راهی برای جلوگیری یا برداشتن بریس وجود دارد؟	مهاربندها، {}، از اطراف خروجی DynamicModule حذف شوند؟
46197	من سعی می‌کنم موارد زیر را وقتی «n -> ∞» حل کنم: RSsolve[{ a[n + 1] == a[n] + x (1 - a[n] - b[n])، b[n + 1] == b[n] + y (1 - a[n] - b[n])، a[0] == 0، b[0] == 0}، {a[n]، b[ n]}، n] بعد یک FullSimplify، من موارد زیر را برای «a[n]» دریافت می کنم (و به طور مشابه برای «b[n]»: ![http://i.imgur.com/gIGir7a.png](http://i.stack .imgur.com/gU4Kd.png) واضح است که با بزرگتر شدن «n»، این عبارت تا زمانی که «0 < x < 1» و «0 < y < 1» همگرا می شود، همگرا می شود، اما به سادگی وصل کردن `n = ∞` من Sum does not converge را به عنوان یک خطا دریافت می کنم. به عنوان مثال وقتی n = 20 و x = 1/3 و y = 1/4 را تنظیم می کنم، موارد زیر را دریافت می کنم: 547679985297149068793/ 958439998111868780544 برای `n = 50`: 130006259285744996749134383652034872751260675268341857/ 2275109537500537443331896318835641581256 این هر دو 0.571429 ~ هستند، که تقریباً 4/7 است (با تشکر @hftf)، نشان می دهد که پاسخ (1/y)(1/x + 1/y) است. چگونه می توان از RSolve این نتیجه را دریافت کرد؟	محدود کردن به عنوان n -> ∞ برای RSolve با رابطه تکرار چند متغیره
17507	من کد Mathematica ساده زیر را دارم: Clear[Global`*]; x = Cos[t]; y = گناه[t]; L1 = ParametricPlot3D[{x, y, t}, {t, 0, 50}, PlotStyle -> {Blue, Thickness[0.003]}, Axes -> True, AxesLabel -> {x, y, t}، BoxRatios -> {1، 1، 1}، AxesStyle -> Directive[Black, FontSize -> 17، FontFamily -> Helvetica]، PlotPoints -> 500، PlotRange -> All، ImageSize -> 500]; L2 = Graphics3D[{EdgeForm[None], Opacity[0.2], GrayLevel[0.1], Specularity[White, 20], Mesh -> None, Lighting -> None, Cuboid[{-1, -1, 38}, { 1، 1، 50}]}]؛ P1 = Show[{L1, L2}, ViewPoint -> {1.3, -2.4, 1.5}] با این حال، وقتی می‌خواهم این نمودار سه‌بعدی را در قالب eps صادر کنم، تمام بخشی از تابع که در داخل مکعب است، زمانی است که z>38 ظاهر نمی شود. به نظر می رسد که در حین صادرات به نوعی گزینه Opacity نادیده گرفته شده است. آیا راهی برای صادرات این قطعه به درستی وجود دارد؟	مشکل با شفافیت زمانی که یک فایل eps را صادر می کنم
17763	من می‌خواهم داده‌های فوتبال را از Wolfram\|Alpha و به Mathematica 9 دریافت کنم، اما کمی مشکل دارم. طبیعتاً، من دوست دارم بدانم چگونه می توانم این کار را انجام دهم (جزئیات زیر)، اما بیشتر علاقه مندم که یاد بگیرم چگونه باید آن را به تنهایی کشف می کردم. TeamNames = {غول ها، سرخ پوست ها، کاوبوی ها، عقاب ها، بسته بندان، خرس ها، وایکینگ ها، شیرها، شاهین ها، قدیس ها، پلنگ ها، باکنیرها ، 49ers، Seahawks، Rams، Cardinals، Patriots، Delphins، Bills، Jets، Ravens، Bengals، Steelers، Browns، Texans، Cults، Titans، Jaguars، Broncos، Chargers، Raiders، Chiefs}؛ Table[WolframAlpha[ TeamNames[[i]] <> in 2010, {{Schedule:NFLTeamData, 1}, ComputableData}], {i, 1, 32}] این کد برنامه زمانی را برای همه به جز سه تیم (Cardinals، Bills، Texans). من نمی توانم از طریق دستور WolframAlpha برنامه زمانی آن تیم ها را دریافت کنم، اگرچه آنها از طریق رابط وب در دسترس هستند. بنابراین به طور خلاصه این سؤال (بزرگ) وجود دارد: چگونه می توانم بفهمم که یک پرس و جو WolframAlpha را چگونه بیان کنم تا دقیقاً به آنچه می خواهم برسد؟ البته این سوال خیلی گسترده است، اما منظور من این است که بهترین پاسخ یک دستور ساده نیست که داده‌های مورد نظر من را دریافت کند، بلکه مسیری است که خودم می‌توانم آن را بفهمم.	چگونه بفهمیم چگونه WolframAlpha را به طور قابل پیش بینی کار کنیم
20909	این «DensityHistogram» خیلی خوب نمایش داده نمی شود. برخی از سطل ها بسیار بزرگتر از بقیه نشان داده شده اند و به طور عجیبی، سطل های خالی کوچکتر از سطل های اشغال شده کشیده شده اند. DensityHistogram[RandomVariate[BinormalDistribution[.5], 50000], {100, 100}] ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/jx6pn.png) در `ArrayPlot`، مشکلات مشابه با «PixelConstrained» حل می شوند. چگونه می توان «PixelConstrained» را با «DensityHistogram» تقلید کرد؟	چگونه می توان PixelConstrained را با DensityHistogram شبیه سازی کرد؟
45947	در اینجا مشکل دیگری با نمودارهای Mathematica و PDF وجود دارد. من Mathematica 9.0.1 را در Mac OS X دارم. می‌خواهم نقشه‌های خود را به PDF صادر کنم تا آنها را در یک سند LaTeX قرار دهم. اگر نمودار را با دستور Export[test.pdf,plot] صادر کنم، نتایج متناقضی دریافت می کنم. PDF صادر شده از OSX در Preview خوب به نظر می رسد، اما اگر آن را در Adobe Acrobat در ویندوز باز کنم، فونت از دست رفته است و Adobe Serif MM جایگزین آن می شود. در اینجا خروجی `pdffonts` است: نوع نام emb sub uni object ID ------------------------------------ ----------------- --- --- --- --------- Mathematica1 نوع 1 بله نه نه 8 بار TrueType نه نه نه 11 0 در نهایت، اگر فایل صادر شده در OSX را با پیش نمایش باز کنم و دوباره ذخیره کنم، در هر دو پلتفرم خوب به نظر می رسد. در اینجا خروجی «pdffonts» فایل جدید است: نوع نام emb sub uni object ID ------------------------------- ----- ----------------- --- --- --- --------- AQZZRA+Mathematica1 نوع 1 بله بله بله 10 0 HPLGMT+Times-Roman TrueType بله بله خیر 8 0 آیا راهی وجود دارد که بتوانم Mathematica را برای تولید همان خروجی Preview دریافت کنم؟ اگر نه، آیا ابزار خط فرمانی وجود دارد که بتواند فایل PDF را دوباره ذخیره کند تا فونت ها به درستی جاسازی شوند؟	در OS X به PDF صادر کنید، فونت در ویندوز وجود ندارد
58940	من Mathematica 10.0.0 را اجرا می کنم و با یک خطای آزاردهنده در ادغام نمادین یک تابع نسبتا ساده Integrate[(1 - x)(1 + 2x)^6/Sqrt[1 - x^2]، { مواجه شدم. x, -1, 1}]/Pi مقدار صحیح این انتگرال 15 است (و NIntegrate آن را به درستی می دهد) اما Mathematica آن را ارزیابی می کند بطور نمادین به صورت 1/π+29/2. من Wolfram Alpha رو امتحان کردم و جواب اشتباه هم میده. هیچ ایده ای دارید که چه اتفاقی می افتد؟ ![ارزیابی نمادین آلفای Wolfram از این انتگرال نادرست](http://i.stack.imgur.com/ALWWd.png) پاسخ صحیح 15π=47.1239 است * * * تقسیم انتگرال به دو قسمت، پاسخ صحیح را می دهد 15 , ادغام[(1 + 2x)^6/Sqrt[1 - x^2], {x, -1, 1}]/Pi - ادغام[x(1 + 2*x)^6/Sqrt[1 - x^2], {x, -1, 1}]/Pi به نوعی Mathematica با تکینگی های ریشه دوم در یکپارچه؟	خطای ادغام نمادین
48101	RSolve@@{{a[n]-a[n-10]==101}~پیوستن به جدول[a[i+1]==101+10i,{i,0,9}],a[n] ,n} من می‌خواهم شکل دقیق فرمول‌های عمومی را دریافت کنم، اما «RSolve» فقط یک شی «DifferenceRoot» می‌دهد. من FunctionExpand را امتحان کردم اما کار نمی کند.	RSolve کند کار می کند و راه حل تحلیلی برای حل معادلات اختلاف خطی مرتبه بالا نمی دهد.
