_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
5719
|
چگونه می توانم متن را دور یک دایره بپیچم؟ به عنوان مثال: متن در بخش های این طرح وتر. شاید بتوان از «FilledCurve[]» استفاده کرد و سپس «Transformation هندسی[]» را اعمال کرد؟
|
چگونه می توانم متن را دور یک دایره بپیچم؟
|
7787
|
من سعی می کنم چند جمله ای زیر را بسط دهم[ (A1 a1 + A2 a2 + A3 a3 + A4 a4 + A5 a5 + A6 a6 + A7 a7 + A8 a8) (D1 a1 + D2 a2 + D3 a3 + D4 a4 + D5 a5 + D6 a6 + D7 a7 + D8 a8) + (H1 a1 + H2 a2 + H3 a3 + H4 a4 + H5 a5 + H6 a6 + H7 a7 + H8 a8) (E1 a1 + E2 a2 + E3 a3 + E4 a4 + E5 a5 + E6 a6 + E7 a7 + E8 a8)] و اصطلاحات را جمع آوری کنید (مثلاً این را بازنویسی کنید ( A1 D1 + ....+ H1 E1) a1^2 + (A1 D2 + ....) a1 a2 + (A1 D3 + ... ) a1 a3 + ... + (A8 D8 + ... + ) a8^2 ) که در آن به حروف بزرگ `A1, A2, ...., D1, D2, ... H1, H2, فکر می کنم. ..، E1، E2، ...» به عنوان برخی ضرایب و «a_i» به عنوان متغیر. من میتوانم این کار را با دست انجام دهم، اما اگر بهجای داشتن متغیر «8» و دو عبارت، متغیرهای «k» و عبارتهای «n» داشته باشم، چه؟ گسترش محصولات و جمعآوری اصطلاحات با گذر از تمام مونومیها با دست امکانپذیر است، اما احتمالاً چندان هوشمندانه نیست.
|
گسترش یک چند جمله ای و جمع آوری ضرایب
|
17885
|
من می خواهم از معیار Rayleigh برای یافتن وضوح یک سیستم نوری استفاده کنم. من دو تابع f1 = Sinc[x]^2 و f2 = Sinc[x-T]^2 دارم که T ترجمه است. من میخواهم مقدار «T» را تغییر دهم تا زمانی که اولین حداقل «f2» با حداکثر «f1» مطابقت داشته باشد (معیار رایلی). پس از به دست آوردن، مقدار x و T باید برگردانده شوند. کد شبه: برای «x=100» «T» را تا زمانی که اولین دقیقه از «f2» مصادف شود با اوج چاپ «f1» «{x, T}» ترجمه کنید، همین روش را برای «x=105» تکرار کنید... تا « x=200`. بنابراین، کاری که من میخواهم انجام دهم این است که اساساً برنامه را شروع کرده و جدولی با مقادیر «x» و «T» داشته باشم. پیشاپیش از همه ممنونم، خوش بگذره
|
معیار رایلی
|
43222
|
مثال زیر را در نظر بگیرید: یک تابع framed دارید که سلولی را با دکمه ای تولید می کند که وقتی فشار داده می شود، دوباره framed را فراخوانی می کند. چگونه گزینهها را به «framed» عرضه کنیم، به طوری که هر زمان که دکمه فشار داده میشود، «framed» «جاسازیشده» این گزینهها را به ارث میبرد؟ با این حال، اگر «framed» با دکمه **نه** نامیده شود، باید از گزینه های پیش فرض استفاده کند (زیرا نمی تواند آن را از والدین به ارث ببرد). مثال زیر همانطور که انتظار می رود کار می کند (هر سلول جدید a -> 1111 را به ارث می برد: Options[framed] = {a -> 1}؛ Options[button] = {framedOptions -> Options@framed}؛ button[x_ , opts : OptionsPattern[]] := Button[x, Print@framed[x, OptionValue@framedOptions]]; framed[x_, opts : OptionsPattern[]] := Framed[{button[x, framedOptions -> Flatten@{opts}], OptionValue@a}]; با فشار دادن دکمه نمایش داده شده، سلول دوم با گزینه های ارثی به دست می آید:  اما به دلایل خاصی میخواهم از گزینههای غیرضروری مانند «framedOptions» اجتناب کنم و از نوعی محدودهبندی استفاده کنم زیرا ممکن است تعبیهها و بازگشتهای متعدد وجود داشته باشد و من نمیخواهم «framedOptions» را همیشه فوروارد کنم، اما هیچ محدودهای کار نمیکند، زیرا عملکرد دکمه فقط در زمان اجرا ارزیابی میشود. Options[framed] = {a -> 1} button[x_] := Button[x, Print@framed@x]، opts: OptionsPattern[]] := Framed[InheritedBlock[{framed]; framed}, SetOptions[framed, Flatten@{opts}]; {button@x، OptionValue@a} ]]؛ Print@framed[Push, a -> 1111];  توجه داشته باشید که مشکل به ویژگی ها یا هر بخشی از تعریف تابع گسترش می یابد. چیزی که من واقعاً به آن نیاز دارم یک InheritedDynamicBlock (موجود نیست) است که نه فقط تعریف تابع را به ارث می برد، بلکه آن را در قسمت خاصی از صفحه نمایش (جایی که محتوای اصلی نمایش داده می شود) محلی نگه می دارد. هر ایده ای؟
|
چگونه می توان گزینه ها را با محدوده بندی به ارث برد؟
|
19102
|
Mathematica مدتی است که «NestWhile» و «NestWhileList» دارد. اما، تا به امروز، FoldWhile یا FoldWhileList داخلی را پیاده سازی نکرده است. بنابراین، از آنجایی که این سازه ها برای من مفید به نظر می رسند، سعی کردم خود را بسازم. در اینجا پیاده سازی های فعلی من هستند. هر کسی پیشنهادی در مورد چگونگی بهبود هر یک از اینها دارد. من به طور خاص به یک نوع از FoldWhile علاقه مند هستم که به اندازه FoldWhileList به حافظه نیاز ندارد. FoldWhileList[f_, init_, list_, test_, m_, max_] := Block[{i = 0}, NestWhileList[(i = i + 1; f[#, Part[list, i]]) &, init, test , m, max]] و FoldWhile[f_, init_, list_, test_, m_, max_] := آخرین[FoldWhileList[f, init, list, test, m, max]]
|
FoldWhile و FoldWhileList
|
24369
|
من در FindRoot گیر کردم و مشکل مشابهی ندیدم، بنابراین اجازه دهید توضیح دهم که می خواهم چه کار کنم و با چه مشکلی روبرو هستم. من سعی می کنم ریشه های یک تابع خاص را پیدا کنم که در پایین ترین مرتبه فقط یک چند جمله ای مرتبه دوم است و از این رو می توان آن را به راحتی با دست حل کرد. با این حال، من میخواهم کد خود را برای محاسبه موقعیتهای مرتبه بالاتر تعمیم دهم، که در آن معادلات ماورایی خواهند بود، بنابراین هنوز لازم است که کارها را از همان ابتدا به درستی ببینیم. در اینجا کد و خروجی به کمترین ترتیب است: a = FindRoot[(W -100 + I/2 (1 + 1/10))^2 + 1/4 == 0، {W, i I}، AccuracyGoal -> Infinity، PrecisionGoal -> MachinePrecision، WorkingPrecision -> MachinePrecision] // Hold c = Table[{Re[(a // ReleaseHold)[[1, 2]]-100], Im[(a // ReleaseHold)[[1, 2]]]}, {i, -2, 0, 0.001}]; c = DeleteDuplicates[c, (Abs[#1[[2]] - #2[[2]]] < 0.1 &)]; ListPlot[c، PlotRange -> {{-4.2، 4.2}، {-1.5، 0.5}}، PlotMarkers -> Automatic]  بنابراین اساساً من جدولی با مقادیر اولیه مختلف ایجاد می کنم که هر یک با 0.001 تفاوت دارند و از آنها برای اسکن موقعیت استفاده می کنم. ریشه ها در صفحه پیچیده با قرار دادن آنها در FindRoot یک به یک. در نهایت با معیارهای خاصی از شر موارد تکراری خلاص می شوم و یک ListPlot انجام می دهم. نتیجه ای که من انتظار دارم به سادگی دو عدد مختلط است: 100-i/20 و 100-21i/20. با این حال، مهم نیست که چگونه کدم را بازنویسی میکنم، همیشه سه راهحل دریافت میکنم (یک راهحل میانی در نتیجه ListPlot، که در آن مبدا را 100 تغییر میدهم). تنها زمانی که اندازه شبکه را از 0.001 به 0.1 بزرگ می کنم، می توانم محلول اضافی را که اشتباه آشکار است، از بین ببرم. اما این واقعاً من را آزار می دهد زیرا وقتی به سفارشات بالاتر می روم انتظار دارم در منطقه ای که طرح می کنم امتیاز بیشتری داشته باشم. در آن زمان من مطمئناً برای انجام اسکن به اندازه شبکه کوچکتر نیاز داشتم. به عنوان مثال، ترتیب بعدی که میخواهم در نظر بگیرم به شرح زیر است: a = FindRoot[(W -100 + I/2 (1 + 1/10))^2 + Exp[I W Pi/100]/4 == 0، {W, i}، AccuracyGoal -> Infinity، PrecisionGoal -> MachinePrecision، WorkingPrecision -> MachinePrecision] //Hold c = جدول[{Re[(a // ReleaseHold)[[1, 2]]-100], Im[(a // ReleaseHold)[[1, 2]]]}, {i, 100-4, 100+4 , 10^-3}]; c = DeleteDuplicates[c، (Abs[#1[[2]] - #2[[2]]] < 0.1 &) || Abs[#1[[1]] - #2[[1]]] < 10^-9 و] ListPlot[c، PlotRange -> {{-4.2، 4.2}، {-1.5، 0.5}}، PlotMarkers - > خودکار]  این بار تعداد بی نهایت وجود خواهد داشت ریشهها از آنجایی که اکنون ماورایی است، اما در منطقهای که من طرح میکنم، هنوز به دلایل فیزیکی فقط دو ریشه را انتظار دارم. با این حال یک بار دیگر می توانید ببینید که یک سومی درست روی محور خیالی وجود دارد که نباید آنجا باشد. (با تنظیم W=100+yi و جدا کردن قسمت واقعی و قسمت خیالی می توان به راحتی نشان داد که هیچ ریشه ای نمی تواند روی محور خیالی قرار بگیرد، اما اجازه دهید تحلیل را در اینجا حذف کنم.) آیا کسی تا به حال با وضعیت مشابهی روبرو شده است؟ من واقعاً نمی دانم اینجا چه مشکلی دارد ... از هر پیشنهاد / اشاره / پاسخی قدردانی می کنم! ps. این اولین بار است که سؤالی را در اینجا پست می کنم، لطفاً به من اطلاع دهید که چگونه می توانم سؤال خود را برای سازماندهی یا تعریف دقیق تر بهبود بخشم. با تشکر
|
FindRoot راه حل اشتباهی ارائه می دهد که بدیهی است که نباید وجود داشته باشد
|
8614
|
این ترم گذشته من یک دوره مقدماتی الکترومغناطیس تدریس کردم و با استفاده از Mathematica برای رسم انواع شکل ها و نمودارها (بیشتر برای مسائل و غیره) اوقات خوبی را سپری کردم. با این حال، من نتوانستم یک محیط خوب برای عناصر مدار اصلی مانند مقاومت ها، خازن ها و غیره ایجاد کنم. برای مثال، یک مقاومت، کشیدن یک مورد با دست آزار دهنده بود. اما پس از آن، در حالت ایدهآل، دوست داشتم یک تابع «مقاومت[{p1,p2}]» داشته باشم که دقیقاً مانند تابع «خط» عمل میکند، اما یک خط با یک مقاومت در آن میدهد (برچسبها ضروری نیستند زیرا میتوانند به راحتی با تابع متن اضافه می شود). سپس این تابع را می توان به آسانی به یک تابع CircuitElement[{p1,p2},element] تعمیم داد که در آن عنصر مخفف هر عنصری است که قبلاً ترسیم شده است. من با این نوع توابع بسیار مشکل داشته ام، شاید به دلیل عدم دانش من در مورد هندسه محاسباتی. من فکر می کنم این نوع عملکرد ممکن است برای بسیاری از افراد جالب باشد. بنابراین، هر فکر یا راهنمایی در مورد چگونگی شروع؟ * * * علاوه بر این، من می خواهم خروجی مشابه موارد زیر داشته باشم: 
| |
23832
|
بگویید من ماتریسی دارم مانند $$ M=\left( \begin{array}{c c c} x & xz & w-2x \\ wz^3 & xy & z \\ y^2-z^3 & x+w & z+x^5 \end{array} \right) $$ آیا میتوان از Mathematica رتبه $M$ را با توجه به $(x,y,z,w)$ پرسید؟
|
رتبه یک ماتریس را با ورودی های متغیر محاسبه کنید
|
40649
|
n = 3; (*تعداد اتم*) L = 3 (*No=تعداد سطوح اتمی*); CT[xk_]:=CT[xk]=ConjugateTranspose[xk] Fx[xk_]:=Fx[xk]=FixedPoint[ArrayFlatten,xk] gb[k_] = {{1}،{0}،{0}} ; eb[k_] = {{0}،{1}،{0}}; rb[k_] = {{0}، {0}، {1}}؛ e1[l_] = جدول[{KroneckerDelta[l, m]}، {m، L}]; σ[l_, m_] = e1[l]. Transpose[e1[m]]; Hop[t_، k_] = g[t] gb[k].CT[eb[k]] + g[t] eb[k].CT[gb[k]]+ Ω[t] rb[k]. CT[eb[k]] + Ω[t] eb[k].CT[rb[k]]; I1[i_Integer]:=I1[i]=IdentityMatrix[L^(i-1)]; I2[i_Integer]:=I2[i]=IdentityMatrix[L^(n-i)]; Hn[t_]=Sum[Fx[I1[i]\[TensorProduct]Hop[t,i]\[TensorProduct]I2[i]]،{i,n}]; PrrρT[i_Integer]:= PrrρT[i]=Fx[I1[i]\[TensorProduct]Transpose[σ[2,3]]\[TensorProduct]I2[i]] PeeρT[i_Integer]:= PeeρT[i]=Fx[I1[i]\[TensorProduct]Transpose[σ[1,2]]\[TensorProduct]I2[i]] Prrρ[i_Integer]:= Prrρ[i]=Fx[I1[i] \[TensorProduct]σ[2,3]\[TensorProduct]I2[i]] Peeρ[i_Integer]:= Peeρ[i]=Fx[I1[i]\[TensorProduct]σ[1,2]\[TensorProduct]I2[i]] راهنمایی[p_] = مجموع[If[i < j، 10.0 (2 Ω0^2)/ Sqrt[2. Ω0^2 + Γe^2/4.] PrrρT[i].Prrρ[i].PrrρT[j].Prrρ[j]،0]، {i، n}، {j، n}]; H نهایی[t_] = Hn[t] + نکته[p]; Lfull[X_?MatrixQ,t_?NumericQ]=Sum[ (-Γr/2 X.#1.#2-Γr/2 #1.#2.X+Γr #2.X.#1 -Γe/2 X .#3.#4-Γe/2 #3.#4.X+Γe #4.X.#3 )&[PrrρT[i],Prrρ[i],PeeρT[i],Peeρ[i]],{i,n}]; (*مقادیر عددی*) مگاهرتز = 2. N[π] 10^6; kHz = 2. N[π] 10^3;μs=1. 10^-6; g[t_] = Ω0 N[Exp[-((t - tmax/2. - tmax/8.)^2/(2. (tmax/8)^2.))]]; Ω[t_] = g0 N[Exp[-((t - tmax/2. + tmax/8.)^2/(2. (tmax/8)^2.))]]; Γe = (38.0 مگاهرتز)/(2N[π]); Γr = (1. کیلوهرتز)/(2N[π]); Ω0 = 3. مگاهرتز. g0 = 3. مگاهرتز. tmax = 30. 10^-6; (*تابع کامپایل*) m1 = با[{H1=Hfinal[t]},Compile[{{X, _Complex, 2}, {t, _Real}}, -I (H1.X - X.H1)+Lfull [X,t]]]؛ سرگرمی[X_?MatrixQ,t_?NumericQ]:=m1[X,t]; mmu = MaxMemoryUsed[]; sol=NDSolve[{σ'[t]== سرگرمی[σ[t],t], σ[0]==جدول[If[i == 1 ∧ j == 1,1.,0.]، { i,L^n},{j, L^n}]},σ[t],{t,0,tmax}, MaxStepSize -> 0.01, MaxSteps -> 10^5 ]; mmu1=MaxMemoryUsed[]- mmu اگر n=6 را در نظر بگیرم، تابع NDSolve به دلیل مشکل حافظه زیاد کار نمی کند...لطفا در این مورد به من کمک کنید...
|
چگونه می توان مشکل حافظه را در یک تابع کامپایل برای یک کد داده شده به حداقل رساند؟
|
46441
|
چگونه باید متغیرهایی را به داده های وارد شده از اکسل حاوی 3 ستون که زمان، میانگین و انحراف استاندارد هستند اختصاص دهم. من می خواهم عملیاتی را روی سه متغیر انجام دهم تا متغیرهای جدید را دریافت کنم. فایل اکسل را می توانید در لینک پیدا کنید: https://drive.google.com/file/d/0B26xdKbTd58_SVRlOEdNaVV4VGM/edit?usp=sharing
|
وارد کردن داده ها از اکسل و اختصاص یک متغیر به هر یک از ستون های آن
|
25639
|
من عباراتی دارم که باید برابری آنها را تأیید کنم. «SameQ[Reduce[...]، Reduce[...]]» مانند یک جذابیت برای عبارات ساده تر عمل می کند، اما زمانی که آنها بسیار پیچیده تر از عبارات زیر Mathematica می شوند، مدت زمان زیادی طول می کشد، حافظه و قدرت CPU برای برگرداندن پاسخ. SameQ[ کاهش[(a > b && a > c && a > d && a > e && a > f && a > g && a <= h) || (a <= b && b > c && b > d && b > e && b > f && b > g && b <= h) || (a <= c && c >= b && c > d && c > e && c > f && c > g && c <= h) || (a <= d && d >= b && d >= c && d > e && d > f && d > g && d <= h) || (a <= e && e >= b && e >= c && e >= d && e > f && e > g && e <= h) || (a <= f && f >= b && f >= c && f >= d && f >= e && f > g && f <= h) || (a <= g && g >= b && g >= c && g >= d && g >= e && g >= f && g <= h)، {a,b,c,d,e,f, g,h}, Reals], Reduce[(a <= h && b <= h && c <= h && d <= h && e <= h && f <= h && g <= h)، {a,b,c,d,e,f,g,h}, Reals] ] آیا میتوانم این پرسوجو را به Mathematica بازنویسی کنم تا بتواند سریعتر اجرا شود؟
|
روش سریعتر برای اجرای SameQ[Reduce[...]، Reduce[...]]
|
5714
|
من میخواهم یک نمودار دوبعدی بسازم که در آن محور x برگردانده شده باشد تا اعداد بالاتر در سمت راست و اعداد پایینتر در سمت چپ باشند. من موفق شدهام این کار را با چرخاندن دادهها و ایجاد «تیکهای» جدید انجام دهم، اما این راهحل به صورت دستی است و نیاز به دستکاری دادهها دارد. امیدوار بودم راه بهتری وجود داشته باشد. برای نمودار عادی: داده = جدول[{x, x^2}, {x, 20, 100}]; ListLinePlot[data]  و برای داده های برگردانده شده و نمودار جدید: داده = جدول[{100 - x + 20, x^2 }, {x, 20, 100}]; Ticks = Table[{x, 100 - x + 20}, {x, 20, 100, 10}] ListLinePlot[data, Ticks -> {ticks, Automatic}]  به نظر نمی رسد هیچ گزینه ای مانند «ReverseAxis» پیدا کنم.
