_id
stringlengths 1
5
| text
stringlengths 0
5.25k
| title
stringlengths 0
162
|
|---|---|---|
40533
|
چرا کد زیر نتایج متفاوتی تولید می کند؟ در مدل ذهنی من، آنها باید یکسان باشند. جدول[With[{x = i^k}، HoldForm[x]]، {k، 1، 5}] با[{x = i^k}، HoldForm[x]] // جدول[#، {k، 1، 5}] و خروجی: {i,i^2,i^3,i^4,i^5} {i^k,i^k,i^k,i^k,i^k}
|
با HoldForm در نماد Postfix اشتباه گرفته شده است
|
34106
|
من می خواهم رئوس یک نمودار را در سطوح سازماندهی کنم. g = { 0 -> 1, 1 -> 2, 2 -> 3, 0 -> 4, 0 -> 5, 2 -> 6, 2 -> 7, 8 -> 3, 4 -> 9, 5 را در نظر بگیرید -> 9، 6 -> 9، 6 -> 10، 7 -> 10، 8 -> 10، 9 -> 11، 9 -> 12، 10 -> 11، 10 -> 12 }؛ نمودار[g] با استفاده از فهرست تودرتو از رئوس مانند `{{0, 1, 2, 3}, {4, 5, 6, 7, 8}, {9, 10}, {11, 12}}`, I می خواهم نموداری را با 4 سطح ببینم که در آن رئوس 0، 1، 2، 3 در ردیف در سطح بالا قرار می گیرند، رئوس 4، 5، 6، 7، 8 در خط در سطح زیر و غیره. 
|
رئوس یک نمودار را به سطوح سازماندهی کنید
|
44857
|
من می خواهم معادله هدایت گرما زیر را با استفاده از روش های عددی حل کنم: D[u[x, t], t] -alpha*D[u[x, t], {x, 2}] == 0 u[x, 0 ] == 1/(1 + x^2)^0.25، u[-10، t] == u[10، t] == 0، x0 = -10; xn = 10; dx = 0.1; n = 200; t0 = 0; tn = 10; dt = 0.01; مراحل = tn/dt; آلفا = 0.2; من تعریف می کنم: نقاط = جدول[-10 + i*dx, {i, 0, n}]; u[0] = ماژول[{i، l= {0}}، برای[i = 1، i <= n - 1، i = i + 1; AppendTo[l, 1/(1 + امتیاز[[i]]^2)^0.25]]; AppendTo[l, 0];l]; قبلی[dt_, dx_, u0_, alpha_] := ماژول[{i, ans}, ans = u0[[2]] + آلفا*(dt/dx^2)*(u0[[3]] - 2 u0[ [2]] + u0[[1]]); پاسخ]؛ من مقادیر مراحل زیر را تقریب زدم: u[k_] := ماژول[{l,ans= {u[0]}}، برای[j = 1، j <= k، j = j + 1، l = { 0}؛ برای[i = 2، i <= n، i = i + 1، AppendTo[l، قبلی[dt، dx، {ans[[j]][[i - 1]]، ans[[j]][[ i]]، ans[[j]][[i + 1]]}، آلفا]]]؛ AppendTo[l, 0]; AppendTo[ans,l]]; ans[[k + 1]]] با این حال، محاسبه u[steps]=u[1000] زمان زیادی میبرد. و هنگامی که میخواهید پاسخ را رسم کنید، گیر میکند... GraphicsGrid[Table[{Graphics[Table[{Graphics[Table] [{RGBColor[u[k][[i]]، 0، 1 - u[k][[i]]]، مستطیل[{نقاط[[i]] - dx/2، 0}، {points[[i]] + dx/2، 1}]}، {i، 1، n}]]}، {k، 0، Steps، IntegerPart[1/dt]}] ] مشکل چیست؟ آیا راه بهتری برای تعریف u[k] وجود دارد؟ از کمک شما متشکرم.
|
معادله انتقال حرارت با روش های عددی
|
22228
|
آیا منطقی، فراتر از تصادف تاریخی، وجود دارد که چرا برخی از مقادیر گزینه _Mathematica_ رشته هستند، در حالی که برخی دیگر نماد هستند؟ طبیعی به نظر می رسد که برخی از فضاهای ارزشی، به عنوان مثال. طرحهای رنگی نامگذاری شده بسیار زیاد هستند و فقط برای «ColorData» قابل استفاده هستند، به عنوان مثال. ColorData[HTML] و بنابراین باید رشته ها باشد. از سوی دیگر، اگر XAxis در PairedHistogram[...، BarOrigin -> XAxis] یک نماد داخلی باشد که به عنوان یک مقدار گزینه در توابع گرافیکی ترکیبی به اشتراک گذاشته شود، منطقی تر نخواهد بود؟
|
چرا برخی از مقادیر گزینه نمادها، رشته های دیگر هستند؟
|
22221
|
چگونه به صورت برنامهنویسی کل محتوای چندین فایل منبع «.m» را با فرض اینکه با نحو درست Mathematica شروع میشوند، نظر بدهیم؟ من باید قوی باشد تا محتوای فایل هر چیزی باشد تا زمانی که فایل منبع معتبر «.m» باشد.
|
چگونه به صورت برنامه نویسی چندین فایل منبع را کامنت کنیم؟
|
1521
|
لطفاً موارد زیر را در نظر بگیرید: aboveBox[info_, colors_] := گرافیک[{colors, EdgeForm[Thick], Rectangle[{0, 0}, {26, 3}], Text[Style[info, 18, Bold, Black, Text Alignment - > مرکز]، {26، 3}/2]}، ImageSize -> 300] ![aboveBox\[\] خروجی](http://i.stack.imgur.com/Hsj0u.png) حالا میخواهم یک بیت دوم متن را کنار بگذارم، با سبکی متفاوت. میدانم که میتوانم از 2 «متن[]» استفاده کنم، اما با همترازی مشکل دارم. آیا راهی برای داشتن دو بیت متن با سبک متفاوت در یک «Text[]» وجود دارد. مثالی از خروجی دلخواه: ![aboveBox\[\] با متن در سبک های مختلف](http://i.stack.imgur. com/611aJ.png)
|
اعمال 2 سبک در متن[]
|
8929
|
با استفاده از یک برنامه CDF که در CDF Player اجرا می شود، آیا می توان از کادر محاوره ای سیستم یا حتی فقط یک عبارت Import مانند Import[*.CSV] برای وارد کردن داده ها از یک فایل متنی یا جدا شده با کاما در رایانه شخصی استفاده کرد. ? من انجمن ها و مستندات Wolfram را مرور کردم و به نظر می رسد که امکان پذیر نیست، اما همه سوالات به یک شکل کمی متفاوت بودند. تلاش های خودم برای تولید کادر محاوره ای شکست خورده است.
|
فایل داده از CDFPlayer باز شود؟
|
59529
|
من روی پروژه ای کار می کنم که باید محاسباتی در Mathematica انجام شود. من زبان Wolfram را نمی دانم و زمان لازم برای یادگیری آن را ندارم (من از یک آزمایش 30 روزه استفاده می کنم) بنابراین یک برنامه پایتون دارم که فایل های nb زیادی تولید می کند. کاری که من میخواهم انجام دهم این است که بتوانم این فایلهای .nb را از خط فرمان اجرا کنم و سپس خروجی آنها را در txt.، .png، .jpg، هر فرمتی که بتوانم با آن کار کنم بدون نیاز به باز کردن Mathematica، ذخیره کنم. نوت بوک و گرفتن داده ها. خروجی فایل نوت بوک با چند فراخوان به Print داده می شود و همچنین دستور زیر Show[Graphics[...], Graphics[...], Graphics[...], Graphics[...], Axes - > نادرست] ... برای این سوال اضافه شد. من امیدوار به دستوری مانند: mathematica-command -options file.nb > output_file من ویندوز 8 و آخرین نسخه Mathematica را دارم. پیشاپیش ممنون
|
اجرای یک نوت بوک Mathematica از خط فرمان و ذخیره خروجی
|
31083
|
من تابعی می نویسم که یک ماتریس است مانند زیر: mat[kx_, n_] := ( Clear[a, b, h]; h = Table[0, {i, 1, 2 n}, {j, 1, 2 n} a[m_] := 2 m - 1; h[[b[i]، a[i]]] = t1 (E^(I kx ((Sqrt[3] aa)/2)) + E^(-I kx ((Sqrt[3] aa)/ 2))) h[[a[i]، b[i]]] = t1 (E^(I kx ((Sqrt[3] aa)/2)) + E^(-I kx ((Sqrt[3] aa)/2))؛ اگر[i + 1 <= n، h[[b[i + 1]، a[i]] = t1، تهی[i - 1] > 0, h[[a[i - 1], b[i]] = t1, null] , {i, 1, n}]; در[90]:= جدول[mat[kx, 7], {kx, 0., 1., 1/3000}]; // AbsoluteTiming Out[90]= {1.971113, Null} بعد «mat[kx,7]» 14 است، بنابراین ماتریس تصادفی واقعی زیر را در[91] آزمایش میکنم:= جدول[RandomReal[{0, 1} ، {14، 14}]، {kx، 0.، 1.، 1/3000}]؛ // AbsoluteTiming Out[91]= {0.027002، Null} 100 برابر سریعتر است. **بنابراین نمیدانم که آیا عملکرد مات میتواند 100 برابر سریعتر باشد. من می دانم که برنامه نویسی من ضعیف است، اما نمی دانم چگونه آن را ظریف و کارآمد کدنویسی کنم. بنابراین آیا کسی می تواند به من کمک کند و به آن اشاره کند که مهمترین عاملی که عملکرد mat من را تا این حد کند می کند کدام است؟**
|
چگونه این ماتریس را سریع بسازیم؟
|
9857
|
عبارت Mathematica زیر را در نظر بگیرید: Reduce[2^j/(j + 1) <= 10, j, اعداد صحیح] که خروجی: j == 0 || j == 1 || j == 2 || j == 3 || j == 4 || j == 5 || j == 6 || (j \[عنصر] اعداد صحیح && j <= -2) بنابراین، حداکثر عدد صحیح $j$ که $\frac{2^j}{j + 1}$ را برآورده می کند، 6 است. من سعی کردم از FindMaximum استفاده کنم، به عنوان به شرح زیر است: FindMaximum[{j, 2^j/(j + 1) <= 10 && j \[عنصر] اعداد صحیح}، j] اما خطای زیر: FindMaximum::eqineq: محدودیتهای موجود در {j\[Element]Integers,2^j/(1+j)<=10} همه محدودیتهای برابری یا نابرابری نیستند. به استثنای محدودیتهای دامنه صحیح برای برنامهنویسی خطی ، محدودیت های دامنه یا قیود با Unequal (!=) پشتیبانی نمی شوند. سوال کلی من این است: > چگونه نابرابری هایی مانند $\frac{2^j}{j + 1} \le c$ (برای مقداری ثابت > $c$) در Mathematica، روی اعداد صحیح حل کنیم؟
|
چگونه حداکثر مقدار یک عدد صحیح را که مقداری نابرابری را برآورده می کند، پیدا کنیم
|
31085
|
عبارت سری زیر صادق است: BesselJ[1,a x]BesselJ[1,b x]==a b (x^2)/4*Sum[(-1)^n*(a x/2)^(2n)*Hypergeometric2F1[ -n,-1-n,2,b^2/a^2]/(n!Pochhammer[2,n])،{n,0,Infinity}] کجا 'BesselJ[1,x]' تابع بسل از نوع اول مرتبه 1 است. 'Hypergeometric2F1[a1,a2,b1,x]' تابع فوق هندسی گاوس است. Pochhammer[2,n] نماد Pochhammer است. این عبارت سری را می توان به عنوان مثال یافت. Bateman Manuscript Project، Higher Transcendental Functions، Vol.2، و بدون هیچ محدودیتی قابل اجرا است. برای این عبارت سری، اگر پارامترهای نسبتا کوچک انتخاب شوند، به عنوان مثال. «a=1»، «b=2.5»، «x=3»، و فقط شاخص مجموع «بینهایت» را با «100» جایگزین کنید، حاصل ضرب توابع بسل «0.045857190997445» و سری «0.045857190997469» را نشان میدهد. آنها به خوبی منطبق هستند. با این حال، برای یک «x» نسبتاً بزرگ، حاصلضرب توابع بسل باید در حال کاهش باشد، به عنوان مثال. «a=1»، «b=2.5»، «x=100»، حاصلضرب توابع بسل «0.003338005199477126» را میدهد، اما سری «6.410492282570008*10^131» را میدهد که ظاهراً واگرا است. دلیل این اختلاف برای من ناشناخته است. بهتر نیست شرایط بیان سری را افزایش دهید یا دقت تابع ابر هندسی گاوس را بهبود بخشید. کسی می تواند کمک کند؟ با تشکر
|
چرا ارزیابی این سریال شکست می خورد؟
|
47985
|
من به کارآمدترین راه برای تبدیل یک آرایه مستطیلی بزرگ به یک ساختار آرایه پراکنده علاقه دارم. یک جدول مستطیلی عددی را در نظر بگیرید که نسبتاً پراکنده است و موقعیتهای صفر به جای 0 روی Null تنظیم شده است که باعث صرفهجویی در زمان و حافظه در طول پر کردن میشود. مشکل این است که تابع SparseArray را نمی توان مستقیماً روی این نوع جدول اعمال کرد. ابتدا، هر Null باید با 0 جایگزین شود، همانطور که در مثال زیر مشاهده می شود: Q = 100;(*بعد ماتریس QxQ است.*) f[p1_,p2_]:=اگر[PrimeQ[p1+p2], 1، تهی]؛ (*شکل خاص عناصر ماتریس که فقط برای اهداف تصویری انتخاب شده است*) mat=ParallelTable[f[p1,p2],{p1,Q},{p2,Q}];(*ماتریسی که بعداً به SparseArray فشرده می شود*) mat0=mat/.(Null)->0;(* در اینجا ما Nulls را با صفر جایگزین می کنیم*) sparse=SparseArray[mat0];(*اکنون SparseArray ممکن است اعمال شود*) اما، در طول چنین رویه جایگزینی، ByteCount[mat0] به طور چشمگیری افزایش می یابد، و در Q1 به اندازه کافی بزرگ، حافظه خالی می شود. علاوه بر این، منطقی به نظر نمی رسد که به طور مصنوعی ماتریس را باد کنیم تا بتوانیم آن را پس از آن فشرده کنیم. بنابراین، چگونه می توانم یک آرایه مستطیلی بزرگ پر از Nulls را به یک ساختار آرایه پراکنده تبدیل کنم، بدون اینکه نول ها را با صفر جایگزین کنم؟ متشکرم P.S. راههای دیگر برای تشکیل یک آرایه پراکنده که من از آن آگاه هستم، سرعت و حافظه ناکارآمد است زیرا Q بزرگ میشود (مثلاً Q> 50000). به این ترتیب SparseArray @ Flatten[ParallelTable[{p1, p2} -> f[p1, p2], {p1,Q}, {p2,Q}] /. (_ -> پوچ) -> دنباله[]]؛ برای تشکیل یک آرایه پراکنده 10 گیگابایتی، 100 گیگابایت حافظه مصرف می کند. P.P.S. یکی می تواند بپرسد، چه نیازی به فشرده سازی ماتریسی است که در حال حاضر کاملاً پراکنده است؟ به هر حال نسخه SparseArray حافظه کمتری مصرف می کند: ByteCount[sparse] کمتر از ByteCount[mat] است. P.P.P.S. در بالا مشکل اسباب بازی بود. کد واقعی تر به شرح زیر است: << CompiledFunctionTools` Compiler`$CCompilerOptions = {SystemCompileOptions -> -fPIC -Ofast -march=native}; روشن[ Compile::noinfo] n = 4;(*تعداد الکترون ها*) Upp = 6;(*Upp حالت کوانتومی اشغال شده بالایی است*) a = زیر مجموعه ها[Range[Upp], {n}];(* a مجموعه ای از همه حالت های چند ذره ای است*) Q = دو جمله ای[Upp, n];(*تعداد حالت های چند ذره ای در a*) (*تابع کامپایل شده سریع که دو بردار را با هم مقایسه می کند و موقعیت عناصر مختلف را برمی گرداند.*) VectorCompare = Compile[{{v1, _Integer, 1}, {v2, _Integer, 1}}, Block[{i1 = 1, i2 = 1، d1 = Internal`Bag@Most[{0}]، d2 = Internal`Bag@Most[{0}]}، (* در امتداد لیست ها اجرا کنید، تفاوت ها را در حین حرکت ثبت کنید*) در حالی که[i1 <= طول[v1] && i2 <= طول[v2]، کدام[v1[[i1]] < v2[[i2]]، داخلی` StuffBag[d1, i1]; i1++، v1[[i1]] > v2[[i2]]، Internal`StuffBag[d2، i2]; i2++، True، i1++; i2++]]; (*در صورتی که از انتهای یکی از لیست ها خارج شدیم مشکل را برطرف کنید*) while[i1 <= Length[v1], Internal`StuffBag[d1, i1]; i1++]; while[i2 <= Length[v2]، Internal`StuffBag[d2, i2]; i2++]; {Internal`BagPart[d1, All], Internal`BagPart[d2, All]}]، CompilationTarget -> C، CompilationOptions -> {ExpressionOptimization -> True، InlineExternalDefinitions -> True}، RuntimeOptions -> Speed، RuntimeAttributes -> {Listable}، Parallelization -> درست است]؛ CompareMatrix = SparseArray@ Developer`ToPackedArray[ ParallelTable[ If[p1 < p2, vc = VectorCompare[a[[p1]], a[[p2]]]; diff = Length@Flatten@vc; کدام[تفاوت == 2، {vc[[1، 1]]، vc[[2، 1]]، 0، 0}، تفاوت == 4، {vc[[1، 1]]، vc[[2 , 1]]، vc[[1، 2]]، vc[[2، 2]]}]]، {p1، Q}، {p2، Q}] /. (تهی) -> {0، 0، 0، 0}]؛ آرایه مورد نیاز من می تواند بدون هیچ صفرهای غیرضروری با اجرای کد زیر ساخته شود: CMB2 = Internal`Bag@Most[{0}]; CMB4 = Internal`Bag@Most[{0}]; Do[vc = VectorCompare[a[[p1]], a[[p2]]]; l = Length@Flatten@vc; کدام[l == 2,Internal`StuffBag[CMB2, {p1, p2, vc[[1, 1]], vc[[2, 1]]}], l == 4,Internal`StuffBag[CMB4, { p1، p2، vc[[1، 1]]، vc[[2، 1]]، vc[[1، 2]]، vc[[2، 2]]}]]، {p1، 1، Q - 1}، {p2، p1 + 1، Q}]; اگر فقط قابل موازی بود... ویرایش: سریعترین و کارآمدترین راه حل به شرح زیر است: CM=پیوستن به @@ ParallelMap[Developer`ToPackedArray, Table[vc=VectorCompare[a[[p1]],a[[p2] ]];تفاوت = طول@Flatten@vc; کدام[diff > 4، خالی، تفاوت == 4، {p1,p2,vc[[1,1]],vc[[1,2]],vc[[2,1]],vc[[2, 2]]}، درست، {p1,p2,vc[[1,1]],vc[[2,1]],0,0}]، {p1,1,Q-1},{p2,p1+1,Q}]]; در اصل، این سؤال را می بندد.