43014	من یک تابع پیچیده foo نوشته ام. 1 اکنون می خواهم کد این تابع را ساده کنم و بعداً آن را با ویژگی های بیشتر تقویت کنم. با این حال، با هر تغییر، می‌خواهم مطمئن باشم که مشخصات قبلی را زیر پا نمی‌گذارم. بنابراین، من به دنبال یک مهار تست برای دویدن بین هر تغییر هستم. به نظر می رسد راه واضح، مرد فقیر برای انجام این کار، نوشتن یک سری عبارات If[...] است که یک قطعه کد داده شده را در برابر خروجی مورد انتظار بررسی می کند، و پیام های چاپ را با توجه به نتایج انجام می دهد. یا، می‌توانم جذاب‌تر شوم، آزمایش‌هایم را در یک جدول مشخص کنم، برای مثال— ![توضیح تصویر را در اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/0SeJH.png) — و آزمایش را خودکار کنم. (اگر بخواهم این مسیر را ادامه دهم، مطمئناً باید کل جدول را 'Hold@' نگه دارم تا از اجرای سلول‌ها جلوگیری کنم، و تابعی بنویسم که هر ردیف را به ترتیب «Extract» کند، عبارت را اجرا کرده و بررسی کند. مقدار بازگشتی آن.) اما، من نمی دانم که آیا بسته ای در $Mathematica$ برای این منظور ساخته شده است، یا حداقل یک روش متعارف برای انجام کارها وجود دارد که باید شروع به عادت کنم، به خصوص اگر در حال حرکت هستم. در نهایت به سمت نوشتن کدهای بزرگتر و بزرگتر، شاید حتی بسته ها و برنامه ها. با جستجوی «تست» «حرنس» «Mathematica»، به صفحاتی درباره _MUnit_ برخورد کردم که به نظر می‌رسد مختص Workbench است، که من آن‌ها را ندارم. 1 در صورتی که دانستن آن مفید باشد، «foo» من اساساً یک بسته بندی داده است. با دادن یک نماد، OwnValue نماد را در جای دیگری کپی می کند، نماد را از حالت تنظیم خارج می کند، سپس آن نماد را با DownValues و UpValues دوباره تعریف می کند.	آیا بسته یا روش متعارفی برای نوشتن هارنس تست در Mathematica وجود دارد؟
48104	`mA = {{a11, a12}, {a21, a22}}; mB = {{b11، b12}، {b21، b22}}؛ mC = {{c11, c12}, {c21, c22}}; mD = {{d11، d12}، {d21، d22}}؛ v={{mA}،{mB}}; w={{mC}،{mD}}؛` چیزی که من می‌خواهم یک محصول نقطه‌ای بین w و v است: `v.w=v1w1+v2w2=mA.mC+mB.mD`	بردار/لیست حاوی ماتریس هایی به عنوان محصول نقطه ای عناصر
46407	من با یک استریم پلات ساده مشکل دارم. تابع پتانسیل حاکم بر حرکت U است و من کد زیر را در Mathematica دارم: U = -((1000.` x (1.25` - 1.` Sqrt[1 + 625.` x^2]))/Sqrt[ 1 + 625.` x^2]) StreamPlot[{Φ، -U}، {x، -0.05، 0.05}، {Φ، -1.5، 1.5}، StreamPoints -> Fine] مشکل این است که من طرح زیر را دریافت می کنم: ![Wanna-be beautiful streamplot](http://i.stack.imgur.com/pOxIy.png) چه کار کردم اشتباه است، یا چگونه باید بر این وحشت غلبه کنم؟ ویرایش نتیجه باید شبیه نمودار صفحه فاز زیر باشد که توسط MatLab ایجاد شده است: ![نسخه MatLab](http://i.stack.imgur.com/nvpE8.png) قطعه کد MatLab: f=@(Y) [Y (2)؛ -1/2Y(1)(1000-1250/sqrt(1+625*Y(1)^2))]؛ y1=linspace(-0.06,0.06,20); y2=linspace(-0.5,0.5,20); [x,y]=meshgrid(y1,y2); u=صفر(اندازه(x)); v=صفر(اندازه(y)); برای i=1:numel(x) Yprime=f([x(i)؛ y(i)]); u(i)=Yprime(1); v(i)=Yprime(2); پایان quiver(x,y,u,v,'r'); figure(gcf) xlabel('x') ylabel('xdot') axis([-0.08 0.08 -0.6 0.6]) من از همین معادله در اینجا استفاده کردم، متأسفانه به دلیل نسبت تصویر فلش ها کمی مخدوش هستند. من می‌خواهم که طرح Mathematica مانند MatLab دارای فلش‌هایی در همه جا باشد، بنابراین باید به نحوی دانه‌بندی تغییر کند. من استریم پلات mathematica را به نسخه MatLab ترجیح می دهم، زیرا StreamPlot فلش ها را در امتداد مسیرها نشان می دهد، در حالی که MatLab فقط یک میدان برداری تولید می کند.	فاز-پرتره ناهمگن با StreamPlot
37891	در نوشته های وبلاگ استیون ولفرام، او استفاده از ریاضیات برای کشف الگوریتم ها را مورد بحث قرار می دهد. من چندین جستجوی مختلف در گوگل را برای مقالاتی در این زمینه انجام داده ام و هیچ کدام را پیدا نکرده ام. من گمان می کنم این موردی است که از عبارات جستجوی مناسب استفاده نمی کنم. من می‌توانم نوعی رویکرد مبتنی بر الگوریتم ژنتیک را تصور کنم که یک ژنوم را می‌گیرد و آن را به یک الگوریتم تبدیل می‌کند، اما کنجکاو هستم که او دقیقاً درباره چه چیزی بحث می‌کند.	استفاده از ریاضیات برای کشف الگوریتم ها؟
11651	من یک عبارتی دارم که می‌خواهم Mathematica به طور کامل بدون هیچ ساده‌سازی بعد از آن گسترش یابد. من می خواهم خروجی مانند مثال زیر باشد. > > (x+y)^2 ⇒ x^2+xy+yx+y^2 > آیا می توانید به من کمک کنید تا این مشکل را حل کنم؟	یک عبارت را ساده نکنید
17942	من می‌خواهم یک چند ضلعی «Graphics3D» ایجاد کنم که روی آن نوارها وجود داشته باشد. کد من Graphics3D است[{ LightBlue، Polygon[{{0, 0, 0}, {0, 2, 0}, {1, 2, 0}, {1, 0, 0}}]}, Boxed -> False , Lighting -> {{Ambient, LightBlue}}, ViewPoint -> {0.2, 0, 0.2}, RotationAction -> Clip] من می خواهم نوارهای افقی با فاصله یکسان روی آن وجود داشته باشد. کسی میتونه کمک کنه؟	ایجاد راه راه روی یک چند ضلعی