|
محور چرخشی روی یک طرح
|
59146
|
من باید یک برنامه fortran را به Mathematica تبدیل کنم. برنامه fortran برخی از شاخص های عدد صحیح را تعریف می کند، سپس با یک حلقه Do، مقادیر آنها را مقداردهی اولیه می کند و سپس با حلقه های Do دیگر، مقدار صحیح را برای هر (i,j) می دهد: INTEGER iswnod (IMAX+1,JMAX+ 1)! نشانگر رأس یک شبکه INTEGER iswlx (IMAX,JMAX+1) ! نشانگر پیوند x یک شبکه INTEGER iswly (IMAX+1,JMAX)! نشانگر پیوند y یک شبکه DO i=1,Nx+1 DO j=1,Ny+1 iswnod(i,j)=0 END DO END DO DO i=1,Nx DO j=1,Ny+1 iswlx (i,j)=0 END DO END DO DO i=1,Nx+1 DO j=1,Ny iswly(i,j)=0 END DO END DO DO i=1,Nx DO j=1,Ny iswnod(i,j)=iswnod(i,j)+1 iswnod(i+1,j)=iswnod(i+1,j)+1 iswnod (i,j+1)=iswnod(i,j+1)+1 iswnod(i+1,j+1)=iswnod(i+1,j+1)+1 iswlx(i,j)=iswlx(i,j)+1 iswlx(i,j+1)=iswlx(i,j+1)+1 iswly(i,j)=iswly(i,j)+1 iswly (i+1,j)=iswly(i+1,j)+1 end if END DO END DO بنابراین، سعی کردم آن را به Mathematica تبدیل کنم، اما نمی دانم چگونه همه را در نظر بگیرم این شرایط در واقع، معمولاً یک حلقه Do به شکل زیر است: > Do[expr,{ind1, 1, n1},{ind2,1,n2},...] چگونه 8 عبارت آخرین حلقه را بنویسیم؟ و ابتدا، چگونه مقادیر را مقداردهی اولیه کنیم؟ من به این صورت امتحان کردم: > nx = 100; > > ny = 100; > > iswnod[x_, y_] := 0; > > iswlx[x_, y_] := 0; > > iswly[x_, y_] := 0; > > Do[دنباله[iswnod[i، j] = iswnod[i، j] + 1، iswnod[i + 1، j] = iswnod[i + > 1، j] + 1، iswnod[i، j + 1 ] = iswnod[i، j + 1] + 1، iswnod[i + 1، j + 1] = > iswnod[i + 1، j + 1] + 1، iswlx[i، j] = iswlx[i، j] + 1، iswlx[i، j + 1] = > iswlx[i، j + 1] + 1، iswly[i، j] = iswly[i، j] + 1، iswly[i + 1، j] = > iswly[i + 1، j] + 1]، {i, 1, nx}, {j, 1, ny}] ; اما در نتیجه فقط دارم: > Do::itform: آرگومان iswnod[i+1,j]=iswnod[i+1,j]+1 در موقعیت 2 شکل صحیح تکرارکننده را ندارد. >> من نمی دانم چگونه انجام دهم. از توجه شما متشکرم
|
تبدیل فورتان به Mathematica: یک شکل صحیح برای تکرار کننده
|
41410
|
من مقدار زیادی اطلاعات از سوال ارسال شده در (بارگیری بسته Mathematica از طریق کد Net) به دست آورده ام که برنامه من بسیار شبیه به آن است. به طور خاص در آن رشته، نویسنده از: MathKernel k = new MathKernel(); //یک هسته Mathematica k.Compute(<< XYZ`XYZGraphs`); //کل فایل بسته را اجرا می کند string res = k.Result.ToString(); //نتایج فایلی را جمع آوری می کند که می خواستم بدانم آیا فرآیند مشابهی برای فایل Notebook وجود دارد؟ وقتی سعی کردم به یک فایل Notebook به همین روش ارجاع دهم، هسته ریاضی «$Failed» را به عنوان نتیجه برمیگرداند. راهحلهای دیگری که فکر میکردم ممکن است کارساز باشد، اما هیچ موفقیتی نداشتم، استفاده از «IKernelLink» و «IMathLink» یا تبدیل فایل Notebook به یک فایل Package است. من همچنین یک موضوع در مورد اجرای از خط فرمان دیدم اما مطمئن نیستم که چگونه می توانم نتایج Notebook را با استفاده از آن روش به .Net برگردانم. من تا حد زیادی از هر راهنمایی قدردانی می کنم، با تشکر!
|
یک نوت بوک Mathematica را با استفاده از کد Net بارگیری کنید
|
15950
|
ما توانایی وارد کردن و تجزیه و تحلیل اسناد ASCII را می خواهیم که به صورت دستی با برجسته کردن و تغییر رنگ فونت بخش های مختلف تقسیم بندی شده اند، به عنوان مثال:  خط اصلی شکسته می شود، فاصله و سایر قالب بندی ها باید پس از وارد کردن حفظ شوند، و علاوه بر این، باید برجسته یا رنگ فونت استخراج شود. برای شناسایی یک قالب مناسب، از MS Word برای برجسته کردن استفاده میکنیم، زیرا میتوانیم آن را به صورت rtf.، htm. و xml. ذخیره کنیم. واضح است که وارد کردن متن ساده حاوی اطلاعات برجسته نخواهد بود، بنابراین به فرمتهای ساختاریافته ادامه دهید: تا کنون با RTF MMA9 شانس زیادی نداشتهایم: Import[NotebookDirectory[] <> /example-highlighting-word.rtf، RTF] میدهد. : Notebook[{Cell[ TextData[{من اطلاعاتی پیدا کردم، در مورد این نوع اکریلیک.. به آن یک نوع عجیب و غریب \ اکریلیک که هنگام برش یک لبه رنگی نشان میدهد. در انواع رنگهای مختلف موجود است، اما یک کالای موجود در San Diego Plastics نیست و \ بسیار گران است.، ، همچنین، هزینه ، یک ورق 4 x 4 اکریلیک 1/2 برای تخفیف من 150 دلار است. ، آیا اندازههای دقیق دو قطعه \ را فهمیدید.، ، StyleBox[من چند قطعه آزمایشی را اجرا کردم و آنها جا افتادند. ، FontColor -> RGBColor[1., 0.4، 0.]]، StyleBox[ فکر میکنم باید چند پیچ و مهره جدید برای قطعات بزرگتر بخریم زیرا سرهای a، FontColor -> RGBColor[1., 0.4 ، 0.]]، StyleBox[re to، FontColor -> RGBColor[1., 0.4، . که در نهایت نقطه پیوست ضعیف تری ایجاد می کند.، FontColor -> RGBColor[1., 0.4، 0.]]، StyleBox[ ، FontSize -> 12، FontColor -> RGBColor[1., 0.4، 0.] ]}]، Input، CharacterEncoding -> MacintoshRoman]}، WindowSize -> {740, 867}, WindowMargins -> {{910, Automatic}, {Automatic, 239}}, FrontEndVersion -> 9.0 for Mac OS X x86 (32-bit, 64-bit Kernel) (20 نوامبر 2012) , StyleDefinitions -> Default.nb] به وضوح ساختار نوت بوک تولید شده _doesn't match_ بخش های هایلایت اصلی در مرحله بعد ما XML را ذخیره و سپس وارد کردیم: Import[NotebookDirectory[] <> /example-highlighting-word.xml، XML] و خروجی را کپی نمی کند، اما طولانی است. جملات فردی را تجزیه می کند و طرح واره داده ها باینری است، بنابراین نوشتن قوانین الگو برای استخراج محتوا و نکات برجسته، در نهایت، ذخیره و وارد کردن HTML دشوار است همانطور که Text امیدوارکننده به نظر می رسد: Import[NotebookDirectory[] <> /example-highlighting-word.htm، Text] حجم خروجی کمتر از XML است (اگرچه هنوز طولانی است)، اما هنوز HTML مخصوص Word وجود دارد. برچسب هایی که باید با آنها برخورد کرد، به عنوان مثال: <p class=MsoNormal \ style='mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none; text-autospace:none'><span style='font-size:16.0pt;font-family:Times \ New Roman; background:red;mso-highlight:red'>من اطلاعاتی در مورد این نوع \ اکریلیک پیدا کردم<span class=GramE>..</span> به آن یک نوع اکریلیک عجیب و غریب می گویند که هنگام برش لبه های رنگی را نشان می دهد. در انواع رنگ های مختلف موجود است اما \ یک کالای موجود در San Diego Plastics نیست و بسیار گران است.</span><span style='font-size:16.0pt;font-family:Times New \ Roman'>< o:p></o:p></span></p> سوال - علاوه بر این آیا RTF خراب است؟ - آیا اسنادی برای کنترل و مطابقت الگوی تگ های HTML تولید شده توسط MS مانند , و کشف تغییرات احتمالی در برچسب ها وجود دارد. برای مثال، ما میخواهیم تعداد خطوط جدید جداکننده پاراگرافها (و همچنین تورفتگیها) را بازیابی کنیم، اما با برچسبهای ترکیبی مانند زیر روبرو هستیم که به نظر میرسد یک خط جدید را در سند اصلی نشان میدهد: <p class=MsoNormal \ style='mso-pagination:none;mso-layout-grid-align:none; text-autospace:none'><span style='font-size:16.0pt;font-family:Times \ New Roman'> <o:p></o:p></span></ p> آیا راه بهتری برای انجام آن وجود دارد - به عنوان مثال، فرمت های دیگر یا گزینه های وارد کردن؟ (نیازی به استفاده از MS Word نیست، شاید ویرایشگرهای متن غنی دیگر برای RTF مناسب مساعدتر باشند؟)
|
وارد کردن متن فرمت شده و برجسته شده از: HTML در مقابل RTF در مقابل XML
|
42940
|
هنگامی که من از «LinearSolve» برای حل یک سیستم بزرگ از معادلات خطی استفاده می کنم که در آن سمت چپ یک ماتریس و سمت راست یک بردار است، فرآیند زمان بسیار زیادی طول می کشد و در نهایت پیامی ظاهر می شود که به من می گوید به اندازه کافی وجود ندارد. حافظه آیا کسی می تواند به من کمک کند تا این مشکل را برطرف کنم؟ coords = Flatten[جدول[{j, i} , {i, {0, 2, 4, 6}}, {j, {0, 2, 4, 6}}], 1]; ElementNodes = {{1، 2}، {2، 3}، {3، 4}، {1، 5}، {1، 6}، {2، 5}، {2، 6}، {2، 7} ، {3، 6}، {3، 7}، {3، 8}، {4، 7}، {4، 8}، {5، 6}، {6، 7}، {7، 8}، {5، 9}، {5، 10}، {6، 9}، {6، 10}، {6، 11}، {7، 10}، {7، 11}، {7، 12} ، {8، 11}، {8، 12}، {9، 10}، {10، 11}، {11، 12}، {9، 13}، {9، 14}، {10، 13}، {10، 14}، {10، 15}، {11، 14}، {11، 15}، {11، 16}، {12، 15}، {12 ، 16}، {13، 14}، {14، 15}، {15، 16}}؛ NumOfElements = 42 ; NumOfNodes = 16 ; Eevalue = 69; Ee = جدول[10^4, {NumOfElements}]; P = 100 ; DOF = 2 * NumOfNodes. ebcDof = {1, 2, 25, 26} ; ebcDofValues = {0, 0, 0, 0} ; nbcDof = {8} ; nbcDofValues = {-P} ; ElemetsArea = {1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1، 1 , 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1, 1، 1، 1، 1، 1، 1}؛ ElementsModulusE = {69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، ، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69، 69}; KPlaneTruss[coords_، ElementNodes_، NumOfNodes_، NumOfElements_، ElemetsArea_، ElementsModulusE_، ebcDof_، ebcDofValues_، nbcDof_، nbcDofValues_، nbcDof_، nbcDofValues_،، [=KDofValues_، KP: lm , x1 , y1 , x2 , y2 , L , ls, ms, Llist , lslist , mslist, Kf, Rf , Freedof , FreeValues, T, ds1, ds2, , detKf}, dof = 2*NumOfNodes ; K = جدول [ 0 , {dof} , {dof}] ; R = جدول [ 0 , {dof}] ; d = جدول [ 0 , {dof}] ; R[[nbcDof]] += nbcDofValues; Llist = lslist = mslist = جدول[ 0 , {NumOfElements}]; آیا [ lm = {(2*ElementNodes [[i, 1]] ) - 1 , 2 ElementNodes [[i, 1]] , ( 2 ElementNodes [[i, 2]] ) - 1 , 2 ElementNodes [[i, 2]]} ; {{x1 , y1} , { x2 , y2}} = coords[[ElementNodes [[i]]]]; L = Sqrt[(x2 - x1)^2 + (y2 - y1)^2]; ls = (x2 - x1)/L ; ms = (y2 - y1)/L ; k = ElemetsArea[[i]]* ElementsModulusE[[i]]/ L*{{ls^2، ls ms، -ls^2، -ls ms}، {ls ms، ms^2، -ls ms، - ms^2}، {-ls^2، -ls ms، ls^2، ls ms}، {-ls ms، -ms^2، ls ms , ms^2}} ; K[[lm، lm]] += k ; Llist[[i]] += L ; lslist[[i]] += ls ; mslist[[i]] += ms , {i, 1, NumOfElements}]; Freedof = مکمل [ Range[dof] , ebcDof] ; Rf = R[[Freedof]] - K[[Freedof، ebcDof]].ebcDofValues ; Kf = K[[Freedof، Freedof]] ; detKf = Det[Kf]; If[detKf == 0 , d = Table[Ind, { dof}] , (*FreeValues = LinearSolve [ Kf,Rf] ;*) d[[Freedof]] += FreeValues ; d[[ebcDof]] += ebcDofValues ; ]؛ {Kf, Rf}] در اینجا من تابعی را که ایجاد کردهام برای بدست آوردن ماتریس L.H.S و بردار R.H.S {matrix, R} = KPlaneTruss[coords, ElementNodes, NumOfNodes, NumOfElements, ElemetsArea , ElementsModulusofV,b,ebcD nbcDofValues ]
| |
51138
|
من این انتگرال نشان داده شده در زیر برابر با 1 است، و من باید a را در ریاضیات پیدا کنم، اما مطمئن نیستم چگونه. انتگرال (از 0 تا a) sqrt((-50.8938 sin(8.4823 t))^2+(4-11.3097 sin(11.3097 t))^2) dt = 1 پیشنهادی دارید؟
|
یافتن مرزهای انتگرال
|
11017
|
من مجموعه ای از داده ها را دارم که می خواهم آنها را به 3 گروه a:set 1 b: set 2 c: background تقسیم کنم. من از تابع FindClusters[] استفاده می کنم اما همانطور که می بینید (پس از ارزیابی دستورات) نتیجه آن چیزی نیست که من به دنبال آن هستم. کسی میتونه کمک کنه؟ data1 = RandomReal[{-0.1، 0.1}، {10^2، 2}]; data2 = RandomReal[{-1, 1}, {2*10^2, 2}]; data3 = RandomReal[{-0.3، -0.2}، {2*10^2، 2}]; data5 = Join[data1, data2, data3]; ListPlot[FindClusters[data5, 3]] 
|
خوشه بندی داده ها
|
35481
|
فرض کنید یک تابع گسسته مثلث[n/5] دارید. چگونه آن را در mathetica ترسیم می کنید؟
|
آیا راهی برای رسم توابع گسسته در ریاضیات وجود دارد؟
|
1006
|
انتگرال کامل بیضوی نوع دوم، «EllipticE»، به صورت ادغام[Sqrt[1-m Sin[t]^2],{t,0,z}] مطابق نسخه 8 اسناد، اولین سند تعریف شده است. قرار است مشکلات احتمالی Integrate[Sqrt[1-m Sin[t]^2],{t,0,z}] را به عنوان ارزیابی کند اگر[(m Sin[z]^2 \[NotElement] Reals || Re[m Sin[z]^2] <= 1) && (Csc[z]^2/m \[NotElement] Reals || Re[ Csc[z]^2/m] <= 0 || Re[Csc[z]^2/m] >= 1) && 2 + m Cos[2 z] != m, EllipticE[z، m]، ادغام[Sqrt[1 - m Sin[t]^2]، {t، 0، z}، فرضیات -> 2 + m Cos[2 z] == m || (((2 - m + m Cos[2 z]) Csc[z]^2)/m \[Element] Reals && -2 < Re[((2 - m + m Cos[2 z]) Csc[z ]^2)/m] < 0) || (Re[m Sin[z]^2] > 1 && m Sin[z]^2 \[Element] Reals)]] در حالی که من به سادگی EllipticE[z,m] میگیرم آیا این یک اشکال در اسناد است؟
|
مشکل در اسناد EllipticE
|
43226
|
در Mathematica بسیار ساده است که لیستی از لیست ها را به ماتریس تبدیل کنید: تنها کاری که باید انجام دهید این است که تابع '//MatrixForm' را روی آن و voila اعمال کنید. اما آیا می توان برعکس آن را انجام داد؟ من یک ماتریس دارم که میخواهم آن را به لیستی از لیستها برگردانم تا بتوانم عناصر آن را راحتتر دستکاری کنم. آیا این امکان پذیر است؟ آیا تابع ListForm وجود دارد که همه MatrixForm را از عنصر مورد نظر حذف کند؟ به عنوان مثال، در اینجا FullForm برای یکی از عناصر من است: MatrixForm[List[List[63],List[4,62]]] آیا تابعی وجود دارد که این را به عنوان ورودی دریافت کند و به سادگی List را برگرداند. [فهرست[63]،لیست[4،62]]`؟ متشکرم
|
چگونه می توان یک ماتریس را دوباره به لیستی از لیست ها تبدیل کرد؟
|
11480
|
من سعی می کنم طیف مرئی را با استفاده از تابع داخلی ColorData[VisibleSpectrum] تجسم کنم که رنگ ها بر اساس طول موج نور در نانومتر هستند. اما من نتایج اشتباهی برای رنگ های خالص شناخته شده دریافت می کنم. برای مثال رنگ زرد دارای طول موج 570-590 نانومتر است اما «ColorData[VisibleSpectrum][580] سبز را برمیگرداند:  آیا اینطور است یک اشکال؟ چگونه طیف مرئی را در _Mathematica_ به درستی تجسم کنیم؟
|
ColorData [VisibleSpectrum] اشتباه است؟
|
47918
|
این طرح ساده ساده را در نظر بگیرید: StreamPlot[{-y/10, x/10}, {x, -1, 1}, {y, -1, 1}, StreamColorFunction -> Function[{x, y, u, v }, Hue[v]]]  آرگومان های تابع رنگ برای قرار گرفتن بین 0 و 1 تغییر مقیاس داده می شود، بنابراین رنگ ها همانطور که انتظار می رود کل طیف را در بر می گیرند. اما اکنون میخواهم مقیاسبندی تابع رنگ را خاموش کنم و با مقادیر فیلد برداری اصلی کار کنم. آنها بین 1/10- و 1/10 قرار دارند، بنابراین من باید فقط رنگهایی بین بنفش و نارنجی داشته باشم: StreamPlot[{-y/10، x/10}، {x، -1، 1}، {y، -1 , 1}, StreamColorFunction -> Function[{x, y, u, v}, Hue[v]], StreamColorFunctionScaling -> نادرست]  _متاسفم دیو. می ترسم نتوانم این کار را بکنم._ آیا این یک اشکال است؟ چگونه دور آن کار کنم؟
|
چرا StreamColorFunctionScaling از خاموش شدن خودداری می کند؟
|
27101
|
من یک سوال در مورد یافتن رگرسیون خطی وزن دار با خطاهای x و y دارم. من پاسخ ارائه شده توسط 0x4A4D را در تخمین خطا در شیب رگرسیون خطی دادهها با عدم قطعیت مرتبط پیدا کردم، اما نمیدانستم چگونه آن را در زیر پست خود پست کنم، بنابراین آن را اینجا قرار میدهم. اگر مشکلی در این مورد وجود دارد پیشاپیش عذرخواهی می کنم. اگر از کد زیر ارائه شده توسط 0x4A4D استفاده کنم: ortlinfit[data_?MatrixQ, errs_?MatrixQ] := ماژول[{n = طول[داده]، c، ct، dk، dm، k، m، p، s، st، ul، vl، w، wt، xm، ym}، (* بله، می دانم که می توانستم از FindFit[] برای این... *) {ct, st, k} = Flatten[MapAt[Normalize[{1, #}] &, NArgMin[Norm[Function[{x, y}, y - \[FormalM] x - \[ FormalK]] @@@ داده]، {\[FormalM]، \[FormalK]}]، 1]]؛ (* یافتن ضرایب رگرسیون متعامد *) {c, s, p} = FindArgMin[{ Total[(data.{-\[FormalS], \[FormalC]} - \[FormalP])^2/((errs^2 ).{\[FormalS]^2، \[FormalC]^2})]، \[FormalC]^2 + \[FormalS]^2 == 1}، {{\[FormalC]، ct}، {\[FormalS]، st}، {\[FormalP]، k/ct}}]; (* شیب و قطع *) {m, k} = {s, p}/c; wt = 1/errs^2; w = (Times @@@ wt)/(wt.{1, m^2}); {xm, ym} = w.data/Total[w]; ul = داده[[همه، 1]] - xm; vl = داده[[همه، 2]] - ym; (* عدم قطعیت در شیب و قطع *) dm = w.(m ul - vl)^2/w.ul^2/(n - 2); dk = dm (w.data[[All, 1]]^2/Total[w]); {Function[\[FormalX], Evaluate[{m, k}.{\[FormalX], 1}]], Sqrt[{dm, dk}]}] /; Dimensions[data] === Dimensions[errs] {lin, {sm, sk}} = ortlinfit[data, errs] Show[ Graphics[{AbsolutePointSize[4], Point[data], MapThread[Circle, {data, ers] }]}، قاب -> درست]، طرح[{lin[x]، lin[x] - sm x - sk, lin[x] + sm x + sk}, {x, -1, 9}, PlotStyle -> {Directive[Thick, Red], Directive[Dashed, Grey], Directive[Dashed, Grey]}] در برخی از داده ها مشکل وجود دارد. من داده هایم را به این صورت دریافت می کنم: {x, xerr, y, yerr} info={{327, 10, 29, 2}, {153, 4, 56, 2}, {88, 3, 90, 2}} و آن را تغییر دهید تا با کد 0x4A4D برای مشکل من کار کند به داده = {x, 1/y} و errs = {xerr, yerr/y^2} (خطاهای مطلقی که میخواهم نمودار od را رسم کنم) با کد زیر ورودی: داده = {#[[1]]، 1/#[[3]]} و /@ خطاهای اطلاعات = {#[[2]]، # [[4]]/#[[3]]^2} و /@ خروجی اطلاعات: داده = {{327، 1/29}، {153، 1/56}، {88، 1/90}} خطاها = {{10, 2/841}, {4, 1/1568}, {3, 1/4050}} اگر از این داده ها استفاده کنم و خطا داشته باشد کاملاً کار می کند (یا حداقل اینطور به نظر می رسد اولین نگاه). نتیجه این است:  اما به خاطر گزارش من باید y و yerr را با 10^( -5) فاکتور، بنابراین من با نکات زیر کار می کنم: ورودی: info[[All,3]]*=10^(-5); اطلاعات[[All,4]]*=10^(-5); داده = {#[[1]]، 1/#[[3]]} & /@ info; خطاها = {#[[2]]، #[[4]]/#[[3]]^2} & /@ info; خروجی: داده = {{327، 100000/29}، {153، 12500/7}، {88، 10000/9}}؛ خطاها = {{10، 200000/841}، {4، 3125/49}، {3، 2000/81}}؛ و حالا الگوریتم او دیگر آنطور که باید کار نمی کند زیرا نتیجه این است:  آیا کسی احتمالاً می داند چرا؟
|
رگرسیون خطی با خطاهای x و y
|
58893
|
من در Mathematica تازه کار هستم و سعی می کنم جواب های این معادله را که شامل توابع بسل است بیابم $$\eta \frac{ J_{n+1}(\eta a)}{J_n(\eta a)}+\ chi \frac{ I_{n+1}(\chi a)}{I_n(\chi a)}=0$$ کجا، $$ \eta =\sqrt{\frac{\beta ^2 \left(\sqrt{\frac{4 \alpha ^2 \omega ^2}{\beta ^2}+1}-1\right)}{2 \alpha ^2}} \,\,\,,\ ,\,\,\,\,\chi =\sqrt{\frac{\beta ^2 \left(\sqrt{\frac{4 \alpha ^2 \omega ^2}{\beta ^2}+1}+1\right)}{2 \alpha ^2}}$$ and $$ \alpha =\sqrt{\frac{h^2 M}{12 \left(1-\nu ^2 \right) \rho }} \,\,,\,\,\, \beta =\sqrt{\frac{M T}{\left(1-\nu ^2\right) \rho }}$$ بنابراین در را در پایان، معادله من تابعی از n (که یک عدد صحیح است)، $\omega$، h و T است. من باید مقادیر $\omega$ یا فرکانس های ویژه ای را که معادله برای آنها برآورده شده است، پیدا کنم. بر اساس این پست، در تلاش برای حل یک معادله ماورایی شامل توابع بیسل، موارد زیر را امتحان کردم: f[n_, ω_, h_,T_] := η*BesselJ[n+1,η*a]/BesselJ[n,η* a] + χ*BesselI[n+1، χ*a]/BesselI[n،χ*a] و دستکاری[Plot[f[n_, ω_, h_, T_], {ω, 0, 10}, PlotRange -> {-1000, 1000}], {n, 0, 5, 1}, {h, 0.1, 1 }, {T, -1, 1}] اما نمودار چیزی را نشان نمی دهد. (من a=1 تنظیم کردم) از کمک شما متشکرم!