|
تبدیل یک میز مستطیلی بزرگ به آرایه پراکنده
|
1527
|
CUDALink به درستی نصب شده و به روز است، همه توابع داخلی به خوبی کار می کنند، و همه عملکردهای کوچکی که انجام دادم به خوبی کار می کردند... تا اینکه سعی کردم از حافظه مشترک استفاده کنم. تنها مثالی که در راهنما پیدا کردم به بیش از یک دلیل کار نمی کند. حافظه را بدون تایپ اعلام می کند و کامپایلر من شکایت می کند. پس شروع بدی است. به هر حال، من ابتدایی ترین عملکردی را که می توانم امتحان می کنم، و نمی توانم آن را عملی کنم. ممنون میشوم اگر کسی به من بگوید چه مشکلی دارد، یا برای شما کار میکند (یا نمیکند)، یا مثالی به من میدهد که کار میکند... نمونه کد من امتحان میکنم testf = CUDAFunctionLoad[__global__ void test( int* out) { extern __shared__ int smem[] if(threadIdx.x==0) { smem[threadIdx.x]=7 out[threadIdx.x]=3 }else out[threadIdx]=33, test, {{_Integer, Output}}; وقتی آن را اجرا می کنم، با یک خطای داخلی _CUDAFunction::internal:`CUDALink مواجه می شوم. >>_ و سپس باید هسته را مجددا راه اندازی کنم تا «CUDALink» دوباره کار کند. کامپایلر هیچ هشداری صادر نمی کند
|
نمی توان از حافظه مشترک CUDA استفاده کرد
|
1529
|
تا کنون من فقط شاهد کارکردن قسمت جلویی به صورت یک سلولی-زیر-دیگر بوده ام، بنابراین احتمالاً انتظار زیادی از این سؤال ندارم، اما این موضوع ادامه دارد. آیا راهی برای ایجاد یک سند با متن مرتب شده در ستون وجود دارد؟ شاید راهی برای ایجاد یک سلول با دو (یا چند) سلول درون خطی با مکانهای ثابت که با تایپ کردن شما رشد میکنند؟ هر ایده ای؟
|
متن در ستون
|
22229
|
من یک دفترچه یادداشت دارم که شامل تمام متغیرها و توابع تعریف شده است. من می خواهم دو کار انجام دهم. به عنوان مثال، من می خواهم چگالی و انرژی را پیدا کنم که دارای معادلات بر حسب متغیرها و توابع ذکر شده در بالا هستند. اگر برای این دو کار یک کد بنویسم، دفترچه بسیار بزرگی است. بنابراین، اگر من دفترچه های جداگانه ای برای متغیرها و توابع، چگالی و انرژی داشته باشم، چگونه می توانم هر نوت بوک را به هم متصل کنم تا بتوانند به درستی اجرا شوند و نتیجه را بدهند؟ آیا کسی می تواند به من کمک کند تا این کار را انجام دهم؟
|
ترکیب دو دفترچه یادداشت
|
43669
|
من فهرستی از نقاط دارم که ممکن است در برخی از مقادیر محور $x$ خوشههایی داشته باشند، و هدف من این است که تابعی به دست بیاورم که آن را به صورت گرافیکی نشان دهد. چیزی شبیه به این، اما تابع قرمز دست رسم است، این فقط برای مرجع است.  نقاط بالای نمودار قرمز نشان می دهد که خوشه ها کجا هستند و نقاط پایین نقاطی هستند که بیشترین جداسازی را دارند.
|
نرخ تغییر نمودار در محور $x$ لیست نقاط
|
48936
|
اگر عناصر لیست {2،5} در لیست {1،2،3،4،5} هستند، راهی برای پرسیدن سؤال بولی وجود دارد؟
|
آیا راهی برای اعمال تابع MemberQ در لیست وجود دارد؟
|
50578
|
من می خواهم موقعیت عناصری را که در یک ماتریس برابر هستند پیدا کنم. برای مثال در مورد ماتریس زیر: $m =\left( \begin{array}{cc} a & x \\\ x & a \\\ \end{array} \right)$ m = {{a ، x}، {x، a}}؛ من میخواهم این دو مجموعه را دریافت کنم: > > {{{1، 2}، {2، 1}}، {{1، 1}، {2، 2}}} > چگونه میتوانم این کار را انجام دهم؟ آیا یک تابع داخلی وجود دارد؟
|
یافتن موقعیت عناصر مشابه در یک ماتریس
|
22222
|
باید طول علامتهای تیک روی محور x را در نمودار «BarChart» مشخص کنم: BarChart[ {{1, -2}, {2, -3}, {3, -4}}, BarSpacing -> { 0, 1}, Axes -> True, Ticks -> None, TicksStyle -> Red]  میتوانم تنظیمات سبک را برای علامتهای تیک در محور x تغییر دهم. با این حال، من هیچ امکانی برای حذف یافتم (کد بالا را با گزینه Ticks -> None ببینید) و نه برای دادن موقعیت های مشخص شده علامت های تیک. به طور خاص، من می خواهم طول ها را در جهت مثبت و منفی مشخص کنم، همانطور که در توضیحات تیک ها در مرکز اسناد توضیح داده شده است.
|
آیا می توان علامت های تیک در نمودار بارچارت را تغییر داد؟
|
18653
|
من سعی کردم mathematica 9 را روی لینوکس نصب کنم. کل فرآیند خوب است. پس از نصب. من mathematica را تایپ کردم و خطوط زیر آمد: > > /usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux-x86-64/Mathematica: > /lib64/tls/libc.so.6 : نسخه «GLIBC_2.4» یافت نشد (مورد نیاز > /usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/SystemFiles/Libraries/Linux-x86-64/libML64i3.so) > > > /usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/SystemFiles/FrontEnd/Binaries/Linux-6-8 /Mathematica: > /lib64/tls/libc.so.6: نسخه «GLIBC_2.4» یافت نشد (مورد نیاز > /usr/local/Wolfram/Mathematica/9.0/SystemFiles/Libraries/Linux-x86-64/libQtCore.so.4) به نظر می رسد که من باید Glibc خود را به روز کنم. اما هشدارهایی دریافت کردم که بهروزرسانی Gilbc بسیار خطرناک است. چه کار کنم؟ چگونه Glibc را ایمن آپدیت کنیم؟ یا باید به mathematica نسخه پایین برگردم؟ نسخه Glibc من glibc-2.3.4-2.39 است. کدام نسخه mathematica را می توانم نصب کنم؟
|
نصب mathematica 9 در لینوکس با Glibc_2.4 یافت نشد
|
33909
|
این سوال ممکن است خارج از موضوع باشد (اگر باشد، آن را حذف می کنم)، اما: نام آن فونت monospace زیبا که در قطعه کد منبع Wolfram Demonstrations استفاده می شود چیست؟ 
|
چگونه می توانم فونت زیبای مورد استفاده در وب سایت Demonstrations را در دفترچه یادداشت خود دریافت کنم؟
|
38307
|
من از کلاس IKernelLink استفاده می کنم. وقتی روش ارزیابی را فراخوانی میکنم، یک استثنا دریافت میکنم، زیرا دادههای خوانده نشده دارم. چگونه می توانم آن را نادیده بگیرم؟
|
نت لینک ikernellink. چگونه داده های خوانده نشده را نادیده بگیریم
|
15508
|
فرض کنید تابعی با ویژگی f[x,y] f[y,x^2] / f[x^3,y] == f[2x,y وجود دارد. معادله بالا به روشی تا حدودی مبهم؟ مانند f[x^3,y] b / (c f[y,x^2] d f[x,y] e) Simplify را با TransformationFunctions امتحان کردم اما به نظر میرسد که فقط زمانی میتوانم سه f را جایگزین کنم. در درخت نحو به معنای واقعی کلمه در کنار یکدیگر قرار دارند. آیا ایده ای در مورد نحوه ادامه کار دارید؟
|
ساده سازی عبارات با استفاده از قوانینی که شامل عبارات غیر متوالی است
|
59392
|
**اشکال معرفی شده در 7.0.1 یا قبل از آن. حداقل تا 10.0.0 ادامه دارد. ** * * * من با FindRoot که هسته را از بین می برد مشکل دارم. در برنامه واقعی خود، من میخواهم روی یک تابع جعبه سیاه که حاوی NDSolve است، FindRoot را پیدا کنم که فهرستی از لیستهای طول نابرابر را به عنوان ورودی و خروجی میگیرد. هدف یافتن چرخه های حدی یک سیستم معادلات دیفرانسیل اجباری است. گاهی اوقات کار می کند، اما گاهی اوقات وقتی آن را اجرا می کنم، هسته را می کشد (بوق، سپس هسته مرده، بدون پیام). مثال واقعی وحشتناک است، اما در اینجا یک مثال حداقلی وجود دارد: f[xs_?(VectorQ[Flatten[#], NumericQ] &)] := {{Sin[xs[[1, 1]]]}}; Do[FindRoot[f[{{x}}] == {{x}}، {x، 0.3}]، {1000}] که در آن حلقه Do تقریباً شکست را تضمین میکند (Mathematica 10.0.0 در مک). هیچ ایده ای دارید که چرا یا چگونه آن را تعمیر کنید؟ به هر دلیلی، استفاده از یک لیست تک سطحی خوب به نظر می رسد، بنابراین شاید این راه حل باشد.
|
FindRoot هسته را می کشد
|
38305
|
ColorFunction پیش فرض برای Image3D چیست؟ برای من کمی گیج کننده است که شدیدترین رنگ در جایی که بالاترین مقادیر ظاهر می شود نشان داده نمی شود: داده = جدول[ Exp[-3 (x^2 + y^2 + z^2)]، {x، -1.، 1، 0.01}، {y، -1.، 1، 0.01}، {z، -1.، 1، 0.01}]؛ Image3D[data, ClipRange -> {{100, 200}, {0, 200}, {100, 200}}, ColorFunction -> Automatic] (* تابع رنگ پیشفرض *)  توجه داشته باشید که زرد روشن در وسط کره نیست. میخواستم بفهمم چه چیزی باعث این اثر میشود (احتمالاً برخی از تداخل تیرگی و رنگها؟). در غیر این صورت من پیش فرض را دوست دارم. آیا کسی سعی کرده است ColorFunction پیش فرض را برای Image3D بازسازی کند؟
|
ColorFunction پیش فرض برای Image3D چیست؟
|
37104
|
با عرض پوزش اگر تکراری است، من نحوه انجام این کار را جستجو کردم بی فایده بود. کاری که میخواهم انجام دهم تابعی است که بر اساس بخشهای $n$ بار یکپارچه میشود، یعنی $$ \int u(x) v(x) dx = u \left(\textstyle{\int}v\right) - \ displaystyle{\int} u' \left(\textstyle{\int}v\right)dx $$ که $\textstyle{\int}v$ ابتدایی $v$ است. من یک تابع بسیار روستایی انجام داده ام که این کار را انجام می دهد، قطعات[u_,v_]:=(#1 ادغام[#2,x] - ادغام[D[#1,x] ادغام[#2,x],x] &[u,v] که به خوبی عمل می کند، اما، همانطور که همه می بینید، دارای محدودیت شهردار است که برای مثال، u و v باید به عنوان توابع ارائه شوند در[1]= قطعات[Exp[-x],1/x^2] Out[1]= -Exp[-x]/x - ExpIntegralEi[-x] موضوع این است که میخواهم به «قطعات» بگویم که $n کار کنند $ برابر، برای مثال \begin{align} \mbox{parts}\big(u,v,2\big) &= u v - \mbox{parts}\left(u',\textstyle{\int}v,1\right) \\\ \\\ \mbox{parts}\big(u(x),v(x),3\big ) &= u(x)v(x) - u'\left(\textstyle{\int}v\right) + \mbox{parts}\big(u''(x),\textstyle{\iint}v,1\big) \end{align} و غیره امیدوارم سوال من واضح باشد.
|
الگوریتم یکپارچه سازی قطعات
|
676
|
چالش CodeGolf: کوتاهترین تابع حداقل مشترک چندگانه را بنویسید که: 1. از توابع داخلی GCD، LCM یا هر تابع مرتبط استفاده نمیکند. 2. چندین آرگومان را به هر ترتیبی میپذیرد، به عنوان مثال. `LCM[3, 20, 6]` 3. از نظر روحیات اصلی، مبهم بهتر است
|
کد گلف: حداقل چندگانه مشترک
|
34107
|
وقتی چیزی شبیه این می نویسم: (Subscript[x, 0], f(Subscript[x, 0])) بعد از هر یک از «Subscript[x, 0]» مقداری فضای خالی نامطلوب دریافت می کنم. اگر به عنوان مثال بنویسم، فضای خالی ناپدید می شود یا حداقل به میزان قابل توجهی کاهش می یابد. در عوض «Subscript[x, i]». این یک اسکرین شات از مشکل است:  من در اطراف بازرس شی برای یافتن راه حلی نگاه کردم، اما راه حلی پیدا نکردم. به نظر میرسد مشکل خاص فونت است: اگر از «Times» استفاده کنم، مشکل برطرف میشود، اما برای اکثر فونتهای دیگر - وجود دارد (من از «Georgia» استفاده میکنم). سلول خام به این شکل است: Cell[TextData[Cell[BoxData[ FormBox[ RowBox[{(, RowBox[{ SubscriptBox[x، 0]، ،، RowBox[{f، (، SubscriptBox[x، 0]، )}]}]، )}]، TraditionalForm]]، FormatType->TraditionalForm]]، Text، CellChangeTimes->{{3.590903299361623*^9، 3.590903306745799*^9}}]
|
فضای خالی بعد از زیرنویس عدد
|
29183
|
میدانم که میتوانم سلولهای قابل ارزیابی جداگانه را انتخاب کنم و ویژگی «Open» آنها را غیرفعال کنم (از طریق «Cell > Cell Properties»)، اما آیا راه سادهای برای تغییر وضعیت «Open» همه سلولهای قابل ارزیابی وجود دارد؟
|
چگونه می توان دید همه سلول های قابل ارزیابی (اما نه خروجی آنها) را تغییر داد؟
|
4111
|
این در حال حاضر بیش از حد من را آزار می دهد تا دیگر آن را نادیده بگیرم. وقتی با نوتبوکی تعامل میکنم که محتوای پویا دارد، مثلاً یک نوار لغزنده را جابجا میکنم، _Mathematica_ مرتباً پنجرههای باز دیگر نوتبوک را به جلو میآورد. این بدان معنی است که در حالی که من با نوت بوک داده شده در حال تعامل هستم، یک نوت بوک دیگر (از قبل باز شده، اما در پس زمینه) در جلو ظاهر می شود، یا دید من را مسدود می کند یا فقط در گوشه سمت چپ پایین می ماند (اگر قبلاً کوچک شده بود) . فوکوس تغییر نکرده است، بنابراین من هنوز می توانم با محتوای نوت بوک اصلی اکنون در پشت آن تعامل داشته باشم. وقتی دستکاری را ادامه می دهم، نوت بوک جلویی ناپدید می شود تا چند ثانیه بعد دوباره ظاهر شود. این بسیار آزاردهنده است و «اگر «دستکاری» [یا محتوای پویا دیگر] حاوی چیزی باشد که از نظر محاسباتی گران است» (نظر Sjoerd در زیر، و من میتوانم این را تأیید کنم) اتفاق میافتد، بیشتر زمانی که نمودارهای پیچیده دوبعدی یا سه بعدی به طور مستقیم دستکاری میشوند (مثلاً چرخش سهبعدی). با ماوس) یا غیرمستقیم (لغزنده رانده شده با ماوس پارامترهای نمودار پویا را تغییر می دهد). به عنوان مثال چرخش شکل سه بعدی زیر با ماوس باعث می شود رفتار خود را نشان دهد. Plot3D[Sin[x + y^2]، {x، -3، 3}، {y، -2، 2}] تکرارپذیری گاه به گاه است، گاهی اوقات نسبتاً مکرر اتفاق می افتد، گاهی اوقات اصلاً اتفاق نمی افتد. یک راه کم و بیش محکم برای بازتولید خطا: * باز کردن یک _Mathematica_ تازه * باز کردن یک نوت بوک جدید (مثلاً «ctrl»+ «N»؛ این همان چیزی است که در جلو ظاهر می شود؛ این می تواند پنجره _هر_نوت بوکی باشد. ) * نوت بوک دیگری را باز کنید، کد بالا را بچسبانید * کد را ارزیابی کنید (اکنون کشیدن طرح سه بعدی باعث ایجاد مشکل نمی شود، یا فقط به ندرت) * در جلو بیاورید هر برنامه دیگری، به عنوان مثال فایرفاکس (اگرچه حتی اگر هیچ برنامه دیگری در حال اجرا نباشد، مشکل ممکن است اتفاق بیفتد) * به _Mathematica_ برگردید (مثلاً با به حداقل رساندن فایرفاکس) * کشیدن طرح سه بعدی برای مدتی (~ 10-5 ثانیه) شانس بالایی برای ایجاد اشکال دارد. ، که می تواند به صورت پرش کوتاه پنجره های باز Mathematica ظاهر شود که در آن فرد برای کسری از ثانیه در جلو قرار می گیرد) ** آیا شخص دیگری این را تجربه کرده است مزاحم؟** **چه چیزی باعث این رفتار می شود؟** * * * این هنوز در Mathematica 9.0.1، Windows 7 قابل تکرار است.
|
در هنگام تعامل با محتوای پویا، اشکال جلویی
|
38304
|
می خواستم بدانم آیا کسی به اندازه کافی در مورد بسته FormCalc می داند تا به من کمک کند: من از FeynArts برای تولید نمودارهای Feynman برای فرآیندهای سطح درخت خاصی در مدل خودم و FormCalc برای محاسبه دامنه مجذور این فرآیندها استفاده می کنم، مشکل اینجاست که وقتی CalcFeynAmp[Amp] را میسازم، کد FORM را آماده میکند /home/safi/Dro/FormCalc/fc-amp-12.frm اجرای FORM... > ReadForm::formerror: !(*StyleBox[!(موقعیت غیر قانونی برای 33\nغیر قانونی > موقعیت برای 23\nموقعیت غیرقانونی برای 34 \nموقعیت غیرقانونی برای 24)، MT]) > $Aborted One راه حل برای آن به عنوان ( http://www.feynarts.de/formcalc/trouble.html ) صفحه عیب یابی FormCalc این است که fc-amp-12.frm را به صورت دستی اجرا کنید. /tform fc-amp-12 آن را می دهد > ./tform: نمی تواند فایل باینری را اجرا کند آیا فرمان را به درستی تایپ کرده ام .. پیشنهادی دارید ?