19334	فرض کنید یک جعبه مکعبی حاوی ذرات یکسان دارید و می خواهید فواصل بین هر ذره و هر ذره دیگر در جعبه را بدون دوبار شمارش محاسبه کنید (یعنی اگر فاصله بین ذرات 1 و 2 را محاسبه کرده باشید، این کار را نمی کنید. می خواهید محاسبه را برای ذرات 2 و 1 هنگام حلقه زدن از طریق 2 تکرار کنید). در زبان‌های سبک C می‌توانید کارهایی مانند: for ( int i = 0; i < nparticle - 1; i++ ) { for ( int j = i + 1; j < nparticles; j++ ) { //محاسبه فاصله و موارد دیگر stuff } } در Mathematica می توانید کارهای زیر را انجام دهید: ParallelTable[Distance[coord[[i]]، coord[[j]], z], {i, 1, nparticles - 1}, {j, i + 1, nparticle}] که در آن 'Distance' تابعی است که در موقعیت های دو ذره و یک متغیر 'boxsize' قرار می گیرد و فاصله را می ریزد. بین آنها آیا روش ریاضی بهتر و ظریف‌تری برای رسیدن به این هدف وجود دارد؟ من سعی کردم از Outer استفاده کنم اما موفقیت آمیز نبود. برای ارائه یک مثال خاص: coord = {{0.336384, 0.0132788, 0.895366}, {0.531722, 0.703736, -0.626689}, {1.3723, 0.191368, 0.191368, 0.91368, 0.94, 0.93,6 -0.561288، 0.537316}، {2.48175، 1.34384، 0.368834}، {1.91778، 0.489024، -0.138269}، {3.22166، 1.41616، 1.41616، 1.41616، 1.4167} -0.134968، 1.46946}، {3.31118، 0.625944، 0.0811552}، {4.39825، 1.03799، 0.985738}، {2.68123، 0.1801 -0.85، -0.1801} {4.68779، 0.22483، 0.0725717}، {5.41664، 0.982811، 0.491087}، {6.43321، 0.624075، 0.167138}، 0.167138}، 0.167138}، 0.167138}، 0.167138}، {6.1028، 0.982811، 0.982811 {5.48321، -0.612703، 1.54037}، {0.275933، 1.73027، -0.319963}، {1.16899، 2.62176، -0.426422}، 0.426422}، 0.426422}، {0.826425}، 0.826429-0 {1.32435، 1.46099، -0.247962}، {2.438، 1.54727، -1.84394}، {2.84289، 2.47839، 0.487663}، {0.947901، 722}، {0.947901، 722} {4.27311، 1.66672، 1.82603}، {3.51098، 1.72636، 0.209131}، {2.53455، 2.68654، 1.45134}، {3.791154، 1.79154، 661. {5.59738، 1.69974، 1.26923}، {4.74771، 2.06686، 0.627377}، {5.8998، 1.90073، 0.269334}، {3.76603، 18،18}، {3.76603، 1.12} {6.52431، 1.09702، 1.0249}، {0.514549، 4.44605، -0.926816}، {1.18538، 3.8988، -0.291136}، {-1.03714، 23.03714، 23.2} {2.15475، 3.24303، -0.291715}، {1.96754، 2.39311، 0.152853}، {2.28468، 4.21156، 0.0596945}، 0.0596945}، {1.41851، 0.0596945}، {1.41851}، {1.41851}، 0.0596945}، {1.96754، 2.39311، 2.39311. {1.77912، 3.13171، 0.827817}، {3.40729، 3.67042، -0.335001}، {4.14912، 4.26701، 0.858455}، {3.40729، 3.67042، 4.26701، 0.858455}، {3.40729، 3.42495، 4 {2.65226، 0.773315، 1.84478}، {4.50074، 3.62477، -0.228838}، {5.67743، 4.08899، -1.0032}، {4.98032، 4.98032، 228838-4.98032، 1.84478}. {5.21301، 2.61515، -0.189593}، {-0.716714، 4.48811، -0.0695819}، {0.924003، 5.67242، 0.689366}، 0.689366}، 38،061، 0.689366}، {1.061. 1.77669}، {0.330792، 4.2462، 0.228187}، {1.79568، 5.98731، -0.447117}، {1.4538، 4.91975، -0.371939، -0.371939، 0.371939، -0.371939، 1.68155}، {1.49152، 4.62994، 0.659604}، {4.00242، 4.6745، -0.284203}، {3.10622، 4.50629، 0.728059، 0.728059، 0.728059، 0.728059، 1.31431}، {2.98275، 5.88126، 0.697273}، {4.87938، 4.86575، 0.0826803}، {6.47473، 5.84112، 1.055696، 1.055690، 5.84112، 1.05569، 0.606916}، {6.4309، 3.70755، 0.813097}، {0.104133، 0.851572، 3.46545}، {0.551016، 0.780983، 1.6937-0.780983، 1.6937-4. 2.62214، 1.8779}، {0.708406، -0.797156، 2.9291}، {2.0969، -0.257719، 1.69345}، {3.93626، -0.163325، 8.70، 40.4. 1.36067، 2.66083}، {3.8494، 0.656096، 1.86343}، {4.30525، -0.0180448، 2.46287}، {4.80984، 0.218372، 0.218372، 0.218372، 0.218372، 0.218372، -0.0677178، 2.53374}، {4.58791، -0.856503، 3.05766}، {5.59133، -0.108523، 0.470608}، {7.29888، 0.29888، 0.2095، 0.29888، 0.2095 0.356. 0.991826، 4.06735}، {4.31354، 0.951664، 2.75418}، {0.786024، 0.835163، 0.374784}، {1.49562، 0.71561، 0.7347} {-1.31348، 3.36، 2.05473}، {1.96944، 1.82599، 2.15945}، {1.75072، 1.30223، 1.27227}، {2.25839، 3.48. {0.348436، 2.50653، 2.4213}، {1.82846، 1.37269، 3.04588}، {3.31408، 2.12509، 2.05064}، {3.41257، 3.41257، 3.41257، 3.41251، 3.41251، 3.4258، 1.37269. {2.73336، 1.98305، 2.98785}، {5.36672، 1.01905، 2.02999}، {4.49376، 3.19686، 0.674299}، {5.6424، 27،29}، {5.6424، 1.01905. {4.58006، 2.97117، 2.42488}، {5.10568، 1.9436، 2.47794}، {0.0359706، 2.12641، 1.14963}، {0.136018، 4.136018، 2.136018، 2.136018. {0.324015، 3.19016، 1.53741}، {-0.364055، 3.30565، 2.57457}، {0.639834، 3.29517، 0.505645}، 0.505645}، 0.505645}، 0.505645}، {2.21294، 3.2129} {1.21456، 3.05581، 2.09513}، {2.94578، 3.94601، 3.25965}، {3.09293، 3.99949، 1.79511}، {4.15341، 46،6، 3. {3.17003، 4.95903، 2.7816}، {3.98937، 3.99651، 2.56071}، {4.79954، 4.84892، 3.01249}، {5.35644، 4.8، 4.06 {6.14876، 5.29657، 1.8754}، {3.95394، 2.44156، 1.21713}، {0.00856939، 6.32042، 1.89394}، {-0.435394، 2.44156، 0.435335}، {-0.435335} {0.19939، 5.0767، 3.33505}، {-0.347543، 4.13423، 1.7466}، {0.481867، 4.5129	آیا Table تنها راه کاربردی برای ساخت حلقه های تودرتو در Mathematica است؟