|
حل معادله ای را که شامل توابع بسل است بیابید
|
55687
|
اگر بخواهم رشته ای را به محتویات متغیری همنام با محتوای آن رشته درون یک تابع تبدیل کنم، از چه دستوری استفاده کنم. به نظر نمی رسد ToExpression[] این کار را انجام دهد. func[var_String]:=ماژول[{var1,var2},var1=some words;var2=other words;ToExpression[var]] func[var1] var1 من میخواهم نتیجه در این مثال باشد چند کلمه.
|
چگونه می توان از یک رشته به محتویات متغیری با همان نام رفت؟
|
32285
|
چگونه می توانم تابعی بنویسم که دارای دو پارامتر است و باید ترکیبی از بیت های محدوده دلخواه را ایجاد کند، به عنوان مثال: تابع[n، k]`، با n محدوده، k تعداد ارقام 1. اگر «n = 4» و «k = 2» را تعریف کنم، تابع باید مجموعه زیر را برگرداند (به هر ترتیب): function[4, 2] > > {1100, 1010, 1001، 0110، 0011، 0101} >
|
چگونه می توانم جایگشت رشته های بیت را با تکرار ایجاد کنم؟
|
34827
|
فرض کنید ما یک لیست اعداد a داریم: n = 1000000; a = تصادفی واقعی[{0، 1}، {n}]; ما میخواهیم یک لیست «c» با همان ابعاد «a» تولید کنیم و رابطه بین عناصر «a» و «c» این است: > $c[[i]] == 2 a[[i]] +3$ فکر میکنم هیچ شکی وجود نخواهد داشت که بهترین راه برای به دست آوردن این «c» این است: c = 2 a + 3 با این حال، اگر «c» یک فهرست «تکهای» باشد، یعنی عناصر در بخشهای مختلف «c» چه میشود. توسط فرمول های مختلف تولید می شوند؟ به عنوان مثال، «n/2» از عناصر درست در وسط «c»، «0.» هستند، در حالی که بقیه همچنان از فرمول بالا پیروی می کنند. مستقیم ترین راهی که می توانم به آن فکر کنم این است: c1 = جدول[If[n/4 + 1 <= i <= 3 n/4, 0., 2 a[[i]] + 3 ], {i, n} ]؛ // AbsoluteTiming > {7.7380000, Null} ساده است، اما بسیار کند است. در حالی که این 2 رویکرد سریع هستند: (c2 = 2 a + 3 ; c2[[n/4 + 1 ;; 3 n/4]] = ConstantArray[0., {n/2}];) // AbsoluteTiming (c3 = ConstantArray[0., {n}]; 3 ; 3 n/4 + 1 ;; 0.0580000، تهی} اما آنها خیلی کثیف هستند... و وقتی بعد لیست بیشتر شود اوضاع بدتر می شود: n=100; b = تصادفی واقعی[{0، 1}، {n، n، n}] d1 = جدول[ If[n/4 + 1 <= i <= 3 n/4 && n/4 + 1 <= j <= 3 n/4 && n/4 + 1 <= k <= 3 n/4، 0.، 2 b[[i، j، k]] + 3 ]، {i، n}، {j، n}، {k، n}]; // AbsoluteTiming (d3 = ConstantArray[0., {n, n, n}]; d3[[1 ;; n/4]] = 2 b[[1;; n/4]] + 3; d3[[ 3 n/4 + 1 ;; d3[[n/4 + 1 ;; 3 n/4, 1 ;;; d3[[n/4 + 1 ;; 3 n/4 + 1 ;; 3 n/4, 3 n/4 + 1 ;; ;; n/4] = 2 b[[n/4 + 1 ;; 1 ;; n/4] + 3 n/4 + 1; = 2 b[[n/4 + 1 ;; 3 n/4, n/4 + 1 ;; ;; -1]] + 3;); // AbsoluteTiming > {12.8440000, Null} > > {0.0930000, Null} و یک کابوس زمانی که منطقه نامنظم است: f1 = Table[If[i^2 + j^2 + k^2 <= n^2, 0. , 2 b[[i, j, k]] + 3 ], {i, n}, {j, n}، {k، n}]؛ // AbsoluteTiming > {7.4530000، Null} یک «f3» سریع با روش نشان داده شده در «c3» و «d3» البته ممکن است، اما من میخواهم اکنون از آن صرف نظر کنم. بنابراین سوال من این است که همانطور که عنوان گفته شد، آیا رویکردی وجود دارد که هم به عنوان «c1» زیبا باشد و هم به عنوان «c3» سریع باشد؟ یا حداقل نه به اندازه «c1» و نه به اندازه «c3» کثیف؟ یا، من نمی توانم کیکم را بخورم و آن را هم بخورم؟ * * * خب، صادقانه بگویم، میدانستم که «کامپایل» به همراه «ماژول» میتواند تا حدودی کمک کند (از کمک @chyaong متشکرم!): c11 = Compile[{}، Module[{a = a, n = n}، جدول[If[n/4 + 1 <= i <= 3 n/4، 0.، 2 a[[i]] + 3]، {i، n}]]][]; // AbsoluteTiming > {0.3590000, Null} اما من همچنان منتظر راه حل بهتری هستم: شاید کمی طمع؟ * * * مایلم به این نکته اشاره کنم که اگرچه برای سادگی، $f(a)$ و $0$ را برای ایجاد لیست در مثال بالا انتخاب کردم، این سوال کلی تر است، لیست تولید شده ممکن است توسط $f(a)$ و $g(a)$، یا حتی توسط $f(a1,a2)$ و $g(a1,a2)$ تشکیل شده است. با این وجود، من از پاسخ هایی که بر موارد خاص تمرکز دارند، قدردانی می کنم، زیرا موارد $f(a)$ و $0$ ساده اما رایج هستند. من برچسب تفاوت معادلات را اضافه کردم زیرا این سوال هنگام کاوش روش تفاضل محدود (FDM) ایجاد می شود. من معتقدم که هنگام برنامه نویسی FDM این یک مسئله اجتناب ناپذیر است. در اینجا دو پست وجود دارد که می توان آنها را با نتیجه این بحث بهینه کرد یا به آنها پاسخ داد: چگونه سریع یک PDE غیرخطی را گسسته کنیم؟ چگونه یک PDE را با یک شرط مرزی عجیب حل کنم؟
|
آیا می توانم یک لیست تکه ای از یک لیست به روشی سریع و زیبا ایجاد کنم؟
|
23342
|
من یک نوت بوک قدیمی Mathematica با خروجی ساختار نمودار $G$ دارم که می خواهم آن را بازیابی کنم. با این حال، روال ایجاد نمودار تصادفی است، بنابراین من نمی توانم به سادگی کد را دوباره اجرا کنم. آیا می توانم رئوس و لبه های یک نمودار را از خروجی آن در یک نوت بوک قدیمی پس از راه اندازی مجدد هسته بازیابی کنم؟ * * * به طور خاص، بگوییم من دستور را اجرا میکنم: G = RandomGraph[{50, 600}] که خروجی گرافیکی تولید میکند که به وضوح نمیتوان با چشم بازسازی کرد. سپس از کرنل خارج شدم. آیا می توانم راس و یال های $G$ را با استفاده از گرافیک خروجی بازیابی کنم؟
|
چگونه می توانم یک نمودار را از یک خروجی گرافیکی در یک نوت بوک پس از تنظیم مجدد هسته بازیابی کنم؟
|
43486
|
من سعی می کنم لیستی از معادلات همزمان ایجاد کنم که مراحل را نشان می دهد، جایی که فقط باید a، b و شماره سوال را تغییر دهم، و شاید چند چیز جزئی در مورد q (که q ضریب فاکتور گرفته شده است، و a & b عبارتند از عوامل عدد صحیح). من در حال حاضر استفاده می کنم: a = -2; b = 1; q = 2 (a + x) (b + x); q1 = Expand[q]; sol = x /. حل [q1 == 0، x]; TraditionalForm[Grid[{{Grid[{{2. (1) , y, = , If[ضریب[q1, x, 2] == 1, , ضریب[q1, x, 2]] ، x، اگر [ضریب[q1، x، 1] > 0، +، ]، ضریب[q1، x، 1]}، { (2) ، x y، = ،، -ضریب[q1، x، 0]، ، ، ، ، }}]}، {شبکه[{{ ، q1، = 0 }}]}، {Grid[{{ ، Factor[q1]، = 0}}]}، {Grid[{{{x,y} جفت: ، {sol[[1]]، ضریب[q1، x، 2]*sol[[1]] + ضریب[q1، x، 1]}، ،، {sol[[2]]، ضریب[q1، x، 2]*sol[[2]] + ضریب[q1، x، 1]}، ، ، ، }}]}}]] که حداقل بگوییم کمی آشفته است، اما خروجی ها:  خیلی دور از اثر دلخواه: $2.\quad\ \\ (1)\quad \quad y =2x-2\\ \qquad \\ (2)\quad \quad xy=4\\ \qquad \qquad\ \quad \\ 2x^2-2x-4=0\\ \qquad \qquad \quad \\ 2(x-2)(x+1)=0\\ \{x,y\}\text{ جفت: }\{- 1,-4\},\{2,2\}$ اگرچه احتمالاً باید از جدولی در $\LaTeX$ خود استفاده می کردم! من مطمئن هستم که راه بهتر و کارآمدتری برای انجام این کار وجود دارد. چیزهایی که میخواهم بهبود ببخشم: فاصله بهتر، شمارهگذاری خودکار، عوامل اعداد صحیح (یا کسری) که بهطور تصادفی انتخاب شدهاند، تغییرات علامت «x» تصادفی، و غیره. خط بالا با q = RandomChoice[پیوستن به[محدوده[-5، -1]، محدوده[1، 5]]] (RandomChoice[Join[Range [-10, -1], Range[1, 10]]] + x) RandomChoice[Join[Range[-10, -1], Range[1, 10]]] + x); q1 = Expand[q]; sol = x /. حل [q1 == 0، x]; eqn = {y == ضریب[q1, x, 2] x - ضریب[q1, x, 1], x y == -ضریب[q1, x, 0]}; که با استفاده از اعداد تصادفی سوال ایجاد میکند، اما سعی کردهایم این را در جدولی با تعداد سوال n قرار دهیم و فقط n بار سوال را خروجی میدهد:/ فکر میکنم فعلاً باید کپی و جایگذاری انجام شود...