|
عیب یابی FormCalc
|
55014
|
من در حال نوشتن کد زیر هستم: points = {{6, 2.12, 0.4738}, {8, 2.05, 0.5254}, {10, 1.99, 0.5520}, {12, 1.73, 0.5595}}; چهره = {{1، 2، 4}، {2، 3، 4}}; رنگ ها = {32.4، 24.3، 19.2، 16.5}؛ color1 = (رنگها[[1]] - حداقل[رنگها])/(حداکثر[رنگها] - حداقل[رنگها]); color2 = (رنگها[[2]] - حداقل[رنگها])/(حداکثر[رنگها] - حداقل[رنگها]); color3 = (رنگها[[3]] - حداقل[رنگها])/(حداکثر[رنگها] - حداقل[رنگها]); color4 = (colors[[4]] - Min[colors])/(Max[colors] - Min[colors]); pts = نقشه[toPoint, points]; Graphics3D[{GraphicsComplex[ points, Polygon[faces], VertexColors -> {RGBColor[color1, 0, 1], RGBColor[color2, 0, 1], RGBColor[color3, 0, 1], RGBColor[color4, 0, 1 ]}]}، نسبت جعبه -> {1، 1، 1/2}، Axes -> True، Lighting -> Automatic] نتیجه موفقیت آمیز است، اما فاقد خطوط کانتور برای جلوه سه بعدی است. چگونه می توانم آن ویژگی را اضافه کنم؟  ویرایش: pts کد باقی مانده از چیز دیگری است. هیچ کاری نمی کند. من سعی می کنم روی سطح هر دو مثلث مش ممتد ایجاد کنم تا سه بعدی تر به نظر برسند. دو سطح در تصویر پیوست شده در سطوح مختلف هستند، اما آنها یک لبه مشترک دارند. من به خطوط کانتور یا مش نیاز دارم تا تأکید کنم که این دو سطح در یک صفحه دو بعدی نیستند.
|
خطوط کانتور را به Graphics3D اضافه کنید
|
24688
|
من فهرستهایی دارم که توسط مراحل پردازش دیگری ایجاد شدهاند، که اساساً توسط عناصری مانند این تشکیل شدهاند: {a, b, c, {d,e,f}, g, h} (*این عنصر معمولی در لیست اول است*) و {a, b, c, {d,e,f}, i, l} (*این یکی از دومی*) کاری که من می خواهم انجام دهم این است: برای هر عنصر در لیست اول، هر بار که a,b,c,{d,e,f} یکسان هستند، به عناصر بپیوندید و لیستی از عناصر را بدست آورید مانند: {a, b, c, {d,e,f}, g, h, i ، ل}. «a,b,c,{d,e,f}» تضمین شده است که در موقعیت یکسانی قرار دارند، اما البته از نظر ارزش و ترتیب متفاوت هستند، بنابراین مطابقت دارند. هر ایده ای؟ علاوه بر این، انجام این کار به روشی سریع و کارآمد عالی خواهد بود، زیرا لیست هایی که من با آنها سروکار خواهم داشت نسبتا طولانی خواهد بود. با تشکر ویرایش: برای اینکه سوال واضح تر شود. list1= {{a,b,c,{d,e,f},10,21},{m,n,p,{r,s,t},14,64}} list2= {{m,n ,p,{r,s,t},12},{a,b,c,{d,e,f},16}} میخواهم به دست بیاورم: {{a,b,c,{d,e,f},10,21,16},{m,n,p,{r,s,t},14,64,12}} متشکرم!
|
پیوستن به لیست ها بر اساس محتوا
|
37588
|
من در حال ادغام برخی از توابع دشوار و استفاده از خروجی شرطی برای قرار دادن کران بر روی پارامترها برای اطمینان از یکپارچگی هستم، اما به نظر می رسد که همه شرایط برگردانده نمی شوند. مثال ساده زیر موضوع را نشان می دهد. هنگامی که یکپارچه سازی 1 بعدی را انجام می دهم [Exp[b y], {y, 0, Infinity}] خروجی صحیح ConditionalExpression[-(1/b), Re[b] < 0] را دریافت می کنم اما زمانی که یکپارچه سازی دو بعدی را انجام می دهم [Exp[a x + b y], {x, 0, Infinity}, {y, 0, Infinity}] من فقط دریافت می کنم ConditionalExpression[1/(a b)، Re[a] < 0]. یعنی شرط موجود در پارامتر 'b' که تضمین می کند یکپارچگی بر نمی گردد. در این حالت آیا Mathematica فقط شرط مربوط به آخرین مرحله ادغام را برمی گرداند؟ با تشکر...
|
خروجی ادغام و ConditionalExpression
|
4115
|
من سعی می کنم با استفاده از داده های خام که از یک سرور MySQL می آید، یک نمودار میله ای انباشته ایجاد کنم. نتیجه ای که از یک جستار باز می گردد این است: {{SQLDateTime[{2011، 7، 23، 13، 0، 0.}]، 74}، {SQLDateTime[{2011، 8، 11، 15، 35، 54.}] ، 1}، {SQLDateTime[{2011، 8، 18، 9، 28، 14.}]، 49}، {SQLDateTime[{2011، 8، 24، 21، 45، 29.}]، 1}، {SQLDateTime[{2011، 8، 31، 10، 0، 18.}] ، 1}، {SQLDateTime[{2011، 9، 8، 10، 6، 45.}]، 5}، {SQLDateTime[{2011، 9، 14، 9، 35، 40.}]، 10}، {SQLDateTime[{2011، 9، 15، 6، 27، 12. }]، 1}، {SQLDateTime[{2011، 9، 21، 9، 47، 26.}]، 6}، {SQLDateTime[{2011، 9، 29، 10، 5، 2.}]، 3}، {SQLDateTime[{2011، 10، 6، 9، 34، 26. }]، 3}، {SQLDateTime[{2011، 10، 24، 9، 31، 42.}]، 1}، {SQLDateTime[{2011، 10، 27، 9، 52، 7.}]، 2}، {SQLDateTime[{2011، 11، 25، 10، 53، 27. }]، 2}، {SQLDateTime[{2011، 12، 1، 11، 0، 21.}]، 3}، {SQLDateTime[{2011، 12، 6، 10، 49، 42.}]، 3}، {SQLDateTime[{2011، 12، 8، 14، 38، 54.}]، 1}، {SQLDateTime[{2012، 3، 27، 8، 10، 31.}]، 1}} ده مجموعه مشابه از نتایج را دریافت خواهم کرد. تفاوت این خواهد بود که آنها حاوی همه تاریخ های یکسان نیستند. من باید یک ماتریس مانند این ایجاد کنم: ردیف اول لیستی از تاریخ ها است. هر مجموعه نتایج حاوی تاریخهای متفاوتی خواهد بود و برخی مشابه و برخی دیگر نیستند، این ردیف اول را بهعنوان فهرستی از تاریخهای منحصربهفرد در کنار هم از همه مجموعههای نتایج در نظر بگیرید. باید به ترتیب زمانی ترتیب داده شود. سطر شماره دو مقادیر مربوطه را در هر ستون فهرست می کند. به مجموعه نتایج مثال من در بالا نگاه کنید. هر تاریخ دارای یک مقدار مربوط به آن است. همه این مقادیر یک ردیف را تشکیل می دهند که هر عنصر زیر تاریخ مربوطه خود قرار دارد. تاریخ هایی در ردیف اول وجود خواهد داشت که مقادیر متناظری برای آنها در این مجموعه نتایج خاص وجود ندارد، این عناصر باید صفر باشند. برای هر مجموعه نتیجه یک ردیف به اضافه ردیف بالایی متشکل از تاریخ وجود خواهد داشت. چگونه می توانم این کار را انجام دهم؟
|
لیست هایی با طول های نامساوی را با هم اضافه کنید تا یک ماتریس ایجاد کنید
|
34264
|
من میخواهم یک سری از تصاویر چشم ماهی را با نگاشت مجدد آنها به یک طرح مستطیلی صاف کنم. برای رسیدن به این هدف، باید بتوانم پیکسل های تصویر را با استفاده از فرمول های تصحیح چشم ماهی برای مختصات x- و y ترسیم کنم. چگونه می توانم به این امر برسم؟ من این سوال و این سوال را پیدا کرده ام اما نمی دانم چگونه از آن برای اصلاح چشم ماهی استفاده کنم. تا کنون سعی کرده ام از ImageTransformation برای این کار استفاده کنم، اما نمی توانم عملکرد را به درستی انجام دهم. f[pt_] := با[{s = {.5، 0.5}}، ماژول[{rd، polarcoor، ru، newcoor}، rd = Norm[pt - s]^2/Norm[s]; polarcoor = CoordinateTransform[{Cartesian -> Polar, 2}, (pt - s)]; ru = 1*Tan[2*ArcSin[((polarcoor[[1]])/(2*1))]]; CoordinateTransform[Polar -> Cartesian, {ru, polarcoor[[2]]}] ] ImageTransformation[image,f] این ابتدا باید مختصات تصویر را به مختصات قطبی ترجمه کند، سپس r جدید را محاسبه کند (ru=r بدون تحریف)، و سپس اینها را به مختصات دکارتی ترجمه کنید. `ru = 1*Tan[2*ArcSin[((polarcoor[[1]])/(2*1))]]` بر اساس پیوندهای بالا با مقدار تصادفی به عنوان f انتخاب شده است. من یک پیغام خطایی دریافت می کنم که می گوید عملکرد نگاشت نمی شود. آیا کسی ایده ای برای رفع این مشکل و پیشنهادات بیشتر در مورد چگونگی بهبود کد دارد؟  **به روز رسانی 2 2013-10-22** کد را به: image = Import تغییر داد[http://i. stack.imgur.com/JDX9f.jpg]؛ r[pt_] := ماژول[{rd, ru, polarcoor, a}, rd = Norm[pt]; ru = *فرمول تبدیل* a = ArcTan @@ (pt); ru {Cos[a]، Sin[a]} ] با استفاده از `ru = Sqrt[rd];` `ImageTransformation[image, r, Data Range -> {{-1, 1}, {-1, 1}}]` می دهد  با استفاده از `ru = ArcTan[rd];` `ImageTransformation[image, r, DataRange -> {{-2, 2}, {-2, 2}}]`  هر دو مانند یک گام در جهت درست، با خطوط صاف به نظر می رسند، اما من آنها را با آزمون و خطا دریافت کردم، بنابراین صحت آن را نمی دانم.
|
چگونه یک تصویر چشم ماهی را دوباره نقشه برداری کنیم؟
|
34261
|
من یک معادله برای حل با استفاده از NDSolve دارم که شامل دو پارامتر است: $en$ و $k$. هنگامی که $en$ در برابر $k$ رسم می شود، این معادله مجموعه ای از منحنی ها را تولید می کند. به منظور جداسازی منحنیها، من در حال حاضر باری از مناطق مستطیلی را برای «NDSolve» تعریف کردهام تا در آن کار کند (که هر کدام شامل قسمتی از یک منحنی است - اگر بیش از یک منحنی در یک منطقه وجود داشته باشد با مشکل مواجه میشوم). با این حال، من می دانم که همه منحنی ها در مناطق منحنی تعریف شده توسط سهمی قرار دارند و اگر بتوانم از مناطقی مانند $\left \\{k,0,4 \right \\}, \left استفاده کنم، کد من بسیار ساده تر خواهد بود. \\{ en، f1(k),f2(k) \right \\}$ که در آن $f$ سهمی های شناخته شده به عنوان توابع $k$ هستند. آیا راهی وجود دارد که «NDSolve» در هنگام یافتن راه حل ها در یک شبکه منحنی کار کند؟ کدی که دارم: L = 8; Clear[k, en]; پاک کردن[همه]؛ solution1 = NDSsolve[{-D[uall[x, en, k], x, x] + ((x - k)^2 - en(*+V[x]*)) uall[x, en, k] == 0.، uall[0، en، k] == 0، مشتق[1، 0، 0][uall][0، en، k] == 1}، uall، {x، 0، L}، {en، 1.8، 3.6}، {k، -.1، 0.6}]; solution2 = NDSsolve[{-D[uall[x, en, k], x, x] + ((x - k)^2 - en(*+V[x]*)) uall[x, en, k] == 0.، uall[0، en، k] == 0، مشتق[1، 0، 0][uall][0، en، k] == 1}، uall، {x، 0، L}، {en, 0.95, 2.}, {k, 0.57, 1.05}]; solution3 = NDSsolve[{-D[uall[x, en, k], x, x] + ((x - k)^2 - en(*+V[x]*)) uall[x, en, k] == 0.، uall[0، en، k] == 0، مشتق[1، 0، 0][uall][0، en، k] == 1}، uall، {x، 0، L}، {en، 0.95، 1.5}، {k، 0.95، 2.7}]; solution4 = NDSsolve[{-D[uall[x, en, k], x, x] + ((x - k)^2 - en(*+V[x]*)) uall[x, en, k] == 0.، uall[0، en، k] == 0، مشتق[1، 0، 0][uall][0، en، k] == 1}، uall، {x، 0، L}، {en, .9, 1.2}, {k, 2.5, 4.1}]; (*محاسبات قبلی را به عنوان تابع با k به عنوان آرگومان تنظیم کنید*) Eofk1[k_] := en /. FindRoot[(all[8, en, k] /. solution1) == 0, {en, 2.4}]; Eofk2[k_] := en /. FindRoot[(all[8, en, k] /. solution2) == 0, {en, 2.00}]; Eofk3[k_] := en /. FindRoot[(all[8, en, k] /. solution3) == 0, {en, 1.2}]; Eofk4[k_] := en /. FindRoot[(all[8, en, k] /. solution4) == 0, {en, 1.001}]; (*پراکندگی en(k) را با استفاده از تابع تعریف شده در محدوده های مربوط* ترسیم کنید. c1 = Plot[Eofk1[k], {k, -.05, 0.58}, PlotRange -> {{-0.05, 5 .}، {0، 12.}}، PlotStyle -> {RGBColor[1، 0، 0]}]؛ c2 = Plot[Eofk2[k]، {k، 0.58، 1.}، PlotRange -> {{-0.، 5.}، {0، 12.}}، PlotStyle -> {RGBColor[1، 0، 0]}]؛ c3 = Plot[Eofk3[k], {k, 1.0, 2.6}, PlotRange -> {{0, 5}, {0, 12.}}, PlotStyle -> {RGBColor[1, 0, 0]}]; c4 = Plot[Eofk4[k], {k, 2.6, 4.0}, PlotRange -> {{-0., 5.}, {0, 12.}}, PlotStyle -> {RGBColor[1, 0, 0] }]؛ نمایش [c1، c2، c3، c4]
|
تعریف ناحیه منحنی برای NDSolve
|
58258
|
من سه معادله به شکل $\quad \eta = f(N1L, N2L)$ $\quad N1L = g(\eta, R)$ $\quad N2L = h(\eta, R)$ دارم. $\eta$، به طوری که من می توانم $N1L$ و $N2L$ را برای محدوده $R$ دریافت کنم. من برنامه کوتاهم را در زیر کپی کردم (که با روش هایی که من می دانم قابل حل نیست.) من واقعاً از هر کمکی تشکر می کنم. پاک کردن [Global`*] T = 25 + 273.15; k = 1.3806488 * 10^-23; تتا = درجه 10; گاما = 0.07199; Psat1 = 3.168*10^3; PL = 101.325 * 10^3; vLinf = (1/997.0479)*18.015/1000; L = 0.45; Vcontainer = L^3; N1total = 3.049*10^27; N1 = N1total/Vcontainer; N2total = 3.67*10^22; N2 = N2total/Vcontainer; qc = 1.22 * 10^8; w = 50 * 10^-6; آلفا = درجه 45; KH = 1639.34*10^5/(10^3*6.02*10^23); Vv[R_] := (Pi*R^3/3)*(2 - 3*Sin[تتا - آلفا] + (Sin[ تتا - آلفا])^3 + (Cos[تتا - آلفا])^3/ تان[آلفا])؛ Asv[R_] := Pi*R^2*(Cos[theta - alfa])^2/Tan[alfa]; Alv[R_] := 2*Pi*R^2*(1 - Sin[theta - alfa]); H[R_] := R*(1 - Sin[تتا - آلفا] + Cos[تتا - آلفا]/Tan[alfa]); (********************این جایی است که سوال من این است:**************************** *******) N1L[R_] := N1 - qc*(etha[R]*Psat1*Vv[R]/(k*T)); N2L[R_] := N2/(1 + qc*PL*Vv[R]/((N1L[R]*PL/KH)*k*T)); etha[R_] := Exp[vLinf*(PL - Psat1)/(k*T) - N2L[R]/N1L[R]]; Rc[R_] := 2*gama/(etha*Psat1 + PL*(N2L[R]/(N1L[R]*PL/KH)) - PL); B[R_] := qc*(-2*gama * Vv[R]/Rc[R] + گاما*(Asv[R]* Cos [درجه (تتا)] + Alv[R])) + N1کل*k *T*(N2/N1 - N2L[R]/N1L[R]) + N2total*k*T* Log[N1*k*T/(N1*k*T - qc*etha*Psat1*Vv[R] + qc*Vv[R]*KH)]; t1 = جدول[{ R*10^6, Rc[R]*10^6}, {R, 10^-6, 10^-5, 10^-7}]; ListPlot[t1, Joined -> True, PlotStyle -> {Thick}, AxesLabel -> {Style[R(micrometer)، Graphics، FontSize -> 13]، Style[Rc (micrometer)، Graphics ، FontSize -> 13]}، AxesOrigin -> {0، 0}، TicksStyle -> Directive[12]]
|
چگونه سه معادله را با چهار مجهول به صورت تکراری حل کنیم؟
|
58924
|
به نظر میرسد فرمان «WordData[«Word»، «Properties»]» فهرست بیپایانی از ویژگیها دارد، مانند: «تعریف»، «PartsOfSpeech»، «تعریف»، «نمونهها»، «» مترادفها، «متضادها»، «شرایط گستردهتر»، «شرایط محدودتر»، Weight Concept، British Spelling، American Spelling... آیا میتوان فهرست کاملی از آن را دریافت کرد؟
|
چگونه یک لیست کامل از خواص WordData بدست آوریم؟
|
31080
|
فرض کنید، یک بازگشت خطی با ضرایب چند جمله ای برای یک دنباله $(a_i)_i$ داده می شود، مانند a[i] == i a[i-1] من می خواهم این بازگشت را به یک معادله دیفرانسیل برای (رسمی) تبدیل کنم. ) تولید تابع $G(x)=\sum_{i}a_i x^i$. در مثال بالا، دستکاری مستقیم من را به معادله $$ G(x)=2x^2 a_1+x^2 G'(x)+xG(x) $$ هدایت می کند که Mathematica می تواند آن را از نظر توابع ویژه حل کند. جالب اینجاست که سری توان با ضرایب $i!$ (راه حل $a_i=i a_{i-1}$) برای هیچ $x$ همگرا نمی شود. با این حال، از آنجایی که من فقط به سریال های رسمی قدرت علاقه مند هستم، هنوز معتقدم که سوال من منطقی است. من به طور خاص به روشی علاقه مند هستم که برای بازگشت های مرتبه بالاتر با ضرایب چند جمله ای درجه بالاتر نیز کار می کند. با تشکر میخواهم اضافه کنم که من با توابع GeneratingFunction[] و RSolve[] آشنا هستم، اما به نظر میرسد هیچکدام برای این مشکل کمک چندانی نکنند. **ویرایش 18 آوریل 2014:** در نسخه 9 رفتار GeneratingFunction به نظر می رسد به گونه ای تغییر کرده است که دیگر مستقیماً این مشکل را حل نمی کند. بنابراین من این سوال را دوباره فعال می کنم و راهی برای تبدیل یک بازگشت خطی با ضرایب چند جمله ای به یک معادله دیفرانسیل برای تابع مولد می خواهم.