19337	وضعیت زیر را فرض کنید: من یک تابع _WolframLibrary_ دارم که به عنوان پارامتر یک تانسور عدد صحیح دریافت می کند (که برای سادگی رتبه 1 است) و تابع باید یک لیست عدد صحیح را از طریق _MathLink_ برگرداند. سوال من فقط در مورد انواع استفاده شده در این تابع است. شروع چنین تابعی می‌تواند شبیه شکل زیر باشد، جایی که من از توابع _WolframLibrary_ استفاده می‌کنم که در `WolframLibrary.h` EXTERN_C DLLEXPORT mint func( WolframLibraryData lib, mint argc, MArgument args, MArgument return_value) {MTensor MArgument_value=MTensor MArgumentarg 0]) mint u0 = lib->MTensor_getIntegerData(tensor_u0); // ... } اعلان کامل آخرین تابع mint* است (MTensor_getIntegerData)( MTensor); آرایه u0 حاوی داده های خطی تانسور ما است. فرض کنید من با این آرایه کار کردم، من به طور مداوم از «mint» در همه رویه‌ها استفاده کردم و اکنون می‌خواهم آرایه «mint result» را از طریق _MathLink_ برگردانم. در _MathLink_ API چندین توابع برای ارسال لیست های عدد صحیح در MLPutInteger16List(لینک MLINK، کوتاه a,int n) int MLPutInteger32List(MLINK لینک، int a,int n) int MLPutInteger64List(MLINKna, mlint6) داریم. ) معمولا شما فقط استفاده می کنید MLPutIntegerList که از نوع عدد صحیح ماشین استفاده می کند. متأسفانه، از نسخه 9 نوع عدد صحیح _MathLink_ و نوع عدد صحیح _WolframLibrary_ در دستگاه من متفاوت است. علاوه بر این، به نظر می رسد انواع استفاده شده در _MathLink_ کاملاً با انواع _WolframLibrary_ ارتباطی ندارند. در حالی که من می توانم از انواع در یک تابع _WolframLibrary_ خالص به طور مداوم و امیدوارم قابل حمل استفاده کنم، ترکیب این دو فناوری به راحتی امکان پذیر نیست. کاری که باید انجام دهم این است که نوع اصلی «mint» را جستجو کنم که در اینجا «طولانی» در دستگاه من است، اما «int» در دستگاه ویندوز همکارم و احتمالاً «طولان طولانی» در ویندوز 7 64 بیتی ما است. جعبه پس از آن من می توانم تابع MLPut... مناسب را برای سیستم خاص خود انتخاب کنم. این قابل حمل نیست و من اساساً باید همه «#ifdef»های وابسته به سیستم را که قبلاً در «mathlink.h» و دوستان وجود دارد، تکرار کنم. سوال:* من اینجا چه چیزی را از دست داده ام؟ باید یک روش قابل حمل و ثابت برای ریخته گری هر دو نوع وجود داشته باشد.	تبدیل نوع: LibraryLink mint در مقابل نوع عدد صحیح MathLink
19340	من فقط می خواهم تمام راه حل های این سیستم از راه حل ها را با مقدار $k$ بدست بیاورم، ما همان مقادیر $m$ A = {1, 2, 3} را داریم. B = {2، 1، 0}؛ M = {a, b, c}; حل[{a - b + c + m == 0، مربع اقلیدسی فاصله[B، M] == k، (A - M). (B - M) == 0، k > 0}، {a، b، c، m، k}، اعداد صحیح] در این سیستم از راه حل ها، به عنوان مثال، $k = 6$، $m=1$ و $m = 3$. A = {1، 2، 3}؛ B = {2، 1، 0}؛ M = {a, b, c}; حل[{a - b + c + m == 0، مربع اقلیدسی فاصله[B، M] == 6، (A - M). (B - M) == 0}، {a، b، c، m}، اعداد صحیح] نمی دانم چگونه شروع کنم. چگونه به _Mathematica_ بگویم این کار را انجام دهد؟	چگونه می توان جواب های ویژه این سیستم معادلات را بدست آورد؟
43010	کد ورودی mathematica من: * * * *q = Quaternion[0.1، 0.2، 0.3، 0.4] t=Log[q] QuaternionQ[t]* * * * نتایج مشابه[Out] از Mathematica 9.0 : کواترنیون[0.1، 0.2، 0.3، 0.4] Quaternion[-0.601986, 0.51519, 0.772785, 1.03038] True از لحاظ نظری اسکالر Log of Quaternion باید صفر باشد. اما نتیجه ایجاد شده توسط Mathematica برابر با صفر نیست. _Quaternion[-0.601986, 0.51519, 0.772785, 1.03038]_ این باید Quaternion باشد[0.0, new X, new Y, new Z] دلیل این موضوع چیست؟	گزارش یک کواترنیون
11657	در اینجا راهی برای تجسم فاکتورسازی اعداد طبیعی وجود دارد. چگونه با استفاده از _Mathematica_ به این یا نوع مشابه خروجی برسیم؟ لیست تصاویر تولید شده برای شماره 1 تا 36 را ببینید: ![نمودارهای فاکتورسازی برای 1 تا 36](http://i.stack.imgur.com/eX9BX.png)	نمودارهای فاکتورسازی
50595	فرض کنید من دارم: au''[x]+bu'[x] که در آن a و b ثابت هستند، باید > > (ad2/dx2 + bd/dx را دریافت کنم )u[x] > آیا کسی می تواند به من بگوید که چگونه می توانم ادامه دهم؟	استخراج عملگر دیفرانسیل از فرم دیفرانسیل
29636	من داده ها را از اکسل وارد می کنم. به نظر می رسد که شماره شیت مورد نیاز در عبارت Import از ترتیب ظاهر شدن برگه ها در فایل اکسل باز گرفته شده است. من باید 2 برگه را از یک فایل اکسل وارد کنم. من می‌خواهم این کار را از طریق نام برگه‌ها انجام دهم، یا حداقل با استفاده از ویژگی‌هایی که اگر برگه‌های دیگر را اضافه یا حذف کنم یا برگه‌های موجود را دوباره مرتب کنم، تغییر نمی‌کند. آیا می توان این کار را انجام داد؟	برگه های اکسل را با نام وارد کنید
54517	با کار کردن با برخی نمودارها روی V10، متوجه شدم که «PlotLegends» در صورت استفاده همراه با «ColorFunction» در «ListPlot» یا «Plot» ناپدید می‌شود. در اینجا یک مثال برای `Plot` آورده شده است: Plot[Sinc[x],{x,0,10},PlotLegends->{Teste},PlotStyle->Thick]![توضیح تصویر را در اینجا وارد کنید](http:// i.stack.imgur.com/PVv1U.png) Plot[Sinc[x],{x,0,10}, PlotLegends->{Teste}، PlotStyle->Thick ,ColorFunction->(ColorData[AvocadoColors][#2]&) ] ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com /pPxzt.png) همین مشکل برای ListPlot. من در مک از V10 استفاده می کنم. کسی دیگه اینو تایید میکنه؟	اگر Plot با ColorFunction استفاده شود PlotLegend ناپدید می شود