|
ایجاد لیستی از سوالات (معادلات همزمان)
|
57330
|
من یک لیست بزرگ از قوانین تبدیل دارم که می خواهم ساده کنم. من متوجه میشوم که Experimental`OptimizeExpression وقتی جوابها را به من میدهد، کار میکند. **سوال من این است: **من فقط زمانی می توانم این کار را انجام دهم که فهرست قوانین خود را به لیستی از تکالیف تبدیل کنم - که بدیهی است که می خواهم از انجام آن اجتناب کنم** - با استفاده از list1/.Rule->Set * *چگونه می توانم از انجام تکالیف اجتناب کنم و همچنان از Experimental`OptimizeExpression استفاده کنم؟** # لطفاً توجه داشته باشید: **من راه حلی دارم که به من نتیجه می دهد، می خواهم از عوارض جانبی آن جلوگیری کنم تکالیف در حالی که راه حل های جایگزین مورد قدردانی قرار می گیرند، مشکل واقعی من اثر جانبی است که ارزش هایی را به نمادها در مجموعه قوانین اختصاص می دهد!** از ناتوانی خود در بیان این موضوع پوزش می خواهم. برای مثال list1 = {a -> b + c, d -> b + c}; list2 = {b -> 1, c -> 1}; Experimental`OptimizeExpression[{list1 /. Rule -> Set, list2 /. قانون -> تنظیم}]؛ %[[1, 2]] (* Out= {{2, 2}, {1, 1}} *) این در واقع فهرست قوانین تبدیل من را ساده میکند، با این حال این انتساب دارای اشکالاتی است زیرا قوانین من اکنون در حال ارزیابی هستند. که به وضوح نمی خواهم. من برای هر قانون تبدیل فردی OwnValues ایجاد می کنم و به طور موثر قوانین تبدیل را غیرفعال می کنم. list1 list2 (* Out= {2 -> 2, 2 -> 2} *) (* Out= {1 -> 1, 1 -> 1} *) لطفاً توجه داشته باشید که نتیجه مطلوب باید باشد (* Out= {a - > b + c, d -> b + c} *) (* Out= {b -> 1, c -> 1}; *) من می توانم تکالیف را پاک کنم و سپس همه خوب کار می کنند، اما باید راه حل ظریف تری وجود داشته باشد. پاک کردن [a, b, c, d] list1 list2 (* Out= {a -> b + c, d -> b + c} *) (* Out= {b -> 1, c -> 1} *) **اکنون لطفاً چندین راه حل جایگزین برای مثال فوق ارائه شده است و من خودم نیز تلاش زیادی کرده ام، اما نمی توانم هیچ یک از آنها را با مجموعه کامل لیست ها که پیچیده تر است کار کنم** (و وارد شده از برنامه دیگری بنابراین آن را کمی آشفته به نظر می رسد): > lists= {v[4] -> v[22]، v[6] -> v[16]، v[15] -> v[17]، v[31] -> v [22]*v[39]، > v[32] -> v[75]، v[33] -> v[22]، v[35] -> v[21]، v[41] -> v[22] + v[26] - > v[63]، v[45] -> v[23]، v[51] -> v[22]، v[2] -> 0.25، v[3] -> 14، v[17] -> > 100000000، v[20] -> 5، v[22] -> 2000000000000، v[23] -> 1، v[18] -> > 400000000000، v[19] -> 200000000000، v[24] -> 0.5، v[27] -> 0.7، v[29] -> > -1 ، v[34] -> 0.03، v[36] -> 0.05، v[37] -> 333، v[38] -> 222، v[39] -> 0.3، > v[46] -> 0.01، v[47] -> 1000، v[52] -> 0.0175، v [53] -> 0، v[54] -> 0، v[55] > -> 0، v[56] -> 0، v[57] -> 0، v[58] -> 0، v[59] -> 0، v[60] -> 1، v[61] -> > 0، v[64] -> 3 , v[65] -> 0.4، v[67] -> 0.0625، v[66] -> 0.4، v[68] -> 0.25، > v[69] -> 0.25، v[71] -> 2.5، v[73] -> 0.5، v[70] -> 2.5، v[72] -> 4، v[74] > -> 0.0625، v [1] -> v[6]/v[3] + v[7] + v[14] + v[25] + (-v[6] + v[11])/v[64]، > v[7] -> v[5]*v[41]، v[8] -> v[18]*v[43]*v[55]، v [9] -> v[19]*v[43]*v[56]، > v[10] -> v[26] + (1 - v[24])*v[44] + v[24]*v[51] - v[63]، v[11] -> > (v[2]*v[33])/(v[3]^(-1) + v[30]) , v[12] -> ((1 - v[2])*v[51])/v[50], v[13] > -> v[33] _v[39]، v[14] -> (v[13] - v[31])/v[66]، v[25] -> v[8] + v[18]، > v[26] -> v[9] + v[19]، v[28] -> v[36]، v[30] -> > v[34]/((v[4]/v[22])^(v[27]/v[29])_ > ((v[22]*v[45])/(v[20]*v[35]))^v[29]^(-1))، v[40] -> (v[18] + v [19])/v[22]، > v[42] -> -(v[6]/v[3]) + (1 - v[24])*v[44] + v[24]*v [51]، v[43] -> v[32] - > v[36] + ((-v[12] + v[15])*v[59])/(v[15] _v[65])، v[ 44] -> (v[6]/v[16])^v[2]_ > (v[15]/v[17])^(1 - v[2])*v[22]، v[ 48] -> (v[12] - v[15])/(v[15]*v[65])، > v[49] -> -(v[6]/v[3]) - v[7] - v [25] + (1 - v[24])*v[44] + v[24] _v[51] - > (-v[6] + v[11])/v[64]، v[62] -> v[21]_ (1 + v[43] _v[58])، v[63] -> (v[18] + > v[19])_ (1 - v[60]) + v[40] *((1 - v[24])*v[44] + v[24]*v[51]) _v[60]، v[75] > -> ((-v[15] + v[17]/(1 - v[36]))_ (1 - v[36]))/v[17]، v[5] -> (-(v[6]/v[3]) > + v[41])/v[41]، v[16] -> (v[2]*v[22])/(v[3]^(-1) + v[34])، v[21 ] -> > (v[22]*v[23])/v[20], v[50] -> ((1 - v[2])*v[22])/v[17]} پیشنهاد دانیل لیختبلائو این بود: polys = لیست ها /. قانون -> تفریق. vars = Cases[lists, _Symbol, Infinity] // Union; gb = GroebnerBasis[polys, vars]; reds = PolynomialReduce[vars, gb, vars][[All, 2]]; Thread[vars->reds] > (* Out = {v[1] -> 0., v[2] -> 0., v[3] -> 0., v[4] -> 0., v [5] -> 0.، v[6] > -> 0.، v[7] -> 0.، v[8] -> 0.، v[9] -> 0.، v[10] - > 0.، v[11] -> 0.، v[12] > -> 0.، v[13] -> 0.، v[14] -> 0.، v[15] -> 0.، v [16] -> 0.، v[17] -> 0.، > v[18] -> 0.، v[19] -> 0.، v[20] -> 0.، v[21] -> 0.، v[22] -> 0.، v[23] -> > 0.، v[24] -> 0.، v[25] -> 0.، v[26] -> 0.، v[27] -> 0.، v[28] -> 0.، v[29] > -> 0.، v[30] -> 0.، v[31] -> 0.، v[32] -> 0.، v[33] -> 0.، v[34] -> 0.، > v[35] -> 0.، v[36] -> 0. ، v[37] -> 0.، v[38] -> 0.، v[39] -> 0.، v[40] -> > 0.، v[41] -> 0.، v[42] -> 0.، v[43] -> 0.، v[44] -> 0.، v[45] -> 0.، v[46] > -> 0.، v[47] -> 0.، v[48] -> 0.، v[49] -> 0.، v[50] -> 0.، v[51] -> 0.، > v[52] -> 0.، v[53] -> 0.، v[54] -> 0.، v[55] -> 0.، v[56] -> 0.، v[57] -> > 0. ، v[58] -> 0.، v[59
|
هنگام درج قوانین تبدیل در Experimental`OptimizeExpression از ایجاد OwnValues خودداری کنید.
|
55069
|
صدور پیام در نسخه 9 و 10 زمان بسیار زیادی می برد. آیا دیگران می توانند این را تکرار کنند؟ آیا راه حلی وجود دارد؟ **به روز رسانی:** این فقط در هنگام استفاده از فرانت اند آهسته است، اما نه هنگام اجرای هسته از ترمینال. پیامهای سیستمی معمولاً سریعتر هستند، اما نه به اندازه نسخه ۸. (`پیام[General::args, boo] // AbsoluteTiming`) * * * ### نسخه 8 نسخه 8 سریع است. دومین فراخوانی «پیام» _بسیار_ سریعتر است. In[1]:= $Version Out[1]= 8.0 برای Mac OS X x86 (64 بیتی) (22 ژوئیه 2012) In[2]:= mysym::mess = message; In[3]:= Message[mysym::mess] // AbsoluteTiming در حین ارزیابی In[3]:= mysym::mess: message Out[3]= {0.110727، Null} In[4]:= پیام[mysym ::mess] // AbsoluteTiming در حین ارزیابی In[4]:= mysym::mess: message Out[4]= {0.000389, Null} ### نسخه 9 نسخه 9 کند است In[1]:= $Version Out[1]= 9.0 for Mac OS X x86 (64-bit) (24 ژانویه 2013) در[2] := mysym::mess = پیام; In[3]:= Message[mysym::mess] // AbsoluteTiming در حین ارزیابی In[3]:= mysym::mess: message Out[3]= {0.364160، Null} در[4]:= پیام[mysym ::mess] // AbsoluteTiming در حین ارزیابی In[4]:= mysym::mess: message Out[4]= {0.220693, Null} ### نسخه 10 نسخه 10 مانند نسخه 9 کند است: In[1]:= $Version Out[1]= 10.0 برای Mac OS X x86 (64 بیتی) (29 ژوئن 2014) In[2]:= mysym::mess = پیام; In[3]:= Message[mysym::mess] // AbsoluteTiming در حین ارزیابی In[3]:= mysym::mess: message Out[3]= {0.343261، Null} در[4]:= پیام[mysym ::mess] // AbsoluteTiming در حین ارزیابی In[4]:= mysym::mess: message Out[4]= {0.271947، Null}
|
صدور پیام های تعریف شده توسط کاربر زمان زیادی می برد (پیام کند است)
|
25167
|
من سعی می کنم با استفاده از تابع WSMSetValues به برخی از پارامترهای مدل مقادیر اختصاص دهم، اما به نظر می رسد که فقط با مقادیر بزرگتر از 10^-4 کار می کند. آیا این رفتار طبیعی است یا من کار اشتباهی انجام می دهم؟ البته من میتوانم به صورت دستی این مقادیر را در مرکز مدل تایپ کنم و خوب کار میکند، اما میخواهم این کار را به صورت برنامهنویسی انجام دهم. در اینجا یک مثال آورده شده است: Needs[WSMLink`]; param = {TT1.C2 -> 1. 10^-7، TT1.C1 -> 1. 10^-7، TT1.R6 -> 10000.، TT1.R5 -> 10000. , TT1.R4 -> 10000., TT1.R3 -> 5400., TT1.R2 -> 10000.، TT1.R1 -> 10000.}؛ m = فیلتر; WSMSetValues[m، param]; WSMModelData[m، ParameterValues] و این خروجی است که نشان می دهد C1 و C2 مقادیر دلخواه را دریافت نکرده اند: {TT1\[UpPointer]resistor1\[UpPointer]useHeatPort -> False، TT1\[UpPointer]resistor1\[UpPointer] T -> TT1\[UpPointer]مقاومت1\[UpPointer]T\[UnderBracket]ref، TT1\[UpPointer]مقاومت1\[UpPointer]R -> TT1\[UpPointer]R1، TT1\[UpPointer]مقاومت1\[T\[Pointer] UnderBracket]ref -> 300.15، TT1\[UpPointer]مقاومت1\[UpPointer]آلفا -> 0، TT1\[UpPointer]مقاومت2\[UpPointer]useHeatPort -> False، TT1\[UpPointer]مقاومت2\[UpPointer]T -> TT1\[UpPointer]مقاومت2\[UpPointer]T\[UnderBracket]ref، TT1\[UpPointer]مقاومت2\[UpPointer]R -> TT1\[UpPointer]R2، TT1\[UpPointer]مقاومت2\[T\[Pointer] UnderBracket]ref -> 300.15، TT1\[UpPointer]مقاومت2\[UpPointer]آلفا -> 0، TT1\[UpPointer]مقاومت3\[UpPointer]useHeatPort -> False، TT1\[UpPointer]مقاومت3\[UpPointer]T -> TT1\[UpPointer]مقاومت3\[UpPointer]T\[UnderBracket]ref، TT1\[UpPointer]مقاومت3\[UpPointer]R -> TT1\[UpPointer]R3، TT1\[UpPointer]مقاومت3\[T\[Pointer] UnderBracket]ref -> 300.15، TT1\[UpPointer]مقاومت3\[UpPointer]آلفا -> 0، TT1\[UpPointer]مقاومت4\[UpPointer]useHeatPort -> False، TT1\[UpPointer]مقاومت4\[UpPointer]T -> TT1\[UpPointer]مقاومت4\[UpPointer]T\[UnderBracket]ref، TT1\[UpPointer]مقاومت4\[UpPointer]R -> TT1\[UpPointer]R4، TT1\[UpPointer]مقاومت4\[T\[Pointer] UnderBracket]ref -> 300.15، TT1\[UpPointer]مقاومت4\[UpPointer]آلفا -> 0، TT1\[UpPointer]مقاومت5\[UpPointer]useHeatPort -> False، TT1\[UpPointer]مقاومت5\[UpPointer]T -> TT1\[UpPointer]مقاومت5\[UpPointer]T\[UnderBracket]ref، TT1\[UpPointer]مقاومت5\[UpPointer]R -> TT1\[UpPointer]R5، TT1\[UpPointer]مقاومت5\[T\[Pointer] UnderBracket]ref -> 300.15، TT1\[UpPointer]مقاومت5\[UpPointer]آلفا -> 0، TT1\[UpPointer]مقاومت6\[UpPointer]useHeatPort -> False، TT1\[UpPointer]مقاومت6\[UpPointer]T -> TT1\[UpPointer]مقاومت6\[UpPointer]T\[UnderBracket]ref، TT1\[UpPointer]مقاومت6\[UpPointer]R -> TT1\[UpPointer]R6، TT1\[UpPointer]مقاومت6\[T\[Pointer] UnderBracket]ref -> 300.15، TT1\[UpPointer]مقاومت6\[UpPointer]آلفا -> 0، TT1\[UpPointer]capacitor1\[UpPointer]C -> TT1\[UpPointer]C1, TT1\[UpPointer]capacitor2\[UpPointer]Capacitor2\[UpPointer]C - [UpPointer] C2، TT1\[UpPointer]R1 -> 10000، TT1\[UpPointer]R2 -> 10000، TT1\[UpPointer]R3 -> 5400، TT1\[UpPointer]R4 -> 10000، TT1\[UpPointer]R3 -> TT1\[UpPointer]R6 -> 10000, TT1\[UpPointer]C1 -> 0, TT1\[UpPointer]C2 -> 0} از آنجایی که نتوانستم مدل را در اینجا ضمیمه کنم، برای همان سوالی که پرسیدم پیوند ارائه می کنم در انجمن دانشجویی Wolfram که در آن توانستم مدل را پیوست کنم: http://forums.wolfram.com/student-support/topics/487059 متشکرم، تاتیانا
|
تابع WSMSetValues
|
21887
|
آیا روش بهتری برای معکوس کردن یک ماتریس بلوک سهضلعی هرمیتی بلوک بزرگ، به جز در نظر گرفتن آن به عنوان یک ماتریس معمولی وجود دارد؟ برای مثال: Do[Evaluate@ToExpression[a <> ToString[i] <> ToString[j]] = ConstantArray[0, {3, 3}]، {i, 1, 4}, {j, 1, 4}] a11 = DiagonalMatrix@RandomInteger[{1, 10}, 3]; a22 = DiagonalMatrix@RandomInteger[{1, 10}, 3]; a33 = DiagonalMatrix@RandomInteger[{1, 10}, 3]; a44 = DiagonalMatrix@RandomInteger[{1, 10}, 3]; a12 = a21 = پارتیشن[RandomInteger[{1, 10}, 9], 3]; a23 = a32 = Partition[RandomInteger[{1, 10}, 9], 3]; a34 = a43 = پارتیشن[RandomInteger[{1, 10}, 9], 3]; s = ArrayFlatten[Evaluate@Table[ ToExpression[a <> ToString[i] <> ToString[j]], {i, 1, 4}, {j, 1,4}]] عناصر در بلوک های سه قطری زندگی می کنند و همچنین در امتداد خط مورب. 
|
روش کارآمد برای معکوس کردن یک ماتریس سهضلعی بلوکی
|
55681
|
من میخواهم از تگها استفاده گستردهای کنم و اگر CellGroups بتواند برچسبی را نمایش دهد، اگر تمام سلولهایی که دارد آن را داشته باشند، شفافیت بیشتری به آن اضافه میشود. هنگامی که گروه سلولی برچسب گذاری شد، سلول های جداگانه نیازی به نمایش برچسب سلولی مشترک خود ندارند. چرا به آن نیاز دارم؟ من سعی می کنم یک تابع جاسازی نوت بوک انتخابی ایجاد کنم که سلول های یک نوت بوک x را با برچسب سلولی y وارد می کند. آیا امکان پذیر است یا باید از مکانیسم دیگری استفاده کنم؟
|
نمایش تنها برچسب های سلولی منحصر به فرد یا ایجاد برچسب های گروه سلولی
|
55068
|
من سعی می کنم یک BoxWhiskerChart سفارشی با مقادیر جایگزین تعیین کننده حصارها ترسیم کنم. من دادههایی دارم که مقادیر پرت زیادی دارند و باید آنها را با نمودار دیگری مقایسه کنم که به جای حداقل/حداکثر، صدک 10 تا 90 دارد. چگونه در مورد آن اقدام کنم؟
|
BoxWhiskerChart - صدک 10-90 به جای حداقل - حداکثر
|
25417
|
آیا راهی برای استفاده از نرم افزار Eureqa با Mathematica در ویندوز وجود دارد؟ یعنی آیا کلاینت فعالی برای اتصال به سرور Eureqa وجود دارد؟
|
Eureqa Client برای اتصال به Mathematica تحت ویندوز
|
55064
|
اکنون سعی می کنم معادله دیفرانسیل جزئی خطی مرتبه دوم را در آن معادله علاقه مند حل کنم. برای ساده کردن روش Mathematica به متغیرهایی تفکیک شده است. در اینجا معادله من است.  یا فرم جدا شده،  همچنین، آخرین معادله در Mathematica به صورت کدگذاری شده است. L[t_، z_] := T[t] Z[z] معادله = (D[T[t]، t]/(A*T[t])) == R*(D[D[Z[z] ]، z]، z]/Z[z]) - B*(D[Z[z]، z]/Z[z]) L[t، z] /. Flatten@{DSolve[Eq[[1]] == F, T, t, GeneratedParameters -> CT], DSolve[Eq[[2]] == F, Z, z, GeneratedParameters -> CS]} سپس راه حل به صورت داده شده است؛  با این حال، در آن مرحله، من باید IC و BC ها را به معادله مرتبط متصل کنم. هم از شر ثابت ها خلاص شوم و هم به محاسباتم ادامه دهم. اینها به ترتیب آی سی و BC من هستند.    چگونه می توانم این مشکل را حل کنم؟ آیا راهی برای درج این آی سی و BC ها در کد بالا وجود دارد؟ یا آیا روش، دستور و غیره ای برای ارائه راه حل بدون ثابت های یکپارچه سازی وجود دارد؟ توجه: هر یک از مقادیر موجود در BC ها نه تابعی از z و نه تابع t هستند.
|
IC و BC ها را روی PDE خطی مرتبه دوم اعمال کنید
|
45854
|
من می خواهم برخی از داده ها را در یک مدل قرار دهم. با این حال، اگر داده ها شامل واحدهایی در متغیر مستقل باشد، به نظر می رسد برازش کار نمی کند. به عنوان مثال، داده های کد = Table[{Quantity[t, d], Exp[-.1*RandomReal[{.9, 1.1}]*t]}, {t,0, 100}] را در نظر بگیرید. nlm = NonlinearModelFit[data, Exp[-a*t], a, t] هدف این است که تخمین پارامترها با واحدهای مناسب بسته به واحدهایی که در دادهها ظاهر میشوند داشته باشیم تا خطر انجام تبدیلهای واحد نادرست به صورت دستی به حداقل برسد. پیشنهادی دارید؟
| |
35485
|
می دانیم که معمولاً صدایی که برای انسان قابل درک است دارای فرکانس هایی از حدود 20 هرتز تا 20000 هرتز است، اما همانطور که عنوان گفته شد، من همچنان صدای خروجی کد زیر را می شنوم: (* صدای زیر باعث ناراحتی نمی شود. ... من فکر می کنم *) بازی [Sin[1000000 2 Pi t]، {t، 0، 1}، SampleRate -> 10000000] بعد از اینکه از برخی از دوستانم خواستم آنها را بشنوند، مطمئن هستم که clairaudience ندارم. من فکر می کنم احتمالاً تقصیر _Mathematica_ نیست، ممکن است برای بلندگو مشکل داشته باشد، اما من خودم نتوانستم پاسخی پیدا کنم و فکر می کنم ارزش دارد که یک سوال برای این موضوع ارسال کنم.
|
چرا وقتی فرکانس عملکرد تناوبی در Play از محدوده گوش انسان بیشتر است، هنوز می توانم صدا را بشنوم؟
|
35480
|
من باید صفحه(های) مختصات نیمه شفاف را در ParametricPlot3D با یک پارامتر بسازم. اگر پارامتر دوم را اضافه کنم، منحنی ها زشت می شوند. GraphicsRow[{ ParametricPlot3D[{ {Sin[u], Tan[u], u/10}, 0.5 {Cos[u], Sin[u], u/10}}, {u, -20, 20}, BoxRatios -> {1، 1، 1}]، ParametricPlot3D[{ {Sin[u]، Tan[u]، u/10}، 0.5 {Cos[u]، Sin[u]، u/10}، {u/10، v/10، 0}}، {u، -20، 20}، {v، -20، 20}، BoxRatios - > {1, 1, 1}]}]   چگونه می توانم آن را برطرف کنم؟
|
صفحه را روی ParametricPlot3D با یک پارامتر رسم کنید
|
58786
|
من این معادله را برای شروع دارم: $1 - 3 x y = 5 z - 2 x $$ میخواهم این معادله را برای $z(x,y)$ حل کنم، سپس $z(x,y)$ را وصل کنم. z$ در معادله دوم: $$ y = 7 x z - \frac{z}{x} $$ در نهایت، من میخواهم $y(x)$ را برای -5 $ < x < 5 $ و $ -5 < ترسیم کنم. y < 5 دلار. من به صورت عددی امتحان کردم، اما موارد زیر جواب نمی دهد: eqn1 = 1 - 3 x y == 5 z - 2 x eqn2 = y == 7 x z - z/x Table1 = Table[z /. حل[eqn1]، {x، -5، 5، 1}، {y، -5، 5، 1}] // MatrixForm Table[y /. حل[eqn2 /. Table1, y], {x, -5, 5}] فکر میکنم مشکل وارد کردن مقادیر از «Table1» به جدول دوم است. چگونه داده ها را از «Table1» به عنوان دامنه حل «eqn2» تغذیه کنم؟
|
z را از دو معادله x، y، z حذف کنید و y را به صورت تابعی از x رسم کنید
|
34597
|
من سعی می کنم _WolframAlpha_ را برای حل یک تکرار و ارزیابی نتیجه در یک پرس و جو به دست بیاورم. برای مثال: اگر f[6] == 0، f[0] == 1 f[i] == (1/2)*f[i+1] + (1/2)*f[i-1] سپس «f[3]» برابر است با ..؟ یک نتیجه تحلیلی برای «f» به من می دهد، اما «f[3]» را ارزیابی نمی کند. چگونه میتوانم «f[3]» را در همین جستار ارزیابی کنم؟
|
رابطه عود: یک عود پیدا کنید و ارزیابی کنید (در WolframAlpha)
|
32281
|
من سعی می کنم یک سیستم ساده از معادلات دیفرانسیل را حل کنم. dp = (D[#1, #2] + #2 #1) &; dn = (D[#1, #2] - #2 #1) &; DSolve[{dp[f1[x], x] == a f2[x]، dn[f2[x]، x] == b f1[x]}، {f1، f2}، x] با استفاده از DSolve. متأسفانه Mathematica قادر به انجام این کار نیست. آیا راهی برای مجبور کردن Mathematica برای چاپ نتیجه وجود دارد؟ البته، این یک مشکل ساده است که می توان با دست انجام داد، اما موضوع این نیست:-).