|
تبدیل بازگشت برای ضرایب به معادله دیفرانسیل برای تولید تابع
|
44856
|
فرض کنید من از «FileNames» برای دریافت لیستی از نام فایل ها استفاده می کنم. میدانم که میتوان با استفاده از این الگو، یک ابرپیوند ایجاد کرد... Cell[TextData[ButtonBox[Link Label, BaseStyle->Hyperlink, ButtonData->{FrontEnd`FileName[{نامهای پوشه} ، FileName.nb، CharacterEncoding -> UTF-8]، هیچ}]]، متن] من برای گرفتن لیستی از نام فایل ها و نوشتن آنها به عنوان پیوندهای کارآمد در یک دفترچه یادداشت مشخص کمک می کنم. برای واضح بودن، من می خواهم که هایپرلینک فایلی را که توسط هایپرلینک به آن اشاره شده باز کند. من سعی کردم یک مسیر فایل را انتخاب کنم، آن را برای دریافت قطعات تقسیم کردم، از آن برای ساختار پوشه و نام فایل استفاده کردم، اما نتوانستم آن را به کار بیاورم.
|
ایجاد هایپرلینک از لیستی از نام فایل ها
|
51028
|
من چند ماتریس بزرگ دارم که با اعداد صعودی نامگذاری شده اند، به عنوان مثال. 'x1, x2, x3,...' و من باید با همه آنها عملیات مشابهی انجام دهم - برای ضرب مؤلفه های آنها، به دست آوردن مقدار مطلق و غیره. از آنجایی که من با _Mathematica_ مبتدی هستم، معمولا عبارت را کپی می کنم و نمایه ها را بازنویسی می کنم. `x1 -> x2`، اما این بسیار طولانی است. من می خواهم فقط یک عبارت با چیزی مانند xX داشته باشم، جایی که من فقط X را با شاخص ماتریس خاص تغییر می دهم.
|
فراخوانی متغیرها با استفاده از اعداد در نام آنها
|
38301
|
با استفاده از StreamPlot مشاهده کردم که وقتی خط جریان یک دایره کوچک است، این خط صاف نیست. چگونه می توانم تعداد نقاط را در طول خط جریان افزایش دهم؟ برای مثال، اینها خطوط مغناطیسی در `(x,y)` ناشی از جریان الکتریکی عمودی در `(x1,y1)` هستند: bx[x_, y_, x1_, y1_] := -(y - y1)/( (x - x1)^2 + (y - y1)^2)^(3/2); توسط[x_, y_, x1_, y1_] := (x - x1)/((x - x1)^2 + (y - y1)^2)^(3/2); pts = مسطح کردن[جدول[{x، y}، {x، -2.، 2.، 0.21}، {y، -2، 2، 0.2}]، 1]; StreamPlot[{1.7 bx[x، y، -1.2، 1.5] - 0.4 bx[x، y، -1.1، 1.1]، +1.7 در [x، y، -1.2، 1.5] - 0.4 در [x، y، -1.1، 1.1]}، {x، -2.، -.5}، {y، 0.5، 2.}، PerformanceGoal -> Quality، AspectRatio -> Automatic، StreamPoints -> {pts, Automatic, Scaled[2]}, StreamScale -> None] 
|
StreamPlot، منحنی های صاف
|
55439
|
من سعی می کنم یک مسئله برنامه نویسی غیرخطی را با استفاده از حل کننده FindMinimum در Mathematica حل کنم. وقتی اجرا می کنم، FindMinimum::eit را چاپ می کند: الگوریتم به تحمل 4.806217383937354`*^-6 در 500 تکرار همگرا نمی شود. بهترین راه حل تخمین زده شده، با امکان سنجی باقیمانده، باقیمانده KKT، یا تکمیلی {0.00499384,0.00461499,2.68875*10^-6}، بازگردانده میشود آیا میتوانیم همچنان از این راهحل برای زمانی که من یکی از محدودیتها را با استفاده از دادههای چاپ شده محاسبه میکنم، خارج از محدوده تعریفشده است استفاده کنیم؟
|
در مورد همگرایی در بهینه سازی
|
57829
|
من می خواهم چیزی شبیه به این را ترسیم کنم، اما به جای پنج ضلعی، یک مثلث داشته باشد. همچنین، میخواهم وجهها را مثلث کنم، یعنی موربها را برای هر وجه از 3 منشور مورد استفاده وارد کنم. در واقع، من میخواهم کمپلکس سادهای را برای چنبره ترسیم کنم. من سعی کردم رئوس را محاسبه کنم تا از تابع plot3d چند ضلعی استفاده کنم اما پیشرفتی نداشتم. متاسفم  **ویرایش:** این کدی است که من دارم. من سعی می کنم 3 چرخه را برای تعیین چهره ها ببینم. مشکل این است که آنها مثلث متساوی الاضلاع نیستند. pic3 = Graphics3D[{سبز، چند ضلعی[{{0، -1، Sqrt[3] - 1}، {1، -1 - Sqrt[3]، Sqrt[3] - 2}، {-1، -1 - Sqrt[3]، Sqrt[3] - 2}}]}]؛ pic2 = Graphics3D[{صورتی، چند ضلعی[{{0، 0، 1}، {1، 0، Sqrt[3]}، {-1، 0، Sqrt[3]}}]}]; pic1 = Graphics3D[{آبی، چند ضلعی[{{0، 1، Sqrt[3] - 1}، {1، 1 + Sqrt[3]، Sqrt[3] - 2}، {-1، 1 + Sqrt[3 ]، Sqrt[3] - 2}}]}]؛  **ویرایش 2:** با استفاده از تبدیل چرخش، چند نقطه را تعریف کردم و آنها را چرخاندم تا مثلث دیگری تولید کنم. کد زیر نتیجه بهتری ایجاد می کند. حالا میخواهم آن را شیکتر کنم، شاید به سبک شفاف یا شیشهای. triang1 = {{0، 0، 1}، {1، 0، 1 + Sqrt[3]}، {-1، 0، 1 + Sqrt[3]}}؛ triang2 = RotationTransform[2 Pi/3, {1, 0, 0}, {0, 0, 0}][triang1]; triang3 = RotationTransform[4 Pi/3, {1, 0, 0}, {0, 0, 0}][triang1]; pic1 = Graphics3D[{آبی، چندضلعی[مثلث1]}]; pic2 = Graphics3D[{قرمز، چندضلعی[مثلث2]}]; pic3 = Graphics3D[{سبز، چند ضلعی[triang3]}]; trapez1 = {triang1[[1]], triang2[[1]], triang2[[2]], triang1[[2]]}; Gtrapez1 = Graphics3D[{زرد، چند ضلعی[trapez1]}]; trapez2 = {triang1[[1]], triang3[[1]], triang3[[2]], triang1[[2]]}; Gtrapez2 = Graphics3D[{زرد، چندضلعی[trapez2]}]; trapez3 = {triang3[[1]]، triang2[[1]]، triang2[[2]]، triang3[[2]]}; Gtrapez3 = Graphics3D[{زرد، چند ضلعی[trapez3]}]; trapez4 = {triang1[[1]], triang2[[1]], triang2[[3]], triang1[[3]]}; Gtrapez4 = Graphics3D[{زرد، چندضلعی[trapez4]}]; trapez5 = {triang1[[1]], triang3[[1]], triang3[[3]], triang1[[3]]}; Gtrapez5 = Graphics3D[{زرد، چندضلعی[trapez5]}]; trapez6 = {triang3[[1]]، triang2[[1]]، triang2[[3]]، triang3[[3]]}; Gtrapez6 = Graphics3D[{زرد، چندضلعی[trapez6]}]; نمایش[Gtrapez6, Gtrapez5, Gtrapez4, Gtrapez3, Gtrapez2, Gtrapez1, pic1, pic2, pic3, Boxed -> False, Aspect Ratio -> Automatic] 
|
مثلث توروس
|
14488
|
اینجا SSCCE من است: a[1] = 2; a[2] = 3; a[3] = 6; هیستوگرام[a] این پرتاب و خطا است. در اینجا سؤالات من وجود دارد: 1. نوع داده a چیست؟ آیا آرایه است؟ یک لیست؟ تا جایی که من می توانم بگویم هیچ کدام نیست. 2. چگونه می توانم موارد بالا را عملی کنم؟
|
چگونه می توانم یک هیستوگرام از این ساختار داده ایجاد کنم: x[i] = value_i؟
|
58045
|
فرض کنید RegionPlot ساده زیر را داریم: f[x_] := 1 - x^2 g[x_] := 1 - 0.5 x^2 RegionPlot[{y < f[x], f[x] < y < g[ x], y > g[x]}, {x, 0, 2}, {y, 0, 2}]  حالا من سعی می کنم منحنی تعریف شده توسط $y=g[x]$ را به یک منحنی سیاه ضخیم تغییر دهم، در حالی که تمام مرزهای دیگر را در طرح بدون تغییر من سعی کردم منطقه $y=g[x]$ را اضافه کنم و با طرح سبک بازی کنم که جواب نداد، و BoundaryStyle را امتحان کردم که _همه_ مرزهای طرح را تغییر داد. در حال حاضر من به نوعی از ایده های ... هر گونه کمک قدردانی می شود!
|
افزودن یک منحنی ضخیم به یک منطقه پلات
|
7890
|
نیازها[TetGenLink`]; TetraMaker[pts_, surface_, TetGenString_?StringQ] := ماژول[{inInst, outInst, coords, surface1, meshElements, facets}, inInst = TetGenCreate[]; TetGenSetPoints[inst, pts]; facets = پارتیشن[سطح، 1]; TetGenSetFacets[inst, facets]; outInst = TetGenTetrahedralize[inInst, TetGenString]; coords = TetGenGetPoints[outInst]; (* نقطه عنصر *) surface1 = TetGenGetFaces[outInst]; (* چهره عنصر *) meshElements = TetGenGetElements[outInst]; (* شاخص های عنصر *) {coords, surface1, meshElements}]; TetrahedraVolume = Compile[{{Coords, _Real, 2}, {Elements, _Integer, 1}}, Block[{p}, p = coords[[ Elements]]; 1/6*Abs[Det[p[[{1, 2, 3}]] - p[[{2, 3, 4}]]]]]، RuntimeAttributes -> {Listable}، RuntimeOptions -> Speed ]؛ {coords1, surface1, meshElements1} = TetraMaker[data01, polysurface1, pqa.8]; vb = Total[TetrahedraVolume[coords1, meshElements1]] Graphics3D[GraphicsComplex[coords1, Polygon[surface1]]] گفتگوی خطا هنگام اجرای کد زیر ظاهر میشود: {coords2, surface2, meshElements2} = TetraMaker[data02,plysurface,p. ]؛ vb = مجموع[TetrahedraVolume[coords2, meshElements2]] > ادعا ناموفق بود! > > برنامه: ... فایل: M:\Builds\2615350\checkout\Mathematica...\tetgen.cxx > Line: 21962 > > Expression: dir !=COLLOSIONFACE > > برای اطلاعات در مورد اینکه چگونه برنامه شما می تواند ادعایی ایجاد کند شکست، به > مستندات Visual C++ در مورد ادعاها > > مراجعه کنید (برای اشکال زدایی برنامه، سعی مجدد را فشار دهید - JIT باید فعال) من سعی می کنم حجم را محاسبه کنم. من نمی دانم که اگر هر دو مجموعه داده مشابه هستند، پس چرا برای مجموعه داده دوم کار نمی کند؟ آیا راهی وجود دارد که بتوانم این خطا را برطرف کنم؟
|
شکست TetGenLink Assertion
|
9265
|
من یک CDF تعبیه شده HTML در وب سایت خود دارم. اندازه ای که در واقع توسط یک دستکاری در CDF استفاده می شود، با استفاده از CDF تغییر می کند. می توانید لغزنده های بیشتری را ظاهر کنید و سپس فضای بیشتری را اشغال می کند.  من jQuery را در صفحه تعبیه کرده ام، بنابراین می توانید به راحتی در درخت HTML DOM جابجا شوید. اگر صفحه را در فایرفاکس مشاهده کردید و پسوند Firebug را دریافت کردید، می توانید Firebug `$(embed).height() را تایپ کنید که نتیجه 400 را به شما می دهد، که مقدار کدگذاری شده ای است که برای ارتفاع داده ام. از محتوای CDF تعبیه شده. من میتوانم بعداً آن ارتفاع را تغییر دهم، اگر بخواهم، برای مثال «$(embed).height(300) باعث میشود که cdf فضای کمتری اشغال کند. با این حال، به نظر می رسد هیچ راهی وجود ندارد که از جاوا اسکریپت بفهمیم که در حال حاضر چه مقدار فضا توسط CDF (یا به طور دقیق، تنها توسط Manipulate در CDF) مصرف می شود. من در واقع کاملاً مطمئن هستم که غیرممکن است، اما دوست دارم ثابت شود که اشتباه می کنم. هر ایده ای؟ **به روز رسانی** اگر راهی برای تعیین چیزی مانند height='100%، به معنای ارتفاع = هر آنچه لازم است می شناسید، حتی بهتر است. 100% برای پارامتر ارتفاع در فراخوانی جاوا اسکریپت به cdf.embed کار نمی کند، من آن را امتحان کردم. **به روز رسانی** @Vitaliy: با تشکر، به لطف نظر شما متوجه شدم، به زودی راه حل را ارسال خواهم کرد.
|
آیا جاوا اسکریپت می تواند ابعاد واقعی استفاده شده از یک CDF تعبیه شده HTML را پرس و جو کند؟
|
23794
|
من سعی می کنم یک منحنی مشخصه عملیاتی معنادار برای استفاده در نمونه گیری پذیرش لات کیفیت ایجاد کنم. من مثال زیر را دارم (به لطف کمک)، اما وقتی تعداد واحدهای نمونه برداری شده یا اندازه قطعه را تغییر می دهم - تیک ها دیگر درست نیستند. گسسته[ احتمال[x <= 0، x \[توزیع شده] HypergeometricDistribution[8, d, 500]], {d, 0, 250}, Ticks -> {Table[{i 500/100, ToString@i <> %}, {i, 0, 50, 5}],Automatic} ] اساساً چگونه کنه ها کار می کنند؟ به گونه ای که بتوانم پارامترهای فوق هندسی را تغییر دهم و تیک های مناسب را دریافت کنم؟ به سلامتی، فرد
|
مدیریت تیک های سفارشی
|
14441
|
من مقداری کد در داخل یک «Manipulate» دارم که هدف آن این است که به کاربر اجازه دهد نیمه بالایی ماتریس را ویرایش کند و در عین حال آن را همیشه متقارن نگه دارد. حداقل کد زیر است: دستکاری[ Refresh[ i = i + 1; Do[Cmat[[i، j]] = Cmat[[j، i]]، {i، 2، 6}، {j، 1، i - 1}]; , TrackedSymbols -> {Cmat}]; {i, Grid[Array[InputField[Dynamic[Cmat[[#1, #2]]], FieldSize -> 5, Enabled -> #1 <= #2] &, {6, 6}]]} , مقداردهی اولیه :> (i = 0; Cmat = ConstantArray[0, {6, 6}]; )] متغیر `i` را به عنوان شمارنده اضافه کردم و انتظار داشتم فقط زمانی افزایش می یابد که من واقعاً مقدار یکی از عناصر 'Cmat' را تغییر دهم. آنچه در واقع اتفاق میافتد این است که «i» نزدیک به سرعت runloop افزایش مییابد، و این کد در واقع CPU را تحت فشار قرار میدهد (به هر حال یک هسته آن). تصور میکنم آنچه اتفاق میافتد این است که تغییر مقدار ردیابی شده در «Refresh» در واقع خود «Refresh» را راهاندازی میکند، بنابراین حلقه. چگونه می توانم از این امر جلوگیری کنم؟ فکر میکردم محدود کردن «TrackedSymbols» به نیمه بالایی «Cmat» کار خوبی است، اما چیزی را تغییر نمیدهد. آیا راهی وجود دارد که در داخل «Refresh» بتوان «Cmat» را بدون ردیابی تغییر داد؟ عملکرد مخالف، به شکل «بهروزرسانی» وجود دارد.
|
نماد ردیابی شده در Refresh به روز می شود؟
|
7892
|
من میخواهم از تابع «MinCut» بسته «GraphUtilities» برای یافتن حداقل برشها برای چند نمودار استفاده کنم. من کاملاً با _Mathematica_ تازه کار هستم، بنابراین نگاهی به مستندات تابع و آموزش انداختم. کاری که من انجام دادم این است: Needs[GraphUtilities] g = {1 -> 2, 2 -> 3, 3 -> 1, 2 -> 4, 4 -> 5, 5 -> 6, 6 -> 4} ; c = MinCut[g,2] بعد از خط دوم، من یک خروجی دریافت می کنم که مجموعه های برش را نشان می دهد، مانند {{1،2،3}، {4،5،6}} اگر خروجی را رسم کنم، من می توان از روی شکل اندازه برش را تعیین کرد. با یک نمودار بزرگتر، این امکان پذیر نیست. از این رو سؤال: > چگونه می توانم به راحتی اندازه برش را بشمارم، یعنی تعداد لبه های بین > دو مجموعه، یعنی تعداد لبه های متقاطع؟
|
شمارش اندازه حداقل برش تولید شده توسط MinCut of GraphUtilities`
|
35682
|
من در حال ادامه [1،2] مطالعه چاه مربع بی نهایت در زمینه مکانیک کوانتومی هستم. هدف نهایی محاسبه محصول $\Delta x\Delta k$ برای حالت های ویژه مختلف است که برای مقادیر مختلف عدد $n$ است. من با $\Delta x$ تمام کردم، اما با $\Delta k$ گیر کردم. ClearAll[Global`*]; (* طول چاه *) L = 1; (* توابع ویژه، n=1،2،3،... *) u[n_، x_] := اگر[x <= 0 || x >= L, 0, Sqrt[2/L] Sin[n π x / L]] (* تبدیل فوریه توابع ویژه u[n,x] از حوزه موقعیت به حوزه تکانه *) φ[n_, k_ ] := Simplify[ FourierTransform[u[n, x], x, k, FourierParameters -> {0, -1}], n ∈ اعداد صحیح] (* تابع چگالی احتمال η(n,k) *) η[n_, k_] := FullSimplify[φ[n, k] \[Conjugate] φ[n, k], {n ∈ اعداد صحیح، k ∈ Reals}] (* محاسبه (Δk)^2 = <k^2> - <k>^2 = <k^2> *) ادغام[ k^2 η[n، k]، {k، -∞، +∞}، (* ویرایش شده: بود: {n ∈ اعداد صحیح، n > 0}، اما این ویرایش مشکل را برطرف نکرد. *) فرضیات -> n ∈ اعداد صحیح && n > 0] مشکل این است که _Mathematica_ نمی تواند آخرین انتگرال را برای هر $n$ دلخواه محاسبه کند، اگرچه می تواند، به درستی، مقدار آن را برای $n$s کدگذاری شده محاسبه کنید. مانند $n=1،2،...$. **سوال من این است**: آیا نظری دارید که چگونه می توانم آن را محاسبه کنم، شاید با کمی بازنویسی یا استفاده از ترفند دیگری؟ در صورتی که کمک کند، نتیجه باید $n^2\pi^2$ باشد. **توجه**: در واقع می توان آن را با قضیه باقیمانده کوشی محاسبه کرد، اما من می خواهم در صورت امکان از آن مسیر اجتناب کنم. هر چند اگر غیر از این نمی شود، راه حلی با محاسبه باقی مانده ارسال می کنم تا این سوال پاسخی داشته باشد. **سوالات مربوط به Mathematica.SE (مسئله فیزیکی)**: آیا روش ریاضی تری برای برچسب زدن این نمودارها وجود دارد؟ چرا FourierTransform همگرا می شود در حالی که همان انتگرال که به صورت دستی نوشته شده است، همگرا نمی شود؟
|
انتگرال را برای پارامتر دلخواه n در مسئله چاه مربع بی نهایت محاسبه کنید
|
5946
|
مشکلی که من گهگاه با آن روبرو می شوم این است که یک معادله را نه به کوتاه ترین شکل آن، بلکه به شکلی که به روش های دیگر ساده است، ساده کنم. اغلب، این گروه بندی عبارت بر اساس توابع خاص است، به عنوان مثال توابع نمایی از سری فوریه. برای مثال، 1 Exp[i k t] + 2 x Exp[i k t] + (2 x + 1) Exp[i k t]^2 // Simplify 'E^(i k t) (1 + E^(i k t)) (1) می دهد + 2 x)`. در عوض، (2 x + 1) Exp[i k t] + (2 x + 1) Exp[i 2 k t] اغلب مورد نظر است. آیا راه ساده[1] برای رسیدن به آن وجود دارد؟ [1] من یک بار با استفاده از «تبدیل فوریه» و جایگزینی «DiracDelta» با 1 یا 0 به ضرایب دست یافتم، اما این نه ظریف است و نه همیشه ممکن است.