46224	به طور کلی من می خواهم مقادیر z را از یک تصویر از یک DensityPlot بازیابی کنم. یک مثال ساده ممکن است فقط Flatten[Table[{x, y, x Sin[x y]}, {x, 0, 2 \[Pi], \[Pi]/50}, {y, 0, 2 \[Pi باشد. ]، \[Pi]/50}]، 1] ListDensityPlot[%, PlotRange -> All، ColorFunction ->RedBlueTones، Frame -> False,ImageSize -> 800, PlotRangePadding -> None] Export[img.jpg, %] من می توانم تمام داده های رنگی را فقط با pixelData = ImageData[Import[img.jpg]، Real32] دریافت کنم، اما زمانی که من می‌خواهم با توجه به RGBColor هر پیکسلی که در «pixelData» گم شده‌ام، یک مقدار z دریافت کنم. من حدس می‌زنم که با استفاده از چیزی مانند معکوس ColorData[RedBlueTones,z] ساده است. همچنین به هیچ‌یک از مشخصات محدوده اهمیت نمی‌دهم زیرا می‌توانم به محدوده دلخواه ارائه‌شده با نوار افسانه تصویر مورد نظر تغییر مقیاس دهم. هر ایده ای؟ پیشاپیش ممنون	نقاط داده را از RGBColor از ColorScheme شناخته شده بازیابی کنید
42766	من سعی کردم معادله انتگرال زیر را حل کنم، اما به نظر نمی رسد راهی برای خروج از آن پیدا کنم. کسی می تواند با پیشنهاد به من کمک کند؟ $f(t)=\int_0^{\infty}\frac{K_1a(t)}{a(t)+K_2}\,dt$ که $K_1$ و $K_2$ برخی از ثابت‌ها هستند و $a(t) = \frac{Q}{(4\pi Nt)^{3/2}}*\exp(-x^2/(4Nt))$. خیلی ممنون	حل عددی انتگرال
37897	من می توانم یک لیست با اندازه متغیر از رشته ها مانند AACBBAABC با این کد تولید کنم: test[n_] := Flatten[ Table[ StringJoin @@ Table[ Subscript[\[Zeta], i], {i, 1, n}] ، ##] و @@ جدول[{ اشتراک[\[Zeta]، i]، {A، B، C}}، {i، 1، n}]، n - 1] مشکل من این است که در نهایت «n» به گونه ای خواهد بود که جدول دارای عناصر $10^{17}$ باشد. کاری که من می‌خواهم انجام دهم این است که عناصر را یکی یکی تولید کنم تا بتوانم آزمایشی را روی رشته اجرا کنم تا اعتبار آن را تأیید کنم. تعداد رشته های خوب $<<10^{17}$ خواهد بود. در اصل من به کدی نیاز دارم که بسته به n تعداد حلقه های متغیری داشته باشد. مغز 70 دلاری من برای یافتن پاسخ مشکل دارد!	ایجاد یک جدول با اندازه متغیر در یک زمان
51901	من یک دفترچه طولانی _Mathematica_ دارم که در آن برخی از سلول ها در سطوح مختلف برای وضوح بسته هستند. وقتی نوت بوک را به عنوان _PDF_ از طریق «چاپ» یا «ذخیره به عنوان» صادر می‌کنم، چاپ فقط حاوی سلول‌های باز شده است. من می‌خواهم بتوانم همه سلول‌ها را - حتی سلول‌های بسته - را در _PDF_ چاپ کنم. وقتی آنها را از طریق Cell -> Grouping -> Open all Subgroups باز می کنم، نوت بوک واقعی من به طور مخربی تغییر می کند، و باید گروه های خاصی را دوباره با دست ببندم، زیرا هیچ واگرد مناسبی وجود ندارد. آیا هیچ گزینه ای را از دست دادم؟	چاپ نوت بوک با تمام سلول های باز
11908	عملگر @ در Mathematica به طور پیش‌فرض راست انجمنی است، یعنی f@g@h به صورت f@(g@h) ارزیابی می‌شود. )@h` در عوض؟	ارتباط اپراتور @ را تغییر دهید
32669	اگر یک شبکه ساده با «Ctrl»+» ایجاد کنم، و یک قطعه متن طولانی را در خارج از کادرها بچسبانم (مطمئنم که خودتان می توانید مقداری از آن را پیدا کنید)، آن متن در عرض پنجره در _Mathematica_ نمی شکند. . درعوض، باید با نوار پیمایشی که به تازگی در پایین ظاهر شده است، آن را اسکرول کنید. چگونه می توان این را رفع کرد؟ به عنوان مثال، در زیر می توانید ببینید که چگونه کلمه همچنین در حال قطع شدن است. من این را تایپ می کنم، خروجی یک سلول نیست: ![try1](http://i.stack.imgur.com/5IiPO.png) واقعاً، هدف من قرار دادن متن در کنار تصویر است. بنابراین با تشکر از Kuba، در اینجا تلاشی برای ایجاد یک ردیف است که باید WordWrap باشد، و سپس آن سلول خروجی را به یک سلول متنی و TraditionalForm تبدیل کنید و آن را با محتوای من پر کنید: ![try2](http://i. stack.imgur.com/i21rw.png) با این حال، می توانید ببینید که این در واقع متن را می شکند، اما در یک خط جدید زیر تصویر، می خواهم آن را در کنار تصویر قرار دهم.	متن طولانی داخل یک شبکه، کلمه را جمع نمی کند
58819	من سعی می کنم یک مدار ساده را با Mathematica شبیه سازی کنم. معادله مدار $R \dfrac{dQ}{dt} + \dfrac{Q(t)}{C} = f_{sig}(t)$ است. این تعریف $f_{sign}$ است و به نظر می‌رسد این تابع کار می‌کند، زیرا نمودار خوب است. newfSign[t_] := If[OddQ[طبقه[t/τ]]، 1/2Subscript[V, max] (Cos[2π βt/τ] + 1)، زیرنویس[V، حداکثر ]] ![Plot of $f_{sign}](http://i.stack.imgur.com/8PyFM.png) این تعریف راه حل است: s = NDSsolve[{RQ'[t] + Q[t]/C2 == newfSign[t]، Q[0] == 0}، Q، {t، 0، 4 τ}] و من سعی می کنم آن را ترسیم کنم با این دستور: Plot[Q[t]/C2 /. s, {t, 0, 4 τ}, PlotRange -> All] دریافت این نتیجه، که با توجه به تابع اجباری $f_{sign}$، آن چیزی نیست که انتظار می رود. ![Plot of NDSolve](http://i.stack.imgur.com/khzgo.png) اینها مقادیری هستند که من استفاده می کنم: Subscript[V, max] = 5 β = 10 τ = 50010^- 6 R = 2000 C2 = 0.22 * 10^-6 آیا چیزی را گم کرده ام؟	NDSolve راه حل مورد انتظار را بر نمی گرداند