|
DSsolve در مقابل یک سیستم معادلات دیفرانسیل
|
22833
|
Solve راه حلی را به شکل «{{x->y/a^2 + y^2/a^7}}» برمیگرداند. از آنجایی که میخواهم ورودی (با برنامه دیگری) را بر حسب چند جملهای لورن پردازش کنم، خروجیای مانند «{{x->y a^-2 + y^2 a^-7}}» را میخواهم. آیا این نوع فرمت خروجی امکان پذیر است؟ ویرایش: من یک رشته x=ya^-2 + y^2a^-7 را ترجیح می دهم (یا چیزی که به راحتی قابل تجزیه باشد)
|
قدرت منفی به جای کسری
|
25414
|
من با ایجاد یک HSQLDB پایدار با مشکلاتی روبرو هستم و در طی برخی عیبیابی با رفتار زیر مواجه شدم. Needs[DatabaseLink`] tc = OpenSQLConnection[ JDBC[hsqldb, ToFileName[Directory[], temp]]، نام کاربری -> sa] CloseSQLConnection[tc] کد بالا سه فایل تولید می کند (که اینها خواهند بود واقع در دایرکتوری[]). علیرغم بسته بودن اتصال، دو فایل (temp.lck و temp.log) تا زمانی که هسته Mathematica بسته نشده است را نمی توان حذف کرد. آیا این رفتار عادی است؟
|
رفتار صحیح فایل قفل در اتصال hsqldb
|
16595
|
من Mathematica، CdfPlayer را به نسخه جدید (9) به روز کردم. من یک برنامه ساده در Mathematica 9 ساختم و در CDF مستقر کردم. هر زمان که فایل CDF را باز می کنم پیام های غیر ضروری دریافت می کنم. چگونه می توانم بر آن غلبه کنم؟ پیام خطا: 
|
چگونه می توانم پیام های هشدار غیر ضروری را حذف کنم؟
|
25473
|
CUDA در نسخه 8 کار می کند اما در نسخه 9 نه. آیا راهی برای رفع مشکل در نسخه 9 وجود دارد؟ من جدیدترین CUDA را از وب سایت رسمی https://developer.nvidia.com/cuda-downloads نصب کرده ام
|
CUDAQ[] False را در نسخه 9 و True را در نسخه 8 برمی گرداند
|
55498
|
من در حال یافتن یک رفتار کنجکاو برای Mathematica 8 هستم. کد (x^3)^(1/3) نمیخواهد Simplify یا FullSimplify شود. ترجیح میدهم قاعدهای برای این کار ایجاد نکنم، زیرا پسوندهای بیاهمیت مانند (x^3 y^3 z)^(1/3) نیز باید بتوانند (به $xy(z)^{(1/) را سادهسازی کنند. 3)}$)، که برای یک قانون چندان ساده نیست. من فکر می کنم این ممکن است به این سوال بی پاسخ مرتبط باشد.
|
گرفتن قدرت های معکوس یک عبارت به آن قدرت
|
42572
|
آیا روش _Mathematica_ بومی برای تبدیل رشته ای مانند `<select></select>` به <select></select> و به طور مشابه برای سایر کاراکترهای رزرو شده در html (یا رمزگذاری دیگری که می تواند کار در یک صفحه وب)؟. من در _webMathematica_ کار می کنم، اما نمی توانم راه خوبی برای چاپ رشته تحت اللفظی `<select></select>` در یک صفحه پیدا کنم - یا به یک گره تبدیل می شود یا در یک صفحه پیچیده می شود. تگ «<pre>».
|
HTML یک رشته برای webMathematica کدگذاری کنید
|
27104
|
آیا می توان از تابع درونیابی با پارامترها به عنوان مدلی برای برازش NonLinearModel (و سایر روش های یکپارچه برای برازش) استفاده کرد؟ سوال مشابهی قبلاً ارسال شده بود - اگر مدل یک تابع درون یابی است، چگونه می توانم بهترین پارامتر را برای مطابقت با داده های خود پیدا کنم؟ با این حال، پاسخ تمام روش برازش را پوشش نمی دهد و بر اساس روش خودت انجام بده است، زیرا سوال فقط در مورد مقدار پارامتر بهترین تناسب بود. تفاوت این است که من میپرسم چگونه از روشهای Mathemaca برای برازش (در صورت امکان) استفاده کنم. NonLinearModelFit نه تنها بهترین مقادیر پارامترها را پیدا می کند، بلکه chi2، مناطق اطمینان، ماتریس همبستگی و بسیاری موارد دیگر را که من استفاده می کنم را نیز پیدا می کند. من می توانم آنها را به تنهایی محاسبه کنم، اما می خواهم از برخی از روش های یکپارچه استفاده کنم. اگر کسی مدلی را به شکل «model[x، A، B، C]» تعریف کند، که یک عدد واقعی برای مجموعهای از مقادیر پارامتر A، B، C و مقدار x میدهد، پس Mathematica میداند که چگونه با آن بازی کند. آن را در عوض، من مدلی دارم که بهعنوان «مدل[A، B، C]» تعریف شده است، که برای هر مجموعهای از مقادیر عددی A، B و C، یک تابع خالص یا تابعی از «x» در محدودهای به دست میدهد. حال چگونه می توان آن را به Mathematica توضیح داد و از NonLinearModelFit استفاده کرد؟ یکی از کارهایی که میتوانم انجام دهم این است که تابع خالص «model[A, B, C]» را به «model[x, A, B, C]» دوباره تعریف کنم، اما برای این کار نیاز به محاسبه کل شیب «model[A, B, C است. ]` در حالی که مقدار آن را فقط در یک نقطه 'x' می گیرد و سپس این روش را برای هر نقطه 'x' تکرار می کند. اگر یک مجموعه بزرگ از نقاط داده (با خطا) مناسب باشد، این خیلی طول می کشد. آیا ایده بهتری وجود دارد؟
|
تابع درونیابی به عنوان یک مدل در رویه های Mathematica برای برازش
|
47263
|
من می خواهم یک گرافیک با دیسک بسازم که موقعیت آن باید هر 4 ثانیه یکبار به روز شود. این چیزی است که تا به حال به دست آورده ام: RunScheduledTask[(cdts = RandomReal[{-5, 5}, 2])، 4] {Framed[Graphics[{Yellow, Disk[Dynamic@cdts, 1]}، PlotRange - > 6، ImageSize -> Large]]، Dynamic@cdts} من استفاده نکردم «Refresh» زیرا بیش از یک بار در هر 4 ثانیه ارزیابی میشود (من میتوانم بگویم هر نیم ثانیه یا بیشتر)، حتی اگر «UpdateInterval-> 4» را تنظیم کردهام، مانند این: {Framed[Graphics[{Yellow, Disk [Dynamic@Refresh[cdts، UpdateInterval -> 4]، 1]}، PlotRange -> 6، ImageSize -> Large]]، Dynamic@cdts} از سؤال قبلی که پرسیدم، فکر میکنم این به این دلیل است که Mathematica «UpdateInterval» را به حداقل میرساند، و بنابراین در مواقعی که بتواند بیشتر بهروزرسانی میشود. طبق آنچه در مستندات خواندهام، «RunScheduledTask» باید دقیقاً همان کاری را انجام دهد که من به دنبال آن هستم، اما به نظر میرسد که به همان سرعت «Refresh» تقریباً دو بار در ثانیه بهروزرسانی میشود. من اینجا چه غلطی میکنم؟؟ مدت زیادی است که به دنبال روشی ساده برای اجرای دوره ای توابع می گردم، اما به نظر می رسد هیچ کدام از آنها آنطور که تبلیغ می شود کار نمی کند ...
|
چگونه تابع را هر x ثانیه اجرا کنیم؟
|
27109
|
من ابزارهای طراحی را برای تصاویر گراف برنامه ریزی کرده ام و با مختصات **بیضی روی یک نمودار با محور Log Y** مواجه هستم. کار کردن مختصات محور Y برای دیگر اشیاء اولیه مانند خط، مستطیل و غیره بسیار آسان است: y1 = ((viewHeight - stPoint.Y + topMargin) / (viewHeight) * (maxY - minY) + minY); y2 = ((viewHeight - endPoint.Y + topMargin) / (viewHeight) * (maxY - minY) + minY); if (isLogYAxis) { y1 = Math.Exp(y1); y2 = Math.Exp(y2); } در اینجا یک مثال نشان می دهد که Epilog ایجاد شده برای یک دایره و یک مستطیل که من کشیده ام:  Epilog -> {{RGBColor [1,0.2196,1], Circle[{AbsoluteTime@{1991,03,09} + ((AbsoluteTime@{1996,04,28} - AbsoluteTime@{1991,03,09}) / 2),Log@40}, {(AbsoluteTime@{1996,04,28} - AbsoluteTime@{1991,03, 09}) / 2, Log@60}]}، {EdgeForm[Directive[Thick, RGBColor[0.6157,0.6,0.7922]]], Transparent, Rectangle[{AbsoluteTime@{1986,03,26},Log@60},{AbsoluteTime@{1990,12,15} @40}]}} وقتی این دستور را اجرا میکنم محور Y Ellipse نامتناسب است، ببینید:  من میخواهم بتوانم Log@40 و Log@60 را وصل کنم هر دو مستطیل و دایره و نتایج یکسان را دریافت کنید. من یک مثال اساسی برای نشان دادن این موضوع ساخته ام. LogPlot[x^x, {x, 1, 5}, Epilog -> {{RGBColor[0, 0, 0], Circle[{2, Log@46.20}, {1, Log@50.9972}]}}] مشاهده شعاع مرکز بیضی تا بالای آن (2000) از مرکز تا پایین آن (تقریباً 50) اندازه متفاوتی خواهد داشت. حتی ممکن است همانطور که توضیح دادم یک بیضی روی نمودار LogY رسم کرد؟  **ویرایش:** @Artes از شما متشکرم که مرا در مسیر درست راهنمایی کردید، همه چیز را امتحان کردم با استفاده از این فرمول 'Plot[Exp[y /. [x^2 + y^2 == 1, y]], {x, -1, 1}]` را بدون شانس حل کنید. در آخرین اسکرین شات، مربعهای قرمز رنگ در اطراف «Log@46.20» و «Log@50.9972» قرار دادهام. ** _اگر فرقی کند، مقیاس MinY و MaxY Log را دارم:_ _MinY = 3.6888794541139363_ _MaxY = 4.941642422609304_
|
نحوه رسم دایره در نمودار با مقیاس Log Y
|
46059
|
آموزش تابع خالص مثالی را ارائه می دهد: «نقشه[تابع[x, x^2]، a + b + c]». انتظار دارم خروجی «(a + b + c)^2» باشد، اما در عوض «a^2 + b^2 + c^2» را برمی گرداند. 'Map[Function[x,x^2],a+b+c]//FullForm' حتی 'Plus[Power[a,2],Power[b,2],Power[c,2]] را می دهد که هیچ وضوحی ارائه نمی دهد. اینجا چه خبر است؟
|
آنچه در Map[Function[x, x^2]، a + b + c] از آموزش تابع Pure اتفاق میافتد
|
47109
|
کار با _Mathematica 8_ در _OSX_ در اینجا. من سه ماتریس 1024 $ \ برابر 1024 $ دارم که تعداد نوردهی های متوالی را بر روی یک _CCD_ با فیلترهای $R$، $G$، و $B$ روی آن نشان می دهد، و به دنبال ترکیب این سه ماتریس برای دریافت یک تصویر رنگی زیبا هستم. اولین عکس من چیزی شبیه به این بود: ColorCombine[{ MatrixPlot[m13R - dark - bias، ColorFunction -> (RGBColor[#, 0, 0] &)]، MatrixPlot[m13G - dark - bias، ColorFunction -> (RGBColor [0، #، 0] و)]، MatrixPlot[m13B - تیره - تعصب، ColorFunction -> (RGBColor[0, 0, #] &)] }] اما به نظر میرسد که «ColorCombine» وضوح را به هم میزند، و بنابراین آنچه در ابتدا $1024\times1024$ بود ظاهراً پیکسلی به نظر میرسد. چیزی که اکنون به آن فکر میکنم این است که معادل «Transpose» را انجام دهم، اما مطمئن نیستم که چگونه سه ماتریس خود را در یک ماتریس 1024$\times1024$ با 3$-tup در هر ورودی ترکیب کنم. از آنجا من فکر می کنم «تصویر[ترکیب، ColorSpace -> «RGB»]» برای ترسیم تصویر رنگی اکنون کار خواهد کرد. برای علاقه مندان، می توانید داده های مربوطه را در اینجا بیابید. هر گونه کمک قدردانی!
|
ترکیب سه ماتریس R، G، B در یک ماتریس منفرد از 3 تایی؟
|
14482
|
کاری که من میخواهم انجام دهم، حذف ورودیها از فهرست دادههای ابزار هنگام نگهداری است. داده های تعمیر و نگهداری که من دارم مجموعه ای از تاریخ ها هستند که به این شکل هستند. {{{2009، 6، 29، 10، 41، 0.}، {2009، 6، 30، 15، 26، 0.}}، {{2009، 6، 30، 16، 52، 0.}، { 2009، 7، 1، 6، 0، 0.}}، {{2009، 7، 1, 6, 0, 0.}, {2009, 7, 1, 6, 2, 0.}}} بنابراین بین 29/6/2009 10:41 و 30/6/2008 15:26 دستگاه در حال تعمیر و نگهداری بود . داده های ابزار به این شکل است. {{2010، 1، 1، 6، 15، 0.}، 0.04375}، {{2010، 1، 1، 6، 30، 0.}، 0.04375}، {{2010، 1، 1، 6، 45 ، 0.}، 0.04375}، {{2010، 1، 1, 7, 0, 0.}, 0.04375}, {{2010, 1, 1, 7, 15, 0.}, 0.04375}} با ستون اول تاریخ/زمان و دومی مقدار. چیزی که من می خواهم یک روش سریع (داده های ابزار 100000 رکورد است) برای حذف ردیف ها از داده های ابزار زمانی است که تاریخ آنها در یک دوره نگهداری قرار می گیرد.
|
لیست را بر اساس تاریخ فیلتر کنید
|
55689
|
من سعی می کنم از EventHandler برای شناسایی KeyDown در LocatorPane استفاده کنم. هر زمان که کلیدی را در LocatorPane فشار میدهم، عمل مناسب اجرا نمیشود (مهم نیست کدام کلید را انتخاب میکنم) بلکه نماد کلید فشار داده شده در خط ورودی بعدی زیر LocatorPane ظاهر میشود (یعنی از LocatorPane به بیرون میپرد. ). من باید چیزی ساده را از دست بدهم زیرا این کار با {{MouseClicked,2} :> (AppendTo[someList, 1]; Print[someList])} به خوبی کار می کند، اما نه مانند نشان داده شده در زیر با {{KeyDown، a} : > (AppendTo[someList, 1]; Print[someList])}. Btw، در صورتی که واضح نباشد، من از دکمه سمت راست ماوس برای کلیک استفاده می کنم زیرا LocatorPane به دکمه سمت چپ پاسخ می دهد. آیا پیشنهادی برای کارکرد صحیح این با KeyDown دارید؟ - GR (* کد زیر به رویدادهای KeyDown پاسخ نمی دهد، اما به درستی به MouseClicked پاسخ می دهد *) pts = {}; someList = {}; EventHandler[ LocatorPane[Dynamic[pts], Graphics[Circle[], ImageSize -> 500], LocatorAutoCreate -> True, Appearance -> {Graphics[{Red, Disk[]}, ImageSize -> 10], Graphics[{Blue ، دیسک[]}، اندازه تصویر -> 10]}]، {{KeyDown, a} :> (AppendTo[someList, 1]; Print[someList])} ]
|
EventHandler KeyDown را تشخیص نمیدهد
|
47268
|
روز جنگ ستارگان مبارک. من با توابع دستکاری تصویر در _Mathematica_ در تلاش برای بازسازی جنگ ستارگان بازی می کردم. یک پیاده سازی HTML/CSS وجود دارد که به نظر من بسیار چشمگیر است و من نمی دانم که آیا می توان همان کیفیت را از Mathematica بدست آورد (به طور ایده آل با استفاده از ویژگی هایی که می توانند به عنوان CDF صادر شوند). برای شروع، من بر روی خزیدن تمرکز داشتم (با اینکه زمان زیادی پیش... و اجزای عنوان جنگ ستارگان در حال کاهش است که در نهایت اضافه می شود). متن و آهنگ موضوع: text = این یک دوره جنگ داخلی است. سفینه های فضایی شورشیان که از یک پایگاه پنهان حمله می کنند، اولین پیروزی خود را در برابر امپراتوری شیطانی کهکشانی به دست آورده اند.\n در طول نبرد، جاسوسان شورشی موفق به سرقت نقشه های مخفی شدند. به سلاح نهایی امپراتوری، ستاره مرگ، یک ایستگاه فضایی زره پوش با قدرت کافی برای نابود کردن یک سیاره کامل.\n تحت تعقیب ماموران شوم امپراتوری، پرنسس لیا با کشتی ستاره ای خود به خانه می دود، نگهبان نقشه های دزدیده شده که می تواند مردمش را نجات دهد و آزادی را به کهکشان بازگرداند...; theme = Import[ http://www.moviewavs.com/0093058674/WAVS/Movies/Star_Wars/starwars.wav] اگر اثر به طور نسبتاً مختصر با ترکیبی از ImagePerspectiveTransformation و Translation Transformation پس از آن، می توان به اصل مطلب پی برد. شطرنجی کردن متن: i0 = Rasterize[Panel[Style[text, Yellow], Background -> Black], RasterSize -> 400, ImageSize -> 300]; متحرک[نمایش[با[{a = 5.25، b = 5}، ImagePerspectiveTransformation[ ImagePerspectiveTransformation[i0، TranslationTransform[{0, crawl}]]، {{1، 0.5 b، 0}، {0، a، 0}، {0، b، 1.}}، PlotRange -> All] ]، ImageSize -> 600]، {crawl, -3, 1}, AnimationRate -> 0.075, AnimationRepetitions -> 1, Initialization -> (EmitSound@theme)] با این روش مشکلاتی وجود دارد: 1. کیفیت متن خوب نیست عالی کیفیت را می توان با تنظیم گزینه های Rasterize بهبود بخشید. با این حال من متوجه عملکرد قابل توجهی در انجام این کار شدم. 2. تغییرات منجر به نوارهای سفید در بالا و پایین خزیدن می شود. 3. آهنگ تم تکرار می شود و به راحتی قابل توقف نیست. 4. اندازه نوت بوک حتی با تنظیمات کم رزولوشن به 2 مگابایت می رسد. 5. استفاده از Animate در هنگام صادرات به عنوان CDF کار نخواهد کرد.
|
چهارمی با شما باد
|
52212
|
من در Mathematica تازه کار هستم، بنابراین خود برنامه را خیلی خوب نمی دانم. من می خواهم این شخص را در یوتیوب دستکاری کنم: http://www.youtube.com/watch?v=fCJHvQaGNiQ اما همه اطلاعات را گذاشتم اما هیچ اتفاقی نمی افتد، نمی دانم آیا تغییراتی از Mathematica وجود دارد یا خیر 6 در مقابل Mathematica 9. خیلی ممنون!