|
شکل دادن/ساده سازی معادلات به روشی خاص
|
31088
|
از آنجایی که _Mathematica_ برای محاسبات نمادین بزرگ کند می شود، هزینه قرار دادن عبارت ها روی مخرج مشترک (با هم)، به ویژه، بسیار زیاد می شود. به ذهنم رسید که اگر کسی تعداد کمی متغیر داشته باشد، اگر عبارات خود را با آرایه هایی از ضرایب آنها نمایش دهیم، باید بسیار سریعتر باشد. من یک بسته کوچک را پیاده سازی کرده ام که این کار را با بهبود ضریب 10 در سرعت و حافظه انجام می دهد (در کنار هم قرار دادن مجموع اصطلاحات منطقی، کم و بیش مستقل از اندازه مجموع)، اما به نظر می رسد که من که باید بتوانم بهتر عمل کنم. من بسته ام را اینجا پست می کنم با این امید که کسی ممکن است به تنگناهای عملکردی چشمگیر اشاره کند. اول، مقداردهی اولیه عمومی، با نظرات قابلیت استفاده آنها. AA::usage = ساختار داده AA[num,den] که چندجمله ای ها را به عنوان ضرایب تانسور یک مبنا ذخیره می کند، ضرب حاصل ضرب تانسور است PolytoAA::usage = PolytoAA[poly_,vars_List] یک AA[num_SparseArray,1 برمی گرداند. ] AAtoPoly::usage = AAtoPoly[aa_AA,vars_] یک تابع گویا از چند جملهایهای num/den را برمیگرداند کد واقعی از اینجا شروع میشود، «PolProd» از ضرب چندجملهای مراقبت میکند SetAttributes[PolProd, Orderless] PolProd[i__Integer] := Times @ i; PolProd[sa__SparseArray] := Outer[Times, sa]; (*ضرب 2 چند جمله ای حاصل ضرب تانسور در فضای برداری آنهاست*) PolProd[i__Integer, sa__SparseArray] := Times[i] Outer[Times, sa]; (* فراخوانی دو نمونه از polprod در i و sa تمیزتر و شی گراتر خواهد بود، اما تطبیق الگوی بیشتری را مجبور می کند تا کارایی کمتری داشته باشد*) این کد عملیات حسابی را روی 'AA[num,den] انجام می دهد. ` ساختار داده AA /: i_Integer*AA[num_, den_] := AA[i*num, den] (* جذب تمام اعداد صحیح در AA، این به این معنی است که قانون جمع باید تطبیق الگوی کمتری انجام دهد و کارآمدتر است، در کل کارآمدتر است؟*) AA /: AA[a_, a_] := 1 AA /: AA[0, _] := 0 AA /: AA [num1_, den1_]*AA[num2_, den2_] := AA @@ (PolProd[#1, #2]& @@@ {{num1, num2}, {den1, den2}}) AA /: AA[num1_, den_] + AA[num2_, den_] := AA[num1 + num2, den] (*نمی توان SparseArray را بررسی کرد زیرا ممکن است یک عدد صحیح، با تجزیه و تحلیل ابعادی باید دو آرایه در اینجا بدست آوریم*) AA /: AA[num1_, den1_] + AA[num2_, den2_] := AA[PolProd[num1, den2] + PolProd[num2, den1], PolProd[den1, den2]] (* قانون با هم، این یک پیادهسازی بازگشتی است که مجموع بسیاری از AA را بررسی نمیکند به یکباره، این عمدی است زیرا تعداد محصولات بیرونی آرایه محاسبه شده را به حداقل می رساند و من معتقدم کارآمدتر است اما شاید نه*) AA /: aa_AA^n_Integer := اگر[n < 0، معکوس @ #، #]& @ (PolProd[Sequence @@ ConstantArray[#، Abs @ n]]& /@ aa) (*این طول میکشد مراقبت از کارایی الگوی بازگشتی مطابق با قانون محصول در n بزرگ و تقسیم بر AA*) (*به عجیب و غریب توجه کنید SYNTAX/BUG اگر[n<0، معکوس @ #، #]& @ دو ورودی از @* وجود دارد، من همچنین توابعی را که بین 'AA' و چند جمله ای ها قرار می گیرند برای وضوح و کامل بودن AAtoPoly[aa_AA پست می کنم ,vars_] := #1/#2& @@ (aa /. l_SparseArray :> Dot[l، Sequence @@ ConstantArray[vars، Depth[l] - 1 (*رتبه تانسور را می دهد*)]]) PolytoAA[expr_^n_، vars_List] := PolytoAA[expr, vars]^n PolytoAA[expr : (_Times | _Plus)، vars_List] := PolytoAA[#, vars]& /@ expr PolytoAA[expr_,vars_List] /; PolynomialQ[expr, vars] := AA[Last[CoefficientArrays[expr, vars]](*num*), 1 (*den*)] **BENCHMARKS** من چند جمله ای تصادفی و کوچک تعریف می کنم vars = a /@ Range [10] pols = جدول[ a[RandomInteger[{1, 10}]] + a[RandomInteger[{1, 10}]]، {20}] // DeleteDuplicates % // Length > {a[1], a[2], a[3], a[4], a[5], a[6]، a[7]، a[8]، a[9]، a[10]} > > {a[1] + a[7]، a[4] + a[6]، a[ 2] + a[4]، a[5] + a[9]، 2 a[8]، a[5] + a[6]، > a[2] + a[9]، a[4] + a[ 7]، a[4] + a[9]، a[7] + a[9]، a[3] + a[7]، a[2] + > a[6]، a[1] + a [9]، a[2] + a[3]، a[7] + a[10], 2 a[2], a[3] + a[9]} > > 17 ابتدا با استفاده از کدم aa = PolytoAA[#, vars] & /@ آنها را «با هم» قرار دادم قطب; togaa = مجموع[aa[[i]]/aa[[i + 1]]، {i، Length@pols - 1}] // AbsoluteTiming % // ByteCount > > {0.8960513,AA[SparseArray[<274432>,{10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,1 0,10}],SparseArray[<16384>,{10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10,10}]]} > > 18614128 و اکنون بدون اجرای من togpols = (Sum[pols[[i]]/pols[[i + 1]], {i, Length@pols - 1}] // Together) // AbsoluteTiming// % / / ByteCount > {8.2054693,...} > > 34567480 بررسی می کنم که هر دو نتیجه یکسانی داشته باشند togpols2 = AAtoPoly[togaa // آخرین، vars](*//Simplify*); آخرین[togpols] - togpols2 // با هم > 0
|
بهبود عملکرد یک بسته برای کار با توابع منطقی
|
35509
|
من فهرستی از مقادیر (x,y) در Mathematica برای مقادیر مختلف x گسسته دارم، مانند شدت={{26, 10}, {27, 289}, {28, 90}, {29, 1079}, {30 ، 30}، {33، 10}، {39، 179}، {40، 40}، {41، 2269}} اکنون میخواهم صفرهای صریح را برای هر مقدار گسسته x که دارای یک مقدار y موجود نیست در این لیست وارد کنم، مانند intensities2={{0,0},{1,0},{2,0}, ....,{26,10},{27,289},{28,90},...,{41,2269}} از بین این موارد من می خواهم فقط مقادیر y برای اینکه بتوان یک تبدیل گسسته Forier را روی آنها انجام داد. آیا فکر می کنید چگونه می توانم این کار را به بهترین نحو انجام دهم؟ به سلامتی و با تشکر فراوان برای هر راهنمایی! تام
|
پر کردن صفرهای صریح در لیست (x,y) برای مقادیر y موجود برای تبدیل فوریه گسسته در Mathematica
|
54618
|
متاسفم اگر به این سوال پاسخ داده شد، اما من کاملاً با _Mathematica_ تازه کار هستم، واقعاً در حال یادگیری (پس زمینه در جاوا) هستم. سوالاتی که به آنها پیشنهاد شده بود نگاه کردم، با تمام قسمت های پیشرفته که در اطراف پرتاب می شدند، چندان منطقی نبودند. برای کلاس پیش حساب دیفرانسیل و انتگرال، من باید معادلات پارامتریک را ترسیم کنم. با این حال، یکی از سؤالات این است: x = 2t y = t + 5 با `-2 ≤ t ≤ 3`. چگونه این کار را انجام دهم؟ تا اینجای کار من معادله اصلی را میدانم، اما با داشتن نمودار پارامتری تکهای[{ 2 t, t + 5}, {t, -10, 10}]
|
معادله پارامتری با محدودیت در متغیر مستقل
|
5940
|
Mathematica دارای بسیاری از ویژگی های غیر مستند بسیار مفید است. به عنوان مثال یک جدول هش، یک لیست داخلی از توابع کامپایل، گزینه های اضافی برای CurrentValue، `{Raw، n}` مشخصات bin هیستوگرام، و غیره... یک سوال طبیعی که مطرح می شود این است: **چرا این قابلیت است بدون سند؟** آیا به این دلیل است که این ویژگی در حال توسعه است؟ یا چون نحو نهایی نشده و ممکن است تغییر کند؟ چیز دیگری؟ همچنین: **آیا استفاده از این قابلیت به این معنا که هنگام انتشار نسخه جدید مشکلی ایجاد نمی کند، ایمن است؟**
|
آیا استفاده از عملکرد غیرمستند یک ایده بد است؟
|
55019
|
معذرت میخواهم، زیرا احتمالاً تا حد زیادی این مشکل ناشی از عدم آگاهی من از ریاضیات لازم است، اما از آنجایی که این موضوع باید در یادگیری ماشینی رایج باشد و اکنون به نظر میرسد که Mathematica ابزارهایی در این زمینه دارد، امیدوارم وجود داشته باشد. یک راه ساده برای انجام این کار است. بگویید من مجموعه ای از داده ها را همراه با آگاهی از نحوه تغییر آن در هنگام تغییر برخی پارامترها دارم \[Mu] = 0; داده = جدول[RandomVariate[NormalDistribution[\[Mu], \[Sigma]], 10^3], {\[Sigma], 1, 100, 1}]; چگونه می توانم چیزهایی مانند ماتریس اطلاعات فیشر را پیدا کنم؟ البته من فرض می کنم که نمی دانم این مجموعه داده از توزیع نرمال به دست آمده است. ایده این است که این فقط یک جعبه سیاه است که یک مجموعه داده تولید می کند و من می توانم نحوه تغییر مجموعه داده ها را با تغییر پارامترهای ورودی مختلف مطالعه کنم.
|
چگونه می توانم ماتریس اطلاعات فیشر را از یک مجموعه داده به دست بیاورم؟
|
4118
|
این کروموگرام نشاندادهشده در اینجا دادهها (الگوهای فعالیت موش در طول ویزیت) را برای 20 پزشک در یک مطالعه نشان میدهد، که هر کدام ممکن است تعداد بازدیدهای متفاوتی در مطالعه داشته باشند (پزشکان دارای کد رنگی هستند؛ همچنین 2 رقم آخر در XXX-YY ). بنابراین هر ردیف نشان دهنده یک بازدید است. سطر و ستون برای چیدمان عناصر گرافیکی از جمله حاشیه نویسی XXX-YY استفاده می شود (پیکان به دلیل استفاده از Rule در جفت های کلید-مقدار است). پرس و جو چیزی شبیه به این است: Column[#,ItemSize->90]&@ PACE[VISITS] /. v_String:>Row@{PROVIDERCOLOR@v -> گرافیک[VGr[v/.PACE[V1]]،ChromoGrOptions]} با در نظر گرفتن عبارت حاصل به عنوان آرگومان، چگونه می توان فاصله را طوری تنظیم کرد که فضای بیشتری بین پزشکان متمایز وجود داشته باشد. داده ها؟ روشی که در صورت امکان میخواهم از آن اجتناب کنم، ساختار مجدد دادهها و فراخوانی «Column» به طور جداگانه و شاید با پارامترهای padding مختلف است. اگرچه شاید بتوان «نقشه» یا «رشته» یا ترکیبهایی را برای اعمال بازنویسی اعمال کرد. افکار؟
|
گرافیک ترکیبی با ردیف، ستون، تجمیع داده ها و کنترل طرح
|
52126
|
من به تابعی نیاز دارم که کوتاه ترین فاصله را بین زوایایی که از -pi تا pi دارند را به من بدهد. به عنوان مثال اگر من دو زاویه 3pi/4 و -3pi/4 داشته باشم، تابعی را می خواهم که به جای 3pi/2 به من پی/2 بگوید.
|
چگونه تفاوت مطلق بین دو زاویه را بدست آوریم
|
51020
|
من در یک بسته بهعنوان فهرست رشتهها با استفاده از ReadList ReadList[package1`، String] StringReplace را میتوان در این لیست از رشتهها (به عنوان مثال نگاشت) استفاده کرد. آیا به هر حال می توان نتیجه را به عنوان یک بسته اصلاح شده ذخیره یا صادر کرد (رونویسی package1)
|
از ReadList[package,String] به یک Package برگردید
|
28334
|
موارد زیر Compile[{{x, _Real}}، Piecewise[{{{0., 0.}, x > 5.}}، {1., 1.}]] را انجام میدهند، اما اگر «Piecewise[» را وارد کنم. ..]` در سبک براکت، دو پیغام خطا دریافت می کنم > Compile::cif: انواع دو نتیجه در If[True,{1.,1.},0] > ناسازگار هستند زیرا رتبه آنها متفاوت است ارزیابی از تابع > uncompiled استفاده خواهد کرد. >> > > Compile::cif: انواع دو نتیجه در > If[x>5.,{0.,0.},If[True,{1.,1.},0]] ناسازگار هستند زیرا رتبه آنها > متفاوت است. ارزیابی از تابع کامپایل نشده استفاده خواهد کرد. >> به نظر می رسد فرم ورودی سبک براکت تابع «Piecewise» به If[x>5.،{0.،0.}، If[True،{1.،1.}،0]] و «تبدیل شده است. 0» دارای نوع متفاوتی با «{1.،1.}» است. این اسکرین شات است:  «In[2]» همانطور که انتظار می رود کار می کند، اما وقتی سبک براکت «Piecewise» را تایپ می کنم در «در[3]»، کار نمیکند. با این حال، اگر سبک براکت خروجی «Piecewise» را در «Out[2]» کپی کنم و آن را در «In[4]» قرار دهم، دوباره کار میکند. چرا این اتفاق می افتد و چگونه آن را برطرف کنیم؟ آیا من اشتباهات احمقانه ای انجام می دهم یا چه؟
|
پیام های خطا از کامپایل تابع Piecewise
|
14440
|
من باید نام تعدادی از فایل ها را تغییر دهم. این ها فایل های jpg گرافیکی هستند و من یک جدول اکسل دارم که نام اولیه این فایل ها در آن جمع آوری شده است. به عنوان مثال، این نام یکی از این فایلها است که از جدول گرفته شده است: 121026_DeviceData\63486504438_Osc.jpg مشکل من این است که نام بالا در فایل اکسل من یک لینک است، نه یک رشته. با آدرس دهی مستقیم به این hyperlink از Mathematica، به جای تصویر مورد نظر، یک دفترچه یادداشت با داخل آشفته باز می شود. سوال من این است: چگونه می توانم متن نام این فایل را از ویژگی هایپرلینک آن پاک کنم، به طوری که پس از پاک کردن، به جای لینک، یک رشته خالص 121026_DeviceData\63486504438_Osc.jpg دریافت کنم؟ بعداً اضافه شد: من چنین رویکردی پیدا کردم: (hyperlinkText/.Hyperlink->String)[[1]] که یک رشته را به من برمیگرداند: 121026_DeviceData\63486252521_Osc.jpg با این سؤال به این سؤال پاسخ داده شده است، اگرچه ممکن است کسی بهتر پیشنهاد کند. راه حل
|
پاک کردن رشته هایپرپیوند شده از ویژگی هایپرلینک آن
|
52404
|
در نسخه 10، بسیاری از توابع یک جعبه با اطلاعات مختصر را برگرداندند که بسیار مفید است. برای مثال: درون یابی[{1، 2، 3، 5، 8، 5}]  پس آن جعبه کوچک چیست، و چگونه می توانم تابعی بسازم که جعبه مشابهی را که حاوی برخی از اطلاعات است برگرداند؟
|
چگونه تابعی بسازیم که بتواند جعبه را با اطلاعات برگرداند؟
|
25026
|
من سعی می کنم عدد ماخ را بر اساس تابع Prandtl-Meyer داده شده حل کنم، با این حال مرتباً خطای فرد دریافت می کنم. کد من اینجاست: g = 1.4 v2 = 54 حل[v2 == (Sqrt[(g + 1)/(g - 1)]* ArcTan[Sqrt[(g - 1) (M2^2 - 1)/( g + 1)]] - ArcTan[Sqrt[M2^2 - 1]])/Pi*180، {M2}]؛ این وب سایتی است که عملکردی را دارد که من سعی در حل آن دارم. هر گونه کمکی بسیار قدردانی خواهد شد. ## به روز رسانی: g = 1.4 v2 = 54.76 M2 := FindRoot[ v2 == (Sqrt[(g + 1)/(g - 1)]* ArcTan[Sqrt[(g - 1) (x^2 - 1) /(g + 1)]] - ArcTan[Sqrt[x^2 - 1]])/Pi*180، {x، 3}] M2
|
تابع پراندتل مایر
|
35505
|
کسی تجربه تشخیص فیلم و تصویر را دارد؟ من یک ویدیو از بازی فوتبال دو تیم تهیه کرده ام. اکنون میخواهم هر بازیکن فوتبال را به یک مختصات (x,y) ترجمه کنم و در طول مسابقه آنها را دنبال کنم.