54511	من ماتریسی دارم که دارای تعداد متغیری از ستون ها و سطرها است (اما همیشه مربع است). ماتریس عبارت است از: $$ \Gamma = \begin{bmatrix} \Theta & 0 & 0 & 0 & T & 0 & R_j \\ u \Theta & \rho & 0 & 0 & u T & 0 & R_j \\ v \ Theta & 0 & \rho & 0 & V T & 0 & R_j \\ w \Theta & 0 & 0 & \rho & W T & 0 & R_j \\ H \Theta -1 & u \rho & v \rho & w \rho & \Omega \rho +H T & \frac{5 \rho }{3} & R_j \\ k \Theta & 0 & 0 & 0 & k T & \rho & k R_j \\ Y_i \Theta & 0 & 0 & 0 & Y_i T & 0 & Y_i R_j+\rho \delta_{ij} \\ \end{bmatrix} $$ که در آن شاخص‌های $i,j$ به ترتیب شاخص‌های ردیف و ستون هستند. برای مثال، اگر $i,j={1,2}$، ماتریس به این صورت باشد: $$ \Gamma = \begin{bmatrix} \Theta & 0 & 0 & 0 & T & 0 & R_1 & R_2 \\ u \ Theta & \rho & 0 & 0 & U T & 0 & R_1 & R_2 \\ v \Theta & 0 & \rho & 0 & V T & 0 & R_1 & R_2 \\ w \Theta & 0 & 0 & \rho & W T & 0 & R_1 & R_2 \\ H \Theta -1 & u \rho & v \rho & w \rho & \Omega \rho +H T & \frac{5 \rho }{3} & R_1 & R_2 \\ k \Theta & 0 & 0 & 0 & K T & \rho & k R_1 & k R_2 \\ Y_1 \Theta & 0 & 0 & 0 & Y_1 T & 0 & Y_1 R_1+\rho & Y_1 R_2 \\ Y_2 \Theta & 0 & 0 & 0 & Y_2 T & 0 & Y_2 R_1 & Y_2 R_2 + \rho \\ \end{bmatrix} $$ مقادیر $i$ و $j$ می‌توانند خودسرانه باشد وقتی این را همانطور که هست قرار می‌دهم (فقط زیرنویس‌ها را به‌عنوان نماد تلقی می‌کنم)، عبارات را فقط بر دلتای کرونکر تقسیم می‌کنم که غیرممکن است. آیا راهی وجود دارد که بتوان آن را معکوس کرد و آن را بر حسب $i,j$ عمومی نگه داشت؟ کد ورود به ماتریس عبارت است از: G = { {Θ, 0, 0, 0, T, 0, Rj}, {Θu, ρ, 0, 0, Tu, 0, Rj}, {Θ* v، 0، ρ، 0، Tv، 0، Rj}، {Θw، 0، 0، ρ، Tw، 0، Rj}، {ΘH - 1، ρu، ρv، ρw، TH + ρΩ، 5/3ρ، Rj}، {Θk، 0، 0، 0، Tk، ρ، Rjk} , {ΘYi, 0, 0, 0, TYi, 0, RjYi + ρ*δ} }; Ginv = FullSimplify[Inverse[G]];	ماتریس معکوس با اندازه ناشناخته
44598	من طرحی دارم که در آن می‌خواهم تیک‌ها هم روی محورها و هم روی قاب نشان داده شوند، با برچسب‌گذاری جداگانه. من برچسب‌های سفارشی برای قاب دارم و می‌خواهم محور افقی با تیک‌های خودکار برچسب‌گذاری شود. با وجود تنظیم هر دو ویژگی «تیک» و «قاب»، نمی‌توانم تیک‌ها را روی محورها نشان دهم. آیا راهی برای انجام این کار بدون کشیدن تیک به صورت دستی یا چیزی شبیه به آن وجود دارد؟ مثال من در زیر نشان داده شده است، من می توانم تیک های خودکار را در بالای قاب بگیرم، اما اینها نیز برچسب ندارند. Plot[xt[t]، {t، 0، 0.5*10^-3}، Ticks -> Automatic، FrameLabel -> {{x [m]، None}، {t، None}}، Frame -> True، FrameTicks -> {{Automatic، None}، {{{0، t'}، {.0005، t'+5 ms}}، خودکار}}] ![نقشه بدون علامت محور](http://i.stack.imgur.com/NXyHc.png)	FrameTicks و Ticks on Axes در همان طرح
57608	هنگام بارگیری تعاریف «DumpSave» (d) در V10 که با نسخه‌های قبلی ایجاد شده‌اند، با مشکلات سازگاری مواجه می‌شوم. به نظر می رسد V10 قادر به هضم «InterpolatingFunction» از نسخه قبلی نیست. وقتی به یک نمونه توابع در هر دو نسخه نگاه می کنم، موارد زیر را دریافت می کنم: تعریف از نقاط مستندسازی = {{0, 0}, {1, 1}, {2, 3}, {3, 4}, {4, 3} , {5, 0}}; ifun = Interpolation[points] در V9.0.1 این به صورت زیر هضم می شود: ??ifun Global`ifun ifun=InterpolatingFunction[{{0,5}},{4,3,0,{6},{4},0,0,0,0,Automatic},{{0,1,2,3,4, 5}}،{{0}،{1}،{3}،{4}،{3}،{0}}،{Automatic}] در نسخه 10: ??ifun Global`ifun ifun=InterpolatingFunction[{{0,5}},{4,3,0,{6},{4},0,0,0,0,Automatic,{},{},False},{{0, 1,2,3,4,5}},{{0},{1},{3},{4},{3},{0}},{خودکار}] به خصوص قسمت دوم نیست یکسان: V9.0.1: ifun[[2]] {4,3,0,{6},{4},0,0,0,0,Automatic} V10: ifun[[2]] {4,3, 0,{6},{4},0,0,0,0,Automatic,{},{},False} آیا کسی می تواند تفاوت ها را برای من توضیح دهد؟ آیا راهی وجود دارد که همچنان بتوان از تعاریف قدیمی (که ایجاد آنها زمان بر بود) در V10 استفاده کرد؟	عملکرد Interpolating ناسازگار بین V9 (و قبل) و V10
55831	در زیر معادله چند جمله ای است که یک ریشه واقعی را به من می دهد: y[ts_, cp_, wg_, pa_, ps_, m_, dair_] := حل[(.024((9.81ds[ts, cp, wg, pa , ps, m, dair])/ uj[ts, cp, wg, pa, ps]^2)^(1/3))x^(5/3) + 0.2x^( 2/3) - ((2.85/w[wg])^(2/3)) == 0، x]; من نتیجه ای را که به دنبالش هستم دریافت می کنم: > {x-> 303.6} من می خواهم از این نتیجه در محاسبات بعدی خود استفاده کنم. من چند چیز را امتحان کردم که در اینجا در انجمن پیدا کردم: استفاده از خروجی Solve Extract مقدار عددی با استفاده از Solve نتایج را از حل به یک متغیر(ها) اختصاص دهید اما هنوز نمی توان آن را به کار انداخت. در نهایت می‌خواهم متغیری داشته باشم که مقدار این معادله خاص را داشته باشد، بنابراین می‌توانم از آن در محاسبات بعدی استفاده کنم. ویرایش: این چیزی است که من سعی کردم انجام دهم: x /. y[288, 1520, 0.0186, 0.1, 10, 30, 1.21] نتیجه: > ReplaceAll::reps: {y[288,1520,0.0186,0.1,10,30,1.21]} نه لیستی از > جایگزین است قوانین و نه یک جدول اعزام معتبر، و بنابراین نمی توان برای > استفاده کرد جایگزین کردن. و پاسخ = x /. y[288، 1520، 0.0186، 0.1، 10، 30، 1.21] نتیجه: > z /. y[288، 1520، 0.0186، 0.1، 10، 30، 1.21] ویرایش 2 (مجموعه کامل معادلات) mj[cp_، wg_، pa_، ps_] := Sqrt[((γ[cp، wg] + 