|
مشکل نحوه دستکاری سری تیلور/مک لورین
|
24946
|
FilledCurve می تواند یک شی گرافیکی دوبعدی ایجاد کند. به عنوان مثال: a = {{-1، 0}، {0، 1}، {1، 0}}؛ b = {{0، -(2/3)}}؛ گرافیک[FilledCurve[{{BezierCurve[2 a], Line[2 b]}، {BezierCurve[a]، Line[b]}}]]  چگونه می توانم یک شی «Graphics3D» مانند این را در یک هواپیما قرار دهم، بگویم $z=0$، و ایجاد کنم چیزی شبیه به گرافیک سه بعدی زیر (بدون نگاشت آن بر روی یک چند ضلعی به عنوان یک بافت)؟ 
|
چگونه می توانم یک شی 3D FilledCurve ایجاد کنم؟
|
47107
|
 وقتی لیستی از توابع را با گزینه «PlotLegends» به «LogPlot» یا «LogLogPlot» می دهم، خروجی legends فقط اولین مورد خود را دارد، درست مانند تصویر زیر. چه کاری باید انجام دهم تا همه افسانه ها در طرح قرار بگیرند؟
|
LogPlot و LogLogPlot افسانه های خود را به درستی خروجی نمی دهند
|
24025
|
من تابعی دارم که روی یک دامنه خاص تعریف شده است، برای مثال تابع $$f(x,y)=(x-0.5)*(y-0.5)$$ تعریف شده در $\Sigma$ که دایره $(x است. -0.5)^2+(y-0.5)^2=0.5^2$ چگونه $f$ را روی $\Sigma$ ترسیم کنیم؟ من چیزی مانند Plot3D[(-0.5 + x) (-0.5 + y)، {x، -1، 1}، {y، -1، 1}، RegionFunction -> Function[{x، y}، 0.5^ را امتحان کردم 2 - 0.01 <= (x - 0.5)^2 + (y - 0.5)^2 <= 0.5^2 + 0.01]] اما من هستم به دنبال چیزی بهتر
|
یک تابع را روی یک دامنه خاص ترسیم کنید
|
39954
|
من برنامه ای دارم که باید به این صورت انجام شود: معادله ParametricPlot[, If[x < 1, {x, 0, t}, {x, t, 2}]] اما _Mathematica_ به نظر نمی رسید که مقادیر xmin و xmax در محدوده متغیر مستقل x و نه خود متغیر x. به نظر من ساده ترین راه حل این است که عبارات «If» را در خود محدوده وارد کنیم، چیزی شبیه این: معادله ParametricPlot[، {x، If[x < 1، 0، t]، If[x >= 1، t, 2]}] **ویرایش:** به همین دلیل است که باید این کار را انجام دهم. زمانی که $0<t\leq T$ بود باید منحنی را نقاشی کنم، اما زمانی که $T<t\leq2T$  آن را حذف می کردم.
|
محدوده شرطی در نمودار پارامتری
|
37679
|
من میخواهم دو تابع $f$ و $g$ را رسم کنم تا ناحیه محدود شده با $f$ دارای رنگ $c_f$، ناحیه محدود شده توسط $g$ دارای رنگ $c_g$، و ناحیه محدود شده توسط هر دو دارای رنگ $ باشد. c_f+c_g$. به عنوان مثال $c_f$ قرمز، $c_g$ آبی، $c_f+c_g$ سرخابی است. من این را امتحان کردم: Plot[{Sin[x]، Cos[x]}، {x، -π، +π}، Filling -> {1 -> {Axis, Blue}, 2 -> {Axis, Red}} ]  من هیچ سندی در مورد نحوه انجام ترکیب افزودنی رنگ ها در طرح پیدا نکردم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
اتحاد مناطق رسم شده به عنوان مجموع رنگ ها
|
23833
|
من میخواهم رئوس مثلث $ABC$ را پیدا کنم (دارای مختصات عدد صحیح) با سانتورید $G(1,1)$ و مرکز عمود $H(3,3)$. من a = {x1, y1} را امتحان کردم. g = {1، 1}؛ h = {3، 3}; b = {x2، y2}؛ c = {x3، y3}؛ حل[{x1 + x2 + x3 == 3 g[[1]]، y1 + y2 + y3 == 3 گرم[[2]]، (h - a).(c - b) == 0، (h - b).(c - a) == 0، -20 < x1 < 20، -20 < y1 < 20، -20 < x2 < 20، -20 < y2 < 20, x2*y3 - x1*y3 + x1*y2 - y2*x3 + y1*x3 - y1*x2 != 0}, {x1, y1, x2, y2, x3, y3}, اعداد صحیح]  چند مثلث تکراری وجود دارد. چگونه این مثلث های تکراری را حذف کنیم؟
|
چگونه جواب های تکراری این سیستم معادلات را حذف کنیم؟
|
25169
|
من می خواهم مناطق بحرانی را برای آزمایش آماری روی طرح علامت گذاری کنم. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟ این: pdf = PDF[توزیع عادی[]، x] نمایش[Plot[pdf، {x، -5، 5}]، Plot[pdf، {x، -5، -2.001}، Filling -> Axis]] میدهد:  می دانم که احتمالاً یکی از ویژگی های فوق العاده Mathematica است، اما تا آنجا که همانطور که می دانم این پر کردن نباید به این شکل عجیب بریده شود، بنابراین نمی خواهم از این ویژگی استفاده کنم. چگونه می توانم ظاهر پرکننده را درست کنم؟
|
چگونه پر کردن زیر یک منحنی را رسم کنیم؟
|
52211
|
چگونه می توانم ردیف هایی را که در حذف گاوسی با استفاده از RowReduce تعویض شده اند، ردیابی کنم؟ من در حال انجام تجزیه و تحلیل کنترل متابولیک بر روی یک ریاضی متابولیسم انرژی هستم که در Mathematica دارم. من باید چندین عملیات ماتریسی از جمله حذف گاوسی را انجام دهم. برای تجزیه و تحلیل کنترلی من باید بدانم که کدام ردیف ها تعویض شده اند و پس از حذف کجا هستند. آیا راهی وجود دارد که Mathematica پس از حذف، موقعیت نهایی ردیف های اصلی را به من بدهد؟ خیلی ممنون، آن کلر
|
چگونه می توان تعویض ردیف را در حذف گاوسی ردیابی کرد؟
|
23344
|
این صفحه در W|A یک قانون تعویض خوب برای کشیدن بادبادک ها و دارت ها را نشان می دهد. من می خواهم این قانون را در _Mathematica_ پیاده کنم، بنابراین بادبادک اصلی و جایگزین آن را (به طور جداگانه) ترسیم کردم. دارت اصلی و جایگزینش را هم کشیده ام. به نظر می رسد این یک کار برای «Replace[]» باشد، اما من مطمئن نیستم که چگونه. من می دانم که انیمیشن های مشابهی در Demonstrations وجود دارد، اما من می خواهم انیمیشن خودم را بسازم (با کمک!). به نظر من، این به عنوان یک محیط «Manipulate[]» جالب است، جایی که لغزنده تعداد دفعات تعویض را کنترل می کند. شاید حتی یک نوار لغزنده چرخشی نیز وجود داشته باشد، بنابراین بادبادکها و دارتها فضا را در یک جهت خاص کاشی میکنند. با تشکر
|
قوانین جایگزینی برای کاشی های Penrose
|
1003
|
برای گرافیک دوبعدی، تابع «FullGraphics» وجود دارد تا چیزهایی را که Mathematica به طور خودکار روی «Graphics» (مانند محورها) تولید میکند به گرافیکهای ابتدایی صریح تبدیل کند. با این حال، این تابع روی اشیاء «Graphics3D» کار نمی کند. بنابراین آیا تابعی (احتمالاً غیرمستند) وجود دارد که همین کار را برای گرافیک های سه بعدی انجام دهد؟
|
آیا معادل FullGraphics برای Graphics3D وجود دارد؟
|
10826
|
در متا: فهرست آرزوها برای Mathematica من نظر جالبی در مورد پیشنهاد زیر دریافت کردم و فکر کردم که مستلزم یک سوال مستقل است: > re: رابط کاربری و سازماندهی نوت بوک > > پالت های داک -- وقتی از پالت ها استفاده می کنم، دوست دارم توانایی چسباندن آنها به کنار پنجره نوت بوک، بنابراین مجبور نیستم به جستجوی آنها ادامه دهم. نظر: > ممکن است بتوان این کار را با استفاده از سلول های متصل انجام داد. @rcollyer ببینید: DockedCells در مستندات. میدانم که Wolfram پالتها را بهعنوان نوتبوک میسازد و میتوانم تصور کنم که میتوان یک پالت سفارشی ایجاد کرد که سلولهای آن در بالای نوتبوک دیگری قرار میگرفت (اگر بتوان یک نوتبوک را به پنجرهها تقسیم کرد و به طور جداگانه در آنها پیمایش کرد، این کار عالی خواهد بود. همیشه به پالت دسترسی داشت). مطمئن نیستم که راه روشنی برای انجام این کار با یک پالت ارائه شده می بینم. بنابراین، آیا کسی می داند چگونه یک پالت را به یک نوت بوک (یا هر معادل کاربردی منطقی) متصل کند؟
|
آیا پالت ها می توانند به نوت بوک متصل شوند؟
|
5712
|
فکر میکردم آیا میتوانم معادلهای بنویسم، به صورت نمادین، اما فقط به عنوان بخشی از یک متن در Mathematica. بنابراین من نمیخواهم Mathematica چیزی را در داخل آن معادله به عنوان یک متغیر در نظر بگیرد، یا هیچ ریاضیاتی را بر روی آن معادلسازی کند یا انجام دهد. آیا این امکان پذیر است؟
|
آیا می توان معادلات را به صورت متن در Mathematica تایپ کرد؟
|
7810
|
p1 = Plot[x^2, {x, -2, 2}, PlotStyle -> {Thick, Black}]; p2 = Graphics3D[{EdgeForm[مشکی]، بافت[p1]، چند ضلعی[{{-2، 0، -1}، {2، 0، -1}، {2، 4، -1}، {-2، 4، -1}}، VertexTextureCoordinates -> {{0، 0}، {1، 0}، {1، 1}، {0، 1}}]، Opacity[1]}، Lighting -> Neutral، Boxed -> False]; مربع = جدول[Graphics3D[{Opacity[.3]، چند ضلعی[{{-Sqrt[y]، y، 0}، {Sqrt[y]، y، 0}، {Sqrt[y]، y، 2 Sqrt[ y]}، {-Sqrt[y]، y، 2 Sqrt[y]}}]}، Boxed -> False]، {y، 0, 4, 0.25}]; همه = نمایش[جدول[مربع[[j]]، {j، 1، 16}]]; نمایش [p2] نمایش نتایج [p2، همه] در این خروجی برای من:   با این حال، برای دیگران (حداقل یکی از آنها کاربر مک است)، در واقع گرافیک «p2» در نتیجه دوم نشان داده میشود. وقتی روی براکت سلول کلیک میکنم، و Save As... PDF، نتیجه میشود و در نهایت، اگر مستقیماً شکل را کپی و پیست کنم. (به جای صادرات)، من این را دریافت می کنم:  من به تایید مستقلی نیاز دارم که آیا این یک اشکال در نسخه ویندوز 7 است. نسخه 8.0.4 و اگر ایده ای برای راه حل دارید، زیرا من به نسخه PDF آخرین شکل برای درج در سایر اسناد نیاز دارم. با تشکر
|
بافت ها در گرافیک ترکیبی ارائه نمی شوند
|
46050
|
مربوط به این. من می خواهم بتوانم اسناد CDF ایجاد شده با یک StyleSheet سفارشی را بدهم. ویژگی مهم این است که فرض بر این است که این سند در دستگاهی بدون چنین StyleSheet مشاهده می شود. مورد دوم این است که در مواردی که من در نظر دارم، تحویل یک فایل جداگانه با StyleSheet برای نصب روی آن دستگاه کاملاً غیر قابل بحث است. بنابراین، در صورت امکان، StyleSheet باید به نحوی در سند تعبیه شود. این تفاوت با توجه به پاسخی است که در ابتدا ذکر کردم. در آنجا Vitaly Kaurov یک StyleSheet سفارشی ایجاد کرد و با استفاده از آن یک فایل CDF تولید کرد و آن را روی همان دستگاه باز کرد. از سوی دیگر، تغییرات ممکن است ظریف باشند. یعنی StyleSheet مورد نظر با یک تغییر جزئی در یکی از StyleSheet های موجود ساخته شده است، مانند افزایش فاصله خطوط، افزایش اندازه فونت و، شاید، تعداد کمی دیگر. سوال من: آیا چنین امکانی را می بینید؟
|
CDF برای تقدیم با StyleSheet سفارشی
|
39957
|
اگر اجرا کنم: In[1] := x = x Out[1] = x و سپس نماد «x» را ارزیابی کنم: In[2] := x Out[2] = x، به سادگی خود «x» را برمیگرداند. من نمی فهمم چرا این منجر به یک حلقه بی نهایت نمی شود. با توجه به اینکه x خود را پس از تخصیص x = x ارجاع می دهد، من فکر می کنم که ارزیابی x باید به یک حلقه بی نهایت منجر شود (x با x جایگزین می شود که جایگزین x می شود و غیره ). چه چیزی را از دست داده ام؟ این را با آنچه در تخصیص اتفاق میافتد مقایسه کنید: f[x_] := f[x] ارزیابی «f[x]» پس از این تخصیص منجر به یک حلقه بینهایت میشود: In[5]:= f[x] > در حین ارزیابی In [5]:= $IterationLimit::itlim: از حد تکرار 4096 > فراتر رفت. Out[5]= Hold[f[x]] **ویرایش:** استفاده از «x := x» به جای «x = x» باعث ایجاد یک حلقه بینهایت نمیشود. استفاده از `x = Identity[x]` نیز باعث ایجاد یک حلقه بی نهایت نمی شود. اما استفاده از `x := Identity[x]` همانطور که توسط Jacob Akkerboom در نظرات پیشنهاد شده است منجر به یک حلقه بی نهایت می شود. چرا؟
|
چرا x = x یک حلقه بی نهایت ایجاد نمی کند، اما f[x_] := f[x] ایجاد می کند؟
|
25168
|
من با Integrate ارائه شده توسط _Mathematica_ اشتباه گرفته ام. ابتدا اجازه دهید یک حالت تک بعدی را ببینیم: ادغام[UnitStep[k - Sqrt[kx^2]]، {kx، -Infinity، Infinity}، فرضیات -> k > 0] نتیجه «2k» است. پاسخ درست! میتوانید «UnitStep» را به «HeavisideTheta» تغییر دهید، همچنان همان پاسخ صحیح را میدهد. با این حال، هنگام تغییر به حالت سه بعدی، «HeavisideTheta» پاسخ اشتباهی می دهد. موارد زیر را ببینید: ادغام[ HeavisideTheta[k - Sqrt[kx^2 + ky^2 + kz^2]]، {kx,-Infinity, Infinity}, {ky, -Infinity, Infinity}, {kz, -Infinity, Infinity}، فرضیات -> k > 0] _Mathematica_ پاسخ اشتباه '0' را می دهد و با یک پیغام خطا من متوجه نمی شوم. > Refine::fas: Warning: یک یا چند فرض به نادرست ارزیابی شده است. اگر «فرضها» اضافه نشود، مستقیماً بدون هیچ هشداری «0» میدهد! انگار درست حساب کرده! چقدر خطرناک است اگر قبلاً جواب را نمی دانستم! @Jens استفاده از UnitStep را به جای HeavisideStep پیشنهاد کرد. من امتحان کردم: در _Mathematica_ 7 شکست می خورد (جواب اشتباه 0 می دهد) اما در نسخه 8 نتیجه درست می دهد: (4 k^3 \[Pi])/3 هنوز هم با همان پیغام: > Refine::fas: Warning : یک یا چند فرض به نادرست ارزیابی شده است. ## پس این پیام به چه معناست؟ چرا نسخه های مختلف _Mathematica_ پاسخ های متفاوتی می دهند؟ آیا این به دلیل زمان محاسباتی است؟ * * * در بالا سؤال اصلی است، در اینجا سؤال ظریفی وجود دارد که می خواهم بپرسم. این انتگرال را ببینید: با فرض[k > 0، ادغام[ UnitStep[k - Sqrt[kx^2 + ky^2 + kz^2]]، {kx، -Infinity، Infinity}، {ky، -Infinity، Infinity}، {kz, -Infinity, Infinity}]] نتایج: (4 k^3 \[Pi])/3 k>0 0 True ## به نظر می رسد _Mathematica_ فراموش می کند که من k>0 را فرض کرده ام. چرا اینطور است؟ خط دوم نتیجه به چه معناست؟
|
آیا این نتیجه به دلیل زمان محاسبه اشتباه است؟ (و سوالات بیشتر در مورد فرضیات)
|
7816
|
من درگیر نحوه استفاده از Tooltip برای ListPlot3D هستم. اساساً من فهرستی از مقادیر برای نمودار سه بعدی دارم (بدون جدول یا تابع) و میخواهم «نکات ابزار» مختصات x، y و z را برای نقطه برگرداند. در اینجا کدی برای Plot است که میخواهم آن را توصیه ابزار کنم: correlationMatrix = {{1., -0.312997, -0.23282, 0.21541, -0.492404, -0.429369, -0.529716, -0.529716, -0.529716, -0.139 -0.312997. -0.329623، 0.0439952، -0.281572، 0.311432، -0.339743، -0.313293، -0.276101}، {-0.312997، 1.، 0.1249406، 0.124941- 0.202914، 0.422802، -0.330172، -0.255637، -0.312864، -0.669181، 0.148235، -0.26647، 0.171766-، 0.171766-، 0.52914-0.5291} {-0.23282، 0.124945، 1.، 0.117204، -0.284851، -0.0106801، 0.132487، 0.266604، -0.612488، 0.27681894، 70. 0.508427، -0.430038، -0.0587014، -0.646482}، {0.21541، -0.40165، 0.117204، 1.، -0.139717، -0.264251، 0.264251، -0.264251، 230-0. 0.222882، 0.219147، 0.702512، -0.454245، 0.342072، -0.22791، 0.473594، 0.0226572}، {-0.492404، 0.34 - 0.49222206، 0.34 - -0.139717، 1.، 0.382168، 0.351843، -0.454952، -0.0969759، -0.234836، -0.355201، 0.169766، -0.1902364، 0.1902301، -0.1902364، 1. . 0.229024، -0.366183، 0.265442، 0.0947463، 0.225124}، {-0.529716، 0.422802، 0.132487، -0.391225، 0.391221، 403-40. -0.178734، -0.520441، -0.252357-، -0.396323، 0.191239، -0.104731، 0.0866192، -0.0556171، -0.0804751-، -0.0804751-، -0.0804751-، -2370، 237، 237-23. 0.266604، 0.311072، -0.454952، -0.279989، -0.178734، 1.، -0.050751، 0.659989، 0.515793، 0.04670437، 0.0467437،301 . -0.0912518، 0.304593، -0.29235، -0.398841، -0.093443، 0.272338، 0.225868}، {-0.329623، -0.312864، 0.2788، 0.27- -0.234836، 0.370576، -0.252357، 0.659989، -0.0912518، 1.، 0.539342، 0.113201، -0.0615683، 0.13337626، 0.0615683-، 0.13337626، 0.1333768، 0.0615683- {0.0439952، -0.669181، 0.194778، 0.702512، -0.355201، -0.102702، -0.396323، 0.515793، 0.304593، 0.304593، 0.551-4، 0.539 0.0920204، -0.456162، 0.678595، -0.221534}، {-0.281572، 0.148235، -0.169994، -0.454245، 0.169726، 0.169726، 0.169729، 0.1021، 0. 0.0467429، -0.29235، 0.113201، -0.573185، 1.، -0.20389، 0.891105، -0.119537، 0.520205}، {0.311432، 0.311432، 8-0. 0.342072، -0.190264، -0.366183، -0.104731، 0.0373106، -0.398841، -0.0615683، 0.0920204، -0.20389، -0.20389، -0.20389، 1.375، 1.375 - 1., 1. -0.353868}، {-0.339743، 0.171766، -0.430038، -0.22791، 0.337011، 0.265442، 0.0866192، 0.0889923، 0.0889923، 0.0889923، 3370-0. -0.456162، 0.891105، -0.368594، 1.، 0.0188257، 0.824432}، {-0.313293، -0.529144، -0.0587014، 0.47324 - 0.47359 0.0947463، -0.0556171، 0.257039، 0.272338، 0.362695، 0.678595، -0.119537، -0.205337، 0.0188257، 0.0188257، 180، 1، 1. {-0.276101، 0.0928761، -0.646482، 0.0226572، 0.509604، 0.225124، -0.0804755، 0.0444238، 0.2258768، 0.225868،520 0.520205، -0.353868، 0.824432، 0.187089، 1.}}; ListPlot3D[correlationMatrix، AxesStyle -> Thickness[0.01]، AxesLabel -> {X، Y، Corr(X,Y)}، AxesEdge -> {{-1، -1}، {-1، -1}، {-1، -1}}، ColorFunction -> BrightBands]
|
نکته ابزار برای ListPlot3D
|
52217
|
این احتمالاً بسیار ساده است، اما من اغلب با شرایط مرزی ناسازگار برای PDE ها به مشکل برخورد می کنم. در حالی که میدانم Mathematica گاهی اوقات خطاهای نادرست را برای شرایط مشتق فضایی ایجاد میکند، این پرسوجو بسیار سادهتر از آن است و عمدتاً یک جستجوی نحوی/ویژگی است - برای مثال، در اینجا یک معادله واکنش / انتشار ساده است. ro = 235*10^-6; qm = 10^-4; میکروفون = 1*10^-6; De = 5.5 * 10^-11; eo = 100; rn = 40*10^-6; eqnDe = D[Ef1[r، t]، t] - De*(D[Ef1[r، t]، r، r] + (2/r)*(D[Ef1[r، t]، r]) ) + 5*Ef1[r, t]; (*تلاش برای حل*) x = NDSolve[{eqnDe == 0، Ef1[r، 0] == 0، مشتق[1، 0][Ef1][rn، t] == 0، Ef1[ro، t] == eo}، Ef1، {r، rn، ro }، {t، 0، 14400}]; این هشدار می دهد که شرایط اولیه و شرایط مرزی ناسازگار هستند - فکر می کنم می توانم ببینم این از کجا می آید. من به آن می گویم که در ابتدا، همه دامنه $r$ صفر است، در حالی که در مرز می گویم که در $r_{o}$، ثابت $e_{o}$ است - سوال من این است که چگونه به mathematica بگویم که مرز در $r_{o}$ یک سطح است، و اینکه در $e_{o}$ ثابت باقی میماند، در حالی که در ابتدا، در $t = 0$، $Ef1[r,0] = 0 $ در دامنه $r_{n} \leq r \leq r_{o}$ ? این احتمالاً واقعاً ساده است، اما من می خواهم بدانم چگونه این تضاد را برطرف کنم و کدهای آینده خود را پاک کنم - پیشاپیش متشکرم!