|
تشخیص تصویر ویدیویی
|
51730
|
من باید یک عملگر نمادین با ویژگی های جابجایی، انجمنی و توزیعی تعریف کنم، به همان روشی که عملگر مجموع و محصول برای اعداد واقعی است. من با: op[a_, b_] = a⊕b شروع کرده ام. op[a_, b_] = a⊗b; op[1, 2]; op[1, 1⊕2]; Distribute[op[1, 1⊕2], CirclePlus] وقتی از دستور «Distribute» استفاده میکنم، پرانتز را دریافت نمیکنم. چگونه می توانم یک عملگر با تمام این ویژگی ها در یک ها تعریف کنم.
|
یک عملگر با ویژگی های جابجایی، انجمنی و توزیعی تعریف کنید
|
38308
|
من این تابع را ساخته ام: conv01 = Map[[<>StringJoin@@Riffle[#,]<>]&,Map[ToString,#,{2}],{0,1}] & برای تبدیل: لیست = {{1، 2، test3}، {3، 4، test4}} به [[1، 2، \test3]، [3، 4، \test4\]] می دانم که می توانم انجام دهم: `conv02 = StringReplace[ToString[#], {{ -> [, } -> ]}] &` اما اینطور نیست همینطور اگر «{» یا «}» در داخل آن باشد. من امتحان کردهام: conv03 = Map[[ <> ToString@Row[#, ,] <> ] &, list, {0, 1}] اما کار نمیکند و من نمیفهمم چرا اگر این کار می کند: [ <> ToString@Row[{1, 2, 3, 4}, ,] <> ] برخی از روش های آخر؟ ایده ای از راه حل ساده تر؟
|
تبدیل آرایه از {{...}} به [[...]]
|
10045
|
فرض کنید من مقداری داده از یک سیستم دنیای واقعی دارم: داده = {0.026666156، 1.27421*^-6، 0.027878597، 0.017035598، 0.011036215، 0.038684385، 0.038684385، 0.038684385، 14. 0.021353902، 0.027487123، 0.021190747، 0.029328752، 0.014554109، 0.040037348، 0.020063044، 0.020063044، 0.02063044، 0.0290752، 0.029328752، 0.01454109 0.02609979، 0.024298555، 0.020568345، 0.017299039، 0.005427133، 0.023453297، 0.037443984، 0.037443984، 0.037443984، 0.037423984، 0.020568345، 0.017299039، 0.017299039 0.014362383، 0.034687449، 0.01472421، 1.29928*^-6، 0.023887209، 0.014531724، 0.03055792، 0.03055792، 0.027270، 0.02720 0.01618167، 0.032540959، 1.26651*^-6، 0.021810796، 0.038698191، 0.014228248، 0.020261827، 0.020261827، 0.020261827، 0.031، 0.024، 0.031 0.039466342, 0.035504951}; اگر من برای این داده ها هیستوگرام ایجاد کنم، به این شکل است: ستون[{ هیستوگرام[داده، {.005}، احتمال، اندازه تصویر -> بزرگ]، هیستوگرام[داده، {0.005}، CDF، اندازه تصویر -> بزرگ ] }]   سوال من دوگانه است. 1. آیا راهی برای تطبیق این داده ها با توزیع وجود دارد؟ یا با این داده ها یک شبه توزیع انجام دهید؟ من 'd = EmpiricalDistribution[data] را پیدا کردم. DiscretePlot[CDF[d, x], {x, 0, 0.05, 0.0001}]`، اما آیا این بهترین راه است؟ 2. چگونه مقدار P50 را از روی این داده ها به صورت برنامه نویسی محاسبه می کنید؟ (50% اطمینان به اینکه مقدار محقق خواهد شد. y = 0.5 در نمودار CDF)
|
احتمال و توزیع از داده های واقعی
|
23797
|
طرح تعاملی زیر باعث می شود که Mathematica 9 پاسخگو نباشد. میشه لطفا یکی بگه مشکلش چیه؟ Manipulate[ Module[{tbl1}, tbl1 = Table[ Tooltip[{effS, B + EQ (P - P pfold) + pfold (P + V) + (-1 - 2 EQ (-1 + pfold) + pfold) effS }]، {effS، 0.05، Min[S، T]، 0.01}]; ListLinePlot[{tbl1}، PlotLegends -> {EV}، PlotStyle -> {Directive[Orange]}، Mesh -> All، MeshStyle -> Opacity[0]، GridLines -> {Automatic}، AxesLabel -> { eff stack، EV}]], {{B, 180, Hero bet}, 0.05, S, 0.01, Appearance -> Labeled}, {{V, 400, Villain bet}, 0.05, T, 0.01, Appearance -> Labeled}, {{S, 1280, Hero باقی مانده پشته }، 0.05، 10000، 0.01، ظاهر -> Labeled}، {{T، 870، Villain باقی مانده پشته}، 0.05، 10000، 0.01، Appearance -> Labeled}، {{P، 260، Pot}، 0.05، 10000، 0.01، ظاهر -> Labeled}، {{EQ، 0.25، Hero Equity}, 0, 100, 0.01, Appearance -> Labeled}, {{pfold, 0.5, Probability villain folds}, 0, 1, 0.01, Appearance -> Labeled}]
|
به طرح تعاملی کمک کنید؟
|
28153
|
من در درک کاهش سرعت مرتبط با کدی که اجرا می کنم، مشکل دارم، که موازی کردن آن باید بی اهمیت باشد. کد من چیزی شبیه به این است: DistributeDefinitions[Movie]; List = ParallelTable[ ComponentMeasurements[ { MorphologicalComponents[EdgeDetect[Movie[[frame]]], Method -> ConvexHull], Movie[[frame]] }, IntensityCentroid][[All, 2]], {frame, 1، 100}]; این کار می کند، اما حدود 14.265 ثانیه طول می کشد تا بر روی 12 هسته اجرا شود. با این حال، تغییر ParallelTable به فقط Table زمان اجرا را به حدود 2.791 کاهش می دهد. با تغییر {frame, 1, 100} به {frame, 1, 10} همچنان همان نتیجه را به همراه دارد که Table تقریباً 5 برابر سریعتر از ParallelTable اجرا می شود. مجموعه دادههای «فیلم» چند گیگ است، اما آیا اگر «DistributeDefinitions» را روی آن اعمال کنم، نباید مهم باشد؟ * * * برای مثالی مستقل، میتوانیم از تصویر دادههای مثال ماندریل در Mathematica 9 استفاده کنیم: Movie = Table[ExampleData[{TestImage, Mandrill}], {x, 1, 5000}]; DistributeDefinitions[فیلم]; ParallelTable[ ComponentMeasurements[ { MorphologicalComponents[EdgeDetect[Movie[[frame]]], Method -> ConvexHull], Movie[[frame]] }, IntensityCentroid][[All, 2]], {frame, 1, 20}]؛ اجرای ParallelTable در اینجا حدود 6.85 ثانیه بر روی یک ماشین 12 هسته ای زمان می برد. در حال اجرا میز 7.24 ثانیه. با این حال، تغییر تعداد فریم های فیلم از 5000 به 10000 Movie = Table[ExampleData[{TestImage, Mandrill}], {x, 1, 5000}]; به فیلم = جدول[ExampleData[{TestImage, Mandrill}], {x, 1, 10000}]; زمان محاسبه «جدول» یکسان 7.26 ثانیه است و زمان محاسبه «ParallelTable» به 9.71 ثانیه افزایش می یابد.
|
کاهش سرعت جدول Parallel برای یک کار شامل ComponentMeasurements
|
711
|
من افرادی را دیده ام که «Block» را با «Module» و «With» به عنوان ساختارهای محدوده مقایسه می کنند و سعی می کنند بفهمند چه زمانی باید کدام را انتخاب کنند. همچنین، من پستهایی را در مورد «عملکرد» در مقابل «#» در مقابل توابع ارزش پایین دیدهام. با این حال، من قبلاً تفاوت بین آنها را درک کردهام، اما همچنان بیشتر متوجه میشوم که بین توابع و «With» تردید دارم... آیا «With» در هر صورت مزیتی نسبت به «عملکرد» دارد؟ من در مورد این ساختارها صحبت می کنم با [{sth=inj}، کد کد کد sth] در مقابل (کد کد # کد)&[inj] یا Function[sth، کد کد کد sth][inj] جدا از این که نحو آن برای تعریف ثابتها مناسبتر است، زیرا نام و مقدار متغیر «با هم» یا دیگر مسائل ظرافتی هستند. آنها هر دو ساختار محدوده هستند و Function در میان سایر کاربردها نیز می تواند کد را به عنوان With تزریق کند. اگر متغیرهای «With» با «:=» تنظیم شده باشند، همیشه میتوانید از نسخه «تابع» با ویژگیها استفاده کنید. می دانم، این در شرایط نادری که شما از یک «With» با، به عنوان مثال، 2 «:=» و 2 «=» استفاده می کنید که نمی توانند توسط یک ویژگی تابع شبیه سازی شوند، صادق نیست. در آزمایشات (نه چندان گسترده) که انجام داده ام، به نظر نمی رسد سریعتر باشد. In[127]:= میانگین زمان[ با[{جمع = 2 + 8}، {جمع*x، مجموع*y}]] خارج[127]= 3.42178*10^-6 در[124]:= میانگین زمان[ تابع[ {sum}، {sum*x، sum*y}][2 + 8] ] Out[124]= 3.36266*10^-6 In[122]:= ماژول[{lalala}، lalala[sum_] := {sum*x، sum*y}; میانگین زمان[ lalala[2 + 8] ] ] Out[122]= 2.88582*10^-6 In[123]:= میانگین زمان[ {#*x, #*y} &[2 + 8] ] Out[123]= 2.67792*10^-6 فقط از روی کنجکاوی، به نظر می رسد که این تست مشابه با دانش رایج در مورد کندتر بودن «ماژول» از «بلاک» کندتر از «با» در[119]:= میانگین زمان[ ماژول[{جمع = 2 + 8}، {جمع*x، مجموع*ی}]] خروجی[119]= 7.19833 *10^-6 اینچ[120]:= میانگین زمان[ بلوک[{جمع = 2 + 8}، {جمع*x، sum*y}]] Out[120]= 4.58145*10^-6 در مورد نسخه برگزاری آزمونها، با «With» In[129]:= TimingAverage[ Function[{sum}, { نتایج بسیار بهتری دریافت میکنیم. sum*x، sum*y}، HoldFirst][2 + 8] ] Out[129]= 4.22668*10^-6 In[128]:= TimemingAverage[ با[{جمع := 2 + 8}، {sum*x، sum*y}]] Out[128]= 3.8681*10^-6 In[131 ]:= ماژول[{lalala}، SetAttributes[lalala, HoldFirst]; lalala[sum_] := {sum*x, sum*y}; میانگین زمان[ lalala[2 + 8] ] Out[131]= 3.45039*10^-6 **ویرایش** در مورد سبک و ظرافت، حدس میزنم که عملکردها زمانی مناسبتر هستند که عباراتی که به شما تزریق میشود بزرگ باشند و کدی که آنها را به آن تزریق می کنید کوچک است و در غیر این صورت «With» است. نظری در مورد همه این موضوع دارید؟ آیا من چیزی را از دست داده ام؟
|
با عملکرد در مقابل
|
2496
|
من در حال حاضر با چند امتیاز شناور مشکل دارم. من تابعی دارم که به عنوان یک نتیجه میانی (مثلا) -(10000. - 10000. a) E^(-16.4157 kp^2 x^0.277)/((-1. + a) a x^0.252525 xj^ می دهد. 4.47047) به تابع دیگری منتقل می شود که مقدار «a = 1» را پر می کند. سپس Mathematica با خطای «1/Sqrt[0]» واکنش نشان میدهد. با این حال، همانطور که می بینید، ضریب «(10000. - 10000. a)» باید با ضریب «(-1.+ a)» در مخرج لغو شود تا 10000 به دست آید، بنابراین نتیجه به خوبی تعریف شده است. آیا ایده ای دارید که چگونه به Mathematica اجازه دهید این عوامل را لغو کند؟ من Simplify و FullSimplify را با Assumptions -> a!=1 امتحان کرده ام اما کار نمی کند. من نمی توانم چیز زیادی در خود تابع تغییر دهم، زیرا یک نتیجه میانی است (و این فقط یک مثال برای این پست است؛ نتایج متوسط دیگری نیز رخ می دهد، گاهی اوقات با همین مشکل، گاهی اوقات خوب کار می کنند).
|
چگونه فاکتورهای ممیز شناور را لغو کنیم؟
|
25025
|
سادهترین مثال تغییر مورد نظر، یک حرف یونانی است که به صورت متن ساده nu تایپ میشود و ممکن است با نماد، ν جایگزین شود: «expr = 3nu*kx*ky»\+ «expr /. nu -> ν` به دست میآید «3νkxky» با این حال، من باید متغیری بسازم که زیرنویس **_با تعداد زیادی از مقادیر زیرنویس مختلف_** مطابقت داشته باشد (امکانات مختلف برای x در k_x). در هر یک از معادلات (100+) من، به اندازه کافی آسان است که با استفاده از روش بالا به همراه «Subscript»، چند متغیر آن را به همتای قابل درک بصری خود به صورت دستی تغییر دهم، اما من در یافتن راهی کارآمد برای گرفتن _Mathematica_ مشکل دارم. _ANY_ «kz» را داده و خروجی «Subscript[k,z]» مربوطه را ارائه میکند. روشی برای دستیابی به این هدف در اینجا به طور خودکار از _Mathematica_ با نگاهی به سیستم متن ساده معادلات من عالی خواهد بود. متشکرم ویرایش: پس از صحبت کوتاه با بیل اس در نظرات، او به من پیشنهاد کرد که نمونهای از آنچه تاکنون داشتهام و امیدوارم انجام دهم را بارگذاری کنم. اگر آرایهها راه بهتری برای مدیریت اکثر ورودیهای من باشند، حتی در مواقعی در ارتباط با زیرنویسها، من بیشتر از آنها مایل به استفاده از آنها هستم. در اینجا 3 معادله مثالی وجود دارد که در آن R# نشان دهنده نرخ تغییر Z[#] است، جایی که Z[#] در RHS **_فقط تصادفی_** حاوی نماد براکت تابع به دلیل استفاده از نرم افزارهای دیگر است. R6 = kf*(z[1] + mu*z[5]) - 2*z[6] + mu*kd^2*z[7] - kd^2*z[6] R7 = kf*(z [1] + mu*z[6] - 2*z[7]) + kd^2*z[8] + kd^2*z[7] R8 = kf*(z[1] + (mu*z [7] - 2*z[8]) + kd^2*z[9] + kd^2*z[8] همانطور که میبینید، تعداد گزینههای x در k_x فقط 2 است: f & d، بنابراین میتوانم وارد کنم /قوانین به راحتی به صورت دستی، با این حال، برای جلوگیری از سردرگمی بین فرم ورودی z[x] و نماد سنتی _Mathematica، مایلم ALL z[x] را تغییر دهم. به z_x (z با زیرنویس x)، بدون در نظر گرفتن x خاص، در اینجا 140 مقدار متفاوت وجود دارد، بنابراین وارد کردن دستی هر قانون کمتر عملی است دستکاری نمادین همه پارامترها، اما من امیدوارم که در نهایت بتوانم به این سناریو نزدیک شویم، چه از طریق زیرنویس یا «آرایه»؟ مشکوک به # و احتمالاً «ToRules» درگیر خواهد شد، اما هنوز مطمئن نیستم که چگونه این کار را انجام دهم. با دیگری، نظر در مورد پاسخ را ببینید.
|
دستکاری نمادین انبوه با مشترکین؟ (از ورودی متن ساده)
|
15769
|
**معادلات** A = {{-0.03333، 0، 0}، {0.0667، -0.6799، 0.6667}، {0، 0.3399، -0.3467}}؛ B = {0.0333، 0، 0}؛ CC = {1، 1، 1}؛ myInverse = Inverse[s*IdentityMatrix[3] - A]; P = CC*myInverse*B; P = P[[1,1]]; **هدف** > چند جمله ای $P$ را در قالب $\frac{1}{1+\text{something}}$ بیان کنید. **آزمایشی** > **1\. آزمایشی:** سعی کرد با مخرج و صورت، FAIL، در اینجا بازی کند. > > **2\. آزمایشی:** دستور حل را امتحان کرد اما اشتباه میکند، کد در اینجا خطای > را با تابع انتقال $G(s)$ و تصویر اینجا را اجرا میکند. من سعی میکنم خط > 146 یعنی معادله $G(s)$ را به شکل $\frac{1}{1+C}$ بیان کنم. چگونه می توانم این را > ساده کنم؟ چرا خطا را دریافت می کنم؟ چگونه می توانم معادله > $G(s)$ را در فرم درخواستی دریافت کنم؟ گزارش خطا Solve::ivar: ... یک متغیر > معتبر نیست. > > **3\. آزمایشی:** با رفع مشکل متغیر حفظ شده که با پاسخ Artes > آشکار شد، پاسخ بسیار عجیبی دریافت می کنم -- مجموعه خالی می شوم!؟ چرا؟ من باید مقداری معادله غیر خالی را دریافت کنم. به خط 336 در تصویر اینجا توجه کنید.
|
چگونه با Mathematica چند جمله ای را در قالب خاصی بیان کنیم؟
|
19944
|
من سعی می کنم بفهمم که آیا یک نتیجه محاسباتی یک نتیجه معتبر است. همانطور که یک ماتریس برمی گرداند، باید آزمایش کنم که هر عنصر یک عدد است، بنابراین فکر کردم این می تواند کار کند... numericTable = Range[12] ~Partition ~ 4; check=( NumberQ/@Flatten@numericTable) /.List->Sequence ; و [بررسی] بسته به وجود یا نبودن عنصر غیر عددی در ماتریس، این باید «درست» یا «نادرست» را برگرداند. اما Sequence[True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True را برمی گرداند بنابراین من چیزی نمی فهمم، زیرا... در[]:= Sequence[True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True]===بررسی And[Sequence[True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True, True]] Out[]= True Out[]= True کجاست ???