1)(po[cp، wg، ps]/pa)^((γ[cp، wg] - 1)/γ[cp، wg]) - 2)/(γ[cp، wg] - 1)]؛ po[cp_، wg_، ps_] := ps(2/(γ[cp، wg] + 1))^(γ[cp، wg]/(γ[cp، wg] - 1)); γ[cp_، wg_] := cp/(cp - (8.3141/wg)); tj[ts_، cp_، wg_، pa_، ps_] := ts(pa/ps)^((γ[cp، wg] - 1)/γ[cp، wg]); uj[ts_، cp_، wg_، pa_، ps_] := mj[cp، wg، pa، ps]Sqrt[(γ[cp، wg]8.3141tj[ts، cp، wg، pa، ps]) / wg]؛ ds[ts_, cp_, wg_, pa_, ps_, m_, dair_] := Sqrt[(4m)/(πdairuj[ts, cp, wg, pa, ps])]; y[ts_, cp_, wg_, pa_, ps_, m_, dair_] := حل[(.024((9.81ds[ts, cp, wg, pa, ps, m, dair])/uj[ts, cp، wg، pa، ps]^2)^(1/3))x^(5/3) + .2x^(2/3) - ((2.85/w[wg])^(2/3)) == 0، x]; w[wg_] := wg/(15.816wg + 0.0395); ورودی استفاده شده: ts = 288 cp = 1520 wg = 0.0186 pa = .1 ps = 10 m = 30 dair = 1.21	چگونه از خروجی تابع حل در محاسبات بیشتر استفاده کنیم؟
51552	من مطمئن نیستم که کاری که می خواهم انجام دهم در _Mathematica_ امکان پذیر است یا خیر. من چیز ساده ای را در زیر برای بیان آنچه می خواهم انجام دهم ارائه کرده ام. اساساً چیزی که می‌خواهم اتفاق بیفتد این است که وقتی «Locator» از خط آبی عبور می‌کند، «Disk[]» قرمز می‌شود و قرمز می‌ماند تا زمانی که «Locator» دوباره از خط آبی عبور کند (بدون توجه به جایی که باید قرمز بماند. مکان است). دستکاری[ Plot[x^3, {x, 0, 1}, PlotRange -> {{0, 1.5}, {0, 1.5}}, Frame -> True, Epilog -> Inset[Graphics[{Blue, Disk[ ]}، ImageSize -> 30]، {0.2، 1}]]، {{comp، {0.5، 0.7}}، مکان یاب}] ![توضیح تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/5QeWT.png) من سعی می کنم نمایشی بسازم که رفتار یک جزء واحد را نشان دهد (آب در این مورد) در نمودار فاز فشار در مقابل دما. آب در 3 فاز مجزا وجود دارد و تنها در صورت عبور از یک مرز خاص (به نظر می رسد که من در اینجا نشان دادم) یک تغییر فاز از مایع به بخار (یا فوق بحرانی) وجود دارد، اما شما می توانید آن مرز را دور بزنید و فاز را تغییر ندهید. بنابراین این همان چیزی است که من می‌خواهم در اینجا با دیسک رنگی به عنوان نشانگر «تغییر فاز» نشان دهم. EDIT: Manipulate[DynamicModule[{col = False, acc = 0, p = {420, Log[6]}}، EventHandler[ نمایش[Quiet@LogPlot[Log[T], {T, 273.16, 647.096}، PlotStyle -> ضخیم] /. l_Line :> EventHandler[l, {MouseEntered :> If[acc === 0, (col = col /. {True -> False, False -> True})]}], Frame -> True, PlotRange - > {{273.16، 700}، {Log[5.6]، Log[7]}}، Epilog -> Inset[Graphics[ Text[Style[Dynamic@If[col == True، Liquid، Vapor]، 18]، Scaled[{0.400, 0.1}]]]]]، {MouseDown :> (Acc = 1; MousePosition[Dynamic@p])، MouseDragged :> (MousePosition[Dynamic@p])، MouseUp :> (acc = 0; MousePosition[Dynamic@p])}، PassEventsDown -> True]]، {{p, {420, Log[6]}}, Locator , ظاهر -> گرافیک[{Disk[]}, ImageSize -> 12]}] فقط در صورتی کار خواهد کرد که موش افسرده نیست.	دور زدن یک منحنی یا عبور از آن برای نشان دادن رفتار متفاوت
31588	من در کامپایل تابعی که از تابع MapIndexed در سطح دوم استفاده می کند، مشکل دارم. کامپایل به خوبی اجرا می شود، اما در زمان ارزیابی خطایی دریافت می کنم که در حال حاضر نمی توانم توضیح دهم. سناریوی زیر مشکل را نشان می دهد: ابتدا یک نسخه کامپایل شده و یک نسخه غیرکامپایل شده از یک تابع ساده را با استفاده از MapIndexed تعریف می کنم: MapIndexedCompileTest = Compile[{{list1, _Real, 2}, {list2, _Real, 2}}, MapIndexed[ لیست 1[[#2[[1]]، #2[[2]]] + #1 و، فهرست2، {2}]] MapIndexedTest[list1_, list2_] := MapIndexed[list1[[#2[[1]], #2[[2]]] + #1 &, list2, {2}] «MapIndexedTest» نشان می‌دهد که تابع به خوبی کار می کند: MapIndexedTest[{{1, 2}, {1, 2}}, {{1, 2}, {1, 2}}] اما «MapIndexedCompiledTest» این خطا را نشان می‌دهد: > > «CompiledFunction::cflist: شیء بدون تنسور ایجاد شد؛ ادامه با > ارزیابی کامپایل‌نشده» > هنگامی که به همین ترتیب ارزیابی می‌شود: MapIndexedCompileTest[{{1, 2}, {1, 2} }}، {{1، 2}، {1، 2}}] آیا کسی می‌داند چه اتفاقی می‌افتد اشتباه است؟ هنگام خواندن پاسخ ها، اطلاعات جدیدی دریافت کردم: به نظر می رسد مشکل این است که شاخص ارائه شده توسط آرگومان دوم در هنگام استفاده از کامپایل صحیح نیست. برای مشاهده اینکه من توابع زیر را تعریف کردم، که فقط باید نمایه فعلی را در تابع Mapping برگردانند: MapIndexedGiveIndexCompiled = Compile[{{p, _Real, 2}}, MapIndexed[#2 & , p, {2}]]; MapIndexedGiveIndex[p_] := MapIndexed[#2 & , p, {2}]; بدیهی است که توابع فوق باید نتایج یکسانی را هنگام استفاده در یک تانسور 2 رتبه ای برگردانند، اما اینطور نیست، «MapIndexedGiveIndexCompiled» نتیجه اشتباهی را ارائه می دهد: MapIndexedGiveIndexCompiled[{{1, 2}, {3, 4}}] ارائه می دهد: > { {{1}، {2}}، {{1}، {2}}} در حالی که «MapIndexedGiveIndex» نتیجه مورد انتظار را برمی‌گرداند: > {{{1, 1}, {1, 2}}, {{2, 1}, {2, 2}}} این باید توضیح دهد که چرا «[[2]]» کار نمی کند، اما در کل به نظر من یک اشکال است.	MapIndexed و Compile