|
حل تضادهای شرط اولیه / مرزی؟
|
10824
|
آیا می توان TextCells را در کد زیر به این صورت تغییر داد که نمایه TextCell از x = به پروفایل از y = شروع می شود و در همان زمان اندازه گیری TextCell از y = به شروع می شود. زمانی که ورودی کاربر در TextCell جهت نمایه (x/y) y باشد، اندازه گیری ها از x = شروع می شود؟ علاوه بر این من نمی دانم چرا TextAlignment -> Right هیچ تاثیری ندارد... این کد این است: code = ; ffn = ; lfn = ; افزودن = 0; جهت = x; rs = ; \ طول = ; startmeasurement = ; فاصله = ; DialogInput[ Grid[{{Grid[{{TextCell[Code (004p):, FontSize -> 16, TextAlignment -> Right], InputField[Dynamic[code], String, FieldSize -> {10, 1}]} }]}، {Grid[{{TextCell[ first filenumber:، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[Dynamic[ffn]، Number، FieldSize -> {10, 1}]، TextCell[last filenumber:، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[ Dynamic[lfn]، Number، FieldSize -> {10, 1}]، TextCell[افزودن به شماره فایل، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[Dynamic[add]، Number، FieldSize -> {10, 1}]}، {TextCell[جهت نمایه (x / y):، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[Dynamic[جهت]، رشته، اندازه فیلد -> {2، 1}]، TextCell[پروفایل از x = شروع می شود، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[Dynamic[rs]، عدد، اندازه فیلد -> {10، 1}]، TextCell[طول نمایه [m]:، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[Dynamic[length]، Number، FieldSize -> {10, 1}]}، {TextCell[اندازه گیری از y = شروع می شود، FontSize -> 16، TextAlignment -> راست]، InputField[Dynamic[startmeasurement]، Number، FieldSize -> {10، 1}]، TextCell[فاصله بین نمایه ها (+0.5 / -0.5):، FontSize -> 16، TextAlignment -> Right]، InputField[Dynamic[distance]، Number، FieldSize - > {10، 1}]}}، قاب -> همه]، DefaultButton[DialogReturn[og]]}}]، NotebookEventActions -> {ReturnKeyDown :> FrontEndExecute[NotebookWrite[InputNotebook[]، \n]]}]; از کمک شما بسیار سپاسگزارم
|
تغییر محتویات یک TextCell با توجه به ورودی کاربر TextCell دیگر
|
46474
|
من به کمک نیاز دارم، بچه ها! در اینجا اسکریپت: numberProcesses = 24; numberLevels = 4; دستکاری[ numberExperts = E; processMatrix = Table[RandomReal[{0, 1}, WorkingPrecision -> 2], {i, E}, {j, numberLevels}]; aggregatedMark = Table[Total[processMatrix[[All, k]]]/E, {k, numberLevels}]; انحراف = جدول[N[Sqrt[ مجموع[ریشه تقریبی[(ماتریس فرآیند[[h، g]] - انحراف علامت[[g]])^2]، {h، E}]/E]، 2]، {g، تعداد سطوح }]؛ variation = جدول[N[RootApproximant[انحراف[[g]]/AggregatedMark[[g]]*100], 2], {g, numberLevels}]; graphTable = جدول[نمایش[{Histogram[processMatrix[[All, j]], {0, 1, 0.1}, PDF], SmoothHistogram[processMatrix[[All, j]], PlotStyle -> Thick]}], {j, numberLevels}]; groupMark = {}; k = {}; l = {}; tmax = 2; t = 1; AppendTo[k، جدول[1/E، {i، E}]]; در حالی که[True, AppendTo[groupMark, Table[N[Sum[processMatrix[[i, j]]*k[[t, i]], {i, E}], 2], {j, numberLevels}]]; AppendTo[l، RootApproximant[ Sum[Sum[groupMark[[t, i]]*processMatrix[[j, i]]، {j، E}]، {i، numberLevels}]]]; temp = جدول[N[1/l[[t]]* جمع[(processMatrix[[i, j]]*groupMark[[t, j]]), {j, numberLevels}], 2], {i, E - 1}]; AppendTo[k، AppendTo[temp، N[RootApproximant[1 - مجموع[دمای[[i]]، {i، E - 1}]]، 2]]]; If[t >= tmax، If[Max[Table[ Abs[groupMark[[t, i]] - groupMark[[t - 1, i]]]، {i، numberLevels}]] <= 0.0001، Break[] , t++], t++]]; viewTable = Text[Grid[Append[Append[Append[Append[Append[ MapThread[ Prepend، {Prepend[ processMatrix، {Второй уровень، Третий уровень، Четвёртый уровень, Пятый уровень] جدول[i، {i، E}]، ]}]، Insert[aggregatedMark، fi,1]]، Insert[انحراف، Sigma، 1]]، Insert[Variation، V، 1]]، Insert[graphTable، Graph، 1]]، Insert[groupMark[[t, All]]، Mark، 1]]، Frame -> All، Background -> Light Yellow]]، {{E, 3, Number}, 2, 100, 1}, ContinuousAction -> False, TrackedSymbols -> {E}] این کار را انجام می دهد:  و بیشتر آنها به خوبی کار می کنند، اما وقتی مقدار 'E' تغییر می کند، 'Manipulate' همه دو بار اجرا می شود... چرا اینطور است؟ من واقعا نمی فهمم. سعی کردم نمودارها را از جدول حذف کنم. بعد از آن دیدم که «Manipulate» همه دو بار اجرا نشد. این جادو است =/ دوم اینکه من نمی دانم چگونه می توانم اعداد واقعی را فقط با دو رقم بعد از نقطه (0.xx) بدست بیاورم. وقتی از «N[,2]» استفاده میکنم، Mathematica گاهی اوقات 0.0xx یا 0.00xx را برمیگرداند. اما من می خواهم 0.0x یا 0.00 بگیرم (البته با استفاده از قانون استاندارد برای گرد کردن). چگونه می توانم آن را انجام دهم؟ و در آخر، همانطور که می بینید، من از توابعی مانند «RootApproximant» استفاده کردم. من نمی خواهم از آن استفاده کنم، اما گاهی اوقات Mathematica می گوید: هیچ رقم قابل توجهی برای نمایش در دسترس نیست. چه کاری می توانم انجام دهم؟ خوشحال می شوم اگر کسی به من در بهینه سازی اسکریپت کمک کند. از توجه شما متشکرم. **ویرایش شده** 'Manipulate' همه را دو بار اجرا می کند. حل شد - Stackoverflow. با تشکر، @SjoerdC.deVries.
|
دستکاری دو بار اجرا می شود
|
21888
|
من میدانم که «__» فهرستی از یک یا چند عنصر است، و «___» 0 یا چند عنصر است، اما وقتی این قانون را با 2 خط زیر خط امتحان میکنم، به نتایجی که انتظار دارم نمیرسم. CartesianProduct[lis1_, lis2_] := ReplaceList[{lis1, lis2}, {{___, x_, ___}, {___, y_, ___}} :> {x, y}] CartesianProduct[{a, b, c} ، {x، y، z}] (* {{a، x}، {a، y}، {a، z}، {b، x}، {b، y}، {b، z}، {c، x}، {c، y}، {c، z}} *) حدس میزنم تفاوت بین `_` را درک نکنم ، __ و ___. الگویی برای آموزش _Mathematica_ برای انجام کاری که من می خواهم کدام است؟
|
چرا این الگو برای ترکیب دو لیست برای کار کردن به زیرخط های سه گانه (___) نیاز دارد؟
|
2220
|
وقتی یک فایل CDF را برای قرار دادن در یک صفحه وب آماده میکنم، فضای عمودی بسیار زیادی روی صفحه باقی میماند. آیا دستوری برای کاهش آن وجود دارد؟ این با فایل های SimpleDemos.nb و SimpleDemos1.cdf نشان داده شده است.
|
فضای عمودی بیش از حد در یک فایل CDF
|
39951
|
من میخواهم مقادیر عدد صحیح $k$ را پیدا کنم تا «D[f[x]، x]» راهحلهای عدد صحیح داشته باشد. من f[x_] را امتحان کردم := 2 x^3 - 3 (m - 1) x^2 + k * (m + 2)*(m - 3) x + 1 g := D[f[x], x ] d = ممیز[g، x] کاهش[{d == 0، -10 <= k <= 10}، {k، m}، اعداد صحیح] دریافت کردم (m == -3 && k == 4) || (m == 1 && k == 0) || (m == 7 && k == 3/2) همانطور که در آخرین راه حل «k=3/2» می بینید که قطعاً یک عدد صحیح نیست، همانطور که در دامنه استفاده شده توسط «Reduce» مشخص کردم. آیا این یک اشکال است؟ کسی میتونه در این مورد نظر بده؟
|
با دامنه عدد صحیح کاهش دهید، اما یک راه حل منطقی دریافت کنید
|
56088
|
فرض کنید من یک فهرست تودرتو به شرح زیر دارم، {{{1,2},{3,4,5},{2,3}},{{2,3,4},{5,4,1},{ 1،4،3}}،{{3،4،5}،{3،4،5}}} جایی که عناصر هستند، > > {{1،2}،{3،4،5}،{2 ,3}} > > {{2,3,4},{5,4,1},{1,4,3}} > > {{3,4,5},{3,4,5}} > میخواهم یک لیست جدید که در آن هر عنصر فرعی را که در قسمت اول آن 1 یا 2 داشته باشد رها می کنم. سپس خروجی باید به این شکل باشد، > > {{{3,4,5}},{{5,4,1}},{{3,4,5},{3,4,5}}} >
|
ایجاد یک لیست جدید با حذف عناصر فرعی از لیست اصلی
|
5097
|
من قصد دارم برای مثال طرح کنم: Plot[Evaluate[ PDF[ExponentialDistribution[#]][x] & /@ {1/2, 1/5, 1/25, 1/1000}], {x, 0, 50 }, AxesOrigin -> {0, 0}] اکنون، وقتی کسی این سیاه و سفید را چاپ میکند، میخواهم بتواند بین منحنیها (یک خط، سپس یک خط نقطه چین و غیره). چگونه به من پیشنهاد می کنید که کد را تغییر دهم تا به این هدف برسم؟
|
منحنی ها را به گونه ای متفاوت ترسیم کنید تا هنگام چاپ سیاه و سفید بتوان آنها را مشاهده کرد
|
57131
|
ارزیابی خطوط زیر در رایانه من تقریباً شش ثانیه در Mathematica 10 و نزدیک به 5 در Mathematica 9 طول می کشد. من این را بسیار کند می دانم زیرا فقط چندک ها از داده ها برای ایجاد این مجموعه ساده نمودارها محاسبه می شوند. من فکر می کنم که Mathematica باید خیلی بهتر از این کار کند. موافقید؟ افکار؟ داده = جدول[RandomVariate[NormalDistribution[RandomInteger[5], 1], 100000], {10}]; Timing@BoxWhiskerChart[data, ChartLabels -> {a، b، c}، PerformanceGoal -> Speed]
|
عملکرد نمودارها
|
23343
|
من میخواهم نوتبوکهای _Mathematica_ خود را بهعنوان اسناد متنی ساده ذخیره کنم تا بتوانم آنها را تحت کنترل نسخه «git» نگه دارم. من فکر کردم که File > Save as... + Plain Text کاری را که من می خواهم انجام می دهد، اما با آن مشکل دارم. اول، من نمی توانم بفهمم که چگونه یک دفترچه یادداشت ذخیره شده به این روش را به _Mathematica_ (به شکلی که به راحتی قابل ارزیابی باشد، دوباره وارد کنم). دوم، محتوای متنی قابل خواندن توسط انسان توسط سریال سازی اشیاء گرافیکی و غیره غرق می شود. بنابراین، خروجی تولید شده توسط «git diff» در دو نسخه از چنین فایل های متنی یک کابوس است. ثالثاً، بخشهای متن قابل خواندن توسط انسان آنقدرها هم قابل خواندن نیستند. البته، برخی از قالببندیهای غنی را نمیتوان به راحتی به متن تبدیل کرد، اما من میخواهم در صورت امکان حداقل بخشی از تورفتگی موجود در نسخه اصلی را حفظ کنم. آیا رویکرد بهتری وجود دارد؟
|
نوتبوکهای فقط متنی قابل تغییر؟
|
19108
|
متوجه شدم که Mathematica دارای مجموعهای از کاراکترهای رسمی خاص مانند `\\[FormalA]`، `\\[FormalB]` و غیره است. . نحوه استفاده از این کاراکترها از فایل های راهنمای ساختنی مشخص نیست. آیا کسی می تواند نشان دهد؟
|
آیا کاراکترهای رسمی مانند \[FormalA] باید متفاوت از سایر نمادها استفاده شوند؟
|
26271
|
تطبیق الگو عالی است اما محدودیت هایی دارد. مرتب کردن لیستی از اعداد را از کوچکترین به بزرگ در نظر بگیرید: RandomSample[Range[10]] //. {a___، b_، c_، d___} /; b > c :> {a, c, b, d} > {1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10} با این حال RandomSample[Range[1000]] // را اجرا کنید. {a___، b_، c_، d___} /; b > c :> {a, c, b, d} > ReplaceRepeated::rrlim: خروج پس از {<<1000>>} 65536 بار اسکن شد. >> > {1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 9، 11، 13، <<990>>} داستان متفاوتی است. اجرای کد زمان زیادی می برد و خروجی حاصل به درستی مرتب نمی شود. اکنون، بدیهی است که میخواهیم از «مرتبسازی» در این نوع سناریو استفاده کنیم، اما اکنون کنجکاو هستم که بدانم: در چه نقطهای یک کار برای تطبیق الگو بیش از حد محاسباتی فشرده میشود؟
|
چگونه تشخیص دهیم که یک کار برای تطبیق الگو خیلی بزرگ است؟
|
57686
|
تصویر زیر را در نظر بگیرید: GraphData[{Wheel, 7}]  آیا در _Mathematica_ ممکن است چندین مورد از این ` نمودارها را در امتداد یکدیگر ترسیم کنید و سپس مختصات شبکه حاصل را بدست آورید؟ چیزی شبیه این در ساده ترین حالت:  
|
استخراج مختصات و دستکاری نمودارها به عنوان اشیاء گرافیکی
|
21882
|
من سعی می کنم یک بسط سری مجانبی یک لیست را محاسبه کنم. سری[{0,-((R^2 ν (2+(-1+ν (2+ν)) Cos[2 θ]))/((-1+ν) (1+ν^2) r^ 2)) + (R^4 ν (-7+5 ν (2+ν)+16 Cos[2 θ]+(-1+3 ν (2+ν)) Cos[4 θ]))/(4 (-1+ν) (1+ν^2) r^4) + O[1/r]^6,-((R^2 ν (3+ν) Cos[θ] Sin[θ])/((1+ν^2 ) r^3))+O[1/r]^4,0}, {r,Infinity,3}] نمیفهمم چرا عبارت '1/r^4' در خروجی نشان داده میشود. حتی بیشتر، میتوانم این سری ورودی را کپی و جایگذاری کنم[-((R^2 ν (2+(-1+ν (2+ν)) Cos[2 θ]))/((-1+ν) (1 +ν^2) r^2)) + (R^4 ν (-7+5 ν (2+ν)+16 Cos[2 θ]+(-1+3 ν (2+ν)) Cos[4 θ]))/(4 (-1+ν) (1+ν^2) r^4) + O[1/r]^6,{r,Infinity,3}] اما ارزیابی خط زیر یک پیام خطا در مورد آرگومان Series[a می دهد. /r^2+b/r^4+O[1/r]^6,{r,Infinity,3}] هر ورودی بسیار قدردانی می شود.