|
دنباله و بولی و
|
26423
|
من یک لیست به شکل `data={{t1,x1}, {t2,x2},...}` و یک لیست `newt = {nt1,nt2,...}` دارم و میخواهم ` دادهها به این زمانهای جدید تبدیل میشوند: «{{nt1,x(1)},{nt2,x(2)},{nt3,x(3)},...}` جایی که «x(i)» است برابر با «xi» از هر نقطه داده قبل از «nti» باشد. من فرض می کنم «t1<=t2<=t3<=..»، «nt1<=nt2<=...» و زمان های قدیم زیرمجموعه ای از زمان های جدید است. من این کار را به روش زیر انجام دادم، اما بسیار کند است: PadDataList[l_, grid_] := Module[ {lind = 1, len = Length@l}, MapIndexed[( If[# > l[[lind, 1] ] && lind < len, lind++] {#, l[[lind, 2]]} ) &, grid ]]; داده = مرتب سازی[RandomReal[1، {50000، 2}]، First@#1 < First@#2 &]; newgrid = Union@Join[data[[All, 1]], RandomReal[1, {50000}]]; AbsoluteTiming[PadDataList[data, newgrid];] (* 0.4 ثانیه *) آیا روشی هوشمندانه تر و کارآمدتر برای انجام این کار وجود دارد؟ من از این همراه با تابع دیگری استفاده می کنم که چندین لیست مانند بالا را می گیرد و یک لیست جدید با عناصر f[nti,x(i),y(i),...] ایجاد می کند.
|
فهرست {{t1,x1}،...} را با مجموعه t جدید گسترش دهید
|
27334
|
مثال زیر یا فاکتوری از عدد $n$ را پیدا میکند یا پیامی مبنی بر اینکه عدد مورد نظر اول است را برمیگرداند (این را به طور خاص برای نشان دادن سوال خود در زیر نوشتم). n = 125; برای[i = 2، i <= Sqrt[n]، i++، If[Mod[n, i] == 0، Print[Factor found:، i]; Break[];] ] If[i <= Sqrt[n]، Exit[];] Print[n، اول است.] ... می دانم که می توانم به سادگی آخرین دستور Print را در شرط if قرار دهم، اما من به طور خاص به دنبال دستوری هستم که باعث شود Mathematica از آخرین دستور _Print_ (و تمام عبارات دیگری که ممکن است بعد از آن بیاید...) صرف نظر کند. من _Break_، _Abort_ و _Interrupt_ را امتحان کردم، اما هیچ کدام اثر مطلوب را نداشتند. اکنون دستورات _Exit_ و _Quit_ کار می کنند، اما کل هسته Mathematica را خاتمه می دهند، که کمی بیش از حد است. چگونه می توانم این موضوع را دور بزنم؟ من به چیزی مانند _SkipRemainingCommands_ نیاز دارم.
|
توقف محاسبات - آیا Exit[] بیش از حد است؟
|
27338
|
من میخواهم انتگرال $\int_{-\infty}^\infty \mathrm{d}x \, \exp\left(- a x^2 - x^4\right)$ را برای هر مقدار واقعی $a ارزیابی کنم. $. _Mathematica_ 8.0.4 نتیجه زیر را به دست می دهد: ادغام[Exp[- a x^2 - x^4]، {x، -∞، ∞}، فرضیات -> {a ∈ Reals}] > > ConditionalExpression[1/2 Sqrt[ a] E^(a^2/8) BesselK[1/4، a^2/8]، a >= 0] > Can من _Mathematica_ را از محدود کردن پاسخ خود به مقادیر غیرمنفی $a$ باز می دارم، به خصوص که می تواند انتگرال را برای مقادیر منفی نیز انجام دهد: Integrate[Exp[- a x^2 - x^4], {x, -∞, ∞ }، فرضیات -> {a < 0}] > > (Sqrt[-a] E^(a^2/8) π (BesselI[-(1/4)، a^2/8] + BesselI[1/4, a^2/8]))/(2 > Sqrt[2]) > میتوانم راهحلی را برای همه $a$ واقعی از این دو راهحل محدود با استفاده از «Piecewise» بسازم ، اما من ترجیح می دهم این کار را نکنم.
|
دور نگه داشتن یکپارچگی از فرضیات غیر ضروری
|
25799
|
من در حال حل یک عبارت بازگشتی با ParallelTable هستم. در اینجا یک MWE نشان می دهد که چگونه این کار را انجام می دهم، و چگونه شرایط اولیه را تنظیم می کنم: SetSharedVariable[vals] t[n_] := t[n - 1]*i*NIntegrate[Exp[-i*x^2], { x, -Infinity, Infinity}]; t[0] = 1; vals = ParallelTable[{i, t[3]}, {i, 1, 500}]; عبارت «t» به طور ضمنی به «i» بستگی دارد. اکنون میخواهم این وابستگی را واضح بیان کنم، همانطور که در اینجا نشان داده شده است (توجه داشته باشید، **یک مثال کاربردی نیست!): SetSharedVariable[vals] t[d_, n_] := t[n - 1]*d*NIintegrate [Exp[-d*x^2], {x, -Infinity, Infinity}]; (* با این، شرایط اولیه چه باید کرد؟ *) t[i, 0] = 1; vals = ParallelTable[{i, t[i, 3]}, {i, 1, 500}]; نگرانی من در مورد شرایط اولیه است. وقتی با «جدول» سر و کار دارم، آیا راه آسانی برای پیاده سازی شرایط اولیه وجود دارد، یا باید از حلقه «For» برای آن استفاده کنم (که «i» متغیر است)؟
|
نحوه تنظیم شرایط اولیه هنگام حل معادله بازگشتی با جداول
|
49107
|
چند فایل در یک دایرکتوری وجود دارد. من از _SetDiroctory_ برای دسترسی به همه آنها استفاده کرده ام. SetDirectory[C:\\Users\\SE7EN\\Desktop\\mathematica\\test]; من می توانم تمام محتویات آنها را با نام فایل = نام فایل[] {Ronaldo.txt، Messi.txt، Beckenbauer.txt، Zeydane.txt} مشاهده کنم loaddata[filenumber_] := Import[Part[FileNames[] ، شماره فایل]] به عنوان مثال: loaddata[4] 2 8 7 13 77 اینها محتویات فایل زیدان است. اما من میخواهم فایلهای وارد شده با نامهای اختصاصی مربوطه را داشته باشم. به عنوان مثال، نتیجه دلخواه پس از آن فرآیند، (که من نمی دانم چگونه می توان آن را انجام داد)، مانند زیر باشد: Ronaldo={2,3,5,8,0,1} Messi={21,2,45 ,6} Beckenbauer={11,42,5,2,7,21} Zeydane={2,8,7,13,77} یک راه این است: وارد کردن جداگانه آنها، «مسی=واردات»، «داده» اما فرآیند مورد نظر نیست، فرآیند مورد نظر باید به صورت خودکار انجام شود. وارد کردن خودکار داده ها از دایرکتوری و اختصاص نام آنها در آن دایرکتوری به لیست وارد شده. پیشاپیش ممنون
|
وارد کردن داده ها و اختصاص نام آنها به آنها
|
29185
|
من با _Mathematica_ نسبتاً تازه کار هستم. من سعی کردم به دنبال راه حل آنلاین باشم اما چیزی پیدا نکردم. من می خواهم یک خط رسم شده را هم بالای خط (یک رنگ) و هم زیر (رنگ دیگر) پر کنم. به عنوان مثال، خط ممکن است با «y = 1 - x» در دامنه (0، 1) و با محدوده (0، 1) داده شود. پیشنهادی دارید؟
|
پر کردن یک خط رسم شده در زیر و بالای خط
|
31885
|
من مشکل زیر را دارم: من میخواهم مقادیر محور X و Y را خودم تنظیم کنم، اما مقادیر (به عنوان مثال 0.800) همانطور که من آنها را تعریف کردم ترسیم نمیشوند (تصویر 0،8 را ببینید)، mathematica صفرها را حذف میکند. داده = {{58.771، 0.792}، {53.532، 0.801}، {48.083، 0.795}، {57.343، 0.794524}}؛ AxisY = {0.795، 0.800}؛ AxisX = {48, 53, 58}; ShowLegend[ Show[ {ListPlot[Data]}، Frame -> {True, True, False, False}, FrameTicks -> {{AxisY, Automatic}, {AxisX, Automatic}} ], {{{Graphics[{آبی, دیسک[{0, 0}, 1]}]، ABC}}} ]  من سعی کردم این مشکل را با _NumberForm_ حل کنم، اما این کار نمی کند، محور Y ناپدید می شود. SetPrecision در مورد من کار نمی کند، زیرا من نمی خواهم موقعیت های کل را تنظیم کنم، می خواهم موقعیت ها را بعد از نقطه اعشار تنظیم کنم. آیا کسی ایده ای برای حل این مشکل با یک راه آسان دارد؟ ShowLegend[ Show[ {ListPlot[Data]}، Frame -> {True, True, False, False}, FrameTicks -> {{NumberForm[#, {4, 2}] &@{Axisy}, Automatic}, {Axisx ,Automatic}} ], {{{گرافیک[{آبی، دیسک[{0, 0}, 1]}]، ABC}}} ]
|
مقادیر تیک های محور X و Y را مشخص کنید و قالب آنها را کنترل کنید
|
45912
|
من یک کاربر مبتدی پیشرفته Mathematica هستم و مقدار زیادی از محاسبات تک متغیری را با آن انجام داده ام. این ترم من از Mathematica برای حساب دیفرانسیل و انتگرال چند متغیره استفاده می کنم و وقتی سعی کردم از Mathematica برای حل یک انتگرال دوگانه استفاده کنم، نتایج نادرستی دریافت کردم. من متوجه شدم که نحو دستور Integrate شما را مجبور می کند متغیرها را به ترتیبی که در انتگرال ظاهر می شوند فهرست کنید. در ابتدا این سرخ شدن احمقانه و آزاردهنده به نظر می رسد اما شاید دلیل خوبی برای آن وجود داشته باشد. اگر چنین است، من می خواهم بدانم چیست. اگر نه، آیا شخص دیگری از این موضوع ناراحت است؟
|
چرا Mathematica متغیرها را در یک انتگرال دوگانه به عقب فهرست می کند؟
|
1259
|
من یک عملکرد پیچیده دارم که چندین بار به آن نیاز دارم، بنابراین می خواهم آن را حفظ کنم و اولین ارزیابی را به صورت موازی انجام دهم. برخلاف مثال من در زیر، این یک تابع پیوسته نیست، بنابراین درون یابی یک گزینه نیست. (در واقع، مقادیر آن نیز توابع هستند.) رویکرد ساده لوحانه به وضوح کار نمی کند، زیرا مقدار ذخیره شده تنها در هسته ای که در آن ارزیابی شده است شناخته می شود: LaunchKernels[2]; f[x_] := f[x] = (مکث[3]؛ N[Sin[x]]); (*محاسبه گران*) ParallelDo[f[x], {x, 3}]; ParallelEvaluate[AbsoluteTiming[f[1]]] (* ==> {{3.000632, 0.841471}, {0.000024, 0.841471}} *) فکر میکنم با انجام کاری مانند این راهحلی پیدا کردم: f[x_] := (مکث [3]؛ N[Sin[x]]؛ (*محاسبه گران قیمت - بدون یادداشت*) t = ParallelTable[f[x], {x, 3}]; Do[f[x] = t[[x]], {x,3}]; استفاده از «SetSharedFunction[f]» قبل از «ParallelDo» نیز یک نتیجه غیربهینه به دست میدهد: {{0.012051, 0.841471}, {0.012202, 0.841471}} 0.01 ثانیه هنوز زمان زیادی برای جستجوی یک مقدار است. کمتر از 1 میلی ثانیه باشد). آیا چیزی زیباتر وجود دارد یا باید آن را اینگونه نگه دارم؟ ویرایش: فقط برای روشن بودن، راه حل بالا بدون توابع مشترک کار می کند، به صورت موازی اجرا می شود و هسته اصلی مقادیر را بعد از آن می داند، اما به نظر من یک هک زشت است. من فکر می کردم که آیا راه حل رسمی وجود دارد؟
|
موازی کردن ارزیابی عملکرد با حفظ کردن
|
51229
|
بنابراین در اینجا من با یک سری زمانی از داده ها هستم (ساعت (t) و اندازه گیری های مربوطه (a)). a = {0، 2، 5، 6، 3، 6، 5، 8، 2، 1، 10}؛ t = {0، 1، 2، 3، 4، 5، 6، 7، 8، 9، 10}؛ طرح به این شکل است: ListLinePlot[Partition[Riffle[timepoints, a], 2], GridLines -> {{}, {4}}]  با استفاده از تابع قانون ذوزنقه ای، AUC 43 را دریافت می کنم. auc[data_, times_] := ( merged = Inner[List, Times, Data, List] ادغام شده = DeleteCases [ادغام شده، {x_, y_} / Not[NumericQ[y]]; , y1_}, {x2_, y2_}} -> (x2 - x1) ((y1 + y2)/2)] ) آنچه من اکنون سعی می کنم این تابع را تغییر دهم تا AUC را برای مقادیر بالاتر از یک آستانه مشخص، مثلاً 4، به دست آوریم. این با خط شبکه افقی در نمودار نشان داده می شود. فکر اول جایگزینی مقادیر بیش از 4 با 4، محاسبه AUC دوم و تفریق بود. البته این شکل منحنی را تغییر می دهد. a2 = a /. x_ /; x > 4 -> 4; GraphicsGrid[{ {ListLinePlot[Partition[Riffle[timepoints, a], 2], PlotRange -> {All, {0, 10}}, GridLines -> {{}, {4}}], ListLinePlot[Partition[Riffle[ نقاط زمانی، a2]، 2]، PlotRange -> {همه، {0، 10}}، GridLines -> {{}، {4}}] } }]  به نظر من راه حل در امتداد خطوط درون یابی خطی جایی که منحنی آستانه را قطع می کند و نقاط میانی را اضافه می کند و من واقعاً نمی دانم از کجا شروع به پیاده سازی کنم. هر اشاره ای؟ یا بسته های زیست پزشکی وجود دارد که این موارد را از روی داده های خام محاسبه می کند؟ Thx!
|
محاسبه مساحت زیر یک منحنی، اما بالاتر از یک مقدار آستانه مشخص
|
29186
|
این واقعا آسان به نظر می رسد اما من نمی توانم پاسخی را پیدا کنم. من چند نمودار کانتور دارم که آنها را ترکیب می کنم و می خواهم فقط از یک نوار افسانه ای استفاده کنم که همه مقادیر را ثبت می کند. با توجه به اینکه من محدوده مقادیر را می دانم، چگونه می توان رنگ ها را مطابقت داد به طوری که، مثلاً، اگر یک نمودار فقط بیش از 1/3 محدوده کل باشد، فقط 1/3 طیف رنگ ها را نشان دهد. کد زیر فقط BarLegend را به درستی ترسیم می کند، اما رنگ ها را در نمودار کانتور بدون تغییر می گذارد: ContourPlot[X^2+Y^2,{X,-3,3},{Y,-3,3},PlotLegends->BarLegend [{LakeColors,{0, 100}}, 10]] ویرایش: باید دقیقتر میبودم. در اینجا یک مثال واضح تر است. هدف این است که رنگ های کانتور از نظر کمی بین کرت ها هماهنگ شوند. h1 = ContourPlot[X^2 + Y^2, {X, -3, 3}, {Y, -3, 3}, PlotLegends -> Automatic]; h2 = ContourPlot[X^2 + Y^2, {X, -5, 5}, {Y, -5, 5}, PlotLegends -> Automatic]; GraphicsRow[{h1, h2}, ImageSize -> 500] همانطور که @David_Park اشاره میکند، باید از ColorFunction استفاده کنم. اما من نمی دانم چگونه با ContourPlot.
|
نحوه رنگ آمیزی طرح کانتور روی زیر مجموعه ای از رنگ های نمایش داده شده در نوار افسانه
|
28155
|
من در حال ساخت یک ماتریس بزرگ با سطرهایی با اندازه های مختلف هستم که از چند ستون تشکیل شده است. ستون های مختلف فایل های txt. وارد می شوند. چرا نمی توانم ماتریس را ستون به ستون بسازم؟ به عنوان مثال، من فکر کردم که می توانم ستون اول را با ارزیابی NumberConcentration [[All, 1]] = Import[C:\\Users...NumberConcentration.txt، Table] پر کنم] [[87]] _Mathematica_ به من می دهد. خطا در بیان اینکه این قسمت از آرایه وجود ندارد. > Set::partd: مشخصات قطعه NumberConcentration[[All, 1]] بیشتر از > عمق جسم است. >> آیا باید مقادیر میانی را تعریف کنم و سپس همه آنها را در یک ماتریس ترکیب کنم؟ یا نحو من اشتباه است؟
|
وارد کردن داده ها به یک آرایه، ستون به ستون
|
25243
|
من علاقه مند به ساخت یک ماشین حساب خط ساده حسابداری هستم که به من امکان می دهد با آن تعامل داشته باشم چیزی شبیه به این: In[]: 4 + 5 Out[]: 9 In[]: +3 Out[]: 12 In[]: * 2 Out[]: 24 In[]: /4 Out[]: 6 در قسمت جلویی، می توانم این کار را با: $PreRead = (ReplaceAll[#, {* :> % * انجام دهم. + :> % +، - :> % - ، / :> % /}] &) (و آن را با `$PreRead =.` متوقف کنید) که به خوبی کار می کند، اما من میخواهم از شمارهپد استفاده کنم، و کلید + روی صفحه شماره یک ورودی فرم آزاد را شروع میکند. بنابراین، فکر کردم یواشکی باشم و یک پنجره هسته را باز کنم. متأسفانه، به نظر نمی رسد تخصیص فوق برای $PreRead در هسته اجرا شود، حتی اگر به نظر می رسد که متغیر به درستی اختصاص داده شده است. من علاقه مندم که چرا $PreRead در پنجره کرنل مانند قسمت جلویی رفتار نمی کند، و اینکه آیا می توان نقشه کلید شماره پد + کلید را به حالت رایگان خاموش کرد، ضرری ندارد. ورودی فرم
|
رفتار $PreRead در هسته
|
45488
|
آیا راهی برای وارد کردن شکل سنتی یک ضریب دوجملهای وجود دارد، یعنی ${n \انتخاب k}$ به جای «Binomial[n,k]»، مانند اینکه من یک علامت رادیکال $\sqrt{x}$ را با استفاده از کنترل وارد کنم. -shift-2؟ من می خواهم آن را به این شکل در یک دفترچه وارد کنم و آن را در معادلات ورودی و خروجی به آن شکل ببینم، درست مانند رادیکال. میدانم که میتوانم از TraditionalForm برای تبدیل آن در خروجی استفاده کنم، اما برای دیدن رادیکالها به جای «Sqrt» نیازی به انجام این کار ندارم.
|
آیا می توانم فرم سنتی Binomial را به عنوان ورودی در یک عبارت وارد کنم؟
|
20758
|
من مطمئن نیستم که چگونه این مشکل را به درستی نامگذاری کنم. اما به هر حال. من مثلاً سه متغیر دارم (آرایهها در مورد من) که آنها را مینامم: A1، A2، A3 من میخواهم عملیات خاصی را روی همه این آرایهها انجام دهم. بدیهی است که من نمی خواهم کد را تکراری کنم. چیزی که من فهمیدم این است: برای[id = 1، id <= 3، INPUT = ToExpression[A <> ToString[id]]; INPUT = جدول[{INPUT[[j, 1]], 10^4*INPUT[[j, 2]]}, {j, 1, Length[INPUT]}]; id += 1; ]؛ این متاسفانه کار نمی کند. این فقط یک مثال است. اما سوال بزرگ این است که چگونه می توان نام متغیرها را در چنین مواردی مدیریت کرد؟ هر گونه کمک تا حد زیادی قدردانی می کنم.