11900	می خواستم بدانم آیا دستوری برای دریافت حالت توزیع های احتمال وجود دارد؟ با محاسبه دستی، حالت (آلفا-1)/(آلفا+بتا-2) است، در حالی که میانگین، میانه یا واریانس فاصله بتا را می توان یافت. برای مثال، میانگین را می‌توان با استفاده از این دستور زیر پیدا کرد: Mean[BetaDistribution[α, β]] همانطور که توسط @kguler پیشنهاد شده است، این دستور «ArgMax[PDF[BetaDistribution[2, 3]، x]، x]» کاملاً کار می‌کند. خوب با این حال، زمانی که مقدار پارامترها را به چیزی در حدود هزاران تغییر دادم، فرآیند اجرا زمان بسیار زیادی طول کشید. آیا دستور دیگری وجود دارد که نتایج را بسیار سریعتر تولید کند؟ به سلامتی	نحوه محاسبه حالت توزیع احتمال
45753	الگوریتم خط برزنهام خط گسسته ای را برای دو نقطه داده شده به منظور ترسیم به عنوان مثال تولید می کند. مانند این: ![توضیحات تصویر را اینجا وارد کنید](http://i.stack.imgur.com/s4Ewt.png) باید تاکید کنم که به موقعیت ها علاقه مند هستم، نه طرح. پیوند ویکی‌پدیایی که من ارائه کرده‌ام، البته شامل یک الگوریتم است. من فقط بدون فکر آن را بازنویسی کردم، اکنون زمان یا نیاز خاصی برای کار روی اجرای منظم ندارم. اما اگر کسی بخواهد آن را بهبود بخشد (مثلاً کامپایل کند)، قبلاً آن را دریافت کرده یا چیز بیشتری بداند، فکر می‌کنم این موضوع ممکن است برای بازدیدکنندگان آینده مفید باشد. پیاده سازی بسیار خوبی را می توان در rossetacode :P یافت، طبق آن این الگوریتم باید در آن ساخته شود تا شاید کسی بداند چگونه آن را دریافت کند. به هر حال، این کد است: bresenham[{x1_, y1_}, {x2_, y2_}] := ماژول[{dx, xi, dy, yi, ai, bi, x, y, d}, If[x1 < x2, {xi, dx} = {1, x2 - x1};, {xi, dx} = {-1, x1 - x2};]; اگر[y1 < y2، {yi، dy} = {1، y2 - y1}؛، {yi، dy} = {-1، y1 - y2};]; x = x1; y = y1; بذر[{x، y}]؛ اگر[dx > dy، (ai = 2 (dy - dx؛ bi = 2 dy؛ d = bi - dx؛ در حالی که[ If[d >= 0، {x، y، d} += {xi، yi، ai}, {x, d} += {xi, bi}]; dx d = bi - dy while[ If[d >= 0, {x, y, d} += {xi, yi, ai}, {y, d} += {yi, bi}]; {x، y}]; y != y2]) ]] // درو // آخرین // اول	الگوریتم خط برزنهام
55216	من یک مشکل ریاضی در مورد Mathematica دارم، از شما کمک می خواهم. امیدوارم بتونی کمکم کنی مسئله ریاضی: list= { {0,0,1},{1,0,0},{0,1,0} ,{1,2,3}}; همانطور که می دانید این لیست یک لیست است و سه عنصر اول لیست لیست[[1]]、list[[2]]、list[[3]] است. اما سه عنصر لیست[[1]]、list[[2]]、list[[3]] همه یکسان هستند، یعنی 1,0,0. تنها تفاوت ترتیب آنهاست. بنابراین من به یک تابع برای مقابله با لیست نیاز دارم: نتایج باید p={{0,0,1} ,{1,2,3}} باشد (همچنین می تواند p={{1,0,0} باشد. ,{1,2,3}} و غیره). من می دانم که دو تابع می توانند این کار را انجام دهند: (1) p = DeleteDuplicates [ list, Sort[#1] == Sort[#2] & ]; (2) p = Union[list, SameTest -> (SameQ[Sort[#1], Sort[#2]] &) ] زمانی که لیست دارای 100000 عنصر باشد (طول[list]=100000) سرعت این دو تابع خیلی کند هستند (یک روز طول می کشد، اما هیچ نتیجه ای ندارد). به عنوان مثال لیست={}; برای[i=1,i<=100000,i++, list=Append[list,{0,0,Random[Integer,{1,5}]}] ]; p = DeleteDuplicates [ لیست، مرتب سازی[#1] == مرتب سازی[#2] & ]; آیا می توانید به من کمک کنید یا پیشنهاداتی بدهید؟	deleteduplicates حذف عناصر یک لیست
19624	من با بسیاری از فایل های هواشناسی روزانه با فرمت `txt` کار می کنم. من باید یک مقدار روزانه را از هر یک از آنها محاسبه کنم، به عنوان مثال، شدت نور روزانه، که شامل یک جمع بندی ساده از ستون شدت نور در اکسل است. از آنجایی که من با بیش از سه سال داده کار می کنم، انجام این کار به صورت دستی امکان پذیر نیست. چگونه می توانم این را در _Mathematica_ خودکار کنم؟ در حال حاضر تمام فایل ها را با استفاده از روش زیر وارد می کنم. (نمونه نشان داده شده برای 1 ژانویه تا 31 ژانویه است) filenames = FileNames[]; TestList = Flatten[Table[Files[[j, i]], {j, 1, 31}, {i, 2, 1437}], 1]; LightIntensity = TestList[[1 ;;, 5]]; DailyLightIntensity = پارتیشن[LightIntensity, 1436]; DailySummation = Table[Total[DailyLightIntensity[[i]]], {i, 1, 31}] روش بالا فقط با این فرض کار می‌کند که تمام فایل‌های 'txt' حاوی ردیف‌هایی از 2 تا 1436 باشند، بنابراین می‌توانم از «Partition» استفاده کنم، اما من همچنین باید پرونده هایی را با داده های از دست رفته رسیدگی کنم. من می‌خواهم این فرآیند را با _Mathematica_ خودکار کنم، هر فایل txt را جداگانه وارد کنم، محاسبات لازم را انجام دهم و پاسخ را ذخیره کنم. چگونه می توان این کار را انجام داد؟ قرارداد نامگذاری txt در زیر آورده شده است: > [112] 2012-01-01 > [112] 2012-01-02 > [112] 2012-01-03 > [112] 2012-01-04 > ... > [112] 2012-12-31	وارد کردن مجموعه داده ها از فایل های متنی ساده و انجام عملیات بر روی آنها
9012	من لیستی دارم که به این شکل است: `l={{1,0,3,4},{0,2},{0,0,1,3},{1,2,0}}`. حالا می‌خواهم شمارش کنم که فهرست‌های فرعی در اسلات اول، دوم،... چند عدد 0 دارند. نتیجه این مثال باید این باشد: «{2،2،1،0}». از آنجایی که فهرست‌های فرعی طول یکسانی ندارند، «MapThread» کار نمی‌کند. من برای یک راه حل سپاسگزار خواهم بود.	MapThread روی فهرست های فرعی با طول های مختلف

Subsets and Splits

No community queries yet

The top public SQL queries from the community will appear here once available.