|
بسط مجانبی یک لیست
|
29932
|
من اخیراً در حال بررسی این سؤال بسیار خوب توسط مارس هو بودم: شمارش عناصری که در داخل یک عنصر دیگر در یک کانال رنگی متفاوت قرار دارند، اغلب اوقات میخواهم یک منحنی بکشم یا یک پلیتوپ تعریف کنم تا بخشی از آن را جدا و جدا کنم. تصویری برای تحلیل بیشتر برای مثال، یک راه حل، تعریف مجموعه ای از رئوس چند توپی است، به عنوان مثال: poly = {{658.`, 1224.`}, {672.`, 1054.`}, {507.`, 871.`} ، {358.`، 876.`}، {344.`، 1432.`}، {483.`، 1410.`}}; و سپس یک عدد سیم پیچی برای هر پیکسل در تصویر محاسبه کنید، یا به طور معادل InPolygonQ را برای تعریف یک منطقه برش اعمال کنید. این یک رویکرد ساده لوحانه است: CutoutRegion = ImageData[pic]; ImageDimX = ImageDimensions[pic][[1]] ImageDimY = ImageDimensions[pic][[2]] Length[CutoutRegion[[1]]] برای[y = 1، y <= ImageDimY، y++، برای[x = 1، x <= ImageDimX، x++، pt = {x، (ImageDimY-y)}; اگر [Graphics`Mesh`InPolygonQ[poly, pt] == True، CutoutRegion[[y, x]] = 1; , CutoutRegion[[y, x]] = 0; ]؛ ]؛ ]؛ ImageMultiply[Image[CutoutRegion], pic] این کار، هرچند بسیار کند عمل میکند، و کمی دست و پا چلفتی است که یک منطقه مورد نظر را با چند ضلعی تعریف کنیم. واقعاً شما می خواهید چیزی را با دست آزاد بکشید. سوال من این است: * آیا راه بی اهمیتی برای سرعت بخشیدن به رویکرد فوق وجود دارد؟ * آیا راه ظریف تری برای تعریف «دست» یا «موس» منطقه مورد علاقه در یک تصویر و جداسازی آن برای تولید محصول نهایی مشابه خروجی رویکرد بالا وجود دارد؟
|
تعریف و جداسازی ناحیه ای از تصویر در داخل یک منحنی مرزی
|
19812
|
من به دنبال سریعترین راه برای آزمایش این هستم که آیا یک آرایه عددی _n_ -بعدی (NumericQ) (به معنای ArrayQ) پیچیده است یا خیر. اگر حداقل یک عنصر پیچیده داشته باشد پیچیده در نظر گرفته می شود. این یک الزام مهم است که این آزمایش نباید آرایه های بسته بندی شده را باز کند. در حال حاضر «Not@ArrayQ[arr، _، FreeQ[#، _Complex] &]» دارم که باز نمیشود، اما آزمایش را برای هر عنصر از آرایههای بستهشده اجرا میکند (میتوان با استفاده از «Print» آزمایش کرد). از نظر تئوری کافی است فقط یک مورد آزمایش کنیم: همه عناصر یک آرایه بسته لزوما از یک نوع هستند. در تئوری می توان تشخیص داد که آیا یک آرایه بسته شده است یا خیر، و اگر وجود دارد، فقط عنصر اول را آزمایش کنید، اما این بسیار زشت است، بنابراین من می خواهم از آن اجتناب کنم. همچنین پیاده سازی آن برای یک آرایه _n_ -بعدی آسان نیست. چیزی که من به آن امیدوار هستم تابعی است که به صورت داخلی مخصوص آرایه های بسته بندی شده است و بنابراین بسیار سریع است.
|
سریعترین راه برای آزمایش اینکه آیا یک آرایه عددی دارای عناصر پیچیده است یا خیر
|
40459
|
از خواندن راهنمای MathKernel در سیستم راهنما و در تعدادی از سؤالات اینجا، دریافتم که برای ایجاد این تغییر در ویندوز، ظاهراً حداقل یکی از آنها باید «MathKernel … options» را در پنجره «Command Prompt» وارد کنید. که حداقل تا حدی کار می کند، اما مستندات MathKernel به طور قابل توجهی در تعیین نحو مورد نیاز وجود ندارد. من (همراه با چندین مورد مشابه) موارد زیر را امتحان کرده ام: 1. MathKernel MATHEMATICA_USERBASE= D:\WorkB\Mathematica، 2. MathKernel MATHEMATICA_USERBASE D:\WorkB\Mathematica، و 3. MathKernel MATHEMATICA_USERBASE\MATHEMATICA_D. اولین دو کار در آن پنجره Kernel باز می شود، اما پرس و جو از $UserBaseDirectory در پنجره Kernel نشان می دهد که آن دایرکتوری از حالت پیش فرض تغییر نکرده است (C:\Documents and Settings\User\Application Data\Mathematica). و سومین پیام دسترسی رد شده است را در پنجره Command Prompt ایجاد می کند، اما من نمی دانم که آیا این به دلیل Command Prompt است یا به دلیل شکایت MathKernel از نحو یا خود عملیات. بنابراین، سینتکس مورد نیاز برای تغییر آن متغیر محیطی از طریق دستور MathKernel چیست؟ که ظاهراً طبق Wolfram روش توصیه شده یا مورد نیاز است. یا راه دیگری برای انجام آن وجود دارد؟
|
نحوه تغییر دایرکتوری MATHEMATICA_USERBASE
|
11011
|
من یک مبتدی در Mathematica هستم، بنابراین این ممکن است یک درخواست ساده باشد. من تعدادی ستون از نام ها و داده ها ایجاد کرده ام. من می خواهم آنها را در یک لیست واحد از نام ها با یک ستون برای هر ویژگی ادغام کنم. با این حال، همه اسامی در هر لیست وجود ندارد، و من در مرتب کردن ستون نام با مشکلاتی روبرو شده ام. در اینجا لیستهای {{Name، Friend BC}، {Bru-2، 25.1333}، {Al-1، 34.5667}، {Dave-4، 0.}، {Hal آمده است. -8، 1.33333}، {Leo-12، 7.06667}، {Pat-16، 1.33333}، {Ned-14، 1.18333}، {Chas-3، 4.83333}، {Sam-19، 1.18333}، {Ed-5، 61.6667}، {Ian-9، 4.2}، {Ken-11، 1.7}، {Quinn-17، 0.733333}، {Unwin-21، 0.733333}، {Frank-6، 33.1333}، {Gra-7، 0.}، {Jo-10، 44.2833}، {Tom-20 , 0.}، {Mal-13، 0.}، {Ollie-15، 35.9167} } {{Name، Advice BC}، Sam-19، 0.}، {Mal-13، 0.}، {Leo-12، 0.}، { Ian-9، 0.}، {Pat-16، 0.}، {Dave-4، 0.}، {Tom-20، 0.0769231}، {Quinn-17، 0.0769231}، {Ned-14، 0.0769231}، {Ken-11، 0.0769231}، {Jo-10، 0.0769231}، 0.0769231}، {Gra 0.0769231}، {Frank-6، 0.0769231}، {Unwin-21، 0.0769231}، {Ron-18، 0.0769231}، {Hal-8، 0.0769231}، {Bru-2، 0.0769231} {Al-1، 5.74359}، {Ed-5, 38.5}, {Chas-3, 38.5}, {Ollie-15, 70.4103} } می خواهم جدول نهایی {{Name, Advice BC,Friend باشد. BC}، {Sam-19، 0.، 1.18333}، {Mal-13، 0.، 0.}، {Leo-12، 0.، 7.06667}، {Ian-9، 0.، 4.2}، {Pat-16، 0.، 1.3333}، {Dave-4، 0.، 0 .}، {Tom-20، 0.0769231، 0.}، {Quinn-17، 0.0769231، 0.73333}، {Ned-14، 0.0769231، 1.18333}، {Ken-11، 0.0769231، 1.7}، {Jo-10، 0.0769231، 0.0769231، {8G37، 34، 0.07، 1.1834} 0.0769231، 0.}، {Frank-6، 0.0769231، 33.1333}، {Unwin-21، 0.0769231، 0.73333}، {Ron-18، 0.0769231، {Hal-0. 0.0769231، 1.3333}، {Bru-2، 0.0769231، 25.1333}، {Al-1، 5.74359، 34.5667}، {Ed-5، 38.5، 61.6667}، {Chas-3، 3،} 38. , {Ollie-15, 70.4103, 35.9167}, {Sam-19, 0., NULL} } نظری دارید؟ به نظر نمی رسد در حال حاضر هیچ راه حلی پیدا کنم. همچنین چگونه می توانم بر اساس ستون اول بر اساس حروف الفبا مرتب کنم؟
| |
35486
|
# به روز رسانی خوب، لطفاً بی نظمی این موضوع را ببخشید، اما من با چیزی شبیه به: d = (q = 8؛ f = (lop = Transpose[{Flatten[ Reverse[Table[Gamma[y], {y, 1, q + 1}]] / {ComplexInfinity -> 0}]، مسطح کردن[جدول[دو جمله ای[n، k]، {n، q، q}، {k, 0, n}], Flatten[x^n, {n, 0, q}]]}; مجموع[f])؛ d که می دهد: {40320 + 40320 x + 20160 x^2 + 6720 x^3 + 1680 x^4 + 336 x^5 + 56 x^6 + 8 x^7 + x^8} سپس ریشه ها را مقایسه می کنم با یک سری دیگر، به عنوان مثال: Normal[Series[E^x, {x, 0, 8}]] که در این مورد یکسان هستند. با این حال، من تعداد زیادی سریال مختلف دارم و به این فکر می کردم که آیا می توانم آنها را همانطور که در زیر بیان می شود دستکاری کنم. _(نکته - متوجه شدم که در مثال بالا خروجی «ComplexInfinity» وجود ندارد، اما برای نشان دادن اینکه چندین تکنیک جایگزین را برای سؤالات بعدی امتحان کرده ام، آن را رها کردم. با خطر پرسیدن چندین بار یک سوال، آنها را در یک سوال واحد زیر جمع آوری کردم: (الف) تغییر علائم / عملگرهای جایگزین (یا برخی الگوهای دیگر): از این: 1 + x + (x^2)/2! + (x^3)/3! + (x^4)/4! + (x^5)/5! ... من می خواهم این را انجام دهم: 1 - x + (x^2)/2! - (x^3)/3! + (x^4)/4! - (x^5)/5! ... (ب) ضرب عناصر متناوب (یا برخی الگوهای دیگر) در یک مقدار معین (مثلا - I): از این: 1 + x + (x^2)/2! + (x^3)/3! + (x^4)/4! + (x^5)/5! ... من می خواهم این را انجام دهم: 1 - I x + (x^2)/2! - من (x^3)/3! + (x^4)/4! - من (x^5)/5! ... (ج) تمام مقادیر خیالی یک لیست را به مقادیر واقعی (یا برعکس) تبدیل کنید، توجه داشته باشید که ممکن است هیچ الگوی در توزیع در اینجا وجود نداشته باشد: از این: 1 + I x + (x^2)/2! + (x^3)/3! + I(x^4)/4! + I(x^5)/5! ... من می خواهم این را دریافت کنم: 1 + x + (x^2)/2! + (x^3)/3! + (x^4)/4! + (x^5)/5! ... یا این: I + I x + I(x^2)/2! + I(x^3)/3! + من (x^4)/4! + I(x^5)/5! ... روش های انتخاب و جایگزینی مختلفی را امتحان کرده ام، اما تا کنون موفق نشده ام.
|
دستکاری لیست - مختلف
|
23757
|
من سعی می کنم بر این اساس یک توان مونتگومری بنویسم که بتواند با Mathematica «PowerMod» رقابت کند. می دانیم که «PowerMod» از تکنیک مربع و ضرب استفاده می کند. افزایش سرعت باید با جایگزینی مدولار عملیات مدولار n با مدولار عملیات مدولار 2^x بدست آید. آیا میتوانیم این کار را در Mathematica انجام دهیم تا از «PowerMod» استفاده کند؟ این پیاده سازی من است: متغیرهای جهانی: RLength = 0; R = 0; RM1=0; RIinverse = 0; NPrime = 0; پرحرف = نادرست; و MontExp (b^e mod n): MontExp[b_, e_, n_] := (RLength = BitLength[n]؛ R = 2^RLength؛ RM1=R-1؛ RInverse = PowerMod[R, -1, NPrime = PowerMod[-n, -1, R]; Mod[R, n]; نتیجه = Mont[نتیجه، نتیجه، n]، {expBit, IntegerDigits[e, 2]}; v*RInverse، n] If[verbose، Print[Monto, u، *، v، => , z]]; بازگشت[z])؛ تابع Mont نسخه 1: Mont[u_, v_, n_] := (t = u*v؛ z = BitShiftRight[(t + Mod[t*NPrime, R] n)، RLength]؛ If[verbose, Print[ Monto , u, * , v, => , z]]; Return[z]); تابع Mont نسخه 2: Mont[u_، v_، n_] := (t = u*v؛ z = BitShiftRight[(t + BitAnd[t*NPrime، RM1] n)، RLength]؛ If[verbose, Print[ Monto , u, * , v, => , z]]; Return[z]); و زمان بندی: p = 2^20000 + 1; Mathematica PowerMod: Timing[PowerMod[2, p, p] == 2] > {1.529, False} Mont v0 > {3.432, False} Mont v1 > {7.332, False} Mont v2 > {3.541, False} همانطور که می توانید ببینید همانطور که من سعی کردم آن را با شیفت های باینری به جای عملیات مدولار بهبود بخشم، تأثیر منفی روی سرعت داشت. این احتمالاً به دلیل اجرای غیر بومی در Mathematica است. آیا ایده ای برای بهبود آن وجود دارد؟ -- **به روز رسانی ** من یاد گرفتم که `Mod[b, 2^n] == BitAnd[b, 2^n-1]` بنابراین نسخه 2 را برای استفاده از BitAnd تغییر دادم، اما هیچ سودی نداشتم در مقایسه با PowerMod اصلی... **به روز رسانی 2** به نظر می رسد که به دلیل تکیه بر شیفت ها، افزایش سرعت فقط برای اعداد 2^k+1 است. با این حال، من یک نتیجه شگفت انگیز از @Simoon-Woods پاسخ دیدم: لیست = (2^# + 1) & /@ محدوده[5000، 100000، 5000]; PowerModTimings = First[Timing[PowerMod[2, #, #]]] & /@ list {0.047،0.265،0.717،1.529،2.871،4.336،6.506،9.173،11.934،16.879،20 0.623,25.772,30.373,37.3,45.49,55.131,63.274,73.788,85.114,96.112} MontExpTimingsV2 = First[Timing[MontExp[2, #, #]]] & /@ list (*Mont version 2*) {0.063،0.156،0.312،0.483،5.258،0.92،4.711،1.56،8.081،18.642،2. 949,3.51,16.13,18.268,36.91,5.569,15.413,28.236,106.143,60.388} MontExpTimingsV0 = First[Timing[MontExp[2، #، #]]] و /@ لیست (*نسخه ماه 0*) {0.047،0.093،0.188،0.234،2.418،0.53،2.246،0.858،3.417،8.58،1. 451,1,669,7,051,8,003,18.221,2.824,6.91,13.245,51.231,29.047} و رسم نتیجه: ListLinePlot[{PowerModTimings, MontExpTimingsV2, MontExpTimingsV0}]  **به روز رسانی 3** زمان بندی را اضافه کردم برای «مونت» نسخه 0 بر اساس @Simon-Woods پاسخ. زمان های عالی ...
|
توان مدولار مونتگومری
|
21884
|
من دو لیست از مقادیر xx = {0.1، 0.3، 0.35، 0.57، 0.88، 1.0} yy = {1.2، 3.5، 4.5، 7.8، 9.0، 12.2} دارم. محور x و yy به عنوان محور y. سند راهنما در ListPlot به من می گوید که باید از ListPlot استفاده کنم[{{x1, y1}, {x2, y2}, ...}] چگونه چیزی مانند ListPlot[{{0.1, 1.2}، {0.3، 3.5 ایجاد کنم }، ...}] از xx و yy؟ متشکرم.
|
یک نمودار پراکندگی از دو لیست بسازید
|
38523
|
من یک صفحه «html» پیدا کردم که به وضوح با استفاده از گزینه «ذخیره به عنوان HTML» در «Mathematica» ایجاد شده است. آیا راهی برای معکوس کردن این عملیات وجود دارد؟ یعنی فایل html را با Mathematica باز کنید و دوباره به صورت فایل nb رندر کنید؟
|
یک نوت بوک ذخیره شده html را باز کنید
|
9370
|
من با مسئله ای کار کرده ام که شامل حل معادله زمان پیوسته لیاپانوف $$A R + R A^\top = G$$ برای ماتریس قطعی مثبت متقارن $R$ است. در اینجا $A$ واقعی، معکوس و پراکنده است و $G$ مورب اما مفرد است. من این معادله را برای ماتریس های مختلف $A$ با استفاده از LyapunovSolve حل می کنم. با این حال، در برخی موقعیتها با پیام خطای _LyapunovSolve::nuniq: معادله ماتریس راهحل منحصربهفردی ندارد دریافت میکنم. با این حال، من متوجه شدم که بسیار کندتر از «LyapunovSolve» است. با وجود این، راهحلی به دست میدهد که خطای آن (اندازهگیری شده از طریق هنجار $\|A R + R A^\top - G\|$) کاملاً رضایتبخش است. سوال من این است: آیا می توان با LyapunovSolve راه حلی به دست آورد که اگرچه منحصر به فرد نیست، اما بهترین راه حل ممکن (به حداقل مربعات) باشد؟ در زیر یک نمونه ماتریس برای مرجع آورده شده است (امیدوارم کپی کردن آن در یک دفترچه کار کند) پیشاپیش از شما متشکرم. G = DiagonalMatrix[SparseArray[{11 -> 2., 20 -> 1.}, {20}]] A = SparseArray[{{1, 11} -> -1., {2، 12} -> -1 .، {3، 13} -> -1.، {4، 14} -> -1.، {5، 15} -> -1.، {6، 16} -> -1.، {7، 17} -> -1.، {8، 18} -> -1.، {9، 19} -> -1.، {10، 20} -> -1 .، {11، 1} -> 10.5، {11، 2} -> -1.، {11، 3} -> -1.، {11، 4} -> -1.، {11، 5} -> -1.، {11، 6} -> -1.، {11، 7} -> -1.، {11، 8} -> -1.، {11، 9} - > -1.، {11، 11} -> 1.، {12، 1} -> -1.، {12، 2} -> 7.، {12، 3} -> -1.، {12، 4} -> -1.، {12، 5} -> -1.، {12، 6} -> -1.، {12، 8} -> -1.، {12، 10} - > -1.، {13، 1} -> -1.، {13، 2} -> -1.، {13، 3} -> 8.، {13، 4} -> -1.، {13، 5} -> -1.، {13، 6} -> -1.، {13، 7} -> -1.، {13، 9} -> -1.، {13، 10} - > -1.، {14، 1} -> -1.، {14، 2} -> -1.، {14، 3} -> -1.، {14، 4} -> 6.، {14، 5} -> -1.، {14، 7} -> -1.، {14، 9} -> -1.، {15، 1} -> -1.، {15، 2} - > -1.، {15، 3} -> -1.، {15، 4} -> -1.، {15، 5} -> 6.، {15، 6} -> -1.، {15، 8} -> -1.، {16، 1} -> -1.، {16، 2} -> -1.، {16، 3} -> -1.، {16، 5} - > -1.، {16، 6} -> 7.، {16، 7} -> -1.، {16، 8} -> -1.، {16، 9} -> -1.، {17، 1} -> -1.، {17، 3} -> -1.، {17، 4} -> -1.، {17، 6} -> -1.، {17، 7} - > 5.، {17، 10} -> -1.، {18، 1} -> -1.، {18، 2} -> -1.، {18، 5} -> -1.، {18، 6} -> -1.، {18، 8} -> 4.، {19، 1} -> -1.، {19، 3} -> -1.، {19، 4} -> -1.، {19، 6} -> -1.، {19، 9} -> 5.، {19، 10} -> -1.، {20، 2} -> -1.، {20، 3} -> -1.، {20، 7} -> -1.، {20، 9} -> -1.، {20، 10} -> 5.5، {20، 20} -> 1 .}، {20، 20}]
|
حل حداقل مربع برای معادله لیاپانوف زمان پیوسته
|
21085
|
آیا می توان به راحتی یک «دستکاری» را طوری تغییر داد که لغزنده به طور خودکار مقادیر خاصی را رد کند؟ برای مثال، بگویید من معادلهای را ترسیم میکنم که برای همه مقادیر «x» بین «x=0» و «x=1» کاملاً خوب رفتار میکند، به جز «x=0.25» که در آن منفجر میشود و باعث میشود _Mathematica_ خطاهای زیادی منتشر کند. پیام ها البته میتوانم «x=0.25» را در بدنه «Manipulate» بررسی کنم و سپس کاری معقول انجام دهم، اما خوب است که فقط به «Manipulate» بگویم «Avoid x=0.25».
|
آیا می توانم مقادیر «بدون رفتن» را در یک نوار لغزنده دستکاری تنظیم کنم؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.