|
رشته نام متغیر به عبارت
|
5949
|
من این معادله را دارم: PwD = (1/200)* Integrate[(1/(E^(0.25/\[Tau])*\[Tau]))* یکپارچه کردن[(1 + 2*Sum[(Cos[0.8 *n*Pi]*Cos[(n*Pi)/2 - (n*Pi*z)/100])/ E^((n^2*Pi^2*\[Tau])/10000), {n, 1, 100}]/ E^((Tan[\[Psi]*Degree]^2*(z + 30)^2)/(4*\[Tau]))، {z، -50، 50}]، {\[Tau]، 0، t}]  اکنون، برای تولید گرافیک برای زوایای مختلف «\[Psi]» این کاری است که من انجام دادم: Pw1 = (Exp[-0.25/t]/ t)* ادغام[ Exp[-(((Tan[0 Degree]^2)*(z + 30)^2)/(4*t))]*(1 + 2*Sum[Exp[-((n^2)*(Pi^2)*t)/(100^2)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi/2) - ( n*Pi*z/100)]، {n، 1، 100}])، {z، -50، 50}]؛ Pw2 = (Exp[-0.25/t]/t)* ادغام[ Exp[-(((Tan[30 Degree]^2)*(z + 30)^2)/(4*t))]*(1 + 2*Sum[Exp[-((n^2)*(Pi^2)*t)/(100^2)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi/2) - (n*Pi*z/100)]، {n، 1، 100}])، {z، -50، 50}]؛ Pw3 = (Exp[-0.25/t]/t)* ادغام[ Exp[-(((Tan[60 Degree]^2)*(z + 30)^2)/(4*t))]*(1 + 2*Sum[Exp[-((n^2)*(Pi^2)*t)/(100^2)]*Cos[0.8*n*Pi]* Cos[(n*Pi/2) - (n*Pi*z/100)]، {n، 1، 100}])، {z، -50، 50}]؛ PD1[y_] := 0.005*NIintegrate[Pw1, {t, 0, y}, MaxRecursion -> 20]; PD2[y_] := 0.005*NIintegrate[Pw2, {t, 0, y}, MaxRecursion -> 20]; PD3[y_] := 0.005*NIintegrate[Pw3, {t, 0, y}, MaxRecursion -> 20]; T1 = جدول[{y، PD1[y]}، {y، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9، 1، 2، 2.2، 2.5، 3، 4، 5، 6 ، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50، 55، 60، 65، 70، 75، 80، 85، 90، 100، 10، 10 130، 140، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450، 500، 550، 600، 650، 700، 750، 800، 850، 900، 950، 1000، 1100، 140، 130، 120 1600، 1700، 1800، 1900، 2000، 2100، 2200، 2300، 2400، 2500، 2600، 2700، 2800، 2900، 3000، 3504، 3500 5500، 6000، 6500، 7000، 7500، 8000، 8500، 9000، 9500، 10000، 11000، 13000، 15000، 17000، 1222000، 122000، 122000 26000، 28000، 30000، 35000، 40000، 45000، 50000، 55000، 60000، 65000، 70000، 75000، 80000، 950، 950 150000، 200000، 250000، 300000، 350000، 400000، 450000، 500000، 550000، 600000، 700000، 8000000}، 8000000 T2 = جدول[{y، PD2[y]}، {y، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9، 1، 2، 2.2، 2.5، 3، 4، 5، 6 ، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50، 55، 60، 65، 70، 75، 80، 85، 90، 100، 10، 10 130، 140، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450، 500، 550، 600، 650، 700، 750، 800، 850، 900، 950، 1000، 1100، 140، 130، 120 1600، 1700، 1800، 1900، 2000، 2100، 2200، 2300، 2400، 2500، 2600، 2700، 2800، 2900، 3000، 3504، 3500 5500، 6000، 6500، 7000، 7500، 8000، 8500، 9000، 9500، 10000، 11000، 13000، 15000، 17000، 1222000، 122000، 122000 26000، 28000، 30000، 35000، 40000، 45000، 50000، 55000، 60000، 65000، 70000، 75000، 80000، 950، 950 150000، 200000، 250000، 300000، 350000، 400000، 450000، 500000، 550000، 600000، 700000، 8000000}، 8000000 T3 = جدول[{y، PD3[y]}، {y، {0.1، 0.2، 0.3، 0.4، 0.5، 0.6، 0.7، 0.8، 0.9، 1، 2، 2.2، 2.5، 3، 4، 5، 6 ، 7، 8، 9، 10، 11، 12، 13، 14، 15، 16، 17، 18، 19، 20، 25، 30، 35، 40، 45، 50، 55، 60، 65، 70، 75، 80، 85، 90، 100، 10، 10 130، 140، 150، 200، 250، 300، 350، 400، 450، 500، 550، 600، 650، 700، 750، 800، 850، 900، 950، 1000، 1100، 140، 130، 120 1600، 1700، 1800، 1900، 2000، 2100، 2200، 2300، 2400، 2500، 2600، 2700، 2800، 2900، 3000، 3504، 3500 5500، 6000، 6500، 7000، 7500، 8000، 8500، 9000، 9500، 10000، 11000، 13000، 15000، 17000، 1222000، 122000، 122000 26000، 28000، 30000، 35000، 40000، 45000، 50000، 55000، 60000، 65000، 70000، 75000، 80000، 950، 950 150000، 200000، 250000، 300000، 350000، 400000، 450000، 500000، 550000، 600000، 700000، 8000000}، 8000000 PwD1 = درون یابی[T1]; PwD2 = درون یابی[T2]; PwD3 = درون یابی[T3]; P1 = LogLogPlot[{PwD1[y], y*PwD1'[y]}, {y, 0.1, 1000000}, PlotRange -> {0.01, 10}, PlotStyle -> {{Black}, {Dashed, Black}} , Frame -> True, FrameLabel -> {tD, PD e tD*PD'}، BaseStyle -> {FontSize -> 12}]; P2 = LogLogPlot[{PwD2[y], y*PwD2'[y]}, {y, 0.1, 1000000}, PlotRange -> {0.01, 10}, PlotStyle -> {{Brown}, {Dashed, Brown}} ]؛ P3 = LogLogPlot[{PwD3[y]، y*PwD3'[y]}، {y، 0.1، 1000000}، PlotRange -> {0.01، 10}، PlotStyle -> {{بنفش}، {خبر، بنفش}} ]؛ نمایش [P1, P2, P3] مشکل این است که زمان بسیار زیادی برای محاسبه این کدها طول می کشد
|
رسم طولانی مدت انتگرال نامشخص
|
31941
|
### چگونه عرض و ارتفاع کد HTML را به مقادیر دیگری که با نسبت و عرض ثابت تعیین می شوند تغییر دهیم؟ پس زمینه این است که می توانید تصویری را در صفحه وب خود تنظیم کنید تا با عرض ثابت مطابقت داشته باشد. * * * string=<img src=\/HTMLFiles\\Help\\Help\\Help_1.gif\ alt=\Help_1.gif\ width=\882\ height=\382\ style=\vertical-align:middle\ /><img src=\/HTMLFiles\\Help\\Help\\spikeyIcon.png\ alt=\Spikey\ width=\20\ height=\21\ style=\padding-right:2px; حاشیه: 0px سفید جامد. vertical-align:middle;\ />; در اینجا تلاش های من است، قطعه ای از کدهای وحشتناک من. من می خواهم $\text{width}>800$ را به $800$ تغییر دهم، در اینجا 882$ است. ارتفاع «و» به مقدار مربوطه تبدیل می شود. StringCases[string,(*strT:*) imgTag : Shortest[<img ~~ __ ~~ >] :> StringReplace[imgTag, widthString : Shortest[width=\ ~~ width__ ~~ \ ] ~~ (heightSring : کوتاهترین[height=\ ~~ height__ ~~ \ s(*در اینجا، چیز عجیبی احساس کردم، سعی کنید s را حذف کنید.*)]) ~~ pp__ /; (heightE = ToExpression[ ToExpression[(ttt = StringDrop[StringDrop[heightSring, 7], -1])]]؛ widthE = ToExpression[ ToExpression[(tt = StringDrop[widthString, 6])]) > 800 :> width=\800\ height=\ <> ToString[N[800 heightE/widthE]] <> \ <> pp]] (* {<img src=/HTMLFiles\Help\Help\Help_1.gif alt=Help_1.gif width= 800 height=346.485 tyle=vertical-align:middle />،<img src=/HTMLFiles\Help\Help\spikeyIcon.png alt=Spikey width=20 height=21 style=padding-right:2px; border:0px solid white; vertical-align: middle; />} *) مقدار `ttt` ttt است (* 21 *) خوب است، اما مشکلی وجود دارد، به نظر کد بالا مراجعه کنید. ### سوال1: * * * در الگوی heightString، s style را حذف کنید (من فکر می کنم / امیدوارم \ برای کار کردن به خوبی در `widthString` کافی باشد، اما چرا اینطور نیست. خوب کار نمی کند؟) StringCases[string,(*strT:*) imgTag : Shortest[<img ~~ __ ~~ >] :> StringReplace[imgTag, widthString : Shortest[width=\ ~~ width__ ~~ \ ] ~~ (heightSring : Shortest[height=\ ~~ height__ ~~ \ ]) ~~ pp__ / (ارتفاع E = ToExpression[ ToExpression[(ttt = StringDrop[StringDrop[heightSring, 7], -1])]] widthE = ToExpression[ ToExpression[(tt = StringDrop[widthString, 6])]) > 800 :> width=\800\ height=\; <> ToString[N[800 heightE/widthE]] <> \ <> pp]] (* {<img src=/HTMLFiles\Help\Help\Help_1.gif alt=Help_1.gif width=800 height=346.485 style=vertical-align:middle /> ,<img src=/HTMLFiles\Help\Help\spikeyIcon.png alt=Spike y width=20 height=21 style=padding-right:2px; حاشیه: 0px سفید جامد. vertical-align :middle; />} *) ttt (* 21 style=padding-right:2px; border:0px solid white; vertical-align:middle; *) ## question2 * * * البته همانطور که می بینید، کدهای من خیلی زیاد است. اگر به این سوال علاقه دارید و درک آن سخت است و من همیشه در بیان ضعیف هستم، اینجا صفحه من در GitHub با فرمت کد بهتر است، یکی از مشکلاتی که در حال بررسی است، فضاها است، و اینکه در روش من حساس است. برای مثال: شاید همه «سبکها» بعد از «width=\20\ height=\21\ [other...?]style=\padding... نباشند. * * * پاسخ @ssch خوب است، اما من میخواهم پاسخهای «StringManipulation» را ببینم، زیرا از طریق این مثال «StringManipulation» را یاد میگیرم. به ارسال پاسخ های خود خوش آمدید.
|
تغییر مقادیر در رشته تحت شرایط
|
51877
|
موارد زیر آنچه را که به نظر می رسد Plot3D نادرست برای این چند جمله ای است، نشان می دهد. من تابع را به آرگومان پیچیده مجبور کردم، محدوده ها را تغییر دادم. در مقابل، ListPLot3D همانطور که انتظار می رود رفتار می کند. آیا چیزی هست که من از دست بدهم؟ pol1 = x + 1 - x^2 - 2 + 3 x + 4 x^2; pol2 = -2 Sqrt[x (1 - x^2)]; h[u_] := pol1^2 - pol2^2 /. x -> u نمودارهای دوبعدی: GraphicsColumn[{Plot[h[x]، {x، -3، 1}، PlotLabel -> TraditionalForm[h[x]]]، Plot[Abs[h[x]]، {x , -3, 1}, PlotLabel -> TraditionalForm[Abs@h[x]]]}, Frame -> All]  «Plot3D»: Plot3D[Abs@h[x + I y]، {x، -3، 1}، {y، -1، 1}، مش -> هیچ، PlotPoints -> 100، PlotRange -> {0، 20}، PlotLabel -> ردیف[{Plot3D of ، TraditionalForm[Abs@h[z]]}]]  به نظر می رسد این فقط ترجمه ای از تابع ارزش واقعی باشد در امتداد محور y و **نه** (یا شاید من) نتیجه مورد نظر... این را می توان به راحتی با افزودن حتی کوچکترین مؤلفه خیالی به هر یک از 4 ریشه واقعی تأیید کرد. در مقابل «ListPlot3D»: sol = حل[h[x] == 0، x]; pts = {#، 0، 0} & /@ (x /. sol); نمایش[ListPlot3D[ Flatten[Table[{i، j، Abs@h[i + j I]}، {i، -3، 1، 0.1}، {j، -1، 1، 0.1}]، 1]، MeshFunctions -> (#2 &), Mesh -> {{0}}, MeshStyle -> {Red, Thick}, PlotRange -> {-1, 20}]، Graphics3D[{PointSize[0.04]، Point[pts]}]، PlotLabel -> Row[{ListPlot3D of ، TraditionalForm[Abs@h[z]]}]]  این به خوبی چهار ریشه واقعی و رفتار را نشان می دهد همانطور که انتظار می رود.
|
رفتار غیرمنتظره Plot3D
|
27330
|
من سعی می کنم تابع Mathematica خود را به عنوان یک کنترل کننده رویداد برای رویدادهای تولید شده توسط یک شی جاوا تبدیل کنم. به طور خاص، من یک شی جاوا دارم که به عنوان یک کلاینت به سروری متصل می شود که به طور دوره ای به روز رسانی را به همه کلاینت ها ارسال می کند. من همچنین یک شی ناظر دارم که هر زمان که کلاینت بهروزرسانیهایی دریافت میکند، آن را متد «بهروزرسانی» میخواند. هدف من این است که این بهروزرسانیها را در Mathematica بگیرم، و آنها را با یک تابع Mathematica مدیریت کنم. html نحوه استفاده من به این صورت است: (* ایجاد یک کلاینت که به localhost متصل می شود:3000 *) client = JavaNew[me.kutrumbos.DdpClient, localhost, MakeJavaObject[3000]]; (* ایجاد ناظری که بر رویدادهای مشتری نظارت می کند *) مشاهدهگر = JavaNew[me.kutrumbos.examples.ObservableDdpClientObserver]; (* یک متغیر ایجاد کنید که با داده های رویدادهای ورودی به روز می شود *) collections = {}; (* تعریف کننده رویداد که متغیر مجموعه ها را با مقدار جدید به روز می کند *) onCollectionUpdate[msg_] := collections = observer@getJSONObjectsList[coll]; (* اضافه کردن کنترل کننده رویداد به ناظر *) Observer@addMessageHandler[ ImplementJavaInterface[me.kutrumbos.examples.MessageHandler، update -> onCollectionUpdate]]; (* افزودن ناظر به مشتری *) client@addObserver[observer]; (* اتصال به سرور *) client@connect[]; وقتی این را در یک نوت بوک اجرا می کنم، همه چیز کار می کند. هر بار که یک رویداد رخ می دهد، متغیر Collections با داده های موجود در رویداد به روز می شود. با این حال، وقتی این کد را در بسته قرار میدهم، و «مجموعهها» را با افزودن «collections::usage = «global var»» در مقدمه بسته، در معرض نمایش قرار میدهم، متغیر بهروزرسانی نمیشود و مدیریت رویداد آن را انجام نمیدهد. حتی به نظر می رسد اجرا شود. من سعی کردم «MessageDialog[هشدار مدیریت رویداد] را در کنترل کننده رویداد درج کنم تا ببینم آیا کنترل کننده رویداد حتی فراخوانی شده است یا خیر، و هنگامی که رویدادهای جدید را در سرور ایجاد می کنم، هیچ هشدار بازشو دریافت نمی کنم. هیچ ایده ای دارید که چرا ممکن است این اتفاق بیفتد؟
|
ایجاد کنترل کننده رویداد با ImplementJavaInterface در داخل یک بسته
|
25023
|
در Mathematica 9، یک نمودار بهعنوان یک شی با سر «Graph» برگردانده میشود: In[8]:= CompleteGraph[8] // Head Out[8]= Graph با کلیک راست روی یک شی «Graph»، منویی با گزینه تبدیل به گرافیک. با انتخاب این گزینه یک شی جدید که دارای سر Graphics است، برمی گردد. من باید این کار را به صورت برنامه نویسی انجام دهم، اما هیچ دستوری پیدا نکردم که برای «CompleteGraph[8]» اعمال شود (برای مثال)، یک شی با سر «Graphics» را با نمودار نمودار برگرداند. آیا در Mathematica دستوری برای تبدیل Graph به Graphics وجود دارد؟
|
تبدیل گراف به گرافیک
|
38902
|
به عنوان مثال، من این ماتریس را دارم: mk = {{1، 2، 3}، {4، 5، 6}، {7، 8، 9}} و میخواهم با این چند برابر شود: ot = Table[5 , {4}] > > {5,5,5,5} > برای دریافت این یکی: {{{ 5, 5, 5, 5}, {10,10,10,10}, {15,15,15}}, {{20,20,20,20}, {25,25 ...}...}...} اما «KroneckerProduct» به جای «3» ردیف به من می دهد ماتریس 3 x 3 x 4` (مشابه اما یکسان نیست). البته من لیست های بسیار بزرگی دارم... KroneckerProduct[mk, ot] > > {{5, 5, 5, 5, 10, 10, 10, 10, 15, 15, 15, 15}, > {20, 20 ، 20، 20، 25، 25، 25، 25، 30، 30، 30، 30}، > {35، 35، 35، 35، 40، 40، 40، 40، 45، 45، 45، 45}} >
|
ماتریس Multilpe (mxm) و بردار (n) که نابرابر هستند، بنابراین ماتریس mxmxn (ماتریس سه بعدی) را بدست آورید.
|
20759
|
من به یک عبارت برای توان 7/3 واقعی یک تابع با مقدار واقعی نیاز دارم، به عنوان مثال، فرمول مجدد f[x_] := g[x]^(7/3) که برای مقادیر منفی `g[x] کار کند. `. این تابع و مشتقات اول و دوم آن در محاسبات سنگین (به عنوان مثال در اهداف FindMinimum) استفاده می شود و باید در تمام مقادیر x به خوبی تعریف شود. به طور خاص، من موارد زیر را امتحان کردهام که کار نمیکنند: f[x_] := g[x]^(7/3) که مقادیر مختلط را در مقادیر منفی «g[x]» میدهد و f[ x_] := Surd[g[x],3]^7 که وقتی مشتق آن در 0 ارزیابی میشود، خطای «بیان نامتناهی» میدهد.
|
بیان برای توان 7/3 واقعی
|
6025
|
من میخواهم مقداری کد C تولید کنم، و مرجع اینجا میگوید که Mathematica با یک فایل «mdefs.h» میآید، اما نمیتوانم آن را پیدا کنم. جایی هست که بتونم دانلودش کنم؟
|
فایل mdefs.h را از کجا دریافت کنم؟
|
Subsets and Splits
No community queries yet
The top public SQL queries from the community will appear here once available.